proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0067.2
λουσαν περίοδον , καὶ ὅτι τῆς τῶν γεννητῶν φύσεως ὧν ἔσχε τὸ ἐν τῇ γενέσει τέλειον κατὰ πᾶν τοῦ χρόνου μόριον , ὧν μὲν , ἐπειδὴ κἂν τῇ ἐνεστώσῃ συμπάσῃ τοῦ χρόνου περιφορᾷ μεταλαμβάνει τοῦ ὄντος , <γεγνώθ δὲ *** > ἐσόμενος D δέ , ἐπειδὴ οὐ λήξουσιν αἱ χορεῖαι ποτε τοῦ σύμπαντος χρόνου καὶ περιτροπαὶ συνάπτουσαι τὸν κόσμον τοῖς νοητοῖς αἰτίοις καὶ ἀφομοιοῦσαι . εἰ δὴ τὸν πάντα χρόνον ἐστὶν ὁ οὐρανὸς καὶ ὧν καὶ γεγνώθ καὶ ἐσόμενος , ἔστι δὲ ἐσόμενος τὸν ἔπειτα χρόνον ὡς ἄφθαρτος , καὶ τὸν ἑμ - D προσθεν ἤρα πάντα γέγονεν ὡς ἀγέννητος · ὁμοίως γὰρ καθ’ ἑκάτερον τῷ παντὶ χρόνῳ συνῶν ἢ οὐδ’ ἔσται ἔτι ἀπείρον ἢ καὶ γέγονεν ἐξ ἀπείρου . καὶ γελιοῖσι τινές εἰσιν οἱ ποτὲ μὲν αὐτὸν γενέσθαι λέγοντες , ἔσεσθαι δὲ μηκέτι ποτέ , τοῦ Πλάτωνος ὁμοίως ἐπ’ ἄμφω τὸν ἅπαντα χρόνον αὐτῷ δόν - D τος . καὶ δρᾶς , ὅτι τὰ τρία νῦν αὐτῷ νέμει καὶ οὐ παρατεῖται τὸ ὧν ἐπ’ αὐτοῦ . δῆλον οὖν , ὅτι , καὶ ἀνωτέρω τὸ ἔστι τῇ διαιωνίᾳ φύσει νέμων καὶ οὐχὶ τῇ γενέσει , τὸ ἐξηρημένον πάσης χρονικῆς παρατάσεως ἔστι , καὶ κατ’ αὐτὸ τὸ αἰώνιον νῦν ἰστάμενον ἀπεκλήρου τοῖς νοητοῖς , ἐπεὶ τὸ D σύμφυλον τῷ ἦν καὶ τῷ ἔσται συγχωρεῖ καὶ τοῖς αἰσθητοῖς κατὰ μέθεξιν τοῦ ὄντως ὄντος παραγίννεσθαι . πῶς οὖν , εἴπερ ἢ τοῦ χρόνου φύσις , ὡς φησι καὶ ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος κἀγὼ πείθομαι , μέση ἐστὶν αἰῶνος καὶ οὐρανοῦ καὶ τοῦ μὲν ἤγεται , τῷ δὲ ἀφομοιοῦται , χρόνος οὐρανοῦ χάριν E ὑπέστη ; τὸ γὰρ περιεκτικὸν καὶ τελειωτικὸν καὶ πλεῖον ἀφομοιοῦν τὴν εἰκόνα τῷ παραδείγματι πῶς τοῦ περιεχομένου καὶ ἀφομοιουμένου γέγονεν ἕνεκεν ; οὕτω γὰρ ἂν τῶν τελῶν τὰ ἕνεκά τού σμνύτερα ἂν εἴη καὶ τῶν ὑφειμένων χάριν τὰ κρεῖττω τὴν ἐπὶ τὰ ὄντα ποιοῖτο πρόοδον . ἔστι δὲ οὐδὲν D τοιούτων ἐν τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος διατεταγμένοις εὑρεῖν · οὔτε γὰρ ὁ χρόνος οὐρανοῦ μόνου γέγονε χάριν οὔτε ὁ οὐρανὸς τοῦ χρόνου μόνου χάριν ὑπέστη , ἀλλ’ ἑκάτερος καὶ ἑαυτοῦ
