proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0271.2
τῶν ὠδῖνας ἀποπimpleάντες , κἂν μὴ λέγῃ Πλάτων ψυχὴν ὑπερκόσμιον . Εἰ δέ τις ἀποροίη , διὰ τί μὴ καὶ τῶν ἄλλων ψυχῶν ἐμνήσθη τῶν τεθειῶν καὶ τῶν δαιμονίων , ζητεῖν καὶ πρὸς τοῦτον , ὅτι τὴν αὐτὴν κρῶσιν ἐπὶ τούτων παραλαμβάνει · καὶ γὰρ εἰ διαφέρουσιν αἱ δαιμόνιοι τῶν θείων , ἀλλ’ ὡς ἐν θεωρεῖ πᾶν τὸ ἄχραντον τῶν ψυχῶν γένος πρὸς τὸ γενεσιουργὸν παραβαλλόμενον , ἅμα δὲ καὶ διὰ τῆς τῶν ἄκρων ψυχῶν μνήμης ὡς ἐκ τοῦ κρατήρος ὑφισταμένων δεδήλωκεν , ὅτι καὶ ταῖς μέσαις ἐκεῖθεν πάσας τὸ εἶδος . λέγω D 10 δὲ ἄκρας τὴν τε τοῦ παντὸς καὶ τὰς μερικὰς . ἐπεὶ οὖ γε καὶ τοῖς ἄστροις ἰδίας δίδωσι ψυχὰς καὶ τοῖς ὑπὸ σελήνην θεοῖς , δῆλον μὲν καὶ ἐκ τῶν ἐν Νόμοις [ X 898DE ] εἰρημένων ( καὶ γὰρ φησιν ἐν ἐκείνοις ψυχὴν μὲν οὐχ ὁρῶμεν , σῶμα δὲ ὁρῶμεν , καὶ ζητεῖ , πῶς ἡ ψυχὴ αὕτη τὸ σῶμα 15 κινεῖ ) , δῆλον δὲ καὶ ἐκ τῶν ἐνταῦθα προειρημένων · ζῷα γὰρ θεῖα καλεῖται τὰ ἄστρα . πόθεν οὖν ἔχει τὸ θεῖον , πόθεν δὲ τὴν ἰδίαν κίνησιν ; εἰ γὰρ δὴ λέγοι τις κατὰ τὴν μεριστὴν ζωήν , οὐδὲν διοίσει τὸ θεῖον ζῷον τῶν ἐνταῦθα φαυλοτάτων , ἂ μόνην ἐντελέχειαν ὑπεδέξατο ἐκ τοῦ παντός . 20 τοῖς δὲ ὑπὸ σελήνην θεοῖς , τοῖς ἐξ Οὐρανοῦ καὶ Γῆς καὶ Ὠκεανοῦ καὶ Τηθύος , ψυχὰς οὐ δώσομεν ; καὶ πῶς ἐπὶ θεοῖς ; ἢ γὰρ κρείττους ἔσονται ψυχῶν ἢ ψυχὰς ἔξουσιν . εἰ δὴ ἐγκόσμοι εἰσί , ψυχαὶ αὐτῶν ἐξήρτηνται θεῖαι , κάπι τῶν δαιμόνων δὲ ὁ αὐτὸς λόγος . εἰ δ’ , ὅπερ εἴρηται , μὴ καὶ 25 τούτων ἐμνήμονευσε νῦν , οὐ θαυμαστόν · οὐ γὰρ ὅμοιος τῆς ὑποστάσεως καὶ ἐπ’ αὐτῶν τρόπος · πάσας γὰρ ταῖς ὑφισταμέναις ἐκείνως ψυχαῖς κοινὸν ἐστι τὸ ἀτρεπτον , τὸ ἀκλινές , τὸ ἀνεκφολίτητον τῶν νοητῶν , ῥοπὴ δὲ καὶ τόλμα καὶ πτερογρύσις ἀπὸ τῶνδε τῶν ψυχῶν ἄρχεται τῶν νῦν παραγομέ - E 30 νων . εἰ δὲ πάλιν ζητοῖμεν , τίνι διοίσουσι τῆς κοσμικῆς ψυχῆς αἱ θεῖαι καὶ δαιμόνιοι καὶ αἱ μερικαὶ κατὰ τὸ ψυχογονικὸν διάγραμμα ( οὐ γὰρ δυνατόν ἐκ τῶν αὐτῶν εἶναι
