proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0154.2
καὶ οὐκ ἀεὶ νοοῦσι . πασῶν δὲ τῶν ἐν μέσῳ ψυχῶν καὶ σῶμά ἐστιν ἐξημμένον , διὸ καὶ ἐγκόσμιό εἰσι , πλεονάσασαι τῇ συναρτήσει τοῦ σώματος τῶν ὑπερκοσμίων , καὶ νοῦς ἐστιν ἴδιος , εἰς ὃν ἀνήρτηται , διὸ καὶ ἀεὶ ἐν τῷ νοητῷ B εἰσι · τὸ γὰρ ἀκίνητον ἀΐδιον ἐνεργείας ἐστὶ ποιητικόν . ἀνάπαλιν οὖν τῶν ἄκρων ἔχουσῶν , τῶν ὑπερκοσμίων ψυχῶν καὶ τῶν ἀνθρωπίνων , καὶ τῶν μὲν κατὰ τὸ μεριστὸν ἐλλειπουσῶν , τῶν δὲ κατὰ τὸ ἀμέριστον , ὡς ἂν δόξειεν , ἡμεῖς ἐροῦμεν τῶν μὲν ὑπερκοσμίων εἶναι τὸ μεριστὸν οὐ τὸ περὶ τοῖς σώμασι μεριζόμενον , ἀλλὰ τὸ περὶ αὐταῖς ταῖς ψυχαῖς ταῖς ἐγκοσμίους · τούτων γὰρ ὑπερέχουσι προσεχῶς , ὡς αὐταὶ τῆς περὶ τοῖς σώμασι γιγνομένης μεριστῆς οὐσίας · διὸ καὶ μέσαι νόων εἰσὶ καὶ τῶν ἐγκοσμίων ψυχῶν , τῶν μὲν ἔχουσαι τὸ πρὸς σώματα ἀμιγές , τῶν δὲ τὸ μεταβατικὸν ἐν ταῖς νοήσεσι . τῶν δὲ ἀνθρωπίνων ψυχῶν εἶναι τὸ ἀμέριστον , ὅσον ἐστὶ τοιούτων ἐν ταῖς ὑπὲρ αὐτὰς ψυχαῖς , ὧν ἀεὶ νοουσῶν ἐξήρτηται καὶ μετέχουσι ποτε καθόσον δύνανται · διὰ γὰρ τούτων μέσων καὶ τοῖς ὑπὲρ ἐκεῖνα συνάπτονται νοῦς καὶ γίνονται νοεραὶ δι’ ἐκείνων μέσων . τούτων δὲ ἄκρων οὐσῶν , ὡς εἴπομεν , αἱ μέσαι πᾶσαι τὸ ἀμέριστον ἔχουσι καὶ τὸ μεριστὸν ἴδιον , εἴτε θείαν ἔχοιεν τάξιν εἴτε δαιμονίαν δαιμόνων λογικῶν . καὶ πρὸ τούτων ἢ τοῦ παντός , τὸν ὅλον C ἐγκόσμιον νοῦν ἀμέριστον οὐσίαν ἔχουσα καὶ πᾶσαν τὴν περὶ τοῖς σώμασι γιγνομένην μεριστὴν οὐσίαν , τούτων οὖσα μέση . καὶ ταῦτά φαμεν πρὸς πάντα βλέποντες τὰ πρόοθεν , δι’ ὧν ταῦτα δεδείχαμεν , ἀπ’ αὐτῶν εἰλημμένα τῶν Πλάτωνος δημάτων καὶ οὐκ ἐξ ἡμετέρων ἐπαινοῶν . ἐπεὶ τοῖς γε ἀπὸ τῶν λόγων ὡρμημένοις καὶ ἐκεῖναι αἱ ψυχαὶ σώμασιν ἐποχεῖσθαι δηθήσονται ὑπερκοσμίοις τισίν , αἰθερίοις καὶ ἐμπυρίοις . ἢ πῶς τὰ σώματα κινεῖται ἐκεῖνα μὴ ψυχῶν κινουσῶν αὐτὰ θειοτέρων ἢ κατὰ τὰς ἐγκοσμίους ψυχάς ; εἰ δὲ ταῦτα κρατολή , τάχα καὶ τὰς μερικὰς ψυχὰς δώσει τις
