proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0308.1
300 # ΠΡΟΚΛΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΙΜΑΙΟΝ Γ [ Tim . 37 A ] τὴν ψυχὴν καὶ συγκεκράσθαι αὐτὴν ἐκ τούτων , διὰ μὲν τῆς συγχράσεως τὴν ἕνωσιν ἐνδεικνύμενος τῶν συνελθόντων , διὰ δὲ τοῦ ἀριθμοῦ τὴν ἀμιγῆ καθαρότητα · οὐ γὰρ ἂν ἔμενε τρία μὴ σώζοντα τὴν οἰκεῖαν οὐσίαν ἀσύγκρητον · καὶ ὅτι περὶ μὲν τῶν μεριστῶν διαλεγόμενος εἶπεν · ὅταν οὐσίαν σκεδαστὴν ἔχοντός τινος ἐφάπτηται · τὸ τε γὰρ ‘ἔχειν’ προσήκει τοῖς ἐπίθετον μὲν ἔχουσι τὸ οὐσιώδες καὶ τὸ ὄν , ὑποκείμενον δὲ τὸ ἀνούσιον καὶ τὸ μὴ ὄν , καὶ τὸ τινὸς τοῖς μεριστοῖς καὶ τοῖς διαστατοῖς ὁπωσοῦν οἰκειότατον . ἐπὶ δὲ τὸ ‘ἐφάπτεσθαι’ προεῖπὼντος εἴρηκεν , διότι προσἔχως ἡ ψυχὴ καὶ ἐφέστηκε τοῖς αἰσθητοῖς καὶ ἐξήρτηται τῶν νοητῶν , τῆς ἐπαφῆς τὴν ἕναργῆ καὶ ἄμεσον καὶ κατ’ ἐπιβολὴν ὡρισμένην ἐστῶσαν γνῶσιν δηλοῦσης καὶ τὰ αἰσθητὰ νοοῦσης ὡς ἐπαφητά , φησὶ τις θεῶν . περὶ δὲ τῶν ἄμερίστων ἤρκεσεν αὐτῷ μόνον εἰπεῖν · ὅταν δὲ ἄμεριστον · τὸ γὰρ ἄπλοῦν καὶ μονοειδὲς ἴδιόν ἐστι τῆς οὐσίας ἐκείνης · εἰ μὴ ἄρα τὸ οὐσίαν ἔχοντος δεῖ προσυπακοῦειν τῷ ἄμερ ὡς κοινόν , ἵνα τὰ εἴδη λέγῃ τὰ νοητά , μετἔχοντα καὶ αὐτὰ οὐσίας , ἀλλὰ ἄμεριστον μόνως . καὶ μὴν καὶ τὸ λέγειν προσφυῶς σημαίνει τὴν ψυχικὴν νόησιν · λόγος γὰρ ἐστιν ἡ ψυχή , λόγου δὲ ἐνέργημα τὸ λέγειν ὡς νοῦ τὸ νοεῖν , ὡς φύσεως τὸ φύειν · ταῖς γὰρ οὐσίαις παρωνύμως αἱ ἀπ’ αὐτῶν ἐνέργειαι λέγονται . μὴ λανθάνέτω δὴ ἡμᾶς ἐν τούτοις , ὅσα ὁ Πορφύριος ἱστόρησε περὶ τοῦ λέγει καὶ λῆγει , καὶ ὅτι εἰσελθὼν πρὸς τὸν Ἀμέλιον ἐξηγούμενον τὴν δόξιν ταύτην ὡς ἔχουσαν ἀντὶ τοῦ λέγει κινουμένη λῆγει κινουμένη καὶ πράγματα ἔχοντα μὴ δυνάμενον ἐφαρμόσαι τῷ λῆγει κινουμένῃ τινα καὶ ὁπωσοὖν ἐξήγησιν , ἀεὶ κινουμένης τῆς ψυχῆς ἀπαύστως , ὡς εἴρηται καὶ ἐμπροσθεν [ 36E ] , εἰπεῖν μὲν πρὸς αὐτόν , ὅτι λέγει γραπτέον καὶ οὐχὶ λῆγει , καὶ λυπῆσαι σφόδρα τὸν Ἀμέλιον , εὑρεῖν δὲ ὕστερον οὕτω γράφοντα καὶ τὸν Σωσικράτην , ὡς τὸν Ἀμέλιον , καὶ ἡ ἂν πᾶνν τὸν γεν - Q D 14 cf . or . chald . 65 18 ἄμερως κοινὸν ll . 24 περὶ D ξ ( i . παρὰ ) Q 32s σωσικράτη D 33 ἡ s : ἡ ll .
