proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0302.2
ἀρίστου τὸ κάλλιστον , ὥσπερ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ κάλλος . δόξειε δ’ ἂν ἐν τούτοις τὸν δημιουργὸν ἀρίστου λέγειν τῶν νοητῶν καὶ ἀεὶ ὄντων , ὡς τὴν ψυχὴν ἀρίστην τῶν γενηθέντων , καὶ μαρτυρεῖν τοῖς ἕνα θεοὺν πρὸ τοῦ κόσμου ποιούσιν . ἀλλὰ καὶ εἰ οὕτω τις ἀκούει τῆς ὁήσεως ἀναστρέφας αὐτήν , ὅμως ἐκ τῆς ἀναλογίας δῆλον , ὅτι τὰ νοητὰ καὶ ἀεὶ ὄντα οὐ τὰ ἐν αὐτῷ εἴδη δήσομεν , ἀλλὰ μετ’ αὐτὸν ἑτέρας οὐσίας , εἴπερ ὃν ἔχει λόγον ἡ ψυχὴ πρὸς τὰ γενηθέντα πάντα , τοῦτον ὁ δημιουργὸς πρὸς τὰ ἀεὶ ὄντα . καὶ ἡ ποιήσομεν αὐτὸν εἰς τὰ μετ’ αὐτὸν βλέπειν , καίτοι γε δημιουργῶν αὐτὸς καὶ τοῖς νέοις θεοῖς ἐγχειρίζων τὴν τῶν θνητῶν δημιουργίαν ὅρα τί φησι [ 41C ] · μιμούμενοι τὴν ἐμὴν δύναμιν περὶ τὴν ὑμετέραν γένεσιν · οὐκ αὐτὸς ἄρα μιμούμενος τὰ μετ’ αὐτὸν δημιουργεῖ τὰ ἀθάνατα τῶν ζῴων , ἀλλὰ τὰ πρὸ αὐτοῦ πάντως , ὡς καὶ ἐκεῖνους βούλεται τὰ θνητὰ δημιουργεῖν αὐτὸν μιμουμένους · ἢ εἰ τοῦτο φυλαττοίμεθα , δώσομεν πολλοὺς εἶναι νοητοὺς θεούς , εἰ καὶ μετὰ τὸν δημιουργόν , ὅπερ οὐ συγχωροῦσι . μήποτε οὖν ἄμεινον λέγειν ἢ τὴν ψυχὴν αὐτὴν λέγεσθαι τῶν νοητῶν εἶναι ἀεὶ τε ὄντων ὡς ἀρίστην τῶν γενητῶν οὕτως , ὡς ἀμέριστον καὶ μεριστήν , μέσην οὖσαν , ἢ ἐπειδήπερ μετέχειν αὐτὴν φησι λογισμοῦ καὶ ἀρμονίας , δηλοῦν διὰ ταύτης τῆς λέξεως ποῦ ὄντων ἐκείνων μετέχει , τοῦ λογισμοῦ λέγω καὶ τῆς ἀρμονίας , ὅτι νοητῶν ὄντων καὶ ἀεὶ ὄντων · ἡ γὰρ ἐν αὐτῇ ἀρμονία γεννητὴ ἐστιν , οὐχ οὕσα αὐτοαρμονία , ἀλλ’ ἐνηρμοσμένη , καὶ ὁ λογισμὸς οὐκ ἀεὶ ὤν , ἀλλὰ γένεσιν ἔχων , ἄτε κατὰ χρόνον ὑφεστὼς καὶ μεταβατικὸς ὤν . πῶς οὖν λογισμοῦ μετέχει καὶ ἀρμονίας ἡ ψυχή ; πῶς δὲ οὐκ ἐν αὐτῇ πρώτως καὶ ἡ ἀρμονία καὶ ὁ λογισμός , ἀλλὰ κατὰ μέθεξιν ; διότι , φήσω , καὶ ἐν τῷ δημιουργῷ ταῦτα προῆν , λογισμὸς καὶ ἀρμονία · καὶ γὰρ Μούσας καὶ τὸν Μουσηγέτην αὐτὸς ὑπέστησε καὶ τὴν Ἑρμαϊκὴν σειράν . ἐν αὐτῷ οὖν καὶ ὁ λογισμὸς ὁ δημιουργικὸς καὶ ἡ ἀρμονία πρώτως , ὁ μὲν Ἑρμαϊκὸς ὤν , ἡ δὲ
