proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0198.2
τῶν δὲ κοσμοῦντων τὰ μὲν ὀλικώτερα , τὰ δὲ μερικώτερα , καὶ τὰ μὲν ἀνάλογον τοῖς Ἀθηναίοις , τὰ δὲ τοῖς Σαΐταις · οὐδὲν γὰρ κωλύει τὰ αὐτὰ καὶ ἐν ταῖς δημιουργικαῖς αἰτίαις καὶ ἐν τῷ παντὶ καὶ ἐν τῇ ἱστορικῇ παραδόσει θεωρεῖν ἀνάλογον . ἀπορήσας δὲ ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος , πῶς οἱ θεοὶ κατὰ χρόνους ἀφωρισμένους λαγχάνειν λέγονται τόπους τινάς , οἷον Ἀθηνᾷ πρότερον μὲν τὰς Ἀθήνας , ὕστερον δὲ τὴν Σάμν · εἰ γὰρ ἄρχονται ποτὲ τῆς κληρώσεως , καὶ παύουντ᾽ ἂν ποτε · τὸ γὰρ χρόνῳ παραμετροῦμενον ἅπαν τοιούτῳν ἐστιν · ἐτι δὲ ὅν ποτε λαγχάνουσι τόπον , πότερον ἀδέσποτον ὄντα λαγχάνουσιν , ἢ ὑπ᾽ ἄλλων θεῶν προστατουμένου · εἰ μὲν γὰρ ἀδέσποτον , πῶς ἂν εἴη τι τοῦ παντὸς ξῆμον θεοῦ παντελῶς ; πῶς δ᾽ ἂν διαμένῃ τις τόπος ὅλως ἀφρούρητος ὑπὸ τῶν κρειττόνων ; πῶς δ᾽ ἂν , εἰ αὐτάρκης ἐστὶν εἰς τὸ σῴζειν ἑαυτόν , ὕστερον κλῆρος γένοιτο θεῶν τινος ; εἰ δὲ ὑπ᾽ ἄλλου ἡγεμόνα τελεῖ καὶ ἄλλος αὐτὸν λαγχάνει θεός , καὶ οὕτως ἄλογον · οὔτε γὰρ παρασπᾶται ὁ δεύτερος τὴν ἐπιστάσιαν τοῦ προτέρου καὶ τὸν κλῆρον , οὔτε ἀντιμεταλαμβάνουσι τοὺς ἀλλήλων τόπους · οὐδὲ γὰρ οἱ δαίμονες ἐναλλάττουσι τὰς ἑαυτῶν λήξεις — ταῦτα δὴ διαπορήσας ἐπιλύεται λέγων ἐστάναι μὲν τὰς κληρώσεις ἀεδίους τῶν θεῶν , τὰ δὲ μετέχοντα αὐτῶν ποτὲ μὲν ἀπολαύειν τῶν ἡγεμόνων , ποτὲ δὲ στέρεσθαι , καὶ ταύτας εἶναι τὰς μεθἔξεις τὰς χρόνῳ μετρουμένας , ὅς δὴ πολλάκις οἱ ἱεροὶ θεσμοὶ γενέθλια καλοῦσι θεῶν . εἴρηται [ p . 140 , 10ss ] δὲ ἡμῖν , ὅτι τοῖς περὶ τὰς ψυχὰς ἔοικε συμβαίνουσι · καὶ γὰρ πᾶσα ψυχὴ πάντως ἔχει θεὸν ἑφορον , καὶ τινες αἱροῦνται βίους ἄλλοις θεοῖς οἰκεῖους . οὕτως οὖν καὶ πᾶς τόπος κληρός ἐστι θεοῦ τινος καὶ ἐστιν ὅτε καὶ ἄλλου γίνεται κλῆρος διὰ τινὰς περιόδους ἐπιτήδειον αὐτὸν ποιούσας ἢ καὶ διὰ τινὰ τελετὴν ὑπ᾽ ἀνθρώπων κατασταθεῖσαν , ὅτε διττὸς ἐστιν ὁ κλῆρος , ὁ μὲν κατ᾽ οὐσίαν , ὁ δὲ κατὰ σχέσιν . ἀλλ᾽ ἐπὶ τὰ ἐξῆς ἴωμεν .
