proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0152.2
ἄλδια τῶν φθαρτῶν , οὐδὲν δὲ τίμιον ἄνευ ψυχῆς , ὡς φησι καὶ ὁ Θεόφραστος . ἀναγκαῖον ἄρα καὶ ψυχὴν [ ἐν ] τῇ γῇ διδόναι καὶ νοῦν , τὴν μὲν γόνιμον αὐτὴν ποιοῦσαν , τὸν δὲ συνέχοντα αὐτὴν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ παντός . αὕτη τὸν μὲν οὖν ἡ γῆ , ζῶν οὖσα θεῶν καὶ πλήρωμα νοερῶν τε καὶ ψυχικῶν οὐσιῶν ἄυλων τε δυνάμεων ( εἰ γὰρ τὴν μερικὴν ψυχὴν μετὰ τοῦ ἰδίου ὀχήματος ἐνὶλῳ σώματι πλεονάζειν φαμέν , ὡς ἐν ἄλλοις δέδεικται , τί χρὴ οἴεσθαι περὶ θείας οὕτω ψυχῆς ; ἢ ὅτι πολλῷ πρότερον ταύτης διὰ μέσων ἄλλων ὀχημάτων ἀποκρέμαται τὰ ἐμφανῆ σώματα , δι’ ὧν ἐλλάμψεις καὶ ταῦτα δέχεσθαι δυνατόν ) τοιαύτη δ’ οὖν οὖσα λέγεται τροφὸς ἡμετέρα πρῶτον μὲν ὡς τῷ οὐρανῷ δύναμιν ἔχουσα πᾶς ἀνθρώπων , καὶ ὅσπερ ἐκεῖνος ζῶν ἦν θεῖον περιεκτικός , οὕτω καὶ αὕτη γήινα φαίνεται περιέχουσα ζῶα , δεύτερον δὲ ὡς ἐμπνέουσα τὰς ζωὰς τὰς ἡμετέρας ἀπὸ τῆς οἰκείας ζωῆς · οὐ γὰρ μόνον καρποὺς ἀνίησι καὶ τρέφει τὰ σώματα ἡμῶν διὰ τούτων , ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχὰς ἀποπληροῖ τῶν ἑαυτῆς ἐλλάμψεων · ζῶν γὰρ οὖσα θεῖον καὶ ἡμᾶς γενησαμένη ζῶα μερικὰ γενομένας διὰ μὲν τοῦ σώματος ἑαυτῆς τρέφει καὶ συνέχει τὸν ἡμέτερον ὄγκον , ἀπὸ δὲ τῆς οἰκείας ψυχῆς τελειοῖ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν , κατὰ δὲ τὸν νοῦν τὸν ἑαυτῆς ἀνεγείρει τὸν ἐν ἡμῖν νοῦν , καὶ οὕτω δὴ καθ’ ὅλην ἑαυτὴν γίνεται τροφὸς ὅλης ἡμῶν τῆς συστάσεως . ὅθεν ἐμοὶ δοκεῖν καὶ τροφὸν αὐτὴν ἡμετέραν προσειπεῖν τὴν νοερὰν αὐτῆς θρεπτικὴν ἐνέργειαν ἐνδεικνύμενος · εἰ γὰρ δὴ ἡμετέρα τροφὸς ἐστιν , οἱ δὲ ὄντως ἡμεῖς ψυχαὶ καὶ νόες , κατ’ ἐκεῖνα ἂν μάλιστα τελειουργὸς ἡμῶν εἴη , τὸν ἡμέτερον κινοῦσα νοῦν . ζῶν δὲ οὖσα θεῖον καὶ πολλῶν ζῴων μερικῶν περιληπτικὸν ἄλλεσθαι λέγεται περὶ τὸν διὰ παντὸς τεταμένον πόλον , διότι δὴ περὶ τὸν ἄξονα τοῦ παντὸς συνἔχεται καὶ συσφίγγεται · πόλος μὲν γὰρ ἐστι καὶ ὁ ἄξων , καὶ νῦν οὕτω λέγεται πόλος , διότι περὶ αὐτὸν πολεῖ τὸ πᾶν .
