proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0267.1
ὑπομνήσας . καὶ ῥητέον , ὅτι πρῶτον μὲν αἱ θείαι ψυχαὶ καὶ προελθοῦσαι μένουσιν ἐν τῷ κρατῆρι καὶ οὐκ ἐκφουτῶσι τῆς ἑαυτῶν πηγῆς , αἱ δὲ μερικαὶ χωρίζονται καὶ ἀφρίστανται πολλάκις διὰ τὴν εἰς γένεσιν ῥοπὴν · ἐπ’ ἐκείνων τε οὖν ὡς ἄγαν ἠνωμένων οὐ διέκρινε τὸν κρατῆρα τοῦ κράματος ( διὸ καὶ τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν ἔνιοι πρωτίστην ὑπέλαβον ψυχὴν , ἄλλοι δὲ καὶ Ἥραν αὐτὴν προσηγόρευσαν , διελείν αὐτὴν ἀπὸ τῆς οἰκείας πηγῆς οὐ δυνηθέντες ) καὶ ἐπὶ τούτων ὡς κεχωρισμένων διέευξε τὴν αἰτίαν ἀπὸ τῶν μετ’ αὐτήν . δεύτερον δέ , ὅτι πᾶς μὲν ὁ ψυχικὸς διάκοσμος ἀπ’ ἀμφοῖν ὑφίσταται , καὶ τοῦ κινοῦντος καὶ τοῦ κρατήρος . ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ μὲν ἐστὶν αὐτοῦ μένον , τὸ δὲ προϊὸν καὶ τὸ μὲν ἐνώσει χαίρον , τὸ δὲ διαιρέσει φίλον , ἐκεῖνο μὲν ὁ δημιουργὸς μᾶλλον ὑφίστησι , τοῦτο δὲ ὡς ἐνυλότερον τῷ γονίμῳ μᾶλλον ὠκείωται · διόπερ ἐκεῖ μὲν τῷ δημιουργῷ τὸ πᾶν ἀπένεμεν , ἐπὶ δὲ τῶν μερικῶν καὶ τοῦτον παρέλαβε . τοιαῦτα δὲ καὶ οἱ παρ’ Ἕλλησι μῦθοι λέγουσι , μανίας μὲν αἰτίαν τὴν Ἥραν , σωφροσύνης δὲ τὸν Δία , καὶ ἄθλων μὲν τῶν περὶ γένεσιν ἐκείνην , ἀναγωγῆς δὲ τὸν πατέρα · κινεῖ γὰρ ἐκείνη πάντα εἰς πρόοδον καὶ πολλαπλασιάζει καὶ γόνιμα ποιεῖ ταῖς ἑαυτῆς ἐλλάμψεσι . ταῦτα μὲν πρὸς τὴν ἀπορίαν . Ἀξιῶ δὲ τὸν θεῖον Ἰάμβλιχον καὶ εἰς ταύτην ἀποβλέπειν τοῦ Πλάτωνος τὴν λέξιν καὶ λαμβάνειν ἀπ’ αὐτῆς , ὅτι τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν ὑπέστησεν ἐκ τοῦ κράματος τῶν μέσων γενῶν , ἀλλ’ οὐ τὴν ὑπερουράνιον · καὶ πῶς γὰρ ἂν εἰς καιρὸν ἐκείνης ἐμέμνητο τὸ πᾶν ὑποστῆσαι προθέμενος , ὅπου γε καὶ τοῦ χρόνου μνησθεὶς ὑπερκοσμῖαν τάξιν λαχόντος ὅμως συνέταξεν αὐτὸν τῷ οὐρανῷ , χρόνος δ’ οὖν μετ’ οὐρανοῦ γέγονε λέγων [ 38B ] ; καὶ τοῦτο μὲν οὕτως ὑπομνηστέον . ἐκεῖνα δὲ ῥητέον ἡμῖν , ὅτι Πλάτων μὲν εἴτε οὔδε ψυχὰς ὑπερκοσμίους εἴτε μή , ζητεῖσθω · καὶ γὰρ ἀξίων ζητήσεως , οὐδαμοῦ διαφορὴν τοῦ Πλάτωνος εἶναι λέγοντος τοιαύτην ψυχὴν . τοῖς δὲ δήθεμένοις εἶναι καὶ τοιαύτας ψυχὰς ἀμεδέκτους , μεταβατικῶς μὲν νοοῦσας καὶ ταύτῃ νοῦ διαστάσας , ἀθρούτερον δὲ καὶ
