proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0229.2
φύσιν , τὸν δὲ κατὰ τὴν δημιουργικὴν βούλησιν ; πῶς δὲ οὐχὶ καὶ εἰς αὐτὸν ἀσεβήσομεν τὸν δημιουργὸν ταῦτα λέγοντες ; εἰ μὲν γὰρ βουλόμενος ἄλυτα ποιῆσαι τὰ ἑαυτοῦ δημιουργήματα δύναμιν οὐκ ἔχει ποιητικήν , ἄτοπον τὸ διεξεῦχθαι τὴν βούλησιν ἐκεῖ τῆς δυνάμεως , ὁ μηδὲ ἐπὶ τῶν σπουδαίων ἔχει τινὰ λόγον . εἰ δὲ βούλεται καὶ δύναται ποιεῖν ἄλυτα ταῦτα , καὶ ποιεῖ ἄλυτα δυνάμενος · ὥστε καὶ D κατὰ φύσιν · ἐστὶν ἐν τούτοις τὸ ἄλυτον · γέγονε γὰρ ἄλυτον αὐτῶν ἕκαστον , ἀλλ’ οὐχὶ γενοὺς λυτὸν εἰσαύθης ἄλυτον γέγονε · παρ’ ἑαυτῶν γὰρ ἄλυτα τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς διὰ τὴν ἐκείνου δύναμιν γεγονότα καὶ κατὰ βούλησιν τὴν δημιουργικὴν ἄλυτά ἐστιν . ἐπεὶ δὲ σύνθετά ἐστι καὶ δεσμῷ τὸ ἄλυτον ἔχοντα , δῆλον ὅτι καὶ λύσις τῇ αὐτῶν ἐστι , καθ’ ὅσον ἐξ ἀπλῶν συνέστηκεν , ὧν ἔχει διωρισμένας αἰτίας καὶ ὁ πατὴρ · ἄμα ἄρα καὶ ἄλυτά ἐστι καὶ λυτὰ καὶ οὐχ οὕτως ἄλυτα , ὡς τὸ νοητόν · ἐκεῖνο γὰρ ἄλυτον δι’ ἀπλότητος ὑπεροχήν , τὸ δὲ ἐν τούτοις ἄλυτον ἄμα καὶ λυτὸν ἐστιν , ὡς ἐξ ἀπλῶν σύνθετον καὶ ὡς δεδεμένον ἀιδίως · τῶν γὰρ δεδεμένων ἀπάντων λυτῶν ὄντων τὰ μὲν αἰδία κατὰ τὸν πάντα χρόνον κάλλους μετασχόντα ἀπὸ τοῦ νοητοῦ καὶ ἐνώσεως θείας καὶ ἀρμονίας δημιουργικῆς ἄλυτά ἐστι , τὰ δὲ θνητὰ μόνως ἐστὶ λυτά , διότι σύννεστι τῷ αἰσχρῷ καὶ τῷ ἀναρμόστῳ τῆς ὕλης , καὶ τὰ μὲν ἡρμοστai καλῶς κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ ἀρμόσαντος ἐνδοθεῖσαν αὐτοῖς ἕνωσιν , τὰ δὲ οὐκέθ’ οὕτως διὰ τὸ πλήθος τῶν αἰτιῶν οὐκέτι τὴν ὁμοίαν ἕνωσιν ἐνδιδόν - E ταν · πολυμιγὴ γὰρ ὄντα τὴν ἕνωσιν ἔχει διαπεφορημένην , ὥστ’ εἰκῶς καὶ τὴν ἀρμονίαν ἔλαχε κεχαλασμένην · ὥστε πᾶν μὲν τὸ δεδεμένον λυτόν , ἀλλὰ τὸ μὲν οὐτο , λυτὸν καὶ ἄλυτον , τὸ δὲ λυτὸν μόνον , ὥσπερ καὶ τὸ νοητὸν ἄλυτον μόνον . Διὰ τί οὖν τὸ πρῶτως δεδεμένον ἄμα λυτὸν καὶ ἄλυτον ; διότι καλῶς ἡρμοστai καὶ ἔχει τὸ εὖ · κέκτηται γὰρ ἀπὸ μὲν τοῦ εὖ τὴν ἕνωσιν ( ἐνοποιὸς γὰρ ἡ ἀγαθότης ) ,
