prodicus.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0555.1
ἐξελθόντα εἰς ἡσυχίαν καθῆσθαι ἀποροῦντα ποτέραν τῶν ὁδῶν τράπηται · 22 καὶ φανῆναι αὐτῷ δύο γυναῖκας προσέναι μεγάλας , τὴν μὲν ἑτέραν εὐπρεπῆ τε ἰδεῖν καὶ ἐλευθέριον φύσει , κεκοσμημένην τὸ μὲν χρῶμα καθαρότητι , τὰ δὲ ὅματα αἰδοῖ , τὸ δὲ σχῆμα σωφροσύνῃ , ἐσθῆτι δὲ λευκῇ , τὴν δ’ ἑτέραν τεδραμμένην μὲν εἰς πολυσαρχίαν τε καὶ ἀπαλότητα , κεκαλλωπισμένην δὲ τὸ μὲν χρῶμα ὥστε λευκότεραν τε καὶ ἐρυθροτέραν τοῦ ὄντος [ δοκεῖν ] φαίνεσθαι , τὸ δὲ σχῆμα ὥστε δοκεῖν ὀρθοτέραν τῆς φύσεως εἶναι , τὰ δὲ ὅματα ἔχειν ἀναπεπταμένα , ἐσθῆτα δὲ ἐξ ἧς ἂν μάλιστα ἡ ὥρα διαλάμποι · κατασχοπεῖσθαι δὲ ἅμα ἑαυτήν , ἐπισκοπεῖν δὲ καὶ εἰ τις ἄλλος αὐτὴν θεάται , πολλάκις δὲ καὶ εἰς τὴν ἑαυτῆς σκιὰν ἀποβλέπειν . ὡς δ’ ἐγένοντο πλησιαιτέρον 23 τοῦ Ἡρακλέους , τὴν μὲν πρόσθεν ὡρθεῖσαν ἔναι τὸν αὐτὸν τρόπον , τὴν δ’ ἑτέραν φθᾶσαι βουλομένην προσορμεῖν τῷ Ἡρακλεῖ καὶ εἰπεῖν · Ὦρ’ σε , ὦ Ἡράκλεις , ἀποροῦντα πολῶν ὁδῶν ἐπὶ τὸν βίον τράπη . ἐὰν οὖν ἐμὲ φίλην ποιησάμενος ἔπη [ ἐπὶ dio Hdss . ] , τὴν ἡδίστην τε καὶ ῥαδίστην ὁδὸν ἀξω σε , καὶ τῶν μὲν τερπνῶν οὐδενὸς ἀγέυστος ἔσει , τῶν δὲ χαλεπῶν ἀπειρος διαβιώσει . πρῶτον μὲν γὰρ οὐ πολέμων οὐδὲ πραγμάτων φροντίεις ἀλλὰ σχολούμενος 24 ἀεὶ ἔσει [ διέσει dio Hdss . ] , τί ἂν κεχαρισμένον ἢ σίτον ἢ ποτὸν εὑροῖς , ἢ τί ἂν ἰδὼν ἢ ἀκούσας τερθθείης ἢ τίνων ὀσφραινόμενος ἢ ἀπόμηνος , τίσια δὲ παιδικοῖς ὁμιλῶν μάλιστ’ ἂν εὐφρανθείης , καὶ πῶς ἂν μαλακώτατα καθεύδοις , καὶ πῶς ἂν ἀπονύστατα τούτων πάντων τυγχάνοις . ἐὰν δὲ ποτε γένηται 25 τις ὑπωφία σπάνεως ἀφ’ ὧν ἔσται ταῦτα , οὐ φόβος μή σε ἀγάγω ἐπὶ τὸ πονοῦντα καὶ ταλαιπωροῦντα τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ ταῦτα πορίζεισθαι , ἀλλ’ οἷς ἂν οἱ ἄλλοι ἐργάζωνται , τούτοις σὺ χρήσει