proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0320.2
καὶ νῦν ἀπλήθυντον προεστήσαντο τῶν ὅλων . Πλάτων δὲ καὶ οἱ Πυθαγόρειοι τὸν δημιουργὸν ὑμνήσαν τοῦ παντὸς ὡς χωριστὸν καὶ ἐξηρημένον καὶ πάντων ὑποστάτην καὶ πρόνοίαν τῶν ὅλων , καὶ μάλιστα γε εἰκότως · εἰ γὰρ ἐφ’ ὃ κόσμος , ὡς φησὶ καὶ Ἀριστοτέλης , τοῦ νοῦ καὶ κινεῖται πρὸς αὐτόν , πόθεν ἔχει ταύτην τὴν ἕρεσιν ; ἀνάγκη γάρ , ἐπεὶ μὴ ἐστὶ τὸ πρῶτον ὁ κόσμος , ἀπ’ αἰτίας ἔχειν ταύτην τὴν ἕρεσιν αὐτὸν τῆς εἰς τὸ ἔραν κινούσης · κινητικὸν γὰρ τὸ ὀρεκτὸν τοῦ ὀρεκτικοῦ φησὶν εἶναι καὶ αὐτός . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , ὀρεκτικὸν δὲ ὁ κόσμος αὐτῷ τῷ εἶναι καὶ κατὰ φύσιν ἐκεῖνον , δῆλον , ὅτι καὶ τὸ εἶναι αὐτοῦ πᾶν ἐκεῖθεν , ἀφ’ οὗ καὶ τὸ εἶναι ὀρεκτικόν ἐστι . πόθεν δὲ τὸ κινεῖσθαι ἐπ’ ἄπειρον πεπερασμένον ὄντα ; πᾶν γὰρ σῶμα πεπερασμένην ἔχει δύναμιν , ὡς φησι . πόθεν οὖν τὴν ἄπειρον ἔδωκε ταύτην τοῦ εἶναι δύναμιν τὸ πᾶν , εἰπερ μὴ ἐκ ταυτομάτου κατὰ τὸν Ἐπίκουρον [ 257 Vs . ] ; ὅλως δέ , εἰ τῆς κινήσεως αἴτιος ὁ νοῦς τῆς ἀπείρου καὶ ἀδιακόπου καὶ μιᾶς , ἔστι τι τοῦ ἀιδίου ποιητικόν · εἰ δὲ τοῦτο , τί κωλύει καὶ ἀίδιον εἶναι τὸν κόσμον καὶ ἀπ’ αἰτίας εἶναι πατρικῆς ; καὶ γὰρ ὡς τοῦ κινεῖσθαι δύναμιν ἄπειρον ἐκ τοῦ ὀρεκτοῦ λαμβάνει , δι’ ἣν ἐπ’ ἄπειρον κινεῖται , οὕτω καὶ τὴν τοῦ Β εἶναι δύναμιν ἄπειρον ἐκεῖθεν πάντως λήψεται διὰ τὸν λόγον ὃς φησὶν ἐν πεπερασμένῳ σώματι μὴ εἶναι ποτε δύναμιν ἄπειρον . ἢ οὖν οὐκ ἔχει δύναμιν ὅλως , δι’ ἣν συνέχεται · καὶ πῶς ; πᾶν γὰρ μεριστὸν ἔχει τι ἀμερὲς τὸ συνεχὸν αὐτό , καθάπερ αὐτὸς που λέγει , καὶ ἔστι δὲ ζῷον τὸ πᾶν · αὐτὸς γοῦν φησὶ τὸν θεὸν εἶναι ζῷον ἀίδιον · πᾶν δὲ ζῷον ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ συνέχεται ζωῆς . ἢ ἔχει μὲν δύναμιν συνεχούσαν , πεπερασμένην δὲ ταύτην · ἀλλ’ ἀδύνατον · ἐκλεί -
Lemmas: καί νῦν ἀπλήθυντος προίστημι ὁ ὅλος . Πλάτων δέ καί ὁ Πυθαγόρειος ὁ δημιουργός ὑμνέω ὁ πᾶς ὡς χωριστός καί ἐξαιρέω καί πᾶς ὑποστάτης καί πρόνοια ὁ ὅλος , καί μάλιστα γε εἰκότως · εἰμί γάρ ἐπί ὅς κόσμος , ὡς φημί καί Ἀριστοτέλης , ὁ νόος καί κινέω πρός αὐτός , πόθεν ἔχω οὗτος ὁ ἕρεσιν ; ἀνάγκη γάρ , ἐπεί μή εἰμί ὁ πρῶτος ὁ κόσμος , ἀπό αἴτιος ἔχω οὗτος ὁ ἕρεσιν αὐτός ὁ εἰς ὁ ἔρα κινέω · κινητικός γάρ ὁ ὀρεκτός ὁ ὀρεκτικός φημί εἰμί καί αὐτός . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ὀρεκτικός δέ ὁ κόσμος αὐτός ὁ εἰμί καί κατά φύσις ἐκεῖνος , δῆλος , ὅτι καί ὁ εἰμί αὐτός πᾶς ἐκεῖθεν , ἀπό ὅς καί ὁ εἰμί ὀρεκτικός εἰμί . πόθεν δέ ὁ κινέω ἐπί ἤπειρος περαίνω εἰμί ; πᾶς γάρ σῶμα περαίνω ἔχω δύναμις , ὡς φημί . πόθεν οὖν ὁ ἤπειρος δίδωμι οὗτος ὁ εἰμί δύναμις ὁ πᾶς , εἰ μή ἐκ ταυτομάτου κατά ὁ Ἐπίκουρος [ 257 Vs . ] ; ὅλως δέ , εἰμί ὁ κίνησις αἴτιος ὁ νόος ὁ ἤπειρος καί αδιάκοπος καί εἷς , εἰμί τίς ὁ ἀίδιος ποιητικός · εἰμί δέ οὗτος , τίς κωλύω καί ἀίδιος εἰμί ὁ κόσμος καί ἀπό αἴτιος εἰμί πατρικός ; καί γάρ ὡς ὁ κινέω δύναμις ἤπειρος ἐκ ὁ ὀρεκτός λαμβάνω , διά ὅς ἐπί ἤπειρος κινέω , οὗτος καί ὁ ὁ Β εἰμί δύναμις ἤπειρος ἐκεῖθεν πάντως λαμβάνω διά ὁ λόγος ὅς φημί ἐν περαίνω σῶμα μή εἰμί ποτός δύναμις ἤπειρος . ἢ οὖν οὐ ἔχω δύναμις ὅλως , διά ὅς συνέχω · καί πῶς ; πᾶς γάρ μεριστός ἔχω τίς ἀμερής ὁ συνέχω αὐτός , καθάπερ αὐτός ποῦ λέγω , καί εἰμί δέ ζῷον ὁ πᾶς · αὐτός γοῦν φημί ὁ θεός εἰμί ζῷον ἀίδιος · πᾶς δέ ζῷον ὑπό ὁ ἐν αὐτός συνέχω ζωή . ἢ ἔχω μέν δύναμις συνέχω , περαίνω δέ οὗτος · ἀλλά ἀδύνατος · καλέω -