proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0262.2
συντόμως εἰπεῖν . ὁ δὲ γε θεῖος Ἰάμβλιχος τὴν μὲν τοιαύτην ἱστορίαν οὐδὲν ἠξίου προσήκειν [ ἐν ] τοῖς προκειμένοις · οὐ γὰρ περὶ ἀθέων ἀνθρώπων ὁ λόγος τῷ Πλάτωνι νῦν , ἀλλὰ περὶ σωφρονοῦντων καὶ θεοῖς προσιμιλεῖν δυναμένων , οὔδὲ περὶ ἀμφισβητούντων πρὸς τὰ ἔργα τῆς ὁσιότητος , ἀλλὰ περὶ τῶν σώζεσθαι δυνάμενον ὑπὸ τῶν τὰ ὅλα σωζόντων · παραδίδωσι δὲ τὴν τε δύναμιν τῆς εὐχῆς καὶ τὴν τελειότητα θαυμαστὴν τινα καὶ ὑπερφύη καὶ πᾶσαν ὑπεραίρουσαν ἐλπίδα . προσῆκε δὲ ἡμᾶς ἐπὶ τὸ συνηθέστερον τοῖς ἀκούουσι καὶ γνωριμώτερον τὸν λόγον μεταγαγόντας τὴν τε ἐκείνου σαφῆ ποιῆσαι διάνοιαν καὶ τῷ Πλάτωνι συμφώνους ἀποδοῦναι τοὺς περὶ εὐχῆς λόγους . ἀρκεῖον οὖν ἐντεῦθεν · Πάντα τὰ ὄντα θεῶν ἐστὶν ἔκγονα καὶ παράγεται ὑπ’ αὐτῶν ἀμέσως πάντα καὶ ἰδρύεται ἐν αὐτοῖς . οὐ γὰρ μόνον ἢ κατὰ συνέχειαν ἐπιτελεῖται τῶν πραγμάτων πρόδοος , ἀεὶ τῶν ἐξῆς ἀπὸ τῶν προσεχῶς αἰτίων ὑφισταμένων , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦθεν ἀπὸ τῶν θεῶν ἐστὶν ὅπη γεννᾶται τὰ πάντα , κἂν πορωτάτω τῶν θεῶν εἶναι λέγῃται , κἂν αὐτὴν εἴπης τὴν ὕλην · οὐδενὸς γὰρ ἀφέστηκε τὸ θεῖον , ἀλλὰ πᾶσιν ἐξ ἴσου πάρεστι . διό , κἂν τὰ ἔσχατα λάβης , καὶ τούτοις παρὸν τὸ θεῖον εὕρήσεις · ἐστι γὰρ πανταχοῦ τὸ ἕν , καθ’ ὧν ὄντων ἕκαστον ἐκ θεῶν ὑφέστηκε , προειδόντα δὲ πάντα ἐκ θεῶν οὐκ ἐξελήλυθεν ἀπ’ αὐτῶν , ἀλλ’ ἐνεργίζεται ἐν αὐτοῖς · ποῦ γὰρ ἂν καὶ ἐξέλθοι , πάντα τῶν θεῶν περιειληφότων καὶ προκατειληφότων καὶ ἐν ἑαυτοῖς ἔχοντων ; τὸ γὰρ ἐπέκεινα τῶν θεῶν τὸ μηδαμῶς ὂν ἐστι . πάντα δὲ τὰ ὄντα κύκλῳ περιεληπται ὑπὸ τῶν θεῶν καὶ ἐν αὐτοῖς ἐστι . θαυμαστὸν οὖν τινα τρόπον καὶ προῆλθε πάντα καὶ οὐ προῆλθεν . οὐ γὰρ ἀπεσπάσθη τῶν θεῶν · οὔδὲ γὰρ ἂν ἦν ἀποσπασθέντα , διότι καὶ πάντα τὰ ἔκγονα τῶν πατέρων ἀποσπώμενα πρὸς τὴν ἀχάνειαν εὐθὺς ὑποτρέχει τοῦ
Lemmas: σύντομος εἶπον . ὁ δέ γε θεῖος Ἰάμβλιχος ὁ μέν τοιοῦτος ἱστορία οὐδείς ἀξιόω προσήκω [ ἐν ] ὁ πρόκειμαι · οὖον γάρ περί ἄθεος ἄνθρωπος ὁ λόγος ὁ Πλάτων νῦν , ἀλλά περί σωφρονέω καί θεός προσιμιλεω δύναμαι , οὐδέ περί ἀμφισβητέω πρός ὁ ἔργον ὁ ὁσιότης , ἀλλά περί ὁ σῴζω δύναμαι ὑπό ὁ ὁ ὅλος σῴζω · παραδίδωμι δέ ὁ τε δύναμις ὁ εὐχή καί ὁ τελειότης θαυμαστός τις καί υπερφυής καί πᾶς ὑπεραίρω ἐλπίς . προσήκω δέ ἐγώ ἐπί ὁ συνήθης ὁ ἀκούω καί γνώριμος ὁ λόγος μετάγω ὁ τε ἐκεῖνος σαφής ποιέω διάνοια καί ὁ Πλάτων σύμφωνος ἀποδίδωμι ὁ περί εὐχή λόγος . ἀρκέω οὖν ἐντεῦθεν · Πάν ὁ εἰμί θεός εἰμί ἔκγονος καί παράγω ὑπό αὐτός ἀμέσως πᾶς καί ἰδρύω ἐν αὐτός . οὖον γάρ μόνος ἢ κατά συνέχεια ἐπιτελέω ὁ πρᾶγμα πρόδοος , ἀεί ὁ ἑξῆς ἀπό ὁ προσεχῶς αἴτιος ὑφίστημι , ἀλλά καί αυτούθε ἀπό ὁ θεός εἰμί ὅπῃ γεννάω ὁ πᾶς , κἀν προσωτέρω ὁ θεός εἰμί λέγω , κἀν αὐτός εἶπον ὁ ὕλη · οὐδείς γάρ ἀφίστημι ὁ θέω , ἀλλά πᾶς ἐκ ἴσος πάρειμι . διό , κἀν ὁ ἔσχατος λαμβάνω , καί οὗτος πάρειμι ὁ θέω εὑρίσκω · εἰμί γάρ πανταχοῦ ὁ εἷς , κατά ὅς εἰμί ἕκαστος ἐκ θεός ὑφίστημι , προείδω δέ πᾶς ἐκ θεός οὐ ἐξέρχομαι ἀπό αὐτός , ἀλλά ενεργιζω ἐν αὐτός · ποῦ γάρ εἄν καί ἐξέρχομαι , πᾶς ὁ θεός περιλαμβάνω καί προκαταλαμβάνω καί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ; ὁ γάρ ἐπέκεινα ὁ θεός ὁ μηδαμῶς εἰμί εἰμί . πᾶς δέ ὁ εἰμί κύκλος περιλαμβάνω ὑπό ὁ θεός καί ἐν αὐτός εἰμί . θαυμαστός οὖν τις τρόπος καί προέρχομαι πᾶς καί οὖον προέρχομαι . οὖον γάρ ἀποσπάω ὁ θεός · οὐδέ γάρ εἄν εἰμί ἀποσπάω , διότι καί πᾶς ὁ ἔκγονος ὁ πατήρ ἀποσπάω πρός ὁ ἀχάνεια εὐθύς ὑποτρέχω ὁ