proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0021.2
ἐνδον ἐαυτοῦ νόησιν ἀπλῆ καὶ ἀνεμποδίστω καὶ ἀθρόα περιβολῇ πᾶν τὸ νοητὸν περιλαμβανοῦση καὶ φιλοφρονουμένη διὰ τῆς πρὸς αὐτὸ στάσεως καὶ ἐνώσεως τελίας . εὐφραίνεται δέ , εἰ θέμις εἰπεῖν , καὶ δευτέρας διὰ τὴν ἐπι - 5 τηδειότητα τῶν ὑποδεχομένων τὴν ἔξω προιοῦσαν αὐτοῦ τῶν ἀγαθῶν χορηγίαν . καὶ δῆς , ὅπως τρεῖς αἰτίας παραδίδωσι τῆς τῶν εἰς τόνδε τὸν κόσμον προιόντων ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀγαθῶν μετουσίας · μίαν μὲν καὶ πρωτίστην τὴν ἀπὸ τῆς τοῦ ποιητικοῦ αἰτίου δυνάμεως ( αὐτὸς γὰρ ἐστι καὶ νῦν ὁ 10 τὸν χρόνον ἀπογεννῶν διὰ τὴν οἰκείαν ἀφθονίαν καὶ τὴν C γόνιμον περιουσίαν πάντα πληροῦν ἐφίεμενος πρώτων καὶ μέσων καὶ τελευταίων ἀγαθῶν ) , δευτέραν δὲ τὴν ἀπὸ τῆς ἐπιτηδειότητος τοῦ δεχομένου πράγματος ( τότε γὰρ εὐφραίνεται τὸ μεταδιδὸν τῶν ἀγαθῶν , ὅτε τὸ μεταλαμβάνον 15 ἐπιτηδείως διάκειται πρὸς τὴν ὑποδοχὴν αὐτῶν ) , τρίτην δὲ τὴν ἐκ τῆς ἀμοφοῖν συμμετρίας καὶ ὡσανεὶ συμπνοίας καὶ συμφωνίας · διὰ γὰρ τοῦτο , καὶπερ ἀεὶ τῶν θεῶν πᾶσι προτεινόντων τὰ σύστοιχα ταῖς οὐσίαις αὐτῶν ἀγαθά , οὐκ ἀεὶ πάντες αὐτὰ καταδεχόμεθα , διότι μήτ’ ἐπιτηδείως ἔχομεν 20 μήτε σύμμετροι πῶς τῇ δυνάμει τῶν μεταδιδόντων καθέσταμεν . εἰ δὲ βουλοῦμεθα χαίρειν ἐφ’ ἡμῶν τὸ θεῖον , ὡς δὴ πέφυκε χαίρειν καὶ εὐφραίνεσθαι καὶ δι’ ἡμᾶς καὶπερ ὁσανύτως ἀεὶ διακείμενον , ἐπιτηδείους πρὸς ὑποδοχὴν τῶν παρ’ αὐτοῦ προτεινομένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἡμᾶς αὐτοὺς ποιητέον , 25 ἵνα μὴ ἀργῇ εἰς ἡμᾶς ἢ τοῦ θεοῦ δόσις καὶπερ ὑπ’ οὐδενὸς ἐμποδιζέσθαι πεφυκυία . ταῦτα μὲν οὖν ἀλλῆς ἐστὶ προθέσεως ἐπὶ πλέον θεωρεῖν . νυνὶ δὲ ἴδωμεν , πῶς ὁμοιότερον D γίνεται τὸ πᾶν πρὸς τὸ παράδειγμα χρόνου γεννηθέντος . ὅτι μὲν οὖν ἀίδιον πρώτως ὄντος τοῦ παραδείγματος , εἰ μὴ 30 τὴν [ γούν ] δευτέραν ἀιδιότητα προσειλήφει , τὸ αἰσθητὸν ἦτον ἂν ὁμοίωτο τῷ νοητῷ , παντὶ πρόδηλον · καὶ ὅτι τὸ ἐν μεταβολῇ τὴν γένεσιν ἔχον τοῦ χρόνου χωρὶς οὐκ [ ὅτι ] ἀίδιον , ἀλλ’ οὐδ’ ἀκαρῆ διαμένειν οἷον τ’ ἦν , οὐ χαλεπὸν συνιδεῖν .
