pseudo-galenus.animal-sit-quod-est-in-utero 1
Ὅπερ φυσικοῖς καὶ πᾶσι φιλοσόφοις παρέχει μέχρι τῆς τήμερον περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ζήτησιν , τοῦτο τοῖς Ἀσκληπιάδου καὶ τοῖς τούτων ἐγγόνοις ἡ τοῦ γινομένου καὶ συνισταμένου βρέφους ἐν μήτρᾳ ἀμφίβολος ἔννοια . ὡς γὰρ οἱ τοῦ ὅλου ἔρευναν ποιούμενοι οὐδὲν σαφῶς ὡρίσαντο πότερον ζῶον ἢ μὴ , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ τῆς τέχνης τῆς ἰατρικῆς προϊστάμενοι ἀόριστον τὸν ὑπὲρ τοῦ φυομένου παιδίου παρέδοσαν λόγον . ὡς οὖν δυσκόλου καὶ δυσκαταλήπτου καὶ μήπω στάσιν εἰληφότος πράγματος , τῶν εἰς αὐτὸ ῥηθέντων ποιήσασθαι χρὴ κοινὴν ἀκρόασιν . ὅ τε γὰρ λέγων ἐγὼ , ὑμεῖς τε οἱ κριταὶ φύσεως ἀνθρωπίνης κατὰ τὸν Σωκράτην λελόγχαμεν , διόπερ μᾶλλον ἀγαπᾶν χρὴ τὰ λεγόμενα ἢ παρὰ τοῦ προσήκοντος ἐπιζητεῖν . τὰ γὰρ ὑπεράνω τοῦ προκειμένου καὶ πρῶτος θεὸς οἶδε καὶ ὁ τούτου συνοπαδὸς καὶ ἀνδρῶν , ὅς ἂν ἐκείνῳ φίλος ᾖ κατὰ Πλάτωνα . ἔστω δὴ φιλία τε ἅμα καὶ μὴ φθόνος ἢ ὕβρις ὑπὸ τῶν τὰ τοιαῦτα πειρωμένων , οἵτω γὰρ ἂν ἡμεῖς τε φιλικώτερον προΐοιμεν εἰς τὰ τοιαῦτα χωρία , ὑμεῖς δ’ ἕξετε τὴν διὰ παντὸς εἰς πάντα αἰώνιον εὔνοιαν καὶ τὴν πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀνεπίφθονον ἀρετήν . ἀλλὰ γὰρ ὥσπερ περὶ σμικροῦ κόσμου τοῦ ἀνθρώπου μέλλοντες λέγειν , τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ μεγάλου ποιησόμεθα , οὗπερ οἶον δάνεισμα καὶ μόρια ὑπάρχομεν . προκατασκευασθείσης δὲ παρ’ ἡμῖν τῆς περὶ τούτου φύσεως , εὐδηλοτέρα ἡ ἀνθρωπεία γενήσεται σύστασις . περὶ αὐτοῦ δὴ πρότερον τοῦ , ὅ τι ποτ’ ἐστὶν ὁ κόσμος ὁρισόμεθα . συστήσεται γὰρ ῥᾷστα ἡ οὐσία τοῦ ὅλου ὅρου τὸ πᾶν σημάναντος . πρὸ δὲ τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ τί ἐστι ζῶον εἴπωμεν , ἵνα τοῦ ὅρου τοῦ προκειμένου ἐπαγγειλαμένου φανῇ τὰ τῆς φύσεως τοῦ παντὸς σπέρματος . ζῶον τοίνυν ἐστὶν οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικὴ τῶ γένει πάντων τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κατηγορουμένων . μέχρι μὲν οὖν ἁπλῶς τοιοῦτον λέγηται ἂν , πάντα περιλαβὼν