proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0256.2
γεννήσεως ὅλον ὑφιστᾶσι τὸ ζῶον . καὶ διὰ μὲν τῆς ἀπεργασίας μιμοῦνται τὴν δημιουργικὴν δύναμιν , διὰ δὲ τῆς γεννήσεως τὴν πατρικὴν , καὶ διὰ μὲν τῆς ἀπεργασίας τὰ μέρη τῶν λογικῶν ζῴων τὰ θνητοειδῆ ποιοῦσι , διὰ δὲ τῆς γεννήσεως τὰ ἄλογα ζῷα καθόσον ἐστὶν ἄλογα τίκτουσιν · 5 ὅλων γὰρ εἰσὶν ὑποστάται τῶν τοιούτων ζῴων . εἰ δὲ παραλαβόντας ἀθάνατον , ἣν ὁ δημιουργὸς ὑφίστησι , κελεύει θνητὸν ἀθανάτῳ προσυφαίνοντας ζῷα δημιουργεῖν , ἤδη ποιεῖ φανερὸν , ὅτι κατὰ τὴν δημιουργικὴν βούλησιν ἅπαν F ζῶον ἐθέλει ψυχὴν ἔχειν ἀθάνατον πρὸ τῆς θνητῆς , καὶ 10 τὴν μὲν ἀπεργάξεσθαι τοὺς νέους θεούς , τὴν δὲ τὸν ἕνα δημιουργόν . καὶ εἰ μὲν ἀλόγους ὁ δημιουργὸς καὶ λογικὰς ὑφίστησι ψυχάς , οὐδὲν ἐκώλυε[το ] τὸ ἐν ἐκείνοις ἀθάνατον εἶναι ἄλογον . ἐπεὶδὴ δὲ μόνας ἐνταῦθα γεννᾷ λογικάς , πρὸς ὃς καὶ διαλέγεται τοὺς εἰμαρμένους νόμους αὐ - 15 ταῖς ἐντιθεὶς , δῆλον , ὅτι πᾶν ζῶον ἀνάγκη λογικὴν ἔχειν καὶ ἀθάνατον ψυχήν , ὃ καὶ κυρίως ἐστὶ ζῶον , κινήσεως μετέχον . ὅταν ἄρα μετάγῃ τὴν ψυχὴν καὶ εἰς ἀλόγους οἰκήσεις , οὐκ ἐπιτρέφει τοῖς λέγουσιν ἀνθρωπῖνας ταύτας εἶναι 318 κατὰ τὸ ἄλογον ζῶον τῶν ἀνθρώπων , ἀλλ’ ὡς ἀλόγων 20 ζῴων · καὶ γὰρ οὐ μόνον διὰ τούτων δῆλός ἐστι ταῦτα λέγων , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ γενέσει τῶν θνητῶν εἰπὼν περὶ τῶν ἄλλων τι ζῴων ἐρεῖν διὰ τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς πάντων παραδίδωσι τὴν γένεσιν , ἐξῆς μεθιστὰς αὐτὴν ἀπ’ ἄλλων εἰς ἄλλα καὶ μεταπλάττων τὰς τῶν σωμάτων ἰδέας κατὰ τὴν 25 ταύτης μετάβασιν καὶ κατὰ τὸ εἶδος τῆς ζωῆς , ὁ δὴ προβάλλουσα τὴν πρὸς αὐτὰ καταδέχεται σχέσιν . πάντα δ’ οὖν τὰ ζῷα καὶ νῦν ἀπεργάξεσθαι προστάττει τοῖς νέοις ὁ πατὴρ καὶ γεννᾶν τῷ ἀθανάτῳ τὸ θνητὸν προσυφαίνουσι , καὶ ὅτι τὸ ἀθάνατον διπλοῦν εἴπομεν , ψυχὴν καὶ ὄγκμα , καὶ ὅτι 30 τὸ θνητὸν ὁσαύτως , καὶ ὡς τὰ ἕτερα τοῖς ἑτέροις ἀνὰ λόγον ἐστὶ , τὰ θνητὰ τοῖς ἀθάνατοις , ἐπεὶδὴ τούτοις ἡ τῆς τροφῆς
Lemmas: γέννησις ὅλος ὑφίστημι ὁ ζῷον . καί διά μέν ὁ ἀπεργασία μιμέομαι ὁ δημιουργικός δύναμις , διά δέ ὁ γέννησις ὁ πατρικός , καί διά μέν ὁ ἀπεργασία ὁ μέρος ὁ λογικός ζῷον ὁ θνητοειδής ποιέω , διά δέ ὁ γέννησις ὁ ἄλογος ζῷον καθόσον εἰμί ἄλογος τίκτω · 5 ὅλος γάρ εἰμί ὑποστάτης ὁ τοιοῦτος ζῷον . εἰμί δέ παραλαμβάνω ἀθάνατος , ὅς ὁ δημιουργός ὑφίστημι , κελεύω θνητός ἀθάνατος προσυφαίνω ζῷον δημιουργέω , ἤδη ποιέω φανερός , ὅτι κατά ὁ δημιουργικός βούλησις ἅπας F ζῷον ἐθέλω ψυχή ἔχω ἀθάνατος πρό ὁ θνητός , καί 10 ὁ μέν ἀπεργάζομαι ὁ νέος θεός , ὁ δέ ὁ εἷς δημιουργός . καί εἰμί μέν ἄλογος ὁ δημιουργός καί λογικός ὑφίστημι Ψυχή , οὐδείς κωλύω ] ὁ ἐν ἐκεῖνος ἀθάνατος εἰμί ἄλογος . ἐπειδή δέ μόνος ἐνταῦθα γεννάω λογικός , πρός ὅς καί διαλέγω ὁ εἰμαρμένους νόμος αὖος - 15 ὁ ἐντίθημι , δῆλος , ὅτι πᾶς ζῷον ἀνάγκη λογικός ἔχω καί ἀθάνατος Ψυχή , ὅς καί κύριος εἰμί ζῷον , κίνησις μετέχω . ὅταν ἄρα μετάγω ὁ ψυχή καί εἰς ἄλογος οἰκέω , οὐ ἐπιτρέφω ὁ λέγω ἀνθρώπινος οὗτος εἰμί 318 κατά ὁ ἄλογος ζῷον ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς ἄλογος 20 ζῷον · καί γάρ οὖον μόνος διά οὗτος δῆλος εἰμί οὗτος λέγω , ἀλλά καί ἐν ὁ γένεσις ὁ θνητός εἶπον περί ὁ ἄλλος τίς ζῷον εἴρω διά ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή πᾶς παραδίδωμι ὁ γένεσις , ἑξῆς μεθίστημι αὐτός ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος καί μεταπλάσσω ὁ ὁ σῶμα ἰδέα κατά ὁ 25 οὗτος μετάβασις καί κατά ὁ εἶδος ὁ ζωή , ὁ δή προβάλλω ὁ πρός αὐτός καταδέχομαι σχέσις . πᾶς δέ οὖν ὁ ζῷον καί νῦν ἀπεργάζομαι προστάσσω ὁ νέος ὁ πατήρ καί γεννάω ὁ ἀθάνατος ὁ θνητός προσυφαίνω , καί ὅτι ὁ ἀθάνατος διπλόος εἶπον , ψυχή καί ὄγκμα , καί ὅτι 30 ὁ θνητός ὁσάυτος , καί ὡς ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀνά λόγος εἰμί , ὁ θνητός ὁ ἀθάνατος , ἐπειδή οὗτος ὁ ὁ τροφή