proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0263.2
διὰ δὴ ταῦτα θαυμαστὸν οὐδὲν δι’ ἀλλήλων ἐν τῇ ψυχῇ πάντων τῶν γενῶν πεφοιτηκότων μετὰ τοῦ σῶζειν τὴν ἑαυτῶν ἰδέαν ὅπου μὲν τὸ ταυτὸν κρατεῖν , ὅπου δὲ τὴν διαφέρου φύσιν , τὸ δὲ τῆς οὐσίας γένος εἶναι κοινόν , ἀφορίζον 5 τὴν μίαν μεσότητα τῆς ψυχῆς , καθ’ ἣν ἐστι μέση τῆς ἄμεροῦς οὐσίας καὶ τῆς γιγνομένης περὶ τοῖς σώμασι μεριστῆς . μία οὖν ζωὴ ἐστιν ὡς μία οὐσία , δυοειδὴς δὲ ὡς διπλῇ τοῖς δύο γένεσι . πρὸς μὲν οὖν τὴν ἀπορίαν τοσαῦτα ῥητέων . Ὅτι δὲ καὶ τὸ ἐποιεῖτο κυριώτατα παρέλαβεν , ἵνα πάλιν 10 διασώσῃται τὸ τῆς μεσότητος εἶδος , ὡς ἐν τῷ συνεπιληροῦτο [ 35 C ] καὶ ἐν τῷ συνεκεράσατο [ 35 A ] , δήλον : καὶ τὸ ἐπεφήμισε δὲ οἰκειότατα τοῖς προκειμένοις ἐπήνειπεν · ἐπεὶ γὰρ κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν τὰ ὀνόματα κεῖται τοῖς κύκλοις , τὸ ἐπεφήμισε δηλοῖ τὸ μὴ ἀφ’ ὅλης τῆς 15 ὑπάρξεως , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ἐπικρατοῦντος αὐτοῖς θέσθαι τὴν ἐπωνυμίαν . καὶ τὸ μετὰ τὴν ποίησιν καὶ τὰ ὀνόματα θέσθαι δηλοῖ τὰ κυρίως ὀνόματα τῆς τῶν πραγμάτων στοχά - F ζεσθαι φύσεως · οὐ γὰρ τὸν μὴ ὄντα ταυτοῦ κύκλον οὕτως ἐπεφήμισεν ὁ δημιουργός , ἀλλὰ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ τοιούτον ὑπο - 20 στάντα . μᾶλλον δὴ ἢ τε ποίησις αὐτοῦ τὴν κυριωτάτην ἔχει τοῦ ὀνόματος αἰτίαν καὶ ἢ τοῦ ὀνόματος θέσις ποιήσεως ἐστιν , εἴπερ καὶ ἡ νόησις ἐκεῖ οὐκ ἀποτέμνεται τῆς δημιουργίας , ἀλλ’ αὐτῷ τῷ νοεῖν οἱ θεοὶ ποιοῦσιν · οὕτω γὰρ καὶ αὐτῷ τῷ ὀνοματίζειν ὑφίστασι τὰ πράγματα . καὶ εἰ με δεῖ τοῦ - 25 μὸν εἰπεῖν , ἕξεστι διὰ τούτων συνορᾶν τὰ ἀπόρρητα τῆς 219 Πλάτωνος θεωρίας , ὅτι τὸν δημιουργὸν οὐ μόνον ὀνοματοθέτην παραδέδωκε πρῶτον , τιθέντα τὰ ὀνόματα ταῖς τῆς ψυχῆς αὐτὸν δύο περιφοραῖς , ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτων τὸν οὐσιώδη χαρακτῆρα ταύτης ἐκφαίνοντα , τὰς δύο εὐθείας χω - 30 ρὶς καὶ τὸ ἐκ τούτων γεγονὸς χι καὶ τοὺς ἐκ τούτου δύο κύκλους · ἃ δὴ καὶ ἡ θεουργία μετ’ αὐτὸν ἐξέφηνε διὰ τῶν ἁσμῶν καὶ τῶν ἡμικύκλων τὸν χαρακτῆρα συμπληρώσασα τῆς ψυχῆς . καὶ ὀνόματα οὖν καὶ χαρακτῆρες ψυχι -
