proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0300.2
Σωκράτης νόησιν εἶπε τὴν ἐνέργειαν , ὡς διάνοιαν τὴν τῶν F μεσῶν γνώσιν νοητῶν καὶ δοξαστῶν · εἰ δὲ νόησις αὐτοῦ ἡ ἐνέργεια , νοῦς ἂν τις εἴη οὕτος ὁ λόγος , ὃν ἐν τοῖς ἐπομένοις [ 37 ABC ] ἐγγίγνεσθαι φησι τῇ ψυχῇ περὶ τὸ 5 νοητὸν κινοῦμένη , καθάπερ καὶ τὴν ἐπιστήμην , ἀλλὰ τὴν ἐπιστήμην ποικιλωτέραν ἔχειν ἐνέργειαν , δι’ ἄλλων ἄλλα πιέζουσαν , τὸν δὲ νοῦν ἀπλουστέραν , αὐτοπτικῶς τὰ ὄντα θεωμένην . τοῦτο δὴ τὸ ἀκρότατον καὶ ἀμερέστατον ἡμῶν προσηγόρευσε νυνὶ λόγον ὁ Πλάτων , ὡς ἐκφαίνον τὸν νοῦν 10 ἡμῖν καὶ τὴν νοητὴν φύσιν · ὅταν γὰρ ἡ ψυχὴ φαντασίας ἀποστή καὶ δόξης καὶ τῆς ποικίλης καὶ ἀορίστου γνώσεως , ἀναδράμῃ δὲ εἰς τὴν ἑαυτῆς ἀμέρειαν , καθ’ ἣν ἐνεργεῖται τῷ μερικῷ νῷ , καὶ ἀναδρομοῦσα συνάψηται τὴν ἑαυτῆς ἐνέργειαν πρὸς τὴν ἐκείνου νόησιν , τότε δὴ μετ’ 15 ἐκείνου νοεῖ τὸ ἀεὶ ὄν , μιᾶς τε τῆς ἐνεργείας οὖσης καὶ δυσεδοῦς καὶ ταυτότητος καὶ διακρίσεως ἐν ταῖς νοήσεσιν ὑπαρχούσης . τῇνικαῦτα γὰρ καὶ ἀθροωστέρα γίνεται τῆς ψυχῆς ἡ νόησις καὶ ἐγγυτέρω τῶν αἰωνίων πραγμάτων , ἵνα καὶ ἕλῃ τὸ νοητὸν ἅμα τῷ νῷ καὶ οἷον φῶς ἕλαττον μετὰ 20 μεῖζονος φωτὸς ἐνεργήσῃ , τοῦ ἐν ἡμῖν λόγου τὴν νόησιν ὑποτρέχοντος τοῦ νοῦ , καὶ γένηται τὸ νοητὸν νοήσει μετὰ λόγου περιληπτὸν . ὁ μὲν γὰρ ἡμέτερος λόγος μετὰ τῆς νοήσεως αἴρει τὸ νοητόν , ἡ δὲ τοῦ νοῦ νόησις ἀεὶ καὶ ἔστι καὶ ὁρᾷ τὸ νοητόν , συνάπτει δὲ αὐτῷ τὸν λόγον , ὅταν καὶ 25 οὕτος γένηται νοοειδής . ἀλλὰ πῶς περιληπτὸν τῷ μερικῷ νῷ τὸ ὄντως ὄν ἢ τῷ λόγῳ ; τοῦτο γὰρ ἔτι θαυμαστότερον . ἢ καὶ εἰ μὴ τὸ νοητὸν αὐτὸ δυνατόν περιληφθῆναι τῷ νῷ καὶ τῷ λόγῳ , διότι κρεῖττόν ἐστιν ἀπάσης περιοχῆς καὶ ἐξηρημένως πάντα περιεῖληφεν , ἀλλ’ οὖν ὁ μὲν νοῦς τὸ 30 ἑαυτοῦ νοητὸν ἔχων διὰ τοῦτο λέγεται καὶ τὸ ὅλον περι - B λαμβάνειν , ὁ δὲ λόγος διὰ τοῦ νοῦ συστοιχῶς ἑαυτῷ τῶν ὄντων ὑποδεχόμενος ἔννοιᾶς οὕτω διὰ τούτων λέγεται τὸ ὄν
