procopius-history.de-aedificiis-lib-1-6 5.28
5.7.1 Ἔστι δὲ πόλις ἐπὶ Παλαιστίνης , Νεάπολις ὄνομα · ἐφ' ἧς δὴ ὄρος ὑψηλὸν ἀνέχει , Γαριζὶν ὄνομα . τοῦτο δὲ τὸ ὄρος κατ' ἀρχὰς μὲν οἱ Σαμαρεῖται εἶχον · ὡς εὐξόμενοί τε ἀνέβαινον ἐς τὴν τοῦ ὄρους ὑπερβολήν , οὐδένα ἀνιέντες καιρόν · οὐχ ὅτι νεών τινα ἐνταῦθα ᾠκοδομήσαντο πώποτε , ἀλλὰ τὴν ἀκρώρειαν αὐτὴν σεβόμενοι ἐτεθήπεσαν πάντων μάλιστα . ἡνίκα δὲ Ἰησοῦς ὁ τοῦ θεοῦ παῖς ἐν σώματι ὤν , τοῖς τῇδε ἀνθρώποις ὡμίλει , γέγονεν αὐτῷ πρὸς γυναῖκα τῶν τινα ἐπιχωρίων διάλογος · ταύτῃ τε ἐπὶ τῷ ὄρει πυνθανομένῃ ὑπεῖπεν ὡς χρόνῳ ὕστερον οὐχ οἱ Σαμαρεῖται προσκυνήσουσιν ἐν τούτῳ τῷ ὄρει , ἀλλ' ἐνταῦθα αὐτὸν οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι , τοὺς Χριστιανοὺς παραδηλώσας · ἐγένετό τε προϊόντος τοῦ χρόνου ἔργον ἡ πρόρρησις . οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν μὴ οὐχὶ ἀψευδεῖν τὸν ὄντα θεόν . ἐγένετο δὲ τρόπῳ τοιῷδε . ἐπὶ Ζήνωνος βασιλεύοντος ἀθρόοι ἐξαπιναίως οἱ Σαμαρεῖται γενόμενοι ἐπεισπηδῶσιν ἐν Νεαπόλει τοῖς Χριστιανοῖς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τὴν Πεντηκοστὴν καλουμένην ἑορτὴν ἄγουσι , καὶ αὐτῶν τε πολλοὺς διαχρῶνται , καὶ ὅσπερ ἦν αὐτοῖς ἐπίσκοπος τότε , Τερεβίνθιος ὄνομα , καταλαβόντες ἐπὶ τῆς ἱερᾶς ἑστῶτα τραπέζης , καὶ ἱερουργοῦντα τὰ ἄρρητα ξίφεσι παίοντες , ἄλλως τε συγκόπτουσι καὶ τοὺς τῶν χειρῶν ἀφαιροῦνται δακτύλους , ἔς τε τὰ μυστήρια ὕβρισαν , ὡς δρᾶσαι μὲν Σαμαρείταις προσήκει , σιωπᾶν δὲ ἡμῖν . ὁ δὲ ἱερεὺς οὗτος αὐτίκα ἐν Βυζαντίῳ γενόμενος , τῷ τότε βασιλεῖ ἐς ὄψιν ἥκων , ἐπέδειξέ τε τὸ πάθος καὶ τὰ ξυνενεχθέντα σημάνας καὶ τοῦ Χριστοῦ τῆς προρρήσεως ὑπομνήσας , τιμωρὸν αὐτὸν ἐφ' ἅπασιν ἐδεῖτο γενέσθαι . Ζήνων δὲ βασιλεὺς τοῖς ξυμπεπτωκόσι ξυνταραχθείς , κόλασίν τε ἀποχρώντως ἐς τοὺς τὰ δεινὰ δεδρακότας πεποίηται οὐδεμιᾷ ὀκνήσει · ἔκ τε ὄρους τοῦ Γαριζὶν τοὺς Σαμαρείτας ἐξελάσας , εὐθὺς Χριστιανοῖς τε αὐτὸ παραδίδωσιν , ἐκκλησίαν τε