proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0298.2
καὶ διαφέρετον ψυχὴ καὶ νοῦς — ἀλλὰ κατὰ πλεῖω ποιοῦνται τὴν τῶν νοουμένων ἀντίληψιν · δεῖ γὰρ ἐγγυτέρω τοῦ νοῦ ὁρῶνς τοῦ ἄμα πάντα νοοῦντος πλεῖω ἄμα νοεῖν · ἡ δὲ τοῦ παντὸς πρώτη τῶν καθ’ ἕν ἐστι νοουσῶν , ὁ καὶ ἐποίησεν αὐτὴν ἐγκόσμιον · ταύτῃ γοῦν διestάσιν αἱ ἐγκόσμιαι πᾶσαι τῶν ὑπερκοσμιῶν · νοοῦσα δ’ οὖν καθ’ ἕν ἔχει τὴν ἀποκατάστασιν κατὰ τὸν ὅλον χρόνον τὸν περιέχοντα τὴν τοῦ θείου γεννητοῦ περίοδον , καὶ κατ’ ἐκεῖνο μὲν ὑφεῖται τῶν ὑπερκοσμιῶν ψυχῶν , κατὰ δὲ τοῦτο πασῶν ὑπερέχει τῶν ἐγκοσμιῶν · πᾶσαι γὰρ ἐν μέρει τοῦ ἑνὸς ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ τὰς ἀποκαταστάσεις ἔχουσιν , ἄτε καὶ μερικώτερα ἀνελίττουσαι , ἡ δὲ νοερὰ τοῦ ἑνὸς νοητοῦ κόσμου νοοῦσα καὶ ἐκπεριουσοῦ τῷ ὅλῳ χρόνῳ συμπεραίνει τὴν ἑαυτῆς περίοδον · δεῖ γὰρ κόσμου ψυχὴν ὁρῶνς τὸ κοσμικὸν αὐτῆς ὅλον νοητὸν ἀνελίττειν καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τὸν τέλειον ἀριθμὸν τῆς κοσμικῆς περιόδου ποιείσθαι τὴν νοητικὴν ἑαυτῆς ἀποκατάστασιν , καθ’ ὃν ποιεῖται καὶ τὴν σωματικὴν ὅλην περίοδον · μιμεῖται γὰρ τοῦτο τὸ πᾶν τὴν ἀφανῆ περίοδον ἐκείνης διὰ τῆς οἰκείας σωματικῆς ἀνακυλήσεως καὶ συνυποκαθίσταται τοπικῶς τῇ ἀποκαταστάσει τῇ ἐκείνης , ἥν ποιεῖται νοητικῶς , καὶ τοῦτ’ ἐστὶ τὸ ἐξαίρετον τῆς κοσμικῆς ψυχῆς , ὁ καὶ ὁ Πλάτων ἀπέφηνεν ἐν τούτοις τοῖς παρέπεσθαι δυναμένοις . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὕτωσι διηρθρωμένως ἀκουσόμεθα . πάλιν δὲ ζητητέον , τίς ἐποίησεν ἐν τῇ ψυχῇ μεταβατικὴν κίνησιν καὶ νόησιν μὴ μένουσαν ὡς τὴν τοῦ νοῦ καὶ χρόνον ἀντὶ αἰῶνος · καὶ λεκτέον , ὅτι ὡς τὴν οὐσίαν ἔχει μεριστήν , οὕτω καὶ τὴν ζωὴν αὐτὴν ἔχει οὐ μίαν , ἀλλὰ συνδηρημένην τῇ οὐσίᾳ , καὶ τὴν νόησιν ὡσαύτως · οὐσιωμένη γὰρ ἐστιν ἀντὶ οὐσίας καὶ ἐζωωμένη ἀντὶ ζωῆς καὶ νενοημένη ἀντὶ νοῦ , μετέχουσα τούτων πρώτως ὡς πρὸ ψυχῆς ὄντων . ἐκεῖ μὲν οὖν ἡ οὐσία μία καὶ ἡ ζωή , καὶ ἡ νόησις τῆς οὐσίας ἀμερὴς ὡς ἡ οὐσία καὶ ἐφαρμόζουσα πρὸς αὐτὴν οὐκ ἔχει μεταβάσειν ὡς σημείω σημείον · ἡ δὲ τῆς ψυχῆς ζωὴ καὶ
