proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0329.2
σεως τρία πάλιν τὰ μέγιστα στοιχεῖα καταθεατέον , τὴν πρὸς τἀγαθὸν ἀναγωγὴν , τὴν πρὸς τὸ νοητὸν κάλλος ἐπιστροφὴν , B τὴν ἀπόλυτον δύναμιν καὶ πάντων κρατεῖν τῶν διοικούμενων ἰκάνην · ὥσπερ γὰρ αὐτὸς ὁ Φάνης τῶν ὅλων δημιουργὸς τὸν σύμπαντα κόσμον κάλλιστον καὶ ἀρίστον εἰς δύναμιν ἀπέφρεν , οὕτω δὴ βούλεται καὶ τοὺς δευτέρους δημιουργοὺς κάλλιστα καὶ ἀρίστα τὸ θνητὸν διακυβερνᾶν ζῷον , κάλλος μὲν αὐτοῖς ἀπὸ τῶν νοητῶν ἐποχετεύων , ἀγαθοειδοῦς δὲ δυνάμεως ἀποπληρῶν αὐτοὺς καὶ βουλήσεως , οἷαν καὶ αὐτὸς ἔχων τὸν ὅλον ἐδημιούργησε κόσμον · οὕτω γὰρ ἂν καὶ ἡ γένεσις μετασχοῖ κάλλους καὶ ἀγαθότητος ὡς πέφυκεν , εἰ οἱ συνέχοντες αὐτὴν θεοὶ τῷ καλῷ καὶ τῷ ἀγαθῷ διαπρέποντες κοσμοῖεν αὐτήν . εἰ δὲ τοιαύτην ἔχουσι καὶ οἱ δεύτεροι δημιουργοὶ φύσιν , οὐδὲν κακὸν οὐδὲ παρὰ φύσιν ἀπὸ τῶν οὐρανίων γίνεται θεῶν , οὐδὲ χρῆ ταύτῃ διαιρεῖν τοὺς ἐν οὐρανῷ θεούς , ὡς οἱ πολλοὶ λέγουσιν , οὐδ’ ἔστι θεῶν ὄντων ὁ μὲν ἀγαθουργός , ὁ δὲ κακοποιός , ἀλλὰ τῶν κακῶν ἑαυτῷ τὸ θνητὸν ζῷον αἴτιον · κακὸν γὰρ ὡς ἐστὶν οὐ νόσος οὐδὲ πεινία οὐδὲ ἄλλο τοιοῦτον οὐδέν , ἀλλὰ πονηρία ψυχῆς καὶ ἀκολασία καὶ δειλία καὶ ἡ ξύμπασα C κακία . τούτων δὴ ἡμεῖς ἑαυτοῖς αἴτιοι · κἂν γὰρ παρ’ ἄλλων εἰς ταῦτα συνωθούμενοι πάσχωμεν κακῶς , ἀλλὰ δι’ ἑαυτοὺς πάλιν · κύριοι γὰρ ἐσμεν τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν καὶ χωρίζεσθαι τῶν κακῶν . οὐκ ἄρα κατὰ Πλάτωνα τῶν θεῶν οἱησόμεθα τοὺς μὲν κακοποιούς , τοὺς δὲ ἀγαθοποιούς , ἀλλὰ πάντας ἀγαθῶν τοῖς θνητοῖς πάντων ὧν δύνανται δέξασθαι χορηγούς , οὐδὲ γίγνεσθαι ἐκεῖθεν τὰ ὄντως κακά , ἀλλὰ σημαίνεσθαι μόνον , ὡς καὶ ἐμπροσθεν εἴρηται [ 40CD ] , φόβους καὶ σημεῖα προτεινόντων τοῖς δρᾶν δυναμένοις καὶ ἀναγιγνώσκειν τὰ ἐν τῷ παντὶ γράμματα , ὅσα καὶ οἱ κινοῦμενοι γράφουσιν οἱ τῶν θνητῶν πλάσται τοῖς ἑαυτῶν σχηματισμοῖς , κἂν γίνηται δὲ τι τῶν λεγομένων κακῶν ἐκεῖθεν ,
Lemmas: σέως τρεῖς πάλιν ὁ μέγας στοιχεῖον καταθεατέον , ὁ πρός ἀγαθός ἀναγωγή , ὁ πρός ὁ νοητός κάλλος ἐπιστροφή , B ὁ ἀπόλυτος δύναμις καί πᾶς κρατέω ὁ διοικέω ἱκανός · ὥσπερ γάρ αὐτός ὁ Φάνης ὁ ὅλος δημιουργός ὁ σύμπας κόσμος καλῶς καί ἀριστάω εἰς δύναμις ἀποφέρω , οὗτος δή βούλομαι καί ὁ δεύτερος δημιουργός καλῶς καί ἀγαθός ὁ θνητός διακυβερνάω ζῷον , κάλλος μέν αὐτός ἀπό ὁ νοητός ἐποχετεύω , ἀγαθοειδής δέ δύναμις ἀποπληρόω αὐτός καί βούλησις , οἷος καί αὐτός ἔχω ὁ ὅλος δημιουργέω κόσμος · οὗτος γάρ εἄν καί ὁ γένεσις μετέχω κάλλος καί ἀγαθότης ὡς φύω , εἰμί ὁ συνόχωκα αὐτός θεός ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός διαπρέπω κοσμέω αὐτός . εἰμί δέ τοιοῦτος ἔχω καί ὁ δύο δημιουργός φύσις , οὐδείς κακός οὐδέ παρά φύσις ἀπό ὁ οὐράνιος γίγνομαι θεός , οὐδέ χράω οὗτος διαιρέω ὁ ἐν οὐρανός θεός , ὡς ὁ πολύς λέγω , οὐδέ εἰμί θεός εἰμί ὁ μέν ἀγαθουργός , ὁ δέ κακοποιός , ἀλλά ὁ κακός ἑαυτοῦ ὁ θνητός ζῷον αἴτιος · κακός γάρ ὡς εἰμί οὖον νόσος οὐδέ πηνίον οὐδέ ἄλλος τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά πονηρία Ψυχή καί ἀκολασία καί δειλία καί ὁ σύμπας C κακία . οὗτος δή ἐγώ ἑαυτοῦ αἴτιος · κἀν γάρ παρά ἄλλος εἰς οὗτος συνωθέω πάσχω κακῶς , ἀλλά διά ἑαυτοῦ πάλιν · κύριος γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός ὁμιλέω καί χωρίζω ὁ κακός . οὐ ἄρα κατά Πλάτων ὁ θεός οἴομαι ὁ μέν κακοποιός , ὁ δέ ἀγαθοποιός , ἀλλά πᾶς ἀγαθός ὁ θνητός πᾶς ὅς δύναμαι δέχομαι χορηγός , οὐδέ γίγνομαι ἐκεῖθεν ὁ εἰμί κακός , ἀλλά σημαίνω μόνος , ὡς καί ἔμπροσθεν εἴρω [ 40CD ] , φόβος καί σημεῖον προτείνω ὁ δράω δύναμαι καί ἀναγιγνώσκω ὁ ἐν ὁ πᾶς γράμμα , ὅσος καί ὁ κινέω γράφω ὁ ὁ θνητός πλάστης ὁ ἑαυτοῦ σχηματισμός , κἀν γίγνομαι δέ τίς ὁ λέγω κακός ἐκεῖθεν ,