Lemmas: ἔνδον ἑαυτοῦ νόησις ἀπλῆ καί ἀνεμπόδιστος καί ἀθρόος περιβολή πᾶς ὁ νοητός περιλαμβάνω καί φιλοφρονέομαι διά ὁ πρός αὐτός στάσις καί ένωση Τελίας . εὐφραίνω δέ , εἰμί θέμις εἶπον , καί δύο διά ὁ ἐπι - 5 τηδειοτηταω ὁ ὑποδέχομαι ὁ ἔξω προέρχομαι αὐτός ὁ ἀγαθός χορηγία . καί δήω , ὅπως τρεῖς αἴτιος παραδίδωμι ὁ ὁ εἰς ὅδε ὁ κόσμος προέρχομαι ἀπό ὁ πατήρ ἀγαθός μετουσία · εἷς μέν καί πρῶτος ὁ ἀπό ὁ ὁ ποιητικός αἴτιος δύναμις ( αὐτός γάρ εἰμί καί νῦν ὁ 10 ὁ χρόνος ἀπογεννάω διά ὁ οἰκεῖος ἀφθονία καί ὁ C γόνιμος περιουσία πᾶς πληρόω ἐφίημι πρῶτος καί μέσος καί τελευταῖος ἀγαθός ) , δύο δέ ὁ ἀπό ὁ ἐπιτηδειότης ὁ δέχομαι πρᾶγμα ( τότε γάρ εὐφραίνω ὁ μεταδίδωμι ὁ ἀγαθός , ὅτε ὁ μεταλαμβάνω 15 ἐπιτηδείως διάκειμαι πρός ὁ ὑποδοχή αὐτός ) , τρίτος δέ ὁ ἐκ ὁ ἀμοφοῖν συμμετρία καί ὡσανεί σύμπνοια καί συμφωνία · διά γάρ οὗτος , καίπερ ἀεί ὁ θεός πᾶς προτείνω ὁ σύστοιχος ὁ οὐσία αὐτός ἀγαθός , οὐ ἀεί πᾶς αὐτός καταδέχομαι , διότι μήτε ἐπιτηδείως ἔχω 20 μήτε σύμμετρος πῶς ὁ δύναμις ὁ μεταδίδωμι καθίστημι . εἰμί δέ βουλέω χαίρω ἐπί ἐγώ ὁ θέω , ὡς δή φύω χαίρω καί εὐφραίνω καί διά ἐγώ καίπερ οσανυος ἀεί διάκειμαι , ἐπιτήδειος πρός ὑποδοχή ὁ παρά αὐτός προτείνω ἐγώ ἀγαθός ἐγώ αὐτός ποιητέος , 25 ἵνα μή ἀργός εἰς ἐγώ ἢ ὁ θεός δόσις καίπερ ὑπό οὐδείς ἐμποδίζω φύω . οὗτος μέν οὖν Ἀλλῆς εἰμί πρόθεσις ἐπί πλέω θεωρέω . νυνί δέ ὁράω , πῶς ὅμοιος D γίγνομαι ὁ πᾶς πρός ὁ παράδειγμα χρόνος γεννάω . ὅτι μέν οὖν ἀίδιος πρῶτος εἰμί ὁ παράδειγμα , εἰμί μή 30 ὁ [ γοῦν ] δύο ἀιδιότης προσλαμβάνω , ὁ αἰσθητός εἰμί εἄν ὁμοιόω ὁ νοητός , πᾶς πρόδηλος · καί ὅτι ὁ ἐν μεταβολή ὁ γένεσις ἔχω ὁ χρόνος Χωρὶς οὐ [ ὅτι ] ἀίδιος , ἀλλά οὐδέ ἀκαρής διαμένω οἷος τε εἰμί , οὖον χαλεπός συνοράω .