proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0037.2
[ καὶ ] ἦν , ὅτι συντέτακται τοῖς ὅλοις καὶ συμπανθῇ πρὸς τὸ πᾶν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ἰδίως καθ’ αὐτὰ χρόνου μετέχει τινὸς καὶ ταύτῃ , ἥ ἀψυχά ἐστιν , ἀεὶ ἀπολλύμενα μέχρι τελείας φθορᾶς · οὐ γὰρ ἐστιν ὅπου μὴ πάρῃσιν ὁ χρόνος . καὶ εἴποι δ’ ἂν ὁ μὲν οἰκοδόμος , πόσον χρόνον ἀντίχοι ἂν ὁ τοῖχος , ὁ δ’ ὀράντης περὶ μὲν ἡ ὅλως ἐσθῆτος , ὁμοίως καὶ ἕκαστος τῶν τεχνιτῶν περὶ τῆς ἑαυτοῦ δημιουργίας , εἰ καὶ μὴ οὕτως ἀφωρισμένως , ὡς περὶ τῆς φυσικῆς ποιήσεως ἐστιν εἰπεῖν , ὁ δὲ μάντις περὶ πάντων , ἅτε καὶ τὴν ἐκ τοῦ παντὸς ἀπονενημημένην τοῖς πράγμασι διάστασιν χρονικὴν δυνάμενος θεωρεῖν . πρὸς τούτοις δέ , ἐπεὶδὴ καὶ ψυχικαὶ καὶ σωματικαὶ μεταβολαὶ καὶ κινήσεις καὶ ἡρεμίαι καὶ ὅλως πάντα τὰ ὡς ἂν ἀντικείμενα τῶν ἐγκοσμίων πραγμάτων μετρεῖται τῷ χρόνῳ , δεῖ πάντων αὐτῶν ἐξηρῆσθαι τούτων · τὸ γὰρ ὑπὸ πλειόνων καὶ τούτων ἀνομοίων μετεχόμενον ἐν καὶ ταυτόν ὃν ἀεὶ καθ’ αὐτὸ προῦφεστός οὕτω μετέχεται ὑπ’ ἐκείνων , καὶ ἔτι μᾶλλον ἐν πᾶσιν ὃν πανταχοῦ ἐστιν ἀμερίστος , ὡς τὸ νῦν πανταχοῦ ἐστιν ἐν ὃν κατ’ ἀριθμὸν ἀμερὲς καὶ οὐδενὸς ἴδιον τῶν εἶναι κατ’ αὐτὸ λεγομένων . ὁ καὶ Ἀριστοτέλης [ phys . Θ 10 . 266ᵃ 10 ss ] ἰδὼν ἔδειξεν εἶναι τι ἀσώματον καὶ ἀμερὲς ἐν πανταχοῦ ταυτόν ὃν , τὸ νῦν τοῦτο λαβόν . ἔτι δὲ μὴ ὃν μὲν οὐσία , ἀλλὰ συμβεβηκός , οὐκ ἂν οὕτω δημιουργικὴν ἐπεδείκνυτο δύναμιν , ὡς τὰ μὲν αἰδίως γιγνόμενα ποιεῖν , τὰ δὲ χρονιώτερα , τὰ δὲ τούτων μὲν βραχυπορώτερα , τῶν δὲ ἀσθενεστέρων φύσεων μακροπορώτερα , πᾶσι δὲ τὸ πρόσφορον καὶ οἰκεῖον ἀπονέμειν μέτρον τῆς ἐν τοῖς οὖσι διαμονῆς . εἰ δ’ ἐστιν οὐσία δημιουργική , οὐτ’ ἂν ἡ ὅλη ψυχὴ εἴη οὐτ’ ἂν ψυχῆς μόριον · ἄλλη γὰρ ἔννοια ψυχῆς καὶ ἄλλη χρόνου , καὶ ἕτερων καὶ οὐ τῶν αὐτῶν ἐκάτερον αἴτιον · ψυχὴ μὲν γὰρ ζωῆς μεταδίδωσι καὶ κινεῖ τὰ πάντα ( διὸ καὶ ὁ κόσμος , ὡς ἐπλησίασε τῇ ψυχῇ , ζωῆς ἐπληρώθη καὶ μετέσχε κινήσεως ) , χρόνος δὲ
