procopius-history.de-aedificiis-lib-1-6 4.19
4.3.6 Ἀλλ' ἐπεὶ ἐς Θεσσαλίαν ἀφίγμεθα , φέρε δή , τῷ λόγῳ ἐπί τε τὸ ὄρος τὸ Πήλιον καὶ Πηνειὸν ποταμὸν ἴωμεν . ῥεῖ μὲν ἐξ ὄρους τοῦ Πηλίου πρᾴῳ τῷ ῥείθρῳ ὁ Πηνειός , ὡράϊσται δὲ αὐτῷ περιρρεομένη πόλις ἡ Λάρισσα , τῆς Φθίας ἐνταῦθα οὐκέτι οὔσης , τοῦτο δὴ τοῦ μακροῦ χρόνου τὸ διαπόνημα . φέρεται δὲ ὁ ποταμὸς οὗτος εὖ μάλα προσηνῶς ἄχρι ἐς θάλασσαν . εὔφορός τε οὖν ἐστιν ἡ χώρα καρπῶν παντοδαπῶν καὶ ποτίμοις ὕδασι κατακορὴς ἄγαν , ὧνπερ ὀνίνασθαι ὡς ἥκιστα εἶχον περίφοβοι ὄντες οἱ τῇδε ᾠκημένοι διηνεκὲς καὶ καραδοκοῦντες ἀεὶ τοὺς βαρβάρους ἐγκείσεσθαι σφίσιν · ἐπεὶ οὐδαμῆ τῶν ταύτῃ χωρίων ὀχύρωμα ἦν , ὅπη ἂν καταφυγόντες σωθήσονται . ἀλλὰ καὶ Λάρισσαν καὶ Καισάρειαν , πεπονηκότων σφίσιν ὑπεράγαν τῶν ἐρυμάτων , σχεδόν τι ἀτειχίστους εἶναι ξυνέβαινε . βασιλεὺς δὲ Ἰουστινιανὸς ἄμφω τείχη ἰσχυρότατα ποιησάμενος γνησίᾳ τὴν χώραν εὐδαιμονίᾳ ξυνῴκισεν . οὐ πολλῷ δὲ ἄποθεν ὄρη ἀνέχει ἀπόκρημνα , οὐρανομήκεσιν ἀμφιλαφῆ δένδροις · οἰκεῖα δὲ Κενταύροις τὰ ὄρη . καὶ γέγονε Λαπίθαις ἐν τῇδε τῇ χώρᾳ πρὸς τὸ Κενταύρων γένος ἡ μάχη , ὡς οἱ μῦθοι ἡμῖν ἐκ παλαιοῦ ἰσχυρίζονται , νεανιευόμενοι γεγονέναι ἀνθρώπων γένος ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις ἀλλόκοτον καὶ ζῴων φύσιν τινὰ δυοῖν σύμμικτον . ἀφῆκε δέ τι καὶ τῷ μύθῳ ἐν προσηγορίᾳ μαρτύριον ὁ παλαιὸς χρόνος , φρουρίου ἐν τοῖς τῇδε ὄρεσιν ὄντος . Κενταυρόπολις γὰρ τὸ χωρίον καὶ εἰς ἐμὲ ὀνομάζεται . οὗπερ τὸ τεῖχος Ἰουστινιανὸς βασιλεὺς καταπεπτωκὸς ἤδη σὺν Εὐρυμένῃ τῷ φρουρίῳ ἐνταῦθά πη ὄντι καὶ ταὐτὸ πεπονθότι ἀνοικοδομησάμενος ἐκρατύνατο . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα φρούρια ἐπὶ Θεσσαλίας ὁ βασιλεὺς οὗτος ἀνενεώσατο , ὧνπερ τὰ ὀνόματα σὺν τοῖς ἐν Μακεδονίᾳ τετειχισμένοις ἐν καταλόγῳ γεγράψεταί μοι οὐ πολλῷ ὕστερον .
Lemmas: 4.3.6 ἀλλά ἐπεί εἰς Θεσσαλία ἀφικνέομαι , φέρω δή , ὁ λόγος ἐπί τε ὁ ὄρος ὁ Πήλιον καί Πηνειός ποταμός ἔρχομαι . ῥέω μέν ἐκ ὄρος ὁ Πήλιον πρᾶος ὁ ῥεῖθρον ὁ Πηνειός , ὡραϊστής δέ αὐτός περιλέγω πόλις ὁ Λάρισσα , ὁ Φθία ἐνταῦθα οὐκέτι εἰμί , οὗτος δή ὁ μακρός χρόνος ὁ διαπόνημα . φέρω δέ ὁ ποταμός οὗτος εὕω μάλα προσηνῶς ἄχρι εἰς θάλασσα . εὔφορος τε οὖν εἰμί ὁ χώρα καρπός παντοδαπής καί πότιμος ὕδωρ κατακορής ἄγαν , ὅσπερ ὀνίνημι ὡς ἥκιστος ἔχω περίφοβος εἰμί ὁ ὅδε οἰκέω διηνεκής καί καραδοκέω ἀεί ὁ βάρβαρος ἔγκειμαι σφεῖς · ἐπεί οὐδαμῆ ὁ οὗτος χωρίον ὀχύρωμα εἰμί , ὅπῃ εἄν καταφεύγω σῴζω . ἀλλά καί Λάρισσα καί Καισάρεια , πονέω σφεῖς ὑπεράγαν ὁ ἔρυμα , σχεδόν τίς ἀτείχιστος εἰμί συμβαίνω . βασιλεύς δέ Ἰουστινιανός ἄμφω τεῖχος ἰσχυρός ποιέω γνήσιος ὁ χώρα εὐδαιμονία συνοικίζω . οὖον πολύς δέ ἄποθεν ὄρος ἀνέχω ἀπόκρημνος , οὐρανομήκης ἀμφιλαφής δένδρον · οἰκεῖος δέ Κένταυρος ὁ ὄρος . καί γίγνομαι Λαπίθης ἐν ὅδε ὁ χώρα πρός ὁ Κένταυρος γένος ὁ μάχη , ὡς ὁ μῦθος ἐγώ ἐκ παλαιός ἰσχυρίζομαι , νεανιεύομαι γίγνομαι ἄνθρωπος γένος ἐν ὁ ἄνω χρόνος ἀλλόκοτος καί ζῷον φύσις τις δύο σύμμικτος . ἀφίημι δέ τίς καί ὁ μῦθος ἐν προσηγορία μαρτύριον ὁ παλαιός χρόνος , φρούριον ἐν ὁ ὅδε ὄρος εἰμί . Κενταυρόπολις γάρ ὁ χωρίον καί εἰς ἐγώ ὀνομάζω . ὅσπερ ὁ τεῖχος Ἰουστινιανός βασιλεύς καταπίπτω ἤδη σύν ευρυμένος ὁ φρούριον ἐνταῦθα πῇ εἰμί καί αὐτός πάσχω ἀνοικοδομέω κρατύνω . πολύς δέ καί ἄλλος φρούριον ἐπί Θεσσαλία ὁ βασιλεύς οὗτος ἀνανεόομαι , ὅσπερ ὁ ὄνομα σύν ὁ ἐν Μακεδονία τειχίζω ἐν κατάλογος γράφω ἐγώ οὖον πολύς ὕστερος .