proclus.in-platonis-rem-publicam-commentarii 5
ΛΟΓΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΩΝ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΑΠΕΤΗΝ ΑΝΔΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΟΣ , ΚΑΙ ΩΝ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ EIHEN ESETASIS . Ὁ μὲν Σωκράτης δυσὶν ἐχρήσατο λόγοις , δι’ ὧν τὸ τὴν αὐτὴν εἶναι παιδείαν καὶ ἀρετὴν ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς οἴεται σαλεύεσθαι , τῷ μὲν εἰς ἄδοξόν τι περιάγοντι τὸ δόγμα καὶ γὰρ αἱ ἀπὸ τῶν ἀδόξων ἐπιχειρήσεις ἀνατρεπτικὴν ἔχουσι δύναμιν , ὡς αἱ ἀπὸ τῶν ἐνδόξων πνθαναὶ πρὸς τὰς θέσεις εἰσὶ τῶν Ι ζητουμένων ) , τῷ δὲ ἀπὸ ὁμολογήματος , δι᾿ οὗ καὶ τὴν δικαιοσύνην ἥτις ἐστὶν ἐπέδειξεν καὶ πᾶσαν διεκόσμησεν τὴν πολιτείαν . ὁ μὲν οὖν πρότερος λόγος ἐστίν · εἰ αἱ αὐταὶ ἀρεταὶ καὶ γυναικῶν αἴπερ ἀνδρῶν , καὶ παιδείαν ἀνάγκη τὴν αὐτὴν εἷναι , πρόδρομον οὖσαν τῶν ἀρετῶν . εἰ δὲ παιδείαν τὴν αὐτήν , καὶ μουσικεύσονται καὶ γυμνάσονται ἡμῖν αἱ γυναῖκες · εἰ δὲ ταῦτα , γυμνώσονται , καθάπερ οἱ ἄνδρες , ἐν τοῖς γυμνασίοις . τοῦτο δὲ ἄδοξον · οὐκ ἄρα γυμνάσονται · οὐκ ἄρα τὴν αὐτὴν παιδεύσονται παιδεέαν · οὐκ ἄρα τὴν αὐτὴν ἕζουσιν τοῖς ἀνδράσιν ἀρετήν . τοῦτον δὲ ἐπιρραπίζει τὸν λόγον πολιτικῶς . ἀξιοῖ γὰρ μὴ εἰς τὸ ἄδοξον εἷναι δοκοῦν βλέπειν τὸν ἴχοντα νοῶν , ἀλλὰ εἰς τὸ ἀγαθόν , κεν ᾖ παρὰ τοῖς πολλοῖς μὴ εὐδοκιμοῦν . γευσάμενοι γὰρ οἱ ἅνθρωποι τῆς ὠφελείας μεταβάλλουσι τὰς δόζας , καὶ φανήσεται αὐτοις ἔνδοξον τὸ πρὸ τοῦ φαινόμενον ἄδοξον . ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ ὁμολογήματος λόγος · εἰ τὰς διαφόρους φύσεις δεῖ διάφορα ἐπιτηδεύειν τοῦτο γὰρ ἦν , ὃ μάλιστα διεκόσμει τὴν πόλιν καὶ ὁδὸν παρεῖχεν εἰς τὴν τῆς δικαιοσύνης εὕρεσίν ) , διαφέρουσι δὲ αἱ φύσεις τῶν ἀρρένων καὶ θηλειῶν , διαφέροι ἂν αὐτῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα . εἰ δὲ τοῦτο , παιδεία δ’ ἦν διὰ μουσικῆς καὶ γυμναστικῆς τῶν ἀνδρῶν , ταῖς ἄρα γυναιξὶ τούτων οὐ μεταδοτέον ἄν . εἰ δὲ μὴ δεῖ παιδεύεσθαι τὰς γυναῖκας , οὐδὲ ἀρετῶν αὐταῖς μεταδοτέον ὧν τοῖς ἀνδράσιν . τοῦτον δ’ αὖ πάλιν ἤλεγξε τὸν λόγον ἀπὸ τῆς ὁμωνυμίας . τὸ γὰρ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον ἢ πῇ ἢ ἁπλῶς λέγεται · Ι τοῖς μὲν οὖν ἁπλῶς ἑτέροις οὐδὲν ἀποδιδόναι προσήκει ταὐτόν , τοῖς δὲ πῇ ταὐτ’ ἔχουσιν , καθ’ ὃ μὲν ταὐτά , ταὐτὸν ἔργον ὁριστέον , καθ᾿ ὃ δ’ ἕτερα , ὁμοίως ἕτερον . ἀνὴρ οὖν καὶ γυνή , καθ’ ὃ μὲν ἕτερα , διοίσει τοῖς ἔργοις , τὸ μὲν ἐν ἄλλῳ γεννῶν , τὸ δὲ ἐν ἐαυτᾷ κατὰ γὰρ ταῦτα διαφέρετον ) , καθ’ ὃ δὲ εἴχετον ζωὴν