proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0054.2
ὑστερον , ἵνα καὶ αὐτὸ τοῦτο , ὃ λέγεται , κίνησις ἢ καὶ μὴ , ἀντὶ κινήσεως στάσις . ὅτι δὲ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται οὐκ ἦν πρὸ τῆς δημιουργίας , σαφῶς ἡμᾶς ἐδίδαξεν , ὡς προεἶπον , εἰπὼν ὡς τὰς ἡμέρας καὶ νύκτας , οὕτω καὶ ταῦτα χρόνου γεγονότα εἶδη . τὴν δὲ πλημμελῆ κίνησιν ἀγένητον ἐκεῖνοι λέγουσιν · ὥστε καὶ εἰ τις ἦν τότε χρόνος , ἀγέννητος ἦν · ὥστε καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται ἀγέννητα ἂν ἦν . οὐκ ἄρα καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται πρὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως ἦν , ἀλλ’ ἅμα τῷ κόσμῳ καὶ ταῦτα καὶ ὁ χρόνος εἰς ὧν καὶ ὁ αὐτὸς καὶ τῶν ἀτάκτων κινήσεων ἀριθμὸς καὶ τῶν τεταγμένων καὶ ἀδιάφορος . τοῦτο μὲν οὖν δέδεικται D καὶ διὰ τούτων ὥσπερ πόρισμα πάλιν τῶν ἐφόδων . ταῦτα δέ , ὥσπερ ἐδόκει καὶ τοῦτῳ τῷ ἡμετέρῳ καθηγημένι περὶ τούτων , εἴπερ τῷ ὄντι θέλεις ὡς εἴδη θεωρῆσαι τοῦ χρόνου , λαβέ μοι τελείαν περίοδον καὶ ὁλοτελῆ τοῦ χρόνου χορείαν , τὴν μὲν φθάσασαν ἤδη γενέσθαι , τὴν δὲ μέλλουσαν , καὶ ὀφει τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται τὰ ὡς εἴδη τοῦ χρόνου . ἐπειδὰν γε μὴ οὕτως , ἀλλὰ μεριστῶς ἀκούσομεν τῶν ὀημάτων , οὐκ ἀναφανήσεται καθ’ ἕκαστερον ἡμῖν ἡ σμικρὰ καὶ ὁλοτελὴς ἰδέα τοῦ χρόνου , ἀλλὰ τι συμβεβηκὸς ἐνίοις τῶν ἐν γενέσει καὶ μεταβολῇ πραγμάτων · εἰ μὴ ἄρα καὶ τὸ μὲν ἦν τὴν τελεσιουργὸν ἐνδείκνυται τοῦ χρόνου τάξιν , τὸ δὲ ἔσται τὴν ἐκφαντορικήν , ὥσπερ τὸ ἔστι τὴν συνεκτικήν · καὶ γὰρ ἐκφαίνει τὰ μήπω ὄντα ὁ χρόνος καὶ συνέχει τὰ παρόντα καὶ τελειοῖ τὰ γεγονότα καὶ πέρας αὐτῶν ἐπάγει ταῖς περιόδοις τὸ πρόσφορον . τοσαῦτα καὶ περὶ τῶν μορίων καὶ τῶν εἰδῶν ἡμῖν εἰρήσθω τοῦ χρόνου . περὶ γὰρ τοῦ μηχανάται καὶ τοῖς φθάσασιν ἐπεσημηνάμεθα [ p . 18ss ] , ὅτι μηχανῆς τῷ ὄντι θείας καὶ δημιουργικῆς ἔχον ὁ χρό - E νος , δι’ οὗ τὰ μεταβάλλοντα δι’ ὅλου μένει καὶ τελειότητος καὶ ἀδιότητος καὶ φρουρᾶς καὶ μέτρου καὶ περιοχῆς περιλήψεται . τί δὲ οὐχὶ καὶ ἑαυτὰ μετρεῖν τὰ θεία φαίη τις ἂν , καὶ
Lemmas: ὕστερος , ἵνα καί αὐτός οὗτος , ὅς λέγω , κίνησις ἢ καί μή , ἀντί κίνησις στάσις . ὅτι δέ ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί οὐ εἰμί πρό ὁ δημιουργία , σαφῶς ἐγώ διδάσκω , ὡς προεῖπον , εἶπον ὡς ὁ ἡμέρα καί νύξ , οὗτος καί οὗτος χρόνος γίγνομαι εἶδος . ὁ δέ πλημμελής κίνησις ἀγένητος ἐκεῖνος λέγω · ὥστε καί εἰμί τις εἰμί τότε χρόνος , ἀγέννητος εἰμί · ὥστε καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί ἀγέννητος εἄν εἰμί . οὐ ἄρα καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί πρό ὁ ὁ κόσμος γένεσις εἰμί , ἀλλά ἅμα ὁ κόσμος καί οὗτος καί ὁ χρόνος εἰς ὅς καί ὁ αὐτός καί ὁ ἄτακτος κίνησις ἀριθμός καί ὁ τάσσω καί ἀδιάφορος . οὗτος μέν οὖν δείκνυμι D καί διά οὗτος ὥσπερ πόρισμα πάλιν ὁ ἔφοδος . οὗτος δέ , ὥσπερ δοκέω καί τοῦτῳ ὁ ἡμέτερος καθηγημένι περί οὗτος , εἴπερ ὁ εἰμί ἐθέλω ὡς εἶδος θεωρέω ὁ χρόνος , ἐπιλαμβάνω ἐγώ τέλειος περίοδος καί ὁλοτελής ὁ χρόνος χορεία , ὁ μέν φθάνω ἤδη γίγνομαι , ὁ δέ μέλλω , καί ὄφις ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί ὁ ὡς εἶδος ὁ χρόνος . ἐπειδάν γε μή οὕτως , ἀλλά μεριστός ἀκούω ὁ οἰμάω , οὐ ἀναφανάω κατά ἑκαστέρω ἐγώ ὁ μικρός καί ὁλοτελής ἰδέα ὁ χρόνος , ἀλλά τίς συμβαίνω ἔνιοι ὁ ἐν γένεσις καί μεταβολή πρᾶγμα · εἰμί μή ἄρα καί ὁ μέν εἰμί ὁ τελεσιουργός ἐνδείκνυμι ὁ χρόνος τάξις , ὁ δέ εἰμί ὁ ἐκφαντορικός , ὥσπερ ὁ εἰμί ὁ συνεκτικός · καί γάρ ἐκφαίνω ὁ μήπω εἰμί ὁ χρόνος καί συγχέω ὁ πάρειμι καί τελειόω ὁ γίγνομαι καί πέρας αὐτός ἐπάγω ὁ περίοδος ὁ πρόσφορος . τοσοῦτος καί περί ὁ μόριον καί ὁ εἶδος ἐγώ εἴρω ὁ χρόνος . περί γάρ ὁ μηχανάομαι καί ὁ φθάνω ἐπισημαίνω [ p . 18ss ] , ὅτι μηχανή ὁ εἰμί θεῖος καί δημιουργικός ἔχω ὁ χρή - E Μύκονος , διά ὅς ὁ μεταβάλλω διά ὅλος μένω καί τελειότης καί αδιοτητη καί φρουρά καί μέτρον καί περιοχή περιλαμβάνω . τίς δέ οὐ καί ἑαυτοῦ μετρέω ὁ θεῖος φημί τις εἄν , καί