proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0146.2
Αἴγυπτον οὐ καθ’ ἱστορίαν μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ χρόνον τινὰ κατὰ τοὺς αὐτοῦ νόμους Ἀθηναῖοι ζήσωσιν , ὧν ὁμωμόκεσαν αὐτῷ μηδὲνα λύσειν τῶν τεθéntων νόμων , δῆλον · ἐν γὰρ τούτῳ τῷ χρόνῳ καὶ τῷ Κροίσῳ συνέγεγέτο καὶ εἰς Αἰ - 5 γυπτον ἐπλεῦσεν . ἀναστρέφας δὲ κατέλαβε τὴν πόλιν ὑπὸ Β τῶν Πεισιστρατιδῶν παρατομένην . τοσαῦτα καὶ ἀπὸ τῆς ἱστορίας εἰρήσθω . Ὀριγένης δὲ ἀπορήσας , πῶς ἐλευθερώτατον τὸν Σόλωνα προεῖπεν — οὐ γὰρ εἶναι πρέποντα ποιητῇ τὸν ἔπαινον — λύει τὸ ἀπορον λέγων ἢ ἀπὸ τῶν 10 ἐν τοῖς χρήμασιν ἐλευθερίων τὸν εὐπόρως δαψιλέσι τοῖς ὀνόμασι χρώμενον οὕτως ὀνομάσθαι φάσκων , ἢ ὡς παροησιαστικώτατον καὶ διὰ τοῦτο ἐλεύθερον μετ’ οὐδεμιᾶς ὑποστολῆς ἐν τῇ ποιήσει διαγιγόμενον , ἀλλὰ κατακορεῖ τῇ παροησία χρώμενον [ Phaedr . 240E ] , ἢ καὶ ὡς ἀνειμένον καὶ 15 ἀβίαστον κατὰ τὴν ποίησιν . ὁ δὲ Ἰάμβλιχος οὐδὲν εἶναι φησι τούτων ἀληθές , ἀλλὰ σημαίνεσθαι διὰ τούτου τὸ ἀπόλυτον τοῦ νοῦ καὶ τὸ ἀδέσποτον τῆς ἀρετῆς τοῦ Σόλωνος καὶ τὸ σμινὸν καὶ ὑπερέχον πάντα τὰ ἄλλα . καὶ μὲν δή καὶ τὸ μειδιᾶν τὸν Κριτίαν φησὶν ὁ αὐτὸς ἐξηγητὴς 20 δηλοῦν τὴν τελείαν ἀπογέννησιν τῶν αἰτίων , τὴν ἐπιγῆθουσαν τοῖς γεννήμασιν ἑαυτῆς , τὴν δὲ σφόδρα μνήμην τὴν σωτηρίαν τῶν ποιητικῶν ἐν τῷ κόσμῳ λόγων ἐνδείκνυσθαι . διὰ τί οὖν ἐσπούδασεν ἂν ὁ Σόλων ἐν ποιήμασι παραδοῦναι τὸν Ἀτλαντικὸν πόλεμον ; διότι , φησί , πάντα τὰ φυσικὰ ἔργα 25 καὶ ἡ κοσμικὴ ἐναντιώσις διὰ μιμήσεως ὑφέστηκεν · ἀνα - C λογεῖ γὰρ τοῖς ποιητικοῖς αὐτῆς καὶ πρωτουργοῖς αἰτίοις , ὡς ὁ Κριτίας τοῖς προσεχέσι καὶ δευτερουργοῖς . διὰ τί δὲ ὑπὸ τῶν στάσεων ἐκωλύθη ; διότι τὰ ἔνυλα κινήματα καὶ ὁ ἔνυλος θόρυβος ἐμποδῶν γίνεται τοῖς ποιητικοῖς λόγοις τῶν 30 ἐγκοσμίων , ὡς εἴρηται καὶ πρότερον [ p . 91 , 17s ] .
Lemmas: Αἴγυπτος οὖον κατά ἱστορία μόνος , ἀλλά ἵνα καί χρόνος τις κατά ὁ αὐτός νόμος Ἀθηναῖος ζῶ , ὅς ὄμνυμι αὐτός μηδείς λύω ὁ τίθημι νόμος , δῆλος · ἐν γάρ οὗτος ὁ χρόνος καί ὁ Κροῖσος συγγίγνομαι καί εἰς ὁ - 5 γυπτον πλέω . ἀναστρέφω δέ καταλαμβάνω ὁ πόλις ὑπό Β ὁ Πεισιστρατίδης παρατέμνω . τοσοῦτος καί ἀπό ὁ ἱστορία εἴρω . Ὁριγένης δέ ἀπορέω , πῶς ἐλεύθερος ὁ Σόλων προεῖπον — οὖον γάρ εἰμί πρέπω ποιητής ὁ ἔπαινος — λύω ὁ ἄπορος λέγω ἢ ἀπό ὁ 10 ἐν ὁ χρῆμα Ἐλευθερίων ὁ εὔπορος δαψιλής ὁ ὄνομα χράω οὕτως ὀνομάζω φάσκω , ἢ ὡς παροησιαστικώτατον καί διά οὗτος ἐλεύθερος μετά οὐδείς ὑποστολή ἐν ὁ ποιέω διαγίγνομαι , ἀλλά κατακορής ὁ παροησία χράω [ Phaedr . 240E ] , ἢ καί ὡς ἀνίημι καί 15 ἀβίαστος κατά ὁ ποίησις . ὁ δέ Ἰάμβλιχος οὐδείς εἰμί φημί οὗτος ἀληθής , ἀλλά σημαίνω διά οὗτος ὁ ἀπόλυτος ὁ νόος καί ὁ ἀδέσποτος ὁ ἀρετή ὁ Σόλων καί ὁ σμινὸν καί ὑπερέχω πᾶς ὁ ἄλλος . καί μέν δή καί ὁ μειδάω ὁ Κριτίας φημί ὁ αὐτός ἐξηγητής 20 δηλόω ὁ τέλειος ἀπογέννησις ὁ αἴτιος , ὁ ἐπιγηθέω ὁ γέννημα ἑαυτοῦ , ὁ δέ σφόδρα μνήμη ὁ σωτηρία ὁ ποιητικός ἐν ὁ κόσμος λόγος ἐνδείκνυμι . διά τίς οὖν σπουδάζω εἄν ὁ Σόλων ἐν ποίημα παραδίδωμι ὁ Ἀτλαντικός πόλεμος ; διότι , φημί , πᾶς ὁ φυσικός ἔργον 25 καί ὁ κοσμικός ἐναντίωσις διά μίμησις ὑφίστημι · ἀνα - C λογεύς γάρ ὁ ποιητικός αὐτός καί πρωτουργέω αἴτιος , ὡς ὁ Κριτίας ὁ προσεχής καί δευτερουργός . διά τίς δέ ὑπό ὁ στάσις κωλύω ; διότι ὁ ἔνυλος κίνημα καί ὁ ἔνυλος θόρυβος ἐμποδῶν γίγνομαι ὁ ποιητικός λόγος ὁ 30 ἐγκόσμιος , ὡς εἴρω καί πρότερος [ p . 91 , 17s ] .