λογικὴν καὶ ἄλογον , ὧν τὸ μὲν ἄρχειν πέφυκεν , τὸ δὲ ἄρχεσθαι , καὶ ἔργον ἂν ταὐτὸν ἔχοιεν , τῷ μὲν ἄρχειν , τῷ δὲ ἄρχεσθαι · ταῦτα δὲ ἦν ἴδια τῶν ἀρετῶν . εἰ οὖν ταῦτα κοινὰ αὐτοῖς , καὶ καὶ αἱ ἀρεταὶ δήπου κοιναὶ ἂν εἶεν αὐτοῖς . ταῦτα μὲν ὁ Σωκράτης . καὶ ἐπιστατέον , ὅτι κἀνταῦθα μόνος ἑαυτῷ σύμφωνος , τῶν μὲν ἀπὸ τῆς στοᾶς κατ᾿ εἶδος διαφέρειν οἰομένων τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν , ἀμφοῖν δὲ ὅμως εἶναι τὴν αὐτὴν ἀρετήν , τῶν δὲ ἐκ τοῦ περιπάτου κατ’ εἶδος μὲν εἶναι τὰ αὐτά , τὰς δὲ ἀρετὰς αὐτῶν εἶναι μὴ τὰς αὐτάς · αὐτὸς λέγων καὶ κατ᾿ εἶδος ταὐτὰ εἶναι καὶ τὴν ἀρετὴν αὐτῶν τὴν αὐτήν , δι᾿ ἐκεῖνο τὸ ἀξίωμα τὸ ταῖς οὐσίαις τὰς τελειότητας εἶναι συστοίχους , ταῖς αὐταῖς τὰς αὐτάς , ταῖς ἑτέραις τὰς ἑτέρας . νοῦς γὰρ ὁ καὶ τὰς οὐσίας διδοὺς τοῖς εἴδεσιν καὶ τὰς τελειότητας · οἵαν οὖν δίδωσιν οὐσίαν , τοιαύτην καὶ τελειότητα τῇ οὐσίᾳ συζυγοῦσαν . Τούτων δὲ εὖ κειμένων δεῖ μεμνῆσθαι καὶ ὧν ὁ μέγας Θεόδωρος συνεξηυπόρησεν , πρῶτον μὲν ἐρmῶν , εἰ μηδεμίαν ὅλως ἀρετὴν ἀποδώσομεν ταῖς θηλείαις ἤ τινὰ ἀποδώσομεν , δώσομεν , καὶ εἰ τοῦτο , εἰ τὴν αὐτὴν ἣν καὶ τοῖς ἄρρεσιν ἢ ἑτέραν , ὡς λέγουσιν , τοῖς μὲν τὴν ἀνδρείαν , ταῖς δὲ τὴν σωφροσύνην . εἰ μὲν γὰρ | μηδεμίαν , κολοβὸν ποιήσομεν τὴν πόλιν ἐξ ἴσων σπουδαίων καὶ ἀσπούδων αὐτὴν ποιοῦντες καὶ τὰ γεννώμενα ἐκ τούτων ὁμοίως εὐφυῆ καὶ ἀφυῆ πρὸς παιδείαν . εἰ δὲ τινά , πάλιν ἑκάτερον ἔσται κολοβὸν τὸ γένος καὶ ἡμιτελές , οὐκ ἔχον οὐδ’ ἣν ἔχει ἀρετὴν τελείαν . εἰ γὰρ ἦν τελεία , αἱ αἱ ἄλλαι ἂν ἀντηκολούθουν , ὥσπερ καὶ αὐτοί φασιν οἱ ἐκ τοῦ περιπάτου τὰς τελείας ἀντακολουθεῖν ἀλλήλαις . εἰ δὲ πάσας ἑκατέροις δοτέον , ἔχομεν τὸ ζητούμενον . δεύτερον δὲ καὶ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐπιχειρῶν τῶν πραγμάτων . δῆλον γὰρ τὰ διάφορα γἐνη τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὰς διαφόρους πολιτείας , ὅτι τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ ταὐτἀ ἀποδαωσιν . καὶ γὰρ Ἀμαζόνες ἀνδρικαὶ καὶ Σαυρομάτιδες ὡς Θρᾷκες , παρὰ δὲ Λυσιτανοῖς , ὥς φασι , μὲν αἱ γυναῖκες καὶ πολιτεύονται καὶ πάντα πράττουσιν , ὅσα παρ᾿ Ἕλλησιν οἱ ἄνδρες , καὶ ἱστοποιοῦσιν καὶ ταλασιουργοῦσιν οἱ ἄνδρες καὶ πάντα πράττουσιν , ὅσα παρ’ Ἕλλησιν αἱ γυναῖκες . εἰ οὖν ταν͂τα διωμολόγηται , μηδὲν οἰώμεθα διαμέρειν πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν , μηδὲ τοῖς ἴθεσιν ταῦτα διορίζωμεν , ἀλλὰ ταῖς φύσεσιν , ἃς τὰς αὐτὰς οὔσας δείκνυσιν ἡ τῶν αὐτῶν ἔργων ἐπιτήδευσις , εἰ καὶ ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις τόποις . τρίτον