proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0128.2
τερον ἔχει τινὰ πρὸς ἄλληλα διαφορὰν · ἔστι γὰρ τὸ μὲν πρότερον τάξεως μόνης σημαντικόν , τὸ δὲ πρεσβύτερον τῆς ὡς αἰτίου πρὸς αἰτιατὸν ὑπεροχῆς . οὐ πᾶν οὖν τὸ πρότερον καὶ πρεσβύτερον λέγοιτο ἂν , ἀλλὰ τὸ τῆς οὐσίας ἐξηγουμένον τοῖς δευτέροις . ἀμφότερα δὲ ἐπὶ τῆς ψυχῆς ἀληθῆ · καὶ γὰρ τὴν τάξιν ἔλαχε προτέραν , ἀδελφὴ τοῦ σώματος οὖσα κατὰ τὴν ἀπὸ τῆς μιᾶς δημιουργίας ἀμφοῖν πάροδον , καὶ γεννᾶ μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ αὐτὴ τὸ σῶμα καὶ συνδιαχοσμεῖ · τὰ γὰρ πρῶτα προϊόντα συμπαραγεί ταῖς ἑαυτῶν αἰτίαις τὰ μετὰ ταῦτα . τί δὲ τὸ ὡς δεσπότιν καὶ ὡς ἄρχουσαν ; ἀρ’ οὐκ ἀμφότερα ἐνδείκνυται , καὶ ὅτι χορηγεῖ τὰ ἀγαθὰ πᾶσιν ἡ ψυχὴ καὶ πᾶσαν πρόνοιαν ποιεῖται τοῦ σώματος , καὶ ὅτι σῴζει τὸ οἰκεῖον ἀγαθὸν ἀκέραιον ; καὶ πῶς οὐχὶ ταῦτα δηλοῖ διὰ τούτων ; ὁ μὲν γὰρ δεσπότης πρὸς τὸ οἰκεῖον ἀγαθὸν ἀεὶ τὰ τῶν διοικουμένων ἀναφέρει , ὁ δὲ ἄρχων τὸ τῶν ὑπηκόων ἀγαθὸν ὁρᾷ καὶ πρὸς ἐκεῖνο συντάττει πάντα . πρόσεται δὲ τῇ ψυχῇ διὰ μὲν τὸ ἑαυτῆς ἕνεκα πάντα ποιεῖν τὸ δεσποτικόν , διὰ δὲ τὸ πάντα πληροῦν ἀγαθῶν τὸ ἀρχικὸν ἰδίωμα · καὶ γὰρ τὸ προνοητικὸν αὐτῆς οὐκ ἐλαττοῦται διὰ τῆς πρὸς τὸ οἰκεῖον ἀγαθὸν ἐπάντων ἀναφορᾶς , καὶ τὸ ἀγαθὸν ἀνεξάλειπτον μένει τῆς προνοίας ἐπιτελουμένης . καὶ ἄλλως ἐστὶν ἄρχουσα καὶ δεσπότις · πρόεισι γὰρ καὶ ἀπὸ τῆς ἡγεμονικῆς ψυχῆς καὶ ἀπὸ τῆς πηγαίας . καὶ ἄλλως διότι μὲν οἶκος αὐτῆς τὸ πᾶν , καλεῖται δεσπότις , διότι δὲ ἄγει πάντα ταῖς ἑαυτῆς κινήσεσιν , ἀρχικὴν ἔχει δύναμιν , καὶ διότι μὲν ἐξουσιάζει τοῖς ὅλοις , δεσπότις ἐστί , διότι δὲ ἁρμονιοῖ πάντα πρὸς τὸ νοητόν , ἄρχει τοῦ παντός . εἰ δὲ οὕτως ὑπέστη τὴν ἀρχὴν ὡς δεσπότις καὶ ὡς ἄρχουσα , κατ’ οὐσίαν αὐτῇ ταῦτα , τὸ δεσποτικὸν λέγω καὶ τὸ ἀρχικόν · εἰ δὲ κατ’ οὐσίαν , ἀεὶ αὐτῇ παρῆν . καὶ εἰ μὲν δυνάμει μόνον , ἀτελὴς ἦν , ὁ μηδὲ θέμις εἰπεῖν · εἰ δὲ κατ’ ἐνέργειαν ἦν , καὶ τὸ ἀρχόμενον ἀεὶ ἦν καὶ
