proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0247.2
τὴν πάντων τῶν ὁπωσοῦν ἀθανάτων ἀφ’ ἑνὸς τοῦ δημι-ουργοῦ γένεσιν · ὅ δὴ καὶ ἔρει προελθὼν , ὡς τῶν ἀθανά-των πάντων αὐτὸς ἐστὶ πατήρ , τῶν δὲ θνητῶν τὴν γένεσιν 310 ἄλλοις ἐπέτρεψε . ταῦτα μὲν περὶ τῆς ὅλης προθέσεως τῶνδε τῶν ῥημάτων . Ἐκ δὲ τούτων ὁρμώμενοι παρορμιασόμεθα πρὸς τοὺς Πλατωνικούς , ὅσοι τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ἰσο-στάσιόν τε ἀποφαίνουσι τοῖς θεοῖς καὶ ὁμοούσιον ταῖς θείαις ψυχαῖς καὶ ὅσοι φασιν αὐτὴν αὐτὸν γίγνεσθαι τὸν νοῦν καὶ αὐτὸ τὸ νοητὸν καὶ αὐτὸ τὸ ἕν , ἀπολείπουσαν πάντα 10 καὶ σῦσαν κατὰ τὴν ἔνωσιν · πολλοὶ γὰρ δεῖ τοιούτων τι περὶ αὐτῆς λέγειν ὁ Πλάτων , ὅς γε ὁμάνμως ἀθάνατον αὐτὴν ἀποκαλεῖ ταῖς θείαις ψυχαῖς , καὶ οὐ παρὰ τὴν γένε-σιν τοῦτο ὑπομένειν , ἀλλὰ ταύτην εἰληχέναι τὴν ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ τάξιν , καὶ λέγεσθαι θείαν , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς εἶναι 15 θείαν · τὸ γὰρ θεῖον προσήκει ταῖς ἀχράντοις καὶ ἀεὶ νοοῦ-σαις καὶ τὸ ἀθάνατον ταῖς πόρρω τῶν θνητῶν ἰδρυμέναις . τὸ δὲ πίπτον εἰς γένεσιν καὶ τὸ τοιαύτην οὐσίαν ἔχον καὶ δυνατόν συμμίγνεσθαι τοῖς θνητοῖς οὔτε θεῖόν ἐστιν ἁπλῶς οὔτε ἀθάνατον . καὶ δράς πάλιν ἄλλας μεσότητος καὶ τάξιν B 20 ἄλλην · τὰ μὲν γὰρ ἐστὶ πρῶτως ἀθάνατα , τὰ δὲ ἀθάνατα μέν , ἀλλὰ δευτέρως , τὰ δὲ ὁμωνύμως ἀθάνατα , τὰ δὲ θνητά · τελευτᾷ γὰρ μέχρι τούτων ἡ φύσις , ὧν ἐπέκεινα τὸ μηδα-μῶς ὄν . οὐτ’ οὖν θείαν ἁπλῶς τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ῥητέον οὔτε ἀθάνατον , καίτοι πολλαχοῦ δέδεικται ἀθάνατος , ἀλλ’ 25 οὐ πρῶτως ἔχει τὴν ἀθανασίαν οὔδὲ δευτέρως μέν , εἰλικρι-νῶς δὲ ὑπάρχουσαν , ἀλλὰ συμμιγῇ πρὸς τὸ θνητόν . εἰς δ καὶ ἀποβλέποντες τινες θνητὴν αὐτὴν ὑπέλαβον . ἀλλὰ μὴν οὔδ’ εἰς ταῦτόν ἄξομεν τοῖς ἀχωρίστοις εἴδεσι τῆς ὕλης ἢ ταῖς ἀλόγοις ζωαῖς · ἡγεμονοῦσαν γὰρ ἔλαχε φύσιν , ὡς φησι 30 καὶ αὐτὸς ἐν τούτοις ὁ γεννήσας αὐτὴν πατήρ , διὸ κατὰ φύσιν αὐτῆς τὸ κρατεῖν τῆς ἀλόγου ζωῆς , καὶ ἕπετα δίκη καὶ θεοῖς ὡς ἐπιστρεφομένη πρὸς αὐτοὺς καὶ πληρουμένη
