proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0297.2
νόησις καὶ αὐτοοὐσία , διότι πᾶν τὸ ἐν τῷ νοητῷ τοῦτον β ὑπέστηκε τὸν τρόπον , οὐσιωδῶς καὶ νοητῶς . δευτέρα δὲ ἡ συνάπτουσα τῷ νοητῷ τὸν νοῦν , συνεκτικὴν ἔχουσα καὶ συναγωγὸν τῶν ἀκρων ἰδιότητα καὶ οὕσα ζωὴ καὶ δύναμις , πληροῦσα μὲν ἀπὸ τοῦ νοητοῦ τὸν νοῦν , ἐνδρούσα δὲ τὸν γ νοῦν εἰς τὸ νοητόν . τρίτη δὲ ἡ [ ἐν ] αὐτῷ τῷ θεῖῳ νῷ σύζυγος νόησις , ἐνέργεια οὖσα τοῦ νοῦ , δι’ ἧς τὸ ἐν αὐτῷ νοητὸν συνείληφε καὶ καθ’ ἧν ἑαυτὸν νοεῖ καὶ ἡ αὐτὸς ἐστιν · ἐνέργεια γὰρ ἐστὶ καὶ αὐτονόησις , ἀλλ’ οὐ νοητὴ νόησις , οὐδὲ ὡς δύναμις , ἀλλ’ ὡς ἐνέργεια , καθάπερ εἴρηδ ται , καὶ νοερὰ νόησις . τετάρτην δὲ ἔχει τάξιν ἡ τῶν μερικῶν νόων νόησις , ἐπεὶ καὶ τούτων ἕκαστος ἔχει καὶ νοητὸν τι πάντως ἑαυτῷ συζυγοῦν καὶ νόησιν , μᾶλλον δὲ ἕκαστος πάντα ἔχει μερικῶς , νοῦν , νόησιν , νοητόν , δι’ ὧν καὶ συνάπτεται τοῖς ὅλοις καὶ τὸν ὅλον νοητὸν κόσμον νοεῖ καὶ ε τοῦτων ἕκαστος . πέμπτη δ’ ἐστὶν ἡ τῆς ψυχῆς τῆς λογικῆς νόησις · ὡς γὰρ νοῦς λέγεται ἡ λογικὴ ψυχή , οὕτω καὶ ἡ γνῶσις αὐτῆς νόησις καὶ μεταβατικὴ νόησις καὶ τὸν χρόνον ζ ἔχουσα συμφυῆ πρὸς ἑαυτήν . ἕκτη δέ , εἰ βούλει καὶ ταύτην συναριθμεῖν , ἡ φανταστικὴ γνῶσις ὑπὸ τινων προσάγοηεύεται νόησις καὶ νοῦς ἡ φαντασία παθητικός , ὅτι καὶ ἐνδον καὶ μετὰ τύπων καὶ σχημάτων γινώσκει ὅσα γινώσκει . κοινὸν δὲ κατὰ πάσης νοήσεως αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐνδον ἔχειν τὸ γνωστόν · τούτῳ γὰρ δήπου καὶ διαφέρει νόησις αἰσθήσεως . ἀλλ’ ὅπου μὲν ἐστὶν αὐτὸ τὸ γνωστὸν ἡ νόησις · ὅπου δὲ ἐστι μὲν τὸ δεύτερον , ἔχει δὲ τὸ πρῶτον · ὅπου δὲ ἐστι μὲν τὸ τρίτον , ἔχει δὲ τὸ δεύτερον , ὁρᾷ δὲ τὸ πρῶτον ὀλικῶς · ὅπου δὲ ἐστι μὲν τὸ γνωστὸν μερικῶς , ὁρᾷ δὲ καὶ τὰ ὅλα διὰ τοῦ μερικοῦ · ὅπου δὲ ὁρᾷ μὲν τὰ ὅλα , ἀλλὰ μερικῶς ἄμα καὶ οὐκ ἀθρόως · ὅπου δὲ καὶ μετὰ πάθους ἡ ὄρασις . τοσαῦται μὲν οὖν εἰσι διαφοραὶ νοήσεως . ληπτέον δὲ νῦν
Lemmas: νόησις καί αὐτοουσία , διότι πᾶς ὁ ἐν ὁ νοητός οὗτος Β ὑφίστημι ὁ τρόπος , οὐσιωδῶς καί νοητός . δύο δέ ὁ συνάπτω ὁ νοητός ὁ νόος , συνεκτικός ἔχω καί συναγωγός ὁ ἄκρος ἰδιότης καί εἰμί ζωή καί δύναμις , πληρόω μέν ἀπό ὁ νοητός ὁ νόος , ενδρουω δέ ὁ γ νόος εἰς ὁ νοητός . τρίτος δέ ὁ [ ἐν ] αὐτός ὁ θεῖον νάω σύζυγος νόησις , ἐνέργεια εἰμί ὁ νόος , διά ὅς ὁ ἐν αὐτός νοητός συλλαμβάνω καί κατά ἧμαι ἑαυτοῦ νοέω καί ὁ αὐτός εἰμί · ἐνέργεια γάρ εἰμί καί αὐτονόησις , ἀλλά οὖον νοητός νόησις , οὐδέ ὡς δύναμις , ἀλλά ὡς ἐνέργεια , καθάπερ εἴρω ὁ , καί νοερός νόησις . τέταρτος δέ ἔχω τάξις ὁ ὁ μερικός νόος νόησις , ἐπεί καί οὗτος ἕκαστος ἔχω καί νοητός τίς πάντως ἑαυτοῦ συζυγέω καί νόησις , μᾶλλον δέ ἕκαστος πᾶς ἔχω μερικός , νόος , νόησις , νοητός , διά ὅς καί συνάπτω ὁ ὅλος καί ὁ ὅλος νοητός κόσμος νοέω καί ε τοῦτις ἕκαστος . πέμπτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ψυχή ὁ λογικός νόησις · ὡς γάρ νόος λέγω ὁ λογικός ψυχή , οὗτος καί ὁ γνῶσις αὐτός νόησις καί μεταβατικός νόησις καί ὁ χρόνος ζ ἔχω συμφυής πρός ἑαυτοῦ . ἕκτος δέ , εἰμί βούλομαι καί οὗτος συναριθμέω , ὁ φανταστικός γνῶσις ὑπό τίνω προσάγω νόησις καί νόος ὁ φαντασία παθητικός , ὅτι καί ἔνδον καί μετά τύπος καί σχῆμα γιγνώσκω ὅσος γιγνώσκω . κοινός δέ κατά πᾶς νόησις αὐτός οὗτος ὁ ἔνδον ἔχω ὁ γνωστός · οὗτος γάρ δήπου καί διαφέρω νόησις αἴσθησις . ἀλλά ὅπου μέν εἰμί αὐτός ὁ γνωστός ὁ νόησις · ὅπου δέ εἰμί μέν ὁ δύο , ἔχω δέ ὁ πρῶτος · ὅπου δέ εἰμί μέν ὁ τρίτος , ἔχω δέ ὁ δύο , ὁράω δέ ὁ πρῶτος ὀλικός · ὅπου δέ εἰμί μέν ὁ γνωστός μερικός , ὁράω δέ καί ὁ ὅλος διά ὁ μερικός · ὅπου δέ ὁράω μέν ὁ ὅλος , ἀλλά μερικός ἄμη καί οὐ ἀθρόος · ὅπου δέ καί μετά πάθος ὁ ὅρασις . τοσοῦτος μέν οὖν εἰμί διαφορά νόησις . ληπτέος δέ νῦν