proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0110.2
170 τὸ δὲ αὐ ποτὲ ἔσόμενον οὐ τῆς κατὰ χρόνον ἐστὶν ἀρχῆς σημαντικόν , ὡς οἴεται Ἀττικός , ἀλλ’ ὅτι τὴν οὐσίαν ἔχει τῷ χρόνῳ συνεξευγμένην · χρόνος γὰρ ἅμα οὐρανῷ γέγονε , καὶ ὁ τε κόσμος ἐχρόνος καὶ ὁ χρόνος ἐγκόσμιος · συμπαρἠχθῆσαν γὰρ ἀλλήλοις καὶ συνυπέστησαν ἀπὸ τῆς μιᾶς δημιουργίας . ἔστιν οὖν τὸ ποτὲ τοῦτο οὐ χρόνῳ μόριον , ἀλλ’ ὅλος χρόνος , ὡς πρὸς τὸ ἀεὶ ὃν παραβαλλόμενος · ἐκεῖνον γὰρ τὸ ὄντως ἀεὶ , τὸ δὲ χρονικὸν ἀεὶ ποτὲ ἐστιν ὡς πρὸς τὸ αἰώνιον , ὥσπερ καὶ τὸ γεννητὸς ὃν μὴ ὂν ἐστι πρὸς τὸ νοητὸς ὂν . κἂν εἰς ἅπαντα οὖν τὸν χρόνον ὁ κόσμος ἦ , ἀλλὰ καὶ τὸ εἶναι αὐτοῦ γίνεσθαι ἐστὶ καὶ ἀεὶ ἐν μορίῳ χρόνον ἐστὶ , τοῦτο δὲ ἐστὶ ποτὲ καὶ οὐχ ἅμα ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ , ἀλλ’ ἀεὶ ποτὲ · τὸ μὲν γὰρ αἰώνιον ἐν ὅλῳ ἐστὶν ἀεὶ τῷ αἰῶνι , τὸ δὲ ἐχρόνον ἐν τινὶ χρόνῳ ἀεὶ ἐστιν , ἄλλοτε ἐν ἄλλῳ . ὡς οὖν πρὸς τὸν ἀεὶ ὄντα θεὸν οὕτως εἰκότως καλεῖται ποτὲ ἔσόμενος · καὶ γὰρ ὡς πρὸς νοερὸν ἐκεῖνον οὕτος αἰσθητός . γίνεται μὲν οὖν ἀεὶ τὸ αἰσθητόν , ἐστὶ δὲ B ποτὲ · τὸ γὰρ εἶναι μεριστῶς ἔχει , ἀεὶ ἐπιναούμενον ἀπὸ τοῦ ἀεὶ ὄντος · καὶ γὰρ ἐπεὶδὴ τὴν ἄπειρον τοῦ εἶναι δύναμιν ἀλλαχόθεν ἔχει , καθάπερ εἴρηται [ I 279 , 7ss ] , καὶ ἥν ἔχει , πεπερασμένην ἔχει , τῷ δὲ ἀεὶ δέχεσθαι ἀεὶ ἐστιν , ἀορίμοσύμενον ἔχων ἐπ’ ἄπειρον τὸ δύνασθαι , τῷ πεπερασμένῳ δήλον ὡς ποτὲ ἐστιν , ἐκ τοῦ ποτὲ ἀεὶ πτῶμενος τὸ εἶναι , καὶ διὰ τὸ μὴ λήγειν τὸ διδὸν ἀεὶ γινόμενος , κατὰ δὲ τὴν αὐτοῦ φύσιν ποτὲ ὂν καὶ ἔχων ἀθανασίαν ἐπισκεναστήν , ὡς ἐν Πολιτικῷ [ 270A ] φησίν , ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχουσαν , καὶ διὰ τοῦτο μετέχων οὐχ ὅλον ἅμα τοῦ ὅλου , ἀλλὰ ποτέ , καὶ αὐθὶς τοῦτο καὶ αὐθίς , καὶ ἐν γενέσει ὂν , ἀλλ’ οὐκ ἄνευ παρατάσεως ὂν . εἰ μὴ ἄρα τὸ ποτὲ καὶ ὅλον αὐτῷ σημαίνει τὸν χρόνον · ὡς γὰρ πρὸς τὴν αἰώνιον ἄπειρίαν ἢ τοῦ χρόνου διέξοδος ποτὲ ἐστι , καὶ τοῦτον ἔχει πρὸς τὸν αἰῶνα τὸν λόγον ὁ ὅλος χρόνος , ὃν μέρος τοῦ
