ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
proclus.institutio-theologica t
ΠΡΟΛΟΓ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ .
Lemmas: ΟΠ Διάδοχος Πλατωνικός στοιχείωσις θεολογικός .
proclus.institutio-theologica 1
Πᾶς πλῆθος μετέχει πη τοῦ ἑνός · εἰ γὰρ μη-δαμὴ μετέχοι , οὔτε τὸ ὅλον ἕν ἔσται , οὔθ' ἕκαστον τῶν πολλῶν , ἐξ ὧν τὸ πλῆθος , ἀλλ' ἔσται καὶ ἐκ τι-νῶν ἕκαστον πλῆθος , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον , καὶ τῶν ἀπειρῶν τούτων ἕκαστον ἔσται πάλιν πλῆθος ἄπειρον . Μηδενὸς γὰρ ἑνὸς μηδαμὴ μετέχον , μήτε καθ' ὅλον ἑαυτὸ , μήτε καθ' ἕκαστον τῶν ἐν αὐτῷ · πάντη ἄπει-ρον ἔσται καὶ κατὰ πᾶν . Τῶν γὰρ πολλῶν ἕκαστον , ὁπερ ἂν λάβῃς , ἢτοι ἕν ἔσται ἢ οὐχ ἕν , ἢτοι πολλά ἢ οὐδέν . Ἀλλ' εἰ μὲν ἕκαστον οὐδέν , καὶ τὸ ἐκ τούτων οὐδέν · εἰ δὲ πολλά , ἐξ ἀπειράκις ἀπειρῶν ἕκαστον . Ταῦτα δὲ ἀδύνατα . Οὔτε γὰρ ἐξ ἀπειράκις ἀπει-ρῶν ἔστι τι τῶν ὄντων · τοῦ γὰρ ἀπείρου πλέον οὐχ ἔστι · τὸ δὲ ἐκ πάντων , ἕκάστου πλέον · οὔτε ἐκ τοῦ μηδενὸς συντίθεσθαι τι δυνατόν . Πᾶν ἄρα πλῆθος μετέχει πη τοῦ ἑνός .
Lemmas: Πᾶς πλῆθος μετέχω πῇ ὁ εἷς · εἰμί γάρ μηδαμός μετέχω , οὔτε ὁ ὅλος εἷς εἰμί , οὔτε ἕκαστος ὁ πολύς , ἐκ ὅς ὁ πλῆθος , ἀλλά εἰμί καί ἐκ τίνω ἕκαστος πλῆθος , καί οὗτος εἰς ἤπειρος , καί ὁ ἤπειρος οὗτος ἕκαστος εἰμί πάλιν πλῆθος ἤπειρος . μηδείς γάρ εἷς μηδαμός μετέχω , μήτε κατά ὅλος ἑαυτοῦ , μήτε κατά ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός · πάντῃ ἄπειμι εἰμί καί κατά πᾶς . ὁ γάρ πολύς ἕκαστος , ὅσπερ εἄν λαμβάνω , ἤτοι εἷς εἰμί ἢ οὐ εἷς , ἤτοι πολύς ἢ οὐδείς . ἀλλά εἰμί μέν ἕκαστος οὐδείς , καί ὁ ἐκ οὗτος οὐδείς · εἰμί δέ πολύς , ἐκ ἀπειράκις ἤπειρος ἕκαστος . οὗτος δέ ἀδύνατος . οὔτε γάρ ἐκ ἀπειράκις ἀπεῖπον εἰμί τίς ὁ εἰμί · ὁ γάρ ἤπειρος πλέω οὐ εἰμί · ὁ δέ ἐκ πᾶς , ἕκαστος πλέω · οὔτε ἐκ ὁ μηδείς συντίθημι τίς δυνατός . Πᾶν ἄρα πλῆθος μετέχω πῇ ὁ εἷς .
proclus.institutio-theologica 2
Πᾶν μετέχον τοῦ ἑνός , καὶ ἕν ἐστι καὶ οὐχ ἕν . Εἰ γὰρ μὴ ἔστιν αὐτοῖν ( μετέχει γὰρ τοῦ ἑνός ἄλλο τι ὂν παρὰ τὸ ἕν ) , πέπονθε τὸ ἕν κατὰ τὴν μέθεξιν , καὶ ὑπέμεινεν ἕν γενέσθαι . Εἰ μὲν οὖν μηδὲν ἔστι παρὰ τὸ ἕν , μόνον ἔστιν ἕν , καὶ οὐ μεθέξει τοῦ ἑνός , ἀλλ' αὐτοῖν ἔσται · εἰ δὲ ἔστι τι παρ' ἐκεῖνω , ὁ μὴ ἔστιν ἕν , τὸ μετέχον τοῦ ἑνός , καὶ ἕν ἐστι καὶ οὐχ ἕν , οὐχ ὅπερ ἕν ὂν , ὡς μετέχον τοῦ ἑνός . Τοῦτο ἄρα οὐχ ἕν ἐστιν , οὐδ' ὅπερ ἕν · ἕν δὲ ὂν ἄμα καὶ μετέχον τοῦ ἑνός καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ἕν καθ' αὐτὸ ὑπάρχον , ἕν ἐστι καὶ οὐχ ἕν , παρὰ τὸ ἕν ἄλλο τι ὂν · ᾧ μὲν ἐπλεόνασεν , οὐχ ἕν · ᾧ δὲ πέπονθεν , ἕν . Πᾶν ἄρα τὸ μετέχον τοῦ ἑνός , καὶ ἕν ἐστι , καὶ οὐχ ἕν .
Lemmas: Πᾶν μετέχω ὁ εἷς , καί εἷς εἰμί καί οὐ εἷς . εἰμί γάρ μή εἰμί αὐτός ( μετέχω γάρ ὁ εἷς ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ εἷς ) , πάσχω ὁ εἷς κατά ὁ μέθεξις , καί ὑπομένω εἷς γίγνομαι . εἰμί μέν οὖν μηδείς εἰμί παρά ὁ εἷς , μόνος εἰμί εἷς , καί οὖον μετέχω ὁ εἷς , ἀλλά αὐτός εἰμί · εἰμί δέ εἰμί τίς παρά ἐκεῖνος , ὁ μή εἰμί εἷς , ὁ μετέχω ὁ εἷς , καί εἷς εἰμί καί οὐ εἷς , οὐ ὅσπερ εἷς εἰμί , ὡς μετέχω ὁ εἷς . οὗτος ἄρα οὐ εἷς εἰμί , οὐδέ ὅσπερ εἷς · εἷς δέ εἰμί ἄμη καί μετέχω ὁ εἷς καί διά οὗτος οὐ εἷς κατά αὐτός ὑπάρχω , εἷς εἰμί καί οὐ εἷς , παρά ὁ εἷς ἄλλος τίς εἰμί · ὅς μέν πλεονάζω , οὐ εἷς · ὅς δέ πάσχω , εἷς . Πᾶν ἄρα ὁ μετέχω ὁ εἷς , καί εἷς εἰμί , καί οὐ εἷς .
proclus.institutio-theologica 3
Πᾶν τὸ γινόμενον ἕν , μεθέξει τοῦ ἑνός γίνεται ἕν . Καθ' ὃ δὲ πέπονθε τὴν μετοχὴν τοῦ ἑνός , ἕν ἐστιν . Εἰ γὰρ γίνοιτο ἕν , ὁ μὴ ἔστιν ἕν , καθ' αὐτὰ συνιόντα σήπου καὶ κοινωνοῦντα ἀλλήλοις , γίνεται ἕν καὶ ὑπο-μένει τὴν τοῦ ἑνός παρουσίαν , οὐχ ὄντα , ὅπερ ἕν . Μετέχει ἄρα τοῦ ἑνός ταύτῃ , ἥ πάσχει τὸ ἕν γενέσθαι . Εἰ μὲν γὰρ ἤδη ἔστιν ἕν , οὐ γίνεται ἕν · τὸ γὰρ ὂν , οὐ γίνεται , ὁ ἤδη ἔστιν . Εἰ δὲ γίνεται ἐκ τοῦ μὴ ἑνός πρότερον , ἔχει τὸ ἕν , ἐγγενουμένου τινὸς ἐν αὐτοῖς ἑνός .
Lemmas: Πᾶν ὁ γίγνομαι εἷς , μετέχω ὁ εἷς γίγνομαι εἷς . κατά ὅς δέ πάσχω ὁ μετοχή ὁ εἷς , εἷς εἰμί . εἰμί γάρ γίγνομαι εἷς , ὁ μή εἰμί εἷς , κατά αὐτός συνέρχομαι σήπω καί κοινωνέω ἀλλήλων , γίγνομαι εἷς καί ὑπομένω ὁ ὁ εἷς παρουσία , οὐ εἰμί , ὅσπερ εἷς . μετέχω ἄρα ὁ εἷς οὗτος , ὅς πάσχω ὁ εἷς γίγνομαι . εἰμί μέν γάρ ἤδη εἰμί εἷς , οὖον γίγνομαι εἷς · ὁ γάρ εἰμί , οὖον γίγνομαι , ὁ ἤδη εἰμί . εἰμί δέ γίγνομαι ἐκ ὁ μή εἷς πρότερος , ἔχω ὁ εἷς , ἐγγίγνομαι τις ἐν αὐτός εἷς .
proclus.institutio-theologica 4
Πᾶν τὸ ἠνωμένον ἕτερόν ἐστι τοῦ αὐτοἑνός . Εἰ γὰρ ἔστιν ἠνωμένον , μετέχοι ἂν πη τοῦ ἑνός ταύτῃ , ἥ καὶ ἠνωμένον λέγεται . Τὸ δὲ μετέχον τοῦ ἑνός , καὶ ἕν ἐστι καὶ οὐχ ἕν · τὸ δὲ αὐτοἕν οὐχὶ καὶ ἕν ἐστι καὶ οὐχ ἕν . Εἰ γὰρ καὶ τοῦτο , ἕν τε καὶ οὐχ ἕν , καὶ τὸ ἕν αὐτῷ πάλιν ἕν , τὸ συναμφότερον ἔχει , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον , μηδενὸς ὄντος αὐτοἑνός , εἰς ὁ στῆναι δυ-νατόν . Ἀλλὰ παντὸς ἑνὸς καὶ οὐχ ἑνὸς ὄντος · ἔστιν ἆρα τι τὸ ἠνωμένον τοῦ ἑνὸς ἕτερον . Ταὐτὸν γὰρ δ τῷ ἠνωμένῳ τὸ ἕν , πλῆθος ἄπειρον ἔσται , καὶ ἕκαστο ὡσαύτως ἐκείνων , ἐξ ὧν ἐστι τὸ ἠνωμένον .
Lemmas: Πᾶν ὁ ἀνοέω ἕτερος εἰμί ὁ αὐτονός . εἰμί γάρ εἰμί ἀνοέω , μετέχω εἄν πῇ ὁ εἷς οὗτος , ὅς καί ἀνοέω λέγω . ὁ δέ μετέχω ὁ εἷς , καί εἷς εἰμί καί οὐ εἷς · ὁ δέ αὐτός οὐ καί εἷς εἰμί καί οὐ εἷς . εἰμί γάρ καί οὗτος , εἷς τε καί οὐ εἷς , καί ὁ εἷς αὐτός πάλιν εἷς , ὁ συναμφότεροι ἔχω , καί οὗτος εἰς ἤπειρος , μηδείς εἰμί αὐτονός , εἰς ὁ ἵστημι δυνατός . ἀλλά πᾶς εἷς καί οὐ εἷς εἰμί · εἰμί ἆρα τίς ὁ ἀνοέω ὁ εἷς ἕτερος . ταυτός γάρ δ ὁ ἀνοέω ὁ εἷς , πλῆθος ἤπειρος εἰμί , καί έκαστος ὡσαύτως ἐκεῖνος , ἐκ ὅς εἰμί ὁ ἀνοέω .
proclus.institutio-theologica 6
Πᾶν πλῆθος ἢ ἐξ ἠνωμένων ἔστιν ἢ ἐξ ἑν 45 δων . Ἕκαστον γὰρ τῶν πολλῶν ὅτι μὲν οὐχ ἔστ καὶ αὐτὸ πλῆθος μόνον καὶ τούτου πάλιν ἕκαστον πλ θος , δῆλον . Εἰ δὲ μὴ ἔστι πλῆθος μόνον , ἤτοι ἠνω μένον ἔστιν ἢ ἑνάδες . Καὶ εἰ μὲν μετέχον τοῦ ἑνό ἠνωμένον . Εἰ δὲ ἐξ ὧν τὸ πρῶτως ἠνωμένον , ἑνάδε 50 Εἰ γὰρ ἔστι τὸ αὐτοῦν , ἔστι τὸ πρῶτως αὐτοῦ μετέχ καὶ πρῶτως ἠνωμένον . <note>γὰρ ὅν ἕκαστον γὰρ ἐστι πλῆθους , τοῦ ἑνός · Τοῦ γὰρ , καὶ ἐν οὔ πρῶ - πλῆθος τὸ πλή - λλήλοις ἐν καθ’ τιδηρη - θατέρου αὐτὸ οὐχ καὶ τοῦτο σιν , καὶ ἡ ἐν γὰρ τὸ ἓν , τὸ ἔσται τὸ τοῦ ἑνός , τὸ ἐν με - ύφεστώς , ἔσται τῷ Κεκοινώ - ς τῷ ἑνί · , εἰ μὲν ν , εἰ δὲ Εἰ οὖν πλῆθος , ἢ οὐδ’ ἑτε - ο ἔσται . γον , ἢ ἐν πολλὰ , Πῶς γὰρ καὶ τοῦτο α τὸ αὐ - <note>ἡ ἐξ ἑνά - οὐχ ἔσται τον πλή - τοι ἤνω - τοῦ ἑνός , , ἑνάδες . μετέχον Τοῦτο δὲ ἐξ ἑνάδων . Ἐὰ γὰρ ἐξ ἡνωμένων , πάλιν τὰ ἡνωμένα ἐκ τινων , καὶ εἰς ἀπειρον . Δεῖ δὲ εἶναι τὸ πρῶτον ἡνωμένον ἐξ ἑνάδων . Καὶ εὑρομεν τὸ ἐξ ἀρχῆς *** . Περὶ παραγόντων καὶ παραγομένων .
