proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0139.2
τῶν κινουμένων , τὸ ὅμοιον ἅμα καὶ ἀνόμοιον , τὸ ἐξηρημένον τῶν ἐσχάτων τε καὶ συντεταγμένον αὐτοῖς . τοιούτων δὲ τῶν ἐν τοῖς οὖσιν ἰδιωμάτων ὑπαρχόντων τὴν ψυχὴν σκεψώμεθα ποῦ τακτέον , πότερον ἐν τοῖς πρώτοις ἢ ἐν τοῖς ἐσχάτοις . 5 ἀλλ’ εἰ μὲν ἐν τοῖς πρώτοις , ὅντως ἂν ἔσται καὶ αἰώνιος πᾶντῃ καὶ ἀκίνητος καὶ πάντα τὰ ἄλλα ἐξῆς , καὶ οὔτε τὸ μεριστὸν τῶν ψυχικῶν λόγων ἔτι φυλάξομεν οὔτε τὸν ψυχκὸν χρόνον οὔτε τὴν αὐτοκίνησιν οὔτε τὸ μεταβατικὸν οὔτε ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν · καίτοι γε ταῦτα ὁρῶμεν ἐναργῶς 10 ἐπὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν πασῶν . νῦν δὲ ταῦτα ζητοῦμεν , ὅσα κοινὰ τῶν ψυχῶν ἐστὶ πασῶν καὶ κατ’ οὐσίαν ἐνόντα ἐν αὐταῖς , οἷα δὴ ταῦτά ἐστιν · ὥστε εἰ πάσαις ὑπάρχει κοινὰ ὄντα , οὐκ ἂν εἴεν αἱ ψυχαὶ τῶν πρώτων ἢ ψυχαὶ καὶ ἀεὶ ὄντων . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῶν ἐσχάτων · εἰ γὰρ εἴεν ἐν 15 τοῖς ἐσχάτοις , ἑτεροκίνητον τὴν ψυχὴν ποιήσομεν καὶ μεριστὴν καὶ σύνθετον καὶ ἀπ’ ἄλλων μόνον τελειουμένην , ὧν πᾶν τοῦναντίον ὁρῶμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν · κινοῦσι γὰρ ἑαυτὰς καὶ τελειοῦσι καὶ ἄγουσιν ὅπῃ βούλονται . πολλῷ ἄρα μᾶλλον αἱ θείαι ψυχαὶ τῆς οἰκείας τελειότητος 20 αὐταὶ τὴν αἰτίαν ἔχουσι καὶ πάντα ἄγουσι ταῖς ἑαυτῶν κινήσεσι καὶ εἰς ἑαυτὰς ἐπιστρέφονται καὶ ἑαυτὰς γιγνώσκουσιν , ὅ δὴ τοῖς ἑτεροκινήτοις ὑπάρχειν ἀδύνατον . εἰ δὴ μήτε ἐν τοῖς πρώτοις μήτε ἐν τοῖς ἐσχάτοις αὐτὴν τίθεσθαι δυνατόν , μέσην αὐτῇ τινὰ χώραν δοτέον , καὶ τοῦτο εἰκότως , ἵνα 25 μιμῆται καὶ τὰς πρωτίστας ἑαυτῆς αἰτίας · μέσην γὰρ καὶ ἐν τοῖς θεοῖς ἔχει χώραν ἢ τῆς ψυχῆς αἰτία θεός , ὡς δοκεῖ καὶ τοῖς θεολόγοις , συναγωγὸς οὖσα τῶν δύο πατέρων καὶ ἀπὸ τῶν ἑαυτῆς λαγόνων τὴν τῆς ψυχῆς προιέμενη ζωὴν . ἐν τε οὖν τοῖς πηγαίοις θεοῖς οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἡγε - 30 μονικοῖς ἐν τῇ μέσῃ τριάδι τὴν ψυχικὴν ἀρχὴν προοφαινομένην ὁρῶμεν , ὥστε εἰκότως καὶ αὐτῇ μέση προσηλθε τῶν τε νοητῶν ἀπλῶς καὶ τῶν αἰσθητῶν , τῶν τε ἀεὶ μόνως ὄντων
