proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0019.2
γὰρ τὰ ἄγαλματα τὰς οὐσίας τὰς ἐξηρημένας τῶν ὅλων ὑπο-δέχεται [ τῶν ] θεῶν ) , ἀλλ’ ἐκλάμψεις ἐκεῖθεν ἐποχτευομένας , δευτέρας τάξει , πρὸς ἃς ἔχει συμμετρώς , ἐξ αὐτῶν ἀπο-γεννωμέναις κατακοσμούμενος . ὅτι δὲ ἀδίους θεοὺς τοὺς νοητοὺς λέγει πάντας καὶ οὐχὶ τοὺς ἐν αὐτῷ ὄντας , φανε-ρὸν ἐποίησεν εὐθέως ἐπαγαγών · καθάπερ οὖν αὐτὸ τυγ-χάνει ζῶν ἀίδιον , λέγων αὐτὸ δῆλον ὅτι τὸ νοη-τόν . τίνες δὲ οἱ νοητοὶ θεοί , λάβομεν ἂν ἐκ διαιρέσεως · ἢ γὰρ πρὸ τοῦ αὐτοζῶου ληπτέον αὐτοὺς ὄντας , ἢ ἐν τῷ αὐτοζῷῳ , τὰς οἷον μονάδας τῶν ἰδεῶν ἐκεῖ τῶν τεσσάρων , ἢ μετὰ τὸ αὐτοζῶον . πρὸ μὲν οὖν τοῦ αὐτοζῶου τάττειν αὐτοὺς γελοῖον ( εἰὲν γὰρ ἂν καὶ τὸν αἰῶνα περιέχοντες , ὅ μήπω φησὶν ὁμοιωθῆναι τὸ πᾶν ) , ἐν δὲ τῷ αὐτοζῷῳ τάττειν αὐτοὺς ἀδύνατον · τὸ γὰρ πᾶν <εἰ , ὡς> φησι , μηδενὶ τῶν E ἐν μέρους εἴδει περιεχομένων ὑπὸ τοῦ παντελοῦς ζῴου ἐστὶν ἄγαλμα , οὐκ ἂν εἴεν οἱ νοητοὶ καὶ ἀίδιοι οὗτοι θεοί · οὐ θεοὶ γὰρ εἰ ἐν μέρους εἴδει περιεχόμεναι ἰδέαι ὑπὸ τοῦ παντελοῦς ζῴου . λείπεται οὖν εἶναι τοὺς ἀδίους θεοὺς μετὰ τὸ αὐτοζῶον , πάντας ὄντας τοὺς μεταξὺ τοῦ τε νοητοῦ παραδείγματος καὶ τοῦ δημιουργοῦ · πᾶσι γὰρ αὐτοῖς ξοικε τὸ πᾶν , καθ’ ὅσον καὶ ἐκείνων ἕκαστος τῆς ὁλότητος τοῦ κόσμου περιέχει τὸ εἶδος . τοῦτο μὲν οὖν δέδεικται , καὶ μά-την ἄρα ὑπέλαβόν τινες ἀδίους λέγεσθαι θεοὺς τὰς ἐν τῷ αὐτοζῷῳ περιεχομένας ἰδέας , αἷς οὐ βούλεται τὸ πᾶν ὁμοι-ῶσθαι · καὶ γὰρ πῶς ἔμελλον ἐκείνων ἄγαλμα τὸ πᾶν ἀπο-καλεῖν , αἷς μηδέπω κατὰ τὴν τοῦ λόγου τάξιν ὡμοίωσε τὰ πληρώματα τοῦ παντός · ὕστερον γὰρ τοῦτο ποιεῖ προελθών , ἡνίκα καὶ τὰ μερικὰ παράγῃ πληρώματα τοῦ παντός · ὥστε οὐκ ἂν εἴπεν ἄγαλμα ἐκείνων τὸ πᾶν ἤδη γεγονός , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , ‘ἔσόμενον’ . ἄγαλμα δ’ οὖν ἐστιν ὁ κόσμος τῶν νοητῶν θεῶν μετὰ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ νοῦ καὶ τῆς ἐπιφοιτησάσης αὐτῷ θεότητος λαμβανόμενος , ἄγαλμα δὲ F