Lemmas: Πᾶν πλῆθος ἢ ἐκ ηνωμένος εἰμί ἢ ἐκ ἑν 45 δήω . ἕκαστος γάρ ὁ πολύς ὅτι μέν οὐ εἰμί καί αὐτός πλῆθος μόνος καί οὗτος πάλιν ἕκαστος πλ ἄνθος , δῆλος . εἰμί δέ μή εἰμί πλῆθος μόνος , ἤτοι ἠνω μένω εἰμί ἢ ἑνάς . καί εἰμί μέν μετέχω ὁ ἑός ἀνοέω . εἰμί δέ ἐκ ὅς ὁ πρῶτος ἀνοέω , ἐνᾴδω 50 εἰμί γάρ εἰμί ὁ ἀϋτέω , εἰμί ὁ πρῶτος αὐτός μετέχω καί πρῶτος ἀνοέω . <note>γὰρ ὅς ἕκαστος γάρ εἰμί πλῆθος , ὁ εἷς · ὁ γάρ , καί ἐν οὖον πρός - πλῆθος ὁ Πλῆ - λαλέω ἐν κατά τιδερη - θατέρου αὐτός οὐ καί οὗτος βρόχος , καί ὁ ἐν γάρ ὁ εἷς , ὁ εἰμί ὁ ὁ εἷς , ὁ ἐν ἐγώ - φύω , εἰμί ὁ κοινός - Σ ὁ εἷς · , εἰμί μέν Ν , εἰμί δέ εἰμί οὖν πλῆθος , ἢ οὐδέ ἵημι - ὁ εἰμί . γος , ἢ ἐν πολύς , Πῶς γάρ καί οὗτος ὅς ὁ αὖος - <note>ἡ ἐκ ἀδήν - οὐ εἰμί ὁ Πλῆ - ὅς ἄνω - ὁ εἷς , , ἑνάς . μετέχω οὗτος δέ ἐκ ἑνάς . ἔα γάρ ἐκ ἑνόω , πάλιν ὁ ἑνόω ἐκ τίνω , καί εἰς ἤπειρος . Δεύς δέ εἰμί ὁ πρῶτος ἑνόω ἐκ ἑνάς . καί εὑρίσκω ὁ ἐκ ἀρχή *** . περι παράγω καί παράγω .
proclus.institutio-theologica 7
Πάν τὸ παρακτικὸν ἄλλου κρεῖττόν ἐστι τῆς τοῦ παραγομένου φύσεως . Ἦτοι γὰρ κρεῖττόν ἐστιν ἢ χειρόν ἢ ἴσον . Τὸ τοίνυν ἀπὸ τούτου παραγόμενον ἢ δύναμιν ἔχει καὶ αὐτὸ παρακτικὴν ἄλλου τινός , ἢ ἀγονον ὑπάρχει παντελῶς . Ἀλλ’ εἰ μὲν ἀγονον εἴη , κατ’ αὐτὸ τοῦτο τοῦ παράγοντος ἧττωται , καὶ ἐστὶν ἄνισον ἐκείνῳ , γονίμω ὄντι καὶ δύναμιν ἔχοντι τοῦ ποιεῖν , ἀδρανές ὄν . Εἰ δὲ καὶ αὐτὸ παρακτικόν ἐστιν ἄλλων , ἢ καὶ αὐτὸ ἴσον ἑαυτῷ παράγει , καὶ τοῦτο ὡσαύτως ἐπὶ πάντων , καὶ ἔσται τὰ ὄντα πάντα ἴσα ἀλλήλοις , καὶ οὐδὲν ἄλλου ἄλλο κρεῖσσον , ἀεὶ τοῦ παράγοντος ἴσον ἑαυτῷ τὸ ἐφεξῆς ὑφιστάντος , ἢ ἄνισον , καὶ οὐκέτ’ ἂν ἴσον εἴη τῷ αὐτὸ παράγοντι . Δυνάμεων γὰρ ἴσων ἐστὶ τὰ ἴσα ποιεῖν · τὰ δὲ ἐκ τούτων ἄνισα ἀλλήλοις , εἴπερ τὸ μὲν παραγαγὸν τῷ πρὸ αὐτοῦ ἴσον , αὐτῷ δὲ τὸ μετ’ αὐτὸ ἄνισον . Οὐχ ἄρα ἴσον εἶναι δεῖ τῷ παράγοντι τὸ παραγόμενον · ἀλλὰ μήν οὐδ’ ἐλάσσον ἔσται ποτὲ τὸ παραγαγόν . Εἰ γὰρ αὐτὸ τὴν οὐσίαν τῷ παραγομένῳ δίδωσιν , αὐτὸ καὶ τὴν δύναμιν αὐτῷ χορηγεῖ κατὰ τὴν οὐσίαν . Εἰ δὲ αὐτὸ παρακτικόν ἐστι τῆς δυνάμεως τῇ μετ’ αὐτὸ πάσης , κἂν ἑαυτὸ δύνατο ποιεῖν τοιούτον , οἷον ἐκεῖνο . Εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ποιήσειεν ἂν ἑαυτὸ δυνατώτερον · οὔτε γὰρ τὸ μὴ δύνασθαι κωλύει παρούσης τῆς ποιητικῆς δυνάμεως , οὔτε τὸ μὴ βούλεσθαι . Πάντα γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ ὀρέγεται κατὰ φύσιν · ὥστε εἰ ἄλλο δύναται τελειώτερον ἀπεργάσασθαι , κἂν αὐτὸ πρὸ τοῦ μετ’ αὐτὸ τελειώσειεν . Οὔτε ἴσον ἄρα τὸ παραγόμενον τῷ παράγοντι ἐστιν , οὔτε κρεῖττον . Πάντη ἄρα τὸ παράγον κρεῖττον τῆς τοῦ παραγομένου φύσεως . Περὶ τοῦ πρώτου ἀγαθοῦ , ὁ καὶ τά-γαθὸν καλεῖται .
Lemmas: Πάν ὁ παρακτικός ἄλλος κρατύς εἰμί ὁ ὁ παράγω φύσις . ἦ γάρ κρατύς εἰμί ἢ χείρων ἢ ἴσος . ὁ τοίνυν ἀπό οὗτος παράγω ἢ δύναμις ἔχω καί αὐτός παρακτικός ἄλλος τις , ἢ ἄγονος ὑπάρχω παντελῶς . ἀλλά εἰμί μέν ἄγονος εἰμί , κατά αὐτός οὗτος ὁ παράγω ἧμαι , καί εἰμί ἄνισος ἐκεῖνος , γόνιμος εἰμί καί δύναμις ἔχω ὁ ποιέω , αδρανής εἰμί . εἰμί δέ καί αὐτός παρακτικός εἰμί ἄλλος , ἢ καί αὐτός ἴσος ἑαυτοῦ παράγω , καί οὗτος ὡσαύτως ἐπί πᾶς , καί εἰμί ὁ εἰμί πᾶς ἴσος ἀλλήλων , καί οὐδείς ἄλλος ἄλλος κρατύς , ἀεί ὁ παράγω ἴσος ἑαυτοῦ ὁ ἐφεξῆς ὑφίστημι , ἢ ἄνισος , καί οὐκέτι εἄν ἴσος εἰμί ὁ αὐτός παράγω . Δύναμις γάρ ἴσος εἰμί ὁ ἴσος ποιέω · ὁ δέ ἐκ οὗτος ἄνισος ἀλλήλων , εἴπερ ὁ μέν παράγω ὁ πρό αὐτός ἴσος , αὐτός δέ ὁ μετά αὐτός ἄνισος . οὐχ ἄρα ἴσος εἰμί δεῖ ὁ παράγω ὁ παράγω · ἀλλά μείς οὐδέ ἐλαύνω εἰμί ποτέ ὁ παράγω . εἰμί γάρ αὐτός ὁ οὐσία ὁ παράγω δίδωμι , αὐτός καί ὁ δύναμις αὐτός χορηγέω κατά ὁ οὐσία . εἰμί δέ αὐτός παρακτικός εἰμί ὁ δύναμις ὁ μετά αὐτός πᾶς , κἀν ἑαυτοῦ δύναμαι ποιέω τοιοῦτος , οἷος ἐκεῖνος . εἰμί δέ οὗτος , καί ποιέω εἄν ἑαυτοῦ δυνατός · οὔτε γάρ ὁ μή δύναμαι κωλύω πάρειμι ὁ ποιητικός δύναμις , οὔτε ὁ μή βούλομαι . Πάν γάρ ὁ ἀγαθός ὀρέγω κατά φύσις · ὥστε εἰμί ἄλλος δύναμαι τέλειος ἀπεργάζομαι , κἀν αὐτός πρό ὁ μετά αὐτός τελειόω . οὔτε ἴσος ἄρα ὁ παράγω ὁ παράγω εἰμί , οὔτε ἀγαθός . Πάντη ἄρα ὁ παράγω ἀγαθός ὁ ὁ παράγω φύσις . περι ὁ πρῶτος ἀγαθός , ὁ καί τάσσω καλέω .
proclus.institutio-theologica 8
Πάντων τῶν ὁπωσοῦν τοῦ ἀγαθοῦ μετεχόντων ἵγεται τὸ πρῶτον ἀγαθόν , καὶ ὁ μηδὲν ἐστιν ἄλλο ἢ τἀγαθόν · εἰ γὰρ πάντα τὰ ὄντα τοῦ ἀγαθοῦ ἐφέται , ὅλην ὅτι τὸ πρῶτον ἀγαθὸν ἐπέκεινά ἐστι τῶν ὄντων . Εἰ γὰρ ταὐτόν τινὶ τῶν ὄντων , ἢ ταὐτόν ἐστιν ὃν καὶ τἀγαθόν , καὶ τοῦτο τὸ ὃν οὐκέτι ἂν ἐφίεμενον εἴη τοῦ ἀγαθοῦ , αὐτὸ τἀγαθὸν ὑπάρχον · τὸ γὰρ ὀρεγόμενον του , ἐνδεές ἐστιν , οὗ ὀρέγεται , καὶ τοῦ ὀρεκτοῦ ἕτερον · ἢ τὸ μὲν ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο . Καὶ τὸ μὲν μεθέξει τὸ ὃ , τὸ δὲ ἔσται μετεχόμενον ἐν τούτῳ τὸ ἀγαθόν . Τι ἄρα ἀγαθὸν ἐστιν ἐν τινὶ τῶν μετεχόντων ὃν , καὶ οὔ τὸ μετασχὸν ἐφίεται μόνον , ἀλλ’ οὔ τὸ ἀπλῶς ἀγαθόν , καὶ οὔ πάντα τὰ ὄντα ἐφίεται . Τοῦτο μὲν γὰρ κοινόν ἐστι πάντων τῶν ὄντων ἐφετόν . Τὸ δὲ ἐν τινι γενόμενον , ἐκείνου μόνον ἐστὶ τοῦ μετασχόντος · τὸ ἄρα πρῶτως ἀγαθὸν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ἀγαθόν · ἂν γὰρ τι ἄλλο προσθῇς , ἡλάττωσας τῇ προσθέσει τὸ ἀγαθόν , τί ἀγαθὸν ποιήσας , ἀντὶ τοῦ ἀγαθοῦ τοῦ ἀπλῶς . Τὸ γὰρ προστεθὲν , οὐχ ὅν τὸ ἀγαθὸν ἀλλ’ ἧττον ἢ ἐκεῖνο , τῇ ἑαυτοῦ οὐσίᾳ τὸ ἀγαθὸν ἡλάττωσεν . Περὶ αὐτάρχους .
