pseudo-galenus.animal-sit-quod-est-in-utero 5
Ὡς μὲν οὖν καὶ φύσεως καὶ ψυχῆς μετέχει τὸ ἔμβρυον καὶ τῶν ἐφ’ ἑκατέρας ἐνεργειῶν καὶ πῶς ἐστι ζῶον ἀποχρώντως ἐδείξαμεν . λοιπὸν δὲ δείξομεν ζῶον εἶναι τὸ τοῖς μυχοῖς τῆς μήτρας ἔτ’ ἐγκείμενον . εἰ δέ τις ἡμᾶς ἀπαιτοίη φύσεως λογισμοὺς , ἴστω πάντα πράττουσαν αὐτὴν αὐτοδιδάκτως τε καὶ αὐτομαθῶς . οὐδὲ γὰρ ὅπως ἐν φυτοῖς σκώληκες γίνονται ἢ ἀφ’ ἵππων καὶ βοῶν οἱ σφῆκες καὶ μέλιτται ῥᾴδιον ἡμῖν λέγειν , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς φύσεως ἀπλῶς γίνεται . οὐδὲ γὰρ τοὺς ὄρνεις πέτεσθαι διδάσκει τις , οὐδὲ τὸ νοεῖν ἡμᾶς ἢ ἀκούειν ἢ βλέπειν , ἀλλ’ ὅμως καὶ τοὺς ὄρνιθας ὁρῶμεν πεττομένους καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς χωρὶς μαθήσεως νοεῖν τε καὶ βλέπειν . ἀπόῤῥητος γάρ τις καὶ κεκρυμμένη καὶ πολὺ τῆς ἡμιτέρας διανοίας βυθιωτέρα ἡ περὶ τὴν φύσιν αὐτουργία . μὴ τοίνυν μηδὲ περὶ τὴν τὰ ἔμβρυα ζωογονίαν ἀπιστῶμεν εἶναι ζώωσιν . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνα μανθάνει πρός τινος μετὰ τὸ τεχθῆναί τι τῶν οἰκείων ἔργων , ἀλλ’ ἐνόντα ταῖς μήτραις καταπίνει καὶ πέττει καὶ διακρίνει τὴν ἀναδοθεῖσαν καὶ προστίθησι τὴν καθαρθεῖσαν καὶ τὴν περιττὴν ἀπωθεῖται . ἵν’ ἐπειδὰν πρὸς φῶς προέλθῃ τὴν περιττεύουσαν ἐκκρίνει . τό τε γὰρ μηκώνιον καλούμενον περίττωμα ὂν ἐξ ὅλης τῆς τοῦ ἐμβρύου τροφῆς ἐστιν καὶ τὸ ἐν τῷ οὐραχῷ ὑγρόν . ἥτε γὰρ κοιλίη φυσᾶται , φησὶν ὁ παλαιὸς , ἀπὸ τῆς διὰ στόματος εἰσπνοῆς καὶ τὰ ἔντερα καὶ εἰς τὸν κύσσαρον ὁδός τις ἐπιγίνεται . κατὰ μικρὸν γὰρ ἐμπίπτον τὸ περιττὸν εἰς τὸν ἀρχὸν παραγίνεται . κύσσαρον γὰρ τὸν ἀρχὸν εἴρηκε . καὶ μηδεὶς ἡμᾶς παραγέτω διὰ τὴν τοῦ ἀμνίου ὑμένος παράθεσιν μὴ δύνασθαι διὰ στόματος τρέφεσθαι τὰ ἔμβρυα , ἱκανὴ γὰρ ἡ φύσις διὰ τῶν πόρων εὐπορίαν παρασχεῖν καὶ ὁδὸν ἐς εὐπρέπειαν οὖσαν αὐτάρκη . φησὶ δὲ Δημόκριτος ἅνθρωπον ἐξ ἀνθρώπου ἐξεσεῖσθαι καὶ κῦνα ἐκ κυνός καὶ βοῦν ἐκ βοός . ἀνὴρ εἰδὼς μὲν καὶ τὴν οὐράνιον θεωρίαν , θεωρίας δὲ καὶ τὴν ἐν ἡμῖν φύσιν οὐχ οἷόν τε ἀγνωμονεῖν χρήζει λέγειν , μὴ ζῶον τὸ κατὰ γαστρὸς , ὅλον ἐξ ὅλου συνιστάντος αὐτὸ δράσαντος νή * * * καὶ γὰρ οὐδ’ ἂν ἔσχεν ἀνθρώπου λόγον τὸ γινόμενον . εἰ μὴ πάντας μὲν ἐν ἑαυτῷ περιεῖχε τοὺς τελείους λόγους . ἔμελλε δὲ ποιήσειν οἷα ταῦτα , ἀφ’ ὧν τὸ σπέρμα κατεσπάρη . ὥσπερ γὰρ ἢ τὰ τῷ ποσῷ ἢ τὰ τῇ ποιότητι καταβληθέντα σπέρματα ἀναδέχεται τόπους ἢ περί τε τὰ ὁλομελοῦντα ἢ μὴ τοῖς πᾶσιν ἀπηρτισμένα ἢ μορφὰς ἄλλων ζώων ἔχοντα , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὅσα ἐκκαθῆ καὶ διακεκριμένα σπέρματα τυγχάνει τὸν ἐν τέλει τῶν ζώων ἐπέχει λόγον . τὸ γὰρ λεῖπον παραποδισμὸν τῆς ὅλης φύσεως εἴληφε καὶ ἐκλείποντα τὰ ἔμβρυα καὶ διὰ τὸ αὐτὸ τοῦτο μὴ παραποδισθὲν ζῶα ποιεῖται ἐκ σπέρματος . μήτ’ οὖν φιλόσοφός τις ὡς ἀμύητος τοῖς ἄνω μήτ’ ἰατρὸς τῶν ἀπὸ Ἀσκληπιάδου ὡς ἀθεώρητος τοῦ ἀνθρώπου τῆς φύσεως ἀποκηρυττέτω καὶ ἀποξενούτω τὰ ἔμβρυα , ἀλλ’ αὐτὸς πολὺ πρότερον ἀναθεωρησάτω ἐφ’ ἑαυτόν · καὶ ἢ παρὰ πρεσβυτέρων μαθέτω ἢ ὑπὸ τῶν γεννησάντων ἀναμνησθήτω ὡς ἦν ποτε καὶ αὐτός ἔμβρυον . καὶ τοίνυν αὐτοῦ ἢ τότε ὡς ὑπὸ μήτρας πρότερον τελείως ἐν μήτρᾳ ἐσχηματούργηται καὶ ὡς ἐκ σπέρματος τοῦ εἶναι γέγονεν ἡ ῥίζα αὐτῷ καὶ ὡς οὐκ ὀφείλει παρανοίᾳ ἄγειν τὴν φύσιν . ῥαδιουργῆσαι γάρ ἐστι τὰ ἐκείνης θέσμια καὶ τοὺς τῆς γῆς δημιουργουμένους ὑπ’ αὐτῆς φάναι ζῶον μὲν ὑπάρχειν τὴν αὐτὴν τῆς γεννήσεως καὶ πάντα ἐσχηκότα τοῖς αὐτοῖς μυχοῖς ἐντεθραμμένον , φάσκειν δὲ μὴ ζῶα τοὺς ἐν μήτρᾳ τεθραμμένους . ἢ ἐκ μὲν πυρῶν οἱ πυροὶ γενήσονται καὶ ἐκ τῶν ἄλλων σπερμάτων τὰ ὅμοια καὶ ἐκ φυτοῦ φυτὰ τὴν αὐτὴν τοῖς γιγνομένοις φύσιν εἰληφότα , ἄνθρωπος δὲ τὸ θειότερον τῶν ἄλλων καὶ τῶν ὅλων κρεῖττον , τὸ ὅμοιον κατὰ δύναμιν θεῷ , μὴ τὴν αὐτὴν τοῖς