proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0306.2
ἑαυτοῦ ὑφρεστὸς οὐκ ἂν ὤντως ἀγέννητον εἴη , καὶ εἰ τὸ ὤντως ἀνώλεθρον ἑαυτὸ συνέχειν πέφυκε , τὸ μὴ πεφυκὸς ἑαυτὸ συνέχειν οὐκ ὤντως ἀνώλεθρόν ἐστιν . ἀλλὰ μὴν ὁ οὐρανός — λέγω δὲ οὐρανὸν τὸ σωματοειδὲς μόνον — οὔτε παραγεννῆσαι ἑαυτὸν οὔτε συνέχειν πέφυκεν · ἄμερές γὰρ πᾶν τὸ τοιοῦτον , τὸ ἑαυτοῦ παρακτικὸν καὶ ἑαυτοῦ συνεκτικόν . οὐκ ἄρα ὤντως ἀγέννητός ἐστιν οὐδὲ ὤντως ἀνώλεθρος , ἀλλ’ ὅσον ἐπὶ τῷ σωματοειδεῖ καὶ γενητὸς ἐστὶ καὶ σκεδαστός . ἐτὶ δέ , ὡς φησὶν αὐτὸς Ἀριστοτέλης καὶ ἀποδείκνυσι μέντοι σαφῶς καὶ γενναίως , οὐδὲν σῶμα πεπερασμένον ἄπειρον ἔχει δύναμιν · τὸ δὲ σῶμα τὸ οὐράνιον πεπερασμένον · οὐκ ἄρα ἄπειρον ἔχει δύναμιν . τὸ δὲ ἀνώλεθρον καθ’ ἀνώλεθρον , ἄπειρον ἔχει δύναμιν · τὸ σῶμα ἄρα καθ’ σῶμα , οὐκ ἔστιν ἀνώλεθρον · ὥστε καὶ κατὰ τὸν Ἀριστοτέλους λόγον δεῖκνυται τὸ τοιοῦτον . ὅπη δὲ ἀγέννητός ἐστι καὶ αἰδίος ὁ οὐρανός , μικρὸν ὑστερόν [ p . 276ss ] ἡμῖν ἔσται δῆλον · νῦν δὲ τοσοῦτον μόνον ἐκ τῶν εἰρημένων φανερὸν , ὅτι καθ’ αὐτὸ πᾶν τὸ σωματικὸν γιγνόμενόν ἐστι καὶ ἀπολλύμενον , ὤντως δὲ οὐδέποτε ὤν , ὥσπερ δὴ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Πολιτικῷ [ 269D ] φησί · τὸ κατὰ ταῦτά ὡσαύτως ἔχειν ἀεὶ καὶ ταὐτὸν εἶναι τοῖς πάντων θειοτάτοις προσῆκει μόνοις , σώματος δὲ φύσις οὐ ταύτης τῆς τάξεως · ὤν δὲ οὐρανὸν ἢ κόσμον ἐπωνομάκαμεν , πολλῶν μὲν καὶ μακαρίων παρὰ τοῦ γεννησάντος αὐτὸν μετείληφεν , ἀτὰρ κεκοινώνηκέ γε καὶ σώματος , ὅθεν αὐτῷ μεταβολῆς ἀμορφ γίνεσθαι διὰ παντὸς ἀδύνατον . εἴρηται οὖν , ὅπως καὶ ὁ οὐρανὸς τοῖς εἰρημένοις ὑποπίπτει διορισμοῖς . εἰ δὲ αὖ πάλιν διαποροῖη πρὸς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἀεὶ ὄντος ὁ δαιμόνιος Ἀριστοτέλης , οὐ πᾶν τὸ ἀεὶ ὤν νοήσει μετὰ λόγου περιληπτὸν ἀνεχόμενος λέγειν — εἶναι γὰρ ἀεὶ καὶ τὰ θειότατα τῶν φανερῶν — ἀξιώσομεν αὐτὸν μὴ
Lemmas: ἑαυτοῦ ὑφρεστὸς οὐ εἄν εἰμί ἀγέννητος εἰμί , καί εἰμί ὁ εἰμί ἀνώλεθρος ἑαυτοῦ συνόχωκα φύω , ὁ μή φύω ἑαυτοῦ συνόχωκα οὐ εἰμί ἀνώλεθρος εἰμί . ἀλλά μήv ὁ οὐρανός — λέγω δέ οὐρανός ὁ σωματοειδής μόνος — οὔτε παραγίγνομαι ἑαυτοῦ οὔτε συνόχωκα φύω · ἀμερής γάρ πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὁ ἑαυτοῦ παρακτικός καί ἑαυτοῦ συνεκτικός . οὐ ἄρα εἰμί ἀγέννητος εἰμί οὐδέ εἰμί ἀνώλεθρος , ἀλλά ὅσος ἐπί ὁ σωματοειδής καί γενητός εἰμί καί σκεδαστός . τίμι δέ , ὡς φημί αὐτός Ἀριστοτέλης καί ἀποδείκνυμι μέντοι σαφῶς καί γενναῖος , οὐδείς σῶμα περαίνω ἤπειρος ἔχω δύναμις · ὁ δέ σῶμα ὁ οὐράνιος περαίνω · οὐ ἄρα ἤπειρος ἔχω δύναμις . ὁ δέ ἀνώλεθρος κατά ἀνώλεθρος , ἤπειρος ἔχω δύναμις · ὁ σῶμα ἄρα κατά σῶμα , οὐ εἰμί ἀνώλεθρος · ὥστε καί κατά ὁ Ἀριστοτέλης λόγος δείκνυμι ὁ τοιοῦτος . ὅπῃ δέ ἀγέννητος εἰμί καί ἀΐδιος ὁ οὐρανός , μικρός ὕστερος [ p . 276ss ] ἐγώ εἰμί δῆλος · νῦν δέ τοσοῦτος μόνος ἐκ ὁ εἴρω φανερός , ὅτι κατά αὐτός πᾶς ὁ σωματικός γίγνομαι εἰμί καί ἀπόλλυμι , εἰμί δέ οὐδέποτε εἰμί , ὥσπερ δή καί αὐτός ἐν ὁ πολιτικός [ 269D ] φημί · ὁ κατά οὗτος ὡσαύτως ἔχω ἀεί καί αὐτός εἰμί ὁ πᾶς θεῖος προσήκω μόνος , σῶμα δέ φύσις οὖον οὗτος ὁ τάξις · εἰμί δέ οὐρανός ἢ κόσμος ἐπονομάζω , πολύς μέν καί μακάριος παρά ὁ γεννάω αὐτός μεταλαμβάνω , ἀτάρ κοινωνέω γε καί σῶμα , ὅθεν αὐτός μεταβολεύς ἀμορφ γίγνομαι διά πᾶς ἀδύνατος . εἴρω οὖν , ὅπως καί ὁ οὐρανός ὁ εἴρω ὑποπίπτω διορισμός . εἰμί δέ αὖος πάλιν διαπορέω πρός ὁ ἀπόδοσις ὁ ἀεί εἰμί ὁ δαιμόνιος Ἀριστοτέλης , οὖον πᾶς ὁ ἀεί εἰμί νοέω μετά λόγος περιληπτός ἀνέχω λέγω — εἰμί γάρ ἀεί καί ὁ θεῖος ὁ φανερός — ἀξιόω αὐτός μή