proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0219.2
τὰ γὰρ ἔργα τοῦ πατρὸς τῶν θεῶν αὐτῶν ὡς ἕτερα καὶ ἀτιμότερα διαστέλλειν αὐτὸν φασὶ τῷ λέγειν δημιουργὸν μὲν ἑαυτὸν θεόν , πατέρα δὲ ἔργων · τὸ γὰρ πατρικὸν τοῦ δημι-ουργικοῦ σεμνότερον ) , οὔτε περὶ τὴν λέξιν οὕτωσὶ πλημ-μελεῖν ἐν τοῖς συνεχέσι τὰς ἐπαναλήψεις ταύτας παρεῖσχυ-κλοῦντας · ὅταν γὰρ πολλὰ τὰ μεταξὺ ῥηθέντα τυγχάνῃ , τότε τῆς τοιαύτης παρενθήκης καιρός , ἄλλως δὲ τὸ πρᾶγμα περί-εργον . οἱ δὲ θεοὺς τοὺς ἐγκοσμίους θεῶν τῶν νοητῶν εἰρησθαι φασίν , ὡς εἰκόνας ὄντας ἐκείνων , ὥσπερ δὴ καὶ ὅλος ὁ κόσμος ἄγαλμά ἐστι τῶν αἰδίων θεῶν , καθάπερ εἶπεν ὁ Τίμαιος [ 37 C ] , οὐδ’ οὕτω λέγοντες ὀρθῶς , ὅτι μηδὲν ἐξαιρετοῦ λέγουσι τῶν θεῶν · ὁμοίως γὰρ ἂν ἐφαρ-μόσειε καὶ ἑκάστῳ τῶν θνητῶν ὁ λόγος · καὶ γὰρ ταῦτα πάντα θεῶν ἐστιν , ὡς τῶν νοητῶν εἰκόνες . καὶ εἰ ἔδει πρὸς ἐκεῖνα τὸ θεῶν ἀναπέμπειν , μᾶλλον ἔχοι , οἶμαι , θεοὺς θεοῦ προσειπεῖν αὐτούς , ὡς ὑφ’ ἑνὸς τοῦ δημιουργοῦ παραχθέντας μόνους , τῶν θνητῶν οὐχ ὑπ’ ἐκείνου παραγο-μένων · ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ἐστιν ὁ λέγων ὁ δημιουργός , καὶ διὰ τοῦτο πρεπωδέστερον ἢ ἐνικῶς εἰπεῖν μᾶλλον ἢ πληθυντι-κῶς . οἱ δὲ τὰς ὀλικοτάτας ἐνάδας τῶν ἐγκοσμίων θεῶν θεοὺς ἔφασαν καλεῖσθαι παρὰ τοῦ πατρός , ὡς ἡγεμόνας ἡγεμόνων καὶ βασιλέας βασιλέων , ἀνὰ λόγον ὄντας αὐτῷ τῷ πατρί , διότι καὶ αὐτὸς πατὴρ ἐστὶ πατέρων καὶ ὑπα-τος χρείοντων [ Hom . α 45 ] κατὰ τοὺς ποιητάς . πρὸς δὲ τούτους ὁμόιον ἀπαντᾶν , ὅτι πρὸς πάντας τοὺς ἐγκο-σμίους θεοὺς ἢ θεῶν ὀπαδούς ὁ Πλάτων λέγοντα παρεῖσή-γαγε τὸν δημιουργόν , ἀλλ’ οὐ πρὸς τινὰς αὐτῶν · εἰ γὰρ ὅσοι τε φανερῶς περιπολοῦσι καὶ ὅσοι φαίνονται καθ’ ὅσον ἂν ἐθέλωσι συνήγαγον ἑαυτοὺς πρὸς τὸν ἕνα δημιουργὸν καὶ λέγει τάδε πρὸς αὐτοὺς ἐκείνους , οὐ χρὴ μερικῶς τὸ θεοὶ θεῶν ἀκούειν ὡς ἐπὶ τῶν ἡγεμόνων μό-νων φερόμενον . εἰ δὲ μηδὲν τῶν εἰρημένων ἀντιλαμβάνεται
Lemmas: ὁ γάρ ἔργον ὁ πατήρ ὁ θεός αὐτός ὡς ἕτερος καί ἄτιμος διαστέλλω αὐτός φημί ὁ λέγω δημιουργός μέν ἑαυτοῦ θεός , πατήρ δέ ἔργον · ὁ γάρ πατρικός ὁ δημιουργικός σεμνός ) , οὔτε περί ὁ λέξις οὕτως πλημμελέω ἐν ὁ συνεχής ὁ ἐπανάληψις οὗτος παρεῖσχυ-κλοῦντας · ὅταν γάρ πολύς ὁ μεταξύ εἴρω τυγχάνω , τότε ὁ τοιοῦτος παρενθήκη καιρός , ἄλλως δέ ὁ πρᾶγμα περίεργος . ὁ δέ θεός ὁ εγκόσμιος θεός ὁ νοητός εἴρω φημί , ὡς εἰκών εἰμί ἐκεῖνος , ὥσπερ δή καί ὅλος ὁ κόσμος ἄγαλμα εἰμί ὁ Αἰδίων θεός , καθάπερ εἶπον ὁ Τίμαιος [ 37 C ] , οὐδέ οὗτος λέγω ὀρθῶς , ὅτι μηδείς ἐξαίρετος λέγω ὁ θεός · ὁμοίως γάρ εἄν ἐφαρμόζω καί ἕκαστος ὁ θνητός ὁ λόγος · καί γάρ οὗτος πᾶς θεός εἰμί , ὡς ὁ νοητός εἰκών . καί εἰμί ἐσθίω πρός ἐκεῖνος ὁ θεός ἀναπέμπω , μᾶλλον ἔχω , οἴομαι , θεός θεός προσεῖπον αὐτός , ὡς ὑπό εἷς ὁ δημιουργός παράγω μόνος , ὁ θνητός οὐ ὑπό ἐκεῖνος παράγω · ἐπεί καί αὐτός εἰμί ὁ λέγω ὁ δημιουργός , καί διά οὗτος πρεπώδης ἢ ἑνικός εἶπον μᾶλλον ἢ πληθυντικός . ὁ δέ ὁ ὀλικός ἐνᾴδω ὁ ἐγκόσμιος θεός θεός φημί καλέω παρά ὁ πατήρ , ὡς ἡγεμών ἡγεμών καί βασιλεύς βασιλεύς , ἀνά λόγος εἰμί αὐτός ὁ πατήρ , διότι καί αὐτός πατήρ εἰμί πατήρ καί ὕπατος χρειώ [ Hom . ὅς 45 ] κατά ὁ ποιητής . πρός δέ οὗτος ὅμοιος ἀπαντάω , ὅτι πρός πᾶς ὁ ἐγκόσμιος θεός ἢ θεός ὀπηδός ὁ Πλάτων λέγω παρεισάγω ὁ δημιουργός , ἀλλά οὖον πρός τις αὐτός · εἰμί γάρ ὅσος τε φανερῶς περιπολέω καί ὅσος φαίνω κατά ὅσος εἄν ἐθέλω συνάγω ἑαυτοῦ πρός ὁ εἷς δημιουργός καί λέγω ὅδε πρός αὐτός ἐκεῖνος , οὖον χρή μερικός ὁ θεός θεός ἀκούω ὡς ἐπί ὁ ἡγεμών μόνος φέρω . εἰμί δέ μηδείς ὁ εἴρω ἀντιλαμβάνω