proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0402.2
δημιουργοῦ λέγωμεν , ὅτι βουλεύεται καὶ διανοεῖται καὶ ὅτι ποιεῖ τάδε πρὸ τῶνδε , τῆς ἀληθείας ἀπολειπόμεθα τῶν πραγμάτων · ὥστε εἰ περὶ τῶν ἀεὶ ὄντων λέγοντες ὅπως προνοοῦσι τοῦ παντὸς ἀναγκαζόμεθα μερίζειν τὸ ἀμέριστον καὶ 5 ἕγχρονον ποιεῖν τὸ αἰώνιον , πολλῷ μᾶλλον οἱ περὶ αὐτῶν τῶν αἰσθητῶν λόγοι τοῦ ἀκριβοῦς ἂν διαμαρτάνοιεν . τί οὖν ; φαὶ τις ἂν · οὐχ ἀκριβεῖς τινὰς περὶ τοῦ οὐρανοῦ λόγους ἀποδίδομεν , οἷον ὅτι οἱ ἐν αὐτῷ κύκλοι διχοτομοῦσιν ἀλλήλους ; οὐχὶ δὲ καὶ ὅταν μὴ τὸ ἀκριβές , ἀλλὰ τὸ σύγγενες 10 ἀγαπῶμεν , διὰ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν , ἀλλ’ οὐ διὰ τὴν τοῦ πράγματος φύσιν ἀποπίπτομεν τῆς ἀκριβείας ; ἢ καὶ ὅταν μὴ ἀπ’ αἰσθήσεως λαμβάνωμεν τὰς ἀρχάς , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν καθόλου λόγων , ὡς μὲν ἐν τοῖς αἰσθητοῖς οἱ περὶ τοῦ οὐρανοῦ λόγοι τἀκριβὲς ἐπιδείκνυνται καὶ ἀνέλεγκτον , ὡς 15 δὲ ἐν ἐπιστητοῖς ἐλέγχονται καὶ οὕτοι διὰ τῶν ἀύλων εἰδῶν . C σκοπεῖ γὰρ οὖν καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ νῦν ἠθην · οἱ μέγιστοι , φασί , κύκλοι δίχα τέμνουσιν ἀλλήλους . οὐκοῦν ἀνάγκη κατὰ σημεία γίγνεσθαι τὴν τομήν . τοῦτο δὲ ἀμερές . τί οὖν ἐν μεριστῷ τοιούτον ; τίς δὲ ἀδιάστατος ἐν διαστατοῖς οὐσία ; 20 πᾶν γὰρ τὸ ἐν σώματι γεγονὸς φυσικὸς συμμερίζεται τῷ ὑποκειμένῳ . τί οὖν ; οὐχὶ καὶ σημείων ἐστι φυσικόν ; ἀλλὰ τοῦτο τοῦ ὄντως ἀμεροῦς ἀπολείπεται , καὶ ἐστι σημείον μὲν ἐν φυσικοῖς , ἀπλῶς δὲ οὐ σημείον , ὥστε ὁ περὶ σημείου λόγος ἀκριβῶς οὐκ ἐφαρμόσει τῷ τοιούτῳ . ὅλως δὲ ὡς οἱ 25 περὶ τῶν νοητῶν λόγοι τοῖς διανοητοῖς οὐκ ἐφαρμόσονται , οὕτως οὐδ’ οἱ περὶ τῶν ἐπιστητῶν τοῖς αἰσθητοῖς · τὰ μὲν γὰρ νοητὰ παραδείγματα τῶν διανοητῶν , τὰ δὲ διανοητὰ τῶν αἰσθητῶν · ψυχὴ γὰρ ἡ κοσμήσασα τὸν μέγαν οὐρανὸν καὶ κομοῦσα μετὰ τοῦ πατρός . ὥσθ’ ὅταν λέγωμεν κύκλους ἐν 30 οὐρανῷ καὶ ἐπαφὰς καὶ διχοτομίας καὶ ἰσότητας , ὡς μὲν περὶ αἰσθητῶν λέγοντες ἀκριβῶς λέγομεν · ἐπὶ γὰρ οὖν τῶν
Lemmas: δημιουργός λέγω , ὅτι βουλεύω καί διανοέομαι καί ὅτι ποιέω ὅδε πρό ὅδε , ὁ ἀλήθεια ἀπολείπω ὁ πρᾶγμα · ὥστε εἰμί περί ὁ ἀεί εἰμί λέγω ὅπως προνοέω ὁ πᾶς ἀναγκάζω μερίζω ὁ ἀμέριστος καί 5 ἔγχρονος ποιέω ὁ αἰώνιος , πολύς μᾶλλον ὁ περί αὐτός ὁ αἰσθητής λόγος ὁ ἀκριβής εἄν διαμαρτάνω . τίς οὖν ; φή τις εἄν · οὐ ἀκριβής τις περί ὁ οὐρανός λόγος ἀποδίδωμι , οἷος ὅτι ὁ ἐν αὐτός κύκλος διχοτομέω ἀλλήλων ; οὐ δέ καί ὅταν μή ὁ ἀκριβής , ἀλλά ὁ συγγενής 10 ἀγαπάω , διά ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια , ἀλλά οὖον διά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀποπίπτω ὁ ἀκρίβεια ; ἢ καί ὅταν μή ἀπό αἴσθησις λαμβάνω ὁ ἀρχή , ἀλλά ἀπό ὁ καθόλου λόγος , ὡς μέν ἐν ὁ αἰσθητός ὁ περί ὁ οὐρανός λόγος ἀκριβής ἐπιδείκνυμι καί ἀνέλεγκτος , ὡς 15 δέ ἐν ἐπιστητός ἐλέγχω καί οὕτος διά ὁ ἄυλος εἶδος . C σκοπέω γάρ οὖν καί αὐτός οὗτος ὁ νῦν ἠθέω · ὁ μέγας , φημί , κύκλος δίχα τέμνω ἀλλήλων . οὐκοῦν ἀνάγκη κατά σημεῖον γίγνομαι ὁ τομή . οὗτος δέ ἀμερής . τίς οὖν ἐν μεριστός τοιοῦτος ; τίς δέ ἀδιάστατος ἐν διαστατέω οὐσία ; 20 πᾶς γάρ ὁ ἐν σῶμα γίγνομαι φυσικός συμμερίζω ὁ ὑπόκειμαι . τίς οὖν ; οὐ καί σημεῖον εἰμί φυσικός ; ἀλλά οὗτος ὁ εἰμί ἀμερής ἀπολείπω , καί εἰμί σημεῖον μέν ἐν φυσικός , ἀπλόος δέ οὖον σημεῖον , ὥστε ὁ περί σημεῖον λόγος ἀκριβῶς οὐ ἐφάρμοσις ὁ τοιοῦτος . ὅλως δέ ὡς ὁ 25 περί ὁ νοητός λόγος ὁ διανοητός οὐ ἐφαρμόζω , οὕτως οὐδέ ὁ περί ὁ ἐπιστητός ὁ αἰσθητός · ὁ μέν γάρ νοητός παράδειγμα ὁ διανοητής , ὁ δέ διανοητός ὁ αἰσθητής · ψυχή γάρ ὁ κοσμέω ὁ μέγας οὐρανός καί κομέω μετά ὁ πατήρ . ὥστε ὅταν λέγω κύκλος ἐν 30 οὐρανός καί ἐπαφή καί διχοτομία καί ἰσότης , ὡς μέν περί αἰσθητής λέγω ἀκριβῶς λέγω · ἐπί γάρ οὖν ὁ