pseudo-galenus.de-optima-secta-ad-thrasybulum-liber 47
Αὕτη δὲ ἡ ἀπάτη γέγονεν αὐτοῖς ἀφ’ ἑτέρας ψευδοῦς ὑπολήψεως · νομίζοντες γὰρ , πᾶν νόσημα διὰ τῶν τεσσάρων ἀπιέναι , καὶ τοῦτο ὡς ἀληθὲς ἑαυτοῖς θέμενοι , τοῦτο ἀκόλουθον ᾠήθησαν δεῖν εἶναι τὸ τὴν ἀρχὴν τῶν νοσημάτων ἀπαιτεῖν τὴν κώλυσιν τῆς ἐπιδόσεως . καὶ τοῦτο οὖν λέληθεν αὐτοὺς , ὅτι οὐ πᾶν νόσημα καὶ ἄρχει τε καὶ ἐπιδίδωσι καὶ ἀκμάζει καὶ παρακμάζει . τὰ μὲν γὰρ ὀξέα τῶν νοσημάτων , ὡς ἡ ἀποπληξία , ἅμα τῇ προσβολῇ τὴν ἀκμὴν ἀπολαμβάνει . καὶ τὰ κρινόμενα δὲ τῶν νοσημάτων ἕνα καιρὸν τὴν παρακμὴν ἀποτέμνεται . αἱ γὰρ κρίσεις περὶ τὴν ἀκμὴν λύουσι τὰ νοσήματα , ἔτι ἐπὶ τὸ μεῖζον ἐπιδιδόντα · καὶ διὰ βοηθημάτων ἐστὶν ἐν ἀρχῇ λῦσαι τὸ νόσημα , καὶ ὑποτέμνεσθαι τοὺς λοιποὺς καιροὺς τῶν νοσημάτων . εἰ τοίνυν ἐστὶν ἐν ἀρχῇ κενῶσαί τε τὸ νόσημα , καὶ λῦσαι διὰ βοηθημάτων , διὰ τί ποτε τὴν ἀρχὴν τὸ κωλύειν αὔξεσθαι οἴδασιν ἐνδείκνυσθαι , καὶ οὐχὶ τὴν μείωσιν μᾶλλον ἢ τὴν ἀναίρεσιν ; ἐὰν δὲ λέγωσιν , τὴν μείωσιν καὶ τὴν ἀναίρεσιν τῶν νοσημάτων ἐνδείκνυσθαι μὴ τὴν ἀρχὴν , ἀλλὰ τὴν διάθεσιν , διὰ τί οὖν , φήσομεν πρὸς αὐτοὺς , οὐχ ὅπερ ἡ διάθεσις , ἀλλ’ ὅπερ ἡ ἀρχὴ ἐνδείκνυται , παραλαμβάνετε ; διὰ γὰρ τὸ ὑπὸ τῆς διαθέσεως ἀπαιτούμενον καὶ τὸ ὑπὸ τῆς ἀρχῆς ἐνδεικνύμενον γίνεται . ὁ γὰρ μειῶν ἢ ἀναιρῶν τὴν νόσον , καὶ τὴν ἐπίδοσιν κωλύει γίνεσθαι . ἀλλ’ ἴσως φήσουσιν , ὅτι προσεχεστέρα ἡ τῆς ἀρχῆς οὖσα κοινότης ἀναγκάζει ἡμᾶς , ὅπερ αὐτὴ ἐνδείκνυται , παραλαμβάνειν , προσεχῶς τὸ ποιητέον ὑπαγορεύουσα · ἡ δὲ διάθεσις τὸ δεῖν ἀναιρεῖν τὰς νόσους ἀπαιτοῦσα , δι’ ὧν χρὴ τοῦτο ποιεῖν , οὐκ ἐνδείκνυται · δι’ ὧν δὲ χρὴ κωλύειν τὴν ἐπὶ μέρους , ὧν τὸ κωλύειν αὔξεσθαι ἐνδείκνυται , ἢ τὸ δι’ ὧν , ἐξ ἑτέρων λαμβάνεται , κατὰ ταῦτα δὲ καὶ ἡ διάθεσις τὴν ἀναίρεσιν μόνον ἐνδείκνυται τῶν νοσημάτων · τὸ δὲ δι’ ὧν χρὴ τοῦτο ποιεῖν ἐξ ἑτέρου , ὡς ἔοικε , δεῖ λαβεῖν . διὸ κρεῖττόν ἐστι μὴ τῇ ἀρχῇ , ἀλλὰ καὶ τῇ διαθέσει χρῆσθαι σκοπῷ . ἔπειτα κἀκεῖνο πρὸς αὐτοὺς ῥητέον , ὅτι φαίνεται καθ’ ἡμᾶς πᾶσα ἀρχὴ ἐπιπλοκή τις εἶναι . δύο γὰρ κοινότητες εἰς ταὐτὸν συνέρχονται , ἥ τε ἀρχὴ καὶ ἡ διάθεσις , καὶ ἑκατέρα τῶν κοινοτήτων διάφορόν τι ἐνδείκνυται , προσεχεστέρα δὲ καὶ ἀναγκαιοτέρα κοινότης ὑμῖν εἶναι δοκεῖ μᾶλλον ἡ ἀρχὴ , διότι ταύτῃ προσέχετε . δῆλον οὖν ἐκ τούτων , ὅτι τὰ πάθῃ πάντα κοινοτήτων εἰσὶν ἐπιπλοκαί . πᾶσα γὰρ διάθεσις ἔν τινι καιρῷ γίνεται . κοινότης οὖν οὐχ ὁ καιρὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ διάθεσις . κακῶς οὖν ποιεῖτε , μίαν ἐπιπλοκὴν νομίζοντες εἶναι τὴν τῶν παθῶν , καὶ μὴ πάντα τὰ πάθη ἐπιπλοκὰς εἶναι λέγοντες .
