proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0317.2
ποῦντες οὐ φάμεν αὐτὸν εἰκέναι νόμῳ πόλεως , ὃν τίθησιν ὁ παρ’ ἡμῖν νομοθέτης ὡς τῷ εἶναι μόνον ἐνεργοῦντα ( προηγεῖται γὰρ ἡ δημιουργικὴ βούλησις τῆς ἐν τῷ εἶναι μόνον ἐστώσης ἐνεργείας , καὶ οὐδὲ θεμιτὸν ὅλως τὰ ἀνθρώπινα τοῖς θείοις εἰς ταὐτὸν ἄγειν · ταῦτα γὰρ , κἂν ἀφομοιωταὶ ποτε πρὸς τὸ θεῖον , μεριστῶς ἀπεικάζεται , τὰ μὲν τὸ μόνιμον , τὰ δὲ τὸ δραστήριον , τὰ δὲ τὸ τελειουργὸν ἀπομιμούμενα τῶν θείων ) , ἀλλ’ οὐδὲ ἀμφίβολον εἶναι τὸν τοιοῦτον συγχωρήσομεν θεσμόν , οἷον εἰ μὲν τάδε τις ποιήσειεν , ἐπεσθαι ταύτῃ , εἰ δὲ μή , τὰ ἀντικείμενα αὐτῷ εἶναι κατὰ τὴν αἰώνιον νόησιν · ὁ γὰρ τῶν ὅλων πατὴρ τὰ ἀποτελέσματα πάντα κατ’ αἰτίαν ἐν ἑαυτῷ περιείληφεν , οὐδ’ ἐ ἀορίστοις γνώσεσιν , ἀλλὰ ἐν ἐστώσαις , <τὰ πολνειδῆ> ἐνοειδῶς καὶ τὰ γεγονότα ἀγενήτως καὶ τὰ ἐνδεχόμενα ἀναγκαίως καὶ τὰ μεριστὰ ἀμερίστως συλλαβὼν · καὶ γὰρ χρόνος καὶ τόπος ἅμα οὕρανῳ γέγονεν . ὁ τοίνυν τοῦ παντὸς δημιουργὸς ἀχρόνως καὶ ἀδιαστάτως τῶν πάντων ἐν ἑαυτῷ τὰς ἀρχὰς ἵδρύσατο . δεῖ δὴ οὖν καὶ τὸν δημιουργικὸν θεσμὸν τάξιν νοερὰν διὰ πάντων διήκουσαν καὶ πᾶσι παροῦσαν ἀκωλύτως καὶ πάντα φρουροῦσαν ἀχράντως ὑποτίθεσθαι τῷ θείῳ θεσμῷ συνεχομένην · ἔχει γὰρ , οἶμαι , τι καὶ τοῦ νόμου πλεῖον ὁ θεσμός , καθ’ ὅσον καὶ ὁ θεὸς τοῦ νοῦ κρείττων · νοῦ μὲν γὰρ διανομὴν εἶναι φάμεν τὸν νόμον , θελᾶν δὲ τάξιν καὶ ὅρον ἐνοειδῆ τὸν θεσμόν . ταῦτα μὲν περὶ τούτων . Ἐπὶ δὲ τὴν λέξιν χωρήσαντες ἐκεῖνο πρῶτον πιέσωμεν , ὅτι πάντας τοὺς εἰμαρμένους νόμους διὰ τῆς δεκάδος περιέλαβε , διότι καὶ συμφυὴς ἐστιν ἡ δεκάς πρὸς τὴν δημιουργικὴν αἰτίαν · ἤγουν καὶ ὅσα ἀγαθὰ τῷ παντὶ κόσμῳ δέδωκεν ὁ δημιουργός , εἰς τοῦτον τελοῦντα τὸν ἀριθμόν , ὄντα τὰ πάντα δέκα · καὶ γὰρ ἐστιν ἡ δεκάς κοσμική , καθάπερ ὁ ὕμνος ὁ ΠυθΕ αγόρειος λέγει ,
Lemmas: πούντα οὖον φημί αὐτός εἰκέναι νόμος πόλις , ὅς τίθημι ὁ παρά ἐγώ νομοθέτης ὡς ὁ εἰμί μόνος ἐνεργέω ( προηγέομαι γάρ ὁ δημιουργικός βούλησις ὁ ἐν ὁ εἰμί μόνος ἵστημι ἐνέργεια , καί οὐδέ θεμιτός ὅλως ὁ ἀνθρώπινος ὁ θεῖον εἰς αὐτός ἄγω · οὗτος γάρ , κἀν ἀφομοιόω ποτός πρός ὁ θέω , μεριστός ἀπεικάζω , ὁ μέν ὁ μόνιμος , ὁ δέ ὁ δραστήριος , ὁ δέ ὁ τελειουργός ἀπομιμέομαι ὁ θεῖον ) , ἀλλά οὐδέ ἀμφίβολος εἰμί ὁ τοιοῦτος συγχωρέω θεσμός , οἷος εἰμί μέν ὅδε τις ποιέω , ἕπω οὗτος , εἰμί δέ μή , ὁ ἀντίκειμαι αὐτός εἰμί κατά ὁ αἰώνιος νόησις · ὁ γάρ ὁ ὅλος πατήρ ὁ ἀποτέλεσμα πᾶς κατά αἴτιος ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω , οὐδέ εἰ ἀόριστος γνῶσις , ἀλλά ἐν ἵστημι , ὅς πολνειδῆ> ἐνοειδῶς καί ὁ γίγνομαι ἀγένητος καί ὁ ἐνδέχομαι ἀναγκαῖος καί ὁ μεριστός ἀμέριστος συλλαμβάνω · καί γάρ χρόνος καί τόπος ἅμα οὐρανός γίγνομαι . ὁ τοίνυν ὁ πᾶς δημιουργός ἄχρονος καί ἀδιάστατος ὁ πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή ἱδρύω . δεῖ δή οὖν καί ὁ δημιουργικός θεσμός τάξις νοερός διά πᾶς διακούω καί πᾶς πάρειμι ἀκωλύτως καί πᾶς φρουρά ἄχραντος ὑποτίθημι ὁ θεῖον θεσμός συνέχω · ἔχω γάρ , οἴομαι , τίς καί ὁ νόμος πλείων ὁ θεσμός , κατά ὅσος καί ὁ θεός ὁ νόος ἀγαθός · νόος μέν γάρ διανομή εἰμί φημί ὁ νόμος , θέλω δέ τάξις καί ὅρος ενοειδος ὁ θεσμός . οὗτος μέν περί οὗτος . ἐπί δέ ὁ λέξις χωρέω ἐκεῖνος πρῶτος πιέζω , ὅτι πᾶς ὁ εἰμαρμένους νόμος διά ὁ δεκάς περιλαμβάνω , διότι καί συμφυής εἰμί ὁ δεκάς πρός ὁ δημιουργικός αἴτιος · ἤγουν καί ὅσος ἀγαθός ὁ πᾶς κόσμος δίδωμι ὁ δημιουργός , εἰς οὗτος τελέω ὁ ἀριθμός , εἰμί ὁ πᾶς δέκα · καί γάρ εἰμί ὁ δεκάς κοσμικός , καθάπερ ὁ ὕμνος ὁ πύθω ἄγορος λέγω ,