proclus.in-platonis-rem-publicam-commentarii 11
Τόν ἐν Πολιτείᾳ τοῦ Ἠρὸς μῦθον , ὦ φίλε Μαρῖνε , τρίτον ἤδη τοῦτον , ὃν Ἀρμενίου μὲν εἶναί φησιν ὁ Σωκράτης , Πάμφυλον δὲ τὸ γένος , ἐξηγεῖσθαι προθέμενος πρῶτον ἡγοῦμαι χρῆναι τόν τε σκοπὸν διελθεῖν τοῦ παντὸς λόγον καὶ τὴν ἐν βραχυτάτοις κεφαλαίοις τομήν , ἔπειθ᾿ ὅσα προσφέρουσιν αὐτῷ τινες ἐγκλήματα καὶ τὴν ὑπὲρ ἑκάστων ἀπολογίαν , ἣν οἰόμεθα τῷ τε Πλάτωνι καὶ τοῖς πράγμασιν , ὧν προηγουμένην δεῖ ποιεῖσθαι τὴν θεωρίαν , εἶναι συμβαίνουσαν · καὶ μάλισθ᾿ ὅτι πολλοὶ τῆς περὶ αὐτὸν ἐφύψαντο κατανοήσεως καὶ τῶν Πλατωνικῶν οἱ κορυφαῖοι , Νουμήνιος , Ἀλβῖνος , Γάιος , Μάξιμος ὁ Νικαεύς , Ἁρποκερατίων , μάλιστα τῶν ἐν τῷ μύθῳ κεκρυμμένων γενέσθαι φημὶ τέλεον ἐξηγητήν . τὸ γὰρ ἐφ᾿ ἑκάστου τά τε τῇ Πλατωνικῇ μούσῃ σύμφωνα καὶ τοῖς ἀνελέγκτοι τῆς ἐπιστήμης λόγοις ἀνευρεῖν μέγας εἶναί μοι φαίνεται καὶ οὐχ ὁ τυχὼν ἀγών · καὶ εἴ τι καὶ τοσούτοις τοῦς ἔμπροσθεν , ἔτι μεἴζονος ἐμοὶ δοκεῖ δεῖσθαι καὶ θεῶν ὄντως ἡγεμόνων δεομένης περιωπῆς . Ἀρχώμεθα δ᾿ οὖν ἐντεῦθεν , ὅθεν καὶ προσήκειν ἡγούμεθα τὸν περὶ τῶν τοιῶνδε λόγων πραγματευόμενον , καὶ λέγωμεν τίς ἡ τοῦδε τοῦ μύθου πρόθεσις , ἣν προστησάμενος ὁ Σωκράτης πάντα συνείρει πρὸς αὐτὴν , καὶ δι᾿ ἣν αἰτίαν μόνον τὸν μῦθον τοῦτον εἰς μερικὴν ἀνέπεμψεν ἱστορίαν καὶ τινα ψυχὴν ἐκ τῆς ὑτπερορίας , ἄγγελον τῶν ἐν Ἅιδου καὶ τῶν ἔξω σώματος παθημάτων ὧν ὑπομέ|νουσιν αἱ ψυχαὶ ποικίλων γενομένην , ψυχὴν τὰ ψυχῶν ἱστορήσασαν , ἔπειτα τοῖς ζῶσιν ἔτι τὸν τῇδε βίον ἀπαγγείλασαν ὑποστησάμενος . Τίς ἡ πρόθεσις τοῦ μύθου παντός . Τήν μὲν οὖν πρόθεσιν οὐ πολλοῦ δεήσεσθαι λόγου νομίζω τὴν πρώτην ἡμῖν , σαφῶς καὶ αὐτοῦ τοῦ Σωκράτους εἰς τὴν σύμπασαν τῆς δικαιοσύνης θεωρίαν αὐτὴν ἀνπέμπ[οντος , καὶ οὓς καρποῦται μισθοὺς παρὰ τῶν κρειττόνων ὁ τὴν ἐν αὑτῷ πολιτείαν κατακοσμήσας διὰ τῆς ἀρετῆς συμπάσης καὶ τῆς δικαιοσύνης διαφερόντως , ὥσπερ δὴ καὶ τὰς ἐναντίας τοῖς καρποῖς τούτοις τιμωρίας , ὅσας ὑπομένειν ἀνάγκη τὸν τὴν ἐναντίαν ἕξιν τὴν σκοπὸν βραχύτατα τῶν ἐν τῷ μύθῳ πάντως ἂν ἐξήρκεσεν , ὅσα κατατείνει περὶ τῶν ἐν Ἅιδου λήξεων περὶ τε τὸ στόμιον τὸ μυκώμενον καὶ τὰ τραγικὰ περὶ Ἀρδιαῖον δράματα διατρίβων καὶ τὰς ἐπικαρπίας τῶν ὁσίως βεβιωκότων · τί δὲ ἡμῖν αἱ περιφοραὶ τῷ μύθῳ βούλονται τῶν οὐρανίων καὶ ἡ τῆς Ἀνάγκης βασιλεία καὶ αἱ τρεῖς Μοῖραι καὶ οἱ κλῆροι καὶ οἱ βίοι καὶ αἱ τῶν καθόδων τῶν ψυχικῶν παντοδαπαὶ διαφορότητες ἀλόγων λογικῶν , ἄμικτοι μεμιγμέναι ; πάντα γὰρ ταῦτα μίαν ἁρμονίαν ἐκπληροῦν δεῖ τῆς μυθολογίας ἢ μάτην αὐτὰ προσερραψῳδῆσθαι τῷ Σωκράτει , τοῦτο δὴ τὸ πάντων ὡς εἰπεῖν ἀτοπώτατον . Μήποτ᾿ οὖν ἐπειδῆ τῆς δικαιοσύνης ἕνεκα τὸν περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας ἡμῖν ἐν τῇδε τῇ πραγμα|μείᾳ συμπάσῃ λόγον διεπεράνατο , καὶ ἔτι ταύτης ἕνεκα καὶ τὰς παντοίας πολιτείας διηρευνήσατο τῶν ἐν γενέσει ψυχῶν , ἀντίστροφα καὶ περὶ τῶν ἐκτὸς τοῦ σώματος ἐν τῷδε τῷ μύθῳ διελθεῖν προθέμενος οὐ τοὺς μισθοὺς μόνον τοὺς ἐν ταῖς λήξεσιν ἡμᾶς ἀνεδίδαξεν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν οὐρανῷ πᾶσαν πολιτείαν παράδειγμα τῆς ἀρίστης οὖσαν , ὡς καὶ τοῦτο προείρηκεν ὁ Σωκράτης [ ΙΧ p . 