proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0374.2
κατὰ τι παράδειγμα γέγονεν ὁ κόσμος , ἔπειτα , τί ποτὲ ἐστι τοῦτο καὶ ἐν ποίᾳ τάξει τῶν ὄντων ζητητέον . εἰ μὲν οὖν ἀώριστός ἐστι καὶ ἄσκοπος ἡ δημιουργία τῶν ὅλων , οὐκ ἔστι παραδειγματικὸν αἴτιον τοῦ παντός · εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὐδὲ ὑπονοεῖν θέμις , ὁ δὲ δημιουργὸς οἶδεν ἃ ποιεῖ καὶ εἰδὼς οὕτω προάγει τὴν κοσμοποιίαν , εἰσὶν αἰτίαι τῶν γιγνομένων ἐν αὐτῷ , καὶ ταύτας τὰς αἰτίας ἀναγκαῖον ἢτοι πρώτως ἔχειν αὐτόν , ἢ ἐκ τῶν πρεσβυτέρων ἀρχῶν εἰς αὐτὸν καθῆκειν · ὁποτέρως δ’ ἂν λέγωμεν , ἐστὶ πρὸ τοῦ κόσμου τὸ παραδειγματικὸν αἴτιον . εἰ δὲ ἐπειδὴ νοῦς ἐστιν ὁ δημιουργός , εἰ μὲν αὐτῷ τῷ εἶναι ποιεῖ , ὁμοιότατον αὐτῷ ποιεῖ · τοῦτο δὲ ἐστιν εἰκόνα ἑαυτοῦ ποιεῖν · εἰ δὲ βουλεύμενος ποιεῖ , πάντη μὲν καὶ πάντως ἀνάξιον τοῦτο τῆς δημιουργικῆς αἰτίας . εἰ δ’ οὖν καὶ τοῦτο παραδέξαιτό τις , ἀλλ’ ἐκεῖνό γε ἔπεται , προϋπάρχειν ἐν αὐτῷ τὸ τοῦ δημιουργήματος εἶδος · πᾶς γὰρ ὁ βουλευόμενος προεἴληφεν ἐν ἑαυτῷ τὸ παράδειγμα περὶ οὗ βουλεύεται . τοῦτο μὲν οὖν καὶ δι’ ἄλλων ἀποδεῖκνυται πολλῶν , ὅτι δεῖ τὸ παράδειγμα τοῦ κόσμου προϋφεστάναι , καὶ μάλιστα τῆς δημιουργικῆς αἰτίας προϋποκεμένης · ἢ γὰρ ἀγνοεῖν ἀναγκαῖον τὸ δημιουργοῦν τὴν τοῦ δημιουργουμένου τάξιν νοερὸν ὂν ἢ γινώσκειν · ἀλλ’ εἰ μὲν ἀγνοοίη , πῶς προνοήσει , πῶς δὲ τάξει τὸ πᾶν ; εἰ δὲ γινώσκει , πῶς οὐ περιέξει τὸ γινόμενον τῇ ἑαυτοῦ νοήσει κατὰ μίαν αἰτίαν ; Ἐκεῖνο δὲ ἐπὶ τούτῳ θεατέον , τί τὸ παράδειγμα τοῦτο καὶ ποίας τάξεως τῶν ὄντων · ἄλλοι γὰρ ἄλλως ἐθεonto τῶν παλαιοτέρων . ὁ μὲν γὰρ θεῖος Ἰάμβλιχος αὐτὸ τὸ ὅπερ ὂν , ὃ δὴ νοήσει μετὰ λόγου περιληπτὸν ἐστιν , ἀφωρίσατο τὸ παράδειγμα τοῦ παντός , τὸ μὲν ἐν ἐπέκεινα τιθέμενος τοῦ παραδείγματος , τὸ δὲ ὅπερ ὂν αὐτῷ σύνδρομον ἀποφαίνων , ἑκάτερον δὲ νοήσει περιληπτὸν ἀποκαλῶν .
Lemmas: κατά τίς παράδειγμα γίγνομαι ὁ κόσμος , ἔπειτα , τίς ποτέ εἰμί οὗτος καί ἐν ποῖος τάξις ὁ εἰμί ζητητέος . εἰμί μέν οὖν ἄωρ εἰμί καί ἄσκοπος ὁ δημιουργία ὁ ὅλος , οὐ εἰμί παραδειγματικός αἴτιος ὁ πᾶς · εἰμί δέ οὗτος μέν οὐδέ ὑπονοέω θέμις , ὁ δέ δημιουργός οἶδα ὁ ποιέω καί εἰδοί οὗτος προάγω ὁ κοσμοποιία , εἰμί αἰτία ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός , καί οὗτος ὁ αἴτιος ἀναγκαῖος ἤτοι πρῶτος ἔχω αὐτός , ἢ ἐκ ὁ πρέσβυς ἀρχή εἰς αὐτός καθήκω · ὁπότερος δέ εἄν λέγω , εἰμί πρό ὁ κόσμος ὁ παραδειγματικός αἴτιος . εἰμί δέ ἐπεί νόος εἰμί ὁ δημιουργός , εἰμί μέν αὐτός ὁ εἰμί ποιέω , ὅμοιος αὐτός ποιέω · οὗτος δέ εἰμί εἰκών ἑαυτοῦ ποιέω · εἰμί δέ βουλεύω ποιέω , πάντῃ μέν καί πάντως ἀνάξιος οὗτος ὁ δημιουργικός αἴτιος . εἰμί δέ οὖν καί οὗτος παραδείκνυμι τις , ἀλλά ἐκεῖνος γε ἔπω , προυπάρχω ἐν αὐτός ὁ ὁ δημιούργημα εἶδος · πᾶς γάρ ὁ βουλεύω προλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ παράδειγμα περί ὅς βουλεύω . οὗτος μέν οὖν καί διά ἄλλος ἀποδείκνυμι πολύς , ὅτι δεῖ ὁ παράδειγμα ὁ κόσμος προυφίστημι , καί μάλιστα ὁ δημιουργικός αἴτιος προϋποκεμένης · ἢ γάρ ἀγνοέω ἀναγκαῖος ὁ δημιουργέω ὁ ὁ δημιουργέω τάξις νοερός εἰμί ἢ γιγνώσκω · ἀλλά εἰμί μέν ἀγνοέω , πῶς προνοέω , πῶς δέ τάξις ὁ πᾶς ; εἰμί δέ γιγνώσκω , πῶς οὖον περιέχω ὁ γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ νοέω κατά εἷς αἴτιος ; ἐκεῖνος δέ ἐπί οὗτος θεατέον , τίς ὁ παράδειγμα οὗτος καί Ποίας τάξις ὁ εἰμί · ἄλλος γάρ ἄλλως εἶμι ὁ παλαιός . ὁ μέν γάρ θεῖος Ἰάμβλιχος αὐτός ὁ ὅσπερ εἰμί , ὅς δή νοέω μετά λόγος περιληπτός εἰμί , ἀφορίζω ὁ παράδειγμα ὁ πᾶς , ὁ μέν ἐν ἐπέκεινα τίθημι ὁ παράδειγμα , ὁ δέ ὅσπερ εἰμί αὐτός σύνδρομος ἀποφαίνω , ἑκάτερος δέ νοέω περιληπτός ἀποκαλέω .