Lemmas: διά δή οὗτος θαυμαστός οὐδείς διά ἀλλήλων ἐν ὁ Ψυχή πᾶς ὁ γένος φοιτάω μετά ὁ σῴζω ὁ ἑαυτοῦ ἰδέα ὅπου μέν ὁ τατός κρατέω , ὅπου δέ ὁ διαφέρω φύσις , ὁ δέ ὁ οὐσία γένος εἰμί κοινός , ἀφορίζω 5 ὁ εἷς μεσότης ὁ Ψυχή , κατά ὅς εἰμί μέσος ὁ ἄμεροῦς οὐσία καί ὁ γίγνομαι περί ὁ σῶμα μεριστός . εἷς οὖν ζωή εἰμί ὡς εἷς οὐσία , δυοειδής δέ ὡς διπλόος ὁ δύο γένεσις . πρός μέν οὖν ὁ ἀπορία τοσοῦτος ῥητέον . ὅτι2 δέ καί ὁ ποιέω κύριος παραλαμβάνω , ἵνα πάλιν 10 διασῴζω ὁ ὁ μεσότης εἶδος , ὡς ἐν ὁ συνεπιληροῦτο [ 35 C ] καί ἐν ὁ συγκεράννυμι [ 35 A ] , δῆλος : καί ὁ ἐπιφημίζω δέ οἰκεῖος ὁ πρόκειμαι ἐπαναλαμβάνω · ἐπεί γάρ κατά ὁ ἐπικρατέω ὁ ὄνομα κεῖμαι ὁ κύκλος , ὁ ἐπιφημίζω δηλόω ὁ μή ἀπό ὅλος ὁ 15 ὕπαρξις , ἀλλά ἀπό ὁ ἐπικρατέω αὐτός τίθημι ὁ ἐπωνυμία . καί ὁ μετά ὁ ποίησις καί ὁ ὄνομα τίθημι δηλόω ὁ κύριος ὄνομα ὁ ὁ πρᾶγμα στοχα - F ζω φύσις · οὖον γάρ ὁ μή εἰμί ταυτός κύκλος οὕτως ἐπιφημίζω ὁ δημιουργός , ἀλλά ὁ ὑπό αὐτός τοιοῦτος ὑπο - 20 ἵστημι . μᾶλλον δή ἢ τε ποίησις αὐτός ὁ κύριος ἔχω ὁ ὄνομα αἴτιος καί ἢ ὁ ὄνομα θέσις ποίησις εἰμί , εἴπερ καί ὁ νόησις ἐκεῖ οὐ ἀποτέμνω ὁ δημιουργία , ἀλλά αὐτός ὁ νοέω ὁ θεός ποιέω · οὗτος γάρ καί αὐτός ὁ ὀνοματίζω ὑφίστημι ὁ πρᾶγμα . καί εἰμί ἐγώ δεῖ ὁ - 25 πορθμός εἶπον , ἔξεστι διά οὗτος συνοράω ὁ ἀπόρρητος ὁ 219 Πλάτων θεωρία , ὅτι ὁ δημιουργός οὖον μόνος ὀνοματοθέτης παραδίδωμι πρῶτος , τίθημι ὁ ὄνομα ὁ ὁ Ψυχή αὐτός δύο περιφορά , ἀλλά καί πρό οὗτος ὁ οὐσιώδης χαρακτήρ οὗτος ἐκφαίνω , ὁ δύο εὐθύς χόω - 30 ἔρις καί ὁ ἐκ οὗτος γίγνομαι χέω καί ὁ ἐκ οὗτος δύο κύκλος · ὁ δή καί ὁ θεουργία μετά αὐτός ἐκφαίνω διά ὁ Ἄσμων καί ὁ ἡμίκυκλος ὁ χαρακτήρ συμπληρόω ὁ Ψυχή . καί ὄνομα οὖν καί χαρακτήρ ψυχι -