proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0090.2
Ὡς ἄρα αὐτοὺς δεῖ φύλακας εἶναι μόνον τῆς πόλεως , εἴ τε τις ἐξωθεν ἢ καὶ τῶν ἐνδοθεν ἴοι κακουργήσων , δικάζοντας μὲν πρᾶως τοῖς ἀρχομένοις ὑπ’ αὐτῶν καὶ φύσει φίλοις οὖσι , χαλεποὺς δὲ ἐν ταῖς μάχαις τοῖς ἐντυγχάνουσι τῶν ἐχθρῶν γιγνομένους [ 17D 18A . cf . rep . III 415Dss II 375BC ] . Ἐν οἷς βούλεται τοὺς φύλακας καὶ ἐπικοῦρους δικαστάς μὲν εἶναι τῶν ἐνδον , εἴ τις κακουργοῖν τὴν πόλιν , ἀγωνιστὰς δὲ πρὸς τοὺς ἔξω , τρόπον μὲν ἄλλον τοὺς ἐπικοῦρους , τρόπον δὲ ἄλλον τοὺς φύλακας , ὡς εἴρηται πρότερον [ p . 35 , 1ss ] . τὸ δὲ εἶναι φύλακας μόνον οὐκ ἔστι τῆς δυνάμεως ἐλάττωσις · οὐδὲ γὰρ ὅταν ἐπὶ τοῦ πρώτου λέγωμεν , ὅτι ἐν μόνον ἐστίν , ἐλαττοῦμεν αὐτὸ καὶ εἰς στενὸν κομιδῇ κατακλείομεν · οὐδὲ γὰρ τὸ ἄριστον ἔχον μόνον ἡλάττωται κατὰ τοῦτο , πᾶσα δὲ τοῦναντίον τῷ τοιούτῳ πρόσθεσις ἐλάττωσίς ἐστιν · ὥστε τὸ μὴ μόνον ἐπὶ τούτων ἐλαττοῖ τὸ ὅλον , οὐ τὸ μόνον · ὅσῳ γὰρ ἂν πλεονάσης , τοσούτῳ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐλαττοῖς . ταῦτα μὲν οὖν τοιαῦτα . Πάλιν δὲ ὅπως ἐν τοῖς ὅλοις θεασώμεθα τὰ νῦν λεγόμενα , σκοπεῖν χρή . τί γὰρ ἐξωθεν ἐν τῷ παντί ; πῶς δὲ οὐ πάντα περιέχει τὸ πᾶν ; ἢ τὸ κακὸν καὶ ἐν τῷ κόσμῳ διχῶς ὑφῆσθην , ἐν τε ψυχαῖς καὶ ἐν σώμασι , καὶ δεῖ τοὺς ἀναιροῦντας τὴν πλημμελείαν καὶ ἀταξίαν ἐκ τοῦ παντὸς τὴν μὲν δίκην ἐπὶ τὰς ψυχὰς διατείνειν καὶ τὸ μέτρον , ἀνταγωνίζεσθαι δὲ πρὸς τὸ ἄστατον τῆς ὕλης · αἱ μὲν γὰρ φύσει τῷ νοητῷ προσήκουνσι , διὸ καὶ λέγοντο ἂν ἐνδοθεν καὶ ἐκ [ τοῦ ] παντὸς εἶναι τοῦ νοητοῦ πλάτους , τὰ δὲ ἄνυλα ὄντα καὶ πόρρω τῶν θεῶν ὀδυεῖά πως αὐτῶν ἐστι καὶ ξένα καὶ ἐξωθεν · διὸ καὶ ἐκείναις μὲν ὡς φύσει φίλαις οἱ τῆς δίκης ἀποπληρωταὶ χρῶνται πρᾶως , χαλεποὶ δὲ εἰσι τοῖς τῶν σωμάτων πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως
Lemmas: ὡς ἄρα αὐτός δεῖ φύλαξ εἰμί μόνος ὁ πόλις , εἰμί τε τις ἐξωθεν ἢ καί ὁ ἔνδοθεν ἔρχομαι κακουργέω , δικάζω μέν πρᾶος ὁ ἄρχω ὑπό αὐτός καί φύσις φίλος εἰμί , χαλεπός δέ ἐν ὁ μάχη ὁ ἐντυγχάνω ὁ ἐχθρός γίγνομαι [ 17D 18A . cf . rep . III 415Dss II 375BC ] . ἐν ὅς βούλομαι ὁ φύλαξ καί ἐπίκουρος δικαστής μέν εἰμί ὁ ἔνδον , εἰμί τις κακοῦργος ὁ πόλις , ἀγωνιστής δέ πρός ὁ ἔξω , τρόπος μέν ἄλλος ὁ ἐπίκουρος , τρόπος δέ ἄλλος ὁ φύλαξ , ὡς εἴρω πρότερος [ p . 35 , 1ss ] . ὁ δέ εἰμί φύλαξ μόνος οὐ εἰμί ὁ δύναμις ἐλάττωσις · οὐδέ γάρ ὅταν ἐπί ὁ πρῶτος λέγω , ὅτι ἐν μόνος εἰμί , ἐλαττόω αὐτός καί εἰς στενός κομιδή κατακλείω · οὐδέ γάρ ὁ ἀγαθός ἔχω μόνος ἐλασσόω κατά οὗτος , πᾶς δέ τουναντίον ὁ τοιοῦτος πρόσθεσις ἐλάττωσις εἰμί · ὥστε ὁ μή μόνος ἐπί οὗτος ἐλασσόω ὁ ὅλος , οὖον ὁ μόνος · ὅσος γάρ εἄν πλεονάζω , τοσοῦτος ὁ ἐκ ἀρχή ἐλαττόω . οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος . πάλιν δέ ὅπως ἐν ὁ ὅλος θεάομαι ὁ νῦν λέγω , σκοπέω χρή . τίς γάρ ἐξωθεν ἐν ὁ πᾶς ; πῶς δέ οὖον πᾶς περιέχω ὁ πᾶς ; ἢ ὁ κακός καί ἐν ὁ κόσμος διχῶς ὑφίημι , ἐν τε Ψυχή καί ἐν σῶμα , καί δεῖ ὁ ἀναιρέω ὁ πλημμέλεια καί ἀταξία ἐκ ὁ πᾶς ὁ μέν δίκη ἐπί ὁ ψυχή διατείνω καί ὁ μέτρον , ἀνταγωνίζομαι δέ πρός ὁ ἄστατος ὁ ὕλη · ὁ μέν γάρ φύσις ὁ νοητός προσήκω , διό καί λέγω εἄν ἔνδοθεν καί ἐκ [ ὁ ] πᾶς εἰμί ὁ νοητός πλάτος , ὁ δέ ἄνυλα εἰμί καί πόρρω ὁ θεός ὀδυεῖά πως αὐτός εἰμί καί ξένος καί ἐξωθεν · διό καί ἐκεῖνος μέν ὡς φύσις φίλος ὁ ὁ δίκη ἀποπληρωτής χράω πρᾶος , χαλεπός δέ εἰμί ὁ ὁ σῶμα πλημμελής καί ἄτακτος