proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0313.2
ὑπ’ ἄλλου · δεῖ γὰρ ὑπὸ τινος γίνεσθαι τὸ γιγνόμενον , εἴπερ γιγνόμενόν ἐστι καὶ οὐκ ὧν · ἑαυτὸ γὰρ μὴ συνέχον μηδ’ ἐνεργεία ποιῶν ὑπ’ ἄλλου τοῦτο πείσεται , καὶ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἀσθενὲς ὧν ὑπ’ ἄλλου κομίζεται τὴν δύναμιν . ἔτι δὲ κἂν τὸ αὐτὸ ποιῇ καὶ πάσχη , καθὸ μὲν παθητικόν ἐστιν , ὑπ’ ἄλλου πάσχει , καθὸ δὲ ποιητικόν , εἰς ἄλλο δρά · τὸ δὲ γιγνόμενον καθὸ γιγνόμενον , πάσχον ἐστίν , εἰ δὲ πάσχον , ὑπ’ ἄλλου πάσχει · αὐτὸ γὰρ ἑαυτὸ γεννᾶν οὐ πέφυκεν · εἰ γὰρ ἂν πρὶν γένηται , καὶ ἐνέργεια πρὸ τοῦ δυνάμει · δεῖ γὰρ τὸ δρᾶν εἰς τὸ δυνάμει κατ’ ἐνέργειαν εἶναι . εἰκότως ἄρα ὁ Πλάτων τὸ γιγνόμενον τῷ μὲν αἰτίῳ συνάφει , ὃπερ ἐποίησεν ἐν τῷ συμπεράσματι , τῷ ἐξ ἀνάγκης ἐχρήσατο · τὸ γὰρ μόνημον καὶ τὸ βέβαιον μετὰ πάθους ἀπὸ τῆς αἰτίας παραγίνεται τῷ γινομένῳ , ὥσπερ φησὶν ἐν τῷ Πολιτικῷ [ 270A ] τὴν ἐπισκευαστὴν ἀθανασίαν ἐνδίδοςθαι τῷ κόσμῳ παρὰ τοῦ πατρός · τοῦ δὲ αἰτίου χωρίσας , ὃ δὴ ἐποίησεν ἐν τῷ μέσῳ χωρὶς τοῦ αἰτίου τὸ γιγνόμενον ἀποδιελών , τῷ ἀδύνατον ἐχρήσατο · καθ’ ἑαυτὸ γὰρ ὁρθὲν ἀδρανὲς ἐστι καὶ ἄτελές . καὶ μὴν καὶ τῷ αἰτίου εἰπεῖν τὴν ἐνοειδὴ τῆς δημιουργικῆς ἀρχῆς ἐνδείκνυται δύναμιν , αἴτιον καλῶν τὸ δημιουργικόν , οὐχ ἁπλῶς τὸ ὑποστατικὸν ἄλλου · καὶ γὰρ τάχαθὸν αἴτιον εἶναι τῶν νοητῶν εἶπεν ὁ Σωκράτης · ἀλλ’ οὐκ ἔστι δημιουργοῦν , διότι πᾶν τὸ δημιουργοῦν πρὸς γένεσιν ἀποδίδεται , ὡς εἶπεν ἐν Φιλήβῳ [ 27AB ] τὸ δημιουργοῦν λέγεσθαι πρὸς τὸ γιγνόμενον . ὧθεν καὶ αἴτια πρὸ τοῦ κόσμου ἄλλα ἄλλων , ἀλλ’ οὐ δημιουργιὰ τῶν γεννητῶν ἐστιν · εἰ δ’ οὖν πολλὰ τὰ δημιουργιὰ αἴτια , ἀλλὰ καὶ ἐν · ὅλως δέ , εἰ καὶ εἰς τὸ γιγνόμενον ἡ ἔνωσις ἀπὸ τοῦ αἰτίου παραγίνεται , δεῖ πολλῷ πρότερον αὐτὸ μονοειδὲς εἶναι καὶ συνεκτικὸν τοῦ πλήθους , ἵνα κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ προὑπάρχουσαν ἔνωσιν γένηται καὶ τὸ γιγνόμενον ἐν . ταῦτα μὲν οὖν περὶ
