proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0475.2
τοῦ δημιουργοῦ ποιήσις ἐστι , δεῖ καὶ ποιεῖν αὐτῷ τῷ νοεῖν . τί οὖν ἐστι τοῦ παντὸς θειότερον ; οὐ γὰρ δὴ τῶν χειρόνων τι ποιήσει πρὸς τὸ κρεῖττον ὄρων . εἰκότως οὖν τοῦδε τοῦ E κόσμου τὴν παραδειγματικὴν ἐπιζητῶν ἀρχὴν εἰς τὸ παντελὲς ζῶν ἀνέδραμεν . τί οὖν ; φαῖη τις ἂν · ἥλιος καὶ σελήνη καὶ τῶν ἀστέρων ἕκαστον οὐχὶ καλόν ; καὶ πῶς ; τούτων γὰρ ἕκαστον πρὸς μερικὸν ἀπεικάζεται ζῶον . ἢ καὶ τούτων ἕκαστον καλὸν μετὰ τοῦ ὅλου θεωρούμενον καὶ τῷ ὅλῳ συντεταγμένον , ὥσπερ καὶ ὀφθαλμὸς καλὸς καὶ γένειον μετὰ τοῦ ὅλου προσώπου καὶ ἐν τῷ ὅλῳ ὄν , αὐτὸ δὲ καθ’ ἑαυτὸ τὸ προσῆκον αὐτῷ κάλλος οὐχ ἐπιδείκνυσιν · ἐν γὰρ τῷ μέρει εἶναι καὶ οὐχ ὅλον κατὰ τὴν οὐσίαν ἀποσπασθὲν τοῦ ὅλου τὸ ἑαυτοῦ κάλλος ἐλαττοῖ . καὶ τὸ τέλειον οὖν καὶ τὸ καλὸν αὐτοῖς ὑπάρχει μέρεσιν οὐσι διὰ τὸ ὅλον . αἴτιον δέ , φησὶν ὁ Πορφύριος , ὅτι ἐν ἐκείνοις τὸ μέρος ὅλον ἐστὶ · πάντα γὰρ ἐστὶν ἐν ἑκάστῳ μερικῶς ὅσα τῷ ὅλῳ παντελῶς διὰ τὴν ἕνωσιν τῶν νοητῶν εἴδων . καὶ ἐστι μὲν ἀληθὴς ὁ λόγος , ὅτι καὶ τῶν μερῶν ἐν ἐκείνοις ἕκαστον ὅλον πρὸς τὰ πάντα κοινωνίαν ὁλοῦμενον , ἐν μὲν ὄν κατὰ τὴν οὐσίαν , πάντα δὲ κατὰ μετουσίαν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ ὁλότης F αὐτοῦ μερικῶς ἐστι καὶ οὐχ οἷα ἢ τοῦ ἀπλῶς ὅλου . ἄλλο γὰρ ἐστὶν ἠλιακῶς εἶναι ὅλον ἢ σελήνιακῶς τῷ ἑκάστῳ νοῦν πάντα ἔχειν οἰκείως ἑαυτῷ τοῦ ἑνὸς κρατοῦντος εἴδους , ὃ καὶ ποιεῖ τὸν νοῦν τοιούδε νοῦν καὶ τινὰ νοῦν , ἄλλο τὸ ἄνευ μερικῆς ἰδιότητος εἶναι πάντα , καθὸ νοῦς ὤν τὰ πάντα καὶ οὐ καθὸ τοιούδε νοῦς . τί οὖν ; οὐχὶ καὶ ταῦτα πρὸς νοητὰ παραδείγματα γέγονεν , ἥλιος οὕτως καὶ σελήνη καὶ ἕκαστον τῶν ἀστέρων ; πῶς οὖν οὐ καλὰ ταῦτα ; ἢ καὶ ταῦτα καλά , ἀλλ’ οὐ κάλλιστα , τὸ δὲ κάλλιστον ὄντως ἐστὶ κόσμος . ὥσπερ οὖν τέλειον μὲν ἕκαστον , ἀλλ’ οὐ παντελές , οὕτω δὴ καὶ καλὸν ἕκαστον , ἀλλ’ οὐ κάλλιστον ὡς τὸ πᾶν · ἐπεὶ ὅτι γε
