proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0082.1
ἔστι καὶ ἀνυπέρθλητος δύναμις καὶ διὰ τοῦτο καθ’ ἑαυτὴν ἀσύμμετρος , αἱ δὲ τῆς Ἀφροδίτης καὶ αἱ τοῦ Ἑρμοῦ συμμετρίαν ἐπιλάμπουσαι καὶ εὐκρασίαν διὰ τὸ ἀεὶ μετὰ ἡλίου περιπολεῖν ἐναρμόνιον παρέχονται τὴν ἡλιακὴν ποίησιν · ἄμφω γὰρ κοινωνίας εἰσὶν αἴτιοι καὶ ὁ Ἑρμῆς , κοινωνὸς ὤν ἐν ταῖς ποιήσεσι τῶν τε ἡμερινῶν καὶ τῶν νυκτερινῶν καὶ ἀρρενούμενος καὶ θηλυνόμενος , καὶ ἡ Ἀφροδίτη , συνδετικὴν ἔχουσα δύναμιν καὶ συναρμοστικὴν τῶν διεστώτων . εἴποις δ’ ἂν καὶ διότι ὁ μὲν ἥλιος οὔτε ἀφαιρέσεσιν οὔτε προσθέσεσι χῶται τῶν κινήσεων οὔτε στηριγμοῖς , Ἑρμῆς δὲ καὶ Ἀφροδίτη προποδισμοῖς χῶνται καὶ στηριγμοῖς καὶ ὑποποδισμοῖς , ἐναντίας αὐτοὺς εἰληχέναι πρὸς τὸν ἥλιον κατὰ τὸ φαινόμενον δυνάμεις . καὶ μήποτε , καθὰ καὶ πρότερον εἴπομεν [ II 267 , 19ss ] , ταῖς πρώταις τρισὶ μονάσι ταῖς ἐν προθύροις τὰγαθοῦ [ Phil . 64C ] προῆλθον ἀνὰ λόγον · ὁ μὲν γὰρ ἥλιος , ὡς ἐμάθομεν ἐν Πολιτείᾳ [ VI 508As ] , τῆς ἀληθείας εἰκόνα τὸ φῶς ὑπέστησεν , ἡ δὲ Ἀφροδίτη κάλλους ἐστὶν αἰτία τοῖς γενήτοις , ὅ ἐστιν ἐκείνου μίμημα τοῦ κάλλους , ὁ δὲ Ἑρμῆς συμμετρίας πᾶσιν αἴτιος λόγος ὤν τοῖς περὶ τὴν γένεσιν · πᾶσα γὰρ συμμετρία καθ’ ἕνα πρόεισι λόγον καὶ κατ’ ἀριθμόν , ὧν ἐστιν ὁ θεὸς οὗτος δοτήρ . ἐκείνων οὖν τῶν μονάδων ὄντες ἀνὰ λόγον μετ’ ἀλλήλων οὕσῶν εἰκότως καὶ αὐτοὶ συνέιναι ἀλλήλοις ἐφλένται καὶ συμπεριπολεῖν . διὰ δὴ τοῦτο καὶ καταλαμβάνουσι καὶ καταλαμβάνονται διὰ τὴν μετ’ ἀλλήλων ποίησιν καὶ τὴν συναντεργασίαν τῶν δημιουργικῶν ἔργων . εἰ δὲ καὶ τοτὲ μὲν κινῶνται θάττον , τοτὲ δὲ βραδύτερον , καὶ οὐχ ὅτε θάττον οἱ ἕτεροι , τότε καὶ οἱ λοιποί , οὐδ’ ὅτε βραδύτερον , καὶ οἱ ἄλλοι , εἰκότως καταλαμβάνουσιν ἀλλήλους οἱ θάττον κινούμενοι τοὺς βραδύτερον καὶ καταλαμβάνονται ἐμπαλιν . καὶ ἡ μὲν πάντων περίοδος μία , τὰ δὲ μέρη τῶν περιόδων διαφέροντα τῷ θάττονι καὶ βραδυτέρῳ κατ’ ἄλλα καὶ ἄλλα μέρη
Lemmas: εἰμί καί ἀνυπέρθλητος δύναμις καί διά οὗτος κατά ἑαυτοῦ ἀσύμμετρος , ὁ δέ ὁ Ἀφροδίτη καί ὁ ὁ Ἑρμῆς συμμετρία ἐπιλάμπω καί εὐκρασία διά ὁ ἀεί μετά ἥλιος περιπολέω ἐναρμόνιος παρέχω ὁ ἡλιακός ποίησις · ἄμφω γάρ κοινωνία εἰμί αἴτιος καί ὁ Ἑρμῆς , κοινωνός εἰμί ἐν ὁ ποίησις ὁ τε ἡμερινός καί ὁ νυκτερινός καί ἀρρενόω καί θηλύνω , καί ὁ Ἀφροδίτη , συνδετικός ἔχω δύναμις καί συναρμοστικός ὁ διίστημι . εἶπον δέ εἄν καί διότι ὁ μέν ἥλιος οὔτε ἀφαίρεσις οὔτε πρόσθεσις χόω ὁ κίνησις οὔτε στηριγμός , Ἑρμῆς δέ καί Ἀφροδίτη προποδισμός χόω καί στηριγμός καί ὑποποδισμός , ἐναντίος αὐτός λαγχάνω πρός ὁ ἥλιος κατά ὁ φαίνω δύναμις . καί μήποτε , καθά καί πρότερος εἶπον [ II 267 , 19ss ] , ὁ πρῶτος τρεῖς μόνος ὁ ἐν πρόθυρον τάσσω [ Phil . 64C ] προέρχομαι ἀνά λόγος · ὁ μέν γάρ ἥλιος , ὡς μανθάνω ἐν πολιτεία [ VI 508As ] , ὁ ἀλήθεια εἰκών ὁ φάος ὑφίστημι , ὁ δέ Ἀφροδίτη κάλλος εἰμί αἰτία ὁ γενήτης , ὅς εἰμί ἐκεῖνος μίμημα ὁ κάλλος , ὁ δέ Ἑρμῆς συμμετρία πᾶς αἴτιος λόγος εἰμί ὁ περί ὁ γένεσις · πᾶς γάρ συμμετρία κατά εἷς πρόειμι λόγος καί κατά ἀριθμός , ὅς εἰμί ὁ θεός οὗτος δοτήρ . ἐκεῖνος οὖν ὁ μόνος εἰμί ἀνά λόγος μετά ἀλλήλων εἰμί εἰκότως καί αὐτός συνίημι ἀλλήλων φλέγω καί συμπεριπολέω . διά δή οὗτος καί καταλαμβάνω καί καταλαμβάνω διά ὁ μετά ἀλλήλων ποίησις καί ὁ συναντεργασίαν ὁ δημιουργικός ἔργον . εἰμί δέ καί τοτέ μέν κινέω ταχύς , τοτέ δέ βραδύς , καί οὐ ὅτε ταχύς ὁ ἕτερος , τότε καί ὁ λοιπός , οὐδέ ὅτε βραδύς , καί ὁ ἄλλος , εἰκότως καταλαμβάνω ἀλλήλων ὁ ταχύς κινέω ὁ βραδύς καί καταλαμβάνω ἐμπαλῶ . καί ὁ μέν πᾶς περίοδος εἷς , ὁ δέ μέρος ὁ περίοδος διαφέρω ὁ ταχύς καί βραδύς κατά ἄλλος καί ἄλλος μέρος