proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0250.2
Ε δοξαστικῶς , ἄλλως μὲν ἐν τῷ ταύτῳ κύκλῳ , ἄλλως δὲ ἐν τῷ ἑτέρου · καὶ γὰρ μονὰς ἐστὶ καὶ δυὰς , μιμουμένη καὶ ταύτῃ τὴν ἑαυτῆς αἰτίαν , ἢ καὶ μονὰς ἐστὶ καὶ δυὰς ὡς πρὸς μονάδα τὸν πατέρα τῶν νοερῶν θεῶν · καὶ γὰρ αὐτὴ μονὰς μὲν ἐστὶν ὡς πρὸς τὸ πᾶν , δυὰς δὲ ὡς πρὸς τὸν νοῦν · ὅλως γὰρ ἡ διαιρέσεις αὐτῇ καὶ ὁ πληθυσμὸς ἀπ’ ἐκείνης ὑπάρχει τῆς θεότητος . προοδὸν γοῦν καὶ πλήθους καὶ πολλαπλασιασμῶν αἰτίον ἐστὶ τὸ ξυογονικόν · διὸ καὶ τῶν φιλοσόφων τινὲς τοὺς θεοὺς ἑξομοιοῦντες τὰ ἀπ’ αὐτῶν τοὺς μὲν νοῦς κατὰ τὸ ἄρρεν γένος τῶν θεῶν , τὰς δὲ ψυχὰς κατὰ τὸ θῆλυ τάττειν ἀξιοῦσι · νοῦς μὲν γὰρ ἀδιαίρετος καὶ περισσοειδής , ψυχὴ δὲ διαιρετὴ καὶ δυοειδής , καὶ ὁ μὲν ταῖς πατρικαῖς αἰτίαις , ἢ δὲ ταῖς γονίμοις ἀνὰ λόγον , καὶ ὁ μὲν τοῦ πέρας ὡν συγγενής , ἢ δὲ τῆς ἀπειρίας . καὶ εἰ μὲ ξοιο , πῶς ἡ ψυχὴ μία καὶ πῶς δυοειδής , εἴποιμ’ ἄν , μία μὲν ὡς αὐτοκίνητος ( τοῦτο γὰρ κοινὸν ἀπάσης τῆς ψυχικῆς ζωῆς καὶ τῶν ἐν αὐτῇ μερῶν ) , δυοειδὴς δὲ κατὰ τὰς διττὰς ζωάς , τὴν τε πρὸς τὰ πρῶτα ἐπιστρεφομένην καὶ τὴν τῶν δευτέρων προνοοῦσαν . καὶ κατὰ μὲν τὸ σύνωδες τὴν μίαν αὐτὴν ἔχειν φήσω ζωήν ( καὶ γὰρ τὸ αὐτοκίνητον οὐσία τῆς ψυχῆς ) , κατὰ δὲ τὸ ταυτόν καὶ ἕτερον διττὰς ἑαυτῆς διορίζειν ζωάς . ἀλλὰ διὰ τί εὐθυγραμμικῶς ὑφίστησι τὴν ψυχὴν πρῶτον , ἔπειτα κυκλικῶς ; καὶ τίνα τρόπον ἢ εὐθεία γραμμὴ προσήκει τῇ οὐσίᾳ τῆς ψυχῆς ; *** ἀνὰ λόγον τῇ εὐθείᾳ γραμμῇ νοεῖν · ὡς γὰρ ἡ εὐθεῖα γραμμὴ ποθὲν ποὺ πρόεισιν ἀπαρεγκλίτως καὶ ὁρρωμένως — μία γὰρ εὐθεῖα μόνη μεταξὺ δύο σημείων ἐστὶ — καὶ ὡς ἀπειρὸς ἐστὶ τῇ φύσει τῇ ἑαυτῆς , οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ γεννᾶται δύναμις οὖσα ἀπειρος · καὶ ὡς τὸ σημεῖον τὸ ἀδιάστατον ἡγεῖται τῆς γραμμῆς , οὕτω δὴ καὶ ὁ νοῦς προηγείται τῆς ψυχῆς ,
Lemmas: Ε δοξαστικός , ἄλλως μέν ἐν ὁ ταύτος κύκλος , ἄλλως δέ ἐν ὁ ἕτερος · καί γάρ μονή εἰμί καί δυάς , μιμέομαι καί οὗτος ὁ ἑαυτοῦ αἴτιος , ἢ καί μονή εἰμί καί δυάς ὡς πρός μόνος ὁ πατήρ ὁ νοερός θεός · καί γάρ αὐτός μονή μέν εἰμί ὡς πρός ὁ πᾶς , δυάς δέ ὡς πρός ὁ νόος · ὅλως γάρ ὁ διαίρεσις αὐτός καί ὁ πληθυσμός ἀπό ἐκεῖνος ὑπάρχω ὁ θεότης . πρόοδος γοῦν καί πλῆθος καί πολλαπλασιασμός αἴτιος εἰμί ὁ ξυογονικόν · διό καί ὁ φιλόσοφος τις ὁ θεός ἑξομοιοῦντες ὁ ἀπό αὐτός ὁ μέν νόος κατά ὁ ἄρσην γένος ὁ θεός , ὁ δέ ψυχή κατά ὁ θῆλυς τάσσω ἀξιόω · νόος μέν γάρ ἀδιαίρετος καί περισσοειδής , ψυχή δέ διαιρετός καί δυοειδής , καί ὁ μέν ὁ πατρικός αἴτιος , ἢ δέ ὁ γόνιμος ἀνά λόγος , καί ὁ μέν ὁ πέρας ὡς συγγενής , ἢ δέ ὁ ἀπειρία . καί εἰμί ἐγώ ξέω , πῶς ὁ ψυχή εἷς καί πῶς δυοειδής , λέγω ἄν , εἷς μέν ὡς αὐτοκίνητος ( οὗτος γάρ κοινός ἀπασάω ὁ ψυχικός ζωή καί ὁ ἐν αὐτός μέρος ) , δυοειδής δέ κατά ὁ δισσός ζωή , ὁ τε πρός ὁ πρῶτος ἐπιστρέφω καί ὁ ὁ δύο προνοέω . καί κατά μέν ὁ συνωδος ὁ εἷς αὐτός ἔχω φημί ζωή ( καί γάρ ὁ αὐτοκίνητον οὐσία ὁ Ψυχή ) , κατά δέ ὁ αὐτός καί ἕτερος δισσός ἑαυτοῦ διορίζω ζωή . ἀλλά διά τίς εὐθυγραμμικός ὑφίστημι ὁ ψυχή πρῶτος , ἔπειτα κυκλικός ; καί τίς τρόπος ἢ εὐθύς γραμμή προσήκω ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ; *** ἀνά λόγος ὁ εὐθύς γραμμή νοέω · ὡς γάρ ὁ εὐθύς γραμμή ποθεν πού πρόειμι ἀπαρέγκλιτος καί ὁράω — εἷς γάρ εὐθύς μόνος μεταξύ δύο σημεῖον εἰμί — καί ὡς ἤπειρος εἰμί ὁ φύσις ὁ ἑαυτοῦ , οὗτος καί ὁ ψυχή γεννάω δύναμις εἰμί ἤπειρος · καί ὡς ὁ σημεῖον ὁ ἀδιάστατος ἡγέομαι ὁ γραμμή , οὗτος δή καί ὁ νόος προηγέομαι ὁ Ψυχή ,