proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0171.2
οὐδ’ ὅλως ἠδύνατο εἰς ταὐτὸν ἀλλήλοις συνιέναι τὰ ἄκρα , τὸ δὲ ἐκ πάντων τῶν μέσων στοιχείων ἀπεργαζόμενος τῷ 190 κρατῆρῳ χρῆται , ἐμβαλὼν εἰς αὐτὸν τὰ στοιχεῖα καὶ μίσγων , ἵνα πᾶσα ἐκ πάντων ἡ ψυχὴ γένηται μία καὶ ὁμόχρους 5 ἑαυτῇ καὶ ὁμοιομερῆς , πάντων τῶν γενῶν διὰ πάντων πεφρυρηκότων , καὶ ἵνα λάβῃ τὸ εἶδος ἡ ψυχὴ καὶ ὅ ἐστιν ἀπὸ τοῦ κρατῆρος · κατὰ γὰρ τὸ ὅλον ἕκαστον τὸ εἶδος . ὥστ’ εἰκῶς ψυχοποιὸς ὢν ὁ κρατὴρ ἐν ἑαυτῷ τὴν ὁλότητα ποιεῖ τῆς ψυχῆς · διὸ καὶ ἡ δευτέρα κρᾶσις ἐστιν ἐν τῷ 10 κρατῆρῳ μόνον . ἠρέσκετο δὲ ταύτῃ καὶ ὁ διδάσκαλος ἡμῶν τῇ διακρίσει , ἐπεὶ καὶ ὁ Πλάτων ἐν τοῖς περὶ τῶν μερικῶν ψυχῶν λόγοις ἐνδείκνεται τοῦτο λέγων [ 41D ] · καὶ πάλιν ἐπὶ τὸν πρότερον κρατῆρα , ἐν ᾧ τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν κεραυνὺς ἐμίσε , τὰ τῶν πρόσθεν 15 ὑπόλοιπα κατεχεῖτο μίσγων . εἰ οὖν καὶ τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν ἐκεῖ μίγνυσθαι φησιν , ἀλλ’ οὐ τὰ στοιχεῖα αὐτῆς , καὶ ἐπὶ τῶν ἡμετέρων τὰ ὑπόλοιπα τῶν πρόσθεν ἐν αὐτῷ κεραυνυσθαι , ταῦτα δὴ ἦν τὰ μέσα , δηλοῦντι τὴν δευτέραν κρᾶσιν ἐν τῷ κρατῆρῳ γίνεσθαι μαρτυρεῖ , τῆς προ - 20 τέρας κατὰ τὴν δημιουργικὴν μόνην γινομένης αἰτίαν , τῆς δὲ δευτέρας καὶ κατὰ τὴν ζωογόνον ψυχὴν ἤδη ποιοῦσης ἐκ τῶν μέσων γενῶν · καὶ γὰρ ἔδει τὸν δημιουργὸν καὶ πρὸ τοῦ κρατῆρος ἐνεργεῖν καὶ μετὰ τοῦ κρατῆρος , ὥσπερ καὶ μετὰ τὸν κρατῆρα ταῖς δημιουργικαῖς χρώμενον τομαῖς καὶ 25 ταῖς ἄλλαις περὶ τὴν ψυχὴν ἐνεργείαις · μετὰ γὰρ τὴν ὁλότητα τῆς ψυχῆς αἱ τε διαιρέσεις αὐτῷ παραλαμβάνονται αἱ κατ’ ἀριθμοὺς καὶ αἱ συνθέσεις τῶν διηρημένων κατὰ τοὺς ἀρμονικοὺς λόγους · ἐπεὶ γὰρ καὶ ἐν ἐστὶν ἡ ψυχὴ καὶ πλήθος καὶ ὅλον καὶ μέρος καὶ μονοειδὴς οὐσία καὶ πολυειδής , 30 ἀνάγκη δήπου μετὰ τὴν ἁνωμένην ὑπαρξιν τὴν πεπληθυσμένην αὐτῆς ἀπὸ τῶν αἰτίων πρόοδον θεωρεῖν . πᾶν δὲ πλήθος τοῦ ἑνὸς ἐξιστάμενον δεῖται τῆς ἀρμονίας , εἰ μέλλοι μὴ ἀσύστακτον εἶναι πρὸς ἑαυτὸ καὶ ἀόριστον . τὰ μὲν οὖν
