proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0294.2
D κηρύττων προαγορεύει ταῖς ψυχαῖς , τίνα ποτὲ ῥητέον · οὐ γὰρ ἀπλοῦς ὁ περὶ αὐτῆς λόγος , ἀλλ’ ὁ μὲν θεῖος Ἰάμβλιχος τὴν τῶν ὀχημάτων σπορὰν πρώτην γένεσιν ἀποκαλεῖ καὶ μαρτυρεῖ γε αὐτῷ τὸ ἐξῆς · ἐπήγαγε γὰρ ὡς τούτῳ συνεχὲς τὸ δεῖ · ὁ δὲ σπαρείσας αὐτάς . ἄλλος δὲ τις τὴν πρώτην γένεσιν τῶν ψυχῶν τὴν μίαν ἐξηγεῖται κάθοδον · δεῖν γὰρ ἑκάστην τούτων τῶν ψυχῶν πάντως ὁμιλῆσαι γενέσει · τοῦτο γὰρ ἴδιον αὐτῶν . οὗτος μὲν οὖν ἀπλῶς διορίζεται μίαν γέ τινα κάθοδον εἶναι ψυχῆς ἑκάστης . ἄλλος δὲ ἀκριβέστερος καὶ τοῦδε λόγος , ὃν ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος παρεδίδου , πάσῃ ψυχῇ μερικῇ μίαν ἀφοριᾶσθαι κάθοδὸν φησιν οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην τοῦ θείου γενετοῦ περιόδου · οὐδεμίαν γὰρ ψυχὴν οὔτε ἀρχάντων καλουμένων οὔτε τῶν κακύνεσθαι καὶ πλανᾶσθαι δυναμένων πᾶσαν περίοδον ἄνω μένειν εἰκός · τὸ γὰρ καθ’ ὅλην περίοδον μίαν ἀκλινὲς καὶ ἄτρεπτον διαμένον ἄνω οὔδ’ ἐπ’ ἄλλην ἐτι κατελθεῖν εἰς γένεσιν δυνατόν · πάντα γὰρ ἀνειπτόμενα τὰ σχήματα τοῦ παντὸς ἄππωτον διεφύλαξεν αὐτήν · ἀεὶ δὲ τὰ αὐτὰ σχήματα πάλιν καὶ πάλιν . ἐπὶ δὲ ἡ ζωὴ τῆς μερικῆς ψυχῆς ἐλάττων ἐστὶ τῆς περιόδου τοῦ παντός , ὥστ’ εἰ κατὰ πᾶσαν ταύτην ἤρκεσε πρὸς τὴν ἄνω διαμονήν , ἄτρεπτον ἔλαχε τὴν νοερὰν δύναμιν ( ζῇ γὰρ ὡσαύτως τὸν ὅλον χρόνον ) , ὥστ’ εἰ μηδὲν εἰς αὐτὴν καινὸν ὁ σύμπας ἐδράσε χρόνος ἐξελιπτόμενος , τῶν ἀεὶ μενουσῶν ἐστιν ἐν τῷ κατὰ φύσιν . ἀνάγκη ἄρα πᾶσαν ψυχὴν μερικὴν ἐν ἑκάστῃ περιόδῳ μίαν ποιήσασθαι κάθοδον , πλείους δὲ ἄλλας ἄλλων , πολλῷ τῷ αὐτῆςουσίᾳ χρησαμένας . ταύτην δή τὴν κάθοδον ὁ Πλάτων ‘πρώτην γένεσιν’ προσείρηκε · δηλοῖ δὲ αὐτὸς , ὅπόταν διαλεχθῇ περὶ τῶν μετὰ τὴν πρώτην γένεσιν λήξεων ἐπάγῃ [ 42B ] · σφαλεῖς δὲ τούτων εἰς γυναικὸς φύσιν ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει μεταβάλοι . πρώτην ἄρα γένεσιν τὴν ἀπὸ τοῦ νοητοῦ λέγει κάθοδον . ἐπειδὴ δὲ ἡ πρώτη μετὰ τὴν
Lemmas: D κηρύσσω προαγορεύω ὁ Ψυχή , τίς ποτέ ῥητέος · οὖον γάρ Ἀπλοῦς ὁ περί αὐτός λόγος , ἀλλά ὁ μέν θεῖος Ἰάμβλιχος ὁ ὁ ὄχημα σπορά πρῶτος γένεσις ἀποκαλέω καί μαρτυρέω γε αὐτός ὁ ἑξῆς · ἐπάγω γάρ ὡς οὗτος συνεχής ὁ δεῖ · ὁ δέ σπείρω αὐτός . ἄλλος δέ τις ὁ πρῶτος γένεσις ὁ Ψυχή ὁ εἷς ἐξηγέομαι κάθοδος · δήω γάρ ἕκαστος οὗτος ὁ Ψυχή πάντως ὁμιλέω γένεσις · οὗτος γάρ ἴδιος αὐτός . οὗτος μέν οὖν ἀπλόος διορίζω εἷς γε τις κάθοδος εἰμί Ψυχή ἕκαστος . ἄλλος δέ ἀκριβής καί ὅδε λόγος , ὅς ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος παραδίδωμι , πᾶς Ψυχή μερικός εἷς ἀφορίζω κάθοδος φημί οὐ ἀπλόος , ἀλλά κατά ἕκαστος ὁ θεῖον γενέτης περίοδος · οὐδείς γάρ ψυχή οὔτε ἄρχω καλέω οὔτε ὁ κακύνω καί πλανάω δύναμαι πᾶς περίοδος ἄνω μένω εἰκός · ὁ γάρ κατά ὅλος περίοδος εἷς ἀκλινής καί ἄτρεπτος διαμένω ἄνω οὐδέ ἐπί ἄλλος ἔτι κατέρχομαι εἰς γένεσις δυνατός · πᾶς γάρ ἀνειπτόμενα ὁ σχῆμα ὁ πᾶς ἄπωτος διαφυλάσσω αὐτός · ἀεί δέ ὁ αὐτός σχῆμα πάλιν καί πάλιν . ἐπί δέ ὁ ζωή ὁ μερικός Ψυχή μικρός εἰμί ὁ περίοδος ὁ πᾶς , ὥστε εἰμί κατά πᾶς οὗτος ἀρκέω πρός ὁ ἄνω διαμονή , ἄτρεπτος λαγχάνω ὁ νοερός δύναμις ( ζῶ γάρ ὡσαύτως ὁ ὅλος χρόνος ) , ὥστε εἰμί μηδείς εἰς αὐτός καινός ὁ σύμπας δράω χρόνος ἐκλείπω , ὁ ἀεί Μένων εἰμί ἐν ὁ κατά φύσις . ἀνάγκη ἄρα πᾶς ψυχή μερικός ἐν ἕκαστος περίοδος εἷς ποιέω κάθοδος , πλείων δέ ἄλλος ἄλλος , πολύς ὁ αυτηςουθεος χράω . οὗτος δή ὁ κάθοδος ὁ Πλάτων πίμπρημι γένεσις προσφωνέω · δηλόω δέ αὐτός , ὁπόταν διαλέγω περί ὁ μετά ὁ πρῶτος γένεσις λῆξις ἐπάγω [ 42B ] · σφάλλω δέ οὗτος εἰς γυνή φύσις ἐν ὁ δύο γένεσις μεταβάλλω . πρῶτος ἄρα γένεσις ὁ ἀπό ὁ νοητός λέγω κάθοδος . ἐπεί δέ ὁ πρῶτος μετά ὁ