proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0341.2
ἔστι κατὰ χρόνον γεννητός . ἀλλὰ τί δεῖ τοιούτων συλλογισμῶν ; διαφρήδην γὰρ αὐτὸς ἐν Νόμοις [ III 676 AB ] ἄπειρον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔφατο τὸν χρόνον εἶναι , καὶ ἐν C τῇ ἀπειρίᾳ ταύτῃ φοράς καὶ ἀφορίας ἀνθρώπων γεγενημένα μυρίας ἐπὶ μυρίαις · πολιτείας γὰρ ἀρχὴν ζητήσας , ἀφ’ ἧς εἰς ἀρετὴν τε καὶ κακίαν μεταβαίνουσιν αἱ πόλεις , ἐπήγαγε · λέγεις δὲ πῶς ; Οἶμαι μὲν ἀπὸ χρόνου μήκους τε καὶ ἀπειρίας καὶ τῶν μεταβολῶν ἐν τῷ τοιούτῳ . μᾶλλον δὲ ἂν ἀπὸ τῶν ἐν χειρὶ ποιησόμεθα τὴν ὑπόμνησιν , ὀλίγω πρότερον [ 22 E ] αὐτοῦ λέγοντος ἠκούσαμεν , ὡς ὅπου μὴ χειμὼν ἢ καύμα ἐξαισίον , ἐκεῖ γένος ἀνθρώπων ἀεὶ πλέον ἢ ἐλασσόν ἐστιν . εἰ δὲ ἀεὶ γένος ἐστὶν ἀνθρώπων , καὶ τὸ πᾶν ἀναγκαῖον ἀίδιον ὑπάρχειν . ἐτὶ τοίνυν εἰ ὁ δημιουργὸς τῶν ἀεὶ ὄντων ἐστίν , οὐχὶ ποτὲ μὲν δημιουργεῖ , ποτὲ δὲ ἀφίησι τοὺς οἴακας · οὐ γὰρ ἂν ἔχοι τὸ ὡσαύτως οὔδὲ τὸ ἀμετάβλητον · εἰ δὲ ἀεὶ δημιουργεῖ , καὶ τὸ δημιουργούμενον ἀεὶ ἐστι . τί γὰρ καὶ βουλόμενος τὸν ἄπειρον χρόνον ἀρχῶν ἐπὶ τὴν δημιουργίαν τραπήσεται ; πότερον ἄμεινον τοῦτο ὑπολαβόν ; ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἄμεινον ἠγνοεῖ πρότερον , ἢ οὔ ; εἰ μὲν γὰρ ἠγνοεῖ νοῦς ὢν , ἄτοπον · ἔσται γὰρ περὶ αὐτὸν ἄγνοια καὶ γνώσις · εἰ δὲ ἐγίνωσκε , διὰ τί μὴ πρότερον ἤρξετο γεννᾶν καὶ κοσμοποιεῖν ; ἀλλ’ οὐχὶ τοῦτο ἄμεινον . τί οὖν οὐκ ἔμεινεν ἐπὶ τῆς D ἀργίας , εἰ θέμις εἰπεῖν ; νοῦν γὰρ ὄντα καὶ θεὸν τὸ ἥττον κάλλιον ἀντὶ τοῦ μᾶλλον διώκειν οὔδ’ ὅσιον ἐννοεῖν . ἀλλὰ μὴν ἀναγκαῖον ταῦτα συγχωρεῖν , εἰ γεννητὸς κατὰ χρόνον ὁ κόσμος , ἀλλὰ μὴ τῇ ἀπειρίᾳ τοῦ χρόνου συνυφεστώς . δοκοῦσι δέ μοι καὶ εἰς αὐτὸν πλημμελεῖν καὶ ἄλλως τὸν τοῦ κόσμου δημιουργὸν οἱ τὸν κόσμον ποτὲ μὴ εἶναι λέγοντες · εἰ γὰρ οὐτὸς ποτὲ οὐκ ἦν , ἐκεῖνός ποτὲ οὐκ ἐποίει · ἅμα γὰρ τὸ ποιούμενον καὶ τὸ ποιοῦν · εἰ δὲ ποτὲ οὐκ ἐποίει , δυνάμει ἦν τότε ποιοῦν · εἰ δὲ δυνάμει , ἀτέλῃς ἦν καὶ ὕστερον τέλειος , ὅτε ἐποίει · εἰ δὲ τὸ πρότερόν ἐστι
