proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0146.2
ἂν ἔχοι τὰ γένη , ἀλλ’ οἰκείως ἐαντῇ · δοκεῖ γὰρ μοι διὰ ταῦτα καὶ ἐκ τῶν πρώτων γενῶν ὑποστῆσαι τὴν ψυχὴν καὶ ἐκ τῶν ἀριθμῶν καὶ ἐκ τῶν ἁρμονικῶν λόγων , τὰς τε ἀρχὰς ἐν αὐτῇ τῶν σχημάτων ἀποθέσθαι καὶ τῶν θείων κινήσεων , ἵνα καὶ τῶν μαθημάτων πάντων καὶ τῆς διαλεκτικῆς προειληφυῖα τοὺς λόγους οὕτως γιγνώσκῃ τὰ πάντα , τὰς οὐσίας , τοὺς ἀριθμοὺς , τὰς ἁρμονίας , τὰ σχήματα , τὰς κινήσεις , ἀφ’ ὧν τὰ ὅλα ὑφέστηκε . καὶ ξοικεν ὡς μὲν συγγενῇ τοῖς νοητοῖς αὐτὴν ἀπὸ τῶν γενῶν ὑφιστάνειν τοῦ ὄντος , ὃ ἦν ἐν ἐκείνοις πρώτως , ὡς δὲ συγγενῇ τοῖς αἰσθητοῖς σχηματίζειν ( τὰ γὰρ ὄντως σχηματιζόμενα ταῦτά ἐστιν ) , ὡς δὲ μέσῃν ἀμφοτέρων συνδεῖν τοῖς ἁρμονικοῖς λόγοις . καὶ τοι γε καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς εἴδεσιν ἐστι καὶ τὸ τῆς ἁρμονίας εἶδος καὶ τὸ τοῦ σχήματος , ἀλλ’ ἡ αὐτοαρμονία καὶ τὸ αὐτο-σχῆμα οὔχ ἁρμοσμένον οὐδ’ ἐσχηματισμένον ( τὰ γὰρ πρώτως οὐχ ἔστι κατὰ μέθεξιν ) , καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἡ ἁρμονία καὶ τὰ γένη , ἀλλὰ μεριστῶς , ἐν δὲ ταῖς ψυχαῖς ἀσωμάτως ἅμα πάντα καὶ κατὰ μέθεξιν · οὐδὲν τὸ τε ἀπλοῦν ἅμα καὶ σύνθετον αὐτῶν δήλον · τὸ μὲν γὰρ μετέχειν συνθέτων , τὸ δὲ ἀσώματον ἀπλῶν ἴδιον · ἔδει δὲ τὸ πρώτως μετέχον ἐκείνων εἶναι τοιοῦτον . ἀπὸ δ’ οὖν τῶν γενῶν τούτων ὑφίστησι τὴν ψυχικὴν οὐσίαν ὁ Πλάτων , αὐτὸ τὸ ὑποκείμενον αὐτῆς παράγων πρώτον ἀπὸ τῶν μέσων δηλαδὴ γενῶν · ὥσπερ γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ἐλέγομεν , ὅτι καὶ ἐν οὐρανῷ πάντα ἐστὶ καὶ ὑπὸ σελήνην καὶ ὑπὸ γῆν , καὶ ἐκ τῶν τεττάρων μὲν πάντα , ἀλλ’ οὐ τῶν αὐτῶν , ἀλλ’ ὁ μὲν οὐρανὸς ἐκ τῶν ἀκροτήτων , ἡ δὲ γένεσις ἐκ τῶν δευτέρων , τὰ δὲ ὑπὸ γῆν ἐκ τῶν ἐσχάτων , οὕτω δὴ καὶ πάντα μὲν ἐκ τῶν γενῶν τούτων , ἀλλὰ τὰ μὲν νοητὰ ἐκ τῶν πρώτων καὶ ἀμερίστων καὶ ἀκινήτων καὶ ὁλοτελῶν , τὰ δὲ αὐτο-κίνητα ἐκ τῶν ἀμερίστων καὶ μεριστῶν , τὰ δὲ σωματοειδῆ ἐκ τῶν μεριστῶν · οἷα γὰρ τὰ γένη , τοιαῦται καὶ αἱ οὐσίαι . προηγεῖται δὲ τὰ μὲν ἀμέριστα τῶν ἀμερίστων ἅμα καὶ
