proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v3_0058.1
ἀπεφαινέτο γεγονέναι . ἔπειτα δὲ προσεκτέον , ὅπως ὁρῶν τοὺς E ἀνθρώπους οὐδὲν ὧνις περὶ τούτων φρονούντας καὶ λέγοντας αὐτὸς ἐπὶ τὰς ἀληθινὰς ἀνατρέχει τῶν πραγμάτων ἐννοίας , διακαθαίρων ἄμα καὶ τὴν χρῆσιν τῶν ὀνομάτων , δι’ ὧν ἀνάγκη τὸν διδάσκαλον τὰς ἀναμνήσεις ἐν ταῖς τῶν ἐδ πεφυκότων διανοίαις ἐργάζεσθαι . δοκεῖ μὲν οὖν δι’ ἐπιεῖκειαν ἡθους ὁ λόγος οὐ βαρέα τοῖς λόγοις τῶν ἀνθρώπων ἐπιφέρειν ἐγκλήματα · τὸ γὰρ μὴ ὀρθῶς λέγειν , ἄλλως τε κἂν κοινὸν ἢ τοῦ τε ἐλέγχοντος καὶ τῶν ἐλεγχομένων , οὐ μέγα φέρειν ἐξωθεν ὀνειδος . δύναμιν δὲ ὁ λόγος ἔχει δρωμεῖαν 10 καὶ πληκτικήν · εἰ γὰρ ἂ ὁ δημιουργὸς τοῖς τελευταίοις ἀπένειμε διὰ τὸ ἀδεκτον αὐτῶν τῆς σεμνοτέρας περιοχῆς , ταῦτα οὖτοι τοῖς ἐν αἰῶνι μένουσι προσάπτειν ἐπιχειροῦσι , μηχαντικὸν τινα πόλεμον μεταχειρίζονται τῇ βουλήσει καὶ τῇ δυνάμει τῆς δημιουργίας ἀντιφεγχομένοι , πέτρας ἀτεχνῶς 15 καὶ δρῦς εἰς οὐρανὸν ἀναπέμπειν ἐπειγόμενοι . διὰ τί οὖν τὸ ἦν καὶ τὸ ἔστι οὐχ ἀρμόζει τοῖς νοητοῖς ; ὅτι τὸ μέτρον αὐτῶν αὐτὸ τέ ἐστιν ἀστεμφὲς καὶ ἀκίνητον καὶ τὰ μετρούμενα ὑφ’ ἑαυτοῦ πάσης ἐξῆρησθαι ποιεῖ μεταβολῆς . F διὰ τί δὲ τὸ ἔστι κατὰ τὸν ἀληθῆ λόγον αὐτοῖς προσ - 20 ἥκει μόνον ; ὅτι ἂ ἐστιν ἐστιν ἀεί , οὐδὲν οὔτε ἀφίεντα οὔτε προσλαμβάνοντα οὔτε κατ’ οὐσίαν οὔτε κατὰ ζωὴν οὔτε κατὰ τὴν νόησιν οὔτε πολλῷ πλέον κατ’ αὐτὴν τὴν ἐννοιαν . ἄρ’ οὖν τῶν τριῶν τούτων , τοῦ ἦν ἔστι τε καὶ ἔσται , τὰ μὲν ἄκρα οὐ προσῆκει λέγειν ἐπὶ τῶν νοητῶν , μόνον δὲ τὸ μέ - 25 σον , ἢ οὐδαμῶς ; οὐδὲ γὰρ τὸ ἔστι τὸ συνταττόμενον τῷ τε ἦν καὶ τῷ ἔσται προσῆκει + τοῖς νοητοῖς , ἀλλ’ ὁ πάντων μὲν τούτων ἐξήρρηται , χρόνῳ δὲ οὐδεμίαν ἔμφασιν ἔχει , 252 κατ’ αὐτὸ δὲ τὸ αἰώνιον ὥρισται μέτρον , ἀπονεμητέον ἔστι τοῖς θεοῖς καὶ τοῖς νοητοῖς · ὥσπερ γὰρ τὸ ἀεὶ τὸ μὲν ἦν 30 αἰώνιον , τὸ δὲ χρονικόν , οὕτω καὶ τὸ ἔστι διττόν ἐστι καὶ τὸ μὲν τοῖς ὡντως οὖσιν ἀρμόζει , τὸ δὲ τοῖς ἐγκοσμίοις πράγμασιν . ὅταν οὖν λέγῃ τῇ δὲ τὸ ἔστι μόνον κατὰ
