proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0335.2
γίας . Ἐπισκεπτέον δὲ καὶ τὰ καθ’ ἕκαστα τῶν τοῦ Τιμαίου ὀημάτων . τὸ μὲν οὖν λαβόντες ἐνδείκνυται , ὅπως ὑποδέχονται τὴν ἀθάνατον ψυχὴν οἱ νέοι θεοὶ κατιοῦσαν μετὰ τοῦ πρώτου ὀχήματος ( τὸ γὰρ πᾶν ἐκάλεσεν ἀρχὴν ἀθάνατον ) , καὶ ὅπως πανταχοῦ προνοεῖται τὸ ἡμέτερον ὑπὸ θεῶν , ἄνω μὲν ὑπὸ τοῦ πατρός , κάτω δὲ ὑπὸ τῶν παίδων , εἰ χρὴ διηρημένως λέγειν · ζῇ γὰρ ὅτε μὲν Δίως , ὅτε δὲ Διονυσιακῶς , ἐν κατατάξει δὲ Τιτανικῶς . τὸ δὲ ἀρχὴν οὐχ ἁπλῶς δηλοῖ τὸ ἐν τῇ τοῦ ἀνθρώπου συστάσει πρῶτον , ἀλλὰ τὸ ἡγεμονικὸν καὶ κρατητικὸν τῶν δευτέρων · τοῦτο γὰρ τὸ κατὰ φύσιν καὶ ἐπὶ τοῦτο παράγεται ὑπὸ τῶν θεῶν . ὥσπερ οὖν τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν ὡς ἀρχίσαν ὁ δημιουργὸς ὑπέστησε τοῦ σώματος , οὕτω καὶ οἱ πολλοὶ δημιουργοὶ τὴν B ἡμετέραν ψυχὴν ἀρχὴν ἐν τῷ θνητῷ ζῷῳ κατέστησαν . εἰ δὲ ἡμεῖς μὴ ἄρχομεν , οὐ τὸ τάξαν αἴτιον , ἀλλ’ ἡ τοῦ ταχθέντος ὀφθυμία . τὸ δὲ ἀθάνατον πᾶσαν περιλαμβάνει τὴν σύστασιν , ἣν ὁ δημιουργὸς ὑπέστησε , τὴν τε ἐν τῷ ὀχήματι καὶ αὐτὴν τὴν λογικὴν οὐσίαν , ἣν σπεῖρας ὅλην καὶ ὑπαρξάμενος ὁ πατὴρ ἀπετέλεσε . τὸ δὲ αὐ θνητοῦ ζῷου καὶ ζωογόνους αὐτοὺς ἀποφαίνει καὶ δημιουργικούς , ἀλλὰ μετὰ κινήσεως ἑκάτερον , ἵνα καὶ θνητὰ ἢ τὰ δημιουργήματα αὐτῶν . καὶ μὴν καὶ τὸ ἠμμεῖσθαι τὸν δημιουργὸν’ οἰκείως εἴρηται · σωματουργοῦντες γὰρ ἀπομιμοῦνται τὸ δημιουργικὸν τοῦ πατρός , καὶ ὥσπερ ἐκεῖνος ὑπέστησεν ὅλον τὸ πᾶν ἐκ τῶν ὅλων στοιχείων , οὕτω καὶ οὗτοι μερικὰ σώματα πλάττουσιν ἀπὸ μερικῶν σωμάτων , ἵνα μετὰ τῆς μιμήσεως ἢ ὑφρεσις σῴζηται καὶ δημιουργοὶ μένωσιν , ἀλλὰ τῆς μερικῆς δημιουργίας . τὸ δὲ ἠανεῖξεσθαι’ δηλοῖ τὸ μᾶλλον εἶναι τῶν ὅλων καὶ τὰ ἐν ἡμῖν , ἥπερ ἡμῶν . εἰ δὲ τοῦτο , τί λυποῦνται ἄνθρωποι φθειρόμενοι ; τί δὲ δεινὸν C ἢ λύσις ; πῶς δὲ οὐχ ἀγαθόν , εἰ τὸ πᾶν ἀπολαμβάνει τὰ οἰκεῖα ; καὶ γὰρ ὅτι ταῦτα τῷ παντὶ μᾶλλον οἰκεῖα , ὀφδιον
