pseudo-galenus.animal-sit-quod-est-in-utero 4
Ἃ μὲν οὖν τῆς φύσεως ἔργα ἱκανῶς ἡμῖν ἐδείχθη λογοποιοῦντι τὰ κατὰ γαστρός · ὡς δὲ καὶ ψυχῆς μετέχει καὶ λογισμοῦ διὰ τῶν ἑξῆς πειράσομαι δεῖξαι . τῶν γὰρ αἰσθητηρίων ὑπὸ τῆς φύσεως μηχανωμένων εἰς τὸ διαπορθμεύειν τὰς ψυχικὰς δυνάμεις , δι’ ὀφθαλμῶν μὲν τὴν ὁρατικὴν , δι’ ὤτων δὲ τὴν ἀκουστικήν · γευστικὴν δὲ καὶ ὀσφρητικὴν διὰ γλώττης καὶ ῥινός · καὶ τὴν ἀφὴν δὲ διὰ τῶν χειρῶν καὶ τῆς λοιπῆς τοῦ σώματος ἐπαφῆς , φανερὸν ὅτι κενὸς οὐ λείπεται τόπος , ἀλλ’ ἕξει τὰ προειρημένα χωρία καὶ κατὰ γαστρὸς ὄντος τοῦ βρέφους , τὴν τῆς ψυχῆς οὐσίας καὶ τὸν ἐγκέφαλον δὲ ὄντα ταύτης οἰκητήριον ἐξ ἀρχῆς ἔτι συνιστάμενον ἐν αὐτῷ τὸ κύτει τῆς κεφαλῆς ἐγγινόμενον ἔχει . δῆλον οὖν κἀν τούτῳ ὡς ἅμα τῇ τοῦ σπέρματος εἰς τὴν μήτραν ἐξακοντίσει συγκατέσπειρεν ὁ τῶν ὅλων δημιουργὸς καὶ τὴν ψυχὴν , ἴνα τῷ σώματι καὶ τὴν διοικοῦσαν αὐτῷ δύναμιν ἔχῃ . ἢ γὰρ οὐκ ἴσμεν τοὺς ἔξωθεν δημιουργοῦντάς τινων ὀργάνων κατασκευὴν ποιουμένους πρός τινων ἐνεργειῶν πράξεις ; τρόπιν μὲν τὸν ναυπηγὸν ὑποβάραθρον τῆς νεὼς ἕνεκα γενομένην . χαράκωμα δὲ τῶν κυμάτων καὶ τεῖχος ἀσφαλὲς καὶ ἔρκος τῶν ὑφάλων πετρῶν . κοιλαίνοντα δὲ μακραῖς σύριγξι τὸν αὐλοποιὸν τὴν ὕλην τοῦ χαλκοῦ πρὸς ὑποδοχὴν τῶν ἐνιεμένων πνευμάτων . τὸν δὲ μουσικὸν ἐκτείνοντα τὰς χορδὰς πρὸς φθόγγων μελῳδίαν . καὶ τὸν ἑτοιμάζοντα ἤγουν παιωνικὰ φάρμακα πρὸς ἄμυναν τῶν παθῶν . καὶ τὸν στρατηγὸν πρὸς τῆς παρατάξεως τακτικὰ προδιδάσκοντα πρὸς ὑπομονὴν τῶν πολεμίων . ὥσπερ οὖν οἱ τὰ τοιαῦτα μηχανώμενοι τινὸς ἕνεκα τὴν παρασκευὴν ἐργάζονται , οὕτω καὶ ἡ φύσις διαπλάττει τῶν ἐν ἡμῖν ἕκαστον ὡς ἐσόμενόν τινος ὄργανον . οὕτως τε καὶ ἡ τῶν νεύρων φύσις οὖσα ψυχῆς οἰκητήριον ἐξ ἀρχῆς ἅμα τῷ πνεύματι συμβλαστάνουσα δηλοῖ τὴν ψυχὴν ἅμα τῷ σώματι συνισταμένῳ συνίστασθαι . καὶ γὰρ εἰ μήπω ὀφθαλμὸς ὁρᾷ , γλῶττα δὲ γεύεται , οὖς δὲ φωνῶν ἀντιλαμβάνεται · καὶ θερμῶν ἢ ψυχρῶν ἢ ὑγρῶν ἢ ξηρῶν ἀναίσθητος ἡ ἁφὴ γίνεται κατ’ ἐνέργειαν , ἀλλ’ οὖν γε ὑπόκειται φωλεύειν καὶ δύναται ταῦτα μετ’ ὀλίγον τεχθέντος τοῦ βρέφους ἐργάζεσθαι . τολμήσας δ’ ἂν εἴποιμι τὴν ἡσυχίαν ἐνέργειαν . τὸ γὰρ ἔτι ἐν μήτρᾳ ὄντος τοῦ παιδίου μύειν τοῖς βλεφάροις καὶ τῇ ῥινὶ συνεστάλθαι καὶ τοῖς ὠσὶν ἀνηκουστεῖν ἔργον ἐστὶ προσταττούσης ψυχῆς . τὴν γλῶτταν δὲ οὐκ ἄν τις φήσῃ μὴ γεύεσθαι ἐπὶ τῶν κυουμένων , ἔτι καὶ τῆς ποιότητος ἀντιλαμβάνεσθαι , φανεροῦ τοῦ πράγματος γενομένου διά τι πάθος . πολλάκις γὰρ ἴσμεν ἐναποθνήσκοντα ἐν ταῖς μήτραις παιδία φαυλότητι τῶν προσφερομένων διὰ στόματος τὴν τροφὴν ἀποστραφέντα καὶ ἀπαγορεύσαντα , ἐπειπούσης διὰ τῆς ἐν τῆ γλώττῃ γευστικῆς δυνάμεως τῆς φύσεως πρὸς τὴν τοῦ παιδὸς διαμονήν . καὶ τὸ ἀναπνεῖν δὲ ὂν ἔργον τῆς ψυχῆς παρεχόμενα τὰ ἔμβρυα . ἀναπνεῖ γὰρ διὰ στόματος ὡς καὶ μικρὸν πρόσθεν εἴπομεν . δῆλον ἐκ τοῦ συμπαρεῖναι καὶ τῷ σπέρματι καὶ τὴν ψυχὴν ἅμα τῇ φύσει . ψυχικὸν γὰρ ἐνέργημα καὶ οὐ φυσικὸν ἰατρῶν παῖδες οἱ πλεῖστοι τὴν ἀναπνοὴν ὡρίσαντο . παιδαριῶδες γὰρ οἴεσθαι παραγραφὴν εἶναι τοῦ μὴ ψυχῆς ἔργον ὑπάρχειν αὐτὴν τῷ φάναι τὸν καθεύδοντα ἀναπνεῖν ἀπροαιρέτως οὔσης τῆς ἀναπνευστικῆς καὶ προαιρετικῆς . ὥσπερ γὰρ ἐγρηγορότος τοῦ ζώου τῷ πάσας ὑπάρχειν τὰς ἐνεργείας ἡ ψυχὴ , ὁρᾶται γὰρ καὶ ἀκούει καὶ διὰ τῶν λοιπῶν αἰσθητηρίων ἐπιτελεῖ , κινεῖται δὲ καὶ τούτων δι’ αἰσθήσεως ἀντιλαμβάνεται καὶ πᾶσαν ὑφίσταται πραγματείαν τείνασα ἑαυτὴν ἀκτινοειδῶς καὶ παρασπείρασα τοῖς ὀργάνοις , δι’ ὧν τὰ χρειώδη συντελεῖ , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ νύκτωρ συσταλεῖσα καὶ σωρευθεῖσα μήτε ὑπὸ τῶν ὁρατῶν ἐνοχλουμένη μήτε ὑπὸ τῶν ἀκουστῶν διακρινομένη μήθ’ ὑπὸ τῶν ὀσφραντῶν ἀνατρεπομένη μήτε ὑπὸ τῶν ἁφῇ προσπιπτόντων ἀλλοιουμένη μήτε δρόμοις ἢ περιπάτοις ἢ ἄλλοις γυμνασίοις διαπονουμένη μηδὲ ἐν αὐτοῖς γινομένη τὴν κατὰ ἀναπνοὴν ἐνέργειαν ἀπεργάζεται . ἢ τὴν μὲν φύσιν ἑκοῦσαν καὶ οὐ παθοῦσαν τὰ δέοντα ποιεῖν πεπιστεύκαμεν , ψυχὴν δὲ τῆς θειοτέρας μοίρας λαχοῦσαν οὐ παρακολουθεῖ τοῖς ἰδίοις ἐνεργήμασιν . θνητὸν καὶ γεῶδες ἡ φύσις καὶ διανοίας ἐκτός ἐστιν , ἣ οὔτε λογισμὸν ἔχει , τήν τε θνητὴν μόνην οἶδε περίοδον , τήν τε φθαρτὴν πρᾶξιν εἴληφεν . ἡ ψυχὴ δὲ ἀπόῤῥοια μὲν τῆς πάσης ψυχῆς καὶ τῆς οὐρανίου χορείας ἐπιστήμης ἀντιλαμβάνεται , ἀεὶ δὲ ἐπὶ τὴν πρὸς τὸ ὅμοιον ἐπιγενομένην ὁδὸν ὑπερβαίνει μὲν γῆν , τὴν ἐν ὕδατι πλάνην ἀποστρέφεται , καὶ ὑπεραναβαίνει τὸν ἀέρα , καὶ πυρὸς ἀνωτέρα γίνεται . καὶ τῆς οὐρανίου θεότητος τυγχάνει . καὶ τὸν ὑπερουράνιον πολλάκις βλέπει τόπον , συμπαραστατεῖ τῷ τῶν ὅλων δεσπότῃ περίοδος τῶν ἄνω γίνεται . πολλάκις τοῖς αὐτοῖς ὁμοιοειδέσι τυγχάνει , οἶδε κἂν ἐν σώματι γίνηται πόθεν ἐστὶ καὶ ὅθεν . καὶ ὅτι σύνεστι τοῖς ὅλοις ὁ τῶν πάντων πατὴρ τούτοις τοῖς ὄμμασιν , ἐν οἶς ἂν καθιδρύσηται αὐτὴν χρωμένη . μὴ τοίνυν ἀγνοούσης φασκέτωσαν τῆς ψυχῆς γίγνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν ὕπνῳ σχολάζοντος τοῦ σώματος . ἱκανώτερον γὰρ πρὸς πάντα φύσεως ἡ ψυχὴ , καὶ δυνατωτέρα ᾖ . καὶ μὴν φύσιν ὁμοίως τὴν ἐγρηγορότων καὶ καθευδόντων ἐνεργεῖν δύνασθαι . πέττει γὰρ καὶ ἀναδίδωσι · καὶ διακρίνει καὶ προστίθησι καὶ αὐξάνει ἐν ἑκατέρῳ χρόνῳ . ψυχὴν δὲ μόνην ἐγρηγορότων πράττειν ἃ προσῆκε τῷ σώματι . κοιμωμένων δὲ τὰ ὁμοῖα μὴ δύνασθαι ᾖ . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ ἱκανῶς δεδειγμένου τοῦ ζώου εἶναι τὸ κατὰ γαστρὸς μὴ καὶ ἀπὸ τῶν ἔξωθεν πιστώσασθαι τὰ προειρημένα . μύας τε καὶ σκώληκας οἶον ἐν μήτρᾳ τῇ ὕλη ὁρῶντες γινόμενα ὀνομάζομεν ζῶα ἀποβλέποντες ἰλυσπώμενα , κἀκεῖνα δὲ , οἶμαι , τῆς προνοούσης αὐτῶν δυνάμεως ἐπιστατούσης . ἀμφισβητοῦμεν δὲ αὐτὴν περὶ τῶν ἐν μήτρᾳ ζωουμένων , εἰ δεῖ σαφῶς ζῶον καλεῖν ; καὶ ταῦτα κηρύττοντος Ἱπποκράτους . ζωοῦται τὰ μὴ ζῶα ἐν τῶν ζώων φύσιες πάντων ἀδίδακτοι . δέον γὰρ εἰπεῖν , μὴ ζῶα , ἢ εἰπεῖν , γίνεται τὰ μέρεα . τοῦτο μὲν γὰρ παρέλειπε , τὸ δὲ τοῦ τελείου ὀνόματος κατεχρήσατο , ἵνα ἅμα συνίστασθαι καὶ ζῶα εἶναι νοῶμεν . φιλοτιμότερον δὲ καὶ ἀμαχέστατον καὶ τὸ φύσιες δὲ πάντων ἀδίδακτοι προθέσπισεν , ἵν’ εἴ τις τρόπῳ ἢ λόγῳ ἀπαιτοίη τῆς ζωώσεως ἐπὶ τὴν πάντα γεννῶσαν αὐτὴν , ἀδιδάκτως ἀναφέρεται φύσιν . καὶ τὸ φύσιες δ’ ἐξαρκεῖ παντάπασι παραγράφεσθαι τῶν ἀπίστων τὰς γνώμας καὶ τῶν μὴ ζώων φασκόντων . εἰ γὰρ ἑκάστῳ τῶν ὄντων τὰ τέλη πρὸς τὸ εἶναι παρεχομένην δίδωσι καὶ τῷ κυοφορουμένῳ τὴν τοῦ ζώου εἶναι τελείωσιν . πῶς δ’ οὐκ εὔηθες ψυχὴν μὲν καὶ σῶμα ζῶον εἶναι φάσκειν , ἀφαιρεῖν δὲ τοῦ ὄντος τοὔνομα ; ὅμοιον γὰρ εἰ καὶ τοῦ τὸ πῦρ εἰδοποιοῦντος , ὅπερ ἐστὶν τὸ καῖον ἔχοντος τοῦ πυρὸς , τὸ μὲν ἔργον τις ὁμολογοίη , τὸ δ’ ὄνομα μὴ λέγοι , ἢ πάλιν τοῦ ἡλίου φωτίζοντος τὸ σκότος τὸ μὲν γινόμενόν τις ὁμολογοίη , τὸ δ’ ἡμέραν εἶναι τοῦτο ἀρνοῖτο τοὔνομα , ἢ εἴ τις τῆς ἐξ ὑγρῶν καὶ στερεῶν εἰς τοῦτο σύνοδον τρέφειν λέγοι , τὸ δὲ τροφὴν λέγεσθαι μὴ συντίθοιτο , ἢ τὸ μὲν τέμνον τὸν χαλκὸν ἢ σίδηρον , φεύγειν δὲ τὸ ὄνομα τῆς μαχαίρας , ἢ τὸ τμῆμα τοῦ τέμνοντος . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦ ζοφώδους ἀέρος ὑπὸ ἡλίου φωτιζομένου τὸ ἔργον βλέπων εἴποι τις ἀν τὸ τοιοῦτον μὴ εἶναι ἡμέραν , οὔτε τοῦ πυρὸς τὴν χρείαν τὸ πῦρ μὴ λέγεσθαι , οὔτε τοῦ τέμνοντος τὴν ἐνέργειαν τὸ μὴ μάχαιραν εἶναι τούτου το ὄνομα , οὔτε τὸ σπέρμα ζωούμενον καὶ καταλαμβάνον τῆς ζωώσεως ἀφαιρήσεταί τις τὴν προσηγορίαν .
Lemmas: ὅς μέν οὖν ὁ φύσις έργο ἱκανός ἐγώ δείκνυμι λογοποιέω ὁ κατά γαστήρ · ὡς δέ καί ψυχή μετέχω καί λογισμός διά ὁ ἑξῆς πειράω δείκνυμι . ὁ γάρ αἰσθητήριον ὑπό ὁ φύσις μηχανάομαι εἰς ὁ διαπορθμεύω ὁ ψυχικός δύναμις , διά ὀφθαλμός μέν ὁ ὁρατικός , διά οὖς δέ ὁ ἀκουστικός · γευστικός δέ καί ὀσφρητικός διά γλῶττα καί ῥίς · καί ὁ ἀφή δέ διά ὁ χείρ καί ὁ λοιπός ὁ σῶμα ἐπαφή , φανερός ὅτι κενός οὐ λείπω τόπος , ἀλλά ἔχω ὁ προλέγω χωρίον καί