proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0149.2
δὲ τὸ ταυτὸν ἄμα καὶ ἡ οὐσία τοῦ λοιποῦ , τὴν ἀγγελικὴν , ὅταν δὲ μόνον τὸ ταυτὸν , τὴν δαιμονίαν , ὅταν δὲ τὸ ταυτὸν καὶ ἕτερον ἄμα τῆς οὐσίας , τὴν ἡρωϊκὴν , ὅταν δὲ τὸ ἕτερον μόνον , τὴν ἀνθρωπίνην · τὰ γὰρ ἄκρα τοῦ μέσου κρατεῖν ἀδύνατον , ὅτι μηδὲ συνάπτεται ἀλλήλοις ἐκεῖνον χωρὶς , καθ’ ἑκάστην δὲ τῶν μίξεων τὸ πλεῖον καὶ ἧσσον τῶν κρατούντων ποιήσει τὸ πλάτος τῶν ψυχῶν . ἀλλὰ ταῦτα ἐν ἄλλοις διὰ πλειόνων ἐξητάσται . Ὑπόλοιπον δὴ σὺν μετὰ ταῦτα τὸ ἀμέριστον τῆς οὐσίας εἶδος καὶ τὸ μεριστὸν ὅ,τὶ ποτὲ ἐστὶ διελθεῖν · καὶ γὰρ τῶν πρεσβυτέρων οἱ μὲν ἄλλως , οἱ δὲ ἄλλως ἠνέχθησαν . ζητέον δὴ περὶ τούτων πρῶτον μὲν ὀλιγοχρῶς ὡς τύπῳ εἰπεῖν , ἔπειτα προσεχέστερον τοῖς προκειμένοις · δυνατόν γὰρ ἀμφοτέρως . οὖκοῦν ἀμέριστον μὲν οὐσίαν φῶμεν τὴν νοητὴν πᾶσαν καὶ τὴν νοερὰν τὴν τε ὁλικὴν καὶ τὴν μερικὴν τὴν τε ἄυλον καὶ χωριστὴν καὶ πρὸ αἰῶνος ἢ ἐν αἰῶνι ὄσαν , μεριστὴν δὲ πᾶσαν τὴν περὶ τὰ σώματα προύσαν , εἴτε ζωὰς περιχορμίουσ εἴτε φύσεις τὰς κατ’ αὐτῶν δυνούσας τῶν ὀγκῶν εἴτε λόγους φυσικοὺς διαιρουμένους περὶ τὴν ὑποιον σωματότητα · πάντα γὰρ ταῦτα περὶ σώματα ἐστὶ μεριστά , τὰ μὲν ἐν τοῖς τοιούσδε σώμασιν ὑφεστῶτα καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ὄντα , τὰ δὲ οὐσιώδη μὲν ὑπάρχοντα καὶ ζωῆς εἴδη , σωμάτων δὲ ἀχώριστα , καθάπερ ἡ φύσις , τὰ δὲ μεριζόμενα μὲν , συνάγοντα δὲ εἰς ἀμέρειαν ἑαυτά , καθάπερ ἡ αἴσθησις . καὶ εἰ βούλει λέγειν , τριπλὴν μὲν λέγε τὴν ἀμέριστον οὐσίαν , τὴν κατὰ τὸ εἶναι , τὴν κατὰ τὸ ζῆν , τὴν κατὰ τὸ νοεῖν , τριπλὴν δὲ τὴν περὶ τοῖς σώμασι μεριστὴν · ἀντὶ μὲν τῆς κατὰ τὸ νοεῖν τὴν κατὰ τὸ αἰσθάνεσθαι , ἀντὶ δὲ τῆς κατὰ τὸ ζῆν τὴν κατὰ φύσιν , ἀντὶ δὲ τῆς κατὰ τὸ εἶναι τὴν κατὰ τὰ εἴδη τὰ μεριζόμενα περὶ τοὺς ὀγκοὺς τῶν σωμάτων · τὰ γὰρ τρία τῶν τριῶν εἰκόνες , ἀνάπαλιν ἐκεῖνοις ἔχοντα κατὰ τὴν πρὸς ἀλλήλα τάξιν , τούτων δὲ τὰ μέσα τὸ εἶναι , τὸ ζῆν , τὸ νοεῖν ἐν ψυχαῖς , τὴν μὲν τάξιν φυλάττοντα τῶν πρὸ αὐτῶν διὰ τὴν πρὸς αὐτὰ ὁμοιότητα , τὸν δὲ μερισμὸν
