proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0257.2
φερές , ὡς ἅμα τὸ ἀμέριστον καὶ μεριστόν · αἰωνίως γὰρ ὁ δημιουργὸς ποιεῖ , ὥστε τὰ γινόμενα ὑπ’ αὐτοῦ πάντως ἀεὶ ἐστιν . ἅμα οὖν καὶ τὸ εὐθὺ καὶ τὸ περιφερές ἐστιν ἐν τῇ ψυχῇ , ὅ,τι ποτ’ ἂν ἢ ἐκάτερον . τίνες οὖν οἱ διττοὶ κύκλοι καὶ πῶς οἰκειούται πρὸς τὴν ψυχὴν ; εἰ μὲν τοίνυν ἡ οὐσία τῆς ψυχῆς ἀπὸ νοῦ προελθοῦσα τοιαύτη τις ἦν , οἷα παντελῶς ἐστερηθῆναι τῆς νοερᾶς ἰδιότητος , οὐκ ἂν αὐτῇ τὸ κυκλικὸν ἐπροσφεν εἶδος · ἐπεὶ δὲ κατὰ μέθεξιν ἐστὶ νοερὰ καὶ νοῦς ἀνειλημένος καὶ δυοειδής , διὰ μὲν τὸ νοερόν ἐαυτῆς κύκλος ἐστὶν ἀσχημάτιστος καὶ ἀμεγέθης καὶ αὐτόκίνητος , διὰ δὲ τὸ δυαδικὸν διττὸς ὥσπερ λέγεται κύκλος · διττὴ γὰρ αὐτῆς καὶ ἡ πρόοδος , ὥστε καὶ ἡ ἐπιστροφὴ διττή , καὶ διττὸς ὁ λόγος , ὥστε καὶ ἡ νοερὰ μετουσία διττὴ κατὰ τὰς διττὰς ζωάς . ἐπεὶδὴ δὲ συνάπτονται μὲν αὐταὶ κατὰ τὴν πρώτην αὐτῶν πρόοδον , προιοῦσαι δὲ διαιροῦνται ἀπ’ ἀλλήλων , μετὰ δὲ τὴν πρόοδον αὐθίς ἐπιστρέφονται πρὸς τὰς ἀρχάς , κατ’ αὐτὸ τὸ τῆς ἐπιστροφῆς ἴδιωμα συνάπτονται πάλιν , τῆς μὲν πρώτης προσβολῆς τὴν μονὴν δηλοῦσης , τῆς δὲ ἀπ’ ἀλλήλων σχίσεως τῆς μετὰ τὴν προσβολὴν τὴν πρόοδον , τῆς δὲ ἐν τῷ κατ’ ἀντικρὺ συνάψεως τὴν εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν ἐπιστροφήν · ἢ τε γὰρ θειοτέρα ζωὴ ἢ κατὰ τὴν ἐπιστροφὴν τὸ ἐαυτῆς τέλος συνάπτει πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ ἢ καταδεεστέρα τὸ προελθὸν αὐτῆς ἐπιστρέφει πρὸς τὸ μειναν , καὶ διὰ τοῦτο πρὸς τὸν ἕνα νοῦν αὐτῆς τε καὶ τῆς κρείττονος ζωῆς . ἐκεῖ οὖν ἢ συναφὴ τῶν δύο ζωῶν , κατ’ ἀντικρὺ τῆς προσβολῆς οὖσα , διότι δὴ ἐκείνη μὲν κατὰ τὴν πρόοδον ἢ ἕνωσις αὐτῶν , αὕτη δὲ κατὰ τὴν ἐπιστροφήν . ἐναντία δὲ ἡ ἐπιστροφὴ τῇ προόδῳ , καθόσον ἢ μὲν τῆς ταυτοῦ φύσεώς ἐστιν , ἢ δὲ τῆς ἑτέρας , καὶ ἢ μὲν διαίρεσιν ἐμποιεῖ τοῖς προιοῦσιν , ἢ δὲ συναγωγὸν ὁμοιότητα ἐνδίδωσιν · οὐ γὰρ δεῖ τινων ἀποδέχεσθαι λεγόντων ὄντως εἶναι τοιόνδε τὸ σχῆμα τῆς ψυχῆς ἐκ δύο κύκλων · εἰ μὲν γὰρ ἄπλατεῖς οἱ κύκλοι , πῶς σχίζειν αὐτῶν τὸν ἕτερον δυνατόν , οὐκ ἔχοντα πλάτος ; εἰ δὲ κρῖκοι τινές εἰσι , πῶς ἢ ἐξ αὐτῶν
