proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0288.2
καὶ μέχρι τούτων τὸ ἀεὶ ὂν τῶν πῆ αἰωνίων . πάλιν τοῦνυν τὸ γιγνόμενον , εἰ μὲν τὸ κυρίως λάβοιμεν , τὴν γένεσιν ληψόμεθα τὴν παντοίως ἐξαλλοττομένην , εἰ δὲ πᾶν τὸ ὁποσοῦν γενητόν , καὶ τὸν οὐρανὸν γιγνόμενον ἐροῦμεν , καθ’ 5 ὅσον αὐτῷ μέτεστι κινήσεως καὶ μεταβολῆς , καὶ τὴν ψυχὴν τῶν γιγνομένων πρώτην , καθ’ ὅσον ἐν χρόνῳ ζῇ καὶ συμφυῆς ἐστὶν αὐτῆς ταῖς ἐνεργείαις ὁ χρόνος . καὶ οὕτω κάτωθὲν τε ἀνιόντες εἰς ψυχὴν ἀπολήξομεν ὡς πρώτην τῶν γενητῶν , καὶ ἄνωθεν κατιόντες εἰς αὐτὴν ἀποπαντούσόμεθα 10 πάλιν ὡς ἔσχατην τῶν αἰωνίων · καὶ γὰρ εἰ καὶ τὸν οὐρανὸν ἀεὶ φησὶ τις εἶναι λέγων ὀρθῶς , ἀλλὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ γίγνεται ἀεὶ παρ’ ἄλλου , ψυχὴ δὲ καὶ παρ’ ἑαυτῆς ἔχει τὴν ἑαυτῆς οὐσίαν . διὸ καὶ ὁ ἐν Φαίδρῳ [ 245E 246A ] Σωκράτης ἀγέννητον αὐτὴν ἅμα καὶ αὐτοκίνητον ἔλεγεν , ὡς 15 ἀρχὴν μὲν πάσης γενέσεως , ἑαυτὴν δὲ γεννώσαν καὶ ἑαυτὴν ζωοποιοῦσαν · ἀγέννητον ἄρα καὶ γεννητὴν αἰώνιον τε καὶ οὐκ αἰώνιον αὐτὴν λέγοντες ὀρθῶς ἐροῦμεν . διὸ καὶ ὁ Ἀθηναῖος ξένος [ leg . X 904A ] ἥξιον τὴν ψυχὴν ἀνώλεθρον μὲν λέγειν , οὐκ αἰώνιον δέ , καὶ τοῖς ῥήμασιν τούτοις λέ - 20 γον , διότι πῆ ἐστὶν αἰώνιον , ἀλλ’ οὐ κατὰ πᾶσαν ἑαυτήν , ὡς τὸ ὄντως ὂν . ἄλλο δὲ ἢν τὸ εἶναι ἀεὶ καὶ τὸ γίγνεσθαι · καὶ ὁ μὲν οὐρανὸς γίνεται ἀεὶ — παρ’ ἑαυτοῦ γὰρ οὐκ ἔχει τὸ ὂν — ἡ δὲ ψυχὴ καὶ ἐστὶν ἀεὶ — παρ’ ἑαυτῆς γὰρ ἔχει τὸ ὂν — καὶ πᾶν τὸ πρὸ αὐτῆς οὐ γίνεται μὲν ἀπ’ αἰτίας , 25 ἐστι δὲ ἀπ’ αἰτίας · γένεσις γὰρ ἐν τοῖς ὑπ’ ἄλλων μόνον ὁφισταμένοις ἐστὶ . πῶς μὲν οὖν ἀπάντων γέγονε τῶν ὄντων περιληψις καὶ πῶς οὐχ ἀπάντων ἐν τοῖς εἰρημένοις τμήμασι , διὰ τούτων ἔστω καταφανές · οὐχ ἀπάντων μέν , διότι τὸ μόνως αἰώνιον εἴληπται καὶ τὸ μόνως γενητόν , ἢ δὴ ἐστι 30 τὸ μὲν πρὸ ψυχῆς , τὸ δὲ μετὰ ψυχὴν · ἀπάντων δέ , ὅτι τῶν ἀκρων ληφθέντων ἐστι καὶ τὸ μέσον ἐκ τούτων εὑρεῖν , ὅπερ ἅμα καὶ ὂν ἐστι καὶ γιγνόμενον . Ὅτι δὲ ἀναγκαίως πρὸ
