proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0114.2
λογισμῶν καὶ τῶν περὶ τῆς ψυχικῆς οὐσίας σκεμμάτων — καὶ γὰρ ἡ τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ σῶμα σχέσις μέση πῶς ἐστι τοῦ τε σώματος καὶ τῆς ψυχῆς αὐτῆς , καὶ δεῖ διὰ τῶν μέσων ποιεῖσθαι τὴν ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἀγωγὴν — τάχα δὲ καὶ ὅτι βούλεται μὴ κατὰ χρόνον τῷ σώματι συμπλέκεσθαι τὴν ψυχήν , μηδὲ κεχωρισμένην καὶ ἐφ’ ἑαυτῆς οὖσαν αὐθίς συνάπτεσθαι τῷ κόσμῳ . πρὸς δὲ τοῦτο συντελεῖ τὸ πρὸ τῆς γενέσεως τῆς ψυχῆς τὴν πρὸς τὸ σῶμα παραδοῦναι κοινωνίαν αὐτῆς · ἥρκει μὲν γὰρ καὶ ἡ τῆς ψυχῆς γένεσις ἀγέννητον ἀποφήναι καὶ τῶν σωματικῶν ὄγκον · εἰ γὰρ καὶ τοῖς ἀγεννητοῖς γένεσιν περιεῖληψεν , ἄλλος οὖτος ἂν εἴη τῆς γενέσεως τρόπος · εἰ δὲ καὶ πρὸ τῆς φαινομένης γενέσεως εἰς ταῦτόν ἄγει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν , ἀγέννητός τε ἡ τοιαύτη γένεσις καὶ ἀίδιος ἡ φύσις ἂν εἴη , μήτε τῆς ψυχῆς ἐν χρόνῳ γενομένης μήτε τοῦ σώματος χρόνῳ διαφέροντος τῆς ψυχῆς . περὶ μὲν οὖν τῆς τάξεως τῶν κεφαλαίων τοσαῦτα ῥητέον . Τὴν δὲ εἰς τὸ μέσον θέσιν τῆς ψυχῆς ἄλλοι τῶν ἐξηγητῶν ἄλλως ἐπερμηνεύουσιν · οἱ μὲν γὰρ τὸ κέντρον τῆς γῆς , οἱ δὲ τὴν σελήνην μέσον λέγουσιν , ὡς ἰσθμὸν τῶν γεννητῶν καὶ θείων , οἱ δὲ τὸν ἥλιον , ὡς ἐν τόπῳ καρδίας ἰδρυμένον · οἱ δὲ ἐπ’ αὐτὴν ἐλθόντες τὴν ἀπλανῆ σφαῖραν , οἱ μὲν τὸν ἰσημερινὸν φασιν ὡς ὁρίζοντα τὸ πλάτος , οἱ δὲ τὸν διὰ μέσων . καὶ οἱ μὲν ἐν τῷ κέντρῳ τὸ ἡγεμονικὸν ἀποτίθενται τοῦ παντός , οἱ δὲ ἐν σελήνη , οἱ δὲ ἐν ἡλίῳ , οἱ δὲ ἐν τῷ ἰσημερινῷ , οἱ δὲ ἐν τῷ ζῳδιακῷ . μαρτυρεῖ δὲ τοῖς μὲν ἡ τοῦ κέντρου δύναμις , συνοχικὴ πάσης οὖσα τῆς περιφορᾶς , τοῖς δὲ ἡ τῆς σελήνης κίνησις , ποικίλως ἐξαλλάττουσα τὴν γένεσιν , τοῖς δὲ ἡ ζῳποιοὺς τοῦ ἡλίου θερμότης , τοῖς δὲ ἡ εὐκινισία τοῦ ἰσημερινοῦ κύκλου , τοῖς δὲ ἡ περὶ τὸν ζῳδιακὸν ἀνακύκλισις τῶν ἀστέρων . ἀλλὰ τοῖς πᾶσιν ἀντιγράφουσι Πορφύριός τε καὶ Ἰάμβλιχος , ἐπιγραπίζοντες αὐτοὺς ὡς τοπικῶς καὶ διαστηματικῶς τὸ μέσον ἀκούοντας καὶ ἐν τινι μορᾷ κατακλείοντας τὴν ὅλον