σπείρασιν ἀναδέξασθαι θειότητα ; ἀλλὰ γὰρ ἤδη καὶ νόμῳ καὶ τοῖς συμβεβηκόσι δείξομεν ζῶα τὰ ἔμβρυα . ἢ τοῦ μὲν ζῆν τῇ φύσει τὴν αἰτίαν προστιθέντες , τοῦ δ’ εὖ ζῇν μετὰ τῆς ψυχῆς αὐτοὶ τὴν πρόσβασιν ἀναδεξάμενοι νομοθετοῦσι . τοῦτο γάρ εἰσιν οἱ νόμοι , κωλύειν μὲν τὰ κακὰ πράττεσθαι , φυλάττειν δὲ τὰ ἤδη ὄντα καλὰ , ἢ τὰ μέλλοντα ἢ τὰ παρόντα προσποιεῖν , τιθέμενον τοὺς νόμους δύο τοῖς μεγίστοις ἀπεδείξαμεν εἶναι τὰ ἐν τῇ γαστρὶ ζῶα · ἐνὶ μὲν τῷ προσθεῖναι τιμωρίαν τῷ αἰτίῳ τῆς ἐξαμβλώσεως γινομένῳ , ἑτέρω δὲ καὶ δευτέρῳ τῷ δύνασθαι καὶ κλήρου μεταλαμβάνειν καὶ τοὺς μήπω γεγενημένους . εἰδότες γὰρ ἀκριβέστερον τῶν πλειόνων ὡς ἂν καὶ θεῶν ἔργα μιμούμενοι . θεῶν γὰρ τὸ νομοθετεῖν πρῶτον , εἴπερ ὁ μὲν τῶν ὅλων πατὴρ ἐν θεοῖς πάντα διέταξε νόμῳ , κινεῖται γὰρ καὶ ὁ κόσμος ταῖς ἐκείνου προστάξεσι , καὶ οἱ πλανῆται δὲ τὴν οἰκείαν ἕκαστος σφαῖραν ἐν νενομοθετημένῳ χρόνῳ καὶ ἥλιος καὶ σελήνη τοὺς ὡρισμένους δρόμους . ἐῤῥίζωται δὲ ἡ γῆ τοῖς τοῦ δημιουργοῦ κελεύσμασιν , κέχυται ὕδωρ καὶ ἀὴρ ἥπλωται καὶ πῦρ ἵεται καὶ τὴν ἰδίαν ἐνέργειαν ἕκαστον τηρεῖ φοβούμενον ὑπερβῆναι τὸν ἴδιον νόμον , ἐνομοθέτησε μὲν καὶ Κρησὶν ὁ Ζεὺς καὶ Λακεδαιμονίοις ὁ Πύθιος καὶ Ἀθηναίοις ἡ Παλλάς . οἱ οὗν τούτων μαθηταὶ νομοθέται Λυκοῦργος καὶ Σόλων βεβαίως ἡμῖν δι’ ὧν προεῖπον κεφαλαίων δύο τὴν ὑπὲρ τῶν ἐμβρύων ἀναμφισβήτητον παρέσχον ὑπόθεσιν . εί γὰρ ὅταν μὴ ζῶα ἦν , οὐκ ἂν ἐκόλασαν τοῖς νόμοις φανερῶς τιμωρησάμενοι τοὺς αἰτίους τῆς ἐξαμβλώσεως , ἐπειδὴ δὲ ἔφησαν ζῶα εἶναι , τὴν τιμωρίαν ἐπήγαγον . τίς γὰρ τὸν ἤδη τέλειον καὶ ὡμολογημένον ἄνθρωπον εἰσπράττεται δίκην ὑπὲρ τοῦ μήτε κατὰ τὴν μήτραν ὄντος ἀνθρώπου μήτε τὴν ἀρχὴν ἐζωουμένου ποτὲ κλῆρον ἀφίησιν οὐ γινώσκειν , εἰ ζῶον τὸ ἔμβρυον ; πῶς οὖν ἐπισκήπτεις τὸ κατὰ γαστρὸς μὴ ζῶον εἶναι λέγων ; τίς χρῆται διαδόχῳ τὸ μήπω εἶναι πεπιστευμένῳ ; τὶς