τοίνυν καὶ τὸν θεολογικὸν τρόπον ἀξιῶν ἐκεῖνος ὁρᾶν , ὅτι καὶ ἡ τῶν τὰ θεῖα σομῶν μήμη τὴν αὐτὴν θεὸν ἱστουργόν τε εἶναί φησιν καὶ ἐργάνην ὑμνεῖ διαφεψόντως ἐν μέσοις τοῖς ἱεροῖς καὶ ἐνόπλιον παραδίδωσιν καὶ στρατηγι|κήν , καὶ ἀπὸ ταύτης ἀναβὰς ἐπὶ πᾶν τὸ θεῖον γένος ἐρωτᾷ , πότερον καὶ ἐν ἐκείνῳ τὴν αὐτὴν ἀρετὴν οὐ δοτέον τῷ ἄρρενι καὶ θήλει τῶν θεῶν . ἢ τοῦτό γε συγχωρητέον · εἰ γὰρ ἄτοπον θεόν τινα λέγειν ἀρετῆς καὶ ἡστινοσοῦν ἄμοιρον , ἀνάγκη πάντας καὶ πάσας ἀρετὴν ἅπασαν ἔχειν · τὸ γὰρ καθ᾿ ἡντιναοῦν ἐλλεῖπον οὐκ εὔδαιμον , θεὸς δὲ πᾶς εὐδαίμων . εἰ οὖν ἐκεῖ τὸ ἄρρεν καὶ θῆλυ πάσης ἑκάτερον ἀρετῆς μέτοχον , δῆλον δήπουθεν ὅτι κατὰ τὸ ἀνάλογον καὶ παρ᾿ ἡμῖν τὰ γένη ταῦτα τὴν αὐτὴν ἕξει τοῖς ἐκεῖ γένεσιν ἀρετήν . τέταρτον τοίνυν φυσικῶς ἐπιχειρῶν ἀξιοῖ σκοπεῖν , εἰ τὰ ὄργανα , ἐξ ὧν τὸ ἄρρεν καὶ θῆλυ συμπέπηγεν , πρὸς τὸ αὐτὸ ἔργον ἑκατέρῳ πέπηγεν , οἷον ὀφθαλμοὶ πρὸς τὸ ὁρᾶν καὶ ὦτα πρὸς τὸ ἀκούειν καὶ ἐγκέφαλος πρὸς τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ σκέλη πρὸς τὸ βαδίζειν καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστα τῶν κοινῶν . εἰ δὲ ἐν τῷ σώματι πάντα τὰ κοινὰ τῶν αὐτῶν ἕνεκα γέγονεν ἐπ᾿ ἀμφοῖν , τίς μηχανὴ μὴ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς μέρη κοινὰ ὄντα τῶν αὐτῶν ἴργων ἕνεκα ἐν αὐτοῖς ὑποστῆναι ; εἰ δὲ καὶ ταῦτα τῶν αὐτῶν ἕνεκα , καὶ αἱ τελειότητες αὐτῶν αἱ αὐταὶ δήπουθέν εἰσιν , αἳ καὶ τὰ ἴργα τέλεια ποιοῦσιν . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν σωματικῶν , ἐπειδὴ τὸ ὁρᾶν κοινόν , καὶ ἡ ὀξυωπία κοινή , καὶ ἐπειδὴ τὸ ἀκούειν , καὶ ἡ ὀξυηκοΐα . ὥστ’ ἐπειδὴ καὶ ὁ λόγος κοινός , καὶ τὸ κατὰ λόγον ζῆν κοινόν , ὥστε καὶ τὸ φρονεῖν κοινόν · καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐπιθυμητικόν κοινόν , καὶ τὸ τεταγμένως ἐπιθυμεῖν , Ι ὥστε καὶ τὸ σωφρονεῖν κοινόν · καὶ ἐπειδὴ τὸ θυμοῦσθαι κοινόν , καὶ τὸ ἀνδρίζεσθαι . οὐ γὰρ δὴ θυμὸν μὲν δέδωκεν , ἀεὶ δὲ ἀλόγως ζῶντα ταῖς θηλείαις · μάτην γὰρ ἂν αὐτὸν ὑπὸ τῷ λόγῳ ζῶντα ἐποίησεν . πέμπτον δὴ οὖν ἄλλον προστίθησιν , Αἰγυπτίων τινὸς προφήτου τόνδε τὸν λόγον ἀκοῦσαι λέγων , ὡς ἄρα καὶ τῶν εἰς ἄνθρωπον ἰουσῶν ψυχῦν ἔρρωσαί τινες καὶ εἰς τὸ θῆλυ φῦλον ἔνθεοι . καὶ δὴ καὶ Ἑλένην εἶναι ] τοιαύτην εἷναι , οὐ μεῖον τῶν ἀδελφῶν αὐτῆς τῶν Διοσκούρων θείαν , καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα τῶν Ἀφροδίτης ὡρῶν ἔμπλεων · καὶ ἴνα , φάναι τὸν προφŕιτην , μὴ μακρολογῶ , καὶ ταύτην Ἀφροδίτην γενέσθαι τινά , καὶ ἥκουσαν ἐξ οὐρανοῦ τὸν μὲν βάρβαρον ἐξαπατῆσαι ὡς ἔχοντα ἥν οὐκ ἦχεν , ἐλθοῦσαν δ’ εἰς