proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0285.2
ὑπαρξιν , τοῦ αἰῶνος , τοῦ δὲ ὡς κατὰ μέθεξιν , τοῦ αἰωνίου . καὶ εἰ ταῦτα κρατοῖη , ἐν τῷ ἀεὶ ὄντι καὶ ὁ αἰὼν καὶ τὸ αὐτοζῶον καὶ ὁ δημιουργὸς περιέχοιτο ἂν καὶ αὐτὸ τὸ ἔν ὃν ἔχον τοῦ αἰῶνος τὴν χρῦσιον αἰτίαν · ὥστ’ εἶναι δῆλον ἐκ τούτων , ὅτι τὸ ἀεὶ ὂν ἅπασαν περιεῖληφε τὴν πρὸ τῶν 5 ψυχῶν φύσιν εἰτε νοητὴν εἰτε νοεράν , ἀρχομένην μὲν ἀπὸ τοῦ αὐτοόντος , τελευτῶσαν δὲ εἰς τὸν μερικὸν νοῦν , ἀλλ’ οὐχὶ μόνον τὸ ἀκρότατον τῶν ὄντων πάντων , ὡς Ἰάμβλιχος ἔλεγεν , οἷον ἔστι τὸ ἔν ὃν , δι’ ὃ τὰ ὄντα πάντα ὄντα λέγεται , οὐ δὴ μόνον ἔστι κρεῖττον τὸ ἔν αὐτὸ καὶ αἱ ἀρχαὶ 10 τοῦ ὄντος . τὸ μὲν οὖν ἔν καὶ τοῦ αὐθυπόστατον εἶναι κρεῖττόν ἐστι · δεῖ γὰρ αὐτὸ παντὸς ἐξηρῆσθαι πλήθους · τὸ δὲ ἀεὶ ὂν αὐθυπόστατον μὲν , διὰ τὸ ἔν δὲ τὴν δύναμιν ἔχει ταύτην · τὸ δὲ μετ’ αὐτὸ καὶ αὐθυπόστατον ἅμα καὶ ἀπ’ αἰτίας ἄλλης ὑφίσταται ποιητικῆς , οἷον πού καὶ τὸ 15 ἡμέτερόν ἐστι · τὰ δὲ ἕοχαιτα πάρεσι μὲν ἀπ’ αἰτίας εἰς τὸ D εἶναι κρεῖττονος , αὐθυπόστατα δὲ οὐκ ἐσίν , ἀλλ’ ἀνυπόστατα . τὸ δὲ ἀεὶ ὂν οὔ πῃ μὲν ὑποθετέον ὂν , πῇ δὲ οὐκ ὂν , εἰ μὴ σύνθετον ἢ καὶ ἐκ τοιούτων οὕτως ἀνομοίων σύνθετον , οὐδὲ ποτὲ μὲν ὂν , ποτὲ δὲ οὐκ ὂν · αὐτὸ γὰρ τοῦτο 20 λέλεκται ἀεὶ ὂν · ἀλλ’ ἀπλῶς καὶ αἰωνίως ὂν καὶ ἀμιγὲς πρὸς πᾶν ὁπωσοῦν ὑπεναντίον . τοῦτο γὰρ μοι δοκεῖ καὶ ἡ προσθήκη τοῦ γένεσιν δὲ οὐκ ἔχον ἐνδεικνυσθαι , τὴν ἀμιγὴ καὶ ἄχραντον καθαρότητα τοῦ ἀεὶ ὄντος , καθ’ ἣν ἐξῆρται πάσης τῆς ἐν εἰδώλοις τοῦ ὄντος φερομένης ὑπο - 25 στάσεως καὶ τῆς κατὰ χρόνον μεταβαλλομένης , οὐχ ὥσπερ τινὲς φασιν , ὅτι τοῦ σαφοῦς ἕνεκα τὸ ἀεὶ ὂν ἐξηρεῖται διὰ τοῦ γένεσιν δὲ οὐκ ἔχον , οὐδ’ ὥσπερ ἄλλοι λέγουσιν , ὅτι καὶ καταφατικῶς τὸ αὐτὸ καὶ ἀποφατικῶς ἠθέλησεν εἰπεῖν , ἀλλ’ ὅτι δεῖ τὸ ἀεὶ ὂν ἐφ’ ἑαυτοῦ νοεῖν πέραν τῆς κατὰ χρόνον μεταβολῆς · καὶ γὰρ ἡ ψυχὴ χρόνον μετέχει , καὶ ὁ οὐρανὸς κατὰ χρόνον ἀνελιττομένην ἔλαχε ζωὴν · μόνη δὲ ἡ
