proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0016.2
δηλοὶ δὲ καὶ ὁ ἔνταῦθα δημιουργὸς ὧν εἰς καὶ τοῖς μετ’ αὐτὸν νέοις δημιουργοῖς ὁμοῦ μὲν τὴν ἀφομοιωτικὴν δύναμιν ἐντιθεὶς , ὅταν αὐτοῖς παρακελεύηται μιμεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν περὶ τὴν αὐτῶν γένεσιν , ὁμοῦ δὲ τὴν γεννητικὴν , ἥνιχ’ ἂν κινή ῥῶα αὐτοὺς ἀπεργάζεσθαι καὶ γεννᾶν , ὁμοῦ δὲ τὴν ἀνακλητικὴν , ὁπόταν αὐτοῖς κελεύῃ τὰ δανεισθέντα μόρια ἀπὸ τῶν ὅλων στοιχείων φθινόντων τῶν ἀπ’ αὐτῶν συστάντων δέχεσθαι πάλιν εἰς τὰ ὅλα ἀνακαλουμένοις , καὶ ἐπὶ πάσαις τὴν φρουρητικὴν , ὃς γε καὶ αὐτόθεν τοὺς κοσμοκράτορας φύλακας ὑφίστησι τῶν ἀριθμῶν τοῦ χρόνου καὶ τὴν γῆν φύλακα νυκτὸς καὶ ἡμέρας . ὁ μὲν οὖν δημιουργός , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ὡρμήθην εἰπεῖν , ἀφ’ οὗπέρ ἐστι πάντα συνυπέστησεν ἑαυτῷ καὶ ἐξωμοίωσε καὶ ἐτελεώσατο καὶ πρὸς αὐτὸν ἐπέστρεψε , τῆς αὐτῶν τάξεως οὐ συγχεομένης ἐκ τῆς οἷον ἀθρόας ἀπάντων ἐκφάνσεως , ἀλλὰ πολλῷ πλέον φρουρουμένης καὶ συνεχομένης , ὥσφ μήτε τὰ καταδεέστερα τῆς τῶν ἀμεινόνων ἀμοιρεῖ προστασίας μήτε τὰ τελειότερα τῆς ἐπιβαλλούσης αὐτοῖς κατὰ τῶν ἀτελεσετέρων ἐπικρατείας · οὐδὲ γὰρ θάτερα προέφθη τῷ χρόνῳ ἢ τῶν δευτέρων ἀπρονοήτων μεινάντων ἢ τῶν πρεσβυτέρων ἀρχῶν καὶ ἀγώνων , ἵτε μηδέπω τῶν δεξομένων αὐτῶν τὰς προνοητικὰς ἐνεργείας ὑποστάντων . ἡμεῖς δὲ οὔτε νοεῖν οὔτε πολλῷ πλέον ἐρμηνεύειν δυνάμενοι τὴν ἐξ αὐλίου τοῦ πατρὸς τῶν ὅλων περὶ τὸν κόσμον ἀγαθουργίαν ἀγαπῶμεν νῦν μὲν αὐτὸν γεννῶντα , νῦν δὲ ἐπικοσμοῦντα , νυνὶ δὲ τελειοῦντα καὶ ἄλλοτε ἀφομοιοῦντα καθορῶντες τε καὶ παραδιδόντες · ὁ δὴ καὶ νῦν ὁ τοῦ φιλοσόφου λόγος προπεπονθὼς εἰς ἡμᾶς ὁρᾶν παρασκευάζεται · κινήσεως γὰρ καὶ ζωῆς μετασχόντος ἤδη κατὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ παντός ( ψυχὴ γὰρ αὐτῷ συνώμκει τὰς μὲν ἰδίας ἑαυτῆς γνώσεις , καθ’ ἃς τὰ τε νοητὰ καὶ τὰ ἑγκόσμια γινώσκει , σῴζουσα παρ’ ἑαυτή , κινή -
Lemmas: δηλόω δέ καί ὁ ἐνταῦθα δημιουργός ὅς εἰς καί ὁ μετά αὐτός νέος δημιουργός ὁμοῦ μέν ὁ ἀφομοιωτικός δύναμις ἐντίθημι , ὅταν αὐτός παρακελεύομαι μιμέομαι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις περί ὁ αὐτός γένεσις , ὁμοῦ δέ ὁ γεννητικός , ἡνίκα εἄν κινέω Ῥώα αὐτός ἀπεργάζομαι καί γεννάω , ὁμοῦ δέ ὁ ἀνακλητικός , ὁπόταν αὐτός κελεύω ὁ δανείζω μόριον ἀπό ὁ ὅλος στοιχεῖον φθίω ὁ ἀπό αὐτός συνίστημι δέχομαι πάλιν εἰς ὁ ὅλος ἀνακαλέω , καί ἐπί πᾶς ὁ φρουρητικός , ὅς γε καί αὐτόθεν ὁ κοσμοκράτωρ φύλαξ ὑφίστημι ὁ ἀριθμός ὁ χρόνος καί ὁ γῆ φύλαξ νύξ καί ἡμέρα . ὁ μέν οὖν δημιουργός , ὅσπερ ἐκ ἀρχή ὁρμάω εἶπον , ἀπό ὅσπερ εἰμί πᾶς συνυφίστημι ἑαυτοῦ καί ἐξομοιόω καί τελέω καί πρός αὐτός ἐπιστρέφω , ὁ αὐτός τάξις οὖον συγχέω ἐκ ὁ οἷος ἀθρόος ἀπαντάω ἔκφανσις , ἀλλά πολύς πλέω φρουρέω καί συνόχωκα , ὅς μήτε ὁ καταδεής ὁ ὁ ἀγαθός ἀμοιρέω προστασία μήτε ὁ τέλειος ὁ ἐπιβάλλω αὐτός κατά ὁ ἀτελής ἐπικράτεια · οὐδέ γάρ ἕτερος προφθάνω ὁ χρόνος ἢ ὁ δύο ἀπρονόητος μένω ἢ ὁ πρέσβυς ἀρχή καί ἀγών , ἄθεμ-ις μηδέπω ὁ δείκνυμι αὐτός ὁ προνοητικός ἐνέργεια ὑφίστημι . ἐγώ δέ οὔτε νοέω οὔτε πολύς πλέω ἑρμηνεύω δύναμαι ὁ ἐκ αὔλιος ὁ πατήρ ὁ ὅλος περί ὁ κόσμος ἀγαθουργία ἀγαπάω νῦν μέν αὐτός γεννάω , νῦν δέ ἐπικοσμέω , νυνί δέ τελειόω καί ἄλλοτε ἀφομοιόω καθοράω τε καί παραδίδωμι · ὁ δή καί νῦν ὁ ὁ φιλόσοφος λόγος προπάσχω εἰς ἐγώ ὁράω παρασκευάζω · κίνησις γάρ καί ζωή μετέχω ἤδη κατά ὁ διδασκαλία ὁ πᾶς ( ψυχή γάρ αὐτός συνόμνυμι ὁ μέν ἴδιος ἑαυτοῦ γνῶσις , κατά ὅς ὁ τε νοητός καί ὁ εγκόσμια γιγνώσκω , σῴζω παρά ἑαυτοῦ , κινέω -