ἐν ἑαυτῷ ἔχει . ἐπειδὰν δὲ τὸ εἰδοποιοῦν ἑκάστῳ προστεθῇ , τὸ διαφέρον ἐδείχθη γένος εἰς εἴδη μεριζόμενον . εἴδωμεν οὖν εἰ ζῶόν ἐστιν ὁ κόσμος καὶ εἴ γε τὴν ἀρχὴν ἐγένετο , εἶτ’ αὖ πάλιν τὴν ὁλόκληρον ἐπεῖχε φύσιν . κόσμος τοίνυν ἐστὶν σύστημα ἐξ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ τῶν μεταξὺ φύσεων καὶ ὕδατος καὶ ἀέρος καὶ τὸ διῆκον ἔχον διὰ πάντων αὐτῶν ἀρχηγὸν καὶ πρωτόγονον πνεῦμα ὅπερ καλοῦσι παῖδες φιλοσόφων ἢ ψυχὴν ἢ μονάδα ἢ ἄτομον ἢ πῦρ ἢ ὁμωνύμως τῷ γένει πνεῦμα τὸ πρῶτον . ταῦτα δὲ ἦν μὲν καὶ πρὸ τούτων ταύτην ἔχειν τὴν ἐπωνυμίαν , ἀλλὰ τότε μὲν ἄκριτα ἦν ἀδιάλλακτα καὶ ὥς φασί τινες ὕλην εἶχε τοὔνομα , κόσμον δὲ νῦν διὰ τὸ ποιεῖν εὐμελῶς καὶ εὐτάκτως καὶ ὡς ἂν ἐν ῥυθμῷ καὶ κόσμῳ ποιεῖσθαι τὴν κίνησιν . ἀκινήτοις γὰρ ἡγήσομαι εἶναι καὶ λίθοις παραπλησίους τοὺς ἀκίνητον τοῦτο λέγοντας τὸ πᾶν . ἐξ ὅλων μὲν οὖν ὁ κόσμος ὅλος ἥρμοσται καὶ ἐκ τελείων τέλειος καὶ ἐξ αὐτοτελῶν ἀνενδεής · καὶ ἦν καὶ ἔσται κινούμενον ζῶον . ἀλλὰ τότε μὲν ἐσπαρμένην καὶ τὴν τοῦ πάντος ἔχουσαν λόγου δύναμιν ἐκέκτητο , διακριθεὶς δὲ καὶ τοῦ σκότους προελθὼν τὴν οἰκείαν τῶν σπερμάτων ἀρετὴν ἔδειξεν , ἔνθα μὲν γῆ φαινόμενος , ἔνθα δ’ ὕδωρ . ὅπου δὲ πῦρ σὺν ἀέρι ἐκτεινόμενος πανταχοῦ τῷ τῆς αὐξήσεως τρόπῳ τῇ τῶν στοιχείων φύσει φωτίζων τὸ ὅλον , οἷον ὀφθαλμοῖς ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ τῇ τούτων διαυγείᾳ καὶ λαμπρᾷ στιλπνότητι , κινήσει πάσῃ ὁδηγὸς γενόμενος . συνεκκέκραται γὰρ αὐτῷ καὶ οὕτως ἐξ ἀρχῆς ἐπιγινομένῳ καὶ τὴν πρώτην συνισταμένῳ φύσιν . ζῶόν τε γὰρ πρῶτον καὶ ἔμπνουν τε καὶ ἔννουν ὅδε ὁ κόσμος καὶ τότε ἦν καὶ νῦν φαίνεται . ὥσπερ οὖν οὐκ ἄν τις τολμήσας εἴποι μὴ ζῶον αὐτὸν ἡνίκα ἐκυίσκετο , ἀπεδείξαμεν γὰρ ὡς ἒξ ὅλων ὅλος καὶ ὡς ἐκ τελείων τέλειος . πῶς γάρ ἀν ὁλοτελῆ παρείχετο μὴ ὢν ὅλως , οὕτω καὶ τὸ κατὰ γαστρὸς μὴ ζῶον εἴποι τις ἀν , ὅνπερ τρόπον ὁ χαλκοῦργος ἢ ὁ σιδηρεὺς ἢ ὁ ἀνδριαντουργὸς ἢ ὁ ναυπηγὸς ἢ τις τῶν ὁμοίων οὐκ ἂν λέγοιτο τέλειόν τι τῶν ἐξ αὐτοῦ καὶ ὁλόκληρον παρεσχηκέναι ἐλλείποντός τινος ἢ τῷ ἀνδριάντι χειρὸς ἢ ποδὸς ἢ τῇ μαχαίρᾳ τῆς ἀκμῆς ἢ τῷ σκάφει τοῦ πηδαλίου · τὸ δ ἀνελλιπὲς καὶ τοῖς ἅπασιν ἀπηρτισμένον , ἡνίκα λείπει μηδὲν , τέλειόν έστιν , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ κόσμος καὶ τὸ κατὰ γαστρὸς οὐκ ἄν ποτε τὸν τέλειον ἔπασχε λόγον , εἰ μή τότε ὅτε πρῶτον τὸ εἶναι μεταλαμβάνων τὴν τοῦ παντὸς ἀνεδέξατο οὐσίαν .
Lemmas: ὅς φυσικός καί πᾶς φιλόσοφος παρέχω μέχρι ὁ σήμερον περί ὁ ὁ πᾶς φύσις ζήτησις , οὗτος ὁ Ἀσκληπιάδης καί ὁ οὗτος ἔγγονος ὁ ὁ γίγνομαι καί συνίστημι βρέφος ἐν μήτρα ἀμφίβολος ἔννοια . ὡς γάρ ὁ ὁ ὅλος ἔρευνα ποιέω οὐδείς σαφής ὁρίζω πότερος ζῷον ἢ μή , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὁ τέχνη ὁ ἰατρικός προΐστημι ἀόριστος ὁ ὑπέρ ὁ φύω παιδίον παραδίδωμι λόγος . ὡς οὖν δύσκολος καί δυσκατάληπτος καί μήπω στάσις λαμβάνω πρᾶγμα , ὁ εἰς αὐτός λέγω ποιέω χράω κοινός ἀκρόασις . ὁ τε γάρ λέγω ἐγώ , σύ τε ὁ κριτής φύσις ἀνθρώπινος κατά ὁ Σωκράτης λαγχάνω , διόπερ μᾶλλον ἀγαπάω χράω ὁ λέγω ἢ παρά ὁ προσήκω ἐπιζητέω . ὁ γάρ ὑπεράνω ὁ πρόκειμαι καί πρῶτος θεός οἶδα καί ὁ οὗτος συνοπαδός καί ἀνήρ , ὅς ἄν ἐκεῖνος φίλος εἰμί κατά Πλάτων . εἰμί δή φίλιος τε ἅμα καί μή φθόνος ἢ ὕβρις ὑπό ὁ ὁ τοιοῦτος πειράω , οἶτος γάρ ἄν ἐγώ τε φιλικός πρόειμι εἰς ὁ τοιοῦτος χωρίον , σύ δέ ἔχω ὁ διά πᾶς εἰς πᾶς αἰώνιος εὔνοια καί ὁ πρός ὁ ὁμόφυλος ἀνεπίφθονος ἀρετή . ἀλλά γάρ ὥσπερ περί μικρός κόσμος ὁ ἄνθρωπος μέλλω λέγω , ὁ ἀρχή ἀπό ὁ μέγας ποιέω , ὅσπερ οἶος δάνεισμα καί μόριον ὑπάρχω . προκατασκευάζω δέ παρά ἐγώ ὁ περί οὗτος φύσις , εὔδηλος ὁ ἀνθρώπειος γίγνομαι σύστασις . περί αὐτός δή πρότερος ὁ , ὁ τίς πρός εἰμί ὁ κόσμος ὁρίζω . συνίστημι γάρ ῥᾴδιος ὁ οὐσία ὁ ὅλος ὅρος ὁ πᾶς σημαίνω . πρό δέ ὁ ὕπαρξις αὐτός τίς εἰμί ζῷον λέγω , ἵνα ὁ ὅρος ὁ πρόκειμαι ἐπαγγέλλω φαίνω ὁ ὁ φύσις ὁ πᾶς σπέρμα . ζῷον τοίνυν εἰμί οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός ὁ γένος πᾶς ὁ ὑπό αὐτός κατηγορέω . μέχρι μέν οὖν ἁπλῶς τοιοῦτος λέγω ἄν , πᾶς περιλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ἔχω . ἐπειδάν δέ ὁ ειδοποιώ ἕκαστος προστίθημι , ὁ διαφέρω