proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0320.2
Ἔσπειρε τοὺς μὲν εἰς γῆν , τοὺς δὲ εἰς σελήνην , τοὺς δὲ εἰς τὰ ἄλλα ὅσα χρόνου ὄργανα [ 42 D ] . Τὴν σπορὰν τῶν ψυχῶν ταύτην οὔτε κατὰ τύχην οἰητέον γίνεσθαι ( ποῦ γὰρ ἐν τοῖς ἀεὶ ὡσαύτως ἔχουσι τὸ ἀόριστον παρεμπίπτειν δυνατόν · ) , οὔτε ψιλὴν αὐτὴν εἶναι τοῦ γεννήσαντος διανομήν ( οὐ γὰρ ἔστιν ἑτεροκίνητα τὰ σπειρόμενα οὔτε ἀπροαίρετα ) , ἀλλ’ ἄνωθεν μὲν ἐπιτελεῖσθαι κατὰ τὸν δημιουργικὸν νοῦν , συντρέχειν δὲ καὶ τὴν αὐτῶν τῶν ψυχῶν βούλησιν · ἑκάστη γὰρ τὴν οἰκεῖαν τάξιν καὶ γιγνώσκει καὶ αἱρεῖται καὶ ἑαυτὴν καὶ τὸ ὄχημα τὸ ἑαυτῆς προσιδρύει ταῖς οἰκείαις μοίραις τοῦ παντός , οὔτῃ ἡ αὐτὴ οὖσα τοῖς θεοῖς , περὶ οὓς σπείρεται , καθάπερ φασί τινες τῷ ὅλῳ ταυτόν ποιούντες τὸ μέρος ( συγχέεται γὰρ οὕτως ἡ τῶν ἡγουμένων καὶ τῶν ἐπομένων τάξις , καὶ τῶν ἀκηράτων ψυχῶν καὶ τῶν μὴ τοιούτων ἡ διακόσμησις ἀναιρεῖται ) , οὔτῃ ἀλλοτρίαις ἑαυτὴν συνάπτουσα μερίσιν ἡ μὲν ἄλλαις , ἡ δὲ ἄλλαις τοῦ παντός ( ἡ γὰρ οὐσιώδης ὁμοιότης προηγεῖται τῆς τοιαύτης σπορᾶς ) . τί γὰρ ἂν τις καὶ αἰτιά - D σαιτο ταύτης τῆς διαιρέσεως ; ἀρ’ ὅτι τὰς μερικὰς ἕδει ψυχὰς ἀσυντάκτους εἶναι πρὸς τὰς ὅλας καὶ τὰ ὄχηματα αὐτῶν ἀπεσχίσθαι τῶν ὅλων περιφορῶν ; ἀλλὰ τοῦτο ἀδύνατον · ἔπεταί γὰρ πανταχοῦ τὰ μέρη τοῖς ὅλοις . ἀλλ’ ὅτι διάφοροι πρὸς ἀλλήλας αἱ ψυχαί ; καὶ πῶς ὅλως διήνεγκαν ἀλλήλων ἐν εἴδεσιν ἀύλοις ὑφεστῶσαι ; ἀλλ’ ὅτι διαφέρουσι μὲν ἀλλήλων , οὐ κατὰ τὰ προηγούμενα δὲ μέτρα τῶν ψυχῶν τῶν θείων διεκρίθησαν ; καὶ πῶς ἡ ἕννοια αὐταῖς καὶ ἡ τελελωσις δι’ αὐτῶν ἐφήκε ; πάντῃ ἄρα φήσομεν τὴν σπορὰν ταύτην κατὰ νοῦν θεῖον ἀφορίζεσθαι καὶ τέλειον . καὶ τοῦτο μὲν οὕτως ἡμῖν διωρίσθω . Τῶν δὲ καθ’ ἕκαστα τὴν θεωρίαν ἐφεξῆς συνάπτομεν . προηγεῖται δὴ πάσης τῆς ἄλλης
Lemmas: σπείρω ὁ μέν εἰς γῆ , ὁ δέ εἰς σελήνη , ὁ δέ εἰς ὁ ἄλλος ὅσος χρόνος ὄργανον [ 42 D ] . ὁ σπορά ὁ Ψυχή οὗτος οὔτε κατά Τύχη οἰητέον γίγνομαι ( ποῦ γάρ ἐν ὁ ἀεί ὡσαύτως ἔχω ὁ ἀόριστος παρεμπίπτω δυνατός · ) , οὔτε ψιλός αὐτός εἰμί ὁ γεννάω διανομή ( οὖον γάρ εἰμί ετεροκίνητος ὁ σπείρω οὔτε ἀπροαίρετος ) , ἀλλά ἄνωθεν μέν ἐπιτελέω κατά ὁ δημιουργικός νόος , συντρέχω δέ καί ὁ αὐτός ὁ Ψυχή βούλησις · ἕκαστος γάρ ὁ οἰκεῖος τάξις καί γιγνώσκω καί αἱρέω καί ἑαυτοῦ καί ὁ ὄχημα ὁ ἑαυτοῦ προσιδρύω ὁ οἰκεῖος μοῖρα ὁ πᾶς , οὐτάω ὁ αὐτός εἰμί ὁ θεός , περί ὅς σπείρω , καθάπερ φημί τις ὁ ὅλος αὐτός ποιέω ὁ μέρος ( συγχέω γάρ οὕτως ὁ ὁ ἡγέομαι καί ὁ επομένη τάξις , καί ὁ ἀκήρατος Ψυχή καί ὁ μή τοιοῦτος ὁ διακόσμησις ἀναιρέω ) , οὐτάω ἀλλότριος ἑαυτοῦ συνάπτω μερίς ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος ὁ πᾶς ( ὁ γάρ οὐσιώδης ὁμοιότης προηγέομαι ὁ τοιοῦτος σπορά ) . τίς γάρ εἄν τις καί αἰτιάομαι - D σλαμαι οὗτος ὁ διαίρεσις ; ἀρά ὅτι ὁ μερικός ἕδος ψυχή ἀσύντακτος εἰμί πρός ὁ ὅλος καί ὁ ὄχημα αὐτός ἀποσχίζω ὁ ὅλος περιφορά ; ἀλλά οὗτος ἀδύνατος · ἕπω γάρ πανταχοῦ ὁ μέρος ὁ ὅλος . ἀλλά ὅτι διάφορος πρός ἀλλήλων ὁ Ψυχή ; καί πῶς ὅλως διαφέρω ἀλλήλων ἐν εἶδος ἄυλος ὑφίστημι ; ἀλλά ὅτι διαφέρω μέν ἀλλήλων , οὖον κατά ὁ προηγούμενος δέ μέτρον ὁ Ψυχή ὁ θεῖον διακρίνω ; καί πῶς ὁ ἔννοια αὐτός καί ὁ τελελωσις διά αὐτός ἐφίημι ; πάντῃ ἄρα φημί ὁ σπορά οὗτος κατά νόος θέω ἀφορίζω καί τέλειος . καί οὗτος μέν οὕτως ἐγώ διά-ὁρίζω . ὁ δέ κατά ἕκαστος ὁ θεωρία ἐφεξῆς συνάπτω . προηγέομαι δή πᾶς ὁ ἄλλος