pseudo-galenus.de-optima-secta-ad-thrasybulum-liber 3
Ἑξῆς δὲ περὶ τοῦ χρησίμου θεωρήματος ῥητέον . κρίνεται τοίνυν τὸ χρήσιμον θεώρημα τῇ πρὸς τὸ τέλος τῆς τέχνης ἀναφορᾷ . δεῖ δὲ αὐτὸ πρῶτον μὲν καταληπτὸν εἶναι . ἐὰν γὰρ ἀδύνατον ᾖ , ὡς τὸ , τοῦ ἱπποκενταύρου χολὴ λύει τὴν ἀποπληξίαν , διότι ἀκατάληπτόν ἐστι , διὰ τοῦτο γίνεται ἄχρηστον . εἶτα δεῖ τὴν κατάληψιν αὐτοῦ μὴ κοινὴν πρὸς τοὺς ἰδιώτας ὑπάρχειν , ἀλλ’ ἰδίαν τῶν τεχνιτῶν . διὰ τοῦτο γάρ τοι φαμὲν ἡμεῖς πεπλανῆσθαι τοὺς οἰομένους ἀρχὴν τῆς τέχνης τὰ φαινόμενα εἶναι . οὔτε γὰρ συνέστηκεν ἐκ τῶν φαινομένων ἡ τέχνη , οὔθ’ ἡ παράδοσις τῆς τέχνης ἀπὸ φαινομένων γίγνεται . οὐδεὶς γὰρ τὰ φαινόμενα παραδίδωσιν , ἀλλὰ τὰ ἐπὶ τοῖς φαινομένοις θεωρήματα , ἅπερ οὐ φαίνεται . ταῦτ’ οὖν καὶ ἀρχὴ τῆς τέχνης , εὐλόγως ἄν τις εἴποι . τὰ ἐπὶ τοῖς φαινομένοις λέγω θεωρήματα , δηλονότι ἀρχὴ τῆς παραδόσεως τῆς τέχνης ἀπὸ φαινομένων γίνεται . εἰ γάρ τοι φαίη τις τὰ φαινόμενα τῆς τέχνης ἀρχὴν εἶναι , λήσεται ἑαυτὸν οὐδὲν διαφέρειν οἰόμενος τέχνην ἀτεχνίας . ἐπειδὴ γὰρ ἡ τῶν φαινομένων κατάληψις ὁμοία ἐστὶ τεχνίτῃ τε καὶ ἰδιώτῃ , δῆλον ὡς κατὰ τοῦτο οὐδὲν πλέον ὁ τεχνίτης ἔχων τοῦ ἰδιώτου ἔσται , ἀλλ’ οὐδὲ τέχνην ἔχων , εἴπερ τῶν αὐτῶν καὶ ἡ αὐτὴ κατάληψίς ἐστι τεχνίτῃ τε καὶ ἰδιώτῃ . ἀρχὴ μὲν οὖν εὑρέσεως τῶν θεωρημάτων τὰ φαινόμενα λέγοιτ’ ἂν δικαίως · τῆς δὲ τέχνης ἀρχὴ τὰ φαινόμενα οὐκ ἔστιν . ὡς γὰρ τὰ τοῦ λαγωοῦ εὑρέσεως ἄν τις ἀρχὴν εἴποι εὐλόγως , ἀρχὴν δὲ τοῦ λαγωοῦ οὐκ ἄν τις εἴποι νοῦν ἔχων · οὐδὲ γὰρ συνέστηκεν ἐκ τῶν ἰχνῶν ὁ λαγωός · οὕτω καὶ τὰ φαινόμενα ἀρχὴν τῆς εὑρέσεως τῶν θεωρημάτων . καλῶς ἄν τις εἴποι , ὅτι ἀπὸ τούτων ὁρμηθέντες οἱ συστησάμενοι αὐτὴν συνεστήσαντο , τῆς δὲ τέχνης οὐκ ἔτι . δεῖ γὰρ ἀναφέρειν τὰς ἀρχὰς ἐπὶ τὴν ποιότητα ἐκείνου , οὗπερ εἰσὶν αἱ ἀρχαί . καὶ τῆς τέχνης οὖν τὰς ἀρχὰς μὴ φανερὰς εἶναι τοῖς ἰδιώταις προσήκει , οὐδὲ γὰρ αἱ τέχναι πᾶσαι πρόδηλοί εἰσιν αὐτοῖς , εἶτα δὲ καὶ ἀρχαὶ τῶν τεχνῶν τεχνῶν παραδίδονται , τὰ δὲ φαινόμενα οὐ παραδίδονται . διόπερ οὐκ ἄν τις εὐλόγως τὰ φαινόμενα τῆς τέχνης ἀρχὴν εἴποι .