οὐδενὸς ἀπεχόμενος , ὅθεν ἂν δυνατὸν ἢ τι κερδάναι . πανταχόθεν γὰρ ὠφελεῖσθαι τοῖς ἐμοὶ συνοῦσιν ἐξουσίαν ἐγὼ παρέχω . καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἀκούσας ταῦτα · Ὦ γύναι , ἔφη , ὄνομα 26 δέ σοι τί ἐστιν ; ἡ δέ · Οἱ μὲν ἐμοὶ φίλοι , ἔφη , καλοῦσί με Εὐδαιμονίαν , οἱ δὲ μισοῦντές με ὑποκνιζόμενοι ὀνομάζουσι Κακίαν . καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἑτέρα γυνὴ 27 προσελθοῦσα εἶπε · Καὶ ἐγὼ ἥκω πρὸς σέ , ὦ Ἡράκλεις , εἰδὼν τοὺς γεννήσαντάς σε καὶ τὴν φύσιν τὴν σὴν ἐν τῇ παιδείᾳ καταμαθοῦσα , ἐξ ὧν ἐλπίζω , εἰ τὴν πρὸς ἐμὲ ὁδὸν τράποις , σφόδρ’ ἂν σε τῶν καλῶν καὶ σεμνῶν ἀγαθῶν ἐργάτην γενέσθαι καὶ ἐμὲ ἐπὶ πολὺ ἐντιμοτέραν καὶ ἐπ’ ἀγαθοῖς διαπρεπεστέραν φανῆναι . οὐκ ἐξαπατήσω δέ σε προοιμολοῖς ἡδονῆς , ἀλλ’ ἤπερ οἱ θεοὶ διέθεσαν τὰ ὄντα διηγήσομαι μετ’ ἀληθείας . τῶν γὰρ ὄντων ἀγαθῶν καὶ 28 καλῶν οὐδὲν ἄνευ πόνου καὶ ἐπιμελείας οἱ θεοὶ διδόασιν ἀνθρώποις , ἀλλ’ εἴτε τοὺς θεοὺς ἵλεως εἶναι σοι βούλει , θεραπευτέον τοὺς θεούς , εἴτε ὑπὸ φίλων ἐνέλεις ἀγαπᾶσθαι , τοὺς φίλους εὐεργετετητέον , εἴτε ὑπὸ τινος πόλεως ἐπιθυμεῖς τιμᾶσθαι , τὴν πόλιν ὠφελητέον , εἴτε ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος πάσης ἀξιοῖς ἐπ’ ἀρετῇ θαυμάζεσθαι , τὴν Ἑλλάδα πειρατέον εὖ ποιεῖν , εἴτε γῆν βούλει σοι καρποὺς ἀφθόνους φέρειν , τὴν γῆν θεραπευτέον , εἴτε ἀπὸ βροσχημάτων οἴει 29 δεῖν πλουτίζεισθαι , τῶν βροσχημάτων ἐπιμελητέον , εἴτε διὰ πολέμου ὁρμᾶς αὔξεσθαι καὶ βούλει δύνασθαι τοὺς τε φίλους ἐλεῖνθεροῦν καὶ τοὺς ἐχθροὺς χειροῦσθαι , τὰς πολεμικὰς τέχνας αὐτὰς τε παρὰ τῶν ἐπισταμένων μαθητέον καὶ ὅπως αὐταῖς δεῖ χρήσθαι ἀσκητέον · εἰ δὲ καὶ τῷ σώματι βούλει δυνατὸς εἶναι , τῇ γυμνῇ ὑπηρετεῖν ἐθιστέον τὸ σῶμα καὶ γυμναστέον σὺν πόνοι καὶ ἰδρώτι . καὶ ἡ Κακία ὑπολαβοῦσα εἶπεν , ὡς φησὶ Πρόδικος · Ἐννοεῖς , ὦ Ἡράκλεις , ὡς χαλεπὴν καὶ μακρὰν ὁδὸν ἐπὶ τὰς εὐφροσύνας ἡ γυνὴ σοι αὕτη διηγείται ; ἐγὼ δὲ ῥαδίαν καὶ βραχεῖαν ὁδὸν ἐπὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἀξω σε . καὶ ἡ Ἀρετὴ εἶπεν · Ὦ τλήμων , τί δὲ σὺ ἀγαθὸν ἔχεις ; ἢ τί ἡοῦ οἴσθα μηδὲν τοῦτων
Lemmas: ἐξέρχομαι εἰς ἡσυχία κάθημαι ἀπορέω πότερος ὁ ὀδούς τρέπω · 22 καί φαίνω αὐτός δύο γυνή προσίημι μέγας , ὁ μέν ἕτερος εὐπρεπής τε ὁράω καί ἐλευθέριος φύσις , κοσμέω ὁ μέν χρῶμα καθαρότης , ὁ δέ ὅματα αἰδώς , ὁ δέ σχῆμα σωφροσύνη , ἐσθής δέ λευκός , ὁ δέ ἕτερος τρέχω μέν εἰς πολυσαρκία τε καί ἁπαλότης , καλλωπίζω δέ ὁ μέν χρῶμα ὥστε λευκός τε καί ἐρυθρός ὁ εἰμί [ δοκέω ] φαίνω , ὁ δέ σχῆμα ὥστε δοκέω ὀρθός ὁ φύσις ἔρχομαι , ὁ δέ ὅματα ἔχω ἀναπετάννυμι , ἐσθής δέ ἐκ ὅς ἄν μάλιστα ὁ ὥρα διαλάμπω · κατέχω δέ ἅμα ἑαυτοῦ , ἐπισκοπέω δέ καί εἰμί τις ἄλλος αὐτός θεάομαι , πολλάκις δέ καί εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκιά ἀποβλέπω . ὡς δέ γίνομαι πλήσιος 23 ὁ Ἡρακλῆς , ὁ μέν πρόσθεν ὁράω εἶμαι ὁ αὐτός τρόπος , ὁ δέ ἕτερος φθάνω βούλομαι προσορμέω ὁ Ἡρακλῆς καί λέγω · ὤρα σύ , ὦ Ἡρακλῆς , ἀπορέω πολέω ὀδούς ἐπί ὁ βίος τρέπω . ἐάν οὖν ἐγώ φίλος ποιέω ἔπος [ ἐπί dio Hdss . ] , ὁ ἡδύς τε καί ραδιιστημι ὁδός ἄγω σύ , καί ὁ μέν τερπνός οὐδείς άγευστος εἰμί , ὁ δέ χαλεπός ἤπειρος διαβιόω . πρῶτος μέν γάρ οὐ πόλεμος οὐδέ πρᾶγμα φροντίζω ἀλλά σχολάω 24 ἀεί εἰμί [ δίεσις dio Hdss . ] , τίς ἄν χαρίζω ἢ σῖτος ἢ ποτόν εὑρίσκω , ἢ τίς ἄν ὁράω ἢ ἀκούω τέρσομαι ἢ τίς ὀσφραίνομαι ἢ απομεις , Τισίας δέ παιδικός ὁμιλέω μάλιστα ἄν εὐφραίνω , καί πῶς ἄν μαλακός καθεύδω , καί πῶς ἄν απονυστατος οὗτος πᾶς τυγχάνω . ἐάν δέ ποτέ γίγνομαι 25 τις ὑπώπιον σπάνις ἀπό ὅς εἰμί οὗτος , οὐ φόβος μή σύ ἄγω ἐπί ὁ πονέω καί ταλαιπωρέω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή