proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0187.2
τοῦτο ἀγαθοειδές , τὸ τῆς τελειώσεως τῶν δευτέρων ἕνεκα ποιεῖσθαι τὰς ἐνεργείας · πρόνοιαν γὰρ ποιεῖται καὶ ὑπερπλήρη τῶν θείων δύναμιν . μείζον δὲ τὸ τῆς πόλεως ἕνεκα · καὶ γὰρ εὐρύτεραν ἔχει τὴν ἐνέργειαν καὶ μείζονος ἀντέχεται δυνάμεως . ἐπὶ δὲ καὶ τούτων θειότερον τὸ συντελεῖν πᾶσαν τὴν διέξοδον εἰς τὴν θεὸν καὶ εἰς αὐτὴν καταλήγειν τὸ τέλος τῆς ὅλης ἐνεργείας . ἢ δὴ πάντα τὸ ἀφθονον καθαρῶς παρίστησι τοῦ ἱερέως , μὴ τὴν στέρξιν τοῦ φθόνου μόνον ἐνδεικνύμενον , ἀλλὰ καὶ τὴν θείαν καὶ πρόχειρον τῶν ἀγαθῶν ἀπογέννησιν . πάλιν δὲ ὅμως μὴ λάθωμεν ταραττόμενοι διὰ τῶνδε τῶν λόγων , εἰ νῦν μὲν ὁ ἱερεὺς ὡς διαθέτης τοῦ λόγου μείζω καὶ θειοτέραν αἰτίαν ἀπεικονίζεσθαι λέγεται , νῦν δὲ οἱ Ἀθηναῖοι , πρόγονοι τοῦ Σόλωνος ὄντες , πρεσβύτεροι τῶν Σαϊτῶν , οἱ κατὰ τὰ κοσμητικὰ αἰτία τῆς ὅλης ἐναντιώσεως τάπτονται · ὡς μὲν γὰρ ἐν τῷ διηγήματι τούτῃ ἔχουσι τὴν τάξιν , ὡς δὲ κατὰ τὴν φυσικὴν πρόοδον εἰκόνα φέρουσιν ὑπερετέρων τινῶν καὶ θείων τάξεων . καὶ εἰ βούλει λέγειν , ἐπειδὴ πᾶσα ἡ δημιουργία καὶ ἡ κοσμικὴ ἐναντίωσις ἐν τῷ πατρὶ προειληπται τῶν ὅλων , τὰ τε κοσμούντα καὶ τὰ κοσμούμενα , λάβοις ἂν καὶ ἐκεῖ κατὰ ἀναλογίαν τὴν τῶν Ἀθηναίων παραδειγματικὴν αἰτίαν ἐν ζωαῖς νοεραῖς . καὶ γὰρ αὐ καὶ ὁ πέπλος ἔσχατον εἴδωλόν ἐστι τῆς ὅλης ἐναντιώσεως · προηγείται δὲ ἐν τε τῷ παντὶ τὰ ἀληθινὰ τῶν θεῶν ἔργα κἂν ταῖς ποιητικαῖς αὐτῶν καὶ πρωτουργοῖς αἰτίαις · οὕ δὴ καὶ τὴν Ἀθηνᾶν μετὰ τῶν ὅπλων ἐκφανῆ γενέσθαι φασί . μᾶλλον δὲ ἔσχατον μὲν ὁ πέπλος , τὸ τῆς ὀφαντικῆς ἔργον , εἴδωλον φέρων τοῦ κοσμικοῦ πολέμου καὶ τῆς δημιουργικῆς ἀπὸ τῆς θεοῦ τάξεως τῆς εἰς τὸ πᾶν προϊούσης , ὃν ἡ θεὸς ὀφαίνει μετὰ τοῦ πατρός . τοῦτον δὲ κρεῖττων ὁ ἐν λόγοις ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος καὶ ἐν αἰνίγμασι περὶ τῆς ὅλης ἐναντιώσεως καὶ τῶν Ἀθηναϊκῶν ἔργων φερόμενος , ὃς καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ὅλην συντελεῖ κοσμοποίαν , ὥσπερ ἐκεῖνος εἰς τὴν τῆς θεοῦ πομπὴν καὶ τὴν
