proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0255.2
μεσότητι τῇ ψυχικῇ · μέσως γάρ · ἐπεὶ καὶ ἐν νῷ διαιρέσεις ἐστιν , ὅτι καὶ ἡ ἐτερότης , ἀλλὰ πρῶτος καὶ οἷον ἐγκυφῶς καὶ ἀδιαιρέτως , καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἐστι διαιρέσεις , ἀλλὰ κατὰ τὸν ἕσχατον μερισμόν , διὸ καὶ ἡ ἕνωσις ἀμυδρὰ καὶ ἐξίτηλος . ἐν δὲ τῇ ψυχῇ μέσως ἀμφότερα κατὰ τὸ αὐτὴ προσῆκον . καὶ εἰ μὲν περὶ νοῦ διελέγετο καὶ ψυχῆς , εἶπεν ἂν , ὅτι μέσον πρώτῳ προσέβαλλε , καὶ εἰ περὶ σώματος καὶ ψυχῆς , ὅτι μέσον ἕσχατον · ἐπειδὴ δὲ περὶ τῆς ψυχικῆς δυνάδος ἀναδιδάσκει , μέσῃ μέσῃ προσβεβλησθαι φησι . τάχα δὲ καὶ ὅτι κατὰ τὰ κυρίως μέσα γέγονεν ἡ συναφὴ τῆς ψυχῆς · ἐστι γὰρ τὸ τε ἕσχατον τοῦ διανοητικοῦ καὶ τὸ ἀκρότατον τοῦ δοξαστικοῦ μέσα πάσης τῆς ψυχικῆς συστά - 10σεως . ταῦτα δὲ καὶ συνῆπται ἀλλήλοις , καὶ κατὰ ταῦτα γίνεται μία τῶν δύο τούτων ζωῶν ἕνωσις , ἐπεὶ καὶ ἐν πάσῃ 15τάξει τῶν ὄντων αἱ βάσεις τῶν πρώτων συνήωνται ταῖς τῶν δευτέρων κορυφαῖς . αὐτὸ δὲ τὸ ἐκ τῆς προσβολῆς γενόμενον σχῆμα τὸ Χ πολλὴν μὲν ἔχει καὶ πρὸς τὸ πᾶν οἰκειότητα καὶ πρὸς τὴν ψυχήν . καὶ ὡς ὁ γε Πορφύριος ἱστορεῖ , παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις ἦν τις τοιούτος χαρακτήρ σύμ - 20βολον φέρων τῆς κοσμικῆς ψυχῆς , τῷ Χ κύκλον περιβαλόν · ἐσήμαινον γὰρ ἴσως διὰ μὲν τῶν εὐθειῶν τὴν δυοειδὴ πρόοδον αὐτῆς , διὰ δὲ τοῦ κύκλου τὴν μονοειδῆ ζωὴν καὶ τὴν κατὰ κύκλον νοερὸν ἐπιστροφὴν . μὴ μέντοι νομίσωμεν , ὅτι διὰ τούτων ὁ Πλάτων τὴν θείαν οὐσίαν οἴεται δεῖν 25ἀνευρίσκειν · οὐ γὰρ ἀπὸ χαρακτήρων καὶ θέσεων καὶ ἐκφωνήσεων ἢ τῶν ὄντων ἀλήθεια γινώσκεται , καθάπερ οἶονται τινες , ἀλλὰ ταῦτα ἄλλως σύμβολα τῶν θείων ἐστίν , ὥσπερ ἡ τοιάδε κίνησις , οὕτω καὶ σχῆμα τοιονδί καὶ χρώμα , καθάπερ οἱ τελεστικοὶ φασιν · ἄλλοι γὰρ ἄλλοις οἰκεῖοι 30τῶν θεῶν χαρακτήρες , καὶ ἄλλα πρὸς ἄλλους συνθήματα πρέποντά ἐστι , καθάπερ δὴ καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς οὕτος ὁ νῦν προκειμενος · ἢ γὰρ τῶν εὐθειῶν συμβολὴ τὴν ἕνωσιν ἐν -
Lemmas: μεσότης ὁ ψυχικός · μέσος γάρ · ἐπεί καί ἐν νάω διαίρεσις εἰμί , ὅτι καί ὁ ἔτερος , ἀλλά πρῶτος καί οἷος εγκυφαος καί ἀδιαιρέτως , καί ἐν ὁ αἰσθητός εἰμί διαίρεσις , ἀλλά κατά ὁ ἔσχατος μερισμός , διό καί ὁ ἕνωσις ἀμυδρός καί ἐξίτηλος . ἐν δέ ὁ Ψυχή μέσος ἀμφότερος κατά ὁ αὐτός προσήκω . καί εἰμί μέν περί νόος διαλέγω καί Ψυχή , εἶπον εἄν , ὅτι μέσος πρῶτος προσβάλλω , καί εἰμί περί σῶμα καί Ψυχή , ὅτι μέσος ἔσχατος · ἐπεί δέ περί ὁ ψυχικός δυνάδος ἀναδιδάσκω , μέσος μέσος προσβάλλω φημί . τάχα δέ καί ὅτι κατά ὁ κύριος μέσος γίγνομαι ὁ συναφή ὁ Ψυχή · εἰμί γάρ ὁ τε ἔσχατος ὁ διανοητικός καί ὁ ἄκρος ὁ δοξαστικός μέσος πᾶς ὁ ψυχικός συνίστημι - Ἕσις . οὗτος δέ καί συνάπτω ἀλλήλων , καί κατά οὗτος γίγνομαι εἷς ὁ δύο οὗτος ζωή ἕνωσις , ἐπεί καί ἐν πᾶς 15τάξει ὁ εἰμί ὁ βάσις ὁ πρῶτος συνωνέομαι ὁ ὁ δύο κορυφή . αὐτός δέ ὁ ἐκ ὁ προσβολή γίγνομαι σχῆμα ὁ Χ πολύς μέν ἔχω καί πρός ὁ πᾶς οἰκειότης καί πρός ὁ Ψυχή . καί ὡς ὁ γε Πορφύριος ἱστορέω , παρά ὁ Αἰγύπτιος εἰμί τις τοιούτος χαρακτήρ σύν - Ἅβολος φέρω ὁ κοσμικός Ψυχή , ὁ Χ κύκλος περιβάλλω · σημαίνω γάρ ἴσως διά μέν ὁ εὐθύς ὁ δυοειδής πρόοδος αὐτός , διά δέ ὁ κύκλος ὁ μονοειδής ζωή καί ὁ κατά κύκλος νοερός ἐπιστροφή . μή μέντοι νομίζω , ὅτι διά οὗτος ὁ Πλάτων ὁ θεῖος οὐσία οἴομαι δήω ἀνευρίσκω · οὖον γάρ ἀπό χαρακτήρ καί θέσις καί ἐκφώνησις ἢ ὁ εἰμί ἀλήθεια γιγνώσκω , καθάπερ οἴομαι τις , ἀλλά οὗτος ἄλλως σύμβολον ὁ θεῖον εἰμί , ὥσπερ ὁ τοιόσδε κίνησις , οὗτος καί σχῆμα τοονδ́ς καί χρώμα , καθάπερ ὁ τελεστικός φημί · ἄλλος γάρ ἄλλος οἰκεῖος αἰτέω θεός χαρακτήρ , καί ἄλλος πρός ἄλλος σύνθημα πρέπω εἰμί , καθάπερ δή καί ἐπί ὁ Ψυχή οὗτος ὁ νῦν πρόκειμαι · ἢ γάρ ὁ εὐθύς συμβολή ὁ ἕνωσις ἐν -