proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0215.1
ἀπὸ τῆς οὐσίας τῶν θεῶν γίνεσθαι νομιστέον , ἀλλ’ οὐ τοιαύτην , ὁποίαν ἐπὶ τῶν μερικῶν ψυχῶν ὁρῶμεν · ἡ μὲν γὰρ οὐσιώδης ἐστίν , ἡ δὲ κατὰ τὴν παρουσίαν ἀφορίζειται μόνως ζωήν , καὶ ἡ μὲν αἰώνιος , ἡ δὲ ἐξ χρόνου . καὶ δὴ καὶ τὸν τόπον οὐ τὴν γῆν οὔδὲ τὸν ἀέρα τοῦτον ἀκουστέον , ἀλλὰ πρὸ τούτων τὸ διάστημα τὸ ἀκίνητον καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ὑπὸ τῶν θεῶν προσλαμπόμενον καὶ τοῖς τῆς Δίκης κλήροις διηρημένον · τὰ γὰρ ἔνυλα ταῦτα ποτὲ μὲν ἐπιτήδεια πρὸς μετοχὴν ἐστι θεῶν , ποτὲ δὲ ἀνεπιτήδεια , καὶ δεῖ πρὸ τῶν ποτὲ μεταχόντων εἶναι τὰ ἀεὶ ὡσαύτως ἐξηρημένα τῶν θεῶν . περὶ μὲν οὖν τούτων καὶ ταῦτα ἀρκέσει . τὴν δὲ εὐχρασίαν τῶν ἀέρων τὴν τῶν φρονίμων οἰστικὴν Παναίτιος μὲν καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν Πλατωνικῶν ἐπὶ τῶν φαινομένων ἠκούσαν , ὡς τῆς Ἀττικῆς διὰ τὰς ὥρας τοῦ ἔτους εὖ κεκραμένης ἐπιτηδεῖως ἔχούσης πρὸς τὴν τῶν φρονίμων ἀνδρῶν ἀπογέννησιν . Λογγῖνος δὲ ἀπορεῖ μὲν πρὸς τούτους ὡς μήτε ἀληθεύοντας — τοῦναντίον γὰρ ὁρᾶται πολλὴ τις καὶ αὐχμῶν καὶ χειμῶνων ἀσυμμετρία περὶ τόνδε τὸν τόπον — μήτ’ , εἰ ὁ τόπος ἦν τοιοῦτος , δυναμένους ἐπὶ τὴν ἀθανασίαν διασῴζειν τῶν ψυχῶν , εἴπερ ὑπὸ τῆς τῶν ἀέρων εὐχρασίας ἢ φρόνησις αὐταῖς ἐμφύεται · κράσιν γὰρ ἐστίν ἢ τελειότητα κράσεως τοῦτο τὴν ψυχὴν ἀποφαινομένων · αὐτὸς δὲ τὴν εὐχρασίαν ταύτην οὐ πρὸς τὴν τοῦ ἀέρος κατάστασιν ἀναφέρεσθαι φησιν , ἀλλ’ εἶναι τινὰ ἰδιότητα τοῦ καταστήματος ἀκατονόμαστον , συντελοῦσαν εἰς φρόνησιν · ὡς γὰρ ὑδατὰ τινὰ μαντικά ἐστι , καὶ τόποι τινὲς νοσοποιοὶ καὶ φθορώδεις , οὕτω καὶ εἰς φρόνησιν συμβάλλεσθαι τοιαύδε τινὰ χώρας ἰδιότητα θαυμαστὸν οὐδέν . Ὡριγένης δὲ τὴν εὐχρασίαν ταύτην ἐπὶ τὴν τοῦ οὐρανοῦ κυκλοφορίαν ἀνέπεμψεν · ἐκεῖθεν γὰρ εἶναι τὰς φορὰς καὶ τὰς ἀφορίας τῶν ψυχῶν , ὡς φησιν ὁ ἐν Πολιτείᾳ [ VIII 546 A ] Σωκράτης . ἀλλ’ οὗτος μὲν μερικώτερον ἐφάπτεται τῆς ἀληθείας , Λογγῖνος δὲ λαμβάνει τὴν ἰδιότητα σωματικὴν ποιῶν καὶ ταῖς ἀπορίαις ἐνισχύμενος , ὡς καὶ ὁ Πορφύριος αὐτῷ προσφέρει · μία γὰρ
