proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0433.2
Ε πάντα ἀγαθὰ ποιῶν · ἐπέκρυψε γὰρ καὶ τὸ κακὸν τῇ χρήσει τοῦ ἀγαθοῦ . καὶ εἰ βούλει φυσικῶς ἐπιχειρεῖν , γίνεται τὸ κακὸν <καθὸ κακόν> καθ’ αὐτὸ μὲν ἐκ τῆς μερικῆς ψυχῆς , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἐκ τοῦ θεοῦ , [ καθὸ κακόν ] , εἴπερ καὶ τοῦτό τις συγχωρήσειεν , ὅτι δὴ τὴν ψυχὴν ἐκεῖνος ὑπέστησεν · ἡ δὲ τὸ ἀγαθόν , καθ’ αὐτὸ μὲν ἀπὸ τῆς θείας αἰτίας , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἐκ τῆς ψυχῆς · ὡς γὰρ κατὰ δίχην γιγνόμενον ἔχει τὸ ἀγαθόν . ἐπὶ τὴν τιμωρίαν αὐτὴν ὁ Πλάτων ἐν Νόμοις [ V 728 C ? ] διώρισεν ἥτις ἐστίν , ὅτι δοκεῖ μὲν ἐπιτρέπειν τὸ πάσχειν , ἔοικε δὲ ταῖς ἀναστομώσεσι τῶν ἑλκῶν · καὶ τὸ μὴ δυνάμενον ἰάσθαι χωρὶς τῆς τοιαύτης πράξεως ἐπ’ αὐτὴν προκαλεῖται , ὅπως ἂν ὀδίνος ἀπαλλαγείσα ἡ ψυχὴ καὶ τῆς περὶ τὸ αἰσχρὸν πτοίας ἐν μεταμελείᾳ τε γενομένη τῶν ἑαυτῆς κακῶν εἰς ἀοχὴν καταστῇ τῆς καθάρσεως · αἱ γὰρ αἰσχραὶ καὶ ἄδικοι πράξεις ἐπιζώμεναι μὲν εἰσὶν ἐφάσμοι τοῖς ἐμπλήκτοις , γενομέναι δὲ μεταμελείας ἀναπιμπλάσι τοὺς ἐργασαμένους , καὶ μελετώμεναι μὲν ὑπουλοὺν ποιοῦσι τὴν ψυχὴν , εἰς ἐνέργειαν δὲ προελθοῦσαι τὴν μὲν ἑαυτῶν ἀπελέγχουσι ἀσθένειαν , τὴν δὲ ψυχὴν ὀδίνος ἀπολύουσιν αἰσχίστης . ταύτην δὴ τὴν τιμωρίαν οἱ μὲν καθ’ ὅλην ἑαυτῶν ἐπιδείκνυνται τὴν ζωήν , οἱ δὲ κατὰ τὰς μερικὰς ἐνεργείας · πᾶς γὰρ ὁ παράλογόν τι ποιῶν ἐλόμενός τε ποιεῖ καὶ δρμῆσας ἐφ’ ἃπερ εἵλετο καὶ τὸ ἐν φαντασίᾳ προϋπάρχον εἰς ἐνέργειαν προαγῶν . συλλήβδην οὖν εἴπομεν , ὅτι τὸ κακὸν οὔτε ἐν τοῖς νοεροῖς ἐστιν · ἅπαν γὰρ ἀκάκωτον τὸ νοερὸν γένος · οὔτε ἐν ψυχαῖς ὁλικάς ἢ τοῖς ὅλοις σώμασιν · ἅπαντα γὰρ τὰ ὅλα ἀκάκωτα ὡς καὶ αἰδία καὶ ἀεὶ κατὰ φύσιν . λείπεται οὖν ἐν ψυχαῖς αὐτὸ εἶναι μερικάς ἢ σώμασι μερισκοῖς . ἀλλὰ καὶ τούτων οὔτε ἐν ταῖς οὐσίαις · πᾶσαι γὰρ αὐτῶν αἱ οὐσίαι θεόθεν · οὔτε ἐν ταῖς δυνάμεσιν · κατὰ φύσιν γὰρ αὐταί . λείπεται ἄρα ἐν ταῖς ἐνεργείαις . καὶ ἐν μὲν ψυχαῖς
