proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0288.2
λόγον , ὅπως τε ἑαυτὴν κινουῦσα καὶ τὰ ἄλλα κινεῖ παραδιδούς , καὶ ὅπως ἑαυτὴν γιγνώσκουσα γιγνώσκει καὶ τὰ πρὸ αὐτῆς καὶ τὰ μετ’ αὐτὴν . σκοπὸς μὲν οὖν τῶν ὡδησομένων λόγων τοιούτος . ὅτι δὲ οὔτε περὶ πολλῶν ψυχῶν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἀνεδίδασκεν , ὡς εἴρηκασιν οἱ λέγοντες τὸ μὲν περὶ τῆς οὐσίας τὴν ἄσχετον αὐτῷ πραγματεύεσθαι , τὸ δὲ περὶ τῆς ἁρμονίας τὴν ἐν σχέσει παρ’ αὐτοῖς καλουμένην , τὸ δὲ περὶ τοῦ σχήματος τὴν ἐν κατατάξει , οὔτε περὶ ὑπερκοσμιῶν , ὡς ἄλλοι γεγράφασι , μίαν εἰπόντες καὶ ἑπτὰ ὑπερκοσμίας ψυχὰς αὐτὸν παραγαγεῖν , δεδήλωκεν , οἶμαι , διὰ τούτων ἰκανῶς · τὴν γὰρ κατὰ νοῦν τῷ πατρὶ δεδημιουργημένην ψυχὴν τῷ παντὶ συνῆψεν , ἐντὸς αὐτῆς τὸ σωματοειδὲς τεκνημάμενος . καὶ τοῦτο μὲν καὶ ἐκ τῆς ὅλης προθέσεως δῆλον · περὶ κόσμου γὰρ ἦν ὁ σύμπας λόγος , ἀλλ’ οὐ περὶ ὑπερκοσμιῶν ἀπογεννήσεων . “ Ὡς δέ , ὅπως καὶ ἑκάστην τῶν λέξεων σὺν ἀκριβείᾳ προστιθῆσιν ὁ Τιμαῖος · τὸ μὲν γὰρ κατὰ νοῦν δηλοῖ τὸ τε νοῦν εἶναι τὸ παράδειγμα τοῦ παντός ( τὸ γὰρ παντελὲς ζῷον νοῦς ἦν νοητός , καθ’ ὃν ὑπέστη τὸ τε πᾶν τοῦτο καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ παντός ) . καὶ τὸ μηδὲν μάτην μήτε πλέον μήτε ἧλαττον ὑποστήναι , πάντα δὲ συμπληρωτικὰ τῆς ψυχικῆς οὐσίας , καὶ τὸ πᾶσαν τὴν δημιουργικὴν βούλησιν ὑποδέχεσθαι τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς · τὰ μὲν γὰρ ἕνυλα διὰ τὴν ὅλην μερίζει τὸ ἀμέριστον εἶδος καὶ ὡς μερικὸν ὑποδέχεται τὸ ὅλον καὶ ὡς διαστατὸν τὸ ἀδιάστατον , ἡ δὲ ψυχὴ πᾶσαν ὑπεδέξατο τὴν δημιουργικὴν ὡς ὁ δημιουργὸς ἠβούλετο ποιῆσιν . τὸ δὲ τῷ συνιστάντι τὴν καθόλου αὐτῆς ἐνέργειαν · τὸ μὲν γὰρ ‘τῷ συστάντι’ τῆς ἀποπληρώσεώς ἐστι δηλωτικόν , τὸ δὲ τῷ συνιστάντι τῆς ὁμοῦ πάσης ἀεὶ παρουσίας ἐνεργείας . τὸ δὲ πᾶσα ἢ τῆς ψυχῆς σύστασις τὸ μηδὲν ἐκπεφευγέναι τὴν δημιουργικὴν τέχνην , ἀλλὰ τῷ εἴδει καὶ τῇ δυνάμει τοῦ δημιουργοῦ πᾶσαν κεκρατῆσθαι τὴν πρόοδον τῆς ψυχῆς .
Lemmas: λόγος , ὅπως τε ἑαυτοῦ κινέω καί ὁ ἄλλος κινέω παραδίδωμι , καί ὅπως ἑαυτοῦ γιγνώσκω γιγνώσκω καί ὁ πρό αὐτός καί ὁ μετά αὐτός . σκοπός μέν οὖν ὁ ὁδέω λόγος τοιούτος . ὅτι δέ οὔτε περί πολύς Ψυχή ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἀναδιδάσκω , ὡς εἴρω ὁ λέγω ὁ μέν περί ὁ οὐσία ὁ ἄσχετος αὐτός πραγματεύομαι , ὁ δέ περί ὁ ἁρμονία ὁ ἐν σχέσις παρά αὐτός καλέω , ὁ δέ περί ὁ σχῆμα ὁ ἐν κατάταξις , οὔτε περί υπερκόσμιος , ὡς ἄλλος γράφω , εἷς εἶπον καί ἑπτά υπερκόσμιος ψυχή αὐτός παράγω , δηλόω , οἴομαι , διά οὗτος ἱκανῶς · ὁ γάρ κατά νόος ὁ πατήρ δημιουργέω ψυχή ὁ πᾶς συνάπτω , ἐντός αὐτός ὁ σωματοειδής τεκνημάμενος . καί οὗτος μέν καί ἐκ ὁ ὅλος πρόθεσις δῆλος · περί κόσμος γάρ εἰμί ὁ σύμπας λόγος , ἀλλά οὖον περί υπερκόσμιος ἀπογέννησις . “ ὡς δέ , ὅπως καί ἕκαστος ὁ λέξις σύν ἀκρίβεια προστίθημι ὁ Τιμαῖος · ὁ μέν γάρ κατά νόος δηλόω ὁ τε νόος εἰμί ὁ παράδειγμα ὁ πᾶς ( ὁ γάρ παντελής ζῷον νόος εἰμί νοητός , κατά ὅς ὑφίστημι ὁ τε πᾶς οὗτος καί ὁ ψυχή ὁ πᾶς ) . καί ὁ μηδείς μάτην μήτε πλέω μήτε μικρός ὑφίστημι , πᾶς δέ συμπληρωτικός ὁ ψυχικός οὐσία , καί ὁ πᾶς ὁ δημιουργικός βούλησις ὑποδέχομαι ὁ οὐσία ὁ Ψυχή · ὁ μέν γάρ ένυλος διά ὁ ὅλος μερίζω ὁ ἀμέριστος εἶδος καί ὡς μερικός ὑποδέχομαι ὁ ὅλος καί ὡς διαστατός ὁ ἀδιάστατος , ὁ δέ ψυχή πᾶς ὑποδείκνυμι ὁ δημιουργικός ὡς ὁ δημιουργός βούλομαι ποιός . ὁ δέ ὁ συνίστημι ὁ καθόλου αὐτός ἐνέργεια · ὁ μέν γάρ ‘τῷ συνίστημι ὁ ἀποπλήρωσις εἰμί δηλωτικός , ὁ δέ ὁ συνίστημι ὁ ὁμοῦ πᾶς ἀεί παρουσία ἐνέργεια . ὁ δέ πᾶς ἢ ὁ Ψυχή σύστασις ὁ μηδείς ἐκφεύγω ὁ δημιουργικός τέχνη , ἀλλά ὁ εἶδος καί ὁ δύναμις ὁ δημιουργός πᾶς κρατέω ὁ πρόοδος ὁ Ψυχή .