proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0501.3
Θαυμαστὴ τῶν ἀποδείξεων τοῦτον ἀνάγκη , δεικνῦσα τὸ παντελὲς ζῶον ἓν ὂν καὶ μόνον , εἰκινὰν ταις ἐφόδοις ἐκεῖναις , δι’ ὧν ἐν Σοφιστῇ τὸ πλήθος ἐδείκνυ τῶν ὄντων εἰς ἓν ἀναγόμενον τὸ ὄντως ὄν · εἰ γὰρ εἰσὶ δύο τῶν ὄντων D ἀρχαί , ἡ ἑκάτερα ὂν ἐστι πρώτως ἢ ἡ ἑτέρα . ἀλλ’ εἰ μὲν ἡ ἑτέρα , ἡ λοιπὴ ἐκ ταύτης ἔσται · εἰ δὲ ἑκάτερα , ἄλλο τι εἶναι δεῖ τὸ ὄν , ἀφ’ οὗ ταῦτα ὄντα ἐστί · τούτων γὰρ ἑκάτερον τι ὂν ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ὄν . κατὰ τοῦτον οὖν τὸν τρόπον καὶ νῦν δείκνυσιν , ὅτι ἓν τὸ παντελὲς ζῶον , ὥστε κατὰ πάσας τὰς τάξεις τῶν πραγμάτων τὸ πρώτως λεγόμενον εἶναι μονογενὲς εἶναι · καὶ γὰρ τὸ πρώτως ἀγαθὸν καὶ τὸ ἴσον ὡσαύτως δεῖξομεν μοναδικὸν τὸ πρώτως , ὥσπερ τὸ αὐτοζῶον ἐν τούτοις ἀποδείκνυται . καὶ πῶς γὰρ ἂν οὐκ εἴη τοῦτο μονογενές ; εἰ γὰρ ἐστὶν ἕτερον αὐτῷ συνδυασόμενον , ἢ πάντα ἔχει ἑκάτερον , ἢ τὸ μὲν πάντα τὸ δὲ οὐ πάντα , ἢ οὐδέτερον πάντα · παρὰ γὰρ ταῦτα οὐκ ἔστιν . εἰ μὲν οὖν μηδέτερον εἶναι πάντα φαῖε τις , ἔσται ἑκάτερον ἀτελές . ἡμῖν δὲ περὶ τοῦ παντελοῦς ὁ λόγος καὶ ζητήσομεν , ποῦ τὸ πάντα ἔχον · οὐ γὰρ που τὸ μὲν αἰσθητὸν πάντα ἔχει κατὰ τὴν ἑαυτοῦ τάξιν , καὶ ἡ ψυχὴ πάντας ἔχει τοὺς λόγους — δηλοῖ δ’ ἐξ ὧν ἐπιβάλλει πᾶσι τὸν ἑκάστου προχειριζομένη λόγον — οὐκ ἔσται δὲ τι νοητὸν τὸ πάντων νοητῶν ὄντως περιεκτικόν , ὥσπερ ἡ ψυχὴ διανοητῶς καὶ τὸ E πᾶν αἰσθητῶς · πόθεν γὰρ καὶ τούτοις ἡ παντότης ἢ ἐκ τῶν νοητῶν ; εἰ οὖν ἐστι τι νοητὸν παντελές , ἐκεῖνο ἂν εἴη τὸ παράδειγμα τοῦ παντός , ὅ ἐστι πρώτως πᾶν . εἰ δὲ τὸ μὲν πάντα , τὸ δὲ μὴ πάντα , οὐδὲ συντάττεται ταῦτα ἀλλήλοις οὐδὲ συναριθμεῖται , ἀλλὰ τὸ μὴ πάντα ἔχον καταδεἐστερόν ἐστι , τὸ δὲ παντελὲς περιληπτικωτέραν ἔχει δύναμιν , ὥστε τὸ μὲν ἔσται μέρος , τὸ δὲ ὅλον , καὶ οὐκ ἀμφότερα παντελῆ ζῶα λοιπόν , ἀλλὰ θάτερον αὐτῶν τὸ τελειότερον ·
