proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0316.1
οδον δηλοι τὴν ἀπὸ τῆς μιᾶς γνώσεως μεριζομένην εἰς τὰς διττὰς γνώσεις . ὁ δὲ λόγος αὐτὸς ἐνοειδὴς ἐστι γνώσις τῶν τε νοητῶν καὶ τῶν αἰσθητῶν , ἢ τί τὸ ἐν αὐτῇ λέγον , ὅτι ἄλλο τὸ νοητὸν καὶ ἄλλο τὸ αἰσθητὸν ἢ τὸ ἄμφω εἶδος , πρὸ ἀμφοῖν ὧν τῶν διηρημένως ταῦτα εἰδότων · ἐπεὶ καὶ μονὰς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ δυάς , καὶ ἐστιν ὅπη κατὰ μίαν γνῶσιν ἡνωμένος περιέχει τὰ τε νοητὰ καὶ τὰ αἰσθητά , καὶ αὖ πάλιν τὰ μὲν κατὰ τὸν ταυτοῦ κύκλον , τὰ δὲ κατὰ τὸν ἑτέρου . ὡς οὖν ἐπὶ τῆς οὐσίας τὸ μοναδικὸν προηγείται τοῦ δυοειδοῦς , ὡς ἐπὶ τῆς ἁρμονίας , ὡς ἐπὶ τοῦ εἴδους , ὡς ἐπὶ τῶν δυνάμεων , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν γνωστικῶν ἐνεργειῶν ὁ εἰς λόγος τῶν διηρημένων προκατάρχει γνώσεων . καὶ εἰ - C ρηταί μοι ταῦτα πολλάκις διὰ τὴν τῶν ἐξηγητῶν περὶ ταῦτα πλάνην . ταῦτα γοῦν καὶ ὁ Πλάτων ἐνδεικνύμενος εἶπε φέρεσθαι τὸν λόγον αὐτὸν ἀληθῆ περὶ ἀμφοτέρα γιγνόμενον , τὸ τε νοητὸν καὶ αἰσθητόν , εἰς τὸ ὑπ’ αὐτοῦ κινοῦμενον , ὁ δὴ ἐστι τῶν κύκλων ἑκάτερος , φέρεσθαι δὲ ἄνευ φθόγγου καὶ ἤχης · ὁ γὰρ ἐνδον λόγος τούτων οὐδὲν δεῖται παντελῶς , ἀλλ’ ὁ προφορικός · ὧσει ἔλεγεν , ὅτι πάσης τῆς εἰς τὸ ἔξω φερομένης ἐνεργείας ὁ λόγος οὗτος ἔχει κίνησιν τελειοτέραν · ὁ γὰρ φθόγγος καὶ ὁ ἦχος τῶν αἰσθητῶν κινήσεων εἴληπται σύμβολα . φερόμενος δ’ οὖν ὁ ἐνδον λόγος , ἄτε ἡνίοχος ὧν καὶ κινῶν τῶν κύκλων ἑκάτερον , διττὰς ἀποτελεῖ γνώσεις ἐν ἡμῖν , ὡς ἐφεξῆς ὁ Πλάτων παραδίδωσιν . εἰ δέ , ὡς ἐν τοῖς ἀκριβεστέροις εὕρομεν τοῖς κεκο - 25 λασμένοις , μὴ γράφοιτο ἐν τῷ ὑπ’ αὐτοῦ κινοῦμένῳ , ἢν’ ἐπὶ τὸν λόγον ἔχῃ τὴν ἀναφορὰν , ἀλλὰ τῷ ὑφ’ ἑαυτοῦ κινοῦμένῳ , πᾶσων ἂν δηλοῖη τοῦτο τὴν ψυχήν , ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ σημαίνων αὐτήν · τὸ γὰρ ὁριστὸν τῷ ὁρισμῷ ταυτόν πῶς ἐστι . τὸν τοίνυν λόγον φερόμενον ἐν τῇ ψυχῇ — ταύ - 30 D τὴν γὰρ εἶναι τὸ ὑφ’ ἑαυτοῦ κινοῦμενον — τότε μὲν τῶν αἰσθητῶν , τότε δὲ τῶν νοητῶν γιγνώσκειν τὸ ταυτὸν καὶ ἕτερον . καὶ ἔοικε μάλιστα τὴν γνῶσιν ταῦτα χαρακτηρίζειν , ὥσπερ τὴν ζωὴν κινήσεις καὶ στάσεις · διὸ καὶ διαφερόντως
