proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0056.2
τὰ συναίτια τῶν φυσικῶν πραγμάτων , τὸ πανδεχές καὶ τὸ ἔνυλον εἶδος , δουλεύοντα τοῖς κυρίως αἰτίοις εἰς γένεσιν · πρὸ δὲ τούτων τὰς πρωτουργοὺς αἰτίας διερευνᾶται , τὸ ποιούν , τὸ παράδειγμα , τὸ τέλος , καὶ διὰ ταῦτα νῦν τε 5 ἐφίστησι τῷ παντὶ δημιουργικῶν καὶ νοητὴν αἰτίαν , ἐν ᾗ πρῶτως ἔστι τὸ πᾶν , καὶ τὸ ἀγαθόν , ἐν ἑφετοῦ τάξει τῷ ποιούντι προῳδουμένον · ἐπεὶ γὰρ τὸ ὑπ’ ἄλλου κινοῦμενον ἥττηται τῆς τοῦ κινοῦντος δυνάμεως , οὔτε παράγειν ἑαυτὸ δηλαδὴ πέφυκεν οὔτε τελειοῦν οὔτε σῴζειν , ἐν πᾶσι δὲ 10 τούτοις τῆς ποιητικῆς αἰτίας δεῖται καὶ ὑπ’ ἐκείνης συνῆχεται . καὶ οὖν καὶ τὰ συναίτια τῶν φυσικῶν ἐξηρηθῆναι προσήκει Ε τῶν ἀληθινῶν αἰτίων , ἀφ’ ὧν παρήκται , πρὸς ὃ δεδημιούργηται παρὰ τοῦ πάντων πατρός , ὧν ἕνεκα γέγονεν . εἰκῶς ἄρα τῷ Πλάτωνι πάντα ταῦτα μετ’ ἀκριβείας ἐξη - 15 τασμένα παραδέδοται , καὶ ἀπὸ τούτων ἐξημμένα τὰ λοιπὰ δύο , τὸ τε εἶδος καὶ τὸ ὑποκείμενον · οὐ γὰρ ἐστὶν ὁ κόσμος οὕτως ὁ αὐτὸς τοῖς νοητοῖς ἢ νοεροῖς κόσμοις , οὔτινες ἐν εἴδεσι καθαροῖς ὑφιστῆκασιν , ἀλλ’ ἐστὶν ἐν αὐτῷ τὸ μὲν ὡς λόγος καὶ εἶδος , τὸ δὲ ὡς ὑποκείμενον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν 20 καὶ εἰσαύθις ἐξέσται σκοπεῖν · ὅτι δὲ εἰκῶς πάσας τὰς αἰτίας ταύτας ὁ Πλάτων παραδέδωκε τῆς κοσμοποιίας , ἐκ τούτων προδήλον , τὸ ἀγαθόν , τὸ νοητὸν παράδειγμα , τὸ ποιούν , τὸ εἶδος , τὴν ὑποκειμένην φύσιν · εἰ μὲν γὰρ περὶ νοητῶν διελέγετο Θεόν , τἀγαθὸν ἂν μόνον αἴτιον αὐτῶν 25 ἀπέφαινεν · ἐκ γὰρ ταύτης μόνης τῆς αἰτίας ὁ νοητὸς ἀριθμός · εἰ δὲ περὶ νοερῶν , τὸ τε ἀγαθὸν ἂν καὶ τὸ νοητὸν αἴτιον τούτων ὑπέθετο · πρόεισι γὰρ τὸ νοερὸν πλήθος ἐκ τε τῶν νοητῶν ἐνάδων καὶ τῆς μιᾶς τῶν ὄντων πηγῆς · εἰ δὲ περὶ τῶν ὑπερκοσμίων , παρήγεν ἂν αὐτοὺς ἐκ τε τῆς δημιουργίας 2 30 τῆς νοερᾶς καὶ ὁλικῆς πάχ τῶν νοητῶν Θεῶν καὶ τοῦ τῶν ὅλων αἰτίου · πάντων γάρ , ὧν τὰ δεύτερα γεννητικά , πρῶτως ἐστὶ καὶ ἀρρήτως ἐκεῖνο καὶ ἀνεπινοήτως ὑποστατικόν · ἐπειδὴ δὲ περὶ ἐγκοσμίων διαλέξεται πραγμάτων καὶ περὶ
