proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0255.2
Ἀτλαντικὸς ἀναδιδάσκει , ζῶντες εὐδαιμόνως . ἡμεῖς μὲν οὖν οὕτω πρὸς τὴν ἀπορίαν ἀπηρτήκαμεν . ὁ δὲ φιλόσοφος Πορφύριος οὐκ αὐτόθεν τῆς ἀπορίας ἕνεκα ταύτης , ἀλλ’ ἄλλου τινὸς πέρι διαταττόμενος τοιαύτην ἀφορμὴν παρέσχετο λύσεως · τοὺς τῆς ὅλης θεωρίας γνησίας ἀντιλήψεσθαι μέλλοντας δεῖ πεπαιδεύσθαι πρότερον τὸ ἦθος , ἵνα ὁμοιον ὂν τῷ κατανουομένῳ συναρμοζῆται πρεπόντως εἰς τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας . τοῦτο δὴ καὶ ἡ τάξις αὕτη τῶν διαλόγων ἐπιδείκνυσιν · οἱ γὰρ ἀκροώμενοι τῶν ἐν τῷ Τιμαίῳ λόγων ὀφείλουσι τῆς Πολιτείας ἀπολελαυκέναι πρότερον καὶ δι’ ἐκεί - D νης κοσμηθέντες οὕτως ἥκειν τῶν περὶ τοῦ κόσμου δογμάτων ἀκροασόμενοι , ὁμοιotáτους σφᾶς αὐτοὺς τῇ τοῦ παντὸς εὐκοσμίᾳ διὰ τῆς παιδείας ἀποφρύναντες . τοσαῦτα καὶ πρὸς ταύτὴν εἰρήσθω τὴν ἀπορίαν . Θεατέον δὲ καὶ τὰ καθ’ ἕκαστον τῆς λέξεως . ἀστρουνομικώτατος μὲν οὖν λέγεται νῦν ὁ Τιμαῖος οὐχ ὡς τὰ τάχη τῶν κινήσεων ἐπεσκεμμένος οὐδ’ ὡς μετρῶν δρόμον ἡλίου κανόνας συναθροίσας οὐδὲ τοῖς μοιραίοις ἔργοις ἐνδιατρίβων , ἀλλ’ ὡς οὐρανοῦ τε ὑπὲρ ἀστρουνομῶν κατὰ τὸν ἐν Θεαίττῳ [ 173 CE ] κορυφαῖον καὶ τὰς ἀφανεῖς αἰτίας θεωρῶν , ᾧ καὶ κυρίως ἐστὶν ἄστρα — διὸ καὶ ἄνθρωπον οὐ τὸν φαινόμενον , ἀλλὰ τὸν ἐν λόγῳ καθαρῶς οὐσιωμένον ἀπέφησεν ὁ Σωκράτης — καὶ ὡς τὸν ὅλον δημιουργὸν ἀπομιμούμενος , ἐν ᾧ καὶ ὁ οὐρανός ἐστι καὶ τὰ ἄστρα πάντα νοερῶς , ὥσπερ φησὶν ὁ θεολόγος . ἄρχεται δὲ ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως καὶ εἰς ἀνθρώπους τελευτᾷ , διότι καὶ ὁ ἄνθρωπος μικρὸς ἐστι κόσμος , πάντα ἔχων μερικῶς ὅσα τὸ πᾶν ὁλικῶς , ὥσπερ ἀπέδειξεν ὁ ἐν Φιλήβῳ [ 29 ] Σωκράτης . διαφερόντως δὲ τινὲς εἰσὶν ὑπὸ Σωκράτους παιδευθέντες , ὅτι μὴ πᾶσαν παιδεύει τὴν πόλιν , ἀλλὰ τοὺς φύλακας καὶ ἐπικούρους · καὶ E γὰρ ἐν τῷ παντὶ τὸ διαφερόντως νοῦ μετέχον ἐστὶν ὁ
Lemmas: Ἀτλαντικός ἀναδιδάσκω , ζῶ εὐδαίμων . ἐγώ μέν οὖν οὗτος πρός ὁ ἀπορία ἀπαρτάω . ὁ δέ φιλόσοφος Πορφύριος οὐ αὐτόθεν ὁ ἀπορία ἕνεκα οὗτος , ἀλλά ἄλλος τις περί διατάσσω τοιοῦτος ἀφορμή παρέχω λύσις · ὁ ὁ ὅλος θεωρία Γνησίας ἀντιλαμβάνω μέλλω δεῖ παιδεύω πρότερος ὁ ἦθος , ἵνα ὅμοιος εἰμί ὁ κατανοέω συναρμόζω πρεπόντως εἰς ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια . οὗτος δή καί ὁ τάξις οὗτος ὁ διάλογος ἐπιδείκνυμι · ὁ γάρ ἀκροάομαι ὁ ἐν ὁ Τίμαιος λόγος ὀφείλω ὁ Πολιτεία ἀπολαύω πρότερος καί διά ἐκεῖ - D νέος κοσμέω οὕτως ἥκω ὁ περί ὁ κόσμος δόγμα ἀκροάομαι , ὁμοιotáτους σφεῖς αὐτός ὁ ὁ πᾶς εὐκοσμία διά ὁ παιδεία ἀποφέρω . τοσοῦτος καί πρός οὗτος εἴρω ὁ ἀπορία . θεατέον δέ καί ὁ κατά ἕκαστος ὁ λέξις . αστρουνομικος μέν οὖν λέγω νῦν ὁ Τιμαῖος οὐ ὡς ὁ τάχος ὁ κίνησις ἐπισκοπέω οὐδέ ὡς μετρέω δρόμος ἥλιος κανών συναθροίζω οὐδέ ὁ μοιραῖος ἔργον ἐνδιατρίβω , ἀλλά ὡς οὐρανός τε ὑπέρ αστρουνομος κατά ὁ ἐν Θεαίττῳ [ 173 CE ] κορυφαῖος καί ὁ ἀφανής αἴτιος θεωρός , ὅς καί κύριος εἰμί ἄστρον — διό καί ἄνθρωπος οὖον ὁ φαίνω , ἀλλά ὁ ἐν λόγος καθαρός οὐσιόω ἀπόφημι ὁ Σωκράτης — καί ὡς ὁ ὅλος δημιουργός ἀπομιμέομαι , ἐν ὅς καί ὁ οὐρανός εἰμί καί ὁ ἄστρον πᾶς νοερός , ὥσπερ φημί ὁ θεολόγος . ἄρχω δέ ἀπό ὁ ὁ κόσμος γένεσις καί εἰς ἄνθρωπος τελευτάω , διότι καί ὁ ἄνθρωπος μικρός εἰμί κόσμος , πᾶς ἔχω μερικός ὅσος ὁ πᾶς ὁλικός , ὥσπερ ἀποδείκνυμι ὁ ἐν Φίληβος [ 29 ] Σωκράτης . διαφερόντως δέ τις εἰμί ὑπό Σωκράτης παιδεύω , ὅτι μή πᾶς παιδεύω ὁ πόλις , ἀλλά ὁ φύλαξ καί ἐπίκουρος · καί E γάρ ἐν ὁ πᾶς ὁ διαφερόντως νόος μετέχω εἰμί ὁ