proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0411.2
τον καὶ κυριώτατον καὶ οἷον ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου παντός — λέγεται γὰρ καὶ ἡ κεφαλὴ τὸ πᾶν , ὡς τὸ Τεῦχε , φίλη κεφαλὴ [ Hom . Θ 281 ] , καὶ ταύτης ἕνεκα φησι καὶ ὁ Πλάτων [ 44 D ] περιβεβλησθαι τὸν λοιπὸν ὄγκον ἡμῖν τοῦ σώματος — ἀλλ’ ὅμως καὶ τοῦτο γένεσιν εἴωθεν ἀποκαλεῖν ὁ Πλάτων . ἄλλοι δὲ γένεσιν μὲν τὴν ὕλην προσείπον , τὸ δὲ ἐκ τῆς ὕλης κεκοσμημένον τὸ πᾶν · οἷς πολλὰ τῶν παρὰ Πλάτωνι γεγραμμένων ἀθέτειν ἀναγκαῖον · πᾶν γὰρ τὸ γεννητὸν καὶ πᾶσαν γένεσιν αἰσθητὸν ἢ ἀπτόν εἶναι φησι [ 28 B ] καὶ ὁρατόν . ἐπὶ δὲ ἀντιδιαίρει πού τῇ ὕλῃ τὴν γένεσιν , ὥσπερ ὅταν λέγῃ [ 52 D ] τρία ταῦτα εἶναι χωρὶς , ὄν , χώραν , γένεσιν , ἀφ’ ὧν ὑφεστάναι τὸ πᾶν . ὁ δὲ γε ἡμέτερος διδάσκαλος διχῶς φησιν ἐπινοεῖσθαι τὴν κοσμοποιίαν . τὸ μὲν γὰρ αὐτῆς ἐστι σωματουργικόν , τὸ δὲ ἀρμοστικὸν τῶν σωμάτων εἰς ἕνος κόσμου συμπλήρωσιν · ἄλλο γὰρ ἐστὶ τὸ αὐτὰ τὰ σώματα πλαττεῖν διὰ τῶν σχημάτων , ἄλλο τὸ ἐναρμόζειν τὰ πλασθέντα τῷ παντὶ . γένεσιν μὲν οὖν εἴρησθαι τὴν τῶν σωμάτων πλάσιν , κίνησιν οὖσαν ἐπὶ τὴν ὁλότητα καὶ τὴν τελειότητα τοῦ παντός · τὸ γὰρ ἐκ μερῶν συγκείμενον προεπινοουμένην ἔχει τὴν ποίησιν τῶν μερῶν · πᾶσαν οὖν τὴν μεταξὺ τῆς τε ὕλης καὶ τῆς ὅλης διακοσμῆσεως καὶ τῆς μιᾶς συμπληρώσεως τοῦ παντὸς γένεσιν προσορῆτεον , ἵνα καὶ ὁδὸς ἢ πρὸς τὸ ὅλον ἢ γένεσις μέση πως οὖσα τῆς τε ἀκοσμίας καὶ τοῦ κόσμου . πᾶν δὲ τὸ ἐκ τῶν μερῶν ὅλον , ἐν ᾧ τὰ μέρη συνείληπται · τοῦτο γὰρ ἐστὶ πᾶν , τέλειον ἐκ τῶν τελείων συνεστὸς κατὰ τὴν μίαν ἀρμονίαν τῶν ὅλων . ἐπειδὴ δὲ καὶ αἰσθητὸν ἐστὶ τοῦτο τὸ ὅλον , ἀλλ’ οὐ νοητὸν πᾶν — τοῦτο γὰρ ἦν τὸ παράδειγμα — οὔδὲ νοερόν — τοῦτο γὰρ ἦν τὸ δημιουργικόν — διὰ τοῦτο προσέθηκε τὸ τόδε , τὸ τε αἰσθητὸν δηλῶν διὰ τούτου καὶ τὸ μερικόν · πᾶν γὰρ τὸ σωματικόν , κἂν ὅλον ἢ , μερικόν ἐστι · κυριώτατον δὲ ὅλον
Lemmas: ὁ καί κύριος καί οἷος ὁ κεφαλή ὁ κόσμος πᾶς — λέγω γάρ καί ὁ κεφαλή ὁ πᾶς , ὡς ὁ τεύχω , φίλος κεφαλή [ Hom . Θ 281 ] , καί οὗτος ἕνεκα φημί καί ὁ Πλάτων [ 44 D ] περιβάλλω ὁ λοιπός ὄγκος ἐγώ ὁ σῶμα — ἀλλά ὅμως καί οὗτος γένεσις εἴωθα ἀποκαλέω ὁ Πλάτων . ἄλλος δέ γένεσις μέν ὁ ὕλη προσεῖπον , ὁ δέ ἐκ ὁ ὕλη κοσμέω ὁ πᾶς · ὅς πολύς ὁ παρά Πλάτων γράφω ἀθετέω ἀναγκαῖος · πᾶς γάρ ὁ γεννητός καί πᾶς γένεσις αἰσθητός ἢ ἁπτός εἰμί φημί [ 28 B ] καί ὁρατός . ἐπί δέ ἀντιδιαιρέω πού ὁ ὕλη ὁ γένεσις , ὥσπερ ὅταν λέγω [ 52 D ] τρεῖς οὗτος εἰμί Χωρὶς , εἰμί , χώρα , γένεσις , ἀπό ὅς ὑφίστημι ὁ πᾶς . ὁ δέ γε ἡμέτερος διδάσκαλος διχῶς φημί ἐπινοέω ὁ κοσμοποιία . ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί σωματουργικός , ὁ δέ ἀρμοστικός ὁ σῶμα εἰς ἕνος κόσμος συμπλήρωσις · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ αὐτός ὁ σῶμα πλάσσω διά ὁ σχῆμα , ἄλλος ὁ ἐναρμόζω ὁ πλάσσω ὁ πᾶς . γένεσις μέν οὖν ἐρήω ὁ ὁ σῶμα πλάσις , κίνησις εἰμί ἐπί ὁ ὁλότης καί ὁ τελειότης ὁ πᾶς · ὁ γάρ ἐκ μέρος σύγκειμαι προεπινοέω ἔχω ὁ ποίησις ὁ μέρος · πᾶς οὖν ὁ μεταξύ ὁ τε ὕλη καί ὁ ὅλος διακόσμησις καί ὁ εἷς συμπλήρωσις ὁ πᾶς γένεσις προσοράω , ἵνα καί ὁδός ἢ πρός ὁ ὅλος ἢ γένεσις μέσος πως εἰμί ὁ τε ἀκοσμία καί ὁ κόσμος . πᾶς δέ ὁ ἐκ ὁ μέρος ὅλος , ἐν ὅς ὁ μέρος συλλαμβάνω · οὗτος γάρ εἰμί πᾶς , τέλειος ἐκ ὁ τέλειος συνίστημι κατά ὁ εἷς ἁρμονία ὁ ὅλος . ἐπεί δέ καί αἰσθητός εἰμί οὗτος ὁ ὅλος , ἀλλά οὖον νοητός πᾶς — οὗτος γάρ εἰμί ὁ παράδειγμα — οὐδέ νοερός — οὗτος γάρ εἰμί ὁ δημιουργικός — διά οὗτος προστίθημι ὁ ὅδε , ὁ τε αἰσθητός δηλόω διά οὗτος καί ὁ μερικός · πᾶς γάρ ὁ σωματικός , κἀν ὅλος ἢ , μερικός εἰμί · κύριος δέ ὅλος