Lemmas: λογισμός καί ὁ περί ὁ ψυχικός οὐσία σκέμμα — καί γάρ ὁ ὁ Ψυχή πρός ὁ σῶμα σχέσις μέσος πῶς εἰμί ὁ τε σῶμα καί ὁ Ψυχή αὐτός , καί δεῖ διά ὁ μέσος ποιέω ὁ ἐπί ὁ ἀρχή ἀγωγή — τάχα δέ καί ὅτι βούλομαι μή κατά χρόνος ὁ σῶμα συμπλέκω ὁ Ψυχή , μηδέ χωρίζω καί ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί αὖθις συνάπτω ὁ κόσμος . πρός δέ οὗτος συντελής ὁ πρό ὁ γένεσις ὁ Ψυχή ὁ πρός ὁ σῶμα παραδίδωμι κοινωνία αὐτός · ἀρκέω μέν γάρ καί ὁ ὁ Ψυχή γένεσις ἀγέννητος ἀποφαίνω καί ὁ σωματικός ὄγκος · εἰμί γάρ καί ὁ ἀγεννητοῖς γένεσις περιλαμβάνω , ἄλλος οὗτος εἄν εἰμί ὁ γένεσις τρόπος · εἰμί δέ καί πρό ὁ φαίνω γένεσις εἰς αὐτός ἄγω ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή , ἀγέννητος τε ὁ τοιοῦτος γένεσις καί ἀίδιος ὁ φύσις εἄν εἰμί , μήτε ὁ Ψυχή ἐν χρόνος γίγνομαι μήτε ὁ σῶμα χρόνος διαφέρω ὁ Ψυχή . περί μέν οὖν ὁ τάξις ὁ κεφάλαιος τοσοῦτος ῥητέος . ὁ δέ εἰς ὁ μέσος θέσις ὁ Ψυχή ἄλλος ὁ ἐξηγητής ἄλλως επερμηνευειμι · ὁ μέν γάρ ὁ κέντρον ὁ γῆ , ὁ δέ ὁ σελήνη μέσος λέγω , ὡς ἰσθμός ὁ γεννητής καί θεῖον , ὁ δέ ὁ ἥλιος , ὡς ἐν τόπος Καρδία ἱδρύω · ὁ δέ ἐπί αὐτός ἔρχομαι ὁ ἀπλανῆ σφαῖρα , ὁ μέν ὁ ἰσημερινός φημί ὡς ὁρίζων ὁ πλάτος , ὁ δέ ὁ διά μέσος . καί ὁ μέν ἐν ὁ κέντρον ὁ ἡγεμονικός ἀποτίθημι ὁ πᾶς , ὁ δέ ἐν σελήνη , ὁ δέ ἐν ἥλιος , ὁ δέ ἐν ὁ ἰσημερινός , ὁ δέ ἐν ὁ ζῳδιακός . μαρτυρέω δέ ὁ μέν ὁ ὁ κέντρον δύναμις , συνοχικός πᾶς εἰμί ὁ περιφορά , ὁ δέ ὁ ὁ σελήνη κίνησις , ποικίλως ἐξαλλάσσω ὁ γένεσις , ὁ δέ ὁ ζῳός ὁ ἥλιος θερμότης , ὁ δέ ὁ ευκινιθεος ὁ ἰσημερινός κύκλος , ὁ δέ ὁ περί ὁ ζῳδιακός ανακυκλιτις ὁ ἀστήρ . ἀλλά ὁ πᾶς ἀντιγράφω πορφύρεος τε καί Ἰάμβλιχος , ἐπιγραπίζοντες αὐτός ὡς τοπικός καί διαστηματικός ὁ μέσος ἀκούω καί ἐν τις μόρον κατακλείω ὁ ὅλος