proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0085.2
αἰδίων θεῶν † ὑφισταμένων πάντων εἴρηται τῷ ἰδρύσαντο , μεθ’ ὧν ὁ δημιουργὸς ἕκαστα ἀπεργάζεται καὶ τὸν ὅλον κόσμον ἄγαλμα ποιῶν καὶ τὰ τῶν μερικῶν θεῶν ἀγάλματα ἐν αὐτῷ ἰδρύμενος . δεῖ δὲ ἐν τούτοις μεμνῆσθαι καὶ ὧν εἰώθαμεν λέγειν περὶ τῆς τάξεως τῶν ἐγκοσμίων πάντων , ὅτι μονὰς μὲν ἡ ἀπλανής ἐστι , τοῦ ὁσαύτως οὖσα αἰτία πᾶσι , τριάς δὲ ὑπ’ αὐτὴν Κρόνος , Ζεὺς , Ἄρης , ὁ μὲν συνοχῆς αἴτιος , ὁ δὲ συμμετρίας , ὁ δὲ διακρίσεως . καὶ πάλιν μονὰς μὲν ἡ σελήνη , πάσης αἰτία γενέσεως καὶ φθορᾶς , τριάς δὲ τὰ ἐν γενέσει στοιχεῖα τὰ ὑπ’ αὐτὴν · μέσοι δὲ τούτων οἱ ἰσόδρομοι , καὶ ὁ μὲν ἥλιος τῆς ἀληθείας ἐκφαντικός , ὡς ἤδη πολλάκις εἶπον , ἡ δὲ Ἀφροδίτη τοῦ κάλλους , Ἑρμῆς δὲ τῆς τῶν λόγων συμμετρίας , τῶν ἐν προθύροις τοῦ ἀγαθοῦ μονάδων . εἰ δὲ βούλει καὶ ὅτι τῶν ἐπτά πλανητῶν σελήνη μὲν αἰτία τοῖς θνητοῖς τῆς φύσεως , τὸ αὐτόπτον ἄγαλμα οὖσα τῆς πηγᾶς φύσεως , ἥλιος δὲ δημιουργὸς τῶν αἰσθήσεων πασῶν , διότι καὶ τοῦ ὁρᾶν καὶ τοῦ ὁρᾶσθαι αἴτιος , Ἑρμῆς δὲ τῶν τῆς φαντασίας κινήσεων ( αὐτῆς γὰρ τῆς φανταστικῆς οὐσίας ὡς μιᾶς οὖσης αἰσθήσεως καὶ φαντασίας ἥλιος ὑποστάτης ) , Ἀφροδίτη δὲ τῶν ἐπιθυμητικῶν ὀρέξεων , Ἄρης δὲ τῶν θυμοειδῶν κινήσεων τῶν κατὰ φύσιν ἑκάστοις , κοινὴ δὲ τῶν μὲν ζωτικῶν πασῶν δυνάμεων Ζεὺς , τῶν δὲ γνωστικῶν Κρόνος · διήρτηται γὰρ πάντα τὰ εἴδη τὰ ἄλογα εἰς ταύτας . τούτων οὖν τὰ αἴτια προεῖληπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ὅ δὴ παρήγαγεν ὁ πατὴρ καὶ ἵδρυσεν ἄλλα ἄλληλῳ κατὰ τὴν ἑαυτῶν ἕκαστα τάξιν αἴτια τούτων ἐν τοῖς οὐρανοῖς κύκλοις . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὑπεμνήσθη διὰ τούτων . Ἀπορήσειε δ’ ἂν τις ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις εἰκότως , ποῦ τὴν τῆς ἀπλανοῦς ψυχὴν ὑφίστησιν ὁ Πλάτων εὑλαβούμενος , μήποτε τὴν αὐτὴν τε κόσμου καὶ τῆς ἀπλανοῦς ποιεῖ ψυχήν , ὥσπερ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης
Lemmas: Αἰδίων θεός † ὑφίστημι πᾶς εἴρω ὁ ἱδρύω , μετά ὅς ὁ δημιουργός ἕκαστος ἀπεργάζομαι καί ὁ ὅλος κόσμος ἄγαλμα ποιέω καί ὁ ὁ μερικός θεός ἄγαλμα ἐν αὐτός ἱδρύω . δεῖ δέ ἐν οὗτος μιμνήσκω καί ὅς εἴωθα λέγω περί ὁ τάξις ὁ ἐγκόσμιος πᾶς , ὅτι μονή μέν ὁ ἀπλανής εἰμί , ὁ ὁσάυτος εἰμί αἰτία πᾶς , τριάς δέ ὑπό αὐτός Κρόνος , Ζεύς , Ἄρης , ὁ μέν συνοχεύς αἴτιος , ὁ δέ συμμετρία , ὁ δέ διάκρισις . καί πάλιν μονή μέν ὁ σελήνη , πᾶς αἰτία γένεσις καί φθορά , τριάς δέ ὁ ἐν γένεσις στοιχεῖον ὁ ὑπό αὐτός · μέσος δέ οὗτος ὁ ἰσόδρομος , καί ὁ μέν ἥλιος ὁ ἀλήθεια ἐκφαντικός , ὡς ἤδη πολλάκις εἶπον , ὁ δέ Ἀφροδίτη ὁ κάλλος , Ἑρμῆς δέ ὁ ὁ λόγος συμμετρία , ὁ ἐν πρόθυρον ὁ ἀγαθός μόνος . εἰμί δέ βούλομαι καί ὅτι ὁ ἑπτά πλανήτης σελήνη μέν αἰτία ὁ θνητός ὁ φύσις , ὁ αὔτοπτος ἄγαλμα εἰμί ὁ πηγή φύσις , ἥλιος δέ δημιουργός ὁ αἴσθησις πᾶς , διότι καί ὁ ὁράω καί ὁ ὁράω αἴτιος , Ἑρμῆς δέ ὁ ὁ φαντασία κίνησις ( αὐτός γάρ ὁ φανταστικός οὐσία ὡς εἷς εἰμί αἴσθησις καί φαντασία ἥλιος ὑποστάτης ) , Ἀφροδίτη δέ ὁ ἐπιθυμητικός ὄρεξις , Ἄρης δέ ὁ θυμοειδής κίνησις ὁ κατά φύσις ἕκαστος , κοινός δέ ὁ μέν ζωτικός πᾶς δύναμις Ζεύς , ὁ δέ γνωστικός Κρόνος · διαρτάω γάρ πᾶς ὁ εἶδος ὁ ἄλογος εἰς οὗτος . οὗτος οὖν ὁ αἴτιος προλαμβάνω ἐν ὁ οὐρανός , ὅς δή παράγω ὁ πατήρ καί ἱδρύω ἄλλος ἀλλήλων κατά ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος τάξις αἴτιος οὗτος ἐν ὁ οὐρανός κύκλος . ἀλλά οὗτος μέν ὑπομιμνῄσκω διά οὗτος . ἀπορέω δέ εἄν τις ἐπί ὁ εἴρω εἰκότως , ποῦ ὁ ὁ ἀπλανής ψυχή ὑφίστημι ὁ Πλάτων εὐλαβέομαι , μήποτε ὁ αὐτός τε κόσμος καί ὁ ἀπλανής ποιέω Ψυχή , ὥσπερ καί ὁ Ἀριστοτέλης