Lemmas: τέρος ἔχω τις πρός ἀλλήλων διαφορά · εἰμί γάρ ὁ μέν πρότερος τάξις μόνος σημαντικός , ὁ δέ πρέσβυς ὁ ὡς αἴτιος πρός αἰτιατός ὑπεροχή . οὖον πᾶς οὖν ὁ πρότερος καί πρέσβυς λέγω εἄν , ἀλλά ὁ ὁ οὐσία ἐξηγέομαι ὁ δύο . ἀμφότερος δέ ἐπί ὁ Ψυχή ἀληθής · καί γάρ ὁ τάξις λαγχάνω πρότερος , ἀδελφή ὁ σῶμα εἰμί κατά ὁ ἀπό ὁ εἷς δημιουργία ἄμφω πάροδος , καί γεννάω μετά ὁ πατήρ καί αὐτός ὁ σῶμα καί συνδιαχέω · ὁ γάρ πρῶτος πρόειμι συμπαράγω ὁ ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ μετά οὗτος . τίς δέ ὁ ὡς δεσπότις καί ὡς ἄρχω ; ἀρά οὐ ἀμφότερος ἐνδείκνυμι , καί ὅτι χορηγέω ὁ ἀγαθός πᾶς ὁ ψυχή καί πᾶς πρόνοια ποιέω ὁ σῶμα , καί ὅτι σῴζω ὁ οἰκέω ἀγαθός ἀκέραιος ; καί πῶς οὐ οὗτος δηλόω διά οὗτος ; ὁ μέν γάρ δεσπότης πρός ὁ οἰκέω ἀγαθός ἀεί ὁ ὁ διοικέω ἀναφέρω , ὁ δέ ἄρχω ὁ ὁ ὑπήκοος ἀγαθός ὁράω καί πρός ἐκεῖνος συντάσσω πᾶς . πρόσω δέ ὁ Ψυχή διά μέν ὁ ἑαυτοῦ ἕνεκα πᾶς ποιέω ὁ δεσποτικός , διά δέ ὁ πᾶς πληρόω ἀγαθός ὁ ἀρχικός ἰδίωμα · καί γάρ ὁ προνοητικός αὐτός οὐ ἐλασσόω διά ὁ πρός ὁ οἰκέω ἀγαθός πᾶς ἀναφορά , καί ὁ ἀγαθός ἀνεξάλειπτος μένω ὁ πρόνοια ἐπιτελέω . καί ἄλλως εἰμί ἄρχω καί δεσπότης · πρόειμι γάρ καί ἀπό ὁ ἡγεμονικός Ψυχή καί ἀπό ὁ πηγαῖος . καί ἄλλως διότι μέν οἶκος αὐτός ὁ πᾶς , καλέω δεσπότης , διότι δέ ἄγω πᾶς ὁ ἑαυτοῦ κίνησις , ἀρχικός ἔχω δύναμις , καί διότι μέν ἐξουσιάζω ὁ ὅλος , δεσπότης εἰμί , διότι δέ αρμόνιος πᾶς πρός ὁ νοητός , ἄρχω ὁ πᾶς . εἰμί δέ οὕτως ὑφίστημι ὁ ἀρχή ὡς δεσπότης καί ὡς ἄρχω , κατά οὐσία αὐτός οὗτος , ὁ δεσποτικός λέγω καί ὁ ἀρχικός · εἰμί δέ κατά οὐσία , ἀεί αὐτός πάρειμι . καί εἰμί μέν δύναμις μόνος , ἀτελής εἰμί , ὁ μηδέ θέμις εἶπον · εἰμί δέ κατά ἐνέργεια εἰμί , καί ὁ ἄρχω ἀεί εἰμί καί