proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0059.2
Επὶ αὐτοζῶν , ἐκεῖ δὲ ἀεὶ τὰ δεύτερα τῶν πρώτων ἐξέχεται καὶ τὰ μέρη τῶν ὅλων ἐστὶν ἀνεκρόλητα καὶ ἴδρυται ἐν αὐτοῖς , ὅταν καὶ ὁ τῆδε ἄνθρωπος ἀφομοιωται τῷ παντὶ , μιμήσεται καὶ τὸ ἑαυτοῦ παράδειγμα τὸν προσήκοντα τρόπον , κόσμιος γενόμενος διὰ τὴν πρὸς τὸν κόσμον ὁμοιότητα καὶ εὐδαίμων διὰ τὴν πρὸς τὸν εὐδαίμονα θεὸν ἀπεικασίαν . Ἐπὶ δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τὰ τέλη τῆς δημιουργίας λελεπτούργηται κατὰ τε γένῃ καὶ εἶδη , τὰ τε ἐν τοῖς μετεώροις τὰ τε ἐν τῇ γῇ συνιστάμενα καὶ τὰ ἐν τοῖς ζῴοις , τὰ τε παρὰ φύσιν καὶ ὅσα κατὰ φύσιν · οὐ δὴ καὶ αἱ ἀρχαὶ τῆς ἰατρικῆς ἀναφαίνονται · λέγει γὰρ ἄχρι τούτων ὁ φυσικός , ἐπειδὴ τῆς φύσεώς ἐστι θεατής · ἄμα γὰρ τῇ φύσει καὶ τὸ κατὰ φύσιν , τοῦτον δὲ ἐκβασίς τὸ παρὰ φύσιν . ποσαχῶς οὖν ἡ παρατροπὴ καὶ ὅπως ἐπανάγεται πρὸς τὸ μέτριον καὶ τὴν φύσιν , τοῦ φυσικοῦ κατανοεῖν ἔργον , τὰ δὲ τούτοις ἐπόμενα τῆς ἰατρικῆς ἐξυφαίνειν τέχνης . ἐν δὴ τούτοις μάλιστα κοινωνεῖ τοῖς ἄλλοις φυσιολόγοις ὁ Πλάτων · περὶ γὰρ τὰ ἐνυλότατα καὶ τὰ ἔσχατα ἔργα τῆς φύσεως ἐκεῖνοι διέτριβον , ἀφέντες τὸν ὅλον οὐρανὸν καὶ τὰς τῶν θεῶν τῶν ἐγκοσμίων τάξεις , ἄτε τὴν ὕλην ὁρῶντες , τὰ δὲ εἶδη καὶ τὰς πρωτουργοὺς αἰτίας χαίρειν μεθέντες . δοκεῖ δὲ μοι καὶ ὁ δαιμόνιος Ἀριστοτέλης τὴν τοῦ Πλάτωνος διδασκαλίαν κατὰ δύναμιν ζηλώσας οὕτω διαθεῖναι τὴν ὅλην περὶ φύσεως πραγματείαν · τὰ μὲν κοινὰ πάντων τῶν φύσει συνεστώτων ἰδόν , εἶδος καὶ ὑποκείμενον καὶ τὸ ὅθεν ἢ ἀρχὴ τῆς κινήσεως καὶ κίνησιν καὶ χρόνον καὶ τόπον , ὃ δὴ καὶ Πλάτων ἐνταῦθα παραδέδωκε , τὸ τε διάστημα καὶ τὸν χρόνον εἰκόνα αἰῶνος ὄντα καὶ τῷ οὐρανῷ συνυποστάντα καὶ τὰ ποικίλα τῆς κινήσεως εἶδη καὶ τὰ συναπτία τῶν φύσει , τὰ δὲ ἴδια τοῖς κατ’ οὐσίαν διηρημένοις , καὶ τούτων πρῶτα μὲν τὰ τῷ οὐρανῷ προσήκοντα , τῷ Πλάτωνι συμφώνως , καθόσον ἀγέννητον τίθεται τὸν οὐρανὸν καὶ πέμπτῃς οὐσίας — τί γὰρ
Lemmas: επὶ αὐτοζός , ἐκεῖ δέ ἀεί ὁ δύο ὁ πρῶτος ἐξέχω καί ὁ μέρος ὁ ὅλος εἰμί ανεκρολητη καί ἱδρύω ἐν αὐτός , ὅταν καί ὁ τῆδε ἄνθρωπος ἀφομοιόω ὁ πᾶς , μιμέομαι καί ὁ ἑαυτοῦ παράδειγμα ὁ προσήκω τρόπος , κόσμιος γίγνομαι διά ὁ πρός ὁ κόσμος ὁμοιότης καί εὐδαίμων διά ὁ πρός ὁ εὐδαίμων θεός ἀπεικασία . ἐπί δέ ὁ εἴρω καί ὁ τέλος ὁ δημιουργία λεπτουργέω κατά τε γίγνομαι καί εἶδος , ὁ τε ἐν ὁ μετέωρος ὁ τε ἐν ὁ γῆ συνιστάω καί ὁ ἐν ὁ ζῷον , ὁ τε παρά φύσις καί ὅσος κατά φύσις · οὖον δή καί ὁ ἀρχή ὁ ἰατρικός ἀναφαίνω · λέγω γάρ ἄχρι οὗτος ὁ φυσικός , ἐπεί ὁ φύσις εἰμί θεατής · ἄμη γάρ ὁ φύσις καί ὁ κατά φύσις , οὗτος δέ ἔκβασις ὁ παρά φύσις . ποσαχῶς οὖν ὁ παρατροπή καί ὅπως ἐπανάγω πρός ὁ μέτριος καί ὁ φύσις , ὁ φυσικός κατανοέω ἔργον , ὁ δέ οὗτος ἐπόμενα ὁ ἰατρικός ἐξυφαίνω τέχνη . ἐν δή οὗτος μάλιστα κοινωνέω ὁ ἄλλος φυσιόλογος ὁ Πλάτων · περί γάρ ὁ ἔνυλος καί ὁ ἔσχατος ἔργον ὁ φύσις ἐκεῖνος διατρίβω , ἀφίημι ὁ ὅλος οὐρανός καί ὁ ὁ θεός ὁ ἐγκόσμιος τάξις , αὔγ-ασμα ὁ ὕλη ὁράω , ὁ δέ εἶδος καί ὁ πρωτουργός αἴτιος χαίρω μεθίημι . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ δαιμόνιος Ἀριστοτέλης ὁ ὁ Πλάτων διδασκαλία κατά δύναμις ζηλόω οὗτος διατίθημι ὁ ὅλος περί φύσις πραγματεία · ὁ μέν κοινός πᾶς ὁ φύσις συνίστημι ὁράω , εἶδος καί ὑπόκειμαι καί ὁ ὅθεν ἢ ἀρχή ὁ κίνησις καί κίνησις καί χρόνος καί τόπος , ὅς δή καί Πλάτων ἐνταῦθα παραδίδωμι , ὁ τε διάστημα καί ὁ χρόνος εἰκών αἰών εἰμί καί ὁ οὐρανός συνυποιστημι καί ὁ ποικίλος ὁ κίνησις εἶδος καί ὁ συναπτία ὁ φύσις , ὁ δέ ἴδιος ὁ κατά οὐσία διαλέγω , καί οὗτος πρῶτος μέν ὁ ὁ οὐρανός προσήκω , ὁ Πλάτων σύμφωνος , καθόσον ἀγέννητος τίθημι ὁ οὐρανός καί πέμπτος οὐσία — τίς γάρ