proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0145.2
καὶ συντρέχει πῶς τῷ σοφῷ τὸ τοιοῦτον ὡς ἄυλον καὶ ἀδέσποτον καὶ ἑαυτοῦ ὄν . τὸ δὲ γέροντα προσειρῆσθαι τὸν Κριτίαν ἐν τούτοις ἐκεῖνον τὸν παλαιὸν τὴν νοεράν καὶ πόρρω γενέσεως αἰτίαν ἔνδεικνυται · φρόνησις γάρ , φησί , καὶ δόξαι ἀληθεῖς ἀγαπητὸν ὅτω καὶ εἰς γῆρας ἂν παραγένηνται . τὸ δὲ αὐ σφόδρα μεμνῆσθαι τόνδε τὸν Κριτίαν τὴν σωτηρίαν ἐμφαίνει τῶν αἰδίων λόγων καὶ τὴν μόνημον περὶ τὰ πρῶτα τῶν δευτέρων αἰτίων ἐνέργειαν . τὸ δὲ πάρεργον εἶναι τῷ Σόλωνι τὸ ποιητικὸν τὸ καὶ ἐν τοῖς πρωτίστοις τὰς εἰς τὰ δεύτερα ποιήσεις δεύτερον ἔχειν λόγον · πρῶται γάρ εἰσιν ἐνέργειαι αὐτῶν αἱ νοεραὶ , καθ’ ἃς ἦγονται τοῖς πρὸ αὐτῶν . εἰ δὲ τις ἡμῶν ταῦτα λεγόντων παρεῖς τὰ πράγματα σκοποῖ , δι’ ἣν αἰτίαν κατὰ τὸ φαινόμενον ταῦτα παρεισκευλήκεν ὁ Πλάτων , εἰκότα ἂν εὑροῖ πάντα πρὸς τὸ προκείμενον · ἣν μὲν γὰρ σκοπὸς αὐτῷ τὸν Ἀτλαντικὸν ἀφηγήσασθαι πόλεμον , ἔδει δὲ τὸν τῆς ἱστορίας ταύτης ἄγγελον μήτε ἀπατᾶν μήτε ἀπατάσθαι · διὸ καὶ σοφώτατος ὁ Σόλων εἴρηται καὶ οἰκεῖος τοῖς ἀμφὶ Κριτίαν · ὡς μὲν γὰρ σοφὸς ἀνεκαπάτητός ἐστιν , ὡς δὲ οἰκεῖος οὐκ ἀπατεῶν . ἔδει γε μὴν καὶ τὸν ὑποδεχόμενον αὐτὴν μήτε ἐν ἡλικίᾳ εἶναι , ἵνα δόξῃ ἀρχαῖος εἶναι ὁ λόγος , μήτε νέον οὕτως , ὡς ἐπιλήσιμον · διὸπερ ὁ Κριτίας νέος μὲν ὑπόκειται , μνημονεύειν δὲ ἱκανός , ὥστε καὶ ἀγωνίζεσθαι περὶ βαφραδίας πρὸς ἄλλους , ἐν αἷς μνήμης ἔδει πολλῆς . ἐπὶ τοίνυν ἔδει τὸν παλαιὸν Κριτίαν μὴ νέοις τοὺς τοιούτους λόγους ἐγχειρίζειν , ἵνα μὴ δόξωσιν εὐκαταφρόνητοι εἶναι . εἰκότως ἄρα ὑπόκειται τῶν φρατέρων τις πυθθανόμενος περὶ Σόλωνος καὶ ἀκούων τὴν ἱστορίαν . ἀλλὰ καὶ τοῦτον ἔδει τῷ Σόλωνι πῶς ἀπειώσθαι , ἵνα ὁ γέρων ἐν καιρῷ τὴν κατ’ αὐτὸν ἀφηγήσηται πᾶσαν ἱστορίαν · διὸ προκαταρχοῦσιν οἱ ἐπαῖνοι τῆς ποιήσεως αὐτοῦ πρὸ τῆς ἱστορίας , οὓς ὁ Ἀμύνανδρος ποιεῖται τῷ Κριτίᾳ χαριζόμενος . ταῦτα καὶ περὶ τῆς οἰκονομίας . ὅτι δὲ Σόλων ἀφίκετο εἰς
