proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0121.2
μειζόνως ὑπάρχει τοῦτο τῷ νῷ · ἑαυτὸν ἄρα νοεῖ ὁ νοῦς . καὶ τοῦτο μὲν τῶν αὐτόθεν ἐστὶ γνωρίμων · ἐκεῖνο δὲ κατανοεῖν ἀξίον , ὅτι ψυχώσας τὸ πᾶν εὐθὺς καὶ ἀρετῆς αὐτῷ μεταδεδωκεν · ἅμα γὰρ τῇ μετουσίᾳ τῆς ψυχῆς καὶ ἡ τῆς 5 ἀρετῆς ἀποπλήρωσις παραγίνεται τῷ κατὰ φύσιν ἔχοντι , διότι καὶ ἡ μία τῶν ἀρετῶν αἰτία συντέτακται τῇ πηγῇ τῶν ψυχῶν , καὶ ἡ πρόοδος αὐτῆς συνέξευκται τῇ προόδῳ τῆς ψυχῆς · καὶ γὰρ τῆς ἀρετῆς ἄλλη μὲν ἡ ἔναια καὶ πρωτουχοὺς καὶ παντελής , ἄλλῃ δὲ ἡ ἐν τοῖς ἡγεμονικοῖς θεοῖς , 10 ἄλλῃ δὲ ἡ ἐν τοῖς ἀπολύτοις , ἄλλῃ δὲ ἡ ἐγκόσμιος , δι’ ἣν ὁ πᾶς κόσμος νόησιν τε ἄχραντον ἔχει καὶ ζωὴν ἀμείλικτον καὶ ἐνέργειαν εἰς ἑαυτὴν ἐπεστραμμένην καὶ ἀμιγῆ καθαρότητα τῶν ἐν αὐτῷ ζῴων . ἀπὸ δὴ τῆς ἀρετῆς ταύτης γίνεται Ε γνωρίμος ἑαυτῷ καὶ φίλος · προηγείται γὰρ ἡ γνώσις τῆς 15 οἰκειώσεως · καὶ ἐπεὶδὴ καὶ τὸ πᾶν ἔννουν τέ ἐστι ζῷον καὶ θεός , καθὸ μὲν ἔννουν ἐστίν , ἑαυτῷ γίνεται γνωρίμον , καθὸ δὲ θεός , ἑαυτῷ φίλον · τελειοτέρα γὰρ τῆς γνώσεως ἡ ἔνωσις . εἰ οὖν ἑαυτῷ γνωρίμον τὸ πᾶν , νοερόν ἐστι · τὸ γὰρ πρῶτως ἑαυτῷ γνωρίμον νοῦς ἐστιν · καὶ εἰ ἑαυτῷ φίλον , 20 ἤνωται , τὸ δὲ ἠνωμένον τεθέωται · τὸ γὰρ ἐν τὸ ἐπὶ τῷ νῷ ἔχεις οὖν πάλιν ἀρετὴν καὶ γνῶσιν ἑαυτοῦ καὶ φιλίαν ἐν τῷ κόσμῳ , τὴν μὲν ἀπὸ ψυχῆς , τὴν δὲ ἀπὸ νοῦ , τὴν δὲ θεόθεν ἐπ’ αὐτὸν καθήκονσαν . ὥστε εἰκότως καὶ ὁ Πλάτων ἐπήγγειν , ὅτι διὰ ταῦτα εὐδαίμονα θεὸν αὐ - 25 τὸν ἐγεννήσατο , ψυχώσας αὐτὸν καὶ ἑαυτῷ γνωρίμον ποιήσας καὶ πρὸς ἑαυτὸν φίλον ἀπεργασάμενος · ψυχῆς γὰρ παρουσίᾳ καὶ νοῦ μετουσίᾳ καὶ ἐνώσεως ὑποδοχῇ θεὸν ἀποτελεῖ τὸ πᾶν . καὶ οὕτος ἦν ὁ ποτὲ ἐσόμενος θεὸς ὁ νῦν τῷ λόγῳ συμπεπληρωμένος , ἀπόπαν ἐψυχωμένος , νενοωμένος , 30 ἠνωμένος · ἡ δὲ ἔνωσις παρῆν μὲν αὐτῷ καὶ κατὰ τὸν τῆς F ἀναλογίας δεσμόν , πολλῷ δὲ πλεῖον ἀπὸ τῆς μιᾶς ψυχῆς καὶ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς νοῦ · διὰ γὰρ τούτων μείζους οἱ δεσμοὶ καὶ
