proclus.in-platonis-rem-publicam-commentarii 1
Τὰ τῆς βίβλου κεφάλαια . Περὶ τοῦ τίνα χρὴ καὶ πόσα πρὸ τῆς συναναγνώσεως τῆς Πολιτείας Πλάτωνος κεφάλαια διαρθρῶσαι τοὺς ὀρθῶς ἐξηγουμένους αὐτήν . Περὶ τῶν πρὸς τὸν ὅρον τῆς δικαιοσύνης τὸν τοῦ Πολεμάρχου ῥηθέντων ὑπὸ τοῦ Σωκράτους συλλογισμῶν . Περὶ τῶν ὑπὲρ δικαιοσύνης τεττάρων λόγων ἐν Πολιτείᾳ πρὸς τὰ Θρασυμάχου μάχου τέτταρα δόγματα περὶ αὐτῆς . Περὶ τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας εἰρημένων θεο - λογικῶν τύπων . Περὶ ποιητικῆς καὶ τῶν ὑπ' αὐτὴν εἰδῶν καὶ τῆς ἀρίστης ἁρμονίας καὶ ῥυθμοῦ τὰ Πλάτωνι δοκοῦντα . Α΄ Περὶ τῶν ἐν Πολιτείᾳ πρὸς Ὅμηρον καὶ ποιητικὴν Βιβ . Πλάτωνι ῥηθέντων . Β΄ Περὶ xov τρόπου τῆς τῶν θείων μύθων διασκευῆς παρὰ τοῖς θεολόγοις αἰτίων ἀποδόσεις καὶ λύσεις τῶν πρὸς αὑτοὺς ἐπιστάσεων . Γ¨΄ . Τίνες οἱ παρὰ τοῖς θεολόγοις θεομαχίας διάφοροι τρόποι , τὴν ἐν αὐτῇ ἀπόρρητον ἀλήθειαν εἰς φῶς ἄγοντες . Δ΄ . Πῶς ἄν τις ὑπὲρ τῶν θείων ἀπολογήσατιο μύθων τῶν δοκούντων τοὺς θεοὺς αἰτιᾶσθαι τῶν κακῶν . Ε΄ . Πῶς τὴν τῶν ὅρκων σύγχυσιν δοκεῖ ἡ ποίησις εἰς θεοὺς ἀναπέμπειν , ἡ ἀληθὴς περὶ αὐτῶν ὑφήγησις . ς΄ . Τίς ἐστιν ἡ ἐν τῇ ποιήσει τοῦ Διὸς τῶν θεῶν εἰς ἔριν κατάστασις διὰ Θέμιδος , ἀνάπτυξις τῆς ὅλης τοῦ μύθου θεωρίας . Ζ΄ . Τίς ἡ τῶν θεῶν κρίσις ἡ ἐν τοῖς μύθοις τοῖς τοῦ ποιητοῦ καὶ τίνας αἰνίσσεται βίων διαφοράς . Η΄ . Τίνες εἰσὶν αἱ ἐν ταῖς θεομυθίαις μεταβολαὶ τῶν θεῶν εἰσαγόμεναι καὶ κατὰ πόσους τρόπους αὐτὰς διατιθέασι καὶ διὰ ποίας αἰτίας . Θ΄ . Περὶ τῆς τοῦ ἐνυπνίου πομπῆς δοκούσης ψεῦδος ἐπὶ θεοὺς ἀναπέμπειν πῶς ἀπολογητέον , ἀψευδὲς τὸ θεῖον δεικνύουσιν . Ι΄ . Κοινὴ ἀπολογία ὑπὲρ τῶν Ὁμηρικῶν μύθων καὶ f . 3 v . τῶν Πλατωνικῶν , ἐν οἷς περὶ τῶν ἐν Ἅιδου λέγουσι δικαιωτηρίων καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς λήξεων τῶν διαφόρων , ἃς ἔχουσιν αἱ ἐξελθοῦσαι τῶν σωμάτων ψυχαὶ κατὰ τὰ ἰδιώματα τῆς ἐν σώματι ζωῆς . ΙΑ΄ . Τίνες αἰτίαι , δι' ἃς ἡ ποίησις ἀναπέμπει θρήνους κἀπὶ τοὺς ἥρωας καὶ ἐπὶ τοὺς θεοὺς καὶ ἐπὶ τὸν ἄριστον αὐτὸν τῶν ἡρώων καὶ ἐπὶ τὸν μέγιστον τῶν θεῶν . ΙΒ΄ . Τίς αἰτία τοῦ ἐν τοῖς θεοῖς