proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0076.2
ἀκίνητον μένον · κινηθὲν γὰρ ἄλλα καὶ ἄλλα ποιεῖν δυνατόν . ἔτι δὲ ὅτι τὸ εἰς πλῆθος μερίζειν τὴν ποίησιν οὐκ ἔστιν δυνάμεως , ἀλλ’ ἀσθενείας , ἐν δὲ τῷ ἐνὶ περιλαμβάνειν τὸ πλῆθος καὶ διὰ τῆς μονάδος συνέχειν τὸν ὅλον ἀριθμὸν περιουσίας ἔστι θαυμαστής . εἰ τοίνυν ἡ ὅλη δύναμις ἔστιν ἐν τῷ δημιουργῷ , καὶ εἰ ἀκίνητόν ἐστιν αἴτιον , καὶ εἰ αὐτῷ τῷ εἶναι δημιουργεῖ , καὶ εἰ ἑαυτῷ γεννᾷ προσόμοιον , ἕνα καὶ ὅλον καὶ τέλειον ἀπογεννᾷ τὸν κόσμον . τί δέ ; οὐχ οἷός τε ἔστιν ὁ δημιουργὸς πολλοὺς καὶ ἀπείρους κόσμους ἐπιτροπεύειν ; ἢ δυνάμεως οὐκ ἔστι τὸ πλῆθος καὶ τὸ ἀπειρον , ἀλλὰ τὸ συνάγειν τὰ διηρημένα καὶ περατοῦν τὰ ἄπειρα · τοῦτο γὰρ ἔξομοιοῖ τὰ πράγματα τῷ ἀγαθῷ , πρὸς ὃ καὶ ὁ δημιουργὸς ἀνατείνει πᾶσαν τὴν ἑαυτοῦ ποίησιν . τοῦτο μὲν οὖν καὶ διὰ πολλῶν ἄλλων ἀποδείκνυται λόγων . ὅτι δὲ τὸ μὴ ὑπολειφθαι τοῦ παντὸς ἔκτος , ἐξ ὧν ἄλλο τοιοῦτο γένοιτο ἂν , θαυμαστῶς ἡμᾶς ἐπέστησε καὶ ἕκαστον τῶν μοναδικῶν μόνον ἐκ μόνων εἶναι τῶν ἀπλῶν , ἐξ ὧν ἔστι , καὶ μὴ εἶναι ἔκτος αὐτοῦ ἄλλα τούτοις ὅμοια , ἐξ ὧν ἄλλο γένοιτο ἂν τοιοῦτον , μάθοιμεν ἂν ἰδόντες , ὅτι παντοίαν ἀνισότητα τοῖς σπέρμασι τῶν σωμάτων ὑπάρχειν φησί , καὶ διὰ τὴν ἀνισότητα ταύτην καὶ πυρὸς εἶναι καὶ ἕκάστου διαφορὰς ἀπεριλήπτους · καὶ διὰ ταῦτα μὴ πᾶν πῦρ ὅμοιον εἶναι πρὸς πᾶν πῦρ , εἰ καὶ κοινὸν πᾶσι τὸ ὁρατόν , διὸ καὶ εἶναι τι πῦρ μὴ κᾶον , καὶ τοῦτο συμχρότητι καὶ μεγέθει παντοῖον τῶν στοιχείων , ἐξ ὧν ἔστι · τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ πάντων . ἕκαστον οὖν μοναδικὸν ἐκ πάντων ἔστι τοιούτων , ἃ ἐν αὐτῷ μόνῳ ἔστιν , ἐν ἄλλῳ δὲ οὐδενὶ τῶν πάντων · διὸ οὐ προσκρίνεται τι αὐτοῖς ἔξωθεν οὐδὲ συμφύεται . τοῦτο δ’ ἂν λάβοις καὶ ἀπὸ τῶν τῆδε σωμάτων · οὐ γὰρ ὑπὸ παντὸς τρέφεται , ἀλλὰ ὑπ’ ἄλλων ἄλλα , διὰ τὸ μὴ πάντα ὅμοια εἶναι τοῖς στοιχείοις , ἐξ ὧν ἔστιν · ὅφ’ ὧν