Lemmas: ὁ πᾶς ὁ ὁπωσοῦν ἀθάνατος ἀπό εἷς ὁ δημιουργός γένεσις · ὅς δή καί ἔρομαι προέρχομαι , ὡς ὁ ἀθάνατος πᾶς αὐτός εἰμί πατήρ , ὁ δέ θνητός ὁ γένεσις 310 ἄλλος ἐπιτρέπω . οὗτος μέν περί ὁ ὅλος πρόθεσις ὅδε ὁ ῥῆμα . ἐκ δέ οὗτος ὁρμάω παρορμίζω πρός ὁ πλατωνικός , ὅσος ὁ ἡμέτερος ψυχή ἰσοστάσιος τε ἀποφαίνω ὁ θεός καί ὁμοούσιος ὁ θεῖος Ψυχή καί ὅσος φημί αὐτός αὐτός γίγνομαι ὁ νόος καί αὐτός ὁ νοητός καί αὐτός ὁ εἷς , ἀπολείπω πᾶς 10 καί σῦσαν κατά ὁ ἔνειμι · πολύς γάρ δεῖ τοιοῦτος τίς περί αὐτός λέγω ὁ Πλάτων , ὅς γε ὁμάνμως ἀθάνατος αὐτός ἀποκαλέω ὁ θεῖος Ψυχή , καί οὖον παρά ὁ γένος οὗτος ὑπομένω , ἀλλά οὗτος λαγχάνω ὁ ἀπό ὁ δημιουργός τάξις , καί λέγω θεῖος , ἀλλά οὐ ἁπλόος εἰμί 15 θεῖος · ὁ γάρ θέω προσήκω ὁ ἄχραντος καί ἀεί νοέω καί ὁ ἀθάνατος ὁ πόρρω ὁ θνητός ἰδρύω . ὁ δέ πίπτω εἰς γένεσις καί ὁ τοιοῦτος οὐσία ἔχω καί δυνατός συμμείγνυμι ὁ θνητός οὔτε θεῖος1 εἰμί ἁπλόος οὔτε ἀθάνατος . καί δράω πάλιν ἄλλος μεσότης καί τάξις B 20 ἄλλος · ὁ μέν γάρ εἰμί πρῶτος ἀθάνατος , ὁ δέ ἀθάνατος μέν , ἀλλά δύο , ὁ δέ ὁμώνυμος ἀθάνατος , ὁ δέ θνητός · τελευτάω γάρ μέχρι οὗτος ὁ φύσις , ὅς ἐπέκεινα ὁ μηδαμῶς εἰμί . οὐ οὖν θεῖος ἁπλόος ὁ ἡμέτερος ψυχή ῥητέος οὔτε ἀθάνατος , καίτοι πολλαχοῦ δείκνυμι ἀθάνατος , ἀλλά 25 οὖον πρῶτος ἔχω ὁ ἀθανασία οὐδέ δύο μέν , εἰλικρινής δέ ὑπάρχω , ἀλλά συμμείγνυμι πρός ὁ θνητός . εἰς δ καί ἀποβλέπω τις θνητός αὐτός ὑπολαμβάνω . ἀλλά μήv οὐδέ εἰς αὐτός ἄγω ὁ ἀχώριστος εἶδος ὁ ὕλη ἢ ὁ ἄλογος ζωή · ἡγεμονέω γάρ λαγχάνω φύσις , ὡς φημί 30 καί αὐτός ἐν οὗτος ὁ γεννάω αὐτός πατήρ , διό κατά φύσις αὐτός ὁ κρατέω ὁ ἄλογος ζωή , καί ἑπέτης δίκη καί θεός ὡς ἐπιστρέφω πρός αὐτός καί πληρόω