prodicus.fragmenta 2
καὶ Π . δὲ ὁ σοφὸς ἐν τῶι συγγράμματι τῶι περὶ Ἡρακλέους , ὅπερ δὴ καὶ πλείστοις ἐπιδείκνυται , ὡσαύτως περὶ τῆς ἀρετῆς ἀποφαίνεται , ὧδέ πως λέγων , ὅσα ἐγὼ μέμνημαι . φησὶ γὰρ Ἡρακλέα , ἐπεὶ ἐκ παίδων εἰς ἥβην ὡρμᾶτο , ἐν ἧι οἱ νέοι ἤδη αὐτοκράτορες γιγνόμενοι δηλοῦσιν εἴτε τὴν δι’ ἀρετῆς ὁδὸν τρέψονται ἐπὶ τὸν βίον εἴτε τὴν διὰ κακίας , ἐξελθόντα εἰς ἡσυχίαν καθῆσθαι ἀποροῦντα ποτέραν τῶν ὁδῶν τράπηται · ( 22 ) καὶ φανῆναι αὐτῶι δύο γυναῖκας προσιέναι μεγάλας , τὴν μὲν ἑτέραν εὐπρεπῆ τε ἰδεῖν καὶ ἐλευθέριον φύσει , κεκοσμημένην τὸ μὲν χρῶμα καθαρότητι , τὰ δὲ ὄμματα αἰδοῖ , τὸ δὲ σχῆμα σωφροσύνηι , ἐσθῆτι δὲ λευκῆι , τὴν δ’ ἑτέραν τεθραμμένην μὲν εἰς πολυσαρκίαν τε καὶ ἁπαλότητα , κεκαλλωπισμένην δὲ τὸ μὲν χρῶμα ὥστε λευκοτέραν τε καὶ ἐρυθροτέραν τοῦ ὄντος [ δοκεῖν ] φαίνεσθαι , τὸ δὲ σχῆμα ὥστε δοκεῖν ὀρθοτέραν τῆς φύσεως εἶναι , τὰ δὲ ὄμματα ἔχειν ἀναπεπταμένα , ἐσθῆτα δὲ ἐξ ἧς ἂν μάλιστα ἡ ὥρα διαλάμποι · κατασκοπεῖσθαι δὲ θαμὰ ἑαυτήν , ἐπισκοπεῖν δὲ καὶ εἴ τις ἄλλος αὐτὴν θεᾶται , πολλάκις δὲ καὶ εἰς τὴν ἑαυτῆς σκιὰν ἀποβλέπειν . ( 23 ) ὡς δ’ ἐγένοντο πλησιαίτερον τοῦ Ἡρακλέους , τὴν μὲν πρόσθεν ῥηθεῖσαν ἰέναι τὸν αὐτὸν τρόπον , τὴν δ’ ἑτέραν φθάσαι βουλομένην προσδραμεῖν τῶι Ἡρακλεῖ καὶ εἰπεῖν · Ὁρῶ σε , ὦ Ἡράκλεις , ἀποροῦντα ποίαν ὁδὸν ἐπὶ τὸν βίον τράπηι . ἐὰν οὖν ἐμὲ φίλην ποιησάμενος ἕπηι , τὴν ἡδίστην τε καὶ ῥάιστην ὁδὸν ἄξω σε , καὶ τῶν μὲν τερπνῶν οὐδενὸς ἄγευστος ἔσει , τῶν δὲ χαλεπῶν ἄπειρος διαβιώσει . ( 24 ) πρῶτον μὲν γὰρ οὐ πολέμων οὐδὲ πραγμάτων φροντιεῖς ἀλλὰ σκοπούμενος ἀεὶ ἔσηι , τί ἂν κεχαρισμένον ἢ σῖτον ἢ ποτὸν εὕροις , ἢ τί ἂν ἰδὼν ἢ ἀκούσας τερφθείης ἢ τίνων ὀσφραινόμενος ἢ ἁπτόμενος , τίσι δὲ παιδικοῖς ὁμιλῶν μάλιστ’ ἂν εὐφρανθείης , καὶ πῶς ἂν μαλακώτατα καθεύδοις , καὶ πῶς ἂν ἀπονώτατα τούτων πάντων τυγχάνοις . ( 25 ) ἐὰν δέ ποτε γένηταί τις ὑποψία