proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0064.2
τὸ προσῆκον τοῖς νοητοῖς αἰτιᾶται τοὺς πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων · ἢ γὰρ διπλὴν ἢ πάντως γε μίαν τινὰ καὶ μεγάλην αὐτῶν εἶναι τὴν παρανομίαν · ὅταν μὲν γὰρ τὸ γεγονὸς εἶναι γεγονὸς λέγωσι καὶ τὸ γενησόμενον εἶναι γενησόμενον , πλημμελῶς μὲν τὸ τῶν αἰωνίων οὐσιῶν ἴδιον τοῖς 5 γενητοῖς προσάπτουσι ( τὸ γὰρ εἶναι τοῦτο τοῖς ἄνω προσῆκει καὶ θείοις , ὥσπερ τὸ γίγνεσθαι τοῖς αἰσθητοῖς ) , οὐκ ὀρθῶς δὲ [ οὐδὲ ] τὰ μόρια τοῦ χρόνου συγχέουσι καὶ τὴν ἐν αὐτῷ τάξιν ἀνατρέπουσι τῷ παρελθόντι τὸ νῦν εἰς ταὐτὸν ἄγοντες . ὅταν δὲ τὸ γιγνόμενον εἶναι λέγωσι , τῷ προτέρῳ μόνῳ 10 περιπετεῖς εἰσὶν ἀμαρτήματι . μεγίστου δὲ ὄντος τούτου μεῖζον , εἰ θέμις εἰπεῖν , ἔστι τὸ τὸ μὴ ὂν εἶναι λέγειν · εἰ γὰρ ἔστιν ἡ γένεσις μέση μὴ ὄντος καὶ ὄντος , ἥττον ἔστι πλημμελὲς τὰ τοῦ ὄντος τῇ γενέσει προσφέρειν ἢ τῷ μὴ ὄντι . μία δὴ καὶ ὑπὲρ τούτων ἀπολογία κατὰ φύσιν ἂν γένοιτο · 15 μεταλαγχάνον γὰρ τὸ μὴ ὂν ἐν τῇ γενέσει τοῦ ὄντος , ὡς E καὶ πᾶν τὸ ἐγχρονον τοῦ αἰῶνος , εἶναι δοκεῖ τοῖς ἐπὶ τὸν ἐξηρημένον ἅπάσης διαστάσεως καὶ μερισμοῦ αἰῶνα καὶ τὸ ὄντως ὂν οὐκ εἰωθόσιν ἀνάγεσθαι . πάλιν τὸ ἐνεστὼς τοῦ χρόνου τὴν ἐν κινήσει φερομένην γένεσιν εἴωθε σῴζειν καὶ 20 διακατέχειν . θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν ὑπομένουσιν οἱ ἄνθρωποι , εἰ καὶ τὸ παρρηχθὸς ἀμυηρέπῃ διακατέχειν ἐν τοῖς οὖσι βουλόμενοι , καίπερ ἤδη γεγονὸς εἶναι γεγονὸς αὐτὸ λέγοιεν , τὸ δὲ μηδέπω γιγνόμενον συντάττειν ἐθέλοντες τοῖς οὖσιν εἶναι γενησόμενον αὐτὸ λέγοιεν · διὰ γὰρ δυεῖν τούτων τὸ 25 μὴ ὂν ἀμυηρέπῃ προσείναι τοῖς πράγμασι καὶ συντάττεσθαι δύναται , διὰ τε τῆς μετοχῆς τοῦ ὄντος καὶ διὰ τοῦ παρόντος χρονικοῦ διαστήματος , ἅπερ ἁμφότερα τὸ εἶναι δόξειεν ἂν ἐπιφέρειν . καὶ ἡ μὲν ἀφορμὴ τῆς πολλῆς χρήσεως ἐντεῦθεν ἐλήφθη ποθέν · οὐ μὴν ἀκριβὲς καὶ ἐπιστημονικὸν 30 ἔχει τι τῆς ἐπιταφάξεως ταύτης ἡ μετάθεσις . διὸ ἐπιστημνόμενος ἐφ’ ὅσον ἔπρεπε τῇ παρούσῃ σκέψει φυσικωτέρα οὖση περὶ τούτων ἐπιπλέον ἐξετάζειν ἄλλης εἶναι φησι
