proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0416.2
γεννώμενον ἐκ τε ἡδονῆς καὶ λύπης , ὡς ὁ ἐν Φιλήβῳ [ 48 B ] Σωκράτης ἀπέδειξε , φθόνος δὲ καὶ τὸ δυνάμενον εὖ ποιεῖν μὴ εὖ ποιεῖν , ἀλλὰ παρ’ ἑαυτῷ κατέχειν τὸ ἀγαθόν , φθόνος γε μὴν καὶ ἡ ἔνδεια αὕτη τῶν ἀγαθῶν , ἣν μοι δοκεῖ καὶ μάλιστα νῦν ὁ φιλόσοφος παραλαμβάνειν ἐξορίζων αὐτὴν ἀπὸ τῆς θείας οὐσίας · ταύτης γὰρ μόνης ἐξοριζέσθαι πέφυκεν , ἐπειδὴ κατ’ αὐτὴν οὐσίωται τὴν ἀγαθότητα . τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ τοῖς ἀλλοτρίοις λυπεῖσθαι ἀγαθοῖς καὶ τὸ παρ’ D αὐτῷ κατέχειν τὸ ἀγαθὸν πάθη μερικῶν ἐστι ψυχῶν · ἡ δὲ ἔνδεια τῶν ἀγαθῶν πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς κατὰ μέθεξιν , ἀλλ’ οὐ πρώτως ἀγαθοῖς · ἄλλο γὰρ τὸ ἐπίκτητον ἀγαθόν , ἄλλο τὸ κατὰ μέθεξιν ἀγαθόν , ἄλλο τὸ πρώτως ἀγαθόν . τὸ μὲν γὰρ συμμιχτόν ἐστι πρὸς τὸ ἐναντίον , ὥσπερ καὶ τὸ ἐπίκτητον καλὸν συμπέφυρται πρὸς τὸ αἰσχρόν · τὸ δὲ ὅλον μὲν ἐστὶν ἀγαθοειδές , μετέχει δὲ αὐ τοιούτων ἐστι · τὸ δὲ αὐτοἀγαθὸν πρώτως ἀγαθόν · ὡς γὰρ ὁ αὐτονοῦς <πρώτως νοῦς> ἐστι , καὶ ὡς τὸ αὐτοκαλὸν πρώτως καλόν , οὕτως τὸ αὐτοἀγαθὸν πρώτως ἀγαθόν . τί οὖν τοῦτό ἐστιν ; ἡ ἑκάστου θεότης , καθ’ ἣν ἕκαστον τῶν ὄντως ὄντων θεός · οὐδὲν γὰρ αὕτη διαφέρει τῆς ἀγαθότητος · εἰ δὲ τι τῶν δευτέρων λέγοιτο ἀγαθὸν ἢ θεός , τῶν ἐκθεουμένων ἐστιν ἢ ἀγαθινομένων , καὶ διὰ τὴν μετοχὴν θεός , ἀλλ’ οὐ διὰ τὴν οἰκεῖαν οὐσίαν οὐδὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ . ταύτην οὖν τὴν μέθεξιν καὶ ἔνδειαν εἴωθεν ὁ Πλάτων καλεῖν , ὥσπερ δὴ καὶ ἐν τῷ Συμποσίῳ [ 201 BC ] τὸν Ἔρωτα τῶν καλῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν ἔνδεα προσείρηκε . τὸ τοίνυν θεῖον , καθό τοιούτων ἐστι καὶ οὐ κατὰ μέθεξιν , ἀγαθόν , ὥστε οὐδὲ ἔνδεές ἀγαθοῦ · παντὸς ἄρα φθόνου κρείττον ἐστιν · ὡς γὰρ ἡλίῳ φωτὸς E ὄντι γεννητικῷ τὸ σκότος πελάζειν ἀδύνατον , ἀλλὰ πόρρω
Lemmas: γεννάω ἐκ τε ἡδονή καί λύπη , ὡς ὁ ἐν Φίληβος [ 48 B ] Σωκράτης ἀποδείκνυμι , φθόνος δέ καί ὁ δύναμαι εὕω ποιέω μή εὕω ποιέω , ἀλλά παρά ἑαυτοῦ καταχέω ὁ ἀγαθός , φθόνος γε μήv καί ὁ ἔνδεια οὗτος ὁ ἀγαθός , ὅς ἐγώ δοκέω καί μάλιστα νῦν ὁ φιλόσοφος παραλαμβάνω ἐξορίζω αὐτός ἀπό ὁ θεῖος οὐσία · οὗτος γάρ μόνος ἐξορίζω φύω , ἐπεί κατά αὐτός οὐσιόω ὁ ἀγαθότης . ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ ἀλλότριος λυπέω ἀγαθός καί ὁ παρά D αὐτός καταχέω ὁ ἀγαθός πάθος μερικός εἰμί Ψυχή · ὁ δέ ἔνδεια ὁ ἀγαθός πᾶς ὑπάρχω ὁ κατά μέθεξις , ἀλλά οὖον πρῶτος ἀγαθός · ἄλλος γάρ ὁ Ἐπίκτητος ἀγαθός , ἄλλος ὁ κατά μέθεξις ἀγαθός , ἄλλος ὁ πρῶτος ἀγαθός . ὁ μέν γάρ συμμείγνυμι εἰμί πρός ὁ ἐναντίος , ὥσπερ καί ὁ Ἐπίκτητος καλός συμφύρω πρός ὁ αἰσχρός · ὁ δέ ὅλος μέν εἰμί ἀγαθοειδής , μετέχω δέ αὖος τοιοῦτος εἰμί · ὁ δέ αυτοαγαθος πρῶτος ἀγαθός · ὡς γάρ ὁ αὐτονοῦς <πρώτως νοῦς εἰμί , καί ὡς ὁ αὐτοκαλός πρῶτος καλός , οὕτως ὁ αυτοαγαθος πρῶτος ἀγαθός . τίς οὖν οὗτος εἰμί ; ὁ ἕκαστος θεότης , κατά ὅς ἕκαστος ὁ εἰμί εἰμί θεός · οὐδείς γάρ οὗτος διαφέρω ὁ ἀγαθότης · εἰμί δέ τίς ὁ δύο λέγω ἀγαθός ἢ θεός , ὁ ἐκθέω εἰμί ἢ ἀγαθινομένων , καί διά ὁ μετοχή θεός , ἀλλά οὖον διά ὁ οἰκεῖος οὐσία οὐδέ ἀπό ἑαυτοῦ . οὗτος οὖν ὁ μέθεξις καί ἔνδεια εἴωθα ὁ Πλάτων καλέω , ὥσπερ δή καί ἐν ὁ συμπόσιον [ 201 BC ] ὁ Ἔρως ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός ἐνδεής προσφωνέω . ὁ τοίνυν θέω , καθό τοιοῦτος εἰμί καί οὖον κατά μέθεξις , ἀγαθός , ὥστε οὐδέ ἐνδεής ἀγαθός · πᾶς ἄρα φθόνος ἀγαθός εἰμί · ὡς γάρ ἥλιος φάος E εἰμί γεννητικός ὁ σκότος πελάζω ἀδύνατος , ἀλλά πόρρω