proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0133.2
τὰ πλανώμενα ἐνεπίθει ταῖς περιφοραῖς , ὅς ἡ θάτερου περιόδος ἦν , ὡς εἴρηται ἐν ἐκείνοις [ 38C ] . θεῖα γὰρ ὄντα ζῶα δεῖ καὶ ψυχὴν ἔχειν νοερὰν καὶ νοῦν θεῖον · ὅτι γὰρ οὐχ ὑπὸ τῆς τοῦ ὅλου ψυχῆς ψυχούται μόνης , ἀλλὰ καὶ ἰδίαν ἔχει τὴν ἐφεστῶσαν ἑκάστῳ , μάθοιμεν ἂν συννοήσαντες , ὅτι καὶ τῶν ἐνταῦθα ζῴων κρείττονά ἐστιν ὅσα μετὰ τῆς ὅλης καὶ ὑπὸ ἰδίας ψυχούται ψυχῆς ἐλλαμπούσης ζωῇ , οἷον ἄνθρωπος , ἢ ὅσα ὑπὸ τῆς ὅλης μόνης , οἷον τὰ ἔσχατα τῆς δημιουργίας , τὰ μὲν διχόθεν σφώμενα , τὰ δὲ μόλις ἄπὸ τῆς ὅλης . εἰ δὲ τοῦτ’ ἀληθὲς καὶ τὰ οὐράνια κρεῖσσονα τῶν ἡμετέρων σωμάτων , μειζόνως ἐκεῖνα [ ἂν ] ψυχούται μετὰ τῆς κοσμικῆς καὶ ὑπὸ ἰδίας ἑκάστα ψυχῆς , ἐπεὶ καὶ εἰ ἔοικε τῷ ὅλῳ οὐρανῷ , ἐν ᾧ ἐστι , κυκλοφορητικὰ ἐστι . εἰ δὲ τοῦτο , κύκλῳ πάντα κινεῖται περὶ τὰ κέντρα τὰ ἑαυτῶν . εἰ δὲ τοῦτο , πᾶσα δὲ κίνησις αἴδιος ἴδιον ἔχει καὶ τὸ κινοῦν αἴτιον καὶ ὅσα τὰ ἴδιως κινούμενα , τοσαῦτα καὶ τὰ κινητικὰ αἴτια , φησὶν Ἀριστοτέλης , ἀνάγκη καὶ ψυχὰς εἶναι τοῖς ἄστροις ἰδίας ἐφεστῶσας τὰς κινοῦσας , καὶ εἰ μὲν τεταγμένως κινεῖσι , νοεράς , εἰ δ’ , ὅ μὴ θέμις εἰπεῖν ἐπὶ θείων σωμάτων , ἀλόγους · ὅν ὄντως ἀλόγων ὄντων ἑκάστῳ ἀνάγκη τῶν ἄστρων ἰδίαν ἔχειν ἐπιβεβληυῖαν θεῖαν ψυχήν , καὶ διὰ μὲν τῶν ἐν αὐτοῖς οὐσῶν ψυχῶν συνάπτεσθαι πρὸς τὴν ὅλην ψυχήν , διὰ δὲ τοῦ νοῦ πρὸς τὸν ὅλον ἡνωσθαι νοῦν · ὅπου γὰρ καὶ τοῖς θνητοῖς μέτεστι λόγου καὶ νοῦ , τί χρὴ περὶ αὐτῶν νομίζειν τῶν θείων σωμάτων ; ἐντέθεται οὖν διὰ τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς εἰς τὴν ψυχὴν τῆς ταύτου φοράς , ἣν ἁκρατίστην’ εἰκῶς ἐκάλεσεν ὡς κρατοῦσαν πασῶν τῶν περιφορῶν καὶ πάσας αὐτὰς νοερώς συνελούσων · ὥσπερ γὰρ τὸ τῶν ἄστρων γένος περιάγεται ὑπὸ τῆς ὅλης φοράς , οὕτω δὴ καὶ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν περιέχονται ὑπὸ τῆς μιᾶς ψυχῆς τῆς ταύτου κυκλήσεως καὶ οἱ νοῦς ὑπὸ τοῦ νοῦ · καὶ γὰρ αὐ καὶ δεῖ μετὰ τὴν μονάδα τὴν ἐξηρημένην