Αἴγυπτον τῶν πρώτων ἱερῶν μετασχεῖν . καὶ ταῦτα ἀπομνημονεύεσθαι παρ’ αὐτοῖς · τοὺς δὲ παρ’ Ἕλλησιν θεατρικοὺς ἄνδρας ἄλλους ἄλλα δυσφημεῖν εἰς αὐτήν , οὐδὲν εἰδότας τῶν ἀληθῶν . ταῶτα μὲν ὁ Αἰγύπτιος καὶ ὁ Θεόδωρος ἐκεῖνον ὐποκρινόμενος . εἰ δέ ἐστιν ἀληθὲς τὸ καὶ εἰς θηλείας ἰέναι ψυχὰς θεοειδεῖς , τίς μηχανὴ μὴ καὶ τὰς ἀρετὰς αὐταῖς εἷναι κοιωάς ; ἢ μαντικὰς μὲν γενέσθαι γυναῖκας ὡς καὶ ἄνδρας κατόχους τοῖς μαντῴοις θεοῖς ὡς τὰς προφήτιδας δώσομεν , καὶ τελεστικὰς ἄλλας , ὡς τὴν Διοτίμαν τὴν Πλάτωνος , ὡς τὴν Θεοξέναν τῶν βαρβάρων , ὡς τὴν Βερενίκην , ἄλλην ταὺτην μαγείας διδάσκαλον , σωφροσύνην δὲ καὶ ἀνδρείαν καὶ φρόνησιν αὐτῶν ἀφαιρήσομεν ; καὶ πῶς ἐτύγχανον θείων μὲν ὄψεων , θείων Τε Ι ἐπιπνοιῶν ; ἄνευ γὰρ ἀρετῆς θεὸς ἀνθρώποις οὐκ ἄν ποτε παραγένοιτο · τὸ γοῦν ὅμοιον πανταχοῦ τῷ ὁμοίῳ συνεῖναι φιλεῖν ἅπαντες ἂν φαῖμεν · ὥστε καὶ τὸ πάσης ἀρετῆς μετἐχον τῷ ζῶντι κατ’ ἀρετήν . Τοσαῦτα καὶ ἀφ’ ὧν ὁ μέγας Θεόδωρος γέγραφεν συνεισφέρειν δεῖ τοῖς Σωκράτους λόγοις ὑπὲρ τῆς τῶν γυναικῶν ὁμοίας ἀνδράσι παιδείας , δι᾿ ἧς ἡ πρὸς τὴν τελείαν ἐστὶν ἐστὶν καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶν ὁδός . δύο δὲ ἄντων ἄλλων ἐν τούτοις ἀπόρων Πλατωνικῶν , ἑνὸς πῶς , εἰ τῆς ὁμοίας ἀρετῆς τὸ θῆλυ δεκτικόν , οὐδεμίαν ψυχὴν ἀπὸ τοῦ νοητοῦ κατιοῦσαν ἄγει εἰς τὸ θῆλυ γένος , ἑτέρου δέ , πῶς οὐχὶ καὶ ἐν Νόμοις ἐπιτρέπει καὶ γυναιξὶ τὴν νομοφυλακικὴν ἀρχὴν ὡς ἐνταῦθα τὴν φυλακικήν , πρὸς μὲν τὸ πρότερον λεκτέον , ὅτι τὴν ὕφεσιν ἐθέλων σημῆναι τοῦ γένους παρὰ τὸ γένος τὴν νεοτελῆ ψυχὴν εἰς ἀνδρῶν ἄγει γενέσεις , εἶτ᾿ εἰς γυναικῶν . οὐ γὰρ ἐπειδὴ τῆς ὁμοίας εἰσὶν ἀρετῆς μετέχειν δυνάμεναι , διὰ τοῦτο καὶ ὡσαύτως μετέχουσιν , ἀλλὰ ἐρρωμενέστερον οἱ ἄνδρες , ὥσπερ καὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων ἀντιλαμβάνονται καὶ ὅσα δοκεῖ γυναικῶν εἷναι μᾶλλον ἢ ἀνδρῶν , καθάπερ λέγει καὶ αὐτός [ p . 455c ] . φύσει οὖν <αἱ> ἀρρενωποὶ ψυχαὶ τῶν θηλυπρεπῶν διὸ τῇ ἄνω ζωῇ τῶν ψυχῶν αὗται προσεχεῖς . αἱ δὲ κάθοδοι διὰ τῶν προσεχῶν εἰς τὰ πορρώτερον γίνεσθαι φιλοῦσιν , ὥστ’ εἰκότως εἰς ταύτας πρότερον τὰς ἀρρενουμένας ἐκείνων τῶν θηλυνομένων . πρὸς δὲ τὸ δεύτερον , ὅτι ἐν Νόμοις ἤδη λαμβάνει βεβιωκότας ἀνθρώπους ἐν ἄλλαις πολιτείαις , Ι εἰ καὶ ἀδιαστρόφους μείναντας , καὶ καὶ οὐ τὰς ἀκροτάτας φύσεις ἔχοντας , ὥσπερ ἐνταῦθα , φύντας εὐθὺς ἐκ τοῦ παντὸς ὑποδέχεται καὶ παιδεύει . διὸ τινὰς μὲν ἀρχὰς ἐπιτρέπει κἀκεῖ ταῖς γυναιξίν , οὐ μέντοι τὴν ἀκροτάτην τῶν ἀρχῶν , ἀλλὰ μόνοις ἀνδράσιν , ὡς ἔχουσιν αὐτὸ τοῦτο ὅπερ ἔφαμεν , τὸ τῇ φύσει καὶ ἐρρωμενέστερον