Lemmas: ἀγαθός ὁ καλῶς , ὥσπερ ὁ ἀγαθός ὁ κάλλος . δοκέω δέ εἄν ἐν οὗτος ὁ δημιουργός ἀγαθός λέγω ὁ νοητός καί ἀεί εἰμί , ὡς ὁ ψυχή ἀγαθός ὁ γίγνομαι , καί μαρτυρέω ὁ εἷς Θέουν πρό ὁ κόσμος ποιέω . ἀλλά καί εἰμί οὗτος τις ἀκούω ὁ ὁήσεως ἀναστρέφω αὐτός , ὅμως ἐκ ὁ ἀναλογία δῆλος , ὅτι ὁ νοητός καί ἀεί εἰμί οὖον ὁ ἐν αὐτός εἶδος δήω , ἀλλά μετά αὐτός ἕτερος οὐσία , εἴπερ ὅς ἔχω λόγος ὁ ψυχή πρός ὁ γίγνομαι πᾶς , οὗτος ὁ δημιουργός πρός ὁ ἀεί εἰμί . καί ὁ ποιέω αὐτός εἰς ὁ μετά αὐτός βλέπω , καίτοι γε δημιουργός αὐτός καί ὁ νέος θεός ἐγχειρίζω ὁ ὁ θνητός δημιουργία ὁράω τίς φημί [ 41C ] · μιμέομαι ὁ ἐμός δύναμις περί ὁ ὑμέτερος γένεσις · οὐ αὐτός ἄρα μιμέομαι ὁ μετά αὐτός δημιουργέω ὁ ἀθάνατος ὁ ζῷον , ἀλλά ὁ πρό αὐτός πάντως , ὡς καί ἐκεῖνος βούλομαι ὁ θνητός δημιουργέω αὐτός μιμέομαι · ἢ εἰμί οὗτος φυλάσσω , δίδωμι πολύς εἰμί νοητός θεός , εἰμί καί μετά ὁ δημιουργός , ὅσπερ οὖον συγχωρέω . μήποτε οὖν ἀγαθός λέγω ἢ ὁ ψυχή αὐτός λέγω ὁ νοητός εἰμί ἀεί τε εἰμί ὡς ἀγαθός ὁ γενητός οὕτως , ὡς ἀμέριστος καί μεριστός , μέσος εἰμί , ἢ ἐπεί μετέχω αὐτός φημί λογισμός καί ἁρμονία , δηλόω διά οὗτος ὁ λέξις ποῦ εἰμί ἐκεῖνος μετέχω , ὁ λογισμός λέγω καί ὁ ἁρμονία , ὅτι νοητός εἰμί καί ἀεί εἰμί · ὁ γάρ ἐν αὐτός ἁρμονία γεννητός εἰμί , οὐ εἰμί αὐτοαρμονία , ἀλλά ἐναρμόζω , καί ὁ λογισμός οὐ ἀεί εἰμί , ἀλλά γένεσις ἔχω , αὔγ-ασμα κατά χρόνος ὑφίστημι καί μεταβατικός εἰμί . πῶς οὖν λογισμός μετέχω καί ἁρμονία ὁ ψυχή ; πῶς δέ οὐ ἐν αὐτός πρῶτος καί ὁ ἁρμονία καί ὁ λογισμός , ἀλλά κατά μέθεξις ; διότι , φημί , καί ἐν ὁ δημιουργός οὗτος προέρχομαι , λογισμός καί ἁρμονία · καί γάρ Μοῦσα καί ὁ Μουσηγέτης αὐτός ὑφίστημι καί ὁ Ἑρμαϊκός σειρά . ἐν αὐτός οὖν καί ὁ λογισμός ὁ δημιουργικός καί ὁ ἁρμονία πρῶτος , ὁ μέν Ἑρμαϊκός εἰμί , ὁ δέ