proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0151.2
πρόεισι μὲν οὖν ἡ γῆ πρῶτος ἀπὸ τε τῆς νοητῆς γῆς τῆς ἐνιαίως πάντας περιεχούσης τοὺς νοητοὺς διακόσμους τῶν θεῶν καὶ ἐνιδρυμένης τῷ πατρὶ διαιωνίως καὶ τῆς νοερᾶς τῆς τῷ οὐρανῷ συντεταγμένης καὶ πάσας ὑποδεχομένης τὰς τοῦ οὐρανοῦ ποιήσεις · ἐκείναις γὰρ ἀνὰ λόγον καὶ αὐτὴ μένουσα ἀυτία ὡς ἐν τῷ κέντρῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντα - 5 χόθεν ὑπ’ αὐτοῦ συνεχόμενη πλήρης ἐστὶ γεννητικῆς δυνάμεως καὶ τελειότητος δημιουργικῆς . ἔστι δὲ ἄρα ἡ ὡς ἀληθῶς γῆ οὔτε ὁ σωματειδὴς οὗτος καὶ παχύς ὄγκος ( οὐ γὰρ 10 ἂν εἴη πρεσβυτάτη θεῶν διὰ τὸν ὄγκον οὔδε πρώτη τῶν ἐντὸς οὐρανοῦ τεταγμένων ) , οὔτε ἡ ψυχὴ τοῦδε τοῦ σώματος ( οὐ γὰρ ἂν εἴη περὶ τὸν διὰ παντὸς τεταμένον πόλον ) · οὐ γὰρ ἡ ψυχὴ τοιούτον , ἀλλὰ τὸ σῶμα τῆς γῆς · ἀλλ’ εἰ δεῖ τὸ ἀληθέστατον περὶ αὐτῆς εἰπεῖν , 15 ζῷον ἐστὶν ἐκ ψυχῆς θείας καὶ σώματος ζῶντος · διὸ καὶ τὸ ὅλον ζῷον ἐστιν , ὡς φησὶν ὁ Πλάτων · ἔστι γὰρ ἐν αὐτῷ νοῦς ἄυλος καὶ χωριστὸς ἐν ταύτῳ συνεχὼν καὶ τόνδε τὸν ὄγκον καὶ ψυχὴ θεία περὶ τόνδε χορεύουσα τὸν νοῦν καὶ σῶμα αἰθέριον προσεχῶς ἐξηρηγμένον ἀπὸ τῆς ψυχῆς καὶ 20 τελευταῖος οὗτος ὁ φαινόμενος ὄγκος , ἐμπνεόμενος πανταχόθεν ὑπὸ τοῦ ὀρήματος αὐτῆς καὶ ζωῆς πληρούμενος , ἄφ’ ἧς καὶ γεννᾷ καὶ τρέφει ζῷα παντοῖα , τὰ μὲν [ γὰρ ] ἐν αὐτῇ κατεργιζόμενα , τὰ δὲ κινοῦμενα περὶ αὐτήν . καὶ τοῦτο γε καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ἰδὼν ἠσχύνη μὴ οὐχὶ ζῷην αὐτῇ 25 δοῦναι φυσικήν · πόθεν γὰρ ἐν γῇ μὲν ἐτι μένοντα τὰ φυτὰ ζῇ , ἀποσπασθέντα δὲ νεκροῦνται , μὴ καὶ τοῦδε τοῦ ὄγκου τῆς γῆς ζωῆς ὄντος πλήρους ; δεῖ δὲ καὶ ὅλον λαμβάνειν , ὅτι τὰ ὅλα πρὸ τῶν μερῶν ἐφύχονται · γελιῶν γάρ , εἰ ἄνθρωπος μὲν μετέχει καὶ ψυχῆς λογικῆς καὶ νοῦ , τῇ δὲ 30 γῇ καὶ τῷ ἀέρι μηδεμίαν ἀποδοὴν ψυχὴν ἄνωθεν ἐποχοῦμένην καὶ διακυβερῶσαν τὰ στοιχεῖα καὶ ἐν οἰκείοις ὅροις φυλάττουσαν · τὰ γὰρ ὅλα κυριώτερα τῶν μερῶν καὶ τὰ
