proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0292.2
γὰρ τὸ ἀεὶ καὶ οὐχ ἁπλῶς τὴν ἀμεταβλησίαν , ἀλλὰ τὴν αἰώνιον διαμονήν · ἄλλο γὰρ τὸ ἀεὶ τὸ χρονικὸν καὶ ἄλλο τὸ αἰώνιον · τὸ μὲν ἀθρόως πᾶν ὂν , τὸ δὲ τῇ ὅλῃ συνεχείᾳ τοῦ χρόνου συνεκτεινόμενον καὶ ἄπειρον , τὸ μὲν ἐν τῷ νῦν , τὸ δὲ ἐν διαστάσει , τῆς διαστάσεως ἀκαταλήπτου τυγχανοῦσης καὶ ἀεὶ γιγνομένης . ἔστιν ἄρα τὸ μὲν ‘αὐτό’ τοῖς οὖσιν ἀπὸ τοῦ παραδείγματος ἐφήκον · ἐκεῖνο γὰρ τῆς ἀπλότητος αἴτιον τοῖς οὖσι καὶ τῆς εἰς τὰ ἄλλα δόσεως ὧν ἔχει πρῶτως · τὸ δὲ ‘ὃπερ ὂν’ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὄντος · ἐκεῖνο γὰρ ἔστι τὸ πρῶτως ἐξηρημένον τοῦ μὴ ὄντος καὶ τῆς στερήσεως , διότι πρῶτως ἔστιν ὅν καὶ κρυφίως ἐν αὐτῷ πάντα καὶ ἀδιαφείτως ὑφέστηκε · τὸ δὲ ‘ἀεὶ’ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος · ὡς γὰρ τοῦ εἶναι τὸ ἕν ὂν , οὕτω τῆς αἰδιότητός ἐστι χορηγὸς τοῖς νοητοῖς ὁ αἰών . εἰ μὲν οὖν ὁ Πλάτων περὶ μετεχόντων καὶ μετεχομένων ἐποιεῖτο τὸν λόγον καὶ πρὸς τοῦτο ἔδειτο τοῦ ὄντος , εἶπεν ἂν τί τὸ ὂν αὐτό · καὶ εἰ περὶ ἀμιγῶν καὶ συμμιγῶν , εἶπεν ἂν τί τὸ ὃπερ ὂν · ἐπεὶδὴ δὲ περὶ γενέσεως καὶ ἀγενεσίας διαλέγεται καὶ πρὸς τοῦτο δεῖται τῶν διορισμῶν τούτων , εἰκῶτως ἠρετο τί τὸ ὂν ἀεὶ . τοῦτο γὰρ διακρίνεται τὸ αἰώνιον ἀπὸ τοῦ κατὰ χρόνον ὑφειστώτος · τὸ γὰρ γενητὸν σύστοιχον ἔχει τὸν χρόνον ὡς τὸ ἀγέννητον τὸν αἰῶνα . διὸ καὶ ἡ μὲν ζῴου φύσις ἡ πάντων περιληπτικὴ τῶν νοουμένων ζῴων αἰώνιός ἐστι [ 37D ] , χρόνος δὲ μετ’ οὐρανοῦ γέγονεν , ὡς αὐτὸς ἔχει [ 38B ] προειδὼν . τὸ μὲν γὰρ ἀεὶ ὂν , πᾶν ἀπ’ αἰτίας προεῖναι λέγεται , ἀλλὰ κατὰ πάσας αὐτὸ τὰς αἰτίας οὐ γίγνεσθαι , ἀλλ’ εἶναι δεῖτον · καὶ γὰρ δι’ ὃ καὶ πρὸς ὃ καὶ ὑφ’ οὗ τὸ αὐτὸ ἐστιν · ἀὐθυπόστατον γὰρ ἔστι τὸ ἀεὶ ὂν , οὐ γιγνόμενον ὑφ’ ἑαυτοῦ , ἵνα μὴ γένηται ποτε μὴ ὂν — τὸ γὰρ γιγνόμενον ὅτε γίγνεται , οὐκ ἔστιν — οὐδὲ πρὸς αὐτὸ γιγνόμενον , ἵνα μὴ σύνθετον ἦ , οὐδὲ δι’ αὐτὸ γιγνόμενον , ἵνα μὴ ἀτελὲς ἦ . τὸ δὲ γενητὸν εἰς ἄλλο ἀνήρτηται καὶ ἀπ’ ἄλλων αἰτίων ἔχει τὴν πάροδον , οἷον δή ἐστι