Lemmas: ὁ δέ κοσμέω ὁ μέν ὀλικός , ὁ δέ μερικός , καί ὁ μέν ἀνάλογος ὁ Ἀθηναῖος , ὁ δέ ὁ Σαΐτης · οὐδείς γάρ κωλύω ὁ αὐτός καί ἐν ὁ δημιουργικός αἴτιος καί ἐν ὁ πᾶς καί ἐν ὁ ἱστορικός παράδοσις θεωρέω ἀνάλογος . ἀπορέω δέ ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος , πῶς ὁ θεός κατά χρόνος ἀφορίζω λαγχάνω λέγω τόπος τις , οἷος Ἀθηνᾶ πρότερος μέν ὁ Ἀθῆναι , ὕστερος δέ ὁ Σάμν · εἰμί γάρ ἄρχω ποτέ ὁ κλήρωσις , καί παύω εἄν ποτός · ὁ γάρ χρόνος παραμετρέω ἅπας τοιοῦτος εἰμί · ἔτι δέ ὅς ποτός λαγχάνω τόπος , πότερος ἀδέσποτος εἰμί λαγχάνω , ἢ ὑπό ἄλλος θεός προστατέω · εἰμί μέν γάρ ἀδέσποτος , πῶς εἄν εἰμί τίς ὁ πᾶς ξέω θεός παντελῶς ; πῶς δέ εἄν διαμένω τις τόπος ὅλως ἀφρούρητος ὑπό ὁ ἀγαθός ; πῶς δέ εἄν , εἰμί αὐτάρκης εἰμί εἰς ὁ σῴζω ἑαυτοῦ , ὕστερος κλῆρος γίγνομαι θεός τις ; εἰμί δέ ὑπό ἄλλος ἡγεμών τελέω καί ἄλλος αὐτός λαγχάνω θεός , καί οὕτως ἄλογος · οὔτε γάρ παρασπάω ὁ δύο ὁ ἐπιστασία ὁ πρότερος καί ὁ κλῆρος , οὔτε ἀντιμεταλαμβάνω ὁ ἀλλήλων τόπος · οὐδέ γάρ ὁ δαίμων ἐναλλάσσω ὁ ἑαυτοῦ λήγω — οὗτος δή διαπορέω ἐπιλύω λέγω ἵστημι μέν ὁ κλήρωσις ἀείδω ὁ θεός , ὁ δέ μετέχω αὐτός ποτέ μέν ἀπολαύω ὁ ἡγεμών , ποτέ δέ στέρομαι , καί οὗτος εἰμί ὁ μετέχω ὁ χρόνος μετρέω , ὅς δή πολλάκις ὁ ἱερός θεσμός γενέθλιος καλέω θεός . εἴρω [ p . 140 , 10ss ] δέ ἐγώ , ὅτι ὁ περί ὁ ψυχή ἔοικα συμβαίνω · καί γάρ πᾶς ψυχή πάντως ἔχω θεός ἔφορος , καί τις αἱρέω βίος ἄλλος θεός οἰκεῖος . οὕτως οὖν καί πᾶς τόπος κλῆρος εἰμί θεός τις καί εἰμί ὅτε καί ἄλλος γίγνομαι κλῆρος διά τις περίοδος ἐπιτήδειος αὐτός ποιέω ἢ καί διά τις τελετή ὑπό ἄνθρωπος καθίστημι , ὅτε δισσός εἰμί ὁ κλῆρος , ὁ μέν κατά οὐσία , ὁ δέ κατά σχέσις . ἀλλά ἐπί ὁ ἑξῆς ἔρχομαι .