λεγομένου γέλωτος ἐν τοῖς μύθοις , καὶ διὰ τί ἡ ποίησις ἐπὶ τῷ Ἡφαίστῳ τοὺς θεοὺς ἐποίησε γελῶντας ἀσχέτως . ΙΓ΄ . Ἀπολογία ὑπὲρ τῶν ἐν τῇ Ὁμήρου ποιήσει δοκούντων εἰς καταφρόνησιν σωφροσύνης τοὺς ἀκούοντας κινεῖν παντοδαπῶν τρόπων . ΙΔ΄ . Τί αἰνίττεται ἡ τοῦ Διὸς πρὸς τὴν Ἥραν συνουσία , καὶ τίς ὁ τῆς Ἥρας κόσμος , καὶ τίς ὁ τόπος , ἐν ᾡ ἡ συνουσία , καὶ τίς ὁ ἔρως τοῦ Διός , καὶ τίς ὁ θεῖος ὕπνος , καὶ ἁπλῶς πάσης ἐκείνης τῆς μυθολογίας ἐξήγησις . ΙΕ΄ . Τί αἰνίττεται ἡ μυθολογία περὶ Ἀφροδίτης καὶ Ἄρεως καὶ τῶν Ἡφαίστου δεσμῶν , οἷς λέγει συνδεῖν ἀμφοτέρους τὸν Ἥφαιστον . Ις΄ . Τίνα ῥητέον πρὸς τὰς τοῦ Σωκράτους ἐπιστάσεις περὶ φιλοχρηματίας τῆς παρ᾿ Ὁμήρῳ τοῖς ἥρωσιν ἀποδιδομένης . ΙΖ΄ . Πῶς δεῖ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τῆς φαινομένης περὶ τὸ θεῖον ὀλιγωρίας ἐν τῇ ποιήσει τῶν ἡρώων . ΙΗ΄ . Πῶς ἀπολογητέον ὑπὲρ τῆς τῶν ἡρώων ἐν τῇ ποιήσει περὶ τὸν βίον φαινομένης ὀλιγωρίας ἢ ὅλως ἀτόπου παρὰ τοῖς ποιηταῖς ἐν τοῖς μύθοις ἱστορίας . Α΄ . Ὅτι πανταχοῦ τὸν Ὅμηρον ὡς ἡγεμόνα πάσης Βιβ . β΄ . ἀληθείας ὁ Πλάτων εἰωθε γεραίρειν . Β΄ . Διὰ τίνας αἰτίας ἐν Πολιτείᾳ τὴν Ὁμήρου ποίησιν ὡς | ἀνεπιτήθειον ἀκούειν τοῖς νέοις ἀπεδοκίμασεν . Γ΄ . Ὅτι διὰ πάσης τῆς ἑαυτοῦ συγγραφῆς Ὁμήρου ζηλωτής ἐστιν ὁ Πλάτων ταῖς τε λεκτικαῖς ἀρεταῖς καὶ ταῖς παργματικαις . Δ΄ . Πῶς ἄν τις ἀπολογήσαιτο πρὸς τὰ ἐν Φαίδρῳ ῥηθέντα περὶ Ὁμήρου , ἐν οἷς δοκεῖ τὸν Στησίχορον ὡς μουσικώτερον προκρίνειν . Ε΄ . Τίνες εἰσὶν αἱ τρεῖς ἕξεις τῶν ψυχῶν , καὶ πῶς τὴν ποιητικὴν τριττὴν ἀποδείξομεν κατὰ ταύτας συνδιαιρουμένην τὰς τρεῖς ἕξεις ἐν ἡμῖν . ς΄ . Ὅτι κατὰ Πλάτωνα τὰς τρεῖς ἰδέας τῆς ποιητικῆς ἀποδείξομεν τοιαύτας οὔσας καὶ τοσαύτας . Ζ΄ . Ὅτι καὶ ἡ Ὁμήρου ποίησις ἐπιδείκνυσιν τὰς τρεῖς ἰδέας ἐν ἑαυτῇ τῆς ποιητικῆς . Η΄ . Τί ἐστιν ὅπερ ὁ Σωκράτης ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας ἐκβάλλει τῆς Ὁμήρου ποιητικῆς , καὶ διὰ τίνας αἰτίας , καὶ ὅτι οὐχ ὅλην αὐτήν , ἀλλ᾿ ὅτι τὸ ἔσχατον αὐτῆς ἀποδοκιμάζει μόνον . Θ΄ . Τίνα ἄν τις ἀπολογήσαιτο πρὸς τοὺς ἐλέγχοντας λόγους , ὡς οὐκ ὄντα τὸν Ὅμηρον ἀνθρώπων παιδευτικὸν