proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0213.2
τὴν γένεσιν . εἰ δὴ βάσιν καὶ ἕδραν ἀποφηνάιμεθα τῶν θεῶν ὅλην τὴν περὶ γένεσιν αὐτῶν καθήκουσαν διάταξιν , ὀρθῶς ἂν εἴποιμεν , καὶ εἰ τὸ τέλος αὐτοὺς φαίμεν συνελίσσεσθαι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς θείας ὑποβάσεως , οὐκ ἂν τῆς ἀληθείας ἀμαρτάνοιμεν . τοιούτων δὲ ὄντων αὐτῶν ὁ μὲν Πλάτων εἰς τοὺς νοερούς τε καὶ νοητοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἰδίως νοερούς καλουμένους ἀποβλέπων τὰς τέτταρας αὐτῶν προόδους κοινῶς ἐθεώρησεν . εἰσὶ δὲ ἐν αὐτοῖς καὶ ἀπὸ τῶν ὑπερουσμίων θεῶν δυνάμεις , εἴτε ἀπὸ τῶν δώδεκα ἡγεμόνων εἴτε ἀπ’ ἄλλων τινῶν καθήκουσαι , καὶ ἀπὸ τῶν οὐρανίων δὲ χορῶν πρόεισί τις εἰς τὴν γένεσιν διάταξις διπλασιαζομένη , ὡς φησιν ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος · ἀπὸ μὲν γὰρ τῶν εἴκοσι καὶ ἑνὸς ἡγεμόνων γενέσθαι δύο καὶ τεσσαράκοντα καθ’ ἑκάστην στοιχείου λῆξιν ἡγεμονίας θεῶν γενεσιουργῶν , ἀπὸ δὲ τῶν ἕξ καὶ τριάκοντα δεκαδαρχῶν δύο καὶ ἑβδομήκοντα προεληλυθέναι , καὶ ἄλλους ὡσαύτως θεούς , πλήθει μὲν διπλασίους τῶν οὐρανίων , δυνάμει δὲ ἀπολειπομένους . δεῖ δὲ καὶ τὰς τριπλάς αὐτῶν προόδους θεωρεῖν καὶ τὰς πενταμερεῖς διαιρέσεις καὶ τὴν καθ’ ἑβδομάδα θείαν ὑπογένεσιν · ἀνὰ λόγον γὰρ τῷ κόσμῳ παντὶ καὶ τριχῇ διεκοσμήθησαν καὶ πενταχῇ καὶ ἑπταχῇ , ἵνα καὶ ἕκαστον τῶν στοιχείων κόσμος ἢ καὶ ὄντως μίμημα τοῦ παντός . ἡ μὲν δὴ σύντομος διδασκαλία περὶ τῶν ὑπὸ σελήνην θεῶν τοιαύτη τις ἐστὶ κατὰ τὰς διπλὰς οὐσίας καὶ τὰς διφυεῖς ζωὰς καὶ διττὰς λήξεις προεληλυθότων , ὥσπερ καὶ ὁ Πλάτων δυαδικῶς αὐτῶν πεποίηται τὰς ἡγεμονικὰς ἀπογεννήσεις . ἐφ’ ἑξῆς δὲ τούτοις ἴδωμεν , τίνες εἰσὶν οἱ λόγοι τοῦ πατρὸς καὶ τίνος ἕνεκα προεληλύθασιν . εἰσὶ μὲν οὖν οἱ λόγοι πάντως οὔτε προφορικοὶ ( τοῦτο γὰρ ἀλλότριον τῆς ἀύλου καὶ χωριστῆς οὐσίας ) , οὔτε φυσικοὶ ( τούτους γὰρ οὐχ ὁ δημιουργὸς ἐνδίδωσι πρώτως τοῖς ἐγκοσμίοις , ἀλλ’ ἡ μία φύσις ) , οὔτε ψυχικοὶ ( τούτους γὰρ ἡ ψυχὴ προεῖληφεν ἢ τε μία καὶ αἱ
Lemmas: ὁ γένεσις . εἰμί δή βάσις καί ἕδρα ἀποφαίνω ὁ θεός ὅλος ὁ περί γένεσις αὐτός καθήκω διάταξις , ὀρθῶς εἄν εἶπον , καί εἰμί ὁ τέλος αὐτός φημί συνελίσσω εἰς ὁ ἀρχή ὁ θεῖος ὑπόβασις , οὐ εἄν ὁ ἀλήθεια ἁμαρτάνω . τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός ὁ μέν Πλάτων εἰς ὁ νοερός τε καί νοητός θεός καί ὁ ἰδίως νοερός καλέω ἀποβλέπω ὁ τέσσαρες αὐτός πρόοδος κοινῶς θεωρέω . εἰμί δέ ἐν αὐτός καί ἀπό ὁ ὑπερουσμίων θεός δύναμις , εἴτε ἀπό ὁ δώδεκα ἡγεμών εἴτε ἀπό ἄλλος τις καθήκω , καί ἀπό ὁ οὐράνιος δέ χορός πρόειμι τις εἰς ὁ γένεσις διάταξις διπλασιάζω , ὡς φημί ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος · ἀπό μέν γάρ ὁ εἴκοσι καί εἷς ἡγεμών γίγνομαι δύο καί τεσσαράκοντα κατά ἕκαστος στοιχεῖον λῆξις ἡγεμονία θεός γενεσιουργός , ἀπό δέ ὁ ἕξ καί τριάκοντα δεκαδάρχης δύο καί ἑβδομήκοντα προέρχομαι , καί ἄλλος ὡσαύτως θεός , πλῆθος μέν διπλάσιος ὁ οὐράνιος , δύναμις δέ ἀπολείπω . δεῖ δέ καί ὁ τρίπλα αὐτός πρόοδος θεωρέω καί ὁ πενταμερής διαίρεσις καί ὁ κατά ἑβδομάς θεῖος υπογενεσις · ἀνά λόγος γάρ ὁ κόσμος πᾶς καί τριχῆ διακοσμέω καί πενταχῇ καί ἑπταχῇ , ἵνα καί ἕκαστος ὁ στοιχεῖον κόσμος ἢ καί εἰμί μίμημα ὁ πᾶς . ὁ μέν δή σύντομος διδασκαλία περί ὁ ὑπό σελήνη θεός τοιοῦτος τις εἰμί κατά ὁ διπλόος οὐσία καί ὁ διφυής ζωός καί δισσός λήγω προέρχομαι , ὥσπερ καί ὁ Πλάτων δυαδικός αὐτός ποιέω ὁ ἡγεμονικός ἀπογέννησις . ἐπί ἑξῆς δέ οὗτος ὁράω , τίς εἰμί ὁ λόγος ὁ πατήρ καί τίς ἕνεκα προέρχομαι . εἰμί μέν οὖν ὁ λόγος πάντως οὔτε προφορικός ( οὗτος γάρ ἀλλότριος ὁ ἄυλος καί χωριστός οὐσία ) , οὔτε φυσικός ( οὗτος γάρ οὐ ὁ δημιουργός ἐνδίδωμι πρῶτος ὁ ἐγκόσμιον , ἀλλά ὁ εἷς φύσις ) , οὔτε ψυχικός ( οὗτος γάρ ὁ ψυχή προλαμβάνω ἢ τε εἷς καί ὁ