Lemmas: γάρ ὁ ἀεί καί οὐ ἁπλόος ὁ ἀμεταβλησία , ἀλλά ὁ αἰώνιος διαμονή · ἄλλος γάρ ὁ ἀεί ὁ χρονικός καί ἄλλος ὁ αἰώνιος · ὁ μέν ἀθρόος πᾶς εἰμί , ὁ δέ ὁ ὅλος συνέχεια ὁ χρόνος συνεκτείνω καί ἤπειρος , ὁ μέν ἐν ὁ νῦν , ὁ δέ ἐν διάστασις , ὁ διάστασις ἀκατάληπτος τυγχάνω καί ἀεί γίγνομαι . εἰμί ἄρα ὁ μέν αὐτός ὁ εἰμί ἀπό ὁ παράδειγμα ἐφήκω · ἐκεῖνος γάρ ὁ απλοτητη αἴτιος ὁ εἰμί καί ὁ εἰς ὁ ἄλλος δόσις ὅς ἔχω πρῶτος · ὁ δέ ‘ὃπερ ὄνος ἀπό ὁ εἷς εἰμί · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ πρῶτος ἐξαιρέω ὁ μή εἰμί καί ὁ στέρησις , διότι πρῶτος εἰμί ὅς καί κρύφιος ἐν αὐτός πᾶς καί αδιαφειος ὑφίστημι · ὁ δέ ἀεί ἀπό ὁ αἰών · ὡς γάρ ὁ εἰμί ὁ εἷς εἰμί , οὗτος ὁ αιδιοτητη εἰμί χορηγός ὁ νοητός ὁ αἰών . εἰμί μέν οὖν ὁ Πλάτων περί μετέχω καί μετέχω ποιέω ὁ λόγος καί πρός οὗτος δήω ὁ εἰμί , εἶπον εἄν τίς ὁ εἰμί αὐτός · καί εἰμί περί αμιγής καί συμμιγής , εἶπον εἄν τίς ὁ ὅσπερ εἰμί · ἐπειδή δέ περί γένεσις καί αγενεσία διαλέγω καί πρός οὗτος δήω ὁ διορισμός οὗτος , εἰκῶτως ἀείρω τίς ὁ εἰμί ἀεί . οὗτος γάρ διακρίνω ὁ αἰώνιος ἀπό ὁ κατά χρόνος ὑφίστημι · ὁ γάρ γενητός σύστοιχος ἔχω ὁ χρόνος ὡς ὁ ἀγέννητος ὁ αἰών . διό καί ὁ μέν ζῷον φύσις ὁ πᾶς περιληπτικός ὁ νοέω ζῷον αἰώνιος εἰμί [ 37D ] , χρόνος δέ μετά οὐρανός γίγνομαι , ὡς αὐτός ἔχω [ 38B ] προειδώ . ὁ μέν γάρ ἀεί εἰμί , πᾶς ἀπό αἴτιος προΐημι λέγω , ἀλλά κατά πᾶς αὐτός ὁ αἴτιος οὖον γίγνομαι , ἀλλά εἰμί δήω · καί γάρ διά ὅς καί πρός ὅς καί ὑπό ὅς ὁ αὐτός εἰμί · αὐθυπόστατος γάρ εἰμί ὁ ἀεί εἰμί , οὖον γίγνομαι ὑπό ἑαυτοῦ , ἵνα μή γίγνομαι ποτός μή εἰμί — ὁ γάρ γίγνομαι ὅτε γίγνομαι , οὐ εἰμί — οὐδέ πρός αὐτός γίγνομαι , ἵνα μή συντίθημι εἰμί , οὐδέ διά αὐτός γίγνομαι , ἵνα μή ἀτελής εἰμί . ὁ δέ γενητός εἰς ἄλλος ἀναρτάω καί ἀπό ἄλλος αἴτιος ἔχω ὁ πάροδος , οἷος δή εἰμί