proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v2_0152.2
σίας , καὶ τὸ ἐν αὐτῇ πέρας πάντων περάτων ψυχικῶν , καὶ τὸ ἄπειρον ἀπείρων πάντων τῶν ἐν ψυχαῖς · καὶ γὰρ τὰ ἄκρα τούτων ἢ ἀπλῶς ἀμέριστος οὐσία καὶ ἢ ἀπλῶς μεριστή περὶ τοῖς σώμασιν οὐ τισίν , ἀλλὰ πᾶσιν , ὡς ἡ γε τοῦ D ἡλίου ψυχὴ μέση τινὸς οὐσίας ἀμεροῦς καὶ οὐ τῆς ἀμεροῦς ἀδιόριστος καὶ τινὸς μεριστῆς , ἀλλ’ οὐ πάσης τῆς περὶ τοῖς σώμασι . καὶ τοῦτο λαβὼν πρῶτον ὡς ἴδιον τῆς κοσμικῆς ψυχῆς συνείρει τὰ λοιπὰ ὡς ἐπὶ τοιαύτης ψυχῆς ὁ λόγος , τὸν ἀριθμόν , τὴν ἀρμονίαν , τὸ εἶδος . οὐκ ἄρα πᾶσαν τὴν νοερὰν οὐσίαν ἀμέριστον ῥητέον νῦν , ἀλλὰ μόνην τὴν τοῦ κοσμικοῦ νοῦ , καὶ ἐπὶ τῆς ἡλίου ψυχῆς τοῦ ἡλιακοῦ , καὶ ἐπὶ σελήνης ὁμοίως καὶ ἐπὶ πάντων · ἐκάστη γὰρ μεσότης ἰδία ἔχει τὰ ἄκρα τὰ προσεχῆ καὶ τούτων ἔστω μέση , ἀλλ’ οὐχὶ πάντων τῶν πανταχοῦ ἄκρων . οὕτω δὲ καὶ οἱ δαίμονες οἱ τῶν ψυχῶν τῶν μερικῶν ἄνωτέρω τὸ μέσον ἔχουσι μεταξὺ τῶν οἰκείων νόων καὶ τῶν συμφυῶν αὐτοῖς σωμάτων . ὥστ’ εἰ περὶ τῶν ἄλλων τινὸς διετάττετο ψυχῶν , οὐκ ἂν εἴπε τῆς ἀμερίστου μέσην οὐσίας αὐτῆς τὴν οὐσίαν καὶ τῆς περὶ τοῖς σώμασι μεριστῆς , ἀλλ’ ἀμερίστου καὶ μεριστῆς , ἄλλης καὶ ἄλλης ἐπὶ τῶν μερικῶν · τὰ γὰρ ἄρθρα τὸ ὑπερἔχον δηλοῖ καὶ τὸ ὁλικόν , ὡς αὐτὸς ἐν ἄλλοις διώρισεν , ἄλλο δηλοῦν εἰπών , ὅταν φῶμεν τὸ καλόν , καὶ ἄλλο , ὅταν E καλόν , καὶ τὸ μὲν τὸ ἐξηρημένον δηλοῦν , τὸ δὲ ἐν τι τῶν τοῖς ἄλλοις ὁμοταγῶν . καὶ εἰ βούλει τὰ τοῦ γενναίου Θεοδώρου παραλαμβάνειν ἐν τούτοις , ὁ μὲν νοῦς ἄσχετός ἐστιν , ἢ δὲ περὶ τὸ σῶμα ζωὴ ἐν σχέσει , μέση δὲ ἡ ψυχή , ἡμίσχετός τις οὖσα . καὶ κατὰ τὸν μέγαν Ἰάμβλιχον ὁ μὲν ἐξηρημένος , ἢ δὲ συντεταγμένη τοῖς ὀγκοῖς , ἢ δὲ ἐξηρημένη τε ἄμα καὶ συντεταγμένη . πᾶς μὲν δὴ νοῦς ἀμέριστος , ὡς μίαν ἔχων οὐσίαν , ταυτότητα , ἑτερότητα μίαν , ἐξ ὧν ἐστιν ὅλος , πᾶσα δὲ ψυχὴ μεριστή , διότι τὸ ἑκάστης κρᾶμα τὸ ἐκ τῶν ἐν αὐτῇ στοιχείων εἰς πολλὰ διῆρται
