proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0353.2
F θείαν , ὁ δὲ ἀφθονον μετάδοσιν τῶν λόγων . Πορφύριος δὲ φησιν , ὅτι πατὴρ μὲν ἐστὶν ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ γεννῶν τὸ ὅλον , ποιητὴς δὲ ὁ παρ’ ἄλλου τὴν ὕλην λαμβάνων · ὁθεν καὶ πατὴρ μὲν Ἀρίστων λέγεται Πλάτωνος ὡς ὅλου αἴτιος , ποιητὴς δὲ ὁ οἰκοδόμος τῆς οἰκίας ὡς οὐκ αὐτὸς τὴν ὕλην γεννῶν . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , δῆλον ὡς οὐκ ἔδει πατέρα λέγειν τὸν δημιουργόν , οὐχ ὑφιστάντα κατὰ τὸν Τίμαιον τὴν ὕλην · οὐ γὰρ λέγει τοῦτο σαφῶς [ 30 A ] ; μήποτε οὖν ὡς μὲν εἰδοποιὸς μᾶλλον ἐστὶ ποιητής · καὶ γὰρ ποιεῖν φα - 92 μεν πάντας τοὺς ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι τι παράγοντας · ὡς δὲ μετὰ ζωῆς παράγων ἂ παράγει , πατὴρ · ζῶν γὰρ εἰσὶν οἱ πατέρες αἴτιοι καὶ ζῶντων τινῶν καὶ προετικοὶ σπερμάτων μετὰ ζωῆς . τοῦτο μὲν οὖν τοιούτων . τὸ δὲ πᾶν τόδε σημαίνει μὲν καὶ τοὺς ὀγκοὺς τοὺς σωματικοὺς τὰς τε ὅλας σφαῖρας καὶ τὰ πληρώματα τὰ ἐκάστης , σημαίνει δὲ καὶ τὰς ἐποχουμένας τοῖς ὀγκοῖς δυνάμεις ζωτικὰς τε καὶ νοεράς , περιλαμβάνει γε μὴν καὶ αὐτοὺς πάντας τοὺς ἐγκοσμίους καὶ τὴν ὅλην τοῦ κόσμου θεότητα , περὶ ἣν πρόεισιν ὁ τῶν ἐγκοσμίων θεῶν ἀριθμός · ἢ τε οὖν μία θεότης καὶ ὁ εἰς νοῦς καὶ ἡ θεία ψυχὴ καὶ ὁ ὅλος ὀγκος μετὰ τοῦ συζυγοῦντος ἀριθμοῦ θείου τε καὶ νοεροῦ , ψυχικοῦ τε καὶ σωματοειδοῦς — ἐκάστη γὰρ μονὰς ἔχει σύστοιχον ἑαυτῇ πλήθος — ἀντὶ τοῦ παντὸς εἰλήφθω · ταῦτα γὰρ πάντα σημαίνει τὸ πᾶν . τάχα δὲ καὶ τὸ τόδε προσκείμενον τοῦ αἰσθητὸν εἶναι καὶ μερικὸν πῶς ἐστὶ σημαντικόν · τὸ μὲν γὰρ νοητὸν πᾶν οὐ τόδε , διότι πάντων ἐστὶ νοερῶν B εἰδῶν περιεκτικόν · τούτῳ δὲ ἀπ’ τῷ παντὶ καὶ τὸ τόδε προσήκει , φύσιν αἰσθητὴν λαχόντι καὶ ἔνυλον . τὸν τοίνυν δημιουργὸν τοῦδε τοῦ παντὸς εὑρεῖν ἔργον ἐστίν , ὡς φησιν · ἐπεὶδὴ γὰρ ἡ εὕρεσις , ἢ μὲν ἀπὸ τῶν πρώτων ἐστὶ προιοῦσα κατ’ ἐπιστήμην , ἢ δ’ ἀπὸ τῶν δευτέρων κατὰ ἀνάμνησιν ὀδεύουσα , τὴν μὲν ἀπὸ τῶν πρώτων εὕρεσιν
Lemmas: F θεῖος , ὁ δέ ἄφθονος μετάδοσις ὁ λόγος . Πορφύριος δέ φημί , ὅτι πατήρ μέν εἰμί ὁ ἀπό ἑαυτοῦ γεννάω ὁ ὅλος , ποιητής δέ ὁ παρά ἄλλος ὁ ὕλη λαμβάνω · ὅθεν καί πατήρ μέν Ἀρίστων λέγω Πλάτων ὡς ὅλος αἴτιος , ποιητής δέ ὁ οἰκοδόμος ὁ οἰκίον ὡς οὐ αὐτός ὁ ὕλη γεννάω . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , δῆλος ὡς οὐ ἐσθίω πατήρ λέγω ὁ δημιουργός , οὐ ὑφίστημι κατά ὁ Τίμαιον ὁ ὕλη · οὖον γάρ λέγω οὗτος σαφῶς [ 30 A ] ; μήποτε οὖν ὡς μέν εἰδοποιός μᾶλλον εἰμί ποιητής · καί γάρ ποιέω φάω - 92 μέν πᾶς ὁ ἀπό ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί τίς παράγω · ὡς δέ μετά ζωή παράγω ὅς παράγω , πατήρ · ζῶ γάρ εἰμί ὁ πατήρ αἴτιος καί ζῶ τις καί προετικός σπέρμα μετά ζωή . οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος . ὁ δέ πᾶς ὅδε σημαίνω μέν καί ὁ ὄγκος ὁ σωματικός ὁ τε ὅλος σφαῖρα καί ὁ πλήρωμα ὁ ἕκαστος , σημαίνω δέ καί ὁ ἐποχέομαι ὁ ὄγκος δύναμις ζωτικός τε καί νοερός , περιλαμβάνω γε μήv καί αὐτός πᾶς ὁ εγκόσμιος καί ὁ ὅλος ὁ κόσμος θεότης , περί ὅς πρόειμι ὁ ὁ ἐγκόσμιος θεός ἀριθμός · ἢ τε οὖν εἷς θεότης καί ὁ εἰς νόος καί ὁ θεῖος ψυχή καί ὁ ὅλος ὄγκος μετά ὁ συζυγέω ἀριθμός θεῖον τε καί νοερός , ψυχικός τε καί σωματοειδής — ἐκάδιος γάρ μονή ἔχω σύστοιχος ἑαυτοῦ πλήθος — ἀντί ὁ πᾶς λαμβάνω · οὗτος γάρ πᾶς σημαίνω ὁ πᾶς . τάχα δέ καί ὁ ὅδε πρόσκειμαι ὁ αἰσθητός εἰμί καί μερικός πῶς εἰμί σημαντικός · ὁ μέν γάρ νοητός πᾶς οὖον ὅδε , διότι πᾶς εἰμί νοερός B εἶδος περιεκτικός · οὗτος δέ ἀπό ὁ πᾶς καί ὁ ὅδε προσήκω , φύσις αἰσθητός λαγχάνω καί ἔνυλος . ὁ τοίνυν δημιουργός ὅδε ὁ πᾶς εὑρίσκω ἔργον εἰμί , ὡς φημί · ἐπειδή γάρ ὁ εὕρεσις , ἢ μέν ἀπό ὁ πρῶτος εἰμί προέρχομαι κατά ἐπιστήμη , ἢ δέ ἀπό ὁ δύο κατά ἀνάμνησις ὁδεύω , ὁ μέν ἀπό ὁ πρῶτος εὕρεσις