pseudo-galenus.ad-gaurum-quomodo-animetur-fetus 6
Ἀλλ’ ἦν ταῦτά γε πάντα τῆς τοῦ λόγου δυνάμεως παρευρέσεις καὶ παραγωγὰς ἐξευπ(ορεῖν ) ῥᾳδίως δυναμένης καὶ τῷ πιθανῷ εἰκότι ἐκκρούειν οἵας τε οὔσης καὶ τὴν ἀλήθειαν . αὐτίκα ἴν’ ἀπὸ τῶν τελευταίων ἄρξωμαι , εἰ μὲν ἃ φανταζόμεθα εἰς τὰ αὑτῶν σώματα οἷοί τε ἦμεν ἀπομόργνυσθαι , καθ’ ὃ ἤδη λόγος κρατεῖ τοὺς δαίμονας τὰ εἴδη τῶν φαντασμάτων εἰς τὸ συνὸν ἢ παρακείμενον αὐτοῖς ἀερῶδες πνεῦμα διαδεικνύναι χρῴζοντας μὲν οὐδαμῶς , ἀρρήτῳ δὲ τρόπῳ τὰς ἐμφάσεις τῆς φαντασίας ὥσπερ ἐν κατόπτρῳ τῷ περὶ αὐτοὺς ἀέρι διαδεικνύντας , ἐνεδέχετο εἰκάζειν τὴν φαντασίαν τῆς ἐνούσης ψυχῆς ἐν τῷ σπέρματι καθ’ ἑαυτὴν διατυποῦν τὸ σῶμα · ἐπεὶ δὲ ἑαυτοὺς μὲν τοῦτο δρᾶν οὐκ ἐσμὲν οἷοί τε , ἄλλα δὲ κατὰ τὰς φαντασίας ὅσα ἐκτὸς ἦν τῆς ἡμετέρας οὐσίας διαμορφοῦν δυνάμεθα , μήποτε διὰ τοῦτο ψυχὴ μὲν ἰδία τοῦ ἐμβρύου οὐ δημιουργὸς τῆς εἰδοποιίας τοῦ ὑπ’ αὐτήν , ἀλλ’ οὐδὲ τοῦ οἰκείου σώματος ἡ τῆς μητρὸς ψυχή , τοῦ δ’ ἐν αὐτῇ ἀλλοτρίου καὶ τῆς οὐσίας ἐκτός , εἴπερ δὴ κἀν τοῖς ἄλλοις τὰς φαντασίας οἷά τε ἦν ἐν τοῖς ἐκτὸς ἀπομόργνυσθαι . ἰστέον γε μὴν κἀκεῖνο καὶ μᾶλλον ῥηθήσεσθαι μέλλον κατὰ Πλάτωνα · ἀεὶ γὰρ κατ’ αὐτὸν τὰ ἀπὸ τῆς οὐσίας τινῶν γεννώμενα ὑποβέβηκε 〈 κατὰ 〉 δυνάμεις καὶ οὐσίας † ἄξια τῶν γεγεννηκότων , καὶ ἀδύνατον μὲν ὁμοούσια εἶναι τοῖς γεγεννηκόσιν , ἐπιπειθῆ 〈 δέ 〉 γέ πως τῶν τεκόντων γίγνεται καὶ ὑπ’ ἐκείνων τελειοῦται . οὕτω γὰρ διάνοια γέννημα οὖσα νοῦ ὑποβέβηκε μὲν κατ’ οὐσίαν ἀπὸ τοῦ γεννήσαντος αὐτὴν νοῦ , δύναται δ’ ἐπιστρέφειν αὐτὴ πρὸς τὸν νοῦν καὶ συνιέναι τῶν αὐτοῦ , εἰ καὶ μὴ καθάπερ ὁ νοῦς τῆς ἀθρόας καὶ ἄνευ διεξόδου θίξεώς ἐστιν ἔμμοιρος · πάλιν ἡ ἀλογία ἡ τῷ λόγῳ συναφὴς γέννημα οὖσα τοῦ λόγου ἐστὶ μὲν κατ’ οὐσίαν λογισμῶν ἄμοιρος , λέγεται δὲ κατὰ λόγον , καὶ κατὰ τὴν οἰκε(ίαν ) οὐσίαν λογικῶς κινεῖσθαι ἀδύνατος οὖσα ὑπὸ τοῦ λόγου τελειοῦται . τῆς δὴ ἀλογίας καὶ ὅλως τοῦ ἐπιθυμητικοῦ γέννημα οὖσα ἡ φυτικὴ κατὰ τὸν Πλάτωνα ὑποβέβηκε μὲν κατ’ οὐσίαν ἀπὸ τῆς δοξαστικῆς τε καὶ φανταστικῆς ψυχῆς , διοικεῖσθαι δὲ δύναται ὑπὸ τῆς φανταστικῆς καίπερ ἄμοιρος ( οὖ)σα φαντασίας καὶ δόξης · οὕτως γέ τοι καὶ τὰ φυτὰ παιδεύεσθαι ὑπὸ γεωργίας καὶ τ(ι)θασσεύεσθαι λέγεται , οὐχ ὅτι φαντασίᾳ ἐστὶ τῆς τῶν γεωργούντων ( φω)ν(ῆς δ)ε(κτ)ικά , ὅτι δὲ ἄγεσθαι ( οἷά τε ἦν ) καὶ ( κ)υβερνᾶσθαι ὑπὸ προηγητοῦ χειραγωγούμενα τοῖς πάθεσι . θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν τὴν τῆς θηλείας φυτικὴν συμφῦσαν τῇ δυνάμει τοῦ σπέρματος , ἄγουσαν ἐπιπείθειαν [ καὶ ] τῷ φανταστικῷ τῆς μητρικῆς ψυχῆς , παθεῖν τὸ εἶδος τοῦ κοινῇ φαντασθέντος . καὶ γὰρ ἐλέγομεν ὡς τὸ μὲν πάθημα τὸ αἰσθητικὸν τοῦ π〈αθητικ〉ῶς ἔχοντος ἦν ἴδιον , ἡ δὲ σύνεσις καὶ ἡ κατ’ αὐτὸ γνώρισις τῆς αὐτοκινήτου ψυχῆς · τὸ δὲ τοῦ πλαττομένου εἶδος κατὰ τὸ πάθος καὶ τὸ τύπωμα , οὐ κατὰ τὴν σύνεσιν καὶ τὴν γνῶσιν .
Lemmas: ἀλλά εἰμί οὗτος γε πᾶς ὁ ὁ λόγος δύναμις παρεύρεσις καί παραγωγή ἐξευπορέω ) ῥᾳδίως δύναμαι καί ὁ πιθανός εἰκός ἐκκρούω οἷος τε εἰμί καί ὁ ἀλήθεια . αὐτίκα ἵνα ἀπό ὁ τελευταῖος ἄρχω , εἰμί μέν ὁ φαντάζω εἰς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα οἷος τε εἰμί ἀπομόργνυμι , κατά ὅς ἤδη λόγος κρατέω ὁ δαίμων ὁ εἶδος ὁ φάντασμα εἰς ὁ σύνειμι ἢ παράκειμαι αὐτός ἀερώδης πνεῦμα διαδείκνυμι χρῴζω μέν οὐδαμῶς , ἄρρητος δέ τρόπος ὁ ἔμφασις ὁ φαντασία ὥσπερ ἐν κάτοπτρον ὁ περί αὐτός ἀήρ διαδείκνυμι , ἐνδέχομαι εἰκάζω ὁ φαντασία ὁ ἔνειμι Ψυχή ἐν ὁ σπέρμα κατά ἑαυτοῦ διατυπόω ὁ σῶμα · ἐπεί δέ ἑαυτοῦ μέν οὗτος δράω οὐ εἰμί οἷος τε , ἄλλος δέ κατά ὁ φαντασία ὅσος ἐκτός εἰμί ὁ ἡμέτερος