proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0203.2
τῇ γενέσει τῶν μερῶν , δῆλον , εἴπερ ὁ δημιουργὸς ἐστὶν αἴδιος ὑποστάτης , αὐτὸς δὲ ἐν ὅλον ὑπέστησε τὴν ψυχὴν πρὸ τῆς διαιρέσεως · οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι παράγων ἀφανίζει , πᾶν δὲ ἀεὶ παράγει καὶ διαιωνίως καὶ μένειν ποιεῖ τὸ παραγόμενον ὅπερ ἐστίν . οὐκ ἄρα ἡ ὁλότης ἀπόλλυται τῶν μερῶν ὁφισταμένων , ἀλλὰ μένει καὶ προηγείται γε τῶν μερῶν · οὐ γὰρ τὰ μέρη πρὸ τοῦ ὅλου παρήγαγεν , ἐπ’ ἐκ τούτων ἐγεννήσατο τὸ ὅλον , ἀλλ’ ἐμπαλιν . ὁμοῦ ἄρα καὶ ὅλον ἐστὶ καὶ μέρη ἔχον καὶ ἐν πλήθος ἡ οὐσία τῆς ψυχῆς . ἡ μὲν οὖν διαιρέσις , ἣν ὁ Τίμαιος ἐπὶ τῆς ψυχῆς παραλαμβάνει , τοιαύτη τις ἐστίν . ὁ δὲ τρόπος τῆς περὶ αὐτὴν ἐξηγήσεως ἐστὶν τῇ οὐσίᾳ συμφυής , ἀπὸ μὲν τῆς φαινομένης ἁρμονίας ἀπολυθόντος , ἀνάγον δὲ ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν οὐσίαν καὶ ἄυλον ἁρμονίαν καὶ ἀπὸ τῶν εἰκόνων ἐπὶ τὰ παραδείγματα ἀναπεμπόμενος · ἡ γὰρ δι’ ὧτων εἰσρέουσα συμφωνία καὶ ἐν ἤχοις καὶ πληγαῖς ὁφισταμένη τῆς ζωτικῆς καὶ νοερᾶς ἐξηλακται . μὴ τοίνυν τις ἄχρι τῆς μαθηματικῆς τῶν προκειμένων ἰστάσθω θεωρίας , ἀλλ’ ἐπὶ τὸν πρέποντα τρόπον τῇ οὐσίᾳ τῆς ψυχῆς ἑαυτὸν ἐγειρέτω , μηδὲ εἰς διάστημα τῶν κινήσεων διαφορὰς ἀποβλέπειν ἡμᾶς ἀξιώτω · πόρρωθεν γὰρ ταῦτα λαμβάνεται καὶ οὐδαμῇ συναρμόζεται τοῖς προκειμένοις · ἀλλ’ αὐτὰ καθ’ αὐτὰ σκοπεῖτω τὰ λεγόμενα , καὶ ὅπως ἐνδειξὶν παρέχεται τῆς ψυχικῆς μεσότητος ἀναλογιζέσθω καὶ ὅπως στοχάζεται τῆς δημιουργικῆς προνοίας . Πρῶτον μὲν οὖν εἰ θεωρεῖν ἐθέλοις , τριττὴς τῆς ὁλότητος αὐτῆς , τῆς μὲν πρὸ τῶν μερῶν , τῆς δὲ ἐκ τῶν μερῶν , τῆς δὲ ἐν ἑκάστῳ τῶν μερῶν , ὅς πολλάκις ἡμῖν ἐν ἄλλοις δέδεικται , τὴν μὲν ὁλότητα τὴν πρὸ τῶν μερῶν ἤδη παραδέδωκε τῆς ψυχῆς · ἐν γὰρ ὅλον ἐποίησεν αὐτὴν πρὸ παντὸς μερισμοῦ , ἣν καὶ μένειν οὖσαν ὅπερ ἐστὶν εἴπομεν , ἐν τῇ παραγωγῇ τῶν μερῶν οὐ δαπανωμένην · τὸ γὰρ εὖ ἁρμοσθὲν λύειν ἐθὲλεις κακοῦ [ 41B ] , λύσει δὲ δαπανῶν τὸ ὅλον
