pseudo-archytas.fragmenta archytas_mullach_fpg2_0235.27
κιδν ; libri κακῶν . — ἡ εἶδη δὲ ἀ δικαιοσύνα μὲν καὶ σωφροσύνα τὰς ἀρετάς ; libri ei δὲ ἀ δικαιοσύνα μὲν καὶ ἀδικία τὰς ἀρετάς . — ⁴ ὧν ; codd . οὖν . — ¹ οὐ κα ; codd . οὐκ ἄν . — ² γένεα γὰρ μόνον εἶη ; codd . γέννη γε μόνον ἐνί . — ³ τοῦ ; codd . τοῦ . — ⁴ σκαλανώ ; libri σκαλανέας . — ⁵ διαγράμματος δὲ εἴδος ; membranae τῷ δὲ ἀγαθῷ εἴδος . — Cum hoc Archytæ fragmento conferenda sunt quæ Aristoteles Categ . cap . 10 et 11 iisdem de rebus disserit . Etenim initium diacritica δὲ καὶ τὰ τῶν ἀντιθέσεων τούτων εἰς τὰ ποτσχέα εἴδεα ἀλλήλοις : τῶν γὰρ ἐναντίων ἄ μέν ἀμέσῳ ἐνί , ἄ δὲ ἔχει μέσον consentaneum est verbis Aristotelis cap . 10 pag . 12 b ed . Bekker . : τῶν μὲν γὰρ ἐναντίων , ὧν μηδὲν ἐστίν ἀνὰ μέσον , ἀναγκαῖον , ἐν ᾧ πέφυκε γίνεσθαι ἢ δὲ κατηγορεῖται , ἕτερον αὐτῶν ὑπάρχειν δεῖ κτλ . Verba ἐπὶ τῶν ἐναντίων διαφοραὶ τρεῖς : τὸ μὲν ὡς ἀγαθὸν κακῷ ἀντίκειται , οἷον ὑγίεια νόσω · τὸ δὲ ὡς οὐδέτερον ἑτέρω , οἷον ἀνελευθερία ἀσωτία : τὸ δὲ ὡς οὐδέτερον ἑτέρω , οἷον λευκὸν μέλανι , βαρύ πούφρω repetuntur f . 153 a . Qua de re Aristoteles Categ . cap . II : ἐναντίον δὲ ἐστιν ἐξ ἀνάγκης ἀγαθῶν μὲν κακῶν · τοῦτο δὲ οὐτὸν τῇ καθ’ ἕκαστον ἐπαγωγῇ , οἷον ὑγίεια νόσος καὶ ἀνδρεία δειλία , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . Κακῶ δὲ ὅτε μὲν ἀγαθὸν ἐναντίον , ὅτε δὲ κακόν . Idem de generum oppositione l . c . hæc habet : δηλον δὲ ὅτι καὶ περὶ ταύτων ἢ εἶδει ἢ γένει πέφυκε γίνεσθαι τὰ ἐναντία . Νόσος μὲν γὰρ καὶ ὑγίεια ἐν σώματι ζῴου πέφυκε γίνεσθαι , λευκότης δὲ καὶ μελάνια ἀπλῶς ἐν σώματι , δικαιοσύνη δὲ καὶ ἀδικία ἐν ψυχῇ ἀνθρώπου . Ἀνάγκη δὲ πάντα τὰ ἐναντία ἢ ἐν τῷ αὐτῷ γένει εἶναι ἢ ἐν τοῖς ἐναντίοις γένεσιν , ἢ αὐτὰ γένει εἶναι . Λευκὸν μὲν γὰρ καὶ μέλαν ἐν τῷ αὐτῷ γένει ( χρώματι γὰρ αὐτῶν τὸ γένος ) , δικαιοσύνη δὲ καὶ ἀδικία ἐν τοῖς ἐναντίοις γένεσιν ( τοῦ μὲν γὰρ ἀρετή , τοῦ δὲ κακία τὸ γένος ) : ἀγαθὸν δὲ καὶ κακὸν οὐκ ἐστίν ἐν γένει , ἀλλ’ αὐτὰ τυγχάνει γέννη τινῶν ὄντα . Quæ vero hîc appellantur πρώτα γέννη ὅι ὀχάτα εἶδη , ea Porphyrius tertium ut neutrum alteri , velut album atro , item grave levi . Præterea rerum contrariarum aliæ in generum generibus insunt ; est enim bonum malo contrarium , ac genus est bonum quidem virtutum , malum vero vitiorum ; aliæ in generibus formarum ; nam virtus vitio contraria est , et genus est virtus quidem prudentiæ ac temperantiæ , vitium autem dementiæ atque intemperantiæ ; aliæ in formis ; quippe fortitudo ignaviæ contraria est , sicut justitia injustitiæ ; sunt autem justitia et temperantia virtutis , injustitia et intemperantia vitii formæ . Jam vero prima genera , quæ generum quoque genera nominamus , divisionem quidem admittunt : at ultimæ formæ etiam ad sensum non solum genera fuerint , sed etiam species : nam triangulum rectanguli , æquilateri et scaleni genus , formæ geometricæ autem species est .
