proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0442.2
διαπεποικιλμένον , λέγοιτο δ’ ἂν καὶ ὅτι <ἀπ’> ἄλλης δυνάμεως τὸ ἔργον ἄλλη(ν ) παραλαμβάνει πρὸς τὴν τελείαν διακόσμησιν , εἰ καὶ πάσας ἐν τῷ δημιουργῷ θεωροῖμεν · εἰῆ γὰρ ἂν ὁ αὐτὸς ὁ τε παραλαβὼν καὶ ὁ παραδούς ἄλλαις καὶ ἄλλαις δυνάμεσιν οὐσιοποιῶν ἢ διακοσμῶν τὰ πράγματα . τὸ δὲ οὐχ ἡσυχίαν ἄγον , ἀλλὰ κινούμενον ὅτι τὴν φύσιν αὐτῷ δέδωκε μόνην ἢ ὑπόθεσις δείκνυσιν , ἀφ’ ἧς ἡ κίνησις · ἄλογος γὰρ ἡ φύσις οὖσα καὶ οὐ θεόθεν ποδηγετουμένη ποίαν ἐπι φυλάττειν τάξιν δύναιτο ἂν ; δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ ἐν τῷ Πολιτικῷ [ 272 E ] · τὸν γὰρ δημιουργὸν ἀποστήσας τοῦ κόσμου κινεῖσθαι φησιν αὐτὸν ὑπὸ δή τινος εἰμαρμένης καὶ συμφύτου καθ’ αὐτὸν ἐπιθυμίας · ὅπερ οὖν ἐκεῖ μετὰ τὴν δημιουργίαν , τοῦτο ἐνταῦθα πρὸ τῆς δημιουργίας ὑποθέμενος ἀταξίαν εἰσήγαγεν εἰς τὴν τοῦ ὄρατοῦ κίνησιν ἄνευ νοῦ γυμνομένην . καὶ τοῦτο μὲν τοιοῦτον . τὸ δὲ εἰς τάξιν ἄγειν ἐκ τῆς ἀταξίας καὶ διὰ νοῦ μετουσίας καὶ ζωῆς νοερᾶς παραγίνεται . τὸ δὲ ἡγησάμενος τὴν νόησιν ἐνδείκνυται τὴν δημιουργικὴν ἀνάλογον οὖσαν τῇ βουλήσει καὶ δυνάμει . προλαβὼν οὖν ἐν μὲν τῷ βουληθεὶς τὴν βούλησιν , ἐν δὲ τῷ κατὰ δύναμιν τὴν δύναμιν , ἐκ τρίτων ἐν τῷ ἡγησάμενος προσέθηκε τὴν νοερὰν γνῶσιν · τούτοις γὰρ αὐ καὶ ἐν Νόμοις [ X 900 DEss ] ἐξαφρακτήρισε τὴν θείαν πρόνοιαν , ἀγαθότητι , δυνάμει , γνώσει · ἀγαθότης μὲν γὰρ ἐστὶ πατρικὴ καὶ περὶ τὰ πρῶτα , δυνάμεις δὲ μήτηρ καὶ δεύτερον , νοῦς δὲ τρίτον ὁ γνωστικός · ἡ μὲν γὰρ ἀγαθότης τὸ πρῶτον , ἡ δὲ δύναμις σὺν ἐκείνῳ , τῷ πρώτῳ δηλαδή τῆς τριάδος , ὁ δὲ νοῦς ἀπ’ ἐκείνου τὸ τρίτον . τὸ δὲ αὐ ἐκεῖνον τοῦτον ἄμεινον τὴν τάξιν λέγει τῆς ἀταξίας · ἐκεῖνον μὲν γὰρ ἡ τάξις , τοῦτο δὲ ἡ ἀταξία · καὶ γὰρ οὕτως εἴρηται · εἰς τάξιν αὐτὸ ἤγεν ἐκ τῆς ἀταξίας . τοῦτο οὖν τὸ ὑστερὸν ὡρῶν ἐκάλεσεν , ἐκεῖνο δὲ τὸ πρότερον . ἔχει δὲ τὸ τοῦτο καὶ τῆς παρούσης
Lemmas: διαποικίλλω , λέγω δέ εἄν καί ὅτι ἄπειμι ἄλλος δύναμις ὁ ἔργον ἄλλος ) παραλαμβάνω πρός ὁ τέλειος διακόσμησις , εἰμί καί πᾶς ἐν ὁ δημιουργός θεωρέω · εἰμί γάρ εἄν ὁ αὐτός ὁ τε παραλαμβάνω καί ὁ παραδίδωμι ἄλλος καί ἄλλος δύναμις οὐσιοποιέω ἢ διακοσμέω ὁ πρᾶγμα . ὁ δέ οὐ ἡσυχία ἄγω , ἀλλά κινέω ὅτι ὁ φύσις αὐτός δίδωμι μόνος ἢ ὑπόθεσις δείκνυμι , ἀπό ὅς ὁ κίνησις · ἄλογος γάρ ὁ φύσις εἰμί καί οὖον θεόθεν ποδηγετέω ποῖος ἐπι φυλάσσω τάξις δύναμαι εἄν ; δηλόω δέ οὗτος καί ἐν ὁ πολιτικός [ 272 E ] · ὁ γάρ δημιουργός ἀφίστημι ὁ κόσμος κινέω φημί αὐτός ὑπό δή τις εἴμαρμαι καί συμφύω κατά αὐτός ἐπιθυμία · ὅσπερ οὖν ἐκεῖ μετά ὁ δημιουργία , οὗτος ἐνταῦθα πρό ὁ δημιουργία ὑποτίθημι ἀταξία εἰσάγω εἰς ὁ ὁ ὁρατής κίνησις ἄνευ νόος γυμνόω . καί οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ εἰς τάξις ἄγω ἐκ ὁ ἀταξία καί διά νόος μετουσία καί ζωή νοερός παραγίγνομαι . ὁ δέ ἡγέομαι ὁ νόησις ἐνδείκνυμι ὁ δημιουργικός ἀνάλογος εἰμί ὁ βούλομαι καί δύναμις . προλαμβάνω οὖν ἐν μέν ὁ βούλομαι ὁ βούλησις , ἐν δέ ὁ κατά δύναμις ὁ δύναμις , ἐκ τρίτος ἐν ὁ ἡγέομαι προστίθημι ὁ νοερός γνῶσις · οὗτος γάρ αὖος καί ἐν Νόμος [ X 900 DEss ] ἐξαφρακτήρισε ὁ θεῖος πρόνοια , ἀγαθότης , δύναμις , γνῶσις · ἀγαθότης μέν γάρ εἰμί πατρικός καί περί ὁ πρῶτος , δύναμις δέ μήτηρ καί δύο , νόος δέ τρίτος ὁ γνωστικός · ὁ μέν γάρ ἀγαθότης ὁ πρῶτος , ὁ δέ δύναμις σύν ἐκεῖνος , ὁ πρῶτος δηλαδή ὁ τριάς , ὁ δέ νόος ἀπό ἐκεῖνος ὁ τρίτος . ὁ δέ αὖος ἐκεῖνος οὗτος ἀγαθός ὁ τάξις λέγω ὁ ἀταξία · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ τάξις , οὗτος δέ ὁ ἀταξία · καί γάρ οὕτως εἴρω · εἰς τάξις αὐτός ἄγω ἐκ ὁ ἀταξία . οὗτος οὖν ὁ ὕστερος ὥρα καλέω , ἐκεῖνος δέ ὁ πρότερος . ἔχω δέ ὁ οὗτος καί ὁ πάρειμι