proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0476.2
καὶ τούτων ἕκαστον τέλειον , αὐτὸς δηλώσει προειλθὼν [ 32D 33A ] , τέλειον ἐκ τελείων καὶ ὅλον ἐξ ὅλων γεγονέναι λέγων τὸν κόσμον . ἄλλῃ οὖν τοῦ ὅλου τελειότης , ἄλλῃ τοῦ μέρους , καὶ ἄλλῃ τοῦ παντελοῦς ὁλότης , ἄλλῃ τοῦ τελείου μόνου , καὶ ἄλλο ἐν τῷ καλλίστῳ καλόν , ἄλλο τὸ μερικωτέραν μετουσίαν ὑποδεξάμενον τοῦ κάλλους . ταῦτα καὶ πρὸς τήνδε τὴν ἀπορίαν . τὸ δ’ ἐν μέρεσι εἴδει ἁδίων μὲν εἰς κατανόησιν , εἰ τις ἀκούσειεν ὡς ταῦτόν σημαίνον τῷ ἐν μέρεσι τάξει , τοῦτο δὲ ταῦτόν τῷ ὡς μέρος γεγονός . ὁ δὲ γε θεὸς Ἰάμβλιχος ἀξιοῖ προστιθέναι τὸ ‘ὡς’ τῷ ἐν εἴδει καὶ τὸ ὅλον ἀκοῦειν ἐν μέρεσι ὡς ἐν εἴδει πεφυκὸς πᾶν τὸ μερικὸν ζῶν ἐν τοῖς νοητοῖς · ἐπεὶδὴ γὰρ τὸ μέρος οὐχ ἔστιν ἐν ἐκείνοις τοιοῦτον , οἷον ἐν τοῖς αἰσθητοῖς — ἕκαστον γὰρ ἔχει πάντα ἔστιν ὅσα τὸ ὅλον κατὰ τὴν ἑαυτοῦ τάξιν — διὰ τοῦτο προσθεῖναι τὸ ὡς ἐν εἴδει τὸν φιλόσοφον , ἵνα τὴν τοῦ μέρους προσηγориαν οἰκείως τοῖς εἴδεσι θεάμενος μὴ διαστηματικῶς μηδὲ διρημένως ἀκούσης καὶ τῆς τῶν ἡνωμένων καὶ ἀμερίστων οὐσιῶν ἐννώσεως ἀπολειφθείσαν · ἀμέριστα γὰρ ἐκεῖνα καὶ ἡνωμένα κατ’ αὐτόν ἐστι τὸν φιλόσοφον . τὸ δὲ πεφυκέναι μὴ τὸ κατὰ φύσιν εἶναι νῦν ἀκούσωμεν , ἀλλὰ τὸ οὐσιώσθαι · φύσεις γὰρ καλοῦσι πολλάκις καὶ τὰς οὐσίας ἀπάσας , ὡς ὁ ἐν Φιλήβῳ [ 30D ] Σωκράτης · οὐκοῦν ἐν τῇ τοῦ Διὸς φύσει βασιλικὴν μὲν ψυχήν , βασιλικὸν δὲ νοῦν ἔρεις εἶναι κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον . τὸ δὲ μηδενὶ καταξιώσωμεν οὕτως εἴπεν , ὡς μετὰ τοῦ δημιουργοῦ φθεγγόμενος καὶ αὐτὸ τὸ ἄξωμα τῆς θείας αἰτίας αὐτῆς ὄντως ἀναλαβών . συνδιατίθεται γὰρ τις τῷ θείῳ τὰς ἐξηρημένας αὐτοῦ καὶ παντελεῖς νοήσεις μυστικῶς ἀφηγούμενος . τὸ δὲ τῷ ἀτελεῖ ἔοικὸς μὴ εἶναι καλὸν ἀληθὲς μέν , ἀπορίαν δ’ ἔχειν δοκεῖ · εἰ γὰρ τὸ μέν ἐστιν ἐν
Lemmas: καί οὗτος ἕκαστος τέλειος , αὐτός δήλωσις προέρχομαι [ 32D 33A ] , τέλειος ἐκ τέλειος καί ὅλος ἐκ ὅλος γίγνομαι λέγω ὁ κόσμος . ἄλλος οὖν ὁ ὅλος τελειότης , ἄλλος ὁ μέρος , καί ἄλλος ὁ παντελής ὁλότης , ἄλλος ὁ τέλειος μόνος , καί ἄλλος ἐν ὁ καλός καλός , ἄλλος ὁ μερικός μετουσία ὑποδείκνυμι ὁ κάλλος . οὗτος καί πρός ὅδε ὁ ἀπορία . ὁ δέ ἐν μέρος εἶδος ἁδίων μέν εἰς κατανόησις , εἰμί τις ἀκούω ὡς αὐτός σημαίνω ὁ ἐν μέρος τάξις , οὗτος δέ αὐτός ὁ ὡς μέρος γίγνομαι . ὁ δέ γε θεός Ἰάμβλιχος ἀξιόω προστίθημι ὁ ὡς ὁ ἐν εἶδος καί ὁ ὅλος ἀκούω ἐν μέρος ὡς ἐν εἶδος φύω πᾶς ὁ μερικός ζῶ ἐν ὁ νοητός · ἐπειδή γάρ ὁ μέρος οὐ εἰμί ἐν ἐκεῖνος τοιοῦτος , οἷος ἐν ὁ αἰσθητός — ἕκαστος γάρ ἔχω πᾶς εἰμί ὅσος ὁ ὅλος κατά ὁ ἑαυτοῦ τάξις — διά οὗτος προστίθημι ὁ ὡς ἐν εἶδος ὁ φιλόσοφος , ἵνα ὁ ὁ μέρος προσάγω οἰκεῖος ὁ εἶδος θεάομαι μή διαστηματικός μηδέ διαίρω ἄκων καί ὁ ὁ ἑνόω καί ἀμέριστος οὐσία ένωση ἀπολείπω · ἀμέριστος γάρ ἐκεῖνος καί ἑνόω κατά αὐτός εἰμί ὁ φιλόσοφος . ὁ δέ φύω μή ὁ κατά φύσις εἰμί νῦν ἀκούω , ἀλλά ὁ οὐσιόω · φύσις γάρ καλέω πολλάκις καί ὁ οὐσία ἅπας , ὡς ὁ ἐν Φίληβος [ 30D ] Σωκράτης · οὐκοῦν ἐν ὁ ὁ Ζεύς φύσις βασιλικός μέν Ψυχή , βασιλικός δέ νόος εἴρω εἰμί κατά ὁ ὁ αἴτιος λόγος . ὁ δέ μηδείς καταξιόω οὕτως εἶπον , ὡς μετά ὁ δημιουργός φθέγγομαι καί αὐτός ὁ ἄξωμα ὁ θεῖος αἴτιος αὐτός εἰμί ἀναλαμβάνω . συνδιατίθημι γάρ τις ὁ θεῖον ὁ ἐκλέγω αὐτός καί παντελής νοέω μυστικός ἀφηγέομαι . ὁ δέ ὁ ἀτελής ἔοικα μή εἰμί καλός ἀληθής μέν , ἀπορία δέ ἔχω δοκέω · εἰμί γάρ ὁ μέν εἰμί ἐν