proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0025.2
τομὴν , ὑπερτέλειον ἂν εἴη . κωλύεται δ’ οὖν οὐδαμῶς ὁ αἰὼν ὑπέρτερος εἶναι τοῦ καλλίστου καὶ κατὰ πάντα τελείου ζῶον , τῶν νοουμένων ζῴων πολλῶν ὄντων , εἰ ἄριστος εἴη καὶ ὑπερτέλειος . ἔπειτα δὲ καὶ τὸ μὲν αὐτοζῶον τοῦ πλήθους τῶν νοητῶν ζῴων προτετίμηται · διὰ τοῦτο οὖν εἴπε · τῷ γὰρ τῶν νοουμένων καλλίστῳ καὶ κατὰ πάντα τελείῳ . ὁ δ’ αἰὼν πρὸ τοῦ πλήθους ἐστὶ τῶν νοητῶν ζῴων ( καὶ γὰρ ταῦτα αἰώνια , τὰ δὲ αἰώνια μετέχει τοῦ αἰῶνος ) καὶ ἀσύντακτός ἐστι πρὸς τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ μᾶλλον ὡς ἀντίζους αὐτῷ · ἐνοῖ τε γὰρ τὸ πλῆθος καὶ αὐτὸς ἐν τῷ ἐνὶ μένειν εἴρηται , ὡς ἂν ἀπλήθυντος ὢν , τὸ δὲ αὐτοζῶον περιέχει πάντα ὅσα νοητὰ ζῷα , διὸ καὶ δεῖται τοῦ αἰῶνος , ἵνα ἐνώσεως καὶ συνοχῆς καὶ ζωῆς ἀστεμφοῦς καὶ ἀμεταβλήτου παρ’ αὐτοῦ μεταλαγχάνῃ . διὸ δὴ καὶ αἰώνιον αὐτὸ προσειπὼν οὐκ εἶπεν αὐτὸ πλῆθος ἔχειν ἐν ἑαυτῷ , ἀλλ’ ἐνικῶς αὐτὸ προηγέγκατο , σημαίνων , ὅτι παρὰ τοῦ αἰῶνος ἡ ἔνωσις αὐτῷ μάλιστα πάρεστιν , ὡς μίαν φύσιν διὰ τὸν αἰῶνα πᾶσαν τὴν οὐσίαν τῶν νοητῶν ζῴων ἀναφαίνεισθαι . εἰ δὲ ταῦτα ὀρθῶς λέγεται , οὐτ’ ἂν ἐν τι γένος τοῦ ὄντος ὁ αἰὼν εἴη , ὡς τινες ὡφήθην , οἷον οὐσία ἢ στάσις ἢ ταυτότης ( ταῦτα γὰρ πάντα μόρια τοῦ αὐτοζῴου , καὶ ἔχει αὐτῶν ἕκαστον ὡςανελ ἀντίθεσιν , ἡ μὲν τὸ μὴ ὄν , ἡ δὲ κίνησιν , ἡ δὲ θάτερον , αἰῶνι δὲ οὐδὲν ἀντίκειται · πάντα γοῦν ὁμοίως αἰώνια ταῦτα , τὸ ταυτόν , τὸ ἕτερον , ἡ στάσις , ἡ κίνησις , οὐχ ἂν δέ , εἰ ἐν τι τούτων ἦν ὁ αἰὼν · οὐ γὰρ ὁμοίως στάσις ἢ στάσις καὶ ἡ κίνησις , πάντα δὲ νοητὰ ὁμοίως ἐστὶν ἀεὶ ὄντα καὶ αἰώνια . πρὸς οὐδὲν οὖν ἀντίθετος ὁ αἰὼν ἢ τούτων ἢ τῶν μετ’ αὐτόν · καὶ γὰρ ὁ χρόνος , ὅς ἂν δόξειεν ἔχειν πρὸς αὐτὸν ἀνομοίως , πρῶτον μὲν οὐ περὶ τὰ αὐτὰ στρέφεται τῷ αἰῶνι , ἀλλὰ περὶ τὰ μὴ δεχόμενα τὴν ἐκ τοῦ αἰῶνος συνοχήν , ἔπειτα δὲ εἰκὼν ἐστι καὶ οὐκ ἀντίθεσις αὐτοῦ , καθάπερ ἤδη τε λέλεκται καὶ προσυποδειξόμεν [ p . 17 , 17 ss 32 , 32 ss ] ) · οὐτ’ ἂν οὖν ἐν εἴη γένος τοῦ ὄντος ὁ αἰὼν οὔτε τὸ σύμπαν αὐτῶν ἀθροισμα · πάλιν γὰρ ἂν πλῆθος ἐν αὐτῷ
