proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0302.2
μᾶτως ἐστὶν ἐν ταῖς νοηταῖς τῶν πάντων αἰτίαις . ἀλλὰ δὴ τίνα φῶμεν ἑκάστην τούτων τῶν δυνάμεων ; ἢ τὴν ἐκ βιαίων παθημάτων αἴσθησιν σωματοειδῆ ζῴην καὶ ἔνυλον ἐροῦμεν , γνωστικὴν τῶν προσπιπτόντων ἐξωθεν καὶ δι’ ὀργάνων τὴν γνώσιν ποιουμένην ταύτην καὶ οὐχ ἑαυτῆς οὖσαν , ἀλλὰ τῶν χωρομένων , καὶ συμμεμιγμένην τοῖς ἐνύλοις ὀγκοῖς καὶ μετὰ πάθους ἂ γιγνώσκει γιγνώσκουσαν · οὐ γὰρ πᾶν πάθος περὶ τὸ ζῷον συνιστάμενον αἴσθησιν ἡμῖν ἑαυτοῦ διδάσκει , ἀλλὰ τὸ σεισμὸν πολὺν ποιῆσαν , ὡς φησιν ὁ ἐν Φιλήβῳ [ 33D ] Σωκράτης · δεῖ γὰρ τινα περὶ τὰ αἰσθητήρια γενέσθαι σεισμόν · οὔτε γὰρ τὰ ἐν ψυχῇ κινήματα διαδίδεται πάντα καὶ μέχρι τοῦ σώματος , ἀλλ’ ἐστὶν ἂ τῆς ψυχῆς ἐστὶν αὐτῆς καθ’ ἑαυτήν , ὥσπερ ὅσα νοερά ἐστιν , οὔτε πάντα τὰ περὶ τὸ σῶμα διατείνει καὶ μέχρι ψυχῆς , ἀλλ’ ἐστὶ τινὰ καὶ μέχρι μόνου τοῦ σώματος , δι’ ἀμυδρότητα τὴν ψυχὴν οὐ δυνάμενα κινεῖν . γίνεται οὖν αἴσθησις οὐκ ἐκ πάντων παθημάτων , ἀλλὰ τῶν βιαίων καὶ σεισμὸν πολὺν ποιούντων . καὶ αὕτη μὲν ἡ θνητοειδὴς αἴσθησις μεριστὴ καὶ πάθεσι συμμιγὴς ποιουμένη τὴν κρίσιν καὶ ἔνυλος . ἄλλη δέ ἐστιν ἡ πρὸ ταύτης αἴσθησις ἐν τῷ ὀχήματι τῆς ψυχῆς , ὡς πρὸς ταύτην ἄνυλος καὶ καθαρὰ καὶ γνώσις ἀπαθὴς αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν , μορφῆς δὲ οὐκ ἀπηλλαγμένη , διότι καὶ αὐτὴ σωματοειδὴς ἐστιν , ὡς ἐν σώματι λαχοῦσα τὴν ὑπόστασιν . καὶ ἐκείνη μὲν ἡ αἴσθησις τῇ φαντασίᾳ τὴν αὐτὴν ἔχει φύσιν · τὸ γὰρ εἶναι κοινὸν ἀμφοῖν · ἀλλ’ ἐξω μὲν προιοῦσα καλεῖται αἴσθησις , ἐνδον δὲ μένουσα καὶ ἐν τῷ πνεύματι θεωροῦσα τὰς μορφὰς καὶ τὰ σχήματα φαντασία , καὶ <καθ’ ὅσον μὲν *** φαντασία> , καθ’ ὅσον δὲ μερίζεται περὶ τὸ πνεῦμα , αἴσθησις · ἐστὶ γὰρ βάσις μὲν τῆς λογικῆς ζωῆς ἡ δόξα , χορυφὴ δὲ ἡ φαντασία τῆς δευτέρας , καὶ συνάπτουσιν ἀλλήλαις ἢ τε δόξα καὶ ἡ φαντασία καὶ πληροῦνται δυνάμεων ἡ δευτέρα παρὰ τῆς
Lemmas: ματάω εἰμί ἐν ὁ νοητός ὁ πᾶς αἴτιος . ἀλλά δή τίς φημί ἕκαστος οὗτος ὁ δύναμις ; ἢ ὁ ἐκ βίαιος πάθημα αἴσθησις σωματοειδής ζῶ καί ἔνυλος εἴρω , γνωστικός ὁ προσπίπτω ἐξωθεν καί διά ὄργανον ὁ γνῶσις ποιέω οὗτος καί οὐ ἑαυτοῦ εἰμί , ἀλλά ὁ χωρέω , καί συμμείγνυμι ὁ ἔνυλος ὄγκος καί μετά πάθος ὅς γιγνώσκω γιγνώσκω · οὖον γάρ πᾶς πάθος περί ὁ ζῷον συνίστημι αἴσθησις ἐγώ ἑαυτοῦ διδάσκω , ἀλλά ὁ σεισμός πολύς ποιέω , ὡς φημί ὁ ἐν Φίληβος [ 33D ] Σωκράτης · δεῖ γάρ τις περί ὁ αἰσθητήριον γίγνομαι σεισμός · οὔτε γάρ ὁ ἐν Ψυχή κίνημα διαδίδω πᾶς καί μέχρι ὁ σῶμα , ἀλλά εἰμί ὅς ὁ Ψυχή εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὅσος νοερός εἰμί , οὔτε πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα διατείνω καί μέχρι Ψυχή , ἀλλά εἰμί τις καί μέχρι μόνος ὁ σῶμα , διά ἀμυδρότης ὁ ψυχή οὖον δύναμαι κινέω . γίγνομαι οὖν αἴσθησις οὐ ἐκ πᾶς πάθημα , ἀλλά ὁ βίαιος καί σεισμός πολύς ποιέω . καί οὗτος μέν ὁ θνητοειδής αἴσθησις μεριστός καί πάθος συμμιγής ποιέω ὁ κρίσις καί ἔνυλος . ἄλλος δέ εἰμί ὁ πρό οὗτος αἴσθησις ἐν ὁ ὄχημα ὁ Ψυχή , ὡς πρός οὗτος ἄϋλος καί καθαρός καί γνῶσις ἀπαθής αὐτός κατά ἑαυτοῦ , μορφή δέ οὐ ἀπαλλάσσω , διότι καί αὐτός σωματοειδής εἰμί , ὡς ἐν σῶμα λαγχάνω ὁ ὑπόστασις . καί ἐκεῖνος μέν ὁ αἴσθησις ὁ φαντασία ὁ αὐτός ἔχω φύσις · ὁ γάρ εἰμί κοινός ἄμφω · ἀλλά ἐξω μέν προέρχομαι καλέω αἴσθησις , ἔνδον δέ μένω καί ἐν ὁ πνεῦμα θεωρέω ὁ μορφή καί ὁ σχῆμα φαντασία , καί καθίημι ὅσος μέν *** φαντασία , κατά ὅσος δέ μερίζω περί ὁ πνεῦμα , αἴσθησις · εἰμί γάρ βάσις μέν ὁ λογικός ζωή ὁ δόξα , χορυφω δέ ὁ φαντασία ὁ δύο , καί συνάπτω ἀλλήλων ἢ τε δόξα καί ὁ φαντασία καί πληρόω δύναμις ὁ δύο παρά ὁ