καὶ ὑψηλοφρονέστερον . καὶ γὰρ ἡ ἄλλη διάθεσις τῆς πολιτείας οὐχ ὁμοία τῆς τε ἐν Νόμοις καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Σωκράτους διακοσμουμένης , οὐδὲ ἡ διὰ πάντων κοινωνία χώραω ἔχειν ἔδοξεν καὶ ἐπ᾿ ἐκείνης , ἣν ὁ Σωκράτης ἐπὶ ταύτης ἐνέκρινεν , οὐδὲ τὸ εἶδος τῆς ζωῆς ταὐrὸν τῶν ἐν ταύτῃ κἀκείνῃ ζώντων · ὥστ᾿ εἰκότως ἀγαπᾷ τὴν μεγίστην ἀρχὴν ἀνδράσιν ἐπιτρέπων μόνοις διακοσμεῖν ἐκείνην , ταύτης τοσοῦτον ὑφειμένην , ὅσον τῆς διὰ πάντων κοινωνίας ἀπολείπεται τὸ μεριστὸν εἶδος τῆς πολιτείας . καὶ γὰρ συμπαθέστερον φύσει τὸ θῆλυ περὶ τὸ ἴδιον τοῦ ἄρρενος · οὐκ ἦν ovv ἀσφαλὲς μερισμὸν εἰσαγαγόντα καὶ χρημάτων καὶ παίδων καὶ εἰς γυναῖκας ἄγειν τὴν τῶν ὅλων ἀρχήν , ὐπ᾿ αὐτῆς τῆς φύσεως ἠναγκασμένας τοῖς ἰδίοις συμπάσχειν ἀντὶ τῶν κοινῶν καὶ τοῖς μέρεσιν ἀντὶ τῶν ὅλων .
Lemmas: Λόγος ὁ κατασκευάζω ὁ αὐτός ΑΔ Ἄνδρος εἰμί ΚΑΙ γυνή , ΚΑΙ εἰμί ὁ Σωκράτης EIHEN ESETASIS . ὁ μέν Σωκράτης δύο χράω λόγος , διά ὅς ὁ ὁ αὐτός εἰμί παιδεία καί ἀρετή ἀνήρ καί γυνή οἴομαι σαλεύω , ὁ μέν εἰς ἄδοξος τίς περιάγω ὁ δόγμα καί γάρ ὁ ἀπό ὁ ἄδοξος ἐπιχείρησις ἀνατρεπτικός ἔχω δύναμις , ὡς ὁ ἀπό ὁ ἔνδοξος πνθαναὶ πρός ὁ θέσις εἰμί ὁ Ι ζητέω ) , ὁ δέ ἀπό ὁμολόγημα , διά ὅς καί ὁ δικαιοσύνη ὅστις εἰμί ἐπιδείκνυμι καί πᾶς διακοσμέω ὁ πολιτεία . ὁ μέν οὖν πρότερος λόγος εἰμί · εἰμί ὁ αὐτός ἀρετή καί γυνή εἰπερ ἀνήρ , καί παιδεία ἀνάγκη ὁ αὐτός ἵημι , πρόδρομος εἰμί ὁ ἀρετή . εἰμί δέ παιδεία ὁ αὐτός , καί μουσικεύομαι καί γυμνάζω ἐγώ ὁ γυνή · εἰμί δέ οὗτος , γυμνόω , καθάπερ ὁ ἀνήρ , ἐν ὁ γυμνάσιον . οὗτος δέ ἄδοξος · οὐ ἄρα γυμνάζω · οὐ ἄρα ὁ αὐτός παιδεύω παιδεύω · οὐ ἄρα ὁ αὐτός ζέω ὁ ἀνήρ ἀρετή . οὗτος δέ ἐπιρραπίζω ὁ λόγος πολιτικός . ἀξιόω γάρ μή εἰς ὁ ἄδοξος ἵημι δοκέω βλέπω ὁ ἔχω νοέω , ἀλλά εἰς ὁ ἀγαθός , ἄν εἰμί παρά ὁ πολύς μή εὐδοκιμέω . γεύω γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὠφέλεια μεταβάλλω ὁ δόζας , καί φαίνω αὐτος ἔνδοξος ὁ πρό ὁ φαίνω ἄδοξος . ὁ δέ ἀπό ὁ ὁμολόγημα λόγος · εἰμί ὁ διάφορος φύσις δεῖ διάφορος ἐπιτηδεύω οὗτος γάρ εἰμί , ὅς μάλιστα διακοσμέω ὁ πόλις καί ὁδός παρέχω εἰς ὁ ὁ δικαιοσύνη εὕρεσις ) , διαφέρω δέ ὁ φύσις ὁ ἄρσην καί θῆλυς , διαφέρω εἄν αὐτός καί ὁ ἐπιτήδευμα . εἰμί δέ οὗτος , παιδεία δέ εἰμί διά μουσικός καί γυμναστικός ὁ ἀνήρ , ὁ ἄρα γυνή οὗτος οὖον μεταδοτέον ἄν . εἰμί δέ μή δεῖ παιδεύω ὁ γυνή , οὐδέ ἀρετή αὐτός μεταδοτέον ὅς ὁ ἀνήρ . οὗτος δέ αὖος πάλιν ἐλέγχω ὁ λόγος ἀπό ὁ ὁμωνυμία . ὁ γάρ αὐτός καί ὁ ἕτερος ἢ πῇ ἢ ἁπλόος λέγω · Ι ὁ μέν οὖν ἁπλόος ἕτερος οὐδείς ἀποδίδωμι προσήκω αὐτός , ὁ δέ πῇ τὰ ἔχω , κατά ὅς μέν αὐτός , αὐτός ἔργον ὁριστέον , κατά ὅς δέ ἕτερος , ὁμοίως ἕτερος . ἀνήρ οὖν καί γυνή , κατά ὅς μέν ἕτερος , διαφέρω ὁ ἔργον , ὁ μέν ἐν ἄλλος γεννάω , ὁ δέ ἐν ἑαυτοῦ κατά γάρ οὗτος διαφέρω ) , κατά ὅς δέ ἔχω ζωή λογικός καί ἄλογος , ὅς ὁ μέν ἄρχω φύω , ὁ δέ ἄρχω , καί ἔργον εἄν αὐτός ἔχω , ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ ἄρχω · οὗτος δέ εἰμί ἴδιος ὁ ἀρετή . εἰμί οὖν οὗτος κοινός αὐτός , καί καί ὁ ἀρετή δήπου κοινός εἄν ἄγω αὐτός . οὗτος μέν ὁ Σωκράτης . καί ἐπιστατέον , ὅτι ἐνταῦθα μόνος ἑαυτοῦ σύμφωνος , ὁ μέν ἀπό ὁ στοά κατά εἶδος διαφέρω οἴομαι ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , ἄμφω δέ ὅμως εἰμί ὁ αὐτός ἀρετή , ὁ δέ ἐκ ὁ περίπατος κατά εἶδος μέν εἰμί ὁ αὐτός , ὁ δέ ἀρετή αὐτός εἰμί μή ὁ αὐτός · αὐτός λέγω καί κατά εἶδος αὐτός εἰμί καί ὁ ἀρετή αὐτός ὁ αὐτός , διά ἐκεῖνος ὁ ἀξίωμα ὁ ὁ οὐσία ὁ τελειότης εἰμί σύστοιχος , ὁ αὐτός ὁ αὐτός , ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . νόος γάρ ὁ καί ὁ οὐσία δίδωμι ὁ εἶδος καί ὁ τελειότης · οἷος οὖν δίδωμι οὐσία , τοιοῦτος καί τελειότης ὁ οὐσία συζυγέω . οὗτος δέ εὕω κεῖμαι δεῖ μιμνήσκω καί ὅς ὁ μέγας Θεόδωρος συνεξευπορέω , πρῶτος μέν ἐράω , εἰμί μηδείς ὅλως ἀρετή ἀποδίδωμι ὁ θῆλυς ἤ τις ἀποδίδωμι , δίδωμι , καί εἰμί οὗτος , εἰμί ὁ αὐτός ὅς καί ὁ ἄρσην ἢ ἕτερος , ὡς λέγω , ὁ μέν ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δέ ὁ σωφροσύνη . εἰμί μέν γάρ | μηδείς , κολοβός ποιέω ὁ πόλις ἐκ ἴσος σπουδαῖος καί ἄσπουδος αὐτός ποιέω καί ὁ γεννάω ἐκ οὗτος ὁμοίως εὐφυής καί ἀφυής πρός παιδεία . εἰμί δέ τις , πάλιν ἑκάτερος εἰμί κολοβός ὁ γένος καί ἡμιτελής , οὐ ἔχω οὐδέ ὅς ἔχω ἀρετή τέλειος . εἰμί γάρ εἰμί τέλειος , ὁ ὁ ἄλλος εἄν ἀντακολουθέω , ὥσπερ καί αὐτός φημί ὁ ἐκ ὁ περίπατος ὁ τέλειος ἀντακολουθέω ἀλλήλων . εἰμί δέ πᾶς ἑκάτερος δοτέος , ἔχω ὁ ζητέω . δύο δέ καί ἀπό αὐτός ἐπιχειρέω ὁ πρᾶγμα . δῆλος γάρ ὁ διάφορος γένος ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ διάφορος πολιτεία , ὅτι ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς αὐτός αποεδαην . καί γάρ Ἀμαζών ἀνδρικός καί Σαυρομάτις ὡς Θρᾷξ , παρά δέ Λυσιτανοί , ὅς φημί , μέν ὁ γυνή καί πολιτεύω καί πᾶς πράσσω , ὅσος παρά Ἕλλην ὁ ἀνήρ , καί ἱστοποιέω καί ταλασιουργέω ὁ ἀνήρ καί πᾶς πράσσω , ὅσος παρά Ἕλλην ὁ γυνή . εἰμί οὖν Τάντα διομολογέω , μηδείς οἴομαι διαμέρειν πρός ἀρετή κτῆσις ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , μηδέ ὁ εὐθύς οὗτος διορίζω , ἀλλά ὁ φύσις , ὅς ὁ αὐτός εἰμί δείκνυμι ὁ ὁ αὐτός ἔργον ἐπιτήδευσις , εἰμί καί