Lemmas: τομή , ὑπερτέλειος εἄν εἰμί . κωλύω δέ οὖν οὐδαμῶς ὁ αἰών ὑπέρτερος εἰμί ὁ καλός καί κατά πᾶς τέλειος ζῷον , ὁ νοέω ζῷον πολύς εἰμί , εἰμί ἀγαθός εἰμί καί ὑπερτέλειος . ἔπειτα δέ καί ὁ μέν αὐτοζῷον ὁ πλῆθος ὁ νοητός ζῷον προτιμάω · διά οὗτος οὖν εἶπον · ὁ γάρ ὁ νοέω καλός καί κατά πᾶς τέλειος . ὁ δέ αἰών πρό ὁ πλῆθος εἰμί ὁ νοητός ζῷον ( καί γάρ οὗτος αἰώνιος , ὁ δέ αἰώνιος μετέχω ὁ αἰών ) καί ασύντακτος εἰμί πρός ὁ πλῆθος αὐτός καί μᾶλλον ὡς ἀντιζέω αὐτός · ἕνος τε γάρ ὁ πλῆθος καί αὐτός ἐν ὁ ἐν μένω εἴρω , ὡς εἄν ἀπλήθυντος εἰμί , ὁ δέ αὐτοζῷον περιέχω πᾶς ὅσος νοητός ζῷον , διό καί δήω ὁ αἰών , ἵνα ένωση καί συνοχεύς καί ζωή ἀστεμφής καί ἀμετάβλητος παρά αὐτός μεταλαγχάνω . διό δή καί αἰώνιος αὐτός προσεῖπον οὐ εἶπον αὐτός πλῆθος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά ἑνικός αὐτός προάγω , σημαίνω , ὅτι παρά ὁ αἰών ὁ ἕνωσις αὐτός μάλιστα πάρειμι , ὡς εἷς φύσις διά ὁ αἰών πᾶς ὁ οὐσία ὁ νοητός ζῷον ἀναφαίνω . εἰμί δέ οὗτος ὀρθῶς λέγω , οὐ εἄν ἐν τίς γένος ὁ εἰμί ὁ αἰών εἰμί , ὡς τις ὁράω , οἷος οὐσία ἢ στάσις ἢ ταυτότης ( οὗτος γάρ πᾶς μόριον ὁ αὐτοζῷον , καί ἔχω αὐτός ἕκαστος ὡςανελ ἀντίθεσις , ὁ μέν ὁ μή εἰμί , ὁ δέ κίνησις , ὁ δέ ἕτερος , αἰών δέ οὐδείς ἀντίκειμαι · πᾶς γοῦν ὁμοίως αἰώνιος οὗτος , ὁ αὐτός , ὁ ἕτερος , ὁ στάσις , ὁ κίνησις , οὐ εἄν δέ , εἰμί ἐν τίς οὗτος εἰμί ὁ αἰών · οὖον γάρ ὁμοίως στάσις ἢ στάσις καί ὁ κίνησις , πᾶς δέ νοητός ὁμοίως εἰμί ἀεί εἰμί καί αἰώνιος . πρός οὐδείς οὖν ἀντίθετος ὁ αἰών ἢ οὗτος ἢ ὁ μετά αὐτός · καί γάρ ὁ χρόνος , ὅς εἄν δοκέω ἔχω πρός αὐτός ἀνομοίως , πρῶτος μέν οὖον περί ὁ αὐτός στρέφω ὁ αἰών , ἀλλά περί ὁ μή δέχομαι ὁ ἐκ ὁ αἰών συνοχή , ἔπειτα δέ εἰκών εἰμί καί οὐ ἀντίθεσις αὐτός , καθάπερ ἤδη τε λέγω καί προσυποδείκνυμι [ p . 17 , 17 ss 32 , 32 ss ] ) · οὐ εἄν οὖν ἐν εἰμί γένος ὁ εἰμί ὁ αἰών οὔτε ὁ σύμπας αὐτός ἄθροισμα · πάλιν γάρ εἄν πλῆθος ἐν αὐτός