Lemmas: πρόειμι μέν οὖν ὁ γῆ πρῶτος ἀπό τε ὁ νοητός γῆ ὁ ενιαίως πᾶς περιέχω ὁ νοητός διάκοσμος ὁ θεός καί ἐνιδρύω ὁ πατήρ διαιώνιος καί ὁ νοερός ὁ ὁ οὐρανός συντάσσω καί πᾶς ὑποδέχομαι ὁ ὁ οὐρανός ποιέω · ἐκεῖνος γάρ ἀνά λόγος καί αὐτός μένω Αυτιά ὡς ἐν ὁ κέντρον ὁ οὐρανός καί πᾶς - 5 χόθεν ὑπό αὐτός συνεχόμενος πλήρης εἰμί γεννητικός δύναμις καί τελειότης δημιουργικός . εἰμί δέ ἄρα ὁ ὡς ἀληθής γῆ οὔτε ὁ σωματειδηω οὗτος καί παχύς ὄγκος ( οὖον γάρ 10 εἄν εἰμί πρέσβυς θεός διά ὁ ὄγκος οὐδέ πρῶτος ὁ ἐντός οὐρανός τάσσω ) , οὔτε ὁ ψυχή ὅδε ὁ σῶμα ( οὖον γάρ εἄν εἰμί περί ὁ διά πᾶς τείνω πόλος ) · οὖον γάρ ὁ ψυχή τοιοῦτος , ἀλλά ὁ σῶμα ὁ γῆ · ἀλλά εἰμί δεῖ ὁ ἀληθής περί αὐτός εἶπον , 15 ζῷον εἰμί ἐκ Ψυχή θεῖος καί σῶμα ζῶ · διό καί ὁ ὅλος ζῷον εἰμί , ὡς φημί ὁ Πλάτων · εἰμί γάρ ἐν αὐτός νόος ἄυλος καί χωριστός ἐν ταύτος συνεχής καί ὅδε ὁ ὄγκος καί ψυχή θεῖος περί ὅδε χορεύω ὁ νόος καί σῶμα αἰθέριος προσεχῶς ἐξάρχω ἀπό ὁ Ψυχή καί 20 τελευταῖος οὗτος ὁ φαίνω ὄγκος , ἐμπνέω πανταχόθεν ὑπό ὁ ὀρήματος αὐτός καί ζωή πληρόω , ἀπό ὅς καί γεννάω καί τρέφω ζῷον παντοῖος , ὁ μέν [ γάρ ] ἐν αὐτός κατεργιζόμενα , ὁ δέ κινέω περί αὐτός . καί οὗτος γε καί ὁ Ἀριστοτέλης εἶδον αἰσχύνω μή οὐ ζῶ αὐτός 25 δίδωμι φυσικός · πόθεν γάρ ἐν γῆ μέν ἔτι Μένων ὁ φυτόν ζῶ , ἀποσπάω δέ νεκρόω , μή καί ὅδε ὁ ὄγκος ὁ γῆ ζωή εἰμί πλήρης ; δεῖ δέ καί ὅλος λαμβάνω , ὅτι ὁ ὅλος πρό ὁ μέρος φεύγω · γέλιο γάρ , εἰμί ἄνθρωπος μέν μετέχω καί Ψυχή λογικός καί νόος , ὁ δέ 30 γῆ καί ὁ ἀήρ μηδείς ἀποδοὴν ψυχή ἄνωθεν ἐποχέω καί διακυβερῶσαν ὁ στοιχεῖον καί ἐν οἰκέω ὅρος φυλάσσω · ὁ γάρ ὅλος κύριος ὁ μέρος καί ὁ