proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0183.2
αὐτῶν ὀνομάτων ἐκάτερα τὰ γένη περιέλαβε , καὶ ἔοικε καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν τοὺς αὐτοὺς καὶ δαίμονας καλέσαι καὶ θεούς , ἵνα νοῶμεν καὶ τὸ δαιμόνιον γένος μετὰ τῶν θεῶν τούτων ὁμοῦ συννηρημένον καὶ τὰ ὀνόματα ὡς δαιμοσι καὶ θεοῖς ἐφαρμόζωμεν . καὶ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλοις πεποίηκε , τὸ πανταχοῦ διατείνον τῆς θεωρίας ἐπιδεικνύμενος καὶ τὸ τῆς ἐπιστήμης ὄμμα τὸ πάντα ὁμοῦ καὶ συνεχῆ θεωροῦν . δῆλον δὲ αὐ , ὅτι καὶ τὴν κατ’ εἶδος διάκρισιν τῶν γενῶν τούτων φυλάξομεν , πάντα μὲν γενεσιουργὸν θεὸν κατ’ αὐτὴν ὁρῶντες τὴν ἀγαθότητα , νοῦν περὶ ἑαυτὴν ἔχουσαν καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα θεῖον , καταλάμπονσαν δὲ καὶ E τούτων τινὰ μοῖραν τῶν ὑπὸ σελήνην , καὶ ταύτῃ πλεονάσαντα τὰ ὑπὸ σελήνην τῶν οὐρανίων , πάντα δὲ δαίμονα τῶν ἡμετέρων κρείττονα ψυχῶν καὶ νοερῶν ἔχοντα ψυχὴν καὶ ὄχημα αἰθέριον , ὅπου γε καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς ἐξήρηται τι τοιοῦτον , ὡς αὐτὸς φησιν · ἐμβιβάζαι γοῦν εἰς ὄχημα καὶ αὐτὴν φησι [ 41 DE ] τὸν δημιουργόν · καὶ γὰρ πᾶσαν ψυχὴν ἀνάγκη πρὸ τῶν θνητῶν σωμάτων ἀδίοις καὶ ἀεικινήτοις καὶ κυκλοφορητικοῖς τισι χρήσθαι σώμασιν , ὡς κατ’ οὐσίαν ἔχουσαν τὸ κινεῖν . εἴρηται δὲ καὶ περὶ τῶν ἀλόγων δαιμόνων ἐμπροσθεν [ p . 157 ss ] ἡμῖν , τίνας αὐτῶν οἴεσθαι δεῖ τοὺς ὑποστάτας · ἐπεὶ περὶ γε τῶν λογικαῖς ψυχαῖς χρημένων δῆλον , ὡς καὶ τούτων τὸν δημιουργὸν αἰτιατέον . καὶ μὴποτε διὰ ταῦτα , ὡς εἴρηται , καὶ ποτὲ μὲν καλεῖ δαίμονας οὓς ὑφιστάνειν μέλλει , ποτὲ δὲ θεούς , οὐ μόνον ὡς τῶν μὲν οὐρανίων , καὶ εἰ δαίμονες εἰεν , ὀφειλόντων καλεῖσθαι θεῶν , τῶν δὲ ὑπὸ σελήνην , καὶ εἰ θεοὶ εἰεν , δαιμόνων , ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτοις ἵνα κοινὸς ποιήσῃ τοὺς περὶ αὐτῶν λόγους τοῖς τε θεοῖς τοῖς γενεσι - F ουργοῖς καὶ τοῖς προσεχῶς αὐτῶν ἐξημμένοις δαίμοσι . τοῦτον μὲν οὖν καὶ ἄλλας εἴπομεν αἰτίας οὐκ ἀπιθάνους . Λοιπὸν δὲ περὶ αὐτῶν τῶν θεῶν τούτων , ὧν ἐμνημό -
Lemmas: αὐτός ὄνομα ἑκάτερος ὁ γένος περιλαμβάνω , καί ἔοικα καί διά οὗτος ὁ αἴτιος ὁ αὐτός καί δαίμων καλέω καί θεός , ἵνα νοέω καί ὁ δαιμόνιον γένος μετά ὁ θεός οὗτος ὁμοῦ συναιρέω καί ὁ ὄνομα ὡς δαίμων καί θεός ἐφαρμόζω . καί οὗτος καί ἐν ἄλλος ποιέω , ὁ πανταχοῦ διατείνω ὁ θεωρία ἐπιδείκνυμι καί ὁ ὁ ἐπιστήμη ὄμμα ὁ πᾶς ὁμοῦ καί συνεχής θεωρέω . δῆλος δέ αὖος , ὅτι καί ὁ κατά εἶδος διάκρισις ὁ γένος οὗτος φυλάσσω , πᾶς μέν γενεσιουργός θεός κατά αὐτός ὁράω ὁ ἀγαθότης , νόος περί ἑαυτοῦ ἔχω καί ψυχή καί σῶμα θέω , καταλάμπω δέ καί E οὗτος τις μοῖρα ὁ ὑπό σελήνη , καί οὗτος πλεονάζω ὁ ὑπό σελήνη ὁ οὐράνιος , πᾶς δέ δαίμων ὁ ἡμέτερος ἀγαθός Ψυχή καί νοερός ἔχω ψυχή καί ὄχημα αἰθέριος , ὅπου γε καί ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ἐξαιρέω τίς τοιοῦτος , ὡς αὐτός φημί · ἐμβιβάζω γοῦν εἰς ὄχημα καί αὐτός φημί [ 41 DE ] ὁ δημιουργός · καί γάρ πᾶς ψυχή ἀνάγκη πρό ὁ θνητός σῶμα ἀδίοις καί ἀεικίνητος καί κυκλοφορητικός τις χράω σῶμα , ὡς κατά οὐσία ἔχω ὁ κινέω . εἴρω δέ καί περί ὁ ἄλογος δαίμων ἔμπροσθεν [ p . 157 ss ] ἐγώ , τίς αὐτός οἴομαι δεῖ ὁ ὑποστάτης · ἐπεί περί γε ὁ λογικός Ψυχή χράω δῆλος , ὡς καί οὗτος ὁ δημιουργός αἰτιατέον . καί μήποτε διά οὗτος , ὡς εἴρω , καί ποτέ μέν καλέω δαίμων ὅς ὑφίστημι μέλλω , ποτέ δέ θεός , οὖον μόνος ὡς ὁ μέν οὐράνιος , καί εἰμί δαίμων ἄγω , ὀφείλω καλέω θεός , ὁ δέ ὑπό σελήνη , καί εἰμί θεός ἄγω , δαίμων , ἀλλά καί πρός οὗτος ἵνα κοινός ποιέω ὁ περί αὐτός λόγος ὁ τε θεός ὁ γένεσις - F ὀργός καί ὁ προσεχῶς αὐτός ἐξάπτω δαίμων . οὗτος μέν οὖν καί ἄλλος εἶπον αἴτιος οὐ ἀπίθανος . λοιπός δέ περί αὐτός ὁ θεός οὗτος , ὅς μιμνῄσκω -