ἐρεῖ τὸν αὐτὸν κύριον τὸν ἀμφισβητούμενον ; οὔπω Περικλῆς ἐγένετο ὀλύμπιος καὶ πᾶσιν ἤδη φοβερὸς τοῖς Ἕλλησι διὰ τὸ ἐνύπνιον ἦν . οὔπω Πεισίστρατος καὶ τύραννος ἦν · οὔπω Ὀλυμπιὰς Ἀλέξανδρον ἐρύη , καὶ πάντες Ἄμμωνος ἔλεγον ἤδη παῖδα καὶ βασιλείας ἦρχες . καὶ Κύψελος ἔτι ζωογονούμενος καὶ εἰ τοῖς Βακχιάδαις οὐκ ἐδόκει . φοβοῦντος αὐτοὺς ἰνδάλματος . λέγεται δὲ ὡς καὶ Ἑκάβη τὸν Ἀλέξανδρον ἐδεδοίκει πρὶν τεκεῖν ἐκπλήξαντα αὐτὴν γενναιοτέρου θεάματος , ἀλλὰ καὶ πάντες Φρύγες ἐκ τοῦ μήπω γεγενημένου πυρὸς δεχόμενοι τὰς συμφοράς . καὶ Ἀλκμήνη δὲ γεννήσασα τὸν Ἡρακλέα φοβερὰ τοῖς ἀντιστρατιώταις ἐγίνετο καὶ τοὺς ἐχθροὺς μὴ θαῤῥεῖν ἐποίει τὸν παῖδα κατὰ γαστρὸς ἔχουσα . τοσοῦτον οὖν ἀπεῖχε τοῦ μὴ ζῶα λέγειν τὰ ἔμβρυα , παρόσον καὶ τοῦ μη μόνον ὡς ζῶα , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθρώπου φύσεως ἀλκιμώτερα , κἂν ἔτι ταῖς μήτραις ᾖ προσεῤῥιζωμένα . ἀλλὰ γὰρ ἤδη καὶ πρὸς αὐτά μοι τὰ ἔμβρυα γινέσθω ὁ λόγος ὡς ἤδη τὴν ἀνθρώπῳ ἐντελῆ ζωότητα μεμορφωμένα . προΐετέ μοι τῶν μυχῶν μηδὲν πεφοβημένα μήτε γένους πάρεσιν μήτε φιλτάτων ἀπαλλοτρίωσιν μήτε κτημάτων ἀφαίρεσιν , οὐδὲν ὑμᾶς ἡ τῶν πολλῶν συκοφαντία καὶ τῶν αὐτὰ ἀδικούντων τὴν φύσιν πανουργία παραγράψεται , ὅθεν αὐτῶν ὑμεῖς τιμωροὶ καταστήσεσθε ὡς Περικλῆς , ὡς Πεισίστρατος , ὡς Πάρις , ὡς ὁ Μακεδὼν Ἀλέξανδρος καὶ ὡς Ἡρακλῆς .
Lemmas: ὡς μέν οὖν καί φύσις καί ψυχή μετέχω ὁ ἔμβρυον καί ὁ ἐπί ἑκάτερος ἐνέργεια καί πῶς εἰμί ζῷον ἀποχρώντως δείκνυμι . λοιπός δέ δείκνυμι ζῷον ἔρχομαι ὁ ὁ μυχός ὁ μήτρα ἔτι ἔγκειμαι . εἰμί δέ τις ἐγώ ἀπαιτέω φύσις λογισμός , ἵστημι πᾶς πράσσω αὐτός αὐτοδίδακτος τε καί αὐτομαθής . οὐδέ γάρ ὅπως ἐν φυτόν σκώληξ γίγνομαι ἢ ἀπό ἵππος καί βοῦς ὁ σφήξ καί μέλισσα ῥᾴδιος ἐγώ λέγω , ἀλλά ὑπό ὁ φύσις ἀπλόος γίγνομαι . οὐδέ γάρ ὁ ὄρνις πέτομαι διδάσκω τις , οὐδέ ὁ νοέω ἐγώ ἢ ἀκούω ἢ βλέπω , ἀλλά ὅμως καί ὁ ὄρνις ὁράω πέσσω καί ἐγώ αὐτός Χωρὶς μάθησις νοέω τε καί βλέπω . ἀπόρρητος γάρ τις καί κρύπτω καί πολύς ὁ ἡμιτέρας διάνοια βύθιος ὁ περί ὁ φύσις αὐτουργία . μή τοίνυν μηδέ περί ὁ ὁ ἔμβρυον ζωογονία ἀπιστέω ἔρχομαι ζῷον . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος μανθάνω πρός τις μετά ὁ τίκτω τίς ὁ οἰκεῖος ἔργον , ἀλλά ἔνειμι ὁ μήτρα καταπίνω καί πέσσω καί διακρίνω ὁ ἀναδίδωμι καί προστίθημι ὁ καθαίρω καί ὁ περισσός ἀπωθέω . ἵνα ἐπειδάν πρός φάος προέρχομαι ὁ περισσεύω ἐκκρίνω . ὁ τε γάρ μηκώνιον καλέω περίσσωμα εἰμί ἐκ ὅλος ὁ ὁ ἔμβρυον τροφή εἰμί καί ὁ ἐν ὁ οὐραχός ὑγρός . ὅστε γάρ κοιλία φυσάω , φημί ὁ παλαιός , ἀπό ὁ διά στόμα εἰσπνοή καί ὁ ἔντερον καί εἰς ὁ κύσσαρος οὐδός τις ἐπιγίγνομαι . κατά μικρός γάρ ἐμπίπτω ὁ περισσός εἰς ὁ ἀρχός παραγίγνομαι . κύσσαρος γάρ ὁ ἀρχός λέγω . καί μηδείς ἐγώ παράγω διά ὁ ὁ ἀμνίον ὑμήν παράθεσις μή δύναμαι διά στόμα τρέφω ὁ ἔμβρυον , ἱκανός γάρ ὁ φύσις διά ὁ πόρος εὐπορία παρέχω καί ὁδός εἰς εὐπρέπεια εἰμί αὐτάρκης . φημί δέ Δημόκριτος ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος ἐξίημι καί κύων ἐκ κύων καί βοῦς ἐκ βοῦς . ἀνήρ οἶδα μέν καί ὁ οὐράνιος θεωρία , θεωρία δέ καί ὁ ἐν ἐγώ φύσις οὐ οἷος τε ἀγνωμονέω χρῄζω λέγω , μή ζῷον ὁ κατά γαστήρ , ὅλος ἐκ ὅλος συνίστημι αὐτός δράω νή * * * καί γάρ οὐδέ ἄν ἔχω ἄνθρωπος λόγος ὁ γίγνομαι . εἰμί μή πᾶς μέν ἐν ἑαυτοῦ περιέχω ὁ τέλειος λόγος . μέλλω δέ ποιέω οἷος οὗτος , ἀπό ὅς ὁ σπέρμα κατασπείρω . ὥσπερ γάρ ἢ ὁ ὁ ποσός ἢ ὁ ὁ ποιότης καταβάλλω σπέρμα ἀναδέχομαι τόπος ἢ περί τε ὁ ὁλομελέω ἢ μή ὁ πᾶς ἀπαρτίζω ἢ μορφή ἄλλος ζῷον ἔχω , ὁ αὐτός τρόπος καί ὅσος ἐκκαίω καί διακρίνω σπέρμα τυγχάνω ὁ ἐν τέλος ὁ ζῷον ἐπέχω λόγος . ὁ γάρ λείπω παραποδισμός ὁ ὅλος φύσις λαμβάνω καί ἐκλείπω ὁ ἔμβρυον καί διά ὁ αὐτός οὗτος μή παραποδίζω ζῷον ποιέω ἐκ σπέρμα . μήτε