Lemmas: Ἄτη δέ ὁ ἀπάτη γίγνομαι αὐτός ἀπό ἕτερος ψευδής ὑπόληψις · νομίζω γάρ , πᾶς νόσημα διά ὁ τέσσαρες ἀφίημι , καί οὗτος ὡς ἀληθής ἑαυτοῦ τίθημι , οὗτος ἀκόλουθος οἴομαι δήω εἰμί ὁ ὁ ἀρχή ὁ νόσημα ἀπαιτέω ὁ κώλυσις ὁ ἐπίδοσις . καί οὗτος οὖν λανθάνω αὐτός , ὅτι οὖον πᾶς νόσημα καί ἄρχω τε καί ἐπιδίδωμι καί ἀκμάζω καί παρακμάζω . ὁ μέν γάρ ὀξύς ὁ νόσημα , ὡς ὁ ἀποπληξία , ἅμα ὁ προσβολή ὁ ἀκμή ἀπολαμβάνω . καί ὁ κρίνω δέ ὁ νόσημα εἷς καιρός ὁ παρακμή ἀποτέμνω . ὁ γάρ κρίσις περί ὁ ἀκμή λύω ὁ νόσημα , ἔτι ἐπί ὁ μείζων ἐπιδίδωμι · καί διά βοήθημα εἰμί ἐν ἀρχή λύω ὁ νόσημα , καί ὑποτέμνω ὁ λοιπός καιρός ὁ νόσημα . εἰμί τοίνυν εἰμί ἐν ἀρχή κενόω τε ὁ νόσημα , καί λύω διά βοήθημα , διά τίς ποτός ὁ ἀρχή ὁ κωλύω αὐξάνω οἶδα ἐνδείκνυμι , καί οὐ ὁ μείωσις μᾶλλον ἢ ὁ ἀναίρεσις ; ἐάν δέ λέγω , ὁ μείωσις καί ὁ ἀναίρεσις ὁ νόσημα ἐνδείκνυμι μή ὁ ἀρχή , ἀλλά ὁ διάθεσις , διά τίς οὖν , φημί πρός αὐτός , οὐ ὅσπερ ὁ διάθεσις , ἀλλά ὅσπερ ὁ ἀρχή ἐνδείκνυμι , παραλαμβάνω ; διά γάρ ὁ ὑπό ὁ διάθεσις ἀπαιτέω καί ὁ ὑπό ὁ ἀρχή ἐνδείκνυμι γίγνομαι . ὁ γάρ μειόω ἢ ἀναιρέω ὁ νόσος , καί ὁ ἐπίδοσις κωλύω γίγνομαι . ἀλλά ἴσως φημί , ὅτι προσεχής ὁ ὁ ἀρχή εἰμί κοινότης ἀναγκάζω ἐγώ , ὅσπερ αὐτός ἐνδείκνυμι , παραλαμβάνω , προσεχῶς ὁ ποιητέος ὑπαγορεύω · ὁ δέ διάθεσις ὁ δήω ἀναιρέω ὁ νόσος ἀπαιτέω , διά ὅς χρή οὗτος ποιέω , οὐ ἐνδείκνυμι · διά ὅς δέ χρή κωλύω ὁ ἐπί μέρος , ὅς ὁ κωλύω αὐξάνω ἐνδείκνυμι , ἢ ὁ διά ὅς , ἐκ ἕτερος λαμβάνω , κατά οὗτος δέ καί ὁ διάθεσις ὁ ἀναίρεσις μόνος ἐνδείκνυμι ὁ νόσημα · ὁ δέ διά ὅς χρή οὗτος ποιέω ἐκ ἕτερος , ὡς ἔοικα , δεῖ λαμβάνω . διό κρατύς εἰμί μή ὁ ἀρχή , ἀλλά καί ὁ διάθεσις χράω σκοπός . ἔπειτα ἐκεῖνος πρός αὐτός ῥητέος , ὅτι φαίνω κατά ἐγώ πᾶς ἀρχή ἐπιπλοκή τις εἰμί . δύο γάρ κοινότης εἰς αὐτός συνέρχομαι , ὅς τε ἀρχή καί ὁ διάθεσις , καί ἑκάτερος ὁ κοινότης διάφορος τίς ἐνδείκνυμι , προσεχής δέ καί ἀναγκαῖος κοινότης σύ εἰμί δοκέω μᾶλλον ὁ ἀρχή , διότι οὗτος προσέχω . δῆλος οὖν ἐκ οὗτος , ὅτι ὁ πάσχω πᾶς κοινότης εἰμί ἐπιπλοκή . πᾶς γάρ διάθεσις ἐν τις καιρός γίγνομαι . κοινότης οὖν οὐ ὁ καιρός μόνος , ἀλλά καί ὁ διάθεσις . κακῶς οὖν ποιέω , εἷς ἐπιπλοκή νομίζω εἰμί ὁ ὁ πάθος , καί μή πᾶς ὁ πάθος ἐπιπλοκή εἰμί λέγω .