proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0092.2
οὐτωσί νοεῖν · ἡ πλημμελὴς καὶ ἄτακτος τῶν σωμάτων ῥοὴ ποτὲ μὲν γίνεται παρὰ τὴν ἀδυναμίαν τῶν λόγων , ποτὲ δὲ παρὰ τὴν πλεονεξίαν τῆς ὕλης · εἰσὶ δὲ οἱ μὲν λόγοι τοῖς ποιητικοῖς αἰτίοις οἰκεῖοι , ἡ δὲ ὕλη διὰ τὴν ἑαυτῆς ἀορισίαν καὶ τὸ πόρρω τῆς ὑφέσεως ξένην τῶν κοσμουόντων αὐτήν . οὐκοῦν ἡ ἀνανταγώνιστος ὁμὴ τῶν θεῶν καὶ ἡ ἄτρεπτος τάξις καὶ ἡ τῆς δημιουργίας φρονιὰ παντοίως ἀνειρούσα τὴν πλημμέλειαν ἀνανεοῖ μὲν τοὺς λόγους καὶ παραμυθεῖται B τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν , καταγωνίζεται δὲ τὴν πλεονεξίαν τῆς ὕλης , οὐχ ὅτι ἀνθίσταται τοῖς θεοῖς τοὺς παράγονσιν αὐτήν , ἀλλ’ ὅτι διὰ τὴν ἀοριστίαν φεύγουσα τὸν κόσμον κρατεῖται τοῖς εἴδεσι διὰ τὴν δημιουργικὴν φρονιάν , πρὸς ἣν οὐδὲν ἀνθίστασθαι δυνατόν , πάντα δὲ εἶναι κατήχοι δεῖ πρὸς αὐτήν , ὅπως ἂν ἀεὶ διαμείνῃ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ πάντα καὶ ἡ πραγμάτων ὁ δημιουργὸς αἰδίαν πατήρ , ἄτε ἀκίνητος ὢν καὶ ἐν αἰῶνι χωριστῶς ἰδρωμένος . Φύσιν γὰρ οἶμαι τινὰ τῶν φυλάκων τῆς ψυχῆς ἐλέγομεν ἄμα μὲν θυμοειδῆ , ἄμα δὲ φιλόσοφον δεῖν εἶναι διαφερόντως , ἵνα πρὸς ἐκατέρους δύαιντο πρᾶοι καὶ χαλεποὶ γίγνεσθαι [ 18A . cf . rep . II 375C 376C ] . Τὸ φιλόσοφον καὶ τὸ θυμοειδὲς ἀμφότερα περιέχει τὰ γέννη , τὸ τε ἐπικουρικὸν καὶ τὸ λεγόμενον ἰδίως φυλαχικόν , ὥσπερ καὶ τὸ ἐπιθυμητικὸν ἐφαρμόσει τῷ τρίτῳ τῷ καλουνμένῳ θητικῷ · διότι γὰρ τὴν ἄνω πόλιν ἀντιδιεῖλε πρὸς τὴν κάτω , τοῖς διττοῖς ὀνόμασι τούτοις τὰς διαφορὰς τῶν ἐν αὐτῇ τάξεων ἐδήλωσεν , ὡς εἴ τις εἰς οὐρανὸν καὶ γένεσιν τὸν κόσμον διελόμενος ἔλεγεν ἐν τῷ οὐρανῷ δαιμονίας τε C εἶναι τάξεις καὶ θείας , ἀμφότερας δὲ φυλακτικὰς τῆς γενέσεως καὶ τοῦ παντὸς ἐκάλει · τὸ γὰρ πᾶν φρονεῖται μὲν καὶ ὑπὸ θεῶν , φρονεῖται δὲ καὶ ὑπὸ δαιμόνων , ὑπ’ ἐκείνων μὲν ὁλικῶς καὶ ἐνιαίως καὶ ἐξηρημένος , ὑπὸ τούτων
Lemmas: οὕτως νοέω · ὁ πλημμελής καί ἄτακτος ὁ σῶμα ῥοή ποτέ μέν γίγνομαι παρά ὁ ἀδυναμία ὁ λόγος , ποτέ δέ παρά ὁ πλεονεξία ὁ ὕλη · εἰμί δέ ὁ μέν λόγος ὁ ποιητικός αἴτιος οἰκεῖος , ὁ δέ ὕλη διά ὁ ἑαυτοῦ ἀορισίαν καί ὁ πόρρω ὁ ὕφεσις ξένος ὁ κοσμέω αὐτός . οὐκοῦν ὁ ἀνανταγώνιστος ὁμός ὁ θεός καί ὁ ἄτρεπτος τάξις καί ὁ ὁ δημιουργία Φρονία παντοῖος ἀνείρω ὁ πλημμέλεια ἀνανεόομαι μέν ὁ λόγος καί παραμυθέομαι B ὁ ἀσθένεια αὐτός , καταγωνίζομαι δέ ὁ πλεονεξία ὁ ὕλη , οὐ ὅτι ἀνθίστημι ὁ θεός ὁ παράγονσιν αὐτός , ἀλλά ὅτι διά ὁ ἀοριστία φεύγω ὁ κόσμος κρατέω ὁ εἶδος διά ὁ δημιουργικός φρονία , πρός ὅς οὐδείς ἀνθίστημι δυνατός , πᾶς δέ εἰμί κατηχέω δεῖ πρός αὐτός , ὅπως εἄν ἀεί διαμένω ὁ ἐν ὁ κόσμος πᾶς καί ὁ πρᾶγμα ὁ δημιουργός ἀΐδιος πατήρ , αὔγ-ασμα ἀκίνητος εἰμί καί ἐν αἰών χωριστός ἱδρόω . Φύσις γάρ οἴομαι τις ὁ φύλαξ ὁ Ψυχή λέγω ἄμη μέν θυμοειδής , ἄμη δέ φιλόσοφος δήω εἰμί διαφερόντως , ἵνα πρός ἑκάτερος δυοιδανω πρᾶος καί χαλεπός γίγνομαι [ 18A . cf . rep . II 375C 376C ] . ὁ φιλόσοφος καί ὁ θυμοειδής ἀμφότερος περιέχω ὁ γέννα , ὁ τε ἐπικουρικός καί ὁ λέγω ἰδίως φυλακικός , ὥσπερ καί ὁ ἐπιθυμητικός ἐφάρμοσις ὁ τρίτος ὁ καλέω θητικός · διότι γάρ ὁ ἄνω πόλις ἀντιδιαιρέω πρός ὁ κάτω , ὁ διττός ὄνομα οὗτος ὁ διαφορά ὁ ἐν αὐτός τάξις δηλόω , ὡς εἰμί τις εἰς οὐρανός καί γένεσις ὁ κόσμος διαιρέω λέγω ἐν ὁ οὐρανός δαιμόνιος τε C εἰμί τάξις καί θεῖος , ἀμφότερος δέ φυλακτικός ὁ γένεσις καί ὁ πᾶς καλέω · ὁ γάρ πᾶς φρονέω μέν καί ὑπό θεός , φρονέω δέ καί ὑπό δαίμων , ὑπό ἐκεῖνος μέν ὁλικός καί ενιαίως καί ἐξαιρέω , ὑπό οὗτος