procopius-rhetoric.epistulae-1-166 aristaenetus_hercher_epistolographi_0655.1
εἰ χρηστὴς ἀπέλαυε τύχης , εἰ τὸ χωρίον αὐτὸν εὐμενὲς ὑπεδέχετο . τούτων οὖν αὐτὸς ἔφη οὐδέν , οὐδ’ ἡμεῖς ἔχομεν διηγήσασθαι , ἀλλὰ τοιμὸν μέρος αὐτῶν ἰγούσων γέγονας ἀφουνότερος . ἀλλ’ ἵνα μὴ τὰ τῆς φιλίας τῆς σῆς πρὸς λήθην ἐλθόντα κατὰ μικρὸν ὑπορρέῃ , ἀνανεοῦμαι πάλιν τὸ πρᾶγμα καὶ γίνομαι σοὺ φιλαθρωπότερος · καὶ σὺ πρὸς Φιλ.ὐ παῖζε πρὸς ἡμᾶς τὰ συνήθη καὶ τῆς σῆς χάριτος ἀξία . εἰ δὲ τι γέγονε τῶν ἀνιόντων , αὐραῖς τοῦτο δεδόσθω καὶ τῇ τύχῃ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων , ἥτις ἐντρυφῶσα τοῖς ἡμετέροις ἄνω καὶ κάτω μεταθεῖ καὶ βραχεῖα ῥοπῇ μεταβάλλεται , μηδὲν ἐθέλουσα βλέπειν ἑστηκὸς καὶ ἀκίνητον . καὶ δεινὸν μὲν οἶμαι τὸ πάθος , δεινότερον δὲ τοῖς ἰδοῦσι τὸ θέαμα κόρη μηδὲ τοῖς οἰκείοις ἅπασιν ἐγγυομένην ἐν πάντων ὕβρεσιν ἀντὶ παστάδος ἀγομένην πρὸς τάφον . καὶ κεναι.μὲν ἐντεῦθεν ἡ ῥητὴρος ἐλπίδες , συγγραφὴ δὲ γαμήλιος ἐπ’ αὐτῇ διεργήγνυτο . δεινὰ μὲν οἶμαι ταῦτα , καὶ οὐκ ἄφρελε γενέσθαι · πλὴν οὐκ ἐφ’ ἡμῶν πρώτων ἡ τύχη στρατεύεται , πολλὰς γὰρ ποὺ καὶ ἄλλας ἐκ μέσης ἤρπασε τῆς παστάδος , καὶ νυμφικὸν θάλαμον εἰς ὀρθνὸν μετέβαλεν . ὡ πόσοι ταῖς ἐλπίσι τρυφῶντες μῦθος διὰ ταύτην ἐγένοντο . ἀλλ’ ἤγε τῇ ψυχῇ νικᾷ , καὶ ἅμα τι θέλει καὶ γίνεται . νικάσθω φιλοσοφία καὶ γνῶμη , καὶ ἔστω τι πλέον τοῖς ἀνακειμένοις ταῖς Μούσαις τὸ φέρειν εἰδέναι τὰς τύχας . ὀχυμᾶζω γὰρ ἐγὼγε καὶ τὸν εἰρηκότα σοφῶς « ἀλλ’ ἐπειδὴ μὴ γίνεται ἀ θέλομεν , θελήσωμεν τὰ γινόμενα . » οἴγεται τὴν γῆν ἀπολιποῦσα καὶ γάμου κακὰ καὶ παιδῶν ὀδύνας , εἴποτε καὶ ἐγένοντο · καὶ σοφῶν τοὺς τῆς παιδοτροφίας κινδύνους · καὶ τὸν ἐν εὐτυχίᾳ ρόθον μὴ ποτε γένοιτο τῶν παρόντων διαμαρτεῖν . τῶν δὲ συντράφων τῷ βίῳ κακῶν γενομένη πάντων ἐλεύθερος οἴγεται λευφόρον ὄντως ὁδὸν καὶ ἣν ὁδεῦσαι δεῖ πάντας , ἐπειδὴ καὶ γεγονάμεν .
Lemmas: εἰμί χρηστός ἀπολαύω τυγχάνω , εἰμί ὁ χωρίον αὐτός εὐμενής ὑποδέχομαι . οὗτος οὖν αὐτός φημί οὐδείς , οὐδέ ἐγώ ἔχω διηγέομαι , ἀλλά τῖμος μέρος αὐτός ιγουω γίγνομαι ἀφόνος . ἀλλά ἵνα μή ὁ ὁ φίλιος ὁ σός πρός λήθη ἔρχομαι κατά μικρός ὑπορρέω , ἀνανεόομαι πάλιν ὁ πρᾶγμα καί γίγνομαι σύ φιλαθρωπότερος · καί σύ πρός Φιλ παίζω πρός ἐγώ ὁ συνήθης καί ὁ σός χάρις ἄξιος . εἰμί δέ τίς γίγνομαι ὁ ἀνέρχομαι , αὔρα οὗτος δίδωμι καί ὁ τυγχάνω ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , ὅστις ἐντρυφάω ὁ ἡμέτερος ἄνω καί κάτω μεταθέω καί βραχύς ῥοπή μεταβάλλω , μηδείς ἐθέλω βλέπω ἵστημι καί ἀκίνητος . καί δεινός μέν οἴομαι ὁ πάθος , δεινός δέ ὁ ὁράω ὁ θέαμα κόρη μηδέ ὁ οἰκέω ἅπας ἐγγυάω ἐν πᾶς ὕβρις ἀντί παστάς ἄγω πρός τάφος . καί κεναι.μὲν ἐντεῦθεν ὁ ῥητὴρος ἐλπίς , συγγραφή δέ γαμήλιος ἐπί αὐτός διεργήγνυτο . δεινός μέν οἴομαι οὗτος , καί οὐ ἄφρελε γίγνομαι · πλήν οὐ ἐπί ἐγώ πρῶτος ὁ τύχη στρατεύω , πολύς γάρ πού καί ἄλλος ἐκ μέσος ἁρπάζω ὁ παστάς , καί νυμφικός θάλαμος εἰς ὀρθός μεταβάλλω . εἰμί πόσος ὁ ἐλπίς τρυφάω μῦθος διά οὗτος γίγνομαι . ἀλλά ἄγω ὁ Ψυχή νικάω , καί ἅμα τίς ἐθέλω καί γίγνομαι . νικάω φιλοσοφία καί γνώμη , καί ἵστημι τίς πλέω ὁ ἀνάκειμαι ὁ Μοῦσα ὁ φέρω οἶδα ὁ Τύχη . οχυμαστος γάρ ἐγώ καί ὁ ἐρῶ σοφός « ἀλλά ἐπεί μή γίγνομαι ὅς ἐθέλω , ἐθέλω ὁ γίγνομαι . » οἴγω ὁ γῆ ἀπολείπω καί γάμος κακός καί παῖς ὀδύνη , εἴποτε καί γίγνομαι · καί σοφός ὁ ὁ παιδοτροφία κίνδυνος · καί ὁ ἐν εὐτυχία ῥόθος μή ποτός γίγνομαι ὁ πάρειμι διαμαρτάνω . ὁ δέ συντρέφω ὁ βίος κακός γίγνομαι πᾶς ἐλεύθερος οἴγω λευφορος εἰμί ὁδός καί ὅς ὁδεύω δεῖ πᾶς , ἐπεί καί γίγνομαι .