proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0354.2
καὶ κινοῦν μὴ γνωστικὰς προειληφότας δυνάμεις ἢ ἀνενεργήτους οὐσίας · ἀνάγκη ἄρα καὶ οὐσίας τοὺς λόγους εἶναι καὶ δυνάμεις ἔχειν γνωστικὰς ἀπάσης ἀρμορίας , τοὺς μὲν ἐν τῇ ταύτῳ περιόδῳ τῆς νοητῆς , τοὺς δὲ ἐν τῇ διατέρου τῆς αἰσθήσεως , καὶ ἐνεργεῖν , ὅταν δύνηται , τοὺς μὲν περὶ τὰ νοητά , τοὺς δὲ περὶ τὰ αἰσθητά , ὅταν δὲ ὑπὸ λήθης καὶ παθῶν παραποδίζονται τῆς αἰσθήσεως ἐπὶ τὰ ἄνυλα καθελκούσης τὴν ψυχὴν , τότε κατ’ οὐσίαν μὲν οἱ αὐτοὶ διαμένουσιν ( ἴδιοι γάρ εἰσι καὶ ἄλυτοι καὶ ἀμετάβλητοι ) , κατ’ ἐνέργειαν δὲ πάσας στρέφονται στροφὰς ὁσαχὴ δυνατόν , καὶ κατὰ δύναμιν κλάσεις καὶ διαφορὰς ὑπομένουσι πάλιν ὁσαχὴ δυνατόν ( τοῦτο γὰρ ἀμφοτέροις κοινόν ) , οὐ διὰ τὴν ταύτου περιόδον · ἐκεῖ γὰρ ἄρχει μόνον . οἱ δὲ ἐν τῇ τοῦ διατέρου κύκλῳ ἐπτά ὄντες καὶ πάντες πάντας ἔχοντες τοὺς ἀρμο - 343 ροὺς λόγους ( οὕτω γὰρ ἐλέγετο καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ παντός ) καὶ στρέφονται καὶ κλῶνται · περὶ γὰρ τούτων ὁ λόγος τῶν ἐν τῷ διατέρου κύκλῳ μεσοτήτων καὶ συνδέσεων , ὡς παντοίας λάβας ὑπομενουσῶν ὑπὸ τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν φυσικῶν κινήσεων , ἀλλ’ οὐ τῶν ἐν τῷ ταύτῳ κύκλῳ · πεπείγεται γὰρ ἐκεῖνος μόνον , ὁ δὲ διατέρου διασείεται καὶ πάσχει διασεισθεὶς οἷα φησιν αὐτός . ὁ μὲν οὖν ἐν τῷ Φαίδρῳ [ 253Dss ] Σωκράτης ἡνιόχῳ καὶ ἵπποις εἰκάσας τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις καὶ τῶν ἵππων τὸν μὲν καλλίων θέμενος , τὸν δὲ χείρονα , τοτὲ μὲν διαμάχεσθαι φησι τοὺς ἵππους καὶ τὸν ἀμείνω νικᾶν , τοτὲ δὲ φέρεσθαι μόνον κρατηθέντα τὸν κρείττονα τῷ ἀκολάστῳ ἐπόμενον . ὁ δὲ Τίμαιος τὴν ψυχὴν διὰ τῶν μεσοτήτων συνδήσας , τῆς μὲν ταυτοποιοῦ , τῆς δὲ ἑτεροποιοῦ , καὶ τὴν μὲν τοῖς νοητοῖς συγγενῆ , τὴν δὲ τοῖς αἰσθητοῖς , φησι ταύτας τὰς μεσότητας τοτὲ μὲν διαφέρεσθαι μαχομένας ἀλλήλαις , τοτὲ δὲ κλᾶσθαι τῆς κρείττονος ἡττηθείσης καὶ
Lemmas: καί κινέω μή γνωστικός προλαμβάνω δύναμις ἢ ἀνενέργητος οὐσία · ἀνάγκη ἄρα καί οὐσία ὁ λόγος εἰμί καί δύναμις ἔχω γνωστικός ἀπασάω ἀρμορίας , ὁ μέν ἐν ὁ ταύτος περίοδος ὁ νοητός , ὁ δέ ἐν ὁ διετερος ὁ αἴσθησις , καί ἐνεργέω , ὅταν δύναμαι , ὁ μέν περί ὁ νοητός , ὁ δέ περί ὁ αἰσθητής , ὅταν δέ ὑπό λήθη καί πάθος παραποδίζω ὁ αἴσθησις ἐπί ὁ ἄνυλα καθέλκω ὁ ψυχή , τότε κατά οὐσία μέν ὁ αὐτός διαμένω ( ἴδιος γάρ εἰμί καί ἄλυτος καί ἀμετάβλητος ) , κατά ἐνέργεια δέ πᾶς στρέφω στροφή ὁσαχὴ δυνατός , καί κατά δύναμις κλάω καί διαφορά ὑπομένω πάλιν ὁσαχὴ δυνατός ( οὗτος γάρ ἀμφότερος κοινός ) , οὖον διά ὁ αὐτός περίοδος · ἐκεῖ γάρ ἄρχω μόνος . ὁ δέ ἐν ὁ ὁ διετερος κύκλος ἑπτά εἰμί καί πᾶς πᾶς ἔχω ὁ αρμός - 343 ῥόος λόγος ( οὗτος γάρ λέγω καί ἐπί ὁ ὁ πᾶς ) καί στρέφω καί κλάω · περί γάρ οὗτος ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ διετερος κύκλος μεσότης καί σύνδεσις , ὡς παντοῖος Λάβας ὑπομένω ὑπό ὁ αἴσθησις καί ὁ φυσικός κίνησις , ἀλλά οὖον ὁ ἐν ὁ ταύτος κύκλος · πίνω γάρ ἐκεῖνος μόνος , ὁ δέ διετερος διασείω καί πάσχω διασείω οἷος φημί αὐτός . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ Φαῖδρος [ 253Dss ] Σωκράτης ἡνίοχος καί ἵππος εἰκάζω ὁ ὁ Ψυχή δύναμις καί ὁ ἵππος ὁ μέν καλός τίθημι , ὁ δέ χείρων , τοτέ μέν διαμάχομαι φημί ὁ ἵππος καί ὁ ἀγαθός νικάω , τοτέ δέ φέρω μόνος κρατέω ὁ ἀγαθός ὁ ἀκόλαστος ἔπω . ὁ δέ Τίμαιος ὁ ψυχή διά ὁ μεσότης συνδέω , ὁ μέν ταὐτοποιέω , ὁ δέ ἑτεροποιέω , καί ὁ μέν ὁ νοητός συγγενής , ὁ δέ ὁ αἰσθητός , φημί οὗτος ὁ μεσότης τοτέ μέν διαφέρω μάχομαι ἀλλήλων , τοτέ δέ κλάω ὁ ἀγαθός ἡττάω καί