proclus.in-platonis-timaeum-commentaria proclus_timaeus_v1_0350.2
ἐξ ἀνάγκης γίνεται , διὰ βραχέων ἀναμνήσομεν ἡμᾶς αὐτούς . τὸ δὴ γιγνόμενον πᾶν ἄτελές ἐστι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν · ἄτελὲς δὲ ὃν ἑαυτὸ τελειοῦν οὐ πέφυκεν , ὅπου γε οὐδὲ ἄλλο · πᾶν γὰρ τὸ τελειούμενον ἐκ τοῦ κατ’ ἐνέργειαν ὄντος τελειοῦται · τὸ δὲ κατ’ ἐνέργειαν ὂν τέλειον · ὥστε πᾶν τὸ τελειοῦν ἄλλο τι ἀεὶ ὂν ἐστι κατ’ ἐκεῖνο τὸ εἶδος . τὸ δὲ γιγνόμενον καθὸ γιγνόμενον ἄτελές · οὐχ ἄρα τὸ γιγνόμενον καθὸ γίνεται ταύτῃ πέφυκεν ἄλλο τελειοῦν . εἰ δὲ μηδὲ ἄλλο , πολλῷ πλέον ἑαυτὸ τελειοῦν ἀδύνατόν ἐστι · τοῦτο γοῦν ἐκείνου μεῖζον · τὸ γὰρ ἑαυτοῦ τελειωτικὸν καὶ ἄλλο δύναται τελειοῦν · ἀλλὰ τὸ γιγνόμενον ἄλλο τελειοῦν οὐ δύνατόν , ἄτελὲς ὂν , οὐδ’ ἄρα ἑαυτοῦ τελειωτικόν ἐστιν . εἰ δὲ μὴ ὑφ’ ἑαυτοῦ , δῆλον , ὡς ὑπ’ ἄλλου . πῶς γὰρ ἔσται γεγενημένον μὴ τελειωθέν ; πάλιν οὖν ῥητέον · ὁ κόσμος γίνεται . πᾶν τὸ γιγνόμενον ἄτελές . πᾶν ἄτελὲς ἢ ὑπ’ ἄλλου ἢ ὑφ’ ἑαυτοῦ τελειοῦται . πᾶν ἄρα τὸ γιγνόμενον ἢ ὑπ’ ἄλλου ἢ ὑφ’ ἑαυτοῦ τελειοῦται . ἀλλὰ μὴν οὐχ ὑφ’ ἑαυτοῦ · ὑπ’ ἄλλου ἄρα · ὥστε ἀπ’ αἰτίας γίνεται τις . ἐπεὶ σύνθετός ἐστιν ὁ κόσμος καὶ ἐξ ἀνομοίων ἔχει τὴν ὑπόστασιν . εἰ δὲ σύνθετος , ἢ ὑφ’ ἑαυτοῦ συντετέθη ἢ ὑπ’ ἄλλου · δεῖ γὰρ ἐξ αἰτίας εἶναι τὴν σύνθεσιν , εἰ μὴ μέλλομεν αὐτὴν τυχαίαν καὶ ἡτοματισμένην ποιεῖν . εἰ μὲν οὖν ὑφ’ ἑαυτοῦ συντέθεται , πάλιν ἑαυτὸν τελειώσει καὶ ἑαυτὸν ὑποστήσει , καὶ λύσομεν ἑαυτοὺς εἰς τὴν ἀσώματον αὐτὸν μεδιστάντες οὐσίαν · πῶς γὰρ καὶ συντιθήσιν ἑαυτόν ; πότερον τῶν μερῶν ἑαυτὰ ταττόντων ; ἀλλ’ αὐτοκίνητα τὰ σώματα ποιήσομεν · ἀλλὰ ὠθούντων ἄλληλα ; καὶ τί τὸ πρῶτον κινήσαν ; πῶς δὲ ὅσιον ταῖς τοιαύταις ὧσει καὶ μοχλείαις ἐπιτρέψαι τὸν σύμπαντα κόσμον ; πῶς δὲ ἐξ ἀτάκτων ἔσται τάξις καὶ ἐξ ἀκοσμήτων κόσμος ; πανταχοῦ γὰρ τὸ ποιοῦν κρεῖττον τοῦ ἀποτελέσματος καὶ τοῦ γενομένου τὸ γεννῶν . καὶ εἰ μὲν ὀλικά ἐστιν