Lemmas: ὀδούς δῆλος ὁ ἀπό ὁ εἷς γνῶσις μερίζω εἰς ὁ δισσός γνῶσις . ὁ δέ λόγος αὐτός ενοοιδα εἰμί γνῶσις ὁ τε νοητός καί ὁ αἰσθητής , ἢ τίς ὁ ἐν αὐτός λέγω , ὅτι ἄλλος ὁ νοητός καί ἄλλος ὁ αἰσθητός ἢ ὁ ἄμφω εἶδος , πρό ἄμφω ὅς ὁ διῃρημένως οὗτος οἶδα · ἐπεί καί μονή εἰμί ὁ ψυχή καί δυάς , καί εἰμί ὅπῃ κατά εἷς γνῶσις ἑνόω περιέχω ὁ τε νοητός καί ὁ αἰσθητής , καί αὖος πάλιν ὁ μέν κατά ὁ ταυτός κύκλος , ὁ δέ κατά ὁ ἕτερος . ὡς οὖν ἐπί ὁ οὐσία ὁ μοναδικός προηγέομαι ὁ δυοειδής , ὡς ἐπί ὁ ἁρμονία , ὡς ἐπί ὁ εἶδος , ὡς ἐπί ὁ δύναμις , οὗτος καί ἐπί ὁ γνωστικός ἐνέργεια ὁ εἰς λόγος ὁ διαιρεμένος προκατάρχω γνῶσις . καί εἰμί - C ῥητός ἐγώ οὗτος πολλάκις διά ὁ ὁ ἐξηγητής περί οὗτος πλάνη . οὗτος γοῦν καί ὁ Πλάτων ἐνδείκνυμι εἶπον φέρω ὁ λόγος αὐτός ἀληθής περί ἀμφότερος γίγνομαι , ὁ τε νοητός καί αἰσθητός , εἰς ὁ ὑπό αὐτός κινέω , ὁ δή εἰμί ὁ κύκλος ἑκάτερος , φέρω δέ ἄνευ φθόγγος καί ἄγω · ὁ γάρ ἔνδον λόγος οὗτος οὐδείς δήω παντελῶς , ἀλλά ὁ προφορικός · ὠθέω λέγω , ὅτι πᾶς ὁ εἰς ὁ ἔξω φέρω ἐνέργεια ὁ λόγος οὗτος ἔχω κίνησις τέλειος · ὁ γάρ φθόγγος καί ὁ ἦχος ὁ αἰσθητής κίνησις λαμβάνω σύμβολον . φέρω δέ οὖν ὁ ἔνδον λόγος , αὔγ-ασμα ἡνίοχος ὅς καί κινέω ὁ κύκλος ἑκάτερος , δισσός ἀποτελέω γνῶσις ἐν ἐγώ , ὡς ἐφεξῆς ὁ Πλάτων παραδίδωμι . εἰμί δέ , ὡς ἐν ὁ ἀκριβής εὑρίσκω ὁ Κέκο - 25 λανθάνω , μή γράφω ἐν ὁ ὑπό αὐτός κινέω , εἶμαι ἐπί ὁ λόγος ἔχω ὁ ἀναφορά , ἀλλά ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κινέω , πάσσω εἄν δηλόω οὗτος ὁ Ψυχή , ἀπό ὁ ὁρισμός σημαίνω αὐτός · ὁ γάρ ὁριστός ὁ ὁρισμός αὐτός πῶς εἰμί . ὁ τοίνυν λόγος φέρω ἐν ὁ Ψυχή — ταῦ - 30 D ὁ γάρ εἰμί ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κινέω — τότε μέν ὁ αἰσθητής , τότε δέ ὁ νοητός γιγνώσκω ὁ τατός καί ἕτερος . καί ἔοικα μάλιστα ὁ γνῶσις οὗτος χαρακτηρίζω , ὥσπερ ὁ ζωή κινέω καί στάσις · διό καί διαφερόντως