procopius-history.de-aedificiis-lib-1-6 1.34
1.7.1 Ἐπέκεινα δὲ κατ' αὐτὸ μάλιστα τοῦ κόλπου τὸ στόμα Εἰρήνης μάρτυρος νεὼς ἵδρυται . ὃς δὴ οὕτω μεγαλοπρεπῶς τῷ βασιλεῖ ὅλος ἐξείργασται ὡς οὐκ ἂν ἔγωγε φράσαι ἱκανῶς ἔχοιμι . ἀντιφιλοτιμούμενος γὰρ τῇ θαλάσσῃ ἀμφὶ τοῦ κόλπου τῇ εὐπρεπείᾳ , ὥσπερ ὅρμῳ περιφερεῖ ἐγκαλλώπισμα τὰ ἱερὰ ταῦτα ἐντέθεικεν . ἀλλ' ἐπεὶ τούτου δὴ τοῦ τῆς Εἰρήνης νεὼ ἐπεμνήσθην , καὶ τὸ ἐκείνῃ ξυνενεχθὲν οὔ μοι ἀπὸ τρόπου τῇδε γεγράψεται . ἐνταῦθα ἔκειτο λείψανα ἐκ παλαιοῦ ἀνδρῶν ἁγίων οὐχ ἧσσον ἢ τεσσαράκοντα · οἳ στρατιῶται μὲν Ρωμαῖοι ἐτύγχανον ὄντες , ἐν λεγεῶνι δὲ δυοδεκάτῃ ἐτάττοντο , ἣ ἐν πόλει Μελιτηνῇ τῆς Ἀρμενίας τὸ παλαιὸν ἵδρυτο . ἡνίκα τοίνυν οἱ λιθοδόμοι διώρυσσον οὗπερ ἐπεμνήσθην ἀρτίως , κιβώτιον εὗρον γράμμασι σημαῖνον ὡς λείψανα ἔχοι τούτων δὴ τῶν ἀνδρῶν . ὅπερ ἐξήνεγκε λεληθὸς τέως ἐξεπίτηδες ὁ θεός , ἅμα μὲν πιστούμενος ἅπαντας ὡς τὰ βασιλέως ἀσμενέστατα ἐνδέδεκται δῶρα , ἅμα δὲ καὶ τοῦ ἀνδρὸς τὴν ἀγαθοεργίαν ἀμείψασθαι διατεινόμενος χάριτι μείζονι . ἐτύγχανε γὰρ Ἰουστινιανὸς βασιλεὺς χαλεπῶς ἄγαν τοῦ σώματος ἔχων , ἐπεὶ ῥεύματος δεινόν τι χρῆμα κατὰ τὸ γόνυ ἐπιπεσὸν συντριβῆναι ταῖς ὀδύναις τὸν ἄνδρα ἐποίει · οὗπέρ οἱ αὐτὸς αἰτιώτατος ἦν . ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις ἁπάσαις , αἵπερ τὴν Πασχαλίαν ἑορτὴν προτερεύουσαι νηστεῖαι καλοῦνται , σκληράν τινα βιοτὴν ἔσχε μὴ ὅτι βασιλεῖ ἀλλόκοτον οὖσαν , ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπῳ ἀμηγέπη τῶν πολιτικῶν ἁπτομένῳ . δυοῖν γὰρ ἡμέραιν διεγεγόνει ἐς ἀεὶ ἀπόσιτος ὤν , καὶ ταῦτα μὲν ὄρθρου βαθέος διηνεκὲς ἐκ τῶν στρωμάτων ἐξανιστάμενος καὶ προεγρηγορὼς τῆς πολιτείας , ἀεί τε αὐτῆς ἔργῳ καὶ λόγῳ διαχειρίζων τὰ πράγματα , ὄρθριός τε καὶ μεσημβρινός , καὶ οὐδέν τι ἧσσον ἐπινυκτίδιος . πόρρω γὰρ τῶν νυκτῶν ἐς κοίτην ἰὼν ἐξανίστατο αὐτίκα δὴ μάλα , ὥσπερ χαλεπῶς τοῖς στρώμασιν ἔχων . καὶ ἡνίκα δέ που τροφὴν αἴροιτο , οἴνου μὲν καὶ ἄρτου καὶ τῶν ἄλλων ἐδωδίμων ἐκτὸς ἔμενε , βοτάνας δὲ ἤσθιε μόνον , καὶ ταύτας ἀγρίας ἐπὶ χρόνου μῆκος τεταριχευμένας ἁλσί τε καὶ ὄξει , ὅ τε πότος αὐτῷ τὸ ὕδωρ ἐγίνετο μόνον . οὐ μέντοι οὐδὲ τούτοις κατακορὴς γέγονε πώποτε , ἀλλὰ καὶ ἡνίκα δαῖτα αἴροιτο , ἀπογευσάμενος τούτων δὴ τῶν αὐτῷ ἐδωδίμων , εἶτα μεθίει , οὔπω ἐδηδοκὼς τὰ αὐτάρκη . ἐντεῦθεν τοίνυν τὸ πάθος ἀκμάσαν τὴν ἀπὸ τῶν ἰατρῶν ἐπικουρίαν ἐνενικήκει , καὶ χρόνος τῷ βασιλεῖ πολὺς ἐν ταύταις δὴ ταῖς ὀδύναις ἐτρίβη .
