proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0507.2
κόσμους , ἡ ἀσύντακτα ἔσται τὰ αἰτία αὐτῶν ἢ συντεταγμένα . καὶ εἰ μὲν συντεταγμένα , δεῖ καὶ τοὺς κόσμους μίαν σύνταξιν ἔχειν , ἐν δὲ τῷ ἀπείρῳ τάξις οὐκ ἔστι , πρὸς δὲ τούτῳ καὶ διεῖργει τὸ κενὸν ἐν μέσῳ παρεμπίπτον . εἰ δὲ ἀσύντακτα , πλήθος διηρημένον καὶ ἀσυμπαθὲς ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἠθούμεθα , τοῦτο δὲ πάντα ἄδηλον ἀπόλλυσιν αὐτὰ τε τὰ αἰτία καὶ τὰ μετ’ B αὐτά · ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἀλλήλων ἔσται φθαρτικά , τῷ παντάπασιν ἀλλοτριῶς ἔχειν εἶναι μετ’ ἀλλήλων οὐ δυνάμενα , τὰ δὲ ἐξ αὐτῶν συμπεσόντα στήσεται καὶ οὐδ’ ἔχει πόθεν αὐθίς γενήσεται τῶν ἀρχῶν ἀπολομένων . εἰ δὲ τις μήτε ἕνα λέγοι τὸν κόσμον μήτε ἀπείρους , ἀλλὰ πολλοὺς πεπερασμένους — ἤδη γὰρ τινος ἤκουσα δόξης βαρβαρικής , ἣν Πλουτάρχος ἰστόρησεν ὁ Χαιρωνεύς , ἐν ἐνὶ τριγώνῳ ἰσοπλεύρῳ κατὰ μὲν τὸ μέσον εἶναι τὸ νοητόν , καθ’ ἑκάστην δὲ πλευρὰν περὶ ἐκεῖνον κόσμους ἐξήκοντα καὶ καθ’ ἑκάστην γωνίαν ἕνα , τοιούτους , οἷος ὁ ἡμᾶς περιέχων , ὡστ’ εἶναι τρεῖς ἡγεμόνας καὶ τρὶς ἐξήκοντα ἄλλους ὑπ’ αὐτούς · ἡγεμονικωτέρους γὰρ εἶναι τοὺς γωνιακοὺς τῶν πλευρικῶν — οὕτοι γοῦν οἱ λόγοι πλήθος ποιοῦσι πεπερασμένον τῶν κόσμων , ἐν τὸ νοητὸν ποιήσαντες , εἰ μὴ ἄρα τὸ μὲν νοητὸν ὡς ὁρῶν πάντων μέσον τάττοιεν , τοὺς δὲ γωνιακοὺς τρεῖς κόσμους ὡς συνεκτικοὺς πάντων καὶ ἐνοποιοὺς κατὰ τὸν ἕνα κοσμικὸν νοῦν καὶ τὴν μίαν ψυχὴν καὶ τὴν μίαν φύσιν , ἢ κατὰ τὸν ἐμπύριον καὶ αἰθέριον καὶ ὕλαιον κόσμον — C καὶ γὰρ ἡ γωνία συνοχὴ τῶν πλευρῶν ἐστι — τὰς δὲ τρεῖς ἐξήκοντάδας τὰ πλήθη λέγοιεν τὰ καθ’ ἑκάστην * * * ἀπὸ τούτων σφαιρῶν · δώδεκα γὰρ αἱ σφαῖραι , τὸ δὲ καθ’ ἑκάστην πλήθος σφαιρικὸν ἐστιν , οὐ σύμβολον ἢ πεντάς , σφαιρικὸς οὖσα πρῶτος ἀριθμός · τρεῖς οὖν ἐξήκοντάδες , διότι καὶ νοερὰ καὶ ψυχικὴ καὶ φυσικὴ σειρὰ καθ’ ἑκάστην ἐστὶ
Lemmas: κόσμος , ὁ ἀσύντακτος εἰμί ὁ αἰτία αὐτός ἢ συντάσσω . καί εἰμί μέν συντάσσω , δεῖ καί ὁ κόσμος εἷς σύνταξις ἔχω , ἐν δέ ὁ ἤπειρος τάξις οὐ εἰμί , πρός δέ οὗτος καί διείργω ὁ κενός ἐν μέσος παρεμπίπτω . εἰμί δέ ἀσύντακτος , πλήθος διαιρέω καί ασυμπαθής ἐν ὁ ἀρχή ἠθέω , οὗτος δέ πᾶς ἄδηλος ἀπόλλυμι αὐτός τε ὁ αἰτία καί ὁ μετά B αὐτός · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀλλήλων εἰμί φθαρτικός , ὁ παντάπασι ἀλλότριος ἔχω εἰμί μετά ἀλλήλων οὖον δύναμαι , ὁ δέ ἐκ αὐτός συμπίπτω ἵστημι καί οὐδέ ἔχω πόθεν αὖθις γίγνομαι ὁ ἀρχή ἀπόλλυμι . εἰμί δέ τις μήτε εἷς λέγω ὁ κόσμος μήτε ἤπειρος , ἀλλά πολύς περαίνω — ἤδη γάρ τις ἀκούω δόξα βαρβαρικός , ὅς Πλούταρχος ιστορώ ὁ Χαιρωνεύς , ἐν ἐν τρίγωνος ἰσόπλευρος κατά μέν ὁ μέσος εἰμί ὁ νοητός , κατά ἕκαστος δέ πλευρά περί ἐκεῖνος κόσμος ἐξήκω καί κατά ἕκαστος γωνία εἷς , τοιοῦτος , οἷος ὁ ἐγώ περιέχω , ὡστε εἰμί τρεῖς ἡγεμών καί τρίς ἐξήκω ἄλλος ὑπό αὐτός · ἡγεμονικός γάρ εἰμί ὁ γωνιακός ὁ πλευρικός — οὕτος γοῦν ὁ λόγος πλήθος ποιέω περαίνω ὁ κόσμος , ἐν ὁ νοητός ποιέω , εἰμί μή ἄρα ὁ μέν νοητός ὡς ὁράω πᾶς μέσος τάσσω , ὁ δέ γωνιακός τρεῖς κόσμος ὡς συνεκτικός πᾶς καί ενοποιός κατά ὁ εἷς κοσμικός νόος καί ὁ εἷς ψυχή καί ὁ εἷς φύσις , ἢ κατά ὁ ἐμπύριος καί αἰθέριος καί ὑλαῖος κόσμος — C καί γάρ ὁ γωνία συνοχή ὁ πλευρά εἰμί — ὁ δέ τρεῖς ἑξηκοντάς ὁ πλῆθος λέγω ὁ κατά ἕκαστος * * * ἀπό οὗτος σφαῖρα · δώδεκα γάρ ὁ σφαῖρα , ὁ δέ κατά ἕκαστος πλήθος σφαιρικός εἰμί , οὖον σύμβολον ἢ πεντάς , σφαιρικός εἰμί πρῶτος ἀριθμός · τρεῖς οὖν ἑξηκοντάς , διότι καί νοερός καί ψυχικός καί φυσικός σειρά κατά ἕκαστος εἰμί