δείκνυμι γένος εἰς εἶδος μερίζω . οἶδα οὖν εἰμί ζῷον εἰμί ὁ κόσμος καί εἰμί γε ὁ ἀρχή γίνομαι , εἶτα αὖ πάλιν ὁ ὁλόκληρος ἐπέχω φύσις . κόσμος τοίνυν εἰμί σύστημα ἐκ οὐρανός καί γῆ καί ὁ μεταξύ φύσις καί ὕδωρ καί αέρας καί ὁ διήκω ἔχω διά πᾶς αὐτός ἀρχηγός καί πρωτόγονος πνεῦμα ὅς καλέω παῖς φιλόσοφος ἢ ψυχή ἢ μόνος ἢ ἄτομος ἢ πῦρ ἢ ὁμώνυμος ὁ γένος πνεῦμα ὁ πρῶτος . οὗτος δέ εἰμί μέν καί πρό οὗτος οὗτος ἔχω ὁ ἐπωνυμία , ἀλλά τότε μέν ἄκριτος εἰμί ἀδιάλλακτος καί ὅς φημί τις ὕλη ἔχω ὄνομα , κόσμος δέ νῦν διά ὁ ποιέω εὐμελής καί εὔτακτος καί ὡς ἄν ἐν ῥυθμός καί κόσμος ποιέω ὁ κίνησις . ἀκίνητος γάρ ἡγέομαι ἔρχομαι καί λίθος παραπλήσιος ὁ ἀκίνητος οὗτος λέγω ὁ πᾶς . ἐκ ὅλος μέν οὖν ὁ κόσμος ὅλος ἁρμόζω καί ἐκ τέλειος τέλειος καί ἐκ αὐτοτελής ἀνενδεής · καί εἰμί καί εἰμί κινέω ζῷον . ἀλλά τότε μέν σπείρω καί ὁ ὁ πάντως ἔχω λόγος δύναμις κτάομαι , διακρίνω δέ καί ὁ σκότος προέρχομαι ὁ οἰκεῖος ὁ σπέρμα ἀρετή δείκνυμι , ἔνθα μέν γῆ φαίνω , ἔνθα δέ ὕδωρ . ὅπου δέ πῦρ σύν ἀήρ ἐκτείνω πανταχοῦ ὁ ὁ αὔξησις τρόπος ὁ ὁ στοιχεῖον φύσις φωτίζω ὁ ὅλος , οἷος ὀφθαλμός ἥλιος καί σελήνη καί ὁ οὗτος διαύγεια καί λαμπρός στιλπνότης , κίνησις πᾶς ὁδηγός γίγνομαι . συγκείρω γάρ αὐτός καί οὕτως ἐκ ἀρχή ἐπιγίγνομαι καί ὁ πρῶτος συνίστημι φύσις . ζῷον τε γάρ πρῶτος καί ἔμπνους τε καί ἔννους ὅδε ὁ κόσμος καί τότε εἰμί καί νῦν φαίνω . ὥσπερ οὖν οὐ ἄν τις τολμάω λέγω μή ζῷον αὐτός ἡνίκα κύω , ἀποδείκνυμι γάρ ὡς ἐκ ὅλος ὅλος καί ὡς ἐκ τέλειος τέλειος . πῶς γάρ ἄν ὁλοτελής παρέχω μή εἰμί ὅλος , οὕτως καί ὁ κατά γαστήρ μή ζῷον λέγω τις ἄν , ὅς τρόπος ὁ χαλκουργός ἢ ὁ σιδηρεύς ἢ ὁ ἀνδριαντουργός ἢ ὁ ναυπηγός ἢ τις ὁ ὅμοιος οὐ ἄν λέγω τέλειος τίς ὁ ἐκ αὐτός καί ὁλόκληρος παρέχω ἐλλείπω τις ἢ ὁ ἀνδριάς χείρ ἢ πούς ἢ ὁ μάχαιρα ὁ ἀκμή ἢ ὁ σκάφος ὁ πηδάλιον · ὁ δ ἀνελλιπής καί ὁ ἅπας ἀπαρτίζω , ἡνίκα λείπω μηδείς , τέλειος εἰμί , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ κόσμος καί ὁ κατά γαστήρ οὐ ἄν ποτέ ὁ τέλειος πάσχω λόγος , εἰμί μή τότε ὅτε πρῶτος ὁ ἔρχομαι μεταλαμβάνω ὁ ὁ πᾶς ἀναδέχομαι οὐσία .