proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0325.2
ταῦτα γενομένης , δηλοῦσα τὴν πρὸς ἀλλήλας αὐτῶν διαφορὰν . κἂν γὰρ τοίνυν νομῇ ψυχῆς περὶ γῆν , ἀλλ’ ἔστι καθ’ ὅσον ἔχει τι ἀστροειδὲς ἡ γῆ καὶ ἀσώματος , κἂν ἡ σπορὰ περὶ ἄστρον , ἀλλὰ καθ’ ὅσον ἔχει τι τῇ γῇ οἰκεῖον · τοῦτο δὲ ἐστὶ σωματικόν . καὶ δὴ καὶ ἐπὶ τῆς σπορᾶς παρειλήφθαι γῆ καὶ σελήνη διὰ τὴν πρὸς ἀλλήλας οἰκειότητα · κοινὸν γὰρ αὐταῖς τὸ σκιᾶν ποιεῖν , καὶ ὅπερ ἐν τοῖς ὄλοῖς ἡ γῆ , τοῦτο ἐν τοῖς οὐρανίοις ἡ σελήνη · ὥστε καὶ ἀποκατάστασις εἴη 334 ἂν εἰς τὴν γῆν τῶν εἰς αὐτὴν σπαρέντων καὶ λήξεις ἐν αὐτῇ . εἰ δὲ ἐν Φαίδρῳ [ 249A ] τὰς ἀμείνους τῶν λήξεων οὐρανίας εἶπε , τὰς δὲ ἐσχάτας ὑπὸ γῆν , οὐ θαυμαστόν · τὰς γὰρ ἄκρας μόνως εἰπεῖν ἠδελήσε , μὴτε ἀερίων μνησθεὶς λήξεων εὐμοίρων μὴτε χθονίων . διὸ καὶ τῶν ἐσχάτων μεμνημένος οὐχ ἁπλῶς εἶπεν αὐτὰς χθονίας , ἀλλ’ ἐκ τῶν ὑπὸ γῆς δικαστηρίων ἐδήλωσεν , ἄλλων οὖσῶν τῶν θείων ἐν γῇ λήξεων , καθόσον καὶ αὐτὴ θεός , καὶ τῶν κολαστικῶν . τὴν δ’ οὖν νομὴν καὶ σπορὰν , ὥσπερ εἴρηται , διακριτέον · μάλιστα γὰρ ἡ σπορὰ σωματικοῖς προσήκει τισίν , ἡ δὲ νομὴ διαφερόντως ἀσωμάτοις , κατ’ εἴδος οὖσα διάκρισις , ἀλλ’ οὐχὶ θέσις ἄλλων ἐν ἄλλοις ὡς ἡ σπορά . ἐπειδὴ δὲ εἴπομεν τὸ τοὺς μὲν εἰς γῆν , τοὺς δὲ εἰς σελήνην ὡς ἐπὶ ἄνθρώπους τὴν ἀναφορὰν ἔχειν , ὅτι μὲν οἶδεν ὁ Πλάτων ἄνθρωπον ὄντα τὴν ἀθάνατον ψυχὴν τῷ ἀθανάτῳ ὀχήματι χρωμένην , ἐκ τοῦ Πολιτικοῦ [ 271Css ] ληπτέον ( ἐκεῖ γὰρ εἶπεν εἶναι τὰς ψυχὰς ‘ἀνθρώπους’ ἐν τῇ Κρονίᾳ περιόδῳ , B καθ’ ἣν ξὴ μόνον τὸ ἀθάνατον ἡμῶν ) , ὅτι δὲ καὶ ἄλλον οἶδεν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν τὴν τῷ μέσῳ χρωμένην ὀχήματι ἐκ τοῦ Φαίδωνος [ 111Ass ] , ὅπου φησὶν ἐπ’ ἄκρας τῆς γῆς οἰκεῖν ‘ἀνθρώπους’ πολυχρονιωτέρους τῶν τῆδε ἀνθρώπων . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν μετὰ τοῦδε τοῦ σώματος ἔσχατον ἄνθρωπον οἶδε καὶ πανταχοῦ ψυχὴ κατ’ αὐτὸν ἐστὶν ὁ ἄνθρωπος σῶματι χρωμένη , ἀλλ’ ἢ τῷ ἀθανάτῳ ἢ τῷ δευτέρῳ