Lemmas: φύσις , ὁ δέ κατά ὁ δημιουργικός βούλησις ; πῶς δέ οὐ καί εἰς αὐτός ἀσεβέω ὁ δημιουργός οὗτος λέγω ; εἰμί μέν γάρ βούλομαι ἄλυτος ποιέω ὁ ἑαυτοῦ δημιούργημα δύναμις οὐ ἔχω ποιητικός , ἄτοπος ὁ διεξέχω ὁ βούλησις ἐκεῖ ὁ δύναμις , ὁ μηδέ ἐπί ὁ σπουδαῖος ἔχω τις λόγος . εἰμί δέ βούλομαι καί δύναμαι ποιέω ἄλυτος οὗτος , καί ποιέω ἄλυτος δύναμαι · ὥστε καί D κατά φύσις · εἰμί ἐν οὗτος ὁ ἄλυτος · γίγνομαι γάρ ἄλυτος αὐτός ἕκαστος , ἀλλά οὐ γένος λυτός εἰσαύθης ἄλυτος γίγνομαι · παρά ἑαυτοῦ γάρ ἄλυτος ὁ ἔργον ὁ πατήρ διά ὁ ἐκεῖνος δύναμις γίγνομαι καί κατά βούλησις ὁ δημιουργικός ἄλυτος εἰμί . ἐπεί δέ σύνθετος εἰμί καί δεσμός ὁ ἄλυτος ἔχω , δῆλος ὅτι καί λύσις ὁ αὐτός εἰμί , κατά ὅσος ἐκ ἀπολάω συνίστημι , ὅς ἔχω διορίζω αἴτιος καί ὁ πατήρ · ἄμη ἄρα καί ἄλυτος εἰμί καί λυτός καί οὐ οὕτως ἄλυτος , ὡς ὁ νοητός · ἐκεῖνος γάρ ἄλυτος διά απλοτητη ὑπεροχή , ὁ δέ ἐν οὗτος ἄλυτος ἄμη καί λυτός εἰμί , ὡς ἐκ ἀπολάω συντίθημι καί ὡς δήω ἀίδιος · ὁ γάρ δέω1 ἀπαντάω λυτός εἰμί ὁ μέν ἀΐδιος κατά ὁ πᾶς χρόνος κάλλος μετέχω ἀπό ὁ νοητός καί ένωση θεῖος καί ἁρμονία δημιουργικός ἄλυτος εἰμί , ὁ δέ θνητός μόνος εἰμί λυτός , διότι σύνειμι ὁ αἰσχρός καί ὁ ἀνάρμοστος ὁ ὕλη , καί ὁ μέν ἁρμόζω καλῶς κατά ὁ ἀπό ὁ ἀρμόζω ἐνδίδωμι αὐτός ἕνωσις , ὁ δέ οὐκέτι οὕτως διά ὁ πλήθος ὁ αἰτία οὐκέτι ὁ ὅμοιος ἕνωσις ἐνδίδωμι - E ὅς · πολυμιγής γάρ εἰμί ὁ ἕνωσις ἔχω διαφορέω , ὥστε ἵημι καί ὁ ἁρμονία λαγχάνω χαλάω · ὥστε πᾶς μέν ὁ δήω λυτός , ἀλλά ὁ μέν Ούτο , λυτός καί ἄλυτος , ὁ δέ λυτός μόνος , ὥσπερ καί ὁ νοητός ἄλυτος μόνος . Ζεύς τίς οὖν ὁ πρῶτος δήω ἄμη λυτός καί ἄλυτος ; διότι καλῶς ἁρμόζω καί ἔχω ὁ εὕω · κτάομαι γάρ ἀπό μέν ὁ εὕω ὁ ἕνωσις ( ενοποιός γάρ ὁ ἀγαθότης ) ,