proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0281.2
ἐφήκουνσι τῶν συνεκτικῶν θεῶν , ἡ μὲν ἀπὸ τοῦ πρώτου τοῦ περιέχοντος τοὺς λοιποὺς καὶ καθ’ ἕνα λόγον πάντα συνάγοντος εἰς ἕνα κόσμον καὶ μίαν ἕνωσιν , ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ δευτέρου τοῦ τοὺς μὲν ἄλλην , τοὺς δὲ ἄλλην ἐνδιδόντος σύνδεσιν , μεῖζοσι μὲν μεῖζονα , ἐλάττοσι δὲ ἐλάττονα , ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ τρίτου τοῦ τοὺς τρίτους ἐλλάμποντος ἀφ’ ἑαυτοῦ κοινωνίαν , παρ’ οἷς τὰ μὲν ἐλάττονα κατὰ τὸν ὄγκον ἤρωται μᾶλλον , τὰ δὲ μεῖζονα ἐλασσόνως · τοῦτο δὴ τὸ τῆς ἀριθμητικῆς μεσότητος ἐξαιρέτον . ὡς δὲ ἰδέαν ἔχουσαν τοιαύδε καὶ διασχημάτισιν καὶ εὐθεία προόδον καὶ ἐπιστροφὴν κυκλικὴν χωμένην , καθ’ ἣν προεείπομεν [ p . 247s ] αἰτίαν , εἰς τὴν τοῦ νοεροῦ σχήματος τριάδα · τὸ γὰρ εὐθὺ πρῶτον ἐκεῖ καὶ τὸ περιφερές , διὸ καὶ ἐν τῇ ἰδέᾳ τῆς ψυχῆς γραμμαὶ τε παρελαμβάνοντο καὶ κύκλοι μετ’ ἀλλήλων τε καὶ χωρίς . ὡς δὲ δυνάμεις ὑποδεξαμένην μοναδικὰς τε καὶ ἑβδομαδικὰς εἰς τὴν ἑβδομάδα τὴν νοερὰν , ὡς δὲ μέσην τῶν τε αἰσθητῶν καὶ νοητῶν καὶ ὡς ἀφομοιοῦσαν τὰ αἰσθητὰ τοῖς νοητοῖς εἰς τὴν ἡγεμονικὴν σειράν · αὕτη γὰρ ἐστὶν ἀφομοιωτικὴ τῶν δευτέρων πρὸς τὰς ἐννοίας ἀκρότητας . ὡς δὲ ἐνεργοῦσαν ἐνεργείας διττάς , τὰς μὲν προστατίδας τῶν αἰσθητῶν , τὰς δὲ τῶν νοητῶν ἀντεχομένας , πρὸς τοὺς ἀπολίτους , οἱ καὶ ἄπτονται καὶ οὐχ ἄπτονται τοῦ παντός . ταῦτα μὲν οὖν διὰ βραχέων εἰρημένα τοὺς παρακολουθηκότας ὑπομνήσει τοὺς τοῦ καθηγημένου ἡμῶν συγγράμμασιν , ἐν οἷς περὶ τούτων ἐκφαίνει τὰ ἀπόρρητα τοῦ Πλάτωνος ὄντως νοήματα . Θαυμάζω δὲ ἔγωγε τῶν Πλατωνικῶν ὅσοι τε τὴν ψυχὴν κατὰ μόρια διαιρεῖσθαι νομίζουσιν εἰς τὰς οὐρανίας ψυχάς , τὴν τε μίαν καὶ τὰς ἑπτὰ ( ποῦ γὰρ δυνατὸν ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων τοιαύτην γίνεσθαι διαίρεσιν , ἀφανίζουσαν τὸ ὅλον ; ἴδιος γὰρ τῶν μεριστῶν ὄγκων ὁ τοιοῦτος μερισμός ) καὶ ὅσοι παντελῶς ὑπερουρανίους εἶναι νομίζουσι ταύτας τὰς ψυχάς , τοῦ Πλάτωνος εὐθὺς ἐν τοῖς ἑχομένοις
Lemmas: ἐφήκω ὁ συνεκτικός θεός , ὁ μέν ἀπό ὁ πρῶτος ὁ περιέχω ὁ λοιπός καί κατά εἷς λόγος πᾶς συνάγω εἰς εἷς κόσμος καί εἷς ἕνωσις , ὁ δέ ἀπό ὁ δύο ὁ ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος ἐνδίδωμι σύνδεσις , μείζων μέν μείζων , μικρός δέ μικρός , ὁ δέ ἀπό ὁ τρίτος ὁ ὁ τρίτος ἐλλάμπω ἀπό ἑαυτοῦ κοινωνία , παρά ὅς ὁ μέν μικρός κατά ὁ ὄγκος ἀρόω μᾶλλον , ὁ δέ μείζων ἐλασσόνως · οὗτος δή ὁ ὁ ἀριθμητικός μεσότης ἐξαίρω . ὡς δέ ἰδέα ἔχω τοιαύς καί διασχημάτισις καί εὐθύς πρόοδος καί ἐπιστροφή κυκλικός χόω , κατά ὅς προεῖπον [ p . 247s ] αἴτιος , εἰς ὁ ὁ νοερός σχῆμα τριάς · ὁ γάρ εὐθύς2 πρῶτος ἐκεῖ καί ὁ περιφερής , διό καί ἐν ὁ ἰδέα ὁ Ψυχή γραμμή τε παραλαμβάνω καί κύκλος μετά ἀλλήλων τε καί χωρίς . ὡς δέ δύναμις ὑποδείκνυμι μοναδικός τε καί ἑβδομαδικός εἰς ὁ ἑβδομάς ὁ νοερός , ὡς δέ μέσος ὁ τε αἰσθητής καί νοητός καί ὡς ἀφομοιόω ὁ αἰσθητός ὁ νοητός εἰς ὁ ἡγεμονικός σειρά · οὗτος γάρ εἰμί αφομοιωτικός ὁ δύο πρός ὁ ἔννοια ἀκρότης . ὡς δέ ἐνεργέω ἐνέργεια διττός , ὁ μέν προστάτιδα ὁ αἰσθητής , ὁ δέ ὁ νοητός ἀντέχω , πρός ὁ ἀπολίτης , ὁ καί ἅπτω καί οὐ ἅπτω ὁ πᾶς . οὗτος μέν οὖν διά βραχύς εἴρω ὁ παρακολουθέω ὑπόμνησις ὁ ὁ καθηγημένου ἐγώ σύγγραμμα , ἐν ὅς περί οὗτος ἐκφαίνω ὁ ἀπόρρητος ὁ Πλάτων εἰμί νόημα . θαυμάζω δέ ἔγωγε ὁ πλατωνικός ὅσος τε ὁ ψυχή κατά μόριον διαιρέω νομίζω εἰς ὁ οὐράνιος Ψυχή , ὁ τε εἷς καί ὁ ἑπτά ( ποῦ γάρ δυνατός ἐπί ὁ ἀσώματος τοιοῦτος γίγνομαι διαίρεσις , ἀφανίζω ὁ ὅλος ; ἴδιος γάρ ὁ μεριστός ὄγκος ὁ τοιοῦτος μερισμός ) καί ὅσος παντελῶς ὑπερουράνιος εἰμί νομίζω οὗτος ὁ Ψυχή , ὁ Πλάτων εὐθύς ἐν ὁ ἔχω