κατά γαστήρ εἰμί ὁ βρέφος , ὁ ὁ ψυχή οὐσία καί ὁ ἐγκέφαλος δέ εἰμί οὗτος οἰκητήριον ἐκ ἀρχή ἔτι συνίστημι ἐν αὐτός ὁ κύτος ὁ κεφαλή ἐγγίγνομαι ἔχω . δῆλος οὖν ἐν οὗτος ὡς ἅμα ὁ ὁ σπέρμα εἰς ὁ μήτρα ἐξακόντισις συγκατασπείρω ὁ ὁ ὅλος δημιουργός καί ὁ ψυχή , ἵνα ὁ σῶμα καί ὁ διοικέω αὐτός δύναμις ἔχω . ἢ γάρ οὐ οἶδα ὁ ἔξωθεν δημιουργέω τις ὄργανον κατασκευή ποιέω πρός τις ἐνέργεια πρᾶξις ; τρόπις μέν ὁ ναυπηγός ὑποβάραθρον ὁ ναός ἕνεκα γίγνομαι . χαράκωμα δέ ὁ κῦμα καί τεῖχος ἀσφαλής καί ἕρκος ὁ ὕφαλος πέτρα . κοιλαίνω δέ μακρός σῦριγξ ὁ αὐλοποιός ὁ ὕλη ὁ χαλκός πρός ὑποδοχή ὁ ἐνίημι πνεῦμα . ὁ δέ μουσικός ἐκτείνω ὁ χορδή πρός φθόγγος μελῳδία . καί ὁ ἑτοιμάζω ἤγουν παιωνικός φάρμακον πρός ἄμυνα ὁ πάθος . καί ὁ στρατηγός πρός ὁ παράταξις τακτικός προδιδάσκω πρός ὑπομονή ὁ πολέμιος . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ τοιοῦτος μηχανάομαι τις ἕνεκα ὁ παρασκευή ἐργάζομαι , οὕτως καί ὁ φύσις διαπλάσσω ὁ ἐν ἐγώ ἕκαστος ὡς εἰμί τις ὄργανον . οὕτως τε καί ὁ ὁ νεῦρον φύσις εἰμί ψυχή οἰκητήριον ἐκ ἀρχή ἅμα ὁ πνεῦμα συμβλαστάνω δηλόω ὁ ψυχή ἅμα ὁ σῶμα συνίστημι συνίστημι . καί γάρ εἰμί μήπω ὀφθαλμός ορά , γλῶττα δέ γεύω , οὖς δέ φωνή ἀντιλαμβάνω · καί θερμός ἢ ψυχρός ἢ ὑγρός ἢ ξηρός ἀναίσθητος ὁ ἁφή γίγνομαι κατά ἐνέργεια , ἀλλά οὖν γε ὑπόκειμαι φωλεύω καί δύναμαι οὗτος μετά ὀλίγος τίκτω ὁ βρέφος ἐργάζομαι . τολμάω δέ ἄν λέγω ὁ ἡσυχία ἐνέργεια . ὁ γάρ ἔτι ἐν μήτρα εἰμί ὁ παιδίον μύω ὁ βλέφαρον καί ὁ ῥίς συστέλλω καί ὁ οὖς ἀνηκουστέω ἔργον εἰμί προστάσσω ψυχή . ὁ γλῶττα δέ οὐ ἄν τις φημί μή γεύω ἐπί ὁ κυέω , ἔτι καί ὁ ποιότης ἀντιλαμβάνω , φανερός ὁ πρᾶγμα γίγνομαι διά τίς πάθος . πολλάκις γάρ οἶδα ἐναποθνῄσκω ἐν ὁ μήτρα παιδίον φαυλότης ὁ προσφέρω διά στόμα ὁ τροφή ἀποστρέφω καί ἀπαγορεύω , ἐπεῖπον διά ὁ ἐν ὁ γλῶττα γευστικός δύναμις ὁ φύσις πρός ὁ ὁ παῖς διαμονή . καί ὁ ἀναπνέω δέ εἰμί ἔργον ὁ ψυχή παρέχω Τά ἔμβρυον . ἀναπνέω γάρ διά στόμα ὡς καί μικρός πρόσθεν λέγω . δῆλος ἐκ ὁ συμπάρειμι καί ὁ σπέρμα καί ὁ ψυχή ἅμα ὁ φύσις . ψυχικός γάρ ἐνέργημα καί οὐ φυσικός ἰατρός παῖς ὁ πλεῖστος ὁ ἀναπνοή ὁρίζω . παιδαριώδης γάρ οἴομαι παραγραφή ἔρχομαι ὁ μή ψυχή ἔργον ὑπάρχω αὐτός ὁ φημί ὁ καθεύδω ἀναπνέω ἀπροαίρετος σέω ὁ ἀναπνευστικός καί προαιρετικός . ὥσπερ γάρ ἐγείρω ὁ ζῷον ὁ πᾶς ὑπάρχω ὁ ἐνέργεια ὁ ψυχή , ὁράω γάρ καί ἀκούω καί διά ὁ λοιπός αἰσθητήριον ἐπιτελέω , κινέω δέ καί οὗτος διά αἴσθησις ἀντιλαμβάνω καί πᾶς ὑφίστημι πραγματεία τείνω ἑαυτοῦ ἀκτινοειδῶς καί παρασπείρω ὁ ὄργανον , διά ὅς ὁ χρειώδης συντελής , ὁ αὐτός τρόπος καί νύκτωρ συστέλλω καί σωρεύω μήτε ὑπό ὁ ὁρατός ἐνοχλέω μήτε ὑπό ὁ ἀκουστός διακρίνω μήτε ὑπό ὁ ὀσφραντός ἀνατρέπω μήτε ὑπό ὁ ἁφή προσπίπτω ἀλλοιόω μήτε δρόμος ἢ περίπατος ἢ ἄλλος γυμνάσιον διαπονέω μηδέ ἐν αὐτός γίγνομαι ὁ κατά ἀναπνοή ἐνέργεια ἀπεργάζομαι . ἢ ὁ μέν φύσις ἑκών καί οὐ πάσχω ὁ δέω ποιέω πιστεύω , ψυχή δέ ὁ θεῖος μοῖρα λαγχάνω οὐ παρακολουθέω ὁ ἴδιος ἐνέργημα . θνητός καί γεώδης ὁ φύσις καί διάνοια ἐκτός εἰμί , ὅς οὔτε λογισμός ἔχω , ὁ τε θνητός μόνος οἶδα περίοδος , ὁ τε φθαρτός πρᾶξις λαμβάνω . ὁ ψυχή δέ απόρροια μέν ὁ πᾶς ψυχή καί ὁ οὐράνιος χορεία ἐπιστήμη ἀντιλαμβάνω , ἀεί δέ ἐπί ὁ πρός ὁ ὅμοιος ἐπιγίγνομαι ὁδός ὑπερβαίνω μέν γῆ , ὁ ἐν ὕδωρ πλάνη ἀποστρέφω , καί ὑπεραναβαίνω ὁ αέρας , καί πυρός ἀνώτερος γίγνομαι . καί ὁ οὐράνιος θεότης τυγχάνω . καί ὁ ὑπερουράνιος πολλάκις βλέπω τόπος , συμπαραστατέω ὁ ὁ ὅλος δεσπότης περίοδος ὁ ἄνω γίγνομαι . πολλάκις ὁ αὐτός ὁμοιοειδής τυγχάνω , οἶδα κἀν ἐν σῶμα γίγνομαι πόθεν εἰμί καί ὅθεν . καί ὅτι σύνειμι ὁ ὅλος ὁ ὁ πᾶς πατήρ οὗτος ὁ ὄμμα , ἐν οἶς ἄν καθιδρύω αὐτός χράω . μή τοίνυν ἀγνοέω φασκέτωσαν ὁ ψυχή γίγνομαι ὁ ἀναπνοή ὕπνος σχολάζω ὁ σῶμα . ἱκανός γάρ πρός πᾶς φύσις ὁ ψυχή , καί δυνατός εἰμί . καί μήν φύσις ὅμοιος ὁ ἐγείρω καί καθεύδω ἐνεργέω δύναμαι . πέσσω