proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0072.2
φησιν ἐν τούτοις τὸ τε μίαν ταύτην αἰτίαν εἶναι τοῖς ἐμφροσι τῆς τῶν τοιούτων συνουσιῶν ἀπολείψεως ἀσθένειαν τοῦ σώματος , καὶ ὡς χρὴ πᾶν τοῦτο περιστατικὸν νομίζειν καὶ ἀκούσιον , καὶ αὖ ἕτερον τὸ τοὺς φίλους ὑπὲρ τῶν φίλων τὰς ἐνδεχομένας ἀπολογίας ποιεῖσθαι , ὅταν τι δοκῶσι παρὰ τὸ κοινῇ δόξαν ὀρθῶς ποιεῖν · ἀμφότερα γοῦν ἡ ὕψις αὕτη περιεῖληφε τὸ τε ἥθος τοῦ Τιμαίου καὶ τὴν ἀνάγκην τοῦ ἀπόντος ἐνδεικνυμένη , τὸ μὲν ὡς ἡμερον καὶ φιλάληθες , τὴν δὲ ὡς ἐμπόδιον τῆς φιλόλογου ζωῆς . ὁ δὲ γε θεῖος Ἰάμβλιχος ὑψηλογούμενος ἐν ταύτῃ τῇ ὕψει τοὺς περὶ τὴν τῶν νοητῶν θεὰν γεγυμνασμένους ἀσυμμέτρως ἔχειν φησὶ πρὸς τὴν περὶ τὰ αἰσθητὰ διατριβήν · ὡς που καὶ αὐτὸς εἴρηκεν ὁ Σωκράτης ἐν Πολιτείᾳ [ VII 516 Es ] τοὺς ἐν ἀνύγῃ F καθαρᾷ τεθραμμένους ἀμβλυώττειν εἰς τὸ σπήλαιον καταβάντας ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ σκότους , ὥσπερ καὶ τοὺς ἀναβάντας ἐκ τοῦ σπηλαίου διὰ τὸ μὴ δύνασθαι πω πρὸς τὸ φῶς ἀντιποιεῖν · καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἀπολείπεσθαι τὸν τέταρτον , ὡς ἄλλῃ προσἥκοντα θεά , τῇ τῶν νοητῶν , καὶ δὴ καὶ εἶναι τὴν ἀσθένειαν αὐτοῦ ταύτην δυνάμεως ὑπερβολήν , καθ’ ἣν ὑπερέχει τῆς παρούσης θεωρίας · ὡς γὰρ ἡ τῶν κακῶν δύναμις ἀδυναμία μᾶλλον ἐστιν , οὕτως ἡ ἀσθένεια ἡ πρὸς τὰ δεύτερα δυνάμεώς ἐστιν ὑπεροχή . λέγει δὴ οὖν ὁ λόγος τὸν ἀπολειπόμενον ὡς ἀσύμμετρον τοῖς φυσικοῖς λόγοις ἀπεῖναι , βούλεσθαι δ’ ἂν παρεῖναι τούτοις , εἰ περὶ τὰ νοητὰ διατρίβειν ἐμελλον . καὶ σχεδὸν πάντα τὰ πρὸ τῆς φυσιολογίας ὁ μὲν ἐξηγεῖται πολιτικώτερον , ὁ Πορφύριος , εἰς τὰς ἀρετὰς ἀναφέρων καὶ τὰ λεγόμενα καθήκοντα , ὁ δὲ φυσικώτερον · δεῖν γὰρ τῷ προκειμένῳ σκοπῷ πάντα σύμφωνα εἶναι · φυσικὸς δὲ ὁ διάλογος , ἀλλ’ οὐκ ἠθικός . ταῦτα μὲν οὖν οἱ φιλόσοφοι διατάττονται περὶ τούτων · παραλείπω γὰρ τοὺς πολλὰ πράγματα παρέχοντας ἡμῖν , ἵνα δὴ ἀποφαίνωσιν , ὅτι οὗτος ὁ τέταρτος ἦν Θεαίττος , διότι γνώριμος ἐγεγόνει τοῖς ἐκ τοῦ Ἐλεατικοῦ
