proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0223.2
μενοι τελειωτικούς τε τοῦ παντὸς αὐτοὺς ἀπεργάζονται καὶ ὑποστάτας ζῴων δευτέρων κατὰ τὴν τοῦ παραδείγματος μίμησιν . διὰ δὲ τῶν τριτῶν τούτων ἐνεργειῶν ἐπὶ πάντας τοὺς νοητοὺς θεοὺς ἀνάγει τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας ὁ δημιουργὸς καὶ ἐνιδρύει ταῖς νοηταῖς αὐτοὺς τριάσι , τῇ μὲν ἐνὶ ὄντι διὰ τῆς πρώτης ( ἐκεῖνο γάρ ἐστι τὸ πρῶτως ἐκθεούμενον , ἐν ᾧ τὸ μὲν ἔν θεότης , τὸ δὲ ὂν τὸ πρῶτως μετέχον ἐκείνης · τὸ μὲν οὖν αὐτοὲν μόνως θεὸς καὶ αὐτοθεός , οὐδενὸς ὂν οὐδὲ μεθεκτὸν ὑπάρχον , τὸ δὲ ἔν ὂν , ἐν ᾧ πρώτη μέθεξις , θεοῦ θεός · καὶ γὰρ τὸ ὂν θεὸς ὡς ἀκρότατον τῶν πάντων καὶ τὸ ἔν ὡς ἀπὸ τοῦ αὐτοενὸς προελθόν , ὁ δὴ πρῶτως ἦν θεός ) , τῇ δὲ αἰῶν[ον ] διὰ τῆς δευτέρας ( ὁ γὰρ αἰὼν πᾶσι τοῖς ὁποσοῦν τὴν ἀλύτον ἔχουσι διαμονὴν αἴτιος ταύτης ἐστὶ τῆς ἀλύτου διαμονῆς , ὥστε καὶ τὰ ἐγκόσμια πάντα δέδεται κατὰ τὴν δημιουργικὴν βούλησιν καὶ μετέχει τι τοῦ ἀλύτου διὰ τὴν ἐκείνου μετουσίαν , ἄλλων ὄντων τῶν πρώτων ἀλύτων καὶ ὄντως ἀθανάτων δι’ ἐκείνων ὄντων ) , τῇ δὲ παντελεῖ ζωῇ διὰ τῆς τρίτης ( τὸ γὰρ ζωογονικὸν πρὸς ἐκεῖνο καὶ τοὺς ἐγκοσμίους ἐξομοιοῖ καὶ ἐντίθησιν αὐτοῖς τὰ παραδείγματα τῶν ζῴων , ὧν γεννῶσι ) . καὶ οὕτως εἰς μὲν ἕν εἴη σκοπὸς τῆς δημιουργίας ἐπιστρεπτικὸς καὶ τελειουργὸς τοῦ προελθόντος πλήθους τῶν θεῶν . μετὰ δὲ τὸν ἕνα τριπλοῦς ὁ ἐνιδρύων αὐτοὺς τοῖς τρισὶ νοητοῖς διακόσμοις . δευτέρα οὖν νόησις αὕτη δημιουργικὴ μετὰ τὴν πρώτην καὶ ἐκθεωτικήν , μόνιμον κατάστασιν καὶ δύναμιν ἄτρεπτον καὶ αἰώνιον τρόπον τινὰ κατὰ τὴν μίμησιν οὐσίαν ἐπιλάμπουσα τοῖς ἐγκοσμίους θεοῖς , δι’ ἧν καὶ πᾶς ὁ κόσμος καὶ πᾶσαι αἱ θείαι λήξεις ἀεὶ ὡσαύτως ἔχουσι , μετασχούσαι διὰ τοῦ πατρὸς τῆς ἀτρέπτου φύσεως καὶ τῆς ἀμεταβλήτου δυνάμεως · πάντα γὰρ τὰ ἐξ ἀκινήτου γιγνόμενα αἰτίας ἀλυτα καὶ ἀμετάβλητά ἐστι , τὰ δὲ ἐκ κινουμένης μεταβλητά . καὶ οὖν καὶ ἐν τοῖς ἐγκοσμίους ὅσα μὲν ἐκ μόνης προῆλθε τῆς 303