Lemmas: ὁ προσήκω ὁ νοητός αἰτιάομαι ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος · ἢ γάρ διπλός ἢ πάντως γε εἷς τις καί μέγας αὐτός εἰμί ὁ παρανομία · ὅταν μέν γάρ ὁ γίγνομαι εἰμί γίγνομαι λέγω καί ὁ γίγνομαι εἰμί γίγνομαι , πλημμελής μέν ὁ ὁ αἰώνιος οὐσία ἴδιος ὁ 5 γενητός προσάπτω ( ὁ γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἄνω προσήκω καί θεῖον , ὥσπερ ὁ γίγνομαι ὁ αἰσθητός ) , οὐ ὀρθῶς δέ [ οὐδέ ] ὁ μόριον ὁ χρόνος συγχέω καί ὁ ἐν αὐτός τάξις ἀνατρέπω ὁ παρέρχομαι ὁ νῦν εἰς αὐτός ἄγω . ὅταν δέ ὁ γίγνομαι εἰμί λέγω , ὁ πρότερος μόνος 10 περιπετής εἰμί ἁμάρτημα . μέγας δέ εἰμί οὗτος μείζων , εἰμί θέμις εἶπον , εἰμί ὁ ὁ μή εἰμί εἰμί λέγω · εἰμί γάρ εἰμί ὁ γένεσις μέσος μή εἰμί καί εἰμί , ἥσσων εἰμί πλημμελής ὁ ὁ εἰμί ὁ γένεσις προσφέρω ἢ ὁ μή εἰμί . εἷς δή καί ὑπέρ οὗτος ἀπολογία κατά φύσις εἄν γίγνομαι · 15 μεταλαγχάνω γάρ ὁ μή εἰμί ἐν ὁ γένεσις ὁ εἰμί , ὡς E καί πᾶς ὁ ἐγχρονίζω ὁ αἰών , εἰμί δοκέω ὁ ἐπί ὁ ἐξαιρέω ἅπας διάστασις καί μερισμός αἰών καί ὁ εἰμί εἰμί οὐ εἴωθα ἀνάγω . πάλιν ὁ ἐνίστημι ὁ χρόνος ὁ ἐν κινέω φέρω γένεσις εἴωθα σῴζω καί 20 διά-κατέχω . θαυμαστός οὖν οὐδείς ὑπομένω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί καί ὁ παράγω ἀμυηρέπῃ διά-κατέχω ἐν ὁ εἰμί βούλομαι , καίπερ ἤδη γίγνομαι εἰμί γίγνομαι αὐτός λέγω , ὁ δέ μηδέπω γίγνομαι συντάσσω ἐθέλω ὁ εἰμί εἰμί γίγνομαι αὐτός λέγω · διά γάρ δύο οὗτος ὁ 25 μή εἰμί ἀμυηρέπῃ πρόσειμι ὁ πρᾶγμα καί συντάσσω δύναμαι , διά τε ὁ μετοχή ὁ εἰμί καί διά ὁ πάρειμι χρονικός διάστημα , ὅσπερ ἀμφότερος ὁ εἰμί δοκέω εἄν ἐπιφέρω . καί ὁ μέν ἀφορμή ὁ πολύς χρῆσις ἐντεῦθεν λαμβάνω πίνω · οὖον μήv ἀκριβής καί ἐπιστημονικός 30 ἔχω τίς ὁ ἐπίταξις οὗτος ὁ μετάθεσις . διό ἐφίστημι ἐπί ὅσος πρέπω ὁ πάρειμι σκέψις φυσικός εἰμί περί οὗτος ἐπιπλέω ἐξετάζω ἄλλος εἰμί φημί