proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0017.2
σεως δὲ καὶ ζωῆς οὐ μόνον αὐτῇ βρούσα , μεταδιδούσα δὲ καὶ τῷ παντὶ τοῦ σώματος ὀκφ ) καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο ἡ μόνον ἢ μάλιστα τῶν νοητῶν θεῶν ἀγάλματος ἀποτελεσμένον τοῦ δημιουργήματος ἐπὶ πλέον ἀγαθὲντα καὶ εὐφρανθέντα F 5 τὸν δημιουργὸν εἰς ὁμοίωσιν μεῖζονα καὶ τελειότεραν αὐτὸ τῶν νοητῶν ἀγαγεῖν διὰ τοῦ καὶ οἷον αἰδίον ποιεῖν · κυρίως μὲν γὰρ καὶ πρώτως αἰδίον τὸ νοητόν , δευτέρως δὲ τὴ τῇ τοῦ χρόνου προόδῳ καὶ ἀνελίξει συμπαρατεινόμενον · διττὸν 239 γὰρ καὶ τὸ ἀεὶ , τὸ μὲν αἰώνιον , τὸ δὲ χρονικόν . διὰ τί 10 οὖν σχεδὸν ἐπὶ πᾶσι τούτων μεταδίδωσι τῷ ὅλῳ κόσμῳ τοὺς ἐμπροσθεν ὁδοὺν τοῦ δημιουργοῦ τοῦτο τὸ δῶρον εἰσαγαγόν ; διότι δὴ μέγιστόν ἐστι καὶ τελειότατον καὶ εἰς ἄκρον ὁμοιότητα περιστατὰ τὴν εἰκόνα τῷ παραδείγματι . τῷ δ’ ἅπαξ ἐν τοῖς λόγοις γένεσιν διατιθέντι τῶν ὅλων ἀπὸ τῶν ἀτε - 15 λεστέρων ἐπὶ τὰ τελειώτερα μεταβαίνειν ἀναγκαῖόν ἐστι · καὶ γὰρ πῶς κατ’ αὐτὸ τοῦτο καὶ ὡςπερ ἀλλήλοις ἀντίκειται τά τε καθ’ αὐτὰ ὄντα καὶ τὰ ἑτέροις ἐγγιγνόμενα , ὅτιπερ ἐν μὲν τοῖς ἰδρυμένοις ἐν ἑαυτοῖς καὶ μηδαμὴ μηδαμῶς ἑτέρων γιγνομένοις ἀνάγκη τὰ σμνύτερα λέγειν ἡγεῖσθαι , καθ’ ἃ καὶ δι’ 20 ἃ καὶ ὑφ’ ὧν [ καὶ ] τὰ ἐφεξῆς ἀναφαίνεται , ἐν δὲ τοῖς ὑφ’ ἑτέρων μετεχόμενοις προλαμβάνει τὰ ἀτελέστερα , καὶ ὡςπερ ὑποκείμενα γίγνεται τοῖς τελειοτέροις καὶ ὕστερον ἐπιρωτῶν μεμελετηκόσιν . Ἡ μὲν οὖν πᾶσα τῶν προκειμένων ῥημάτων B προαἱρέσις τοιαύτη . ἔπειτα δὲ εἰπεῖν , διὰ τίνας αἰτίας καὶ 25 ὁποῖον ὄντα τὸν χρόνον καὶ ἡλίκων καὶ ὅσων ἀγαθῶν αἰτιον τῇ τε ψυχῇ καὶ τῷ οὐρανῷ συνυπέστησεν ὁ τῶν ὅλων δημιουργός , καὶ μᾶλισθ’ ὅτι πολλοὶ τὸν χρόνον καὶ τῶν Πλάτωνι φίλων ἀμυδρόν τι εἶδος ὑπέλαβον εἶναι καὶ μόνον αὐτὸ τὸ ἀριθμητὸν τῶν κινήσεων , οὐκ ἐνθυμηθέντες , ὅτι 30 δέκα τῶν πάντων ὄντων , ἃ δὴ τῷ κόσμῳ δίδωσιν ὁ πατήρ , ἕκαστον τῶν ἐπομένων μεῖζόν ἐστι τῶν πρὸ αὐτοῦ πάντως . εἰ οὖν ἐψύχωσε μὲν ἤδη τὸν κόσμον καὶ εὐδαίμονα θεόν