Lemmas: [ καί ] εἰμί , ὅτι συντάσσω ὁ ὅλος καί συμπανθῇ πρός ὁ πᾶς εἰμί , ἀλλά καί ἰδίως κατά αὐτός χρόνος μετέχω τις καί οὗτος , ὅς άψυχος εἰμί , ἀεί ἀπόλλυμι μέχρι τέλειος φθορά · οὖον γάρ εἰμί ὅπου μή πάρειμι ὁ χρόνος . καί εἶπον δέ εἄν ὁ μέν οἰκοδόμος , πόσος χρόνος ἀντέχω εἄν ὁ τοῖχος , ὁ δέ ὀράντης περί μέν ὁ ὅλως ἐσθής , ὁμοίως καί ἕκαστος ὁ τεχνίτης περί ὁ ἑαυτοῦ δημιουργία , εἰμί καί μή οὕτως ἀφωρισμένως , ὡς περί ὁ φυσικός ποίησις εἰμί εἶπον , ὁ δέ μάντις περί πᾶς , ἅτε καί ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἀπονέομαι ὁ πρᾶγμα διάστασις χρονικός δύναμαι θεωρέω . πρός οὗτος δέ , ἐπειδή καί ψυχικός καί σωματικός μεταβολή καί κινέω καί ἠρεμία καί ὅλως πᾶς ὁ ὡς εἄν ἀντίκειμαι ὁ ἐγκόσμιος πρᾶγμα μετρέω ὁ χρόνος , δεῖ πᾶς αὐτός ἐξαιρέω οὗτος · ὁ γάρ ὑπό πλείων καί οὗτος ἀνόμοιος μετέχω ἐν καί αὐτός ὅς ἀεί κατά αὐτός προῦφεστός οὗτος μετέχω ὑπό ἐκεῖνος , καί ἔτι μᾶλλον ἐν πᾶς ὅς πανταχοῦ εἰμί ἀμέριστος , ὡς ὁ νῦν πανταχοῦ εἰμί ἐν ὅς κατά ἀριθμός ἀμερής καί οὐδείς ἴδιος ὁ εἰμί κατά αὐτός λέγω . ὁ καί Ἀριστοτέλης [ phys . Θ 10 . 266ᵃ 10 ss ] εἶδον δείκνυμι εἰμί τίς ἀσώματος καί ἀμερής ἐν πανταχοῦ αὐτός ὅς , ὁ νῦν οὗτος λαμβάνω . ἔτι δέ μή ὅς μέν οὐσία , ἀλλά συμβεβηκός , οὐ εἄν οὗτος δημιουργικός ἐπιδείκνυμι δύναμις , ὡς ὁ μέν ἀΐδιος γίγνομαι ποιέω , ὁ δέ χρόνιος , ὁ δέ οὗτος μέν βραχύπορος , ὁ δέ ἀσθενής φύσις μακρόπορος , πᾶς δέ ὁ πρόσφορος καί οἰκέω ἀπονέμω μέτρον ὁ ἐν ὁ εἰμί διαμονή . εἰμί δέ εἰμί οὐσία δημιουργικός , οὐ εἄν ὁ ὅλος ψυχή εἰμί οὐ εἄν Ψυχή μόριον · ἄλλος γάρ ἔννοια Ψυχή καί ἄλλος χρόνος , καί έτερος καί οὖον ὁ αὐτός ἐκάς αἴτιος · ψυχή μέν γάρ ζωή μεταδίδωμι καί κινέω ὁ πᾶς ( διό καί ὁ κόσμος , ὡς πλησιάζω ὁ Ψυχή , ζωή πληρόω καί μετέχω κίνησις ) , χρόνος δέ