proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0283.2
ὁ δὲ δημιουργὸς πρὸ τῆς ψυχῆς ἐστιν , ὥστε τῶν ἀεὶ ὄντων ἐστὶ διὸ καὶ ἔρει [ 34A ] περὶ αὐτοῦ · οὗτος οὖν ὤντος ἀεὶ λογισμὸς θεοῦ . καὶ πῶς γὰρ ἔμελλε νοῦς ὤν θεῖος μὴ ταύτης εἶναι τῆς μοίρας ; ἀρ’ οὖν πᾶς ὁ νοητὸς κόσμος ἀεὶ ὤν ἐστιν ; ἀλλ’ ὁ θεὸς Ἰάμβλιχος ἐμφριδῶς διαμάχεται τῷ λόγῳ , τὸ ἀεὶ ὄν κρεῖττον καὶ τῶν γενῶν τοῦ ὄντος καὶ τῶν ἰδεῶν ἀποφαίνomenos καὶ ἐπ’ ἄκρον τῆς νοητῆς οὐσίας ἰδρύσαν αὐτὸ πρῶτον μετέχον τοῦ ἑνός . τούτοις δὲ μαρτυρεῖ καὶ τὰ ἐν Παρμενίδῃ γεγραμμένα περὶ τοῦ ἑνὸς ὄντος καὶ τὰ ἐν Σοφιστῇ · καὶ γὰρ ἐκεῖ πρὸ τοῦ ὅλου τάττει τὸ ἓν ὄν καὶ πρὸ τοῦ παντὸς τοῦ νοητοῦ , καίτοι καὶ τὸ ὅλον νοητὸν ἐστι καὶ τὸ πᾶν . ἀλλ’ ἐνταῦθα γε σαφῶς τὸ παράδειγμα ἀεὶ ὄν ὁ Πλάτων προσηγόρευσε καὶ ὅλον καὶ παντελές · τοῦτο μὲν οὖν αὐτόθεν · παντελὲς γὰρ αὐτὸ καλεῖ ζῷον καὶ ὅλον [ δέ ] , ὅταν λέγῃ [ 30C ] · οὐ δὲ ἐστὶ τὰ ἄλλα ζῷα μόρια καὶ ἐν καὶ τὰ γένη . ὥστε εἰ τὸ παράδειγμα ὅλον καὶ παντελές , τὸ δὲ πρῶτως ὄν ὑπὲρ τὸ ὅλον καὶ πᾶν , οὐκ ἂν εἴη τὸ παράδειγμα ταὐτὸν κἀκεῖνο τὸ ὄν . μήποτε οὖν ἄμεινον λέγειν εἶναι μέν τινα τοιαύτην τοῦ ὄντος τάξιν , οἷαν ὁ θεὸς ἐκεῖνος παραδέδωκε καὶ οἷαν ὁ Πλάτων ἐν ἄλλοις ἐθεώρησε , νῦν δὲ ἅπαντα τὸν αἰώνιον κόσμον οὕτως ἐπωνομάσθαι . καὶ θαυμαστὸν οὐδέν · καὶ γὰρ τὸ νοητὸν ποτὲ μὲν κατὰ πάσης φέρουσι τῆς ἀειδοῦς καὶ ἀοράτου φύσεως , ὥσπερ ὅταν καὶ τὴν ψυχὴν νοητὴν λέγωσιν , ὡς ὁ ἐν Φαίδωνι [ 80AB ] Σωκράτης , ποτὲ δὲ κατὰ τῶν κρειττόνων ἁπάντων τῆς ψυχικῆς οὐσίας , ὡς ἡ ἐν Πολιτείᾳ [ VI 509BDE ] δηλοῖ διαίρεσις , ποτὲ γε μὴν κατὰ τῶν πρωτίστων τοῦ ὄντος τριάδων , ὡς μικρὸν ὕστερον ὁ Τίμαιος ἀποκαλέσει [ 28A ] . καὶ τὸ ὄν οὖν τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν Σοφιστῇ μὲν τὴν τοῦ ἑνὸς ὄντος δηλοῖ τάξιν , ἐνταῦθα δὲ τὸν αἰώνιον σύμπαντα κόσμον · ἐπεὶ ὅτι γε τὸ ὄν τὸ πρῶτως ὄν τὸ ἀκρότατόν ἐστι τοῦ νοητοῦ πλάτους καὶ ἡ μονὰς τῶν ὄντων ἁπάντων , δῆλον ·
