proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0285.2
εχὼς καὶ πρὸ τούτων ἡ ἑτερότης ἢ ἐν αὐτῇ τῶν παντοίων τῆς οὐσίας αὐτῆς διαιρέσεων , καθ’ ἣν καὶ μεμέρισται καὶ ἔχει τι ἀμέριστον καὶ ὅλον . ἐπεὶ οὖν ταῦτα περὶ τοῦ ἐν αὐτῇ μερισμοῦ φαμεν , ζητεῖν ἄξιον , τί θήσομεν τὴν ὑπὲρ αὐτὴν ἀμέριστον οὐσίαν , ὡς ἐκείνων τῶν πρὸ αὐτῆς ἑκάστη νοῦν ἔχει πρὸ αὐτῆς · οὐ γὰρ πού καὶ ἑκάστη τούτων τῶν μερικῶν οὐσιώδη νοῦν ὑπὲρ αὐτὴν ἔλαχεν · ἔμενε γὰρ ἂν ἀεὶ ἄνω , καθάπερ ἐκεῖναι , τοῦ νοῦ κατέχοντος αὐτὴν ἄνω τῷ ἀεὶ ἐλλάμπειν . ἤδη μὲν οὖν τι περὶ τούτου καὶ πρότερον εἴπομεν καὶ οὐχ ἅπαξ . λέγωμεν δὲ καὶ νῦν τρανέστερον ἃ φρονοῦμεν , ὅσα Θεὸς ἡμῖν ἐπὶ νοῦν ἤγαγε ( διὸ καὶ πολλάκις αὐτὰ κατατείνοντες λέγομεν ) , περὶ τοῦ τί ἔστι τὸ ἀμέριστον ἐφ’ ἑκάστης τῶν μερικῶν ψυχῶν , ὅντως ἄπορον ὄν , διότι νοῦν καθ’ ἑκάστην ἀπολείπειν καὶ τοῦτον ποιεῖν ἀπέγνωσται . μὴποτε οὖν ἑκάστη καὶ τούτων δαίμονος ἐξημμένη τινός ( κατ’ οὐσίαν παντὸς δαίμονος νοῦν ἔχοντος δαιμόνιον ὑπὲρ ἑαυτόν ) τὸν αὐτὸν ἔχει νοῦν καὶ αὐτὴ τεταγμένον ὡς ἀμέριστον οὐσίαν πρὸ αὐτῆς , ὡςτ’ εἶναι τοῦ νοῦ ἐκείνου πρώτως μὲν μετέχουσαν τὴν δαιμονίαν ψυχὴν , δευτέρας δὲ τὰς ὑπὸ ταύτην μερικὰς ψυχάς , ὅ καὶ ποιῆσαι ταύτας μερικὰς τὸ μὲν μεριστὸν ἴδιον ἑκάστην ἔχουσα , τὸ δὲ ἀμέριστον κοινὸν πρὸς τοὺς δαίμονας τοὺς ὑπὲρ ταύτας , ὧν καὶ τὸ ἀμέριστον ἴδιον · διὸ καὶ μένειν ἐκείνους ἀεὶ ἄνω , ταύτας δὲ κατιέναι ποτὲ περὶ τὰ σώματα μεριζούσας ἑαυτάς , ὡς τούτοις μᾶλλον προσηκούσας · καὶ γὰρ εἴπερ ἐν ταῖς μερικαῖς ψυχαῖς πλεονάζει τὸ τῆς ἑτερότητος γένος , ὅ καὶ ποιεῖ μὴ δύνασθαι κατὰ πάσας αὐτὰς ἀεὶ τὰς δυνάμεις ἐνεργεῖν , ἀνάγκη δήπου πλέον αὐτὰς ὤκειώσθαι πρὸς τὴν μεριστὴν περὶ τὸ σῶμα ζωήν , πλέον δὲ ἀφεστάναι τῆς ἀμεριστοῦ οὐσίας , καὶ οὕτω σῴζειν τὸ ἀνὰ λόγον πρὸς ἑκάτερον τῶν ἄκρων , ὥσπερ τὰς θειοτάτας τῶν ψυχῶν διὰ τὴν πρὸς νοῦν ὁμοιότητα πλέον μὲν ἐξηρῆσθαι τῶν μεριστῶν ,