Lemmas: καί διαφέρω ψυχή καί νόος — ἀλλά κατά πλείων ποιέω ὁ ὁ νοέω ἀντίληψις · δεῖ γάρ ἐγγυτέρω ὁ νόος ὁράω ὁ ἄμη πᾶς νοέω πλείων ἄμη νοέω · ὁ δέ ὁ πᾶς πρῶτος ὁ κατά εἷς εἰμί νοέω , ὁ καί ποιέω αὐτός ἐγκόσμιον · οὗτος γοῦν διestάσιν ὁ ἐγκόσμιος πᾶς ὁ υπερκόσμιος · νοέω δέ οὖν κατά εἷς ἔχω ὁ ἀποκατάστασις κατά ὁ ὅλος χρόνος ὁ περιέχω ὁ ὁ θεῖον γεννητής περίοδος , καί κατά ἐκεῖνος μέν ὑφάω ὁ υπερκόσμιος Ψυχή , κατά δέ οὗτος πᾶς ὑπερέχω ὁ εγκόσμιος · πᾶς γάρ ἐν μέρος ὁ εἷς ἐν ὁ πᾶς χρόνος ὁ ἀποκατάστασις ἔχω , αὔγ-ασμα καί μερικός ἀνελίσσω , ὁ δέ νοερός ὁ εἷς νοητός κόσμος νοέω καί εκπεριουσον ὁ ὅλος χρόνος συμπεραίνω ὁ ἑαυτοῦ περίοδος · δεῖ γάρ κόσμος ψυχή ὁράω ὁ κοσμικός αὐτός ὅλος νοητός ἀνελίσσω καί διά οὗτος κατά ὁ τέλειος ἀριθμός ὁ κοσμικός περίοδος ποιέω ὁ νοητικός ἑαυτοῦ ἀποκατάστασις , κατά ὅς ποιέω καί ὁ σωματικός ὅλος περίοδος · μιμέομαι γάρ οὗτος ὁ πᾶς ὁ ἀφανής περίοδος ἐκεῖνος διά ὁ οἰκεῖος σωματικός ανακυλησις καί συνυποκαθιστημι τοπικός ὁ ἀποκατάστασις ὁ ἐκεῖνος , ὅς ποιέω νοητικός , καί οὗτος εἰμί ὁ ἐξαίρω ὁ κοσμικός Ψυχή , ὁ καί ὁ Πλάτων ἀποφαίνω ἐν οὗτος ὁ παρέπομαι δύναμαι . ἀλλά οὗτος μέν οὕτως διηρθρωμένως ἀκούω . πάλιν δέ ζητητέος , τίς ποιέω ἐν ὁ Ψυχή μεταβατικός κίνησις καί νόησις μή Μένων ὡς ὁ ὁ νόος καί χρόνος ἀντί αἰών · καί λεκτέος , ὅτι ὡς ὁ οὐσία ἔχω μεριστός , οὗτος καί ὁ ζωή αὐτός ἔχω οὖον εἷς , ἀλλά συνδέρω ὁ οὐσία , καί ὁ νόησις ὡσαύτως · οὐσιόω γάρ εἰμί ἀντί οὐσία καί ζωόω ἀντί ζωή καί νοέω ἀντί νόος , μετέχω οὗτος πρῶτος ὡς πρό Ψυχή εἰμί . ἐκεῖ μέν οὖν ὁ οὐσία εἷς καί ὁ ζωή , καί ὁ νόησις ὁ οὐσία ἀμερής ὡς ὁ οὐσία καί ἐφαρμόζω πρός αὐτός οὐ ἔχω μετάβασις ὡς σημεῖον σημεῖον · ὁ δέ ὁ Ψυχή ζωή καί