οὐδὲ ὅλως πολιτικόν . Ι΄ . Διὰ ποίας αἰτίας ὁ Πλάτων ἐλέγχειν εἵλετο τὸν Ὅμηρον ὡς μὴ ὄντα παιδευτικὸν ἀνθρώπων ἱκανόν . Περὶ τῶν ἐν τῷ τετάρτῳ τῆς Πολιτείας ἀποδείξεων τοῦ τρία εἶναι μόρια τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς καὶ τέτταρας τὰς ἐν αὐτοῖς ἀρετάς . Περὶ τῶν ἐν τῷ πέμπτῳ τῆς Πολιτείας δεικνύντων λόγων κοινὰς εἶναι τὰς ἀρετὰς καὶ τὴν παιδείαν ἀνδρῶν καὶ γυναικων . Περὶ τῶν Θεοδώρου τοῦ Ἀσιναίου λόγων τῶν κατασκευαζόντων τὴν αὐτὴν ἀρετὴν ἀνδρὸς εἶναι καὶ γυναικός , καὶ ὧν ὁ Σωκράτης εἷπεν ἐξέτασις . Περὶ τοῦ ἐν τῷ πέμπτῳ τῆς Πολιτείας λόγου δεικνύντος , τίς ἡ τῶν | φιλοσόφων ξιλομαθία καὶ τίς ἡ τῶν πολλῶν . f . 4 v . Περὶ τοῦ ἐν Πολιτείᾳ λόγου τοῦ δεικνύντος , τί ποτέ ἐστι τἀγαθόν . Περὶ τοῦ ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῆς Πολιτείας σπηλαίου . Μέλισσα εἰς τὸν ἐν Πολιτείᾳ λόγον τῶν Μουσῶν . Περὶ τῶν δεικνύντων τριῶν λόγων εὐδαιμονέστερον τοῦ ἀδίκου τὸ δίκαιον . Περὶ τῶν ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας κεφαλαίων . Εἰς τὸν ἐν Πολιτείᾳ μῦθον . Τίς ἡ πρόθεσις τοῦ μύθου παντός . Πόσα δεῖ προληφθῆναι τῶν ψυχικῶν κρίσεων . Πῶς δεῖ νοεῖν τὸ εἰσιέναι καὶ ἐξιέναι ψυχὴν ἀπὸ σώματος . Πῶς ἡ τῶν παίδων βρῶσις γίνεται ἐκ τοῦ παντός , καὶ πῶς τοῦτο φιλεῖται ψυχῇ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατιούσῃ . Ἐπίσκεψις τῶν ὑπ' Ἀριστοτέλους ἐν δευτέρῳ τῶν Πολιτικῶν πρὸς τὴν Πλάτωνος Πολιτείαν ἀντειρημένων .
Lemmas: ὁ ὁ Βίβλος κεφάλαιος . περι ὁ τίς χρή καί πόσος πρό ὁ συνανάγνωσις ὁ Πολιτεία Πλάτων κεφάλαιος διαρθρόω ὁ ὀρθῶς ἐξηγέομαι αὐτός . περι ὁ πρός ὁ ὅρος ὁ δικαιοσύνη ὁ ὁ Πολέμαρχος εἴρω ὑπό ὁ Σωκράτης συλλογισμός . περι ὁ ὑπέρ δικαιοσύνη τέσσαρες λόγος ἐν πολιτεία πρός ὁ Θρασύμαχος μάχομαι τέσσαρες δόγμα περί αὐτός . περι ὁ ἐν ὁ δύο ὁ Πολιτεία εἴρω τίθημι - λογικός τύπος . περι ποιητικός καί ὁ ὑπό αὐτός εἶδος καί ὁ ἀγαθός ἁρμονία καί ῥυθμός ὁ Πλάτων δοκέω . Α΄ περι ὁ ἐν πολιτεία πρός Ὅμηρος καί ποιητικός Βιβ . Πλάτων εἴρω . Β΄ περι xov τρόπος ὁ ὁ θεῖον μῦθος διασκευή παρά ὁ θεολόγος αἴτιος ἀπόδοσις καί λύω ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπίστασις . Γ¨΄ . τίνω ὁ παρά ὁ θεολόγος θεομαχία διάφορος τρόπος , ὁ ἐν αὐτός ἀπόρρητος ἀλήθεια εἰς φάος ἄγω . Δ΄ . Πῶς ἄν τις ὑπέρ ὁ θεῖον ἀπολογέομαι μῦθος ὁ δοκέω ὁ θεός αἰτιάομαι ὁ κακός . Ε΄ . Πῶς ὁ ὁ Ὅρκος σύγχυσις δοκέω ὁ ποίησις εἰς θεός ἀναπέμπω , ὁ ἀληθής περί αὐτός ὑφήγησις . ς΄ . Τῖς εἰμί ὁ ἐν ὁ ποιέω ὁ Ζεύς ὁ θεός εἰς Ἔρις κατάστασις διά Θέμις , ἀνάπτυξις ὁ ὅλος ὁ μῦθος θεωρία . Ζ΄ . Τῖς ὁ ὁ θεός κρίσις ὁ ἐν ὁ μῦθος ὁ ὁ ποιητής καί τίς αἰνίσσομαι Βίων διαφορά . Η΄ . τίνω εἰμί ὁ ἐν ὁ θεομυθία μεταβολή ὁ θεός εἰσάγω καί κατά πόσος τρόπος αὐτός διατίθημι καί διά Ποίας αἴτιος . Θ΄ . περι ὁ ὁ ἐνύπνιος πομπή δοκέω ψεῦδος ἐπί θεός ἀναπέμπω πῶς ἀπολογητέον , ἀψευδής ὁ θέω δείκνυμι . Ι΄ . Κοινός ἀπολογία ὑπέρ ὁ ὁμηρικός μῦθος καί f . 3 v . ὁ πλατωνικός , ἐν ὅς περί ὁ ἐν Ἅιδου λέγω δικαιωτήριον καί ὁ ἐν αὐτός λῆξις ὁ διάφορος , ὅς ἔχω ὁ ἐξέρχομαι ὁ σῶμα ψυχή κατά ὁ ἰδίωμα ὁ ἐν σῶμα ζωή . ΙΑ΄ . τίνω αἰτία , διά ὅς ὁ ποίησις ἀναπέμπω θρῆνος ἐπί ὁ ἥρως καί ἐπί ὁ θεός καί ἐπί ὁ ἀγαθός αὐτός ὁ ἥρως καί ἐπί ὁ μέγας ὁ θεός . Β΄ . Τῖς αἰτία ὁ ἐν ὁ θεός λέγω γέλως ἐν ὁ μῦθος , καί διά τίς ὁ ποίησις ἐπί ὁ Ἥφαιστος ὁ θεός ποιέω γελάω ἄσχετος . ΓΙ . ἀπολογία ὑπέρ ὁ ἐν ὁ Ὅμηρος ποιέω δοκέω εἰς καταφρόνησις σωφροσύνη ὁ ἀκούω κινέω παντοδαπής τρόπος . Δ΄ . τις αἰνίσσομαι ὁ ὁ Ζεύς πρός ὁ Ἥρα συνουσία , καί τίς ὁ ὁ Ἥρα κόσμος , καί τίς ὁ τόπος , ἐν ᾡ ὁ συνουσία , καί τίς ὁ Ἔρως ὁ Ζεύς , καί τίς ὁ θεῖος ὕπνος , καί ἁπλόος πᾶς ἐκεῖνος ὁ μυθολογία ἐξήγησις . Ε΄ . τις αἰνίσσομαι ὁ μυθολογία περί Ἀφροδίτη καί Ἄρης καί ὁ Ἥφαιστος δεσμός , ὅς λέγω συνδέω ἀμφότερος ὁ Ἥφαιστος . ΙΣΤ΄ . τίς ῥητέος πρός ὁ ὁ Σωκράτης ἐπίστασις περί φιλοχρηματία ὁ παρά Ὅμηρος ὁ ἥρως ἀποδίδωμι . Ι . Πῶς δεῖ ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ φαίνω περί ὁ θέω ὀλιγωρία ἐν ὁ ποιέω ὁ ἥρως . ΙΗ΄ . Πῶς ἀπολογητέον ὑπέρ ὁ ὁ ἥρως ἐν ὁ ποιέω περί ὁ βίος φαίνω ὀλιγωρία ἢ ὅλως ἄτοπος παρά ὁ ποιητής ἐν ὁ μῦθος ἱστορία . Α΄ . ὅτι2 πανταχοῦ ὁ Ὅμηρος ὡς ἡγεμών πᾶς Βιβ . Β΄ . ἀλήθεια ὁ Πλάτων εἴωθα γεραίρω . Β΄ . Ζεύς τίς αἴτιος ἐν πολιτεία