Lemmas: Πάντων ὁ ὁπωσοῦν ὁ ἀγαθός μετέχω ἷγμαι ὁ πρῶτος ἀγαθός , καί ὁ μηδείς εἰμί ἄλλος ἢ τἀγαθόν · εἰμί γάρ πᾶς ὁ εἰμί ὁ ἀγαθός ἐφέτης , ὅλος ὅτι ὁ πρῶτος ἀγαθός ἐπέκεινα εἰμί ὁ εἰμί . εἰμί γάρ αὐτός τις ὁ εἰμί , ἢ αὐτός εἰμί ὅς καί τἀγαθόν , καί οὗτος ὁ ὅς οὐκέτι εἄν ἐφίημι εἰμί ὁ ἀγαθός , αὐτός ἀγαθός ὑπάρχω · ὁ γάρ ὀρέγω ὁ , ἐνδεής εἰμί , ὅς ὀρέγω , καί ὁ ὀρεκτός ἕτερος · ἢ ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος . καί ὁ μέν μετέχω ὁ ὅς , ὁ δέ εἰμί μετέχω ἐν οὗτος ὁ ἀγαθός . τις ἄρα ἀγαθός εἰμί ἐν τις ὁ μετέχω ὅς , καί οὖον ὁ μετέχω ἐφίημι μόνος , ἀλλά οὖον ὁ ἀπλόος ἀγαθός , καί οὖον πᾶς ὁ εἰμί ἐφίημι . οὗτος μέν γάρ κοινός εἰμί πᾶς ὁ εἰμί ἐφετός . ὁ δέ ἐν τις γίγνομαι , ἐκεῖνος μόνος εἰμί ὁ μετέχω · ὁ ἄρα πρῶτος ἀγαθός οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ἀγαθός · εἄν γάρ τίς ἄλλος προστίθημι , ἐλασσόω ὁ πρόσθεσις ὁ ἀγαθός , τίς ἀγαθός ποιέω , ἀντί ὁ ἀγαθός ὁ ἀπλόος . ὁ γάρ προστίθημι , οὐ ὅς ὁ ἀγαθός ἀλλά κακός ἢ ἐκεῖνος , ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ὁ ἀγαθός ἡλάττωσεν . περι αὔταρχος .
proclus.institutio-theologica 9
Πᾶν τὸ αὐτάρκες ἢ κατ’ οὐσίαν ἢ κατ’ ἐνέργειαν , χρεῖττόν ἐστι τοῦ μὴ αὐτάρχους , ἀλλ’ εἰς ἄλλην αἰτίαν ἥρτημένου τὴν τῆς τελειότητος αἰτίαν . Εἰ γὰρ ἅπαντα τὰ ὄντα τοῦ ἀγαθοῦ κατὰ φύσιν ὀρέγεται , καὶ τὸ μὲν ἑαυτῷ παρεχτικόν ἐστι τοῦ εὖ , τὸ δὲ ἐπιδεὲς ἄλλου · τὸ μὲν παροῦσαν ἔχει τὴν τοῦ ἀγαθοῦ αἰτίαν , τὸ δὲ χωρὶς οὖσαν · ὅσω δὴ οὖν ἐγγυτέρω τοῦτο τῆς τὸ ὀρεκτὸν χορηγοῦσης , τοσοῦτω χρεῖττον ἂν εἴη τοῦ τῆς κεχωρισμένης αἰτίας ἐνδεοῦς ὄντος , καὶ ἄλλα χόθεν ὑποδεχομένου τὴν τελειότητα τῆς ὑπάρξεως τῆς ἐνεργείας . Ἐπεὶ δτι καὶ ὁμοιον , καὶ ἡλαττωμένον , καὶ ὁμοιότερόν ἐστιν αὐτῷ τῷ ἀγαθῷ τὸ αὐτάρκες . Ἡλαττωμένον τὸ μετέχειν τοῦ ἀγαθοῦ , καὶ μὴ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀγαθὸν πρῶτως συγγενὲς πῶς ἐστιν ἐκείνω , καθόσον παρ’ ἑαυτοῦ δύναται τὸ ἀγαθὸν ἔχειν . Τὸ δὲ μετέχειν καὶ δι’ ἄλλου μετέχειν μειζόνως ἀφέστηκε τοῦ πρῶτως ἀγαθοῦ καὶ ὁ μηδὲν ἐστιν ἄλλο ἢ ἀγαθόν .
Lemmas: Πᾶν ὁ αὐτάρκης ἢ κατά οὐσία ἢ κατά ἐνέργεια , χρίω εἰμί ὁ μή αὔταρχος , ἀλλά εἰς ἄλλος αἴτιος ἀρτάω ὁ ὁ τελειότης αἴτιος . εἰμί γάρ ἅπας ὁ εἰμί ὁ ἀγαθός κατά φύσις ὀρέγω , καί ὁ μέν ἑαυτοῦ παρεκτικός εἰμί ὁ εὕω , ὁ δέ ἐπιδεής ἄλλος · ὁ μέν πάρειμι ἔχω ὁ ὁ ἀγαθός αἴτιος , ὁ δέ Χωρὶς εἰμί · ὅσος δή οὖν ἐγγυτέρω οὗτος ὁ ὁ ὀρεκτός χορηγέω , τοσοῦτος χρίω εἄν εἰμί ὁ ὁ χωρίζω αἴτιος ἐνδεής εἰμί , καί ἄλλος χόθεν ὑποδέχομαι ὁ τελειότης ὁ ὕπαρξις ὁ ἐνέργεια . ἐπεί δ καί ὅμοιος , καί ἐλασσόω , καί ὅμοιος εἰμί αὐτός ὁ ἀγαθός ὁ αὐτάρκης . ἐλασσόω ὁ μετέχω ὁ ἀγαθός , καί μή αὐτός εἰμί ὁ ἀγαθός πρῶτος συγγενής πῶς εἰμί ἐκεῖνος , καθόσον παρά ἑαυτοῦ δύναμαι ὁ ἀγαθός ἔχω . ὁ δέ μετέχω καί διά ἄλλος μετέχω μέγας ἀφίστημι ὁ πρῶτος ἀγαθός καί ὁ μηδείς εἰμί ἄλλος ἢ ἀγαθός .
proclus.institutio-theologica 10
Πᾶν τὸ αὐτάρκες τοῦ ἀπλῶς ἀγαθοῦ καταδεέστερόν ἐστι . Τί γὰρ ἐστιν ἄλλο τὸ αὐτάρκες ἢ τὸ παρ’ ἑαυτοῦ καὶ ἐν ἑαυτῷ τὸ ἀγαθὸν κεκτημένον ; τοῦτο δὲ ἤδη πλήρες τοῦ ἀγαθοῦ καὶ μετέχον , ἀλλ’ οὐχὶ αὐτὸ τὸ ἀπλῶς ἀγαθόν . Ἐκεῖνο γὰρ καὶ τοῦ μετέχειν καὶ τοῦ πλήρες εἶναι χρεῖττον , ὡς δέδειχται . Εἰ οὖν τὸ αὐτάρκες πεπλήρωκεν ἑαυτὸ τοῦ ἀγαθοῦ , τὸ , ἀφ’ οὗ πεπλήρωκεν ἑαυτό , χρεῖττον ἂν εἴη τοῦ αὐτάρχους καὶ ὑπὲρ αὐτάρκειαν · καὶ οὔτε ἐνδεὲς τινος τὸ ἀπλῶς ἀγαθόν . Οὐ γὰρ ἐφίεται ἄλλου · εἰ γὰρ ἂν ἐλλειπὲς ἀγαθοῦ κατὰ τὴν ἕρεσιν , οὔτε αὐτάρκες · εἰ γὰρ ἂν πλήρες ἀγαθοῦ , καὶ οὐ τἀγαθὸν πρῶτως . Περὶ αἰτίου .
Lemmas: Πᾶν ὁ αὐτάρκης ὁ ἀπλόος ἀγαθός καταδεής εἰμί . τις γάρ εἰμί ἄλλος ὁ αὐτάρκης ἢ ὁ παρά ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός κτάομαι ; οὗτος δέ ἤδη πλήρης ὁ ἀγαθός καί μετέχω , ἀλλά οὐ αὐτός ὁ ἀπλόος ἀγαθός . ἐκεῖνος γάρ καί ὁ μετέχω καί ὁ πλήρης εἰμί χρίω , ὡς δείκνυμι . εἰμί οὖν ὁ αὐτάρκης πληρόω ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός , ὁ , ἀπό ὅς πληρόω ἑαυτοῦ , χρίω εἄν εἰμί ὁ αὔταρχος καί ὑπέρ αὐτάρκεια · καί οὔτε ἐνδεής τις ὁ ἀπλόος ἀγαθός . οὖον γάρ ἐφίημι ἄλλος · εἰμί γάρ εἄν ἐλλιπής ἀγαθός κατά ὁ ἕρεσιν , οὔτε αὐτάρκης · εἰμί γάρ εἄν πλήρης ἀγαθός , καί οὖον ἀγαθός πρῶτος . περι αἴτιος .
proclus.institutio-theologica 11
Πάντα τὰ ὄντα πρόε!σιν ἀπὸ μιᾶς αἰτίας , τῆς πρώτης · ἢ γὰρ οὐδενός ἐστιν αἰτία τῶν ὄντων , εἰ κύκλῳ τὰ αἴτια πεπερασμένων τῶν πάντων , ἢ ἐπ’ ἄπειρον ἢ ἄνοδος , καὶ ἄλλου ἄλλο αἴτιον , καὶ οὐδαμοῦ στήσεται ἢ τῆς αἰτίας προϋπόστασις . Ἄλλ’ εἰ μὴ μηδενὸς εἴη τῶν ὄντων αἴτιον , οὐτ τέζις ἔσται δευτέρων καὶ πρώτων , τελειούντων καὶ τελειουμένων , κοσμοῦντων καὶ κοσμουμένων , γεννώντων καὶ γενομένων , ποιούντων καὶ πασχόντων , οὔτε ἐπιστήμη τῶν ὄντων οὐδενός . I Ἡ γὰρ τῶν αἰτίων γνώσις ἐπιστήμης ἔστιν ἔργον · καὶ τότε λέγομεν ἐπίστασθαι , ὅταν τὰ αἴτια γνωρίσωμεν τῶν ὄντων . Εἰ δὲ κύκλῳ περιέσει τὰ αἴτια , τὰ αὐτὰ πρότερα ἔσται καὶ ὑστερα , δυνατώτερα τε καὶ ἀδυνέστερα . Πάν γὰρ τὸ παράγον χρεῖττόν ἐστι τῆς τοῦ παραγομένου φύσεως . Διαφέρει δὲ οὐδὲν τὸ διὰ πλειόνων ἢ δι’ ὀλιγώρων μέσων συνάπτειν τῷ αἰτιατῷ τὸ αἴτιον , καὶ ποιεῖν ἀπ’ ἐκείνου . Καὶ γὰρ τῶν μεταξὺ πάντων ἔσται χρεῖττον , ὧν ἔστιν αἴτιον . Καὶ ὅσω ἂν πλείω τὰ μέσα , τοσοῦτω μείζονας αἴτιον · εἰ δ’ ἐπ’ ἄπειρον ἢ τῶν αἰτίων πρόθεσις , καὶ ἄλλο πρὸ ἄλλου ἀεὶ πάλιν , οὐδενὸς ἐπιστήμη ἔσται . Τῶν γὰρ ἀπείρων οὐδενὸς ἔστι γνώσις · τῶν δ’ αἰτίων ἀγνοουμένων οὐδὲ τῶν ἐξ ἑκείνων ἐπιστήμη ἔσται . Εἰ οὖν καὶ αἰτίαν εἶναι δεῖ τῶν ὄντων , καὶ διώρισται τὰ αἴτια τῶν αἰτιατῶν , καὶ οὐχ εἰς ἄπειρον ἢ ἄνοδος , ἔστιν αἰτία πρώτη τῶν ὄντων , ἀφ’ ἧς οἷον ἐκ ρίζης προέσιιν ἕκαστα , τὰ μὲν ἐγγὺς ὄντα ἐκείνης , τὰ δὲ πορρώτερον · ὅτι γὰρ μίαν εἶναι δεῖ τὴν ἀρχήν , δέδεικται , διότι πᾶν πλήθος δεύτερον ὑπέστηκε τοῦ ἑνός .
Lemmas: Πάν ὁ εἰμί πρόειμι ἀπό εἷς αἴτιος , ὁ πρῶτος · ἢ γάρ οὐδείς εἰμί αἰτία ὁ εἰμί , εἰμί κύκλος ὁ αἴτιος περαίνω ὁ πᾶς , ἢ ἐπί ἤπειρος ἢ ἄνοδος , καί ἄλλος ἄλλος αἴτιος , καί οὐδαμοῦ ἵστημι ἢ ὁ αἴτιος προϋπόστασις . ἄλλος εἰμί μή μηδείς εἰμί ὁ εἰμί αἴτιος , οὐτίς τέζι εἰμί δύο καί πρῶτος , τελειόω καί τελειόω , κοσμέω καί κοσμέω , γεννάω καί γίγνομαι , ποιέω καί πάσχω , οὔτε ἐπιστήμη ὁ εἰμί οὐδείς . I ὁ γάρ ὁ αἴτιος γνῶσις ἐπιστήμη εἰμί ἔργον · καί τότε λέγω ἐφίστημι , ὅταν ὁ αἴτιος γνωρίζω ὁ εἰμί . εἰμί δέ κύκλος περίειμι ὁ αἴτιος , ὁ αὐτός πρότερος εἰμί καί ὕστερος , δυνατός τε καί ἀδυνέστερα . Πάν γάρ ὁ παράγω χρίω εἰμί ὁ ὁ παράγω φύσις . διαφέρω δέ οὐδείς ὁ διά πλείων ἢ διά ὀλίγωρος μέσος συνάπτω ὁ αἰτιατός ὁ αἴτιος , καί ποιέω ἀπό ἐκεῖνος . καί γάρ ὁ μεταξύ πᾶς εἰμί χρίω , ὅς εἰμί αἴτιος . καί ὅσος εἄν πλείων ὁ μέσος , τοσοῦτος μείζων αἴτιος · εἰμί δέ ἐπί ἤπειρος ἢ ὁ αἴτιος πρόθεσις , καί ἄλλος πρό ἄλλος ἀεί πάλιν , οὐδείς ἐπιστήμη εἰμί . ὁ γάρ ἤπειρος οὐδείς εἰμί γνῶσις · ὁ δέ αἴτιος ἀγνοέω οὐδέ ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἐπιστήμη εἰμί . εἰμί οὖν καί αἴτιος εἰμί δεῖ ὁ εἰμί , καί διά-ὁρίζω ὁ αἴτιος ὁ αἰτιατός , καί οὐ εἰς ἤπειρος ἢ ἄνοδος , εἰμί αἰτία πρῶτος ὁ εἰμί , ἀπό ὅς οἷος ἐκ ῥίζα πρόειμι ἕκαστος , ὁ μέν ἐγγύς εἰμί ἐκεῖνος , ὁ δέ πρόσω · ὅτι γάρ εἷς εἰμί δεῖ ὁ ἀρχή , δείκνυμι , διότι πᾶς πλήθος δύο ὑφίστημι ὁ εἷς .
