proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0044.1
νενοηκότες οὕτως αὐτὸν ὀνομάσαι χρόνον , χορόνοόν τινα ἐθελήσαντες εἰπεῖν καὶ οἷον χορευόντα νοῦν , συντεμόντες δὲ τάχα μὲν δι’ ἐπίκρυψιν χρόνον ὤνόμασαν , τάχα δὲ καὶ διότι μένων τε ἄμα καὶ χορευὼν καὶ τῷ μὲν ἑαυτοῦ μένων , τῷ δὲ χορευόν , ὥσπερ ἐφ’ ἡμῶν ἐστι νοῦς καὶ χορευτικός . μέρος οὖν ἑκατέρου συντιθέντες τὴν θαυμαστὴν καὶ δημιουργικὴν φύσιν τοῦ θεοῦ τούτου σημαίνουσι . καὶ ἔοικεν , ὡς ὁ δημιουργὸς ἀπὸ νοῦ ἄρχεται κοσμεῖν τὸ πᾶν νοερόν ὡν , οὕτως ὁ χρόνος ἀπὸ ψυχῆς ἄρχεσθαι τελειοῦν αὐτὸς ὑπερκόσμιος ὡν · ὅτι γὰρ οὐ μόνον ἐστὶν ἐγκόσμιος , ἀλλὰ καὶ πολὺ πρότερον ὑπερκόσμιος , δῆλον , εἴπερ ὡς ὁ αὐτὸν ἔχει πρὸς τὸ αὐτοζῶον , οὕτως ἔχει ὁ χρόνος πρὸς τόνδε τὸν κόσμον ἐμψυχον ὄντα καὶ ἔννοον καὶ ὅλον εἰκόνα τοῦ αὐτοζῶου , καθάπερ ὁ χρόνος αἰῶνος . εἰ δ’ οὖν χορόνοός ἐστι , μένων χορεύει , καὶ διὰ τὸ μένον αὐτοῦ καὶ αἱ χορεῖαι ὑπερφοῖ εἰσι καὶ ἀποκαθίστανται · πρῶτος γὰρ τῶν νοῦν περὶ τὴν ὅλην χορεύσας δημιουργίαν ἢ μὲν ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἔχει καὶ νοῦς ἐστι κατ’ οὐσίαν , αἰώνιος εἴρηται , ἢ δὲ χορεύει , ψυχὰς τε καὶ φύσεις καὶ σώματα κύκλῳ περιάγει καὶ περιοδικῶς ἀποκαθίστησιν , ὡς συντόμως εἰπεῖν · ὁ γὰρ κόσμος κινεῖται μὲν ὡς ψυχῆς μετασχών , τεταγμένως δὲ κινεῖται , διότι νοῦ μετέσχεν ( οὕτω γὰρ καὶ ἐν Νόμοις [ X 897B ] εἶπεν νοῦν θεῖον προσλαβοῦσαν τὴν ψυχὴν ὀρθὰ καὶ ἐμφρόνως παιδαγωγεῖν ) , περιοδικῶς δὲ κινεῖται τῇ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κινήσει , μιμούμενος , λέγοιτο ἄν , τὴν ἐν τῷ αὐτῷ τοῦ νοῦ μονὴν διὰ τὴν πρὸς τὸν αἰῶνα τοῦ χρόνου μίμησιν . καὶ τοῦτ’ ἐστι τὸ ὁμοιότερον αὐτὸν τῷ παραδείγματι ποιῆσαι τῷ ἐν ἐνὶ μένοντι , τὸ εἰς τὸ αὐτὸ ἀποκαθίστασθαι καὶ ἐν διὰ τῆς κατὰ τὸν χρόνον κυκλήσεως . καὶ ἔχεις ἐκ τούτων πάντων πάντα τὰ αἴτια τοῦ χρόνου κατὰ Πλάτωνα · ποιητικὸν μὲν αἴτιον τοῦ χρόνου ὁ δημιουργός , παράδειγμα δὲ ὁ αἰών , τέλος δὲ ἡ κατὰ τὰς περιοδους τῶν κινουμένων εἰς τὸ ἐν περιαγωγή · τὸ γὰρ μὴ
