proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0252.2
ὀχήματος συναρτήσεως ἢ χειρῶν ; εἰ μὲν γὰρ κρείττων , ἔσται D θειοτέρα καὶ τῶν ὅλων ψυχῶν , αἷς ὄχηματα δέδοκεν ὁ δημιουργός · εἰ δὲ χειρῶν , πῶς γεννηθεῖσαν αὐτὴν εἰς ὄχημα ἐνεβίασεν εὐθὺς ; οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ παρὰ φύσιν ἄρχεται τὰ ἴδια τῶν πραγμάτων , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ κατὰ φύσιν . ταῦτα μὲν οὖν ὅτι δέδοκται τῷ Πλάτωνι , φανερόν . Ἐπεὶ δὲ διαφορὴν ἐνταῦθα προσαγορεύει θνητὸν τὸ προσφαινομένον ἀπὸ τῶν ἐγκοσμίων θεῶν , τί ποτε περὶ αὐτοῦ ῥητέον ; ἄρα τοῦτο , ὁ φασί τινες , ὅτι τὴν ἐν τῷ ὀχήματι ζωὴν καὶ προσφαι-νεσθαι λέγει παρὰ τῶν νέων θεῶν καὶ θνητὴν προσαγορεύει , διὸ σωματοειδὴς ἐστι καὶ περὶ τὸ θνητὸν διατρίβει ; καὶ ποῦ ταύτην ὁ Πλάτων τὴν προσφαινομένην ἀπὸ τῶν νέων θεῶν ἀθάνατον προσεῖπεν , ἵνα τὸ θνητὸν ἐν τούτοις τοιοῦτον ὑπολάβωμεν ; πῶς δὲ κἀκεῖνο παραδέδοχκε κοινόν , ὅτι τῶν μὲν ἀθανάτων αὐτὸς ἐστι δημιουργός , τῶν δὲ θνητῶν τὴν γένεσιν ἐκείνοις παραδέδωκε ; μετὰ γοῦν τὴν παράδοσιν τῆς δημιουργίας μόνων εἰσὶ δημιουργοὶ θνητῶν οἱ νέοι θεοί . E ἀλλ’ ἄρα τοῦτο , ὁ λέγουσι τινες , ὅτι μένει καὶ διαλύεται τὸ αὐτὸ διὰ τῆς ἀναστοιχειώσεως , καὶ διὰ τοῦτο θνητὸν τε ἅμα καὶ οὐ θνητὸν ἐστιν ; ἀλλὰ τοῦτο καὶ καθ’ ἑαυτὸ μὲν ἄτοπον · τῆς γὰρ ἐνώσεως ἀπολομένης πῶς ἔτι τὸ αὐτὸ δια-μένειν φήσομεν ; οὐ γὰρ ἐστι ζωῶν συμφόρησις ἢ ἄλογος , ἀλλὰ μία ζωὴ πολυειδής . πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὰ οὐράνια ποτὲ μὲν ἀφαιρέσεις , ποτὲ δὲ προσθέσεις δέχεσθαι δίδωσιν , ὁ δὴ παντάπασιν αὐτῶν ἀλλοτρίον ἐστιν . ἀλλ’ ἄρα φθαρτὴν ἀπολείψομεν τὴν ζωὴν ταύτην ἅμα τῷ σώματι σκεδανυμένην ; καὶ πῶς αἱ κολάσεις , πῶς δὲ αἱ καθάρσεις , πῶς δὲ αἱ τῶν βίων αἱρέσεις , αἱ μὲν κατὰ φαντασίαν , αἱ δὲ κατὰ θυμόν , αἱ δὲ κατ’ ἐπιθυμίαν ; αἱ τε εἰς τὰ ἄλογα τῶν ζῴων εἰσόδ-σεις πῶς ; δι’ ἀλογίας γὰρ ἢ συναφὴ πρὸς τὸ ἄλογον , ὥσπερ διὰ νοῦ πρὸς τὸν νοῦν . μήποτε οὖν κάλλιον οὕτω λέγειν , ὥσπερ ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος , τὰς μὲν ἀφρότητας τῆς ἀλόγου ζωῆς τὸ πνεῦμα περιέχειν καὶ εἶναι τὰύτας μετὰ
