proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0424.2
ἦν κομμάτιον τὸ ἀγαθὸς ἦν , διὰ τοῦτο τὸ δεύτερον ἤρχετο F μὲν ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ , προῆλθε δὲ ἄχρι τῆς βουλήσεως τοῦ πατρός . τὸ δὲ γε τρίτον ἀπὸ τῆς βουλήσεως ἀφένμενον τὴν ὅλην παραδίδωσι πρόνοιαν · εἰ γὰρ ἀγαθὸς ἦν , ἤβουλετο πάντα ἀγαθὰ ποιεῖν , εἰ δὲ ἤβουλετο , καὶ ἐποίει καὶ εἰς τάξιν ἤγε τὸ πᾶν · ἐξήρηται γὰρ ἡ μὲν πρόνοια τῆς βουλήσεως , ἡ δὲ βούλησις τῆς ἀγαθότητος . περὶ μὲν οὖν τῆς τάξεως καὶ τῆς συνεχείας τῶν λόγων τοσαῦτα εἰρήσθω . Τὴν δὲ βούλησιν αὐτὴν τί ποτὲ ἐστι κατιδῶμεν , ἵνα καὶ ὅπως συνῆπται πρὸς τὴν ἀγαθότητα νοήσωμεν . ἡ τοίνυν τῶν θεῶν ὑπερούσιος ἔνωσις , αὕτη καθ’ ἑαυτὴν ἐξηρημένη τῶν ὄντων , ἐστι μὲν μία καὶ ἄρρητος καὶ ἀπεριόριστος , αὐτῷ τῷ ἐνὶ τὸ ἀπερίγραφον ἔχουσα καὶ ἀπερίληπτον . εἰ δ’ οὖν καὶ ἐν αὐτῇ χρὴ θεωρεῖν ἀπὸ τῶν ἐξημμένων τὴν ἑνοεῖδῃ τριάδα , προηγείται μὲν ἡ ἀγαθότης ἐπ’ αὐτῆς , δευτέρα δὲ ἐστιν ἡ βούλησις , τρίτη δὲ ἡ πρόνοια , τῆς μὲν ἀγαθοτητος τὸ τέλειον καὶ ἰκανὸν καὶ ἐφετὸν ποιούσης , τῆς δὲ βουλήσεως τὸ ὑπερπλήρες τὸ ἔκτενές τὸ γεννητικὸν ἐπιδεικνυμένης , τῆς δὲ προνοίας τὸ δραστήριον τὸ τελειουργὸν καὶ ἄχραντον παρεχομένης . κατὰ δὴ τὴν ἄρρητον ταύτην καὶ ἠνωμένην τῆς τριάδος ὑπαρξιν καὶ τὸ νοητὸν διήρηται τριχῇ , τῇ τε οὐσίᾳ καὶ τῇ δυνάμει καὶ τῇ ἐνεργείᾳ , τῆς μὲν οὐσίας ἐν ἑαυτῇ μονίμως ἡδρασμένης καὶ αὐτοτελοῦς οὖσης , τῆς δὲ δυνάμεως ἀνέκλειπτον καὶ ἄπειρον πρόοδον ἔχούσης , τῆς δὲ ἐνεργείας τελειότητα καὶ οὐσιώδη ποίησιν λαχούσης · καὶ αὐτὸ δὲ νοῦς κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον τριχῇ , τῷ ὄντι τῇ ζωῇ τῷ νοερώ · τὸ μὲν γὰρ τοῦ εἶναι χορηγόν , τὸ δὲ τοῦ ζῆν , τὸ δὲ τοῦ γινώσκειν · καὶ ἐπὶ τούτοις ἡ ψυχή , τῷ ἐπιστητῷ τῇ ἐπιστήμῃ τῷ ἐπιστημονικῷ · τὸ μὲν γὰρ ἐστι γνωστόν , ἡ δὲ γνώσις , τὸ δὲ ἀποπληρωτικὸν ἀμφοῖν . τεττάρων δὴ τούτων τριάδων οὐσῶν ἀναλόγόν ἐστιν ὡς ἡ ἀγαθότης πρὸς τὴν
Lemmas: εἰμί κομμάτιον ὁ ἀγαθός εἰμί , διά οὗτος ὁ δύο ἄρχω F μέν ἀπό ὁ ἀγαθός , προέρχομαι δέ ἄχρι ὁ βούλησις ὁ πατήρ . ὁ δέ γε τρίτος ἀπό ὁ βούλησις ἀφίημι ὁ ὅλος παραδίδωμι πρόνοια · εἰμί γάρ ἀγαθός εἰμί , βούλομαι πᾶς ἀγαθός ποιέω , εἰμί δέ βούλομαι , καί ποιέω καί εἰς τάξις ἄγω ὁ πᾶς · ἐξαιρέω γάρ ὁ μέν πρόνοια ὁ βούλησις , ὁ δέ βούλησις ὁ ἀγαθότης . περί μέν οὖν ὁ τάξις καί ὁ συνέχεια ὁ λόγος τοσοῦτος εἴρω . ὁ δέ βούλησις αὐτός τίς ποτέ εἰμί καθοράω , ἵνα καί ὅπως συνάπτω πρός ὁ ἀγαθότης νοέω . ὁ τοίνυν ὁ θεός ὑπερούσιος ἕνωσις , οὗτος κατά ἑαυτοῦ ἐξαιρέω ὁ εἰμί , εἰμί μέν εἷς καί ἄρρητος καί ἀπεριόριστος , αὐτός ὁ ἐν ὁ ἀπερίγραφος ἔχω καί ἀπερίληπτος . εἰμί δέ οὖν καί ἐν αὐτός χρή θεωρέω ἀπό ὁ ἐξάπτω ὁ ἑνοειδής τριάς , προηγέομαι μέν ὁ ἀγαθότης ἐπί αὐτός , δύο δέ εἰμί ὁ βούλησις , τρίτος δέ ὁ πρόνοια , ὁ μέν ἀγαθότης ὁ τέλειος καί ἱκανός καί ἐφετός ποιέω , ὁ δέ βούλησις ὁ υπερπλήρης ὁ ἐκτενής ὁ γεννητικός ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ πρόνοια ὁ δραστήριος ὁ τελειουργός καί ἄχραντος παρέχω . κατά δή ὁ ἄρρητος οὗτος καί ἀνοέω ὁ τριάς ὕπαρξις καί ὁ νοητός διαιρέω τριχῆ , ὁ τε οὐσία καί ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια , ὁ μέν οὐσία ἐν ἑαυτοῦ μόνιμος ἑδράζω καί αὐτοτελής εἰμί , ὁ δέ δύναμις ἀνέκλειπτος καί ἤπειρος πρόοδος ἔχω , ὁ δέ ἐνέργεια τελειότης καί οὐσιώδης ποίησις λαγχάνω · καί αὐτός δέ νόος κατά ὁ αὐτός λόγος τριχῆ , ὁ εἰμί ὁ ζωή ὁ νοερόω · ὁ μέν γάρ ὁ εἰμί χορηγός , ὁ δέ ὁ ζῶ , ὁ δέ ὁ γιγνώσκω · καί ἐπί οὗτος ὁ ψυχή , ὁ ἐπιστητός ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐπιστημονικός · ὁ μέν γάρ εἰμί γνωστός , ὁ δέ γνῶσις , ὁ δέ ἀποπληρωτικός ἄμφω . τέσσαρες δή οὗτος τριάς εἰμί ἀνάλογος εἰμί ὡς ὁ ἀγαθότης πρός ὁ