proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0226.2
τοῖς προσήκουσι δεσμοῖς · οὐ γὰρ ὡσαύτως δέδεται πᾶν οὐδὲ τὸ καθ’ ἕνα τρόπον δεθέν κατ’ ἄλλον λύεται καὶ ἄλλον , ἀλλὰ τὸ μὲν πῇ δεδεμένον καὶ τὴν λύσιν ἔχει κατ’ ἐκεῖνο , τὸ δὲ πάντη δεδεμένον καὶ λύεται πάντη , καὶ τὸ μὲν ὑφ’ ἑαυτοῦ δεδεμένον καὶ ὑφ’ ἑαυτοῦ λύεται , τὸ δὲ παρ’ ἕτερον δεθέν ἐπ’ ἐκεῖνο καὶ τὴν λύσιν ἀνηρημένην ἔχει , καὶ τὸ μὲν ἐν χρόνῳ δεθέν καὶ λύεται κατὰ χρόνον , τὸ δὲ αἰδίον τὸν δεσμὸν λαχὸν αἰδίως καὶ λελύσθαι ὀφείτον · παντὶ γὰρ , ἀπλῶς εἰπεῖν , δεσμῷ συνέξευκται καὶ λύσις εἰκότως · ἐστὶ γὰρ ὁ δεσμὸς οὔτε ἕνωσις ἀπλήθυντος ( οὐδὲ γὰρ δεῖται τοῦ δεσμοῦ τὸ ἕν ) , οὔτε πολλῶν μὲν καὶ διαφερόντων σύνοδος , μηκέτι σφζόντων τὴν ἰδιότητα τὴν ἑαυτῶν · σύγχυσις γὰρ τὸ τοιοῦτον καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν ἕν ἐστιν ἐκ συνεφθαγμένων , E ἀλλ’ οὐ δεδεμένων γενομένου · τὰ γὰρ δεδεμένα δεῖ μένοντα ἄπερ ἐστίν , ἀλλ’ οὐκ ἐφθαγμένα δεδεῖσθαι . μόνως ἄρα δεσμὸς ἐστιν , ὅταν καὶ πολλὰ ἢ καὶ σφζόμενα μίαν ἔχοντα συνεκτικὴν αὐτῶν καὶ συναγωγὸν δύναμιν εἴτε σωματικὴν εἴτε ἀσώματον . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἡνωται τὰ δεδεμένα διὰ τὸν δεσμὸν καὶ διακέκριται , διότι σφζει τὴν οἰκεῖαν ἑκαστον φύσιν . πανταχοῦ μὲν οὖν , ὅπερ εἴπομεν , ὁ δεσμὸς ἔχει καὶ τὴν λύσιν αὐτῷ συμπεπλεγμένην , ἀλλὰ διαφέρουσι οἱ τε δεσμοὶ καὶ αἱ λύσεις τῷ πῇ καὶ ἀπλῶς , τῷ παρ’ ἑαυτοῦ καὶ παρ’ ἄλλου , τῷ κατὰ χρόνον καὶ αἰδίως · ἐν γὰρ τούτοις αὐτῶν αἱ διαφορότητες . μὴ τοίνυν θαυμάσωμεν , εἰ τὸ αὐτὸ λυτὸν ἐστι καὶ ἄλυτον , καὶ εἴ πῶς μὲν ἄλυτον , πῶς δὲ λυτόν · ὥστε καὶ τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς εἰ ἄλυτα μὲν ἐστὶν οὕτως , ὡς κατὰ χρόνον τινὰ μὴ λυθησόμενα , λυτὰ δὲ ὡς ἔχοντα μετὰ τοῦ δεσμοῦ κατὰ τὰς ἐν αὐτῷ τῷ δήσαντι διωρισμένας τῶν δεθέντων αἰτίας καὶ τὴν διάκρισιν τῶν ἀπλῶν , οὐδὲν θαυμαστόν · ὡς γὰρ τὸ αὐθυπόστατον λέγεται διχῶς , τὸ μὲν ὡς μόνον πάντα ἑαυτῷ χορηγοῦν , τὸ δὲ ὡς καὶ παρ’ ἑαυτοῦ F μὲν ὑφιστάμενον καὶ παρ’ ἄλλης δὲ τῆς πρὸ ἑαυτοῦ αἰτίας , οὕτως καὶ τὸ ἄλυτον ὀηθήσεται διχῶς , τὸ μὲν ὡς ἀπλοῦν