592b ] ἐν οὐρανῷ λέγων αὐτὴν εἶναι , κἂν ἐν ἀνθρώποις ἀνυπόστατος ᾖ , καὶ τὰς ἐν τῷ ὑπὸ σελήνην τόπῳ τῶν ψυχῶν φορὰς καὶ αἱρέσεις καὶ ἀπαλλάξεις τῶν βίων , ἀφ᾿ ὧν καὶ αἱ μετὰ σωμάτων πολιτεῖται ποικίλαι φύονται διῃρημέναι τοῖς ἀλόγοις εἴδεσιν τῆς ζωῆς . ὥστ᾿ εἶναι τὸν πάντα σκοπὸν ἀπὸ τῶν περὶ δικαιοσύνης ὁρμηθέντα λόγων κἀνταῦθα περὶ πάσης τῆς κοσμικῆς πολιτείας , ἣν ἐν μύθου σχήματι Πλάτων ἐκφαίνει τῶν τε οὐρανίων καὶ τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὴν τάξιν . Καὶ πανταχοῦ μὲν ὁ τῆς δικαιοσύνης πρὸς τὴν ἀδικίαν λόγος γίνεται καταφανής , μειζόνως δὲ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ κόσμῳ πολιτείας · ἐν ᾗ θεοὶ μέν εἰσι φύλακες ὡς ἀληθῶς καὶ ἄρχοντες τῶν κοσμικῶν νόμων , οὓς ἥ τε Ἀνάγκη καὶ αἱ ταύτης παῖδες εἰς τὸ πᾶν ψυχαις καὶ οἱ προφῆται τῶν μοιραίων κανόνων τὴν ἐπικούρων εἰλήχασι τάξιν , οὃ μὲν πρὸ τῆς γενέσεως ἀφορίζοντες τὰ μέτρα τῶν κλήρων αὐταῖς , οἳ δὲ τοὺς γενεσιουργοὺς βίους κυβερνῶντες · ψυχαὶ δὲ ἐφήμεροι , φησὶν ὁ προφήτης [ p . 617d ] , εἰς τὸ θητῶν συντελοῦσαι γένος | ἀνάλογον τοῖς θησὶν ὑπηρετοῦσι ταῖς ἐσχάταις τῶν κρειττόνων προνοίαις , [ ἃς ] καὶ οἱ θεοί φασιν τὴν γένεσιν ἐπιστρεφομένας θητεύειν , ἀλλ᾿ ἀδαμάστῳ τῷ αὐχένι θητευούσας ἀνάγεσθαι πάλιν ἐντεῦθεν καταλιπούσας τὴν γένεσιν , παραδείγματα γιγνομένας τῶν ἐκ τοῦ θητικοῦ γένους εἰς τοὺς ἐπικούρους ἀναπεμπομένων καὶ τοὺς ἄρχοντας , ὅταν ὑπόχρυσοι γένωνται τὴν φύσιν · ὥσπερ ἔμπαλιν ἄνωθεν εἰς τὸν τῶν θητῶν χωροῦσι κλῆρον αἱ τὸν ὅλον κόσμον συνδιοικοῦσαι ψυχαὶ τοῖς θεοῖς , ἡνίκ᾿ ἂν ὦσιν ἐπτερωμέναι , τὴν ἑαυτῶν [ ἢ ] ἀδρανῆ ποιήσασαι ζωὴν καὶ τὸν τόνον ἐκλύσασαι τῆς μετεωροπορίας . Ταῦτα δ᾿ οὖν πάντα σαφῶς οἶμαι παρίστησιν ὑπὸ τοῦδε τοῦ μύθου λεγόμενα τὸ παράδειγμα τῆς Σωκρατικῆς πολιτείας ἐν τῷ κόσμῳ , δεικνύντα τοὺς φύλακας , τοὺς ἐπικούρους , τοὺς θῆτας τοὺς θεούς , τοὺς δαίμονας , τὰς ψυχάς · καὶ οὐ μόνον τοὺς τῆς δικαιοσύνης σύνης καὶ ἀδικίας ἀναδιδάσκει μισθοὺς οἵτινές εἰσιν ἀπελθούσαις ἐνθένδε ταῖς ψυχαῖς , ἀλλὰ καὶ τῆς πολιτείας ὅλης τὸ εἶδος ἐν τῷ παντὶ προϋπάρχον ἀποφαίνει καὶ τοῖς ἐν τῷ παντὶ γένεσιν πρώτοις μέσοις τελευταίοις · ἵνα μὴ μόνον πολιτικῶς ὁμοῦ τῇ δικαιοσύνῃ καὶ ὁ περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας συνεξετάζηται λόγος καὶ διὰ ταύτης ἐκείνη γίγνηται καταφανής , ἀλλὰ καὶ τὸν θεωρητικώτερον τρόπον καὶ μυθικῶς , μᾶλλον δὲ μυστικῶς , εἰς τὸ πᾶν ἡμῶν ἀνατεινομένων τά αὐτὰ μειζόνως ἀνα|φαίνηται · τῆς μὲν προνοίας κἀνταῦθα τὴν δικαιοσύνην διοριζούσης ἀπὸ τῆς ἀδικίας