proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0448.2
εἰ δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἠτιάσατο τὸν εἰπόντα καθ’ ὑπόθεσιν προειληφθαι τοῦ κόσμου τὸ ἄκοσμον , λέγων μὴ συμβαίνειν ταῦτα , ἐφ’ ὧν αἱ ὑποθέσεις παραλαμβάνονται οἷον ἐπὶ γεωμετρίας — δύνασθαι γὰρ εἶναι ταύτας καθ’ ἑαυτάς — ῥητέον , ὅτι οὔχ οὕτω καθ’ ὑπόθεσιν λέγεται τὸ ἄκοσμον προϋποκεῖσθαι δεῖν , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς τὸ ἀνεῖλον ὁρᾷ πρὸ τῶν εἰδῶν , εἰ καὶ μηδέποτε ἐστιν ἐκείνων χωρὶς , οὕτω τὸ εἰδοποιημένον μέν , ἔτι δὲ ἀδιάφθαρτον εἴληπται πρὸ τῆς τάξεως , εἰ καὶ μηδέποτε πρὸ τάξεως ἦν , ἀλλ’ ὁμοῦ τῇ τάξει συνυφεστός . Τέταρτον πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἐστὶ τῶν λόγων κεφάλαιον , ἐν ᾧ τὸν τρόπον ἐπιδεικνύει τῆς δημιουργίας αὐτῷ τῷ εἶναι τὸν θεῖον νοῦν ἐπιτελούμενον , καὶ κατασκευάζει διὰ πλειόνων · καὶ γὰρ οἱ τεχνῖται δέονται πρὸς τὴν ἐνέργειαν ὀργάνων διὰ τὸ μὴ πάσας κρατεῖν τῆς ὕλης , δηλοῦσι δὲ καὶ αὐτοῖς τοῖς ὀργάνοις χρώμενοι πρὸς τὸ εὖεργὸν ποιῆσαι τὴν ὕλην , τρυπῶντες ἢ ξέοντες ἢ τορνεύοντες , ὧ δὴ πάντα οὐ τὸ εἶδος ἐντίθησιν , ἀλλ’ ἐξαιρεῖ τὴν ἀνεπιτηδειότητα τοῦ δεξομένου τὸ εἶδος · αὐτὸς δὲ ὁ λόγος ἀχρόνως ἀπὸ τῆς τέχνης παραγίνεται τῷ ὑποκειμένῳ , πάντων ἐξαιρεθέντων τῶν ἐμποδῶν . καὶ εἰ μηδὲν ἦν καὶ τούτοις ἐμπόδιον , τὸ τε εἶδος ἀθρόως ἂν τῇ ὕλῃ προσῆγον καὶ ὀργάνων οὐδὲν ἂν ὅλως ἐδεήθησαν . καὶ μὴν καὶ ἡ φαντασία πολλά περὶ τὸ σῶμα παθήματα ἀπεργάζεται παρ’ αὐτὴν μόνην τὴν ἑαυτῆς ἐνέργειαν · ἠσχύνθη γὰρ τις φαντασθεῖς τὸ αἰσχρὸν καὶ ἐρυθρὸς ἐγένετο , καὶ ἐφοβήθη δεινοῦ τινος ἐννοίαν λαβὼν καὶ ἕχρὸν τὸ σῶμα ἀπέφρανε . καὶ τὰ μὲν πάθη περὶ τὸ σῶμα , αἴτιον δὲ τούτων τὸ φάντασμα , οὐκ ὧσσι καὶ μοχλείαις χρησάμενον , ἀλλὰ τῷ παρειναι μόνον ἐνεργήσαν . ἔτι δὲ αὐ κατὰ τοὺς θεολόγους εἶναι τινας καὶ κρείττους ἡμῶν δυνάμεις χρωμένας δραστηρίαις φαντασίαις καὶ ἅμα τῷ γενέσθαι ποιητικαῖς , ὧν ἂν ἐθέλωσι , καὶ τὰς
Lemmas: εἰμί δέ ὁ Ἀριστοτέλης αἰτιάομαι ὁ εἶπον κατά ὑπόθεσις προλαμβάνω ὁ κόσμος ὁ ἄκοσμος , λέγω μή συμβαίνω οὗτος , ἐπί ὅς ὁ ὑπόθεσις παραλαμβάνω οἷος ἐπί γεωμετρία — δύναμαι γάρ εἰμί οὗτος κατά ἑαυτοῦ — ῥητέος , ὅτι οὐ οὗτος κατά ὑπόθεσις λέγω ὁ ἄκοσμος προυπόκειμαι δήω , ἀλλά ὡς αὐτός ὁ ἀναιρέω ὁράω πρό ὁ εἶδος , εἰμί καί μηδέποτε εἰμί ἐκεῖνος Χωρὶς , οὗτος ὁ εἰδοποιέω μέν , ἔτι δέ ἀδιάφθαρτος λαμβάνω πρό ὁ τάξις , εἰμί καί μηδέποτε πρό τάξις εἰμί , ἀλλά ὁμοῦ ὁ τάξις συνυφίστημι . τέταρτος πρός ὁ εἴρω εἰμί ὁ λόγος κεφάλαιος , ἐν ὅς ὁ τρόπος ἐπιδείκνυμι ὁ δημιουργία αὐτός ὁ εἰμί ὁ θέω νόος ἐπιτελέω , καί κατασκευάζω διά πλείων · καί γάρ ὁ τεχνίτης δήω πρός ὁ ἐνέργεια ὄργανον διά ὁ μή πᾶς κρατέω ὁ ὕλη , δηλόω δέ καί αὐτός ὁ ὄργανον χράω πρός ὁ εὔεργος ποιέω ὁ ὕλη , τρυπάω ἢ ξέω ἢ τορνεύω , ἵημι δή πᾶς οὖον ὁ εἶδος ἐντίθημι , ἀλλά ἐξαιρέω ὁ ἀνεπιτηδειότης ὁ δέχομαι ὁ εἶδος · αὐτός δέ ὁ λόγος ἄχρονος ἀπό ὁ τέχνη παραγίγνομαι ὁ ὑπόκειμαι , πᾶς ἐξαιρέω ὁ ἐμποδῶν . καί εἰμί μηδείς εἰμί καί οὗτος ἐμπόδιος , ὁ τε εἶδος ἀθρόος εἄν ὁ ὕλη προσάγω καί ὄργανον οὐδείς εἄν ὅλως δήω . καί μήv καί ὁ φαντασία πολύς περί ὁ σῶμα πάθημα ἀπεργάζομαι παρά αὐτός μόνος ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια · ἀεισχύνω γάρ τις φαντάζω ὁ αἰσχρός καί ἐρυθρός γίγνομαι , καί φοβέω δεινός τις ἔννοια λαμβάνω καί χρώς ὁ σῶμα ἀποφράζω . καί ὁ μέν πάθος περί ὁ σῶμα , αἴτιος δέ οὗτος ὁ φάντασμα , οὐ ὅς καί μοχλεία χράω , ἀλλά ὁ πάρειμι μόνος ενεργώ . ἔτι δέ αὖος κατά ὁ θεολόγος εἰμί τις καί ἀγαθός ἐγώ δύναμις χράω δραστήριος φαντασία καί ἅμα ὁ γίγνομαι ποιητικός , ὅς εἄν ἐθέλω , καί ὁ