Lemmas: λούω περίοδος , καί ὅτι ὁ ὁ γεννητής φύσις ὅς ἔχω ὁ ἐν ὁ γένεσις τέλειος κατά πᾶς ὁ χρόνος μόριον , ὅς μέν , ἐπεί κἀν ὁ ἐνίστημι σύμπας ὁ χρόνος περιφορά μεταλαμβάνω ὁ εἰμί , ἐγγίγνομαι δέ *** > εἰμί D δέ , ἐπεί οὖον λήγω ὁ χορεία ποτός ὁ σύμπας χρόνος καί περιτροπή συνάπτω ὁ κόσμος ὁ νοητός αἴτιος καί ἀφομοιόω . εἰμί δή ὁ πᾶς χρόνος εἰμί ὁ οὐρανός καί ὅς καί γίγνομαι καί εἰμί , εἰμί δέ εἰμί ὁ ἔπειτα χρόνος ὡς ἄφθαρτος , καί ὁ ἐν - D πρόσθεν ἐράω πᾶς γίγνομαι ὡς ἀγέννητος · ὁμοίως γάρ κατά ἑκάτερος ὁ πᾶς χρόνος σύνειμι ἢ οὐδέ εἰμί ἔτι ἤπειρος ἢ καί γίγνομαι ἐκ ἤπειρος . καί γέλιος τις εἰμί ὁ ποτέ μέν αὐτός γίγνομαι λέγω , εἰμί δέ μηκέτι ποτός , ὁ Πλάτων ὁμοίως ἐπί ἄμφω ὁ ἅπας χρόνος αὐτός δίδωμι - D ὅς . καί δράω , ὅτι ὁ τρεῖς νῦν αὐτός νέμω καί οὖον παρατείνω ὁ ὅς ἐπί αὐτός . δῆλος οὖν , ὅτι , καί ἀνωτέρω ὁ εἰμί ὁ διαιώνιος φύσις νέμω καί οὐ ὁ γένεσις , ὁ ἐξαιρέω πᾶς χρονικός παράτασις εἰμί , καί κατά αὐτός ὁ αἰώνιος νῦν ἵστημι ἀποκληρόω ὁ νοητός , ἐπεί ὁ D σύμφυλος ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί συγχωρέω καί ὁ αἰσθητός κατά μέθεξις ὁ εἰμί εἰμί παραγίγνομαι . πῶς οὖν , εἴπερ ἢ ὁ χρόνος φύσις , ὡς φημί καί ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος ἐγώ πείθω , μέσος εἰμί αἰών καί οὐρανός καί ὁ μέν ἡγέτης , ὁ δέ ἀφομοιόω , χρόνος οὐρανός χάρις E ὑφίστημι ; ὁ γάρ περιεκτικός καί τελειωτικός καί πλείων ἀφομοιόω ὁ εἰκών ὁ παράδειγμα πῶς ὁ περιέχω καί ἀφομοιόω γίγνομαι ἕνεκα ; οὗτος γάρ εἄν ὁ τέλος ὁ ἕνεκα ὅς σμνυτερας εἄν εἰμί καί ὁ ὑφέζομαι χάρις ὁ ἀγαθός ὁ ἐπί ὁ εἰμί ποιέω πρόοδος . εἰμί δέ οὐδείς D τοιοῦτος ἐν ὁ ὑπό Πλάτων διατάσσω εὑρίσκω · οὔτε γάρ ὁ χρόνος οὐρανός μόνος γίγνομαι χάρις οὔτε ὁ οὐρανός ὁ χρόνος μόνος χάρις ὑφίστημι , ἀλλά ἑκάτερος καί ἑαυτοῦ