οὖν φιλόσοφος τις ὡς ἀμύητος ὁ ἄνω μήτε ἰατρός ὁ ἀπό Ἀσκληπιάδης ὡς ἀθεώρητος ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις ἀποκηρύσσω καί ἀποξενόω ὁ ἔμβρυον , ἀλλά αὐτός πολύς πρότερος ἀναθεωρέω ἐπί ἑαυτοῦ · καί ἢ παρά πρέσβυς μανθάνω ἢ ὑπό ὁ γεννάω ἀναμιμνήσκω ὡς εἰμί ποτέ καί αὐτός ἔμβρυον . καί τοίνυν αὐτός ἢ τότε ὡς ὑπό μήτρα πρότερος τέλειος ἐν μήτρα σχηματουργέω καί ὡς ἐκ σπέρμα ὁ ἔρχομαι γίγνομαι ὁ ῥίζα αὐτός καί ὡς οὐ ὀφείλω παράνοια ἄγω ὁ φύσις . ῥᾳδιουργέω γάρ εἰμί ὁ ἐκεῖνος θέσμιος καί ὁ ὁ γῆ δημιουργέω ὑπό αὐτηες͂ς φημί ζῷον μέν ὑπάρχω ὁ αὐτός ὁ γέννησις καί πᾶς ἔχω ὁ αὐτός μυχός ἐντρέφω , φάσκω δέ μή ζῷον ὁ ἐν μήτρα τρέφω . ἢ ἐκ μέν πυρά ὁ πυρός γίγνομαι καί ἐκ ὁ ἄλλος σπέρμα ὁ ὅμοιος καί ἐκ φυτόν φυτόν ὁ αὐτός ὁ γίγνομαι φύσις λαμβάνω , ἄνθρωπος δέ ὁ θεῖος ὁ ἄλλος καί ὁ ὅλος ἀγαθός , ὁ ὅμοιος κατά δύναμις θεός , μή ὁ αὐτός ὁ σπειράομαι ἀναδέχομαι θεότης ; ἀλλά γάρ ἤδη καί νόμος καί ὁ συμβαίνω δείκνυμι ζῷον ὁ ἔμβρυον . ἢ ὁ μέν ζάω ὁ φύσις ὁ αἰτία προστίθημι , ὁ δέ εὖ ζάω μετά ὁ ψυχή αὐτός ὁ πρόσβασις ἀναδέχομαι νομοθετέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ νόμος , κωλύω μέν ὁ κακός πράσσω , φυλάσσω δέ ὁ ἤδη εἰμί καλός , ἢ ὁ μέλλω ἢ ὁ πάρειμι προσποιέω , τίθημι ὁ νόμος δύο ὁ μέγας ἀποδείκνυμι ἔρχομαι ὁ ἐν ὁ γαστήρ ζῷον · ἐν μέν ὁ προστίθημι τιμωρία ὁ αἴτιος ὁ ἐξάμβλωσις γίγνομαι , ἕτερος δέ καί δεύτερος ὁ δύναμαι καί κλῆρος μεταλαμβάνω καί ὁ μήπω γίγνομαι . οἶδα γάρ ἀκριβής ὁ πολύς ὡς ἄν καί θεός έργο μιμέομαι . θεός γάρ ὁ νομοθετέω πρῶτος , εἴπερ ὁ μέν ὁ ὅλος πατήρ ἐν θεός πᾶς διατάσσω νόμος , κινέω γάρ καί ὁ κόσμος ὁ ἐκεῖνος πρόσταξις , καί ὁ πλανήτης δέ ὁ οἰκεῖος ἕκαστος σφαῖρα ἐν νομοθετέω χρόνος καί ἥλιος καί σελήνη ὁ ὁρίζω δρόμος . ῥιζόω δέ ὁ γῆ ὁ ὁ δημιουργός κέλευθος , χέω ὕδωρ καί ἀήρ ἁπλόω καί πῦρ ἵημι καί ὁ ἴδιος ἐνέργεια