οὗτος πορίζω , ἀλλά ὅς ἄν ὁ ἄλλος ἐργάζομαι , οὗτος σύ χρή οὐδείς ἀπέχω , ὅθεν ἄν δυνατός ἢ τίς κερδαίνω . πανταχόθεν γάρ ὠφελέω ὁ ἐγώ σύνειμι ἐξουσία ἐγώ παραχώννυμι . καί ὁ Ἡρακλῆς ἀκούω οὗτος · ὦ γυνή , φημί , ὄνομα 26 δέ σύ τίς εἰμί ; ὁ δέ · ὁ μέν ἐγώ φίλος , φημί , καλέω ἐγώ Εὐδαιμονία , ὁ δέ μισέω ἐγώ ὑποκνίζω ὀνομάζω κακία . καί ἐν οὗτος ὁ ἕτερος γυνή 27 προσέρχομαι λέγω · καί ἐγώ ἥκω πρός σύ , ὦ Ἡρακλῆς , ἀνάκλεις ὁ γεννάω σύ καί ὁ φύσις ὁ σός ἐν ὁ παιδεία καταμανθάνω , ἐκ ὅς ἐλπίζω , εἰμί ὁ πρός ἐγώ ὁδός τρέπω , σφόδρα ἄν σύ ὁ καλός καί σεμνός ἀγαθός ἐργάτης γίγνομαι καί ἐγώ ἐπί πολύς ἔντιμος καί ἐπί ἀγαθός διαπρεπής φαίνω . οὐ ἐξαπατάω δέ σύ προοιβλωσκω ἡδονή , ἀλλά ἤ ὁ θεός διατίθημι ὁ εἰμί διηγέομαι μετά ἀλήθεια . ὁ γάρ εἰμί ἀγαθός καί 28 καλός οὐδείς ἄνευ πόνος καί ἐπιμέλεια ὁ θεός δίδωμι ἄνθρωπος , ἀλλά εἴτε ὁ θεός ἵλαος ἔρχομαι σύ βούλομαι , θεραπεύω ὁ θεός , εἴτε ὑπό φίλος ἐναιρέω ἀγαπάω , ὁ φίλος εὐεργετέω , εἴτε ὑπό τις πόλις ἐπιθυμέω τιμάω , ὁ πόλις ὠφελέω , εἴτε ὑπό ὁ Ἑλλάς πᾶς ἀξιόω ἐπί ἀρετή θαυμάζω , ὁ Ἑλλάς πειράω εὖ ποιέω , εἴτε γῆ βούλομαι σύ καρπός ἄφθονος φέρω , ὁ γῆ θεραπεύω , εἴτε ἀπό βροσχημα οἴομαι 29 δεῖ πλουτίζω , ὁ βροσχημα ἐπιμέλω , εἴτε διά πόλεμος ὁρμή αὐξάνω καί βούλομαι δύναμαι ὁ τε φίλος ἐλεῖνθεροῦν καί ὁ ἐχθρός χειρόω , ὁ πολεμικός τέχνη αὐτός τε παρά ὁ ἐπίσταμαι μανθάνω καί ὅπως αὐτός δέω χράω ἀσκέω · εἰμί δέ καί ὁ σῶμα βούλομαι δυνατός ἔρχομαι , ὁ γυμνός ὑπηρετέω ἐθίζω ὁ σῶμα καί γυμνάζω σύν πόνος καί ἱδρώς . καί ὁ Κακία ὑπολαμβάνω λέγω , ὡς φημί Πρόδικος · ἐννοέω , ὦ Ἡρακλῆς , ὡς χαλεπός καί μακρός ὁδός ἐπί ὁ εὐφροσύνη ὁ γυνή σύ οὗτος διηγέομαι ; ἐγώ δέ ῥᾴδιος καί βραχύς ὁδός ἐπί ὁ εὐδαιμονία ἄγω σύ . καί ὁ Ἀρετή λέγω · ὦ τλήμων , τίς δέ σύ ἀγαθός ἔχω ; ἢ τίς ἧμαι οἶδα μηδείς οὗτος