διὰ τῆς τῶν ὀφειλομένων καθ᾿ ἑκάτέραν ἀποδόσως καὶ τῶν δικαστῶν μέτρα τὰ προσήκοντα νεμόντων ἀμφοῖν οὐράνια καὶ χθόνια , τὰ μὲν εὐπαθείας τὰ δὲ τληπαθείας , τῆς δὲ ὅλης τοῦ κόσμου πολιτείας σαφεστέραν καὶ τὴν τῶν δικαστῶν ἡμῖν ποιούσης ἐνέργειαν · διὰ γὰρ ἐκείνην καὶ οὗτοι τὸν ὅρον ἀκλινῆ τῆς προνοίας ἐν ταῖς ἑαυτῶν προΐστανται κρί - σεσιν , ἑπόμενοι τοις τε ούρανίοις ήγεμόΰιν και ταΐς έφεΰτώ - σαις τω ονρανω πάΰαις άρχαΐς , ας άποόραναι τών iv τω κόΰμω πάντων ούδενϊ όννατόν . Και ειπερ όντως έθέλοις ίδεΐν τό πλέγμα τής μιας τον παντός τούδε πολιτείας καϊ τών νόμων τών iv αντή και τών αρχόντων , ιδε πρώτον μέν , ώς Ι'φαμεν , τάς ύπερκοΰμίονς τής τάξεως αιτίας πάΰης τήν τε μονάδα καϊ τήν τριάδα' τάς Μοίρας λέγω καϊ τήν ᾿Ανάγκην , άφ' ων οί νόμοι πάντες οί κοΰμικοί . Αεύτερον δε τάς τήν άρμονίαν ΰυνεχούΰας τον παντός Σειρήνας , ίνα κάνταϋθα διά μονΰικής ή πολιτεία ΰννεΰτώΰα φαίνηται καϊ ταύτης άεϊ μενούΰης μένη καϊ ή τάξις' ής μή μενούΰης έλύετο τής πολιτείας τό εϊδος , ώς αί Μονΰαι λέγονοιν [ VIII ρ . 546d ] . Τρίτον δε αυτούς τονς δεονς τονς ούρα - νίονς , φύλακας ώς άληθώς όντας εγκοΰμίονς τών παντοίων iv τω κόΰμω νόμων όλικών τε και μερικών . Τέταρτον δε τονς έπι ταΐς ψνχαΐς τεταγμένονς άρχοντας είτε άγγέλονς είτε δαίμονας τών βίων ηγεμό νας , τήν άπό τής αύτεξον - οίον φοράς άΰτάθμητον αύτών κίνηΰιν τάττοντας και ούκ έώντας παρεκβαίνειν τονς όρονς τής προνοίας ή τής δίκης , Πέμπτον τονς δικαΰτάς τών εν κακώς βιούντων , τονς αποφοιτώντας άπό τών νόμοτν έπιΰτρέφοντας ανθις είς τήν όλην τάξιν καϊ τονς εκείνης εξεχομένονς διά τών τιμών άκλινώς αυτής εχεΰθαι παραΰκενάξοντας . " Εκτη 5' iv γε - νεῇ , φηΰιν Όρφεύς , τους δημίους τους κοσμικούς , ο'ί τους τυραννικώς βεβιωκότας άγριοί τίνες όντες καϊ άπαραί - τητοι κολάζουΰιν διαλαμβάνοντες' οϊς νπέΰτρωται τά τής τίΰεως δεΰμωτήρια καϊ τό έ'ΰχατον καϊ φρικωδέΰτατον τών • ψνχών οίκητήριον καϊ κολαΰτήριον ό Τάρταρος . Ταύτην δε παΰαν τήν ΰύνταξιν νοήΰας όψει πώς ούδεν διαφυγεΐν δυνατὸν τὴν ὅλην πρόνοιαν τῶν θεῶν , καὶ ἰδὼν τὸ παράδειγμα τῆς Σωκρατικῆς πολιτείας οὐράνιον ὑπάρχον εὑρήσεις καὶ τοῦτο εὑρὼν τὸν σκοπὸν τῆς μυθολογίας ταύτης καταδήσει τὸν τελεώτατον . καὶ τῶς γὰρ ἦν δυνατὸν τοὺς μισθοὺς ἀναδιδάξαι τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων , οὓς ἐν τῷ παντὶ κομίζονται , μὴ ἐνδειξάμενον ὅτι τέτακται τὸ πᾶν καὶ ὡς ἄρχοντές εἰσιν προτεταγμένοι τῶν ὅλων καὶ μία πρόνοια διήκει κοσμοῦσα τὰ μέρη ; ταύτην οὖν ὁ μῦθος ἡμῖν ἐκφαίνων καὶ τοὺς περὶ τῶν περιφορῶν λόγους καὶ τοὺς περὶ τῆς τάξεως ὅλης παρεισεκύκλησεν · ἢ οὐκ ἂν οὐδ᾿ οἱ μισθοὶ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἀδίκων ἦσαν εὐπαράδεκτοι τοῖς ἀκούουσιν . Καὶ εἴ με δεῖ τοὐμὸν εἰπεῖν , ἡγοῦμαι τῶν μισθῶν τούτων οὐκ ἄλλως δειχθῆναι δυναμένων ἢ δυεῖν τούτοιν προαποδειχθέντοιν , ἑνὸς μὲν τοῦ χωριστὰς εἶναι σωμάτων τὰς ψυχάς , ἵνα οὖναι κομίσωνται μισθοὺς ὧν ἐν ώμασιν οὖσαι ἐν σώμασιν ἔπραξαν ( μὴ οὔσας γὰρ ἀδύνατον ) , ἑτέρου δὲ τοῦ πρόνοιαν εἶναι ( μὴ γὰρ οὖσαν τὴν ἐξίαν ὁρίζειν τοῖς βίοις ἀμήχανον · ἀλλ᾿ ὥσπερ εἶναι δεῖ τὸ λαμβάνον τοὺς μισθούς , τὰς ψυχάς , οὕτως εἶναι δεῖ καὶ τὸ διδόν , τὴν πρόνοιαν καὶ τοὺς ἐν τῷ παντὶ νόμους ) — τούτοιν δ᾿ οὖν ἀμφοῖν ἀναγκαίοιν ὄντοιν ἐν τοῖς ὑπὲρ τῶν μισθῶν λόγοις , ἐπειδὴ θάτερον αὐτῶν προκαταβέβληται δι᾿ ἀποδείξεων ἀνελέγκτων , χωριστὰς εἶναι τὰς ψυχὰς σωμάτων μὴ φθειρομένας ὑπὸ τῆς σφῶν αὐτῶν πονηρίας τῆς ἐσχάτης ἔδει τὸ λοιπὸν ὑπομνήσεως ἀξιώσαντα καταδήσασθαι δι᾿ ἀμφοῖν οὓς ἀναδιδάξαι προὔθετο τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων μισθούς . Τοῦτο δὴ οὖν καὶ αὐτὸς ἐργαζόμενος , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ τὸν περὶ τῦν κύκλων λόγον εἰς μέσον παρήγαγεν καὶ τὸν περὶ τῶν μοιρῶν · ἵνα δὴ γνώριμον γένηται , καὶ ὅτι τέτακται τὸ πᾶν καὶ ὅτι προϋπάρχει τὰ τάττοντα τῶν ταττομένων . εἰ γάρ ἐστι τάξις ἐν τῷ κόσμῳ μία καὶ πρόνοια τῆς τάξεώς ἐστι [ καὶ ] ταύτης καὶ οὐδὲν ταύτης ἔξω γενέσθαι θεμιτὸν τῶν τελούντων εἰς τὸ πᾶν , ἔστι δήπου καὶ εἰς τὰς ψυχάς τις ἀπὸ ταύτης καθήκουσα διανομὴ τοῦ κατ᾿ ἀξίαν . ἐν παντὶ γὰρ ζῴῳ κατὰ φύσιν διακειμένῳ τὰ μέρη βλέπει πρὸς τὸ ὅλον καὶ ἐκεῖ τάττεται |ἕκαστον , οὗ ταχθὲν οὐ σαλεύσει τὴν τοῦ ὅλου τάξιν . Οἱ μὲν οὖν τῷ αὐτομάτῳ καὶ τῇ τύχη τὸ πᾶν ἐπιτρέχαντες οὐδὲν γίνεσθαί φασιν κατὰ πρόνοιαν καὶ δίκην , νοῦν δὲ καὶ λόγον ὕστερα ποιοῦσιν τοῦ αὐτομάτου καὶ γεννῶσιν ἀπὸ τῶν χειρόνων τὰ ἀμείνονα καὶ ἐκ τῶν ἀλόγως κινουμένων τὰ κατὰ λόγον ζῶντα · τοῖς δὲ εἰς τὴν τάξιν βλέπουσιν , ἣν ἔχουσιν αἱ τοῦ οὐρανοῦ περίοδοι , ταύτας μὲν εἰς νοερὰς εἰκότως ἐδόκει καὶ θείας ἀνάγειν αἰτίας , ταύταις δὲ ἑπόμενα πάντα ποιεῖν τὰ ἐντὸς οὐρανοῦ , καὶ ταῖς κυριωτέραις κινήσεσιν ἀκολουθούσας τὸς ἀκυροτέρας ( ἐπεὶ καὶ ἐν πᾶσι ζῴοις τοῖς κυριωτέροις ἕπεται μορίοις τὰ ἀκυρότερα ) , καὶ οὕτω δὴ τὸ πᾶν εὐνομούμενον δεικνύναι , πάντων ἐκ θεῶν ἀνηρτημένων τῶν οὐρανίων . εἰ ἄρα ἔδει τοὺς μισθοὺς ἀναγκαίους ἀποδεῖξαι τῶν ψυχῶν , ἔδει καὶ τοὺς περὶ τῆς κοσμικῆς τάξεως λόγους αὐτὸν μὴ παρελθεῖν , ἀλλ᾿ ὑπομνῆσαι καὶ περὶ ταύτης , ὡς ἦν τοῖς προκειμένοις συμβαῖνον · καί μοι δοκεῖ διὰ ταῦτα καὶ ὅ μηδεὶς ἔχει τῶν μύθων παρ᾿ αὐτῷ , καὶ ἐπὶ τῶν καθ᾿ ἕκαστα ποιεῖσθαι τὴν ἀφήγησιν , οὐκ ἀρκούμενος τοῖς κοινοῖς περὶ τῶν ψυχῶν λόγοις . ἐν μὲν γὰρ τοῖς κολαζομένοις ὁ Ἀρδιαῖος παρείληπται , τῶν τις τυραννικῶς βεβιωκότων , ἐν δὲ ταῖς αἱρέσεσι τῶν ψυχῶν οἱ Ὁρφεῖς , οἱ Αἴαντες , οἱ Ὀδυσσεῖς · αὐτὸς δὲ ὁ τῶν πραγμάτων διδάσκαλος ὁ Ἦρ ὁ Πάμφυλος , ἵνα διὰ πάντων γένηται γνώριμον , ὅτι μέχρι τῶν ἀτομωτά - των οἱ μισθοὶ τῆς τε δικαιοσύνης εἰσὶ καὶ | τῆς ἀδικίας , καὶ οὐ τὰ ὅλα προνοεῖται μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ καθ᾿ ἕκαστα , θεῶν ὄντων καὶ δαιμόνων ὑπουργούντων τοῖς θεοῖς , τῶν ταττομένων μιᾷ τάξει χρωμένων ἄνωθεν ἄχρι τῶν ἐσχάτων ἀνελισσομένῃ . διά τοι ταῦτα καὶ ἐν Γοργίᾳ [ p . 