proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0296.2
καὶ διὰ ταύτης γνώριμος ἡμῖν ἡ τοῦ ὄντος φύσις . πρὸς μὲν οὖν τὰς ἀπορίας διὰ τούτων ἀπαντησόμεθα . δεῖ δὲ ἐφιστάνειν , ὅπως προτείνων μὲν ἑαυτῷ τὰ προβλήματα ἕκαστον καὶ καταφατικῶς καὶ ἀποφατικῶς ἐδήλωσεν , ἀποκρινόμενος δὲ πρὸς ἕκαστον ἐπὶ μὲν τοῦ ἀεὶ ὄντος τὸ κατα - E φατικὸν μόνον παρέλαβεν , ἐπὶ δὲ τοῦ γιγνομένου καὶ τὸ ἀποφατικόν , προσθεὶς μὲν αὐτῷ καὶ τὸ ἀπολλύμενον , ἐξηγησάμενος δὲ καὶ τὸ ὅν δὲ οὐδέποτε διὰ τῆς εἰς τὸ ὄντως δὲ οὐδέποτε ὅν μεταλήψεως · ἐπεὶ γὰρ τὸ ὅν κατὰ τὸ εἶναι χαρακτηρίζεται μόνον , τὸ δὲ γιγνόμενον καὶ κατὰ τὸ μὴ εἶναι , τὸ μὲν ὁριζόμενος αὐτὸ μόνον παρέλαβεν , εἴπὼν κατὰ τὰ αὐτὰ ὄν , τὸ δὲ μετὰ τῆς ἀποφάσεως , οὐ τὴν ἀπόφασιν δὲ μόνην , ἐπειδὴ οἱ ὁρισμοὶ τῶν καταφάσεων εἰσι τὸ ὑπάρχον ἑκάστῳ σημαίνοντες . εἰ δὲ μὴ μόνον αὐτὸ γιγνόμενον , ἀλλὰ καὶ ἀπολλύμενον προσείρηκεν , οὐ θαυμαστόν · ὡς γὰρ τῷ ὄντι προσέθηκε τὸ κατὰ τὰ αὐτὰ εἶναι καὶ μὴ μόνον τὸ ἀεὶ εἶναι , οὕτως τῷ γιγνομένῳ τὸ ἀπολλύσθαι · τοῦτο γὰρ ὡς μὲν γινόμενον τοῦ ἀεὶ ὄντος ἕτερον , ὡς δὲ ἀπολλύμενον τοῦ κατὰ τὰ αὐτὰ ὄντος . οὐ γὰρ ἔστι τὸ γιγνόμενον καθόσον γιγνόμενόν ἐστι καὶ ἀπολλύμενον , ἑαυτὸ συνέχειν οὐ δυνάμενον · ἢν γὰρ ἂν καὶ ἑαυτὸ παραγείν δυνάμενον . ἕκαστον οὖν καθ’ ἑαυτὸ λαβόν , τὸ ὅν καὶ τὸ γιγνόμενον , εἶδε τὸ μὲν ὑπὲρ γένεσιν , τὸ δὲ ἀνώλε - F θρον οὐκ ὄν · ὡς ὅταν γε τῷ γιγνομένῳ προσγένηται τοῦ ὄντος ξυμφασίς , δύναται μένειν ὁπωσοῦν ἀεὶ γιγνόμενον . Φέρε δὴ καὶ ἑκάστην τῶν λέξεων αὐτὴν καθ’ αὐτὴν ἐπισκεψώμεθα δι’ ὧν συντιθῆναι τὰς ἀποδόσεις , καὶ πρώτην αὐτῶν τὴν νοῆσιν κατιδῶμεν , τῶν ποσαχῶς ἐστι λεγομένων , καὶ τὰς ὅλας αὐτῆς συλλογισώμεθα προόδους . πρώτη μὲν οὖν ἐστὶ νοῆσις ἢ νοητή , εἰς ταὐτὸν ἡκούσα τῷ νοητῷ καὶ οὐχ ἕτερον οὐδὲ παρὰ τὸ νοητόν , ἢ καὶ οὐσιώδης ἐστὶ
Lemmas: καί διά οὗτος γνώριμος ἐγώ ὁ ὁ εἰμί φύσις . πρός μέν οὖν ὁ ἀπορία διά οὗτος ἀπαντάω . δεῖ δέ ἐφιστάνω , ὅπως προτείνω μέν ἑαυτοῦ ὁ πρόβλημα ἕκαστος καί καταφατικός καί ἀποφατικός δηλόω , ἀποκρίνω δέ πρός ἕκαστος ἐπί μέν ὁ ἀεί εἰμί ὁ κατά - E φατικός μόνος παραλαμβάνω , ἐπί δέ ὁ γίγνομαι καί ὁ ἀποφατικός , προστίθημι μέν αὐτός καί ὁ ἀπόλλυμι , ἐξηγέομαι δέ καί ὁ ὅς δέ οὐδέποτε διά ὁ εἰς ὁ εἰμί δέ οὐδέποτε ὅς μετάληψις · ἐπεί γάρ ὁ ὅς κατά ὁ εἰμί χαρακτηρίζω μόνος , ὁ δέ γίγνομαι καί κατά ὁ μή εἰμί , ὁ μέν ὁρίζω αὐτός μόνος παραλαμβάνω , εἶπον κατά ὁ αὐτός εἰμί , ὁ δέ μετά ὁ ἀπόφασις , οὖον ὁ ἀπόφασις δέ μόνος , ἐπεί ὁ ὁρισμός ὁ κατάφασις εἰμί ὁ ὑπάρχω ἕκαστος σημαίνω . εἰμί δέ μή μόνος αὐτός γίγνομαι , ἀλλά καί ἀπόλλυμι προσφωνέω , οὖον θαυμαστός · ὡς γάρ ὁ εἰμί προστίθημι ὁ κατά ὁ αὐτός εἰμί καί μή μόνος ὁ ἀεί εἰμί , οὕτως ὁ γίγνομαι ὁ ἀπόλλυμι · οὗτος γάρ ὡς μέν γίγνομαι ὁ ἀεί εἰμί ἕτερος , ὡς δέ ἀπόλλυμι ὁ κατά ὁ αὐτός εἰμί . οὖον γάρ εἰμί ὁ γίγνομαι καθόσον γίγνομαι εἰμί καί ἀπόλλυμι , ἑαυτοῦ συνόχωκα οὖον δύναμαι · εἄν γάρ εἄν καί ἑαυτοῦ παράγω δύναμαι . ἕκαστος οὖν κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω , ὁ ὅς καί ὁ γίγνομαι , ὁράω ὁ μέν ὑπέρ γένεσις , ὁ δέ ἄνωλος - F θρῴσκω οὐ εἰμί · ὡς ὅταν γε ὁ γίγνομαι προσγίγνομαι ὁ εἰμί ξυμφασίς , δύναμαι μένω ὁπωσοῦν ἀεί γίγνομαι . φέρω δή καί ἕκαστος ὁ λέξις αὐτός κατά αὐτός ἐπισκοπέω διά ὅς συντίθημι ὁ ἀπόδοσις , καί πρῶτος αὐτός ὁ νόησις καθοράω , ὁ ποσαχῶς εἰμί λέγω , καί ὁ ὅλος αὐτός συλλογίζομαι πρόοδος . πρῶτος μέν οὖν εἰμί νόησις ἢ νοητός , εἰς αὐτός ἥκω ὁ νοητός καί οὐ ἕτερος οὐδέ παρά ὁ νοητός , ἢ καί οὐσιώδης εἰμί