οὐσία διαμορφόω δύναμαι , μήποτε διά οὗτος ψυχή μέν ἴδιος ὁ ἔμβρυον οὖον δημιουργός ὁ εἰδοποιΐα ὁ ὑπό αὐτός , ἀλλά οὐδέ ὁ οἰκεῖος σῶμα ὁ ὁ μήτηρ ψυχή , ὁ δέ ἐν αὐτός ἀλλότριος καί ὁ οὐσία ἐκτός , εἴπερ δή ἐν ὁ ἄλλος ὁ φαντασία οἷος τε εἰμί ἐν ὁ ἐκτός ἀπομόργνυμι . ἰστέον γε μήv ἐκεῖνος καί μᾶλλον εἴρω μέλλω κατά Πλάτων · ἀεί γάρ κατά αὐτός ὁ ἀπό ὁ οὐσία τις γεννάω ὑποβαίνω 〈 κατά 〉 δύναμις καί οὐσία † ἄξιος ὁ γεννάω , καί ἀδύνατος μέν ὁμοούσιος εἰμί ὁ γεννάω , ἐπιπείθομαι 〈 δέ 〉 γε πως ὁ τίκτω γίγνομαι καί ὑπό ἐκεῖνος τελειόω . οὗτος γάρ διάνοια γέννημα εἰμί νόος ὑποβαίνω μέν κατά οὐσία ἀπό ὁ γεννάω αὐτός νόος , δύναμαι δέ ἐπιστρέφω αὐτός πρός ὁ νόος καί συνίημι ὁ αὐτός , εἰμί καί μή καθάπερ ὁ νόος ὁ ἀθρόος καί ἄνευ διέξοδος θίξις εἰμί ἔμμοιρος · πάλιν ὁ ἀλογία ὁ ὁ λόγος συναφής γέννημα εἰμί ὁ λόγος εἰμί μέν κατά οὐσία λογισμός ἄμοιρος , λέγω δέ κατά λόγος , καί κατά ὁ οἰκεῖος ) οὐσία λογικός κινέω ἀδύνατος εἰμί ὑπό ὁ λόγος τελειόω . ὁ δή ἀλογία καί ὅλως ὁ ἐπιθυμητικός γέννημα εἰμί ὁ φυτικός κατά ὁ Πλάτων ὑποβαίνω μέν κατά οὐσία ἀπό ὁ δοξαστικός τε καί φανταστικός Ψυχή , διοικέω δέ δύναμαι ὑπό ὁ φανταστικός καίπερ ἄμοιρος ( οἴομαι φαντασία καί δόξα · οὕτως γε ὅς καί ὁ φυτόν παιδεύω ὑπό γεωργία καί τιθασεύω λέγω , οὐ ὅτι φαντασία εἰμί ὁ ὁ γεωργέω ( ὅς δεικτικός , ὅτι δέ ἄγω ( οἷος τε εἰμί ) καί ( κυβερνάω ὑπό προηγητής χειραγωγέω ὁ πάθος . θαυμαστός οὖν οὐδείς ὁ ὁ θῆλυς φυτικός συμφυσάω ὁ δύναμις ὁ σπέρμα , ἄγω ἐπιπείθεια [ καί ] ὁ φανταστικός ὁ μητρικός Ψυχή , πάσχω ὁ εἶδος ὁ κοινός φαντάζω . καί γάρ λέγω ὡς ὁ μέν πάθημα ὁ αἰσθητικός ὁ παθητικός ἔχω εἰμί ἴδιος , ὁ δέ σύνεσις καί ὁ κατά αὐτός γνώρισις ὁ αὐτοκίνητος Ψυχή · ὁ δέ ὁ πλήσσω εἶδος κατά ὁ πάθος καί ὁ τύπωμα , οὖον κατά ὁ σύνεσις καί ὁ γνῶσις .