Lemmas: ὁ γένεσις ὁ μέρος , δῆλος , εἴπερ ὁ δημιουργός εἰμί ἀΐδιος ὑποστάτης , αὐτός δέ ἐν ὅλος ὑφίστημι ὁ ψυχή πρό ὁ διαίρεσις · οὐδέ γάρ ἄλλος τίς παράγω ἀφανίζω , πᾶς δέ ἀεί παράγω καί διαιώνιος καί μένω ποιέω ὁ παράγω ὅσπερ εἰμί . οὐ ἄρα ὁ ὁλότης ἀπόλλυμι ὁ μέρος ὁφισταμένων , ἀλλά μένω καί προηγέομαι γε ὁ μέρος · οὖον γάρ ὁ μέρος πρό ὁ ὅλος παράγω , ἐπί ἐκ οὗτος γεννάω ὁ ὅλος , ἀλλά ἐμπαλῶ . ὁμοῦ ἄρα καί ὅλος εἰμί καί μέρος ἔχω καί ἐν πλήθος ὁ οὐσία ὁ Ψυχή . ὁ μέν οὖν διαίρεσις , ὅς ὁ Τίμαιος ἐπί ὁ Ψυχή παραλαμβάνω , τοιοῦτος τις εἰμί . ὁ δέ τρόπος ὁ περί αὐτός ἐξήγησις εἰμί ὁ οὐσία συμφύω , ἀπό μέν ὁ φαίνω ἁρμονία ἀπολύω , ἀνάγω δέ ἑαυτοῦ ἐπί ὁ οὐσία καί ἄυλος ἁρμονία καί ἀπό ὁ εἰκών ἐπί ὁ παράδειγμα ἀναπέμπω · ὁ γάρ διά οὖς εἰσρέω συμφωνία καί ἐν ἄγω καί πληγή ὁρίζω ὁ ζωτικός καί νοερός ἐξελαύνω . μή τοίνυν τις ἄχρι ὁ μαθηματικός ὁ πρόκειμαι ἵστημι θεωρία , ἀλλά ἐπί ὁ πρέπω τρόπος ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ἑαυτοῦ ἐγείρω , μηδέ εἰς διάστημα ὁ κίνησις διαφορά ἀποβλέπω ἐγώ ἀξιόω · πόρρωθεν γάρ οὗτος λαμβάνω καί οὐδαμῇ συναρμόζω ὁ πρόκειμαι · ἀλλά αὐτός κατά αὐτός σκοπέω ὁ λέγω , καί ὅπως ἔνδειξις παρέχω ὁ ψυχικός μεσότης ἀναλογίζω καί ὅπως στοχάζομαι ὁ δημιουργικός πρόνοια . Πρῶτος μέν οὖν εἰμί θεωρέω ἐθέλω , Τρίττης ὁ ὁλότης αὐτός , ὁ μέν πρό ὁ μέρος , ὁ δέ ἐκ ὁ μέρος , ὁ δέ ἐν ἕκαστος ὁ μέρος , ὅς πολλάκις ἐγώ ἐν ἄλλος δείκνυμι , ὁ μέν ὁλότης ὁ πρό ὁ μέρος ἤδη παραδίδωμι ὁ Ψυχή · ἐν γάρ ὅλος ποιέω αὐτός πρό πᾶς μερισμός , ὅς καί μένω εἰμί ὅσπερ εἰμί εἶπον , ἐν ὁ παραγωγή ὁ μέρος οὖον δαπανάω · ὁ γάρ εὕω ἁρμόζω λύω ἐθέλω κακός [ 41B ] , λύω δέ δαπάνη ὁ ὅλος