Lemmas: νοέω οὕτως αὐτός ὀνομάζω χρόνος , χορονοος τις ἐθέλω εἶπον καί οἷος χορεύω νόος , συντέμνω δέ τάχα μέν διά ἐπίκρυψις χρόνος ὀνομάζω , τάχα δέ καί διότι Μένων τε ἄμη καί χορεύω καί ὁ μέν ἑαυτοῦ Μένων , ὁ δέ χορεύω , ὥσπερ ἐπί ἐγώ εἰμί νόος καί χορευτικός . μέρος οὖν ἑκάτερος συντίθημι ὁ θαυμαστός καί δημιουργικός φύσις ὁ θεός οὗτος σημαίνω . καί ἔοικα , ὡς ὁ δημιουργός ἀπό νόος ἄρχω κοσμέω ὁ πᾶς νοερός ὡς , οὕτως ὁ χρόνος ἀπό Ψυχή ἄρχω τελειόω αὐτός ὑπερκόσμιος ὡς · ὅτι γάρ οὖον μόνος εἰμί ἐγκόσμιος , ἀλλά καί πολύς πρότερος ὑπερκόσμιος , δῆλος , εἴπερ ὡς ὁ αὐτός ἔχω πρός ὁ αὐτοζῷον , οὕτως ἔχω ὁ χρόνος πρός ὅδε ὁ κόσμος ἐμψύχω εἰμί καί ἔννοος καί ὅλος εἰκών ὁ αὐτοζῷον , καθάπερ ὁ χρόνος αἰών . εἰμί δέ οὖν χορόνοός εἰμί , Μένων χορεύω , καί διά ὁ μένω αὐτός καί ὁ χορεία ὑπερφέρω εἰμί καί ἀποκαθίστημι · πρῶτος γάρ ὁ νόος περί ὁ ὅλος χορεύω δημιουργία ἢ μέν ἀεί κατά ὁ αὐτός ἔχω καί νόος εἰμί κατά οὐσία , αἰώνιος εἴρω , ἢ δέ χορεύω , ψυχή τε καί φύσις καί σῶμα κύκλος περιάγω καί περιοδικός ἀποκαθίστημι , ὡς σύντομος εἶπον · ὁ γάρ κόσμος κινέω μέν ὡς Ψυχή μετέχω , τεταγμένως δέ κινέω , διότι νόος μετέχω ( οὗτος γάρ καί ἐν Νόμος [ X 897B ] εἶπον νόος θέω προσλαμβάνω ὁ ψυχή ὀρθός καί ἔμφρων παιδαγωγέω ) , περιοδικός δέ κινέω ὁ ἀπό ὁ αὐτός ἐπί ὁ αὐτός κινέω , μιμέομαι , λέγω ἄν , ὁ ἐν ὁ αὐτός ὁ νόος μονή διά ὁ πρός ὁ αἰών ὁ χρόνος μίμησις . καί οὗτος εἰμί ὁ ὅμοιος αὐτός ὁ παράδειγμα ποιέω ὁ ἐν ἐν Μένων , ὁ εἰς ὁ αὐτός ἀποκαθίστημι καί ἐν διά ὁ κατά ὁ χρόνος κύκλησις . καί ἔχω ἐκ οὗτος πᾶς πᾶς ὁ αἴτιος ὁ χρόνος κατά Πλάτων · ποιητικός μέν αἴτιος ὁ χρόνος ὁ δημιουργός , παράδειγμα δέ ὁ αἰών , τέλος δέ ὁ κατά ὁ περίοδος ὁ κινέω εἰς ὁ ἐν περιαγωγή · ὁ γάρ μή