proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0160.2
Θυσμένη διὰ τὸν περὶ τοῖς σώμασι μερισμόν , ἡ δὲ μέση τούτων μία καὶ οὐ μία · νοῦς μὲν γὰρ μίαν οὐσίαν ἔχει , μίαν ταυτότητα , μίαν ἑτερότητα , καθόσον νοῦς , τὰ δὲ μόρια τῆς ὅλης ψυχῆς πολλά ἐστιν , ἐξ ὧν ἡ ψυχὴ σύγκειται πρὸς ἀλλήλα ἡρμοσμένων , καὶ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἐστιν οὐσία , ταυτόν , ἕτερον , καὶ ὅσα πάντα , τοσαῦται αἱ οὐσίαι , αἱ ταυτότητες , αἱ ἑτερότητες , ἡριθμημέναί μέν , ὅμως δὲ πλείους ἑκάστη μιᾶς καὶ οὐ μία , ὡς ὁ νοῦς μία ἐστιν οὐσία καὶ ταυτότης μία καὶ ἑτερότης · ἡ δὲ μεριστὴ περὶ τοῖς σώμασιν ὁδὶ μὲν ἄλλην τούτων ἑκάστην , ὁδὶ δὲ ἄλλην , συνδηρημένη τοῖς ὑποκειμένοις , ὥσπερ αὐτὸ τὸ σῶμα οὐκ ἔστι μεριστὸν εἰς πολλά , ἀλλ’ εἰς ἄπειρα , ἡ δὲ ψυχὴ διηρημένη εἰς πολλὰς οὐσίας ἔχει καὶ τὸ ἠνώσθαι , χωριστὴν λαχοῦσα σωμάτων ὑπόστασιν , ὥστε πάλιν δύο μεσότητες εἶναι κἀνταῦθα τῆς ὄντως οὖσης οὐσίας καὶ τῆς ὄντως γενέσεως καὶ τοῦ ἀμερίστου τοῦ ἐκείνης καὶ τοῦ ταύτης εἰς ἄπειρα μεριστοῦ , τὴν τε ψυχὴν καὶ τὴν περὶ τοῖς σώμασι μεριστὴν οὐσίαν , οὐκ οὖσαν ταύτῃ τῇ γενέσει τὴν αὐτήν , τῆς μὲν μειζόνως οὖσης ἀμερίστου διὰ τὸ συννεῦεν εἰς ἑαυτήν , τῆς δὲ μεριστῆς μειζόνως διὰ τὸ ἄλλου εἶναι καὶ οὐχ ἑαυτῆς . ἐκ ταύτης δ’ οὖν καὶ τῆς ἀμερίστου τὴν ψυχὴν εἶναι , διὅτι μέση τῶν τε πάντη σωμάτων ἐξηρημένων ἐστὶν καὶ τῶν κεχυμένων εἰς τὰ σώματα , καὶ τῶν ἑαυτῶν ὄντων καὶ τῶν ἄλλων γεγονότων , αὐτὴν τε ἑαυτῆς καὶ ἄλλων οὖσαν . οὐκ ἄρα ἀνεξόμεθα λέγειν ἡμεῖς οὕτω μέσην αὐτήν , ὡς ἔχουσαν τι καὶ ἀσώματον καὶ σωματικόν , ὡς Ἑρατοσθένης ὑπέλαβεν , ἢ διάστημα γεωμετρικὸν ἐπὶ τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἀναφέρειν , ὡς Σευήρος · κρᾶσις γὰρ οὐκ ἂν ποτε γένοιτο ἀδιαστάτου καὶ διαστατοῦ καὶ ἀμερίστου καὶ σώματος · οὐδὲ γὰρ σημείου καὶ γραμμῆς . εἰ δὲ μὴ ταύτης , καὶ ἄλλου τινὸς διαστήματος πολλῷ μᾶλλον · μᾶλλον γὰρ τοῦ ἀμεροῦς ἀφέστηκε τὸ τριχὴ μεριστὸν ἢ τὸ μοναχῇ · ἀλλὰ τὴν μὲν νοερὰν οὐσίαν φήσομεν ἀεὶ μένειν μίαν , τὴν δὲ μερι -
