proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0349.2
οὐτος τοῦ ὅλου ποταμοῦ τῆς γενέσεως , πολλοῦ δή τινος ὄντος , ὡς εἴρηται πρότερον [ 43A ] . μετὰ ταύτης δ’ οὖν ἐκταράττει καὶ θορυβεῖ τὰς περιόδους τῆς ἀθανάτου ψυχῆς καὶ πεδᾶ μὲν τὴν ταύτου , διασείει δὲ τὴν ἑτέραν · διπτῶν γὰρ ὄντων ἐν αὐτῇ κύκλον κατὰ μίμησιν τῶν θείων ψυχῶν ὁ μὲν τῶν νοητῶν θεατής , ὅς ἐστιν ὁ διανοητικός , ἐπέχεται μόνον τῆς ἐνεργείας διαστροφὴν οὐδεμίαν ὑπομένων , ὁ δὲ δοξαστικὸς καὶ διαστρέφεται , καὶ εἰκῶς · δοξάζειν μὲν γὰρ ἐστὶ μὴ ὀρθῶς , ἐπίστασθαι δὲ ἐφευσμένως οὐκ ἔστιν . εἰ δὲ λέγῃ τις , ὅτι τὸ διανοητικὸν ἀμαθαίνει διπλῇ , τὸ δὲ τοῦτο πᾶσχον διεστρόφεται , μανθανέτω παρ’ ἡμῶν , ὅτι ἡ διπλῇ ἀμαθία οὐκ ἐστὶν ἀπλῶς τῆς διανοίας , ἀλλ’ ἄρχεται μὲν ἐκεῖθεν , ἐμφύεται δὲ εἰς τὸ δοξαστικόν · καθ’ ὅσον μὲν γὰρ ἀμαθία ἐστὶ καὶ στέρησις ἐπιστήμης , κατὰ τοσοῦτον ἀκινησία οὖσα τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἀπὸ διανοίας ὤρμηται ( περὶ ὃ γὰρ ἡ ἐπιστήμη , περὶ τοῦτο καὶ ἡ ἀμαθία ) , καθ’ ὅσον δὲ προστίθησι καὶ τὴν οἴησιν τῆς γνώσεως , ἐν τῷ δοξαστικῷ ἐστὶ ( τὸ γὰρ οἴομενον τοῦτό ἐστι ) . καὶ ἡ μὲν ἀμαθία τῆς διανοίας ἐστὶν ἀορίᾳ μόνον πεπεδημένης καὶ τοὺς λόγους ἐπικρυπτούσης , ἡ δὲ οἴησις τῆς δόξης διαστροφὴ τις οὖσα αὐτῆς · ψευδὴς γὰρ ἐστὶ καὶ διαλαβάται τὸ ἔχον αὐτήν · ὡς γὰρ ἐν πράξει τὸ κακόν , οὕτως ἐν γνώσει τὸ ψεῦδος . ἡ μὲν ταύτου περίοδος ἄρα πεπέδηται μόνον καὶ ἔοικε τοῖς δεσμοῖσι μὲν καὶ διὰ τοῦτο κωλυομένοις ἐνεργεῖν , μένουσι δὲ καὶ ἐν τοῖς δεδεμένοις ἀδιαστόροισ . ἡ δὲ ἑτέρου διασδέεσθαι ψευδῶν ἀναπλησθεῖσα δογμάτων · ἡ γὰρ πρὸς τὴν ἀλογίαν γειτνίασις ποιεῖ καὶ αὐτὴν εἰσδέχεσθαι τι πάθος ἀπὸ τῶν ἐκτὸς . ἀπὸ δὲ τούτων ὁρμώμενοι παρορμιασόμεθ᾿ πρὸς Πλωτῖνον καὶ τὸν μέγαν Θεόδωρον ἀπαθὲς τι φυλάττοντας ἐν ἡμῖν καὶ ἀεὶ νοοῦν · δύο γὰρ κύκλους μόνον εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς παρα -
Lemmas: οὐτος ὁ ὅλος ποταμός ὁ γένεσις , πολύς δή τις εἰμί , ὡς εἴρω πρότερος [ 43A ] . μετά οὗτος δέ οὖν ἐκταράσσω καί θορυβέω ὁ περίοδος ὁ ἀθάνατος Ψυχή καί μετά μέν ὁ αὐτός , διασείω δέ ὁ ἕτερος · δύπτης γάρ εἰμί ἐν αὐτός κύκλος κατά μίμησις ὁ θεῖον Ψυχή ὁ μέν ὁ νοητός θεατής , ὅς εἰμί ὁ διανοητικός , ἐπέχω μόνος ὁ ἐνέργεια διαστροφή οὐδείς ὑπομένω , ὁ δέ δοξαστικός καί διαστρέφω , καί ἵημι · δοξάζω μέν γάρ εἰμί μή ὀρθῶς , ἐφίστημι δέ ἐφεύδω οὐ εἰμί . εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι ὁ διανοητικός ἀμαθαίνω διπλόος , ὁ δέ οὗτος πάσχω διαστρέφω , μανθάνω παρά ἐγώ , ὅτι ὁ διπλόος ἀμαθία οὐ εἰμί ἀπλόος ὁ διάνοια , ἀλλά ἄρχω μέν ἐκεῖθεν , ἐμφύω δέ εἰς ὁ δοξαστικόν · κατά ὅσος μέν γάρ ἀμαθία εἰμί καί στέρησις ἐπιστήμη , κατά τοσοῦτος ἀκινησία εἰμί ὁ ἐπιστημονικός ἀπό διάνοια ὁρμάω ( περί ὅς γάρ ὁ ἐπιστήμη , περί οὗτος καί ὁ ἀμαθία ) , κατά ὅσος δέ προστίθημι καί ὁ οἴησις ὁ γνῶσις , ἐν ὁ δοξαστικός εἰμί ( ὁ γάρ οἴομαι οὗτος εἰμί ) . καί ὁ μέν ἀμαθία ὁ διάνοια εἰμί ἀορίᾳ μόνος πεδάω καί ὁ λόγος ἐπικρύπτω , ὁ δέ οἴησις ὁ δόξα διαστροφή τις εἰμί αὐτός · ψευδής γάρ εἰμί καί διαλαμβάνω ὁ ἔχω αὐτός · ὡς γάρ ἐν πρᾶξις ὁ κακός , οὕτως ἐν γνῶσις ὁ ψεῦδος . ὁ μέν αὐτός περίοδος ἄρα πεδάω μόνος καί ἔοικα ὁ δεσμός μέν καί διά οὗτος κωλύω ἐνεργέω , μένω δέ καί ἐν ὁ δέω αδιαστοροος . ὁ δέ ἕτερος διασδέεσθαι ψευδής ἀναπίμπλημι δόγμα · ὁ γάρ πρός ὁ ἀλογία γειτνίασις ποιέω καί αὐτός εἰσδέχομαι τίς πάθος ἀπό ὁ ἐκτός . ἀπό δέ οὗτος ὁρμάω παρορμίζω πρός Πλωτῖνος καί ὁ μέγας Θεόδωρος ἀπαθής τίς φυλάσσω ἐν ἐγώ καί ἀεί νοέω · δύο γάρ κύκλος μόνος εἰς ὁ οὐσία ὁ Ψυχή παρά -