proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0075.1
τέρας . οὕτω καὶ τῶν ἀρετῶν ὁ μὲν τὰς μειζῶνς ἔχων ἔχει καὶ τὰς ἐλάττους , ὁ δὲ ταῖς ὑφεῖμέναις κοσμηθεὶς οὐ πάντως καὶ τῶν τελειοτέρων ἐπήβολος γέγονε . τί οὖν ἔτι θαυμαστόν , εἰ ὁ τῶν περὶ πολιτείας λόγων ἡκροαμένος ἀπολέλειπται τῆς περὶ τοῦ παντὸς ἀκροάσεως ; μᾶλλον δὲ πῶς οὐκ ἀναγκαῖον ἐν τοῖς βαθυτέροις τῶν λόγων ἐλάττους εἶναι τοὺς παρεπομένους ; πῶς δὲ οὐ Πυθαγόρειον τὸ διάφορα μέτρα τῶν ἀκροάσεων ἀφρισθαι ; καὶ γὰρ τῶν εἰς τὸ ὁμακόσιον φροούντων οἱ μὲν βαθυτέρων , οἱ δὲ ἐπιπολαιοτέρων ἤπτοντο δογμάτων . πῶς δὲ οὐ τῷ Πλάτωνι σύμφωνον ἀσθένειαν αἰτιασάμενῳ τῆς ἀπουσίας ; ἡ γὰρ ἀδυναμία τῆς ψυχῆς πρὸς τὰ θειότερα νοήματα τῶν ὑψηλοτέρων ἡμᾶς ἀφρίστησι συνουσιῶν · ὅπου δὴ χώραν ἔχει καὶ τὸ ἀκούσιον · ἐκούσιον μὲν γὰρ πᾶν τὸ μειζόνως ἡμᾶς ὠφελοῦν , ἡ δὲ τῶν τελεωτέρων ἀπόπτωσις ἀκούσιον · μᾶλλον δὲ αὕτη μὲν οὐχ ἐκούσιον , ἡ δὲ οὐ μόνον ἀποστάσα τῶν μειζόνων ἀγαθῶν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀπειρίαν ὑπενεχθεῖσα τῆς κακίας ἀκούσιον . διὸ καὶ ὁ Τίμαιος οὐχ ἐκόντα φησιν ἀπολείπεσθαι τῆσδε τῆς συνουσίας τὸν τέταρτον · οὐ γὰρ οὕτως ἀπολέλειπται , ὡς ἀπόστροφος πάντῃ θεωρίας , ἀλλ’ ὡς τὰ μειζῶν μνεισθαι μὴ δυναμένος . τὸν μὲν οὖν τῶν περὶ κοσμοποιίας λόγων ἀκροατὴν καὶ τῶν περὶ πολιτείας ἀκροᾶσθαι δυνατόν , τὸν δὲ τῶν πολιτείας ἀνασχόμενον διὰ δυνάμεως ὑπερβολὴν ἀπολείπεσθαι τῶν περὶ τοῦ παντὸς ἀκροάσεων τῶν ἀδυνάτων ἐστίν . δι’ ἔνδειαν ἄρα καὶ οὐ δι’ ὑπεροχὴν , ὡς φασί τινες , ὁ τέταρτος ἀπολέλειπται τῶν προκειμένων λόγων , καὶ τὴν ἀσθένειαν οὐ τῶν ἄλλων πρὸς αὐτὸν ἀσυμμετρίαν , ἀλλ’ αὐτοῦ πρὸς τοὺς ἄλλους ὑφεσιν ἑτέων · ἔστω μὲν γὰρ ἡ ἀδυναμία καὶ ἐπὶ τῶν ἀπὸ τοῦ νοητοῦ κατιόντων καὶ ἐπὶ τῶν ἀναγομένων ἐκ τῆς θεωρίας τῶν αἰσθητῶν , οἷαν ὁ ἐν Πολιτείᾳ Σωκράτης ἱστόρησεν · ἀλλ’ ὁ τῶν πολιτικῶν λόγων ἀκροατῆς
Lemmas: τέρας . οὗτος καί ὁ ἀρετή ὁ μέν ὁ μειζῶνς ἔχω ἔχω καί ὁ μικρός , ὁ δέ ὁ ὑφίημι κοσμέω οὖον πάντως καί ὁ τέλειος ἐπήβολος γίγνομαι . τίς οὖν ἔτι θαυμαστός , εἰμί ὁ ὁ περί πολιτεία λόγος ἀκροάομαι ἀπολείπω ὁ περί ὁ πᾶς ἀκρόασις ; μᾶλλον δέ πῶς οὐ ἀναγκαῖος ἐν ὁ βαθύς ὁ λόγος μικρός εἰμί ὁ παρέπομαι ; πῶς δέ οὖον Πυθαγόρειος ὁ διάφορος μέτρον ὁ ἀκρόασις ἀφρίζω ; καί γάρ ὁ εἰς ὁ ὁμακόσιον φροούντων ὁ μέν βαθύς , ὁ δέ ἐπιπόλαιος ἅπτω δόγμα . πῶς δέ οὖον ὁ Πλάτων σύμφωνος ἀσθένεια αἰτιάομαι ὁ ἀπουσία ; ὁ γάρ ἀδυναμία ὁ Ψυχή πρός ὁ θεῖος νόημα ὁ ὑψηλός ἐγώ αφριιστημι συνουσία · ὅπου δή χώρα ἔχω καί ὁ ἀεκούσιος · ἑκούσιος μέν γάρ πᾶς ὁ μέγας ἐγώ ὠφελέω , ὁ δέ ὁ τέλειος ἀπόπτωσις ἀεκούσιος · μᾶλλον δέ οὗτος μέν οὐ ἑκούσιος , ὁ δέ οὖον μόνος ἀφίστημι ὁ μείζων ἀγαθός , ἀλλά καί εἰς ὁ ἀπειρία ὑποφέρω ὁ κακία ἀεκούσιος . διό καί ὁ Τίμαιος οὐ ἑκών φημί ἀπολείπω ὅδε ὁ συνουσία ὁ τέταρτος · οὖον γάρ οὕτως ἀπολείπω , ὡς ἀπόστροφος πάντῃ θεωρία , ἀλλά ὡς ὁ μείζων μιμνῄσκω μή δύναμαι . ὁ μέν οὖν ὁ περί κοσμοποιία λόγος ἀκροατής καί ὁ περί πολιτεία ἀκροάομαι δυνατός , ὁ δέ ὁ πολιτεία ἀνέχω διά δύναμις ὑπερβολή ἀπολείπω ὁ περί ὁ πᾶς ἀκρόασις ὁ ἀδύνατος εἰμί . διά ἔνδεια ἄρα καί οὖον διά ὑπεροχή , ὡς φημί τις , ὁ τέταρτος ἀπολείπω ὁ πρόκειμαι λόγος , καί ὁ ἀσθένεια οὖον ὁ ἄλλος πρός αὐτός ἀσυμμετρία , ἀλλά αὐτός πρός ὁ ἄλλος ὕφεσις ἔτος · ἵστημι μέν γάρ ὁ ἀδυναμία καί ἐπί ὁ ἀπό ὁ νοητός κατέρχομαι καί ἐπί ὁ ἀνάγω ἐκ ὁ θεωρία ὁ αἰσθητής , οἷος ὁ ἐν πολιτεία Σωκράτης ἱστορέω · ἀλλά ὁ ὁ πολιτικός λόγος ακροατής