Lemmas: ἀπό ὁ οὐσία ὁ θεός γίγνομαι νομιστέος , ἀλλά οὖον τοιοῦτος , ὁποῖος ἐπί ὁ μερικός Ψυχή ὁράω · ὁ μέν γάρ οὐσιώδης εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ παρουσία ἀφορίζω μόνος ζωή , καί ὁ μέν αἰώνιος , ὁ δέ ἐκ χρόνος . καί δή καί ὁ τόπος οὖον ὁ γῆ οὐδέ ὁ ἀήρ οὗτος ἀκούω , ἀλλά πρό οὗτος ὁ διάστημα ὁ ἀκίνητος καί ἀεί ὡσαύτως ὑπό ὁ θεός προσλάμπω καί ὁ ὁ Δίκη κλῆρος διαιρέω · ὁ γάρ ἔνυλος οὗτος ποτέ μέν ἐπιτήδειος πρός μετοχή εἰμί θεός , ποτέ δέ ἀνεπιτήδειος , καί δεῖ πρό ὁ ποτέ μετέχω εἰμί ὁ ἀεί ὡσαύτως ἐξαιρέω ὁ θεός . περί μέν οὖν οὗτος καί οὗτος ἀρκέω . ὁ δέ εὐκρασία ὁ ἀήρ ὁ ὁ φρόνιμος οἰστικός Παναίτιος μέν καί ἄλλος τις ὁ πλατωνικός ἐπί ὁ φαίνω ἀκούω , ὡς ὁ Ἀττικός διά ὁ ὥρα ὁ ἔτος εὕω κεράννυμι ἐπιτηδείως ἔχω πρός ὁ ὁ φρόνιμος ἀνήρ ἀπογέννησις . Λογγῖνος δέ ἀπορέω μέν πρός οὗτος ὡς μήτε ἀληθεύω — τουναντίον γάρ ὁράω πολύς τις καί αὐχμός καί χειμών ἀσυμμετρία περί ὅδε ὁ τόπος — μήτε , εἰμί ὁ τόπος εἰμί τοιοῦτος , δύναμαι ἐπί ὁ ἀθανασία διασῴζω ὁ Ψυχή , εἴπερ ὑπό ὁ ὁ ἀήρ εὐκρασία ἢ φρόνησις αὐτός ἐμφύω · κρᾶσις γάρ εἰμί ἢ τελειότης κρᾶσις οὗτος ὁ ψυχή ἀποφαίνω · αὐτός δέ ὁ εὐκρασία οὗτος οὖον πρός ὁ ὁ ἀήρ κατάστασις ἀναφέρω φημί , ἀλλά εἰμί τις ἰδιότης ὁ κατάστημα ἀκατονόμαστος , συντελέω εἰς φρόνησις · ὡς γάρ ὕδωρ τις μαντικός εἰμί , καί τόπος τις νοσοποιός καί φθορώδης , οὗτος καί εἰς φρόνησις συμβάλλω τοιαύς τις χώρα ἰδιότης θαυμαστός οὐδείς . Ὡριγένης δέ ὁ εὐκρασία οὗτος ἐπί ὁ ὁ οὐρανός κυκλοφορία ἀναπέμπω · ἐκεῖθεν γάρ εἰμί ὁ φορά καί ὁ ἀφορία ὁ Ψυχή , ὡς φημί ὁ ἐν πολιτεία [ VIII 546 A ] Σωκράτης . ἀλλά οὗτος μέν μερικός ἐφάπτω ὁ ἀλήθεια , Λογγῖνος δέ λαμβάνω ὁ ἰδιότης σωματικός ποιέω καί ὁ ἀπορία ενισχυμένος , ὡς καί ὁ Πορφύριος αὐτός προσφέρω · εἷς γάρ