proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0323.2
τὴν περὶ νοῦν καὶ φρόνησιν , ἐπόμενα τῇ ταύτου περιόδῳ · γελιοῦν γὰρ ἢ τῆς περὶ ἐκεῖνα νεμηθείσης ψυχῆς περὶ ἄλλο γεγενέσθαι τὴν σπορὰν ( ὡς γὰρ ἢ ψυχὴ πρὸς τὴν ψυχὴν , οὕτω καὶ τὸ ὄχημα τῷ ὀχήματι συμμιγές ) , ἢ τὴν σπαρεῖσαν ἐκεῖ μὴ καὶ ἀνιέναι μέχρις ἐκείνων , πανταχοῦ τῶν μερῶν πρὸς τὰ ὅλα ἐπειγομένων , ὅταν ἔχῃ κατὰ φύσιν , καὶ φερομένων ἐπ’ αὐτά , εἰ μὴ τύχοι διαλυθέντα ὑπὸ τῶν ἀλλοτρίων , δι’ ὧν φέρεται πρὸς αὐτά , τῶν ψυχικῶν ὀχημάτων ἀλύτων ὄντων καὶ ἀθανάτων διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς δημιουργοῦ γένεσιν . ταῦτά τε οὖν μᾶλλον ἐγκριτέα , συμβαίνοντα τοῖς περὶ τῆς νομῆς καὶ τῆς σπορᾶς ὑπ’ αὐτοῦ διατεταγμένοις , ἀμφοῖν περὶ τοῦ δημιουργοῦ γενομέναιν , καὶ ὡς , ἐπειδὴ τῶν ψυχῶν ἐστι μετὰ τῶν ὀχημάτων ἢ σπορὰ καὶ οὐ μόνων τῶν ψυχῶν , ὡς ἢ νομὴ πρότερον , εἰκῶς εἶπε τοὺς μὲν εἰς γῆν , τοὺς δὲ εἰς σελήνην σπαρήναι ἐνδεικνύμενος , ὡς ἑκάστη τούτων τῶν ψυχῶν ἤδη ἄνθρωπός ἐστι καὶ ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , κένταῦθα τοῦ δρισμοῦ κρατοῦντος , ὡς ἄρα ἄνθρωπός ἐστι ψυχὴ σώματι χωμένη ἀθάνατος ἀθανάτῳ , ὃν καὶ χωρίσαι δεῖ τοῦ θνητοῦ παντός , ἵνα γένῃται ὡς ἤν πρὸ τῆς εἰς γένεσιν πτώσεως . ἀνθρώπους ἤδη ὄντας σπείρων , ἀλλ’ οὐ ψυχὰς εἰκῶς εἴρηται τοὺς μὲν εἰς γῆν σπεῖρειν , τοὺς δὲ εἰς σελήνην . ταῦτά τε οὖν συννοητέα μετὰ τῶν ἐμπροσθεν καὶ ὅτι οὐδέποτε ἂν ὑπερκόσμιον γένοιτο , οὐδὲ καθ’ οὓς εἰσὶν ἐπέκεινα τῶν ἀπλανῶν ἄλλαι σφαῖραι , εἰ καὶ τὰ ἀκρότατα καὶ τὰ ἀπλούστατα τῶν ὀχημάτων μετέχει τῆς αἰθέριας οὐσίας . ἄλλη δὲ ἢ νομὴ τῆς σπορᾶς · ἢ μὲν γὰρ ἐστι μόνων τῶν ψυχῶν , ἢ δὲ μετὰ τῶν ὀχημάτων . διὸ καὶ ἐκεῖ μὲν εἶπεν [ 41 D ] · ἐνειμεν ἑκάστην πρὸς ἕκαστον , ἐνταῦθα δὲ · ἐσπείρε τοὺς μὲν εἰς γῆν , τοὺς δὲ εἰς σελήνην , ὡς ἤδη τὸν ἀνθρώπειον λόγον αὐτῶν προβαλλουσῶν · καὶ γὰρ ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπός ἐστι ψυχὴ σώματι χωμένη , κάκεινος ὁ ἄνθρωπος ἀίδιος . ἄλλης δ’ οὖν ἑκά -