Lemmas: 170 ὁ δέ αὖος ποτέ εἰμί οὖον ὁ κατά χρόνος εἰμί ἀρχή σημαντικός , ὡς οἴομαι Ἀττικός , ἀλλά ὅτι ὁ οὐσία ἔχω ὁ χρόνος συνεκφεύγω · χρόνος γάρ ἅμα οὐρανός γίγνομαι , καί ὁ τε κόσμος χρόνος καί ὁ χρόνος ἐγκόσμιος · συμπαρἠχθῆσαν γάρ ἀλλήλων καί συμπίπτω ἀπό ὁ εἷς δημιουργία . εἰμί οὖν ὁ ποτέ οὗτος οὖον χρόνος μόριον , ἀλλά ὅλος χρόνος , ὡς πρός ὁ ἀεί ὅς παραβάλλω · ἐκεῖνος γάρ ὁ εἰμί ἀεί , ὁ δέ χρονικός ἀεί ποτέ εἰμί ὡς πρός ὁ αἰώνιος , ὥσπερ καί ὁ γεννητός ὅς μή εἰμί εἰμί πρός ὁ νοητός εἰμί . κἀν εἰς ἅπας οὖν ὁ χρόνος ὁ κόσμος εἰμί , ἀλλά καί ὁ εἰμί αὐτός γίγνομαι εἰμί καί ἀεί ἐν μόριον χρόνος εἰμί , οὗτος δέ εἰμί ποτέ καί οὐ ἅμα ἐν ὁ πᾶς χρόνος , ἀλλά ἀεί ποτέ · ὁ μέν γάρ αἰώνιος ἐν ὅλος εἰμί ἀεί ὁ αἰών , ὁ δέ χρόνος ἐν τις χρόνος ἀεί εἰμί , ἄλλοτε ἐν ἄλλος . ὡς οὖν πρός ὁ ἀεί εἰμί θεός οὕτως εἰκότως καλέω ποτέ εἰμί · καί γάρ ὡς πρός νοερός ἐκεῖνος οὗτος αἰσθητός . γίγνομαι μέν οὖν ἀεί ὁ αἰσθητός , εἰμί δέ B ποτέ · ὁ γάρ εἰμί μεριστός ἔχω , ἀεί επιναοω ἀπό ὁ ἀεί εἰμί · καί γάρ ἐπειδή ὁ ἤπειρος ὁ εἰμί δύναμις ἀλλαχόθεν ἔχω , καθάπερ εἴρω [ I 279 , 7ss ] , καί ὅς ἔχω , περαίνω ἔχω , ὁ δέ ἀεί δέχομαι ἀεί εἰμί , αοριμοσυμενω ἔχω ἐπί ἤπειρος ὁ δύναμαι , ὁ περαίνω δῆλος ὡς ποτέ εἰμί , ἐκ ὁ ποτέ ἀεί πτῶμενος ὁ εἰμί , καί διά ὁ μή λήγω ὁ δίδωμι ἀεί γίγνομαι , κατά δέ ὁ αὐτός φύσις ποτέ εἰμί καί ἔχω ἀθανασία ἐπισκεναστήν , ὡς ἐν πολιτικός [ 270A ] φημί , ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω , καί διά οὗτος μετέχω οὐ ὅλος ἅμα ὁ ὅλος , ἀλλά ποτός , καί αὐθίς οὗτος καί αὖθις , καί ἐν γένεσις εἰμί , ἀλλά οὐ ἄνευ παράτασις εἰμί . εἰμί μή ἄρα ὁ ποτέ καί ὅλος αὐτός σημαίνω ὁ χρόνος · ὡς γάρ πρός ὁ αἰώνιος ἀπειρία ἢ ὁ χρόνος διέξοδος ποτέ εἰμί , καί οὗτος ἔχω πρός ὁ αἰών ὁ λόγος ὁ ὅλος χρόνος , ὅς μέρος ὁ