proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0253.2
τοῦ ὀχήματος ἀιδίου , ὡς ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ παρηγμένας , ταύτας δὲ ἐκτεινομένας καὶ μεριζομένας ποιεῖν τὴν ζωήν ταύτην , ἣν προσυφαίνοσιν οἱ νέοι θεοί , θνητὴν μὲν οὖσαν διότι τὸν μερισμὸν τοῦτον ἀποτίθεσθαι ποτε τὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον , ὅταν ἀποκαταστῇ τυχοῦσα καθάρσεως , πολυχρονιωτέραν δὲ τῆς τοῦ σώματος τούτου ζωῆς · καὶ διὰ τοῦτο τὴν ψυχὴν καὶ ἐν ᾍδου καὶ τοὺς βίους αἱρουμένην ἔχειν τὴν τοιαύτην ζωήν · κατὰ γὰρ αὐτὴν τὴν ὁπὴν προσλαμβάνει τὴν θνητὴν ταύτην ζωὴν ἀπὸ τῶν νέων θεῶν . εἰ οὖν ταῦτα κρατήσεις , τὴν μὲν ἀκρότητα τῆς ἀλόγου ζωῆς ὑφίστησιν ὁ δημιουργός , αὐτὴν δὲ οὐχ ὑφίστησιν , ἐπεὶ καὶ τοὺς δαίμονας ὑφίστας δῆλον ὅτι παρήγαγε καὶ ἐν ἐκείνοις ἄλογον ζωήν , ἀλλ’ οὐχὶ ταύτην , ἣν οἱ νέοι θεοὶ προσυφαίνουσιν ἡμῖν · οἰκεία γὰρ αὕτη τῶν εἰς γένεσιν πειπουσῶν ἐστὶ μόνον ψυχῶν · οἱ γὰρ οὖν θεοὶ καὶ τοῖς ὀχήμασι αὐτῶν λογοειδεῖς ἐλλάμπουσι ζωάς , αὐτοὶ νοερὰς ἔχοντες ψυχάς , δαίμονες δὲ οἱ κατὰ λόγον ἰδίως ἀφωρισμένοι καὶ ἀλόγοις χρώνται δυνάμεσι κρατοῦντες αὐτῶν , αἱ δὲ ἡμέτεραι ψυχαὶ πολλῷ πλέον ἔχουσι τὴν ἐν τῷ ὀχήματι ζωὴν ἄλογον οὖσαν ὡς πρὸς αὐτάς , πλεονάζουσι δὲ τῷ καὶ ἄλλην ἄλογον προσλαμβάνειν , ἔκτασιν οὖσαν τῆς ἐν τῷ πνεύματι ζωῆς , ἣν οἱ νέοι θεοὶ προσυφαίνουσι . πᾶν μὲν οὖν ἐκεῖνο ἀθάνατον , ὁ κατὰ μίμησιν ἔχουσι τῶν ὅλων , ἡ δὲ προσθήκη τῆς δευτέρας ἐστὶ θνητοειδής . ἡ δ’ οὖν ἐν ἐκείνῳ μία αἴσθησις καὶ ἀπαθὴς ἐν τῷ πνευματικῷ ὀχήματι μίαν αἰσθησιν ἀπογεννᾷ παθητικήν , αὕτη δὲ τὰς ἐν τῷ ὀστρεώδει σώματι πολλάς καὶ παθητικάς , καὶ ἡ ἐν ἐκείνῳ μία δύναμις ὁρεκτικὴ τὰς ἐν τῷ πνεύματι παρήγαγε πλείους ὁρεκτικὰς δυνάμεις , ἔχούσας τι χωριστὸν ἀπὸ τοῦ ὀστρεώδους σώματος καὶ παιδεύσεθαι δυνάμενας , αὐταὶ δὲ τὰς ἐν τῷδε τῷ σώματι τελευταίας καὶ ἐνύλους . ἐπειδὴ δὲ τὰ μέρη μετὰ τῶν ὅλων ἐνεργεῖ , πάντως καὶ οἱ θεοὶ πολλῷ πρότερόν εἰσιν αἴτιοι τῶν δευτεροργῶν τούτων δυνάμεων , καὶ αἱ τῶν ψυχῶν
