proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0188.2
αὐτοῦ ἰγ μονάσιν , τὸ δὲ ἑπτακαιδέκατον τοῦ σμγ πλειόνων ἐστὶν ἢ ἰγ μονάδων . πολλῷ ἄρα μᾶλλον ὁ τοῦ λείμματος λόγος ἐλάσσων ἐστὶ τοῦ ἡμιτονίου διαστήματος , ὥστε καὶ ὁ λοιπὸς εἰς τὸν τόνον , ὅς ἐστι τῆς ἀποτομῆς λόγος , ἐξ ἀνάγκης ἡμιτονίου μείζων ἐστίν . ἔτι δὲ καὶ οὕτως δεικτέον · ἐκκεῖσθῶσαν δὲ σνς καὶ σμγ , καὶ εἰλήφθωσαν τρεῖς ἐξῆς ἐν τῷ τούτων λόγῳ · ὁ μὲν ἀπὸ σνς μυριάδες ἔξ καὶ , εφλς , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ σμγ μυριάδες πέντε καὶ , θμθ , ὁ δὲ ὑπ’ ἀμφοτέρων μυριάδες ἔξ καὶ , βσθ . οὗτοι δὴ οἱ τρεῖς ἀνὰ λόγον εἰσὶν ἐν τῷ λόγῳ τοῦ λείμματος , ὅπερ εἰ ἐστὶν ἡμιτόνιον , ἔσται ὁ τῶν ἄκρων λόγος τονιαῖος , εἰ δὲ μείζων ἡμιτονίου , καὶ ἐκεῖνος μείζων τόνου , εἰ δὲ ἐλάσσων , ἐλάσσων . ἀλλὰ μὴν ὁ ἐπόγδοος τῶν πέντε μυριάδων καὶ ἐνακισχιλίων τεσσαρακονταεννέα ἐστὶν ὁ τῶν ἔξ μυριάδων καὶ ἐξακισχιλίων τετρακοσίων τριάκοντα <καὶ ὀγδοόν> , μείζων δὲ οὗτος τοῦ μείζονος . δείκνυται δὲ καὶ ἄλλως ἐκ τριτῶν , ὅτι οὐ διαρεῖται ὁ τόνος εἰς δύο ἴσα τοῦτον ἔχοντα τὸν λόγον , ὃν ὁ σνς πρὸς σμγ · ἐὰν γὰρ τοῦ σμγ τὸ ὀγδοὸν λάβωμεν , ὅπερ ἐστὶ λ καὶ δ’ καὶ η’ , καὶ ταῦτα συνθῶμεν αὐτῷ , ποιήσομεν τὸν σογ δ’ η’ πρὸς τὸν σμγ λόγον ἔχοντα ἐπόγδοον . ἀλλ’ ὁρῶς , ὅτι ὁ σνς πρὸς τὸν σμγ ἐλάσσονα ἔχει λόγον ἢ πρὸς τὸν σνς ὁ σογ δ’ η’ · ὁ μὲν γὰρ σνς ἔχει πρὸς τὸν σμγ λόγον ἐπιμερῆ ὑπερέχων αὐτοῦ δέκα καὶ τρισὶ διακοσιοστοτεσσαρακοστοτρίτοις , ὁ δὲ σογ καὶ τέταρτον καὶ ὀγδοὸν τοῦ σνς ὑπερέχει διακοσιοστοπεντηκοστοέκτοις δέκα καὶ ἑπτὰ καὶ τετάρτῳ καὶ ὀγδόῳ · μείζων δὲ ὁ ἑπτακαιδέκα τισὶ καὶ πρὸς ὑπερέχων τοῦ τριςκαιδέκα τισὶν ὑπερέχοντος κατὰ τὸν λόγον τῆς ὑπεροχῆς . οὐκ ἄρα εἰς ἴσα διήρηται ὁ τόνος , ἀλλὰ τὸ μὲν ἐστὶ λείμμα , ὡς καὶ ὁ Πλάτων ἐκάλεσε , τὸ δὲ ἀποτομή ,
Lemmas: αὐτός ιγʹ μόνος , ὁ δέ ἑπτακαιδέκατος ὁ σμγʹ πλείων εἰμί ἢ ιγʹ μόνος . πολύς ἄρα μᾶλλον ὁ ὁ λεῖμμα λόγος μικρός εἰμί ὁ ἡμιτόνιον διάστημα , ὥστε καί ὁ λοιπός εἰς ὁ τόνος , ὅς εἰμί ὁ ἀποτομεύς λόγος , ἐκ ἀνάγκη ἡμιτόνιον μείζων εἰμί . ἔτι δέ καί οὕτως δεικτέος · ἐκκεῖσθῶσαν δέ σνςʹ καί σμγʹ , καί λαμβάνω τρεῖς ἑξῆς ἐν ὁ οὗτος λόγος · ὁ μέν ἀπό σνςʹ μυριάς ἐκ καί , εφλς , ὁ δέ ἀπό ὁ σμγʹ μυριάς πέντε καί , θμθ , ὁ δέ ὑπό ἀμφότερος μυριάς ἐκ καί , βσθʹ . οὗτος δή ὁ τρεῖς ἀνά λόγος εἰμί ἐν ὁ λόγος ὁ λεῖμμα , ὅσπερ εἰμί εἰμί ἡμιτόνιον , εἰμί ὁ ὁ ἄκρος λόγος τονιαῖος , εἰμί δέ μείζων ἡμιτόνιον , καί ἐκεῖνος μείζων τόνος , εἰμί δέ μικρός , μικρός . ἀλλά μήv ὁ ἐπόγδοος ὁ πέντε μυριάς καί ἐνακισχίλιοι τεσσαρακονταεννέα εἰμί ὁ ὁ ἐκ μυριάς καί ἐξακισχιλίων τετρακόσιοι τριάκοντα καί ὀγδοόν> , μείζων δέ οὗτος ὁ μείζων . δείκνυμι δέ καί ἄλλως ἐκ τρίτος , ὅτι οὖον διαίρω ὁ τόνος εἰς δύο ἴσος οὗτος ἔχω ὁ λόγος , ὅς ὁ σνςʹ πρός σμγʹ · ἐάν γάρ ὁ σμγʹ ὁ ὄγδοος λαμβάνω , ὅσπερ εἰμί λ καί δέ καί ἤ , καί οὗτος συντίθημι αὐτός , ποιέω ὁ σο δέ ἤ πρός ὁ σμγʹ λόγος ἔχω ἐπόγδοος . ἀλλά ὁράω , ὅτι ὁ σνςʹ πρός ὁ σμγʹ μικρός ἔχω λόγος ἢ πρός ὁ σνςʹ ὁ σο δέ ἤ · ὁ μέν γάρ σνςʹ ἔχω πρός ὁ σμγʹ λόγος ἐπιμερής ὑπερέχω αὐτός δέκα καί τρεῖς διακοσιοστοτεσσαρακοστοτριτος , ὁ δέ σο καί τέταρτος καί ὄγδοος ὁ σνςʹ ὑπερέχω διακοσιοστοπεντηκοστοεκτος δέκα καί ἑπτά καί τέταρτος καί ὄγδοος · μείζων δέ ὁ ἑπτακαίδεκα τις καί πρός ὑπερέχω ὁ τριςκαιδέκα τις ὑπερέχω κατά ὁ λόγος ὁ ὑπεροχή . οὐ ἄρα εἰς ἴσος διαιρέω ὁ τόνος , ἀλλά ὁ μέν εἰμί λεῖμμα , ὡς καί ὁ Πλάτων καλέω , ὁ δέ ἀποτομή ,