proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0035.2
ραντον διὰ τὴν δύναμιν ( τὸ γὰρ πάλιν καὶ πάλιν ἀνακυκλεῖν ἀπειροδυναμίας ἐστὶ ) , καὶ ἐλικοεδῆ φασὶ μετὰ τούτων , ὡς καὶ τῶν κατ’ εὐθεῖαν κινουμένων καὶ τῶν κύκλῳ μετρητικῶν κατὰ μίαν δύναμιν , ὡς ἡ ἕλιξ ἐνοειδῶς περιέχει τὸ εὐθὺ καὶ περιφερές . οὐκ ἄρα ἀκολουθητέον τοῖς ἐν ψιλαῖς ἐπινοίαις αὐτὸν ἵστασιν ἢ συμβεβηκὸς τι ποιοῦσιν . Ἄλλ’ οὐδ’ εἰ τινες ἐτι τούτων σμνύτεροι καὶ τῆς τῶν πραγμάτων ἐγγυτέρω χωροῦντες ἰδιότητος ἐκ τῆς ὅλης ψυχῆς γεννᾶσθαι φασὶ τὸν χρόνον μεταβατικῶς ἐνεργοῦσης [ ἡ ] αὐτῆς μὲν ἀθρόως καὶ ἀμεταστάτως , μετροῦσης δὲ τῷ χρόνῳ τὰς τε οὐρανίας περιφορὰς καὶ τὰς περιόδους τῶν ἄλλων ψυχῶν , οὐδὲ τούτοις τὸ γε ἡμέτερον ἐπιτρέψει , καίπερ οὐ πόρρω τῆς ἀληθείας κατηχηκόσι . πρῶτον γὰρ οὖν Πλάτων , ᾧ συμφωνεῖν περὶ τῶν θείων ἅπαντες ἐφίμεθα , παρὰ τοῦ δημιουργοῦ φησιν ὁποστήναι τὸν χρόνον ἤδη τοῦ κόσμου κατὰ τε ψυχὴν καὶ κατὰ σῶμα διατεταγμένου , καὶ οὐκ ἔνδον ἐν αὐτῇ τῇ ψυχῇ καθάπερ τοὺς ἀρμονικοὺς λόγους ἐντεδεῖσθαι παρ’ αὐτοῦ , οὐδ’ ὥσπερ τὸ σωματοειδὲς ἐντὸς τῆς ψυχῆς ἔφη τεκτήνασθαι τὸν θεόν , ἵνα ἡ δεσπότις αὐτοῦ καὶ ἄρχουσα ἡ ψυχή , οὐχ οὕτω καὶ τὸν χρόνον ἐν τῇ ψυχῇ τὸν θεὸν ἐργαζόμενον καὶ ἀπογεννῶντα παραδίδωσιν , ἀλλὰ διαλεχθεὶς περὶ τε οὐσίας καὶ ἀρμονίας καὶ δυνάμεως καὶ κινήσεων καὶ γνώσεων παντοδαπῶν τῆς ψυχῆς ἐπὶ πᾶσι τελειωθείσῃ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι μίαν οὐσίαν τούτων ἁπάντων φρουρητικὴν καὶ μετρητικὴν καὶ ἀφομοιωτικὴν πρὸς τὰς παραδειγματικὰς ἀρχὰς τὴν τοῦ χρόνου παρήγαγε · τί γὰρ ἢν ὠφελος ἔχειν μὲν πάντα καλῶς τὰ ἐγκόσμια , μὴ ἀεὶ δὲ διαμένειν , καὶ μιμεῖσθαι μὲν ἀμνητέῃ τὴν τοῦ παραδείγματος ἰδέαν , μὴ πᾶσαν δὲ εἰς δύναμιν ἐξελέτειν αὐτοῦ καὶ μεριστῶς ὑποδέχεσθαι τὴν ἀμέριστον νόησιν ; διὰ μὲν δὴ ταῦτα δημιουργικὴν αἰτίαν ἐπέστησεν ὁ φιλόσοφος τῇ τοῦ χρόνου προοδῷ , ἀλλ’ οὐχὶ ψυχικήν . ἔπειτα δὲ εἰς
Lemmas: ῥαντός διά ὁ δύναμις ( ὁ γάρ πάλιν καί πάλιν ἀνακυκλέω ἀπειροδυναμία εἰμί ) , καί ἐλικοειδής φημί μετά οὗτος , ὡς καί ὁ κατά εὐθύς κινέω καί ὁ κύκλος μετρητικός κατά εἷς δύναμις , ὡς ὁ ἕλιξ ἐνοειδῶς περιέχω ὁ εὐθύς2 καί περιφερής . οὐ ἄρα ἀκολουθητέον ὁ ἐν ψιλός ἐπίνοια αὐτός ἵστρχομαι ἢ συμβαίνω τίς ποιέω . ἄλλος οὐδέ εἰμί τις ἔτι οὗτος σμνυτερεω καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἐγγυτέρω χωρέω ἰδιότης ἐκ ὁ ὅλος Ψυχή γεννάω φημί ὁ χρόνος μεταβατικός ἐνεργέω [ ὁ ] αὐτός μέν ἀθρόος καί ἀμετάστατος , μετρέω δέ ὁ χρόνος ὁ τε οὐράνιος περιφορά καί ὁ περίοδος ὁ ἄλλος Ψυχή , οὐδέ οὗτος ὁ γε ἡμέτερος ἐπιτρέπω , καίπερ οὖον πόρρω ὁ ἀλήθεια κατηχέω . πρῶτος γάρ οὖν Πλάτων , ὅς συμφωνέω περί ὁ θεῖον ἅπας ἐφίημι , παρά ὁ δημιουργός φημί οποιστημι ὁ χρόνος ἤδη ὁ κόσμος κατά τε ψυχή καί κατά σῶμα διατάσσω , καί οὐ ἔνδον ἐν αὐτός ὁ Ψυχή καθάπερ ὁ ἁρμονικός λόγος εντεδειεπομαι παρά αὐτός , οὐδέ ὥσπερ ὁ σωματοειδής ἐντός ὁ Ψυχή φημί τεκταίνομαι ὁ θεός , ἵνα ὁ δεσπότης αὐτός καί ἄρχω ὁ ψυχή , οὐ οὗτος καί ὁ χρόνος ἐν ὁ Ψυχή ὁ θεός ἐργάζομαι καί ἀπογίγνομαι παραδίδωμι , ἀλλά διαλέγω περί τε οὐσία καί ἁρμονία καί δύναμις καί κίνησις καί γνῶσις παντοδαπής ὁ Ψυχή ἐπί πᾶς τελειόω ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα εἷς οὐσία οὗτος ἅπας φρουρητικός καί μετρητικός καί ἀφομοιωτικός πρός ὁ παραδειγματικός ἀρχή ὁ ὁ χρόνος παράγω · τίς γάρ εἄν ὠφελής ἔχω μέν πᾶς καλῶς ὁ εγκόσμια , μή ἀεί δέ διαμένω , καί μιμέομαι μέν ἀμνητέῃ ὁ ὁ παράδειγμα ἰδέα , μή πᾶς δέ εἰς δύναμις ἐξελαύνω αὐτός καί μεριστός ὑποδέχομαι ὁ ἀμέριστος νόησις ; διά μέν δή οὗτος δημιουργικός αἴτιος ἐφίστημι ὁ φιλόσοφος ὁ ὁ χρόνος πρόοδος , ἀλλά οὐ ψυχικός . ἔπειτα δέ εἰς