σπάνεως ἀφ’ ὧν ἔσται ταῦτα , οὐ φόβος μή σε ἀγάγω ἐπὶ τὸ πονοῦντα καὶ ταλαιπωροῦντα τῶι σώματι καὶ τῆι ψυχῆι ταῦτα πορίζεσθαι , ἀλλ’ οἷς ἂν οἱ ἄλλοι ἐργάζωνται , τούτοις σὺ χρήσει οὐδενὸς ἀπεχόμενος , ὅθεν ἂν δυνατὸν ἦι τι κερδᾶναι . πανταχόθεν γὰρ ὠφελεῖσθαι τοῖς ἐμοὶ συνοῦσιν ἐξουσίαν ἐγὼ παρέχω . ( 26 ) καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἀκούσας ταῦτα · Ὦ γύναι , ἔφη , ὄνομα δέ σοι τί ἐστιν ; ἡ δέ · Οἱ μὲν ἐμοὶ φίλοι , ἔφη , καλοῦσί με Εὐδαιμονίαν , οἱ δὲ μισοῦντές με ὑποκνιζόμενοι ὀνομάζουσι Κακίαν . ( 27 ) καὶ ἐν τούτωι ἡ ἑτέρα γυνὴ προσελθοῦσα εἶπε · Καὶ ἐγὼ ἥκω πρὸς σέ , ὦ Ἡράκλεις , εἰδυῖα τοὺς γεννήσαντάς σε καὶ τὴν φύσιν τὴν σὴν ἐν τῆι παιδείαι καταμαθοῦσα , ἐξ ὧν ἐλπίζω , εἰ τὴν πρὸς ἐμὲ ὁδὸν τράποιο , σφόδρ’ ἄν σε τῶν καλῶν καὶ σεμνῶν ἀγαθὸν ἐργάτην γενέσθαι καὶ ἐμὲ ἔτι πολὺ ἐντιμοτέραν καὶ ἐπ’ ἀγαθοῖς διαπρεπεστέραν φανῆναι . οὐκ ἐξαπατήσω δέ σε προοιμίοις ἡδονῆς , ἀλλ’ ἧιπερ οἱ θεοὶ διέθεσαν τὰ ὄντα διηγήσομαι μετ’ ἀληθείας . ( 28 ) τῶν γὰρ ὄντων ἀγαθῶν καὶ καλῶν οὐδὲν ἄνευ πόνου καὶ ἐπιμελείας οἱ θεοὶ διδόασιν ἀνθρώποις , ἀλλ’ εἴτε τοὺς θεοὺς ἵλεως εἶναί σοι βούλει , θεραπευτέον τοὺς θεούς , εἴτε ὑπὸ φίλων ἐθέλεις ἀγαπᾶσθαι , τοὺς φίλους εὐεργετητέον , εἴτε ὑπό τινος πόλεως ἐπιθυμεῖς τιμᾶσθαι , τὴν πόλιν ὠφελητέον , εἴτε ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος πάσης ἀξιοῖς ἐπ’ ἀρετῆι θαυμάζεσθαι , τὴν Ἑλλάδα πειρατέον εὖ ποιεῖν , εἴτε γῆν βούλει σοι καρποὺς ἀφθόνους φέρειν , τὴν γῆν θεραπευτέον , εἴτε ἀπὸ βοσκημάτων οἴει δεῖν πλουτίζεσθαι , τῶν βοσκημάτων ἐπιμελητέον , εἴτε διὰ πολέμου ὁρμᾶις αὔξεσθαι καὶ βούλει δύνασθαι οὑς τε φίλους ἐλευθεροῦν καὶ τοὺς ἐχθροὺς χειροῦσθαι , τὰς πολεμικὰς τέχνας αὐτάς τε παρὰ τῶν ἐπισταμένων μαθητέον καὶ ὅπως αὐταῖς δεῖ χρῆσθαι ἀσκητέον · εἰ δὲ καὶ τῶι σώματι βούλει δυνατὸς εἶναι , τῆι γνώμηι ὑπηρετεῖν ἐθιστέον τὸ σῶμα