proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0173.2
ταύτας μὲν ἦν πλήθος , διὰ δὲ τὴν ὁλότητα τὴν ἑαυτῆς μία , περιλαβοῦσα τὸ πλήθος τούτων ἐνοειδῶς εἴτ’ ἂν ἐν <καὶ οὐχ’ ἐν> ἡ ψυχή · ὅλος γὰρ εἰ ἔστιν ἐν αὐτῇ μὴ μόνον τὸ μεριστόν , ἀλλ’ ὁμοῦ καὶ τὸ ἀμέριστον , δεῖ δήπουθεν ἐκά - 5 τερον εἶναι πως μένον , τὸ μὲν κατὰ τὸ ἐν αὐτῇ ἐνοειδές , τὸ δὲ κατὰ τὸ πληθυνόμενον , καὶ μήτε τὴν διαίρεσιν ἀφανίζειν τὸ ἐν μήτε τὴν ἕνωσιν τὸν μερισμόν , καὶ τοῦτ’ ἦν , ὡς ἔοικεν , ὁ καὶ Ξενοκράτης ἀκούσας τοῦ καθηγεμόνος ἠνέχτο λέγων κατ’ ἀριθμὸν εἶναι τὴν ψυχὴν οὐσίαν , ἐξ 10 οὐσιῶν μιᾶν πολλῶν αὐτὴν ὑπάρχειν δηλῶν κατ’ οὐσίαν οὖσαν ἀριθμόν , ὅλην δι’ ὅλης ἑαυτῆς μένουσαν , ἅμα μίαν καὶ διαιρουμένην εἰς πλήθος μερῶν οὐσιωδῶν . ἐπειδὴ δὲ διαιρέσεις ἡ μὲν ἔστιν οὐσιωδῆς τῶν ψυχῶν , ἡ δὲ ἀπὸ τῆς Ε αὐτῶν ζωῆς — λέγονται γὰρ αἱ ἡμέτεραι ψυχαὶ ζῆν ποτε 15 Πτανικῶς ἑαυτὰς διαιροῦσαι περὶ τοῖς σώμασιν — ἵνα μηδὲν τοιοῦτον ἐπὶ τῆς ὅλης ψυχῆς ἐννοήσωμεν — οὐ γὰρ θέμις τὰ ἐλαττώματα τῶν μεριστῶν ψυχῶν ἐπὶ τὰς θείας ἀναπέμπειν — ὅσας προσῆκε , φησί , τοσαύτας μοῖρας αὐτῇ διένειμεν ὁ θεός · καὶ γὰρ τὸ διαιροῦν κατ’ αἰτίαν 20 διαιρεῖ νοερὰν καὶ τὸ διαιρούμενον οὐσιωδῶς διαιρεῖται . πρέπων οὖν καὶ τῷ διαιροῦντι καὶ τῷ διαιρουμένῳ τῆς διαιρέσεως ταύτης ὁ τρόπος , ἀγαθοειδῆς ὢν καὶ τελειωτικὸς τῆς οὐσίας τῶν ψυχῶν , προάγων αὐτὴν εἰς ποικιλίαν νοερὰν καὶ παντελῆ ποιῶν τῷ πάντα ἐν αὐτῇ τοὺς λόγους 25 ἀποτίθεσθαι τῶν ὄντων . εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς φαμεν , οὐ χρῆ τῆς ἑνώσεως ἀφίστασθαι κατὰ τὴν διαίρεσιν οὔδὲ τὴν ὁλότητα δαπανᾶν εἰς τὴν γένεσιν τῶν μερῶν , ὡς δοκεῖ τοῖς ὀήμασι λέγειν ὁ Τίμαιος [ 36 B ] εἰπών , ὅτι κατανάλωτο τὸ μὲν ἐς ταῦτα τὰ τμήματα , οὔδ’ οἷον κανόνος τινὸς φαν - 30 τάξεσθαι κατατομήν · σωματοειδεῖς γὰρ οἱ τρόποι πάντες οὕτοι καὶ ταῖς ἀώλοις οὐσίαις οὐδὲν διαφέροντες · πᾶν γὰρ F τὸ ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ γεγόμενον μένειν δεῖ ταυτόν , εἴπερ
