proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0486.2
πάντα πρὸς τὸ ὅλον ἀτελῆ προσεῖρηκεν , ὁ δὲ δημιουργὸς προῆλθε μὲν ὡς ἀπ’ αἰτίας ἐκεῖθεν , ἔχει δὲ πάντα καὶ αὐτὸς νοερώς . περιέχεται οὖν ὁ δημιουργὸς ὑπὸ τοῦ νοητοῦ ζῷου κατὰ τὴν αἰτίαν λόγον , καὶ οὐχ οὕτω περιέχεται , ὡς μέρος , ὥστε καὶ ἀτελῆς . καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ Τίμαιος οὕτω πως λέγει [ 30C ] · τὰ γὰρ νοητὰ ζῷα πάντα ἐκεῖνο ἐν ἑαυτῷ περιλαβὸν ἔχει · καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς ταῦτα τὰ ὡς μέρη περιεχόμενα ἐν αὐτῷ ἐστί , ἀνεκφοίτητα μέιναντα τῆς οἰκείας ὁλότητος καὶ συμπληροῦντα ἐκείνην ὡς ὅλον οὐδαν οὐ τὸ πρὸ τῶν μερῶν , ἀλλὰ τὸ ἐκ τῶν μερῶν . ταῦτα μὲν πρὸς τὴν ἀπορίαν . ἐκεῖνό γε μὴν ἐπὶ τούτοις καθορᾶν ἀξίον , ὅπως ὁ Πλάτων θανμαστῶς ποτὲ μὲν ἡμῖν γνωρίμως ἀπὸ τῶν εἰκόνων ἐπὶ τὰ παραδείγματα μέτεισι , ποτὲ δὲ ἀπὸ τῶν παραδειγμάτων ἐπὶ τὰς εἰκόνας , ἅμα μὲν τὴν συνέχειαν τῶν πραγμάτων , ἅμα δὲ τὰς προόδους αὐτῶν καὶ τὰς ἐπιστροφὰς ἐνδεικνύμενος · ὅτε μὲν γὰρ ἔλεγε , ὅτι καθάπερ ὁ κόσμος ἡμᾶς περιεῖληφεν , οὕτως τὰ νοητὰ ζῷα περιλαβὸν ἔχει τὸ αὐτοζῶον , ἀπὸ τούτων ἐπὶ τὰ αἴτια αὐτῶν ἀνέτρεχεν · ὅτε δέ , ὅτι τῷ κάλλιστῳ τῶν νοουμένων ὁμοιώσαι βουληθεὶς τὸν κόσμον ὁ θεὸς πάντων αὐτὸν ἀπειργάσατο πεφιληπηκὸν ἀπὸ τῶν αἰτίων ἐπὶ τὰ ἐξ αὐτῶν μεταβαίνειν ἐθέλει τὴν πρόοδον τῶν δευτέρων μιμούμενος . ποδηγεῖται δὲ πρὸς τὴν τοιαύτην μετάβασιν διὰ τῆς ἀναλογίας · ὅν γὰρ ἔχει λόγον τὰ ἀποτελέσματα πρὸς ἄλληλα , τοῦτον καὶ τὰ παραδείγματα αὐτῶν , τὸ τε ὀλικώτερον καὶ μερικώτερον ἐν ἀμφοτέροις κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ὑφέστηκεν . ἀλλὰ διὰ τί τῶν νοουμένων κάλλιστον εἶπε τὸ αὐτοζῶον καλοῦι πέρας ὧν τῶν νοητῶν ; ἢ εἰ καὶ πρὸ αὐτοῦ νοηταὶ τάξεις εἰσίν , ἀλλ’ ἐκείνων ὑφεῖται τὸ κάλλιστον · οὐ γὰρ μετέχουσι τοῦ κάλλους , ἀλλ’ ἐν αὐταῖς ἐστιν ἡ καλλοποιὸς αἰτία καὶ τὸ πρώτιστον κάλλος καὶ ἡ καλλονή . διὸ καὶ παρ’ Ὀρφεῖ [ frg . 58 ] κατὰ ταύτην τὴν
Lemmas: πᾶς πρός ὁ ὅλος ἀτελής προσφωνέω , ὁ δέ δημιουργός προέρχομαι μέν ὡς ἀπό αἴτιος ἐκεῖθεν , ἔχω δέ πᾶς καί αὐτός νοερώς . περιέχω οὖν ὁ δημιουργός ὑπό ὁ νοητός ζῷον κατά ὁ αἴτιος λόγος , καί οὐ οὗτος περιέχω , ὡς μέρος , ὥστε καί ἀτελής . καί διά οὗτος καί ὁ Τίμαιος οὗτος πως λέγω [ 30C ] · ὁ γάρ νοητός ζῷον πᾶς ἐκεῖνος ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω ἔχω · καί γάρ ὡς ἀληθής οὗτος ὁ ὡς μέρος περιέχω ἐν αὐτός εἰμί , ἀνεκφοίτητος μένω ὁ οἰκεῖος ὁλότης καί συμπληρόω ἐκεῖνος ὡς ὅλος οὐδή οὖον ὁ πρό ὁ μέρος , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ μέρος . οὗτος μέν πρός ὁ ἀπορία . ἐκεῖνος γε μήv ἐπί οὗτος καθοράω ἄξιος , ὅπως ὁ Πλάτων θανμαστῶς ποτέ μέν ἐγώ γνώριμος ἀπό ὁ εἰκών ἐπί ὁ παράδειγμα μέτειμι , ποτέ δέ ἀπό ὁ παράδειγμα ἐπί ὁ εἰκών , ἅμα μέν ὁ συνέχεια ὁ πρᾶγμα , ἅμα δέ ὁ πρόοδος αὐτός καί ὁ ἐπιστροφή ἐνδείκνυμι · ὅτε μέν γάρ λέγω , ὅτι καθάπερ ὁ κόσμος ἐγώ περιλαμβάνω , οὕτως ὁ νοητός ζῷον περιλαμβάνω ἔχω ὁ αὐτοζῷον , ἀπό οὗτος ἐπί ὁ αἴτιος αὐτός ἀνατρέχω · ὅτε δέ , ὅτι ὁ Καλλιστώ ὁ νοέω ὁμοιόω βούλομαι ὁ κόσμος ὁ θεός πᾶς αὐτός ἀπεργάζομαι φιλέω ἀπό ὁ αἴτιος ἐπί ὁ ἐκ αὐτός μεταβαίνω ἐθέλω ὁ πρόοδος ὁ δύο μιμέομαι . ποδηγέω δέ πρός ὁ τοιοῦτος μετάβασις διά ὁ ἀναλογία · ὅς γάρ ἔχω λόγος ὁ ἀποτέλεσμα πρός ἀλλήλων , οὗτος καί ὁ παράδειγμα αὐτός , ὁ τε ὀλικός καί μερικός ἐν ἀμφότερος κατά ὁ αὐτός λόγος ὑφίστημι . ἀλλά διά τίς ὁ νοέω καλῶς εἶπον ὁ αὐτοζῷον καλέω πέρας ὅς ὁ νοητός ; ἢ εἰμί καί πρό αὐτός νοητός τάξις εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος ὑφάω ὁ καλῶς · οὖον γάρ μετέχω ὁ κάλλος , ἀλλά ἐν αὐτός εἰμί ὁ καλλοποιός αἰτία καί ὁ πρῶτος κάλλος καί ὁ καλλονή . διό καί παρά Ὀρφεύς [ frg . 58 ] κατά οὗτος ὁ