proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0071.2
γενές , οὐδὲν ἔχει ἔκτός , πάλιν ἡ αὐτὴ ἔνστασις · καὶ ὁ τρόπος τῆς λύσεως , ὅτι τὸ ἐξαιρετον εἰληπται μονογενὲς τοῦ παντός , ὁ μηδὲν ἔχει σύγκυον · τὸ δὲ εἰ παντελές , οὐδὲν ἔχει ἔκτός , αὐτόθεν ἐπὶ μόνου τοῦ παντὸς ἀληθές · καὶ εἰεν 5 ἂν αἱ ἀποδείξεις τοιαῖδε τινές · τὸ πᾶν μονογενές · εἰ δὲ F μονογενές , οὐδὲν ἂν ἔχοι ἑαυτοῦ ἔκτός , ἐξ οὗ ἂν ἄλλο γένοιτο τοιοῦτο . τὸ πᾶν ἄλυτον · εἰ δὲ ἄλυτον , οὐδὲν ἀλλότριον τῶν ἐξ ὧν ἐστιν εἴη ἂν αὐτοῦ ἔκτός . τὸ πᾶν παν - 10 τελές · εἰ δὲ παντελές , οὐδὲν αὐτοῦ ἐστιν ἔκτός · παντελὲς γὰρ τὸ μηδὲν ἔλλειπον . διὸ καὶ Ἀριστοτέλης μόνως τέλειόν φησι τὸ πᾶν , τὰ δὲ ἐν αὐτῷ πάντα ἄτελή , μέρη ὄντα τοῦ παντός . ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν , ὡς συνελόντι φάναι , περὶ ὧν ποιεῖται τοὺς λόγους · εἰ δὲ βούλει , καὶ αὐτὴν τὴν λέξιν ἐπιδράμωμεν . Τῷ μὲν οὖν τὰδε διανοηθεις τὴν 158 15 διηρημένην ἐν τῷ δημιουργῷ νόῳσιν ἀνελίττει διάνοιαν αὐτὴν ὀνομάζων , ἐπεὶδὴ διανοητικῶς αὐτὴν αἱρεῖ καὶ οὐ δι’ ἀπλῆς ἐπιβολῆς · καὶ γὰρ τὸ πολυσχιδὲς τῶν τῆς αἰτίας ἀπολογισμῶν διανοίας ἔργον ἐστί , νοῦ δὲ τὸ μονοειδὲς καὶ τὸ ἐν τῇ μιᾷ νοήσει τὰ πάντα περιειληφός . ἑαυτὸν οὖν κή - 20 ρυκα ποιήσας τῶν ἐν τῷ δημιουργῷ προειλημμένων αἰτίων τὴν ἑαυτοῦ διάνοιαν εἰς τὴν ἐκείνου μονοειδῆ νόησιν ἐπανἡνεγκεν . οὕτω δὴ καὶ τὰ λόγια τὰς μεριστάς τοῦ δημιουργοῦ νοήσεις διανοίας προσείρηκε · μετὰ δὴ πατρικὰς διανοίας 25 Ψυχὴ ἐγὼ ναίω θέσμῃ ψυχοῦσα τὰ πάντα . τὸ δὲ ὅλον ὅτι μάλιστα καὶ τὸ [ τῶν ] τέλειον ἐκ τελείων πρὸς τὴν ὁλότητα τὴν νοερὰν καὶ τὴν παντότητα τὴν νοητὴν ἔξομοιοῖ τὸν κόσμον · τὰ μὲν γὰρ μέρη κατὰ τὴν πρὸς τὸ ὅλον ἀναφορὰν λέγεται καὶ τέλεια ἀφ’ ἑαυτῶν οὐκ 30 ἐστιν , ἀλλὰ τὴν μὲν ὡς μερῶν ἔχει τελειότητα , τῆς δὲ ἀπλῶς
Lemmas: γενής , οὐδείς ἔχω ἕκτος , πάλιν ὁ αὐτός ἔνστασις · καί ὁ τρόπος ὁ λύσις , ὅτι ὁ ἐξαίρω λαμβάνω μονογενής ὁ πᾶς , ὁ μηδείς ἔχω σύγκυον · ὁ δέ εἰμί παντελῶς , οὐδείς ἔχω ἕκτος , αὐτόθεν ἐπί μόνος ὁ πᾶς ἀληθής · καί ἄγω 5 εἄν ὁ ἀποδείκνυμι τοιαῖδε τις · ὁ πᾶς μονογενής · εἰμί δέ F μονογενής , οὐδείς εἄν ἔχω ἑαυτοῦ ἕκτος , ἐκ ὅς εἄν ἄλλος γίγνομαι τοιοῦτος . ὁ πᾶς ἄλυτος · εἰμί δέ ἄλυτος , οὐδείς ἀλλότριος ὁ ἐκ ὅς εἰμί εἰμί εἄν αὐτός ἕκτος . ὁ πᾶς πᾶς - 10 Τέλες · εἰμί δέ παντελῶς , οὐδείς αὐτός εἰμί ἕκτος · παντελής γάρ ὁ μηδείς ἐλλείπω . διό καί Ἀριστοτέλης μόνος τέλειος φημί ὁ πᾶς , ὁ δέ ἐν αὐτός πᾶς ἀτελής , μέρος εἰμί ὁ πᾶς . οὗτος μέν οὖν εἰμί , ὡς συναιρέω φαίνω , περί ὅς ποιέω ὁ λόγος · εἰμί δέ βούλομαι , καί αὐτός ὁ λέξις ἐπιτρέχω . ὁ μέν οὖν ὅδε διανοέομαι ὁ 158 15 διαιρέω ἐν ὁ δημιουργός νοέω ἀνελίσσω διάνοια αὐτός ὀνομάζω , ἐπειδή διανοητικός αὐτός αἱρέω καί οὖον διά ἁπλόος ἐπιβολεύς · καί γάρ ὁ πολύσχιστος ὁ ὁ αἴτιος απολογισμός διάνοια ἔργον εἰμί , νόος δέ ὁ μονοειδής καί ὁ ἐν ὁ εἷς νοέω ὁ πᾶς περιλαμβάνω . ἑαυτοῦ οὖν καί - 20 ρυκα ποιέω ὁ ἐν ὁ δημιουργός προλαμβάνω αἴτιος ὁ ἑαυτοῦ διάνοια εἰς ὁ ἐκεῖνος μονοειδής νόησις ἐπαναφέρω . οὗτος δή καί ὁ λόγιος ὁ μεριστός ὁ δημιουργός νοέω διάνοια προσφωνέω · μετά δή πατρικός διάνοια 25 Ψυχή ἐγώ νάω θεσμός ψυχόω ὁ πᾶς . ὁ δέ ὅλος ὅτι μάλιστα καί ὁ [ ὁ ] τέλειος ἐκ τέλειος πρός ὁ ὁλότης ὁ νοερός καί ὁ παντότης ὁ νοητός ἐξομοιόω ὁ κόσμος · ὁ μέν γάρ μέρος κατά ὁ πρός ὁ ὅλος ἀναφορά λέγω καί τέλειος ἀπό ἑαυτοῦ οὐ 30 εἰμί , ἀλλά ὁ μέν ὡς μέρος ἔχω τελειότης , ὁ δέ ἀπλόος