proclus.institutio-theologica 12
Πάντων τῶν ὄντων ἀρχὴ καὶ αἰτία πρωτίστη τὸ ἀγαθόν ἐστιν . Εἰ γὰρ ἀπὸ μιᾶς αἰτίας πάντα προέσιιν , ἐκείνην τὴν αἰτίαν ἢ τάγαθὸν χρὴ λέγειν ἢ τιχαδοῦ χρεῖττον . Ἀλλ’ εἰ μὲν χρεῖττον ἐκείνη τοῦ ἀγαθοῦ , πότερον ἤκει τι καὶ ἀπ’ ἐκείνης εἰς τὰ ὄντα καὶ τὴν φύσιν τῶν ὄντων , ἢ οὐδέν ; καὶ εἰ μὲν μηδὲν , ἄτοπον · οὐ γὰρ ἂν ἔτι φυλάττοιμεν αὐτὴν ἐν αἰτίας ταξίᾳ · δέον πανταχοῦ παρεῖναι τι τοῖς αἰτιατοῖς ἐκ τῆς αἰτίας , καὶ διαφερόντως ἐκ τῆς πρωτίστης , ἐξ ἧς πάντα ἐξήρτηται , καὶ δι’ ἣν ἔστιν ἕκαστα τῶν ὄντων . Εἰ δὲ ἔστι μετουσία κάκεινης τοῖς οὖσιν , ὥσπερ καὶ τάγαθοῦ , ἔσται τι τῆς ἀγαθότητος χρείσσον ἐν τοῖς οὖσιν , ἐφ’ ἧν ἀπὸ τῆς πρωτίστης αἰτίας . Οὐ γὰρ πῶ , χρείσσω ὄντα καὶ ὑπὲρ τάγαθόν , καταδεέστερόν τι δίδωσι τοῖς δευτέροις , ὧν τὸ μετ’ αὐτὴν δίδωσι . Καὶ τί ἂν γένοιτο τῆς ἀγαθότητος χρείσσον ; ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ χρείσσον τὸ μειζόνως ἀγαθοῦ μετείληφὸς εἶναι λέγομεν . Εἰ οὖν οὐδὲ χρείσσον λέγοιτο τὸ μὴ ἀγαθόν , τοῦ ἀγαθοῦ πάντως δεύτερον · εἰ δὲ καὶ τὰ ὄντα πάντα ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ ἐφίεται , πῶς ἔτι πρὸ τῆς αἰτίας ταύτης εἶναι τι δυνατόν ; εἴτε γὰρ ἐφίεται κάκεινου , πῶς τοῦ ἀγαθοῦ μάλιστα ; εἴτε μὴ ἐφίεται , πῶς τῆς πάντων αἰτίας οὐχ ἐφίεται , προελθόντα ἀπ’ αὐτῆς ; εἰ δὲ ἀγαθὸν ἐστιν , ἀφ’ οὗ πάντα ἐξήρτηται τὰ ὄντα , ἀρχὴ καὶ αἰτία πρωτίστη τῶν πάντων ἐστὶ τάγαθόν .
Lemmas: Πάντων ὁ εἰμί ἀρχή καί αἰτία πρῶτος ὁ ἀγαθός εἰμί . εἰμί γάρ ἀπό εἷς αἴτιος πᾶς πρόειμι , ἐκεῖνος ὁ αἴτιος ἢ τἀγαθόν χρή λέγω ἢ τιχανδανω χρίω . ἀλλά εἰμί μέν χρίω ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός , πότερος ἥκω τίς καί ἀπό ἐκεῖνος εἰς ὁ εἰμί καί ὁ φύσις ὁ εἰμί , ἢ οὐδείς ; καί εἰμί μέν μηδείς , ἄτοπος · οὖον γάρ εἄν ἔτι φυλάσσω αὐτός ἐν αἴτιος ταξία · δήω πανταχοῦ πάρειμι τίς ὁ αἰτιατός ἐκ ὁ αἴτιος , καί διαφερόντως ἐκ ὁ πρῶτος , ἐκ ὅς πᾶς ἐξαρτάω , καί διά ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί . εἰμί δέ εἰμί μετουσία ἐκεῖνος ὁ εἰμί , ὥσπερ καί τάσσω , εἰμί τίς ὁ ἀγαθότης χρίω ἐν ὁ εἰμί , ἐπί ἧμαι ἀπό ὁ πρῶτος αἴτιος . οὖον γάρ πῶ , χρίω εἰμί καί ὑπέρ τἀγαθόν , καταδεής τίς δίδωμι ὁ δύο , ὅς ὁ μετά αὐτός δίδωμι . καί τίς εἄν γίγνομαι ὁ ἀγαθότης χρίω ; ἐπεί καί αὐτός ὁ χρίω ὁ μέγας ἀγαθός μεταλαμβάνω εἰμί λέγω . εἰμί οὖν οὐδέ χρίω λέγω ὁ μή ἀγαθός , ὁ ἀγαθός πάντως δύο · εἰμί δέ καί ὁ εἰμί πᾶς ἐκ ὁ ἀγαθός ἐφίημι , πῶς ἔτι πρό ὁ αἴτιος οὗτος εἰμί τίς δυνατός ; εἴτε γάρ ἐφίημι ἐκεῖνος , πῶς ὁ ἀγαθός μάλιστα ; εἴτε μή ἐφίημι , πῶς ὁ πᾶς αἴτιος οὐ ἐφίημι , προέρχομαι ἀπό αὐτός ; εἰμί δέ ἀγαθός εἰμί , ἀπό ὅς πᾶς ἐξαρτάω ὁ εἰμί , ἀρχή καί αἰτία πρῶτος ὁ πᾶς εἰμί τἀγαθόν .
proclus.institutio-theologica 13
Πᾶν ἀγαθὸν ἐνωτικόν ἐστι τῶν μετεχόντων αὐτοῦ , καὶ πᾶσα ἕνωσις ἀγαθόν , καὶ τάγαθόν τῷ ἐνί τυχόν . Εἰ γὰρ τὸ ἀγαθὸν ἐστὶ σωστικὸν τῶν ὄντων ἀπάντων ( διὸ καὶ ἔρετον ὑπάρχει πᾶσι ) , τὸ δὲ σωστι - χὸν καὶ συνεχτικὸν τῆς ἑκάστων οὐσίας ἐστὶ τὸ ἕν ( τῷ γὰρ ἑνὶ σώζεται πάντα , καὶ ὁ σχεδασμὸς ἕκαστον ἐξίστησι τῆς οὐσίας ) , τὸ ἀγαθόν , οἷς ἂν παρῇ , ταῦτα ἕν ἀπεργάζεται καὶ συνέχει κατὰ τὴν ἕνωσιν . Καὶ εἰ τὸ ἕν συναγωγὸν ἐστὶ καὶ συνεχτικὸν τῶν ὄντων , ἕκαστον τελειοῖ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ παρουσίαν . Καὶ ἀγαθὸν ἄρα ταύτη ἐστὶ τὸ ἠνώσθαι πᾶσιν . Εἰ δὲ καὶ ἡ ἕνωσις ἀγαθόν , καὶ καθ’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐνοποιόν , τὸ ἀπλῶς ἀγαθὸν καὶ τὸ ἀπλῶς ἕν ταυτόν , ἕνιζον ἅμα καὶ ἀγαθύνον τὰ ὄντα . Οὐθεν δὴ καὶ τὰ τἀγαθοῦ τρόπον τινὰ ἀποπεσόντα καὶ τῆς τοῦ ἕνος ἅμα στέρεται μεθέξεως . Καὶ τὰ τοῦ ἕνος ἄμοιρα γινόμενα , διαστάσεως ἀναπιμπλάμενα , καὶ τοῦ ἀγαθοῦ στέρεται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον . Ἔστιν ἄρα καὶ ἡ ἀγαθότης ἕνωσις , καὶ ἡ ἕνωσις ἀγαθότης , καὶ τὸ ἀγαθὸν ἕν , καὶ τὸ ἕν πρῶτως ἀγαθόν . Περὶ ἀκινήτου καὶ αὐτοκινήτου ἀρχῆς ἢ αἰτίας .
Lemmas: Πᾶν ἀγαθός ἐνωτικός εἰμί ὁ μετέχω αὐτός , καί πᾶς ἕνωσις ἀγαθός , καί τἀγαθόν ὁ ἐν τυγχάνω . εἰμί γάρ ὁ ἀγαθός εἰμί σωστικός ὁ εἰμί ἀπαντάω ( διό καί ἐρέτω ὑπάρχω πᾶς ) , ὁ δέ σῴζω - Χον καί συνεκτικός ὁ ἕκαστος οὐσία εἰμί ὁ εἷς ( ὁ γάρ εἷς σῴζω πᾶς , καί ὁ σχεδασμὸς ἕκαστος ἐξίστημι ὁ οὐσία ) , ὁ ἀγαθός , ὅς εἄν πείρω , οὗτος εἷς ἀπεργάζομαι καί συγχέω κατά ὁ ἕνωσις . καί εἰμί ὁ εἷς συναγωγός εἰμί καί συνεκτικός ὁ εἰμί , ἕκαστος τελειόω κατά ὁ ἑαυτοῦ παρουσία . καί ἀγαθός ἄρα οὗτος εἰμί ὁ ἐνωθέω πᾶς . εἰμί δέ καί ὁ ἕνωσις ἀγαθός , καί κατά αὐτός καί ὁ ἀγαθός ἐνοποιός , ὁ ἀπλόος ἀγαθός καί ὁ ἀπλόος εἷς αὐτός , νίζω ἅμα καί ἀγαθύνω ὁ εἰμί . οὐδείς δή καί ὁ ἀγαθός τρόπος τις ἀποπίπτω καί ὁ ὁ ἕνος ἅμα στέρομαι μέθεξις . καί ὁ ὁ ἕνος ἄμοιρος γίγνομαι , διάστασις ἀναπίμπλημι , καί ὁ ἀγαθός στέρομαι κατά ὁ αὐτός τρόπος . ἔρτις ἄρα καί ὁ ἀγαθότης ἕνωσις , καί ὁ ἕνωσις ἀγαθότης , καί ὁ ἀγαθός εἷς , καί ὁ εἷς πρῶτος ἀγαθός . περι ἀκίνητος καί αὐτοκίνητος ἀρχή ἢ αἴτιος .
proclus.institutio-theologica 14
Πᾶν τὸ ὃν ἢ ἀκίνητόν ἐστιν ἢ κινούμενον · καὶ εἰ κινούμενον , ἢ ὑφ’ ἑαυτοῦ ἢ ὑπ’ ἄλλου · καὶ εἰ μὲν ὑφ’ ἑαυτοῦ , αὐτοκίνητόν ἐστιν · εἰ δὲ ὑπ’ ἄλλου , ἑτεροκίνητον . Πᾶν ἄρα ἢ ἀκίνητόν ἐστιν ἢ αὐτοκίνητον ἢ ἑτεροκίνητον . Ἀνάγκη γὰρ τῶν ἑτεροκινήτων ὄντων εἶναι καὶ τὸ ἀκίνητον , καὶ μεταξὺ τούτων τὸ αὐτοκίνητον . Εἰ γὰρ πᾶν τὸ ἑτεροκίνητον ὑπ’ ἄλλου κινούμενον κινεῖται , ἢ κύκλῳ αἱ κινήσεις , ἢ ἐκ’ ἀπείρον · ἀλλ’ οὔτε κύκλῳ , οὔτε ἐκ’ ἀπείρον , εἴπερ ὁρίσταί τῃ ἀρχῇ τὰ ὄντα πάντα , καὶ τὸ κινοῦν τοῦ κινουμένου χρείττον . Ἔσται τι ἄρα ἀκίνητον πρῶτον κινοῦν · ἀλλ’ εἰ ταῦτα , ἀνάγκη καὶ τὸ αὐτοκίνητον εἶναι . Εἰ γὰρ σταίη τὰ πάντα , τί ποτε ἔσται τὸ πρῶτως κινούμενον ; Οὔτε γὰρ τὸ ἀκίνητον ( οὐ γὰρ πέφυκεν ) οὔτε τὸ ἑτεροκίνητον ( ὑπ’ ἄλλου γὰρ κινεῖται ) · λείπεται ἄρα τὸ αὐτοκίνητον εἶναι τὸ πρῶτως κινούμενον · ἐπεὶ καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τῷ ἀκινήτῳ τὰ ἑτεροκίνητα συνάπτον , μέσον πῶς ὄν , κινοῦν τε ἅμα καὶ κινούμενον . Ἐχείνων γὰρ τὸ μὲν κινεῖ μόνον , τὸ δὲ κινεῖται μόνον . Πᾶν ἄρα τὸ ὃν ἢ ἀκίνητόν ἐστιν ἢ αὐτοκίνητον ἢ ἑτεροκίνητον · ἐκ δὴ τούτων κάκεινο φανερόν , ὅτι τῶν μὲν κινουμένων τὸ αὐτοκίνητον πρῶτον · τῶν δὲ κινοῦντων , τὸ ἀκίνητον . Περὶ ἀσωμάτου οὐσίας , καὶ τί ἴδιον αὐτῆς .
