proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0208.2
τὰ γὰρ μείζονα κατ’ οὐσίαν καὶ ὀλιγώτερα περιεκτικώτερα καὶ τῇ δυνάμει τῶν ὑφειμένων ἀποφαίνει . ἡ δὲ ἀριθμητικὴ ἀνάπαλιν , τοὺς μὲν μείζους ἐλάττους , τοὺς δὲ ἐλάττους μείζους · καὶ γὰρ ἡ ἑτερότης ἐνδυναστεύει μᾶλλον τοὺς καταδεεστέρους , ὥσπερ ἡ ταυτότης ἀνάπαλιν ἐν τοῖς ὑπερετέροις μᾶλλον ἢ τοῖς καταδεεστέροις . ἡ δὲ γεωμετρικὴ τὸν αὐτὸν λόγον ἐπὶ πάντας διατείνει τοὺς ὅρους , ἔνωσιν ἐπιλάμπουσα πρώτοις τε καὶ μέσοις καὶ τελευταίοις διὰ τὴν τῆς οὐσίας ἐπὶ πάντα παρουσίαν . τρεῖς οὖν ὁ δημιουργὸς ἐνδίδωσι τῇ ψυχῇ συνεκτικὰς ἐνώσεις , ὡς δὴ μεσότητος προσεῖρηκεν , ὡς τὴν μέσην τάξιν τῶν ὅλων συνδεούσας · τὴν γεωμετρικὴν , τὸ πλήθος τῶν οὐσιῶν συνάγουσαν καὶ τὰς οὐσιώδεις προόδους ἐνοποιοῦσαν · ὁ γὰρ εἰς λόγος τῆς ἐνώσεώς ἐστιν εἰκών · τὴν ἀρμονικὴν , τὰς ταυτότητας ὅλας καὶ τὰς ὑπάξεις αὐτῶν συνδέουσαν εἰς μίαν κοινωνίαν · τὴν ἀριθμητικὴν , τὰς ἑτερότητας τὰς τε πρώτας καὶ τὰς μέσας καὶ τὰς τελευταίας συζευγνύουσαν · καὶ γὰρ ὅλως ἀριθμῶν ἡ ἑτερότης ἐστὶ μήτηρ , ὡς ἐν Παρμενίδῃ [ 143 Ass ] μεμαθήκαμεν . ἦν δὲ τρία ταῦτα καθ’ ἑκάστην μοῖραν , ἡ οὐσία , ἡ ταυτότης , ἡ ἑτερότης , καὶ ἔδει πάντα συνάπτειν διὰ μεσότητος ἀλλήλοις καὶ λόγων συνδετικῶν . Τὸ δὴ μετὰ ταῦτα λόγων πλήρωμα τὴν ψυχὴν εἶναι φαμεν , ἀπλουστέραν μὲν τῶν αἰσθητῶν , συνθετωτέραν δὲ τῶν νοητῶν . διὰ ταῦτα τοίνυν ὁ Τίμαιος ἑπτὰ λόγους ἐπ’ αὐτῆς παρεῖληφε , τὸν τῆς ἰότητος , τὸν πολλαπλάσιον , τὸν ὑποπολλαπλάσιον , τὸν ἐπιμόριον , τὸν ἐπιμερῆ , καὶ τοὺς τούτων ὑπόλογους , ὑπεπιμόριον , ὑπεπιμερῆ , ἀλλ’ οὐχὶ τοὺς ἐκ τούτων συνθέτους · οὗτοι μὲν γὰρ τοῖς σωματικοῖς λόγοις προσήκουσι συνθέτοις οὖσι καὶ μεριστοῖς , οἱ δὲ ἐν τῇ ψυχῇ λόγοι προΐασιν μὲν εἰς πλήθος καὶ μερισμόν , ἀλλ’ ὁμοῦ τῷ πλήθει τὴν ἀπλότητα καὶ τῷ μερισμῷ τὸ ἐνοειδὲς ἐπιδείκνυνται . οὔτε οὖν ἐν τῇ μονάδι καὶ τῷ ἀμερεῖ τὴν ὑπόστασιν ἔλαχον , ὡς ὁ νοῦς · μοναδικὸς γὰρ ἐκεῖνος καὶ ἀμερὴς μόνον . οὔτε τὸ πλήθος αὐτῶν εἰς τοὺς συνθέτους προελη -
Lemmas: ὁ γάρ μείζων κατά οὐσία καί ὀλίγος περιεκτικός καί ὁ δύναμις ὁ ὑφέζομαι ἀποφαίνω . ὁ δέ ἀριθμητικός ἀνάπαλιν , ὁ μέν μείζων μικρός , ὁ δέ μικρός μείζων · καί γάρ ὁ ἑτερότης ἐνδυναστεύω μᾶλλον ὁ καταδεής , ὥσπερ ὁ ταυτότης ἀνάπαλιν ἐν ὁ ὑπερετέροις μᾶλλον ἢ ὁ καταδεής . ὁ δέ γεωμετρικός ὁ αὐτός λόγος ἐπί πᾶς διατείνω ὁ ὅρος , ἔνειμι ἐπιλάμπω πρῶτος τε καί μέσος καί τελευταῖος διά ὁ ὁ οὐσία ἐπί πᾶς παρουσία . τρεῖς οὖν ὁ δημιουργός ἐνδίδωμι ὁ Ψυχή συνεκτικός ένωση , ὡς δή μεσότης προσφωνέω , ὡς ὁ μέσος τάξις ὁ ὅλος συνδέω · ὁ γεωμετρικός , ὁ πλήθος ὁ οὐσία συνάγω καί ὁ οὐσιώδης πρόοδος ενοποιώ · ὁ γάρ εἰς λόγος ὁ ἕνωσις εἰμί εἰκών · ὁ ἁρμονικός , ὁ ταυτότης ὅλος καί ὁ ὑπάγω αὐτός συνδέω εἰς εἷς κοινωνία · ὁ ἀριθμητικός , ὁ ἑτερότης ὁ τε πρῶτος καί ὁ μέσος καί ὁ τελευταῖος συζεύγνυμι · καί γάρ ὅλως ἀριθμός ὁ ἑτερότης εἰμί μήτηρ , ὡς ἐν Παρμενίδης [ 143 Ass ] μανθάνω . εἰμί δέ τρεῖς οὗτος κατά ἕκαστος μοῖρα , ὁ οὐσία , ὁ ταυτότης , ὁ ἑτερότης , καί ἐσθίω πᾶς συνάπτω διά μεσότης ἀλλήλων καί λόγος συνδετικός . ὁ δή μετά οὗτος λόγος πλήρωμα ὁ ψυχή εἰμί φημί , απλουστερος μέν ὁ αἰσθητής , σύνθετος δέ ὁ νοητός . διά οὗτος τοίνυν ὁ Τίμαιος ἑπτά λόγος ἐπί αὐτός παραλαμβάνω , ὁ ὁ ἰότης , ὁ πολλαπλάσιον , ὁ ὑποπολλαπλάσιος , ὁ ἐπιμόριος , ὁ ἐπιμερής , καί ὁ οὗτος υπόλογος , ὑπεπιμόριος , ὑπεπιμερής , ἀλλά οὐ ὁ ἐκ οὗτος σύνθετος · οὗτος μέν γάρ ὁ σωματικός λόγος προσήκω σύνθετος εἰμί καί μεριστός , ὁ δέ ἐν ὁ Ψυχή λόγος πρόειμι μέν εἰς πλήθος καί μερισμός , ἀλλά ὁμοῦ ὁ πλῆθος ὁ απλότητα καί ὁ μερισμός ὁ νοειδής ἐπιδείκνυμι . οὔτε οὖν ἐν ὁ μόνος καί ὁ ἀμερής ὁ ὑπόστασις λαγχάνω , ὡς ὁ νόος · μοναδικός γάρ ἐκεῖνος καί ἀμερής μόνος . οὔτε ὁ πλήθος αὐτός εἰς ὁ σύνθετος προαιρέω -