Lemmas: μέγας ὑπάρχω οὗτος ὁ νάω · ἑαυτοῦ ἄρα νοέω ὁ νόος . καί οὗτος μέν ὁ αὐτόθεν εἰμί γνώριμος · ἐκεῖνος δέ κατανοέω ἄξιος , ὅτι ψυχόω ὁ πᾶς εὐθύς καί ἀρετή αὐτός μεταδίδωμι · ἅμα γάρ ὁ μετουσία ὁ Ψυχή καί ὁ ὁ 5 ἀρετή ἀποπλήρωσις παραγίγνομαι ὁ κατά φύσις ἔχω , διότι καί ὁ εἷς ὁ ἀρετή αἰτία συντάσσω ὁ πηγή ὁ Ψυχή , καί ὁ πρόοδος αὐτός συσκευάζω ὁ πρόοδος ὁ Ψυχή · καί γάρ ὁ ἀρετή ἄλλος μέν ὁ ἔναια καί πρωτουχοὺς καί παντελής , ἄλλος δέ ὁ ἐν ὁ ἡγεμονικός θεός , 10 ἄλλος δέ ὁ ἐν ὁ ἀπόλυτος , ἄλλος δέ ὁ ἐγκόσμιος , διά ὅς ὁ πᾶς κόσμος νόησις τε ἄχραντος ἔχω καί ζωή ἀμείλικτος καί ἐνέργεια εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί ἀμιγής καθαρότης ὁ ἐν αὐτός ζῷον . ἀπό δή ὁ ἀρετή οὗτος γίγνομαι Ε γνώριμος ἑαυτοῦ καί φίλος · προηγέομαι γάρ ὁ γνῶσις ὁ 15 οἰκείωσις · καί ἐπειδή καί ὁ πᾶς ἔννους τε εἰμί ζῷον καί θεός , καθό μέν ἔννους εἰμί , ἑαυτοῦ γίγνομαι γνώριμος , καθό δέ θεός , ἑαυτοῦ φίλος · τέλειος γάρ ὁ γνῶσις ὁ ἕνωσις . εἰμί οὖν ἑαυτοῦ γνώριμος ὁ πᾶς , νοερός εἰμί · ὁ γάρ πρῶτος ἑαυτοῦ γνώριμος νόος εἰμί · καί εἰμί ἑαυτοῦ φίλος , 20 ἑνόω , ὁ δέ ἀνοέω θεάομαι · ὁ γάρ ἐν ὁ ἐπί ὁ νάω ἔχω οὖν πάλιν ἀρετή καί γνῶσις ἑαυτοῦ καί φίλιος ἐν ὁ κόσμος , ὁ μέν ἀπό Ψυχή , ὁ δέ ἀπό νόος , ὁ δέ θεόθεν ἐπί αὐτός καθήκω . ὥστε εἰκότως καί ὁ Πλάτων ἐπάγω , ὅτι διά οὗτος εὐδαίμων θεός αὖος - 25 ὁ γεννάω , ψυχόω αὐτός καί ἑαυτοῦ γνώριμος ποιέω καί πρός ἑαυτοῦ φίλος ἀπεργάζομαι · Ψυχή γάρ παρουσία καί νόος μετουσία καί ένωση ὑποδοχή θεός ἀποτελέω ὁ πᾶς . καί οὗτος εἰμί ὁ ποτέ εἰμί θεός ὁ νῦν ὁ λόγος συμπληρόω , ἀπόπαν ψυχόω , νοέω , 30 ἡνωμένος · ὁ δέ ἕνωσις πάρειμι μέν αὐτός καί κατά ὁ ὁ F ἀναλογία δεσμός , πολύς δέ πλείων ἀπό ὁ εἷς Ψυχή καί ἀπό ὁ εἷς νόος · διά γάρ οὗτος μείζων ὁ δεσμός καί