Lemmas: ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , διά βραχύς ἀναμιμνήσκω ἐγώ αὐτός . ὁ δή γίγνομαι πᾶς ἀτελής εἰμί κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις · ἀτελής δέ ὅς ἑαυτοῦ τελειόω οὖον φύω , ὅπου γε οὐδέ ἄλλος · πᾶς γάρ ὁ τελειόω ἐκ ὁ κατά ἐνέργεια εἰμί τελειόω · ὁ δέ κατά ἐνέργεια εἰμί τέλειος · ὥστε πᾶς ὁ τελειόω ἄλλος τίς ἀεί εἰμί εἰμί κατά ἐκεῖνος ὁ εἶδος . ὁ δέ γίγνομαι καθό γίγνομαι ἀτελής · οὐ ἄρα ὁ γίγνομαι καθό γίγνομαι οὗτος φύω ἄλλος τελειόω . εἰμί δέ μηδέ ἄλλος , πολύς πλέω ἑαυτοῦ τελειόω ἀδύνατος εἰμί · οὗτος γοῦν ἐκεῖνος μείζων · ὁ γάρ ἑαυτοῦ τελειωτικός καί ἄλλος δύναμαι τελειόω · ἀλλά ὁ γίγνομαι ἄλλος τελειόω οὖον δυνατός , ἀτελής εἰμί , οὐδέ ἄρα ἑαυτοῦ τελειωτικός εἰμί . εἰμί δέ μή ὑπό ἑαυτοῦ , δῆλος , ὡς ὑπό ἄλλος . πῶς γάρ εἰμί γίγνομαι μή τελειόω ; πάλιν οὖν ῥητέος · ὁ κόσμος γίγνομαι . πᾶς ὁ γίγνομαι ἀτελής . πᾶς ἀτελής ἢ ὑπό ἄλλος ἢ ὑπό ἑαυτοῦ τελειόω . πᾶς ἄρα ὁ γίγνομαι ἢ ὑπό ἄλλος ἢ ὑπό ἑαυτοῦ τελειόω . ἀλλά μήv οὐ ὑπό ἑαυτοῦ · ὑπό ἄλλος ἄρα · ὥστε ἀπό αἴτιος γίγνομαι τις . ἐπεί σύνθετος εἰμί ὁ κόσμος καί ἐκ ἀνόμοιος ἔχω ὁ ὑπόστασις . εἰμί δέ σύνθετος , ἢ ὑπό ἑαυτοῦ συντίθημι ἢ ὑπό ἄλλος · δεῖ γάρ ἐκ αἴτιος εἰμί ὁ σύνθεσις , εἰμί μή μέλλω αὐτός τυχαῖος καί ἡτοματισμένην ποιέω . εἰμί μέν οὖν ὑπό ἑαυτοῦ συντίθημι , πάλιν ἑαυτοῦ τελείωσις καί ἑαυτοῦ ὑφίστημι , καί λύω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἀσώματος αὐτός μεδιιστημι οὐσία · πῶς γάρ καί συντίθημι ἑαυτοῦ ; πότερος ὁ μέρος ἑαυτοῦ τάσσω ; ἀλλά αὐτοκίνητος ὁ σῶμα ποιέω · ἀλλά ὠθέω ἀλλήλων ; καί τίς ὁ πρῶτος κινέω ; πῶς δέ ὅσιος ὁ τοιοῦτος ὠθέω καί μοχλεία ἐπιτρέπω ὁ σύμπας κόσμος ; πῶς δέ ἐκ ἄτακτος εἰμί τάξις καί ἐκ ἀκόσμητος κόσμος ; πανταχοῦ γάρ ὁ ποιέω ἀγαθός ὁ ἀποτέλεσμα καί ὁ γίγνομαι ὁ γεννάω . καί εἰμί μέν ολικός εἰμί