proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0200.2
καὶ ψ καὶ λς , καὶ μέχρι τούτου συμπληροῖ τὸ διάγραμμα , τέλος τὸ λείμμα ποιησάμενος , πλὴν ὅτι ἐν τούτοις τοῖς ὄροις ἐπίτριτον ἔστι πρῶτον , εἶτα ἡμιόλιον , καὶ ἐξῆς ἐπίτριτον , εἶτα ἡμιόλιον , καὶ αὐθὶς ἐπίτριτον , εἶτα ἡμιόλιον , καὶ ἐπὶ τούτοις τρία ἡμιόλια κατὰ τὸ συνεχές , ὡς ἔστι δῆλον ἐκ τῶν ἀναγεγραμμένων . συμβαίνει τοίνυν καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ διαγράμματος τετράκις εἶναι τὸ διὰ πασῶν καὶ ἅπαξ τὸ διὰ πέντε , καὶ πλεονάζειν τόνον · τὰ γὰρ τρία ἡμιόλια ποιεῖ ἐν διὰ πασῶν καὶ τόνον καὶ τὸ διὰ πέντε · ἀλλ’ ἡ κατάληξις οὐκ εἰς τόνον , ἀλλ’ εἰς τὸ λείμμα · τοῦτο δ’ ἤν τὸ προκεῖμενον . οὐχ ἀφαιρεῖ οὖν οὐδὲ ὁ Σευήρος τὸν τόνον , ἀλλ’ οὐ καταλήγει εἰς αὐτόν . ὥστε τὸ ὅλον διάγραμμα κατὰ πάντας ἐκ τε τοῦ τετράκις ἔστι διὰ πασῶν καὶ τοῦ διὰ πέντε καὶ ἑνὸς τόνου . κἂν ἐθελήσωμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν μοναδικῶν ἀριθμῶν λαβεῖν τὰ διαστήματα ταῦτα , θεασόμεθα μέχρι τοῦ ἑπτὰ καὶ εἴκοσι τὴν πρόοδον γιγνομένην · διπλάσιος γὰρ ὁ δύο τῆς μονάδος , καὶ τούτου ὁ τέσσαρα , καὶ τούτου ὁ ὀκτώ , καὶ τούτου ὁ δέκα καὶ ἐξ , καὶ μέχρι τοῦδε τὸ τετράκις διὰ πασῶν · αὐτοῦ δὲ τούτου ἡμιόλιος ὁ εἴκοσι καὶ τέσσαρα , καὶ τὸ διὰ πέντε τοῦτο · καὶ πρὸς τοῦτον ἔχει τὸν ἐπόγδοον λόγον ὁ εἴκοσι καὶ ἑπτὰ · ὥστε ἀπὸ τῆς μιᾶς μοίρας μέχρι τῆς ἑπτακαιεικοσάπλασίας αἱ εἰρημέναι τελειοῦνται συμφωνίαι . τοῦτο μὲν οὖν , ὅπερ ἔφη , κοινὸν ἅπασιν τοῖς διαγράμμασι · διαφέρει δὲ ἀλλήλων , ὅτι τὰ μὲν ἔστι λαβδοειδῆ , τὰ δὲ ἐπ’ εὐθείας · καὶ γὰρ τῶν παλαιῶν ὁ μὲν Ἀδραστός τοῖς λαβδοειδέσιν , ὁ δὲ Σευήρος τοῖς κατ’ εὐθεῖαν τίθεται · καὶ τοῦτο ἄμεινον · ἐν γὰρ τῷ λαβδοειδεῖ δις οἱ αὐτοὶ εὑρίσκονται ὡδὶ καὶ ὡδὶ ἀριθμοί . τοῦτο δὲ ἀσύμφωνον τοῖς πράγμασι · δύο γὰρ μέρη τὰ αὐτὰ ψυχῆς οὐκ ἔστι , πάντες δὲ μέρη ψυχῆς εἰσιν · καὶ τὰ μὲν εἰς αὐτὸν καταλήγει τὸν τόνον , τὰ δὲ εἰς λείμμα , καὶ τὰ μέν
