proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0163.2
ἡμῶν ἐπέβαλε Δομνῖνος ποιεῖσθαι τὴν ἐξήγησιν , <ὅς φησιν> γίγνεσθαι ποτὲ τῆς ἑρᾶς ἀναθυμιάσεως τοιαύτην σύστασιν , ὥστε ῥαδίως ὑπὸ τῆς ἡλιακῆς ἐξάπτεσθαι θερμότητος — ἐξαφθεῖσαν δὲ ταύτην φλέξαι πάντα τὸν ὑποκείμενον τῆς γῆς τόπον οὐδὲν θαυμαστόν — καὶ φλέξασαν ἐκπτύωσιν ἐργάσασθαι τοιαύτην , οἷαν φησιν ὁ μῦθος , καὶ ἐργασαμένην ἀποσβῆναι καὶ ἀφανῆ γενέσθαι . τὸ μὲν οὖν ἀπὸ ἡλίου τὴν ἐξαφιν γεγονέναι τοῦ παιδὸς Ἡλίου κεκλῆσθαι τὸν Φαέθοντα τοῖς μυθοπλάστοις αἴτιον , ἄφρενα μὲν διὰ τὸ δραστήριον τῆς τοῦ πυρὸς δυνάμεως , ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ πῦρ ἄφρεν εἶναι θασί καλεῖν , ὥσπερ Θῆλυ τὴν γῆν , καὶ ταύτην μὲν ὕλην , ἐκεῖνο δὲ εἶδος . τὸ δὲ μὴ κατὰ παραλλήλου τοῦ αὐτοῦ τῷ ἡλίῳ γίγνεσθαι τὴν τοιαύτην ἀναθυμίαν τοῦ φάναι μὴ κατὰ τὴν τοῦ πατρὸς ὁδὸν ἐλαύνειν τὸ ἅρμα , τὴν δὲ περὶ γῆν τοῦ νέφους διάλυσιν πτώσιν τοῦ Φαέθοντος , τὴν δὲ ἀπόσβεσιν ἀπὸ τοῦ Διὸς κεραύνωσιν , τὴν δὲ τῶν ὑετῶν ἐπ’ αὐτῇ φοράν — καὶ γὰρ τοῦτο τῶν γιγνομένων ἐπὶ ταῖς μεγάλαις ἐκπτύωσεσι — τῶν ἀδελφῶν θρήνον , [ τῶν ὑγρῶν ἀναθυμιάσεων , ] παρ’ ὧν καὶ οἱ θρηνοῦντες ὑγρὸν προχέουσι καὶ ἀναθυμιάσεις , ἡ τε ἑρᾶ καὶ ὑγρὰ , μίαν αἰτίαν ἔχουσι τὸν ἥλιον , προσῆκει δὲ τῇ μὲν τὸ Θῆλυ , τῇ δὲ τὸ ἄφρεν . αὐταὶ μὲν οὖν αἱ ἐπιβολαὶ φυσικώτεραι . δύναιτο δ’ ἂν τι καὶ ὀψιλότερον λέγειν ὁ μῦθος , ὅτι ἄρα ψυχαὶ μερικαὶ προἤλθον μὲν καὶ ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν ὅλων , ἐσπάρησαν δὲ περὶ τοὺς ἐγκοσμίους θεούς , ἵνα μὴ νοεραὶ μόνον ὦσι καὶ ἐφάπτωνται τῶν νοητῶν καὶ ἀναδύνωσι τῶν σωμάτων , ἀλλὰ καὶ ἐγκόσμιον ἔχωσι τὴν ὑπόστασιν , ὥσπερ αὐ αἱ θείαι τε καὶ δαιμόνιαι ψυχαὶ κατετάχθησαν ὑπὸ ἡγεμόνας δευτέρους , αἱ μὲν ὑπὸ τὴν θεότητα τῆς Γῆς , αἱ δὲ ὑπὸ Σελήνην , αἱ δὲ ὑπὸ Ἥλιον , αἱ δὲ ὑπὸ τὴν Διός , αἱ δὲ ὑπὸ τὴν Ἄρεος ἡγεμονίαν . διότι δὲ τὸ σπειρόμενον πανταχοῦ προσλαμβάνει τι καὶ ἀπὸ τῆς ἐκείνου φύσεως , ἐν ᾧ σπείρεται , τὰ μὲν ἐν γῇ σπαρέντα ἀπὸ
