proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0295.2
καὶ τῶν πρὸ αὐτῆς καὶ τῶν ἀπ’ αὐτῆς · καὶ γὰρ ἔοικε πᾶσα γνῶσις εἶναι οὐδὲν ἄλλο ἢ ἐπιστροφὴ πρὸς τὸ γνωστὸν καὶ οἰκειώσις καὶ ἐφαρμοσις πρὸς αὐτό , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἀλήθεια εἶναι ἡ πρὸς τὸ γνωσκόμενον ἐφαρμογὴ τοῦ γινωσκοντος , διττῆς δὲ οὔσης τῆς ἐπιστροφῆς , τῆς μὲν ὡς πρὸς τὸ ἀγαθόν , τῆς δὲ ὡς πρὸς ὃν , ἡ μὲν ζωτικὴ ἐπιστροφὴ γίνεσθαι πάντων ὡς πρὸς ἀγαθόν , ἡ δὲ γνωστικὴ ὡς πρὸς ὃν . διὸ καὶ ἡ μὲν ἐπιστραφεῖσα λέγεται ἔχειν τὸ ἀγαθόν , ἡ δὲ ἔχειν τὸ ὃν , οὐ ἐκάτερα ἤν , καὶ ἔστι τὸ ἀληθεύειν ἢ κατάληψις τοῦ ὄντος , εἴτε ἐν αὐτῷ ὃν τῷ ἑλόντι εἴτε πρὸ B αὐτοῦ εἴτε μετ’ αὐτό . τοῦτο μὲν οὖν , ὅπερ ἔφην , δῆλον ἡμῖν γέγονεν ἐκ τούτων . ἐπεὶδὴ δὲ καὶ ἐν ταῖς τῶν μερικῶν ζώων ψυχαῖς ἐνεργεῖ μὲν ποτε νοερῶς ὁ λόγος καὶ ἐπιστρέφεται πρὸς ἑαυτόν , ἀλλ’ οὐκ εὐθὺς ἐκ τῆς πρώτης γενέσεως — ἀπὸ γὰρ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον ἡ πρόοδος αὐτῷ καὶ ἡ ἀνάμνησις μετὰ τὴν λήθην — διὰ δὴ τοῦτο θείαν ἀρχὴν φησιν ἀρξασθαι τὴν ψυχὴν ἄνωθεν ἀρχομένην καὶ ἀπὸ τῶν πρωτίστων ἑαυτῆς ἐνεργειῶν · ἔχει γὰρ τὰς μὲν θείας χωριστὰς ἐνεργείας , τὰς δὲ κινητικὰς τοῦ παντός , καὶ ἀεὶ τὰς τελειοτέρας πρὸ τῶν δευτέρων · προελθούσα γὰρ ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ καὶ ἀρχομένη τοῦ ἐνεργεῖν ἀπὸ τῶν θειοτέρων ἐνεργειῶν ἄρχεται καὶ διὰ τούτων κινεῖ καὶ τὰς δευτέρας , τὰς τε νοερὰς καὶ τὰς δοξαστικὰς . αὕτη δὲ ἡ ἀρχὴ θεία πάντως ἐστίν , ἡ δὲ ἀπὸ τῶν ἀτελῶν ὁρωμένη δῆλον ὡς ἐνυλὸς ἐστι · καὶ γὰρ ἐν θεοῖς μὲν τὰ τελειότερα πρὸ τῶν ἀτελεστέρων ἐστίν , ἐν δὲ τοῖς ἐνύλοις ἐμπάλιν · ἀπὸ γὰρ τῶν ἀτελῶν ἡ γένεσις ἄρχεται καὶ πρόεστιν ἐπὶ τὸ τέλειον . ἡ μὲν οὖν ἀνθρωπίνη ψυχὴ καὶ εἰ θείως ἐνεργεῖ ποτε , ἀλλ’ εἰς ταύτην τελευταῖ τὴν ἐνέργειαν , ἀγαπῶσα τὴν ἀρχὴν ὀρθοδοξαστικῶς ἐνεργῆσαι καὶ μετὰ C ταῦτα ἐπιστημόνως , εἶτα ἐνθώς , ἐγείρασα τὸ ἑαυτῆς ἐν , ὃ ἐστι καὶ τοῦ ἐν αὐτῇ νοῦ κρεῖττον . ἡ δὲ θεία τοῦτο πρῶτον ἐνεργοῦν ἔχει , καὶ διὰ τοῦτον κινεῖ πάσας τὰς δευ -