Lemmas: γία . ἐπισκεπτέος δέ καί ὁ κατά ἕκαστος ὁ ὁ Τίμαιος οἰμάω . ὁ μέν οὖν λαμβάνω ἐνδείκνυμι , ὅπως ὑποδέχομαι ὁ ἀθάνατος ψυχή ὁ νέος θεός κατέρχομαι μετά ὁ πρῶτος ὄχημα ( ὁ γάρ πᾶς καλέω ἀρχή ἀθάνατος ) , καί ὅπως πανταχοῦ προνοέω ὁ ἡμέτερος ὑπό θεός , ἄνω μέν ὑπό ὁ πατήρ , κάτω δέ ὑπό ὁ παῖς , εἰμί χρή διῃρημένως λέγω · ζῶ γάρ ὅτε μέν διάω , ὅτε δέ Διονυσιακῶς , ἐν κατάταξις δέ Τιτανικός . ὁ δέ ἀρχή οὐ ἁπλόος δηλόω ὁ ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος σύστασις πρῶτος , ἀλλά ὁ ἡγεμονικός καί κρατητικός ὁ δύο · οὗτος γάρ ὁ κατά φύσις καί ἐπί οὗτος παράγω ὑπό ὁ θεός . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ πᾶς ψυχή ὡς αρχίζω ὁ δημιουργός ὑφίστημι ὁ σῶμα , οὗτος καί ὁ πολύς δημιουργός ὁ B ἡμέτερος ψυχή ἀρχή ἐν ὁ θνητός ζῷον καθίστημι . εἰμί δέ ἐγώ μή ἄρχω , οὖον ὁ τάσσω αἴτιος , ἀλλά ὁ ὁ τάσσω οφθυεις . ὁ δέ ἀθάνατος πᾶς περιλαμβάνω ὁ σύστασις , ὅς ὁ δημιουργός ὑφίστημι , ὁ τε ἐν ὁ ὄχημα καί αὐτός ὁ λογικός οὐσία , ὅς σπείρω ὅλος καί ὑπάρχω ὁ πατήρ ἀποτελέω . ὁ δέ αὖος θνητός ζῷον καί ζωογόνος αὐτός ἀποφαίνω καί δημιουργικός , ἀλλά μετά κίνησις ἑκάτερος , ἵνα καί θνητός ἢ ὁ δημιούργημα αὐτός . καί μήv καί ὁ ἀμάω ὁ δημιουργός οἰκεῖος εἴρω · σωματουργέω γάρ ἀπομιμέομαι ὁ δημιουργικός ὁ πατήρ , καί ὥσπερ ἐκεῖνος ὑφίστημι ὅλος ὁ πᾶς ἐκ ὁ ὅλος στοιχεῖον , οὗτος καί οὗτος μερικός σῶμα πλάσσω ἀπό μερικός σῶμα , ἵνα μετά ὁ μίμησις ἢ ὑφρεσις σῴζω καί δημιουργός μένω , ἀλλά ὁ μερικός δημιουργία . ὁ δέ ἀναφέρω δηλόω ὁ μᾶλλον εἰμί ὁ ὅλος καί ὁ ἐν ἐγώ , ὅσπερ ἐγώ . εἰμί δέ οὗτος , τίς λυπέω ἄνθρωπος φθείρω ; τίς δέ δεινός C ἢ λύσις ; πῶς δέ οὐ ἀγαθός , εἰμί ὁ πᾶς ἀπολαμβάνω ὁ οἰκεῖος ; καί γάρ ὅτι οὗτος ὁ πᾶς μᾶλλον οἰκεῖος , ὀφδιον