proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0127.2
δύο δυάδας · τὸ μὲν γὰρ ‘οὐράνιον’ καὶ τὸ ‘πηγὸν’ γένος προσηγόρευσε , τὸ δὲ ‘ἔνυδρον’ καὶ τὸ ‘πεζόν’ εἶδος , ὡς ὑφεμένην ἔχονταν τούτων πρὸς ἐκεῖνα τάξιν , ὥσπερ καὶ τὸ εἶδος τοῦ γένους . καὶ μὴν κἀκεῖνο δεῖ θεωρεῖν , ὅτι τὴν τοῦ πυρὸς παρῆχε χώραν ἐν τούτοις , διότι τὸ θεῖον γένος τὴν ἀκρότητα περιέχει τοῦ πυρὸς κατὰ τὴν ἑαυτοῦ σύστασιν · καὶ γὰρ μόνον τὸ πῦρ τῶν ὑπὸ σελήνην σωμάτων οὐδέποτε ἐστιν , ἀλλὰ κατὰ μόνην μεταβολὴν ὑφέστηκεν , ἀεὶ τροφῆς δεόμενον τοῦ ἀέρος καὶ τοῦ ὕδατος , ὄντων μετὰ τὴν γένεσιν , καὶ μόνον οὐκ ἔχει τόπον οἰκεῖον · ἔστι γὰρ ὡς πυρὶ τόπος οἰκεῖος ὁ ἄνω · οὔτε δὲ ἐκεῖ ἐστιν ( ἢ γὰρ ἂν ἑωράτο φύσει ὁρατὸν ὄν ) , οὔτε ἀφικνεῖται ἐκεῖσε , σβεννύμενον ὑπὸ τοῦ πέριξ ἀέρος ὄντος ἀνομοίου . εἰ οὖν δεῖ καὶ ὁλότητα εἶναι πυρὸς καὶ εἶναι πον αὐτό , εἶδος ἔχον , ἀλλὰ μὴ ἐν τῷ γίνεσθαι μόνον ὑφεστώς , οὐκ ἔστι δὲ τὸ ὑπὸ σελήνην πῦρ τοιοῦτον , μόνως ἂν εἴη πῦρ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ μόνον οἷόν ἐστι καὶ τὸν οἰκεῖον τόπον ἀεὶ κατέχον · ἢ γὰρ ἐπὶ τὸ ἄνω κίνησις οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ φύσιν ἔχοντος πυρός , ἀλλὰ μόνως τοῦ παρὰ φύσιν . οὕτω δὲ καὶ ὁ ἱερὸς λόγος ὁ παρὰ Χαλδαίοις [ or . chald . 33² ] συνάπτει τοῖς μηναιίοις καναχισμοῖς τὰ ἀέρια , τῷ πυρὶ τὸ οὐράνιον ἀποιέων κατὰ τὴν τῶν στοιχείων εἰς τὸν κόσμον διαίρεσιν · τὸ γὰρ ἐν τῇ γενέσει πῦρ ἀπόρροιά τις ἐστὶ τοῦ οὐρανίου πυρὸς καὶ ἐστιν ἐν τοῖς κοιλάμασι τῶν ἄλλων στοιχείων , αὕτη δὲ καθ’ αὐτὴν σφαῖρα πυρὸς οὐκ ἐστιν , ἀλλὰ τοῦ ἀέρος τὰ ἄκρα τὴν καθαρότητα μιμεῖται τοῦ ἄνω πυρός . καὶ ταῦτα λέγομεν πῷ ὑποσέληνον καὶ πυρὸς τόπον τὸν ὑπὸ τῷ οὐρανῷ · καὶ γὰρ ἐστιν ὁμοιότατον ἐκεῖνο πρὸς τὸ οὐράνιον βάθος , ὥσπερ τὸ πέρας τοῦ ἀέρος πρὸς τὸ ὕδωρ , παχὺ καὶ ὀμιχλώδες ὄν . οὕτω δὲ διανοηθεὶς καὶ ὁ Ἀριστοτέλης [ de mund . 2 . 392ᵃ 5ss ] , ὡς δοκεν , ἡξίωσε τὸ μὲν ἐνταῦθα πῦρ οὕτω καλεῖν , τὸ δὲ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν εὐθὺς , ὅ δὴ καὶ συμπεριφέρεσθαι λέγει