Lemmas: σέως δέ καί ζωή οὖον μόνος αὐτός βιβρώσκω , μεταδίδωμι δέ καί ὁ πᾶς ὁ σῶμα ὀκφ ) καί διά αὐτός οὗτος ὁ μόνος ἢ μάλιστα ὁ νοητός θεός ἄγαλμα ἀποτελέω ὁ δημιούργημα ἐπί πλέω ἀγαθὲντα καί εὐφραίνω F 5 ὁ δημιουργός εἰς ὁμοίωσις μείζων καί τέλειος αὐτός ὁ νοητός ἄγω διά ὁ καί οἷος ἀΐδιος ποιέω · κύριος μέν γάρ καί πρῶτος ἀΐδιος ὁ νοητός , δύο δέ ὅς ὁ ὁ χρόνος πρόοδος καί ἀνέλιξις συμπαρατείνω · δισσός 239 γάρ καί ὁ ἀεί , ὁ μέν αἰώνιος , ὁ δέ χρονικός . διά τίς 10 οὖν σχεδόν ἐπί πᾶς οὗτος μεταδίδωμι ὁ ὅλος κόσμος ὁ ἔμπροσθεν ὁδόω ὁ δημιουργός οὗτος ὁ δῶρον εἰσάγω ; διότι δή μέγας εἰμί καί τέλειος καί εἰς ἄκρος ὁμοιότης περιίστημι ὁ εἰκών ὁ παράδειγμα . ὁ δέ ἅπαξ ἐν ὁ λόγος γένεσις διατίθημι ὁ ὅλος ἀπό ὁ ἅτε - 15 λεστέρων ἐπί ὁ τέλειος μεταβαίνω ἀναγκαῖον εἰμί · καί γάρ πῶς κατά αὐτός οὗτος καί ὡς ἀλλήλων ἀντίκειμαι ὁ τε κατά αὐτός εἰμί καί ὁ ἕτερος ἐγγίγνομαι , ὅτιπερ ἐν μέν ὁ ἰδρύω ἐν ἑαυτοῦ καί μηδαμός μηδαμῶς ἕτερος γίγνομαι ἀνάγκη ὁ σμνυτερας λέγω ἡγέομαι , κατά ὁ καί διά 20 ὁ καί ὑπό ὅς [ καί ] ὁ ἐφεξῆς ἀναφαίνω , ἐν δέ ὁ ὑπό ἕτερος μετέχω προλαμβάνω ὁ ἀτελής , καί ὡς ὑπόκειμαι γίγνομαι ὁ τέλειος καί ὕστερος ἐπερωτάω μελετάω . ὁ μέν οὖν πᾶς ὁ πρόκειμαι ῥῆμα B προαίρεσις τοιοῦτος . ἔπειτα δέ εἶπον , διά τίς αἴτιος καί 25 ὁποῖος εἰμί ὁ χρόνος καί ἡλίκος καί ὅσος ἀγαθός αἴτιος ὁ τε Ψυχή καί ὁ οὐρανός συνυφίστημι ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , καί μάλιστα ὅτι πολύς ὁ χρόνος καί ὁ Πλάτων Φίλων ἀμυδρός τίς εἶδος ὑπολαμβάνω εἰμί καί μόνος αὐτός ὁ ἀριθμητός ὁ κίνησις , οὐ ἐνθυμέομαι , ὅτι 30 δέκα ὁ πᾶς εἰμί , ὁ δή ὁ κόσμος δίδωμι ὁ πατήρ , ἕκαστος ὁ επομένη μέγας εἰμί ὁ πρό αὐτός πάντως . εἰμί οὖν ψυχόω μέν ἤδη ὁ κόσμος καί εὐδαίμων θεός