Lemmas: Θυσμένη διά ὁ περί ὁ σῶμα μερισμός , ὁ δέ μέσος οὗτος εἷς καί οὖον εἷς · νόος μέν γάρ εἷς οὐσία ἔχω , εἷς ταυτότης , εἷς ἑτερότης , καθόσον νόος , ὁ δέ μόριον ὁ ὅλος Ψυχή πολύς εἰμί , ἐκ ὅς ὁ ψυχή σύγκειμαι πρός ἀλλήλων ἁρμόζω , καί κατά ἕκαστος αὐτός εἰμί οὐσία , αὐτός , ἕτερος , καί ὅσος πᾶς , τοσοῦτος ὁ οὐσία , ὁ ταυτότητα , ὁ ἑτερότης , ἀριθμέω μέν , ὅμως δέ πλείων ἕκαστος εἷς καί οὖον εἷς , ὡς ὁ νόος εἷς εἰμί οὐσία καί ταυτότης εἷς καί ἑτερότης · ὁ δέ μεριστός περί ὁ σῶμα ὅδε μέν ἄλλος οὗτος ἕκαστος , ὅδε δέ ἄλλος , συντηρώ ὁ ὑπόκειμαι , ὥσπερ αὐτός ὁ σῶμα οὐ εἰμί μεριστός εἰς πολύς , ἀλλά εἰς ἤπειρος , ὁ δέ ψυχή διαιρέω εἰς πολύς οὐσία ἔχω καί ὁ ἐνωθέω , χωριστός λαγχάνω σῶμα ὑπόστασις , ὥστε πάλιν δύο μεσότης εἰμί ἐνταῦθα ὁ εἰμί εἰμί οὐσία καί ὁ εἰμί γένεσις καί ὁ ἀμέριστος ὁ ἐκεῖνος καί ὁ οὗτος εἰς ἤπειρος μεριστός , ὁ τε ψυχή καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός οὐσία , οὐ εἰμί οὗτος ὁ γένεσις ὁ αὐτός , ὁ μέν μέγας εἰμί ἀμέριστος διά ὁ συννεύω εἰς ἑαυτοῦ , ὁ δέ μεριστός μέγας διά ὁ ἄλλος εἰμί καί οὐ ἑαυτοῦ . ἐκ οὗτος δέ οὖν καί ὁ ἀμέριστος ὁ ψυχή εἰμί , διότι μέσος ὁ τε πάντῃ σῶμα ἐκλέγω εἰμί καί ὁ χέω εἰς ὁ σῶμα , καί ὁ ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ἄλλος γίγνομαι , αὐτός τε ἑαυτοῦ καί ἄλλος εἰμί . οὐ ἄρα ἀνέχω λέγω ἐγώ οὗτος μέσος αὐτός , ὡς ἔχω τίς καί ἀσώματος καί σωματικός , ὡς Ἐρατοσθένης ὑπολαμβάνω , ἢ διάστημα γεωμετρικός ἐπί ὁ οὐσία αὐτός ἀναφέρω , ὡς Σευῆρος · κρᾶσις γάρ οὐ εἄν ποτός γίγνομαι ἀδιάστατος καί διαστατός καί ἀμέριστος καί σῶμα · οὐδέ γάρ σημεῖον καί γραμμή . εἰμί δέ μή οὗτος , καί ἄλλος τις διάστημα πολύς μᾶλλον · μᾶλλον γάρ ὁ ἀμερής ἀφίστημι ὁ τριχή μεριστός ἢ ὁ μοναχός · ἀλλά ὁ μέν νοερός οὐσία φημί ἀεί μένω εἷς , ὁ δέ μερίς -