Lemmas: Σωκράτης νόησις εἶπον ὁ ἐνέργεια , ὡς διάνοια ὁ ὁ F μέσος γνῶσις νοητός καί δοξαστής · εἰμί δέ νόησις αὐτός ὁ ἐνέργεια , νόος εἄν τις εἰμί οὗτος ὁ λόγος , ὅς ἐν ὁ ἐφίημι [ 37 ABC ] ἐγγίγνομαι φημί ὁ Ψυχή περί ὁ 5 νοητός κινέω , καθάπερ καί ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά ὁ ἐπιστήμη ποικίλος ἔχω ἐνέργεια , διά ἄλλος ἄλλος πιέζω , ὁ δέ νόος απλουστερος , αὐτοπτικός ὁ εἰμί θεάομαι . οὗτος δή ὁ ἄκρος καί ἀμερής ἐγώ προσαγορεύω νυνί λόγος ὁ Πλάτων , ὡς ἐκφαίνω ὁ νόος 10 ἐγώ καί ὁ νοητός φύσις · ὅταν γάρ ὁ ψυχή φαντασία ἀφίστημι καί δόξα καί ὁ ποικίλος καί ἀόριστος γνῶσις , ἀνατρέχω δέ εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἀμέρεια , κατά ὅς ἐνεργέω ὁ μερικός νάω , καί ἀναδρομέω συνάπτω ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια πρός ὁ ἐκεῖνος νόησις , τότε δή μετά 15 ἐκεῖνος νοέω ὁ ἀεί εἰμί , εἷς τε ὁ ἐνέργεια εἰμί καί δυσεδοῦς καί ταυτότης καί διάκρισις ἐν ὁ νόησις ὑπάρχω . τηνικαῦτα γάρ καί ἄθροος γίγνομαι ὁ Ψυχή ὁ νόησις καί ἐγγυτέρω ὁ αἰώνιος πρᾶγμα , ἵνα καί αἱρέω ὁ νοητός ἅμα ὁ νάω καί οἷος φάος μικρός μετά 20 μείζων φάος ἐνεργέω , ὁ ἐν ἐγώ λόγος ὁ νόησις ὑποτρέχω ὁ νόος , καί γίγνομαι ὁ νοητός νοέω μετά λόγος περιληπτός . ὁ μέν γάρ ἡμέτερος λόγος μετά ὁ νόησις ἀείρω ὁ νοητός , ὁ δέ ὁ νόος νόησις ἀεί καί εἰμί καί ὁράω ὁ νοητός , συνάπτω δέ αὐτός ὁ λόγος , ὅταν καί 25 οὗτος γίγνομαι νοοειδής . ἀλλά πῶς περιληπτός ὁ μερικός νάω ὁ εἰμί εἰμί ἢ ὁ λόγος ; οὗτος γάρ ἔτι θαυμαστός . ἢ καί εἰμί μή ὁ νοητός αὐτός δυνατός περιλαμβάνω ὁ νάω καί ὁ λόγος , διότι κρατύς εἰμί ἀπασάω περιοχή καί ἐξῃρημένως πᾶς περιλαμβάνω , ἀλλά οὖν ὁ μέν νόος ὁ 30 ἑαυτοῦ νοητός ἔχω διά οὗτος λέγω καί ὁ ὅλος περί - B λαμβάνω , ὁ δέ λόγος διά ὁ νόος συστοιχαω ἑαυτοῦ ὁ εἰμί ὑποδέχομαι ἔννοια οὗτος διά οὗτος λέγω ὁ εἰμί