proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0221.2
εἶναι τοὺς λόγους ἔφαμεν , οἰκείως αὐτοὺς πρὸς τὴν δημι-ουργικὴν πρόνοιαν ἐκλαμβάνειν . εἰ δὴ οἱ λόγοι οὗτοι νοή-σεις εἰσίν , αἱ δὲ νοήσεις αὗται ποιήσεις , τί ἂν φάιμεν ἀπὸ τῆς πρωτίστης ἐπιβολῆς τῶν δημιουργῶν εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἐγκοσμίων θεῶν ποιεῖν ; ἢ δῆλον , ὅτι ταύτην αὐτοῦ τὴν ἐνέργειαν ἐκθεωτικὴν ἑροῦμεν · μία γὰρ αὕτη νόησις ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ προϊοῦσα θεία πρωτίστη καὶ ἀπλουστάτη , πάντας ἐκθεοὺ τοὺς δεχομένους αὐτὴν καὶ ποιεῖ θεοὺς δημιουργικούς , θεοὺς μεδεκτούς , θεοὺς ἀφανεῖς ἄμα καὶ ἐμφανεῖς · τοῦτο γὰρ ἤν , ὥσπερ εἴρηται , τὸ θεοὺς εἶναι θεῶν · οὔτε γὰρ τὸ θεοὺ μόνον αὐτοὺς οἰκείως ( οὐ γὰρ εἰσὶν ἀφανεῖς ) , οὔτε τὸ θεοὺ δις ῥηθέν , ὡς ἂν εἴ τις φαίη θεοὶ καὶ θεοί · πᾶς γὰρ ὁ τοιοῦτος δεσμὸς μεμηχανημένος ἐστὶ καὶ ἀλλότριος τῆς θείας ἐνώσεως . εἴρηται μὲν οὖν καὶ ταῦτα μετρίως . δεῖ δὲ μηδὲ ἐκεῖνον ἀπεῖναι τὸν λόγον , τὸν τὰς ἐξηγήσεις εἰς μίαν ἄγοντα συμφωνίαν , ὅτι πᾶς ἐγκόσμιος θεὸς ἔχει μὲν καὶ ζῶον ἐξηρημένον , καθ’ ὃ δὴ καλεῖται ἐγκόσμιος , ἔχει δὲ καὶ ψυχὴν θείαν , ἡ διοικεῖ τὸ ἐξημένον ὄγκμα αὐτῆς , ἔχει δὲ καὶ νοῦν ἄυλον καὶ χωρι-στόν , καθ’ ὃν ἡνωται πρὸς τὸ νοητόν , ἵνα καὶ μιμῆται τὸν κόσμον , ἐν ᾧ πάντα ταῦτά ἐστι , καὶ τῷ μὲν ζῷῳ τοῦ αἰσθη-τοῦ μέρος ἢ , τῷ δὲ νῷ τῆς νοητῆς οὐσίας , τῇ δὲ ψυχῇ συνάπτῃ τὴν ἀμέριστον ἐν αὐτῷ ζωὴν πρὸς τὴν περὶ τὸ σῶμα μεριστήν . τριπλῆς δὲ οὐσίας τοιαύτης ἐν ἑκάστῳ συστά-σεως οὔτε πρὸς τοὺς νοῦς ὁ Πλάτων ἐνταῦθα παραδίδωσι λέγοντα τὸν δημιουργόν ( ἀνεκφρόλητοι γὰρ εἰσιν οἱ νόες τοῦ θείου νοῦ καὶ ἀγέννητοι παντελῶς · ἢ γοῦν ψυχὴ πρώτη τῶν γενομένων ἐστὶ , μικρὸν δὲ ὕστερον ἔρει [ 41B ] πρὸς αὐτοὺς τὸ ἐπεὶπερ ἐγένεσθε ) , οὔτε πρὸς τὰ ζῷα μόνα τὰ ἐξημένα τῶν ψυχῶν ( ἐκεῖνα γὰρ ἄλλων ἐστὶ καὶ οὐ πέ-φυκεν ἀμέσως τῆς μιᾶς δημιουργικῆς ἀπολαύειν νοήσεως ) , οὔτε πρὸς τὰς ψυχὰς καθ’ αὐτάς ( αὗται γὰρ ἀθάνατοι