Lemmas: οὗτος μέν εἰμί πλήθος , διά δέ ὁ ὁλότης ὁ ἑαυτοῦ εἷς , περιλαμβάνω ὁ πλήθος οὗτος ἐνοειδῶς ἔτι εἄν ἐν καί οὐ ἐν ὁ ψυχή · ὅλος γάρ εἰμί εἰμί ἐν αὐτός μή μόνος ὁ μεριστός , ἀλλά ὁμοῦ καί ὁ ἀμέριστος , δεῖ δήπουθεν ἐπίτεξ - 5 τέρος εἰμί πως μένω , ὁ μέν κατά ὁ ἐν αὐτός νοειδής , ὁ δέ κατά ὁ πληθύνω , καί μήτε ὁ διαίρεσις ἀφανίζω ὁ ἐν μήτε ὁ ἕνωσις ὁ μερισμός , καί οὗτος εἰμί , ὡς ἔοικα , ὁ καί Ξενοκράτης ἀκούω ὁ καθηγεμών ανεκτός λέγω κατά ἀριθμός εἰμί ὁ ψυχή οὐσία , ἐκ 10 οὐσία μιαίνω πολύς αὐτός ὑπάρχω δηλόω κατά οὐσία εἰμί ἀριθμός , ὅλος διά ὅλος ἑαυτοῦ Μένων , ἅμα εἷς καί διαιρέω εἰς πλήθος μέρος οὐσιώδης . ἐπεί δέ διαίρεσις ὁ μέν εἰμί ουσιώδης ὁ Ψυχή , ὁ δέ ἀπό ὁ Ε αὐτός ζωή — λέγω γάρ ὁ ἡμέτερος ψυχή ζῶ ποτός 15 Πτανικῶς ἑαυτοῦ διαιρέω περί ὁ σῶμα — ἵνα μηδείς τοιοῦτος ἐπί ὁ ὅλος Ψυχή ἐννοέω — οὖον γάρ θέμις ὁ ἐλάττωμα ὁ μεριστός Ψυχή ἐπί ὁ θεῖος ἀναπέμπω — ὅσος προσήκω , φημί , τοσοῦτος μοῖρα αὐτός διανέμω ὁ θεός · καί γάρ ὁ διαιρέω κατά αἴτιος 20 διαιρέω νοερός καί ὁ διαιρέω οὐσιωδῶς διαιρέω . πρέπω οὖν καί ὁ διαιρέω καί ὁ διαιρέω ὁ διαίρεσις οὗτος ὁ τρόπος , αγαθοοιδα εἰμί καί τελειωτικός ὁ οὐσία ὁ Ψυχή , προάγω αὐτός εἰς ποικιλίας νοερός καί παντελής ποιέω ὁ πᾶς ἐν αὐτός ὁ λόγος 25 ἀποτίθημι ὁ εἰμί . εἰμί δή οὗτος ὀρθῶς φημί , οὖον χράω ὁ ἕνωσις ἀφίστημι κατά ὁ διαίρεσις οὐδέ ὁ ὁλότης δαπανάω εἰς ὁ γένεσις ὁ μέρος , ὡς δοκέω ὁ ὄμνυμι λέγω ὁ Τίμαιος [ 36 B ] εἶπον , ὅτι καταναλίσκω ὁ μέν εἰς οὗτος ὁ τμῆμα , οὐδέ οἷος κανών τις φημί - 30 τάσσω κατατομή · σωματοειδής γάρ ὁ τρόπος πᾶς οὕτος καί ὁ ἀώλοις οὐσία οὐδείς διαφέρω · πᾶς γάρ F ὁ ὑπό ὁ δημιουργός γίγνομαι μένω δεῖ αὐτός , εἴπερ