proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0055.2
ἀγχινουστέρους ἐπισκέπτεσθαι χρή . τῆς γὰρ δὴ φυσιολογίας τριχῇ διηρημένης , ὡς συνελόντι φάναι , καὶ τῆς μὲν περὶ τὴν ὕλην ἀσχολουμένης καὶ τὰς ὑλικὰς αἰτίας , τῆς δὲ προστιθείσης καὶ τὴν τοῦ εἴδους ζήτησιν καὶ τοῦτο κυριώτερον αἴτιον ἀποφαинуομένης , τῆς δ’ αὐ τριτῆς ταῦτα μὲν οὐδὲ τῶν αἰτίων λόγον , ἀλλὰ τὸν τῶν συναυτιῶν ἔχειν ἀποδεικνυούσης , τὰς δὲ κυρίως αἰτίας τῶν φύσει γινομένων ἄλλας ὑποτιθεμένης , τὸ ποιητικόν , τὸ παραδειγματικόν , τὸ τελικόν , οἱ μὲν πολλοὶ τῶν πρὸ τοῦ Πλάτωνος φυσικῶν περὶ τὴν ὕλην διέτριψαν , οἱ μὲν ἄλλο , οἱ δὲ ἄλλο τὸ ὑποκείμενον λέγοντες · καὶ γὰρ αὐ καὶ Ἀναξαγόρας , ὃς δὴ δοκεῖ καθευδόντων τῶν ἄλλων τὸν νοῦν αἴτιον ὄντα τῶν γιγνομένων ἰδεῖν , οὐδὲν ἐν ταῖς ἀποδόσεσι προσχρῆται τῷ νῷ , μᾶλλον δὲ ἀέρας τινὰς αἰτιάται καὶ αἰθέρας τῶν γινομένων , ὡς ὁ ἐν Φαίδωνι [ 98C ] Σωκράτης φησίν · οἱ δὲ μετὰ Πλάτωνα προστάντες τῆς αἱρέσεως , οὐ πάντες , ἀλλ’ ὅσοι γε αὐτῶν ἀκριβέστεροι , καὶ τὸ εἶδος μετὰ τῆς ὕλης θεωρεῖν ἡξίωσαν τὸν φυσικόν , εἰς ὕλην καὶ εἶδος ἀνάγοντες τὰς τῶν σωμάτων ἀρχάς · καὶ γὰρ εἰ πού καὶ τῆς ποιητικῆς αἰτίας διαμνημονεύουσιν , ὥσπερ ὅταν τὴν φύσιν ἀρχὴν κινήσεως λέγωσιν , ἀλλ’ ἀφαιροῦσιν αὐτῆς τὸ δραστήριον καὶ τὸ κυρίως ποιητικόν , λόγους ἐν αὐτῇ μὴ συγχωροῦντες εἶναι τῶν παρ’ αὐτῆς γινομένων , ἀλλὰ πολλά καὶ αὐτομάτως γίγνεσθαι διδόντες , πρὸς τῷ μηδὲ πάντων ἀπλῶς τῶν φυσικῶν ποιητικὴν αἰτίαν ὁμολογεῖν προὔφεσται , μόνων δὲ τῶν ἐν γενέσει φερομένων · ἐπεὶ τῶν γε αἰδίων οὐδὲν ποιητικὸν εἶναι φασὶ διαφωθῆν · ὅπου καὶ λανθάνουσιν ἢ τὸν ὅλον οὐρανὸν ἀπὸ ταυτομάτου συνιστάντες , ἢ τὸ σωματικὸν αὐτὸ ἑαυτοῦ παρακτικὸν ἀποφαίνόμενοι . μόνος δὲ ὁ Πλάτων τοῖς Πυθαγορείοις ἐπομένως παραδίδωσι μὲν καὶ
Lemmas: ἄγχινος ἐπισκέπτομαι χρή . ὁ γάρ δή φυσιολογία τριχῆ διαιρεμένος , ὡς συναιρέω φαίνω , καί ὁ μέν περί ὁ ὕλη ἀσχολέω καί ὁ ὑλικός αἴτιος , ὁ δέ προστίθημι καί ὁ ὁ εἶδος ζήτησις καί οὗτος κύριος αἴτιος ἀποφαίνω , ὁ δέ αὖος τρίτος οὗτος μέν οὐδέ ὁ αἴτιος λόγος , ἀλλά ὁ ὁ συναυτιαω ἔχω ἀποδείκνυμι , ὁ δέ κύριος αἴτιος ὁ φύσις γίγνομαι ἄλλος ὑποτίθημι , ὁ ποιητικός , ὁ παραδειγματικός , ὁ τελικός , ὁ μέν πολύς ὁ πρό ὁ Πλάτων φυσικός περί ὁ ὕλη διατρίβω , ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος ὁ ὑπόκειμαι λέγω · καί γάρ αὖος καί Ἀναξαγόρας , ὅς δή δοκέω καθεύδω ὁ ἄλλος ὁ νόος αἴτιος εἰμί ὁ γίγνομαι ὁράω , οὐδείς ἐν ὁ ἀπόδοσις προσχράομαι ὁ νάω , μᾶλλον δέ ἀήρ τις αἰτιάομαι καί αἰθήρ ὁ γίγνομαι , ὡς ὁ ἐν Φαίδων [ 98C ] Σωκράτης φημί · ὁ δέ μετά Πλάτων προΐστημι ὁ αἵρεσις , οὖον πᾶς , ἀλλά ὅσος γε αὐτός ἀκριβής , καί ὁ εἶδος μετά ὁ ὕλη θεωρέω ἀξιόω ὁ φυσικός , εἰς ὕλη καί εἶδος ἀνάγω ὁ ὁ σῶμα ἀρχή · καί γάρ εἰμί πού καί ὁ ποιητικός αἴτιος διαμνημονεύω , ὥσπερ ὅταν ὁ φύσις ἀρχή κίνησις λέγω , ἀλλά ἀφαιρέω αὐτός ὁ δραστήριος καί ὁ κύριος ποιητικός , λόγος ἐν αὐτός μή συγχωρέω εἰμί ὁ παρά αὐτός γίγνομαι , ἀλλά πολύς καί αὐτόματος γίγνομαι δίδωμι , πρός ὁ μηδέ πᾶς ἀπλόος ὁ φυσικός ποιητικός αἴτιος ὁμολογέω προφέρω , μόνος δέ ὁ ἐν γένεσις φέρω · ἐπεί ὁ γε Αἰδίων οὐδείς ποιητικός εἰμί φημί διαφωνέω · ὅπου καί λανθάνω ἢ ὁ ὅλος οὐρανός ἀπό ταυτομάτου συνίστημι , ἢ ὁ σωματικός αὐτός ἑαυτοῦ παρακτικός ἀποφαίνω . μόνος δέ ὁ Πλάτων ὁ Πυθαγόρειος επομένως παραδίδωμι μέν καί