proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0244.3
" Ὡς μὲν οὖν τῶν Ἀτλαντῶν καὶ Ἀθηναίων πόλεμος εἰς τὴν ὅλην συντελεῖ κοσμοποιΐαν , καὶ ὅπως ὑπὸ τῆς μέσης δημιουργίας ἡ κοσμικὴ συνέχεται ἐναντίως ἄνωθεν ἀπὸ τῶν πρώτων προϊούσα μέχρι τῶν τελευταίων , τῆς μὲν Ἀθηναϊκῆς σειράς μονίμως καὶ ἡγεμονικῶς καὶ κρατητικῶς τὰ πάντα κοσμοῦντος καὶ ἀναπλοῦντος μὲν τὰ ἐν ὅλῃ κατεχόμενα , σφῶντος δὲ ἀχραντα τὰ κεχωρισμένα τῆς ὅλης , τῆς δὲ ἑτέρας ἑαυτῇ προσφόρως κίνησιν καὶ διαίρεσιν καὶ ἑτερότητα τοῖς δημιουργήμασι χαριζομένης καὶ ἄνωθεν εἰς τέλος προϊούσης , εἴρηται καὶ ὑπέμνησται μετρίως ἐν τοῖς ἔμπροσθεν . ἐπεὶδὴ δὲ αὐτὸς ὁ λέγων τὸν λόγον ἀνάλογον πρὸς τὴν ἐναντίωσιν ταύτην συνέχοντι δεῦ , μμεῖται πῶς ἐκεῖνον καὶ διὰ τῆς ἐπὶ τοὺς πατέρας τῆς διηγήσεως ἀναδρομῆς διὰ Κριτίου καὶ τῆς Σόλωνος ἀκοῆς ἐπὶ τοὺς Αἰγυπτίους ἄνεισιν · ὁ δὴ καὶ ἐν τῷ παραδείγματι προϋπάρχει , πληρουμένῳ τε ἀπὸ τῶν πρώτων καὶ πληροῦντι τὰ μετ’ αὐτὸ τῆς δημιουργικῆς δυνάμεως . ἐπὶ δὲ ἐπεὶδὴ δευτέρας φέρει δημιουργίας εἰκόνα προϊούσης ἀπ’ ἄλλης , διὰ δὴ τοῦτο φησὶν ἀπὸ τῶν Σωκράτους λόγων ἀνεμνησθαι τῆς ἱστορίας · ἡ γὰρ ἀνάμνησις αὕτη οὐκ ἔστιν ἀπὸ εἰκόνων ἐπὶ τὰ παραδείγματα μετάβασις , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν καθολικῶν ἐννοιῶν ἐπὶ μερικωτέρας πράξεις . διὸ καὶ ἐφαρμόζει τῇ προόδῳ τῆς ὅλης δημιουργίας · πάντων γὰρ ὄντων ἐν τοῖς νοητοῖς τὰ δημιουργικὰ αἴτια κατὰ τὴν οἰκείαν ἕκαστον τάξιν κατενεῖματο τὰς ὅλας ποιήσεις . ἐπὶ τοίνυν κατ’ ἄλλον τρόπον λόγου μετιόντι σοι τὴν λέξιν οἷ τε Ἀθηναῖοι θυμαστωδῶς ἐγνοιαζόμενοι καὶ ἡ πολιτεία Σωκράτους ἀνυμνεῖται πρῶτον · ἡ μὲν γὰρ ὅτι δυνατὴ ἐστι , δέδεικται διὰ τῆς τῶν Ἀθηναίων ζωῆς , καὶ ὅτι , οἷς ἂν ἐγγένῃται , μεγίστων ἀγαθῶν ἐστὶν οἰστική · ὁ δὴ καὶ ὁ Σωκράτης ἐν ἐκείνοις ἀποδείξεως ἡξίασεν · οἱ δὲ κατὰ τὸ ἄριστον εἶδος τῆς πολιτείας ζῆσαντες
Lemmas: " ὡς μέν οὖν ὁ Ἄτλας καί Ἀθηναῖος πόλεμος εἰς ὁ ὅλος συντελής κοσμοποιία , καί ὅπως ὑπό ὁ μέσος δημιουργία ὁ κοσμικός συνέχω ἐναντίος ἄνωθεν ἀπό ὁ πρῶτος πρόειμι μέχρι ὁ τελευταῖος , ὁ μέν αθηναϊκός σειρά μόνιμος καί ἡγεμονικός καί κρατητικῶς ὁ πᾶς κοσμέω καί ἀναπλέω μέν ὁ ἐν ὅλος κατέχω , σφάζω δέ ἄχραντος ὁ χωρίζω ὁ ὅλος , ὁ δέ ἕτερος ἑαυτοῦ προσφόρως κίνησις καί διαίρεσις καί ἑτερότης ὁ δημιούργημα χαρίζομαι καί ἄνωθεν εἰς τέλος πρόειμι , εἴρω καί ὑπομιμνῄσκω μέτριος ἐν ὁ ἔμπροσθεν . ἐπειδή δέ αὐτός ὁ λέγω ὁ λόγος ἀνάλογος πρός ὁ ἐναντίωσις οὗτος συνέχω δήω , μιμέομαι πῶς ἐκεῖνος καί διά ὁ ἐπί ὁ πατήρ ὁ διήγησις ἀναδρομή διά Κριτίας καί ὁ Σόλων ἀκοή ἐπί ὁ Αἰγύπτιος ἀνέρχομαι · ὁ δή καί ἐν ὁ παράδειγμα προυπάρχω , πληρόω τε ἀπό ὁ πρῶτος καί πληρόω ὁ μετά αὐτός ὁ δημιουργικός δύναμις . ἐπί δέ ἐπειδή δύο φέρω δημιουργία εἰκών πρόειμι ἀπό ἄλλος , διά δή οὗτος φημί ἀπό ὁ Σωκράτης λόγος ἀναμιμνήσκω ὁ ἱστορία · ὁ γάρ ἀνάμνησις οὗτος οὐ εἰμί ἀπό εἰκών ἐπί ὁ παράδειγμα μετάβασις , ἀλλά ἀπό ὁ καθολικός ἔννοια ἐπί μερικός πρᾶξις . διό καί ἐφαρμόζω ὁ πρόοδος ὁ ὅλος δημιουργία · πᾶς γάρ εἰμί ἐν ὁ νοητός ὁ δημιουργικός αἴτιος κατά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος τάξις κατανέμω ὁ ὅλος ποιέω . ἐπί τοίνυν κατά ἄλλος τρόπος λόγος μετέρχομαι σύ ὁ λέξις οἷ τε Ἀθηναῖος θυμαστωδῶς εγνοιαζομαι καί ὁ πολιτεία Σωκράτης ἀνυμνέω πρῶτος · ὁ μέν γάρ ὅτι δυνατός εἰμί , δείκνυμι διά ὁ ὁ Ἀθηναῖος ζωή , καί ὅτι , ὅς εἄν ἐγγίγνομαι , μέγας ἀγαθός εἰμί οἰστικός · ὁ δή καί ὁ Σωκράτης ἐν ἐκεῖνος ἀπόδειξις ἥκω · ὁ δέ κατά ὁ ἀγαθός εἶδος ὁ πολιτεία ζάω