Lemmas: ὁ περί νόος καί φρόνησις , ἐπόμενα ὁ αὐτός περίοδος · γελιοῦν γάρ ἢ ὁ περί ἐκεῖνος νέμω Ψυχή περί ἄλλος γίγνομαι ὁ σπορά ( ὡς γάρ ἢ ψυχή πρός ὁ ψυχή , οὗτος καί ὁ ὄχημα ὁ ὄχημα συμμιγής ) , ἢ ὁ σπείρω ἐκεῖ μή καί ἀνέρχομαι μέχρι ἐκεῖνος , πανταχοῦ ὁ μέρος πρός ὁ ὅλος ἐπείγω , ὅταν ἔχω κατά φύσις , καί φέρω ἐπί αὐτός , εἰμί μή τυγχάνω διαλύω ὑπό ὁ ἀλλότριος , διά ὅς φέρω πρός αὐτός , ὁ ψυχικός ὄχημα ἄλυτος εἰμί καί ἀθάνατος διά ὁ ἀπό ὁ εἷς δημιουργός γένεσις . οὗτος τε οὖν μᾶλλον ἐγκριτέος , συμβαίνω ὁ περί ὁ νομή καί ὁ σπορά ὑπό αὐτός διατάσσω , ἄμφω περί ὁ δημιουργός γίγνομαι , καί ὡς , ἐπεί ὁ Ψυχή εἰμί μετά ὁ ὄχημα ἢ σπορά καί οὖον μόνος ὁ Ψυχή , ὡς ἢ νομή πρότερος , ἵημι εἶπον ὁ μέν εἰς γῆ , ὁ δέ εἰς σελήνη σπείρω ἐνδείκνυμι , ὡς ἕκαστος οὗτος ὁ Ψυχή ἤδη ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , κένταῦθα ὁ δρισμοω κράτος , ὡς ἄρα ἄνθρωπος εἰμί ψυχή σῶμα χωμένος ἀθάνατος ἀθάνατος , ὅς καί χωρίζω δεῖ ὁ θνητός πᾶς , ἵνα γίγνομαι ὡς ἐάν πρό ὁ εἰς γένεσις πτῶσις . ἄνθρωπος ἤδη εἰμί σπείρω , ἀλλά οὖον ψυχή ἵημι εἴρω ὁ μέν εἰς γῆ σπείρω , ὁ δέ εἰς σελήνη . οὗτος τε οὖν συννοητέος μετά ὁ ἔμπροσθεν καί ὅτι οὐδέποτε εἄν ὑπερκόσμιος γίγνομαι , οὐδέ κατά ὅς εἰμί ἐπέκεινα ὁ ἀπλανής ἄλλος σφαῖρα , εἰμί καί ὁ ἄκρος καί ὁ απλούστατα ὁ ὄχημα μετέχω ὁ αιθέριος οὐσία . ἄλλος δέ ἢ νομή ὁ σπορά · ἢ μέν γάρ εἰμί μόνος ὁ Ψυχή , ἢ δέ μετά ὁ ὄχημα . διό καί ἐκεῖ μέν εἶπον [ 41 D ] · νέμω ἕκαστος πρός ἕκαστος , ἐνταῦθα δέ · σπείρω ὁ μέν εἰς γῆ , ὁ δέ εἰς σελήνη , ὡς ἤδη ὁ ἀνθρώπειος λόγος αὐτός προβάλλω · καί γάρ ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος εἰμί ψυχή σῶμα χωμένος , κενός ὁ ἄνθρωπος ἀίδιος . ἄλλος δέ οὖν ἑκα -