proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0164.2
γῆς , τὰ δὲ ἐν ζωῇ ἀπὸ τῆς τοῦ ζῴου φύσεως ( ὥστε καὶ τῶν ἐκγόνων τὰ μὲν τὴν ἰδιότητα τῶν τόπων ἀναμάρτεσθαι , τὰ δὲ τὴν ὁμοιότητα τῆς μητρός ) διὰ τοῦτο καὶ αἱ ψυχαὶ σπειρόμεναι περὶ τὰ σύννομα ἄστρα δέχονται τινὰ καὶ παρ’ αὐτῶν τῶν ἡγεμόνων ἰδιότητα ζωῆς , ὥστε μὴ μόνον εἶναι ψυχήν , ἀλλὰ καὶ τοιάνδε ψυχὴν ἑκάστην , οἷον Ἀρεϊκὴν ἢ Διὸν ἢ Σεληνιακήν · εἴτε γὰρ ἄτρεπτος ὁ θεὸς εἴτε δημιουργὸς εἴτε ζωογονικός , ἥκει τις ἐμφασὶς τῆς ἰδιότητος τοῦ λαχόντος ἐπὶ πάσας τὰς ὑποτεταγμένας αὐτῷ ψυχάς . καὶ τί θαυμαστόν , ὅπου καὶ μέχρι πόας καὶ λίθων ἢ τῶν θεῶν τῶν ἐφόρων ἰδιότης καθῆκει , καὶ ἔστι λίθος καὶ πόα τῆς Ἡλιακῆς ἐξηρημμέναι δυνάμεως , εἴτε ἡλιοτρόπιον εἴτε ἄλλως ὁπωσοῦν καλεῖν ἐθέλοις · παραπλησίως δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων θεῶν . τούτων δὴ τῶν ψυχῶν αἱ μὲν ἄχραντοι μένουσιν ἀεὶ τῶν οἰκείων ἐξημμέναι θεῶν καὶ συνδιοικοῦσαι τὸ πᾶν αὐτοῖς , αἱ δὲ κατῖασιν μὲν εἰς γένεσιν , μεγαλουργοὶ δὲ εἰσι καὶ ἀκάκωτοι διαμένουσιν · αἱ δὲ κατῖασιν καὶ κακίας ἀναπίμπλανται γενεσιουργοί , καὶ εἰσδέχονται τι παρὰ τῶν διοικουμένων · Ε τοῦτο γὰρ ἔσχατον εἶδος ζωῆς . αἱ μὲν οὖν πρῶται παῖδες ὄντως εἰσὶ θεῶν , ὡς <ἄχραντοι καὶ> ἀνεκφοίτητοι τῶν πατέρων , οἷον ἐν αὐτοῖς τεχθέντες καὶ μεῖναντες ἐνδον , παῖδες προπομποί τῶν θεῶν , δορυφορικὴν ἔχοντες τάξιν ἢ καὶ ὁπαδοὶ τυγχάνοντες . αἱ δὲ μέσαι παῖδες μὲν καλοῦνται θεῶν , ἀλλὰ προσλαμβάνουσι καὶ τὴν δευτέραν ζωὴν καὶ γίγνονται καὶ ἀνθρώπων παῖδες . αἱ δὲ παῖδες μὲν θεῶν , ἀλλ’ οὐ γνήσιοι καλοῦνται παῖδες , ὡς μὴ διασσωσάμεναι τὸ εἶδος τοῦ οἰκείου θεοῦ , ἕψασαι δὲ εἰς ὕλην καὶ λῆθην ἔχουσαι τῶν οἰκείων πατέρων . εἴτε οὖν Γῆς υἱὸν τὸν Τιτῶν εἴτε Ἡλίου τὸν Φαέθοντα λέγοιεν , εἴτε Σεληνῆς τὸν Μουσαῖον εἴτε ἄλλου τινὸς οἱ μυθοπλάσται , τοῦτον τὸν τρόπον λέγουσι
Lemmas: γῆ , ὁ δέ ἐν ζωή ἀπό ὁ ὁ ζῷον φύσις ( ὥστε καί ὁ ἔκγονος ὁ μέν ὁ ἰδιότης ὁ τόπος ἀναμάρτεσθαι , ὁ δέ ὁ ὁμοιότης ὁ μήτηρ ) διά οὗτος καί ὁ ψυχή σπείρω περί ὁ σύννομος ἄστρον δέχομαι τις καί παρά αὐτός ὁ ἡγεμών ἰδιότης ζωή , ὥστε μή μόνος εἰμί Ψυχή , ἀλλά καί τοιόσδε ψυχή ἕκαστος , οἷος Ἀρεϊκός ἢ δείδω ἢ σεληνιακός · εἴτε γάρ ἄτρεπτος ὁ θεός εἴτε δημιουργός εἴτε ζωογονικός , ἥκω τις ἔμφασις ὁ ἰδιότης ὁ λαγχάνω ἐπί πᾶς ὁ ὑποτάσσω αὐτός Ψυχή . καί τίς θαυμαστός , ὅπου καί μέχρι πόα καί λίθος ἢ ὁ θεός ὁ ἔφορος ἰδιότης καθήκω , καί εἰμί λίθος καί πόα ὁ ἡλιακός ἐξηρημμέναι δύναμις , εἴτε ἡλιοτρόπιον εἴτε ἄλλως ὁπωσοῦν καλέω ἐθέλω · παραπλήσιος δέ καί περί ὁ ἄλλος θεός . οὗτος δή ὁ Ψυχή ὁ μέν ἄχραντος μένω ἀεί ὁ οἰκέω ἐξάπτω θεός καί συνδιοικέω ὁ πᾶς αὐτός , ὁ δέ κατέρχομαι μέν εἰς γένεσις , μεγαλουργός δέ εἰμί καί ἀκάκωτος διαμένω · ὁ δέ κατέρχομαι καί κακία ἀναπίμπλημι γενεσιουργός , καί εἰσδέχομαι τίς παρά ὁ διοικέω · Ε οὗτος γάρ ἔσχατος εἶδος ζωή . ὁ μέν οὖν πρῶτος παῖς εἰμί εἰμί θεός , ὡς ἄχραντος καί ἀνεκφοίτητος ὁ πατήρ , οἷος ἐν αὐτός τίκτω καί μένω ἔνδον , παῖς προπομπός ὁ θεός , δορυφορικός ἔχω τάξις ἢ καί ὀπηδός τυγχάνω . ὁ δέ μέσος παῖς μέν καλέω θεός , ἀλλά προσλαμβάνω καί ὁ δύο ζωή καί γίγνομαι καί ἄνθρωπος παῖς . ὁ δέ παῖς μέν θεός , ἀλλά οὖον γνήσιος καλέω παῖς , ὡς μή διασῴζω ὁ εἶδος ὁ οἰκεῖος θεός , ἕψω δέ εἰς ὕλη καί λήθη ἔχω ὁ οἰκέω πατήρ . εἴτε οὖν Γῆ υἱός ὁ Τιτώ εἴτε Ἡλίας ὁ Φαέθων λέγω , εἴτε Σελήνη ὁ Μουσαῖος εἴτε ἄλλος τις ὁ μυθοπλάστης , οὗτος ὁ τρόπος λέγω