proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0100.2
συναποκατάστασιν μετρεῖν . τὸ δὲ φῶς ἀνῆψε τὴν ἐξ ἀφανοῦς προιοῦσαν καὶ ἀπὸ τῆς δημιουργικῆς οὐσίας ἄχρον ὑπόστασιν ἐμφαίνει τοῦ φωτός . τὸ δὲ ἕνα ὅτι μάλιστα εἰς ἀπαντα φαίνει τὸν οὐρανὸν αἰτίαν ἔχει τοιαύτην · ἔδει τὸν ὅλον κόσμον κατὰ δύναμιν πεπληρῶσθαι τοῦ ἡλιακοῦ φωτός . ἀλλὰ φύσει σκοτεινὸς ὁ τῆς γῆς ὄγκος . ἔδει οὖν καὶ ἐγγυτέρω τῆς γῆς εἶναι τὸν ἥλιον , ἵνα παραμυθῆται τὸ σκοτεινὸν αὐτῆς · τὸ γὰρ ἐγγυτέρω ὄν πλέον φωτίζει καὶ πλέον δύναται περιλάμπειν , ὅταν μειζόν ἢ τοῦ φωτιζομένου τὸ φωτίζον . δηλοῖ δὲ καὶ διὰ τοῦ ὅτι μάλιστα κατὰ τὸ δυνατόν αὐτὸν πάντα φωτίζει τὸν κόσμον , διότι τὴν γῆν οὐ πᾶσαν ἅμα δύναται περιλάμπειν , ἀλλὰ κύκλῳ περιὼν παρὰ μέρος . ἐν ἐλαχίστῳ δὲ χρόνῳ πᾶσαν ἅμα φωτίζει κατὰ τὸν ἰσημερινὸν ὧν · ἀνατέλλων τε γὰρ καὶ δύων πλέον ἢ τὸ ἡμίσιον φωτίσας ὅλην ἐν μιᾷ ταύτῃ περιφορᾷ καταλάμπει τὴν γῆν . εἰ δὲ καὶ οὐρανὸν ἀκούοιμεν τὸ κύκλῳ κινούμενον , οὔδ᾽ ἐκεῖνον ὁμοῦ φωτίζει τὸν ὅλον · σκιαί γάρ εἰσι καὶ ἐκεῖ διὰ τὰς ἐπιπροσθήσεις τὰς τε τῶν ἀστρῶν καὶ τῆς σελήνης , οὐδὲν δὲ καθαρεύει τῶν ἐν τῷ κόσμῳ σκιάς , ὡς οὔδ᾽ ὕλης , μόνα δὲ τὰ ὑπὲρ τὸν κόσμον καὶ ἄσκια καὶ ἄνυλά ἐστι πλὴν ἡλίου . διὸ καὶ ὄντως ἄσκιος οὗτός ἐστι καὶ γενέσεως ἄδεκτος πάντων τῶν ἄλλων προσθέσεις φωτιστικὰς ἄλλοτε ἄλλας δεχομένων . διὰ τί οὖν , φαίη ἄν τις , μὴ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἀπὸ γῆς περιόδων τὸ φῶς ἀνῆψεν ; ὅτι , φήσω , καθ᾽ ἑαυτὴν ἀσύμμετρος ἐστὶ πρὸς τὴν γένεσιν ἢ τοῦ ἡλίου μαρμαρυγή , μέση δὲ οὖσα ἢ σελήνη καὶ πρώτη δεχομένη τὸ φῶς συμμετρώτερον αὐτὸ ποιεῖ πρὸς τὴν γένεσιν · ἐστι γὰρ οἷον ἐλάττων ἥλιος , ὡς φησιν Ἀριστοτέλης . ἔδει δὲ καὶ τὸ προσεχῶς ὑπὲρ τὴν γένεσιν ὅν οὐ τὸ λαμπρότατον εἶναι καὶ φωτεινότατον · οὐ γὰρ θέμις τῷ σκοτεινῷ τὸ τοιοῦτο πελάζειν , ἀλλὰ τὸ δευτέρως τοιοῦτον καὶ ἀεὶ μὲν ἔχον τὸ οἰκεῖον φῶς ,
