proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0453.2
φασιν δέχεται τῶν ἐνύλων , ἐφ’ ᾧ μηδὲ τῇ μερικῇ ψυχῇ τὸ νεῦειν εὐτυχῆς · ἄμεινον οὖν , ὡς ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος ὑφηγεῖται , τὰ νοητὰ τοιαῦτα νομίζειν · ὅτι μὲν γὰρ ὁρατὰ ἐστι , δῆλον ἐξ ὧν ὁρᾶν αὐτὰ φησι τὸν δημιουργόν · ἥπερ οὖν νοῦς ἐνοῦσας ἰδέας ἐν τῷ ὅ ἐστι ζῴῳ , ὅσαι τε καὶ 5 οἷαι , καθορᾶ , μικρὸν ἐφεῖ προελθὼν [ 39 E ] . ὅτι δὲ καὶ 122 κατὰ φύσιν ὁρατά , δῆλον εἰ ἐνθυμηθείης , ὅτι τὰ μὲν ἐστὶ πρὸς ἡμᾶς ὁρατά , τὰ δὲ κατὰ φύσιν , καὶ τὰ μὲν πρὸς ἡμᾶς ὁρατὰ τῇ ἑαυτῶν φύσει σκοτεινὰ ἐστὶ καὶ ἄσαφῆ , τὰ δὲ κατὰ φύσιν ὁρατὰ ὄντως γνωστὰ καὶ τῷ θεῖῳ φωτὶ κατα - 10 λαμπόμενα · τοιαῦτα δὲ τὰ νοητὰ ἐστι . καὶ μήποτε διότι καὶ τὸ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον ὁρατὸν ἐκάλεσε , παρὰ φύσιν ἔχον ὡς πρὸς τὴν δημιουργίαν , ὁρατὰ κατὰ φύσιν ἐκεῖνα ἐκέκληκε τὰ νοητὰ παραδείγματα τοῦ δημιουργοῦ · διὸ καὶ ἐν προοιμίοις ἐδείχθη , πότερον ἀίδιον τὸ παράδειγμα 15 τοῦ κόσμου δετέον ἢ γενητόν , ὄντων πρὸ τοῦ οὐρανοῦ γενέσθαι τῶν δύο , τοῦ τε ὄντος καὶ τῆς γενέσεως . καὶ ποῦ γὰρ ἂν ἄλλαχοῦ τὰς αἰτίας εὕροις τῶν γεννητῶν ὁ δημιουργὸς ἢ ἐν τοῖς νοητοῖς ; ἢ γὰρ εὐθεςὶς οὐκ ἐστὶ περιπτώσις οὐδὲ κατὰ συλλογισμὸν τις ἐπιβολή — τοῦτο γὰρ μερικαῖς 20 προσήκει ψυχαῖς — , ἀλλ’ ἔνωσις πρὸς τὰς νοητὰς τῶν μερῶν τοῦ παντὸς αἰτίας καὶ θέα καὶ πλήρωσις ἐκεῖθεν · ὄντων Β γὰρ ἐν τοῖς πρὸ αὐτοῦ πάντων παραδειγματικῶς , τῶν τε νοουμένων καὶ τῶν ἀνοήτων — τὸ γὰρ ὄντως ὄν καὶ τῶν νοερῶν καὶ τῶν νοῦ μὴ μετεχόντων περιεῖχεν ἐνοειδῶς τὴν 25 αἰτίαν — καὶ ὑπερετέρων ὄντων ἐκεῖ τῶν ἐννοιῶν , καταδεεστερῶν δὲ τῶν λοιπῶν — εἰ γὰρ πάντα τὰ ἐκεῖ νενοημένα καὶ νόες , ἀλλ’ ἐν οἷς μὲν καὶ ἡ αἰτία τὸ νοερόν ἔχει τῶν αἰτιατῶν , ἐν οἷς δὲ τὸ ἄνουν καὶ ἀλόγιστον , αὐτῶν μὲν τῶν αἰτίων νοερῶν ὄντων , τῶν δὲ ἀπ’ αὐτῶν ἀνοήτων — εἰκό - 30 τως ὁ δημιουργὸς ἐκεῖσε βλέπων τὸ ἔνουν τοῦ ἀνοήτου τίθετα σεμνότερον , τὸ τε γένος τοῦ γένους καὶ τὰ ἄτομα τῶν ἀτόμων . καὶ γὰρ ἄνθρωπος ἵππου καὶ τὶς ἄνθρωπος