Lemmas: ὁ συναίτιος ὁ φυσικός πρᾶγμα , ὁ πανδεχής καί ὁ ἔνυλος εἶδος , δουλεύω ὁ κύριος αἴτιος εἰς γένεσις · πρό δέ οὗτος ὁ πρωτουργός αἴτιος διερευνάω , ὁ ποιέω , ὁ παράδειγμα , ὁ τέλος , καί διά οὗτος νῦν τε 5 ἐφίστημι ὁ πᾶς δημιουργικός καί νοητός αἴτιος , ἐν ὅς πρῶτος εἰμί ὁ πᾶς , καί ὁ ἀγαθός , ἐν ἐφέτης τάξις ὁ ποιέω προωδουμενω · ἐπεί γάρ ὁ ὑπό ἄλλος κινέω ἡσσάομαι ὁ ὁ κινέω δύναμις , οὔτε παράγω ἑαυτοῦ δηλαδή φύω οὔτε τελειόω οὔτε σῴζω , ἐν πᾶς δέ 10 οὗτος ὁ ποιητικός αἴτιος δήω καί ὑπό ἐκεῖνος συνάγω . καί οὖν καί ὁ συναίτιος ὁ φυσικός ἐξαιρέω προσήκω Ε ὁ ἀληθινός αἴτιος , ἀπό ὅς παρήκτης , πρός ὅς δημιουργέω παρά ὁ πᾶς πατήρ , ὅς ἕνεκα γίγνομαι . ἵημι ἄρα ὁ Πλάτων πᾶς οὗτος μετά ἀκρίβεια ἐξη - 15 τάσσω παραδίδωμι , καί ἀπό οὗτος εξημμένος ὁ λοιπάς δύο , ὁ τε εἶδος καί ὁ ὑπόκειμαι · οὖον γάρ εἰμί ὁ κόσμος οὕτως ὁ αὐτός ὁ νοητός ἢ νοερός κόσμος , οὔτις ἐν εἶδος καθαρός ὑφίστημι , ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός ὁ μέν ὡς λόγος καί εἶδος , ὁ δέ ὡς ὑπόκειμαι . ἀλλά οὗτος μέν 20 καί εἰσαῦθις ἔξεστι σκοπέω · ὅτι δέ ἵημι πᾶς ὁ αἴτιος οὗτος ὁ Πλάτων παραδίδωμι ὁ κοσμοποιία , ἐκ οὗτος προδηλος , ὁ ἀγαθός , ὁ νοητός παράδειγμα , ὁ ποιέω , ὁ εἶδος , ὁ ὑπόκειμαι φύσις · εἰμί μέν γάρ περί νοητός διαλέγω Θεός , ἀγαθός εἄν μόνος αἴτιος αὐτός 25 ἀποφαίνω · ἐκ γάρ οὗτος μόνος ὁ αἴτιος ὁ νοητός ἀριθμός · εἰμί δέ περί νοερός , ὁ τε ἀγαθός εἄν καί ὁ νοητός αἴτιος οὗτος ὑποτίθημι · πρόειμι γάρ ὁ νοερός πλήθος ἐκ τε ὁ νοητός ἐνᾴδω καί ὁ εἷς ὁ εἰμί πηγή · εἰμί δέ περί ὁ ὑπερκόσμιος , παράγω εἄν αὐτός ἐκ τε ὁ δημιουργία 2 30 ὁ νοερός καί ολικός πάχος ὁ νοητός θεός καί ὁ ὁ ὅλος αἴτιος · πᾶς γάρ , ὅς ὁ δύο γεννητικός , πρῶτος εἰμί καί ἄρρητος ἐκεῖνος καί ἀνεπινόητος ὑποστατικός · ἐπεί δέ περί ἐγκόσμιος διαλέγω πρᾶγμα καί περί