proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0440.2
ὑφίστησιν , οὐδ’ ὅσα κατὰ τὸ ὂν , τοσαῦτα καὶ κατὰ τὴν τῆς ζωῆς πηγὴν , οὐδ’ ὅσα κατὰ ταύτην , τοσαῦτα κατὰ τὸν βασιλικὸν νοῦν , ἀλλὰ ταῖς ὑψηλοτέραις δυνάμεσιν ἐπὶ πλεῖστον διατείνει τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν . ταῦτα μὲν οὖν καὶ ἐν ἄλλοις ἐξήτασται διὰ πλειόνων . ἐπανιτέον δὲ ἐπὶ τὴν λέξιν καὶ θεατέον ἕκαστον ὅπως εἴρηται . τὸ μὲν οὖν οὕτω δὴ τῆς ἀγαθότητος ἐξάπτει τοῦ δημιουργοῦ , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τῆς θεότητος , τὴν ὅλην διακόσμησιν . τὸ δὲ πᾶν ὅσον δρατὸν πρῶτον μὲν οὐδὲν ἀφήσιν ἑρμηνὸν τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας , ἐπεὶδ’ ὅτι σωματικὸν ἐστι τοῦτο τὸ δρατὸν ἐπιδείκνυσιν · οὐ γὰρ ἂν ἦν δρατὸν ἀσώματον ὂν καὶ ἀποιον · ὥστε οὔτε τὴν ὅλην οὔτε τὸ δεύτερον ὑποκείμενον σημαίνει , ἀλλ’ ἐστι τὸ ἤδη μετασχὸν τῶν εἰδῶν καὶ ἴχνιν τινὰ ἔχον αὐτῶν καὶ ἐμφάσεις πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον · αἱ γὰρ εἰδωλικά τῶν εἰδῶν καὶ ἀδιόρθωτοι παρουσίαι διαφόρους αὐτῷ κινήσεις ἐμποιοῦσιν , ὡς καὶ αὐτὸς ἔχει προεληθὼν ὁ Τίμαιος , τὰς δὲ ἐλλάμπουσι μὲν αἱ πρὸ τοῦ δημιουργοῦ πᾶσαι τάξεις τῶν θεῶν , ἐξαιρέτως δ’ ἐλλάμπει τὸ παράδειγμα αὐτῷ τῷ εἶναι καὶ πρὸ τῆς δημιουργίας · τὰ γὰρ ὑπέρτερα αἴτια καὶ πρὸ τῶν δευτέρων ἐνεργεῖ , καὶ ὁ μὲν δημιουργὸς μετὰ τοῦ παραδείγματος ποιεῖ , ἐκεῖνο δὲ καὶ πρὸ τοῦ δημιουργοῦ , καὶ ἐπὶ ταῦτα διαβαίνον , ἔφ’ ἧ μὴ φθάνει τῆς δημιουργικῆς προνοίας ἡ ἐνέργεια . εἰ οὖν ἐθέλεις τὰ πρωτουργὰ διαστάνειν αἴτια καὶ τὰ ἀπ’ αὐτῶν , τἀγαθὸν μὲν ἔρεις πάντων αἴτιον ὂν εἶναι καὶ ὕλης αἴτιον — διὸ καὶ αὐτῇ ἀναγκαῖον — καὶ τῆς εἰδοποιίας — καὶ γὰρ πᾶν εἶδος μέτρον ἐστὶ — καὶ τῆς τάξεως — καὶ γὰρ ἡ τάξις λόγος ἐστὶ τῶν τεταγμένων — τὸ δὲ παράδειγμα τῆς μὲν ὕλης οὐκ ἐστι , τῆς δὲ εἰδοποιίας καὶ τῆς ἐν τοῖς εἴδεσι τάξεως · τὸ δὲ δημιουργικὸν τῆς τάξεως . διὸ καὶ παρέλαβε , φησίν , ἤδη προκόψασαν τὴν ὕλην εἰς εἰδῶν μετάληψιν · τοῦτο γὰρ τὸ
Lemmas: ὑφίστημι , οὐδέ ὅσος κατά ὁ εἰμί , τοσοῦτος καί κατά ὁ ὁ ζωή πηγή , οὐδέ ὅσος κατά οὗτος , τοσοῦτος κατά ὁ βασιλικός νόος , ἀλλά ὁ ὑψηλός δύναμις ἐπί πλεῖστος διατείνω ὁ ἑαυτοῦ πρόνοια . οὗτος μέν οὖν καί ἐν ἄλλος ἐξετάζω διά πλείων . ἐπανιτέον δέ ἐπί ὁ λέξις καί θεατέον ἕκαστος ὅπως εἴρω . ὁ μέν οὖν οὗτος δή ὁ ἀγαθότης ἐξάπτω ὁ δημιουργός , αὐτός δέ εἶπον ὁ θεότης , ὁ ὅλος διακόσμησις . ὁ δέ πᾶς ὅσος δράω πρῶτος μέν οὐδείς ἀφίημι ἑρμηνὸν ὁ ὁ θεός πρόνοια , ἐπειδή ὅτι σωματικός εἰμί οὗτος ὁ δράω ἐπιδείκνυμι · οὖον γάρ εἄν εἰμί δράω ἀσώματος εἰμί καί ἀποινέω · ὥστε οὔτε ὁ ὅλος οὔτε ὁ δύο ὑπόκειμαι σημαίνω , ἀλλά εἰμί ὁ ἤδη μετέχω ὁ εἶδος καί ἴχνιον τις ἔχω αὐτός καί ἔμφασις πλημμελής καί ἄτακτος κινέω · ὁ γάρ εἰδωλικός ὁ εἶδος καί αδιόρθωτος παρουσία διάφορος αὐτός κινέω ἐμποιέω , ὡς καί αὐτός ἔχω προέρχομαι ὁ Τίμαιος , ὁ δέ ἐλλάμπω μέν ὁ πρό ὁ δημιουργός πᾶς τάξις ὁ θεός , ἐξαίρετος δέ ἐλλάμπω ὁ παράδειγμα αὐτός ὁ εἰμί καί πρό ὁ δημιουργία · ὁ γάρ ὑπέρτερος αἴτιος καί πρό ὁ δύο ἐνεργέω , καί ὁ μέν δημιουργός μετά ὁ παράδειγμα ποιέω , ἐκεῖνος δέ καί πρό ὁ δημιουργός , καί ἐπί οὗτος διαβαίνω , ἐπί ἧ μή φθάνω ὁ δημιουργικός πρόνοια ὁ ἐνέργεια . εἰμί οὖν ἐθέλω ὁ πρωτουργός διΐστημι αἴτιος καί ὁ ἀπό αὐτός , ἀγαθός μέν εἴρω πᾶς αἴτιος εἰμί εἰμί καί ὕλη αἴτιος — διό καί αὐτός ἀναγκαῖος — καί ὁ εἰδοποιΐα — καί γάρ πᾶς εἶδος μέτρον εἰμί — καί ὁ τάξις — καί γάρ ὁ τάξις λόγος εἰμί ὁ τάσσω — ὁ δέ παράδειγμα ὁ μέν ὕλη οὐ εἰμί , ὁ δέ εἰδοποιΐα καί ὁ ἐν ὁ εἶδος τάξις · ὁ δέ δημιουργικός ὁ τάξις . διό καί παραλαμβάνω , φημί , ἤδη προκόπτω ὁ ὕλη εἰς εἶδος μετάληψις · οὗτος γάρ ὁ