Lemmas: Πᾶν ὁ ὅς ἢ ἀκίνητος εἰμί ἢ κινέω · καί εἰμί κινέω , ἢ ὑπό ἑαυτοῦ ἢ ὑπό ἄλλος · καί εἰμί μέν ὑπό ἑαυτοῦ , αὐτοκίνητος εἰμί · εἰμί δέ ὑπό ἄλλος , ἑτεροκίνητος . Πᾶν ἄρα ἢ ἀκίνητος εἰμί ἢ αὐτοκίνητον ἢ ἑτεροκίνητος . Ἀνάγκη γάρ ὁ ετεροκίνητος εἰμί εἰμί καί ὁ ἀκίνητος , καί μεταξύ οὗτος ὁ αὐτοκίνητον . εἰμί γάρ πᾶς ὁ ἑτεροκίνητος ὑπό ἄλλος κινέω κινέω , ἢ κύκλος ὁ κινέω , ἢ ἐπίτεξ ἤπειρος · ἀλλά οὔτε κύκλος , οὔτε ἐπίτεξ ἤπειρος , εἴπερ ὁριστός πῃ ἀρχή ὁ εἰμί πᾶς , καί ὁ κινέω ὁ κινέω χρίω . εἰμί τίς ἄρα ἀκίνητος πρῶτος κινέω · ἀλλά εἰμί οὗτος , ἀνάγκη καί ὁ αὐτοκίνητον εἰμί . εἰμί γάρ ἵστημι ὁ πᾶς , τίς ποτός εἰμί ὁ πρῶτος κινέω ; οὔτε γάρ ὁ ἀκίνητος ( οὖον γάρ φύω ) οὔτε ὁ ἑτεροκίνητος ( ὑπό ἄλλος γάρ κινέω ) · λείπω ἄρα ὁ αὐτοκίνητον εἰμί ὁ πρῶτος κινέω · ἐπεί καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀκίνητος ὁ ετεροκίνητος συνάπτω , μέσος πῶς εἰμί , κινέω τε ἅμα καί κινέω . χείνω γάρ ὁ μέν κινέω μόνος , ὁ δέ κινέω μόνος . Πᾶν ἄρα ὁ ὅς ἢ ἀκίνητος εἰμί ἢ αὐτοκίνητον ἢ ἑτεροκίνητος · ἐκ δή οὗτος ἐκεῖνος φανερός , ὅτι ὁ μέν κινέω ὁ αὐτοκίνητον πρῶτος · ὁ δέ κινέω , ὁ ἀκίνητος . περι ἀσώματος οὐσία , καί τίς ἴδιος αὐτός .
proclus.institutio-theologica 15
Πᾶν τὸ πρὸς ἑαυτὸ ἐπιστρεπτικὸν ἀσώματον ἐστιν . Οὐδὲν γὰρ τῶν σωμάτων πρὸς ἑαυτὸ πέφυκεν ἐπιστρέφειν · εἰ γὰρ τὸ ἐπιστρέφον πρὸς τι συνάπτεται ἐκείνῳ , πρὸς δ’ ἐπιστρέφει , δῆλον δή , ὅτι καὶ τὰ μέρη <note>εν ( τῶ καστον ταῦτα Καὶ όντων , v . Εἰ ἀγαθὸν αὐτὴν , καὶ τὰ δὲ ἅμα ύμενα , τέρεται αθότης έν , καὶ . ἄρ - ov · καὶ μὲν ὑφ’ τεροχί - ητον ἢ καὶ τὸ Εἰ γάρ ται , ἢ κύκλῳ , δὲ ὄντα ταῦτα , αὐτὰ τὰ οὔτε τὸ ται ἄρα πεὶ καὶ νάπτον , Ἔχει - ητον ἢ δι τῶν κινούν - ἴδιον ώματόν πέφυκεν άπτεται τὰ μέρη</note> τοῦ σώματος πάντα πρὸς πάντα συνάψει τοῦ πρὸς ἑαυτὸ ἐπιστραφέντος . Τοῦτο γὰρ ἦν τὸ πρὸς ἑαυτὸ ἐπιστρέφειν , ὅταν ἐν γίνηται ἀμφω , τὸ τε ἐπιστραφέν , καὶ πρὸς δ ἐπιστράφη . Ἀδύνατον δὲ ἐπὶ σώματος τοῦτο , καὶ ὅλως τῶν μεριστῶν πάντων . Οὐ γὰρ ὅλον ὅλῳ συνάπτεται αὐτῷ τὸ μεριστόν διὰ τὸν τῶν μερῶν χωρισμόν , ἄλλων ἄλληχοῦ κειμένων . Οὐδὲν ἄρα σῶμα πρὸς ἑαυτὸ πέφυκεν ἐπιστρέφειν , ὡς ὅλον ἐπεστραφθαι πρὸς ὅλον . Εἰ τι ἄρα πρὸς ἑαυτὸ ἐπιστραπτικόν ἐστιν , ἀσώματον ἐστι καὶ ἀμερές .
Lemmas: Πᾶν ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρεπτικός ἀσώματος εἰμί . οὐδείς γάρ ὁ σῶμα πρός ἑαυτοῦ φύω ἐπιστρέφω · εἰμί γάρ ὁ ἐπιστρέφω πρός τίς συνάπτω ἐκεῖνος , πρός δέ ἐπιστρέφω , δῆλος δή , ὅτι καί ὁ μέρος <note>εν ( ὁ κάστον οὗτος καί εἰμί , v . εἰμί ἀγαθός αὐτός , καί ὁ δέ ἅμα ὑμήν , θέρω αθοος ἐν , καί . ἄρα - ov · καί μέν ὑπό τεροχί - εἰμί ἢ καί ὁ εἰμί γάρ ὁ , ἢ κύκλος , δέ εἰμί οὗτος , αὐτός ὁ οὔτε ὁ ὁ ἄρα πεῖ καί νάπτον , ἔχις - εἰμί ἢ Ζεύς ὁ κινέω - ἴδιος ὄμνυμι φύω ἅπτω ὁ μέρω ὁ σῶμα πᾶς πρός πᾶς συνάπτω ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω , ὅταν ἐν γίγνομαι ἄμφω , ὁ τε ἐπιστρέφω , καί πρός δ ἐπιστρέφω . ἀδύνατος δέ ἐπί σῶμα οὗτος , καί ὅλως ὁ μεριστός πᾶς . οὖον γάρ ὅλος ὅλος συνάπτω αὐτός ὁ μεριστός διά ὁ ὁ μέρος χωρισμός , ἄλλος ἄλληχοῦ κεῖμαι . οὐδείς ἄρα σῶμα πρός ἑαυτοῦ φύω ἐπιστρέφω , ὡς ὅλος ἐπιστρέφω πρός ὅλος . εἰμί τίς ἄρα πρός ἑαυτοῦ ἐπιστραπτικόν εἰμί , ἀσώματος εἰμί καί ἀμερής .
proclus.institutio-theologica 16
Πᾶν τὸ πρὸς ἑαυτὸ ἐπιστρεπτικὸν χωριστὴν οὐσίαν ἔχει παντὸς σώματος . Εἰ γὰρ ἀχώριστον εἴη σώματος οὐτινοσούν , οὐχ ἔχει τινὰ ἐνέργειαν σώματος χωριστόν · ἀδύνατον γὰρ ἀχωρίστου τῆς οὐσίας σωμάτων οὖσης , τὴν ἀπὸ τῆς οὐσίας ἐνέργειαν εἶναι χωριστήν . Ἔσται γὰρ οὕτως ἡ ἐνέργεια τῆς οὐσίας χρείττων · εἴπερ ἡ μὲν ἐπίδης ἐστι σωμάτων , ἡ δὲ αὐτάρκης ἑαυτῆς οὖσα , καὶ οὐ σωμάτων . Εἰ οὖν τι κατ’ οὐσίαν ἐστιν ἀχώριστον , καὶ κατ’ ἐνέργειαν ὁμοίως ἔχει καὶ ἔτι μᾶλλον ἀχώριστον . Εἰ δὲ τοῦτο οὐχ ἐπιστρέφει πρὸς ἑαυτό ( ἐπιστρέφον , ἄλλο ὃν σώματος , ἐνέργειαν ἔχει χωριζομένην σώματος , καὶ οὐ διὰ σώματος , οὐδὲ μετὰ σώματος , εἴπερ ἡ τε ἐνέργεια καὶ τὸ , πρὸς δ ἡ ἐνέργεια , οὐδὲν δεῖται τοῦ σώματος ) , χωριστὸν ἄρα πάντη σωμάτων ἐστι τὸ πρὸς ἑαυτὸ ἐπιστρέφον .
Lemmas: Πᾶν ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρεπτικός χωριστός οὐσία ἔχω πᾶς σῶμα . εἰμί γάρ ἀχώριστος εἰμί σῶμα ουτινοσεω , οὐ ἔχω τις ἐνέργεια σῶμα χωριστός · ἀδύνατος γάρ ἀχώριστος ὁ οὐσία σῶμα εἰμί , ὁ ἀπό ὁ οὐσία ἐνέργεια εἰμί χωριστής . εἰμί γάρ οὕτως ὁ ἐνέργεια ὁ οὐσία χρέω · εἴπερ ὁ μέν ἐπιδέω εἰμί σῶμα , ὁ δέ αὐτάρκης ἑαυτοῦ εἰμί , καί οὖον σῶμα . εἰμί οὖν τίς κατά οὐσία εἰμί ἀχώριστος , καί κατά ἐνέργεια ὁμοίως ἔχω καί ἔτι μᾶλλον ἀχώριστος . εἰμί δέ οὗτος οὐ ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ( ἐπιστρέφω , ἄλλος ὅς σῶμα , ἐνέργεια ἔχω χωρίζω σῶμα , καί οὖον διά σῶμα , οὐδέ μετά σῶμα , εἴπερ ὁ τε ἐνέργεια καί ὁ , πρός δ ὁ ἐνέργεια , οὐδείς δήω ὁ σῶμα ) , χωριστός ἄρα πάντῃ σῶμα εἰμί ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω .
proclus.institutio-theologica 17
Πᾶν τὸ ἑαυτὸ κινοῦν πρώτως , πρὸς ἑαυτὸ ἐστιν ἐπιστρεπτικόν · εἰ γὰρ κινεῖ ἑαυτὸ καὶ ἡ κινητικὴ ἐνέργεια αὐτοῦ πρὸς ἑαυτὸ ἐστι , καὶ ἐν ἅμα τὸ κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον · ἢ γὰρ μέρει μὲν κινεῖ , μέρει δὲ κινεῖται , [ ἢ ὅλον κινεῖ καὶ κινεῖται , ] ἢ ἐμπαλιν . Ἄλλ’ εἰ μέρος μὲν ἄλλο ἐστι τὸ κινοῦν , μέρος δὲ ἄλλο τὸ κινούμενον , οὐκ ἔσται καθ’ ἑαυτὸ αὐτοκίνητον , ἐκ μὴ αὐτοκινητῶν ὑφεστώς , ἀλλὰ δοκοῦν μὲν αὐτοκίνητον , οὐχ ὃν δὲ κατ’ οὐσίαν τοιούτον . Εἰ δὲ ὅλον κινεῖ , μέρος δὲ κινεῖται , ἢ ἐμπαλιν , ἔσται τι μέρος ἐν ἀμφοτέροις , καθ’ ἓν ἅμα κινοῦν καὶ κινούμενον . Καὶ τοῦτο ἐστι τὸ πρώτως αὐτοκίνητον · εἰ δὲ ἐν καὶ αὐτὸ κινεῖ καὶ κινεῖται , τὴν τοῦ κινεῖν ἐνέργειαν πρὸς ἑαυτὸ ἔχει , κινητικὸν ἑαυτοῦ ὂν · πρὸς δὲ ἐνεργεῖ , πρὸς τοῦτο ἐπέστραπται · πᾶν ἄρα τὸ ἑαυτὸ κινοῦν πρώτως , πρὸς ἑαυτὸ ἐστιν ἐπιστρεπτικόν .
