proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0333.2
ἡνωμένην αὐτοῦ καὶ ἄρρητον ταύτην διάθεσιν ἐκφαίνουσι , τὰ δεύτερα μέτρα τῆς ποιήσεως οὕτω παρ’ ἐκεῖνον κομίζονται . καὶ μὴν καὶ ὁ μὲν πατρικὴν ἔχειν ἀξίαν λέγεται , οἱ δὲ ἐκείνου προσαγορεύονται παῖδες ὡς ἂν τὴν γόνιμον ἐκείνου δύναμιν καὶ τὴν ἀγαθότητα τὴν ἐνιαίαν ἀποτυποῦμενοι , καὶ ὁ μὲν ὡς παραδιδὼν ἀπὸ ὑψηλοῦ τὰς ἀρχὰς τῆς δημιουργίας ἀνυμνεῖται , οἱ δὲ ὡς παραλαμβάνοντες ἀρχὴν ἀθάνατον συντελοῦσαν εἰς τὴν διακόσμησιν τῶν θνητῶν , καὶ ὁ μὲν τῆς τῶν ἰδίων ζῴων γονίας ἔχειν λέγεται τὴν πηγὴν , οἱ δὲ τῆς τῶν θνητοειδῶν ζῴων ὑποστάσεως αἴτιοι , καὶ ὁ μὲν ἑαυτὸν παράδειγμα προτείνει τοῖς πολλοῖς θεοῖς , οἱ δὲ μιμεῖσθαι λέγονται τὸν δημιουργικὸν νοῦν , καὶ ὁ μὲν αὐτὸν τὸν ὅλον κόσμον καὶ τὰ πληρώματα παρᾶγειν εἴρηται τοῦ παντός , οἱ δὲ δανείζεσθαι μόρια τῶν τοῦ πατρὸς δημιουργημάτων εἰς τὴν τῶν οἰκείων ἔργων ἀπεργασίαν , καὶ ὁ μὲν ἀσωμάτοις πάσαις χρήσθαι δυνάμεσιν , οἱ δὲ καὶ σωματικαῖς , καὶ ὁ μὲν ἀλύτων εἶναι δεσμῶν ὑποστάτης , οἱ δὲ λυτῶν , καὶ ὁ μὲν πρεσβυτέρων τῶν ἐνουμένων ἐνίστασθαι τὴν ἑνωσιν , οἱ δὲ ἐπεισοδιώδη καὶ ὕστερογενῆ ταύτην ἐπάγειν τοῖς ἐκ πολλῶν καὶ ἐναντίων συνεστῶσι , καὶ ὁ μὲν ἀμερίστως πάντα ποιεῖν , οἱ δὲ μετὰ διαιρέσεως εἰς μικροὺς καὶ ἀοράτους γόμφους τὴν ὑπόστασιν τῶν θνητῶν κατακερματίζοντες . τὴν μὲν οὖν διάκρισιν τῶν δύο δημιουργιῶν ἐκ τούτων ληπτέον . τὴν δὲ ἑνωσιν καὶ τὴν συναφὴν ἐκ τῶν ἐκκειμένων ὀημάτων θεατέον · ἐνταῦθα γὰρ συναφὴ γίνεται τῆς δευτέρας δημιουργίας πρὸς τὴν πρώτην καὶ τῆς ἐμφανοῦς ποιήσεως πρὸς τὴν ἀφανῆ καὶ τῆς διηρημένης πρὸς τὴν μοναδικήν . ἀνάγκη δὴ οὖν τὰ πεζότατα τῆς πρώτης καὶ ἀφανοῦς εἰς ταὐτὸν εἶναι ταῖς ἀρχαῖς τῆς δευτέρας · οὕτω γὰρ καὶ ὁ οὐρανὸς συνάπτεται πρὸς τὴν γένεσιν , τῆς μὲν πεζότητος τῶν οὐρανίων ἀρχὴν μεταβολῆς ἐμφανιζούσης , τῆς δὲ ἀκροτάτης τῶν ὑπὸ σελήνην οὐσίας τῷ οὐρανῷ συγχωνεύ -
Lemmas: ἑνόω αὐτός καί ἄρρητος οὗτος διάθεσις ἐκφαίνω , ὁ δύο μέτρον ὁ ποίησις οὗτος παρά ἐκεῖνος κομίζω . καί μήv καί ὁ μέν πατρικός ἔχω ἄξιος λέγω , ὁ δέ ἐκεῖνος προσαγορεύω παῖς ὡς εἄν ὁ γόνιμος ἐκεῖνος δύναμις καί ὁ ἀγαθότης ὁ ἐνιαία ἀποτυπόω , καί ὁ μέν ὡς παραδιδέω ἀπό ὑψηλός ὁ ἀρχή ὁ δημιουργία ἀνυμνέω , ὁ δέ ὡς παραλαμβάνω ἀρχή ἀθάνατος συντελέω εἰς ὁ διακόσμησις ὁ θνητός , καί ὁ μέν ὁ ὁ ἴδιος ζῷον γονίας ἔχω λέγω ὁ πηγή , ὁ δέ ὁ ὁ θνητοειδής ζῷον ὑπόστασις αἴτιος , καί ὁ μέν ἑαυτοῦ παράδειγμα προτείνω ὁ πολύς θεός , ὁ δέ μιμέομαι λέγω ὁ δημιουργικός νόος , καί ὁ μέν αὐτός ὁ ὅλος κόσμος καί ὁ πλήρωμα παράγω εἴρω ὁ πᾶς , ὁ δέ δανείζω μόριον ὁ ὁ πατήρ δημιούργημα εἰς ὁ ὁ οἰκέω ἔργον ἀπεργασία , καί ὁ μέν ἀσώματος πᾶς χράω δύναμις , ὁ δέ καί σωματικός , καί ὁ μέν ἄλυτος εἰμί δεσμός ὑποστάτης , ὁ δέ λυτός , καί ὁ μέν πρέσβυς ὁ ενουμην ἐνίστημι ὁ ἔνειμι , ὁ δέ ἐπεισοδιώδης καί υστερογενής οὗτος ἐπάγω ὁ ἐκ πολύς καί ἐναντίος συνίστημι , καί ὁ μέν ἀμέριστος πᾶς ποιέω , ὁ δέ μετά διαίρεσις εἰς μικρός καί ἀόρατος γόμφος ὁ ὑπόστασις ὁ θνητός κατακερματίζω . ὁ μέν οὖν διάκρισις ὁ δύο δημιουργία ἐκ οὗτος ληπτέος . ὁ δέ ἔνειμι καί ὁ συναφή ἐκ ὁ ἔκκειμαι οἰμάω θεατέον · ἐνταῦθα γάρ συναφή γίγνομαι ὁ δύο δημιουργία πρός ὁ πρῶτος καί ὁ ἐμφανής ποίησις πρός ὁ ἀφανής καί ὁ διαιρεμένος πρός ὁ μοναδικός . ἀνάγκη δή οὖν ὁ πεζός ὁ πρῶτος καί ἀφανής εἰς αὐτός εἰμί ὁ ἀρχή ὁ δύο · οὗτος γάρ καί ὁ οὐρανός συνάπτω πρός ὁ γένεσις , ὁ μέν πεζότης ὁ οὐράνιος ἀρχή μεταβολεύς ἐμφανίζω , ὁ δέ ἄκρος ὁ ὑπό σελήνη οὐσία ὁ οὐρανός συγχωνεύω -