Lemmas: ἄλδια ὁ φθαρτός , οὐδείς δέ τίμιος ἄνευ Ψυχή , ὡς φημί καί ὁ Θεόφραστος . ἀναγκαῖος ἄρα καί ψυχή [ ἐν ] ὁ γῆ δίδωμι καί νόος , ὁ μέν γόνιμος αὐτός ποιέω , ὁ δέ συνόχωκα αὐτός ἐν ὁ μέσος ὁ πᾶς . οὗτος ὁ μέν οὖν ὁ γῆ , ζῶ εἰμί θεός καί πλήρωμα νοερός τε καί ψυχικός οὐσία άυλος τε δύναμις ( εἰμί γάρ ὁ μερικός ψυχή μετά ὁ ἴδιος ὄχημα ἐνὶλῳ σῶμα πλεονάζω φημί , ὡς ἐν ἄλλος δείκνυμι , τίς χρή οἴομαι περί θεῖος οὗτος Ψυχή ; ἢ ὅτι πολύς πρότερος οὗτος διά μέσος ἄλλος ὄχημα ἀποκρεμάννυμι ὁ ἐμφανής σῶμα , διά ὅς ἐλλάμπω καί οὗτος δέχομαι δυνατός ) τοιοῦτος δέ οὖν εἰμί λέγω τροφός ἡμέτερος πρῶτος μέν ὡς ὁ οὐρανός δύναμις ἔχω πᾶς ἄνθρωπος , καί ὅσπερ ἐκεῖνος ζῶ εἰμί θέω περιεκτικός , οὗτος καί οὗτος γήϊνος φαίνω περιέχω ζῷον , δύο δέ ὡς ἐμπνέω ὁ ζωός ὁ ἡμέτερος ἀπό ὁ οἰκεῖος ζωή · οὖον γάρ μόνος καρπός1 ἀνίημι καί τρέφω ὁ σῶμα ἐγώ διά οὗτος , ἀλλά καί ὁ ψυχή ἀποπληρόω ὁ ἑαυτοῦ ἔλλαμψις · ζῶ γάρ εἰμί θέω καί ἐγώ γίγνομαι ζῷον μερικός γίγνομαι διά μέν ὁ σῶμα ἑαυτοῦ τρέφω καί συγχέω ὁ ἡμέτερος ὄγκος , ἀπό δέ ὁ οἰκεῖος Ψυχή τελειόω ὁ ἡμέτερος ψυχή , κατά δέ ὁ νόος ὁ ἑαυτοῦ ἀνεγείρω ὁ ἐν ἐγώ νόος , καί οὗτος δή κατά ὅλος ἑαυτοῦ γίγνομαι τροφός ὅλος ἐγώ ὁ σύστασις . ὅθεν ἐγώ δοκέω καί τροφός αὐτός ἡμέτερος προσεῖπον ὁ νοερός αὐτός θρεπτικός ἐνέργεια ἐνδείκνυμι · εἰμί γάρ δή ἡμέτερος τροφός εἰμί , ὁ δέ εἰμί ἐγώ ψυχή καί νόος , κατά ἐκεῖνος εἄν μάλιστα τελειουργός ἐγώ εἰμί , ὁ ἡμέτερος κινέω νόος . ζῶ δέ εἰμί θέω καί πολύς ζῷον μερικός περιληπτικός ἅλλομαι λέγω περί ὁ διά πᾶς τείνω πόλος , διότι δή περί ὁ ἄγω ὁ πᾶς συνέχω καί συσφίγγω · πόλος μέν γάρ εἰμί καί ὁ ἄγω , καί νῦν οὗτος λέγω πόλος , διότι περί αὐτός πολύς ὁ πᾶς .