proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0338.2
ἢ οὐ καλῶς ἠρμοσεν , ἢ καλῶς ἀρμόσας ἐφθείρεν ; εἰ δὲ οὐκ ἀγαθός , πῶς ἐποίησε τεταγμένον καὶ κεκοσμημένον μὴ ὢν ἀγαθός ; ἀγαθοῦ γὰρ τὸ κοσμεῖν ἄλλα καὶ τάττειν . εἰ δὲ καὶ ὁρατὸν ὂν καὶ γενητὸν μὴ ἐστὶ κατὰ χρόνον γενητόν , οὐκ ἀναγκαῖον καὶ τὸ πᾶν διὰ τὸ ὁρατὸν καὶ τὸ γενητὸν εὐθὺς ποιεῖν κατὰ χρόνον γενητόν . πρὸς μὲν οὖν Ἀττικὸν τοσαῦτα . ἀναδράμωμεν δὲ ἐπὶ τὰς ἡμετέρας ἀρχὰς καὶ φῶμεν οὕτως · πότερον ἀεὶ ὂν ὡς αἰώνιον ὁ κόσμος ἦν , ἢ οὐκ αἰώνιον , ἀλλὰ τῷ χρόνῳ συνυφεστός ; καὶ πότερον αὐθυπόστατον ἢ ἀπ’ ἄλλου παραγόμενον ; ἡ μὲν ἐρώτησις αὕτη , ἡ δὲ ἀπάντησις · ἀπ’ ἄλλου παρήκται καὶ τῷ χρόνῳ συνυφέστηκε · τὸ δὲ τοιούτο γενητόν · εἰ γὰρ σύνθετον ἔχει τὸ εἶδος , γένεσιν ἔχει κατὰ τὴν σύνθεσιν , καὶ εἰ ἀπὸ αἰτίας μόνως ἄλλης ὑφέστηκε , γενητὸν ἐστιν ὡς μὴ αὐτὸ αὐτοῦ παρακτικόν , καὶ εἰ μὴ αἰώνιον ἐστὶ , κατὰ τὸν χρόνον ἔχει τὴν ὅλην ὑπόστασιν . καὶ γὰρ πρὸς ἄλλο δεδημιούργηται καὶ γεγονὸς ἐστιν ὡς εἴδωλον τοῦ ὄντος ἀποφερομένου . ἀνάλογον οὖν ὡς τὸ σύνθετον πρὸς τὸ ἀπλοῦν καὶ ὁ χρόνος πρὸς αἰῶνα , οὕτω πρὸς οὐσίαν γένεσις . εἰ οὖν ἡ ἀπλῆ οὐσία καὶ μονοειδὴς αἰώνιος , ἡ σύνθετος καὶ πολυειδὴς καὶ τῷ χρόνῳ συζυγοῦσα γένεσίς ἐστιν · ἐπεὶ καὶ ἀπὸ τινὸς ἀρχῆς ἀρξασθαι δαιμονίως εἴρηται · τὸ μὲν γὰρ ποτὲ γεγονὸς καὶ ἀπὸ τῆς χρονικῆς ἀρχῆς ἤρξατο καὶ ἀπὸ τῆς ποιητικῆς καὶ ἀπὸ τῆς τελικῆς καὶ ἀπὸ τῆς ὀλικῆς καὶ ἀπὸ τῆς εἰδικῆς · πολλαχῶς γὰρ τῆς ἀρχῆς λεγομένης κατὰ πάσας ἤρξατο τῆς γενέσεως . ὁ δὲ κόσμος ἀπὸ τινὸς ἀρχῆς ἤρξατο καὶ οὐ πάσης . τίς οὖν ταύτης ; οὐ τῆς χρονικῆς , φαίνω ἄν · τὸ γὰρ ἀπὸ ταύτης ἀρχόμενον καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων ἔλαχε πασῶν ἀρχὴν γενέσεως , ἀλλ’ ἀπὸ ταύτης , ἣν αὐτὸς διδάξει προειδὼν , τῆς κυριωτάτης , λέγω δὴ τῆς τελικῆς · διὰ γὰρ τὸ
Lemmas: ἢ οὖον καλῶς ἁρμόζω , ἢ καλῶς ἁρμόζω φθείρω ; εἰμί δέ οὐ ἀγαθός , πῶς ποιέω τάσσω καί κοσμέω μή εἰμί ἀγαθός ; ἀγαθός γάρ ὁ κοσμέω ἄλλος καί τάσσω . εἰμί δέ καί ὁρατός εἰμί καί γενητός μή εἰμί κατά χρόνος γενητός , οὐ ἀναγκαῖος καί ὁ πᾶς διά ὁ ὁρατός καί ὁ γενητός εὐθύς ποιέω κατά χρόνος γενητός . πρός μέν οὖν Ἀττικός τοσοῦτος . ἀνατρέχω δέ ἐπί ὁ ἡμέτερος ἀρχή καί φημί οὕτως · πότερος ἀεί εἰμί ὡς αἰώνιος ὁ κόσμος εἰμί , ἢ οὐ αἰώνιος , ἀλλά ὁ χρόνος συνυφίστημι ; καί πότερος αὐθυπόστατος ἢ ἀπό ἄλλος παράγω ; ὁ μέν ἐρώτησις οὗτος , ὁ δέ ἀπάντησις · ἀπό ἄλλος παρήκτης καί ὁ χρόνος συνυφίστημι · ὁ δέ τοιοῦτος γενητός · εἰμί γάρ συντίθημι ἔχω ὁ εἶδος , γένεσις ἔχω κατά ὁ σύνθεσις , καί εἰμί ἀπό αἴτιος μόνος ἄλλος ὑφίστημι , γενητός εἰμί ὡς μή αὐτός αὐτός παρακτικός , καί εἰμί μή αἰώνιος εἰμί , κατά ὁ χρόνος ἔχω ὁ ὅλος ὑπόστασις . καί γάρ πρός ἄλλος δημιουργέω καί γίγνομαι εἰμί ὡς εἴδωλον ὁ εἰμί ἀποφέρω . ἀνάλογος οὖν ὡς ὁ συντίθημι πρός ὁ ἀπολόω καί ὁ χρόνος πρός αἰών , οὗτος πρός οὐσία γένεσις . εἰμί οὖν ὁ ἀπλῆ οὐσία καί μονοειδής αἰώνιος , ὁ σύνθετος καί πολυειδής καί ὁ χρόνος συζυγέω γένεσις εἰμί · ἐπεί καί ἀπό τις ἀρχή ἄρχω δαιμόνιος εἴρω · ὁ μέν γάρ ποτέ γίγνομαι καί ἀπό ὁ χρονικός ἀρχή ἄρχω καί ἀπό ὁ ποιητικός καί ἀπό ὁ τελικός καί ἀπό ὁ ολικός καί ἀπό ὁ εἰδικός · πολλαχῶς γάρ ὁ ἀρχή λέγω κατά πᾶς ἄρχω ὁ γένεσις . ὁ δέ κόσμος ἀπό τις ἀρχή ἄρχω καί οὖον πᾶς . τίς οὖν οὗτος ; οὖον ὁ χρονικός , φαίνω ἄν · ὁ γάρ ἀπό οὗτος ἄρχω καί ἀπό ὁ ἄλλος λαγχάνω πᾶς ἀρχή γένεσις , ἀλλά ἀπό οὗτος , ὅς αὐτός διδάσκω προειδώ , ὁ κύριος , λέγω δή ὁ τελικός · διά γάρ ὁ