Lemmas: Πᾶν ὁ ἑαυτοῦ κινέω πρῶτος , πρός ἑαυτοῦ εἰμί ἐπιστρεπτικός · εἰμί γάρ κινέω ἑαυτοῦ καί ὁ κινητικός ἐνέργεια αὐτός πρός ἑαυτοῦ εἰμί , καί ἐν ἅμα ὁ κινέω καί ὁ κινέω · ἢ γάρ μέρος μέν κινέω , μέρος δέ κινέω , [ ἢ ὅλος κινέω καί κινέω , ] ἢ ἐμπαλῶ . ἄλλος εἰμί μέρος μέν ἄλλος εἰμί ὁ κινέω , μέρος δέ ἄλλος ὁ κινέω , οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ αὐτοκίνητον , ἐκ μή αυτοκίνητο ὑφεστώς , ἀλλά δοκέω μέν αὐτοκίνητον , οὐ ὅς δέ κατά οὐσία τοιοῦτος . εἰμί δέ ὅλος κινέω , μέρος δέ κινέω , ἢ ἐμπαλῶ , εἰμί τίς μέρος ἐν ἀμφότερος , κατά εἷς ἅμα κινέω καί κινέω . καί οὗτος εἰμί ὁ πρῶτος αὐτοκίνητον · εἰμί δέ ἐν καί αὐτός κινέω καί κινέω , ὁ ὁ κινέω ἐνέργεια πρός ἑαυτοῦ ἔχω , κινητικός ἑαυτοῦ εἰμί · πρός δέ ἐνεργέω , πρός οὗτος ἐπιστρέφω · πᾶς ἄρα ὁ ἑαυτοῦ κινέω πρῶτος , πρός ἑαυτοῦ εἰμί ἐπιστρεπτικός .
proclus.institutio-theologica 18
Πᾶν τὸ τὸ εἶναι χορηγοῦν ἄλλοις , αὐτὸ πρώτως ἐστὶ ταῦτο , οὐ μεταδίδωσι τοῖς χορηγουμένοις · εἰ γὰρ αὐτὸ τὸ εἶναι δίδωσι , καὶ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας ποιεῖται τὴν μετάδοσιν , ὁ μὲν δίδωσιν , ὑφειμένον ἐστὶ τῆς αὐτοῦ οὐσίας , ὁ δὲ ἐστι , μειζόνως ἐστὶ καὶ τελειότερος · εἴπερ πᾶν τὸ ὑποστατικὸν τινος χρείττόν ἐστιν τῆς τοῦ ὑφισταμένου φύσεως · τοῦ δοθέντος ἄρα τὸ ἐν αὐτῷ τῷ δεδοκότι χρείττόνως ἐστί · καὶ ὅπερ ἔκεινο μέν ἐστι , ἀλλ’ οὐ ταὐτὸν ἐκείνω · πρώτως γὰρ ἐστι · τὸ δὲ δευτέρως · ἀνάγκη γὰρ ἢ τὸ αὐτὸ εἶναι ἑκάτερον καὶ ἕνα λόγον ἀμφοτέρων , ἢ μηδὲν εἶναι κοινόν , μηδὲ ταὐτὸν ἐν ἀμφοῖν , ἢ τὸ μὲν πρῶτως εἶναι , τὸ δὲ δευτέρως . Ἀλλ’ εἰ μὲν ὁ αὐτὸς λόγος , οὐχ ἂν ἔτι τὸ μὲν αἴτιον εἴη , τὸ δὲ ἀποτέλεσμα . Οὐδ’ αὖ τὸ μὲν καθ’ ἑαυτό , τὸ δὲ ἐν τῷ μετασχόντι · οὔδὲ τὸ μὲν ποιοῦν , τὸ δὲ γινόμενον . Εἰ δὲ μηδὲν ἔχει ταὐτόν , οὐχ ἂν εἶναι θάτερον ὑφίστατο τὸ λοιπόν , μηδὲν πρὸς εἶναι τὸ ἐκείνου κοινωνοῦν . Αἴπεται ἄρα τὸ μὲν εἶναι πρῶτως , ὁ δίδωσι · τὸ δὲ δευτέρως , ὁ τὸ διδόμενον ἐστὶν ἐν οἷς αὐτῷ τῷ εἶναι ἐκ θάτερου χορηγεῖται .
Lemmas: Πᾶν ὁ ὁ εἰμί χορηγέω ἄλλος , αὐτός πρῶτος εἰμί ταῦτο , οὖον μεταδίδωμι ὁ χορηγέω · εἰμί γάρ αὐτός ὁ εἰμί δίδωμι , καί ἀπό ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ποιέω ὁ μετάδοσις , ὁ μέν δίδωμι , ὑφίημι εἰμί ὁ αὐτός οὐσία , ὁ δέ εἰμί , μέγας εἰμί καί τέλειος · εἴπερ πᾶς ὁ ὑποστατικός τις χρέω εἰμί ὁ ὁ ὑφίστημι φύσις · ὁ δίδωμι ἄρα ὁ ἐν αὐτός ὁ δίδωμι χρειττοναω εἰμί · καί ὅσπερ ἐκεῖνος μέν εἰμί , ἀλλά οὖον αὐτός ἐκεῖνος · πρῶτος γάρ εἰμί · ὁ δέ δύο · ἀνάγκη γάρ ἢ ὁ αὐτός εἰμί ἑκάτερος καί εἷς λόγος ἀμφότερος , ἢ μηδείς εἰμί κοινός , μηδέ αὐτός ἐν ἄμφω , ἢ ὁ μέν πρῶτος εἰμί , ὁ δέ δύο . ἀλλά εἰμί μέν ὁ αὐτός λόγος , οὐ εἄν ἔτι ὁ μέν αἴτιος εἰμί , ὁ δέ ἀποτέλεσμα . οὐ αὖος ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐν ὁ μετέχω · οὐδέ ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ γίγνομαι . εἰμί δέ μηδείς ἔχω αὐτός , οὐ εἄν εἰμί ἕτερος ὑφίστημι ὁ λοιπός , μηδείς πρός εἰμί ὁ ἐκεῖνος κοινωνέω . αιπω ἄρα ὁ μέν εἰμί πρῶτος , ὁ δίδωμι · ὁ δέ δύο , ὁ ὁ δίδωμι εἰμί ἐν ὅς αὐτός ὁ εἰμί ἐκ θατέρου χορηγέω .
proclus.institutio-theologica 19
Πᾶν τὸ πρῶτως ἐνυπάρχον τινὶ φύσει τῶν πάντων πάσι παρέστι τοῖς κατ’ ἐκείνην τὴν φύσιν τεταγμένοις καθ’ ἕνα λόγον καὶ ὡσαύτως · εἰ γὰρ μὴ πάντα ὡσαύτως , ἀλλὰ τοῖς μὲν , τοῖς δ’ οὔ , δῆλον , ὡς οὐχ ἐν ἐκείνῃ τῇ φύσει πρῶτως , ἀλλ’ ἐν ἄλλοις μὲν πρῶτως , ἐν ἄλλοις δὲ δευτέρως , τοῖς ποτε μετέχουσιν · γὰρ ποτὲ μὲν ὑπάρχον , ποτὲ δὲ μή , οὐ πρῶτως οὐδὲ καθ’ αὐτὸ ὑπάρχει · ἀλλ’ ἐπεισοδιώδες ἐστὶ καὶ ἀλλαγὴν θεν ἐφήκον , οἷς ἂν οὕτως ὑπάρχει .
Lemmas: Πᾶν ὁ πρῶτος ἐνυπάρχω τις φύσις ὁ πᾶς πᾶς πάρειμι ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ φύσις τάσσω κατά εἷς λόγος καί ὡσαύτως · εἰμί γάρ μή πᾶς ὡσαύτως , ἀλλά ὁ μέν , ὁ δέ οὖον , δῆλος , ὡς οὐ ἐν ἐκεῖνος ὁ φύσις πρῶτος , ἀλλά ἐν ἄλλος μέν πρῶτος , ἐν ἄλλος δέ δύο , ὁ ποτός μετέχω · γάρ ποτέ μέν ὑπάρχω , ποτέ δέ μή , οὖον πρῶτος οὐδέ κατά αὐτός ὑπάρχω · ἀλλά ἐπεισοδιώδης εἰμί καί ἀλλαγή τίθημι ἐφήκω , ὅς εἄν οὕτως ὑπάρχω .
proclus.institutio-theologica 22
Πᾶν τὸ πρῶτως καὶ ἀρχικῶς ὃν καθ’ ἑκάστην τάξιν ἓν ἐστι , καὶ οὔτε δύο οὔτε πλείω δυοίν , ἀλλὰ μονογενὲς πᾶν . Ἔστω γὰρ ( εἰ δυνατόν ) δύο · τὸ γὰρ ἀπὸ ἀδύνατον καὶ πλειόνων ὄντων . Εἰ οὖν ἑκάτερον τούτων , ὃ λέγεται πρῶτως , ἢ τὸ ἐξ ἀμφοῖν . Ἄλλ’ εἰ μὲν τὸ ἐξ ἀμφοῖν , ἓν ἂν εἴη πάλιν καὶ οὐ δύο τὰ πρῶτα . Εἰ δὲ ἑκάτερον , ἢ ἑκατέρου θάτερον , [ καὶ οὐ πρῶτον ἕκαστον ὅν ] , ἢ ἐπίσης ἀμφω . Ἀλλ’ εἰ ἐπίσης , οὔδετερον ἔτι ἔσται πρῶτως . Εἰ γὰρ τὸ ἕτερον πρῶτως , τοῦτο δὲ οὐ ταὐτὸν τῷ ἑτέρῳ , τί ἔσται τῆς τάξεως ἐκείνης ; ὁ γὰρ μηδὲν ἄλλο ἔστιν ἢ ὁ λέγεται , τοῦτό ἐστι πρῶτως · τούτων δὲ ἑκάτερον ἕτερον ὅν , ἔστι τε ἅμα , καὶ οὐχ ἔστιν , ὁ λέγεται . Εἰ οὖν ταῦτα διαφέρει μὲν ἀλλήλων , οὐ καθόσον ἕκαστον ἔστιν , ὁ λέγεται , πρῶτως διαφέρει . Τοῦτο γὰρ πρῶτον τὸ ταὐτὸν πέπονθεν . Οὐχ ἀμφω ἔσται πρῶτως , ἀλλ’ ἕκείνο , ὃ ἀμφω μετασχόντα πρῶτως εἶναι λέγεται . Ἐξ δὴ τούτων φανερὸν , ὅτι τὸ πρῶτως ὅν , ἕκαστον ἕκαστον , ἀλλ’ οὐ δύο τὰ πρῶτως ὄντα ἢ πλείω . Καὶ ὁ πρώτιστος νοῦς εἷς μόνος , ἀλλ’ οὐ δύο οἱ πρῶτοι νόες . Καὶ ἡ πρωτίστη ψυχὴ μία , καὶ ἐφ’ ἑκάστου τῶν εἰδῶν , οἷον τὸ πρῶτως καλόν , τὸ πρῶτως ἴσον . Καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως · οὕτω δὲ καὶ τὸ τοῦ ζῴου εἶδος , ἐν τὸ πρῶτον , καὶ τὸ τοῦ ἀνθρώπου . Ἡ γὰρ αὕτη ἀπόδειξις . Περὶ τοῦ ἀμεθέκτου .
Lemmas: Πᾶν ὁ πρῶτος καί ἀρχικός ὅς κατά ἕκαστος τάξις εἷς εἰμί , καί οὔτε δύο οὔτε πλείων δύο , ἀλλά μονογενής πᾶς . ἔστω γάρ ( εἰμί δυνατός ) δύο · ὁ γάρ ἀπό ἀδύνατος καί πλείων εἰμί . εἰμί οὖν ἑκάτερος οὗτος , ὅς λέγω πρῶτος , ἢ ὁ ἐκ ἄμφω . ἄλλος εἰμί μέν ὁ ἐκ ἄμφω , εἷς εἄν εἰμί πάλιν καί οὖον δύο ὁ πρῶτος . εἰμί δέ ἑκάτερος , ἢ ἑκάτερος ἕτερος , [ καί οὖον πρῶτος ἕκαστος ὅς ] , ἢ ἐπίσης ἄμφω . ἀλλά εἰμί ἐπίσης , οὐδέτερος ἔτι εἰμί πρῶτος . εἰμί γάρ ὁ ἕτερος πρῶτος , οὗτος δέ οὖον αὐτός ὁ ἕτερος , τίς εἰμί ὁ τάξις ἐκεῖνος ; ὁ γάρ μηδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ λέγω , οὗτος εἰμί πρῶτος · οὗτος δέ ἑκάτερος ἕτερος ὅς , εἰμί τε ἅμα , καί οὐ εἰμί , ὁ λέγω . εἰμί οὖν οὗτος διαφέρω μέν ἀλλήλων , οὖον καθόσον ἕκαστος εἰμί , ὁ λέγω , πρῶτος διαφέρω . οὗτος γάρ πρῶτος ὁ αὐτός πάσχω . οὐχ ἄμφω εἰμί πρῶτος , ἀλλά ἐκεῖνος , ὅς ἄμφω μετέχω πρῶτος εἰμί λέγω . ἐς δή οὗτος φανερός , ὅτι ὁ πρῶτος ὅς , ἕκαστος ἕκαστος , ἀλλά οὖον δύο ὁ πρῶτος εἰμί ἢ πλείων . καί ὁ πρῶτος νόος εἷς μόνος , ἀλλά οὖον δύο ὁ πρῶτος νόος . καί ὁ πρῶτος ψυχή εἷς , καί ἐπί ἕκαστος ὁ εἶδος , οἷος ὁ πρῶτος καλός , ὁ πρῶτος ἴσος . καί ἐπί πᾶς ὁμοίως · οὗτος δέ καί ὁ ὁ ζῷον εἶδος , ἐν ὁ πρῶτος , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ οὗτος ἀπόδειξις . περι ὁ ἀμέθεκτος .
proclus.institutio-theologica 23
Πᾶν τὸ ἀμέθεκτον ὑφίστησιν ἀφ’ ἑαυτοῦ τὰ μετεχόμενα . Καὶ πᾶσαι αἱ μετεχόμεναι ὑποστάσεις εἰς ἀμεθέκτους ὑπάρξεις ἀνατείνονται . Τὸ μὲν γὰρ ἀμέθεκτον , μονάδος ἔχον λόγον , ἕκαστον ἑαυτοῦ ὅν , καὶ οὐχ ἄλλου , καὶ ἐξηρημένον τῶν μετεχόντων , ἀπογεννᾷ τὰ μετέχεσθαι δυνάμενα . Εἰ γὰρ ἀγονον , ἐστήκεται καθ’ αὑτό , καὶ οὐδὲν ἂν ἔχοι τίμιον ἢ δώσει τι ἀφ’ ἑαυτοῦ , καὶ τὸ μὲν λαβὸν μετέσχε , τὸ δὲ δοθὲν ὑπέστη μετεχομένως . Τὸ δὲ μετεχόμενον πᾶν τινος γενόμενον ἀφ’ οὗ μετέχεται , τινὸς γενομένου δευτέρου ἔστι τοῦ πᾶσιν ὁμοίως παρόντος καὶ πάντων ἀφ’ ἑαυτοῦ πληρώσαντος · τὸ μὲν γὰρ ἐν ἕνι ὅν , ἐν τοῖς ἄλλοις οὐχ ἔστιν . Τὸ δὲ πᾶσιν ὡσαύτως παρόν , ἵνα πᾶσιν ἐλλάμπη , οὐχ ἐν ἕνι ἔστιν , ἀλλὰ πρὸ τῶν πάντων . Ἡ γὰρ πᾶσιν ἔστιν , ἢ ἐν ἕνι τῶν πάντων , ἢ πρὸ τῶν πάντων . Ἀλλὰ τὸ μὲν ἐν πᾶσιν ὅν , μερισθὲν εἰς πάντα , πάλιν ἄλλου ἂν ἔδειτο τοῦ τὸ μερισθὲν ἐνίζοντος . Καὶ οὐχ ἕκαστον τοῦ αὐτοῦ μετέχοι πάντα · ἀλλὰ τὸ μὲν ἄλλου , τὸ δὲ ἄλλου , τοῦ ἕνος μερισθέντος . Εἰ δὲ ἐν ἕνι τῶν πάντων , οὐκέτι τῶν πάντων ἔσται , ἀλλ’ ἑνός · εἰ οὖν καὶ κοινὸν τῶν μετέχειν δυναμένων καὶ τὸ αὐτὸ πάντων , πρὸ τῶν πάντων ἔσται · τοῦτο ἀμέθεκτον .