Lemmas: ὕπαρξις , ὁ αἰών , ὁ δέ ὡς κατά μέθεξις , ὁ αἰώνιος . καί εἰμί οὗτος κρατέω , ἐν ὁ ἀεί εἰμί καί ὁ αἰών καί ὁ αὐτοζῷον καί ὁ δημιουργός περιέχω εἄν καί αὐτός ὁ ἐν ὅς ἔχω ὁ αἰών ὁ Χρύσιον αἴτιος · ὥστε εἰμί δῆλος ἐκ οὗτος , ὅτι ὁ ἀεί εἰμί ἅπας περιλαμβάνω ὁ πρό ὁ 5 Ψυχή φύσις εἴτε νοητός εἴτε νοερός , ἄρχω μέν ἀπό ὁ αὐτονός , τελευτή δέ εἰς ὁ μερικός νόος , ἀλλά οὐ μόνος ὁ ἄκρος ὁ εἰμί πᾶς , ὡς Ἰάμβλιχος λέγω , οἷος εἰμί ὁ ἐν ὅς , διά ὅς ὁ εἰμί πᾶς εἰμί λέγω , οὖον δή μόνος εἰμί ἀγαθός ὁ ἐν αὐτός καί ὁ ἀρχή 10 ὁ εἰμί . ὁ μέν οὖν ἐν καί ὁ αὐθυπόστατος εἰμί κρατύς εἰμί · δεῖ γάρ αὐτός πᾶς ἐξαιρέω πλῆθος · ὁ δέ ἀεί εἰμί αὐθυπόστατος μέν , διά ὁ ἐν δέ ὁ δύναμις ἔχω οὗτος · ὁ δέ μετά αὐτός καί αὐθυπόστατος ἅμα καί ἀπό αἴτιος ἄλλος ὑφίστημι ποιητικός , οἷος πού καί ὁ 15 ἡμέτερος εἰμί · ὁ δέ εοχαιτη πάρεσις μέν ἀπό αἴτιος εἰς ὁ D εἰμί ἀγαθός , αυθυπόστατος δέ οὐ ἐμίν , ἀλλά ἀνυπόστατος . ὁ δέ ἀεί εἰμί οὖον πῃ μέν ὑποθετέον εἰμί , πῇ δέ οὐ εἰμί , εἰμί μή συντίθημι ἢ καί ἐκ τοιοῦτος οὕτως ἀνόμοιος συντίθημι , οὐδέ ποτέ μέν εἰμί , ποτέ δέ οὐ εἰμί · αὐτός γάρ οὗτος 20 λέγω ἀεί εἰμί · ἀλλά ἀπλόος καί αἰώνιος εἰμί καί ἀμιγής πρός πᾶς ὁπωσοῦν ὑπεναντίος . οὗτος γάρ ἐγώ δοκέω καί ὁ προσθήκη ὁ γένεσις δέ οὐ ἔχω ἐνδείκνυμι , ὁ αμιγής καί ἄχραντος καθαρότης ὁ ἀεί εἰμί , κατά ὅς ἐξαίρω πᾶς ὁ ἐν εἴδωλον ὁ εἰμί φέρω ὑπο - 25 στάσις καί ὁ κατά χρόνος μεταβάλλω , οὐ ὥσπερ τις φημί , ὅτι ὁ σαφής ἕνεκα ὁ ἀεί εἰμί ἐξαιρέω διά ὁ γένεσις δέ οὐ ἔχω , οὐδέ ὥσπερ ἄλλος λέγω , ὅτι καί καταφατικός ὁ αὐτός καί ἀποφατικός ἐθέλω εἶπον , ἀλλά ὅτι δεῖ ὁ ἀεί εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ νοέω πέραν ὁ κατά χρόνος μεταβολεύς · καί γάρ ὁ ψυχή χρόνος μετέχω , καί ὁ οὐρανός κατά χρόνος ἀνελίσσω λαγχάνω ζωή · μόνος δέ ὁ