proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0282.2
ὡς περὶ μιᾶς τε ψυχῆς τῆς εἰρημένης πάσης καὶ ἐγκοσμίου 225 γε ταύτης ἐνδειξομένου . διόπερ ἄμεινον ἡγοῦμαι παρὰ μὲν τούτων , ἐκεῖνο λαβεῖν ὡς ἀρχήν , ὅτι δεῖ τὸ ὅλον μένειν ἐν ταῖς διαιρέσεσι , παρὰ δὲ ἐκείνων τὸ περὶ ἐγκοσμίων εἶναι ψυχωσέων τὸν λόγον , καὶ λαβόντας εἰπεῖν , ὅτι δή ἡ μία ψυχὴ τοῦ κόσμου καὶ ἀδιαίρετός ἐστι καὶ διῆρται κατὰ τάσδε τὰς δυνάμεις , πρώτην μὲν διὰδα , δευτέραν δὲ τριάδα καὶ τετράδα , τρίτην δὲ ἑβδομάδα · κατὰ γὰρ τοὺς ἀριθμοὺς τούτους ἡ διαιρέσεις γέγονεν αὐτῆς . καὶ ταῦτα μὲν ὁ παρ’ ἡμῶν λόγος . Θεόδωρος δὲ ὁ ἐκ τῆς Ἀσίνης φιλόσοφος , τῶν Νομμηρείων λόγων ἐμφορηθείς , καινοπρεπέστερον τοὺς περὶ τῆς ψυχογονίας διέθηκε λόγους , ἀπὸ τῶν γραμμάτων καὶ τῶν χαρακτήρων καὶ τῶν ἀριθμῶν ποιούμενος τὰς ἐπιβολάς . ἵνα οὖν καὶ τὰ τούτω δοκοῦντα συντόμως ἔχωμεν ἀναγεγραμμένα , φέρε , καθ’ ἕκαστον ὧν λέγει , ποιησώμεθα σύνοψιν ἐν κεφαλαίοις . τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἄρρητον αὐτῷ καὶ ἀνεκλάλητον καὶ πηγὴ τῶν πάντων καὶ τῆς ἀγαθότητος αἴτιον καλῶς ἀνύμνηται . μετὰ δὲ τούτο οὕτως ἐξηρημένον τῶν ὅλων τριάς ἐστιν ἢ τὸ νοητὸν αὐτῷ πλάτος ὁρίζουσα , ἣν καλεῖ τὸ ἕν , ἐκ τε τοῦ ἀσώματος οὐσίαν τοῦ ἀρρήτου πῶς ὄντος , ὃ μιμεῖται ἢ δασειὰ τοῦ ἑν , καὶ ἐκ τῆς ἀψίδος αὐτοῦ τοῦ ἑ μόνου , χωρὶς τοῦ συμφώνου , καὶ αὐτοῦ ἤδη τοῦ ὑ . ἄλλη δὲ μετὰ ταύτην τριάς ὁρίζει τὸ νοερὸν βάθος καὶ ἄλλη τὸ δημιουργικόν · ἢ μὲν γὰρ ἐστι τὸ εἶναι πρὸ τοῦ ὄντος , τὸ νοεῖν πρὸ τοῦ νοῦ , τὸ ζῆν πρὸ τῆς ζωῆς . ἡ δὲ δημιουργικὴ τριάς μετὰ ταύτας ἐστὶ , πρῶτον μὲν ἔχουσα τὸ ὄν , δεύτερον δὲ τὸν νοῦν , τρίτον δὲ τὴν πηγὴν τῶν ψυχῶν . ἀπὸ δὲ ταύτης τῆς τριάδος ἄλλη τριάς , ἢ αὐτοψυχὴ καὶ ἢ καθόλου καὶ ἢ τοῦ παντός , περὶ ὧν τῆς διαιρέσεως καὶ ἐμπροσθεν εἴπομεν , ὧν ἑκάστη προῆλθε μὲν ἀπὸ πάσης τῆς δημιουργικῆς
Lemmas: ὡς περί εἷς τε Ψυχή ὁ εἴρω πᾶς καί εγκόσμιος 225 γε οὗτος ἐνδείκνυμι . διόπερ ἀγαθός ἡγέομαι παρά μέν οὗτος , ἐκεῖνος λαμβάνω ὡς ἀρχή , ὅτι δεῖ ὁ ὅλος μένω ἐν ὁ διαίρεσις , παρά δέ ἐκεῖνος ὁ περί ἐγκόσμιος εἰμί ψύχωσις ὁ λόγος , καί λαμβάνω εἶπον , ὅτι δή ὁ εἷς ψυχή ὁ κόσμος καί ἀδιαίρετος εἰμί καί διαίρω κατά ὅδε ὁ δύναμις , πρῶτος μέν διάδης , δύο δέ τριάς καί τετράς , τρίτος δέ ἑβδομάς · κατά γάρ ὁ ἀριθμός οὗτος ὁ διαίρεσις γίγνομαι αὐτός . καί οὗτος μέν ὁ παρά ἐγώ λόγος . Θεόδωρος δέ ὁ ἐκ ὁ Ἀσίνη φιλόσοφος , ὁ Νομμηρείων λόγος ἐμφορέω , καινοπρεπής ὁ περί ὁ ψυχογονία διατίθημι λόγος , ἀπό ὁ γράμμα καί ὁ χαρακτήρ καί ὁ ἀριθμός ποιέω ὁ ἐπιβολή . ἵνα οὖν καί ὁ οὗτος δοκέω σύντομος ἔχω ἀναγράφω , φέρω , κατά ἕκαστος ὅς λέγω , ποιέω σύνοψις ἐν κεφάλαιος . ὁ μέν οὖν πρῶτος ἄρρητος αὐτός καί ἀνεκλάλητος καί πηγή ὁ πᾶς καί ὁ ἀγαθότης αἴτιος καλῶς ἀνυμνέω . μετά δέ οὗτος οὕτως ἐξαιρέω ὁ ὅλος τριάς εἰμί ἢ ὁ νοητός αὐτός πλάτος ὁρίζω , ὅς καλέω ὁ εἷς , ἐκ τε ὁ ἀσώματος οὐσία ὁ ἄρρητος πῶς εἰμί , ὅς μιμέομαι ἢ δασύς ὁ ἑν , καί ἐκ ὁ ἀψίς αὐτός ὁ ὅς μόνος , Χωρὶς ὁ σύμφωνος , καί αὐτός ἤδη ὁ ὑ . ἄλλος δέ μετά οὗτος τριάς ὁρίζω ὁ νοερός βάθος καί ἄλλος ὁ δημιουργικός · ἢ μέν γάρ εἰμί ὁ εἰμί πρό ὁ εἰμί , ὁ νοέω πρό ὁ νόος , ὁ ζῶ πρό ὁ ζωή . ὁ δέ δημιουργικός τριάς μετά οὗτος εἰμί , πρῶτος μέν ἔχω ὁ εἰμί , δύο δέ ὁ νόος , τρίτος δέ ὁ πηγή ὁ Ψυχή . ἀπό δέ οὗτος ὁ τριάς ἄλλος τριάς , ἢ αὐτοψυχή καί ἢ καθόλου καί ἢ ὁ πᾶς , περί ὅς ὁ διαίρεσις καί ἔμπροσθεν εἶπον , ὅς ἕκαστος προέρχομαι μέν ἀπό πᾶς ὁ δημιουργικός