proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0216.2
τὸ ὅλον , καὶ ἡ διὰ πέντε ἀρμονία τὴν κατὰ τὰ μέρη διδώσει τῷ κόσμῳ συμφωνίαν . ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰς ἑννέα διῃρηται τὸ πᾶν , ὁ ἐπόγδοος σύμμετρον ποιεῖ τῇ ψυχῇ τὴν πρὸς αὐτὸ κοινωνίαν , καὶ ὁρᾷς , ὅτι καὶ ὡς ἕνα καὶ ὡς τετραμερῆ τὸν ὅλον ὄντα καὶ ὡς πενταμερῆ καὶ ὡς εἰς ἑννέα διηρημένον ἀρμόζουσα τὸν κόσμον ὅλον αὐτὸν κατ’ αἰτίαν πέφηγε περιλαβοῦσα · μονὰς γὰρ καὶ τετράς καὶ πεμπτὰς καὶ ἑννεὰς τὸν ὅλον ἡμῖν ἀριθμὸν παρέχονται , καθ’ ὃν τὰ μέρη τοῦ κόσμου πάντα διῆρται . διὸ καὶ Μούσας οἱ παλαιοὶ καὶ Ἀπόλλωνα Μουσηγέτην ἐπέστησαν τῷ παντί , τοῦ μὲν τὴν μίαν ἕνωσιν τῆς ὅλης ἀρμονίας χορηγοῦντος , τῶν δὲ τὴν διηρημένην αὐτῆς πρόοδον συνεχουσῶν καὶ ταῖς ὀκτὼ Σειρῆσι ταῖς ἐν Πολιτείᾳ [ X 617B ] τὸν ἑαυτῶν ἀριθμὸν συναρμουσαμένων . οὕτω δὲ καὶ ἐν μέσῳ τῆς μονάδος καὶ ἑννεάδος τετραδικῶς καὶ πεμπαδικῶς διακεκόσμηται τὸ πᾶν , τετραδικῶς μὲν κατὰ τὰς τέτταρας ἰδέας τῶν ζῴων , ὡς τὸ παράδειγμα περιεῖληφε , πεμπαδικῶς δὲ κατὰ τὰ πέντε σχῆματα , δι’ ὧν ὁ δημιουργὸς πάντα κατεκόσμησεν εἰσαγαγὼν αὐτὸς καὶ τὴν πέμπτην ἰδέαν , ὡς φησιν ὁ Τίμαιος [ 55C ] , καὶ ταύτην ἐναρμονίως τάξας ἐν τῷ παντί . πάλιν οὖν ἐξ ἀρχῆς εἴπωμεν , ὅτι διττὰς ὁ δημιουργὸς ἔχων δυνάμεις , τὴν μὲν ταυτοποιίον , ὡς ἐν Παρμενίδῃ [ 143ss ] μεμαθήκαμεν , τὴν δὲ ἑτεροποιίον , καὶ διαιρεῖ καὶ συνδεῖ τὴν ψυχήν . καὶ ἔστι τελικὸν μὲν αἴτιον τούτων ἕνα γένεσθαι ἡ ψυχὴ μέση τῶν ὅλων , ὁμοίως ἡνωμένη καὶ διηρημένη , δύο μὲν ὄντων πρὸ αὐτῆς , τῶν τε θελῶν , ὡς ἐνάδων , καὶ τῶν ὄντων , ὡς ἡνωμένων , δύο δὲ μετ’ αὐτήν , τῶν τε μεριζομένων καὶ τῶν πάντη μεριστῶν , καὶ , εἰ βούλει , πρὸ μὲν ἐκείνων τοῦ ἑνὸς ὄντος , μετὰ δὲ ταῦτα τῆς ἰλης . ποιητικὰ δὲ τὸ ταυτὸν καὶ ἕτερον , τὰ τῆς δημιουργικῆς ἰδία τάξεως . παραδειγματικὰ δὲ αἱ τομαὶ τοῦ πατρὸς καὶ οἱ δεσμοί · καὶ γὰρ τέμνει πρῶ -
Lemmas: ὁ ὅλος , καί ὁ διά πέντε ἁρμονία ὁ κατά ὁ μέρος δίδωμι ὁ κόσμος συμφωνία . ἐπεί δέ καί εἰς ἐννέα διαιρέω ὁ πᾶς , ὁ ἐπόγδοος σύμμετρος ποιέω ὁ Ψυχή ὁ πρός αὐτός κοινωνία , καί ὁράω , ὅτι καί ὡς εἷς καί ὡς τετραμερής ὁ ὅλος εἰμί καί ὡς πενταμερής καί ὡς εἰς ἐννέα διαιρέω ἁρμόζω ὁ κόσμος ὅλος αὐτός κατά αἴτιος πέφη περιλαμβάνω · μονή γάρ καί τετράς καί πεμπτός καί ἐνεός ὁ ὅλος ἐγώ ἀριθμός παρέχω , κατά ὅς ὁ μέρος ὁ κόσμος πᾶς διαίρω . διό καί Μοῦσα ὁ παλαιός καί Ἀπόλλων Μουσηγέτης ἐφίστημι ὁ πᾶς , ὁ μέν ὁ εἷς ἕνωσις ὁ ὅλος ἁρμονία χορηγέω , ὁ δέ ὁ διαιρέω αὐτός πρόοδος συνέχω καί ὁ ὀκτώ Σειρήν ὁ ἐν πολιτεία [ X 617B ] ὁ ἑαυτοῦ ἀριθμός συναρμόζω . οὗτος δέ καί ἐν μέσος ὁ μόνος καί Ἐννεάς τετραδικός καί πεμπαδικῶς διακοσμέω ὁ πᾶς , τετραδικός μέν κατά ὁ τέσσαρες ἰδέα ὁ ζῷον , ὡς ὁ παράδειγμα περιλαμβάνω , πεμπαδικῶς δέ κατά ὁ πέντε σχῆμα , διά ὅς ὁ δημιουργός πᾶς κατακοσμέω εἰσάγω αὐτός καί ὁ πέμπτος ἰδέα , ὡς φημί ὁ Τίμαιος [ 55C ] , καί οὗτος ἐναρμόνιος τάσσω ἐν ὁ πᾶς . πάλιν οὖν ἐκ ἀρχή εἶπον , ὅτι δισσός ὁ δημιουργός ἔχω δύναμις , ὁ μέν ταυτοποιίον , ὡς ἐν Παρμενίδης [ 143ss ] μανθάνω , ὁ δέ ἑτεροποιίον , καί διαιρέω καί συνδέω ὁ Ψυχή . καί εἰμί τελικός μέν αἴτιος οὗτος εἷς γίγνομαι ὁ ψυχή μέσος ὁ ὅλος , ὁμοίως ἑνόω καί διαιρέω , δύο μέν εἰμί πρό αὐτός , ὁ τε ἐθέλω , ὡς ἐνᾴδω , καί ὁ εἰμί , ὡς ἑνόω , δύο δέ μετά αὐτός , ὁ τε μερίζω καί ὁ πάντῃ μεριστός , καί , εἰμί βούλομαι , πρό μέν ἐκεῖνος ὁ εἷς εἰμί , μετά δέ οὗτος ὁ ἱλήκω . ποιητικός δέ ὁ τατός καί ἕτερος , ὁ ὁ δημιουργικός ἴδιος τάξις . παραδειγματικός δέ ὁ τομή ὁ πατήρ καί ὁ δεσμός · καί γάρ τέμνω πρός -