Lemmas: ἀκίνητος μένω · κινέω γάρ ἄλλος καί ἄλλος ποιέω δυνατός . ἔτι δέ ὅτι ὁ εἰς πλῆθος μερίζω ὁ ποίησις οὐ εἰμί δύναμις , ἀλλά ἀσθένεια , ἐν δέ ὁ ἐν περιλαμβάνω ὁ πλῆθος καί διά ὁ μόνος συνόχωκα ὁ ὅλος ἀριθμός περιουσία εἰμί θαυμαστός . εἰμί τοίνυν ὁ ὅλος δύναμις εἰμί ἐν ὁ δημιουργός , καί εἰμί ἀκίνητος εἰμί αἴτιος , καί εἰμί αὐτός ὁ εἰμί δημιουργέω , καί εἰμί ἑαυτοῦ γεννάω προσόμοιος , εἷς καί ὅλος καί τέλειος ἀπογεννάω ὁ κόσμος . τίς δέ ; οὐ οἷος τε εἰμί ὁ δημιουργός πολύς καί ἤπειρος κόσμος ἐπιτροπεύω ; ἢ δύναμις οὐ εἰμί ὁ πλῆθος καί ὁ ἤπειρος , ἀλλά ὁ συνάγω ὁ διαιρεμένος καί περατόω ὁ ἤπειρος · οὗτος γάρ ἐξομοιόω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀγαθός , πρός ὅς καί ὁ δημιουργός ἀνατείνω πᾶς ὁ ἑαυτοῦ ποίησις . οὗτος μέν οὖν καί διά πολύς ἄλλος ἀποδείκνυμι λόγος . ὅτι δέ ὁ μή ὑπολείπω ὁ πᾶς ἕκτος , ἐκ ὅς ἄλλος τοιοῦτος γίγνομαι εἄν , θαυμαστός ἐγώ ἐφίστημι καί ἕκαστος ὁ μοναδικός μόνος ἐκ μόνος εἰμί ὁ ἀπολάω , ἐκ ὅς εἰμί , καί μή εἰμί ἕκτος αὐτός ἄλλος οὗτος ὅμοιος , ἐκ ὅς ἄλλος γίγνομαι εἄν τοιοῦτος , μανθάνω εἄν ὁράω , ὅτι παντοῖος ἀνισότης ὁ σπέρμα ὁ σῶμα ὑπάρχω φημί , καί διά ὁ ἀνισότης οὗτος καί πυρός εἰμί καί ἕκαστος διαφορά ἀπερίληπτος · καί διά οὗτος μή πᾶς πῦρ ὅμοιος εἰμί πρός πᾶς πῦρ , εἰμί καί κοινός πᾶς ὁ ὁρατός , διό καί εἰμί τίς πῦρ μή καίω , καί οὗτος συμχρότητι καί μέγεθος παντοῖος ὁ στοιχεῖον , ἐκ ὅς εἰμί · ὁ δέ αὐτός καί ἐπί πᾶς . ἕκαστος οὖν μοναδικός ἐκ πᾶς εἰμί τοιοῦτος , ὁ ἐν αὐτός μόνος εἰμί , ἐν ἄλλος δέ οὐδείς ὁ πᾶς · διό οὖον προσκρίνω τίς αὐτός ἔξωθεν οὐδέ συμφύω . οὗτος δέ εἄν λαμβάνω καί ἀπό ὁ τῆδε σῶμα · οὖον γάρ ὑπό πᾶς τρέφω , ἀλλά ὑπό ἄλλος ἄλλος , διά ὁ μή πᾶς ὅμοιος εἰμί ὁ στοιχεῖον , ἐκ ὅς εἰμί · ὑπό ὅς