Lemmas: φημί ἐν οὗτος ὁ τε εἷς οὗτος αἴτιος εἰμί ὁ ἔμφρων ὁ ὁ τοιοῦτος συνουσία ἀπόλειψις ἀσθένεια ὁ σῶμα , καί ὡς χρή πᾶς οὗτος περιστατικός νομίζω καί ἀεκούσιος , καί αὖος ἕτερος ὁ ὁ φίλος ὑπέρ ὁ Φίλων ὁ ἐνδέχομαι ἀπολογία ποιέω , ὅταν τίς δοκέω παρά ὁ κοινός δόξα ὀρθῶς ποιέω · ἀμφότερος γοῦν ὁ ὕψις οὗτος περιλαμβάνω ὁ τε ἦθος ὁ Τίμαιος καί ὁ ἀνάγκη ὁ ἄπειμι ἐνδείκνυμι , ὁ μέν ὡς ἥμερος καί φιλαλήθης , ὁ δέ ὡς ἐμπόδιος ὁ φιλόλογος ζωή . ὁ δέ γε θεῖος Ἰάμβλιχος υψηλογουμην ἐν οὗτος ὁ ὕψος ὁ περί ὁ ὁ νοητός θεά γυμνάζω ἀσυμμέτρως ἔχω φημί πρός ὁ περί ὁ αἰσθητός διατριβή · ὡς ποῦ καί αὐτός εἴρω ὁ Σωκράτης ἐν πολιτεία [ VII 516 Es ] ὁ ἐν ἀνύγῃ F καθαρός τρέφω ἀμβλυώσσω εἰς ὁ σπήλαιον καταβαίνω ὑπό ὁ ἐκεῖ σκότος , ὥσπερ καί ὁ ἀναβαίνω ἐκ ὁ σπήλαιον διά ὁ μή δύναμαι πω πρός ὁ φάος ἀντιποιέω · καί διά οὗτος ὁ αἴτιος ἀπολείπω ὁ τέταρτος , ὡς ἄλλος προσήκω θεός , ὁ ὁ νοητός , καί δή καί εἰμί ὁ ἀσθένεια αὐτός οὗτος δύναμις ὑπερβολή , κατά ὅς ὑπερέχω ὁ πάρειμι θεωρία · ὡς γάρ ὁ ὁ κακός δύναμις ἀδυναμία μᾶλλον εἰμί , οὕτως ὁ ἀσθένεια ὁ πρός ὁ δύο δύναμις εἰμί ὑπεροχή . λέγω δή οὖν ὁ λόγος ὁ ἀπολείπω ὡς ἀσύμμετρος ὁ φυσικός λόγος ἄπειμι , βούλομαι δέ εἄν πάρειμι οὗτος , εἰμί περί ὁ νοητός διατρίβω μέλλω . καί σχεδόν πᾶς ὁ πρό ὁ φυσιολογία ὁ μέν ἐξηγέομαι πολιτικός , ὁ Πορφύριος , εἰς ὁ ἀρετή ἀναφέρω καί ὁ λέγω καθήκω , ὁ δέ φυσικός · δήω γάρ ὁ πρόκειμαι σκοπός πᾶς σύμφωνος εἰμί · φυσικός δέ ὁ διάλογος , ἀλλά οὐ ἠθικός . οὗτος μέν οὖν ὁ φιλόσοφος διατάσσω περί οὗτος · παραλείπω γάρ ὁ πολύς πρᾶγμα παρέχω ἐγώ , ἵνα δή ἀποφαίνω , ὅτι οὗτος ὁ τέταρτος εἰμί Θεαίττος , διότι γνώριμος γίγνομαι ὁ ἐκ ὁ ελεατικός