Lemmas: ὁ κινέω , ὁ ὅμοιος ἅμα καί ἀνόμοιος , ὁ ἐξαιρέω ὁ ἔσχατος τε καί συντάσσω αὐτός . τοιοῦτος δέ ὁ ἐν ὁ εἰμί ἰδίωμα ὑπάρχω ὁ ψυχή σκέπτομαι ποῦ τακτέον , πότερος ἐν ὁ πρῶτος ἢ ἐν ὁ ἔσχατος . 5 ἀλλά εἰμί μέν ἐν ὁ πρῶτος , εἰμί εἄν εἰμί καί αἰώνιος πάντῃ καί ἀκίνητος καί πᾶς ὁ ἄλλος ἑξῆς , καί οὔτε ὁ μεριστός ὁ ψυχικός λόγος ἔτι φυλάσσω οὔτε ὁ ψύχω χρόνος οὔτε ὁ αὐτοκίνησις οὔτε ὁ μεταβατικός οὔτε ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς · καίτοι γε οὗτος ὁράω ἐναργής 10 ἐπί ὁ ἡμέτερος Ψυχή πᾶς . νῦν δέ οὗτος ζητέω , ὅσος κοινός ὁ Ψυχή εἰμί πᾶς καί κατά οὐσία ἔνειμι ἐν αὐτός , οἷος δή οὗτος εἰμί · ὥστε εἰμί πᾶς ὑπάρχω κοινός εἰμί , οὐ εἄν ἄγω ὁ ψυχή ὁ πρῶτος ἢ ψυχή καί ἀεί εἰμί . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ἔσχατος · εἰμί γάρ ἄγω ἐν 15 ὁ ἔσχατος , ἑτεροκίνητος ὁ ψυχή ποιέω καί μεριστός καί συντίθημι καί ἀπό ἄλλος μόνος τελειόω , ὅς πᾶς τουναντίον ὁράω καί ἐπί ὁ ἡμέτερος Ψυχή · κινέω γάρ ἑαυτοῦ καί τελειόω καί ἄγω ὅπῃ βούλομαι . πολύς ἄρα μᾶλλον ὁ θεῖος ψυχή ὁ οἰκεῖος τελειότης 20 αὐτός ὁ αἴτιος ἔχω καί πᾶς ἄγω ὁ ἑαυτοῦ κίνησις καί εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί ἑαυτοῦ γιγνώσκω , ὅς δή ὁ ἑτεροκίνητος ὑπάρχω ἀδύνατος . εἰμί δή μήτε ἐν ὁ πρῶτος μήτε ἐν ὁ ἔσχατος αὐτός τίθημι δυνατός , μέσος αὐτός τις χώρα δοτέος , καί οὗτος εἰκότως , ἵνα 25 μιμέομαι καί ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ αἴτιος · μέσος γάρ καί ἐν ὁ θεός ἔχω χώρα ἢ ὁ Ψυχή αἰτία θεός , ὡς δοκέω καί ὁ θεολόγος , συναγωγός εἰμί ὁ δύο πατήρ καί ἀπό ὁ ἑαυτοῦ λαγών ὁ ὁ Ψυχή προΐημι ζωή . ἐν τε οὖν ὁ πηγαῖος θεός οὗτος καί ἐν ὁ ἡγω - 30 μονικός ἐν ὁ μέσος τριάς ὁ ψυχικός ἀρχή προφαίνω ὁράω , ὥστε εἰκότως καί αὐτός μέσος προσέρχομαι ὁ τε νοητός ἀπλόος καί ὁ αἰσθητής , ὁ τε ἀεί μόνος εἰμί