Lemmas: γάρ ὁ ἄγαλμα ὁ οὐσία ὁ ἐκλέγω ὁ ὅλος ὑποδέχομαι [ ὁ ] θεός ) , ἀλλά ἔκλαμψις ἐκεῖθεν εποχτευομεναι , δύο τάξις , πρός ὅς ἔχω σύμμετρος , ἐκ αὐτός ἀπογίγνομαι κατακοσμέω . ὅτι δέ Ἀδιοῦς θεός ὁ νοητός λέγω πᾶς καί οὐ ὁ ἐν αὐτός εἰμί , φανερός ποιέω εὐθύς ἐπάγω · καθάπερ οὖν αὐτός τυγχάνω ζῶ ἀίδιος , λέγω αὐτός δῆλος ὅτι ὁ νοητός . τίς δέ ὁ νοητός θεός , λαμβάνω εἄν ἐκ διαίρεσις · ἢ γάρ πρό ὁ αὐτοζῷον ληπτέος αὐτός εἰμί , ἢ ἐν ὁ αὐτοζῷον , ὁ οἷος μόνος ὁ ἰδέα ἐκεῖ ὁ τέσσαρες , ἢ μετά ὁ αὐτοζῷον . πρό μέν οὖν ὁ αὐτοζῷον τάσσω αὐτός γελοῖος ( ἄγω γάρ εἄν καί ὁ αἰών περιέχω , ὅς μήπω φημί ὁμοιόω ὁ πᾶς ) , ἐν δέ ὁ αὐτοζῷον τάσσω αὐτός ἀδύνατος · ὁ γάρ πᾶς εἰ , ὁράω φημί , μηδείς ὁ E ἐν μέρος εἶδος περιέχω ὑπό ὁ παντελής ζῷον εἰμί ἄγαλμα , οὐ εἄν ἄγω ὁ νοητός καί ἀίδιος οὗτος θεός · οὖον θεός γάρ εἰμί ἐν μέρος εἶδος περιέχω ἰδέα ὑπό ὁ παντελής ζῷον . λείπω οὖν εἰμί ὁ Ἀδιοῦς θεός μετά ὁ αὐτοζῷον , πᾶς εἰμί ὁ μεταξύ ὁ τε νοητός παράδειγμα καί ὁ δημιουργός · πᾶς γάρ αὐτός ξοικε ὁ πᾶς , κατά ὅσος καί ἐκεῖνος ἕκαστος ὁ ὁλότης ὁ κόσμος περιέχω ὁ εἶδος . οὗτος μέν οὖν δείκνυμι , καί μάτης ἄρα ὑπολαμβάνω τις Ἀδιοῦς λέγω θεός ὁ ἐν ὁ αὐτοζῷον περιέχω ἰδέα , ὅς οὖον βούλομαι ὁ πᾶς ὁμοιόω · καί γάρ πῶς μέλλω ἐκεῖνος ἄγαλμα ὁ πᾶς ἀποκαλέω , ὅς μηδέπω κατά ὁ ὁ λόγος τάξις ὁμοιόω ὁ πλήρωμα ὁ πᾶς · ὕστερος γάρ οὗτος ποιέω προέρχομαι , ἡνίκα καί ὁ μερικός παράγω πλήρωμα ὁ πᾶς · ὥστε οὐ εἄν εἶπον ἄγαλμα ἐκεῖνος ὁ πᾶς ἤδη γίγνομαι , ἀλλά εἴπερ ἄρα , εἰμί . ἄγαλμα δέ οὖν εἰμί ὁ κόσμος ὁ νοητός θεός μετά ὁ Ψυχή καί ὁ νόος καί ὁ ἐπιφοιτάω αὐτός θεότης λαμβάνω , ἄγαλμα δέ F