525d ] τῶν αὐτῶν ἕνεκα , λέγω δὴ τῶν ὑπὲρ δικαιοσύνης καὶ συμπάσης ἀρετῆς ἀγώνων τὸν κατήγορον αὐτῆς ἀμυνόμενος , εἰ καὶ μὴ τὸν διηγούμενον ἐποίησεν τὸ μυθολόγημα πρόσωπον μερικὸν ἢ τοὺς κολαζομένους τῶν καθ᾿ ἕκαστά τινας , ἀλλ᾿ οὖν οὐ παντελῶς ἀπέσχετο τούτων , εἰς τὴν Ὁμήρου ποίησιν ἀναφέρων τῶν ἀτόμων τὴν μνήμην · ἐκεῖνον γὰρ ποιῆσαί τινας τῶν τυράννων κολαζομένους ταῖς μεγίσταις κολάσεσιν . πρέπει γάρ , οἶμαι , τοῖς ὑπὲρ δικαιοσύνης λόγοις ἡ μέχρι τῶν καθ᾿ ἕκαστα προϊοῦσα ποίησις τῆς δίκης . ἐκεῖ μὲν οὖν , εἰ καὶ πολὺς ἦν καὶ ὁ ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης λόγος , ὡς ἔφην , ἀλλ᾿ οὐ προηγουμένης ἐτύγχανε τῆς ζητήσεως · ἐν δὲ τῇ Πολιτείᾳ καὶ τῶν περὶ πολιτείας σκεμμάτων εἰς τὴν δικαιοσύνην ἀναφερομένων ἀναγκαίως δήπου καὶ τὰ μυθικὰ ταῦτα πλάσματα δι᾿ αὐτῶν χωρεῖ τῶν καθ᾿ ἕκαστα , τοὺς τῆς δίκης ὅρους ἐκφαίνοντα καὶ ἀπὸ τούτων ἀνελέγκτως πιεζοῦντα , καὶ ὁ ἀφηγούμενος εἷς τίς ἐστιν ἀνήρ , μετὰ τὴν ἐν πολέμῳ τριβὴν καὶ τοὺς ἄθλους , οὕς ἀθλοῦσιν αἱ χυχαὶ τὸν ἐν τῇ γενέσει πόλεμον μεταχειριζόμεναι , πρὸς τὴν χωριστὴν ἀνηγμένος καὶ τὴν ἔξω γενέσεως ζωήν , δι᾿ ἧς κα|τεῖδεν ὡς διάφορος ὢν καὶ οὐχ [ ὑπὸ τῶν ] ἄθλ[ων τῶν ] γενεσιουργῶν [ δαμείς , οἷοι οἱ πλείους ] εἰσίν , οὗτος πᾶσαν τὴν τάξιν τῆς ἐν τῷ παντὶ προνοίας ἀναπόδραστον οὖσαν καὶ μέχρι τῶν ἀτομωτάτων διατείνουσαν καὶ ἐξέφηνεν ταῖς συγγενέσι τῶν τοιῶνδε λόγων ψυχαῖς . τοῦτο μὲν οὖν ἑπόμενόν ἐστιν , ὥσπερ εἴρηταί μοι , τοῖς περὶ τῶν μισθῶν τῆς τε δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀδικίας θεάμασιν . Ἡ δὲ δὴ τῶν κεφαλαίων τάξις ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῶν λήξεων τῶν ψυχικῶν , τελευτᾷ δὲ εἰς τὰς καθόδους αὐτῶν τὰς εἰς τὴν γένεσιν , μέσην δὲ αὐτὴν παρεισκυκλεῖ τὴν περὶ τῶν ὅλων θεωρίαν , ἀφ᾿ ὧν καὶ εἰς τὰς ψυχὰς ἡ διακόσμησις χωρεῖ τάς τε τῶν λήξεων τυγχανούσας τῶν ὀφειλομένων καὶ τὰς εἰς τὰ σώματα φερομένας . καθ᾿ ἑκάτερον δὲ τῶν ἄκρων τοῖς κεφαλαίοις τὰ μὲν ἄρχοντα παραλαμβάνειν ἔοικεν ὁ λόγος τὰ δὲ ἀρχόμενα , καὶ τῶν ἀρχόντων τὰ μὲν ἐξῃρημένην ἔχοντα τὴν ἐπιτροπείαν τὰ δὲ πρὸς τὰ ἀρχόμενα συντεταγμένην , καὶ τῶν ἀρχομένων ὡσαύτως τὰ μὲν τῆς καλλίονος ὄντα μερίδος τὰ δὲ τῆς χείρονος καὶ ἀλογωτέρας . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν λήξεων οἱ μὲν δικασταὶ τὴν ὁλικωτέραν προβέβληνται πρόνοιαν τῶν ψυχῶν , οἱ δὲ ὑπηρετοῦντες αὐτοῖς δαίμονες τὴν μερικωτέραν ( ὧν εἰσιν καὶ οἱ διάπυροι καὶ ἐπὶ τῶν ἀσπαλάθων κνάμπτοντες τὸν Ἀρδιαῖον)·καὶ ἐπὶ τῶν καθόδων αἱ μὲν Μοῖραι τῶν κατιουσῶν εἰσιν ἐξῃρημέναι μέναι ψυχῶν , οἱ δὲ εἰληχοτες αὐτὰς δαίμονες σύνταξιν ἔχουσι πρὸς αὐτὰς κατὰ τὰς τῶν βίων διαφοράς . καὶ αὖ πάλιν ἐν μὲν ταῖς λήξεσιν ἀμείνους |.............