proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0422.2
σον τοῦ ἀγαθοῦ μετέχει καὶ τῆς ἐνώσεως τῆς δι’ ὅλων πεφοιτηκίας · ὡς γὰρ πάντων ἡγεῖται τἀγαθόν , οὕτως καὶ ἐν ἑκάστοις ἔχει τὴν πρώτην ἀξίαν ἢ ἐν ἑκάστοις ἀγαθότης . διὰ ταῦτα μὲν οὖν τὴν τελικὴν αἰτίαν κυριωτάτην ἀρχὴν 5 προσηγόρευσε · τὸ γὰρ ὄνομα τῆς ἀρχῆς καὶ τὰ συναίτια περιεῖληφε , τὸ δὲ ‘κυριώτατον’ προστεθὲν τὴν ὄντως αἰτίαν ἐνδείκνυται · κυριώτεραι μὲν γὰρ ἀρχαὶ τὰ αἴτια τῶν γιγνομένων , δουλεύουσι δὲ ἄλλοις τὰ συναίτια καὶ ἐν αὐτοῖς ὄντα τοῖς ἀποτελέσμασιν . γένεσιν δὲ καὶ κόσμον , ὥσπερ εἴρη - 10 ται καὶ πρότερον , τὴν τε μεταξὺ τῆς ὕλης καὶ τῆς ὅλης διατάξεως δόλον καὶ αὐτὴν τὴν τελειότητα τοῦ παντὸς λεπτέον . ἐπεὶ δὲ ἐν τοῖς περὶ αὐτῶν τῶν ἀχωτάτων αἰτίων δόγμασι τοῦ τε λέγοντος δεῖ νοερῶν ἔχοντος ἔχειν καὶ τῆς ἐμφρονος τῶν ἀκουόντων κρίσεως καὶ μάλιστα ἐν τοῖς περὶ 15 τἀγαθοῦ λόγοις — νοῦς γὰρ ἐπὶ τἀγαθὸν ἀνατείνεισθαι δύνεται , ὁ τε ὅλος ἐπὶ τὸ ἀπλῶς ἀγαθὸν καὶ ὁ ἐν ἡμῖν νοῦς ἐπὶ τὸ ἐν ἡμῖν — διὰ δὴ τοῦτο καὶ τοὺς λέγοντάς τι περὶ τῆς κυριωτάτης ἀρχῆς φρονίμους οἴεται δεῖν εἶναι καὶ τοὺς ἀκούοντας ὀρθότατα ἀποδέχεσθαι τοὺς λόγους . τί οὖν ; 20 οὐχὶ καὶ ὁ ἐπιτυχὼν εἰπεῖν τι περὶ θεοῦ καὶ τῆς τελικῆς αἰτίας ; τί δέ ; οὐ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν πολλῶν ἐστιν ἀκοῦειν λεγόντων · ὁ θεὸς ἀγαθός ; ἀλλὰ τὸ θεὸς ὄνομά ἐστι χωρὶς ἀρετῆς , ὡς φησὶ Πλωτῖνος [ enn . 1 , 2 , 1s ] , καὶ οὐ κατὰ φρόνησιν , ἀλλὰ κατ’ ἐπιτυχίαν λέγεται παρὰ τῶν πολ - 25 λῶν . τί δέ ; οὐχὶ καὶ δαίμονες γινώσκουσι τὴν ἀγαθότητα τοῦ πατρὸς οἱ περὶ αὐτὸν χορεύοντες , καὶ ἄγγελοι δημιουργικοὶ προπομπεύοντες τῆς πατρικῆς ποιήσεως , καὶ θεοὶ παραδεχόμενοι τὰς ἀπὸ τοῦ ἑνὸς αἰτίου δημιουργικὰς δυνάμεις ; ἀλλὰ θεοὶ μὲν ἐνοειδῶς , ἄγγελοι δὲ νοερῶς , δαίμονες 30 δὲ ἀχωάτως καὶ ἀιδίως καὶ συγγενῶς τοῖς πρὸ αὐτῶν · ἡμεῖς δὲ ἀγαπῶμεν ἂν ἐμφρόνως γινώσκοντες , μέσοι πῶς ὄντες
Lemmas: σός ὁ ἀγαθός μετέχω καί ὁ ένωση ὁ διά ὅλος φοιτάω · ὡς γάρ πᾶς ἡγέομαι τἀγαθόν , οὕτως καί ἐν ἕκαστος ἔχω ὁ πρῶτος ἄξιος ἢ ἐν ἕκαστος ἀγαθότης . διά οὗτος μέν οὖν ὁ τελικός αἴτιος κύριος ἀρχή 5 προσαγορεύω · ὁ γάρ ὄνομα ὁ ἀρχή καί ὁ συναίτιος περιλαμβάνω , ὁ δέ κύριος προστίθημι ὁ εἰμί αἴτιος ἐνδείκνυμι · κύριος μέν γάρ ἀρχή ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι , δουλεύω δέ ἄλλος ὁ συναίτιος καί ἐν αὐτός εἰμί ὁ ἀποτέλεσμα . γένεσις δέ καί κόσμος , ὥσπερ εἴρη - 10 ὁ καί πρότερος , ὁ τε μεταξύ ὁ ὕλη καί ὁ ὅλος διάταξις δόλος καί αὐτός ὁ τελειότης ὁ πᾶς λέπτω . ἐπεί δέ ἐν ὁ περί αὐτός ὁ ἀχωτάτων αἴτιος δόγμα ὁ τε λέγω δεῖ νοερός ἔχω ἔχω καί ὁ ἔμφρων ὁ ἀκούω κρίσις καί μάλιστα ἐν ὁ περί 15 ἀγαθός λόγος — νόος γάρ ἐπί ἀγαθός ἀνατείνω δύο , ὁ τε ὅλος ἐπί ὁ ἀπλόος ἀγαθός καί ὁ ἐν ἐγώ νόος ἐπί ὁ ἐν ἐγώ — διά δή οὗτος καί ὁ λέγω τίς περί ὁ κύριος ἀρχή φρόνιμος οἴομαι δήω εἰμί καί ὁ ἀκούω ὀρθός ἀποδέχομαι ὁ λόγος . τίς οὖν ; 20 οὐ καί ὁ ἐπιτυγχάνω εἶπον τίς περί θεός καί ὁ τελικός αἴτιος ; τίς δέ ; οὖον κατά ἕκαστος ἡμέρα πολύς εἰμί ἀκούω λέγω · ὁ θεός ἀγαθός ; ἀλλά ὁ θεός ὄνομα εἰμί Χωρὶς ἀρετή , ὡς φημί Πλωτῖνος [ enn . 1 , 2 , 1s ] , καί οὖον κατά φρόνησις , ἀλλά κατά ἐπιτυχία λέγω παρά ὁ πολ - 25 λάω . τίς δέ ; οὐ καί δαίμων γιγνώσκω ὁ ἀγαθότης ὁ πατήρ ὁ περί αὐτός χορεύω , καί ἄγγελος δημιουργικός προπομπεύω ὁ πατρικός ποίησις , καί θεός παραδέχομαι ὁ ἀπό ὁ εἷς αἴτιος δημιουργικός δύναμις ; ἀλλά θεός μέν ἐνοειδῶς , ἄγγελος δέ νοερός , δαίμων 30 δέ ἀχωάτως καί ἀίδιος καί συγγενής ὁ πρό αὐτός · ἐγώ δέ ἀγαπάω εἄν ἔμφρων γιγνώσκω , μέσος πῶς εἰμί