Lemmas: κιδν ; libri κακός . — ὁ εἶδος δέ ὅς δικαιοσύνη μέν καί σωφροσύνη ὁ ἀρετή ; libri ei δέ ὅς δικαιοσύνη μέν καί ἀδικία ὁ ἀρετή . — ⁴ ὅς ; codd . οὖν . — ¹ οὐ ἄν ; codd . οὐ ἄν . — ² γένος γάρ μόνος εἰμί ; codd . γέννα γε μόνος ἐν . — ³ ὁ ; codd . ὁ . — ⁴ σκαλανώ ; libri σκαλανέας . — ⁵ διάγραμμα δέ εἶδος ; membranae ὁ δέ ἀγαθός εἶδος . — Cum hoc Archytæ fragmento conferenda sunt quæ Aristoteles Categ . cap . 10 et 11 iisdem de rebus disserit . Etenim initium diacritica δέ καί ὁ ὁ ἀντίθεσις οὗτος εἰς ὁ ποτσχέα εἶδος ἀλλήλων : ὁ γάρ ἐναντίος ὅς μέν ἄμεσος ἐν , ὅς δέ ἔχω μέσος consentaneum est verbis Aristotelis cap . 10 pag . 12 b ed . Bekker . : ὁ μέν γάρ ἐναντίος , ὅς μηδείς εἰμί ἀνά μέσος , ἀναγκαῖος , ἐν ὅς φύω γίγνομαι ἢ δέ κατηγορέω , ἕτερος αὐτός ὑπάρχω δέω κτλ . Verba ἐπί ὁ ἐναντίος διαφορά τρεῖς : ὁ μέν ὡς ἀγαθός κακός ἀντίκειμαι , οἷος ὑγίεια νόσος · ὁ δέ ὡς οὐδέτερος ἕτερος , οἷος ἀνελευθερία ἀσωτία : ὁ δέ ὡς οὐδέτερος ἕτερος , οἷος λευκός μέλας , βαρύς πουφρεω repetuntur f . 153 a . Qua de re Aristoteles Categ . cap . II : ἐναντίος δέ εἰμί ἐκ ἀνάγκη ἀγαθός μέν κακός · οὗτος δέ οὐτός ὁ κατά ἕκαστος ἐπαγωγή , οἷος ὑγίεια νόσος καί ἀνδρεία δειλία , ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . Κακῶ δέ ὅτε μέν ἀγαθός ἐναντίος , ὅτε δέ κακός . Idem de generum oppositione l . c . hæc habet : δῆλος δέ ὅτι καί περί αὐτός ἢ εἶδος ἢ γένος φύω γίγνομαι ὁ ἐναντίος . Νόσος μέν γάρ καί ὑγίεια ἐν σῶμα ζῷον φύω γίγνομαι , λευκότης δέ καί μελάνι ἀπλόος ἐν σῶμα , δικαιοσύνη δέ καί ἀδικία ἐν ψυχή ἄνθρωπος . Ἀνάγκη δέ πᾶς ὁ ἐναντίος ἢ ἐν ὁ αὐτός γένος ἔρχομαι ἢ ἐν ὁ ἐναντίος γένεσις , ἢ αὐτός γένος ἔρχομαι . Λευκός μέν γάρ καί μέλας ἐν ὁ αὐτός γένος ( χρῶμα γάρ αὐτός ὁ γένος ) , δικαιοσύνη δέ καί ἀδικία ἐν ὁ ἐναντίος γένεσις ( ὁ μέν γάρ ἀρετή , ὁ δέ κακία ὁ γένος ) : ἀγαθός δέ καί κακός οὐ εἰμί ἐν γένος , ἀλλά αὐτός τυγχάνω γέννα τις εἰμί . Quæ vero hîc appellantur πρῶτος γέννα ὅς ὀχάτα οἶδα , ea Porphyrius tertium ut neutrum alteri , velut album atro , item grave levi . Præterea rerum contrariarum aliæ in generum generibus insunt ; est enim bonum malo contrarium , ac genus est bonum quidem virtutum , malum vero vitiorum ; aliæ in generibus formarum ; nam virtus vitio contraria est , et genus est virtus quidem prudentiæ ac temperantiæ , vitium autem dementiæ atque intemperantiæ ; aliæ in formis ; quippe fortitudo ignaviæ contraria est , sicut justitia injustitiæ ; sunt autem justitia et temperantia virtutis , injustitia et intemperantia vitii formæ . Jam vero prima genera , quæ generum quoque genera nominamus , divisionem quidem admittunt : at ultimæ formæ etiam ad sensum non solum genera fuerint , sed etiam species : nam triangulum rectanguli , æquilateri et scaleni genus , formæ geometricæ autem species est .