proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0309.2
ὑστερον γὰρ καὶ ἐπεισοδιώδες πανταχοῦ τὸ παρὰ φύσιν . ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐν θεοῖς ἔστι τὸ θῆλυ , τί κωλύει τὰς ψυχὰς καὶ ταύτῃ μιμουμένας τοὺς οἰκείους ἡγεμόνας μὴ μόνον ἐπιλέγεσθαι βίους τοὺς αὐτοῖς προσήκοντας , ἀλλὰ καὶ ζωῶν φύσιν αὐτοῖς ὁμοιωμένην ; γίγνεσθαι δὲ καὶ ἐπαλλάξεις οὐ θαυμαστόν , ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον [ p . 267 , 13 ss ] . ὅτι μὲν γὰρ ἔστι τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν οὐ μόνον ἐν τοῖς θνητοῖς , ἀλλὰ καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς χωρισταῖς ζωαῖς τῶν ψυχῶν , κατασκευάσαις ἀναμνησθεὶς τῶν ἐμπροσθεν πάλιν , ἀπὸ τε τοῦ ἐν τοῖς ἄκροισ εἶναι , τοῖς τε πρὸ αὐτῶν λέγω καὶ τοῖς μετὰ ταύτας ( ἀνάγκη γὰρ πού καὶ ἐν τοῖς μέσοις εἶναι ) , καὶ ἀπὸ τοῦ ζῶα καὶ ἐκείνας ὑπάρχειν , μετὰ τῶν ἁδίων ὁρωμένας ὀχημάτων , ὡς προεῖπομεν [ p . 267 , 25 ss ] , πᾶν δὲ ζῶον ἔχειν τὰς ἰδιότητας ταύτας . εἰ δὲ ἐκεῖ μὲν ὁμοφύως ταῖς ψυχαῖς συνέζευκται τὰ ὄχηματα , ἐνταῦθα δὲ ποτε καὶ ἐπηλλαγμένης , οὐ χρὴ διαπιστεῖν · ὅπου μὲν γὰρ οὐσιώδης ἐστὶν ἡ συνάρτησις , ὅπου δὲ προαιρετική . διὸ καὶ ἐκεῖ μὲν ἔπεται τῇ οὐσίᾳ τῶν ψυχῶν ἢ τῶν ὀχημάτων διαίρεσις , ἐνταῦθα δὲ ταῖς διαφόροις αἱρέσεισι . καὶ ἔχεις καὶ ταύτας ἀπὸ τῶν ἐν Συμποσίῳ [ 189Css ] κειμένων συνιστάνειν ἐν τῷ Ἀριστοφάνους μύθῳ · καὶ γὰρ τὰς διαιρέσεις τὰς εἰς ταῦτα τῶν ψυχῶν καὶ τὰς ἐπαλλάξεις τῶν ἐν τούτοις αἱρέσεων περὶ τὸν θνητὸν βίον σαφῶς ἐκεῖ παραδιδώσι , καθἄπερ εἴρηται καὶ πρότερον [ p . 284 , 4ss ] . εἰ μὲν τὴν τῆς γυναικὸς φύσιν αὐτόθεν ἀκούοις , οὕτω καὶ διαιτήσομεν τοῖς λόγοις . εἰ δὲ πᾶν τὸ ἀσθενὲς εἶδος τῆς ζωῆς καὶ θηλυνόμενον καὶ βέπον ἐπὶ τὴν γένεσιν διὰ τῆς γυναικὸς σημαίνεσθαι λέγοις συμβολικῶς , ὡς τῶν πρὸ ἡμῶν ἠκουσάν τινες οὐχ οἱ τυχόντες , οὐδεμῶς ἂν δέοιτο τοιαύτης ἐπιλύσεως . ἔξεστι δὲ ὁποτέρως βούλει λέγειν , ἄλλως τε καὶ τοῦ Πλάτανος πολλά καὶ διὰ τῶν συμβόλων κρύπτειν σπουδάζοντος . εἰ δ’ οὖν καὶ ταῦτά τις ὑποθεῖτο λέγειν αὐτόν , ἂ δὴ καὶ
Lemmas: ὕστερος γάρ καί ἐπεισοδιώδης πανταχοῦ ὁ παρά φύσις . ἐπεί δέ καί ἐν θεός εἰμί ὁ θῆλυς , τίς κωλύω ὁ ψυχή καί οὗτος μιμέομαι ὁ οἰκεῖος ἡγεμών μή μόνος ἐπιλέγω βίος ὁ αὐτός προσήκω , ἀλλά καί ζωή φύσις αὐτός ὁμοιόω ; γίγνομαι δέ καί ἐπάλλαξις οὖον θαυμαστός , ὥσπερ εἴρω καί πρότερος [ p . 267 , 13 ss ] . ὅτι μέν γάρ εἰμί ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην οὖον μόνος ἐν ὁ θνητός , ἀλλά καί ἐν αὐτός ὁ χωριστής ζωή ὁ Ψυχή , κατασκευάζω ἀναμιμνήσκω ὁ ἔμπροσθεν πάλιν , ἀπό τε ὁ ἐν ὁ ἄκρος εἰμί , ὁ τε πρό αὐτός λέγω καί ὁ μετά οὗτος ( ἀνάγκη γάρ πού καί ἐν ὁ μέσος εἰμί ) , καί ἀπό ὁ ζῷον καί ἐκεῖνος ὑπάρχω , μετά ὁ ἁδίων ὁράω ὄχημα , ὡς προεῖπον [ p . 267 , 25 ss ] , πᾶς δέ ζῷον ἔχω ὁ ἰδιότης οὗτος . εἰμί δέ ἐκεῖ μέν ὁμοφύως ὁ Ψυχή συζεύγνυμι ὁ ὄχημα , ἐνταῦθα δέ ποτός καί ἐπαλλάσσω , οὖον χρή διαπιστέω · ὅπου μέν γάρ οὐσιώδης εἰμί ὁ συνάρτησις , ὅπου δέ προαιρετικός . διό καί ἐκεῖ μέν ἔπω ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ἢ ὁ ὄχημα διαίρεσις , ἐνταῦθα δέ ὁ διάφορος αἱρέω . καί ἔχω καί οὗτος ἀπό ὁ ἐν συμπόσιον [ 189Css ] κεῖμαι συνίστημι ἐν ὁ Ἀριστοφάνης μῦθος · καί γάρ ὁ διαίρεσις ὁ εἰς οὗτος ὁ Ψυχή καί ὁ ἐπάλλαξις ὁ ἐν οὗτος αἵρεσις περί ὁ θνητός βίος σαφῶς ἐκεῖ παραδίδωμι , καθάπερ εἴρω καί πρότερος [ p . 284 , 4ss ] . εἰμί μέν ὁ ὁ γυνή φύσις αὐτόθεν ἀκούω , οὗτος καί διαιτάω ὁ λόγος . εἰμί δέ πᾶς ὁ ἀσθενής εἶδος ὁ ζωή καί θηλύνω καί βάπτω ἐπί ὁ γένεσις διά ὁ γυνή σημαίνω λέγω συμβολικός , ὡς ὁ πρό ἐγώ ἀκούω τις οὐ ὁ τυγχάνω , οὐδεμῶς εἄν δήω τοιοῦτος ἐπίλυσις . ἔξεστι δέ ὁπότερος βούλομαι λέγω , ἄλλως τε καί ὁ Πλάτανος πολύς καί διά ὁ σύμβολον κρύπτω σπουδάζω . εἰμί δέ οὖν καί οὗτος τις ὑποτίθημι λέγω αὐτός , ὅς δή καί