proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0490.2
θεῖον ἅπαν . συνήρτηται ἄρα τὸ πρόβλημα τοῦτο τοῖς προειρημένοις · ἐπειδὴ γὰρ τὸ παράδειγμα τοῦ παντὸς ἐστι μὲν θεός , ἐστι δὲ καὶ νοητόν , ἐστι δὲ καὶ ζωῆς χορηγόν , ἐστι δὲ καὶ νοῦς , κατὰ μὲν τὸ ἐν αὐτῷ θεῖον ἕνα ποιεῖ τὸν 5 κόσμον , κατὰ δὲ τὸ ἕν καὶ τὸ νοητὸν αἰσθητόν , κατὰ δὲ τὸ ἕν καὶ τὸ νοητὸν καὶ τὴν ζωὴν ἐμψυχὸν καὶ ζῷον , κατὰ δὲ ταῦτα πάντα καὶ τὸν νοῦν ἐννοοῦν · καὶ γὰρ πρὸ τῶν ἄλλων ἡ ἕνωσις παραγίνεται καὶ ἐπὶ τοὺς ἄλλους , καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ἐνεργεῖ τὸ ζῶον καὶ μετὰ τῶν ἄλλων , καὶ 10 μετὰ τοῦ νοῦ καὶ πρὸ τοῦ νοῦ γεννᾷ καὶ πρόεισιν ἢ τῆς ζωῆς δόσις . λάβοις δ’ ἂν ἐκ τε τῶν νῦν δεικνυμένων καὶ τῶν ἐμπροσθεν ἀποδεδειγμένων , ὅτι ἅμα καὶ ἕνιαὸν ἐστι τὸ παράδειγμα τοῦ παντὸς καὶ τὸ ὅλον πλῆθος τῶν νοητῶν , καὶ οὔτε ἡ ἀπλότης αὐτοῦ ἀπλήθυντος οὔτε τὸ πλῆθος διη - 15 ρημένον , ἀλλ’ ὁμοῦ συνυφεστὸς ἔχει τῷ ἑνὶ τὸ παντοδαπὸν καὶ τῷ παντελεῖ τὸ μοναδικὸν καὶ τῷ πολυειδεῖ τὸ μονο - B εῖδες . διότι μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ πρόεισιν , ἐνίζεται , διότι δὲ τῶν τῶν νοητῶν ἰδεῶν ἐν αὐτῷ προεστήσατο διάκόσμον , παντελὲς ἐστι , καὶ ὡς μὲν ἄπειρον τὸ πλῆθος ἐκ - 20 φαίνει τῶν νοητῶν , ὡς δὲ τῷ πέρατι συνεχόμενον μονογενὲς ἐστι , καὶ ὡς μὲν ἐκ τοῦ ἑνὸς ὄντος προελθὸν βούλεται μονάδος ἔχειν καὶ αὐτὸ λόγον , ὡς δὲ τρίτον ἀπ’ ἐκείνου πάντας τοὺς νοητοὺς προάγει θεοὺς ἐν ἑαυτῷ καὶ διὰ τοῦτο δέδεικται παντελές . ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ πλέον καὶ προιόντες 25 ἀναπτύξομεν . Περὶ δὲ τῆς λέξεως ἀμφισβητοῦσιν οἱ ἐξηγηταί · τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ δύο εἶναι τὰ διαιρούμενα νῦν ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος , τὸ τε ἕν καὶ τὸ πλῆθος πάν , καὶ μαρτυρεῖν αὐτοῖς φαίνεται καὶ τὸ πότερον , ἐπὶ δυοῖν πραγμάτων ταττόμενον ὑπὸ τῶν παλαιῶν . τοῖς δὲ τρία εἶναι τὰ 30 διαιρούμενα καταφαίνεται , τὸ ἕν , τὸ πεπερασμένον πλῆθος καὶ τὸ ἄπειρον . καὶ εἰσὶ ταύτης προστάται τῆς ἐξηγήσεως Πορφύριός τε καὶ Ἰάμβλιχος κατὰ τε τὰ πράγματα λέ -
Lemmas: θέω ἅπας . συναρτάω ἄρα ὁ πρόβλημα οὗτος ὁ προερέω · ἐπεί γάρ ὁ παράδειγμα ὁ πᾶς εἰμί μέν θεός , εἰμί δέ καί νοητός , εἰμί δέ καί ζωή χορηγός , εἰμί δέ καί νόος , κατά μέν ὁ ἐν αὐτός θέω εἷς ποιέω ὁ 5 κόσμος , κατά δέ ὁ εἷς καί ὁ νοητός αἰσθητός , κατά δέ ὁ εἷς καί ὁ νοητός καί ὁ ζωή ἐμψύχω καί ζῷον , κατά δέ οὗτος πᾶς καί ὁ νόος ἐννοέω · καί γάρ πρό ὁ ἄλλος ὁ ἕνωσις παραγίγνομαι καί ἐπί ὁ ἄλλος , καί πρό ὁ ἄλλος ἐνεργέω ὁ ζῷον καί μετά ὁ ἄλλος , καί 10 μετά ὁ νόος καί πρό ὁ νόος γεννάω καί πρόειμι ἢ ὁ ζωή δόσις . λαμβάνω δέ εἄν ἐκ τε ὁ νῦν δείκνυμι καί ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι , ὅτι ἅμα καί ἔνιος εἰμί ὁ παράδειγμα ὁ πᾶς καί ὁ ὅλος πλῆθος ὁ νοητός , καί οὔτε ὁ ἁπλότης αὐτός ἀπλήθυντος οὔτε ὁ πλῆθος δῖος - 15 ῥαίνω , ἀλλά ὁμοῦ συνυφίστημι ἔχω ὁ εἷς ὁ παντοδαπός καί ὁ παντελής ὁ μοναδικός καί ὁ πολυειδής ὁ μόνος - B ὁράω . διότι μέν γάρ ἀπό ὁ ἀγαθός πρόειμι , ἐνίζω , διότι δέ ὁ ὁ νοητός ἰδέα ἐν αὐτός προΐστημι διάκοσμος , παντελής εἰμί , καί ὡς μέν ἤπειρος ὁ πλῆθος ἐκ - 20 φαίνω ὁ νοητός , ὡς δέ ὁ πέρας συνέχω μονογενής εἰμί , καί ὡς μέν ἐκ ὁ εἷς εἰμί προέρχομαι βούλομαι μόνος ἔχω καί αὐτός λόγος , ὡς δέ τρίτος ἀπό ἐκεῖνος πᾶς ὁ νοητός προάγω θεός ἐν ἑαυτοῦ καί διά οὗτος δείκνυμι παντελῶς . οὗτος μέν οὖν ἐπί πλέω καί πρόειμι1 25 ἀναπτύσσω . περι δέ ὁ λέξις ἀμφισβητέω ὁ ἐξηγητής · ὁ μέν γάρ δοκέω δύο εἰμί ὁ διαιρέω νῦν ὑπό ὁ Πλάτων , ὁ τε εἷς καί ὁ πλῆθος πᾶς , καί μαρτυρέω αὐτός φαίνω καί ὁ πότερος , ἐπί δύο πρᾶγμα τάσσω ὑπό ὁ παλαιός . ὁ δέ τρεῖς εἰμί ὁ 30 διαιρέω καταφαίνω , ὁ εἷς , ὁ περαίνω πλῆθος καί ὁ ἤπειρος . καί εἰμί οὗτος προστάτης ὁ ἐξήγησις πορφύρεος τε καί Ἰάμβλιχος κατά τε ὁ πρᾶγμα λεʹ -