Lemmas: οὗτος γίγνομαι , δηλόω ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός διαφορά . κἀν γάρ τοίνυν νομή Ψυχή περί γῆ , ἀλλά εἰμί κατά ὅσος ἔχω τίς ἀστροειδής ὁ γῆ καί ἀσώματος , κἀν ὁ σπορά περί ἄστρον , ἀλλά κατά ὅσος ἔχω τίς ὁ γῆ οἰκέω · οὗτος δέ εἰμί σωματικός . καί δή καί ἐπί ὁ σπορά παραλαμβάνω γῆ καί σελήνη διά ὁ πρός ἀλλήλων οἰκειότης · κοινός γάρ αὐτός ὁ σκιάω ποιέω , καί ὅσπερ ἐν ὁ ὅλος ὁ γῆ , οὗτος ἐν ὁ οὐράνιος ὁ σελήνη · ὥστε καί ἀποκατάστασις εἰμί 334 εἄν εἰς ὁ γῆ ὁ εἰς αὐτός σπείρω καί λήγω ἐν αὐτός . εἰμί δέ ἐν Φαῖδρος [ 249A ] ὁ ἀγαθός ὁ λῆξις οὐράνιος εἶπον , ὁ δέ ἔσχατος ὑπό γῆ , οὖον θαυμαστός · ὁ γάρ ἄκρος μόνος εἶπον ἀδηλέω , μήτε ἀέριος μιμνήσκω λῆξις εὐμοιρέω μήτε χθόνιος . διό καί ὁ ἔσχατος μιμνήσκω οὐ ἁπλόος εἶπον αὐτός χθόνιος , ἀλλά ἐκ ὁ ὑπό γῆ δικαστήριον δηλόω , ἄλλος εἰμί ὁ θεῖον ἐν γῆ λῆξις , καθόσον καί αὐτός θεός , καί ὁ κολαστικός . ὁ δέ οὖν νομή καί σπορά , ὥσπερ εἴρω , διακριτέος · μάλιστα γάρ ὁ σπορά σωματικός προσήκω τις , ὁ δέ νομή διαφερόντως ἀσώματος , κατά εἶδος εἰμί διάκρισις , ἀλλά οὐ θέσις ἄλλος ἐν ἄλλος ὡς ὁ σπορά . ἐπεί δέ εἶπον ὁ ὁ μέν εἰς γῆ , ὁ δέ εἰς σελήνη ὡς ἐπί ἄνθρωπος ὁ ἀναφορά ἔχω , ὅτι μέν οἶδα ὁ Πλάτων ἄνθρωπος εἰμί ὁ ἀθάνατος ψυχή ὁ ἀθάνατος ὄχημα χράω , ἐκ ὁ πολιτικός [ 271Css ] ληπτέος ( ἐκεῖ γάρ εἶπον εἰμί ὁ ψυχή ἄνθρωπος ἐν ὁ Κρονία περίοδος , B κατά ὅς διαειδικός μόνος ὁ ἀθάνατος ἐγώ ) , ὅτι δέ καί ἄλλος οἶδα ἄνθρωπος ὁ ψυχή ὁ ὁ μέσος χράω ὄχημα ἐκ ὁ Φαίδων [ 111Ass ] , ὅπου φημί ἐπί ἄκρος ὁ γῆ οἰκέω ἄνθρωπος πολυχρόνιος ὁ τῆδε ἄνθρωπος . ἀλλά μήv καί ὁ μετά ὅδε ὁ σῶμα ἔσχατος ἄνθρωπος οἶδα καί πανταχοῦ ψυχή κατά αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος σῶμα χράω , ἀλλά ἢ ὁ ἀθάνατος ἢ ὁ δύο