Lemmas: 300 # Πρόκλος εἰς ὁ Τίμαιον Γ [ Tim . 37 A ] ὁ ψυχή καί συγκράζω αὐτός ἐκ οὗτος , διά μέν ὁ σύγκρασις ὁ ἕνωσις ἐνδείκνυμι ὁ συνέρχομαι , διά δέ ὁ ἀριθμός ὁ ἀμιγής καθαρότης · οὖον γάρ εἄν μένω τρεῖς μή σῴζω ὁ οἰκεῖος οὐσία ἀσύγκριτος · καί ὅτι περί μέν ὁ μεριστός διαλέγω εἶπον · ὅταν οὐσία σκεδαστός ἔχω τις ἐφάπτω · ὁ τε γάρ ἔχω προσήκω ὁ ἐπίθετος μέν ἔχω ὁ ουσιώδης καί ὁ εἰμί , ὑπόκειμαι δέ ὁ ἀνούσιος καί ὁ μή εἰμί , καί ὁ τις ὁ μεριστός καί ὁ διαστατέω ὁπωσοῦν οἰκεῖος . ἐπί δέ ὁ ἐφάπτω προλέγω εἴρω , διότι προσεχώς ὁ ψυχή καί ἐφίστημι ὁ αἰσθητός καί ἐξαρτάω ὁ νοητός , ὁ ἐπαφή ὁ ἐναργής καί ἄμεσος καί κατά ἐπιβολή ὁρίζω ἵστημι γνῶσις δηλόω καί ὁ αἰσθητός νοέω ὡς ἐπαφητός , φημί τις θεός . περί δέ ὁ ἀμέριστος ἀρκέω αὐτός μόνος εἶπον · ὅταν δέ ἀμέριστος · ὁ γάρ ἁπλόος καί μονοειδής ἴδιος εἰμί ὁ οὐσία ἐκεῖνος · εἰμί μή ἄρα ὁ οὐσία ἔχω δεῖ προσυπακούω ὁ Ἄμερ ὡς κοινός , ἵνα ὁ εἶδος λέγω ὁ νοητός , μετέχω καί αὐτός οὐσία , ἀλλά ἀμέριστος μόνος . καί μήv καί ὁ λέγω προσφυῶς σημαίνω ὁ ψυχικός νόησις · λόγος γάρ εἰμί ὁ ψυχή , λόγος δέ ἐνέργημα ὁ λέγω ὡς νόος ὁ νοέω , ὡς φύσις ὁ φύω · ὁ γάρ οὐσία παρώνυμος ὁ ἀπό αὐτός ἐνέργεια λέγω . μή λανθάνω δή ἐγώ ἐν οὗτος , ὅσος ὁ Πορφύριος ἱστορέω περί ὁ λέγω καί λήγω , καί ὅτι εἰσέρχομαι πρός ὁ Ἀμέλιος ἐξηγέομαι ὁ δόξις οὗτος ὡς ἔχω ἀντί ὁ λέγω κινέω λήγω κινέω καί πρᾶγμα ἔχω μή δύναμαι ἐφαρμόζω ὁ λήγω κινέω τις καί ὁπωσοῦν ἐξήγησις , ἀεί κινέω ὁ Ψυχή ἄπαυστος , ὡς εἴρω καί ἔμπροσθεν [ 36E ] , εἶπον μέν πρός αὐτός , ὅτι λέγω γραπτέος καί οὐ λήγω , καί λυπέω σφόδρα ὁ Ἀμέλιος , εὑρίσκω δέ ὕστερος οὗτος γράφω καί ὁ Σωσικράτης , ὡς ὁ Ἀμέλιος , καί ὁ εἄν πᾶς ὁ γε - Q D 14 cf . or . chald . 65 18 ἄμερως κοινός ll . 24 περί D ξ ( i . παρά ) Q 32s Σωσικράτη D 33 ὁ s : ὁ ll .