proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0322.2
λόγος , παραμυθούμενος ἡμᾶς , ὅπως ἂν μὴ ἀπογνοίημεν τῶν καλῶν πράξεων · εἰ γὰρ εἴπεν , ὅτι τὸ γενητὸν οὐκ ἔστι καλοῦ ποιητικόν , ἴσως ἂν ἀργοτέρους ἡμᾶς ἀπετέλεσε περὶ τὰς καλὰς πράξεις . ἄμεινον δ’ ἂν ἠθέλει καὶ φυσικώτερον , εἰ φαίημεν , ὅτι τὸ αὐτὸ ποιητικὸν αἴτιον πρὸς διττὰ παραδείγματα βλέπειν δυνατόν καὶ τῇ μὲν καλὸν ποιεῖν , τῇ δὲ οὐ καλόν · ψυχὴ γὰρ εἰς νοῦν μὲν ὁρῶσα τίκτει ἀλήθειαν καὶ ἐπιστήμην , εἰς δὲ γένεσιν φαντασίας καὶ ὀρέξεις ἐμπαθεῖς · τὸ δὲ αὐτὸ παραδειγματικὸν αἴτιον καλῶν καὶ οὐ καλῶν ὑπάρχειν ἀδύνατόν ἐστιν . εἰκῶς ἄρα ἀπὸ τοῦδε τὸ κάλλος καὶ τὸ αἴσχος ἐφήκειν διατάπτεται τοῖς γιγνομένοις . τὸ δὴ τοῦτον παράδειγμα , καλοῦ ὄντος , δῆλον ὅτι νοητὸν ἐστι καὶ ἀεὶ κατὰ ταῦτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχον , εἰς ὃ καὶ ὁ δημιουργὸς βλέπων διακοσμῇ τὸ πᾶν . εἰ δὴ τοῦ κάλλους ἐστὶ χορηγόν , τὴν ἀκροτάτην ἔχει τάξιν ἐν τοῖς ἀεὶ οὖσι καὶ ἐστὶ τῶν πρώτων νοητῶν · ἐκεῖθεν γὰρ πρόεισι τὸ καλόν · ἐκεῖ οὖν ἡ καλλοποιὸς αἰτία , δι’ ἣν πάντα καλά , νοῦς καὶ ψυχὴ καὶ σώματος φύσις . πάλιν τοίνυν ὁ μὲν δημιουργὸς τοῦ εἴδους αἴτιος , τὸ δὲ παράδειγμα τοῦ κάλλους , τὸ δὲ ἀγαθὸν τῆς ἐνώσεως , καὶ τοῦτο μὲν ἄμα πάντων χορηγόν , τὸ δὲ νοητὸν τοῦ τε κάλλους καὶ τοῦ εἴδους , τὸ δὲ δημιουργικὸν αἴτιον νοερὸν ὂν τοῦ εἴδους καὶ τῆς οὐσίας . καὶ μὴν καὶ τὸ δημιουργικὸν αἴτιον τὸ πρὸς τὸ νοητὸν βλέπον πολυειδὲς ἐστιν · ἄλλως γὰρ δημιουργεῖ πρὸς ἐκεῖνο βλέπων ὁ ὅλος δημιουργός — οὗτος μὲν οὖν καὶ ἦνται πρὸς αὐτὸ κατ’ ἀρχὰν ὑπεροχὴν — ἄλλως δὲ ἡ δημιουργικὴ τριάς , καὶ ταύτης ἐνοειδῶς μὲν τὸ πρῶτον , γεννητικός δὲ τὸ δεύτερον , ἐπιστροφικῶς δὲ τὸ ἔσχατον , καὶ ἄλλως μὲν ἐν τοῖς ἡγεμονικοῖς , ἄλλως δὲ ἐν τοῖς ἀπολύτοις , ἄλλως δὲ ἐν τοῖς ἐγκοσμίους . ἐπὶ δὲ ταύτῃ τρόπῳ ἕτερον θεατέον προιοῦσαν τὴν δημιουργίαν εἰς τοὺς πολλοὺς δημιουργικοὺς θεούς , οὓς
Lemmas: λόγος , παραμυθέομαι ἐγώ , ὅπως εἄν μή ἀπογίγνομαι ὁ καλός πρᾶξις · εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι ὁ γενητός οὐ εἰμί καλός ποιητικός , ἴσως εἄν ἀργός ἐγώ ἀποτελέω περί ὁ κάλως πρᾶξις . ἀγαθός δέ εἄν ἐθέλω καί φυσικός , εἰμί φημί , ὅτι ὁ αὐτός ποιητικός αἴτιος πρός δισσός παράδειγμα βλέπω δυνατός καί ὁ μέν καλός ποιέω , ὁ δέ οὖον καλός · ψυχή γάρ εἰς νόος μέν ὁράω τίκτω ἀλήθεια καί ἐπιστήμη , εἰς δέ γένεσις φαντασία καί ὄρεξις ἐμπαθής · ὁ δέ αὐτός παραδειγματικός αἴτιος καλός καί οὖον καλός ὑπάρχω ἀδύνατος εἰμί . ἵημι ἄρα ἀπό ὅδε ὁ κάλλος καί ὁ αἶσχος ἐφήκω διατάπτεται ὁ γίγνομαι . ὁ δή οὗτος παράδειγμα , καλός εἰμί , δῆλος ὅτι νοητός εἰμί καί ἀεί κατά οὗτος καί ὡσαύτως ἔχω , εἰς ὅς καί ὁ δημιουργός βλέπω διακοσμέω ὁ πᾶς . εἰμί δή ὁ κάλλος εἰμί χορηγός , ὁ ἄκρος ἔχω τάξις ἐν ὁ ἀεί εἰμί καί εἰμί ὁ πρῶτος νοητός · ἐκεῖθεν γάρ πρόειμι ὁ καλός · ἐκεῖ οὖν ὁ καλλοποιός αἰτία , διά ὅς πᾶς καλός , νόος καί ψυχή καί σῶμα φύσις . πάλιν τοίνυν ὁ μέν δημιουργός ὁ εἶδος αἴτιος , ὁ δέ παράδειγμα ὁ κάλλος , ὁ δέ ἀγαθός ὁ ένωση , καί οὗτος μέν ἄμη πᾶς χορηγός , ὁ δέ νοητός ὁ τε κάλλος καί ὁ εἶδος , ὁ δέ δημιουργικός αἴτιος νοερός εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία . καί μήv καί ὁ δημιουργικός αἴτιος ὁ πρός ὁ νοητός βλέπω πολυειδής εἰμί · ἄλλως γάρ δημιουργέω πρός ἐκεῖνος βλέπω ὁ ὅλος δημιουργός — οὗτος μέν οὖν καί ἀείδω πρός αὐτός κατά ἀρχή ὑπεροχή — ἄλλως δέ ὁ δημιουργικός τριάς , καί οὗτος ἐνοειδῶς μέν ὁ πρῶτος , γεννητικός δέ ὁ δύο , επιστροφικος δέ ὁ ἔσχατος , καί ἄλλως μέν ἐν ὁ ἡγεμονικός , ἄλλως δέ ἐν ὁ ἀπόλυτος , ἄλλως δέ ἐν ὁ εγκόσμιος . ἐπί δέ οὗτος τρόπος ἕτερος θεατέον προέρχομαι ὁ δημιουργία εἰς ὁ πολύς δημιουργικός θεός , ὅς