Lemmas: φημί δέχομαι ὁ ἔνυλος , ἐπί ὅς μηδέ ὁ μερικός Ψυχή ὁ νεύω εὐτυχής · ἀγαθός οὖν , ὡς ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος ὑφηγέομαι , ὁ νοητός τοιοῦτος νομίζω · ὅτι μέν γάρ ὁρατός εἰμί , δῆλος ἐκ ὅς ὁράω αὐτός φημί ὁ δημιουργός · ὅσπερ οὖν νόος ἔνειμι ἰδέα ἐν ὁ ὅς εἰμί ζῷον , ὅσος τε καί 5 οἷος , καθοράω , μικρός ἐφίημι προέρχομαι [ 39 E ] . ὅτι δέ καί 122 κατά φύσις ὁρατής , δῆλος εἰμί ἐνθυμέομαι , ὅτι ὁ μέν εἰμί πρός ἐγώ ὁρατής , ὁ δέ κατά φύσις , καί ὁ μέν πρός ἐγώ ὁρατός ὁ ἑαυτοῦ φύσις σκοτεινός εἰμί καί ἀσαφής , ὁ δέ κατά φύσις ὁρατός εἰμί γνωστός καί ὁ θεῖον φάος κατά - 10 λάμπω · τοιοῦτος δέ ὁ νοητός εἰμί . καί μήποτε διότι καί ὁ πλημμελής καί ἄτακτος κινέω ὁρατός καλέω , παρά φύσις ἔχω ὡς πρός ὁ δημιουργία , ὁρατός κατά φύσις ἐκεῖνος καλέω ὁ νοητός παράδειγμα ὁ δημιουργός · διό καί ἐν προοίμιον δείκνυμι , πότερος ἀίδιος ὁ παράδειγμα 15 ὁ κόσμος δετέον ἢ γενητός , εἰμί πρό ὁ οὐρανός γίγνομαι ὁ δύο , ὁ τε εἰμί καί ὁ γένεσις . καί ποῦ γάρ εἄν αλλαχού ὁ αἴτιος εὑρίσκω ὁ γεννητής ὁ δημιουργός ἢ ἐν ὁ νοητός ; ἢ γάρ εὐθύς οὐ εἰμί περίπτωσις οὐδέ κατά συλλογισμός τις ἐπιβολή — οὗτος γάρ μερικός 20 προσήκω Ψυχή — , ἀλλά ἕνωσις πρός ὁ νοητός ὁ μέρος ὁ πᾶς αἴτιος καί θέα καί πλήρωσις ἐκεῖθεν · εἰμί Β γάρ ἐν ὁ πρό αὐτός πᾶς παραδειγματικός , ὁ τε νοέω καί ὁ ἀνόητος — ὁ γάρ εἰμί εἰμί καί ὁ νοερός καί ὁ νόος μή μετέχω περιέχω ἐνοειδῶς ὁ 25 αἴτιος — καί ὑπερετέρων εἰμί ἐκεῖ ὁ ἔννοια , καταδεής δέ ὁ λοιπός — εἰμί γάρ πᾶς ὁ ἐκεῖ νοέω καί νόος , ἀλλά ἐν ὅς μέν καί ὁ αἰτία ὁ νοερός ἔχω ὁ αἰτιατός , ἐν ὅς δέ ὁ ἄνοος καί ἀλόγιστος , αὐτός μέν ὁ αἴτιος νοερός εἰμί , ὁ δέ ἀπό αὐτός ἀνόητος — διαβατάρης - 30 ὅς ὁ δημιουργός ἐκεῖσε βλέπω ὁ νέος ὁ ἀνόητος τίθημι σεμνός , ὁ τε γένος ὁ γένος καί ὁ ἄτομος ὁ ἄτομος . καί γάρ ἄνθρωπος ἵππος καί τις ἄνθρωπος