Lemmas: ὄχημα συνάρτησις ἢ χείρ ; εἰμί μέν γάρ ἀγαθός , εἰμί D θεῖος καί ὁ ὅλος Ψυχή , ὅς ὄχημα δίδωμι ὁ δημιουργός · εἰμί δέ χείρ , πῶς γεννάω αὐτός εἰς ὄχημα ἐμβιβάζω εὐθύς ; οὖον γάρ ἀπό ὁ παρά φύσις ἄρχω ὁ ἴδιος ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἀπό ὁ κατά φύσις . οὗτος μέν οὖν ὅτι δοκέω ὁ Πλάτων , φανερός . ἐπεί δέ διαφορά ἐνταῦθα προσαγορεύω θνητός ὁ προσφαίνομαι ἀπό ὁ ἐγκόσμιος θεός , τίς ποτός περί αὐτός ῥητέος ; ἄρα οὗτος , ὁ φημί τις , ὅτι ὁ ἐν ὁ ὄχημα ζωή καί προσφαίνομαι λέγω παρά ὁ νέος θεός καί θνητός προσαγορεύω , διό σωματοειδής εἰμί καί περί ὁ θνητός διατρίβω ; καί ποῦ οὗτος ὁ Πλάτων ὁ προσφαίνομαι ἀπό ὁ νέος θεός ἀθάνατος προσεῖπον , ἵνα ὁ θνητός ἐν οὗτος τοιοῦτος ὑπολαμβάνω ; πῶς δέ ἐκεῖνος παραδοκέω κοινός , ὅτι ὁ μέν ἀθάνατος αὐτός εἰμί δημιουργός , ὁ δέ θνητός ὁ γένεσις ἐκεῖνος παραδίδωμι ; μετά γοῦν ὁ παράδοσις ὁ δημιουργία μόνος εἰμί δημιουργός θνητός ὁ νέος θεός . E ἀλλά ἄρα οὗτος , ὁ λέγω τις , ὅτι μένω καί διαλύω ὁ αὐτός διά ὁ ἀναστοιχείωσις , καί διά οὗτος θνητός τε ἅμα καί οὖον θνητός εἰμί ; ἀλλά οὗτος καί κατά ἑαυτοῦ μέν ἄτοπος · ὁ γάρ ένωση ἀπόλλυμι πῶς ἔτι ὁ αὐτός διαμένω φημί ; οὖον γάρ εἰμί ζωή συμφόρησις ἢ ἄλογος , ἀλλά εἷς ζωή πολυειδής . πρός δέ οὗτος καί ὁ οὐράνιος ποτέ μέν ἀφαίρεσις , ποτέ δέ πρόσθεσις δέχομαι δίδωμι , ὁ δή παντάπασι αὐτός ἀλλότριος εἰμί . ἀλλά ἄρα φθαρτός ἀπολείπω ὁ ζωή οὗτος ἅμα ὁ σῶμα σκεδάννυμι ; καί πῶς ὁ κολάζω , πῶς δέ ὁ κάθαρσις , πῶς δέ ὁ ὁ Βίων αἵρεσις , ὁ μέν κατά φαντασία , ὁ δέ κατά θυμός , ὁ δέ κατά ἐπιθυμία ; ὁ τε εἰς ὁ ἄλογος ὁ ζῷον εἰσοράω πῶς ; διά ἀλογία γάρ ἢ συναφή πρός ὁ ἄλογος , ὥσπερ διά νόος πρός ὁ νόος . μήποτε οὖν καλός οὗτος λέγω , ὥσπερ ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος , ὁ μέν αφροτηταω ὁ ἄλογος ζωή ὁ πνεῦμα περιέχω καί εἰμί οὗτος μετά