proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0029.2
ὅλως ἀριθμὸν οὐ προϋπάρχοντος , ἵνα καὶ ἐνώσεως αἴτιος ἢ τοῖς πολλοῖς νοητοῖς ; ἢ καὶ τοῦτο μὲν ἀληθές , ἡμεῖς γέ φαμεν , ἵνα ἑαυτῷ πρὸ τῶν αἰωνίων παρέχῃ τὸ μόνιμον καὶ τὸ ὅλον ( τοῦτο γὰρ τὸ ἐν ἐνὶ μένειν ) , τὴν ὅλην ὁμοῦ παροῦσαν καὶ τὴν αὐτὴν ὑπάρχειν καὶ ἀνεξάλλακτον . ἕκαστον γοῦν τῶν θείων ἀφ’ ἑαυτοῦ ἄρχεται τῆς ἐνεργείας , ὡς καὶ ὁ αἰὼν ἑαυτὸν ἐδράζει πρὸ τῶν αἰωνίων ἐν τῷ ἐνὶ καὶ συνῆχε ὡσαύτως · ὥστε οὐχὶ τὸ ὂν ἐστιν , ὡς φησὶ Στράτων ὁ φυσικός , τὸ τῆς διαμονῆς αἴτιον , ἀλλ’ ὁ αἰὼν , καὶ διαμονῆς οὐ γιγνομένης ἀεὶ , ἀλλ’ ἐν ἐνὶ οὕσης ἀνεξάλλακτως , ὡς εἶπεν ὁ Τίμαιος . εἰ δὲ ὁ αἰὼν δυάδα ἐμφαίνει , κἂν πολλάκις αὐτὸ κρύπτειν σπουδάζωμεν ( τὸ γὰρ ἀεὶ τῷ ὄντι συνάπτεται κατὰ ταὐτὸν καὶ ἐστιν αἰὼν ὁ ἀεὶ ὤν ) , δοκεῖν ἔχειν τὴν μονάδα τοῦ ὄντος πρὸ αὐτοῦ καὶ τὸ ἐν ὃν καὶ μένειν ἐν τούτῳ τῷ ἐνί , ὡς ἔπετο περὶ τούτου τοῦ ἑνὸς καὶ ὁ ἡμέτερος καθηγημόν , ἵνα καὶ αὐτὸς ἐν ἢ πρὸ τῆς δυάδος , ἵνα τοῦ ἑνὸς μὴ ἀφριστάμενος , καὶ ἢ μὲν ἐν αὐτῷ προεμφαίνουσα τὸ πλήθος δυὰς ἐνίσχεται τῷ ἐνὶ ὄντι , ἐν ᾧ μένει ὁ αἰὼν , τὸ δὲ πλήθος τῶν νοητῶν αὐτῷ τῷ αἰῶνι περιέχοντι αὐτῶν καὶ συνέχοντι πάσας ἐξηρημένως καὶ ἐνιαίως τὰς ἀκρότητας · ὅτι γὰρ ἢ τοῦ ὄντος ἑνὸς καὶ ἢ τοῦ αἰῶνος ἐννοία διαφέρουσι , δῆλον · τὸ γὰρ ἀεὶ εἶναι καὶ τὸ ἀπλῶς εἶναι πάντως ἕτερον . εἰ τι γοῦν ἀεὶ ἐστι , τοῦτο καὶ ἐστιν · οὐκ ἀνάπαλιν δὲ εἰ τι ἐστι , τοῦτο καὶ ἀεὶ ἐστιν · ὅλικότερον ἄρα καὶ γενικώτερον τοῦ ἀεὶ εἶναι τὸ εἶναι καὶ διὰ ταῦτα ἐγγυτέρω τοῦ πάντων αἰτίου καὶ τῶν ὄντων καὶ τῶν ἐνάδων τῶν ἐν τοῖς οὖσι καὶ αὐτῆς τῆς γενέσεως καὶ τῆς ὕλης . τρία οὖν ταῦτά ἐστιν ἐξῆς · τὸ ἐν ὃν ὡς μονὰς τῶν ὄντων , ὁ αἰὼν ὡς δυὰς μετὰ τοῦ εἶναι τὸ ἀεὶ ἔχουσα , τὸ αἰώνιον μετέχον καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ ἀεὶ καὶ οὐ τὸ πρῶτον ἀεὶ ὂν ὡς αἰὼν . καὶ τὸ μὲν ἐν ὃν τοῦ εἶναι μόνως αἴτιον πᾶσι τοῖς ὁπωσοῦν *** εἴτε ὄντως εἴτε οὐκ ὄντως , ὁ δὲ