Lemmas: μένω τελειωτικός τε ὁ πᾶς αὐτός ἀπεργάζομαι καί ὑποστάτης ζῷον δύο κατά ὁ ὁ παράδειγμα μίμησις . διά δέ ὁ τρίτος οὗτος ἐνέργεια ἐπί πᾶς ὁ νοητός θεός ἀνάγω ὁ ἑαυτοῦ παῖς ὁ δημιουργός καί ἐνιδρύω ὁ νοητός αὐτός τριάς , ὁ μέν ἐν εἰμί διά ὁ πρῶτος ( ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ πρῶτος ἐκθεόω , ἐν ὅς ὁ μέν ἐν θεότης , ὁ δέ εἰμί ὁ πρῶτος μετέχω ἐκεῖνος · ὁ μέν οὖν αὐτοέν μόνος θεός καί αὐτόθεος , οὐδείς εἰμί οὐδέ μεθεκτός ὑπάρχω , ὁ δέ ἐν εἰμί , ἐν ὅς πρῶτος μέθεξις , θεός θεός · καί γάρ ὁ εἰμί θεός ὡς ἄκρος ὁ πᾶς καί ὁ ἐν ὡς ἀπό ὁ αυτοεις προέρχομαι , ὁ δή πρῶτος εἰμί θεός ) , ὁ δέ αἰών ] διά ὁ δύο ( ὁ γάρ αἰών πᾶς ὁ ὁποσοῦν ὁ ἄλυτος ἔχω διαμονή αἴτιος οὗτος εἰμί ὁ ἄλυτος διαμονή , ὥστε καί ὁ εγκόσμια πᾶς δήω κατά ὁ δημιουργικός βούλησις καί μετέχω τίς ὁ ἄλυτος διά ὁ ἐκεῖνος μετουσία , ἄλλος εἰμί ὁ πρῶτος ἄλυτος καί εἰμί ἀθάνατος διά ἐκεῖνος εἰμί ) , ὁ δέ παντελής ζωή διά ὁ τρίτος ( ὁ γάρ ζωογονικός πρός ἐκεῖνος καί ὁ εγκόσμιος ἐξομοιόω καί ἐντίθημι αὐτός ὁ παράδειγμα ὁ ζῷον , ὅς γεννάω ) . καί οὕτως εἰς μέν εἷς εἰμί σκοπός ὁ δημιουργία ἐπιστρεπτικός καί τελειουργός ὁ προέρχομαι πλῆθος ὁ θεός . μετά δέ ὁ εἷς τριπλόος ὁ ἐνιδρύω αὐτός ὁ τρεῖς νοητός διακοσμέω . δύο οὖν νόησις οὗτος δημιουργικός μετά ὁ πρῶτος καί ἐκθεωτικός , μόνιμος κατάστασις καί δύναμις ἄτρεπτος καί αἰώνιος τρόπος τις κατά ὁ μίμησις οὐσία ἐπιλάμπω ὁ εγκόσμιος θεός , διά ἧμαι καί πᾶς ὁ κόσμος καί πᾶς ὁ θεῖος λήγω ἀεί ὡσαύτως ἔχω , μετέχω διά ὁ πατήρ ὁ ἄτρεπτος φύσις καί ὁ ἀμετάβλητος δύναμις · πᾶς γάρ ὁ ἐκ ἀκίνητος γίγνομαι αἴτιος ἄλυτος καί αμετάβλητος εἰμί , ὁ δέ ἐκ κινέω μεταβλητός . καί οὖν καί ἐν ὁ εγκόσμιος ὅσος μέν ἐκ μόνος προέρχομαι ὁ 303