Lemmas: εἰμί ὁ λόγος φημί , οἰκεῖος αὐτός πρός ὁ δημιουργικός πρόνοια ἐκλαμβάνω . εἰμί δή ὁ λόγος οὗτος νοέω εἰμί , ὁ δέ νοέω οὗτος ποιέω , τίς εἄν φημί ἀπό ὁ πρῶτος ἐπιβολεύς ὁ δημιουργός εἰς ὁ πλῆθος ὁ ἐγκόσμιος θεός ποιέω ; ἢ δῆλος , ὅτι οὗτος αὐτός ὁ ἐνέργεια ἐκθεωτικός εἴρω · εἷς γάρ οὗτος νόησις ἀπό ὁ δημιουργός πρόειμι θεῖος πρῶτος καί απλός , πᾶς ἐκθεόω ὁ δέχομαι αὐτός καί ποιέω θεός δημιουργικός , θεός μεδεκτούς , θεός ἀφανής ἄμη καί ἐμφαίνω · οὗτος γάρ ἐάν , ὥσπερ εἴρω , ὁ θεός εἰμί θεός · οὔτε γάρ ὁ θεός μόνος αὐτός οἰκεῖος ( οὖον γάρ εἰμί ἀφανής ) , οὔτε ὁ θεός δις εἴρω , ὡς εἄν εἰμί τις φημί θεός καί θεός · πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος δεσμός μηχανάομαι εἰμί καί ἀλλότριος ὁ θεῖος ένωση . εἴρω μέν οὖν καί οὗτος μέτριος . δεῖ δέ μηδέ ἐκεῖνος ἄπειμι ὁ λόγος , ὁ ὁ ἐξήγησις εἰς εἷς ἄγω συμφωνία , ὅτι πᾶς ἐγκόσμιος θεός ἔχω μέν καί ζῷον ἐξαιρέω , κατά ὅς δή καλέω ἐγκόσμιος , ἔχω δέ καί ψυχή θεῖος , ὁ διοικέω ὁ ἐξάπτω ὄγκμα αὐτός , ἔχω δέ καί νόος ἄυλος καί χωριστός , κατά ὅς ἑνόω πρός ὁ νοητός , ἵνα καί μιμέομαι ὁ κόσμος , ἐν ὅς πᾶς οὗτος εἰμί , καί ὁ μέν ζῷον ὁ αἰσθητός μέρος ἢ , ὁ δέ νάω ὁ νοητός οὐσία , ὁ δέ Ψυχή συνάπτω ὁ ἀμέριστος ἐν αὐτός ζωή πρός ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός . τριπλόος δέ οὐσία τοιοῦτος ἐν ἕκαστος σύσταση οὔτε πρός ὁ νόος ὁ Πλάτων ἐνταῦθα παραδίδωμι λέγω ὁ δημιουργός ( ανεκφρολητω γάρ εἰμί ὁ νόος ὁ θεῖον νόος καί ἀγέννητος παντελῶς · ἢ γοῦν ψυχή πρῶτος ὁ γίγνομαι εἰμί , μικρός δέ ὕστερος ἔρομαι [ 41B ] πρός αὐτός ὁ ἐπεί γίγνομαι ) , οὔτε πρός ὁ ζῷον μόνος ὁ ἐξάπτω ὁ Ψυχή ( ἐκεῖνος γάρ ἄλλος εἰμί καί οὖον φύω ἀμέσως ὁ εἷς δημιουργικός ἀπολαύω νόησις ) , οὔτε πρός ὁ ψυχή κατά αὐτός ( οὗτος γάρ ἀθάνατος