Lemmas: 1.7.1 ἐπέκεινα δέ κατά αὐτός μάλιστα ὁ κόλπος ὁ στόμα Εἰρήνη μάρτυς ναός ἱδρύω . ὅς δή οὗτος μεγαλοπρεπής ὁ βασιλεύς ὅλος ἐξεργάζομαι ὡς οὐ εἄν ἔγωγε φράζω ἱκανῶς ἔχω . ἀντιφιλοτιμέομαι γάρ ὁ θάλασσα ἀμφί ὁ κόλπος ὁ εὐπρέπεια , ὥσπερ ὅρμος περιφερής ἐγκαλλώπισμα ὁ ἱερόv οὗτος ἐντίθημι . ἀλλά ἐπεί οὗτος δή ὁ ὁ Εἰρήνη ναός ἐπιμιμνήσκομαι , καί ὁ ἐκεῖνος συμφέρω οὖον ἐγώ ἀπό τρόπος ὅδε γράφω . ἐνταῦθα κεῖμαι λείψανον ἐκ παλαιός ἀνήρ ἅγιος οὐ κακός ἢ τεσσαράκοντα · ἕ στρατιώτης μέν Ρωμαῖος τυγχάνω εἰμί , ἐν λεγεών δέ δυοδεκατος τάσσω , ὅς ἐν πόλις Μελιτηνή ὁ Ἀρμένιος ὁ παλαιός ἱδρύω . ἡνίκα τοίνυν ὁ λιθοδόμος διορύσσω ὅσπερ ἐπιμιμνήσκομαι ἄρτιος , κιβώτιον εὑρίσκω γράμμα σημαίνω ὡς λείψανον ἔχω οὗτος δή ὁ ἀνήρ . ὅσπερ ἐκφέρω λανθάνω τέως ἐξεπίτηδες ὁ θεός , ἅμα μέν πιστόω ἅπας ὡς ὁ βασιλεύς ἀσμενής ἐνδέχομαι Δῶρα , ἅμα δέ καί ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθοεργία ἀμείβω διατείνω χάρις μείζων . τυγχάνω γάρ Ἰουστινιανός βασιλεύς χαλεπῶς ἄγαν ὁ σῶμα ἔχω , ἐπεί ῥεῦμα δεινός τίς χρῆμα κατά ὁ γόνυ ἐπιπίπτω συντρίβω ὁ ὀδύνη ὁ ἀνήρ ποιέω · ὅσπερ ὁ αὐτός αἴτιος εἰμί . ἐν γάρ ὁ ἡμέρα ἅπας , ὅσπερ ὁ Πασχαλία ἑορτή προτερεύω νηστεία καλέω , σκληρός τις βιοτή ἔχω μή ὅτι βασιλεύς ἀλλόκοτος εἰμί , ἀλλά καί ἄνθρωπος ἀμῃγέπος ὁ πολιτικός ἅπτω . δύο γάρ ἡμέρα διαγίγνομαι εἰς ἀεί ἀπόσιτος εἰμί , καί οὗτος μέν ὄρθρος βαθύς διηνεκής ἐκ ὁ στρῶμα ἐξανίστημι καί προεγείρω ὁ πολιτεία , ἀεί τε αὐτός ἔργον καί λόγος διαχειρίζω ὁ πρᾶγμα , όρθριος τε καί μεσημβρινός , καί οὐδείς τίς κακός ἐπινυκτίδιος . πόρρω γάρ ὁ νύξ εἰς κοίτη εἶμι ἐξανίστημι αὐτίκα δή μάλα , ὥσπερ χαλεπῶς ὁ στρῶμα ἔχω . καί ἡνίκα δέ ποῦ τροφή ἀείρω , οἶνος μέν καί ἄρτος καί ὁ ἄλλος ἐδώδιμος ἐκτός μένω , βοτάνη δέ ἐσθίω μόνος , καί οὗτος ἄγριος ἐπί χρόνος μῆκος ταριχεύω ἅλς τε καί ὄξος , ὅς τε πότος αὐτός ὁ ὕδωρ γίγνομαι μόνος . οὖον μέντοι οὐδέ οὗτος κατακορής γίγνομαι πώποτε , ἀλλά καί ἡνίκα δαίς ἀείρω , ἀπογεύω οὗτος δή ὁ αὐτός ἐδώδιμος , εἶτα μεθίημι , οὔπω ἐσθίω ὁ αὐτάρκης . ἐντεῦθεν τοίνυν ὁ πάθος ἀκμάζω ὁ ἀπό ὁ ἰατρός ἐπικουρία νικάω , καί χρόνος ὁ βασιλεύς πολύς ἐν οὗτος δή ὁ ὀδύνη τρίβω .