proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0332.2
τὸ ἔστιν , οὐ δεῖ ταράττεσθαι · πρὸ γὰρ τῆς διαφθορᾶς ἐπεταί τῇ συνθείᾳ . διὸ καὶ τὸν δημιουργὸν ἀνυμνῶν ἀγαθὸς ἦν φησι [ 29 E ] , καίτοι τῶν αἰωνίων ἐστὶν ὁ δημιουργός , καὶ ἐπὶ τοῦ παραδείγματος ἀμφότερα ἄμα συνέγαγεν εἰπὼν [ 37 D ] , ἡ μὲν οὖν ζῷου φύσις ἐτύγχανεν οὖσα αἰώνιος , ὁμοῦ τῷ αἰωνίῳ οὖσα τὸ ἐτύχαινε συλλαβόν . καὶ ἐπὶ πᾶσι , διότι παντὸς σώματος πεπεραμένου καὶ ἡ δύναμις οὐκ ἄπειρος , ὡς ἔδειξεν Ἀριστοτέλης . Ἐ ὁ δὲ αἰὼν δύναμις ἄπειρος · ὥστε πᾶν σῶμα πεπερασμένον αἰῶνος ἄδεκτον . δεῖ ἄρα αὐτὸ μὴ ἀεὶ εἶναι , ἀλλ’ ἀεὶ γίνεσθαι , ἀεὶ ἐπιναόμενον ὅσον δέξασθαι δύναται . τὸ μὲν οὖν ὅν ὡς ἔφη καὶ ἀεὶ ὅν δηλοῖ τὸ αἰώνιον , τὸ δὲ γεγενέσθαι τὸ τῷ χρόνῳ μετρούμενην εἰληχέναι τὴν ὑπόστασιν , οἷον ἐστὶ τὸ αἰσθητόν , ὁ δὴ ἐστι δόξη μετ’ αἰσθήσεως ληπτόν . εἴρηται δέ , ὅτι τὸ μὲν νοητὸν αὐθυπόστατον ἐστὶ καὶ αἰώνιον , τὸ δὲ αἰσθητὸν ὑπ’ ἄλλου παραγόμενον καὶ τῷ χρόνῳ συνυφιστάμενον · ἄλλο γὰρ τὸ ἐν ἀριθμῷ τὸ αἰώνιον , ἄλλο τὸ ἐγχρονον , καὶ τὸ μὲν ἐστὶν ἐν ἀριθμῷ , τὸ δὲ γίγνεται ἐν ἀριθμῷ · σύγγει γὰρ τῷ μὲν ὁ αἰὼν , τῷ δὲ ὁ χρόνος , καὶ ἔχει τὸ γεννητόν , κἂν αἰδίον λέγεται , τῷ παντὶ χρόνῳ συνεκτεινομένην τὴν ὑπόστασιν , ἀεὶ γιγνόμενον καὶ ἀεὶ κοσμουμένον ἀπὸ τοῦ αἰτίου τοῦ παράγοντος αὐτήν . εἰ τοίνυν τὸ ἀεὶ ὅν τὸ αἰώνιον δηλοῖ , τὸ δὲ γενέσεως ἀρχὴν ἔχον τὸ κατ’ ἄλλην αἰτίαν παραγόμενον — τοιούτων γὰρ τὸ ἀεὶ γιγνόμενον — ζητεῖ δὲ ὁ Πλάτων , εἴτε ἀεὶ ὅν ὁ κόσμος εἴτε ἀρχὴν ἔχων γενέσεώς τινος , εἰς ταῦτόν ἡ τοι - F αὐτὴ χωρεῖ ζητήσις τῷ πότερον τῶν αἰωνίων ἐστὶν ὁ κόσμος , ἢ τῶν κατὰ τὸν ὅλον χρόνον παραγομένων , καὶ πότερον τῶν αὐθυποστάτων , ἢ τῶν ἀπ’ ἄλλης αἰτίας κοσμουμένων . ἐπὶ τοίνυν τὸ γεννητὸν τῶν πολλαχῶς ἐστι λεγομένων · καὶ γὰρ τὸ πολυθρύλητον τοῦτο τὸ ἀρχὴν ἔχον χρονικὴν γεννητὸν ἀποκαλεῖται , κἂν τε διὰ γενέσεως ἐπὶ τὸ ὅν ἀφικνῆται , κἂν
