proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0153.2
μέρη , ὧν ἕκαστον ἐκ τῶν ἐνῶν ἐστι πάντων , ὥστ’ εἶναι πολλὰς οὐσίας ἐν ἑκάστη , ταυτότητας πολλάς , ἑτερότητας πολλάς , τοῖς ἐν αὐτῇ μέρεσι συνδηρημένας . ὅσα δὲ τὰ μέρη , δηλώσει χρώμενος ταῖς μεσόθσι καὶ ταῖς διὰ τῶν ἐποχόδων καὶ τῶν λειμμάτων κατατομαῖς , ὡς ἔσται προιοῦσι δῆλον . ἐκεῖνο μὴν φανερὸν , ὅτι τὸν νοῦν ἢ νοῦς ἐστιν ἀμέριστον φαμεν εἶναι , τὸ πλήθος τῶν εἰδῶν ἕτερον αὐτοῦ νοοῦντες , εἰ καὶ ἐν αὐτῷ ἐστι , καὶ τὴν ψυχὴν καθ’ ψυχὴ μεριστήν , τὰ ἐν αὐτῇ εἴδη μὴ συνθεωροῦντες , ἀλλὰ μόνην τὴν ψυχικὴν οὐσίαν καὶ τὴν νοεράν , καθ’ αὐτὴν ἐκατέραν *** F τί ἄλλο , ἢ ὅτι ἀμέριστος μὲν οὐσία καλεῖται παρὰ τοῦ Πλάτωνος ὁ νοῦς ὁ ὑπὸ τῆς ψυχῆς μετεχόμενος , μεριστὴ δὲ περὶ τοῖς σώμασιν ἢ σωματοειδὴς ζωὴ ἢ ἀπ’ αὐτῆς προϊοῦσα καὶ αὐγῆς ἔχουσα λόγον πρὸς αὐτήν · ἀνὰ λόγον γὰρ ἡλίῳ μὲν ὁ νοῦς , τῷ δὲ ἀφ’ ἡλίου φωτὶ ἢ ψυχή , τῇ δὲ αὐγῇ τῇ ἀπὸ τοῦ φωτὸς ἢ μεριστὴ ζωή . καὶ εἰκότως ταῦτα ἀκριβέστερα τῶν προειρημένων ὑπονοοῦμεν , διότι δεῖ τὸν δημιουργὸν κύριον εἶναι πάσης μὲν τῆς ἀμερίστου , πάσης δὲ τῆς μεριστῆς , ἵνα καὶ τὸ λαβὼν ἔχῃ χῶρον καὶ 184 τὸ ἐξ ἀμφοῖν συνεκεράσατο καὶ πάντα ὅσα ἐξῆς ὁ Πλάτων ἐπήνεγκεν . ὁ μὲν οὖν Ἰάμβλιχος καὶ μετὰ τούτου Θεόδωρος εἰς τὴν ὑπερχόσμιον ψυχὴν ἀνάγουσι τούτους τοὺς λόγους · ἡμεῖς δὲ ἠγοῦμεθα μὲν τὸν Τίμαιον τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν γεννᾶν διὰ τούτων , ὡς καὶ αἱ ὁήσεις δηλοῦσιν , ἀξιοῦμεν δὲ τοὺς φιλοθεάμονας ζητεῖν καὶ ἐπὶ τῆς ὑπερχοσμίου ψυχῆς τὸ ἀμέριστον καὶ τὸ μεριστόν · μέση γὰρ πᾶσα ψυχὴ τούτων · τὸ μὲν γὰρ ἀμέριστον δῆλον καὶ ἐπ’ ἐκείνων · πάσης γὰρ ὑπερκάθηται νοῦς ὑπερχόσμιος . τὸ δὲ μεριστόν τί ἐστιν ; οὐ γὰρ ἐξήπται σώματά τινα αἰσθητὰ καὶ ἐκείνων ὑπερχοσμίων οὐσῶν ἀνάπαλιν ἢ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν · τούτων γὰρ σώματα μὲν ἑκάστης ἐξήπται , δι’ ὃ καὶ εἰσὶν ἐγκόσμιαι , νοῦς δὲ ἴδιος οὐχ ὑπερίδρυται , διό