Lemmas: Φερές , ὡς ἅμα ὁ ἀμέριστος καί μεριστός · αἰώνιος γάρ ὁ δημιουργός ποιέω , ὥστε ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός πάντως ἀεί εἰμί . ἅμα οὖν καί ὁ εὐθύς2 καί ὁ περιφερής εἰμί ἐν ὁ Ψυχή , ὅστις πρός εἄν ἢ ἐκάς . τίς οὖν ὁ δισσός κύκλος καί πῶς οἰκειόω πρός ὁ ψυχή ; εἰμί μέν τοίνυν ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ἀπό νόος προέρχομαι τοιοῦτος τις εἰμί , οἷος παντελῶς στερέω ὁ νοερός ἰδιότης , οὐ εἄν αὐτός ὁ κυκλικός πρόσφημι εἶδος · ἐπεί δέ κατά μέθεξις εἰμί νοερός καί νόος ἀναλαμβάνω καί δυοειδής , διά μέν ὁ νοερός ἑαυτοῦ κύκλος εἰμί ἀσχημάτιστος καί ἀμεγέθης καί αὐτοκίνητος , διά δέ ὁ δυαδικός δισσός ὥσπερ λέγω κύκλος · δισσός γάρ αὐτός καί ὁ πρόοδος , ὥστε καί ὁ ἐπιστροφή διττός , καί δισσός ὁ λόγος , ὥστε καί ὁ νοερός μετουσία δισσός κατά ὁ δισσός ζωή . ἐπειδή δέ συνάπτω μέν αὐτός κατά ὁ πρῶτος αὐτός πρόοδος , πρόειμι δέ διαιρέω ἀπό ἀλλήλων , μετά δέ ὁ πρόοδος αὖθις ἐπιστρέφω πρός ὁ ἀρχή , κατά αὐτός ὁ ὁ ἐπιστροφή ἰδίωμα συνάπτω πάλιν , ὁ μέν πρῶτος προσβολή ὁ μονή δηλόω , ὁ δέ ἀπό ἀλλήλων σχίσις ὁ μετά ὁ προσβολή ὁ πρόοδος , ὁ δέ ἐν ὁ κατά ἀντικρύ σύναψις ὁ εἰς ὁ αὐτός πάλιν ἐπιστροφή · ἢ τε γάρ θεῖος ζωή ἢ κατά ὁ ἐπιστροφή ὁ ἑαυτοῦ τέλος συνάπτω πρός ὁ ἀρχή καί ἢ καταδεής ὁ προέρχομαι αὐτός ἐπιστρέφω πρός ὁ μένω , καί διά οὗτος πρός ὁ εἷς νόος αὐτός τε καί ὁ ἀγαθός ζωή . ἐκεῖ οὖν ἢ συναφή ὁ δύο ζωή , κατά ἀντικρύ ὁ προσβολή εἰμί , διότι δή ἐκεῖνος μέν κατά ὁ πρόοδος ἢ ἕνωσις αὐτός , οὗτος δέ κατά ὁ ἐπιστροφή . ἐναντίος δέ ὁ ἐπιστροφή ὁ πρόοδος , καθόσον ἢ μέν ὁ ταυτός φύσις εἰμί , ἢ δέ ὁ ἕτερος , καί ἢ μέν διαίρεσις ἐμποιέω ὁ προέρχομαι , ἢ δέ συναγωγός ὁμοιότης ἐνδίδωμι · οὖον γάρ δεῖ τίνω ἀποδέχομαι λέγω εἰμί εἰμί τοιόσδε ὁ σχῆμα ὁ Ψυχή ἐκ δύο κύκλος · εἰμί μέν γάρ ἄπλατος ὁ κύκλος , πῶς σχίζω αὐτός ὁ ἕτερος δυνατός , οὐ ἔχω πλάτος ; εἰμί δέ κίρκος τις εἰμί , πῶς ἢ ἐκ αὐτός