proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0246.2
Καὶ καθ’ ὅσον μὲν αὐτῶν ἀθανάτοις ὁμώνυμον εἶναι προσήκει , θεῖον λεγόμενον ἡγεμονοῦν τε ἐν αὐτοῖς τῶν ἀπὸ δίκης καὶ ὑμῖν ἐθελόντων ἐπεσθαι , σπεῖρας καὶ ὑπαρξάμενος ἐγὼ παραδώσω [ 41 C ] . Τῆς τῶν ζῴων ἀπάντων δημιουργίας διηρημένην εἰς τε τὴν τῶν θείων ζῴων ἀπογέννησιν καὶ τὴν τῶν θνητῶν , καὶ αὐ πάλιν τῆς τούτων γεννήσεως συμπλεκομένης ἐκ τε ἀθανάτου καὶ θνητοῦ τινος , οὐ πάσης , ἀλλ’ ἐκείνης , ἥς ἐστι καὶ τὸ λογικὸν εἶδος τῆς ζωῆς , εἴτε ἐν ἀερίοις εἴ τι τοιοῦτον εἴτε ἐν πεζοῖς εἴτε ἐν τοῖς μεταξὺ τούτων ( καὶ γὰρ τὰ φυτά , ζῷα κατ’ αὐτὸν ὄντα , θνητὰ ἐστιν , οὐκ ἔχοντα ψυχὴν λογικὴν τὴν ψυχοῦσαν , ὡς αὐτὸς ἔχει [ 77 As ] σαφῶς ) , πάσάν τε τὴν τῶν θείων ζῴων δημιουργίαν ὑφίστησι καθ’ ἑαυτὸν ὁ τῶν ὅλων πατὴρ καὶ τῆς τῶν θνητῶν συστάσεως τὸ λογικὸν εἶδος τῆς ζωῆς ἐν ἑκάστῳ τῶν τριῶν γενῶν θεωρούμενον · τὸ δὲ λοιπὸν ὑφίστησι μὲν , ἀλλὰ προσἐχῶς τοῖς νέοις θεοῖς παραδίδωσιν αὐτοῦ τὴν ἀπογέννησιν καὶ ἐκείνους κυρίους ἀποφαίνει τῆς θνητῆς ἀπάσης φύσεως καὶ ὅσπερ αὐτὸς παραλαβὼν προὔπιστάν ἀλλαχόθεν πᾶν ὅσον ἦν ὁρατὸν πλημμελῶς κινούμενον εἰς τάξιν αὐτὸ ἤγαγεν ἐκ τῆς ἀταξίας [ 30 A ] , οὕτως ἄρα τὰ τέλη τῆς τοῦ παντὸς ποιήσεως ἄλλως παραδίδωσι τοῖς νέοις θεοῖς . παραλαμβάνων οὖν καὶ παραδιδούς μέσος ἐστὶ τοῦ τε νοητοῦ θεοῦ τοῦ κατὰ τὸ αὐτοξφον καὶ τῶν πολλῶν δημιουργῶν . τί δὴ οὖν οὐχὶ καὶ τὸ τοῖς ἀθανάτοις ὁμώνυμον ἐν ἡμῖν παραδέδωκε τοῖς ἐγκοσμίους θεοῖς γεννᾶν , εἴπερ καὶ ἀθανάτων αὐτῶν τινὲς εἰσι πατέρες , ὡς ἐκ τῆς θεογονίας μεμαθήκαμεν ; ἢ ἵνα γνῶμεν , ὅτι πάντων αὐτὸς ἐστιν αἴτιος ὁ εἰς δημιουργός , εἴπερ καὶ τὰ πρῶτα τῶν ἀθανάτων αὐτὸς παρήγαγε καὶ τὰ ὁμώνυμα τοῖς ἀθανάτοις . εἰ δ’ ἤν καὶ τούτων ἐκεῖνοις ἐπιτρέψας τὴν γένεσιν , ἔδοξεν ἂν μόνων εἶναι τῶν οὐρανίων αἴτιος , τοὺς μὲν ὑπὸ σελήνην ἀπὸ τούτων παραγωγῶν , τὰς δὲ ψυχὰς ἀπὸ πάντων τούτων . ἀλλὰ μεμηχάνται διὰ τῆς τῶν ἄκρων παραγωγῆς ἐνδείξαι
