proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0170.2
μὲν τὴν λογικὴν ἡμῶν ψυχὴν τοῦ ζῴου δαίμονα λέγων [ 90A ] , ὅπου δὲ τοὺς γενεσιουργοὺς θεοὺς δαίμονας ἀποκαλῶν ὥσπερ ἐν τούτοις . τί δήποτε οὖν , φαίης ἂν ( τοῦτο γὰρ πρῶτον διαλυτέον ) τῶν κατ’ οὐσίαν ὄντων δαιμόνων οὐ πεποίηται μνήμην ; ἢ διότι καὶ τοῦτο εἶχεν ὑπὸ τοῦ Σωκράτους τῇ προτεραίᾳ [ X 617E 615E ] τοῖς αὐτοῖς ἀκροαταῖς ἐμπεφανισμένον , ἐν οἷς ἔλεγεν ἐκεῖνος περὶ τῶν τοῖς βίοις τῶν ψυχῶν ἐφεστῶτων καὶ τῶν ἐν Ἀἰδου κολαζόντων τοὺς ἀμαρτόντας . ὡς οὖν δήλων ὄντων ἤδη τούτων παρήκε τὴν μνήμην , ἐκ δὲ ὧν εἶπε κἀκεῖνος εἰς ὑπόνοιαν ἤγαγε τῶν ὑπ’ αὐτοῦ δαιμόνων διμηνένων . οὕτω δὲ καὶ τὰς τῶν ὄκτῳ σφαιρῶν αὐτῶν ψυχώσεις ἰδίας καὶ τὴν τοῦ ἀπλανοῦς κύκλου παντὸς ὡς ἑνὸς καὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ περιεχομένων ἀστρῶν καὶ τοῦ πλανωμένου παντὸς ὡς ἑνὸς καὶ τῶν πλανωμένων ἀφήκεν ὡς ὑπὸ τοῦ Σωκράτους προπαραδοθεῖσαν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἔχει τὸν εἰκότα λόγον . ἐπανελθόντες δὲ εἰς τὴν προορρηθεῖσαν ζήτησιν λέγωμεν περὶ τῶν γενεσιουργῶν θεῶν τούτων , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος , τί δήποτε δαίμονας ἐν τούτοις ἄρα τοῖς ὀνόμασι προσωνόμασεν . ὁ μὲν οὖν Θεόδωρος ἄλλον τρόπον ταῦτα μεταχειριζόμενος δαίμονας μὲν ὡς ἐν σχέσει , θεοὺς δὲ αὐτοὺς ὡς ἀσχέτους καλεῖσθαι φησιν , ὡς ἐν τοῖς ὑπὸ σελήνην τάττων αὐτοὺς μέρεσι τοῦ παντὸς κόσμου ἄλλους ἄλλως ψυχώσαντας τὸ πᾶν . ὁ δὲ ἡμέτερος καθηγεμὼν πρῶτον ἤξίου δαίμονας αὐτοὺς ἀκούειν ὡς πρὸς θεοὺς τοὺς οὐρανίους · ἐκείνων γὰρ ἐξήρτηνται καὶ μετ’ ἐκείνων προνοοῦσι τῶν οἰκείων κλήρων . καὶ ἐστιν ἡ διάταξις αὕτη Πλατωνική · καὶ γὰρ ἐν Συμποσίῳ [ 202E 203BC ] δαίμονα τὸν Ἔρωτα προσείρηκεν ὡς ὀπαδὸν τῆς Ἀφροδίτης καὶ ὡς ἀπὸ τοῦ Πόρου θεοῦ ὡς ἀληθῶς ὄντος προεληλυθότα , καίτοι γε ἐν Φαῖδρῳ [ 242D ] θεὸν αὐτὸν εἶναι τιθέμενος ὡς πρὸς τὴν ἀναγομένην ὑπ’ αὐτοῦ ζωὴν . ἔπειτα κατ’ ἄλλην ἐπιβολὴν εἶναι μὲν καὶ ἐν τοῖς οὐρανίοις δαίμονας καὶ ἐν τοῖς ὑπὸ
Lemmas: μέν ὁ λογικός ἐγώ ψυχή ὁ ζῷον δαίμων λέγω [ 90A ] , ὅπου δέ ὁ γενεσιουργός θεός δαίμων ἀποκαλέω ὥσπερ ἐν οὗτος . τίς δήποτε οὖν , φημί εἄν ( οὗτος γάρ πρῶτος διαλυτέος ) ὁ κατά οὐσία εἰμί δαίμων οὖον ποιέω μνήμη ; ἢ διότι καί οὗτος ἔχω ὑπό ὁ Σωκράτης ὁ προτεραῖος [ X 617E 615E ] ὁ αὐτός ἀκροατής ἐμφανίζω , ἐν ὅς λέγω ἐκεῖνος περί ὁ ὁ βίος ὁ Ψυχή ἐφίστημι καί ὁ ἐν αἰδέομαι κολάζω ὁ ἁμαρτάνω . ὡς οὖν δῆλος εἰμί ἤδη οὗτος παρήκω ὁ μνήμη , ἐκ δέ ὅς εἶπον ἐκεῖνος εἰς ὑπόνοια ἄγω ὁ ὑπό αὐτός δαίμων διμηνένων . οὗτος δέ καί ὁ ὁ ὀκτώ σφαῖρα αὐτός ψύχωσις ἴδιος καί ὁ ὁ ἀπλανής κύκλος πᾶς ὡς εἷς καί ὁ ὑπό αὐτός περιέχω ἄστρον καί ὁ πλανάω πᾶς ὡς εἷς καί ὁ πλανάω ἀφίημι ὡς ὑπό ὁ Σωκράτης προπαραδίδωμι . ἀλλά οὗτος μέν ἔχω ὁ εἰκός λόγος . ἐπανέρχομαι δέ εἰς ὁ προορρηθεισαω ζήτησις λέγω περί ὁ γενεσιουργός θεός οὗτος , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος , τίς δήποτε δαίμων ἐν οὗτος ἄρα ὁ ὄνομα προσονομάζω . ὁ μέν οὖν Θεόδωρος ἄλλος τρόπος οὗτος μεταχειρίζω δαίμων μέν ὡς ἐν σχέσις , θεός δέ αὐτός ὡς άσχετος καλέω φημί , ὡς ἐν ὁ ὑπό σελήνη τάσσω αὐτός μέρος ὁ πᾶς κόσμος ἄλλος ἄλλως ψυχόω ὁ πᾶς . ὁ δέ ἡμέτερος καθηγεμών πρῶτος ήξιου δαίμων αὐτός ἀκούω ὡς πρός θεός ὁ οὐράνιος · ἐκεῖνος γάρ ἐξαρτάω καί μετά ἐκεῖνος προνοέω ὁ οἰκέω κλῆρος . καί εἰμί ὁ διάταξις οὗτος πλατωνικός · καί γάρ ἐν συμπόσιον [ 202E 203BC ] δαίμων ὁ Ἔρως προσφωνέω ὡς ὀπηδός ὁ Ἀφροδίτη καί ὡς ἀπό ὁ Πόρος θεός ὡς ἀληθής εἰμί προέρχομαι , καίτοι γε ἐν Φαῖδρος [ 242D ] θεός αὐτός εἰμί τίθημι ὡς πρός ὁ ἀνάγω ὑπό αὐτός ζωή . ἔπειτα κατά ἄλλος ἐπιβολή εἰμί μέν καί ἐν ὁ οὐράνιος δαίμων καί ἐν ὁ ὑπό