Lemmas: μέρος , ὅς ἕκαστος ἐκ ὁ ἔνειμι εἰμί πᾶς , ὥστε εἰμί πολύς οὐσία ἐν ἕκαστος , ταυτότης πολύς , ἑτερότης πολύς , ὁ ἐν αὐτός μέρος συντηρέω . ὅσος δέ ὁ μέρος , δήλωσις χράω ὁ μεσόω καί ὁ διά ὁ ἔποχος καί ὁ λεῖμμα κατατομή , ὡς εἰμί προέρχομαι δῆλος . ἐκεῖνος μήv φανερός , ὅτι ὁ νόος ἢ νόος εἰμί ἀμέριστος φημί εἰμί , ὁ πλήθος ὁ εἶδος ἕτερος αὐτός νοέω , εἰμί καί ἐν αὐτός εἰμί , καί ὁ ψυχή κατά ψυχή μεριστός , ὁ ἐν αὐτός εἶδος μή συνθεωρέω , ἀλλά μόνος ὁ ψυχικός οὐσία καί ὁ νοερός , κατά αὐτός ἑκάτερος *** F τίς ἄλλος , ἢ ὅτι ἀμέριστος μέν οὐσία καλέω παρά ὁ Πλάτων ὁ νόος ὁ ὑπό ὁ Ψυχή μετέχω , μεριστός δέ περί ὁ σῶμα ἢ σωματοειδής ζωή ἢ ἀπό αὐτός πρόειμι καί αὐγή ἔχω λόγος πρός αὐτός · ἀνά λόγος γάρ ἥλιος μέν ὁ νόος , ὁ δέ ἀπό ἥλιος φάος ἢ ψυχή , ὁ δέ αὐγή ὁ ἀπό ὁ φάος ἢ μεριστός ζωή . καί εἰκότως οὗτος ἀκριβής ὁ προερέω ὑπονοέω , διότι δεῖ ὁ δημιουργός κύριος εἰμί πᾶς μέν ὁ ἀμέριστος , πᾶς δέ ὁ μεριστός , ἵνα καί ὁ λαμβάνω ἔχω χῶρος καί 184 ὁ ἐκ ἄμφω συγκεράννυμι καί πᾶς ὅσος ἑξῆς ὁ Πλάτων ἐπιφέρω . ὁ μέν οὖν Ἰάμβλιχος καί μετά οὗτος Θεόδωρος εἰς ὁ ὑπερκόσμιος ψυχή ἀνάγω οὗτος ὁ λόγος · ἐγώ δέ ἡγέομαι μέν ὁ Τίμαιον ὁ ὁ πᾶς ψυχή γεννάω διά οὗτος , ὡς καί ὁ ὁράω δηλόω , ἀξιόω δέ ὁ φιλοθεάμων ζητέω καί ἐπί ὁ ὑπερκόσμιος Ψυχή ὁ ἀμέριστος καί ὁ μεριστός · μέσος γάρ πᾶς ψυχή οὗτος · ὁ μέν γάρ ἀμέριστος δῆλος καί ἐπί ἐκεῖνος · πᾶς γάρ ὑπερκάθημαι νόος ὑπερχόσμιος . ὁ δέ μεριστός τίς εἰμί ; οὖον γάρ ἐξάπτω σῶμα τις αἰσθητός καί ἐκεῖνος ὑπερκόσμιος εἰμί ἀνάπαλιν ἢ ἐπί ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή · οὗτος γάρ σῶμα μέν ἕκαστος ἐξάπτω , διά ὅς καί εἰμί ἐγκόσμιος , νόος δέ ἴδιος οὐ ὑπεριδρύω , διό