Lemmas: Πᾶν ὁ ἀμέθεκτος ὑφίστημι ἀπό ἑαυτοῦ ὁ μετέχω . καί πᾶς ὁ μετέχω ὑπόστασις εἰς ἀμέθεκτος ὕπαρξις ἀνατείνω . ὁ μέν γάρ ἀμέθεκτος , μόνος ἔχω λόγος , ἕκαστος ἑαυτοῦ ὅς , καί οὐ ἄλλος , καί ἐξαιρέω ὁ μετέχω , ἀπογεννάω ὁ μετέχω δύναμαι . εἰμί γάρ ἄγονος , ἑστήκω κατά ἑαυτοῦ , καί οὐδείς εἄν ἔχω τίμιος ἢ δίδωμι τίς ἀπό ἑαυτοῦ , καί ὁ μέν λαμβάνω μετέχω , ὁ δέ δίδωμι ὑφίστημι μετεχομένως . ὁ δέ μετέχω πᾶς τις γίγνομαι ἀπό ὅς μετέχω , τις γίγνομαι δύο εἰμί ὁ πᾶς ὁμοίως πάρειμι καί πᾶς ἀπό ἑαυτοῦ πληρόω · ὁ μέν γάρ ἐν ἐν ὅς , ἐν ὁ ἄλλος οὐ εἰμί . ὁ δέ πᾶς ὡσαύτως πάρειμι , ἵνα πᾶς ἐλλάμπω , οὐ ἐν ἐν εἰμί , ἀλλά πρό ὁ πᾶς . ὁ γάρ πᾶς εἰμί , ἢ ἐν ἐν ὁ πᾶς , ἢ πρό ὁ πᾶς . ἀλλά ὁ μέν ἐν πᾶς ὅς , μερίζω εἰς πᾶς , πάλιν ἄλλος εἄν δήω ὁ ὁ μερίζω ἐνίζω . καί οὐ ἕκαστος ὁ αὐτός μετέχω πᾶς · ἀλλά ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος , ὁ ἕνος μερίζω . εἰμί δέ ἐν ἐν ὁ πᾶς , οὐκέτι ὁ πᾶς εἰμί , ἀλλά εἷς · εἰμί οὖν καί κοινός ὁ μετέχω δύναμαι καί ὁ αὐτός πᾶς , πρό ὁ πᾶς εἰμί · οὗτος ἀμέθεκτος .
proclus.institutio-theologica 24
Πᾶν τὸ μετέχον τοῦ μετεχομένου καταδεέστερον , καὶ τὸ μετεχόμενον τοῦ ἀμεθέκτου . Τὸ γ μετέχον , πρὸ τῆς μεθέξεως ἀτελὲς ὄν , τέλειον δὲ τῇ μεθέξει γεγόμενον , δεύτερόν ἐστι πάντως τοῦ μετεχομένου , καθὸ τέλειόν ἐστι μετασχόν . Ἡ γὰρ ἀτελὲς ἦν , καὶ τοῦτο τοῦ μετασχεθέντος , ὁ ποιεῖ τέλειον αὐτό , καταδεέστερον . Τὸ δὲ μετεχόμενον τινὸς ὄν , καὶ οὐ πάντων , τοῦ πάντων ὄντος , καὶ οὐ τινός , πάλιν ὑφεῖμένην ἔλαχεν ὑπαρξιν . Τὸ μὲν γὰρ τῷ πάντων αἰτίῳ συγγενέστερον · τὸ δὲ ἧττον συγγενές . Ἦγεῖται δρα τὸ μὲν ἀμέδεκτον τῶν μετεχομένων · ταῦτα δὲ τῶν μετεχόντων . Ὡς γὰρ συνελόντι φάναι , τὸ μὲν ἐστὶν ἕν πρὸ τῶν πολλῶν · τὸ δὲ μετεχόμενον ἐν τοῖς πολλοῖς , ἐν ἅμα καὶ οὐχ ἕν · τὸ δὲ μετέχον πᾶν οὐχ ἕν , ἅμα καὶ ἕν . Περὶ τελείου .
Lemmas: Πᾶν ὁ μετέχω ὁ μετέχω καταδεής , καί ὁ μετέχω ὁ ἀμέθεκτος . ὁ γ μετέχω , πρό ὁ μέθεξις ἀτελής εἰμί , τέλειος δέ ὁ μετέχω γίγνομαι , δεύτερος εἰμί πάντως ὁ μετέχω , καθό τέλειος εἰμί μετέχω . ὁ γάρ ἀτελής εἰμί , καί οὗτος ὁ μετέχω , ὁ ποιέω τέλειος αὐτός , καταδεής . ὁ δέ μετέχω τις εἰμί , καί οὖον πᾶς , ὁ πᾶς εἰμί , καί οὖον τις , πάλιν ὑφίημι λαγχάνω ὕπαρξις . ὁ μέν γάρ ὁ πᾶς αἴτιος συγγενής · ὁ δέ κακός συγγενής . ἡγέομαι δράω ὁ μέν ἀναδέχομαι ὁ μετέχω · οὗτος δέ ὁ μετέχω . ὡς γάρ συναιρέω φαίνω , ὁ μέν εἰμί εἷς πρό ὁ πολύς · ὁ δέ μετέχω ἐν ὁ πολύς , ἐν ἅμα καί οὐ εἷς · ὁ δέ μετέχω πᾶς οὐ εἷς , ἅμα καί εἷς . περι τέλειος .
proclus.institutio-theologica 25
Πᾶν τὸ τέλειον εἰς ἀπογεννήσεις πρόεισιν , ὧν δύναται παράγειν , αὐτὸ μιμούμενον τὴν μίαν τῶν ὅλων ἀρχήν . Ὡς γὰρ ἐκεῖνη διὰ τὴν ἀγαθότητα τὴν ἑαυτῆς πάντων ἐστὶν ἐνιαίως ὑποστατικὴ τῶν ὄντων · ( ταὐτὸν γὰρ τἀγαθὸν καὶ τὸ ἕν · ὥστε καὶ τὸ ἀγαθοειδῶς τῷ ἐνιαίως ταυτόν · ) οὕτω καὶ τὰ μετ' ἐκεῖνην διὰ τὴν τελειότητα τὴν ἑαυτῶν ἄλλα γεννᾶν ἐπείγεται καταδεέστερα τῆς ἑαυτῶν οὐσίας · ἢ τε γὰρ τελειότης τἀγαθοῦ μοιρὰ τίς ἐστι , καὶ τὸ τελειόν , ἢ τέλειον , μιμεῖται τἀγαθόν . Ἐκεῖνο δὲ πάντων ἦν ὑποστατικόν . Ὥστε καὶ τὸ τέλειον , ὧν δύναται , παρακτικόν ἐστι κατὰ φύσιν . Καὶ τὸ μὲν τελειότερον , ὅσω περ ἂν ἡ τελειότερον , τοσοῦτῳ πλείονων αἴτιον · τὸ γὰρ τελειότερον μᾶλλον τἀγαθοῦ μετέχει . Τοῦτο δὲ ἐγγύτερω τοῦ ἀγαθοῦ , τοῦτο δὲ συγγενέστερον τῷ πάντων αἰτίῳ , τοῦτο δὲ πλείονων αἴτιον · τὸ δὲ ἀτελέστερον , ὅσω περ ἂν ἀτελέστερον ἡ , τόσω δὲ μᾶλλον ἐλασσόνων αἴτιον . Πορρώτερον γὰρ ὄν τοῦ παντὸς παράγοντος , ἐλασσόνων ἐστὶν ὑποστατικόν . Τῷ γὰρ πάντα ὑφιστάνειν , ἢ κοσμεῖν , ἢ τελειοῦν , ἢ συνέχειν , ἢ ζωοποιεῖν , ἢ δημιουργεῖν , τὸ μὲν ἐπὶ πλείονων ἕκαστα τούτων δράν συγγενές · τὸ δ' ἐπὶ ἐλασσόνων ἀλλοτριώτερον . Ἐκ δὴ τούτων φανερόν , ὅτι τὸ πορρώτατον τῆς ἀρχῆς τῶν πάντων ἀγονόν ἐστι καὶ οὐδενὸς αἴτιον · εἰ γὰρ τι γεννᾷ , καὶ ἔχει τι μεθ' ἑαυτοῦ , δῆλον , ὡς οὐκέτ' ἂν εἴη πορρώτατον , ἀλλ' ὁ παρήγαγε , πορρώτερω ἐκείνης , αὐτὸ δὲ ἐγγύτερον τῷ παραγαγεῖν · καὶ , ὅτι ἄλλο μιμούμενον τὴν πάντων παρακτικὴν τὴν τῶν ὄντων αἰτίαν .
Lemmas: Πᾶν ὁ τέλειος εἰς ἀπογέννησις πρόειμι , ὅς δύναμαι παράγω , αὐτός μιμέομαι ὁ εἷς ὁ ὅλος ἀρχή . ὡς γάρ ἐκεῖνος διά ὁ ἀγαθότης ὁ ἑαυτοῦ πᾶς εἰμί ενιαίως υποστατικός ὁ εἰμί · ( αὐτός γάρ ἀγαθός καί ὁ εἷς · ὥστε καί ὁ ἀγαθοειδῶς ὁ ενιαίως αὐτός · ) οὗτος καί ὁ μετά ἐκεῖνος διά ὁ τελειότης ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος γεννάω ἐπείγω καταδεής ὁ ἑαυτοῦ οὐσία · ἢ τε γάρ τελειότης ἀγαθός μοῖρα τίς εἰμί , καί ὁ τέλειος , ἢ τέλειος , μιμέομαι τἀγαθόν . ἐκεῖνος δέ πᾶς εἰμί ὑποστατικός . ὥστε καί ὁ τέλειος , ὅς δύναμαι , παρακτικός εἰμί κατά φύσις . καί ὁ μέν τέλειος , ὅσος περ εἄν ὁ τέλειος , τοσοῦτος π́λυος αἴτιος · ὁ γάρ τέλειος μᾶλλον ἀγαθός μετέχω . οὗτος δέ ἐγγύς ὁ ἀγαθός , οὗτος δέ συγγενής ὁ πᾶς αἴτιος , οὗτος δέ π́λυος αἴτιος · ὁ δέ ἀτελής , ὅσος περ εἄν ἀτελής ὁ , τόσος δέ μᾶλλον μικρός αἴτιος . πρόσω γάρ εἰμί ὁ πᾶς παράγω , μικρός εἰμί ὑποστατικός . ὁ γάρ πᾶς ὑφίστημι , ἢ κοσμέω , ἢ τελειόω , ἢ συνόχωκα , ἢ ζωοποιέω , ἢ δημιουργέω , ὁ μέν ἐπί π́λυος ἕκαστος οὗτος δράω συγγενής · ὁ δέ ἐπί μικρός ἀλλότριος . ἐκ δή οὗτος φανερός , ὅτι ὁ πόρρος ὁ ἀρχή ὁ πᾶς ἄγονος εἰμί καί οὐδείς αἴτιος · εἰμί γάρ τίς γεννάω , καί ἔχω τίς μετά ἑαυτοῦ , δῆλος , ὡς οὐκέτι εἄν εἰμί πόρρος , ἀλλά ὁ παράγω , πόρρος ἐκεῖνος , αὐτός δέ ἐγγύς ὁ παράγω · καί , ὅτι ἄλλος μιμέομαι ὁ πᾶς παρακτικός ὁ ὁ εἰμί αἴτιος .
proclus.institutio-theologica 26
Πᾶν τὸ παρακτικὸν αἴτιον ἄλλων , μένον αὐτὸ ἐφ' ἑαυτοῦ , παράγει τὰ μετ' αὐτὸ καὶ τὰ ἔφεξης · εἰ γὰρ μιμεῖται τὸ ἕν , ἐκεῖνο δὲ ἀκινήτως ὑφίστησι τὰ μετ' αὐτό , καὶ πᾶν τὸ παράγον ὡσαύτως ἔχει τὴν τοῦ παράγειν αἰτίαν . Ἀλλὰ μήν καὶ τὸ ἕν ἀκινήτως ὑφίστησι · εἰ γὰρ διὰ κινήσεως ἢ ἐν αὐτῷ ἡ κίνησις , καὶ κινούμενον οὐδὲ ἕν ἐτι ἔσται , μεταβάλλον ἐκ τοῦ ἕν · ἢ εἰ μετ’ αὐτὸ ἡ κίνησις , καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἔσται , καὶ ἐπ’ ἀπειρον , ἢ ἀκινήτως παράξει τὸ ἕν , καὶ πᾶν τὸ παράγον μιμήσεται τὸ ἕν καὶ τὴν παρακτικὴν τῶν ὅλων αἰτίαν . Ἐκ γὰρ τοῦ πρώτως πανταχοῦ τὸ μὴ πρώτως , ὥστε καὶ ἐκ τοῦ πάντων παρακτικοῦ τὸ τινῶν παρακτικόν . Καὶ ἅπαν ἄρα τὸ παραγόμενον ἐφ’ ἑαυτὸ παράγει τὰ ἑφεξῆς · ἀνελαττώτων ἄρα τῶν παραγόντων μενόντων , τὰ δεύτερα παράγεται ὑπ’ αὐτῶν · γὰρ ὁπωσοῦν ἐλαττούμενον μένειν ἀδύνατον , οὕτως ἔστιν .
