proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0413.2
νοητῶν πάντων βασιλεύοντος · καὶ ὅλως πᾶς θεὸς τι ἀγαθὸν ἐστιν , ὁ μὲν δημιουργικόν , ὁ δὲ ἐφορογνικόν , ὁ δὲ τελε - D σιουργόν , τἀγαθὸν δὲ οὐ τι ἀγαθόν , ἀλλ’ ἀπλῶς ἀγαθόν . ἂν δὲ εἴπης δημιουργικόν , ἑλαττοῖς αὐτοῦ τὸ ἀπλῶς . τούτων δὲ διακεκριμένων αὐτὴν λοιπὸν ἐπισκοποῦντες τὴν εἰσβολὴν τοῦ λόγου πρῶτον ἐκεῖνο λέγομεν , ὅτι ὥσπερ τὸ εἶδος τὸ κοσμικὸν ἐπίζητὸν καὶ ἐφρόμενος , πότερον γέγονεν ὁ κόσμος ἢ ἀγέννητός ἐστιν , ἐπήγαγε [ 28 B ] πρὸ τῆς ὅλης ἀποδείξεως τὸ γέγονε , καὶ ὥσπερ τὸ παραδειγματικὸν διερευνώμενος αἴτιον προὔλαβε [ 29 A ] τὸ παντὶ δὴ σαφές , ὡς πρὸς ἀίδιον , τὸ συμπέρασμα πρὸ τοῦ παντὸς λόγου τιθεὶς , οὕτω δὴ καὶ τὸ τελικὸν ἐφ’ ἅπασιν εὑρεῖν προθέμενος ἐπήγαγε τὸ ἀγαθὸς ἦν , νοῦν διὰ τῆς ἀναφωνήσεως ταύτης μιμούμενος καὶ τὴν ἀθρόαν τοῦ παντὸς περίληψιν . ἐν γὰρ τῷδε τῷ κώλῳ περιέχεται πᾶν τὸ ζητούμενον , διότι τοῦτό ἐστι τὸ τελικὸν αἴτιον , ἡ ἀγαθότης , ἡ τε ἀπλῶς καὶ ἡ δημιουργικὴ ἀγαθότης · ὡς γὰρ παράδειγμα διττόν , τὸ μὲν νοητὸν ἐστι , τὸ δὲ νοερόν , καὶ τὸ μὲν ἐπὶ πρὸ τοῦ δημιουργοῦ , πρῶτως αἰώνιον καὶ ἡνωμένον καὶ πάντων τῶν E νοητῶν ζῴων περιληπτικόν , τὸ δὲ ἐν τῷ δημιουργῷ τῶν ὅλον δημιουργικὸν ἀριθμὸν τῶν εἰδῶν περιέχον ἐνιαίως , οὕτω δὴ καὶ ἀγαθότης ἄλλη μὲν ἀπλῶς , ἄλλη δὲ ἡ ἐν τῷ δημιουργικῷ νῷ , καὶ ἡ μὲν πηγὴ τῶν ἀγαθῶν ἐστι πάντων νοητῶν τε καὶ νοερῶν καὶ ὑπερκοσμίων καὶ ἐγκοσμίων , ἡ δὲ τις ἀγαθότης οὕσα τῶν μὲν ἐστιν αἰτία καὶ πηγὴ , τῶν δὲ ὑφεμένην ἔλαχε τάξιν . εἰ γὰρ ἐθέλοιμεν ἐξετάσαι , τί τὸ ποιοῦν θεὸν νοητὸν ἢ νοερὸν ἢ ὑπερουράνιον ἢ ἐγκόσμιον , οὐκ ἂν ἕτερον οὐδὲν εὑροίμεν ἢ τἀγαθόν . τί γὰρ τὸ ποιοῦν ἕκαστον τῶν σωμάτων ἐμψυχον ἢ τὸ ὄνδαλμα τῆς ψυχῆς ; τί δὲ τὸ ποιοῦν τὰς νοερὰς ψυχὰς τοιαύτας , ἢ ὁ ἐν
Lemmas: νοητός πᾶς βασιλεύω · καί ὅλως πᾶς θεός τίς ἀγαθός εἰμί , ὁ μέν δημιουργικός , ὁ δέ ἐφορογνικόν , ὁ δέ τελῶ - D σιουργόν , ἀγαθός δέ οὖον τίς ἀγαθός , ἀλλά ἀπλόος ἀγαθός . εἄν δέ εἶπον δημιουργικός , ἐλαττόω αὐτός ὁ ἀπλόος . οὗτος δέ διακρίνω αὐτός λοιπός ἐπισκοπέω ὁ εἰσβολή ὁ λόγος πρῶτος ἐκεῖνος λέγω , ὅτι ὥσπερ ὁ εἶδος ὁ κοσμικός ἐπιζέω καί φέρω , πότερος γίγνομαι ὁ κόσμος ἢ ἀγέννητος εἰμί , ἐπάγω [ 28 B ] πρό ὁ ὅλος ἀπόδειξις ὁ γίγνομαι , καί ὥσπερ ὁ παραδειγματικός διερευνάω αἴτιος προλαμβάνω [ 29 A ] ὁ πᾶς δή σαφής , ὡς πρός ἀίδιος , ὁ συμπέρασμα πρό ὁ πᾶς λόγος τίθημι , οὗτος δή καί ὁ τελικός ἐπί ἅπας εὑρίσκω προτίθημι ἐπάγω ὁ ἀγαθός εἰμί , νόος διά ὁ ἀναφώνησις οὗτος μιμέομαι καί ὁ ἀθρόος ὁ πᾶς περίληψις . ἐν γάρ ὅδε ὁ κῶλον περιέχω πᾶς ὁ ζητέω , διότι οὗτος εἰμί ὁ τελικός αἴτιος , ὁ ἀγαθότης , ὁ τε ἀπλόος καί ὁ δημιουργικός ἀγαθότης · ὡς γάρ παράδειγμα διττός , ὁ μέν νοητός εἰμί , ὁ δέ νοερός , καί ὁ μέν ἐπί πρό ὁ δημιουργός , πρῶτος αἰώνιος καί ἑνόω καί πᾶς ὁ E νοητός ζῷον περιληπτικός , ὁ δέ ἐν ὁ δημιουργός ὁ ὅλος δημιουργικός ἀριθμός ὁ εἶδος περιέχω ενιαίως , οὗτος δή καί ἀγαθότης ἄλλος μέν ἀπλόος , ἄλλος δέ ὁ ἐν ὁ δημιουργικός νάω , καί ὁ μέν πηγή ὁ ἀγαθός εἰμί πᾶς νοητός τε καί νοερός καί ὑπερκόσμιος καί ἐγκόσμιος , ὁ δέ τις ἀγαθότης εἰμί ὁ μέν εἰμί αἰτία καί πηγή , ὁ δέ ὑφίημι λαγχάνω τάξις . εἰμί γάρ ἐθέλω ἐξετάζω , τίς ὁ ποιέω θεός νοητός ἢ νοερός ἢ ὑπερουράνιος ἢ ἐγκόσμιον , οὐ εἄν ἕτερος οὐδείς εὑρίσκω ἢ τἀγαθόν . τίς γάρ ὁ ποιέω ἕκαστος ὁ σῶμα ἐμψύχω ἢ ὁ ὄνδαλμα ὁ Ψυχή ; τίς δέ ὁ ποιέω ὁ νοερός ψυχή τοιοῦτος , ἢ ὁ ἐν