Lemmas: ὅλως ἀριθμός οὖον προυπάρχω , ἵνα καί ένωση αἴτιος ἢ ὁ πολύς νοητός ; ἢ καί οὗτος μέν ἀληθής , ἐγώ γε φημί , ἵνα ἑαυτοῦ πρό ὁ αἰώνιος παρέχω ὁ μόνιμος καί ὁ ὅλος ( οὗτος γάρ ὁ ἐν ἐν μένω ) , ὁ ὅλος ὁμοῦ πάρειμι καί ὁ αὐτός ὑπάρχω καί ἀνεξάλλακτος . ἕκαστος γοῦν ὁ θεῖον ἀπό ἑαυτοῦ ἄρχω ὁ ἐνέργεια , ὡς καί ὁ αἰών ἑαυτοῦ εδράζω πρό ὁ αἰώνιος ἐν ὁ ἐν καί συνάγω ὡσαύτως · ὥστε οὐ ὁ εἰμί εἰμί , ὡς φημί Στράτων ὁ φυσικός , ὁ ὁ διαμονή αἴτιος , ἀλλά ὁ αἰών , καί διαμονή οὖον γίγνομαι ἀεί , ἀλλά ἐν ἐν ὗσις ἀνεξάλλακτος , ὡς εἶπον ὁ Τίμαιος . εἰμί δέ ὁ αἰών δυάς ἐμφαίνω , κἀν πολλάκις αὐτός κρύπτω σπουδάζω ( ὁ γάρ ἀεί ὁ εἰμί συνάπτω κατά αὐτός καί εἰμί αἰών ὁ ἀεί εἰμί ) , δοκέω ἔχω ὁ μόνος ὁ εἰμί πρό αὐτός καί ὁ ἐν ὅς καί μένω ἐν οὗτος ὁ ἐν , ὡς ἕπω περί οὗτος ὁ εἷς καί ὁ ἡμέτερος καθηγέομαι , ἵνα καί αὐτός ἐν ἢ πρό ὁ δυάς , ἵνα ὁ εἷς μή ἀφρίζω , καί ἢ μέν ἐν αὐτός προεμφαίνω ὁ πλήθος δυάς ἐνίσχω ὁ ἐν εἰμί , ἐν ὅς μένω ὁ αἰών , ὁ δέ πλήθος ὁ νοητός αὐτός ὁ αἰών περιέχω αὐτός καί συνέχω πᾶς ἐξῃρημένως καί ενιαίως ὁ ἀκρότης · ὅτι γάρ ἢ ὁ εἰμί εἷς καί ἢ ὁ αἰών ἔννοια διαφέρω , δῆλος · ὁ γάρ ἀεί εἰμί καί ὁ ἀπλόος εἰμί πάντως ἕτερος . εἰμί τίς γοῦν ἀεί εἰμί , οὗτος καί εἰμί · οὐ ἀνάπαλιν δέ εἰμί τίς εἰμί , οὗτος καί ἀεί εἰμί · ὁλικός ἄρα καί γενικός ὁ ἀεί εἰμί ὁ εἰμί καί διά οὗτος ἐγγυτέρω ὁ πᾶς αἴτιος καί ὁ εἰμί καί ὁ ἐνᾴδω ὁ ἐν ὁ εἰμί καί αὐτός ὁ γένεσις καί ὁ ὕλη . τρεῖς οὖν οὗτος εἰμί ἑξῆς · ὁ ἐν ὅς ὡς μονή ὁ εἰμί , ὁ αἰών ὡς δυάς μετά ὁ εἰμί ὁ ἀεί ἔχω , ὁ αἰώνιος μετέχω καί ὁ εἰμί καί ὁ ἀεί καί οὖον ὁ πρῶτος ἀεί εἰμί ὡς αἰών . καί ὁ μέν ἐν ὅς ὁ εἰμί μόνος αἴτιος πᾶς ὁ ὁπωσοῦν *** εἴτε εἰμί εἴτε οὐ εἰμί , ὁ δέ