pseudo-galenus.de-optima-secta-ad-thrasybulum-liber 22
Ἡμεῖς δὲ πρῶτον μὲν ἐπιδείξομεν , ὅτι δι’ ὧν πράττουσιν αὐτοὶ , ὁμολογοῦσιν μὴ εἶναι ἄχρηστα παντάπασι τὰ συμπτώματα . τὴν δὲ χρείαν , ἣν παρέχεται τὰ συμπτώματα , προηγουμένως ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Λογικῆς αἱρέσεως ὑποδείξομεν . ὅτι τοίνυν χρήσιμα πρὸς θεραπείαν τὰ συμπτώματα νομίζουσιν εἶναι οἱ Μεθοδικοὶ , ἐκ τῶνδ’ ἂν γένοιτο δῆλον . ἀξιοῦσιν αὐτοὶ τοὺς ὁπωσοῦν παραπαίοντας ἐν σκότῳ κατακλίνειν , ἐάν τε διὰ ῥύσιν , ἐάν τε διὰ στέγνωσιν παραπαίωσιν . τὸ γὰρ φῶς οἴονται παραύξειν τὴν παρακοπήν . τοὺς δὲ ληθαργικοὺς οὐκ ἐν αὐτῷ κατακλίνειν φασὶ δεῖν , ἐάν τε διὰ στέγνωσιν , ἐάν τε διὰ ῥύσιν καταφέρωνται . τὸ γὰρ σκότος οἴονται συλλαμβάνειν τῇ καταφορᾷ . πῶς ποτ’ οὖν , φαμὲν , εἰ μηδὲν ἐνδείκνυται τὰ συμπτώματα , τοὺς διὰ στέγνωσιν παραπαίοντας ἐν σκότει κατακλίνετε , τοῦ σκότους ἐπιτείνοντος τὴν στέγνωσιν ; καὶ πάλιν τοὺς διὰ ῥύσιν ληθαργικοὺς ἐν αὐγῇ , ὑπὸ ταύτης ἐπιτεινομένης τῆς ῥύσεως . ἐπὶ γὰρ τῶν τοιούτων ἀμελεῖν μὲν ἐοίκασι παντάπασι τῶν παθῶν , προσέχειν δὲ ψιλοῖς τοῖς συμπτώμασι . πῶς οὖν εἴη ἂν ἄχρηστα , ἅγε τοσαύτην φαίνεται ἰσχὺν ἔχοντα , ὥστε καὶ ἀμελεῖν ἀναγκάζει τῶν ὑποκειμένων σκοπῶν , καὶ οὐ μόνον ἀμελεῖν , ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον πράττειν τῶν ἀπὸ τῶν σκοπῶν ἐνδεικνυμένων ; ἡ μὲν γὰρ στέγνωσις χαλᾷν ἐνδείκνυται · οἱ δ’ εἰς τὸ σκότος παραπαίοντας συγκλείοντες οὐ χαλῶσι , στεγνῶσι δὲ τὸ ἐναντίον , καὶ τῆς ῥύσεως στέλλειν ἐνδεικνυμένης . οἱ δὲ τοὺς διὰ ῥύσιν ληθαργικοὺς εἰς αὐγὴν ἄγοντες τοῖς αὐτοῖς ἐπιτείνουσι τὴν ῥύσιν . πρὸς ταῦτα λέγουσιν · οὐκ , ἐπειδὴ τὸ σύμπτωμα ἐνδείκνυται , ταῦτα παραλαμβάνομεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀντεδείκνυτο ἡμῖν τὸ σύμπτωμα , καὶ οὐ κωλύει παραλαμβάνειν , ὅπερ ὁ σκοπὸς ἐπιδείκνυσι . τὸ γὰρ ἀντιδεικνύμενον λέγουσιν , ἐνδείκνυσθαι μὲν τὸ συμφέρον , μὴ ἐπιτρέπειν δὲ πράττειν , ὅπερ ὑπαγορεύει τὸ πάθος . πρὸς τοῦτό φαμεν ἡμεῖς , ὅτι , εἰ τὰ ἀντιδεικνύμενα ἄχρηστά ἐστι , καὶ ἡ δύναμις ἡ μὴ ἐῶσα πολλάκις , ὃ ἐνδείκνυται ὁ σκοπὸς , παραλαμβάνειν , ἄχρηστος ἂν εἴη . ἀλλὰ τὴν δύναμιν ἐπισκοπεῖν δεῖ , χρησίμου τινὸς ἡμῖν ἐξ αὐτῆς εἰς θεραπείας παραγενομένου , καίτοι ἀντενδείκνυται καὶ ἡ δύναμις . ὥσπερ οὖν τὴν δύναμιν ἀντενδεικνυμένην εὔχρηστον εἶναι νομίζετε , ἀναγκαῖόν ἐστιν ὑμῖν καὶ τὰ συμπτώματα ὁμολογεῖν χρήσιμα εἶναι . πρὸς τούτῳ δὲ καὶ γελοίως τὸ σκότος ἐπὶ τῶν φρενιτικῶν παραλαμβάνουσιν . εἰ γὰρ τὸ σκότος ἐπιτείνει τὴν στέγνωσιν , ἐπιτεινομένη δὲ ἡ στέγνωσις ἐπιτείνει τὴν παρακοπήν · ἐπιτείνεται γὰρ καὶ ἀνίεται τὰ συμπτώματα τοῖς πάθεσιν · δηλονότι τὸ ἐναντίον πράττουσιν , ἢ δεῖ . παραύξοντα γὰρ τὸ πάθος παραύξουσι καὶ τὴν παρακοπήν . ὁ μὲν οὖν περὶ τῶν συμπτωμάτων τοιοῦτός ἐστι λόγος .
