proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0298.2
οὔτε τὴν φανταστικὴν νόησιν · οὐ γὰρ πέφυκεν αὕτη τὸ ὄντως ὂν γινώσκειν · ἀόριστον γάρ , ὅτι καὶ μετὰ σχήματος καὶ μορφῆς γινώσκει , τὸ φανταστὸν τὸ δὲ ἀεὶ ὂν ἀσχημάτιστόν ἐστι · καὶ ὅλως οὐδεμία γνῶσις ἄλογος αὐτὸ τὸ ὂν δύναται θεωρεῖν , ἢ γε μηδὲ τὸ καθόλου πέφυκεν αἱρεῖν . οὔτε τὴν ἐν τῇ λογικῇ ψυχῇ · τὸ γὰρ ἀθρόον οὐκ ἔχει καὶ τὸ τοῖς αἰωνίοις σύστοιχον , ἀλλὰ κατὰ χρόνον προέσειν . οὔτε τὰς ὀλικὰς νοήσεις · ἐξήρηται γὰρ ἐκεῖναι τῶν ἡμετέρων γνώσεων , ὁ δὲ Τίμαιος συνέταξε τῷ λόγῳ τὴν νόησιν . ἀλλὰ τὴν τοῦ μερικοῦ νοῦ νόησιν νυνὶ ληπτέον · αὕτη γάρ ἐστι , μεθ’ ἧς καὶ ἡμεῖς ὁρῶμεν ποτε τὸ ὂν . ὡς γὰρ ἡ αἴσθησις ἐν τῇ δευτέρᾳ δυνάμει κατωτέρω τῆς λογικῆς ψυχῆς , οὕτως ἡ νόησις ἀνωτέρω κατ’ αὐτήν . ὁ γὰρ μερικὸς νοῦς προσεχῶς ὑπερίδρυται τῆς ἡμετέρας οὐσίας , ἀνάγων αὐτὴν καὶ τελειῶν , πρὸς ὃν ἐπιστρεφομέθα καθηράμενοι διὰ φιλοσοφίας καὶ τὴν ἑαυτῶν νοερὰν δύναμιν τῇ ἐκείνου νοήσει συνάψαντες . τίς δὲ ὁ μερικὸς νοῦς ἐστὶν οὗτος , καὶ ὡς οὐχ εἰς ἐστὶ κατὰ μίαν ψυχὴν μερικὴν , οὐδὲ αὐτόθεν ὑπὸ τῶν μερικῶν μετέχεται ψυχῶν , ἀλλὰ διὰ τῶν ἀγγελικῶν καὶ δαιμονίων ψυχῶν τῶν ἀεὶ κατ’ αὐτὸν ἐνεργουσῶν , δι’ ἃς καὶ αἱ μερικαὶ ψυχαὶ ποτε μετέχουσι τοῦ νοεροῦ φωτός , διήρθρωται διὰ πλειόνων ἐν ἄλλοις . νῦν δὲ εἰλήφθω τοσοῦτον , ὅτι μετέχεται μὲν οὗτος ὑπ’ ἄλλων προσεχῶς ψυχῶν δαιμονίων πάς , ἐλλάμπει δὲ εἰς τὰς ἡμετέρας , ὁπόταν ἐπιστρεφόμεν εἰς αὐτὸν καὶ τὸν ἐν ἡμῖν λόγον νοερὸν ἀποτελέσωμεν . καὶ ὡς ἐν Φαίδρῳ [ 247 CD ] κυβερνήτην τοῦτον ἐκάλεσε τῆς ψυχῆς καὶ μόνον εἶπε τὸ ὂν νοεῖν , τὴν δὲ ψυχὴν μετὰ τούτου νῷ καὶ ἐπιστήμῃ τρεφομένην , οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα τὴν νόησιν εἶναι καὶ πρὸ ψυχῆς καὶ ὄντως εἶναι νόησιν ἐκείνην , μετέχεσθαι δὲ ὑπὸ ψυχῆς , ὅταν ὁ λόγος ἐνεργῇ νοερῶς . διὸ καὶ ἐν τοῖς ἐπομένοις ἐρεῖ [ 51 E ]
Lemmas: οὔτε ὁ φανταστικός νόησις · οὖον γάρ φύω οὗτος ὁ εἰμί εἰμί γιγνώσκω · ἀόριστος γάρ , ὅτι καί μετά σχῆμα καί μορφή γιγνώσκω , ὁ φανταστός ὁ δέ ἀεί εἰμί ἀσχημάτιστος εἰμί · καί ὅλως οὐδείς γνῶσις ἄλογος αὐτός ὁ εἰμί δύναμαι θεωρέω , ἢ γε μηδέ ὁ καθόλου φύω αἱρέω . οὔτε ὁ ἐν ὁ λογικός Ψυχή · ὁ γάρ ἀθρόος οὐ ἔχω καί ὁ ὁ αἰώνιος σύστοιχος , ἀλλά κατά χρόνος πρόεσις . οὔτε ὁ ὄλιξ νοέω · ἐξαιρέω γάρ ἐκεῖνος ὁ ἡμέτερος γνῶσις , ὁ δέ Τίμαιος συντάσσω ὁ λόγος ὁ νόησις . ἀλλά ὁ ὁ μερικός νόος νόησις νυνί ληπτέος · οὗτος γάρ εἰμί , μετά ὅς καί ἐγώ ὁράω ποτός ὁ εἰμί . ὡς γάρ ὁ αἴσθησις ἐν ὁ δύο δύναμις κατωτέρω ὁ λογικός Ψυχή , οὕτως ὁ νόησις ἀνωτέρω κατά αὐτός . ὁ γάρ μερικός νόος προσεχῶς ὑπεριδρύω ὁ ἡμέτερος οὐσία , ἀνάγω αὐτός καί τελειόω , πρός ὅς ἐπιστρέφω καθαίρω διά φιλοσοφία καί ὁ ἑαυτοῦ νοερός δύναμις ὁ ἐκεῖνος νοέω συνάπτω . τίς δέ ὁ μερικός νόος εἰμί οὗτος , καί ὡς οὐ εἰς εἰμί κατά εἷς ψυχή μερικός , οὐδέ αὐτόθεν ὑπό ὁ μερικός μετέχω Ψυχή , ἀλλά διά ὁ ἀγγελικός καί δαιμόνιος Ψυχή ὁ ἀεί κατά αὐτός ἐνεργέω , διά ὅς καί ὁ μερικός ψυχή ποτός μετέχω ὁ νοερός φάος , διαρθρόω διά πλείων ἐν ἄλλος . νῦν δέ λαμβάνω τοσοῦτος , ὅτι μετέχω μέν οὗτος ὑπό ἄλλος προσεχῶς Ψυχή δαιμόνιος πᾶς , ἐλλάμπω δέ εἰς ὁ ἡμέτερος , ὁπόταν ἐπιστρέφω εἰς αὐτός καί ὁ ἐν ἐγώ λόγος νοερός ἀποτελέω . καί ὡς ἐν Φαῖδρος [ 247 CD ] κυβερνήτης οὗτος καλέω ὁ Ψυχή καί μόνος εἶπον ὁ εἰμί νοέω , ὁ δέ ψυχή μετά οὗτος νάω καί ἐπιστήμη τρέφω , οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα ὁ νόησις εἰμί καί πρό Ψυχή καί εἰμί εἰμί νόησις ἐκεῖνος , μετέχω δέ ὑπό Ψυχή , ὅταν ὁ λόγος ἐνεργέω νοερός . διό καί ἐν ὁ ἐφίημι εἴρω [ 51 E ]