proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0446.2
μὴ ὄντος εἶναι τὴν ἀρχήν . αὐθὶς δὲ μεταβαλλόμενοι λέγουσιν εἶναι καὶ ἄνευ τοῦ δημιουργεῖν τὸν θεόν , οὐδὲ τοῦτο εἰδότες , ὅτι αἱ ἀληθεῖς δυνάμεις αὐτῷ τῷ εἶναι ἐνεργοῦσι , καὶ ἡ αὐξητικὴ δύναμις καὶ ἡ θρεπτικὴ αὐτῷ τῷ εἶναι τρέφει τὸ σῶμα καὶ αὐξεῖ . οὕτω δὴ οὖν καὶ ἡ ψυχὴ ψυχοῖ καὶ ζωοποιεῖ καὶ κινεῖ τὸ ὄργανον ἑαυτῆς · οὐ γὰρ προελομένων ἡμῶν αἰσθάνεται ἢ σφύζει τὸ σῶμα , ἀλλ’ ἡ παρουσία μόνον τῆς ψυχῆς ἀποτελεῖ τὰς ἐνεργείας ταύτας . ἔτι τὸ πᾶν πρὸς τι πεφυκὸς ἀεὶ κατ’ οὐσίαν ἔχει ἐκείνην τὴν δύναμιν , τὸ δὲ ἄλλοτε ἄλλως μεταβαλλόμενον ἐπίκτητον . εἰ μὲν οὖν ὁ θεὸς ἀεὶ δημιουργεῖ , σύμφυτον ἄν ἔχοι τὴν δημιουργικὴν δύναμιν · εἰ δὲ μή , ἐπίκτητον . πῶς οὖν ἐξ ἀτελοῦς γίνεται τέλειος καὶ ἐκ μὴ τεχνίτου τεχνίτης ; Δεύτερον δὲ περιφάλαιον ἐπὶ τούτῳ τὸ δεικνύνον , ὅτι καὶ Πλάτων ἐπὶ μίαν ἀρχὴν ἀνάγει τὰ πάντα , καὶ ἀπὸ τῶν ἐν Πολιτείᾳ [ VI 508BC ] λόγων , ἐν οἷς τὸν μὲν ἥλιον αἴτιᾶται τῶν ὁρατῶν , τὸ δὲ ἀγαθὸν τῶν νοητῶν , αὐτὸν δὲ αὖ πάλιν τὸν ἥλιον ἔργον τοῦ ἀγαθοῦ προσαγορεύει · καὶ ἀπὸ τῶν ἐν Ἐπιστολαῖς [ 312E ] , ἐν οἷς περὶ τῶν πάντων βασιλέα τὰ πάντα εἶναι φησι καὶ ἐκείνου ἕνεκα πάντα · εἰ γὰρ πάντα ἐπέστραπται πρὸς ἐκεῖνον καὶ περὶ ἐκεῖνον ὑφέστηκεν , ἀπάντων ἐστὶν ἀρχὴ καὶ οὐ τινῶν · ὁ γὰρ ἂν λάβῃς , ἐκεῖθεν ἔσται · καὶ ἀπὸ τῶν ἐν Φιλήβῳ [ 23C ] , ἐν οἷς πάντα μὲν ἐκ πέρας εἶναι καὶ ἀπειρίας λέγει σαφῶς , αὐτῶν δὲ τούτων τῶν ἀρχῶν αἴτιον ἔν προὑπἄρχειν τὸν θεόν , ὡς καὶ μίαν ἀρχὴν εἶναι καὶ πλείους , ἀλλὰ ταύτας ὑπὸ τὴν μίαν τελεῖν · καὶ ἀπὸ τῶν ἐν Σοφιστῇ [ 238ss ] , ἐν οἷς ἀπαντὰ πρὸς τοὺς πολλὰ τὰ ὄντα λέγοντας καὶ χωρὶς πρὸς τοὺς αὐτὸ τὸ ἓν ἀρχὴν τιθεμένους , δεικνύς , ὅτι οὔτε ἀπὸ τοῦ πλήθους ἀρχεσθαι δεῖ τῶν ὄντων οὔτε ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὄντος , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ ἑνός . Τρίτον