Lemmas: ὑπό ἄλλος · δεῖ γάρ ὑπό τις γίγνομαι ὁ γίγνομαι , εἴπερ γίγνομαι εἰμί καί οὐ ὅς · ἑαυτοῦ γάρ μή συνέχω μηδέ ἐνέργεια ποιέω ὑπό ἄλλος οὗτος πείθω , καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀσθενής ὅς ὑπό ἄλλος κομίζω ὁ δύναμις . ἔτι δέ κἀν ὁ αὐτός ποιέω καί πάσχω , καθό μέν παθητικός εἰμί , ὑπό ἄλλος πάσχω , καθό δέ ποιητικός , εἰς ἄλλος δράω · ὁ δέ γίγνομαι καθό γίγνομαι , πάσχω εἰμί , εἰμί δέ πάσχω , ὑπό ἄλλος πάσχω · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ γεννάω οὖον φύω · εἰμί γάρ εἄν πρίν γίγνομαι , καί ἐνέργεια πρό ὁ δύναμις · δεῖ γάρ ὁ δράω εἰς ὁ δύναμις κατά ἐνέργεια εἰμί . εἰκότως ἄρα ὁ Πλάτων ὁ γίγνομαι ὁ μέν αἴτιος συναφής , ὅσπερ ποιέω ἐν ὁ συμπέρασμα , ὁ ἐκ ἀνάγκη χράω · ὁ γάρ μόνιμος καί ὁ βέβαιος μετά πάθος ἀπό ὁ αἴτιος παραγίγνομαι ὁ γίγνομαι , ὥσπερ φημί ἐν ὁ πολιτικός [ 270A ] ὁ ἐπισκευαστός ἀθανασία ἐνδίδωμι ὁ κόσμος παρά ὁ πατήρ · ὁ δέ αἴτιος χωρίζω , ὅς δή ποιέω ἐν ὁ μέσος Χωρὶς ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι ἀποδιαλύω , ὁ ἀδύνατος χράω · κατά ἑαυτοῦ γάρ ὄρνυμι ἀδρανής εἰμί καί ἀτελής . καί μήv καί ὁ αἴτιος εἶπον ὁ ενοειδος ὁ δημιουργικός ἀρχή ἐνδείκνυμι δύναμις , αἴτιος καλός ὁ δημιουργικός , οὐ ἁπλόος ὁ ὑποστατικός ἄλλος · καί γάρ τάσσω αἴτιος εἰμί ὁ νοητός εἶπον ὁ Σωκράτης · ἀλλά οὐ εἰμί δημιουργέω , διότι πᾶς ὁ δημιουργέω πρός γένεσις αποδίδομαι , ὡς εἶπον ἐν Φίληβος [ 27AB ] ὁ δημιουργέω λέγω πρός ὁ γίγνομαι . ὤθω καί αἴτιος πρό ὁ κόσμος ἄλλος ἄλλος , ἀλλά οὖον δημιουργία ὁ γεννητής εἰμί · εἰμί δέ οὖν πολύς ὁ δημιουργία αἴτιος , ἀλλά καί ἐν · ὅλως δέ , εἰμί καί εἰς ὁ γίγνομαι ὁ ἕνωσις ἀπό ὁ αἴτιος παραγίγνομαι , δεῖ πολύς πρότερος αὐτός μονοειδής εἰμί καί συνεκτικός ὁ πλῆθος , ἵνα κατά ὁ ἐν αὐτός προυπάρχω ἔνειμι γίγνομαι καί ὁ γίγνομαι ἐν . οὗτος μέν οὖν περί