proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0338.2
λόγον · πᾶσα γὰρ ἡ γένεσις ἀπὸ ἀτελοῦς ἄρχεται καὶ ὁδὸν 5 προοίειν ἐπὶ τὸ τέλειον . καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ παντὸς ἀπὸ νοῦ καὶ ψυχῆς ἡ δημιουργία προῆλθε μέχρι τῶν σωμάτων ( ἄχρονος γὰρ ἡ ἀπογέννησις ) , ἐπὶ δὲ τῶν θνητῶν ζῴων ἀπὸ σωμάτων ἄρχεται ἡ γένεσις · ἔχρονος γὰρ ἐστι , πᾶν δὲ τὸ κατὰ χρόνον γιγνόμενον ἐκ τοῦ ἀτελοῦς ἄρχεται τῆς γενέσεως , ὥστε καὶ εἴ τι μὴ ἐκ τοῦ ἀτελοῦς ἄρχοιτο , τοῦτο οὐ κατὰ χρόνον γέγονεν · ὥστε τὸ πᾶν οὐ κατὰ χρόνον γέγονεν · οὐ γὰρ σῶμα πρότερον ὑπέστησεν ὁ δημιουργός , ἀλλὰ ψυχήν , ὡς προεἴρηκεν . ὁ δὴλοῖ τὴν λεγομένην γένεσιν ἀγέννητον 10 ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὴν σύνθεσιν ἀθρόαν ὑπάρχειν . καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ παντὸς προὔφιστο τὸ ὅλον τῶν μερῶν καὶ τὸ ἐν τοῦ πλήθους , ἐπὶ δὲ τῶν θνητῶν τὰ πολλὰ πρὸ τοῦ ἑνὸς ἀπογεννᾶται , καὶ συντηκόμενα ταῦτα διὰ τῶν πυκνῶν γόμφων B ἐν ἀποτελεῖ · σῶματα μὲν γὰρ ἁπλᾷ συντίθεται , τὰ δὲ συν - 15 τακέντα γομφοῦται , τὰ δὲ γομφωθέντα ζωοποιεῖται , τὰ δὲ ζωοποιηθέντα συναρμόζεται πρὸς τὴν ἀθάνατον ψυχήν . ἐκ δὴ τούτων κάκεινο δῆλον , ὅτι τὴν εἴσκρισιν τῆς ψυχῆς κατὰ Πλάτωνα γίγνεσθαι ὁρτέον ἅμα τῇ προόδῳ τοῦ βρέφους · τότε γὰρ τέλειόν ἐστι τὸ κῶμα καὶ οὐ πρότερον · οὐ γὰρ 20 τέλειον αὐτὸ γεγονὸς ἐνδον ἡ φύσις κατέχει μάτην . ὅταν οὖν ἐν γέννηται καὶ ὅλον τὸ σῶμα , τότε ἡ ἀθάνατος ψυχὴ περὶ αὐτὸ καταδεῖται . γίγνεται δὲ ἐν , ὅταν τέλειον , τέλειον δέ , ὅταν προέλθῃ · μένον γὰρ ἄλλου μέρος ἐστίν . οὐκ ἄρα εἰς τὸ σπέρμα ἡ ψυχὴ ἐνδείται παρὰ τῶν θεῶν οὐδὲ τῷ 25 σπέρματι συγκαταβάλλεται , καθάπερ οἴονται τινες , ἀλλ’ ἤδη γενομένῳ τῷ σώματι συνάπτονται αὐτῆς αἱ περίοδοι · ποῦ γὰρ ἐν τῷ σπέρματι σῶμα ἐν ἐστίν ἐκ πολλῶν καὶ πυκνῶν γόμφων γεγονός ; ὅταν ἄρα τέλεον ἀπεργασθῇ τὸ ὄργανον , τότε οἱ θεοὶ συνδέουσι τὴν χρησομένην αὐτῷ ψυχήν . ταῦτα 30 καὶ περὶ τούτου . περιόδους δὲ ψυχῆς λέγει τὰς ἐνερ -
Lemmas: λόγος · πᾶς γάρ ὁ γένεσις ἀπό ἀτελής ἄρχω καί ὁδός 5 προΐημι ἐπί ὁ τέλειος . καί ἐπί μέν ὁ πᾶς ἀπό νόος καί Ψυχή ὁ δημιουργία προέρχομαι μέχρι ὁ σῶμα ( ἄχρονος γάρ ὁ ἀπογέννησις ) , ἐπί δέ ὁ θνητός ζῷον ἀπό σῶμα ἄρχω ὁ γένεσις · ἔχρονος γάρ εἰμί , πᾶς δέ ὁ κατά χρόνος γίγνομαι ἐκ ὁ ἀτελής ἄρχω ὁ γένεσις , ὥστε καί εἰμί τίς μή ἐκ ὁ ἀτελής ἄρχω , οὗτος οὖον κατά χρόνος γίγνομαι · ὥστε ὁ πᾶς οὖον κατά χρόνος γίγνομαι · οὖον γάρ σῶμα πρότερος ὑφίστημι ὁ δημιουργός , ἀλλά Ψυχή , ὡς προαγορεύω . ὁ δῆλος ὁ λέγω γένεσις ἀγέννητος 10 ἐπί αὐτός καί ὁ σύνθεσις ἀθρόος ὑπάρχω . καί ἐπί μέν ὁ πᾶς προϋφιστάω ὁ ὅλος ὁ μέρος καί ὁ ἐν ὁ πλῆθος , ἐπί δέ ὁ θνητός ὁ πολύς πρό ὁ εἷς ἀπογεννάω , καί συντήκω οὗτος διά ὁ πυκνός γόμφος B ἐν ἀποτελέω · σῶμα μέν γάρ ἁπλός συντίθημι , ὁ δέ σῦς - 15 τήκω γομφόω , ὁ δέ γομφόω ζωοποιέω , ὁ δέ ζῳοποιέω συναρμόζω πρός ὁ ἀθάνατος Ψυχή . ἐκ δή οὗτος ἐκεῖνος δῆλος , ὅτι ὁ εἴσκρισις ὁ Ψυχή κατά Πλάτων γίγνομαι ὁρτέον ἅμα ὁ πρόοδος ὁ βρέφος · τότε γάρ τέλειος εἰμί ὁ κῶμα καί οὖον πρότερος · οὖον γάρ 20 τέλειος αὐτός γίγνομαι ἔνδον ὁ φύσις κατέχω μάτην . ὅταν οὖν ἐν γεννητής καί ὅλος ὁ σῶμα , τότε ὁ ἀθάνατος ψυχή περί αὐτός καταδέω . γίγνομαι δέ ἐν , ὅταν τέλειος , τέλειος δέ , ὅταν προέρχομαι · μένω γάρ ἄλλος μέρος εἰμί . οὐ ἄρα εἰς ὁ σπέρμα ὁ ψυχή ἐνδέω παρά ὁ θεός οὐδέ ὁ 25 σπέρμα συγκαταβάλλω , καθάπερ οἴομαι τις , ἀλλά ἤδη γίγνομαι ὁ σῶμα συνάπτω αὐτός ὁ περίοδος · ποῦ γάρ ἐν ὁ σπέρμα σῶμα ἐν εἰμί ἐκ πολύς καί πυκνός γόμφος γίγνομαι ; ὅταν ἄρα τελέω ἀπεργάζομαι ὁ ὄργανον , τότε ὁ θεός συνδέω ὁ χράω αὐτός Ψυχή . οὗτος 30 καί περί οὗτος . περίοδος δέ Ψυχή λέγω ὁ ἐνρ -