proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0468.2
πρὸς τὴν δύναμιν , ἡ δὲ πρὸς τὴν ἐνέργειαν , διόπερ ἡ μὲν D ἐδράζει τὰ πάντα , ἡ δὲ κινεῖ πρὸς τὴν πρόοδον , ἡ δὲ ἀνακαλεῖται κατὰ τὴν ἐπὶ τὸ πρὸ νοῦ τῶν πάντων ἐπιστροφὴν . εἰ δὲ ὁ δημιουργὸς διὰ τὴν ἀγαθότητα κοσμεῖ τὸ πᾶν , διὰ δὲ τὸ κοσμεῖν ἔννουν ποιεῖ καὶ ἐμψυχον , ταῦτα δὲ ποιῶν διὰ τὴν πρόνοιαν ποιεῖ — διὰ γὰρ τὴν τοῦ θεοῦ πρόνοιαν ταῦτα γέγονεν — ἀνάγκη ταῦτόν εἶναι τὸ διὰ τὴν ἀγαθότητα ποιεῖν καὶ διὰ τὴν πρόνοιαν , εἰκότως · ἐνέργεια γὰρ ἡ πρόνοια τῆς ἀγαθότητος · ὥστε κατὰ Πλάτωνα οὐδὲν ἄλλο ἐστὶ πρόνοια ἢ κατὰ τὸ ἀγαθὸν ἐνέργεια · καὶ γὰρ ἐνταῦθα λέγομεν τοῦτο προνοεῖν τινος τὸ ἀγαθὸν τῷ προνοουμένῳ αἴτιόν τινος . οὐ μόνον ἄρα τὴν πρόνοιαν ὁριστέον τῷ πάντα ἐπεστραφθαι εἰς τὸ πρῶτον , ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκεῖνο εἰς πάντα ἐνεργεῖν πάντα κοσμοῦν κατὰ μίαν ἕνωσιν . καὶ τοῦτό ἐστιν ἢ ὡς ἀληθῶς πρόνοια , τοῦ ἀγαθοῦ μετάδοσις εἰς πάντα καὶ πάντων ἐπιστροφὴ πρὸς τὸ μεταδιδόν καὶ μετάληψις , ἐκείνου διδόντος πᾶσιν ὁ δίδωσι κατὰ δύναμιν ἕκαστον τῆς δόσεως . καὶ δεῖ μεμνησθαι καὶ ὅν ὁ Χαιρωνεύς εἶπε περὶ τοῦ τῆς προνοίας ὀνόματος , ὡς Πλά - E τῶνος οὕτως τὴν θείαν αἰτίαν καλέσαντος . εἰ δὲ καὶ νοῦς ἐστιν ὁ δημιουργὸς καὶ πρόνοια , καθόσον ἔχει τι καὶ τοῦ νοῦ κρείττον , εἰκότως καὶ τοῦτο ἔσχε τὸ ὄνομα διὰ τὴν ὑπὲρ νοῦν ἐνέργειαν · καὶ γὰρ τοῦ μὲν ἀγαθοῦ πάντα ἐφίεται , νοῦ δὲ οὐ πάντα · οὐδὲ γὰρ καὶ ὅσα νοῦ παντελῶς ἐστιν ἄμοιρα , ἵνα μὴ ματαία τις ἢ ἕρεσις ἢ τέλους ἄμοιρος οὖσα . καὶ διότι μὲν πρόνοια , εἰς αὐτὸ τἀγαθὸν ἀνήρτηται , διότι δὲ νοῦς , εἰς τὸν πρᾶτιστον νοῦν · νοῦς γὰρ πρᾶτιστος οὐχ ὁ νοῶν καὶ δημιουργῶν , ἀλλ’ ὁ νοῶν μόνον καὶ διὰ τοῦτο καθαρός ὤν νοῦς , ὡς ἐν Κρατύλῳ [ 396 C ] μεμαθήκαμεν . διὸ καὶ κατὰ Πλάτωνα ὁ μὲν ἅπαξ λέγοιτο ἄν ,
Lemmas: πρός ὁ δύναμις , ὁ δέ πρός ὁ ἐνέργεια , διόπερ ὁ μέν D εδράζω ὁ πᾶς , ὁ δέ κινέω πρός ὁ πρόοδος , ὁ δέ ἀνακαλέω κατά ὁ ἐπί ὁ πρό νόος ὁ πᾶς ἐπιστροφή . εἰμί δέ ὁ δημιουργός διά ὁ ἀγαθότης κοσμέω ὁ πᾶς , διά δέ ὁ κοσμέω ἔννους ποιέω καί ἐμψύχω , οὗτος δέ ποιέω διά ὁ πρόνοια ποιέω — διά γάρ ὁ ὁ θεός πρόνοια οὗτος γίγνομαι — ἀνάγκη αὐτός εἰμί ὁ διά ὁ ἀγαθότης ποιέω καί διά ὁ πρόνοια , εἰκότως · ἐνέργεια γάρ ὁ πρόνοια ὁ ἀγαθότης · ὥστε κατά Πλάτων οὐδείς ἄλλος εἰμί πρόνοια ἢ κατά ὁ ἀγαθός ἐνέργεια · καί γάρ ἐνταῦθα λέγω οὗτος προνοέω τις ὁ ἀγαθός ὁ προνοέω αἴτιος τις . οὖον μόνος ἄρα ὁ πρόνοια ὁριστέον ὁ πᾶς ἐπιστρέφω εἰς ὁ πρῶτος , ἀλλά καί ὁ ἐκεῖνος εἰς πᾶς ἐνεργέω πᾶς κοσμέω κατά εἷς ἕνωσις . καί οὗτος εἰμί ἢ ὡς ἀληθής πρόνοια , ὁ ἀγαθός μετάδοσις εἰς πᾶς καί πᾶς ἐπιστροφή πρός ὁ μεταδίδωμι καί μετάληψις , ἐκεῖνος δίδωμι πᾶς ὁ δίδωμι κατά δύναμις ἕκαστος ὁ δόσις . καί δεῖ μιμνήσκω καί ὅς ὁ Χαιρωνεύς εἶπον περί ὁ ὁ πρόνοια ὄνομα , ὡς πλάν - E τόνος οὕτως ὁ θεῖος αἴτιος καλέω . εἰμί δέ καί νόος εἰμί ὁ δημιουργός καί πρόνοια , καθόσον ἔχω τίς καί ὁ νόος ἀγαθός , εἰκότως καί οὗτος ἔχω ὁ ὄνομα διά ὁ ὑπέρ νόος ἐνέργεια · καί γάρ ὁ μέν ἀγαθός πᾶς ἐφίημι , νόος δέ οὖον πᾶς · οὐδέ γάρ καί ὅσος νόος παντελῶς εἰμί ἄμοιρος , ἵνα μή μάταιος τις ἢ ἐρέσσω ἢ τέλος ἄμοιρος εἰμί . καί διότι μέν πρόνοια , εἰς αὐτός ἀγαθός ἀναρτάω , διότι δέ νόος , εἰς ὁ πρᾶτος νόος · νόος γάρ πράτιστος οὐ ὁ νοέω καί δημιουργός , ἀλλά ὁ νοέω μόνος καί διά οὗτος καθαρός εἰμί νόος , ὡς ἐν Κρατύλος [ 396 C ] μανθάνω . διό καί κατά Πλάτων ὁ μέν ἅπαξ λέγω ἄν ,