Lemmas: καί συντρέχω πῶς ὁ σοφός ὁ τοιοῦτος ὡς ἄυλος καί ἀδέσποτος καί ἑαυτοῦ εἰμί . ὁ δέ γέρων προσλέγω ὁ Κριτίας ἐν οὗτος ἐκεῖνος ὁ παλαιός ὁ νοερός καί πόρρω γένεσις αἴτιος ἐνδείκνυμι · φρόνησις γάρ , φημί , καί δόξα ἀληθής ἀγαπητός ὅστις καί εἰς γῆρας εἄν παραγίγνομαι . ὁ δέ αὖος σφόδρα μιμνήσκω ὅδε ὁ Κριτίας ὁ σωτηρία ἐμφαίνω ὁ Αἰδίων λόγος καί ὁ μόνιμος περί ὁ πρῶτος ὁ δύο αἴτιος ἐνέργεια . ὁ δέ πάρεργον εἰμί ὁ Σόλων ὁ ποιητικός ὁ καί ἐν ὁ πρῶτος ὁ εἰς ὁ δύο ποιέω δύο ἔχω λόγος · πρῶτος γάρ εἰμί ἐνέργεια αὐτός ὁ νοερός , κατά ὅς ἐγώ ὁ πρό αὐτός . εἰμί δέ τις ἐγώ οὗτος λέγω πάρειμι ὁ πρᾶγμα σκοπέω , διά ὅς αἴτιος κατά ὁ φαίνω οὗτος παρεισκευλήκεν ὁ Πλάτων , εἰκός εἄν εὑρίσκω πᾶς πρός ὁ πρόκειμαι · ὅς μέν γάρ σκοπός αὐτός ὁ Ἀτλαντικός ἀφηγέομαι πόλεμος , ἐσθίω δέ ὁ ὁ ἱστορία οὗτος ἄγγελος μήτε ἀπατάω μήτε ἀπατάω · διό καί σοφός ὁ Σόλων εἴρω καί οἰκεῖος ὁ ἀμφί Κριτίας · ὡς μέν γάρ σοφός ἀνεκαπάτητός εἰμί , ὡς δέ οἰκεῖος οὐ ἀπατεός . ἐσθίω γε μήv καί ὁ ὑποδέχομαι αὐτός μήτε ἐν ἡλικία εἰμί , ἵνα δόξα ἀρχαῖος εἰμί ὁ λόγος , μήτε νέος οὕτως , ὡς ἐπιλήσιμον · διόπερ ὁ Κριτίας νέος μέν ὑπόκειμαι , μνημονεύω δέ ἱκανός , ὥστε καί ἀγωνίζομαι περί βαφραδίας πρός ἄλλος , ἐν ὅς μνήμη ἐσθίω πολύς . ἐπί τοίνυν ἐσθίω ὁ παλαιός Κριτίας μή νέος ὁ τοιοῦτος λόγος ἐγχειρίζω , ἵνα μή δοκέω εὐκαταφρόνητος εἰμί . εἰκότως ἄρα ὑπόκειμαι ὁ φράτηρ τις πυνθάνομαι περί Σόλων καί ἀκούω ὁ ἱστορία . ἀλλά καί οὗτος ἐσθίω ὁ Σόλων πῶς ἀφίημι , ἵνα ὁ γέρων ἐν καιρός ὁ κατά αὐτός ἀφηγέομαι πᾶς ἱστορία · διό προκατάρχω ὁ ἐπαινέω ὁ ποίησις αὐτός πρό ὁ ἱστορία , ὅς ὁ Ἀμύνανδρος ποιέω ὁ Κριτίας χαρίζομαι . οὗτος καί περί ὁ οἰκονομία . ὅτι δέ Σόλων ἀφικνέομαι εἰς