Lemmas: συναποκατάστασις μετρέω . ὁ δέ φάος ἀνάπτω ὁ ἐκ ἀφανής προέρχομαι καί ἀπό ὁ δημιουργικός οὐσία ἄχροος ὑπόστασις ἐμφαίνω ὁ φάος . ὁ δέ εἷς ὅτι μάλιστα εἰς ἅπας φαίνω ὁ οὐρανός αἴτιος ἔχω τοιοῦτος · ἐσθίω ὁ ὅλος κόσμος κατά δύναμις πληρόω ὁ ἡλιακός φάος . ἀλλά φύσις σκοτεινός ὁ ὁ γῆ ὄγκος . ἐσθίω οὖν καί ἐγγυτέρω ὁ γῆ εἰμί ὁ ἥλιος , ἵνα παραμυθητής ὁ σκοτεινός αὐτός · ὁ γάρ ἐγγυτέρω εἰμί πλέω φωτίζω καί πλέω δύναμαι περιλάμπω , ὅταν μείζων ἢ ὁ φωτίζω ὁ φωτίζω . δηλόω δέ καί διά ὁ ὅτι μάλιστα κατά ὁ δυνατός αὐτός πᾶς φωτίζω ὁ κόσμος , διότι ὁ γῆ οὖον πᾶς ἅμα δύναμαι περιλάμπω , ἀλλά κύκλος περίειμι1 παρά μέρος . ἐν μικρός δέ χρόνος πᾶς ἅμα φωτίζω κατά ὁ ἰσημερινός ὅς · ἀνατέλλω τε γάρ καί δύο πλέω ἢ ὁ ἡμίσιος φωτίζω ὅλος ἐν εἷς οὗτος περιφορά καταλάμπω ὁ γῆ . εἰμί δέ καί οὐρανός ἀκούω ὁ κύκλος κινέω , οὐδέ ἐκεῖνος ὁμοῦ φωτίζω ὁ ὅλος · σκιά γάρ εἰμί καί ἐκεῖ διά ὁ ἐπιπρόσθησις ὁ τε ὁ ἄστρον καί ὁ σελήνη , οὐδείς δέ καθαρεύω ὁ ἐν ὁ κόσμος σκιά , ὡς οὐδέ ὕλη , μόνος δέ ὁ ὑπέρ ὁ κόσμος καί ἄσκιος καί ἄνυλά εἰμί πλήν ἥλιος . διό καί εἰμί ἄσκιος οὗτος εἰμί καί γένεσις ἄδεκτος πᾶς ὁ ἄλλος πρόσθεσις φωτιστικός ἄλλοτε ἄλλος δέχομαι . διά τίς οὖν , φημί ἄν τις , μή ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἀπό γῆ περίοδος ὁ φάος ἀνάπτω ; ὅτι , φημί , κατά ἑαυτοῦ ἀσύμμετρος εἰμί πρός ὁ γένεσις ἢ ὁ ἥλιος μαρμαρυγή , μέσος δέ εἰμί ἢ σελήνη καί πρῶτος δέχομαι ὁ φάος σύμμετρος αὐτός ποιέω πρός ὁ γένεσις · εἰμί γάρ οἷος μικρός ἥλιος , ὡς φημί Ἀριστοτέλης . ἐσθίω δέ καί ὁ προσεχῶς ὑπέρ ὁ γένεσις ὅς οὖον ὁ λαμπρός εἰμί καί φωτεινός · οὖον γάρ θέμις ὁ σκοτεινός ὁ τοιοῦτος πελάζω , ἀλλά ὁ δύο τοιοῦτος καί ἀεί μέν ἔχω ὁ οἰκέω φάος ,