ἐν ἄλλος καί ἄλλος τόπος . τρίτος τοίνυν καί ὁ θεολογικός τρόπος ἄξιος ἐκεῖνος ὁράω , ὅτι καί ὁ ὁ ὁ θεῖον σομός μήμη ὁ αὐτός θεός ἱστουργός τε εἰμί φημί καί ἐργάνη ὑμνέω διάπτω ἐν μέσος ὁ ἱερός καί ἐνόπλιος παραδίδωμι καί στρατηγικός , καί ἀπό οὗτος ἀναβαίνω ἐπί πᾶς ὁ θέω γένος ἐρωτάω , πότερος καί ἐν ἐκεῖνος ὁ αὐτός ἀρετή οὖον δοτέος ὁ ἄρσην καί θῆλυς ὁ θεός . ἢ οὗτος γε συγχωρητέον · εἰμί γάρ ἄτοπος θεός τις λέγω ἀρετή καί ὅστις ἄμοιρος , ἀνάγκη πᾶς καί πᾶς ἀρετή ἅπας ἔχω · ὁ γάρ κατά ὁστισοῦν ἐλλείπω οὐ εὐδαίμων , θεός δέ πᾶς εὐδαίμων . εἰμί οὖν ἐκεῖ ὁ ἄρσην καί θῆλυς πᾶς ἑκάτερος ἀρετή μέτοχος , δῆλος δήπουθεν ὅτι κατά ὁ ἀνάλογος καί παρά ἐγώ ὁ γένος οὗτος ὁ αὐτός ἔχω ὁ ἐκεῖ γένεσις ἀρετή . τέταρτος τοίνυν φυσικός ἐπιχειρέω ἀξιόω σκοπέω , εἰμί ὁ ὄργανον , ἐκ ὅς ὁ ἄρσην καί θῆλυς συμπήγνυμι , πρός ὁ αὐτός ἔργον ἑκάτερος πήγνυμι , οἷος ὀφθαλμός πρός ὁ ὁράω καί οὖς πρός ὁ ἀκούω καί ἐγκέφαλος πρός ὁ αἰσθάνομαι καί σκέλος πρός ὁ βαδίζω καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὁ κοινός . εἰμί δέ ἐν ὁ σῶμα πᾶς ὁ κοινός ὁ αὐτός ἕνεκα γίγνομαι ἐπί ἄμφω , τίς μηχανή μή καί ὁ ὁ Ψυχή μέρος κοινός εἰμί ὁ αὐτός ἴργων ἕνεκα ἐν αὐτός ὑφίστημι ; εἰμί δέ καί οὗτος ὁ αὐτός ἕνεκα , καί ὁ τελειότης αὐτός ὁ αὐτός δήπουθεν εἰμί , ὅς καί ὁ ἴργα τέλειος ποιέω . καί γάρ ἐπί ὁ σωματικός , ἐπεί ὁ ὁράω κοινός , καί ὁ ὀξυωπίας κοινός , καί ἐπεί ὁ ἀκούω , καί ὁ ὀξυηκοΐα . ὥστε ἐπεί καί ὁ λόγος κοινός , καί ὁ κατά λόγος ζῶ κοινός , ὥστε καί ὁ φρονέω κοινός · καί ἐπεί ὁ ἐπιθυμητικός κοινός , καί ὁ τεταγμένως ἐπιθυμέω , Ι ὥστε καί ὁ σωφρονέω κοινός · καί ἐπεί ὁ θυμόω κοινός , καί ὁ ἀνδρίζω . οὖον γάρ δή θυμός μέν δίδωμι , ἀεί δέ ἄλογος ζῶ ὁ θῆλυς · μάτην γάρ εἄν αὐτός ὑπό ὁ λόγος ζῶ ποιέω . πέμπτος δή οὖν ἄλλος προστίθημι , Αἰγύπτιος τις προφήτης ὅδε ὁ λόγος ἀκούω λέγω , ὡς ἄρα καί ὁ εἰς ἄνθρωπος εἶμι ψύχω ῥώννυμι τις καί εἰς ὁ θῆλυς φῦλον ἔνθεος . καί δή καί Ἑλένη εἰμί ] τοιοῦτος ἵημι , οὖον μείων ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ Διόσκορος θεῖος , καί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα ὁ Ἀφροδίτη ὥρα ἔμπλεος · καί ἵνα , φαίνω ὁ προφrιος , μή μακρολογέω , καί οὗτος Ἀφροδίτη γίγνομαι τις , καί ἥκω ἐκ οὐρανός ὁ μέν βάρβαρος ἐξαπατάω ὡς ἔχω ὅς οὐ ἄγω , ἔρχομαι δέ εἰς Αἴγυπτος ὁ πρῶτος ἱερός μετέχω . καί οὗτος ἀπομνημονεύω παρά αὐτός · ὁ δέ παρά Ἕλλην θεατρικός ἀνήρ ἄλλος ἄλλος δυσφημέω εἰς αὐτός , οὐδείς οἶδα ὁ ἀληθής . ταῶτα μέν ὁ Αἰγύπτιος καί ὁ Θεόδωρος ἐκεῖνος ὑποκρίνομαι . εἰμί δέ εἰμί ἀληθής ὁ καί εἰς θῆλυς εἶμι ψυχή