ἄνω δειμάμενος τῇ θεοτόκῳ ἀνέθηκε , τειχισάμενος τὸ ἱερὸν τοῦτο δῆθεν τῷ λόγῳ , τὸ δὲ ἀληθὲς ἀποτριγχώσας . καὶ φρουρὰν στρατιωτῶν κατεστήσατο , κάτω μὲν ἐν τῇ πόλει πολλῶν , ἐν δὲ τῷ τειχίσματι καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ οὐ πλέον ἢ δέκα . οἷς δὴ Σαμαρεῖται ἀχθόμενοι ἤσχαλλον μὲν ἐς τὰ μάλιστα καὶ δυσφορούμενοι ἀπηξίουν τὰ σφίσι παρόντα , δέει δὲ τῷ ἐκ βασιλέως δυσωπούμενοι σιωπῇ εἴχοντο . προϊόντος δὲ χρόνου , Ἀναστασίου τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἔχοντος , τοιόνδε τι ξυνηνέχθη γενέσθαι . τινὲς τῶν Σαμαρειτῶν , γυναικὸς ὑποθήκῃ ἀναπεισθέντες , ἀναβαίνουσι μὲν παρὰ δόξαν κατὰ τὸ τοῦ ὄρους κρημνῶδες , ἐπεὶ τῆς ἀνόδου , ἣ ἐκ τῆς πόλεως ἐνταῦθα ἄγει , ἐς τὸ ἀκριβὲς φυλασσομένης , ἐνθένδε αὐτοῖς ἀποπειρᾶσθαι τῆς ἀναβάσεως ἀδύνατα ἦν . ἐν δὲ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐξαπιναίως γενόμενοι κτείνουσι μὲν τοὺς ἐνταῦθα φρουρούς , μετακαλοῦσι δὲ τοὺς ἐν τῇ πόλει Σαμαρείτας φωνῇ ἐξαισίᾳ . οἱ δὲ τοὺς στρατιώτας δειμαίνοντες συνεπιτίθεσθαι τοῖς ἐγκεχειρηκόσιν οὐδαμῆ ἤθελον . οὐ πολλῷ τε ὕστερον ὁ τὴν χώραν ἐπιτροπεύων ( Προκόπιος δὲ ἦν ἐξ Ἐδέσσης πόλεως , ἀνὴρ λόγιος ) τοὺς τὰ δεινὰ δεδρακότας συλλαβὼν ἔκτεινε .
Lemmas: 5.7.1 εἰμί δέ πόλις ἐπί Παλαιστίνη , Νεάπολις ὄνομα · ἐπί ὅς δή ὄρος ὑψηλός ἀνέχω , Γαριζίν ὄνομα . οὗτος δέ ὁ ὄρος κατά ἀρχή μέν ὁ Σαμαρείτης ἔχω · ὡς εὔχομαι τε ἀναβαίνω εἰς ὁ ὁ ὄρος ὑπερβολή , οὐδείς ἀνίημι καιρός · οὐ ὅτι νέος τις ἐνταῦθα οἰκοδομέω πώποτε , ἀλλά ὁ ἀκρώρεια αὐτός σέβομαι τέθηπα πᾶς μάλιστα . ἡνίκα δέ Ἰησοῦς ὁ ὁ θεός παῖς ἐν σῶμα εἰμί , ὁ ὅδε ἄνθρωπος ὁμιλέω , γίγνομαι αὐτός πρός γυνή ὁ τις ἐπιχώριος διάλογος · οὗτος τε ἐπί ὁ ὄρος πυνθάνομαι ὑπεῖπον ὡς χρόνος ὕστερος οὐ ὁ Σαμαρείτης προσκυνέω ἐν οὗτος ὁ ὄρος , ἀλλά ἐνταῦθα αὐτός ὁ ἀληθινός προσκυνητής προσκυνέω , ὁ Χριστιανός παραδηλόω · γίγνομαι τε πρόειμι ὁ χρόνος ἔργον ὁ πρόρρησις . οὖον γάρ οἷος τε