proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0099.2
τοίνυν κάκεινα ῥητέον ἐν τοῖς ἐκκειμένοις ῥητοῖς · εἰ μὴ πρόσσεισι τῷ παντὶ μηδέν , οὐδὲν αὐτοῦ σῶμά ἐστιν ἔκτος · εἰ ἄπεισιν ἀπ’ αὐτοῦ μηδέν , οὐκ ἔστιν ἔξω τοῦ κόσμου κενόν · μάτην γὰρ ἂν εἴη , μηδενὸς ὄν δεκτικόν , καθάπερ τὸ 5 τὸν κόσμον δεξάμενον · ἢ δὴ καὶ Ἀριστοτέλης διαφερόντως ἠγάπησε , τὸ τε ἐνέργειά κενὸν ἀναιρῶν καὶ τὸν κόσμον μονογενῆ διασώζων . ὅτι δὲ οὐδὲν ἄπεισιν οὐδὲ πρόσσεισι τῷ παντὶ , κατεσκεύασε τὸ μὲν ἐκ τοῦ οὐδὲ γὰρ ἤν , τὸ δὲ μηδὲ ἀπιέναι μηδὲν ἐκ τοῦ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν οἰκείαν τρο - 10 φὴν ποιεῖσθαι τὸ πᾶν . ὥσπερ οὖν οὐκ ἔχον ὄργανα τροφῆς ἐν ἑαυτῷ τροφὴν ἔχει καὶ ἑαυτὸ καὶ ἐστιν αὐτὸ τὸ τρέφον ἄμα καὶ τρεφόμενον , οὕτω δὴ καὶ αἰσθήσεις οὐκ ἔχον τὰς ἔκτος ἀποτεινόμενας ἐν ἑαυτῷ τὴν αἴσθησιν ἔχει καὶ ἐστιν αὐτὸς αἰσθητὸς ἑαυτῷ . καὶ ὅτι βούλεται καὶ ἐπὶ τούτων 15 τὸν αὐτὸν εἶναι λόγον ὁ Πλάτων ἐναργῶς , οἶμαι , δεδήλωκεν εἰπών · καὶ πάντα ἐν αὐτῷ καὶ ὑφ’ ἑαυτοῦ πάσχον καὶ δρῶν . εἰ δὲ πάντα τὰ γινόμενα δρῶντός ἐστι τοῦ παντὸς εἰς ἑαυτὸ καὶ ὑφ’ ἑαυτοῦ πάσχοντος , οὔτε τὰς φθίσεις οὔτε τὰς φθορὰς ἁπλῶς κακὰ ῥητέον · οὐδὲ γὰρ ὁ σπου - 20 δαῖος εἰς ἑαυτὸν δρᾷ κακὸν οὐδέν , μὴ ὅτι τὸ πᾶν . καὶ τοῦτο μὲν θεῖον πόρισμα ληπτέον ἐκ τοῦ λόγου . πάλιν δὲ ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν αἰτίαν πάντων τῶν περικοσμίων ἀνέδραμε , τὴν δημιουργικὴν τέχνην καὶ τὴν τελεσιουργὸν τῶν ὅλων ἀρχήν · ἐκεῖθεν γὰρ ἡ τέχνη καὶ εἰς τὴν δημιουργικὴν 25 καθῆκει τάξιν · διὸ καὶ τὰ λόγια τὸν δημιουργὸν τοῦ παντὸς ἐργοτεχνίτην κέκληκεν · ὅπερ ὁ Πλάτων διεῖλε , ποτὲ μὲν ἔργα τοῦ δημιουργοῦ καλῶν τὰ ἐν τῷ κόσμῳ · ὧν ἐγὼ δημιουργὸς πατὴρ τε ἔργων · ὥσπερ καὶ τὰ λόγια φησιν · ἔργα νοήσας γὰρ πατρικὸς νοῦς αὐτογένεσθλος · 30 ποτὲ δὲ καὶ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ προσαγορεύων τέχνην , ἥ τέλος ἀφωρίσατο τὴν αὐτάρκειαν τοῦ παντὸς · ἀγαθὸς γὰρ
Lemmas: τοίνυν ἐκεῖνος ῥητέος ἐν ὁ ἔκκειμαι ῥητός · εἰμί μή πρόσειμι ὁ πᾶς μηδείς , οὐδείς αὐτός σῶμα εἰμί ἕκτος · εἰμί ἄπειμι ἀπό αὐτός μηδείς , οὐ εἰμί ἔξω ὁ κόσμος κενός · μάτην γάρ εἄν εἰμί , μηδείς εἰμί δεκτικός , καθάπερ ὁ 5 ὁ κόσμος δέχομαι · ἢ δή καί Ἀριστοτέλης διαφερόντως ἀγαπάω , ὁ τε ἐνέργεια κενός ἀναιρέω καί ὁ κόσμος μονογενής διασῴζω . ὅτι δέ οὐδείς ἄπειμι οὐδέ πρόσειμι ὁ πᾶς , κατασκευάζω ὁ μέν ἐκ ὁ οὐδέ γάρ ἐάν , ὁ δέ μηδέ ἀφίημι μηδείς ἐκ ὁ ὁ ἑαυτοῦ φύσις οἰκεῖος τρος - 10 φή ποιέω ὁ πᾶς . ὥσπερ οὖν οὐ ἔχω ὄργανον τροφή ἐν ἑαυτοῦ τροφή ἔχω καί ἑαυτοῦ καί εἰμί αὐτός ὁ τρέφω ἄμη καί τρέφω , οὗτος δή καί αἴσθησις οὐ ἔχω ὁ ἕκτος ἀποτείνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴσθησις ἔχω καί εἰμί αὐτός αἰσθητός ἑαυτοῦ . καί ὅτι βούλομαι καί ἐπί οὗτος 15 ὁ αὐτός εἰμί λόγος ὁ Πλάτων ἐναργής , οἴομαι , δηλόω εἶπον · καί πᾶς ἐν αὐτός καί ὑπό ἑαυτοῦ πάσχω καί δράω . εἰμί δέ πᾶς ὁ γίγνομαι δράω εἰμί ὁ πᾶς εἰς ἑαυτοῦ καί ὑπό ἑαυτοῦ πάσχω , οὔτε ὁ φθίσις οὔτε ὁ φθορά ἁπλόος κακός ῥητέος · οὐδέ γάρ ὁ ἕπω - 20 δάϊς εἰς ἑαυτοῦ δράω κακός οὐδείς , μή ὅτι ὁ πᾶς . καί οὗτος μέν θέω πόρισμα ληπτέος ἐκ ὁ λόγος . πάλιν δέ ἐπί ὁ ἀληθινός αἴτιος πᾶς ὁ περικόσμιος ἀνατρέχω , ὁ δημιουργικός τέχνη καί ὁ τελεσιουργός ὁ ὅλος ἀρχή · ἐκεῖθεν γάρ ὁ τέχνη καί εἰς ὁ δημιουργικός 25 καθήκω τάξις · διό καί ὁ λόγιος ὁ δημιουργός ὁ πᾶς ἐργοτεχνίτης καλέω · ὅσπερ ὁ Πλάτων διαιρέω , ποτέ μέν ἔργον ὁ δημιουργός καλός ὁ ἐν ὁ κόσμος · ὅς ἐγώ δημιουργός πατήρ τε ἔργον · ὥσπερ καί ὁ λόγιος φημί · ἔργον νοέω γάρ πατρικός νόος αὐτογένεσθλος · 30 ποτέ δέ καί ὁ ἐνέργεια αὐτός προσαγορεύω τέχνη , ὅς τέλος ἀφορίζω ὁ αὐτάρκεια ὁ πᾶς · ἀγαθός γάρ