proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0269.2
ἐν τοῖς αἰσθητοῖς μελωδουμένων οὐδὲν θαυμαστόν · οὐ γὰρ ἀνάγκη τρεῖς εἶναι μόνας ἁρμονίας , ἀλλὰ τοσαῦται κατελήφθησαν ἐν τοῖς αἰσθήσει συμμετροῖς , εἶναι δὲ τινὰς καὶ κρείττους τούτων οὐκ ἀδύνατον , οὔδὲ τούτων ἐκ διαιρέσεως ληφθέντων τῶν τριῶν γενῶν , ἀλλ’ ἐκ πείρας καὶ αἰσθήσεως , ὅπου καὶ ταύτας δυνατόν καὶ ἐπ’ ἐκείνων λαμβάνειν μέχρι τῶν γραμμικῶν καὶ μέχρι τῶν ἐπιπέδων , τὰς δύο μεσότητας ἐμβαλλούσας ἐπὶ μόνου τοῦ πρώτου διπλασίου καὶ τριπλασίου ἢ καὶ ἐπὶ τῶν ἐξῆς , καὶ δύο καὶ ἐπ’ ἐκείνων κύκλους ποιούσας καὶ ὅπου μὲν τὸν ἔντος διχῇ μόνον σχίζοντας ( δύο γὰρ αἱ διαστάσεις ) , ὅπου δὲ τετραχῇ ( τοσαῦται γὰρ τῶν πέντε ὅρων , ὥστε ὅπου μὲν ἕνα γίγνεσθαι καὶ τρεῖς , ὅπου δὲ ἕνα καὶ πέντε , καθάπερ ἐπὶ τῶν ἐγκοσμίων αὐτὸς ἕνα καὶ ἑπτά ἐποίησε ) . κατὰ πάντα ἄρα δυνατόν τὰς ψυχὰς ἐκείνας διαφερούσας εἶναι τῶν ἐγκοσμίων , καὶ κατὰ τὴν μεσότητα καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν κύκλων , καὶ οἱ τοῦ Πλάτωνος λόγοι τὸ κοινὸν καὶ διατείνον ἔχουσιν ἐπὶ πᾶσαν τὴν ψυχικὴν οὐσίαν , ἀναβαινόντων ἡμῶν ἀπὸ τῆς εἰς τοὺς στερεοὺς ἀριθμοὺς προελθούσης ψυχογονίας εἰς τὴν ταύτης ἀπλουστέραν τὴν μέχρι τῶν ἐπιπέδων , καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς τὴν μέχρι τῶν γραμμικῶν , καὶ τρεῖς ψυχογονίας ποιούντων τοῖς τρισὶ γένεσι τῶν ψυχῶν συνφθοῦς · οὐ γὰρ ἀμέσως ἀπὸ τῆς ἀμερίστου παντελῶς οὐσίας ἐστὶν ἡ πρόοδος εἰς τὴν κατὰ πάντας ἀριθμοὺς μερισθεῖσαν , ἀλλὰ κένταῦθα διὰ τῶν μέσων ἡ πρόοδος ὡς κἄπι τῶν ἄλλων ἀπάντων . εἰ δὲ ταῦτα , θαυμαστὸν οὐδὲν καὶ τὰς μερικὰς ψυχάς , ἐν αἷς τὸ μεριστὸν αὐτόθεν ὑπάρχει , τὸ δὲ ἀμεριστὸν διὰ μέσων ἄλλων τῶν πρὸ αὐτῶν εἰς νόας ἀνημένων , τὰς διαιρέσεις εἰς πλεῖο γενομένας ποιῆσαι πρὸς τῷ μεριστῷ , καὶ ταύτας εἶναι πλεόν ἢ πρὸς τῷ ἀμερεῖ , λέγω δὲ οἷον τοὺς ἐποχόδους διηρησθαι ταῖς ἀποτομαῖς καὶ τοῖς λείμμασι , καὶ ταύτῃ τὸ διατονικὸν ἐν αὐταῖς εἶναι σύνδυο διαστημάτων ,
Lemmas: ἐν ὁ αἰσθητός μελῳδέω οὐδείς θαυμαστός · οὖον γάρ ἀνάγκη τρεῖς εἰμί μόνος ἁρμονία , ἀλλά τοσοῦτος καταλαμβάνω ἐν ὁ αἴσθησις σύμμετρος , εἰμί δέ τις καί ἀγαθός οὗτος οὐ ἀδύνατος , οὐδέ οὗτος ἐκ διαίρεσις λαμβάνω ὁ τρεῖς γένος , ἀλλά ἐκ πείρω καί αἴσθησις , ὅπου καί οὗτος δυνατός καί ἐπί ἐκεῖνος λαμβάνω μέχρι ὁ γραμμικός καί μέχρι ὁ ἐπίπεδος , ὁ δύο μεσότης ἐμβάλλω ἐπί μόνος ὁ πρῶτος διπλάσιος καί τριπλάσιος ἢ καί ἐπί ὁ ἑξῆς , καί δύο καί ἐπί ἐκεῖνος κύκλος ποιέω καί ὅπου μέν ὁ ἔντεα διχή μόνος σχίζω ( δύο γάρ ὁ διάστασις ) , ὅπου δέ τετραχῇ ( τοσοῦτος γάρ ὁ πέντε ὁράω , ὥστε ὅπου μέν εἷς γίγνομαι καί τρεῖς , ὅπου δέ εἷς καί πέντε , καθάπερ ἐπί ὁ ἐγκόσμιος αὐτός εἷς καί ἑπτά ποιέω ) . κατά πᾶς ἄρα δυνατός ὁ ψυχή ἐκεῖνος διαφέρω εἰμί ὁ ἐγκόσμιος , καί κατά ὁ μεσότης καί κατά ὁ πλῆθος ὁ κύκλος , καί ὁ ὁ Πλάτων λόγος ὁ κοινός καί διατείνω ἔχω ἐπί πᾶς ὁ ψυχικός οὐσία , ἀναβαίνω ἐγώ ἀπό ὁ εἰς ὁ στερεός ἀριθμός προέρχομαι ψυχογονία εἰς ὁ οὗτος απλουστερος ὁ μέχρι ὁ ἐπίπεδος , καί ἀπό οὗτος εἰς ὁ μέχρι ὁ γραμμικός , καί τρεῖς ψυχογονία ποιέω ὁ τρεῖς γένεσις ὁ Ψυχή συνφθοῦς · οὖον γάρ ἀμέσως ἀπό ὁ ἀμέριστος παντελῶς οὐσία εἰμί ὁ πρόοδος εἰς ὁ κατά πᾶς ἀριθμός μερίζω , ἀλλά κένταῦθα διά ὁ μέσος ὁ πρόοδος ὡς ἄπις ὁ ἄλλος ἀπαντάω . εἰμί δέ οὗτος , θαυμαστός οὐδείς καί ὁ μερικός Ψυχή , ἐν ὅς ὁ μεριστός αὐτόθεν ὑπάρχω , ὁ δέ ἀμέριστος διά μέσος ἄλλος ὁ πρό αὐτός εἰς νόος ἀνάπτω , ὁ διαίρεσις εἰς Πλειός γίγνομαι ποιέω πρός ὁ μεριστός , καί οὗτος εἰμί πλέω ἢ πρός ὁ ἀμερής , λέγω δέ οἷος ὁ ἔποχος διαιρέω ὁ ἀποτομή καί ὁ λεῖμμα , καί οὗτος ὁ διατονικός ἐν αὐτός εἰμί σύνδυο διάστημα ,