proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0385.2
πρὸς τὸ ἀδιώτατον βλέπειν , ἔτι δὲ τὸ κάλλιστον ὑπὸ τοῦ ἀρίστου δημιουργεῖσθαι · τίνος γὰρ αἰτίων ἐστι τὸ ἄριστον , ἢ τοῦ καλλίστου τῶν γενομένων ; εἰ γὰρ μὴ τοῦ καλλίστου , τῶν χειρόνων τινός . εἰ οὖν τὸ ἄριστον χειρόνου αἴτιον , καὶ τὸ μὴ ἄριστον τοῦ καλλίστου πάντως αἴτιον , καὶ οὕτως ἀρδὴν ἀνατρέπεται τῶν πραγμάτων ἡ τάξις . ταῦτα μὲν οὖν τὰ τρία γεωμετρικαὶ ἀνάγκαι φασὶν ἀποδεδειγμένα κεῖσθαι , καὶ διὰ τούτων ὅπως ὁ Πλάτων τὰ ὀνόματα μετεῖληφεν , ἡμῖν ὑπεμνήσθω . προστιθήσι δὲ ὁ Πορφύριος , ὅτι οὔτε , εἰ ἄριστος ὁ δημιουργός , ἔπεται τὸ βλέπειν αὐτὸν πρὸς τὸ αἰδίον , εἰ μὴ καλὰ δημιουργοῖ , οὔτε , εἰ καλὰ δημιουργοῖ [ τις ] , τὸ βλέπειν πρὸς τὸ αἰδίον , εἰ μὴ ὡς ἄριστος δημιουργὸς τὰ καλά ποιεῖ , ἀλλὰ κατὰ τύχην — διὸ συνέπλεξεν ἀμφότερα ὁ Πλάτων — καὶ ὅτι εἰ δαίμονες οἱ δημιουργοὶ τῶν θνητῶν , καὶ εἰ μὴ ἀπλῶς ἄριστοί εἰσιν , οὐδὲν καλῶονται οἱ τεχνῖται καὶ ὁποῖσταται τῶν θνητῶν ἄριστοι εἶναι καὶ διὰ τοῦτο καλῶν εἰκόνων δημιουργοί . ταῦτα μὲν οὖν ὁ ἐκείνου λόγος . ὅτι δὲ ὁ τε κόσμος ὀρθῶς εἴρηται κάλλιστος καὶ ὁ δημιουργὸς τῶν αἰτίων ἄριστος , ῥᾴδιον καταμαθεῖν . πρῶτον μὲν καὶ τὸ φαινόμενον τοῦ οὐρανοῦ κάλλος καὶ ἡ τάξις τῶν περιόδων καὶ τὰ μέτρα τῶν ὥρων καὶ ἡ ἁρμονία τῶν στοιχείων καὶ ἡ διὰ πάντων διήκουσα ἀναλογία δείκνυσι τοῖς μὴ παντάπασιν ἐσκοτωμένοις , ὅτι κάλλιστον τὸ πᾶν . ἔπειτα ἡ τῶν ἀφανῶν ἐν αὐτῷ δυνάμεων τάξις , καθ’ ἣν συνέχονται αἱ τοῦ κόσμου μοῖραι , καὶ ἡ τῆς νοερᾶς οὐσίας δόσις πῶς οὐ κάλλιστον αὐτὸν ἀποφαίνει τῶν γεννητῶν ; ἐστι γὰρ ψυχῶν ἐν αὐτῷ ἐναρμόνιος χορεία , νοῦ μετουσία , ζωῆς θείας χορηγία , θεότης ἀρχητός , ἐνάδων ἀριθμός , ἐξ ὧν ὅλος γίνεται τοῦ κάλλους διακορής . ὅπου δὲ καὶ ἡ πρὸς τὸ πᾶν ὁμοιουμένη ψυχὴ γιγνομένη κοσμία θαυμαστὸν ἐν ἑαυτῇ
Lemmas: πρός ὁ ἀδιώτατον βλέπω , ἔτι δέ ὁ καλῶς ὑπό ὁ ἀγαθός δημιουργέω · τίς γάρ αἴτιος εἰμί ὁ ἀγαθός , ἢ ὁ καλός ὁ γίγνομαι ; εἰμί γάρ μή ὁ καλός , ὁ χείρων τις . εἰμί οὖν ὁ ἀγαθός χειρονοος αἴτιος , καί ὁ μή ἀγαθός ὁ καλός πάντως αἴτιος , καί οὕτως ἄρδην ἀνατρέπω ὁ πρᾶγμα ὁ τάξις . οὗτος μέν οὖν ὁ τρεῖς γεωμετρικός ἀνάγκη φημί ἀποδείκνυμι κεῖμαι , καί διά οὗτος ὅπως ὁ Πλάτων ὁ ὄνομα μεταλαμβάνω , ἐγώ ὑπέμνημαι . προστίθημι δέ ὁ Πορφύριος , ὅτι οὔτε , εἰμί ἀγαθός ὁ δημιουργός , ἔπω ὁ βλέπω αὐτός πρός ὁ ἀΐδιος , εἰμί μή καλός δημιουργέω , οὔτε , εἰμί καλός δημιουργέω [ τις ] , ὁ βλέπω πρός ὁ ἀΐδιος , εἰμί μή ὡς ἀγαθός δημιουργός ὁ καλός ποιέω , ἀλλά κατά Τύχη — διό συμπλέκω ἀμφότερος ὁ Πλάτων — καί ὅτι εἰμί δαίμων ὁ δημιουργός ὁ θνητός , καί εἰμί μή ἀπλόος ἀγαθός εἰμί , οὐδείς καλέω ὁ τεχνίτης καί οποιστημι ὁ θνητός ἀγαθός εἰμί καί διά οὗτος καλός εἰκών δημιουργός . οὗτος μέν οὖν ὁ ἐκεῖνος λόγος . ὅτι δέ ὁ τε κόσμος ὀρθῶς εἴρω καλός καί ὁ δημιουργός ὁ αἴτιος ἀγαθός , ῥᾴδιος καταμανθάνω . πρῶτος μέν καί ὁ φαίνω ὁ οὐρανός κάλλος καί ὁ τάξις ὁ περίοδος καί ὁ μέτρον ὁ ὁράω καί ὁ ἁρμονία ὁ στοιχεῖον καί ὁ διά πᾶς διακούω ἀναλογία δείκνυμι ὁ μή παντάπασι σκοτόω , ὅτι καλῶς ὁ πᾶς . ἔπειτα ὁ ὁ ἀφανής ἐν αὐτός δύναμις τάξις , κατά ὅς συνόχωκα ὁ ὁ κόσμος μοῖρα , καί ὁ ὁ νοερός οὐσία δόσις πῶς οὖον καλῶς αὐτός ἀποφαίνω ὁ γεννητής ; εἰμί γάρ Ψυχή ἐν αὐτός ἐναρμόνιος χορεία , νόος μετουσία , ζωή θεῖος χορηγία , θεότης ἄρχω , ἐνᾴδω ἀριθμός , ἐκ ὅς ὅλος γίγνομαι ὁ κάλλος διακορής . ὅπου δέ καί ὁ πρός ὁ πᾶς ὁμοιόω ψυχή γίγνομαι κόσμιος θαυμαστός ἐν ἑαυτοῦ