Lemmas: ἐγώ δέ πρῶτος μέν ἐπιδείκνυμι , ὅτι διά ὅς πράσσω αὐτός , ὁμολογέω μή εἰμί ἄχρηστος παντάπασι ὁ σύμπτωμα . ὁ δέ χρεία , ὅς παρέχω ὁ σύμπτωμα , προηγουμένως ἐν ὁ ἔκθεσις ὁ λογικός αἵρεσις ὑποδείκνυμι . ὅτι τοίνυν χρήσιμος πρός θεραπεία ὁ σύμπτωμα νομίζω εἰμί ὁ μεθοδικός , ἐκ ὅδε εἄν γίγνομαι δῆλος . ἀξιόω αὐτός ὁ ὁπωσοῦν παραπαίω ἐν σκότος κατακλίνω , ἐάν τε διά ῥύσις , ἐάν τε διά στέγνωσις παραπαίω . ὁ γάρ φάος οἴομαι παρυσσω ὁ παρακοπή . ὁ δέ ληθαργικός οὐ ἐν αὐτός κατακλίνω φημί δήω , ἐάν τε διά στέγνωσις , ἐάν τε διά ῥύσις καταφέρω . ὁ γάρ σκότος οἴομαι συλλαμβάνω ὁ καταφορά . πῶς πρός οὖν , φημί , εἰμί μηδείς ἐνδείκνυμι ὁ σύμπτωμα , ὁ διά στέγνωσις παραπαίω ἐν σκότος κατακλίνω , ὁ σκότος ἐπιτείνω ὁ στέγνωσις ; καί πάλιν ὁ διά ῥύσις ληθαργικός ἐν αὐγή , ὑπό οὗτος ἐπιτείνω ὁ ῥύσις . ἐπί γάρ ὁ τοιοῦτος ἀμελέω μέν ἔοικα παντάπασι ὁ πάθος , προσέχω δέ ψιλός ὁ σύμπτωμα . πῶς οὖν εἰμί εἄν ἄχρηστος , ἄγε τοσοῦτος φαίνω ἰσχύς ἔχω , ὥστε καί ἀμελέω ἀναγκάζω ὁ ὑπόκειμαι σκοπός , καί οὖον μόνος ἀμελέω , ἀλλά καί ἐναντίος πράσσω ὁ ἀπό ὁ σκοπός ἐνδείκνυμι ; ὁ μέν γάρ στέγνωσις χαλάω ἐνδείκνυμι · ὁ δέ εἰς ὁ σκότος παραπαίω συγκλείω οὖον χαλάω , στέγνωσις δέ ὁ ἐναντίος , καί ὁ ῥύσις στέλλω ἐνδείκνυμι . ὁ δέ ὁ διά ῥύσις ληθαργικός εἰς αὐγή ἄγω ὁ αὐτός ἐπιτείνω ὁ ῥύσις . πρός οὗτος λέγω · οὐ , ἐπεί ὁ σύμπτωμα ἐνδείκνυμι , οὗτος παραλαμβάνω , ἀλλά ἐπεί ἀντιδείκνυμι ἐγώ ὁ σύμπτωμα , καί οὖον κωλύω παραλαμβάνω , ὅσπερ ὁ σκοπός ἐπιδείκνυμι . ὁ γάρ ἀντιδείκνυμι λέγω , ἐνδείκνυμι μέν ὁ συμφέρω , μή ἐπιτρέπω δέ πράσσω , ὅσπερ ὑπαγορεύω ὁ πάθος . πρός οὗτος φημί ἐγώ , ὅτι , εἰμί ὁ ἀντιδείκνυμι ἄχρηστος εἰμί , καί ὁ δύναμις ὁ μή ἐάω πολλάκις , ὅς ἐνδείκνυμι ὁ σκοπός , παραλαμβάνω , ἄχρηστος εἄν εἰμί . ἀλλά ὁ δύναμις ἐπισκοπέω δεῖ , χρήσιμος τις ἐγώ ἐκ αὐτός εἰς θεραπεία παραγίγνομαι , καίτοι ἀντενδείκνυμι καί ὁ δύναμις . ὥσπερ οὖν ὁ δύναμις ἀντενδείκνυμι εὔχρηστος εἰμί νομίζω , ἀναγκαῖον εἰμί σύ καί ὁ σύμπτωμα ὁμολογέω χρήσιμος εἰμί . πρός οὗτος δέ καί γελοῖος ὁ σκότος ἐπί ὁ φρενιτικός παραλαμβάνω . εἰμί γάρ ὁ σκότος ἐπιτείνω ὁ στέγνωσις , ἐπιτείνω δέ ὁ στέγνωσις ἐπιτείνω ὁ παρακοπή · ἐπιτείνω γάρ καί ἀνίημι ὁ σύμπτωμα ὁ πάθος · δηλονότι ὁ ἐναντίος πράσσω , ἢ δεῖ . παρυσσω γάρ ὁ πάθος παραυξάνω καί ὁ παρακοπή . ὁ μέν οὖν περί ὁ σύμπτωμα τοιοῦτος εἰμί λόγος .