Lemmas: ὁ δημιουργός Ποιῆσις εἰμί , δεῖ καί ποιέω αὐτός ὁ νοέω . τίς οὖν εἰμί ὁ πᾶς θεῖος ; οὖον γάρ δή ὁ χείρων τίς ποιέω πρός ὁ ἀγαθός σύργαστρος . εἰκότως οὖν ὅδε ὁ E κόσμος ὁ παραδειγματικός ἐπιζητέω ἀρχή εἰς ὁ παντελής ζῶ ἀνατρέχω . τίς οὖν ; φημί τις εἄν · ἥλιος καί σελήνη καί ὁ ἀστήρ ἕκαστος οὐ καλός ; καί πῶς ; οὗτος γάρ ἕκαστος πρός μερικός ἀπεικάζω ζῷον . ἢ καί οὗτος ἕκαστος καλός μετά ὁ ὅλος θεωρέω καί ὁ ὅλος συντάσσω , ὥσπερ καί ὀφθαλμός καλός καί γένειον μετά ὁ ὅλος πρόσωπον καί ἐν ὁ ὅλος εἰμί , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ὁ προσήκω αὐτός κάλλος οὐ ἐπιδείκνυμι · ἐν γάρ ὁ μέρος εἰμί καί οὐ ὅλος κατά ὁ οὐσία ἀποσπάω ὁ ὅλος ὁ ἑαυτοῦ κάλλος ἐλασσόω . καί ὁ τέλειος οὖν καί ὁ καλός αὐτός ὑπάρχω μέρος οὐ διά ὁ ὅλος . αἴτιος δέ , φημί ὁ Πορφύριος , ὅτι ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος ὅλος εἰμί · πᾶς γάρ εἰμί ἐν ἕκαστος μερικός ὅσος ὁ ὅλος παντελῶς διά ὁ ἕνωσις ὁ νοητός Εἴδων . καί εἰμί μέν ἀληθής ὁ λόγος , ὅτι καί ὁ μέρος ἐν ἐκεῖνος ἕκαστος ὅλος πρός ὁ πᾶς κοινωνία ὄλλυμι , ἐν μέν εἰμί κατά ὁ οὐσία , πᾶς δέ κατά μετουσία . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὁλότης F αὐτός μερικός εἰμί καί οὐ οἷος ἢ ὁ ἀπλόος ὅλος . ἄλλος γάρ εἰμί ἡλιακός εἰμί ὅλος ἢ σεληνιακός ὁ ἕκαστος νόος πᾶς ἔχω οἰκεῖος ἑαυτοῦ ὁ εἷς κράτος εἶδος , ὅς καί ποιέω ὁ νόος τοιόσδε νόος καί τις νόος , ἄλλος ὁ ἄνευ μερικός ἰδιότης εἰμί πᾶς , καθό νόος εἰμί ὁ πᾶς καί οὖον καθό τοιόσδε νόος . τίς οὖν ; οὐ καί οὗτος πρός νοητός παράδειγμα γίγνομαι , ἥλιος οὕτως καί σελήνη καί ἕκαστος ὁ ἀστήρ ; πῶς οὖν οὖον καλός οὗτος ; ἢ καί οὗτος καλός , ἀλλά οὖον καλῶς , ὁ δέ καλῶς εἰμί εἰμί κόσμος . ὥσπερ οὖν τέλειος μέν ἕκαστος , ἀλλά οὖον παντελῶς , οὗτος δή καί καλός ἕκαστος , ἀλλά οὖον καλῶς ὡς ὁ πᾶς · ἐπεί ὅτι γε