procopius-rhetoric.epistulae-1-166 aristaenetus_hercher_epistolographi_0650.3
Σόλωνι τῷ νομοθέτῃ ἐπειδὴ νόμων ἕνεκα καλῶςἔχειν ἡ πόλις ἐδόκει , δεῖνόν ἡγούμενος μέχρι τῆς Ἀτ-τικῆς αὐτῷ τῆς σοφίας ἐστανάει τὸ θαῦμα , ἐφοῖτα μὲνπαρ' Αἰγυπτίους χαίτερ σοφωτέρους εἶναι τῶν ἄλλωναὐγούντας , ἐφοῖτα δὲ καὶ παρὰ Κροῖσον ὡς ἐπ' εὐδαιμο-νία τῷ πλούτῳ χουμῶντα · μεῖζον γὰρ ἐδόκει τῷ Σόλωνισοφία τρυφῆν ἢ χρυσῷ ρέων ὁ Πάκτωλος γῆν τὴν ὀπηνἐπηλθεν ἐκείνος , καὶ οἱ μὲν ὁρῶντες θαυμάζον , δὶς δὲἀπεφοῖτα , πάλιν ἐπόθουν τὸν Σόλωνα · Ἀθηναῖοι δὲ παρ'οἷς τὴν χρηπίδα τῶν μαθημάτων ἐβάλετο , τάχα καὶτὴν Ἀθηνᾶν ἠύχοντο τὸν νομοθέτην αὐθὶς ἀποδοῦναιτῇ πόλει . εἰ δὲ καὶ τοῦτον ἕνεκα τῆν ἀποδημίανἐσοφίζετο , γνῶναι θέλων ὅπως ἔρωτος ἠκοῦσιν εἰς αὐτὸνἈθηναῖοι , οὐχ ἂν οἴμαι θαυμάσαιμι . πλὴν ἕνός ἀνδρὸςἀπόντος ἐδάχρυσαν Ἀθηναῖοι , καὶ τοὺς σοφοὺς ὡς εἴκόςεὐτυχούντες ἑτέρους · τίνες ο' ἂν γενοίμεθα τὸ κεφάλαιονδλον ἀφαιρούμενοι ; καὶ ἂν ἂν τις ἐδίστασε πρῶτονεἰπε τὴν Ἀττικὴν εἰτε τὴν Ἰταλίαν προσήκην εἰπεῖν,αὐτὴ σιγᾶ νῦν ἐξαίφνης καὶ τῶν γνωρισμάτων ἀρήρη-ται , καὶ ταῦτά πάσχειν ἔοικε τῷ Κιθαῖρονι , ὃς πο-λὺν δεξάμενος τὸν θεόν , ἀπίοντος πάλιν ἐξαίφνηςἔρημος ἦν , καὶ ὁ Διόνυσος οὐδαμοῦ . ὅθεν καταδοήσο-μαι τοῦ Ἀπόλλωνος , ὃς παρ' ἑαυτὸν ἐκάλει τὰ ἡμέ-τερα παριδών . καὶ οἴμαι τούτῳ συνήδεσθαι τῆςεὐτυχίας τὰς Μούσας · ὑμεῖς δὲ που καὶ παλαιῶν μυ-θολογημάτων ἐμπιπλάσθε , παρ' αὐτὴν ἤδη τὴν Δά-φνην λογιζόμενοι τοῦ θεοῦ τὸ πάθος , τῆς Δάφνης τὴνσωφροσύνην καὶ τὸ φιλάνθρωπον , καὶ φυτὸν παραμυ-θούμενον ἐραστήν · καὶ παρ' ὑμῖν μόνους τῶν δρωμέ-νων ἡ θέα τῷ λόγῳ τὴν μαρτυρίαν χαρίζεται . εἰ δὲκαὶ κυπαρίττοι πυκναὶ πρὸς χάριν ἀνεῖνται τῆς ἐρω-μένης Ἀπόλλωνος καὶ ὕδωρ ἄφθονον , καὶ τέττιγεςἀζδουσι καὶ ὅδός τῇ πόᾳ μαλαχὴ παρακέχυται , καὶδένδρα ἄλλ' ἐπ' ἄλλοις καὶ οἴκιοι τῷ τοῦτον ὑψεί κατὰμέσον κρυπτόμεναι , αὔρα τε μετριὰ καὶ δομὴ συμμι-γὴς καὶ σκιὰ τοῦ ἡλίου τὸ λυπηρὸν ἀποκλείουσα , ὑμέ-τερον ἢ ὡς τάχος ἀγγελεῖν ἢ διηγεῖσθαι τοῖς γράμ-μασι . πλὴν βουλοίμην ὡς ὑμᾶς ἑλθὼν ἰδεῖν , ἵναπρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ μαντευομένων ἀκούσωμαι · καὶτοῦτο γὰρ ὑμῖν οἴμαι δεδοχέναι τὴν Δάφνην .
