proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0417.2
που κατακλείεται περὶ τὰ κοῖλα τῆς γῆς , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῷ θεῷ τὸν φθόνον πελάζειν ἀμήχανον · ποία γὰρ ἔνδεια τῆς τοσαύτης περιουσίας ; τίς ἀσθένεια τῆς παντοδυνάμου θεότητος ; τίς μετουσία τῆς πηγῆς τῶν ἀγαθῶν ; αὐτῷ ἄρα τῷ ἀγαθῷ εἶναι δημιουργὸς πάσης ἐνδείας ὑπερέχει καὶ πάσης μεθέξεως τῆς ἀπ’ ἄλλου παραγινομένης , αὐτῷ τῷ ἐνὶ συννημένος καὶ ἀνεκρόλητος ὢν τοῦ ἑνός · ἄλλη μὲν γὰρ ἐστὶν ἡ νοερὰ ἔνωσις , ἄλλη δὲ ἡ πρὸ τοῦ νοῦ , καθ’ ἣν συνήπται πρὸς αὐτὸ τὸ ἓν ἡ γεννητικὴ τοῦ δημιουργοῦ θεότης καὶ ἡ πάντα συνέχουσα ἀγαθότης · οὐ γὰρ ἐστι δύναμὶς τις τὸ ἀγαθὸν τοῦτο , ὡς τινὲς φασιν , ἀλλὰ πάσης δυνάμεως μέτρον , οὔδὲ βούλησις , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτῆς ἡ βούλησις , οὔδ’ ἐξίς · ἄλλου γὰρ ἐστὶν ἡ ἐξίς · ἡ δὲ ἀγαθότης αὐτῇ ἑαυτῆς ἐστίν · οὔδ’ ὅλως οὐσιώδης τις ὑπόστασις , ἀλλὰ ἐνωτικὴ τῆς οὐσίας καὶ ἀρχὸς δυνάμεών τε συνοχὴ καὶ F ἐνεργειῶν οἰστικὴ δημιουργικῶν . ὡς οὖν πᾶς νοῦς οὐσιώται κατὰ τὸ εἶναι νοῦς , μεδεκτὸν δὲ αὐτῷ τὸ ὑπὲρ νοῦν , καὶ ὡς πᾶσα ψυχὴ κατ’ αὐτὸ τὸ εἶναι ψυχή , μεδεκτὸν δὲ αὐτῇ νοῦς , οὕτω δὴ καὶ πᾶς θεὸς ἐν τῷ εἶναι θεὸς οὐσιώται , μᾶλλον δὲ ὑπερουσιώται , μεδεκτὸν δὲ οὐδὲν αὐτῷ , διότι πάντων εἰσὶν οἱ θεοὶ πρεσβύτατοι , καὶ ὁ δημιουργικὸς ἄρα νοῦς καθὸ θεὸς ἐστὶν ἐν τῷ θεὸς εἶναι πρώτως ἐστὶ καὶ οὐ κατὰ μέθεξιν θεός · τοῦτο δὲ ταὐτὸν τῷ ἀγαθῷ . ὥσπερ οὖν εἴ τις ἔλεγεν ἔνδειαν νοῦ τὸν φθόνον , καὶ ὁ μερικὸς 111 νοῦς κρείττων ἢν τοῦ φθόνου , ψυχὴ δὲ οὐ κρείττων — ἔνδεῖς γὰρ αὐτῇ νοῦ , διότι κατὰ μετοχὴν νοῦ νοερὰ γίνεσθαι πέφυκεν — οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῆς ἀγαθότητος , εἰ φθόνος ἐστὶν ἡ ἔνδεια τῶν ἀγαθῶν , ἔνδεές πάν τὸ μὴ πρώτως ἀγαθόν , ψυχὴ μὲν καὶ νοῦς ἔνδεῃ τῶν ἀγαθῶν , ὅτι μὴ πρώτως , ὁ δὲ θεὸς καθὸ θεὸς ἀγαθὸς ὢν ἐξήρηται παντὸς φθόνου καὶ
Lemmas: ποῦ κατακλείω περί ὁ κοῖλος ὁ γῆ , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ θεός ὁ φθόνος πελάζω ἀμήχανος · ποῖος γάρ ἔνδεια ὁ τοσοῦτος περιουσία ; τίς ἀσθένεια ὁ παντοδύναμος θεότης ; τίς μετουσία ὁ πηγή ὁ ἀγαθός ; αὐτός ἄρα ὁ ἀγαθός εἰμί δημιουργός πᾶς ἔνδεια ὑπερέχω καί πᾶς μέθεξις ὁ ἀπό ἄλλος παραγίγνομαι , αὐτός ὁ ἐν συνάπτω καί ἀνεκρόλητος εἰμί ὁ εἷς · ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ νοερός ἕνωσις , ἄλλος δέ ὁ πρό ὁ νόος , κατά ὅς συνάπτω πρός αὐτός ὁ εἷς ὁ γεννητικός ὁ δημιουργός θεότης καί ὁ πᾶς συνέχω ἀγαθότης · οὖον γάρ εἰμί δύναμις τις ὁ ἀγαθός οὗτος , ὡς τις φημί , ἀλλά πᾶς δύναμις μέτρον , οὐδέ βούλησις , ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ βούλησις , οὐδέ ἕξις · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ ἕξις · ὁ δέ ἀγαθότης αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί · οὐδέ ὅλως οὐσιώδης τις ὑπόστασις , ἀλλά ενωτικός ὁ οὐσία καί ἀρχός δύναμις τε συνοχή καί F ἐνέργεια οἰστικός δημιουργικός . ὡς οὖν πᾶς νόος οὐσιόω κατά ὁ εἰμί νόος , μεδεκτὸν δέ αὐτός ὁ ὑπέρ νόος , καί ὡς πᾶς ψυχή κατά αὐτός ὁ εἰμί ψυχή , μεδεκτὸν δέ αὐτός νόος , οὗτος δή καί πᾶς θεός ἐν ὁ εἰμί θεός οὐσιόω , μᾶλλον δέ ὑπερουσιόομαι , μεδεκτὸν δέ οὐδείς αὐτός , διότι πᾶς εἰμί ὁ θεός πρέσβυς , καί ὁ δημιουργικός ἄρα νόος καθό θεός εἰμί ἐν ὁ θεός εἰμί πρῶτος εἰμί καί οὖον κατά μέθεξις θεός · οὗτος δέ αὐτός ὁ ἀγαθός . ὥσπερ οὖν εἰμί τις λέγω ἔνδεια νόος ὁ φθόνος , καί ὁ μερικός 111 νόος ἀγαθός εἄν ὁ φθόνος , ψυχή δέ οὖον ἀγαθός — ἐνδέω γάρ αὐτός νόος , διότι κατά μετοχή νόος νοερός γίγνομαι φύω — οὗτος δή καί ἐπί ὁ ἀγαθότης , εἰμί φθόνος εἰμί ὁ ἔνδεια ὁ ἀγαθός , ἐνδεής πᾶς ὁ μή πρῶτος ἀγαθός , ψυχή μέν καί νόος ἐνδεής ὁ ἀγαθός , ὅτι μή πρῶτος , ὁ δέ θεός καθό θεός ἀγαθός εἰμί ἐξαιρέω πᾶς φθόνος καί