proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0483.2
φησιν ὁ θεολόγος [ frg . 62 ] · αὐτῷ δὲ καὶ αἱ πτέρυγες προῶτον . καὶ τί δεῖ πολλὰ λέγειν ; εἰ γὰρ ἐκ τοῦ πρωτογενοῦς ὧν τὴν πρόοδον ἔσχε , δηλοῖ καὶ ὧδε ὁ μῦθος , ὅτι τὸ πρῶτιστον ζῷόν ἐστιν , εἴπερ τὴν ἀναλογίαν προσήκει φυλάττειν · ὡς γὰρ τὸ ἄων τὴν σπερματικὴν αἰτίαν τοῦ ζῴου προεῖληφεν , οὕτως ὁ κρυφίως διάκοσμος ἐνοειδῶς περιέχει πᾶν τὸ νοητόν , καὶ ὡς τὸ ζῷον ἤδη διηρημένως ἔχει , ὅσα ἦν ἐν τῷ ὧν σπερματικῶς , οὕτω δὴ καὶ ὁ θεὸς ὧδε προάγει τὸ 131 ἄρρητον καὶ ἄληπτον τῶν πρώτων αἰτίων εἰς τὸ ἐμφανές . περὶ μὲν οὖν τούτων ἀρκέσει καὶ ταῦτα πρὸς τὸ παρόν . ὡς δὲ τῶν ὁρατῶν πάντων ὁ κόσμος οὗτός ἐστι περιεκτικός , οὕτω τῶν νοητῶν ἐκεῖνος . ἄλλος δὲ ὁ τρόπος τῆς περιοχῆς , ὥσπερ εἴπομεν , καθ’ ἕκτερον , ἀλλ’ ὅμως καὶ αὐτὸ τὸ ὁρατὸν τούτοις κατ’ ἀναλογίαν ὑπάρχει τὴν πρὸς ἐκεῖνα · καὶ γὰρ ἐκείνοις ἄνωθεν ὁ Φάνης ἐπιλάμπων τὸ νοητὸν φῶς πάντας ὁρατοὺς ποιεῖ καὶ δείκνυσιν ἐξ ἀφανῶν φανερούς , ὥσπερ καὶ ἐνταῦθα διὰ τοῦ φωτὸς τὰ χρώματα πάντα γεννώμενα τοῖς σώμασι παρέχεται τὸ ὁρατοῖς εἶναι . ἐπὶ τοίνυν καὶ ἐκεῖνο θαυμάσειεν ἂν τις τῆς τοῦ Πλάτωνος διδασκαλίας , ὅπως τὴν ἔννοιαν ἀσάλευτον τῶν νοητῶν φυλάττον ὅμως καὶ τὴν ἄμιγῆ καθαρότητα δίδωσιν αὐτοῖς · εἰ γὰρ οὕτως ἤρωτο πάντα ἀλλήλοις , ὡς σύγχυσιν εἶναι καὶ μὴ διαμένειν ἄχραντον τὴν ἰδιότητα τὴν ἑκάστων , οὐκ ἂν ἦν ἐρωτᾶν , πρὸς ποῖον παράδειγμα γέγονε τὸ πᾶν · οὐ γὰρ ἐστὶ τὸ ποῖον ἐν τοῖς συγκεχυμένοις . καὶ εἰ τοῦτον ἀπ’ ἀλλήλων διήρητο τὸν τρόπον , ὡς μηδεμίαν εἶναι κοινωνίαν ἐν αὐτοῖς , οὐκ ἂν ἦν τὰ μὲν περιέχοντα , τὰ δὲ περιεχόμενα τῶν νοητῶν · τὸ γὰρ περιέχειν καὶ περιέχεσθαι τάξεώς ἐστι καὶ κοινωνίας δυνάμεων καὶ τῆς εἰς ἓν σπευδούσης τῶν δευτέρων ἀπάντων συμπνοίας . καὶ μὴν καὶ τὸ τὴν μὲν ἔννοιαν αὐτοῖς ὑπάρχειν ἀπὸ τῆς
Lemmas: φημί ὁ θεολόγος [ frg . 62 ] · αὐτός δέ καί ὁ πτέρυξ προΐημι . καί τίς δεῖ πολύς λέγω ; εἰμί γάρ ἐκ ὁ πρωτογενής ὅς ὁ πρόοδος ἔχω , δηλόω καί ὧδε ὁ μῦθος , ὅτι ὁ πρῶτος ζώιον εἰμί , εἴπερ ὁ ἀναλογία προσήκω φυλάσσω · ὡς γάρ ὁ ἀάω ὁ σπερματικός αἴτιος ὁ ζῷον προλαμβάνω , οὕτως ὁ κρύφιος διάκοσμος ἐνοειδῶς περιέχω πᾶς ὁ νοητός , καί ὡς ὁ ζῷον ἤδη διῃρημένως ἔχω , ὅσος εἰμί ἐν ὁ ὅς σπερματικός , οὗτος δή καί ὁ θεός ὧδε προάγω ὁ 131 ἄρρητος καί ἄληπτος ὁ πρῶτος αἴτιος εἰς ὁ ἐμφανής . περί μέν οὖν οὗτος ἀρκέω καί οὗτος πρός ὁ πάρειμι . ὡς δέ ὁ ὁρατής πᾶς ὁ κόσμος οὗτος εἰμί περιεκτικός , οὗτος ὁ νοητός ἐκεῖνος . ἄλλος δέ ὁ τρόπος ὁ περιοχή , ὥσπερ εἶπον , κατά ἕκτερον , ἀλλά ὅμως καί αὐτός ὁ ὁρατός οὗτος κατά ἀναλογία ὑπάρχω ὁ πρός ἐκεῖνος · καί γάρ ἐκεῖνος ἄνωθεν ὁ Φάνης ἐπιλάμπω ὁ νοητός φάος πᾶς ὁρατός ποιέω καί δείκνυμι ἐκ ἀφανής φανερός , ὥσπερ καί ἐνταῦθα διά ὁ φάος ὁ χρῶμα πᾶς γεννάω ὁ σῶμα παρέχω ὁ ὁρατός εἰμί . ἐπί τοίνυν καί ἐκεῖνος θαυμάζω εἄν τις ὁ ὁ Πλάτων διδασκαλία , ὅπως ὁ ἔννοια ἀσάλευτος ὁ νοητός φυλάσσω ὅμως καί ὁ αμιγής καθαρότης δίδωμι αὐτός · εἰμί γάρ οὕτως ἐράω πᾶς ἀλλήλων , ὡς σύγχυσις εἰμί καί μή διαμένω ἄχραντος ὁ ἰδιότης ὁ ἕκαστος , οὐ εἄν εἰμί ἐρωτάω , πρός ποῖος παράδειγμα γίγνομαι ὁ πᾶς · οὖον γάρ εἰμί ὁ ποῖος ἐν ὁ συγχέω . καί εἰμί οὗτος ἀπό ἀλλήλων διαιρέω ὁ τρόπος , ὡς μηδείς εἰμί κοινωνία ἐν αὐτός , οὐ εἄν εἰμί ὁ μέν περιέχω , ὁ δέ περιέχω ὁ νοητός · ὁ γάρ περιέχω καί περιέχω τάξις εἰμί καί κοινωνία δύναμις καί ὁ εἰς εἷς σπεύδω ὁ δύο ἀπαντάω σύμπνοια . καί μήv καί ὁ ὁ μέν ἔννοια αὐτός ὑπάρχω ἀπό ὁ