Lemmas: ἔχω καί πρό οὗτος ὁ ἑτερότης ἢ ἐν αὐτός ὁ παντοῖος ὁ οὐσία αὐτός διαίρεσις , κατά ὅς καί μερίζω καί ἔχω τίς ἀμέριστος καί ὅλος . ἐπεί οὖν οὗτος περί ὁ ἐν αὐτός μερισμός φημί , ζητέω ἄξιος , τίς τίθημι ὁ ὑπέρ αὐτός ἀμέριστος οὐσία , ὡς ἐκεῖνος ὁ πρό αὐτός ἕκαστος νόος ἔχω πρό αὐτός · οὖον γάρ πού καί ἕκαστος οὗτος ὁ μερικός οὐσιώδης νόος ὑπέρ αὐτός λαγχάνω · μένω γάρ εἄν ἀεί ἄνω , καθάπερ ἐκεῖνος , ὁ νόος κατέχω αὐτός ἄνω ὁ ἀεί ἐλλάμπω . ἤδη μέν οὖν τίς περί οὗτος καί πρότερος εἶπον καί οὐ ἅπαξ . λέγω δέ καί νῦν τρανής ὁ φρονέω , ὅσος θεός ἐγώ ἐπί νόος ἄγω ( διό καί πολλάκις αὐτός κατατείνω λέγω ) , περί ὁ τίς εἰμί ὁ ἀμέριστος ἐπί ἕκαστος ὁ μερικός Ψυχή , εἰμί ἄπορος εἰμί , διότι νόος κατά ἕκαστος ἀπολείπω καί οὗτος ποιέω ἀπογιγνώσκω . μήποτε οὖν ἕκαστος καί οὗτος δαίμων ἐξάπτω τις ( κατά οὐσία πᾶς δαίμων νόος ἔχω δαιμόνιον ὑπέρ ἑαυτοῦ ) ὁ αὐτός ἔχω νόος καί αὐτός τάσσω ὡς ἀμέριστος οὐσία πρό αὐτός , ὡςτ’ εἰμί ὁ νόος ἐκεῖνος πρῶτος μέν μετέχω ὁ δαιμόνιος ψυχή , δύο δέ ὁ ὑπό οὗτος μερικός Ψυχή , ὅς καί ποιέω οὗτος μερικός ὁ μέν μεριστός ἴδιος ἕκαστος ἔχω , ὁ δέ ἀμέριστος κοινός πρός ὁ δαίμων ὁ ὑπέρ οὗτος , ὅς καί ὁ ἀμέριστος ἴδιος · διό καί μένω ἐκεῖνος ἀεί ἄνω , οὗτος δέ κατέρχομαι ποτέ περί ὁ σῶμα μερίζω ἑαυτοῦ , ὡς οὗτος μᾶλλον προσήκω · καί γάρ εἴπερ ἐν ὁ μερικός Ψυχή πλεονάζω ὁ ὁ ἑτερότης γένος , ὅς καί ποιέω μή δύναμαι κατά πᾶς αὐτός ἀεί ὁ δύναμις ἐνεργέω , ἀνάγκη δήπου πλέω αὐτός οἰκειόω πρός ὁ μεριστός περί ὁ σῶμα ζωή , πλέω δέ ἀφίστημι ὁ ἀμέριστος οὐσία , καί οὗτος σῴζω ὁ ἀνά λόγος πρός ἑκάτερος ὁ ἄκρος , ὥσπερ ὁ θεῖος ὁ Ψυχή διά ὁ πρός νόος ὁμοιότης πλέω μέν ἐξαιρέω ὁ μεριστός ,