proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0078.2
φιλάνθρωπον · τὸ μὲν γὰρ πᾶνν μὲν οὖν τὴν τε προθυ-μίαν αὐτοῦ τὴν περὶ τὸν ἀπόντα καὶ τὴν τελειότητα τῆς ἐπιστήμης , καθ’ ἣν καὶ τὰ ἔλλειποντα τοῖς ἄλλοις πληροῦν ἕτοιμός ἐστι , καὶ τὸ ἄπλαστον ἐπιδείκνυσιν · τὸ δὲ καὶ κατὰ δύναμιν γε οὐδὲν ἔλλειψομεν τὸ ἀσφαλὲς ἐν ταῖς ὑπο-σκέσει καὶ τὸ μέτριον ἐν τοῖς περὶ αὐτοῦ λόγοις ἱκανῶς παρίστησιν . ἠθικὰ μὲν οὖν ταῦτα διὰ τούτων ληπτέα · φυσικὰ δὲ τὴν ἀντίδοσιν τῶν λόγων εἰκόνα φέρειν τῆς ἐν τοῖς φυσικοῖς ἔργοις κοινωνίας τῶν δυνάμεων καὶ ἀμοι-βῆς , δι’ ἣν πάντα συντέτακται καὶ εἰς τὴν μίαν ἀρμονίαν συντελεῖ τοῦ παντός , καὶ τὸ κατὰ χρόνον ἐξαλλάττεσθαι τὰς τῆς φύσεως ἐνεργείας , νῦν μὲν ἄλλων , νῦν δὲ ἄλλων ποιούν-των εἰς ἄλλα καὶ ἄλλα · τούτοις γὰρ ἔοικε τὸ ἀνταφεστιῶν τὸν ἐστιάσαντα χθὲς . Θεολογικὸν δὲ τὸ τὸ δημιουργικὸν αἴτιον διὰ πάντων προῖέναι καὶ πάντα πληροῦν καὶ πᾶσαν ἔλλειψιν ἀποκόπτειν διὰ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως καὶ τῆς γονίμου περι-ουσίας , καθ’ ἣν οὐδὲν ἀφίησιν ἕρημον ἑαυτοῦ · τῷ γὰρ ὑπερ-πλήρει καὶ τῷ ἱκανῷ καὶ τῷ παντελεῖω χαρακτηρίζεται . καὶ μὴν καὶ τὸ ἀνταφεστιῶν ἀπὸ τῆς ἐν ταῖς θεομυθίαις ἐστιάσεως εἰλκύσται , καθ’ ἣν δεξιούνται ἀλλήλους οἱ θεοί · τοὶ δὲ χρυσοῖσι δεπάεσσι Δειδέχατ’ ἀλλήλους [ A 4 ] · παρὰ τῷ μεγίστῳ Διὶ πληρούμενοι τοῦ νέκταρος . καὶ οὐδὲ ἀπλῶς εἴρηται ἀνθεστιῶν , ἀλλ’ ἀνταφεστιῶν · ἡ γὰρ ἀφεστία-σις τὴν ὁλοτελῆ τῆς ἐστιάσεως ἀποπλήρωσιν συνείληφεν . ὁρᾷ-ται δὲ τοῦτο καὶ ἐν τοῖς ὅλοις · αἱ τε γὰρ φαινόμεναι δια-κοσμήσεις διὰ τῆς ἑαυτῶν ἄκρας ἐπιτηδειότητος προκαλοῦνται τὰς ἀφανεῖς δυνάμεις , καὶ ἐκεῖναι δι’ ἀγαθότητος ὑπερβολὴν καὶ ταύτας τελειοῦσι , καὶ συνάπτεται ταῦτα πάντα ἀλλήλοις , καὶ ἀνταπόδοσις γίνεται τῆς προκλήσεως ἢ τῆς τελειότητος μετάδοσις . ἔτι τοίνυν τὸ μετὰ τοῦ δικαίου ταῦτα πάντα ποιεῖν εἰκόνα φέρει τῆς Δίκης τῆς ἅμα τῷ Διὶ πάντα τατ -
Lemmas: φιλάνθρωπον · ὁ μέν γάρ πᾶς μέν οὖν ὁ τε προθυμία αὐτός ὁ περί ὁ ἄπειμι καί ὁ τελειότης ὁ ἐπιστήμη , κατά ὅς καί ὁ ελλείπων ὁ ἄλλος πληρόω ἑτοῖμος εἰμί , καί ὁ ἄπλαστος ἐπιδείκνυμι · ὁ δέ καί κατά δύναμις γε οὐδείς ἐλλείπω ὁ ἀσφαλής ἐν ὁ ὑπο-σκέσει καί ὁ μέτριος ἐν ὁ περί αὐτός λόγος ἱκανῶς παρίστημι . ἠθικός μέν οὖν οὗτος διά οὗτος ληπτέος · φυσικός δέ ὁ ἀντίδοσις ὁ λόγος εἰκών φέρω ὁ ἐν ὁ φυσικός ἔργον κοινωνία ὁ δύναμις καί ἀμοιβή , διά ὅς πᾶς συντάσσω καί εἰς ὁ εἷς ἁρμονία συντελής ὁ πᾶς , καί ὁ κατά χρόνος ἐξαλλάσσω ὁ ὁ φύσις ἐνέργεια , νῦν μέν ἄλλος , νῦν δέ ἄλλος ποιέω εἰς ἄλλος καί ἄλλος · οὗτος γάρ ἔοικα ὁ ἀνταφεστιάω ὁ στιάζω χθές . θεολογικός δέ ὁ ὁ δημιουργικός αἴτιος διά πᾶς προΐημι καί πᾶς πληρόω καί πᾶς ἔλλειψις ἀποκόπτω διά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί ὁ γόνιμος περιουσία , κατά ὅς οὐδείς ἀφίημι ἐρῆμος ἑαυτοῦ · ὁ γάρ ὑπερ-πλήρει καί ὁ ἱκανός καί ὁ παντελειόω χαρακτηρίζω . καί μήv καί ὁ ἀνταφεστιάω ἀπό ὁ ἐν ὁ θεομυθία εστίαση ἕλκω , κατά ὅς δεξιόομαι ἀλλήλων ὁ θεός · σύ δέ χρυσός δέπας Δειδέχατ’ ἀλλήλων [ A 4 ] · παρά ὁ μέγας Ζεύς πληρόω ὁ νέκταρ . καί οὐδέ ἀπλόος εἴρω ἀνθεστιάω , ἀλλά ἀνταφεστιάω · ὁ γάρ ἀφίστημι ὁ ὁλοτελής ὁ εστίαση ἀποπλήρωσις συλλαμβάνω . ὁράω δέ οὗτος καί ἐν ὁ ὅλος · ὁ τε γάρ φαίνω διακοσμέω διά ὁ ἑαυτοῦ ἄκρος ἐπιτηδειότης προκαλέω ὁ ἀφανής δύναμις , καί ἐκεῖνος διά ἀγαθότης ὑπερβολή καί οὗτος τελειόω , καί συνάπτω οὗτος πᾶς ἀλλήλων , καί ἀνταπόδοσις γίγνομαι ὁ πρόκλησις ἢ ὁ τελειότης μετάδοσις . ἔτι τοίνυν ὁ μετά ὁ Δίκαιος οὗτος πᾶς ποιέω εἰκών φέρω ὁ Δίκη ὁ ἅμα ὁ Ζεύς πᾶς τα -