Lemmas: καί κατά ὅσος μέν αὐτός ἀθάνατος ὁμώνυμος εἰμί προσήκω , θέω λέγω ἡγεμονέω τε ἐν αὐτός ὁ ἀπό δίκη καί σύ ἐθέλω ἕπω , σπείρω καί ὑπάρχω ἐγώ παραδίδωμι [ 41 C ] . ὁ ὁ ζῷον ἀπαντάω δημιουργία διαιρέω εἰς τε ὁ ὁ θεῖον ζῷον ἀπογέννησις καί ὁ ὁ θνητός , καί αὖος πάλιν ὁ οὗτος γέννησις συμπλέκω ἐκ τε ἀθάνατος καί θνητός τις , οὖον πᾶς , ἀλλά ἐκεῖνος , ἥς εἰμί καί ὁ λογικός εἶδος ὁ ζωή , εἴτε ἐν ἀέριος εἰμί τίς τοιοῦτος εἴτε ἐν πεζός εἴτε ἐν ὁ μεταξύ οὗτος ( καί γάρ ὁ φυτός , ζῷον κατά αὐτός εἰμί , θνητός εἰμί , οὐ ἔχω ψυχή λογικός ὁ ψύχω , ὡς αὐτός ἔχω [ 77 As ] σαφῶς ) , πᾶς τε ὁ ὁ θεῖον ζῷον δημιουργία ὑφίστημι κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὅλος πατήρ καί ὁ ὁ θνητός σύστασις ὁ λογικός εἶδος ὁ ζωή ἐν ἕκαστος ὁ τρεῖς γένος θεωρέω · ὁ δέ λοιπός ὑφίστημι μέν , ἀλλά προσεχώς ὁ νέος θεός παραδίδωμι αὐτός ὁ ἀπογέννησις καί ἐκεῖνος κύριος ἀποφαίνω ὁ θνητός ἀπασάω φύσις καί ὅσπερ αὐτός παραλαμβάνω προυπιιστημι ἀλλαχόθεν πᾶς ὅσος εἰμί ὁρατός πλημμελής κινέω εἰς τάξις αὐτός ἄγω ἐκ ὁ ἀταξία [ 30 A ] , οὕτως ἄρα ὁ τέλος ὁ ὁ πᾶς ποίησις ἄλλως παραδίδωμι ὁ νέος θεός . παραλαμβάνω οὖν καί παραδίδωμι μέσος εἰμί ὁ τε νοητός θεός ὁ κατά ὁ αὐτοξφον καί ὁ πολύς δημιουργός . τίς δή οὖν οὐ καί ὁ ὁ ἀθάνατος ὁμώνυμος ἐν ἐγώ παραδίδωμι ὁ εγκόσμιος θεός γεννάω , εἴπερ καί ἀθάνατος αὐτός τις εἰμί πατήρ , ὡς ἐκ ὁ θεογονία μανθάνω ; ἢ ἵνα γιγνώσκω , ὅτι πᾶς αὐτός εἰμί αἴτιος ὁ εἰς δημιουργός , εἴπερ καί ὁ πρῶτος ὁ ἀθάνατος αὐτός παράγω καί ὁ ὁμώνυμος ὁ ἀθάνατος . εἰμί δέ ἐάν καί οὗτος ἐκεῖνος ἐπιτρέπω ὁ γένεσις , δοκέω εἄν μόνος εἰμί ὁ οὐράνιος αἴτιος , ὁ μέν ὑπό σελήνη ἀπό οὗτος παραγωγή , ὁ δέ ψυχή ἀπό πᾶς οὗτος . ἀλλά μηχανάομαι διά ὁ ὁ ἄκρος παραγωγή ἐνδείκνυμι