Lemmas: εἰμί κατά χρόνος γεννητός . ἀλλά τίς δεῖ τοιοῦτος συλλογισμός ; διαφράζω γάρ αὐτός ἐν Νόμος [ III 676 AB ] ἤπειρος κατά ὁ παρέρχομαι φημί ὁ χρόνος εἰμί , καί ἐν C ὁ ἀπειρία οὗτος φορός καί ἀφορία ἄνθρωπος γίγνομαι μυρίος ἐπί μυρίος · πολιτεία γάρ ἀρχή ζητέω , ἀπό ὅς εἰς ἀρετή τε καί κακία μεταβαίνω ὁ πόλις , ἐπάγω · λέγω δέ πῶς ; οἴμη μέν ἀπό χρόνος μῆκος τε καί ἀπειρία καί ὁ μεταβολή ἐν ὁ τοιοῦτος . μᾶλλον δέ εἄν ἀπό ὁ ἐν χείρ ποιέω ὁ ὑπόμνησις , ὀλίγος πρότερος [ 22 E ] αὐτός λέγω ἀκούω , ὡς ὅπου μή χειμών ἢ καύμα εξαίσιος , ἐκεῖ γένος ἄνθρωπος ἀεί πλέω ἢ μικρός εἰμί . εἰμί δέ ἀεί γένος εἰμί ἄνθρωπος , καί ὁ πᾶς ἀναγκαῖος ἀίδιος ὑπάρχω . τίμι τοίνυν εἰμί ὁ δημιουργός ὁ ἀεί εἰμί εἰμί , οὐ ποτέ μέν δημιουργέω , ποτέ δέ ἀφίημι ὁ Οἴαξ · οὖον γάρ εἄν ἔχω ὁ ὡσαύτως οὐδέ ὁ ἀμετάβλητος · εἰμί δέ ἀεί δημιουργέω , καί ὁ δημιουργέω ἀεί εἰμί . τίς γάρ καί βούλομαι ὁ ἤπειρος χρόνος ἀρχή ἐπί ὁ δημιουργία τρέπω ; πότερος ἀγαθός οὗτος ὑπολαμβάνω ; ἀλλά αὐτός οὗτος ὁ ἀγαθός ἀγνοέω πρότερος , ἢ οὖον ; εἰμί μέν γάρ ἀγνοέω νόος εἰμί , ἄτοπος · εἰμί γάρ περί αὐτός ἄγνοια καί γνῶσις · εἰμί δέ γιγνώσκω , διά τίς μή πρότερος ἄρχω γεννάω καί κοσμοποιέω ; ἀλλά οὐ οὗτος ἀγαθός . τίς οὖν οὐ μένω ἐπί ὁ D ἀργία , εἰμί θέμις εἶπον ; νόος γάρ εἰμί καί θεός ὁ ἥσσων καλός ἀντί ὁ μᾶλλον διώκω οὐδέ ὅσιος ἐννοέω . ἀλλά μήv ἀναγκαῖος οὗτος συγχωρέω , εἰμί γεννητός κατά χρόνος ὁ κόσμος , ἀλλά μή ὁ ἀπειρία ὁ χρόνος συνυφίστημι . δοκέω δέ ἐγώ καί εἰς αὐτός πλημμελέω καί ἄλλως ὁ ὁ κόσμος δημιουργός ὁ ὁ κόσμος ποτέ μή εἰμί λέγω · εἰμί γάρ οὗτος ποτέ οὐ εἰμί , ἐκεῖνος ποτέ οὐ ποιέω · ἅμα γάρ ὁ ποιέω καί ὁ ποιέω · εἰμί δέ ποτέ οὐ ποιέω , δύναμις εἰμί τότε ποιέω · εἰμί δέ δύναμις , Ἀτέλης εἰμί καί ὕστερος τέλειος , ὅτε ποιέω · εἰμί δέ ὁ πρότερος εἰμί