Lemmas: οὐδέ ὅλως δύναμαι εἰς αὐτός ἀλλήλων συνίημι ὁ ἄκρος , ὁ δέ ἐκ πᾶς ὁ μέσος στοιχεῖον ἀπεργάζομαι ὁ 190 κρατήρ χράω , ἐμβάλλω εἰς αὐτός ὁ στοιχεῖον καί μίσγω , ἵνα πᾶς ἐκ πᾶς ὁ ψυχή γίγνομαι εἷς καί ὁμόχρους 5 ἑαυτοῦ καί ομοιομερής , πᾶς ὁ γένος διά πᾶς πεφρυρηκοος , καί ἵνα λαμβάνω ὁ εἶδος ὁ ψυχή καί ὅς εἰμί ἀπό ὁ κρατήρ · κατά γάρ ὁ ὅλος ἕκαστος ὁ εἶδος . ὥστε ἵημι ψυχοποιός εἰμί ὁ κρατήρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁλότης ποιέω ὁ Ψυχή · διό καί ὁ δύο κρᾶσις εἰμί ἐν ὁ 10 κρατήρ μόνος . ἀρέσκω δέ οὗτος καί ὁ διδάσκαλος ἐγώ ὁ διάκρισις , ἐπεί καί ὁ Πλάτων ἐν ὁ περί ὁ μερικός Ψυχή λόγος ἐνδείκνυμι οὗτος λέγω [ 41D ] · καί πάλιν ἐπί ὁ πρότερος κρατήρ , ἐν ὅς ὁ ὁ πᾶς ψυχή Κέραυνυς εμίζω , ὁ ὁ πρόσθεν 15 ὑπόλοιπος καταχέω μίσγω . εἰμί οὖν καί ὁ ὁ πᾶς ψυχή ἐκεῖ μίγνυμι φημί , ἀλλά οὖον ὁ στοιχεῖον αὐτός , καί ἐπί ὁ ἡμέτερος ὁ ὑπόλοιπος ὁ πρόσθεν ἐν αὐτός κεραυνόω , οὗτος δή εἰμί ὁ μέσος , δηλόω ὁ δύο κρᾶσις ἐν ὁ κρατήρ γίγνομαι μαρτυρέω , ὁ προ - 20 τέρας κατά ὁ δημιουργικός μόνος γίγνομαι αἴτιος , ὁ δέ δύο καί κατά ὁ ζωογόνος ψυχή ἤδη ποιέω ἐκ ὁ μέσος γένος · καί γάρ ἐσθίω ὁ δημιουργός καί πρό ὁ κρατήρ ἐνεργέω καί μετά ὁ κρατήρ , ὥσπερ καί μετά ὁ κρατήρ ὁ δημιουργικός χράω τομή καί 25 ὁ ἄλλος περί ὁ ψυχή ἐνέργεια · μετά γάρ ὁ ὁλότης ὁ Ψυχή ὁ τε διαίρεσις αὐτός παραλαμβάνω ὁ κατά ἀριθμός καί ὁ σύνθεσις ὁ διαιρεμένος κατά ὁ ἁρμονικός λόγος · ἐπεί γάρ καί ἐν εἰμί ὁ ψυχή καί πλήθος καί ὅλος καί μέρος καί μονοειδής οὐσία καί πολυειδής , 30 ἀνάγκη δήπου μετά ὁ ἅπτω ὕπαρξις ὁ πληθύνω αὐτός ἀπό ὁ αἴτιος πρόοδος θεωρέω . πᾶς δέ πλήθος ὁ εἷς ἐξίστημι δήω ὁ ἁρμονία , εἰμί μέλλω μή ασυστακτος εἰμί πρός ἑαυτοῦ καί ἀόριστος . ὁ μέν οὖν