Lemmas: οὗτος ἀγαθοειδής , ὁ ὁ τελείωσις ὁ δύο ἕνεκα ποιέω ὁ ἐνέργεια · πρόνοια γάρ ποιέω καί υπερπλήρης ὁ θεῖον δύναμις . μείζων δέ ὁ ὁ πόλις ἕνεκα · καί γάρ εὐρύς ἔχω ὁ ἐνέργεια καί μείζων ἀντέχω δύναμις . ἐπί δέ καί οὗτος θεῖος ὁ συντελέω πᾶς ὁ διέξοδος εἰς ὁ θεός καί εἰς αὐτός καταλήγω ὁ τέλος ὁ ὅλος ἐνέργεια . ἢ δή πᾶς ὁ ἄφθονος καθαρός παρίστημι ὁ ἱερεύς , μή ὁ στέρξις ὁ φθόνος μόνος ἐνδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ θεῖος καί πρόχειρον ὁ ἀγαθός ἀπογέννησις . πάλιν δέ ὅμως μή λανθάνω ταράσσω διά ὅδε ὁ λόγος , εἰμί νῦν μέν ὁ ἱερεύς ὡς διαθέτης ὁ λόγος μείζων καί θεῖος αἴτιος ἀπεικονίζω λέγω , νῦν δέ ὁ Ἀθηναῖος , πρόγονος ὁ Σόλων εἰμί , πρέσβυς ὁ Σαΐτης , ὁ κατά ὁ κοσμητικός αἰτία ὁ ὅλος ἐναντίωσις ταπτοντ · ὡς μέν γάρ ἐν ὁ διήγημα Τούτη ἔχω ὁ τάξις , ὡς δέ κατά ὁ φυσικός πρόοδος εἰκών φέρω ὑπερετέρων τις καί θεῖον τάξις . καί εἰμί βούλομαι λέγω , ἐπεί πᾶς ὁ δημιουργία καί ὁ κοσμικός ἐναντίωσις ἐν ὁ πατήρ προλαμβάνω ὁ ὅλος , ὁ τε κοσμέω καί ὁ κοσμούμενα , λαμβάνω εἄν καί ἐκεῖ κατά ἀναλογία ὁ ὁ Ἀθηναῖος παραδειγματικός αἴτιος ἐν ζωή νοερός . καί γάρ αὖος καί ὁ πέπλος ἔσχατος εἴδωλον εἰμί ὁ ὅλος ἐναντίωσις · προηγέομαι δέ ἐν τε ὁ πᾶς ὁ ἀληθινός ὁ θεός ἔργον κἀν ὁ ποιητικός αὐτός καί πρωτουργέω αἴτιος · ἕ δή καί ὁ Ἀθηνᾶ μετά ὁ ὅπλον ἐκφανής γίγνομαι φημί . μᾶλλον δέ ἔσχατος μέν ὁ πέπλος , ὁ ὁ οφαντικεω ἔργον , εἴδωλον φέρω ὁ κοσμικός πόλεμος καί ὁ δημιουργικός ἀπό ὁ θεός τάξις ὁ εἰς ὁ πᾶς πρόειμι , ὅς ὁ θεός ὀφαίνει μετά ὁ πατήρ . οὗτος δέ ἀγαθός ὁ ἐν λόγος ὑπό ὁ Πλάτων καί ἐν αἴνιγμα περί ὁ ὅλος ἐναντίωσις καί ὁ αθηναϊκός ἔργον φέρω , ὅς καί αὐτός εἰς ὁ ὅλος συντελής κοσμοποιία , ὥσπερ ἐκεῖνος εἰς ὁ ὁ θεός πομπή καί ὁ