Lemmas: ἑξῆς δέ περί ὁ χρήσιμος θεώρημα ῥητέος . κρίνω τοίνυν ὁ χρήσιμος θεώρημα ὁ πρός ὁ τέλος ὁ τέχνη ἀναφορά . δεῖ δέ αὐτός πρῶτος μέν καταληπτός εἰμί . ἐάν γάρ ἀδύνατος εἰμί , ὡς ὁ , ὁ ἱπποκένταυρος χολή λύω ὁ ἀποπληξία , διότι ἀκατάληπτος εἰμί , διά οὗτος γίγνομαι ἄχρηστος . εἶτα δεῖ ὁ κατάληψις αὐτός μή κοινός πρός ὁ ἰδιώτης ὑπάρχω , ἀλλά ἴδιος ὁ τεχνίτης . διά οὗτος γάρ ὅς φημί ἐγώ πλανάω ὁ οἴομαι ἀρχή ὁ τέχνη ὁ φαίνω εἰμί . οὔτε γάρ συνίστημι ἐκ ὁ φαίνω ὁ τέχνη , οὔτε ὁ παράδοσις ὁ τέχνη ἀπό φαίνω γίγνομαι . οὐδείς γάρ ὁ φαίνω παραδίδωμι , ἀλλά ὁ ἐπί ὁ φαίνω θεώρημα , ὅσπερ οὖον φαίνω . αὐτός οὖν καί ἀρχή ὁ τέχνη , εὔλογος ἄν τις εἶπον . ὁ ἐπί ὁ φαίνω λέγω θεώρημα , δηλονότι ἀρχή ὁ παράδοσις ὁ τέχνη ἀπό φαίνω γίγνομαι . εἰμί γάρ ὅς φημί τις ὁ φαίνω ὁ τέχνη ἀρχή εἰμί , λανθάνω ἑαυτοῦ οὐδείς διαφέρω οἴομαι τέχνη ἀτεχνία . ἐπεί γάρ ὁ ὁ φαίνω κατάληψις ὅμοιος εἰμί τεχνίτης τε καί ἰδιώτης , δῆλος ὡς κατά οὗτος οὐδείς πλέω ὁ τεχνίτης ἔχω ὁ ἰδιώτης εἰμί , ἀλλά οὐδέ τέχνη ἔχω , εἴπερ ὁ αὐτός καί ὁ αὐτός κατάληψις εἰμί τεχνίτης τε καί ἰδιώτης . ἀρχή μέν οὖν εὕρεσις ὁ θεώρημα ὁ φαίνω λέγω εἄν δικαίως · ὁ δέ τέχνη ἀρχή ὁ φαίνω οὐ εἰμί . ὡς γάρ ὁ ὁ λαγώς εὕρεσις ἄν τις ἀρχή εἶπον εὔλογος , ἀρχή δέ ὁ λαγώς οὐ ἄν τις εἶπον νόος ἔχω · οὐδέ γάρ συνίστημι ἐκ ὁ ἴχνος ὁ λαγώς · οὗτος καί ὁ φαίνω ἀρχή ὁ εὕρεσις ὁ θεώρημα . καλῶς ἄν τις εἶπον , ὅτι ἀπό οὗτος ὁρμάω ὁ συνίστημι αὐτός συνίστημι , ὁ δέ τέχνη οὐ ἔτι . δεῖ γάρ ἀναφέρω ὁ ἀρχή ἐπί ὁ ποιότης ἐκεῖνος , ὅσπερ εἰμί ὁ ἀρχή . καί ὁ τέχνη οὖν ὁ ἀρχή μή φανερός εἰμί ὁ ἰδιώτης προσήκω , οὐδέ γάρ ὁ τέχνη πᾶς πρόδηλος εἰμί αὐτός , εἶτα δέ καί ἀρχή ὁ τέχνη τέχνη παραδίδωμι , ὁ δέ φαίνω οὖον παραδίδωμι . διόπερ οὐ ἄν τις εὔλογος ὁ φαίνω ὁ τέχνη ἀρχή εἶπον .