proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0166.2
αἱ προσχωρήσεις αἱ ἀφ’ ἑαυτῶν ἐπὶ νοῦν καὶ ἀπὸ νοῦ πάλιν εἰς αὐτὰς ἐπιστροφαι · ποιοῦσι γὰρ ἀμφότερα τὸν ἀεὶ χρόνον , καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν γιγνώσκουσι τὸν νοῦν καὶ ἀπὸ τοῦ νοῦ ἑαυτάς . συνάψεις δὲ καὶ ‘διάμετροι στάσεις’ αἱ τε ἐνώσεις αἱ πρὸς τὸ νοητὸν ἀλλήλων , συναπτομένων κατὰ τὸ νοητὸν ἀλλήλαις , καὶ αἱ πρόοδοι αὐτῶν · ὅταν μὲν γὰρ τὸ ἑαυτῶν ἐν τῷ ἐνὶ τοῦ νοῦ συνάπτωσι , σύνοδος ἀμφοῖν · καὶ γὰρ ἐν ταῖς συνόδοις ταύταις δεῖ τὰ κέντρα γενέσθαι τῶν συν-ιόντων ἐπὶ μιᾶς εὐθείας · προιοῦσαι δὲ ἐκεῖθεν εἰς πρόνοιαν τῶν δευτέρων εἰς τὸ κατ’ ἀντικρὺ χωροῦσι τῆς ἐνώσεως ταύ-E τῆς . ἐπειδὴ δὲ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχουσι καὶ μένουσι ν ἄμα καὶ προϊάσι , καὶ συνέχονται καὶ διάμετροι εἰσιν . αἱ δὲ ‘ἐπι-προσθήσεις ἀλλήλοις τε καὶ ἡμῖν’ αἱ μεσότητες εἰσιν αἱ μεταξὺ τῶν τε θείων ψυχῶν καὶ ἡμῶν · οὐ γὰρ πᾶσαι πά-σαις ἀμέσως ἥρυνται , ἀλλὰ διὰ μέσων ἄλλων ἄλλων πλειό-νων ἢ ἐλαττόνων . αἱ δὲ ‘κατακαλύψεις καὶ ἐκφάνσεις αἱ κατὰ χρόνους’ αἱ τε ἀποκαταστάσεις καὶ αἱ ἀρχαὶ τῶν περι-όδων · κατὰ γὰρ ταύτας μάλιστα τρέπουσι τὰ ἐν τῷ κόσμῳ καὶ μεταβάλλουσιν , ἀθρόας ἐπάγουσαι φθορὰς καὶ μεγάλας μεταβολάς , ὡς φησιν αὐτὸς ἐν τῷ Πολιτικῷ [ 270Bs ] . τὸ δ’ οὖν ταῦτα πάντα λέγειν ἄνευ διόψεως τῶν μιμη-μάτων τούτων τῶν περὶ τὸν οὐρανὸν θεωρουμένων μά-ταιος ἂν εἴη πόνος · δεῖ γὰρ ἀπὸ τῶν φαινομένων εἰς ἀνάμνησιν τῶν ἀφανῶν ἀναδραμεῖν · ὡς γὰρ ἀπὸ τῶν τῆδε ὀργάνων καὶ τῶν σκιῶν εἰς ἀρχὴν καθιστάμεθα τῆς τῶν οὐρανίων κατανοήσεως , οὕτω δὴ καὶ ἀπ’ ἐκείνων ἀνεμιμη-σόμεθα τῶν ἀφανῶν περιπολήσεων · μέσος γὰρ ἐστιν ὁ οὐ-F ρανὸς τῶν τε γεννητῶν καὶ τῶν νοητῶν . ἐπειδὴ δὲ τὰ σχήματα καὶ τὰς κινήσεις τῶν οὐρανίων φόβους εἶπε καὶ σημεῖα τῶν γεγονότων παρῆξεν τοῖς δυναμένοις λογίζεσθαι , τοσοῦτον ἴστέον , ὅτι οὐ μόνον ἐκεῖνα ση-μαίνειν οἰκτέον , ἀλλὰ σημεῖα γεγονότων ὄντα σημαντικά τινων . διὸ καὶ αὐτὸς τῶν σημαντικῶν ἑαυτοῖς ἐνεργειῶν