Lemmas: ὁ πλανάω ἐμπίνω ὁ περιφορά , ὅς ὁ θατέρου Περιόδος εἰμί , ὡς εἴρω ἐν ἐκεῖνος [ 38C ] . θεῖον γάρ εἰμί ζῷον δεῖ καί ψυχή ἔχω νοερός καί νόος θέω · ὅτι γάρ οὐ ὑπό ὁ ὁ ὅλος Ψυχή ψυχόω μόνος , ἀλλά καί ἴδιος ἔχω ὁ ἐφίστημι ἕκαστος , μανθάνω εἄν συννοέω , ὅτι καί ὁ ἐνταῦθα ζῷον κρατύς εἰμί ὅσος μετά ὁ ὅλος καί ὑπό ἴδιος ψυχόω Ψυχή ἐλλάμπω ζωή , οἷος ἄνθρωπος , ἢ ὅσος ὑπό ὁ ὅλος μόνος , οἷος ὁ ἔσχατος ὁ δημιουργία , ὁ μέν διχόθεν σφάζω , ὁ δέ μόλις ἀπό ὁ ὅλος . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής καί ὁ οὐράνιος κρατύς ὁ ἡμέτερος σῶμα , μέγας ἐκεῖνος [ εἄν ] ψυχόω μετά ὁ κοσμικός καί ὑπό ἴδιος ἕκαστος Ψυχή , ἐπεί καί εἰμί ἔοικα ὁ ὅλος οὐρανός , ἐν ὅς εἰμί , κυκλοφορητικός εἰμί . εἰμί δέ οὗτος , κύκλος πᾶς κινέω περί ὁ κέντρον ὁ ἑαυτοῦ . εἰμί δέ οὗτος , πᾶς δέ κίνησις ἀΐδιος ἴδιος ἔχω καί ὁ κινέω αἴτιος καί ὅσος ὁ ἰδίως κινέω , τοσοῦτος καί ὁ κινητικός αἴτιος , φημί Ἀριστοτέλης , ἀνάγκη καί ψυχή εἰμί ὁ ἄστρον ἴδιος ἐφίστημι ὁ κινέω , καί εἰμί μέν τεταγμένως κινέω , νοερός , εἰμί δέ , ὅς μή θέμις εἶπον ἐπί θεῖον σῶμα , ἄλογος · ὅς εἰμί ἄλογος εἰμί ἕκαστος ἀνάγκη ὁ ἄστρον ἴδιος ἔχω ἐπιβάλλω θεῖος Ψυχή , καί διά μέν ὁ ἐν αὐτός εἰμί Ψυχή συνάπτω πρός ὁ ὅλος Ψυχή , διά δέ ὁ νόος πρός ὁ ὅλος ἡνωσθαι νόος · ὅπου γάρ καί ὁ θνητός μέτειμι λόγος καί νόος , τίς χρή περί αὐτός νομίζω ὁ θεῖον σῶμα ; ἐντίθημι οὖν διά ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή εἰς ὁ ψυχή ὁ αὐτός φορός , ὅς ἀκρατίζω ἵημι καλέω ὡς κράτος πᾶς ὁ περιφορά καί πᾶς αὐτός νοερώς συναιρέω · ὥσπερ γάρ ὁ ὁ ἄστρον γένος περιάγω ὑπό ὁ ὅλος φορός , οὗτος δή καί ὁ ψυχή αὐτός περιέχω ὑπό ὁ εἷς Ψυχή ὁ αὐτός κύκλησις καί ὁ νόος ὑπό ὁ νόος · καί γάρ αὖος καί δεῖ μετά ὁ μόνος ὁ ἐκλέγω