Lemmas: ὁ δέ δημιουργός πρό ὁ Ψυχή εἰμί , ὥστε ὁ ἀεί εἰμί εἰμί διό καί ἔρομαι [ 34A ] περί αὐτός · οὗτος οὖν εἰμί ἀεί λογισμός θεός . καί πῶς γάρ μέλλω νόος εἰμί θεῖος μή οὗτος εἰμί ὁ μοῖρα ; ἀρά οὖν πᾶς ὁ νοητός κόσμος ἀεί εἰμί εἰμί ; ἀλλά ὁ θεός Ἰάμβλιχος ἐμφριδῶς διαμάχομαι ὁ λόγος , ὁ ἀεί εἰμί ἀγαθός καί ὁ γένος ὁ εἰμί καί ὁ ἰδέα ἀποφαίνω καί ἐπί ἄκρος ὁ νοητός οὐσία ἱδρύω αὐτός πρῶτος μετέχω ὁ εἷς . οὗτος δέ μαρτυρέω καί ὁ ἐν Παρμενίδης γράφω περί ὁ εἷς εἰμί καί ὁ ἐν σοφιστής · καί γάρ ἐκεῖ πρό ὁ ὅλος τάσσω ὁ εἷς εἰμί καί πρό ὁ πᾶς ὁ νοητός , καίτοι καί ὁ ὅλος νοητός εἰμί καί ὁ πᾶς . ἀλλά ἐνταῦθα γε σαφῶς ὁ παράδειγμα ἀεί εἰμί ὁ Πλάτων προσαγορεύω καί ὅλος καί παντελῶς · οὗτος μέν οὖν αὐτόθεν · παντελής γάρ αὐτός καλέω ζῷον καί ὅλος [ δέ ] , ὅταν λέγω [ 30C ] · οὖον δέ εἰμί ὁ ἄλλος ζῷον μόριον καί ἐν καί ὁ γένος . ὥστε εἰμί ὁ παράδειγμα ὅλος καί παντελῶς , ὁ δέ πρῶτος εἰμί ὑπέρ ὁ ὅλος καί πᾶς , οὐ εἄν εἰμί ὁ παράδειγμα αὐτός ἐκεῖνος ὁ εἰμί . μήποτε οὖν ἀγαθός λέγω εἰμί μέν τις τοιοῦτος ὁ εἰμί τάξις , οἷος ὁ θεός ἐκεῖνος παραδίδωμι καί οἷος ὁ Πλάτων ἐν ἄλλος θεωρέω , νῦν δέ ἅπας ὁ αἰώνιος κόσμος οὕτως ἐπονομάζω . καί θαυμαστός οὐδείς · καί γάρ ὁ νοητός ποτέ μέν κατά πᾶς φέρω ὁ ἀειδής καί ἀόρατος φύσις , ὥσπερ ὅταν καί ὁ ψυχή νοητός λέγω , ὡς ὁ ἐν Φαίδων [ 80AB ] Σωκράτης , ποτέ δέ κατά ὁ ἀγαθός ἅπας ὁ ψυχικός οὐσία , ὡς ὁ ἐν πολιτεία [ VI 509BDE ] δηλόω διαίρεσις , ποτέ γε μήv κατά ὁ πρῶτος ὁ εἰμί τριάς , ὡς μικρός ὕστερος ὁ Τίμαιος αποκαλώ [ 28A ] . καί ὁ εἰμί οὖν ὁ αὐτός τρόπος ἐν σοφιστής μέν ὁ ὁ εἷς εἰμί δηλόω τάξις , ἐνταῦθα δέ ὁ αἰώνιος σύμπας κόσμος · ἐπεί ὅτι γε ὁ εἰμί ὁ πρῶτος εἰμί ὁ ἄκρος εἰμί ὁ νοητός πλάτος καί ὁ μονή ὁ εἰμί ἅπας , δῆλος ·