καὶ γυμναστέον σὺν πόνοις καὶ ἱδρῶτι . ( 29 ) καὶ ἡ Κακία ὑπολαβοῦσα εἶπεν , ὥς φησι Πρόδικος · Ἐννοεῖς , ὦ Ἡράκλεις , ὡς χαλεπὴν καὶ μακρὰν ὁδὸν ἐπὶ τὰς εὐφροσύνας ἡ γυνή σοι αὕτη διηγεῖται ; ἐγὼ δὲ ῥαιδίαν καὶ βραχεῖαν ὁδὸν ἐπὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἄξω σε . ( 30 ) καὶ ἡ Ἀρετὴ εἶπεν · Ὦ τλῆμον , τί δὲ σὺ ἀγαθὸν ἔχεις ; ἢ τί ἡδὺ οἶσθα μηδὲν τούτων ἕνεκα πράττειν ἐθέλουσα ; ἥτις οὐδὲ τὴν τῶν ἡδέων ἐπιθυμίαν ἀναμένεις , ἀλλὰ πρὶν ἐπιθυμῆσαι πάντων ἐμπίπλασαι , πρὶν μὲν πεινῆν ἐσθίουσα , πρὶν δὲ διψῆν πίνουσα , καὶ ἵνα μὲν ἡδέως φάγηις , ὀψοποιεῖς μηχανωμένη , ἵνα δὲ ἡδέως πίηις , οἴνους τε πολυτελεῖς παρασκευάζει καὶ τοῦ θέρους χιόνα περιθέουσα ζητεῖς , ἵνα δὲ καθυπνώσηις ἡδέως , οὐ μόνον τὰς στρωμνὰς μαλακάς , ἀλλὰ καὶ τὰς κλίνας καὶ τὰ ὑπόβαθρα ταῖς κλίναις παρασκευάζει · οὐ γὰρ διὰ τὸ πονεῖν ἀλλὰ διὰ τὸ μηδὲν ἔχειν ὅ τι ποιῆις ὕπνου ἐπιθυμεῖς · τὰ δ’ ἀφροδίσια πρὸ τοῦ δέεσθαι ἀναγκάζεις , πάντα μηχανωμένη καὶ γυναιξὶ τοῖς ἀνδράσι χρωμένη · οὕτω γὰρ παιδεύεις τοὺς ἑαυτῆς φίλους , τῆς μὲν νυκτὸς ὑβρίζουσα , τῆς δ’ ἡμέρας τὸ χρησιμώτατον κατακοιμίζουσα . ( 31 ) ἀθάνατος δὲ οὖσα ἐκ θεῶν μὲν ἀπέρριψαι , ὑπὸ δὲ ἀνθρώπων ἀγαθῶν ἀτιμάζει · τοῦ δὲ πάντων ἡδίστου ἀκούσματος , ἐπαίνου σεαυτῆς , ἀνήκοος εἶ , καὶ τοῦ πάντων ἡδίστου θεάματος ἀθέατος · οὐδὲν γὰρ πώποτε σεαυτῆς ἔργον καλὸν τεθέασαι . τίς δ’ ἄν σοι λεγούσηι τι πιστεύσειε ; τίς δ’ ἂν δεομένηι τινὸς ἐπαρκέσειεν ; ἢ τίς ἂν εὖ φρονῶν τοῦ σοῦ θιάσου τολμήσειεν εἶναι ; οἳ νέοι μὲν ὄντες τοῖς σώμασιν ἀδύνατοί εἰσι , πρεσβύτεροι δὲ γενόμενοι ταῖς ψυχαῖς ἀνόητοι , ἀπόνως μὲν λιπαροὶ διὰ νεότητος τρεφόμενοι , ἐπιπόνως δὲ αὐχμηροὶ διὰ γήρως περῶντες , τοῖς μὲν πεπραγμένοις αἰσχυνόμενοι , τοῖς δὲ πραττομένοις βαρυνόμενοι , τὰ μὲν ἡδέα ἐν τῆι νεότητι διαδραμόντες , τὰ δὲ χαλεπὰ εἰς τὸ γῆρας ἀποθέμενοι . ( 32 ) ἐγὼ δὲ σύνειμι μὲν