Lemmas: ὁ εἰμί , οὖον δεῖ ταράσσω · πρό γάρ ὁ διαφθορά ἕπω ὁ συνθεΐα . διό καί ὁ δημιουργός ἀνυμνέω ἀγαθός εἰμί φημί [ 29 E ] , καίτοι ὁ αἰώνιος εἰμί ὁ δημιουργός , καί ἐπί ὁ παράδειγμα ἀμφότερος ἄμη συνάγω εἶπον [ 37 D ] , ὁ μέν οὖν ζῷον φύσις τυγχάνω εἰμί αἰώνιος , ὁμοῦ ὁ αἰώνιος εἰμί ὁ τυχαίνω συλλαμβάνω . καί ἐπί πᾶς , διότι πᾶς σῶμα περάω καί ὁ δύναμις οὐ ἤπειρος , ὡς δείκνυμι Ἀριστοτέλης . εἰ ὁ δέ αἰών δύναμις ἤπειρος · ὥστε πᾶς σῶμα περαίνω αἰών ἄδεκτος . δεῖ ἄρα αὐτός μή ἀεί εἰμί , ἀλλά ἀεί γίγνομαι , ἀεί ἐπινάω ὅσος δέχομαι δύναμαι . ὁ μέν οὖν ὅς ὡς φημί καί ἀεί ὅς δηλόω ὁ αἰώνιος , ὁ δέ γίγνομαι ὁ ὁ χρόνος μετρέω λαγχάνω ὁ ὑπόστασις , οἷος εἰμί ὁ αἰσθητός , ὁ δή εἰμί δόξα μετά αἴσθησις ληπτός . εἴρω δέ , ὅτι ὁ μέν νοητός αὐθυπόστατος εἰμί καί αἰώνιος , ὁ δέ αἰσθητός ὑπό ἄλλος παράγω καί ὁ χρόνος συνυφίστημι · ἄλλος γάρ ὁ ἐν ἀριθμός ὁ αἰώνιος , ἄλλος ὁ ἐγχρονίζω , καί ὁ μέν εἰμί ἐν ἀριθμός , ὁ δέ γίγνομαι ἐν ἀριθμός · συγγίγνομαι γάρ ὁ μέν ὁ αἰών , ὁ δέ ὁ χρόνος , καί ἔχω ὁ γεννητός , κἀν ἀΐδιος λέγω , ὁ πᾶς χρόνος συνεκτείνω ὁ ὑπόστασις , ἀεί γίγνομαι καί ἀεί κοσμέω ἀπό ὁ αἴτιος ὁ παράγω αὐτός . εἰμί τοίνυν ὁ ἀεί ὅς ὁ αἰώνιος δηλόω , ὁ δέ γένεσις ἀρχή ἔχω ὁ κατά ἄλλος αἴτιος παράγω — τοιοῦτος γάρ ὁ ἀεί γίγνομαι — ζητέω δέ ὁ Πλάτων , εἴτε ἀεί ὅς ὁ κόσμος εἴτε ἀρχή ἔχω γένεσις τις , εἰς αὐτός ὁ ὅς - F αὐτός χωρέω ζήτησις ὁ πότερος ὁ αἰώνιος εἰμί ὁ κόσμος , ἢ ὁ κατά ὁ ὅλος χρόνος παράγω , καί πότερος ὁ αυθυπόστατος , ἢ ὁ ἀπό ἄλλος αἴτιος κοσμέω . ἐπί τοίνυν ὁ γεννητός ὁ πολλαχῶς εἰμί λέγω · καί γάρ ὁ πολυθρύλητος οὗτος ὁ ἀρχή ἔχω χρονικός γεννητός αποκαλώ , κἀν τε διά γένεσις ἐπί ὁ ὅς ἀφικνέομαι , κἀν