proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0086.2
Ἄρ’ οὖν οὐ τὸ τῶν γεωργῶν ὅσαι τε ἄλλαι τέχναι πρῶτον ἐν αὐτῇ χωρὶς διειλόμεθα ἀπὸ τοῦ γένους τοῦ τῶν προπολεμησόντων ; [ 17 C . cf . rep . II 369 Dss ] Ὁ περὶ τῆς πολιτείας λόγος καὶ ἡ τῶν ἐν αὐτῇ γενῶν συννεπειραμένη καὶ σύντομος ἀνακεφαλαίωσις εἰς τὴν ὅλην συντελεῖ τῆς κοσμικῆς δημιουργίας παράδοσιν · ἔξεστι γὰρ ἀπὸ τούτων ὡς εἰκόνων ἐπὶ τὰ ὅλα ἀνατρέχειν . καὶ δὴ καὶ αὐτὸ τοῦτο διαφερόντως οἱ Πυθαγόρειοι μετήσθασαν , ἀπὸ τῶν ἀναλογιῶν τὰς ὁμοιότητας τῶν ὄντων θηρεύοντες καὶ ἀπὸ τῶν εἰκόνων ἐπὶ τὰ παραδείγματα μεταβαίνοντες . ὁ δὴ καὶ νῦν ὁ Πλάτων ἐργάζεται , πρὸ ὀδοῦ τὰ ἐν τῷ παντὶ δεικνύων ἡμῖν ἐν ταῖς ἀνθρωπίαις ζωαῖς καὶ διδούς θεωρεῖν . καὶ οὐ θαυμαστόν · καὶ γὰρ αἱ τῶν σπουδαίων πολιτεῖαι πρὸς τὴν οὐράνιον ὁμοιοῦνται διακόσμῃσιν . δεῖ δὴ οὖν καὶ ἡμᾶς ἐπὶ τὰ ὅλα τὰς νῦν λεγομένας εἰκόνας ἀναφέρειν , καὶ πρῶτον τὸ περὶ τῆς τῶν γενῶν διαιρέσεως . αὕτη τε γὰρ ἡ τομὴ τῶν γενῶν μιμεῖται τὴν ἐν τῷ κόσμῳ δημιουργικὴν διαίρεσιν , καθ’ ἣν οὔτε τὰ ἀσώματα μεταβάλλειν δυνατόν εἰς τὴν τῶν σωμάτων φύσιν οὔτε τὰ σώματα τῆς ἑαυτῶν οὐσίας ἐξίσταται πρὸς τὴν ἀσωματον ὑπόστασιν , καθ’ ἣν καὶ τὰ θνητὰ μένει θνητὰ καὶ τὰ ἀθάνατα διαιωνίως ἕστηκεν ἀνέκλειπτα , καὶ αἱ διάφοροι τάξεις αὐτῶν ἔχουσι προὔρεστόσας ἐν τοῖς ὅλοις τὰς παραδειγματικὰς αἰτίας · εἰ γὰρ ἐθέλοις πᾶσαν μὲν τὴν πόλιν ἀνάλογον τῷ παντὶ κόσμῳ τάττειν — οὐ γὰρ πον μικρὸς μὲν κόσμος ὁ ἄνθρωπος , οὐχὶ δὲ μικρὸς ἡ πόλις κόσμος — τεμεῖν δὲ εἰς δύο πᾶσαν αὐτὴν τῇ τε ἄνω πόλει καὶ τῇ κάτω , καὶ τὴν μὲν τῷ οὐρανῷ , τὴν δὲ τῇ γενέσει προσοικειῶσαι , πάντως ἂν εὐροῖς ὁικυίαν τὴν ἀναλογίαν · ἐπεὶ καὶ κατὰ τὴν εἰς τρία τομὴν λάβοις ἂν ἐν μὲν πόλει τὸ θητικόν , τὸ πολεμικόν , τὸ φυλακικόν , ἐν δὲ ψυχῇ τὸ ἐπιθυμητικόν , ὁ δὴ τὰς χρείας ἐκπορίζει τοῦ σώματος , τὸ θυμικόν , ὁ πᾶν τὸ
Lemmas: ἄρα οὖν οὖον ὁ ὁ γεωργός ὅσος τε ἄλλος τέχνη πρῶτος ἐν αὐτός Χωρὶς διαιρέω ἀπό ὁ γένος ὁ ὁ προπολεμέω ; [ 17 C . cf . rep . II 369 Dss ] ὁ περί ὁ πολιτεία λόγος καί ὁ ὁ ἐν αὐτός γένος συννεπειραμένη καί σύντομος ἀνακεφαλαίωσις εἰς ὁ ὅλος συντελής ὁ κοσμικός δημιουργία παράδοσις · ἔξεστι γάρ ἀπό οὗτος ὡς εἰκών ἐπί ὁ ὅλος ἀνατρέχω . καί δή καί αὐτός οὗτος διαφερόντως ὁ Πυθαγόρειος μεθίημι , ἀπό ὁ ἀναλογία ὁ ὁμοιότης ὁ εἰμί θηρεύω καί ἀπό ὁ εἰκών ἐπί ὁ παράδειγμα μεταβαίνω . ὁ δή καί νῦν ὁ Πλάτων ἐργάζομαι , πρό οὐδός ὁ ἐν ὁ πᾶς δείκνυμι ἐγώ ἐν ὁ ἀνθρωπία ζωή καί δίδωμι θεωρέω . καί οὖον θαυμαστός · καί γάρ ὁ ὁ σπουδαῖος πολιτεία πρός ὁ οὐράνιος ὁμοιόω διακόσμησις . δεῖ δή οὖν καί ἐγώ ἐπί ὁ ὅλος ὁ νῦν λέγω εἰκών ἀναφέρω , καί πρῶτος ὁ περί ὁ ὁ γένος διαίρεσις . οὗτος τε γάρ ὁ τομή ὁ γένος μιμέομαι ὁ ἐν ὁ κόσμος δημιουργικός διαίρεσις , κατά ὅς οὔτε ὁ ἀσώματος μεταβάλλω δυνατός εἰς ὁ ὁ σῶμα φύσις οὔτε ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ἐξίστημι πρός ὁ ἀσώματος ὑπόστασις , κατά ὅς καί ὁ θνητός μένω θνητός καί ὁ ἀθάνατος διαιώνιος ἵστημι ἀνέκλειπτος , καί ὁ διάφορος τάξις αὐτός ἔχω προέρχομαι ἐν ὁ ὅλος ὁ παραδειγματικός αἴτιος · εἰμί γάρ ἐθέλω πᾶς μέν ὁ πόλις ἀνάλογος ὁ πᾶς κόσμος τάσσω — οὖον γάρ πως μικρός μέν κόσμος ὁ ἄνθρωπος , οὐ δέ μικρός ὁ πόλις κόσμος — τέμνω δέ εἰς δύο πᾶς αὐτός ὁ τε ἄνω πόλις καί ὁ κάτω , καί ὁ μέν ὁ οὐρανός , ὁ δέ ὁ γένεσις προσοικειόω , πάντως εἄν εὑρίσκω οικυεις ὁ ἀναλογία · ἐπεί καί κατά ὁ εἰς τρεῖς τομή λαμβάνω εἄν ἐν μέν πόλις ὁ θητικός , ὁ πολεμικός , ὁ φυλακικός , ἐν δέ Ψυχή ὁ ἐπιθυμητικός , ὁ δή ὁ χρεία ἐκπορίζω ὁ σῶμα , ὁ θυμικός , ὁ πᾶς ὁ