Lemmas: ἐγώ ἐπιβάλλω Δομνῖνος ποιέω ὁ ἐξήγησις , ὅς φημί γίγνομαι ποτέ ὁ Ἑρᾶς ἀναθυμίασις τοιοῦτος σύστασις , ὥστε ῥᾳδίως ὑπό ὁ ἡλιακός ἐξάπτω θερμότης — ἐξάπτω δέ οὗτος φλέγω πᾶς ὁ ὑπόκειμαι ὁ γῆ τόπος οὐδείς θαυμαστός — καί φλέγω ἐκπτύω ἐργάζομαι τοιοῦτος , οἷος φημί ὁ μῦθος , καί ἐργάζομαι ἀποσβέννυμι καί ἀφανής γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἀπό ἥλιος ὁ ἐξαφή γίγνομαι ὁ παῖς Ἡλίας καλέω ὁ Φαέθων ὁ μυθοπλαστέω αἴτιος , ἄφρενος μέν διά ὁ δραστήριος ὁ ὁ πυρός δύναμις , ἐπεί καί αὐτός ὁ πῦρ ἀφρός εἰμί θασίς καλέω , ὥσπερ Θῆλυς ὁ γῆ , καί οὗτος μέν ὕλη , ἐκεῖνος δέ εἶδος . ὁ δέ μή κατά παράλληλος ὁ αὐτός ὁ ἥλιος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἀναθυμιάω ὁ φαίνω μή κατά ὁ ὁ πατήρ ὁδός ἐλαύνω ὁ ἅρμα , ὁ δέ περί γῆ ὁ νέφος διάλυσις πτῶσις ὁ Φαέθων , ὁ δέ ἀπόσβεσις ἀπό ὁ Ζεύς κεραύνωσις , ὁ δέ ὁ ὑετός ἐπί αὐτός φορός — καί γάρ οὗτος ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ μέγας ἔκπτυσις — ὁ ἀδελφός θρῆνος , [ ὁ ὑγρός ἀναθυμίασις , ] παρά ὅς καί ὁ θρηνέω ὑγρός προχέω καί ἀναθυμίασις , ὁ τε ἐράω καί ὑγρός , εἷς αἴτιος ἔχω ὁ ἥλιος , προσήκω δέ ὁ μέν ὁ Θῆλυς , ὁ δέ ὁ ἀφρός . αὐτός μέν οὖν ὁ ἐπιβολή φυσικός . δύναμαι δέ εἄν τίς καί οψιλοτερος λέγω ὁ μῦθος , ὅτι ἄρα ψυχή μερικός προέρχομαι μέν καί ἀπό ὁ πατήρ ὁ ὅλος , σπείρω δέ περί ὁ εγκόσμιος θεός , ἵνα μή νοερός μόνος εἰμί καί ἐφάπτω ὁ νοητός καί ἀναδύνω ὁ σῶμα , ἀλλά καί ἐγκόσμιον ἔχω ὁ ὑπόστασις , ὥσπερ αὖος ὁ θεῖος τε καί δαιμόνιος ψυχή κατατάσσω ὑπό ἡγεμών δεύτερος , ὁ μέν ὑπό ὁ θεότης ὁ Γῆ , ὁ δέ ὑπό Σελήνη , ὁ δέ ὑπό Ἥλιος , ὁ δέ ὑπό ὁ Ζεύς , ὁ δέ ὑπό ὁ Ἄρης ἡγεμονία . διότι δέ ὁ σπείρω πανταχοῦ προσλαμβάνω τίς καί ἀπό ὁ ἐκεῖνος φύσις , ἐν ὅς σπείρω , ὁ μέν ἐν γῆ σπείρω ἀπό