Lemmas: δέ ὁ τατός ἄμη καί ὁ οὐσία ὁ λοιπός , ὁ ἀγγελικός , ὅταν δέ μόνος ὁ τατός , ὁ δαιμόνιος , ὅταν δέ ὁ τατός καί ἕτερος ἄμη ὁ οὐσία , ὁ ἡρωϊκός , ὅταν δέ ὁ ἕτερος μόνος , ὁ ἀνθρώπινος · ὁ γάρ ἄκρος ὁ μέσος κρατέω ἀδύνατος , ὅτι μηδέ συνάπτω ἀλλήλων ἐκεῖνος Χωρὶς , κατά ἕκαστος δέ ὁ μίξις ὁ πλείων καί κακός ὁ κρατέω ποιέω ὁ πλάτος ὁ Ψυχή . ἀλλά οὗτος ἐν ἄλλος διά πλείων ἐξετάζω . ὑπόλοιπος δή σύν μετά οὗτος ὁ ἀμέριστος ὁ οὐσία εἶδος καί ὁ μεριστός ὅς ποτέ εἰμί διέρχομαι · καί γάρ ὁ πρέσβυς ὁ μέν ἄλλως , ὁ δέ ἄλλως φέρω . ζητέω δή περί οὗτος πρῶτος μέν ὀλιγοχρῶς ὡς τύπος εἶπον , ἔπειτα προσεχής ὁ πρόκειμαι · δυνατός γάρ ἀμφοτέρως . οὐκοῦν ἀμέριστος μέν οὐσία φημί ὁ νοητός πᾶς καί ὁ νοερός ὁ τε ὁλικός καί ὁ μερικός ὁ τε ἄυλος καί χωριστός καί πρό αἰών ἢ ἐν αἰών ὄζω , μεριστός δέ πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα Προῦσα , εἴτε ζωός περιχορμίους εἴτε φύσις ὁ κατά αὐτός δύω ὁ ὀγκόω εἴτε λόγος φυσικός διαιρέω περί ὁ ὑποιω σωματότης · πᾶς γάρ οὗτος περί σῶμα εἰμί μεριστός , ὁ μέν ἐν ὁ τοιόσδε σῶμα ὑφίστημι καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , ὁ δέ οὐσιώδης μέν ὑπάρχω καί ζωή εἶδος , σῶμα δέ ἀχώριστος , καθάπερ ὁ φύσις , ὁ δέ μερίζω μέν , συνάγω δέ εἰς ἀμέρεια ἑαυτοῦ , καθάπερ ὁ αἴσθησις . καί εἰμί βούλομαι λέγω , τριπλός μέν λέγω ὁ ἀμέριστος οὐσία , ὁ κατά ὁ εἰμί , ὁ κατά ὁ ζῶ , ὁ κατά ὁ νοέω , τριπλός δέ ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός · ἀντί μέν ὁ κατά ὁ νοέω ὁ κατά ὁ αἰσθάνομαι , ἀντί δέ ὁ κατά ὁ ζῶ ὁ κατά φύσις , ἀντί δέ ὁ κατά ὁ εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος ὁ μερίζω περί ὁ ὄγκος ὁ σῶμα · ὁ γάρ τρεῖς ὁ τρεῖς εἰκών , ἀνάπαλιν ἐκεῖνος ἔχω κατά ὁ πρός ἀλλήλων τάξις , οὗτος δέ ὁ μέσος ὁ εἰμί , ὁ ζῶ , ὁ νοέω ἐν Ψυχή , ὁ μέν τάξις φυλάσσω ὁ πρό αὐτός διά ὁ πρός αὐτός ὁμοιότης , ὁ δέ μερισμός