Lemmas: ἀποφαίνω γίγνομαι . ἔπειτα δέ προσεκτέος , ὅπως ὁράω ὁ E ἄνθρωπος οὐδείς ὅς περί οὗτος φρονέω καί λέγω αὐτός ἐπί ὁ ἀληθινός ἀνατρέχω ὁ πρᾶγμα ἔννοια , διακαθαίρω ἄμη καί ὁ χρῆσις ὁ ὄνομα , διά ὅς ἀνάγκη ὁ διδάσκαλος ὁ ἀναμιμνήσκω ἐν ὁ ὁ ΕΔ φύζω διάνοια ἐργάζομαι . δοκέω μέν οὖν διά ἐπιείκεια ἦθος ὁ λόγος οὖον βαρύς ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος ἐπιφέρω ἔγκλημα · ὁ γάρ μή ὀρθῶς λέγω , ἄλλως τε κἀν κοινός ἢ ὁ τε ἐλέγχω καί ὁ ἐλέγχω , οὖον μέγας φέρω ἐξωθεν ὄνειδος . δύναμις δέ ὁ λόγος ἔχω δράω 10 καί πληκτικός · εἰμί γάρ ὅς ὁ δημιουργός ὁ τελευταῖος ἀπονέμω διά ὁ ἀδεκτον αὐτός ὁ σεμνός περιοχή , οὗτος οὗτος ὁ ἐν αἰών μένω προσάπτω ἐπιχειρέω , μηχαντικὸν τις πόλεμος μεταχειρίζω ὁ βούλομαι καί ὁ δύναμις ὁ δημιουργία ἀντιφέγγω , πέτρα ἄτεχνος 15 καί δρῦς εἰς οὐρανός ἀναπέμπω ἐπείγω . διά τίς οὖν ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί οὐ ἁρμόζω ὁ νοητός ; ὅτι ὁ μέτρον αὐτός αὐτός τε εἰμί ἀστεμφής καί ἀκίνητος καί ὁ μετρέω ὑπό ἑαυτοῦ πᾶς ἐξαιρέω ποιέω μεταβολεύς . F διά τίς δέ ὁ εἰμί κατά ὁ ἀληθής λόγος αὐτός προς - 20 ἥκω μόνος ; ὅτι ὅς εἰμί εἰμί ἀεί , οὐδείς οὔτε ἀφίημι οὔτε προσλαμβάνω οὔτε κατά οὐσία οὔτε κατά ζωή οὔτε κατά ὁ νόησις οὔτε πολύς πλέω κατά αὐτός ὁ ἔννοια . ἄρα οὖν ὁ τρεῖς οὗτος , ὁ εἰμί εἰμί τε καί εἰμί , ὁ μέν ἄκρος οὖον προσήκω λέγω ἐπί ὁ νοητός , μόνος δέ ὁ ἐγώ - 25 σός , ἢ οὐδαμῶς ; οὐδέ γάρ ὁ εἰμί ὁ συντάσσω ὁ τε εἰμί καί ὁ εἰμί προσήκω + ὁ νοητός , ἀλλά ὁ πᾶς μέν οὗτος ἐξαιρέω , χρόνος δέ οὐδείς ἔμφασις ἔχω , 252 κατά αὐτός δέ ὁ αἰώνιος ὁρίζω μέτρον , ἀπονεμητέον εἰμί ὁ θεός καί ὁ νοητός · ὥσπερ γάρ ὁ ἀεί ὁ μέν εἰμί 30 αἰώνιος , ὁ δέ χρονικός , οὗτος καί ὁ εἰμί διττός εἰμί καί ὁ μέν ὁ εἰμί εἰμί ἁρμόζω , ὁ δέ ὁ ἐγκόσμιον πρᾶγμα . ὅταν οὖν λέγω ὁ δέ ὁ εἰμί μόνος κατά