Lemmas: δύο δυάς · ὁ μέν γάρ οὐράνιον καί ὁ πήγνυμι γένος προσαγορεύω , ὁ δέ ἔνυδρος καί ὁ ἐπιζών εἶδος , ὡς ὑφίημι ἔχω οὗτος πρός ἐκεῖνος τάξις , ὥσπερ καί ὁ εἶδος ὁ γένος . καί μήv ἐκεῖνος δεῖ θεωρέω , ὅτι ὁ ὁ πυρός παρέχω χώρα ἐν οὗτος , διότι ὁ θέω γένος ὁ ἀκρότης περιέχω ὁ πυρός κατά ὁ ἑαυτοῦ σύστασις · καί γάρ μόνος ὁ πῦρ ὁ ὑπό σελήνη σῶμα οὐδέποτε εἰμί , ἀλλά κατά μόνος μεταβολή ὑφίστημι , ἀεί τροφή δήω ὁ ἀήρ καί ὁ ὕδωρ , εἰμί μετά ὁ γένεσις , καί μόνος οὐ ἔχω τόπος οἰκέω · εἰμί γάρ ὡς πῦρ τόπος οἰκεῖος ὁ ἄνω · οὔτε δέ ἐκεῖ εἰμί ( ἢ γάρ εἄν ὁράω φύσις ὁρατός εἰμί ) , οὔτε ἀφικνέομαι ἐκεῖσε , σβέννυμι ὑπό ὁ πέριξ ἀήρ εἰμί ἀνόμοιος . εἰμί οὖν δεῖ καί ὁλότης εἰμί πυρός καί εἰμί πως αὐτός , εἶδος ἔχω , ἀλλά μή ἐν ὁ γίγνομαι μόνος ὑφεστώς , οὐ εἰμί δέ ὁ ὑπό σελήνη πῦρ τοιοῦτος , μόνος εἄν εἰμί πῦρ ἐν ὁ οὐρανός καί μόνος οἷος εἰμί καί ὁ οἰκέω τόπος ἀεί κατέχω · ἢ γάρ ἐπί ὁ ἄνω κίνησις οὐ εἰμί ὁ κατά φύσις ἔχω πῦρ , ἀλλά μόνος ὁ παρά φύσις . οὗτος δέ καί ὁ ἱερός λόγος ὁ παρά Χαλδαῖος [ or . chald . 33² ] συνάπτω ὁ μηναίος καναχισμός ὁ ἀέριος , ὁ πῦρ ὁ οὐράνιος ἀπεῖπον κατά ὁ ὁ στοιχεῖον εἰς ὁ κόσμος διαίρεσις · ὁ γάρ ἐν ὁ γένεσις πῦρ ἀπόρροια τις εἰμί ὁ οὐράνιος πυρός καί εἰμί ἐν ὁ κοιλάμασι ὁ ἄλλος στοιχεῖον , οὗτος δέ κατά αὐτός σφαῖρα πυρός οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ ἀήρ ὁ ἄκρος ὁ καθαρότης μιμέομαι ὁ ἄνω πῦρ . καί οὗτος λέγω πω ὑποσέληνος καί πυρός τόπος ὁ ὑπό ὁ οὐρανός · καί γάρ εἰμί ὅμοιος ἐκεῖνος πρός ὁ οὐράνιος βάθος , ὥσπερ ὁ πέρας ὁ ἀήρ πρός ὁ ὕδωρ , παχύς καί ομιχλώδης εἰμί . οὗτος δέ διανοέομαι καί ὁ Ἀριστοτέλης [ de mund . 2 . 392ᵃ 5ss ] , ὡς δοκός , ἀξιόω ὁ μέν ἐνταῦθα πῦρ οὗτος καλέω , ὁ δέ ὑπό ὁ οὐρανός εὐθύς , ὅς δή καί συμπεριφέρω λέγω