Lemmas: καί ψ καί λςʹ , καί μέχρι οὗτος συμπληρόω ὁ διάγραμμα , τέλος ὁ λεῖμμα ποιέω , πλήν ὅτι ἐν οὗτος ὁ ὄρνυμι ἐπίτριτος εἰμί πρῶτος , εἶτα ἡμιόλιος , καί ἑξῆς ἐπίτριτος , εἶτα ἡμιόλιος , καί αὐθίς ἐπίτριτος , εἶτα ἡμιόλιος , καί ἐπί οὗτος τρεῖς ἡμιόλιος κατά ὁ συνεχής , ὡς εἰμί δῆλος ἐκ ὁ ἀναγράφω . συμβαίνω τοίνυν καί ἐπί οὗτος ὁ διάγραμμα τετράκις εἰμί ὁ διά πᾶς καί ἅπαξ ὁ διά πέντε , καί πλεονάζω τόνος · ὁ γάρ τρεῖς ἡμιόλιος ποιέω ἐν διά πᾶς καί τόνος καί ὁ διά πέντε · ἀλλά ὁ κατάληξις οὐ εἰς τόνος , ἀλλά εἰς ὁ λεῖμμα · οὗτος δέ ἐάν ὁ πρόκειμαι . οὐ ἀφαιρέω οὖν οὐδέ ὁ Σευῆρος ὁ τόνος , ἀλλά οὖον καταλήγω εἰς αὐτός . ὥστε ὁ ὅλος διάγραμμα κατά πᾶς ἐκ τε ὁ τετράκις εἰμί διά πᾶς καί ὁ διά πέντε καί εἷς τόνος . κἀν ἐθέλω ἐπί αὐτός ὁ μοναδικός ἀριθμός λαμβάνω ὁ διάστημα οὗτος , θεάομαι μέχρι ὁ ἑπτά καί εἴκοσι ὁ πρόοδος γίγνομαι · διπλάσιος γάρ ὁ δύο ὁ μόνος , καί οὗτος ὁ τέσσαρες , καί οὗτος ὁ ὀκτώ , καί οὗτος ὁ δέκα καί ἐκ , καί μέχρι ὅδε ὁ τετράκις διά πᾶς · αὐτός δέ οὗτος ἡμιόλιος ὁ εἴκοσι καί τέσσαρες , καί ὁ διά πέντε οὗτος · καί πρός οὗτος ἔχω ὁ ἐπόγδοος λόγος ὁ εἴκοσι καί ἑπτά · ὥστε ἀπό ὁ εἷς μοῖρα μέχρι ὁ επτακαιεικοσαπλασιος ὁ εἴρω τελειόω συμφωνία . οὗτος μέν οὖν , ὅσπερ φημί , κοινός ἅπας ὁ διάγραμμα · διαφέρω δέ ἀλλήλων , ὅτι ὁ μέν εἰμί λαβδοειδής , ὁ δέ ἐπί εὐθύς · καί γάρ ὁ παλαιός ὁ μέν Ἄδραστος ὁ λαβδοειδής , ὁ δέ Σευῆρος ὁ κατά εὐθύς τίθημι · καί οὗτος ἀγαθός · ἐν γάρ ὁ λαβδοειδής δις ὁ αὐτός εὑρίσκω ὡδί καί ὡδί ἀριθμός . οὗτος δέ ἀσύμφωνος ὁ πρᾶγμα · δύο γάρ μέρος ὁ αὐτός Ψυχή οὐ εἰμί , πᾶς δέ μέρος Ψυχή εἰμί · καί ὁ μέν εἰς αὐτός καταλήγω ὁ τόνος , ὁ δέ εἰς λεῖμμα , καί ὁ μέν