proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0020.2
κινοῦμενον καὶ ζῶν καὶ θεότητος πλήρης καὶ χρηματίζον πᾶσι τοῖς ἐντὸς ἑαυτοῦ καὶ τοῦ σώζοντος τὰ πάντα καὶ πληρούμενον ἀθρόως μὲν ἁπάντων ἀγαθῶν ἀπὸ τοῦ πατρός , ἰδίᾳ δὲ παρὰ φύσεως μὲν μᾶλλον κίνησιν δεχόμενον , παρὰ ψυχῆς δὲ κίνησιν καὶ ζωήν , παρὰ νοῦ δὲ νόησιν καὶ ζωήν καὶ τὴν τῶν ἐγκοσμίων θεῶν ὑποδοχήν , παρ’ αὐτῶν δὲ λοιπὸν τῶν ἐγκοσμίων θεῶν ἀληθέστατον ἄγαλμα τῶν νοητῶν θεῶν ἀποτελούμενον . καὶ πάλιν καὶ ἐκ τούτου δῆλον , ὅπως τὸν δημιουργὸν κατὰ τοὺς ἄκρους ἰδρύει τῶν τελεστῶν , ἀγαλματοποιῶν αὐτὸν ἀποφαίνων τοῦ κόσμου , καθάπερ ἐμπροσθεν ὀνομάτων ποιητὴν θεῖον καὶ χαρακτήρων θεῖον ἐκφαντικόν , δι’ ὧν τὴν ψυχὴν ἐτέλεσε · ταῦτα γὰρ καὶ οἱ τῷ ὄντι τελεσταὶ δρῶσι , διὰ χαρακτήρων καὶ ὀνομάτων ζωτικῶν τελούντες τὰ ἄγαλματα καὶ ζῶντα καὶ κινοῦμενα ἀποτελούντες . εἰκῶς οὖν ἄγαται τὴν ἑαυτοῦ δημιουργίαν ὁ πατὴρ τῶν ὅλων , εὐφραινόμενος ἐπ’ αὐτῇ , ὅτι μᾶλλον ὁμοιοτέραν αὐτὴν ἀποτελεῖ τῷ παραδείγματι , ἄγαται δὲ καὶ θαυμάζει οὐ τὸ προελθὸν καὶ δι’ αὐτὸν τοιούτον ἀποτελεσθέν , ἀλλὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν τὴν ἐξ ἀτάκτως κινουμένου καὶ πλημμελῶς εὐτάκτον καὶ ἄψυχον καὶ ἄνουν καὶ ἄνδεον τὸ πᾶν ἀπεργασαμένην , καὶ ὥσπερ ἑαυτὸν γιγνώσκων οἶδε τὸν κόσμον , οὕτω τὴν δημιουργικὴν ἑαυτοῦ θαυμάζων δύναμιν ἄγαστὸν ποιεῖ τὸ δημιούργημα καὶ ἀληθινὸν ἄγαλμα τῶν αἰδίων θεῶν · καὶ γὰρ πῶς τὸ ἄγαλμα παρὰ τὸ ἀγάλλεσθαι τὸν θεὸν ἐπ’ αὐτῷ λέλεκται . ἀγάλλεται δὲ οὐ χαίρων ἐπὶ τῷ ἔξω κειμένῳ πράγματι ( πῶς γὰρ ἔξω βλέπει νοῦς ὧν ; ) , ἀλλὰ πληρουμένης τῆς ἀγαθελδοῦς ἑαυτοῦ βουλήσεως καὶ προιοῦσης αὐτῆς τῆς ἀγαθοργοῦς δυνάμεως εἰς μετάδοσιν ἄφθονον καὶ χορηγίαν τῶν τελειοτέρων ἀγαθῶν · ὁ καὶ αὐτὸς ἐνεδείξατο ἱκανῶς εἰπὼν · καὶ εὐφρανθεὶς ἐτι δὴ μᾶλλον ὁμοιον πρὸς τὸ παράδειγμα ἐπενόησεν ἀπεργάσασθαι · εὐφραίνεται μὲν γὰρ πρῶτως κατὰ τὴν
Lemmas: κινέω καί ζῶ καί θεότης πλήρης καί χρηματίζω πᾶς ὁ ἐντός ἑαυτοῦ καί ὁ σῴζω ὁ πᾶς καί πληρόω ἀθρόος μέν ἅπας ἀγαθός ἀπό ὁ πατήρ , ἴδιος δέ παρά φύσις μέν μᾶλλον κίνησις δέχομαι , παρά Ψυχή δέ κίνησις καί ζωή , παρά νόος δέ νόησις καί ζωή καί ὁ ὁ ἐγκόσμιος θεός ὑποδοχή , παρά αὐτός δέ λοιπός ὁ ἐγκόσμιος θεός ἀληθής ἄγαλμα ὁ νοητός θεός ἀποτελέω . καί πάλιν καί ἐκ οὗτος δῆλος , ὅπως ὁ δημιουργός κατά ὁ ἄκρος ἱδρύω ὁ τελεστής , ἀγαλματοποιός αὐτός ἀποφαίνω ὁ κόσμος , καθάπερ ἔμπροσθεν ὄνομα ποιητής θέω καί χαρακτήρ θέω ἐκφαντικός , διά ὅς ὁ ψυχή τελέω · οὗτος γάρ καί ὁ ὁ εἰμί τελεστής δράω , διά χαρακτήρ καί ὄνομα ζωτικός τελέω ὁ ἄγαλμα καί ζῶ καί κινέω ἀποτελέω . ἵημι οὖν ἄγαμαι ὁ ἑαυτοῦ δημιουργία ὁ πατήρ ὁ ὅλος , εὐφραίνω ἐπί αὐτός , ὅτι μᾶλλον ὅμοιος αὐτός ἀποτελέω ὁ παράδειγμα , ἄγαμαι δέ καί θαυμάζω οὖον ὁ προέρχομαι καί διά αὐτός τοιοῦτος ἀποτελέω , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὁ ἐκ ἄτακτος κινέω καί πλημμελής εὔτακτος καί ἄψυχος καί ἄνοος καί ἀναδέω ὁ πᾶς ἀπεργάζομαι , καί ὥσπερ ἑαυτοῦ γιγνώσκω οἶδα ὁ κόσμος , οὗτος ὁ δημιουργικός ἑαυτοῦ θαυμάζω δύναμις ἄγαστος ποιέω ὁ δημιούργημα καί ἀληθινός ἄγαλμα ὁ Αἰδίων θεός · καί γάρ πῶς ὁ ἄγαλμα παρά ὁ ἀγάλλομαι ὁ θεός ἐπί αὐτός λέγω . ἀγάλλομαι δέ οὖον χαίρω ἐπί ὁ ἔξω κεῖμαι πρᾶγμα ( πῶς γάρ ἔξω βλέπω νόος ὅς ; ) , ἀλλά πληρόω ὁ ἀγαθελδοῦς ἑαυτοῦ βούλησις καί πρόειμι αὐτός ὁ ἀγαθοργοῦς δύναμις εἰς μετάδοσις ἄφθονος καί χορηγία ὁ τέλειος ἀγαθός · ὁ καί αὐτός ἐνδείκνυμι ἱκανῶς εἶπον · καί εὐφραίνω ἔτι δή μᾶλλον ὅμοιος πρός ὁ παράδειγμα ἐπινοέω ἀπεργάζομαι · εὐφραίνω μέν γάρ πρῶτος κατά ὁ