Lemmas: σία , καί ὁ ἐν αὐτός πέρας πᾶς πέρας ψυχικός , καί ὁ ἤπειρος ἤπειρος πᾶς ὁ ἐν Ψυχή · καί γάρ ὁ ἄκρος οὗτος ἢ ἀπλόος ἀμέριστος οὐσία καί ἢ ἀπλόος μεριστός περί ὁ σῶμα οὖον τις , ἀλλά πᾶς , ὡς ὁ γε ὁ D ἥλιος ψυχή μέσος τις οὐσία ἀμερής καί οὖον ὁ ἀμερής ἀδιόριστος καί τις μεριστός , ἀλλά οὖον πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα . καί οὗτος λαμβάνω πρῶτος ὡς ἴδιος ὁ κοσμικός Ψυχή συνείρω ὁ λοιπάς ὡς ἐπί τοιοῦτος Ψυχή ὁ λόγος , ὁ ἀριθμός , ὁ ἁρμονία , ὁ εἶδος . οὐ ἄρα πᾶς ὁ νοερός οὐσία ἀμέριστος ῥητέος νῦν , ἀλλά μόνος ὁ ὁ κοσμικός νόος , καί ἐπί ὁ ἥλιος Ψυχή ὁ ἡλιακός , καί ἐπί σελήνη ὁμοίως καί ἐπί πᾶς · ἐκάδιος γάρ μεσότης ἴδιος ἔχω ὁ ἄκρος ὁ προσεχής καί οὗτος ἵστημι μέσος , ἀλλά οὐ πᾶς ὁ πανταχοῦ ἄκρος . οὗτος δέ καί ὁ δαίμων ὁ ὁ Ψυχή ὁ μερικός ανωτέρω ὁ μέσος ἔχω μεταξύ ὁ οἰκέω νόος καί ὁ συμφυής αὐτός σῶμα . ὥστε εἰμί περί ὁ ἄλλος τις διατάσσω Ψυχή , οὐ εἄν εἶπον ὁ ἀμέριστος μέσος οὐσία αὐτός ὁ οὐσία καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός , ἀλλά ἀμέριστος καί μεριστός , ἄλλος καί ἄλλος ἐπί ὁ μερικός · ὁ γάρ ἄρθρον ὁ ὑπερέχω δηλόω καί ὁ ὁλικός , ὡς αὐτός ἐν ἄλλος διά-ὁρίζω , ἄλλος δηλόω εἶπον , ὅταν φημί ὁ καλός , καί ἄλλος , ὅταν E καλός , καί ὁ μέν ὁ ἐξαιρέω δηλόω , ὁ δέ ἐν τίς ὁ ὁ ἄλλος ὁμοταγής . καί εἰμί βούλομαι ὁ ὁ γενναῖος Θεόδωρος παραλαμβάνω ἐν οὗτος , ὁ μέν νόος άσχετος εἰμί , ἢ δέ περί ὁ σῶμα ζωή ἐν σχέσις , μέσος δέ ὁ ψυχή , ἡμίσχετος τις εἰμί . καί κατά ὁ μέγας Ἰάμβλιχος ὁ μέν ἐξαιρέω , ἢ δέ συντάσσω ὁ ὄγκος , ἢ δέ ἐξαιρέω τε ἄμη καί συντάσσω . πᾶς μέν δή νόος ἀμέριστος , ὡς εἷς ἔχω οὐσία , ταυτότης , ἑτερότης εἷς , ἐκ ὅς εἰμί ὅλος , πᾶς δέ ψυχή μεριστός , διότι ὁ ἕκαστος κρᾶμα ὁ ἐκ ὁ ἐν αὐτός στοιχεῖον εἰς πολύς διαίρω