proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0196.2
πάσας τῶν ἐγκοσμίων θεῶν Ἡφαιστοτεύκτους ποιοῦσιν . εἰ τοίνυν ταύθ’ οὕτως ἔχειν φαμέν , εἷς ἂν ὁ θεὸς οὗτος δημιουργὸς ὁλικὸς τῆς σωματοειδοῦς ἀπάσης συστάσεως , τὰς τε ἐμφανεῖς ἕδρας προευτρεπίζων τοῖς θεοῖς καὶ πάντα εἰς τὴν μίαν ἀρμονίαν τοῦ κόσμου συμπληρῶν , ζωῆς τε πάντα τὰ δημιουργήματα πληρῶν σωματικῆς καὶ τὸ ἀντίτυπον τῆς ὕλης καὶ παχὺ διακοσμῶν καὶ συνέχων τοῖς εἴδεσι · διὰ ταῦτα γὰρ καὶ ὑπὸ τῶν θεολόγων λέγεται χαλκεύειν , ὡς στερεῶν καὶ ἀντιτύπων ἐργάτης , καὶ διότι χάλκεος ὁ οὐρανὸς ὡς μίμημα ὂν τοῦ νοητοῦ καὶ ὁ τοῦ οὐρανοῦ ποιητὴς χαλκεύς . χαλεῦειν δὲ ἀμφοτέροισ τοῖς ποσίν , ὡς τῶν ἐσχάτων δημιουργὸς ἐν ταῖς προοδοῖς τοῦ ὄντος — τοιαῦτα γὰρ τὰ σώματα — καὶ ὡς μηκέτι δυνάμενος προιέναι ἐπ’ ἄλλην τάξιν , καὶ ὡς τοῦ παντὸς ποιητὴς ἀσκελοῦς ὄντος , ὡς ὁ Τίμαιος ἔρει [ 34 A ] . φέρεσθαι δὲ ἄνωθεν εἰς γῆν , ὡς τὴν ἐντοῦ δημιουργίαν διὰ πάσης διατείνων τῆς αἰσθητῆς οὐσίας . εἰτε οὖν φυσικοὺς τινες ἐν τῷ παντὶ λέγοιεν λόγους εἰτε σπερματικοὺς , τὴν πάντων τούτων αἰτίαν εἰς τὸν θεὸν τοῦτον ἀνενεκτέον . ὁ γὰρ ἡ φύσις ποιεῖ δύνουσα κατὰ τῶν σωμάτων , τοῦτο θείως καὶ ἐξηρημένως ὁ θεὸς οὗτος διαπλάττει τὴν φύσιν κινῶν καὶ ὀργάνῳ χρῶμενος αὐτῇ πρὸς τὴν σφετέραν δημιουργίαν · καὶ γὰρ τὸ ξύμπαν θερμὸν Ἡφαίστειόν ἐστιν , ὅπ’ αὐτοῦ πρὸς τὴν σωματικὴν ποίησιν παραγόμενον . τὴν μὲν οὖν ὁλικὴν αἰτίαν τῶν γιγνομένων ἐπὶ τούτων ἀνήνεγκε τὸν θεὸν ὁ λόγος . ἐπεὶδὴ δὲ καὶ ὕλης δεῖ τοῖς γιγνομένοις — καὶ γὰρ οἱ ἐν οὐρανῷ θεοὶ δανείζονται μόρια ἐκ τοῦ παντὸς ὡς αὐδὶς ἀποδοθησόμενα πρὸς τὴν τῶν θνητῶν ζώων γένεσιν — πᾶν θαυμαστῶς καὶ ταύτην διὰ τῆς γῆς παραδέδωκε · καὶ γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ σπέρματι λόγοι τέ εἰσι καὶ ὑποκείμενον , καὶ οἱ μὲν ἐκ τῆς Ἡφαίστου τέχνης , τὸ δὲ ἀπὸ γῆς · πᾶν γὰρ τὸ ὁλικὸν αἴτιον νῦν γῆν ἀκουστέον , οὐχ ὅτι αὐτόχθονες οἱ Ἀθηναῖοι , ἀλλ’
Lemmas: πᾶς ὁ ἐγκόσμιος θεός Ἡφαιστοτεύκτους ποιέω . εἰμί τοίνυν αὐτός οὕτως ἔχω φημί , εἷς εἄν ὁ θεός οὗτος δημιουργός ὁλικός ὁ σωματοειδής ἀπασάω σύστασις , ὁ τε ἐμφαίνω ἕδρα προευτρεπίζω ὁ θεός καί πᾶς εἰς ὁ εἷς ἁρμονία ὁ κόσμος συμπληρόω , ζωή τε πᾶς ὁ δημιούργημα πληρόω σωματικός καί ὁ ἀντίτυπος ὁ ὕλη καί παχύς διακοσμέω καί συνέχω ὁ εἶδος · διά οὗτος γάρ καί ὑπό ὁ θεολόγος λέγω χαλκεύω , ὡς στερεός καί ἀντίτυπος ἐργάτης , καί διότι χάλκεος ὁ οὐρανός ὡς μίμημα εἰμί ὁ νοητός καί ὁ ὁ οὐρανός ποιητής χαλκεύς . χαλεύω δέ ἀμφότερος ὁ πούς , ὡς ὁ ἔσχατος δημιουργός ἐν ὁ πρόοδος ὁ εἰμί — τοιοῦτος γάρ ὁ σῶμα — καί ὡς μηκέτι δύναμαι προίημι ἐπί ἄλλος τάξις , καί ὡς ὁ πᾶς ποιητής ασκελής εἰμί , ὡς ὁ Τίμαιος ἔρομαι [ 34 A ] . φέρω δέ ἄνωθεν εἰς γῆ , ὡς ὁ ἐντός δημιουργία διά πᾶς διατείνω ὁ αἰσθητός οὐσία . εἴτε οὖν φυσικός τις ἐν ὁ πᾶς λέγω λόγος εἴτε σπερματικός , ὁ πᾶς οὗτος αἴτιος εἰς ὁ θεός οὗτος ἀνενεκτέον . ὁ γάρ ὁ φύσις ποιέω δύο κατά ὁ σῶμα , οὗτος θεῖος καί ἐξῃρημένως ὁ θεός οὗτος διαπλήσσω ὁ φύσις κινέω καί ὄργανον χράω αὐτός πρός ὁ σφέτερος δημιουργία · καί γάρ ὁ σύμπας θερμός ἡφαιστεῖον εἰμί , ὑπό αὐτός πρός ὁ σωματικός ποίησις παράγω . ὁ μέν οὖν ὁλικός αἴτιος ὁ γίγνομαι ἐπί οὗτος ἀναφέρω ὁ θεός ὁ λόγος . ἐπειδή δέ καί ὕλη δεῖ ὁ γίγνομαι — καί γάρ ὁ ἐν οὐρανός θεός δανείζω μόριον ἐκ ὁ πᾶς ὡς αὐδὶς ἀποδίδωμι πρός ὁ ὁ θνητός ζῷον γένεσις — πᾶς θαυμαστός καί οὗτος διά ὁ γῆ παραδίδωμι · καί γάρ ἐν αὐτός ὁ σπέρμα λόγος τε εἰμί καί ὑπόκειμαι , καί ὁ μέν ἐκ ὁ Ἥφαιστος τέχνη , ὁ δέ ἀπό γῆ · πᾶς γάρ ὁ ὁλικός αἴτιος νῦν γῆ ἀκούω , οὐ ὅτι αὐτόχθων ὁ Ἀθηναῖος , ἀλλά