Lemmas: μή εἰμί εἰμί ὁ ἀρχή . αὐθίς δέ μεταβάλλω λέγω εἰμί καί ἄνευ ὁ δημιουργέω ὁ θεός , οὐδέ οὗτος οἶδα , ὅτι ὁ ἀληθής δύναμις αὐτός ὁ εἰμί ἐνεργέω , καί ὁ αὐξητικός δύναμις καί ὁ θρεπτικός αὐτός ὁ εἰμί τρέφω ὁ σῶμα καί αὐξάνω . οὗτος δή οὖν καί ὁ ψυχή ψυχός καί ζωοποιέω καί κινέω ὁ ὄργανον ἑαυτοῦ · οὖον γάρ προαιρέω ἐγώ αἰσθάνομαι ἢ σφύζω ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ παρουσία μόνος ὁ Ψυχή ἀποτελέω ὁ ἐνέργεια οὗτος . ἔτι ὁ πᾶς πρός τίς φύω ἀεί κατά οὐσία ἔχω ἐκεῖνος ὁ δύναμις , ὁ δέ ἄλλοτε ἄλλως μεταβάλλω Ἐπίκτητος . εἰμί μέν οὖν ὁ θεός ἀεί δημιουργέω , συμφύω ἄν ἔχω ὁ δημιουργικός δύναμις · εἰμί δέ μή , Ἐπίκτητος . πῶς οὖν ἐκ ἀτελής γίγνομαι τέλειος καί ἐκ μή τεχνίτης τεχνίτης ; δεύτερος δέ περιφάλαιον ἐπί οὗτος ὁ δείκνυμι , ὅτι καί Πλάτων ἐπί εἷς ἀρχή ἀνάγω ὁ πᾶς , καί ἀπό ὁ ἐν πολιτεία [ VI 508BC ] λόγος , ἐν ὅς ὁ μέν ἥλιος αἰτιάομαι ὁ ὁρατής , ὁ δέ ἀγαθός ὁ νοητός , αὐτός δέ αὖος πάλιν ὁ ἥλιος ἔργον ὁ ἀγαθός προσαγορεύω · καί ἀπό ὁ ἐν Ἐπιστολή [ 312E ] , ἐν ὅς περί ὁ πᾶς βασιλεύς ὁ πᾶς εἰμί φημί καί ἐκεῖνος ἕνεκα πᾶς · εἰμί γάρ πᾶς ἐπιστρέφω πρός ἐκεῖνος καί περί ἐκεῖνος ὑφίστημι , ἀπαντάω εἰμί ἀρχή καί οὖον τις · ὁ γάρ εἄν λαμβάνω , ἐκεῖθεν εἰμί · καί ἀπό ὁ ἐν Φίληβος [ 23C ] , ἐν ὅς πᾶς μέν ἐκ πέρας εἰμί καί ἀπειρία λέγω σαφῶς , αὐτός δέ οὗτος ὁ ἀρχή αἴτιος ἐν προυπάρχω ὁ θεός , ὡς καί εἷς ἀρχή εἰμί καί πλείων , ἀλλά οὗτος ὑπό ὁ εἷς τελέω · καί ἀπό ὁ ἐν σοφιστής [ 238ss ] , ἐν ὅς ἀπαντάω πρός ὁ πολύς ὁ εἰμί λέγω καί Χωρὶς πρός ὁ αὐτός ὁ εἷς ἀρχή τίθημι , δείκνυμι , ὅτι οὔτε ἀπό ὁ πλῆθος ἄρχω δεῖ ὁ εἰμί οὔτε ἀπό ὁ εἷς εἰμί , ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ εἷς . Τρίτος