Lemmas: ὁ ὠδίς ἀποπείθω , κἀν μή λέγω Πλάτων ψυχή ὑπερκόσμιος . εἰμί δέ τις ἀπορέω , διά τίς μή καί ὁ ἄλλος Ψυχή μιμνήσκω ὁ τίθημι καί ὁ δαιμόνιος , ζητέω καί πρός οὗτος , ὅτι ὁ αὐτός κράζω ἐπί οὗτος παραλαμβάνω · καί γάρ εἰμί διαφέρω ὁ δαιμόνιος ὁ θεῖον , ἀλλά ὡς ἐν θεωρέω πᾶς ὁ ἄχραντος ὁ Ψυχή γένος πρός ὁ γενεσιουργός παραβάλλω , ἅμα δέ καί διά ὁ ὁ ἄκρος Ψυχή μνήμη ὡς ἐκ ὁ κρατήρ ὑφίστημι δηλόω , ὅτι καί ὁ μέσος ἐκεῖθεν πᾶς ὁ εἶδος . λέγω D 10 δέ ἄκρος ὁ τε ὁ πᾶς καί ὁ μερικός . ἐπεί οὖον γε καί ὁ ἄστρον ἴδιος δίδωμι ψυχή καί ὁ ὑπό σελήνη θεός , δῆλος μέν καί ἐκ ὁ ἐν Νόμος [ X 898DE ] εἴρω ( καί γάρ φημί ἐν ἐκεῖνος ψυχή μέν οὐ ὁράω , σῶμα δέ ὁράω , καί ζητέω , πῶς ὁ ψυχή οὗτος ὁ σῶμα 15 κινέω ) , δῆλος δέ καί ἐκ ὁ ἐνταῦθα προερέω · ζῷον γάρ θεῖον καλέω ὁ ἄστρον . πόθεν οὖν ἔχω ὁ θέω , πόθεν δέ ὁ ἴδιος κίνησις ; εἰμί γάρ δή λέγω τις κατά ὁ μεριστός ζωή , οὐδείς διαφέρω ὁ θέω ζῷον ὁ ἐνταῦθα φαῦλος , ὅς μόνος ἐντελέχεια ὑποδείκνυμι ἐκ ὁ πᾶς . 20 ὁ δέ ὑπό σελήνη θεός , ὁ ἐκ Οὐρανός καί Γῆ καί Ὠκεανός καί Τηθύς , ψυχή οὖον δίδωμι ; καί πῶς ἐπί θεός ; ἢ γάρ ἀγαθός εἰμί Ψυχή ἢ ψυχή ἔχω . εἰμί δή ἐγκοσμέω εἰμί , ψυχή αὐτός ἐξαρτάω θεῖος , κάπι ὁ δαίμων δέ ὁ αὐτός λόγος . εἰμί δέ , ὅσπερ εἴρω , μή καί 25 οὗτος μνημονεύω νῦν , οὖον θαυμαστός · οὖον γάρ ὅμοιος ὁ ὑπόστασις καί ἐπί αὐτός τρόπος · πᾶς γάρ ὁ ὑφίστημι ἐκείνως Ψυχή κοινός εἰμί ὁ ἄτρεπτος , ὁ ἀκλινής , ὁ ανεκφολιτεω ὁ νοητός , ῥοπή δέ καί τόλμα καί πτερογρυτις ἀπό ὅδε ὁ Ψυχή ἄρχω ὁ νῦν παράγω - E 30 νάω . εἰμί δέ πάλιν ζητέω , τίς διαφέρω ὁ κοσμικός Ψυχή ὁ θεῖος καί δαιμόνιος καί ὁ μερικός κατά ὁ ψυχογονικός διάγραμμα ( οὖον γάρ δυνατός ἐκ ὁ αὐτός εἰμί