Lemmas: ὑπομιμνῄσκω . καί ῥητέος , ὅτι πρῶτος μέν ὁ θεῖος ψυχή καί προέρχομαι μένω ἐν ὁ κρατήρ καί οὐ ἐκφουτῶσι ὁ ἑαυτοῦ πηγή , ὁ δέ μερικός χωρίζω καί ἀφρίζω πολλάκις διά ὁ εἰς γένεσις ῥοπή · ἐπί ἐκεῖνος τε οὖν ὡς ἄγαν ηνωμένος οὖον διακρίνω ὁ κρατήρ ὁ κρᾶμα ( διό καί ὁ ὁ πᾶς ψυχή ἔνιοι πρῶτος ὑπολαμβάνω ψυχή , ἄλλος δέ καί Ἥρα αὐτός προσαγορεύω , διαιρέω αὐτός ἀπό ὁ οἰκεῖος πηγή οὖον δύναμαι ) καί ἐπί οὗτος ὡς χωρίζω διαυξάνω ὁ αἴτιος ἀπό ὁ μετά αὐτός . δύο δέ , ὅτι πᾶς μέν ὁ ψυχικός διάκοσμος ἀπό ἄμφω ὑφίστημι , καί ὁ κινέω καί ὁ κρατήρ . ἀλλά ἐπεί ὁ μέν εἰμί αὐτός μένω , ὁ δέ πρόειμι καί ὁ μέν ενώνω χαίρω , ὁ δέ διαίρεσις φίλος , ἐκεῖνος μέν ὁ δημιουργός μᾶλλον ὑφίστημι , οὗτος δέ ὡς ἔνυλος ὁ γόνιμος μᾶλλον οἰκειόω · διόπερ ἐκεῖ μέν ὁ δημιουργός ὁ πᾶς ἀπονέμω , ἐπί δέ ὁ μερικός καί οὗτος παραλαμβάνω . τοιοῦτος δέ καί ὁ παρά Ἕλλην μῦθος λέγω , μανία μέν αἴτιος ὁ Ἥρα , σωφροσύνη δέ ὁ Ζεύς , καί ἆθλος μέν ὁ περί γένεσις ἐκεῖνος , ἀναγωγή δέ ὁ πατήρ · κινέω γάρ ἐκεῖνος πᾶς εἰς πρόοδος καί πολλαπλασιάζω καί γόνιμος ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔλλαμψις . οὗτος μέν πρός ὁ ἀπορία . Ἀξιός δέ ὁ θέω Ἰάμβλιχος καί εἰς οὗτος ἀποβλέπω ὁ Πλάτων ὁ λέξις καί λαμβάνω ἀπό αὐτός , ὅτι ὁ ὁ πᾶς ψυχή ὑφίστημι ἐκ ὁ κρᾶμα ὁ μέσος γένος , ἀλλά οὖον ὁ ὑπερουράνιος · καί πῶς γάρ εἄν εἰς καιρός ἐκεῖνος μιμνήσκω ὁ πᾶς ὑφίστημι προτίθημι , ὅπου γε καί ὁ χρόνος μιμνήσκω υπερκόσμιος τάξις λαγχάνω ὅμως συντάσσω αὐτός ὁ οὐρανός , χρόνος δέ οὖν μετά οὐρανός γίγνομαι λέγω [ 38B ] ; καί οὗτος μέν οὕτως ὑπομνηστέον . ἐκεῖνος δέ ῥητέος ἐγώ , ὅτι Πλάτων μέν εἴτε οὐδέ ψυχή ὑπερκόσμιος εἴτε μή , ζητέω · καί γάρ ἄξιος ζήτησις , οὐδαμοῦ διαφορά ὁ Πλάτων εἰμί λέγω τοιοῦτος ψυχή . ὁ δέ δήθεμένοις εἰμί καί τοιοῦτος ψυχή ἀμεδέκτους , μεταβατικός μέν νοέω καί οὗτος νόος διίστημι , αθρουτερος δέ καί