Lemmas: Πᾶν ὁ παρακτικός αἴτιος ἄλλος , μένω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ , παράγω ὁ μετά αὐτός καί ὁ ἐφεξής · εἰμί γάρ μιμέομαι ὁ εἷς , ἐκεῖνος δέ ἀκίνητος ὑφίστημι ὁ μετά αὐτός , καί πᾶς ὁ παράγω ὡσαύτως ἔχω ὁ ὁ παράγω αἴτιος . ἀλλά μείς καί ὁ εἷς ἀκίνητος ὑφίστημι · εἰμί γάρ διά κίνησις ἢ ἐν αὐτός ὁ κίνησις , καί κινέω οὐδέ εἷς ἔτι εἰμί , μεταβάλλω ἐκ ὁ εἷς · ἢ εἰμί μετά αὐτός ὁ κίνησις , καί ἐκ ὁ εἷς εἰμί , καί ἐπί ἤπειρος , ἢ ἀκίνητος παράγω ὁ εἷς , καί πᾶς ὁ παράγω μιμέομαι ὁ εἷς καί ὁ παρακτικός ὁ ὅλος αἴτιος . ἐκ γάρ ὁ πρῶτος πανταχοῦ ὁ μή πρῶτος , ὥστε καί ἐκ ὁ πᾶς παρακτικός ὁ τις παρακτικός . καί ἅπας ἄρα ὁ παράγω ἐπί ἑαυτοῦ παράγω ὁ ἐφεξῆς · ἀνέλατος ἄρα ὁ παράγω μένω , ὁ δύο παράγω ὑπό αὐτός · γάρ ὁπωσοῦν ἐλασσόω μένω ἀδύνατος , οὕτως εἰμί .
proclus.institutio-theologica 27
Πᾶν τὸ παράγον διὰ τελειότητα καὶ δυνάμει περιουσίαν παρακτικόν ἐστι τῶν δευτέρων . Εἰ γὰρ μὴ διὰ τὸ τέλειον , ἀλλ’ ἔλλειπον κατὰ τὴν δύναμιν παρήγαγεν , οὐδ’ ἂν τὴν ἑαυτοῦ τάξιν ἀκίνητον ἠδύνατο φυλάττειν . Τὸ γὰρ δι’ ἔλλειψιν καὶ ἀσθένειαν ἄλλω τὸ εἶναι παρεχόμενον , τῇ ἑαυτοῦ τροπῇ καὶ ἀλλοιώσει τὴν ὑπόστασιν ἐκείνω παρέχεται . Μένει δέ , οἷον ἔστι , πρὸ τὸ παράγον . Καὶ μενόντος , τὸ μετ’ αὐτὸ πρόεισι . Πλῆρες ἄρα καὶ τέλειον ὑπάρχον , τὰ δεύτερα ὑφίστησιν ἀκινήτως καὶ ἀνελαττώτως , αὐτὸ δὲ , ὅπερ ἔστι , καὶ οὔτε μεταβάλλον εἰς ἐκεῖνα , οὔτε ἐλαττούμενον . Οὐ γὰρ ἀπομερισμός ἐστι τοῦ παραγόντος τὸ παραγόμενον · οὔδε γὰρ γενέσει τοῦτο προσῆκεν , οὔδε τοῖς γεννητικοῖς αἰτίοις · οὔδε μετάβασις · οὐ γὰρ ὑπάρχει γίνεται τοῦ προϊόντος · μένει γὰρ , οἷον ἔστι . Καὶ τὸ παραγόμενον ἄλλο παρ’ αὐτὸ ἔστιν . Ἀναλλοίωτον ἄρα τὸ γεννῶν ἵδρυται καὶ ἀνελάττωτον , καὶ διὰ γόνιμον δύναμιν ἑαυτὸ πολλαπλασιάζον , καὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ δευτέρας ὑποστάσεις παρεχόμενον .
Lemmas: Πᾶν ὁ παράγω διά τελειότης καί δύναμις περιουσία παρακτικός εἰμί ὁ δύο . εἰμί γάρ μή διά ὁ τέλειος , ἀλλά ἐλλείπω κατά ὁ δύναμις παράγω , οὐδέ εἄν ὁ ἑαυτοῦ τάξις ἀκίνητος δύναμαι φυλάσσω . ὁ γάρ διά ἔλλειψις καί ἀσθένεια ἄλλος ὁ εἰμί παρέχω , ὁ ἑαυτοῦ τροπή καί ἀλλοιόω ὁ ὑπόστασις ἐκεῖνος παρέχω . μένω δέ , οἷος εἰμί , πρό ὁ παράγω . καί Μένων , ὁ μετά αὐτός πρόειμι . Πλήρης ἄρα καί τέλειος ὑπάρχω , ὁ δύο ὑφίστημι ἀκίνητος καί ἀνέλατος , αὐτός δέ , ὅσπερ εἰμί , καί οὔτε μεταβάλλω εἰς ἐκεῖνος , οὔτε ἐλασσόω . οὖον γάρ ἀπομερισμός εἰμί ὁ παράγω ὁ παράγω · οὐδέ γάρ γένεσις οὗτος προσήκω , οὐδέ ὁ γεννητικός αἴτιος · οὐδέ μετάβασις · οὖον γάρ ὑπάρχω γίγνομαι ὁ πρόειμι · μένω γάρ , οἷος εἰμί . καί ὁ παράγω ἄλλος παρά αὐτός εἰμί . ἀναλλοίωτος ἄρα ὁ γεννάω ἱδρύω καί ἀνελάττωτον , καί διά γόνιμος δύναμις ἑαυτοῦ πολλαπλασιάζω , καί ἀπό ἑαυτοῦ δύο ὑπόστασις παρέχω .
proclus.institutio-theologica 29
10 ΚΘ ’ . Πᾶσα πρόοδος δι ’ ὁμοιότητος ἀποτελεῖται τῶν | XXIX δευτέρων πρὸς τὰ πρῶτα . Εἰ γὰρ τὸ παράγον τὰ | cum pri δμοια πρὸ τῶν ἀνομοίων ὑφίστησιν , ἡ ὁμοιότης ἀπὸ | tuit sim τῶν παραγόντων ὑφίστασι τὰ παραγόμενα . Tà γὰρ | centibu δμοια δι ’ ὁμοιότητος δμοια ἀποτελεῖται , ἀλλ ’ οὐ διὰ | ipsi s . 15 ἀνομοιότητος . Εἰ οὖν ἡ πρόοδος ἐν τῇ ὑφέσει σώζει τὸ | autem p ταὐτὸν τοῦ γεννηθέντος πρὸς τὸ γεννήσαν , καὶ οἷον | remissio ἐκεῖνο πρῶτως , τοιοῦτον ἐκφαίνει τὸ μετ ’ αὐτὸ δευτέ - | generav ρον , δι ’ ὁμοιότητος ἔχει τὴν ὑπόστασιν . | fert id
Lemmas: 10 ΚΘ ’ . πᾶσα πρόοδος Ζεύς ’ ὁμοιότης ἀποτελέω ὁ | XXIX δύο πρός ὁ πρῶτος . εἰμί γάρ ὁ παράγω ὁ | cum pri δμοια πρό ὁ ἀνόμοιος ὑφίστημι , ὁ ὁμοιότης ἀπό | tuit sim ὁ παράγω ὑφίστημι ὁ παράγω . Tà γάρ | centibu δμοια Ζεύς ’ ὁμοιότης δμοια ἀποτελέω , ἀλλ' ’ οὖον διά | ipsi s . 15 ἀνομοιότης . εἰμί οὖν ὁ πρόοδος ἐν ὁ ὕφεσις σῴζω ὁ | autem p αὐτός ὁ γεννάω πρός ὁ γεννάω , καί οἷος | remissio ἐκεῖνος πρῶτος , τοιοῦτος ἐκφαίνω ὁ μετά ’ αὐτός δεῦρο - | generav ἀντίμοιρος , Ζεύς ’ ὁμοιότης ἔχω ὁ ὑπόστασις . | fert id
proclus.institutio-theologica 30
20 Α ’ . Πᾶν τὸ ἀπὸ τινος παραγόμενον ἀμέσως μένει τε | XXX ἐν τῷ παράγοντι καὶ πρόεισιν ἀπ ’ αὐτοῦ . Εἰ γὰρ | manet πᾶσα πρόοδος μενόντων τε γίνεται τῶν πρώτων , καὶ | omnis p δι ’ ὁμοιότητος ἀποτελεῖται , τῶν ὁμοίων πρὸ τῶν ἀνο - | per sim μοίων ὑφισταμένων , μένει πη καὶ τὸ παραγόμενον ἐν | stituti s τῷ παράγοντι . Tò γὰρ πάντη προϊὸν οὐδὲν ἂν ἔχοι | tur , in i 25 ταὐτὸν πρὸς τὸ μένον , ἀλλ ’ ἐστι πάντη διαχεχριμένον • | greditun εἰ δὲ ἔχει τι κοινὸν καὶ ἤνωμένον πρὸς αὐτό , μένοι ἂν | dem lo καὶ αὐτὸ ἐν ἐκείνῳ , ὥσπερ κἀκεῖνο ἐφ ’ ἑαυτοῦ μένον | vero q ἦν · εἰ δὲ μένον μόνον μὴ προϊὸν , οὐδὲν διοίσει τῆς | manebl αἰτίας , οὐδὲ ἔσται , μενούσης ἐκείνης , ἄλλο γεγονός • | ipso m 30 εἰ γὰρ ἄλλο διαχέκριται , καὶ ἔστι χωρὶς . | eodem Εἰ δὲ χωρὶς , μένει δὲ ἐκείνη , προσῆλθε τοῦτο ἀπ ’ | alio , n αὐτῆς , ἵνα διακριθῇ μενούσης . Ἡ μὲν ἄρα ταὐτὸν τι | aliud , c πρὸς τὸ παράγον ἔχει , τὸ παραγόμενον μένει ἐν αὐτῷ • | ea disco ἢ , δὲ ἕτερον , πρόεισιν ἀπ ’ αὐτοῦ . Ὁμοιον δὲ ὧν , ταὐ - | Si ve 35 τὸν πη ἄμα καὶ ἕτερόν ἐστι • μένει ἄρα καὶ πρόεισιν | hoc ab ἄμα , καὶ οὐδέτερον θατέρου χωρὶς . | tenus ip
Lemmas: 20 Α ’ . Πᾶν ὁ ἀπό τις παράγω ἀμέσως μένω τε | XXX ἐν ὁ παράγω καί πρόειμι ἀπό ’ αὐτός . εἰμί γάρ | manet πᾶς πρόοδος μένω τε γίγνομαι ὁ πρῶτος , καί | omnis p Ζεύς ’ ὁμοιότης ἀποτελέω , ὁ ὅμοιος πρό ὁ ἀνο - | per sim μοιόν ὑφίστημι , μένω πῇ καί ὁ παράγω ἐν | stituti s ὁ παράγω . Tò γάρ πάντῃ πρόειμι οὐδείς εἄν ἔχω | tur , in i 25 αὐτός πρός ὁ μένω , ἀλλ' ’ εἰμί πάντῃ διαχρίω • | greditun εἰμί δέ ἔχω τίς κοινός καί ἀνοέω πρός αὐτός , μένω εἄν | dem lo καί αὐτός ἐν ἐκεῖνος , ὥσπερ ἐκεῖνος ἐπί ’ ἑαυτοῦ μένω | vero q εἰμί · εἰμί δέ μένω μόνος μή πρόειμι , οὐδείς διαφέρω ὁ | manebl αἴτιος , οὐδέ εἰμί , Μένων ἐκεῖνος , ἄλλος γίγνομαι • | ipso m 30 εἰμί γάρ ἄλλος διαχρίω , καί εἰμί Χωρὶς . | eodem εἰμί δέ Χωρὶς , μένω δέ ἐκεῖνος , προσέρχομαι οὗτος ἀπό ’ | alio , n αὐτός , ἵνα διακρίνω Μένων . ὁ μέν ἄρα αὐτός τίς | aliud , c πρός ὁ παράγω ἔχω , ὁ παράγω μένω ἐν αὐτός • | ea disco ἢ , δέ ἕτερος , πρόειμι ἀπό ’ αὐτός . Ὅμοιος δέ ὅς , ταῦ - | Si ve 35 ὁ πῇ ἄμη καί ἕτερος εἰμί • μένω ἄρα καί πρόειμι | hoc ab ἄμη , καί οὐδέτερος θατέρου Χωρὶς . | tenus ip