proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0111.2
Σωκράτης τῷ πρώτῳ τῶν τριῶν πατέρων , ὅς τὰ πρῶτα διεκόσμησεν , οὐ φησιν ἱκανὸς εἶναι καὶ τὰ ἐφεξῆς πλάττειν · ἄλλος γὰρ ἦν ὁ πάντων ὑποστάτης καὶ ἄλλος ὁ τῶν μέσων ἢ τρίτων · καὶ τὸ τρίτον , ὅτι οὔδε οἱ ποιηταὶ ἱκανοί , τὸ δὲ τέταρτον , ὅτι οὔδε οἱ σοφισταί , οἱ μὲν , ὅτι οἷς ἐνεγράφησαν ταῦτα μιμοῦνται , οἱ δέ , ὅτι πλάνητές εἰσι καὶ οὐχ ἅμα φιλόσοφοι καὶ πολιτικοί · πάλιν ὅπως καὶ ταῦτα τοῖς εἰρημένοις ἀκόλουθα · τὰς γὰρ μελλούσας προύστασθαι τῆς γενέσεως δυνάμεις οὔτε ἀχωρίστους αὐτὰς εἶναι δεῖ καὶ ἐν αὐτῇ στρεφομένας — αὗται γὰρ ἀναλογοῦσι τοῖς ποιηταῖς τοὺς μύθους πλάττουσι καὶ μιμηταῖς · καὶ γὰρ αὗται περὶ εἴδωλα διατρίβουσι ταῦτα ἐπαινοῦσαι μόνον , ἃ καὶ ἴδασιν , τὰ ἔνυλα καὶ μεριστά , καὶ ἀνανεύειν ἀπὸ τῆς ὕλης μὴ δυνάμεναι — οὔτε μὴν χωριστάς μέν , πολυμεταβόλους δὲ καὶ ἄλλοτε ἐπ’ ἄλλας τάξεις ἀνιοῦσας ἢ κατιούσας , οἷαι δή εἰσιν αἱ μερικαὶ ψυχαί , τοῖς σοφισταῖς ἀπεικασμέναι , διότι λόγους μὲν ἔχουσι καὶ αὗται παγκάλους , πλανῶνται δὲ ἄλλοτε ἐπ’ ἄλλας τοῦ κόσμου μερίδας . ἀναγκαῖον ἄρα φιλοσόφους ἅμα καὶ πολιτικὰς εἶναι τὰς τὴν γένεσιν τὴν ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ κυβερνωμένην συνεχούσας δυνάμεις , ἵνα διὰ μὲν τὸ φιλόσοφον χωρισταὶ τῶν διοικουμένων οἷσαι , διὰ δὲ τὸ πολιτικὸν προνοητικαί , κατὰ νοῦν διοικῶσι τὰς ἑαυτῶν λήξεις , τὸ μὲν γὰρ φυσικὸν ποιητικὸν ἢν ἀχωρίστον ἐστι τῆς ὕλης , τὸ δὲ τῶν μερικῶν ψυχῶν εἶδος σοφιστικὸν ὂν πολυπλανές ἐστι . δεῖ δὲ πρὸ τῶν κινουμένων τὰς ἀεὶ ὡσαύτως ἐστώσας προνοίας εἶναι τῶν θεῶν , καὶ πρὸ τῶν μεταβαλλομένων λήξεων τὰς ἀμεταβλήτους . πέμπτου δὴ οὖν ἐπὶ τούτοις παραδίδωσι , τίνες οἱ τοῦτο δυνάμενοι ποιεῖν — καὶ γὰρ ταῦτα ἀπὸ τῶν λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα μεταθετέον — ὅτι ὁ τε τοῦ παντὸς δημιουργὸς ὁλικὸς καὶ ἐξηρημένος καὶ οἱ λοιποὶ
Lemmas: Σωκράτης ὁ πρῶτος ὁ τρεῖς πατήρ , ὅς ὁ πρῶτος διακοσμέω , οὖον φημί ἱκανός εἰμί καί ὁ ἐφεξῆς πλάσσω · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ πᾶς ὑποστάτης καί ἄλλος ὁ ὁ μέσος ἢ τρίτος · καί ὁ τρίτος , ὅτι οὐδέ ὁ ποιητής ἱκανός , ὁ δέ τέταρτος , ὅτι οὐδέ ὁ σοφιστής , ὁ μέν , ὅτι ὅς ἐγγράφω οὗτος μιμέομαι , ὁ δέ , ὅτι πλάνης εἰμί καί οὐ ἅμα φιλόσοφος καί πολιτικός · πάλιν ὅπως καί οὗτος ὁ εἴρω ἀκόλουθος · ὁ γάρ μέλλω προΐστημι ὁ γένεσις δύναμις οὔτε ἀχώριστος αὐτός εἰμί δεῖ καί ἐν αὐτός στρέφω — οὗτος γάρ ἀναλογέω ὁ ποιητής ὁ μῦθος πλάσσω καί μιμητής · καί γάρ οὗτος περί εἴδωλον διατρίβω οὗτος ἐπαινέω μόνος , ὁ καί ὁράω , ὁ ἔνυλος καί μεριστός , καί ἀνανεύω ἀπό ὁ ὕλη μή δύναμαι — οὔτε μήv χωριστής μέν , πολυμετάβολος δέ καί ἄλλοτε ἐπί ἄλλος τάξις ἀνέρχομαι ἢ κατέρχομαι , οἷος δή εἰμί ὁ μερικός Ψυχή , ὁ σοφιστής ἀπεικάζω , διότι λόγος μέν ἔχω καί οὗτος πάγκαλος , πλανάω δέ ἄλλοτε ἐπί ἄλλος ὁ κόσμος μερίς . ἀναγκαῖος ἄρα φιλόσοφος ἅμα καί πολιτικός εἰμί ὁ ὁ γένεσις ὁ ἀπό ὁ οὐρανός κυβερνάω συνέχω δύναμις , ἵνα διά μέν ὁ φιλόσοφος χωριστός ὁ διοικέω οἴομαι , διά δέ ὁ πολιτικός προνοητικός , κατά νόος διοικέω ὁ ἑαυτοῦ λήγω , ὁ μέν γάρ φυσικός ποιητικός εἄν ἀχώριστος εἰμί ὁ ὕλη , ὁ δέ ὁ μερικός Ψυχή εἶδος σοφιστικός εἰμί πολυπλανής εἰμί . δεῖ δέ πρό ὁ κινέω ὁ ἀεί ὡσαύτως ἵστημι πρόνοια εἰμί ὁ θεός , καί πρό ὁ μεταβάλλω λῆξις ὁ ἀμετάβλητος . πέμπτος δή οὖν ἐπί οὗτος παραδίδωμι , τίς ὁ οὗτος δύναμαι ποιέω — καί γάρ οὗτος ἀπό ὁ λόγος ἐπί ὁ ἔργον μεταθετέον — ὅτι ὁ τε ὁ πᾶς δημιουργός ὁλικός καί ἐξαιρέω καί ὁ λοιπός