proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0261.2
ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ μὲν πατρὸς καὶ ταύτας παραγαγών , οὐ μὴν παντελῶς · τὸ γὰρ πάλιν ἐμφαίνει κατὰ δή τινα μερικωτέραν τοῦ δημιουργοῦ δύναμιν γίνεσθαι τὴν τούτων πρόοδον , τὴν αὐτὴν πως οὔσαν πρὸς τὴν πρὸ αὐτῆς καὶ οὐ τὴν αὐτήν · διότι γὰρ οὐκ ἔστι χρονικὸν τὸ πάλιν ( οὐ γὰρ θέμις ἐν τοῖς αἰωνίοις κατὰ χρόνον τῶν ἐνεργειῶν εἶναι τινα διαφορὰν ) , τὴν τάξιν ἂν μόνην δηλοῖ τῶν κατ’ αἰτίαν ἐξηλλαγμένων δημιουργιῶν , ὥστε καὶ ὁ αὐτὸς πῶς ἔστι πατὴρ καὶ οὐχ ὁ αὐτός . ἔτι τοίνυν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ μὲν κρατήρος , μετὰ ὑφέσεως δὲ ὅμως · αἱ μὲν γὰρ θεᾶι ψυχαὶ μένουσιν ἐν τῷ κρατήρι καὶ προιοῦσαι , καὶ ἀνεκρότητοι εἰσιν ἐκεῖθεν , αἱ δὲ ἡμέτεραι πάντη διωρίσθησαν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ὁ χωρισμὸς αὐτῶν καταρνής . πρὸς τοῦτοὺς καὶ τὰ γένη ταῦτά ἐστι καὶ ἕτερα · πᾶσαι μὲν γὰρ ἐκ τῶν μέσων , ἀλλ’ αἱ μὲν ἐκ τῶν πρώτων , αἱ δὲ ἐκ τῶν ὑπολοίπων καὶ ἐσχάτων ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἔμπροσθεν , ἐξ ὧν αἱ πρὸ αὐτῶν ὑπέστησαν . ἔτι δὲ καὶ τρόπος ὁ αὐτὸς ἄμα καὶ οὐχ ὁ αὐτός · πλείων γὰρ ἡ ἑτερότης ἐπὶ τῶν μερικῶν · διὸ καὶ ἡ μνεῖα τῆς μίξεως πλείων . οὐκ ἄρα ἀποδεξόμεθα τῶν νεωτέρων ὅσοι τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ἰσάζιον ἀποφαίνουσι τῆς θείας ἢ ὁμοούσιον ἢ οὐκ οἷδ’ ὅπως βούλονται λέγειν · ἀκουέτωσαν γὰρ τοῦ Πλάτωνος δεύτερα καὶ τρίτα λέγοντος καὶ χωρίζοντος ἀπὸ τοῦ κρατήρος τὰς μερικὰς ψυχὰς καὶ κατὰ δευτέραν νόησιν , ὁ δὲ ταὐτὸν τῷ μερικωτέρῳ , ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ παράγοντος αὐτάς · ὁ γὰρ ταῦτα λέγων οὐσιώδεις διαφορὰς τῶν ψυχῶν , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὰς ἐνεργείας μόνον ὡςπερ ὁ θεὸς ἐνδείκνυται Πλωτῖνος · ἔστωσαν γὰρ αἱ μὲν πρὸς τοὺς ὀλίγους ὁρῶσαι νόας , αἱ δὲ πρὸς τοὺς μεριχοὺς , καὶ αἱ μὲν ἀχρόντοις χρῶμεναι νοήσεσιν , αἱ δὲ ἀποστρεφόμεναι ποτε τὰ ὄντα , καὶ αἱ μὲν ἀεὶ δημιουργικαὶ καὶ κοσμητικαὶ τῶν ὅλων , αἱ δὲ ποτὲ συμπεριπολοῦσαι τοῖς θεοῖς , καὶ αἱ μὲν ἀεὶ κινεῦσαι καὶ ποδηγετοῦσαι τὴν εἰμαρμένην , αἱ δὲ ὑπὸ εἰμαρμένην ποτὲ γιγνόμεναι καὶ τοὺς
Lemmas: ἀπό ὁ αὐτός μέν πατήρ καί οὗτος παράγω , οὖον μήv παντελῶς · ὁ γάρ πάλιν ἐμφαίνω κατά δή τις μερικός ὁ δημιουργός δύναμις γίγνομαι ὁ οὗτος πρόοδος , ὁ αὐτός πως εἰμί πρός ὁ πρό αὐτός καί οὖον ὁ αὐτός · διότι γάρ οὐ εἰμί χρονικός ὁ πάλιν ( οὖον γάρ θέμις ἐν ὁ αἰώνιος κατά χρόνος ὁ ἐνέργεια εἰμί τις διαφορά ) , ὁ τάξις εἄν μόνος δηλόω ὁ κατά αἴτιος ἐξαλλάσσω δημιουργία , ὥστε καί ὁ αὐτός πῶς εἰμί πατήρ καί οὐ ὁ αὐτός . ἔτι τοίνυν ἀπό ὁ αὐτός μέν κρατήρ , μετά ὕφεσις δέ ὅμως · ὁ μέν γάρ θεά ψυχή μένω ἐν ὁ κρατήρ καί πρόειμι , καί ἀνεκρότητοι εἰμί ἐκεῖθεν , ὁ δέ ἡμέτερος πάντῃ διορίζω ἀπό αὐτός καί ὁ χωρισμός αὐτός καταρνής . πρός οὗτος καί ὁ γένος οὗτος εἰμί καί ἕτερος · πᾶς μέν γάρ ἐκ ὁ μέσος , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ πρῶτος , ὁ δέ ἐκ ὁ ὑπόλοιπος καί ἔσχατος ἐπί πᾶς ὁ ἔμπροσθεν , ἐκ ὅς ὁ πρό αὐτός ὑφίστημι . ἔτι δέ καί τρόπος ὁ αὐτός ἄμη καί οὐ ὁ αὐτός · πλείων γάρ ὁ ἑτερότης ἐπί ὁ μερικός · διό καί ὁ μνεία ὁ μίξις πλείων . οὐ ἄρα ἀποδείκνυμι ὁ νέος ὅσος ὁ ἡμέτερος ψυχή ἰσάζω ἀποφαίνω ὁ θεῖος ἢ ὁμοούσιος ἢ οὐ οἶδα ὅπως βούλομαι λέγω · ἀκούω γάρ ὁ Πλάτων δύο καί τρίτος λέγω καί χωρίζω ἀπό ὁ κρατήρ ὁ μερικός ψυχή καί κατά δύο νόησις , ὁ δέ αὐτός ὁ μερίκος , ἀπό ὁ δημιουργός παράγω αὐτός · ὁ γάρ οὗτος λέγω οὐσιώδης διαφορά ὁ Ψυχή , ἀλλά οὖον κατά ὁ ἐνέργεια μόνος ὡς ὁ θεός ἐνδείκνυμι Πλωτῖνος · εἰμί γάρ ὁ μέν πρός ὁ ὀλίγος ὁράω νόος , ὁ δέ πρός ὁ μερικός , καί ὁ μέν ἀχρόντοις χράω νόησις , ὁ δέ ἀποστρέφω ποτός ὁ εἰμί , καί ὁ μέν ἀεί δημιουργικός καί κοσμητικός ὁ ὅλος , ὁ δέ ποτέ συμπεριπολέω ὁ θεός , καί ὁ μέν ἀεί κινέω καί ποδηγετέω ὁ λέγω , ὁ δέ ὑπό λέγω ποτέ γίγνομαι καί ὁ