Lemmas: καί οὐ ἀεί νοέω . πᾶς δέ ὁ ἐν μέσος Ψυχή καί σῶμα εἰμί ἐξάπτω , διό καί εγκόσμιος εἰμί , πλεονάζω ὁ συνάρτησις ὁ σῶμα ὁ ὑπερκόσμιος , καί νόος εἰμί ἴδιος , εἰς ὅς ἀναρτάω , διό καί ἀεί ἐν ὁ νοητός B εἰμί · ὁ γάρ ἀκίνητος ἀΐδιος ἐνέργεια εἰμί ποιητικός . ἀνάπαλιν οὖν ὁ ἄκρος ἔχω , ὁ ὑπερκόσμιος Ψυχή καί ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ μέν κατά ὁ μεριστός ελλείπων , ὁ δέ κατά ὁ ἀμέριστος , ὡς εἄν δοκέω , ἐγώ εἴρω ὁ μέν ὑπερκόσμιος εἰμί ὁ μεριστός οὖον ὁ περί ὁ σῶμα μερίζω , ἀλλά ὁ περί αὐτός ὁ Ψυχή ὁ εγκόσμιος · οὗτος γάρ ὑπερέχω προσεχῶς , ὡς αὐτός ὁ περί ὁ σῶμα γίγνομαι μεριστός οὐσία · διό καί μέσος νόος εἰμί καί ὁ ἐγκόσμιος Ψυχή , ὁ μέν ἔχω ὁ πρός σῶμα ἀμιγής , ὁ δέ ὁ μεταβατικός ἐν ὁ νόησις . ὁ δέ ἀνθρώπινος Ψυχή εἰμί ὁ ἀμέριστος , ὅσος εἰμί τοιοῦτος ἐν ὁ ὑπέρ αὐτός Ψυχή , ὅς ἀεί νοέω ἐξαρτάω καί μετέχω ποτός καθόσον δύναμαι · διά γάρ οὗτος μέσος καί ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος συνάπτω νόος καί γίγνομαι νοερός διά ἐκεῖνος μέσος . οὗτος δέ ἄκρος εἰμί , ὡς εἶπον , ὁ μέσος πᾶς ὁ ἀμέριστος ἔχω καί ὁ μεριστός ἴδιος , εἴτε θεῖος ἔχω τάξις εἴτε δαιμόνιος δαίμων λογικός . καί πρό οὗτος ἢ ὁ πᾶς , ὁ ὅλος C ἐγκόσμιον νόος ἀμέριστος οὐσία ἔχω καί πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα γίγνομαι μεριστός οὐσία , οὗτος εἰμί μέσος . καί οὗτος φημί πρός πᾶς βλέπω ὁ προτίθημι , διά ὅς οὗτος δείκνυμι , ἀπό αὐτός λαμβάνω ὁ Πλάτων δῆμα καί οὐ ἐκ ἡμέτερος ἐπαινέω . ἐπεί ὁ γε ἀπό ὁ λόγος ὁρμάω καί ἐκεῖνος ὁ ψυχή σῶμα ἐποχέομαι δηθησοντ ὑπερκόσμιος τις , αἰθέριος καί ἐμπύριος . ἢ πῶς ὁ σῶμα κινέω ἐκεῖνος μή Ψυχή κινέω αὐτός θεῖος ἢ κατά ὁ εγκόσμιος Ψυχή ; εἰμί δέ οὗτος κρατολή , τάχα καί ὁ μερικός ψυχή δίδωμι τις