proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0355.2
πλαγιάζεσθαι παραφερομένας , τοτὲ δὲ στρέφεσθαι παντελῶς , ὑποταττομένης τῇ χειρόνι τῆς ἀμείνους · ἐπεὶδὴ γὰρ ἡ μὲν τῷ ταυτῷ προσῆκεν , ἡ δὲ τῷ ἑτέρῳ , δῆλον ὅτι ἵνικα μὲν ἡ ψυχὴ κατορθοῖ , ἐν τούτοις ἑκάτερα τῶν μεσοτήτων πράττει τὸ ἑαυτῆς , ἡ μὲν ἐκ πολλῶν ἕν ποιοῦσα καὶ γνωρίζουσα τὸ ἐκ πολλῶν ἕν , ἡ δὲ διαιροῦσα ἕν εἰς πολλὰ καὶ γνωρίζουσα τὰ κατ’ εἶδος διηρημένα , ἵνικα δ’ ἂν πταίῃ , πρῶτον μὲν μάχη γίνεται ἐν αὐτῇ διαπορούση , τίνι ταυτὸν καὶ τίνι ἕτερον , ἔπειτα νίκη τῆς χειρόνος φερούσης εἰς μερισμὸν παντοῖον ἀντὶ τῆς εἰς ἑαυτὴν ἀφοράσεως , καὶ ἐπὶ τούτοις τελέα τῆς ἀμείνους ἐκλύσις , τὴν ἡγεμονίαν παραδιδοῦσα τῇ χειρόνι καὶ ἀρχὴν · τῶν γὰρ δύο μεσοτήτων , ὡς καὶ ἔμπροσθεν εἴπομεν [ Π p . 206 , 9 ss ] , δι’ ὧν τὰ διπλάσια καὶ τριπλάσια διαστήματα συνέδει τὸ διηρημένον εἰς τοὺς ἡμιολίους καὶ ἐπιτρίτους καὶ ἐποχόους λόγους , ἡ μὲν ἦν συναγωγὸς τῶν ἐν πᾶσι τοῖς μορίοις ταυτοτήτων , ἡ δὲ τῶν ταύτῃ συμφυῶν ἑτεροτήτων , ὥσπερ ἡ γεωμετρικὴ τῶν οὐσιῶν . ἡ μὲν οὖν τῇ ταυτότητι προσιχνουσα πρὸς τὸ θεῖον ἄγει τὴν ψυχήν , ἡ δὲ τῇ ἑτερότητι πρὸς τὸ θνητόν . καὶ οὕτω δ’ οὖν ἀλογοῦται ψυχή , τῶν ἐν τῷ θάτερον κύκλῳ μεσοτήτων κλωμένων καὶ στρεφομένων καὶ πρὸ τούτων διαφερομένων πρὸς ἑαυτάς , τῆς μὲν στροφῆς τελῶς αὐτὴν εἰς τὰ πάθη καθελκυσάσης ( ὡς γὰρ ὀρθὸς ἦν κύκλος ἐν τῇ ὅλῃ ψυχῇ ὁ θάτερον ὁ πᾶντῃ ἀκλινὴς πρὸς τὸ διοικούμενον , οὕτω καὶ στραφεὶς ἐστιν ἐν τῇ μερικῇ ὁ ἐπικλίνας ὅλως εἰς τὴν ὕλην καὶ ὁ πεσὼν εἰς τὸ σῶμα καὶ δυνὰς κατ’ αὐτοῦ ) , τῆς [ μὲν ] κλάσεως τὴν εἰς τὸ πλῆθος καὶ τὸ ποικῖλον φορὰν παρεχομένης διὰ τε ἀδυναμίαν καὶ ἀσθένειαν μερισμὸν ἐμποιοῦσης ( τὰ γὰρ κλώμενα διαπλέτει τῆς ἑαυτῶν δυνάμεως καὶ γίνεται οὐδὲν ἀνθ’ ἑνός ) , τῆς δὲ διαφορᾶς ἐναντίωσιν μόνον καὶ μάχην ἀπεργαζομένης . ἡ μὲν οὖν στροφὴ τὸ ὀρθὸν πᾶντῃ λωβάται , ἡ δὲ κλάσις τὸ ἕν πολλὰ ποιεῖ ,