θεοῖς , σύνειμι δὲ ἀνθρώποις τοῖς ἀγαθοῖς · ἔργον δὲ καλὸν οὔτε θεῖον οὔτ’ ἀνθρώπειον χωρὶς ἐμοῦ γίγνεται . τιμῶμαι δὲ μάλιστα πάντων καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρὰ ἀνθρώποις οἷς προσήκει , ἀγαπητὴ μὲν συνεργὸς τεχνίταις , πιστὴ δὲ φύλαξ οἴκων δεσπόταις , εὐμενὴς δὲ παραστάτις οἰκέταις , ἀγαθὴ δὲ συλλήπτρια τῶν ἐν εἰρήνηι πόνων , βεβαία δὲ τῶν ἐν πολέμωι σύμμαχος ἔργων , ἀρίστη δὲ φιλίας κοινωνός . ( 33 ) ἔστι δὲ τοῖς μὲν ἐμοῖς φίλοις ἡδεῖα μὲν καὶ ἀπράγμων σίτων καὶ ποτῶν ἀπόλαυσις · ἀνέχονται γὰρ ἕως ἂν ἐπιθυμήσωσιν αὐτῶν . ὕπνος δ’ αὐτοῖς πάρεστιν ἡδίων ἢ τοῖς ἀμόχθοις , καὶ οὔτε ἀπολείποντες αὐτὸν ἄχθονται οὔτε διὰ τοῦτον μεθιᾶσι τὰ δέοντα πράττειν . καὶ οἱ μὲν νέοι τοῖς τῶν πρεσβυτέρων ἐπαίνοις χαίρουσιν , οἱ δὲ γεραίτεροι ταῖς τῶν νέων τιμαῖς ἀγάλλονται · καὶ ἡδέως μὲν τῶν παλαιῶν πράξεων μέμνηνται , εὖ δὲ τὰς παρούσας ἥδονται πράττοντες , δι’ ἐμὲ φίλοι μὲν θεοῖς ὄντες , ἀγαπητοὶ δὲ φίλοις , τίμιοι δὲ πατρίσιν · ὅταν δ’ ἔλθηι τὸ πεπρωμένον τέλος , οὐ μετὰ λήθης ἄτιμοι κεῖνται , ἀλλὰ μετὰ μνήμης τὸν ἀεὶ χρόνον ὑμνούμενοι θάλλουσι . τοιαῦτά σοι , ὦ παῖ τοκέων ἀγαθῶν Ἡράκλεις , ἔξεστι διαπονησαμένωι τὴν μακαριστοτάτην εὐδαιμονίαν κεκτῆσθαι . ( 34 ) οὕτω πως διώικει Πρόδικος τὴν ὑπ’ Ἀρετῆς Ἡρακλέους παίδευσιν · ἐκόσμησε μέντοι τὰς γνώμας ἔτι μεγαλειοτέροις ῥήμασιν ἢ ἐγὼ νῦν .
Lemmas: καί Π . δέ ὁ σοφός ἐν ὁ σύγγραμμα ὁ περί Ἡρακλῆς , ὅς δή καί πλεῖστος ἐπιδείκνυμι , ὡσαύτως περί ὁ ἀρετή ἀποφαίνω , ὧδε πως λέγω , ὅσος ἐγώ μιμνήσκω . φημί γάρ Ἡρακλῆς , ἐπεί ἐκ παῖς εἰς ἥβη ὁρμάω , ἐν ὅς ὁ νέος ἤδη αὐτοκράτωρ γίγνομαι δηλόω εἴτε ὁ διά ἀρετή ὁδός τρέπω ἐπί ὁ βίος εἴτε ὁ διά κακία , ἐξέρχομαι εἰς ἡσυχία κάθημαι ἀπορέω πότερος ὁ ὀδούς τρέπω · ( 22 ) καί φαίνω αὐτός δύο γυνή προσέρχομαι μέγας , ὁ μέν ἕτερος εὐπρεπής τε ὁράω καί ἐλευθέριος φύσις , κοσμέω ὁ μέν χρῶμα καθαρότης , ὁ δέ ὄμμα αἰδώς , ὁ δέ σχῆμα σωφροσύνη , ἐσθής δέ λευκός , ὁ δέ ἕτερος τρέφω μέν εἰς πολυσαρκία τε καί ἁπαλότης , καλλωπίζω δέ ὁ μέν χρῶμα ὥστε λευκός τε καί ἐρυθρός ὁ εἰμί [ δοκέω ] φαίνω , ὁ δέ σχῆμα ὥστε δοκέω ὀρθός ὁ φύσις ἔρχομαι , ὁ δέ ὄμμα ἔχω ἀναπετάννυμι , ἐσθής δέ ἐκ ὅς ἄν μάλιστα ὁ ὥρα διαλάμπω · κατασκοπέω δέ θαμά ἑαυτοῦ , ἐπισκοπέω δέ καί εἰμί τις ἄλλος αὐτός θεάομαι , πολλάκις δέ καί εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκιά ἀποβλέπω . ( 23 ) ὡς δέ γίνομαι πλησίος ὁ Ἡρακλῆς , ὁ μέν πρόσθεν λέγω ἔρχομαι ὁ αὐτός τρόπος , ὁ δέ ἕτερος φθάνω βούλομαι προστρέχω ὁ Ἡρακλέης καί λέγω · ὁράω σύ , ὦ Ἡρακλῆς , ἀπορέω ποῖος ὁδός ἐπί ὁ βίος τρέπω . ἐάν οὖν ἐγώ φίλος ποιέω παίω , ὁ ἡδύς τε καί ῥαίστης ὁδός ἄγω σύ , καί ὁ μέν τερπνός οὐδείς ἄγευστος εἰμί , ὁ δέ χαλεπός ἤπειρος διαβιόω . ( 24 ) πρῶτος μέν γάρ οὐ πόλεμος οὐδέ πρᾶγμα φροντίζω ἀλλά σκοπέω ἀεί εἰμί , τίς ἄν χαρίζω ἢ σῖτος ἢ ποτός εὑρίσκω , ἢ τίς ἄν ὁράω ἢ ἀκούω τέρπω ἢ τίς ὀσφραίνομαι ἢ ἅπτω , τίσις δέ παιδικός ὁμιλέω μάλιστα ἄν εὐφραίνω , καί πῶς ἄν μαλακός καθεύδω , καί πῶς ἄν ἄπονος οὗτος πᾶς τυγχάνω . ( 25 ) ἐάν δέ ποτέ γίγνομαι τις ὑποψία σπάνις ἀπό ὅς εἰμί οὗτος , οὐ φόβος μή σύ ἄγω ἐπί ὁ πονέω καί ταλαιπωρέω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή οὗτος πορίζω , ἀλλά ὅς ἄν ὁ ἄλλος ἐργάζομαι , οὗτος σύ χρή οὐδείς ἀπέχω , ὅθεν ἄν δυνατός εἰμί τίς κερδαίνω . πανταχόθεν γάρ ὠφελέω ὁ ἐγώ σύνειμι ἐξουσία ἐγώ παραχώννυμι . ( 26 ) καί ὁ Ἡρακλῆς ἀκούω οὗτος · ὦ γυνή , φημί , ὄνομα δέ σύ τίς εἰμί ; ὁ δέ · ὁ μέν ἐγώ φίλος , φημί , καλέω ἐγώ Εὐδαιμονία , ὁ δέ μισέω ἐγώ ὑποκνίζω ὀνομάζω κακία . ( 27 ) καί ἐν οὗτος ὁ ἕτερος γυνή προσέρχομαι λέγω · καί ἐγώ ἥκω πρός σύ , ὦ Ἡρακλῆς , οἶδα ὁ γεννάω σύ καί ὁ φύσις ὁ σός ἐν ὁ παιδεία καταμανθάνω , ἐκ ὅς ἐλπίζω , εἰμί ὁ πρός ἐγώ ὁδός τρέπω , σφόδρα ἄν σύ ὁ καλός καί σεμνός ἀγαθός