proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0495.2
εἶναι ποιούντων . ἀλλὰ κατὰ μὲν τὸ μοναδικὸν καὶ τὸ οὐσιώδες ἔσται μιμήματα ἐκείνων , κατὰ δὲ τὸ ἀίδιον οὔ · ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀδύνατον . ἀπολείπεται γὰρ ἕκαστον μοναδικὸν μὲν ὄν , μὴ ἀίδιον δέ · διότι μὲν γὰρ οὐχ ἀίδιον , εἰς τὸ μὴ ὂν οἴχῆσεται , διότι δὲ μοναδικόν , οὐκ ἔστιν ἐξ ὧν γενήσεται . καὶ ὅλως πᾶν τὸ ἐξ ἀκινήτων αἰτίων ὑποστὰν ἀμετάβλητόν ἐστι κατ’ οὐσίαν , ἀκίνητα δὲ τὰ εἴδη · νοητὰ γὰρ ἐστιν . ἢ τοίνυν ἅπαντα μιμεῖσθαι δυνατόν ἢ τινὰ . πάντα δὲ ἀδύνατον · τὰ γὰρ πορρωτέρω τῶν ἀρχῶν ἧττον ὁμοιοῦται πρὸς αὐτάς · καὶ γὰρ τοῦ Πυθαγόρου πάσας ἐπιστήμας ἔχοντος ὁ μὲν ἐγγυτέρω πᾶσαν αὐτοῦ τὴν γνῶσιν ὑποδέχεται δευτέρας , ὁ δὲ πορρωτέρω τὰς μὲν διδάσκεται τῶν ἐπιστημῶν , πρὸς δὲ τινὰς ἀσύμμετρος ἐστιν . εἰ τοίνυν πάντα ἀδύνατον , λείπεται τινὰ . καὶ εἰ τινὰ , τριῶν ὄντων ἐν ἐκείνοις τῶν νοητῶν εἰδῶν χαρακτηρισικῶν , ὡς ἔσται δῆλον , τριῶν δ’ οὖν ὄντων , ὡς εἴπομεν , ἢ τὰ ἄκρα μεμιμημένα τοῦ μέσου γέγονεν ἄμοιρα , ἢ τὰ δύο τὰ πρῶτα δεξάμενα τοῦ τρίτου φαίνοιτ’ ἂν ἀπολειμμένα , ἢ τοῦ πρώτου μὴ τυγχόντα τῶν μετ’ αὐτὸ μετείληχεν . ἀλλὰ μὴν δέδεικται μηδέτερον τῶν πρώτων ἀληθὲς ὄν · ἀνάγκη ἄρα τὸ μὲν μοναδικὸν αὐτὰ μὴ ἀποτυπώσασθαι τῶν εἰδῶν , τὸ δὲ οὐσιώδες μόνον καὶ τὸ αἰώνιον , διὸ πάντα μὲν τὰ ἐγκόσμια εἴδη οὐσίαι καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἐστηκότα , οὐ πάντα δὲ μοναδικά · οὐ γὰρ πάντα πρὸς πάσας ἔχει τὰς τῶν παραδειγμάτων δυνάμεις συμμετρώς . ὅτι δὲ πᾶν τὸ νοητὸν εἶδος καὶ ὅλως παραδειγματικὸν αἴτιον πρώτως ὂν μοναδικόν ἐστι καὶ ἀίδιον καὶ οὐσιώδες , δῆλον · εἴτε γὰρ μὴ οὐσία εἴη , συμβεβηκὸς ἔσται , πᾶν δὲ συμβεβηκὸς περὶ τὴν ὕλην ὑφίσταται καὶ τὰ ἐν ὕλῃ ὄντα , ἀλλ’ οὐχ ἐν τοῖς χωριστοῖς αἰτίοις . εἴτε μὴ ἀίδιον , οὐδ’ ἂν ἡ εἰκὼν αὐτοῦ ἀίδιος εἴη · δεῖ δέ , εἴπερ ἐκ πάντων ἀεὶ τῶν εἰδῶν ὁ κόσμος . ἀρχῆς δὲ ἀπολούμενης οὐ -
Lemmas: εἰμί ποιέω . ἀλλά κατά μέν ὁ μοναδικός καί ὁ ουσιώδης εἰμί μίμημα ἐκεῖνος , κατά δέ ὁ ἀίδιος οὖον · ἀλλά καί οὗτος ἀδύνατος . ἀπολείπω γάρ ἕκαστος μοναδικός μέν εἰμί , μή ἀίδιος δέ · διότι μέν γάρ οὐ ἀίδιος , εἰς ὁ μή εἰμί οἴχομαι , διότι δέ μοναδικός , οὐ εἰμί ἐκ ὅς γίγνομαι . καί ὅλως πᾶς ὁ ἐκ ἀκίνητος αἴτιος ὑφίστημι ἀμετάβλητος εἰμί κατά οὐσία , ἀκίνητος δέ ὁ εἶδος · νοητός γάρ εἰμί . ἢ τοίνυν ἅπας μιμέομαι δυνατός ἢ τις . πᾶς δέ ἀδύνατος · ὁ γάρ πρόσω ὁ ἀρχή κακός ὁμοιόω πρός αὐτός · καί γάρ ὁ Πυθαγόρας πᾶς ἐπιστήμη ἔχω ὁ μέν ἐγγυτέρω πᾶς αὐτός ὁ γνῶσις ὑποδέχομαι δύο , ὁ δέ πρόσω ὁ μέν διδάσκω ὁ ἐπιστήμη , πρός δέ τις ἀσύμμετρος εἰμί . εἰμί τοίνυν πᾶς ἀδύνατος , λείπω τις . καί εἰμί τις , τρεῖς εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ νοητός εἶδος χαρακτηρισικως , ὡς εἰμί δῆλος , τρεῖς δέ οὖν εἰμί , ὡς εἶπον , ἢ ὁ ἄκρος μιμέομαι ὁ μέσος γίγνομαι ἄμοιρος , ἢ ὁ δύο ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ τρίτος φαίνω εἄν ἀπολείπω , ἢ ὁ πρῶτος μή τυγχάνω ὁ μετά αὐτός μεταλαγχάνω . ἀλλά μήv δείκνυμι μηδέτερος ὁ πρῶτος ἀληθής εἰμί · ἀνάγκη ἄρα ὁ μέν μοναδικός αὐτός μή ἀποτυπόω ὁ εἶδος , ὁ δέ ουσιώδης μόνος καί ὁ αἰώνιος , διό πᾶς μέν ὁ εγκόσμια εἶδος οὐσία καί ἀεί ὡσαύτως ἵστημι , οὖον πᾶς δέ μοναδικός · οὖον γάρ πᾶς πρός πᾶς ἔχω ὁ ὁ παράδειγμα δύναμις σύμμετρος . ὅτι δέ πᾶς ὁ νοητός εἶδος καί ὅλως παραδειγματικός αἴτιος πρῶτος εἰμί μοναδικός εἰμί καί ἀίδιος καί ουσιώδης , δῆλος · εἴτε γάρ μή οὐσία εἰμί , συμβαίνω εἰμί , πᾶς δέ συμβαίνω περί ὁ ὕλη ὑφίστημι καί ὁ ἐν ὕλη εἰμί , ἀλλά οὐ ἐν ὁ χωριστός αἴτιος . εἴτε μή ἀίδιος , οὐδέ εἄν ὁ εἰκών αὐτός ἀίδιος εἰμί · δεῖ δέ , εἴπερ ἐκ πᾶς ἀεί ὁ εἶδος ὁ κόσμος . ἀρχή δέ ἀπόλλυμι οὖον -