Lemmas: θαυμαστός ὁ ἀπόδειξις οὗτος ἀνάγκη , δείκνυμι ὁ παντελής ζῷον εἷς εἰμί καί μόνος , εικιναω ὅς ἔφοδος ἐκεῖνος , διά ὅς ἐν σοφιστής ὁ πλήθος δείκνυμι ὁ εἰμί εἰς εἷς ἀνάγω ὁ εἰμί εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί δύο ὁ εἰμί D ἀρχή , ὁ ἑκάτερος εἰμί εἰμί πρῶτος ἢ ὁ ἕτερος . ἀλλά εἰμί μέν ὁ ἕτερος , ὁ λοιπός ἐκ οὗτος εἰμί · εἰμί δέ ἑκάτερος , ἄλλος τίς εἰμί δεῖ ὁ εἰμί , ἀπό ὅς οὗτος εἰμί εἰμί · οὗτος γάρ ἑκάτερος τίς εἰμί εἰμί , ἀλλά οὐ ἁπλόος εἰμί . κατά οὗτος οὖν ὁ τρόπος καί νῦν δείκνυμι , ὅτι εἷς ὁ παντελής ζῷον , ὥστε κατά πᾶς ὁ τάξις ὁ πρᾶγμα ὁ πρῶτος λέγω εἰμί μονογενής εἰμί · καί γάρ ὁ πρῶτος ἀγαθός καί ὁ ἴσος ὡσαύτως δείκνυμι μοναδικός ὁ πρῶτος , ὥσπερ ὁ αὐτοζῷον ἐν οὗτος ἀποδείκνυμι . καί πῶς γάρ εἄν οὐ εἰμί οὗτος μονογενής ; εἰμί γάρ εἰμί ἕτερος αὐτός συνδύω , ἢ πᾶς ἔχω ἑκάτερος , ἢ ὁ μέν πᾶς ὁ δέ οὖον πᾶς , ἢ οὐδέτερος πᾶς · παρά γάρ οὗτος οὐ εἰμί . εἰμί μέν οὖν μηδέτερος εἰμί πᾶς φαιός τις , εἰμί ἑκάτερος ἀτελής . ἐγώ δέ περί ὁ παντελής ὁ λόγος καί ζητέω , ποῦ ὁ πᾶς ἔχω · οὖον γάρ ποῦ ὁ μέν αἰσθητός πᾶς ἔχω κατά ὁ ἑαυτοῦ τάξις , καί ὁ ψυχή πᾶς ἔχω ὁ λόγος — δηλόω δέ ἐκ ὅς ἐπιβάλλω πᾶς ὁ ἕκαστος προχειρίζω λόγος — οὐ εἰμί δέ τίς νοητός ὁ πᾶς νοητός εἰμί περιεκτικός , ὥσπερ ὁ ψυχή διανοητῶς καί ὁ E πᾶς αἰσθητός · πόθεν γάρ καί οὗτος ὁ παντότης ἢ ἐκ ὁ νοητός ; εἰμί οὖν εἰμί τίς νοητός παντελῶς , ἐκεῖνος εἄν εἰμί ὁ παράδειγμα ὁ πᾶς , ὅς εἰμί πρῶτος πᾶς . εἰμί δέ ὁ μέν πᾶς , ὁ δέ μή πᾶς , οὐδέ συντάσσω οὗτος ἀλλήλων οὐδέ συναριθμέω , ἀλλά ὁ μή πᾶς ἔχω καταδεἐστερόν εἰμί , ὁ δέ παντελής περιληπτικός ἔχω δύναμις , ὥστε ὁ μέν εἰμί μέρος , ὁ δέ ὅλος , καί οὐ ἀμφότερος παντελής ζῷον λοιπός , ἀλλά ἕτερος αὐτός ὁ τέλειος ·