εἰμί μή οὐ ἀψευδέω ὁ εἰμί θεός . γίγνομαι δέ τρόπος τοιόσδε . ἐπί Ζήνων βασιλεύω ἀθρόος ἐξαπίναιος ὁ Σαμαρείτης γίγνομαι ἐπεισπηδάω ἐν Νεάπολις ὁ Χριστιανός ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ Πεντηκοστή καλέω ἑορτή ἄγω , καί αὐτός τε πολύς διαχράομαι , καί ὅσπερ εἰμί αὐτός ἐπίσκοπος τότε , Τερέβινθος ὄνομα , καταλαμβάνω ἐπί ὁ ἱερός ἵστημι τράπεζα , καί ἱερουργέω ὁ ἄρρητα ξίφος παίω , ἄλλως τε συγκόπτω καί ὁ ὁ χείρ ἀφαιρέω δάκτυλος , εἰς τε ὁ μυστήριον ὑβρίζω , ὡς δράω μέν Σαμαρείτης προσήκω , σιωπάω δέ ἐγώ . ὁ δέ ἱερεύς οὗτος αὐτίκα ἐν Βυζάντιον γίγνομαι , ὁ τότε βασιλεύς εἰς ὄψις ἥκω , ἐπιδείκνυμι τε ὁ πάθος καί ὁ συμφέρω σημαίνω καί ὁ Χριστός ὁ πρόρρησις ὑπομιμνῄσκω , τιμωρός αὐτός ἐπί ἅπας δήω γίγνομαι . Ζήνων δέ βασιλεύς ὁ συμπίπτω συνταράσσω , κόλασις τε ἀποχρώντως εἰς ὁ ὁ δεινός δράω ποιέω οὐδείς ὀκνέω · ἐκ τε ὄρος ὁ Γαριζίν ὁ Σαμαρείτης ἐξελαύνω , εὐθύς Χριστιανός τε αὐτός παραδίδωμι , ἐκκλησία τε ἄνω δέμω ὁ θεοτόκος ἀνατίθημι , τειχίζω ὁ ἱερόν οὗτος δῆθεν ὁ λόγος , ὁ δέ ἀληθής ἀποτριγχόω . καί φρουρά στρατιώτης καθίστημι , κάτω μέν ἐν ὁ πόλις πολύς , ἐν δέ ὁ τείχισμα καί ὁ ἐκκλησία οὖον πλέω ἢ δέκα . ὅς δή Σαμαρείτης ἄχθομαι ἀσχάλλω μέν εἰς ὁ μάλιστα καί δυσφορέω ἀπαξιόω ὁ ὅς πάρειμι , δήω δέ ὁ ἐκ βασιλεύς δυσωπέω σιωπή ἔχω . πρόειμι δέ χρόνος , Ἀναστάσιος ὁ αὐτοκράτωρ ἀρχή ἔχω , τοιόσδε τίς συμφέρω γίγνομαι . τις ὁ Σαμαρείτης , γυνή ὑποθήκη ἀναπείθω , ἀναβαίνω μέν παρά δόξα κατά ὁ ὁ ὄρος κρημνώδης , ἐπεί ὁ ἄνοδος , ὅς ἐκ ὁ πόλις ἐνταῦθα ἄγω , εἰς ὁ ἀκριβής φυλάσσω , ἐνθένδε αὐτός ἀποπειράομαι ὁ ἀνάβασις ἀδύνατος εἰμί . ἐν δέ ὁ ἐκκλησία ἐξαπίναιος γίγνομαι κτείνω μέν ὁ ἐνταῦθα φρουρός , μετακαλέω δέ ὁ ἐν ὁ πόλις Σαμαρείτης φωνή εξαίσιος . ὁ δέ ὁ στρατιώτης δειμαίνω συνεπιτίθημι ὁ ἐγχειρέω οὐδαμῆ ἐθέλω . οὖον πολύς τε ὕστερος ὁ ὁ χώρα ἐπιτροπεύω ( Προκόπιος δέ εἰμί ἐκ Ἔδεσσα πόλις , ἀνήρ λόγιος ) ὁ ὁ δεινός δράω συλλαμβάνω ἐκτείνω .