proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0111.2
τινὸς μετέχον ὅλης αὐτοῦ μεταλαγχάνει τῆς δόσεως ) , οὕτω δὴ καὶ ὁ κόσμος πρὸς τὸν ἅπαντα ζῇ χρόνον καὶ καθ’ ὅλον ζῇ τὸν τέλειον ἀριθμόν , διὸ δὴ καὶ ἀίδιός ἐστι · πᾶν γὰρ τὸ τὴν ὅλην ἀνέλιξιν τοῦ χρόνου διαρκεῖν δυνάμενον ἀνώλεθρόν ἐστιν . ὅλος δέ ἐστι χρόνος ὁ τέλειος ἀριθμὸς τῆς τοῦ παντὸς ἀποκαταστάσεως , ὥσπερ ὑπέμνησται πολλάκις . ἐπὶ δὲ κἀκεῖνο ληπτέον ἀπὸ τῶν προειρημένων , ὅτι πολλοὺ δεῖ τοιούτων ὑπονοῆσαι τὸν χρόνον ὁ Πλάτων , οἷον οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς [ Π frg . 521 v . Arn . ] ὑπέλαβον ἢ τῶν ἐκ τοῦ Περιπάτου πολλοί , οἱ μὲν κατ’ ἐπίνοιαν ψιλὴν αὐτὸν συνιστάντες ἀμενηρὸν καὶ ἔγγιστα τοῦ μὴ ὄντος ( ἐν γὰρ ἦν τῶν παρ’ αὐτοῖς ἀσωμάτων ὁ χρόνος , ὃ δὴ καταπεφρόνηται παρ’ αὐτοῖς ὡς ἀδρανὴς καὶ οὐκ ὄντα καὶ ἐν ἐπινοίαις ὑφιστάμενα φιλαῖς ) , οἱ δὲ συμβεβηκὸς τῆς κινήσεως λέγοτες . ποίας κινήσεως ; πότερον τῆς συνεχοῦς ; ἀλλὰ πανταχοῦ ὁ χρόνος , ἢ δὴ κίνησις ἐν τοῖς κινοουμένοις . ἀλλὰ πάσης ; πολλοὶ οὖν οἱ χρόνοι . καὶ τίς αὐτῶν ἡ μονάς ; πῶς δὲ καὶ τὸ ἀριθμητὸν τῆς κινήσεως ; ἐν σχέσει γὰρ οὕτως ἔσται καὶ τῶν πρὸς τι ὁ χρόνος , καὶ τοῦ ἀριθμουμένου οὐκ ὄντος οὐδὲ ὁ χρόνος ἔσται . ταῦτ’ οὖν ἅπαντα ἀνάξια ὄντα τῆς περὶ χρόνου θεωρίας ὁ Πλάτων κατιδὼν ἄνωθεν ἀπὸ τῶν νοητῶν καὶ νοερῶν θεῶν ὑφίστησι τὸν χρόνον ὑπερκόσμιον ὄντα νοῦν , συνέχοντα μὲν τὴν ψυχικὴν ζωὴν πᾶσαν , μετροῦντα δὲ τὰς ψυχικὰς καὶ σωματικὰς περιόδους , τελειουχοῦντα δὲ τὴν εἰς παράτασιν προϊούσαν αὐτῶν κίνησιν , καὶ ἀπὸ τῆς μονάδος ταύτης διαφόρους ὑφίστησι χρόνους κατὰ τε τριάδα καὶ ἑπτάδα καὶ τούτους πάντας περὶ ἕνα χρόνον παράγει τὸν μετροῦντα τὴν μίαν ζωὴν τοῦ παντός , καὶ τοσαύτην ἀξίαν ἀποδίδωσι τῷ χρόνῳ καὶ δύναμιν , ὥστε ὁμοιότερον δι’ αὐτοῦ πρὸς τὸ παράδειγμα ποιεῖ τὸν κόσμον καὶ ἕνεκα τῆς τούτου γενέσεως ἀπογεννᾷ καὶ ἥλιον καὶ τοὺς ἄλλους κοσμοκράτορας ὡς προκαλουμένους μὲν τὸν ἄφαννόν χρόνον καὶ ἐκφαλίνοντας καὶ μεριζομένους αὐτὸν καὶ διαιροῦντας καὶ ἀεὶ ὡσαύτως συνελίσσοντας . ἐπειδὴ δὲ τὰ