ἐργάτης γίγνομαι καί ἐγώ ἔτι πολύς ἔντιμος καί ἐπί ἀγαθός διαπρεπής φαίνω . οὐ ἐξαπατάω δέ σύ προοίμιον ἡδονή , ἀλλά ᾗπερ ὁ θεός διατίθημι ὁ εἰμί διηγέομαι μετά ἀλήθεια . ( 28 ) ὁ γάρ εἰμί ἀγαθός καί καλός οὐδείς ἄνευ πόνος καί ἐπιμέλεια ὁ θεός δίδωμι ἄνθρωπος , ἀλλά εἴτε ὁ θεός ἵλαος εἰμί σύ βούλομαι , θεραπεύω ὁ θεός , εἴτε ὑπό φίλος ἐθέλω ἀγαπάω , ὁ φίλος εὐεργετέω , εἴτε ὑπό τις πόλις ἐπιθυμέω τιμάω , ὁ πόλις ὠφελέω , εἴτε ὑπό ὁ Ἑλλάς πᾶς ἀξιόω ἐπί ἀρετή θαυμάζω , ὁ Ἑλλάς πειράω εὖ ποιέω , εἴτε γῆ βούλομαι σύ καρπός ἄφθονος φέρω , ὁ γῆ θεραπεύω , εἴτε ἀπό βόσκημα οἴομαι δεῖ πλουτίζω , ὁ βόσκημα ἐπιμέλω , εἴτε διά πόλεμος ὁρμή αὐξάνω καί βούλομαι δύναμαι ὅς τε φίλος ἐλευθερόω καί ὁ ἐχθρός χειρόω , ὁ πολεμικός τέχνη αὐτός τε παρά ὁ ἐπίσταμαι μανθάνω καί ὅπως αὐτός δέω χράω ἀσκέω · εἰμί δέ καί ὁ σῶμα βούλομαι δυνατός ἔρχομαι , ὁ γνώμη ὑπηρετέω ἐθίζω ὁ σῶμα καί γυμνάζω σύν πόνος καί ἱδρώς . ( 29 ) καί ὁ Κακία ὑπολαμβάνω λέγω , ὅς φημί Πρόδικος · ἐννοέω , ὦ Ἡρακλῆς , ὡς χαλεπός καί μακρός ὁδός ἐπί ὁ εὐφροσύνη ὁ γυνή σύ οὗτος διηγέομαι ; ἐγώ δέ ῥᾴδιος καί βραχύς ὁδός ἐπί ὁ εὐδαιμονία ἄγω σύ . ( 30 ) καί ὁ Ἀρετή λέγω · ὦ τλήμων , τίς δέ σύ ἀγαθός ἔχω ; ἢ τίς ἡδύς οἶδα μηδείς οὗτος ἕνεκα πράσσω ἐθέλω ; ὅστις οὐδέ ὁ ὁ ἡδύς ἐπιθυμία ἀναμένω , ἀλλά πρίν ἐπιθυμέω πᾶς ἐμπίμπλημι , πρίν μέν πεινάω ἐσθίω , πρίν δέ διψάω πίνω , καί ἵνα μέν ἡδύς φάγος , ὀψοποιέω μηχανάομαι , ἵνα δέ ἡδύς πία , οἶνος τε πολυτελής παρασκευάζω καί ὁ θέρος χιών περιθέω ζητέω , ἵνα δέ καθυπνόω ἡδύς , οὐ μόνος ὁ στρωμνή μαλακός , ἀλλά καί ὁ κλίνη καί ὁ ὑπόβαθρον ὁ κλίνη παρασκευάζω · οὐ γάρ διά ὁ πονέω ἀλλά διά ὁ μηδείς ἔχω ὁ τίς ποιέω ὕπνος ἐπιθυμέω · ὁ δέ ἀφροδίσιος πρό ὁ δέω ἀναγκάζω , πᾶς μηχανάομαι καί γυνή ὁ ἀνήρ χράω · οὕτως γάρ παιδεύω ὁ ἑαυτοῦ φίλος , ὁ μέν νύξ ὑβρίζω , ὁ δέ ἡμέρα ὁ χρήσιμος κατακοιμίζω . ( 31 ) ἀθάνατος δέ εἰμί