proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0133.2
αυτῆς οὐκ ὄντος · αὐτὸ δὲ τοῦτο οὐκ ἀληθές , τὸ πρωτίστην εἶναι τῶν ὅλων τὴν ψυχὴν · ἀνάγκη γάρ , ὅπερ περὶ τοῦ σώματος φησιν Ἀριστοτέλης , πεπερασμένον ὄν ἀεὶ λαμβάνειν δύναμιν τοῦ κινεῖσθαι ἀεί , ἀλλ’ οὐχ ἅμα τὴν ἄπειρον εἰληφέναι , ταῦτόν καὶ περὶ ψυχῆς λέγειν μὴ ἅμα πάντα ἐνεργοῦσης , ὡς τὴν ἄπειρον δύναμιν , ἀφ’ ἧς ἀεὶ ἐνεργεῖ , οὐχ ἅμα πᾶσαν ἔχει ἢ ἐνεργεῖ πᾶσαν , ἔχουσα ἀεὶ μίαν ἐνέργειαν · πάσης γὰρ δυνάμεως ἐνέργεια μία μίας . ἀεὶ ἄρα λαμβάνει τὴν τοῦ ἐνεργεῖν ἀεὶ δύναμιν καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀεὶ ὁσαύτως ἐνεργεῖ , ἀλλὰ ἄλλοτε ἄλλως . ὥστε συλλήβδην ἀληθές , ὅτι πᾶν τὸ κατὰ χρόνον ἐνεργοῦν δέχεται ἀεὶ τὴν τοῦ ἐνεργεῖν δύναμιν , ἀλλ’ οὐχ ἅμα δέδεκται ὅλην · καὶ ταύτῃ γενητὸν ἐστιν . ὅτι δὲ οὐ πρῶτον ἢ ψυχὴ δήλον · τὸ μὲν γὰρ πρῶτον πᾶσι πάρεστι , καὶ μετέχειν ἀνάγκη πάντα τῆς πάντων ἀρχῆς ἢ μὴ μετέχοντα παντάπασι ἀπολωλέναι · πᾶσι γὰρ ἢ οὐσία καὶ ἢ ὑπαρξὶς ἀπὸ τῆς πρωτίστης ἀρχῆς · ψυχὴ δὲ οὐ πᾶσι πάρεστιν , οὔδὲ πάντα μετέχειν D ἀνάγκη ψυχῆς , ἀλλὰ τὰ μὲν ἄψυχα , τὰ δὲ ἐμψυχὰ τῶν σωμάτων ἐστί . καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐν εἶναι δεῖ · πλήθος γὰρ ὄν ἔχει πρὸ αὐτοῦ τὸ ἐνοποιόν · οὐ γὰρ διεσπαρμένον ἔσται τὸ πλήθος · ἢ δὲ ψυχὴ πλήθός ἐστι . καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐπέκεινα πάσης οὐσίας , ἐπεὶ πᾶσα οὐσία πλήθος ἔχει μεθ’ ἑαυτῆς · ἑτερότης γὰρ ἐν αὐτῇ καὶ ταυτότης ζωὴ τε καὶ αἰώνιος ἐνέργεια · ἢ δὲ ψυχὴ οὐσία . καὶ τὸ μὲν πρῶτον πανταχοῦ γένος ἀκάκωτόν ἐστι , τὸ δὲ τῶν ψυχῶν κακῶνεσθαι πῇ πέφυκεν · καὶ ὅλως τοῦτο διὰ πολλῶν ἐπιδείκνυται λόγων . ἐπεὶ δὲ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ Πλάτωνος διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν σκοπός , αὐτὴν ἡμῖν ἀναπτύσσει τὴν ψυχικὴν οὐσίαν , ὅπως ὑπέστη καὶ ἐκ ποίων στοιχείων καὶ κατὰ ποίους λόγους ἀναδιδάσκων · ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα τὸ ἡμέτερον ὅτι μέν ἐστιν ἐν αὐτῷ πρόσωπον καὶ χεῖρες καὶ μηροὶ καὶ πόδες
Lemmas: αυτή οὐ εἰμί · αὐτός δέ οὗτος οὐ ἀληθής , ὁ πρῶτος εἰμί ὁ ὅλος ὁ ψυχή · ἀνάγκη γάρ , ὅσπερ περί ὁ σῶμα φημί Ἀριστοτέλης , περαίνω εἰμί ἀεί λαμβάνω δύναμις ὁ κινέω ἀεί , ἀλλά οὐ ἅμα ὁ ἤπειρος λαμβάνω , αὐτός καί περί Ψυχή λέγω μή ἅμα πᾶς ἐνεργέω , ὡς ὁ ἤπειρος δύναμις , ἀπό ὅς ἀεί ἐνεργέω , οὐ ἅμα πᾶς ἔχω ἢ ἐνεργέω πᾶς , ἔχω ἀεί εἷς ἐνέργεια · πᾶς γάρ δύναμις ἐνέργεια εἷς μίας . ἀεί ἄρα λαμβάνω ὁ ὁ ἐνεργέω ἀεί δύναμις καί διά οὗτος οὐ ἀεί ὁσάυτος ἐνεργέω , ἀλλά ἄλλοτε ἄλλως . ὥστε συλλήβδην ἀληθής , ὅτι πᾶς ὁ κατά χρόνος ἐνεργέω δέχομαι ἀεί ὁ ὁ ἐνεργέω δύναμις , ἀλλά οὐ ἅμα δέχομαι ὅλος · καί οὗτος γενητός εἰμί . ὅτι δέ οὖον πρῶτος ἢ ψυχή δῆλος · ὁ μέν γάρ πρῶτος πᾶς πάρειμι , καί μετέχω ἀνάγκη πᾶς ὁ πᾶς ἀρχή ἢ μή μετέχω παντάπασι ἀπόλλυμι · πᾶς γάρ ἢ οὐσία καί ἢ ὕπαρξις ἀπό ὁ πρῶτος ἀρχή · ψυχή δέ οὖον πᾶς πάρειμι , οὐδέ πᾶς μετέχω D ἀνάγκη Ψυχή , ἀλλά ὁ μέν ἄψυχος , ὁ δέ έμψυχος ὁ σῶμα εἰμί . καί ὁ μέν πρῶτος ἐν εἰμί δεῖ · πλήθος γάρ εἰμί ἔχω πρό αὐτός ὁ ἐνοποιός · οὖον γάρ διασπείρω εἰμί ὁ πλήθος · ἢ δέ ψυχή πλῆθος εἰμί . καί ὁ μέν πρῶτος ἐπέκεινα πᾶς οὐσία , ἐπεί πᾶς οὐσία πλήθος ἔχω μετά ἑαυτοῦ · ἑτερότης γάρ ἐν αὐτός καί ταυτότης ζωή τε καί αἰώνιος ἐνέργεια · ἢ δέ ψυχή οὐσία . καί ὁ μέν πρῶτος πανταχοῦ γένος ἀκάκωτος εἰμί , ὁ δέ ὁ Ψυχή κακόω πῇ φύω · καί ὅλως οὗτος διά πολύς ἐπιδείκνυμι λόγος . ἐπεί δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ Πλάτων διά ὁ εἴρω αἴτιος σκοπός , αὐτός ἐγώ ἀναπτύσσω ὁ ψυχικός οὐσία , ὅπως ὑφίστημι καί ἐκ ποῖος στοιχεῖον καί κατά ποῖος λόγος ἀναδιδάσκω · ὥσπερ γάρ ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος ὅτι μέν εἰμί ἐν αὐτός πρόσωπον καί χείρ καί μηρός καί πούς