proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0344.2
καὶ γεγενημένος . αὐτὸ γὰρ ὅ ἐστι γίγνεται · διότι μὴ γιγνόμενος οὐκ ἔσται · καὶ ὡς σύνθετος γίνεται · πᾶσα γὰρ σύνθεσις γένεσίς ἐστιν . εἰ δὲ ἀεὶ σύγκειται , καὶ ἀεὶ γέγονεν , ὁ τῷ γίγνεσθαι σύνδρομόν ἐστιν , ὁ μοι δοκεῖ καὶ ὁ Πλάτων εἰδὼς ἀντὶ τοῦ γιγνομένου τὸ γέγονεν εἰπεῖν , ὡς ἐπὶ τοῦ ὄντος ἀντὶ τοῦ ἔστι τὸ ἦν , πότερον ἦν ἀεὶ φῶς [ 28B ] · ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ νοητοῦ τὸ ἦν καὶ ἔστι ταυτόν — πάντα γὰρ ἐστὶν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἔστιν , ἐπεὶ καὶ πάντα ἐν τῷ νῦν , ὁ δὴ τοῦ κατὰ χρόνον νῦν ἀμερέστερον — οὕτω πον καὶ τὸ γίγνεται τῷ γέγονεν ἐπὶ τοῦ αἰσθητοῦ παντὸς εἰς ταὐτὸν χωρεῖ · καὶ γὰρ γέγονεν ὡς γιγνόμενος καὶ ἔστιν ὡς C γενητός . ὅτι δὲ οὐ τὸ γεννητὸν κατὰ χρόνον τινὰ λαμβανόμενον δηλοῖ ἢ τὸ σύνθετον ἀπλῶς , δῆλον ἀπὸ τοῦ ἀντιθέτου · τούτῳ γὰρ τὸ ἀεὶ ὂν ἀντιδιεῖλεν . εἰ μὲν οὖν τὸ ἀεὶ ὂν ἐδήλου τὸ ἀπλοῦν , εἴπομεν ἂν γεννητὸν τὸ σύνθετον μόνως · εἰ δὲ τὸ ἀεὶ ὂν τὸ κατὰ τὸν ἀεὶ χρόνον ἐσήμαινεν , ἐλέγετο ἂν γιγνόμενον τὸ ἀπὸ τινος χρόνου ἀρξάμενον · ἀντίκειται γὰρ οὐ τῷ αἰωνίῳ τὸ ἐν μέρει χρόνου , ἀλλὰ τὸ κατὰ πάντα τὸν χρόνον · νυνὶ δὲ τῷ αἰωνίῳ τὸ γεννητὸν ἀντιδιεῖλεν · ὡς χρόνον ἄρα μετειληχὸς τοῦτο ἐκείνῳ ἀντίκειται , καὶ διὰ τοῦτο γεννητόν . ὅτι δὲ τὸ ἀεὶ ὂν τὸ αἰώνιον δηλοῖ , φανερόν , εἴπερ καὶ ὁ δημιουργὸς ὁ παράγων τὸν χρόνον ἀεὶ ὂν ἀποκαλεῖται καὶ τὸ παράδειγμα . τὴν αἰώνιον ἄρα ὑπόστασιν σημαίνει καὶ οὐ τὴν χρονικῆς ἀδιότητος μετέχουσαν . ἀπορήσειε δ’ ἂν τις καὶ ταῦτα ὁμολογῶν , διὰ τί τὸν κόσμον γεννητὸν ἀπὸ τοῦ σώματος προσειπόμεν · ὄντος γὰρ ἐν αὐτῷ σώματος , ὅ ἐστι γεννητὸν μόνως , καὶ ψυχῆς θείας καὶ ἀεὶ οὔσης καὶ θείου νοῦ πρὸ ταύτης , τί μαθόντες ἡμεῖς διὰ τὸ σῶμα γεννητὸν αὐτόν , ἀλλ’ οὐ διὰ τὴν ψυχὴν ἢ τὸν νοῦν ἀγέννητον ἐπωνομάκαμεν ; ἀπὸ γὰρ τοῦ εἴδους πανταχοῦ D
Lemmas: καί γίγνομαι . αὐτός γάρ ὅς εἰμί γίγνομαι · διότι μή γίγνομαι οὐ εἰμί · καί ὡς σύνθετος γίγνομαι · πᾶς γάρ σύνθεσις γένεσις εἰμί . εἰμί δέ ἀεί σύγκειμαι , καί ἀεί γίγνομαι , ὁ ὁ γίγνομαι σύνδρομος εἰμί , ὁ ἐγώ δοκέω καί ὁ Πλάτων εἰδοί ἀντί ὁ γίγνομαι ὁ γίγνομαι εἶπον , ὡς ἐπί ὁ εἰμί ἀντί ὁ εἰμί ὁ εἰμί , πότερος εἰμί ἀεί φάος [ 28B ] · ὡς γάρ ἐπί ὁ νοητός ὁ εἰμί καί εἰμί αὐτός — πᾶς γάρ εἰμί ἐκεῖ κατά ὁ εἰμί , ἐπεί καί πᾶς ἐν ὁ νῦν , ὁ δή ὁ κατά χρόνος νῦν ἀμερής — οὗτος πως καί ὁ γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ αἰσθητής πᾶς εἰς αὐτός χωρέω · καί γάρ γίγνομαι ὡς γίγνομαι καί εἰμί ὡς C γενητός . ὅτι δέ οὖον ὁ γεννητός κατά χρόνος τις λαμβάνω δηλόω ἢ ὁ συντίθημι ἀπλόος , δῆλος ἀπό ὁ ἀντίθετος · οὗτος γάρ ὁ ἀεί εἰμί ἀντιδιαιρέω . εἰμί μέν οὖν ὁ ἀεί εἰμί δηλόω ὁ ἀπολόω , εἶπον εἄν γεννητός ὁ συντίθημι μόνος · εἰμί δέ ὁ ἀεί εἰμί ὁ κατά ὁ ἀεί χρόνος σημαίνω , λέγω εἄν γίγνομαι ὁ ἀπό τις χρόνος ἄρχω · ἀντίκειμαι γάρ οὖον ὁ αἰώνιος ὁ ἐν μέρος χρόνος , ἀλλά ὁ κατά πᾶς ὁ χρόνος · νυνί δέ ὁ αἰώνιος ὁ γεννητός ἀντιδιαιρέω · ὡς χρόνος ἄρα μετειλ́ηχομαι οὗτος ἐκεῖνος ἀντίκειμαι , καί διά οὗτος γεννητός . ὅτι δέ ὁ ἀεί εἰμί ὁ αἰώνιος δηλόω , φανερός , εἴπερ καί ὁ δημιουργός ὁ παράγω ὁ χρόνος ἀεί εἰμί αποκαλώ καί ὁ παράδειγμα . ὁ αἰώνιος ἄρα ὑπόστασις σημαίνω καί οὖον ὁ χρονικός αδιοτητη μετέχω . ἀπορέω δέ εἄν τις καί οὗτος ὁμολογέω , διά τίς ὁ κόσμος γεννητός ἀπό ὁ σῶμα προσεῖπον · εἰμί γάρ ἐν αὐτός σῶμα , ὅς εἰμί γεννητός μόνος , καί Ψυχή θεῖος καί ἀεί εἰμί καί θεῖον νόος πρό οὗτος , τίς μανθάνω ἐγώ διά ὁ σῶμα γεννητός αὐτός , ἀλλά οὖον διά ὁ ψυχή ἢ ὁ νόος ἀγέννητος ἐπονομάζω ; ἀπό γάρ ὁ εἶδος πανταχοῦ D