proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0257.2
Ἐπεταὶ δόσις , τελειουργὸς οὖσα τῶν θνητῶν . διὰ δὲ ταύτην καὶ τὰ φυτὰ πάντα παραγοῦσι , τῶν τιμιωτέρων ἕνεκα ταῦτα ὑποσῆσαντες · πολλοῦ ἄρα δεῖ τὴν ζωοφαγίαν ὁ δημιουργὸς ἀποδέχεσθαι , ὅς γε μετὰ τὴν τῶν ζῴων ἀπάντων γέννησιν τὴν τροφὴν ἀποτίκτειν αὐτοῖς παρακελεύεται . τελευταῖά δὲ Β καλῶς ἡ δημιουργία τῶν νέων θεῶν κατὰ τὴν τοῦ πατρὸς βούλησιν εἰς τὴν παλιγγενεσίαν · τὸ γὰρ ‘τὰ φθίνοντα δέχεσθαι πάλιν’ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τὸ τὴν γένεσιν ἀνανεῦν καὶ τὴν φθορὰν ἐπανάγειν εἰς τὴν γένεσιν · διὰ γὰρ τοῦτο καὶ οὐδὲν εἰς τὸ μηδαμῶς ὧν ὅλον ἄπεισιν , ὅτι δὴ οἱ προεστῶτες θεοὶ τῆς γενέσεως συνάπτουσι ταῖς ἑαυτῶν περιόδοις τὰς τῆς γενέσεως μεταβολὰς καὶ συνεχῆ ποιοῦσι τὴν φθορὰν τῇ γενέσει , τὸ μὴ ὧν τῆς φθορᾶς εἰδοποιοῦντες καὶ τὴν στέρησιν εἰς μορφὴν περιάγοντες . ἐν τοῖς νέοις ἄρα θεοῖς καὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς δημιουργίαν τῶν θνητῶν καὶ τὴν τῆς παλιγγενεσίας αἰτίαν ὁ δημιουργὸς ἐνέθηκεν , ὥσπερ ἀπάντων τῶν ἐγκοσμίων ἐν τῇ μονάδι τῶν νέων θεῶν , ἣν καὶ αὐτὴν νέον θεὸν προσηγόρευσεν Ὀρφεύς [ frg . 206 . 191 ] . ὁρᾷς οὖν , ὅπως καὶ ἐνοποιοῦς αὐτοὺς καὶ θεωτικὰς δυνάμεις ἐνδεδωκε θεοὺς θεῶν ἀποκαλέσας , καὶ συνεκτικὰς καὶ μονίμους διὰ τῆς τοῦ λυτοῦ καὶ ἀλύτου μεσότητος καὶ γνωστικὰς διὰ τῆς μαθήσεως καὶ τελειωτικὰς διὰ τοῦ τελειοῦν τὸν κόσμον ταῖς προσθήκαις τῶν θνητῶν καὶ δημιουργικὰς διὰ τῆς δημιουργικῆς κινητικὰς καὶ ἀφομοιωτικὰς διὰ τῆς μιμήσεως τοῦ πατρὸς , καὶ πάλιν , εἰ βούλει λέγειν , Ἡφαιστιακὰς μὲν διὰ τῆς κατὰ φύσιν ἐνεργείας , Ἀθηναϊκὰς δὲ διὰ τῆς τοῦ προσυφαίνειν τῷ ἀθανάτῳ τὸ θνητὸν παρακελεύσεως , Δημητριακὰς δὲ καὶ Κοριακὰς διὰ τοῦ γεννᾶν καὶ τρέφειν , Τιτανικὰς δὲ διὰ τοῦ θνητὰ καὶ ἐπίκηρα παράγειν , Διονυσιακὰς δὲ διὰ τῆς παλιγγενεσίας · ἄ γὰρ γεννώσι , φθίνοντα δέχονται πάλιν εἰς τὰς ὁλότητας αὐτῶν ἀναπέμποντες καὶ ἕκαστα τοῖς οἰκείοις διανέμοντες καὶ ἐκ τούτων ἄλλα πάλιν λαμβάνοντες καὶ συντιθέντες εἰς ἄλλων γενέσεις · πάντα γὰρ
Lemmas: ἕπω δόσις , τελειουργός εἰμί ὁ θνητός . διά δέ οὗτος καί ὁ φυτόν πᾶς παράγω , ὁ τίμιος ἕνεκα οὗτος ὑποσσαίνω · πολύς ἄρα δεῖ ὁ ζῳοφαγία ὁ δημιουργός ἀποδέχομαι , ὅς γε μετά ὁ ὁ ζῷον ἀπαντάω γέννησις ὁ τροφή ἀποτίκτω αὐτός παρακελεύομαι . τελευταῖος δέ Β καλῶς ὁ δημιουργία ὁ νέος θεός κατά ὁ ὁ πατήρ βούλησις εἰς ὁ παλιγγενεσία · ὁ γάρ τάτος φθίω δέχομαι παλίνη οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ ὁ γένεσις ἀνανεύω καί ὁ φθορά ἐπανάγω εἰς ὁ γένεσις · διά γάρ οὗτος καί οὐδείς εἰς ὁ μηδαμῶς ὅς ὅλος ἄπειμι , ὅτι δή ὁ προίστημι θεός ὁ γένεσις συνάπτω ὁ ἑαυτοῦ περίοδος ὁ ὁ γένεσις μεταβολή καί συνεχής ποιέω ὁ φθορά ὁ γένεσις , ὁ μή ὅς ὁ φθορά εἰδοποιέω καί ὁ στέρησις εἰς μορφή περιάγω . ἐν ὁ νέος ἄρα θεός καί ὁ ἐκ ἀρχή δημιουργία ὁ θνητός καί ὁ ὁ παλιγγενεσία αἴτιος ὁ δημιουργός ἐντίθημι , ὥσπερ ἀπαντάω ὁ ἐγκόσμιος ἐν ὁ μόνος ὁ νέος θεός , ὅς καί αὐτός νέος θεός προσαγορεύω Ὀρφεύς [ frg . 206 . 191 ] . ὁράω οὖν , ὅπως καί ενοποιός αὐτός καί θεωτικός δύναμις ἐνδίδωμι θεός θεός ἀποκαλέω , καί συνεκτικός καί μόνιμος διά ὁ ὁ λυτός καί ἄλυτος μεσότης καί γνωστικός διά ὁ μάθησις καί τελειωτικός διά ὁ τελειόω ὁ κόσμος ὁ προσθήκη ὁ θνητός καί δημιουργικός διά ὁ δημιουργικός κινητικός καί ἀφομοιωτικός διά ὁ μίμησις ὁ πατήρ , καί πάλιν , εἰμί βούλομαι λέγω , Ἡφαιστιακός μέν διά ὁ κατά φύσις ἐνέργεια , Ἀθηναϊκός δέ διά ὁ ὁ προσυφαίνω ὁ ἀθάνατος ὁ θνητός παρακέλευσις , Δημητριακός δέ καί κοριακη διά ὁ γεννάω καί τρέφω , Τιτανικός δέ διά ὁ θνητός καί ἐπικηρος παράγω , διονυσιακός δέ διά ὁ παλιγγενεσία · ὅς γάρ γεννάω , φθίω δέχομαι πάλιν εἰς ὁ ολότητα αὐτός ἀναπέμπω καί ἕκαστος ὁ οἰκέω διανέμω καί ἐκ οὗτος ἄλλος πάλιν λαμβάνω καί συντίθημι εἰς ἄλλος γένεσις · πᾶς γάρ