ἕκαστος τηρέω φοβέω ὑπερβαίνω ὁ ἴδιος νόμος , νομοθετέω μέν καί Κρής ὁ Ζεύς καί Λακεδαιμόνιος ὁ Πύθιος καί Ἀθηναῖος ὁ Παλλάς . ὁ ἐν οὗτος μαθητής νομοθέτης Λυκοῦργος καί Σόλοι βέβαιος ἐγώ διά ὅς προλέγω κεφάλαιος δύο ὁ ὑπέρ ὁ ἔμβρυον ἀναμφισβήτητος παρέχω ὑπόθεσις . εἰ γάρ ὅταν μή ζῷον εἰμί , οὐ ἄν κολάζω ὁ νόμος φανερός τιμωρέω ὁ αἴτιος ὁ ἐξάμβλωσις , ἐπεί δέ φημί ζῷον ἔρχομαι , ὁ τιμωρία ἐπάγω . τίς γάρ ὁ ἤδη τέλειος καί ὁμολογέω ἄνθρωπος εἰσπράσσω δίκη ὑπέρ ὁ μήτε κατά ὁ μήτρα εἰμί ἄνθρωπος μήτε ὁ ἀρχή ζωόω ποτέ κλῆρος ἀφίημι οὐ γινώσκω , εἰμί ζῷον ὁ ἔμβρυον ; πῶς οὖν ἐπισκήπτω ὁ κατά γαστήρ μή ζῷον ἔρχομαι λέγω ; τίς χράω διάδοχος ὁ μήπω ἔρχομαι πιστεύω ; τις λέγω ὁ αὐτός κύριος ὁ ἀμφισβητέω ; οὔπω Περικλῆς γίνομαι Ὀλύμπιος καί πᾶς ἤδη φοβερός ὁ Ἕλλην διά ὁ ἐνύπνιον εἰμί . οὔπω Πεισίστρατος καί τύραννος εἰμί · οὔπω Ὀλυμπιάς Ἀλέξανδρος ἐρύω , καί πᾶς Ἄμμων λέγω ἤδη παῖς καί βασίλεια ἄρχω . καί Κύψελος ἔτι ζωογονέω καί εἰμί ὁ Βακχιάδαι οὐ δοκέω . φοβέω αὐτός ἴνδαλμα . λέγω δέ ὡς καί Ἑκάβη ὁ Ἀλέξανδρος δείδω πρίν τίκτω ἐκπλήσσω αὐτός γενναῖος θέαμα , ἀλλά καί πᾶς Φρύξ ἐκ ὁ μήπω γίγνομαι πυρός δέχομαι ὁ συμφορά . καί Ἀλκμήνη δέ γεννάω ὁ Ἡρακλῆς φοβερός ὁ ἀντιστρατιώτης γίνομαι καί ὁ ἐχθρός μή θαρσέω ποιέω ὁ παῖς κατά γαστήρ ἔχω . τοσοῦτος οὖν ἀπέχω ὁ μή ζῷον λέγω ὁ ἔμβρυον , παρόσον καί ὁ μη μόνος ὡς ζῷον , ἀλλά καί ὁ ἄνθρωπος φύσις ἄλκιμος , κἀν ἔτι ὁ μήτρα εἰμί προσεῤῥιζωμένα . ἀλλά γάρ ἤδη καί πρός αὐτός ἐγώ ὁ ἔμβρυον γίγνομαι ὁ λόγος ὡς ἤδη ὁ ἄνθρωπος ἐντελής ζῳότης μορφόω . προΐημι ἐγώ ὁ μυχός μηδείς φοβέω μήτε γένος πάρεσις μήτε φίλος ἀπαλλοτρίωσις μήτε κτῆμα ἀφαίρεσις , οὐδείς σύ ὁ ὁ πολύς συκοφαντία καί ὁ αὐτός ἀδικέω ὁ φύσις πανουργία παραγράφω , ὅθεν αὐτός σύ τιμωρός καθίστημι ὡς Περικλῆς , ὡς Πεισίστρατος , ὡς Πάρις , ὡς ὁ Μακεδών Ἀλέξανδρος καί ὡς Ἡρακλῆς .