proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0462.2
προθέσεως τὴν ἔνωσιν τοῦ παντὸς ἐνδεικνύμενος — ἀλλὰ γὰρ τὰ θεώτερα τῶν ἐλαττόνων περιληπτικώτερα ποιῶν ἕνα τὸν κόσμον ἀπειργάσατο — διὰ δὲ τῶν καθ’ ἕκαστερον εἴδων τῷ μὲν τὴν σύνθεσιν , τῷ δὲ τὴν δημιουργικὴν τέχνην δηλῶν . 5 Ὅπως ὅτι κάλλιστον εἶναι κατὰ φύσιν ἄριστόν τε ἔργον ἀπειργασμένος [ 30B ] . Ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἀνέδραμεν ὁ λόγος , ἀφ’ ἧς τὰ εἰρημένα πάντα συνέθεμεν · τέτακται γὰρ ὁ κόσμος διὰ ψυχῆν , ψυχὴ δὲ ὑπέστη διὰ νοῦν , νοῦς δὲ προῆλθεν εἰς τὸ πᾶν διὰ τὸ 10 νοητὸν κάλλος , τούτου δὲ μετέσχεν ὁ κόσμος , ἵνα μετάσχῃ καὶ αὐτοῦ τοῦ ἑνός , καὶ τοῦτο αὐτῷ τέλος ἐστὶ τῆς συστάσεως , κάλλιστον αὐτὸν ἀποτελεσθῆναι καὶ ἄριστον . γίνεται δὲ κάλλιστον μὲν διὰ τὴν ἐν τῷ νοητῷ καλλοποιὸν αἰτίαν , ἄριστον δὲ διὰ τὴν τῶν ἀγαθῶν πηγὴν — τὸ ἀγαθὸν γὰρ 15 τὸ πάντων ἄριστον — καὶ διὰ τούτων ἀπάντων ὁμοιότατος τῷ δημιουργῷ · καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἄριστος ἀπεκαλεῖτο . ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν τῶν δημιουργικῶν αἰτιῶν ἄριστος , ὡς τἀγαθὸν ἀπλῶς ἄριστον , ἐπέκεινα ὄν πάντων τῶν θείων αἰτιῶν , ὁ δὲ κόσμος ἔργον ἄριστον · δημιούργημα γὰρ ἐστίν . ἐνταῦθα 20 δὴ καὶ ὁ κόσμος μετέχει θεότητος · ἢ γὰρ ὑπὲρ νοῦν ἀγαθότης θεότης ἐστὶ , καὶ διὰ τοῦτο ἄριστος ὀνομάζεται . καὶ θαυμαστῶς ὁ Πλάτων οὐχ ὡς περὶ νοῦ καὶ ψυχῆς , οὕτως καὶ περὶ τῆς θεότητος εἶπεν ὡς ἐπὶ τῷ νῷ καὶ αὐτῆς παραγενομένης · ἀφορτὸς τε γὰρ ἐστὶν ἢ τοῦ νοῦ πρὸς τὴν θεό - 25 τητα τὴν οἰκείαν ἔνωσις , καὶ αὐτὸς ὁ νοῦς θεῖος ὡν πρόεστιν ἀπὸ τοῦ πατρὸς , ὁ καὶ ἴδιόν ἐστι τῆς ὁλικῆς ποιήσεως · ὡς μὲν γὰρ νοῦς ὑφίσταται καὶ ἀπὸ τῆς μερικῆς δημιουργγίας , ὡς δὲ θεῖος νοῦς ἀπὸ τῆς ὅλης . οὐ διείλεν οὖν ὁ Πλάτων αὐτὸν εἰς θεὸν καὶ νοῦν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐ - 30 τὸν ὑφιστάς . ἀλλὰ τί τὸ κατὰ φύσιν ; ἢ τάχα μὲν τοῦτο τῆς τάξεως ἐστὶ σημαντικόν , καθ’ ἣν καὶ τοῦ θείου κάλλους τὸ πᾶν δεδύνηται μετασχεῖν , καὶ ταῦτόν ἂν εἴη τῷ κατὰ
Lemmas: πρόθεσις ὁ ἔνειμι ὁ πᾶς ἐνδείκνυμι — ἀλλά γάρ ὁ θεώτερος ὁ μικρός περιληπτικός ποιέω εἷς ὁ κόσμος ἀπεργάζομαι — διά δέ ὁ κατά ἑκαστέρω Εἴδων ὁ μέν ὁ σύνθεσις , ὁ δέ ὁ δημιουργικός τέχνη δηλόω . 5 ὅπως ὅτι καλῶς εἰμί κατά φύσις ἄριστον τε ἔργον ἀπεργάζομαι [ 30B ] . ἐπί ὁ ἀρχή ἀνατρέχω ὁ λόγος , ἀπό ὅς ὁ εἴρω πᾶς συντίθημι · τάσσω γάρ ὁ κόσμος διά Ψυχή , ψυχή δέ ὑφίστημι διά νόος , νόος δέ προέρχομαι εἰς ὁ πᾶς διά ὁ 10 νοητός κάλλος , οὗτος δέ μετέχω ὁ κόσμος , ἵνα μετέχω καί αὐτός ὁ εἷς , καί οὗτος αὐτός τέλος εἰμί ὁ σύστασις , καλῶς αὐτός ἀποτελέω καί ἀγαθός . γίγνομαι δέ καλῶς μέν διά ὁ ἐν ὁ νοητός καλλοποιός αἴτιος , ἀγαθός δέ διά ὁ ὁ ἀγαθός πηγή — ὁ ἀγαθός γάρ 15 ὁ πᾶς ἀγαθός — καί διά οὗτος ἀπαντάω ὅμοιος ὁ δημιουργός · καί γάρ ἐκεῖνος ἀγαθός ἀποκαλέω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ δημιουργικός αἰτία ἀγαθός , ὡς ἀγαθός ἀπλόος ἀγαθός , ἐπέκεινα εἰμί πᾶς ὁ θεῖον αἰτία , ὁ δέ κόσμος ἔργον ἀγαθός · δημιούργημα γάρ εἰμί . ἐνταῦθα 20 δή καί ὁ κόσμος μετέχω θεότης · ἢ γάρ ὑπέρ νόος ἀγαθότης θεότης εἰμί , καί διά οὗτος ἀγαθός ὀνομάζω . καί θαυμαστός ὁ Πλάτων οὐ ὡς περί νόος καί Ψυχή , οὕτως καί περί ὁ θεότης εἶπον ὡς ἐπί ὁ νάω καί αὐτός παραγίγνομαι · άφορτος τε γάρ εἰμί ἢ ὁ νόος πρός ὁ θεός - 25 τητάω ὁ οἰκεῖος ἕνωσις , καί αὐτός ὁ νόος θεῖος ὡς πρόειμι ἀπό ὁ πατήρ , ὁ καί ἴδιος εἰμί ὁ ολικός ποίησις · ὡς μέν γάρ νόος ὑφίστημι καί ἀπό ὁ μερικός δημιουργία , ὡς δέ θεῖος νόος ἀπό ὁ ὅλος . οὖον διαιρέω οὖν ὁ Πλάτων αὐτός εἰς θεός καί νόος , ἀλλά ἀπό ὁ πατήρ αὖος - 30 ὁ ὑφίστημι . ἀλλά τίς ὁ κατά φύσις ; ἢ τάχα μέν οὗτος ὁ τάξις εἰμί σημαντικός , κατά ὅς καί ὁ θεῖον κάλλος ὁ πᾶς δύναμαι μετέχω , καί αὐτός εἄν εἰμί ὁ κατά