proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0429.2
τῆς κακίας αἰτίων · οὔτε γὰρ ἡ ψυχὴ τῶν παρὰ φύσιν ἔχει τὴν αἰτίαν — τοῦναντίον γὰρ εἰ παρὰ φύσιν ἐστίν , ἀποδιδράσκει τὴν φύσιν , ψυχὴ δὲ καὶ ἡ φύσις — οὔτε τὸ σῶμα τῶν παραλόγων · σῶμα γὰρ ἔχουσι καὶ οἱ σπουδαῖοι καὶ μετὰ τοῦ σώματος τὴν ἀρετήν . ἐν δὲ Θεαίτητῳ [ 176A ] τὸ · ἀλλ’ οὔτε ἀπολέσθαι τὰ κακά , ὡ Θεόδωρε , δυνατόν D οὔτε ἐν θεοῖς αὐτὰ εἶναι · τὴν δὲ θνητὴν φύσιν καὶ τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖ ἐξ ἀνάγκης . εἰ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ἐστὶν ἐν τῷ θνητῷ τόπῳ τὸ κακὸν φερόμενον , οὐχ ἂν κατὰ γε τὸν Πλάτωνα τὸ μηδαμῶς ὂν εἴη καὶ τῶν ὄντων ἐξηρημένων ἀπάντων . ὥστε καὶ ἐστὶ τὸ κακὸν κατ’ αὐτὸν καὶ ἀπὸ τῶν μερικῶν αἰτίων ἐστὶ καὶ ἀγαθύνεται διὰ τὴν ἀγαθοειδὴ τοῦ δημιουργοῦ πρόνοιαν , ὅτι μηδὲν παντάπασι κακόν , ἀλλ’ ἐστὶν ὅπη κατὰ δίκην ἕκαστον ἀποτελεῖται καὶ θεόν · διέλωμεν γὰρ οὕτως · τῶν ἐν τῷ κόσμῳ πάντων τὰ μὲν ἐστὶν ὅλα , τὰ δὲ μέρη , καὶ τῶν μερῶν τὰ μὲν αἰωνίως φρονεῖ τὸ ἑαυτῶν ἀγαθόν , ὥσπερ ὁ μερικὸς νοῦς καὶ δαιμόνων γένη μερικῶν , τὰ δὲ οὐκ ἀεὶ δύναται σῴζειν τὸ οἰκεῖον ἀγαθόν . ἀλλὰ καὶ τούτων τὰ μὲν ἐστὶν ἐτεροκίνητα , τὰ δὲ αὐτοκίνητα , καὶ τῶν αὐτοκινήτων τὰ μὲν ἐν μεῖζι αἰρέσεσιν ἔχει τὴν κακίαν ἰσταμένην , τὰ δὲ καὶ εἰς πράξεις τελευτᾷ . τὰ μὲν οὖν ὅλα πανάγαθά ἐστιν , οὐ μόνον ἑαυτοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς μέρεσι χορηγοῦντα τὸ ἀγαθόν · τὰ δὲ μέρη μὲν ἄλλων ὄντα , φρουροῦντα δὲ τὸ ἑαυτῶν ἀγαθὸν δευτέρως E ἔχει τὸ ἀγαθὸν καὶ μερικῶς · τὰ δὲ μέρη μὲν , ἐτεροκίνητα δέ , παρ’ ἄλλων ἔχοντα τὴν ὑπόστασιν , ἐξήρηται τῆς ἐκείνων προνοίας καὶ μετατίθεται κατὰ τὸ δεόν , ὥσπερ δὴ τὰ σώματα ὅσα γίνεται καὶ φθείρεται · εἰ γὰρ δεῖ γένεσιν εἶναι , δεῖ καὶ φθορὰν εἶναι · κατὰ μεταβολὴν γὰρ ἡ γένεσις καὶ μεταβολὴ τις ἐστίν · εἰ δὲ φθορὰ ἐσται , δεῖ καὶ τὸ παρὰ φύσιν ἔχειν παρεῖσθαι . ὡς οὖν τὸ ἐφθαρμένον ἑαυτῷ
Lemmas: ὁ κακία αἴτιος · οὔτε γάρ ὁ ψυχή ὁ παρά φύσις ἔχω ὁ αἴτιος — τουναντίον γάρ εἰμί παρά φύσις εἰμί , ἀποδιδράσκω ὁ φύσις , ψυχή δέ καί ὁ φύσις — οὔτε ὁ σῶμα ὁ παράλογος · σῶμα γάρ ἔχω καί ὁ σπουδαῖος καί μετά ὁ σῶμα ὁ ἀρετή . ἐν δέ Θεαίτητος [ 176A ] ὁ · ἀλλά οὔτε ἀπόλλυμι ὁ κακός , εἰμί Θεόδωρος , δυνατός D οὔτε ἐν θεός αὐτός εἰμί · ὁ δέ θνητός φύσις καί ὅδε ὁ τόπος περιπολέω ἐκ ἀνάγκη . εἰμί γάρ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἐν ὁ θνητός τόπος ὁ κακός φέρω , οὐ εἄν κατά γε ὁ Πλάτων ὁ μηδαμῶς εἰμί εἰμί καί ὁ εἰμί ἐκλέγω ἀπαντάω . ὥστε καί εἰμί ὁ κακός κατά αὐτός καί ἀπό ὁ μερικός αἴτιος εἰμί καί ἀγαθύνω διά ὁ ἀγαθοειδής ὁ δημιουργός πρόνοια , ὅτι μηδείς παντάπασι κακός , ἀλλά εἰμί ὅπῃ κατά δίκη ἕκαστος ἀποτελέω καί θεός · διαιρέω γάρ οὕτως · ὁ ἐν ὁ κόσμος πᾶς ὁ μέν εἰμί ὅλος , ὁ δέ μέρος , καί ὁ μέρος ὁ μέν αἰώνιος φρονέω ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός , ὥσπερ ὁ μερικός νόος καί δαίμων γένος μερικός , ὁ δέ οὐ ἀεί δύναμαι σῴζω ὁ οἰκέω ἀγαθός . ἀλλά καί οὗτος ὁ μέν εἰμί ετεροκίνητος , ὁ δέ αὐτοκίνητος , καί ὁ αυτοκίνητο ὁ μέν ἐν μεῖζι αἵρεσις ἔχω ὁ κακία ἵστημι , ὁ δέ καί εἰς πρᾶξις τελευτάω . ὁ μέν οὖν ὅλος πανάγαθος εἰμί , οὖον μόνος ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὁ μέρος χορηγέω ὁ ἀγαθός · ὁ δέ μέρος μέν ἄλλος εἰμί , φρουρά δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός δύο E ἔχω ὁ ἀγαθός καί μερικός · ὁ δέ μέρος μέν , ετεροκίνητος δέ , παρά ἄλλος ἔχω ὁ ὑπόστασις , ἐξαιρέω ὁ ἐκεῖνος πρόνοια καί μετατίθημι κατά ὁ δήω , ὥσπερ δή ὁ σῶμα ὅσος γίγνομαι καί φθείρω · εἰμί γάρ δεῖ γένεσις εἰμί , δεῖ καί φθορά εἰμί · κατά μεταβολή γάρ ὁ γένεσις καί μεταβολή τις εἰμί · εἰμί δέ φθορά εἰμαι , δεῖ καί ὁ παρά φύσις ἔχω παρίημι . ὡς οὖν ὁ φθείρω ἑαυτοῦ