Lemmas: ὁ ὄχημα ἀίδιος , ὡς ἀπό ὁ δημιουργός πάρειμι , οὗτος δέ ἐκτείνω καί μερίζω ποιέω ὁ ζωή οὗτος , ὅς προσυφαίνω ὁ νέος θεός , θνητός μέν εἰμί διότι ὁ μερισμός οὗτος ἀποτίθημι ποτός ὁ ψυχή ἀναγκαῖος , ὅταν ἀποκαθίστημι τυγχάνω κάθαρσις , πολυχρόνιος δέ ὁ ὁ σῶμα οὗτος ζωή · καί διά οὗτος ὁ ψυχή καί ἐν ᾍδης καί ὁ βίος αἱρέω ἔχω ὁ τοιοῦτος ζωή · κατά γάρ αὐτός ὁ ὀπή προσλαμβάνω ὁ θνητός οὗτος ζωή ἀπό ὁ νέος θεός . εἰμί οὖν οὗτος κρατέω , ὁ μέν ἀκρότης ὁ ἄλογος ζωή ὑφίστημι ὁ δημιουργός , αὐτός δέ οὐ ὑφίστημι , ἐπεί καί ὁ δαίμων ὑφίστημι δῆλος ὅτι παράγω καί ἐν ἐκεῖνος ἄλογος ζωή , ἀλλά οὐ οὗτος , ὅς ὁ νέος θεός προσυφαίνω ἐγώ · οἰκεῖος γάρ οὗτος ὁ εἰς γένεσις πείθω εἰμί μόνος Ψυχή · ὁ γάρ οὖν θεός καί ὁ ὄχημα αὐτός λογοειδής ἐλλάμπω ζωή , αὐτός νοερός ἔχω Ψυχή , δαίμων δέ ὁ κατά λόγος ἰδίως ἀφορίζω καί ἄλογος χράω δύναμις κράτος αὐτός , ὁ δέ ἡμέτερος ψυχή πολύς πλέω ἔχω ὁ ἐν ὁ ὄχημα ζωή ἄλογος εἰμί ὡς πρός αὐτός , πλεονάζω δέ ὁ καί ἄλλος ἄλογος προσλαμβάνω , ἔκτασις εἰμί ὁ ἐν ὁ πνεῦμα ζωή , ὅς ὁ νέος θεός προσυφαίνω . πᾶς μέν οὖν ἐκεῖνος ἀθάνατος , ὁ κατά μίμησις ἔχω ὁ ὅλος , ὁ δέ προσθήκη ὁ δύο εἰμί θνητοειδής . ὁ δέ οὖν ἐν ἐκεῖνος εἷς αἴσθησις καί ἀπαθής ἐν ὁ πνευματικός ὄχημα εἷς αἴσθησις ἀπογεννάω παθητικός , οὗτος δέ ὁ ἐν ὁ ὀστρεώδης σῶμα πολύς καί παθητικός , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος εἷς δύναμις ὀρεκτικός ὁ ἐν ὁ πνεῦμα παράγω πλείων ὀρεκτικός δύναμις , ἔχω τίς χωριστός ἀπό ὁ ὀστρεώδης σῶμα καί παιδεύω δύναμαι , αὐτός δέ ὁ ἐν ὅδε ὁ σῶμα τελευταῖος καί ἔνυλος . ἐπεί δέ ὁ μέρος μετά ὁ ὅλος ἐνεργέω , πάντως καί ὁ θεός πολύς πρότερος εἰμί αἴτιος ὁ δευτεροργῶν οὗτος δύναμις , καί ὁ ὁ Ψυχή