Lemmas: πλαγιάζω παραφέρω , τοτέ δέ στρέφω παντελῶς , ὑποτάσσω ὁ χείρων ὁ ἀγαθός · ἐπειδή γάρ ὁ μέν ὁ ταυτός προσήκω , ὁ δέ ὁ ἕτερος , δῆλος ὅτι ἵνικα μέν ὁ ψυχή κατορθόω , ἐν οὗτος ἑκάτερος ὁ μεσότης πράσσω ὁ ἑαυτοῦ , ὁ μέν ἐκ πολύς εἷς ποιέω καί γνωρίζω ὁ ἐκ πολύς εἷς , ὁ δέ διαιρέω εἷς εἰς πολύς καί γνωρίζω ὁ κατά εἶδος διαιρεμένος , ἵνικα δέ εἄν πταίω , πρῶτος μέν μάχη γίγνομαι ἐν αὐτός διαπορέω , τίς τατός καί τίς ἕτερος , ἔπειτα νίκη ὁ χείρων φέρω εἰς μερισμός παντοῖος ἀντί ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἀφόρασις , καί ἐπί οὗτος τέλειος ὁ ἀγαθός ἔκλυσις , ὁ ἡγεμονία παραδίδωμι ὁ χείρων καί ἀρχή · ὁ γάρ δύο μεσότης , ὡς καί ἔμπροσθεν εἶπον [ Π p . 206 , 9 ss ] , διά ὅς ὁ διπλάσιος καί τριπλάσιος διάστημα συνδέω ὁ διαιρέω εἰς ὁ ἡμιόλιος καί ἐπίτριτος καί ἔποχος λόγος , ὁ μέν εἰμί συναγωγός ὁ ἐν πᾶς ὁ μόριον ταυτότητα , ὁ δέ ὁ οὗτος συμφυής ετερότητα , ὥσπερ ὁ γεωμετρικός ὁ οὐσία . ὁ μέν οὖν ὁ ταυτότης προσέχω πρός ὁ θέω ἄγω ὁ Ψυχή , ὁ δέ ὁ ἑτερότης πρός ὁ θνητός . καί οὗτος δέ οὖν ἀλογόω ψυχή , ὁ ἐν ὁ ἕτερος κύκλος μεσότης κλάω καί στρέφω καί πρό οὗτος διαφέρω πρός ἑαυτοῦ , ὁ μέν στροφή τέλος αὐτός εἰς ὁ πάθος καθέλκω ( ὡς γάρ ὀρθός εἰμί κύκλος ἐν ὁ ὅλος Ψυχή ὁ ἕτερος ὁ πάντῃ ἀκλινής πρός ὁ διοικέω , οὗτος καί στρέφω εἰμί ἐν ὁ μερικός ὁ ἐπικλίνω ὅλως εἰς ὁ ὕλη καί ὁ πίπτω εἰς ὁ σῶμα καί δύο κατά αὐτός ) , ὁ [ μέν ] κλάσις ὁ εἰς ὁ πλῆθος καί ὁ ποικίλος φορά παρέχω διά τε ἀδυναμία καί ἀσθένεια μερισμός ἐμποιέω ( ὁ γάρ κλάω διαπλέω ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί γίγνομαι οὐδείς ἀντί εἷς ) , ὁ δέ διαφορά ἐναντίωσις μόνος καί μάχη ἀπεργάζομαι . ὁ μέν οὖν στροφή ὁ ὀρθός πάντῃ λωβάω , ὁ δέ κλάσις ὁ εἷς πολύς ποιέω ,