Lemmas: εἄν ἔχω ὁ γένος , ἀλλά οἰκεῖος ἐάω · δοκέω γάρ ἐγώ διά οὗτος καί ἐκ ὁ πρῶτος γένος ὑφίστημι ὁ ψυχή καί ἐκ ὁ ἀριθμός καί ἐκ ὁ ἁρμονικός λόγος , ὁ τε ἀρχή ἐν αὐτός ὁ σχῆμα ἀποτίθημι καί ὁ θεῖον κίνησις , ἵνα καί ὁ μάθημα πᾶς καί ὁ διαλεκτική προλαμβάνω ὁ λόγος οὕτως γιγνώσκω ὁ πᾶς , ὁ οὐσία , ὁ ἀριθμός , ὁ ἁρμονία , ὁ σχῆμα , ὁ κινέω , ἀπό ὅς ὁ ὅλος ὑφίστημι . καί ξοικω ὡς μέν συγγενής ὁ νοητός αὐτός ἀπό ὁ γένος ὑφίστημι ὁ εἰμί , ὅς εἰμί ἐν ἐκεῖνος πρῶτος , ὡς δέ συγγενής ὁ αἰσθητός σχηματίζω ( ὁ γάρ εἰμί σχηματίζω οὗτος εἰμί ) , ὡς δέ μέσος ἀμφότερος συνδέω ὁ ἁρμονικός λόγος . καί ὅς γε καί ἐν ὁ νοητός εἶδος εἰμί καί ὁ ὁ ἁρμονία εἶδος καί ὁ ὁ σχῆμα , ἀλλά ὁ αὐτοαρμονία καί ὁ αὐτοσχῆμα οὐ ἁρμόζω οὐδέ σχηματίζω ( ὁ γάρ πρῶτος οὐ εἰμί κατά μέθεξις ) , καί ἐν ὁ αἰσθητός ὁ ἁρμονία καί ὁ γένος , ἀλλά μεριστός , ἐν δέ ὁ Ψυχή ἀσώματος ἅμα πᾶς καί κατά μέθεξις · οὐδείς ὁ τε ἀπολόω ἅμα καί συντίθημι αὐτός δῆλος · ὁ μέν γάρ μετέχω συντίθημι , ὁ δέ ἀσώματος ἀπολάω ἴδιος · ἐσθίω δέ ὁ πρῶτος μετέχω ἐκεῖνος εἰμί τοιοῦτος . ἀπό δέ οὖν ὁ γένος οὗτος ὑφίστημι ὁ ψυχικός οὐσία ὁ Πλάτων , αὐτός ὁ ὑπόκειμαι αὐτός παράγω πρῶτος ἀπό ὁ μέσος δηλαδή γένος · ὥσπερ γάρ καί ἐπί ὁ στοιχεῖον λέγω , ὅτι καί ἐν οὐρανός πᾶς εἰμί καί ὑπό σελήνη καί ὑπό γῆ , καί ἐκ ὁ τέσσαρες μέν πᾶς , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν οὐρανός ἐκ ὁ ἀκρότης , ὁ δέ γένεσις ἐκ ὁ δύο , ὁ δέ ὑπό γῆ ἐκ ὁ ἔσχατος , οὗτος δή καί πᾶς μέν ἐκ ὁ γένος οὗτος , ἀλλά ὁ μέν νοητός ἐκ ὁ πρῶτος καί ἀμέριστος καί ἀκίνητος καί ὁλοτελής , ὁ δέ αὐτοκίνητος ἐκ ὁ ἀμέριστος καί μεριστός , ὁ δέ σωματοειδής ἐκ ὁ μεριστός · οἷος γάρ ὁ γένος , τοιοῦτος καί ὁ οὐσία . προηγέομαι δέ ὁ μέν ἀμέριστος ὁ ἀμέριστος ἅμα καί