proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0097.2
ὀρθόν , δεῖν ἂν τοὺς μὲν προνοία καὶ φρονήσει τὴν πόλιν σῴζειν , τοὺς δὲ ὑπουργία καὶ θητεία τὰς τοῦ βίου χρείας ἀποπληροῦν τοῖς σωτῆροι τῆς πολιτείας , ὥσπερ καὶ ἡ ἐν ἡμῖν φύσις πλάττουσα καὶ συνἔχουσα τὸ ὄργανον γαλήνην παρασκευάζει τῷ φρονούντι πρὸς τὰς αὐτῷ πρεπούσας ἐνεργείας . ἐν δὲ γε τῷ κόσμῳ ποίαν ἀντίδοσιν ἢ ποίον δή τινα μισθὸν εἰς τοὺς ἐν οὐρανῷ θεοὺς ἀπὸ τῶν θνητῶν ὁ λόγος ἔρει γίγνεσθαι ; μήποτε γὰρ ἴδια ταῦτα τῆς ἀνθρωπίνης ἐστὶν ἀσθενείας μὴ ἔχούσης τὸ αὐτάρκες , θεὸς δὲ πᾶς αὐτάρκης καὶ πρὸς τῷ αὐτάρχει διὰ τὸ μετὰ τῆς αὐτ-αρκείας ὑπέροπλῆρες πλησὼν μὲν τὰ ἐνδεέστερα τῶν ἀγαθῶν , εἰσδεχόμενος δὲ οὐδὲν ἀπ’ αὐτῶν . ἢ καὶ εἰ μηδὲν εἰσδέχοιτο τὸ θεῖον , ἄτε ἰκανὸν καὶ ἀνενδεές , ὅμως μισθούς τινας παρ’ ἡμῶν ἀπαιτεῖ καὶ ἀμοιβὰς τῆς εὐπολίας , τὴν ὁμολογίαν τῆς χάριτος καὶ τὴν ἐγνωμοσύνην , δι’ ἣν ἐπιστρέφομεν εἰς αὐτοὺς καὶ πληρούμεθα μειζόνων ἀγαθῶν · ἀγαθῶν γὰρ ὅν πάντα βούλεται εἰς αὐτὸ βλέπειν καὶ μεμνῆσθαι , ὅτι παρ’ αὐτοῦ πάντα καὶ δι’ αὐτό . τοῦτο γὰρ σῴζει καὶ τὰ μετ’ αὐτό , τὸ πρὸς τὴν θεῖαν αἰτίαν ἕκαστον ἀναρτᾶν . ἀλλ’ εἰ ταῦτα τοῦτον τὸν τρόπον ἀφερμηνεύοιμεν , εἰς ἐπιστροφὰς καὶ ὁμολογίας χάριτος τοὺς μισθούς ἀναπέμποντες , πῶς ἔτι συνάσεται ἡμῖν τὸ συνδιαιτᾶσθαι κοινῇ τοὺς θεοὺς καὶ ἀναλίσκειν τὸν τοιούτον μισθόν ; βέλτιον οὖν τὸν μὲν μισθὸν φυσικώτερον ἀκούειν · ἐπειδὴ γὰρ ἀπόρροια μὲν ἤκουσιν εἰς τὸν θνητὸν τόπον ἐκεῖθεν , ἀναθυμιάσεις δὲ ἐντεύθεν ἐκεῖσε κινούμεναι , καὶ διὰ τούτων ἡ περὶ τὰ θνητὰ δημιουργία συντελεῖται τῶν θεῶν , τὰς τοιαύτας μεταβολὰς τῶν γητίνων καὶ μεταβάσεις μισθὸν προσεῖπεν ἀπὸ τῆς ὅλης γῆς τῷ οὐρανῷ τελούμενον , ἵνα ἀνέκλειπτος ἡ γένεσις ἢ , τὴν δὲ κοινὴν δίαιταν τὴν μίαν σύμπνοιαν τῆς θείας δημιουργίας
Lemmas: ὀρθός , δήω εἄν ὁ μέν πρόνοια καί φρόνησις ὁ πόλις σῴζω , ὁ δέ ὑπουργία καί θητεία ὁ ὁ βίος χρεία ἀποπληρόω ὁ σωτήρ ὁ πολιτεία , ὥσπερ καί ὁ ἐν ἐγώ φύσις πλάσσω καί συνέχω ὁ ὄργανον γαλήνη παρασκευάζω ὁ φρονέω πρός ὁ αὐτός πρέπω ἐνέργεια . ἐν δέ γε ὁ κόσμος ποῖος ἀντίδοσις ἢ ποῖος δή τις μισθός εἰς ὁ ἐν οὐρανός θεός ἀπό ὁ θνητός ὁ λόγος ἔρομαι γίγνομαι ; μήποτε γάρ ἴδιος οὗτος ὁ ἀνθρώπινος εἰμί ἀσθένεια μή ἔχω ὁ αὐτάρκης , θεός δέ πᾶς αὐτάρκης καί πρός ὁ αὐταρχέω διά ὁ μετά ὁ αὐτάρκεια υπεροπληρης πίμπλημι μέν ὁ ἐνδεής ὁ ἀγαθός , εἰσδέχομαι δέ οὐδείς ἀπό αὐτός . ἢ καί εἰμί μηδείς εἰσδέχομαι ὁ θέω , αὔγ-ασμα ἱκανός καί ἀνενδεής , ὅμως μισθός τις παρά ἐγώ ἀπαιτέω καί ἀμοιβή ὁ ευπολις , ὁ ὁμολογία ὁ χάρις καί ὁ γνωμοσύνη , διά ὅς ἐπιστρέφω εἰς αὐτός καί πληρόω μείζων ἀγαθός · ἀγαθός γάρ ὅς πᾶς βούλομαι εἰς αὐτός βλέπω καί μιμνήσκω , ὅτι παρά αὐτός πᾶς καί διά αὐτός . οὗτος γάρ σῴζω καί ὁ μετά αὐτός , ὁ πρός ὁ θεῖος αἴτιος ἕκαστος ἀναρτάω . ἀλλά εἰμί οὗτος οὗτος ὁ τρόπος ἀφερμηνεύω , εἰς ἐπιστροφή καί ὁμολογία χάρις ὁ μισθός ἀναπέμπω , πῶς ἔτι συνᾴδω ἐγώ ὁ συνδιαιτάω κοινός ὁ θεός καί ἀναλίσκω ὁ τοιοῦτος μισθός ; ἀγαθός οὖν ὁ μέν μισθός φυσικός ἀκούω · ἐπεί γάρ ἀπόρροια μέν ἥκω εἰς ὁ θνητός τόπος ἐκεῖθεν , ἀναθυμίασις δέ ἐντεῦθεν ἐκεῖσε κινέω , καί διά οὗτος ὁ περί ὁ θνητός δημιουργία συντελέω ὁ θεός , ὁ τοιοῦτος μεταβολή ὁ γητιναω καί μετάβασις μισθός προσεῖπον ἀπό ὁ ὅλος γῆ ὁ οὐρανός τελέω , ἵνα ἀνέκλειπτος ὁ γένεσις ἢ , ὁ δέ κοινός δίαιτα ὁ εἷς σύμπνοια ὁ θεῖος δημιουργία