Lemmas: καί ὁ πρό αὐτός καί ὁ ἀπό αὐτός · καί γάρ ἔοικα πᾶς γνῶσις εἰμί οὐδείς ἄλλος ἢ ἐπιστροφή πρός ὁ γνωστός καί οἰκείωσις καί ἐφάρμοσις πρός αὐτός , καί διά οὗτος καί ἀλήθεια εἰμί ὁ πρός ὁ γιγνώσκω ἐφαρμογή ὁ γιγνώσκω , διττός δέ εἰμί ὁ ἐπιστροφή , ὁ μέν ὡς πρός ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ὡς πρός ὅς , ὁ μέν ζωτικός ἐπιστροφή γίγνομαι πᾶς ὡς πρός ἀγαθός , ὁ δέ γνωστικός ὡς πρός ὅς . διό καί ὁ μέν ἐπιστρέφω λέγω ἔχω ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἔχω ὁ ὅς , οὖον ἑκάτερος ἐάν , καί εἰμί ὁ ἀληθεύω ἢ κατάληψις ὁ εἰμί , εἴτε ἐν αὐτός ὅς ὁ αἱρέω εἴτε πρό B αὐτός εἴτε μετά αὐτός . οὗτος μέν οὖν , ὅσπερ φημί , δῆλος ἐγώ γίγνομαι ἐκ οὗτος . ἐπειδή δέ καί ἐν ὁ ὁ μερικός ζῷον Ψυχή ἐνεργέω μέν ποτός νοερός ὁ λόγος καί ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐ εὐθύς ἐκ ὁ πρῶτος γένεσις — ἀπό γάρ ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος ὁ πρόοδος αὐτός καί ὁ ἀνάμνησις μετά ὁ λήθη — διά δή οὗτος θεῖος ἀρχή φημί ἄρχω ὁ ψυχή ἄνωθεν ἄρχω καί ἀπό ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ ἐνέργεια · ἔχω γάρ ὁ μέν θεῖος χωριστός ἐνέργεια , ὁ δέ κινητικός ὁ πᾶς , καί ἀεί ὁ τέλειος πρό ὁ δύο · προέρχομαι γάρ ἀπό ὁ δημιουργός καί ἄρχω ὁ ἐνεργέω ἀπό ὁ θεῖος ἐνέργεια ἄρχω καί διά οὗτος κινέω καί ὁ δύο , ὁ τε νοερός καί ὁ δοξαστικός . οὗτος δέ ὁ ἀρχή θεῖος πάντως εἰμί , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀτελής ὁράω δῆλος ὡς ένυλος εἰμί · καί γάρ ἐν θεός μέν ὁ τέλειος πρό ὁ ἀτελής εἰμί , ἐν δέ ὁ ἔνυλος ἐμπαλῶ · ἀπό γάρ ὁ ἀτελής ὁ γένεσις ἄρχω καί πρόειμι ἐπί ὁ τέλειος . ὁ μέν οὖν ἀνθρώπινος ψυχή καί εἰμί θεῖος ἐνεργέω ποτός , ἀλλά εἰς οὗτος τελευταῖος ὁ ἐνέργεια , ἀγαπάω ὁ ἀρχή ὀρθοδοξαστικός ἐνεργέω καί μετά C οὗτος ἐπιστήμων , εἶτα ἐντίθημι , ἐγείρω ὁ ἑαυτοῦ ἐν , ὅς εἰμί καί ὁ ἐν αὐτός νόος ἀγαθός . ὁ δέ θεῖος οὗτος πρῶτος ἐνεργέω ἔχω , καί διά οὗτος κινέω πᾶς ὁ δήω -