γάρ καί ἀναδίδωμι · καί διακρίνω καί προστίθημι καί αὐξάνω ἐν ἑκάτερος χρόνος . ψυχή δέ μόνος ἐγείρω πράσσω ὅς προσήκω ὁ σῶμα . κοιμάω δέ ὁ ὅμοιος μή δύναμαι εἰμί . ἄτοπος δέ καί ὁ ἱκανός δείκνυμι ὁ ζῷον ἔρχομαι ὁ κατά γαστήρ μή καί ἀπό ὁ ἔξωθεν πιστόω ὁ προλέγω . μῦς τε καί σκώληξ οἶος ἐν μήτρα ὁ ὕλη ὁράω γίγνομαι ὀνομάζω ζῷον ἀποβλέπω εἰλυσπάομαι , κᾀκεῖνας δέ , οἴομαι , ὁ προνοέω αὐτός δύναμις ἐπιστατέω . ἀμφισβητέω δέ αὐτός περί ὁ ἐν μήτρα ζώννυμι , εἰμί δέω σαφής ζῷον καλέω ; καί οὗτος κηρύσσω Ἱπποκράτης . ζωόω ὁ μή ζῷον ἐν ὁ ζῷον φύσις πᾶς ἀδίδακτος . δέω γάρ λέγω , μή ζῷον , ἢ λέγω , γίγνομαι ὁ μέρος . οὗτος μέν γάρ παραλείπω , ὁ δέ ὁ τέλειος ὄνομα καταχράω , ἵνα ἅμα συνίστημι καί ζῷον ἔρχομαι νοέω . φιλότιμος δέ καί ἀμαχέστατον καί ὁ φύσις δέ πᾶς ἀδίδακτος προθεσπίζω , ἵνα εἰμί τις τρόπος ἢ λόγος ἀπαιτέω ὁ ζώωσις ἐπί ὁ πᾶς γεννάω αὐτός , ἀδίδακτος ἀναφέρω φύσις . καί ὁ φύσις δέ ἐξαρκέω παντάπασι παραγράφω ὁ ἄπιστος ὁ γνώμη καί ὁ μή ζῷον φάσκω . εἰμί γάρ ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ τέλος πρός ὁ ἔρχομαι παρέχω δίδωμι καί ὁ κυοφορέω ὁ ὁ ζῷον ἔρχομαι τελείωσις . πῶς δέ οὐ εὐήθης ψυχή μέν καί σῶμα ζῷον ἔρχομαι φάσκω , ἀφαιρέω δέ ὁ εἰμί ὄνομα ; ὅμοιος γάρ εἰμί καί ὁ ὁ πῦρ εἰδοποιέω , ὅς εἰμί ὁ καίω ἔχω ὁ πυρός , ὁ μέν ἔργον τις ὁμολογέω , ὁ δέ ὄνομα μή λέγω , ἢ πάλιν ὁ ἥλιος φωτίζω ὁ σκότος ὁ μέν γίγνομαι τις ὁμολογέω , ὁ δέ ἡμέρα ἔρχομαι οὗτος ἀρνέομαι ὄνομα , ἢ εἰμί τις ὁ ἐκ ὑγρός καί στερεός εἰς οὗτος σύνοδος τρέφω λέγω , ὁ δέ τροφή λέγω μή συντίθημι , ἢ ὁ μέν τέμνω ὁ χαλκός ἢ σίδηρος , φεύγω δέ ὁ ὄνομα ὁ μάχαιρα , ἢ ὁ τμῆμα ὁ τέμνω . ἀλλά οὐδέ ὁ ζοφώδης αέρας ὑπό ἥλιος φωτίζω ὁ ἔργον βλέπω λέγω τις ἐν ὁ τοιοῦτος μή ἔρχομαι ἡμέρα , οὔτε ὁ πυρός ὁ χρεία ὁ πῦρ μή λέγω , οὔτε ὁ τέμνω ὁ ἐνέργεια ὁ μή μαχαιρᾶς ἔρχομαι οὗτος το ὄνομα , οὔτε ὁ σπέρμα ζῳόω καί καταλαμβάνω ὁ ζώωσις ἀφαιρέω τις ὁ προσηγορία .