Lemmas: τις μετέχω ὅλος αὐτός μεταλαγχάνω ὁ δόσις ) , οὗτος δή καί ὁ κόσμος πρός ὁ ἅπας ζῶ χρόνος καί κατά ὅλος ζῶ ὁ τέλειος ἀριθμός , διό δή καί ἀίδιος εἰμί · πᾶς γάρ ὁ ὁ ὅλος ἀνέλιξις ὁ χρόνος διαρκέω δύναμαι ἀνώλεθρος εἰμί . ὅλος δέ εἰμί χρόνος ὁ τέλειος ἀριθμός ὁ ὁ πᾶς ἀποκατάστασις , ὥσπερ ὑπομιμνῄσκω πολλάκις . ἐπί δέ ἐκεῖνος ληπτέος ἀπό ὁ προερέω , ὅτι πολύς δεῖ τοιοῦτος ὑπονοέω ὁ χρόνος ὁ Πλάτων , οἷος ὁ ἀπό ὁ Στοά [ Π frg . 521 v . Arn . ] ὑπολαμβάνω ἢ ὁ ἐκ ὁ περίπατος πολύς , ὁ μέν κατά ἐπίνοια ψιλός αὐτός συνίστημι ἀμενηρὸν καί ἔγγιστος ὁ μή εἰμί ( ἐν γάρ εἰμί ὁ παρά αὐτός ἀσώματος ὁ χρόνος , ὅς δή καταφρονέω παρά αὐτός ὡς ἀδρανής καί οὐ εἰμί καί ἐν ἐπίνοια ὑφιστάω φίλος ) , ὁ δέ συμβαίνω ὁ κίνησις λέγω . Ποίας κίνησις ; πότερος ὁ συνεχής ; ἀλλά πανταχοῦ ὁ χρόνος , ἢ δή κίνησις ἐν ὁ κινέω . ἀλλά πᾶς ; πολύς οὖν ὁ χρόνος . καί τίς αὐτός ὁ μόνος ; πῶς δέ καί ὁ ἀριθμητός ὁ κίνησις ; ἐν σχέσις γάρ οὕτως εἰμί καί ὁ πρός τίς ὁ χρόνος , καί ὁ ἀριθμέω οὐ εἰμί οὐδέ ὁ χρόνος εἰμί . αὐτός οὖν ἅπας ἀνάξιος εἰμί ὁ περί χρόνος θεωρία ὁ Πλάτων κατεῖδον ἄνωθεν ἀπό ὁ νοητός καί νοερός θεός ὑφίστημι ὁ χρόνος ὑπερκόσμιος εἰμί νόος , συνόχωκα μέν ὁ ψυχικός ζωή πᾶς , μετρέω δέ ὁ ψυχικός καί σωματικός περίοδος , τελειουχουειντα δέ ὁ εἰς παράτασις πρόειμι αὐτός κίνησις , καί ἀπό ὁ μόνος οὗτος διάφορος ὑφίστημι χρόνος κατά τε τριάς καί ἑπτάς καί οὗτος πᾶς περί εἷς χρόνος παράγω ὁ μετρέω ὁ εἷς ζωή ὁ πᾶς , καί τοσοῦτος ἄξιος ἀποδίδωμι ὁ χρόνος καί δύναμις , ὥστε ὅμοιος διά αὐτός πρός ὁ παράδειγμα ποιέω ὁ κόσμος καί ἕνεκα ὁ οὗτος γένεσις ἀπογεννάω καί ἥλιος καί ὁ ἄλλος κοσμοκράτωρ ὡς προκαλέω μέν ὁ ἄφανος χρόνος καί ἐκφαλίνοντας καί μερίζω αὐτός καί διαιρέω καί ἀεί ὡσαύτως συνελίσσω . ἐπεί δέ ὁ