Lemmas: καί μέχρι οὗτος ὁ ἀεί εἰμί ὁ πῇ αἰώνιος . πάλιν τοῦνυν ὁ γίγνομαι , εἰμί μέν ὁ κύριος λαμβάνω , ὁ γένεσις λαμβάνω ὁ παντοῖος ἐξαλλοττομένην , εἰμί δέ πᾶς ὁ ὁποσοῦν γενητός , καί ὁ οὐρανός γίγνομαι εἴρω , κατά 5 ὅσος αὐτός μέτειμι κίνησις καί μεταβολεύς , καί ὁ ψυχή ὁ γίγνομαι πρῶτος , κατά ὅσος ἐν χρόνος ζῶ καί συμφύω εἰμί αὐτός ὁ ἐνέργεια ὁ χρόνος . καί οὗτος κάτωθεν τε ἀνέρχομαι εἰς ψυχή ἀπολήγω ὡς πρῶτος ὁ γενητός , καί ἄνωθεν κατέρχομαι εἰς αὐτός αποπαντουω 10 πάλιν ὡς ἔσχατος ὁ αἰώνιος · καί γάρ εἰμί καί ὁ οὐρανός ἀεί φημί τις εἰμί λέγω ὀρθῶς , ἀλλά ὁ εἰμί αὐτός γίγνομαι ἀεί παρά ἄλλος , ψυχή δέ καί παρά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἑαυτοῦ οὐσία . διό καί ὁ ἐν Φαῖδρος [ 245E 246A ] Σωκράτης ἀγέννητος αὐτός ἅμα καί αὐτοκίνητον λέγω , ὡς 15 ἀρχή μέν πᾶς γένεσις , ἑαυτοῦ δέ γεννάω καί ἑαυτοῦ ζωοποιώ · ἀγέννητος ἄρα καί γεννητής αἰώνιος τε καί οὐ αἰώνιος αὐτός λέγω ὀρθῶς εἴρω . διό καί ὁ Ἀθηναῖος ξένος [ leg . X 904A ] ἔξειμι ὁ ψυχή ἀνώλεθρος μέν λέγω , οὐ αἰώνιος δέ , καί ὁ ῥῆμα οὗτος λεʹ - 20 γος , διότι πῇ εἰμί αἰώνιος , ἀλλά οὖον κατά πᾶς ἑαυτοῦ , ὡς ὁ εἰμί εἰμί . ἄλλος δέ εἄν ὁ εἰμί ἀεί καί ὁ γίγνομαι · καί ὁ μέν οὐρανός γίγνομαι ἀεί — παρά ἑαυτοῦ γάρ οὐ ἔχω ὁ εἰμί — ὁ δέ ψυχή καί εἰμί ἀεί — παρά ἑαυτοῦ γάρ ἔχω ὁ εἰμί — καί πᾶς ὁ πρό αὐτός οὖον γίγνομαι μέν ἀπό αἴτιος , 25 εἰμί δέ ἀπό αἴτιος · γένεσις γάρ ἐν ὁ ὑπό ἄλλος μόνος ὁράω εἰμί . πῶς μέν οὖν ἀπαντάω γίγνομαι ὁ εἰμί περίληψις καί πῶς οὐ ἀπαντάω ἐν ὁ εἴρω τμῆμα , διά οὗτος ἵστημι καταφανής · οὐ ἀπαντάω μέν , διότι ὁ μόνος αἰώνιος λαμβάνω καί ὁ μόνος γενητός , ἢ δή εἰμί 30 ὁ μέν πρό Ψυχή , ὁ δέ μετά ψυχή · ἀπαντάω δέ , ὅτι ὁ ἄκρος λαμβάνω εἰμί καί ὁ μέσος ἐκ οὗτος εὑρίσκω , ὅσπερ ἅμα καί εἰμί εἰμί καί γίγνομαι . ὅτι2 δέ ἀναγκαῖος πρό