Lemmas: Σόλων ὁ νομοθέτης ἐπεί νόμος ἕνεκα καλῶςἔχειν ὁ πόλις δοκέω , δεῖνος ἡγέομαι μέχρι ὁ Ἀττικός αὐτός ὁ σοφία ἵστημι ὁ θαῦμα , φοιτάω μὲνπαρ' Αἰγύπτιος χαίτερ σοφός εἰμί ὁ ἄλλωναὐγούντας , φοιτάω δέ καί παρά Κροῖσος ὡς ἐπί εὐδαιμονία ὁ πλοῦτος χουμῶντα · μείζων γάρ δοκέω ὁ Σόλωνισοφία τρυφή ἢ χρυσός ῥέω ὁ Πάκτωλος γῆ ὁ ὀπηνἐπηλθεν ἐκείνος , καί ὁ μέν ὁράω θαυμάζω , δίς δὲἀπεφοῖτα , πάλιν ποθέω ὁ Σόλων · Ἀθηναῖος δέ πάρειμι ὁ κρηπίς ὁ μάθημα βάλλω , τάχα καΐτης Ἀθηνᾶ εὔχομαι ὁ νομοθέτης αὐθίς αποδουναιτης πόλις . εἰμί δέ καί οὗτος ἕνεκα ὁ αποδημιανεσοφιζετος , γιγνώσκω ἐθέλω ὅπως Ἔρως ἥκω εἰς αὐτὸνἈθηναῖοι , οὐ εἄν οἴμη θαυμάζω . πλήν εἷς ἀνδρὸςἀπόντος εδαχρυσαω Ἀθηναῖος , καί ὁ σοφός ὡς εικοςευτυχουντα ἕτερος · τίς οὐ εἄν γίγνομαι ὁ κεφάλαιονδλον ἀφαιρέω ; καί εἄν εἄν τις διστάζω πρῶτονεἰπε ὁ Ἀττική εἴτε ὁ Ἰταλία πρόσειμι εἰπεῖν,αὐτὴ σιγάω νῦν ἐξαπίνης καί ὁ γνώρισμα ἀραρίσκω , καί οὗτος πάσχω ἔοικα ὁ Κιθαίρων , ὅς πολύς δέχομαι ὁ θεός , ἄπειμι πάλιν ἐξαίφνηςἔρημος εἰμί , καί ὁ Διόνυσος οὐδαμοῦ . ὅθεν καταδίδωμι ὁ Ἀπόλλων , ὅς παρά ἑαυτοῦ καλέω ὁ ἡμέτερος παροράω . καί οἴμη οὗτος συνήδομαι τηςευτυχιος ὁ Μοῦσα · σύ δέ ποῦ καί παλαιός μυθολόγημα ἐμπίμπλημι , παρά αὐτός ἤδη ὁ Δάφνη λογίζομαι ὁ θεός ὁ πάθος , ὁ Δάφνη τηνσωφροσυνειμι καί ὁ φιλάνθρωπον , καί φυτόν παραμυθέομαι ἐραστής · καί παρά σύ μόνος ὁ δράω ὁ θέα ὁ λόγος ὁ μαρτυρία χαρίζομαι . εἰμί δέκα κυπάρισσος πυκνός πρός χάρις ἀνίημι ὁ ἐρωμένος Ἀπόλλων καί ὕδωρ ἄφθονος , καί τεττιγεςαζδους καί ὁδός ὁ πόα μαλάχη παραχέω , καιδενδρον ἄλλος ἐπί ἄλλος καί οἰκίζω ὁ οὗτος ὕψος καταμένω κρύπτω , αὔρα τε μέτριος καί δομέω συμμιγής καί σκιά ὁ ἥλιος ὁ λυπηρός ἀποκλείω , ὑμέτερος ἢ ὡς τάχος ἀγγέλλω ἢ διηγέομαι ὁ γράμμα . πλήν βούλομαι ὡς σύ ἔρχομαι ὁράω , ἵναπρὸς ὁ ἄλλος καί μαντεύομαι ἀκούω · καιουτος γάρ σύ οἴμη δοκέω ὁ Δάφνη .