proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0049.2
πραγμάτων δυσεπίγνωστον ἰδέαν . ὅτι , φησὶν ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος , τὸ ἔν καὶ ἄπειρον τοῦ αἰῶνος καὶ ἤδη ὅν καὶ ὁμοῦ πᾶν καὶ ἐν τῷ νῦν μένον καὶ ἀμέτρητον ὅν μέτρον τῶν νοητῶν ἐν ἀνειλίξει κυκλικῇ καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ τῷ ἐφεξῆς ἐπιδείκνυσι καὶ τῷ ἀρχὰς καὶ μέσα καὶ τέλη διακρίνοντι καὶ μὴδ’ ὁτιοῦν ἀπολείποντι τῶν ὑπ’ αὐτοῦ περιεχομένων , καὶ ὥσπερ οὐ κινητὸς ἀπλῶς , ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸν αἰῶνα κινητός , οὕτως οὐδ’ ἀπλῶς εἰκών , ἀλλὰ τὸ σύνολον τοῦτο αἰῶνος εἰκῶν ἂν ῥηθείη δικαίως · ἀληθινὴ γὰρ ὢν οὐσία καὶ ἀποκαταστατικὴ καὶ μετρητικὴ καὶ περιεκτικὴ τῶν κινήσεων ὅλως ὅμως εἰκῶν αἰῶνος εἶναι λέγεται , καὶ ξοικεν ἡ πρώτη τῶν εἰκόνων αὐτὸς εἶναι · νοῦς μὲν γὰρ ὁ παντελῆς οὐ κυριῶς εἰκῶν λέγεται τοῦ πρώτου ( τί γὰρ ἂν ἀφομοιῶτο τῷ πάντῃ ἀνειδέῳ ) , τῶν δὲ ἐπίταδε νοῦ καὶ τῆς ἀμερίστου φύσεως χρόνος ἂν εἴη τὸ πρώτιστον , καὶ ὅλως , εἰ δεῖ τῶν μετεχόντων εἶναι τὴν εἰκόνα ( τύπον γὰρ ἄλλου πρεσβυτέρου διασῴζειν βούλεται , παρ’ οὗ καὶ τὸ ἴδιωμα τῆς ἰδέας καταδέχεται ) , χρὴ μήτε ἐν ταῖς πρωτίστασι οὐσίαις εἶναι τὴν εἰκόνα ( οὐ γὰρ μετέχουσιν ἐκεῖναι πρώτισται γε οὖσαι , μᾶλλον δὲ αὐταὶ ὑφ’ ἑτέρων μετέχονται , οὐκ ἐγγινόμεναι τοῖς μετέχουσιν , ἀλλ’ ἕτερον τρόπον αὐτὰ πρὸς ἑαυτὰς ἐπιστρέφουσαι ) , μήτ’ ἐν ταῖς αἰσθηταῖς μόνοις ( μετέχει γὰρ καὶ τὰ μέσα τῶν πρώτων καὶ οὐ μόνα τὰ αἰσθητά , ἐπεὶ καὶ τὰ αἰσθητὰ διὰ τὰς ἐκ τῶν μέσων ἐμφάσεις ἀφομοιοῦται τοῖς πρώτοις ) · ὁρθῶς ἄρα καὶ ὁ χρόνος αἰῶνος εἰκὼν εὑρίσκεται καὶ πᾶς ὁ κόσμος κατὰ τε ψυχὴν καὶ κατὰ σῶμα τοῦ αὐτοζῴου . εἰ μὲν γὰρ , ὡς ἔφαστο Πορφύριος καὶ τινες ἄλλοι Πλατωνικοί , μόνα μετεῖχε τῶν ὄντως ὄντων τὰ αἰσθητά , ἐν αὐτοῖς μόνοις ἂν ἐζητοῦμεν τὰς εἰκόνας . εἰ δ’ , ὡς Ἀμέ -
Lemmas: πρᾶγμα δυσεπίγνωστος ἰδέα . ὅτι , φημί ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος , ὁ ἐν καί ἤπειρος ὁ αἰών καί ἤδη ὅς καί ὁμοῦ πᾶς καί ἐν ὁ νῦν μένω καί ἀμέτρητος ὅς μέτρον ὁ νοητός ἐν ἀνείλιξις κυκλικός καί ἐν συνέχεια καί ὁ ἐφεξῆς ἐπιδείκνυμι καί ὁ ἀρχή καί μέσος καί τέλος διακρίνω καί μηδέ ὁστισοῦν ἀπολείπω ὁ ὑπό αὐτός περιέχω , καί ὥσπερ οὖον κινητός ἀπλόος , ἀλλά ὡς πρός ὁ αἰών κινητός , οὕτως οὐδέ ἀπλόος εἰκών , ἀλλά ὁ σύνολον οὗτος αἰών εἰκών εἄν εἴρω δικαίως · ἀληθινός γάρ εἰμί οὐσία καί ἀποκαταστατικός καί μετρητικός καί περιεκτικός ὁ κίνησις ὅλως ὅμως εἰκών αἰών εἰμί λέγω , καί ξοικω ὁ πρῶτος ὁ εἰκών αὐτός εἰμί · νόος μέν γάρ ὁ παντελής οὖον κύριος εἰκών λέγω ὁ πρῶτος ( τίς γάρ εἄν ἀφομοιόω ὁ πάντῃ ἀνείδεος ) , ὁ δέ ἐπίταδε νόος καί ὁ ἀμέριστος φύσις χρόνος εἄν εἰμί ὁ πρῶτος , καί ὅλως , εἰμί δεῖ ὁ μετέχω εἰμί ὁ εἰκών ( τύπος γάρ ἄλλος πρέσβυς διασῴζω βούλομαι , παρά ὅς καί ὁ ἰδίωμα ὁ ἰδέα καταδέχομαι ) , χρή μήτε ἐν ὁ πρωτιστασις οὐσία εἰμί ὁ εἰκών ( οὖον γάρ μετέχω ἐκεῖνος πρῶτος γε εἰμί , μᾶλλον δέ αὐτός ὑπό ἕτερος μετέχω , οὐ ἐγγίγνομαι ὁ μετέχω , ἀλλά ἕτερος τρόπος αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω ) , μήτε ἐν ὁ αἰσθητής μόνος ( μετέχω γάρ καί ὁ μέσος ὁ πρῶτος καί οὖον μόνος ὁ αἰσθητής , ἐπεί καί ὁ αἰσθητός διά ὁ ἐκ ὁ μέσος ἔμφασις ἀφομοιόω ὁ πρῶτος ) · ὀρθῶς ἄρα καί ὁ χρόνος αἰών εἰκών εὑρίσκω καί πᾶς ὁ κόσμος κατά τε ψυχή καί κατά σῶμα ὁ αὐτοζῷον . εἰμί μέν γάρ , ὡς ἐφίστημι Πορφύριος καί τις ἄλλος πλατωνικός , μόνος μετέχω ὁ εἰμί εἰμί ὁ αἰσθητής , ἐν αὐτός μόνος εἄν ζητέω ὁ εἰκών . εἰμί δέ , ὡς ἡμεῖς -