proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0066.2
γὰρ ὅλης φιλοσοφίας εἰς τε τὴν περὶ τῶν νοητῶν καὶ περὶ τῶν ἐγκοσμίων θεωρίαν διηρημένης , καὶ εἰκότως , ὅτι καὶ διπλὸς ὁ κόσμος , ὁ μὲν νοητός , ὁ δὲ αἰσθητός , ὡς ἔρει [ 30C ] καὶ αὐτὸς προειπών , ὁ μὲν Παρμενίδης τὴν περὶ τῶν νοητῶν πραγματείαν περιείληφεν , ὁ δὲ Τίμαιος τὴν τῶν ἐγκοσμίων · ὁ μὲν γὰρ ἀπάσας τὰς θείας τάξεις παραδίδωσιν , ὁ δὲ ἀπάσας τῶν ἐγκοσμίων τὰς προόδους · οὔτε δὲ ἐκεῖνος πάντη παραλείπει τὴν τῶν ἐν τῷ παντὶ θεωρίαν , οὔτε οὗτος τὴν τῶν νοητῶν , διότι καὶ τὰ αἰσθητὰ ἐν τοῖς νοητοῖς ἐστι παραδειγματικῶς καὶ τὰ νοητὰ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς εἰκονικῶς · πλεονάζει δὲ ὁ μὲν περὶ τὸ φυσικόν , ὁ δὲ περὶ τὸ θεολογικόν , οἰκείως τοῖς ἀνδράσιν , ἀφ’ ὧν ὀνοάζονται · Τιμαίῳ τε γὰρ τοιοῦτό τι γράμμα περὶ τῆς τοῦ παντὸς ἐγέγραπτο φύσεως , καὶ Παρμενίδῃ δὲ περὶ τῶν ὄντως ὄντων . ὁρθῶς ἄρα φησὶν ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος τὴν ὅλην τοῦ Πλάτωνος θεωρίαν ἐν τοῖς δύο τούτοις περιέχεσθαι διαλόγοις , Τιμαίῳ καὶ Παρμενίδῃ · πᾶσα γὰρ ἡ περὶ τῶν ἐγκοσμίων καὶ ὑπερκοσμίων πραγματεία τέλος ἔχει τὸ ἄριστον ἐν αὐτοῖς , καὶ οὐδεμία τάξις τῶν ὄντων ἀδιερμηνήτως παραλείπεται . φανερὸν δ’ ἂν τοῖς μὴ παρέργως ἐντυχάνουσι καὶ ὁ τῆς πραγματείας τρόπος τοῦ Τιμαίου πρὸς τὸν Παρμενίδην ὁμοιότατος · ὡς γὰρ ὁ Τίμαιος πάντων τῶν ἐν τῷ κόσμῳ τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὸν πρῶτιστον ἀνάγει δημιουργόν , οὕτως ὁ Παρμενίδης τῶν ὄντων ἀπάντων τὴν πρόδοον ἐξάπτει τοῦ ἑνός · καὶ ὁ μὲν ἢ μετέχει πάντα τῆς δημιουργικῆς προνοίας παραδίδωσιν , ὁ δὲ ἢ τῆς ἐνοειδοῦς ὑπάρξεως τὰ ὄντα μετείληφεν · ἐπὶ δὲ ὡςπερ ὁ Τίμαιος πρὸ τῆς φυσιολογίας τὴν δι’ εἰκόνων προτείνει θεωρίαν τῶν ἐγκοσμίων , οὕτως ὁ Παρμενίδης τὴν περὶ τῶν εἰδῶν τῶν ἀύλων ἀνακινεῖ ζήτησιν πρὸ τῆς θεολογίας · καὶ γὰρ δεῖ γυμνασάμενον μὲν ἐν τοῖς περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας λόγοις εἰς τὴν τοῦ παντὸς ἀνάγεσθαι κατανόησιν , ἀθλήσαντα δὲ ἐν ταῖς συντόνοις περὶ τῶν εἰδῶν ἀπορίαις
Lemmas: γάρ ὅλος φιλοσοφία εἰς τε ὁ περί ὁ νοητός καί περί ὁ ἐγκόσμιος θεωρία διαιρεμένος , καί εἰκότως , ὅτι καί διπλός ὁ κόσμος , ὁ μέν νοητός , ὁ δέ αἰσθητός , ὡς ἔρομαι [ 30C ] καί αὐτός προεῖπον , ὁ μέν Παρμενίδης ὁ περί ὁ νοητός πραγματεία περιλαμβάνω , ὁ δέ Τίμαιος ὁ ὁ ἐγκόσμιος · ὁ μέν γάρ ἅπας ὁ θεῖος τάξις παραδίδωμι , ὁ δέ ἅπας ὁ ἐγκόσμιος ὁ πρόοδος · οὔτε δέ ἐκεῖνος πάντῃ παραλείπω ὁ ὁ ἐν ὁ πᾶς θεωρία , οὔτε οὗτος ὁ ὁ νοητός , διότι καί ὁ αἰσθητός ἐν ὁ νοητός εἰμί παραδειγματικός καί ὁ νοητός ἐν ὁ αἰσθητός εἰκονικός · πλεονάζω δέ ὁ μέν περί ὁ φυσικός , ὁ δέ περί ὁ θεολογικός , οἰκεῖος ὁ ἀνήρ , ἀπό ὅς ὄνομαι · Τίμαιος τε γάρ τοιοῦτος τίς γράμμα περί ὁ ὁ πᾶς γράφω φύσις , καί Παρμενίδης δέ περί ὁ εἰμί εἰμί . ὀρθῶς ἄρα φημί ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος ὁ ὅλος ὁ Πλάτων θεωρία ἐν ὁ δύο οὗτος περιέχω διάλογος , Τίμαιος καί Παρμενίδης · πᾶς γάρ ὁ περί ὁ ἐγκόσμιος καί ὑπερκόσμιος πραγματεία τέλος ἔχω ὁ ἀγαθός ἐν αὐτός , καί οὐδείς τάξις ὁ εἰμί ἀδιερμηνήτως παραλείπω . φανερός δέ εἄν ὁ μή πάρεργον ἐντυχάνω καί ὁ ὁ πραγματεία τρόπος ὁ Τίμαιος πρός ὁ Παρμενίδης ὅμοιος · ὡς γάρ ὁ Τίμαιος πᾶς ὁ ἐν ὁ κόσμος ὁ αἴτιος ἐπί ὁ πρῶτος ἀνάγω δημιουργός , οὕτως ὁ Παρμενίδης ὁ εἰμί ἀπαντάω ὁ πρόδοον ἐξάπτω ὁ εἷς · καί ὁ μέν ἢ μετέχω πᾶς ὁ δημιουργικός πρόνοια παραδίδωμι , ὁ δέ ἢ ὁ ενοειδος ὕπαρξις ὁ εἰμί μεταλαμβάνω · ἐπί δέ ὡς ὁ Τίμαιος πρό ὁ φυσιολογία ὁ διά εἰκών προτείνω θεωρία ὁ ἐγκόσμιος , οὕτως ὁ Παρμενίδης ὁ περί ὁ εἶδος ὁ ἄυλος ἀνακινέω ζήτησις πρό ὁ θεολογία · καί γάρ δεῖ γυμνάζω μέν ἐν ὁ περί ὁ ἀγαθός πολιτεία λόγος εἰς ὁ ὁ πᾶς ἀνάγω κατανόησις , ἀθλέω δέ ἐν ὁ σύντονος περί ὁ εἶδος ἀπορία