θεοειδής , τίς μηχανή μή καί ὁ ἀρετή αὐτός ἵημι κοιωα ; ἢ μαντικός μέν γίγνομαι γυνή ὡς καί ἀνήρ κάτοχος ὁ μαντῷος θεός ὡς ὁ προφῆτις δίδωμι , καί τελεστικός ἄλλος , ὡς ὁ Διοτίμα ὁ Πλάτων , ὡς ὁ Θεοξένα ὁ βάρβαρος , ὡς ὁ Βερενίκη , ἄλλος οὗτος μαγεία διδάσκαλος , σωφροσύνη δέ καί ἀνδρεῖος καί φρόνησις αὐτός ἀφαιρέω ; καί πῶς τυγχάνω θεῖον μέν ὄψις , θεῖον τε Ι επίπνοια ; ἄνευ γάρ ἀρετή θεός ἄνθρωπος οὐ ἄν ποτός παραγίγνομαι · ὁ γοῦν ὅμοιος πανταχοῦ ὁ ὅμοιος συνίημι φιλέω ἅπας εἄν φημί · ὥστε καί ὁ πᾶς ἀρετή μετέχω ὁ ζῶ κατά ἀρετή . τοσοῦτος καί ἀπό ὅς ὁ μέγας Θεόδωρος γράφω συνεισφέρω δεῖ ὁ Σωκράτης λόγος ὑπέρ ὁ ὁ γυνή ὅμοιος ἀνήρ παιδεία , διά ὅς ὁ πρός ὁ τέλειος εἰμί εἰμί καί ἀνήρ καί γυνή ὁδός . δύο δέ Ἄντων ἄλλος ἐν οὗτος ἄπορος πλατωνικός , εἷς πῶς , εἰμί ὁ ὅμοιος ἀρετή ὁ θῆλυς δεκτικός , οὐδείς ψυχή ἀπό ὁ νοητός κατέρχομαι ἄγω εἰς ὁ θῆλυς γένος , ἕτερος δέ , πῶς οὐ καί ἐν Νόμος ἐπιτρέπω καί γυνή ὁ νομοφυλακικός ἀρχή ὡς ἐνταῦθα ὁ φυλακικός , πρός μέν ὁ πρότερος λεκτέος , ὅτι ὁ ὕφεσις ἐθέλω σημαίνω ὁ γένος παρά ὁ γένος ὁ νεοτελής ψυχή εἰς ἀνήρ ἄγω γένεσις , εἶτα εἰς γυνή . οὖον γάρ ἐπεί ὁ ὅμοιος εἰμί ἀρετή μετέχω δύναμαι , διά οὗτος καί ὡσαύτως μετέχω , ἀλλά ἐρρωμένος ὁ ἀνήρ , ὥσπερ καί ὁ ἐπιτήδευμα ἀντιλαμβάνω καί ὅσος δοκέω γυνή ἵημι μᾶλλον ἢ ἀνήρ , καθάπερ λέγω καί αὐτός [ p . 455c ] . φύσις οὖν <αἱ> ἀρρενωπός ψυχή ὁ θηλυπρεπής διό ὁ ἄνω ζωή ὁ Ψυχή οὗτος προσεχής . ὁ δέ κάθοδος διά ὁ προσεχής εἰς ὁ πρόσω γίγνομαι φιλέω , ὥστε εἰκότως εἰς οὗτος πρότερος ὁ αρρενουμην ἐκεῖνος ὁ θηλύνω . πρός δέ ὁ δύο , ὅτι ἐν Νόμος ἤδη λαμβάνω βιόω ἄνθρωπος ἐν ἄλλος πολιτεία , Ι εἰμί καί ἀδιάστροφος μένω , καί καί οὖον ὁ ἄκρος φύσις ἔχω , ὥσπερ ἐνταῦθα , φύς εὐθύς ἐκ ὁ πᾶς ὑποδέχομαι καί παιδεύω . διό τις μέν ἀρχή ἐπιτρέπω ἐκεῖ ὁ γυνή , οὖον μέντοι ὁ ἄκρος ὁ ἀρχή , ἀλλά μόνος ἀνήρ , ὡς ἔχω αὐτός οὗτος ὅσπερ φημί , ὁ ὁ φύσις καί ἐρρωμένος καί ὑψηλόφρων . καί γάρ ὁ ἄλλος διάθεσις ὁ πολιτεία οὐ ὅμοιος ὁ τε ἐν Νόμος καί ὁ ὑπό ὁ Σωκράτης διακοσμέω , οὐδέ ὁ διά πᾶς κοινωνία χωράω ἔχω δοκέω καί ἐπί ἐκεῖνος , ὅς ὁ Σωκράτης ἐπί οὗτος ἐγκρίνω , οὐδέ ὁ εἶδος ὁ ζωή ταὐrὸν ὁ ἐν οὗτος ἐκεῖνος ζῶ · ὥστε εἰκότως ἀγαπάω ὁ μέγας ἀρχή ἀνήρ ἐπιτρέπω μόνος διακοσμέω ἐκεῖνος , οὗτος τοσοῦτος ὑφέζομαι , ὅσος ὁ διά πᾶς κοινωνία ἀπολείπω ὁ μεριστός εἶδος ὁ πολιτεία . καί γάρ συμπαθής φύσις ὁ θῆλυς περί ὁ ἴδιος ὁ ἄρσην · οὐ εἰμί ovv ἀσφαλής μερισμός εἰσάγω καί χρῆμα καί παῖς καί εἰς γυνή ἄγω ὁ ὁ ὅλος ἀρχή , ὑπό αὐτός ὁ φύσις ἀναγκάζω ὁ ἴδιος συμπάσχω ἀντί ὁ κοινός καί ὁ μέρος ἀντί ὁ ὅλος .