ὁ Ὅμηρος ποίησις ὡς | ἀνεπιτήθειον ἀκούω ὁ νέος ἀποδοκιμάζω . Γ΄ . ὅτι2 διά πᾶς ὁ ἑαυτοῦ συγγραφεύς Ὅμηρος ζηλωτής εἰμί ὁ Πλάτων ὁ τε λεκτικός ἀρετή καί ὁ παργματικαις . Δ΄ . Πῶς ἄν τις ἀπολογέομαι πρός ὁ ἐν Φαῖδρος εἴρω περί Ὅμηρος , ἐν ὅς δοκέω ὁ Στησίχορος ὡς μουσικός προκρίνω . Ε΄ . τίνω εἰμί ὁ τρεῖς ἔχω ὁ Ψυχή , καί πῶς ὁ ποιητικός τρισσός ἀποδείκνυμι κατά οὗτος συνδιαιρέω ὁ τρεῖς ἔχω ἐν ἐγώ . ς΄ . ὅτι2 κατά Πλάτων ὁ τρεῖς ἰδέα ὁ ποιητικός ἀποδείκνυμι τοιοῦτος εἰμί καί τοσοῦτος . Ζ΄ . ὅτι2 καί ὁ Ὅμηρος ποίησις ἐπιδείκνυμι ὁ τρεῖς ἰδέα ἐν ἑαυτοῦ ὁ ποιητικός . Η΄ . τις εἰμί ὅσπερ ὁ Σωκράτης ἐν ὁ δέκατος ὁ Πολιτεία ἐκβάλλω ὁ Ὅμηρος ποιητικός , καί διά τίς αἴτιος , καί ὅτι οὐ ὅλος αὐτός , ἀλλά ὅτι ὁ ἔσχατος αὐτός ἀποδοκιμάζω μόνος . Θ΄ . τίς ἄν τις ἀπολογέομαι πρός ὁ ἐλέγχω λόγος , ὡς οὐ εἰμί ὁ Ὅμηρος ἄνθρωπος παιδευτικός οὐδέ ὅλως πολιτικός . Ι΄ . Ζεύς Ποίας αἴτιος ὁ Πλάτων ἐλέγχω αἱρέω ὁ Ὅμηρος ὡς μή εἰμί παιδευτικός ἄνθρωπος ἱκανός . περι ὁ ἐν ὁ τέταρτος ὁ Πολιτεία ἀπόδειξις ὁ τρεῖς εἰμί μόριον ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή καί τέσσαρες ὁ ἐν αὐτός ἀρετή . περι ὁ ἐν ὁ πέμπτος ὁ Πολιτεία δείκνυμι λόγος κοινός εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ παιδεία ἀνήρ καί γυνή . περι ὁ Θεόδωρος ὁ Ἀσιναῖος λόγος ὁ κατασκευάζω ὁ αὐτός ἀρετή ἀνήρ εἰμί καί γυνή , καί ὅς ὁ Σωκράτης ἕπω ἐξέτασις . περι ὁ ἐν ὁ πέμπτος ὁ Πολιτεία λόγος δείκνυμι , τίς ὁ ὁ | φιλόσοφος ξιλομαθία καί τίς ὁ ὁ πολύς . f . 4 v . περι ὁ ἐν πολιτεία λόγος ὁ δείκνυμι , τίς ποτός εἰμί τἀγαθόν . περι ὁ ἐν ὁ ἕβδομος ὁ Πολιτεία σπήλαιον . Μέλισσα εἰς ὁ ἐν πολιτεία λόγος ὁ Μοῦσα . περι ὁ δείκνυμι τρεῖς λόγος εὐδαίμων ὁ ἄδικος ὁ Δίκαιος . περι ὁ ἐν ὁ δέκατος ὁ Πολιτεία κεφάλαιος . εἰς ὁ ἐν πολιτεία μῦθος . Τῖς ὁ πρόθεσις ὁ μῦθος πᾶς . Πόσα δεῖ προλαμβάνω ὁ ψυχικός κρίσις . Πῶς δεῖ νοέω ὁ εἴσειμι καί ἔξειμι ψυχή ἀπό σῶμα . Πῶς ὁ ὁ παῖς βρῶσις γίγνομαι ἐκ ὁ πᾶς , καί πῶς οὗτος φιλέω Ψυχή ἐκ ὁ οὐρανός κατέρχομαι . ἐπίσκεψις ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης ἐν δύο ὁ πολίτης πρός ὁ Πλάτων πολιτεία ἀντερῶ .