ἐκ θεός μέν ἀπορρίπτω , ὑπό δέ ἄνθρωπος ἀγαθός ἀτιμάζω · ὁ δέ πᾶς ἡδύς ἄκουσμα , ἔπαινος σεαυτοῦ , ἀνήκοος εἰμί , καί ὁ πᾶς ἡδύς θέαμα ἀθέατος · οὐδείς γάρ πώποτε σεαυτοῦ ἔργον καλός θεάομαι . τίς δέ ἄν σύ λέγω τίς πιστεύω ; τίς δέ ἄν δέω τις ἐπαρκέω ; ἢ τίς ἄν εὖ φρονέω ὁ σός θίασος τολμάω ἔρχομαι ; ὅς νέος μέν ο ὁ σῶμα ἀδύνατος εἰμί , πρέσβυς δέ γίγνομαι ὁ ψυχή ἀνόητος , ἄπονος μέν λιπαρός διά νεότης τρέφω , ἐπίπονος δέ αὐχμηρός διά γῆρας περάω , ὁ μέν πράσσω αἰσχύνω , ὁ δέ πράσσω βαρύνω , ὁ μέν ἡδύς ἐν ὁ νεότης διατρέχω , ὁ δέ χαλεπός εἰς ὁ γῆρας ἀποτίθημι . ( 32 ) ἐγώ δέ σύνειμι μέν θεός , σύνειμι δέ ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός · ἔργον δέ καλός οὔτε θεῖος οὔτε ἀνθρώπειος Χωρὶς ἐγώ γίγνομαι . τιμάω δέ μάλιστα πᾶς καί παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος ὅς προσήκω , ἀγαπητός μέν συνεργός τεχνίτης , πιστός δέ φύλαξ οἶκος δεσπότης , εὐμενής δέ παραστάτις οἰκέτης , ἀγαθός δέ συλλήπτωρ ὁ ἐν Εἰρήνηι πόνος , βέβαιος δέ ὁ ἐν πόλεμος σύμμαχος ἔργον , ἀγαθός δέ φίλιος κοινωνός . ( 33 ) εἰμί δέ ὁ μέν ἐμός φίλος ἡδύς μέν καί ἀπράγμων σῖτος καί ποτόν ἀπόλαυσις · ἀνέχω γάρ ἠώς ἄν ἐπιθυμέω αὐτός . ὕπνος δέ αὐτός πάρειμι ἡδύς ἢ ὁ ἄμοχθος , καί οὔτε ἀπολείπω αὐτός ἄχθομαι οὔτε διά οὗτος μεθίημι ὁ δέω πράσσω . καί ὁ μέν νέος ὁ ὁ πρέσβυς ἔπαινος χαίρω , ὁ δέ γεραιός ὁ ὁ νέος τιμή ἀγάλλω · καί ἡδύς μέν ὁ παλαιός πρᾶξις μιμνήσκω , εὖ δέ ὁ πάρειμι ἥδομαι πράσσω , διά ἐγώ φίλος μέν θεός ο , ἀγαπητός δέ φίλος , τίμιος δέ πατρίς · ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ πόρω τέλος , οὐ μετά λήθη ἄτιμος κεῖμαι , ἀλλά μετά μνήμη ὁ ἀεί χρόνος ὑμνέω θάλλω . τοιοῦτος σύ , ὦ παῖς τοκεύς ἀγαθός Ἡρακλῆς , ἔξεστι διαπονέω ὁ μακαριστός εὐδαιμονία κτάομαι . ( 34 ) οὕτως πως διώκω Πρόδικος ὁ ὑπό Ἀρετῆς Ἡρακλῆς παίδευσις · κοσμέω μέντοι ὁ γνώμη ἔτι μεγαλεῖος ῥῆμα ἢ ἐγώ νῦν .