Lemmas: Ε πᾶς ἀγαθός ποιέω · ἐπικρύπτω γάρ καί ὁ κακός ὁ χρῆσις ὁ ἀγαθός . καί εἰμί βούλομαι φυσικός ἐπιχειρέω , γίγνομαι ὁ κακός <καθὸ κακός κατά αὐτός μέν ἐκ ὁ μερικός Ψυχή , κατά συμβαίνω δέ ἐκ ὁ θεός , [ καθό κακός ] , εἴπερ καί οὗτος τις συγχωρέω , ὅτι δή ὁ ψυχή ἐκεῖνος ὑφίστημι · ὁ δέ ὁ ἀγαθός , κατά αὐτός μέν ἀπό ὁ θεῖος αἴτιος , κατά συμβαίνω δέ ἐκ ὁ Ψυχή · ὡς γάρ κατά διχάω γίγνομαι ἔχω ὁ ἀγαθός . ἐπί ὁ τιμωρία αὐτός ὁ Πλάτων ἐν Νόμος [ V 728 C ? ] διά-ὁρίζω ὅστις εἰμί , ὅτι δοκέω μέν ἐπιτρέπω ὁ πάσχω , ἔοικα δέ ὁ ἀναστόμωσις ὁ ἕλκος · καί ὁ μή δύναμαι ἰάομαι Χωρὶς ὁ τοιοῦτος πρᾶξις ἐπί αὐτός προκαλέω , ὅπως εἄν ὀδίνος ἀπαλλάσσω ὁ ψυχή καί ὁ περί ὁ αἰσχρός πτόα ἐν μεταμέλεια τε γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ κακός εἰς ἀοχὴν καθίστημι ὁ κάθαρσις · ὁ γάρ αἰσχρός καί ἄδικος πρᾶξις ἐπιζώννυμι μέν εἰμί ἐφάσμοι ὁ ἔμπληκτος , γίγνομαι δέ μεταμέλεια ἀναπίμπλημι ὁ ἐργάζομαι , καί μελετάω μέν ὑπουλοὺν ποιέω ὁ ψυχή , εἰς ἐνέργεια δέ προέρχομαι ὁ μέν ἑαυτοῦ ἀπελέγχω ἀσθένεια , ὁ δέ ψυχή ὀδίνος ἀπολύω αἰσχρός . οὗτος δή ὁ τιμωρία ὁ μέν κατά ὅλος ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι ὁ ζωή , ὁ δέ κατά ὁ μερικός ἐνέργεια · πᾶς γάρ ὁ παράλογος τίς ποιέω αἱρέω τε ποιέω καί δρμῆσας ἐπί ὅσπερ αἱρέω καί ὁ ἐν φαντασία προυπάρχω εἰς ἐνέργεια προαγών . συλλήβδην οὖν εἶπον , ὅτι ὁ κακός οὔτε ἐν ὁ νοερός εἰμί · ἅπας γάρ ἀκάκωτος ὁ νοερός γένος · οὔτε ἐν Ψυχή ὄλιξ ἢ ὁ ὅλος σῶμα · ἅπας γάρ ὁ ὅλος ἀκάκωτος ὡς καί ἀΐδιος καί ἀεί κατά φύσις . λείπω οὖν ἐν Ψυχή αὐτός εἰμί μερικός ἢ σῶμα μερισκοῖς . ἀλλά καί οὗτος οὔτε ἐν ὁ οὐσία · πᾶς γάρ αὐτός ὁ οὐσία θεόθεν · οὔτε ἐν ὁ δύναμις · κατά φύσις γάρ αὐτός . λείπω ἄρα ἐν ὁ ἐνέργεια . καί ἐν μέν Ψυχή