Lemmas: ὁ προσχωρέω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ ἐπί νόος καί ἀπό νόος πάλιν εἰς αὐτός ἐπιστροφή · ποιέω γάρ ἀμφότερος ὁ ἀεί χρόνος , καί ἀπό ἑαυτοῦ γιγνώσκω ὁ νόος καί ἀπό ὁ νόος ἑαυτοῦ . συνάπτω δέ καί διάμετρος στάζω ὁ τε ένωση ὁ πρός ὁ νοητός ἀλλήλων , συνάπτω κατά ὁ νοητός ἀλλήλων , καί ὁ πρόοδος αὐτός · ὅταν μέν γάρ ὁ ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἐν ὁ νόος συνάπτω , σύνοδος ἄμφω · καί γάρ ἐν ὁ σύνοδος οὗτος δεῖ ὁ κέντρον γίγνομαι ὁ συνεῖπον ἐπί εἷς εὐθύς · πρόειμι δέ ἐκεῖθεν εἰς πρόνοια ὁ δύο εἰς ὁ κατά ἀντικρύ χωρέω ὁ ένωση ὅς ὁ . ἐπεί δέ ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί μένω Ν ἄμη καί προΐημι , καί συνόχωκα καί διάμετρος εἰμί . ὁ δέ ἐπιπροσθέω ἀλλήλων τε καί ἡμίνα ὁ μεσότης εἰμί ὁ μεταξύ ὁ τε θεῖον Ψυχή καί ἐγώ · οὖον γάρ πᾶς πάσσω ἀμέσως ηρυντ , ἀλλά διά μέσος ἄλλος ἄλλος πλείων ἢ μικρός . ὁ δέ κατακαλύπτω καί ἔκφανσις ὁ κατά χρόνος ὁ τε ἀποκατάστασις καί ὁ ἀρχή ὁ περιοράω · κατά γάρ οὗτος μάλιστα τρέπω ὁ ἐν ὁ κόσμος καί μεταβάλλω , ἀθρόος ἐπάγω φθορά καί μέγας μεταβολή , ὡς φημί αὐτός ἐν ὁ πολιτικός [ 270Bs ] . ὁ δέ οὖν οὗτος πᾶς λέγω ἄνευ δίοψις ὁ μίμημα οὗτος ὁ περί ὁ οὐρανός θεωρέω μάταιος εἄν εἰμί πόνος · δεῖ γάρ ἀπό ὁ φαίνω εἰς ἀνάμνησις ὁ ἀφανής ἀνατρέχω · ὡς γάρ ἀπό ὁ τῆδε ὄργανον καί ὁ σκιά εἰς ἀρχή καθίστημι ὁ ὁ οὐράνιος κατανόησις , οὗτος δή καί ἀπό ἐκεῖνος ἀναμιμέομαι ὁ ἀφανής περιπόλησις · μέσος γάρ εἰμί ὁ οὐ Ράνος ὁ τε γεννητής καί ὁ νοητός . ἐπεί δέ ὁ σχῆμα καί ὁ κινέω ὁ οὐράνιος φόβος εἶπον καί σημεῖον ὁ γίγνομαι παράγω ὁ δύναμαι λογίζομαι , τοσοῦτος ἰστέον , ὅτι οὖον μόνος ἐκεῖνος σημαίνω οικτεω , ἀλλά σημεῖον γίγνομαι εἰμί σημαντικός τίνω . διό καί αὐτός ὁ σημαντικός ἑαυτοῦ ἐνέργεια