Lemmas: ὁ προσήκω δεσμός · οὖον γάρ ὡσαύτως δήω πᾶς οὐδέ ὁ κατά εἷς τρόπος δήω κατά ἄλλος λύω καί ἄλλος , ἀλλά ὁ μέν πῇ δήω καί ὁ λύσις ἔχω κατά ἐκεῖνος , ὁ δέ πάντῃ δήω καί λύω πάντῃ , καί ὁ μέν ὑπό ἑαυτοῦ δήω καί ὑπό ἑαυτοῦ λύω , ὁ δέ παρά ἕτερος δήω ἐπί ἐκεῖνος καί ὁ λύσις ἀναλέγω ἔχω , καί ὁ μέν ἐν χρόνος δήω καί λύω κατά χρόνος , ὁ δέ ἀΐδιος ὁ δεσμός λαγχάνω ἀΐδιος καί λύω ὀφείλω · πᾶς γάρ , ἀπλόος εἶπον , δεσμός συσκευάζω καί λύσις εἰκότως · εἰμί γάρ ὁ δεσμός οὔτε ἕνωσις ἀπλήθυντος ( οὐδέ γάρ δήω ὁ δεσμός ὁ εἷς ) , οὔτε πολύς μέν καί διαφέρω σύνοδος , μηκέτι σφάζω ὁ ἰδιότης ὁ ἑαυτοῦ · σύγχυσις γάρ ὁ τοιοῦτος καί ὁ ἐκ αὐτός εἷς εἰμί ἐκ συνεφθαγμένων , E ἀλλά οὖον δέω1 γίγνομαι · ὁ γάρ δέω1 δεῖ Μένων Ἄπερ εἰμί , ἀλλά οὐ φθάνω δεδεῖσθαι . μόνος ἄρα δεσμός εἰμί , ὅταν καί πολύς ἢ καί σφζόμενα εἷς ἔχω συνεκτικός αὐτός καί συναγωγός δύναμις εἴτε σωματικός εἴτε ἀσώματος . εἰμί δέ οὗτος , καί ἑνόω ὁ δέω1 διά ὁ δεσμός καί διακρίνω , διότι σφζει ὁ οἰκεῖος ἕκαστος φύσις . πανταχοῦ μέν οὖν , ὅσπερ εἶπον , ὁ δεσμός ἔχω καί ὁ λύσις αὐτός συμπλέκω , ἀλλά διαφέρω ὁ τε δεσμός καί ὁ λύω ὁ πῇ καί ἀπλόος , ὁ παρά ἑαυτοῦ καί παρά ἄλλος , ὁ κατά χρόνος καί ἀΐδιος · ἐν γάρ οὗτος αὐτός ὁ διαφορότης . μή τοίνυν θαυμάζω , εἰμί ὁ αὐτός λυτός εἰμί καί ἄλυτος , καί εἰμί πῶς μέν ἄλυτος , πῶς δέ λυτός · ὥστε καί ὁ ἔργον ὁ πατήρ εἰμί ἄλυτος μέν εἰμί οὕτως , ὡς κατά χρόνος τις μή λύω , λυτός δέ ὡς ἔχω μετά ὁ δεσμός κατά ὁ ἐν αὐτός ὁ δήω διορίζω ὁ δήω αἴτιος καί ὁ διάκρισις ὁ ἀπολάω , οὐδείς θαυμαστός · ὡς γάρ ὁ αὐθυπόστατος λέγω διχῶς , ὁ μέν ὡς μόνος πᾶς ἑαυτοῦ χορηγέω , ὁ δέ ὡς καί παρά ἑαυτοῦ F μέν ὑφίστημι καί παρά ἄλλος δέ ὁ πρό ἑαυτοῦ αἴτιος , οὕτως καί ὁ ἄλυτος ὀθέω διχῶς , ὁ μέν ὡς ἀπολόω