proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0222.2
τελειοῦ τὰ μὲν ἡμέρα τῷ περιττῷ , τὰ δὲ ἄγρια τῷ ἄρτιῳ ( προσφόροις γὰρ δυνάμεσιν ἕκαστα κοσμεῖ , ταῖς μὲν ἄρτιοις τὰ ὑφεμένα πανταχοῦ , ταῖς δὲ περιτταῖς τὰ σεμνότερα καὶ E κυριώτερα καὶ θελοὺς πλέον προσήκοντα ) . Πορφύριος δὲ θαυμαστὸν τινὰ τρόπον καλοῖ τούτων προειρημένων ὅτι μὲν ἡμοῦσται ἡ ψυχὴ καὶ ὅτι πάντα τὸν κόσμον ἀρμονίας πλήροι , διὰ πολλῶν κατεσκεύασεν , ἐκ τε τοῦ πλήθους εἶναι τὴν ψυχὴν , πλήθος δὲ οὐσαν ἢ ἀσύστακτον εἶναι ἢ ἡρμοσμένον , τοῦτο δὲ εἶναι ἀληθές , ἀλλ’ οὐκ ἐκεῖνό γε ( δημιούργημα γὰρ οὖσα τοῦ νοῦ πῶς ἂν ἄτακτος εἴη καὶ ἀνάρμοστος ) , καὶ ἐκ τοῦ πάντα τὰ ἐγκόσμια κατὰ λόγους ἀρμονικοὺς ποδηγεῖν , τὰς τε τῶν ζῴων γενέσεις καὶ τὴν μίαν αὐτῶν σύνταξιν πρὸς τὸ πᾶν . τίνες δὲ εἰσιν οἷδε οἱ λόγοι κατὰ τὴν ὑπόστασιν αὐτὴν ὁρῶμενοι τῆς ψυχῆς , οὔτε ἐδίδαξεν οὔτε φροντίδος ἡξίωσεν , ἀλλ’ ἔφατο τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς ἔχειν ἐν ἑαυτῇ τοὺς ἀρμονικοὺς λόγους οὐχ ὡς ἄλλων εἰκόνας , οὐδ’ ὡς ἀρχὰς ἑτέρων , ἀλλ’ ὡς συνδέοντας τὸ πλήθος τῶν ἐν αὐτῇ δυνάμεων · καὶ γὰρ ὄντως εἰ μὴ μόνον ἐστὶν ἀμέριστος , ἀλλὰ καὶ μεριστή , δεῖ μὴ μόνον εἶναι μίαν αὐτῆς τὴν οὐσίαν , ἀλλὰ καὶ πεπληθυσμένην , εἰ δὲ πεπληθυσμένην , ἢ ἀνάρριθμον ἢ ἡριθμημένην . ἀλλὰ τὸ ἀνάρριθμον ἀδύνατον · F τὸ γὰρ ἀνάρριθμον πλήθος ἄτακτον . ἡριθμημένην ἄρα . εἰ δὲ ἡριθμημένην , ἢ ἐξ ἀναρμόστων μερῶν ἢ ἐξ ἡρμοσμένων . ἀλλ’ ἐξ ἀναρμόστων ἀδύνατον · οὐδὲν γὰρ τοιοῦτον ὅν ἔχει κατὰ φύσιν . ἐξ ἡρμοσμένων ἄρα πάντως . ἀλλ’ εἰ ἐξ ἡρμοσμένων , ἀνάγκη κατὰ τὴν ἀρίστην ἀρμονίαν , εἴπερ ἐστὶ τὸ πρῶτον τῶν ἡρμοσμένων . ἀρίστη δὲ ἀρμονιῶν ἢ κατὰ τὸ διατονικὸν γένος · τοῦτο γὰρ σεμνὸν καὶ ἀδρόν . κατὰ τοῦτο ἄρα ἡμοῦσται πάντως ἡ ψυχή · ὥστ’ εἴη ἂν ἡ οὐσία αὐτῆς ἐκ μερῶν κατὰ τὸ διάτονον γένος ἡρμοσμένων . καλύει δὲ οὐδὲν καὶ τούτων ἀληθῶν ὄντων ὅμως εἶναι καὶ
Lemmas: τελειόω ὁ μέν ἡμέρα ὁ περισσός , ὁ δέ ἄγριος ὁ ἄρτιος ( πρόσφορος γάρ δύναμις ἕκαστος κοσμέω , ὁ μέν ἄρτιος ὁ ὑφίημι πανταχοῦ , ὁ δέ περισσός ὁ σεμνός καί E κύριος καί θελέω πλέω προσήκω ) . Πορφύριος δέ θαυμαστός τις τρόπος καλέω οὗτος προερέω ὅτι μέν ημουω ὁ ψυχή καί ὅτι πᾶς ὁ κόσμος ἁρμονία πληρόω , διά πολύς κατασκευάζω , ἐκ τε ὁ πλῆθος εἰμί ὁ ψυχή , πλήθος δέ εἰμί ἢ ασυστακτος εἰμί ἢ ἁρμόζω , οὗτος δέ εἰμί ἀληθής , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος γε ( δημιούργημα γάρ εἰμί ὁ νόος πῶς εἄν ἄτακτος εἰμί καί ἀνάρμοστος ) , καί ἐκ ὁ πᾶς ὁ εγκόσμια κατά λόγος ἁρμονικός ποδηγέω , ὁ τε ὁ ζῷον γένεσις καί ὁ εἷς αὐτός σύνταξις πρός ὁ πᾶς . τίς δέ εἰμί οἶδα ὁ λόγος κατά ὁ ὑπόστασις αὐτός ὁράω ὁ Ψυχή , οὔτε διδάσκω οὔτε φροντίς ἀξιόω , ἀλλά φημί ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἁρμονικός λόγος οὐ ὡς ἄλλος εἰκών , οὐδέ ὡς ἀρχή ἕτερος , ἀλλά ὡς συνδέω ὁ πλήθος ὁ ἐν αὐτός δύναμις · καί γάρ εἰμί εἰμί μή μόνος εἰμί ἀμέριστος , ἀλλά καί μεριστός , δεῖ μή μόνος εἰμί εἷς αὐτός ὁ οὐσία , ἀλλά καί πληθύνω , εἰμί δέ πληθύνω , ἢ ἀνάριθμος ἢ ἀριθμέω . ἀλλά ὁ ἀνάριθμος ἀδύνατος · F ὁ γάρ ἀνάριθμος πλήθος ἄτακτος . ἀριθμέω ἄρα . εἰμί δέ ἀριθμέω , ἢ ἐκ ἀνάρμοστος μέρος ἢ ἐκ ἁρμόζω . ἀλλά ἐκ ἀνάρμοστος ἀδύνατος · οὐδείς γάρ τοιοῦτος ὅς ἔχω κατά φύσις . ἐκ ἁρμόζω ἄρα πάντως . ἀλλά εἰμί ἐκ ἁρμόζω , ἀνάγκη κατά ὁ ἀγαθός ἁρμονία , εἴπερ εἰμί ὁ πρῶτος ὁ ἁρμόζω . ἀγαθός δέ ἁρμονία ἢ κατά ὁ διατονικός γένος · οὗτος γάρ σεμνός καί ἁδρός . κατά οὗτος ἄρα ημουω πάντως ὁ ψυχή · ὥστε εἰμί εἄν ὁ οὐσία αὐτός ἐκ μέρος κατά ὁ διάτονος γένος ἁρμόζω . καλέω δέ οὐδείς καί οὗτος ἀληθής εἰμί ὅμως εἰμί καί