proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0202.2
δεῖ ταῖς τῶν ἔξεων διακρίσεσιν ὁμοίας ἡγεῖσθαι τὰς τῶν οὐσιῶν ἐτερότητας ( αὐταὶ μὲν γὰρ παντοίως ἐν τοῖς ἔχουσιν αὐτὰς διαποικίλλονται , ἐκεῖναι δὲ ἐστήκασιν ἐν τοῖς δημι-ουργικοῖς ὅροις ὡσαύτως ) . ἄνωθεν οὖν ἀπὸ τῆς αἰτίας τῆς δημιουργικῆς τὴν πρωτουργὸν ἀρχὴν ἐξάπτειν χρὴ τῆς ψυχογονικῆς διαιρέσεως καὶ τῶν τελείων μέτρων καὶ προεστηκότων ἀδιῶς ἐν τοῖς οὖσιν , εἰς ὃ καὶ ὁ δημιουργὸς βλέπων διαιρεῖ τὴν ψυχὴν · ὡς γὰρ τὸ πᾶν τοῦτο διεῖλε τοῖς νοητοῖς παραδείγμασιν , οὕτως ἄρα καὶ τὴν οὐσίαν τῆς ψυ-χῆς διέκρινε τοῖς καλλίστοις ὅροις , τοῖς πρεσβυτέροις καὶ ἀρχαιωτέροις αἰτίοις ἀφομοιῶν αὐτήν . ἔστι δὴ οὖν ὁ τρό-πος τῆς διαιρέσεως ἄυλος , νοερός , ἄχραντος , τελειουργὸς τῆς οὐσίας τῆς ψυχῆς , γεννητικὸς τοῦ ἐν αὐτῇ πλήθους , συναγωγὸς διὰ τῆς ἀρμονίας εἰς μίαν τάξιν , συνεκτικὸς τῶν διρημένων , ὁμοῦ μὲν τῆς ἀμιγοῦς καθαρότητος αἴτιος τοῖς ἐν τῇ ψυχῇ πλήθεσιν , ὁμοῦ δὲ τὴν εἰς ταῦτὸ συνιοῦσαν κοινωνίαν τῶν λόγων παράγων . καὶ δοκεῖ μὲν δαπανᾶν τὸ ὅλον εἰς τὰ μέρη διαιρῶν , καὶ οὕτω πως λέγει καὶ ὁ Τι-μαῖος [ 36B ] , ὅτι κατανάλωσε πᾶν ἐξ οὗ ταῦτα κατ-έτεμνεν . οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπεὶδὴ προεῖπε μὴ μόνον εἶναι μεριστὴν τὴν ψυχήν , ἀλλὰ καὶ ἀμέριστον , ἄμφω δεῖ φυλάτ-τειν , καὶ τῆς ὁλότητος ἀμερίστου μενούσης γίνεσθαι τὸν εἰς τὸ πλῆθος μερισμόν · εἰ γὰρ μόνον θάτερον λάβοιμεν , τὴν κατατομὴν λέγω , μεριστὴν αὐτὴν μόνως ποιήσομεν . μεριζέσθω τοίνυν ὅλη μετὰ τοῦ μένειν ὅλη πάλιν ἀμέριστος , ἐξ ἴσου μετέχουσα ἀμφοῖν · εὖ γὰρ δὴ καὶ ὁ δαιμόνιος Ἀρι-στοτέλης , ὡς προεῖπομεν [ p . 153 , 8s ] , εἶναι τι λέγων καὶ ἐν τοῖς μεριστοῖς ἀμερές , συνεκτικὸν τῶν μεριστῶν , ὥστε πολλῷ μᾶλλον ἐν τοῖς φύσιν ἔχουσι μὴ μεριστὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀμερῆ , μένειν δεῖ τὸ ἀμερές , ἢ εἰ μὴ μένοι , μόνως ἔσται μεριστὸν τὸ ἐξ ἀμφοῖν . ὅτι δὲ δεῖ τὸ ὅλον μένειν ἐν
Lemmas: δεῖ ὁ ὁ ἕξις διάκρισις ὅμοιος ἡγέομαι ὁ ὁ οὐσία ετερότητα ( αὐτός μέν γάρ παντοῖος ἐν ὁ ἔχω αὐτός διαποικίλλω , ἐκεῖνος δέ ἵστημι ἐν ὁ δημιουργικός ὅρος ὡσαύτως ) . ἄνωθεν οὖν ἀπό ὁ αἴτιος ὁ δημιουργικός ὁ πρωτουργός ἀρχή ἐξάπτω χρή ὁ ψυχογονικός διαίρεσις καί ὁ τέλειος μέτρον καί προΐστημι ἀδιῶς ἐν ὁ εἰμί , εἰς ὅς καί ὁ δημιουργός βλέπω διαιρέω ὁ ψυχή · ὡς γάρ ὁ πᾶς οὗτος διαιρέω ὁ νοητός παράδειγμα , οὕτως ἄρα καί ὁ οὐσία ὁ ψυχή διακρίνω ὁ καλός ὅρος , ὁ πρέσβυς καί ἀρχαῖος αἴτιος ἀφομοιόω αὐτός . εἰμί δή οὖν ὁ τρόπος ὁ διαίρεσις ἄυλος , νοερός , ἄχραντος , τελειουργός ὁ οὐσία ὁ Ψυχή , γεννητικός ὁ ἐν αὐτός πλῆθος , συναγωγός διά ὁ ἁρμονία εἰς εἷς τάξις , συνεκτικός ὁ διαίρω , ὁμοῦ μέν ὁ ἀμιγής καθαρότης αἴτιος ὁ ἐν ὁ Ψυχή πλῆθος , ὁμοῦ δέ ὁ εἰς αὐτός συνέρχομαι κοινωνία ὁ λόγος παράγω . καί δοκέω μέν δαπανάω ὁ ὅλος εἰς ὁ μέρος διαιρέω , καί οὗτος πως λέγω καί ὁ Τιμαῖος [ 36B ] , ὅτι καταναλίσκω πᾶς ἐκ ὅς οὗτος καταπέτομαι . οὖον μήv ἀλλά ἐπειδή προεῖπον μή μόνος εἰμί μεριστός ὁ Ψυχή , ἀλλά καί ἀμέριστος , ἄμφω δεῖ φυλάσσω , καί ὁ ὁλότης ἀμέριστος Μένων γίγνομαι ὁ εἰς ὁ πλῆθος μερισμός · εἰμί γάρ μόνος ἕτερος λαμβάνω , ὁ κατατομή λέγω , μεριστός αὐτός μόνος ποιέω . μερίζω τοίνυν ὅλος μετά ὁ μένω ὅλος πάλιν ἀμέριστος , ἐκ ἴσος μετέχω ἄμφω · εὕω γάρ δή καί ὁ δαιμόνιος Ἀριστοτέλης , ὡς προεῖπον [ p . 153 , 8s ] , εἰμί τίς λέγω καί ἐν ὁ μεριστός ἀμερής , συνεκτικός ὁ μεριστός , ὥστε πολύς μᾶλλον ἐν ὁ φύσις ἔχω μή μεριστός μόνος , ἀλλά καί ἀμερής , μένω δεῖ ὁ ἀμερής , ἢ εἰμί μή μένω , μόνος εἰμί μεριστός ὁ ἐκ ἄμφω . ὅτι δέ δεῖ ὁ ὅλος μένω ἐν