τὰς εἰς οὐρανὸν........τῶν ἐπὶ γῆς διαβιω ...... πέμπεσθαι ............ τὰς ψυχὰς ὧν τὸ μέσον , οἳ ....... διειλήφασιν · ἐν δὲ ταῖς καθόδοις τῶν ψυχῶν εἰς τὰς τῶν λογικῶν ζῴων γενέσεις καὶ εἰς τὰς τῶν ἀλόγων ὡς εἰς μεγάλα μέρη ποιήσασθαι τὴν διαίρεσιν . τούτων δὲ ἐφ᾿ ἑκάτερα τῶν λόγων τεταγμένων ἡ περὶ τῆς κοσμικῆς τάξεως θεωρία τὴν μέσην ἀπείληφε χώραν , εἰς ἣν ἀπὸ τῶν λήξεων ἐπάνεισιν ὁ μῦθος καὶ ἀφ᾿ ἧς εἰς τὰς γενέσεις κάτεισιν τῶν ζῴων καὶ τὰς τῶν ψυχῶν διαιρέσεις . αἱ γὰρ Μοῖραι τούτων ἀμφοτέρων εἰσὶν συναγωγοί , καὶ ταῖς λήξεσι τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ ταῖς καθόδοις ἀπομερίζουσαι · πᾶσα κάθοδος τῆς μοιραίας δεῖται ποιήσεως καὶ πᾶσα λῆξις χείρων τε καὶ βελτίων . μέρη γάρ ἀσμεν τοῦ παντὸς καὶ ἡμεῖς · ἀνιόντες οὖν καὶ κατιόντες δεόμεθα τῶν Μοιρῶν , εἰ καὶ ὁτὲ μὲν αὐτῶν μετέχομεν κατὰ τὰς ἀσωμάτους ἡμῶν ζωὰς θειότερον τρόπον ὁτὲ δὲ κατὰ τὰς σωματικὰς δαιμονιώτερον , καὶ ὁτὲ μὲν ὡς θεῶν ( ἵνα τὸ δοκοῦν εἴπω σαφῶς ) ὁτὲ δὲ ὡς τὴν εἱμαρμένην εἰληχυιῶν . αὗται δ᾿ οὖν καὶ τῶν ταῖς οὐρανίαις περιόδοις ἑπομένων ψυχῶν τὰς περιόδους καὶ τῶν τὰς χθονίας ἀνελιττουσῶν ἀφορίζουσιν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ εἰς ὕστερον · τῶν δὲ κεφαλαίων ταύτῃ διῃρημένων καὶ τῆς πάσης ἡμῖν ἐκπεφασμένης τοῦδε τοῦ μύθου προθέσεως κατίδωμεν ἐκεῖνα λοιπόν , ὅσα τινὲς ὀχλεῖν εἰωθότες τὴν τοῦ Πλάτωνος φιλοσοφίαν ὑποκρούειν εἰώθασιν περὶ | τῶν ἐν τῷ μύθῳ † ἐξηγήσεων . Ὁ μὲν Ἐπικούρειος Κωλώτης ἐγκαλεῖ τῷ Πλάτωνι , ὅτι τὴν ἀλήθειαν ἀφεὶς τὴν ἐπιστημονικὴν περὶ τὸ ψεῦδος διατρίβει μυθολογῶν ὡς ποιγτής , ἀλλ᾿ οὐκ ἀποδεικνὺς ὡς ἐπιστήμων · καὶ ὅτι πρὸς ἑαυτὸν μαχομένως ἐν μέν γε προοιμίοις τῆσδε τῆς πραγματείας ἐλοιδόρησε τοὺς ποιητὰς ὡς περὶ τῶν ἐν Ἅιδου φρικτὰ [ τοῖς ἀκούουσιν ] πλάσαντας καὶ θανάτου φόβον ἐντεκόντας τοῖς ἀκούουσιν [ p.605 d ] , ἐπὶ τέλει δὲ καὶ αὐτὸς μεθήρμοσεν τὴν φιλόσοφον μοῦσαν εἰς τραγικὴν τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων μυθολογίαν · τὸ γὰρ στόμιον τὸ μυκώμενον ἐκεῖ καὶ οἱ διάπυροι ἄγριοι τοῦ τυράννου δήμιοι καὶ ὁ Τάρταρος καὶ ὅσα τοιαῦτα τίνα , φησίν , τραγῳδιοποιοῖς ἀπολέλοιπεν ὑπερβολήν ; καὶ τὸ τρίτον , ὅτι τοὺς τοιούσδε μύθους πολὺ τὸ μάταιον ἔχειν ἀναγκαῖον · τοῖς μὲν γὰρ πολλοῖς οὐδὲ συνεῖναι δυναμένοις αὐτῶν εἰσιν ἀσύμμετροι , τοῖς δὲ σοφοῖς οὐ δεομένοις ἀμείνοσιν ἐκ τῶν τοιῶνδε γίνεσθαι δειμάτων περιττοί · πρὸς τίνας οὖν γράφονται , παρ᾿ αὑτῶν εἰπεῖν οὐκ ἔχοντες μάταιον ἀποφαίνουσιν τὴν περὶ τὰς μυθολογίας ἑαυτῶν σπουδήν . Ἡμεῖς δὲ πρὸς τοὺς τοιούσδε λόγους οὐχ ὅσα μόνον ὁ φιλοσοφώτατος κατέτεινεν Πορφύριος ἔχοιμεν ἂν ἀπαντῶντες λέγειν · οἷον ὅτι ταῖς περὶ τῆς ἀθανασίας τῶν ψυχῶν ἀποδείξεσιν καὶ περὶ τῆς ἐν Ἅιδου διατριβῆς αὐτῶν ἕπεται τὸυ φιλόσοφον λέγειν καὶ περὶ τῶν τόπων τῶν διαφόρων καὶ περὶ τῶν ἐν τούτοις λήξεων , | κατὰ τὰ εἴδη τῆς ζωῆς παντοδαπῶν ὄντων τῶν παρεπομένων , ἃ δὴ προσίεσθαι πάντως ἀναγκαῖον τοῖς παραδεξαμένοις δεξαμένοις ἀθανάτους εἶναι τὰς ψυχάς , ὡς μαντικὴν διδόναι τοῖς τὴν πρόνοιαν εἶναι θεμένοις ἀκόλουθον · καὶ ὅτι Πλάτων οὐ πᾶσαν ἐκποδὼν ἐποίησεν μυθολογίαν , ἀλλὰ τὴν διὰ τῶν αἰσχρῶν καὶ ἀθέσμων πλασμάτων χωροῦσαν , οἵαν Ὅμηρός τε καὶ Ἡσίοδος ἐγραψάτην , καὶ οὐδὲ τὰ δείματα ταῦτα <τὰ> ἐν Ἅιδου γυμνὰ τέθεικεν , τὰς ψυχὰς δεδιττόμενος καὶ πρὸς θάνατον περιφόβους ἀποτελῶν , ἀλλὰ τοῖς ἀδίκοις αὐτὰ προτείνων πρὸς τὴν ἀδικίαν ἀπεργάζεται τοὺς ἀκούοντας εὐλαβεῖς , μονονουχὶ συνημμένον πλέκων Ἑἰ τὸ ἀδικεῖν ὑμῖν αἱρετόν , τὰ φρικωδέστατα τῶν κολαστηρίων ὑμῖν ἐστιν αἱρετά · ταῦτα δὲ φεύγετε παντὶ σθένει · φευκτέον ἄρα ὑμῖν καὶ τὴν ἀδικίαν᾿ · καὶ ὅτι τὸ πλασματῶδες τοῦτο κατὰ φύσιν πώς ἐστιν , διότι καὶ ἡ φύσις κρύπτεσθαι φιλεῖ καθ᾿ Ἡράκλειτον · καὶ ὡς οἱ δαίμονες οἱ προστάται τῆς φύσεως διὰ δή τινων τοιούτων πλασμάτων ἡμῖν ἐκφαίνουσιν τὴν ἑαυτῶν δόσιν ὄναρ τε καὶ ὕπαρ , λοξὰ φθγγόμενοι , δι᾿ ἄλλων ἄλλα σημαίνοντες μεμορφωμένα τῶν ἀμορφώτων ἀφομοιώματα καὶ διὰ τῶν ἀνὰ λόγον ἄλλα σχημάτων , ὧν δὴ καὶ τὰ ἱερὰ πεπληρῶσθαι καὶ τὰ δρώμενα ἐν τοῖς τελεστηρίοις , ἃ καὶ δρᾶν αὐτῷ τῷ καρυφίῳ καὶ ἀγνώστῳ παρὰ τοῖς τελουμένοις . Προσθετέον δὲ τούτοις καὶ ὅτι ταῖς ψυχαῖς νοεραῖς μὲν οὔσαις κατὰ τὴν ἑαυτῶν ὕπαρξιν καὶ λόγων πλήρεσιν | ἀσωμάτων καὶ νοερῶν , ἐνδυσαμέναις [ δὲ ] τὸν φανταστικὸν νοῦν καὶ ζῆν ἄνευ τούτου μὴ δυναμέναις ἐν τῷδε τῷ τόπῳ τῆς γενέσεως ( ὥστε καὶ τῶν παλαιῶν τινας τοὺς μὲν φαντασίαν ταὐτὸν εἰπεῖν εἶναι καὶ νοῦν , τοὺς δὲ καὶ διακρίναντας ἀφάνταστον νόησιν μηδεμίαν ἀπολείπειν ) — ταύταις δ᾿ οὖν , ὡς εἴπομεν , γενομέναις ἀπαθέσι παθητικαῖς , ἀμορφώτιοις μορφωτικαῖς , πρέπων ἐστὶν τρόπος διδασκαλίας εἰκότως ὁ διὰ τῶν τοιῶνδε μύθων · οἷς πολὺ μέν ἐστιν ἔνδον τὸ νοερὸν τῆς ἀληθείας φέγγος , προβέβληται δὲ τὸ πλασματῶδες , ἀποκρύπτον ἐκεῖνο κατὰ μίμησιν τῆς ἐν ἡμῖν φαντασίας ἐπιλυγαζούσης τὸν μερικὸν νοῦν . τὸ μὲν γὰρ μυθῶδες πᾶν ὅσον πέπλασται μόνον τοῖς κατὰ μόνην τὴν φαντασίαν ζῶσίν ἐστιν οἰκεῖον καὶ ὧν ἐστιν τὸ ὅλον ὁ παθητικὸς νοῦς , τὸ δὲ ξανὸν τῆς ἐπιστήμης καὶ αὐτοφανὲς τῆς νοερᾶς <γνώσεως> τοῖς ἱδρύσασιν ἑν νοήσεσιν καθαραῖς τὴν ἑαυτῶν ὅλην ἐνέργειαν · τὸ δὲ αὖ κατὰ μὲν τὸ ἔξω πλασματῶδες , κατὰ δὲ τὸ ἔσω νοερὸν ἡμῖν δήπου λείπεται σύζυγον εἶναι τοῖς τὸ συναμφότερον οὖσιν καὶ διττὸν ἔχουσι νοῦν , τὸν μὲν ὅν ἐσμέν , τὸν δὲ ὅν ἐνδυσάμενοι προβεβλήμεθα . καὶ διὰ τοῦτο δήπου καὶ χαίρομεν ὡς συμφυέσι τοῖς μύθοις · εὐφραίνεται γὰρ ὁ διττὸς ἐν ἡμῖν νοῦς , καὶ ὅ μέν τις ἡμῶν ὑπὸ τῶν ἔνδον τραφεὶς ἐγένετο θεατὴς τῶν ἀληθῶν , ὅ δὲ ὑπὸ τῶν ἔξω καταπλαγεὶς ἐπιτήδειος κατέστη πρὸς τὴν εἰς ἐπιστήμην ὁδόν . ὥσπερ δὲ καὶ εἰ φανταστικῶς ἐνερ|γοῦμεν , ὅμως δεῖ καθαραῖς χρῆσθαι φαντασίαις ἀλλ᾿ οὐ μεμιασμέναις ὑπό τινων αἰσχρῶν φαντασμάτων , οὕτω δήπου καὶ τοὺς μύθους πρέπουσαν ἔχειν προσήκει καὶ τὴν ἔξωθεν σκευὴν τοῖς ἔνδον νοεροῖς ἀγάλμασιν . διὸ καὶ Πλάτων ἀπεσκευάζετο τὰς τῶν ποιητικῶν μύθων διαθέσεις , ἀναπιμπλάσας τὰς ἀτελέστους ψυχὰς ὑπονοιῶν φορτικῶν . — Ὅτι δὲ καὶ εἰς τοὺς πολλοὺς δρῶσιν οἱ μῦθοι , δηλοῦσιν αἱ τελεταί . καὶ γὰρ αὗται χρώμεναι τοῖς μύθοις , ἵνα τὴν περὶ θεῶν ἀλήθειαν ἄρρητον κατακλείωσιν , συμπαθείας εἰθσὶν αἴτιαι ταῖς ψυχαῖς περὶ τὰ δρώμενα τρόπον ἄγνωστον ἡμῖν καὶ θεῖον · ὡς τοὺς μὲν τῶν τελουμένων καταπλήττεσθαι δειμάτων θείων πλήτεις γιγνομένους , τοὺς δὲ συνδιατίθεσθαι θεσθαι τοῖς ἱεροῖς συμβόλοις καὶ ἑαυτῶν ἐκστάντας ὅλους ἐνιδρῶσθαι τοῖς θεοῖς καὶ ἐνθεάζειν · πάντως που καὶ τῶν ἑπομένων αὐτοῖς κρειττόνων ἡμῶν γενῶν διὰ τὴν πρὸς τὰ τοιαῦτα συνθήματα ξιλίαν ἀνεγειρόντων ἡμᾶς εἰς τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς δι᾿ αὐτῶν συμπάθειαν . ἢ πῶς μετ᾿ ἐκείνων μὲν πᾶς ὁ περὶ γῆν τόπος μεστὸς ἦν παντοίων ἀγαθῶν , ὧν θεοὶ προξενοῦσιν ἀνθρώποις , ἄνευ δὲ ἐκείνων ἄπνοα πάντα καὶ ἄμοιρα τῆς τῶν θεῶν ἐστιν ἐπιλάμψεως ; Ἀλλὰ τῶν μὲν μύθων τὰς αἰτίας καὶ ἐν τοῖς Περὶ τῶν μυθικῶν κῶν συμβόλων ἐξειργάσμεθα . τούτων δὲ ἡμῖν τέλος ἐχόντων των ἐπ᾿ αὐτὸν ἤδη τὸν Πλατωνικὸν μῦθον χωρεῖν ἀναγκαῖον . Ἀλλ᾿ οὐ μέντοι σοι , ἦν δὲ ἐγώ , Ἀλκίνου γε ἀπόλογον ἐρῶ , ἀλλὰ ἀλκίμου μὲν ἀνδρός , Ἠρὸς τοῦ Ἀρμενίου , τὸ γένος Παμφύλου [ p . 614b ] Τὰς περὶ τὸν τόπον τοῦτον τῶν πρὸ ἡμῶν διαφορὰς καὶ παντοίας διαστροφὰς θαυμάσειεν ἄν τις . ὧν ο[ἳ μὲν οὐ ] τὸν Ἦρά φασιν εἶναι τὸν πατέρα τοῦ μύθου τοῦδε παντός , ἀλλὰ Ζωροάστρην , καὶ ὡς τοῦδε τοῦ ὀνόματος ἐγκειμένου τὴν γραφὴν ἐκδεδώκασιν , ὥσπερ καὶ ὁ Ἐπικούρειος Κωλώτης , οὗ καὶ πρότερον ἐμνήσθημεν . καὶ αὐτὸς ἐνέτυχον Ζωροάστρου βιβλίοις τέτρασι Περὶ φύσεως , ὧν τὸ προοίμιόν ἐστι · Ζωροάστρης ὁ Ἀρμενίου Πάμφυλος τάδε λέγει , ὅσα τε ἐν πολέμῳ τελευτήσας παρὰ θεῶν ἐδάη καὶ ὅσα ἐκ τῆς ἄλλης ἱστορίας . ἐν δὲ μέσοις αὐτοῖς πρὸς Κῦρον προσφωνῶν δῆλός ἐστι τὸν βασιλέα · τίνα δὲ τὸν Κῦρον , οὐ διασαφεῖ . τῶν δὲ ἐνταῦθα λεγομένων οὐδενὸς ἐπ᾿ ὀνόματος μέμνηται πλὴν τῆς Ἀνάγκης · ταύτην δὲ εἶναι τὸν ἀέρα φησίν . ἀστρολογικῶν δέ ἐστι θεαμάτων τὰ βιβλία γέμοντα · καί που καὶ ἀντιλέγειν δοκεῖ πρὸς τὴν ἐν Πολιτικῷ [ p.269e ] ἀνακύκλησιν . ὥστ᾿ ἄδηλον εἰ ἀπὸ τούτων οὗτος ὁ μῦθος ἔσχε τὴν ἀφορμήν , μήν , καὶ εἰ Ζωροάστρης ἀντὶ τοῦ Ἠρὸς ἐγέγραπτο ἐν τοῖς ἀντιγράφοις · πλὴν ὅτι τὸν ἥλιον ἐκεῖνα μέσον οἶδε τῶν πλανήτων , ὁ δὲ τὸν μῦθον τοῦτον ᾄδων ὑπὲρ σελήνην εὐθύς , δῆλόν ἐστιν τοῖς ἐκεῖνά τε εἰδόσιν καὶ τούτων ἀκροα - σαμένοις · ὥστ᾿ οὐκ ἂν ὁ Πλάτων ἀπ᾿ ἀπ᾿ ἐκείνων εἴη τόνδε τὸν μῦθον συνθείς . Οἳ δὲ τὸν Ἦρα μὲν ὁμολογοῦσιν γεγράφθαι καὶ Ζωροάστρου γενέσθαι τοῦτον διδάσκαλον , ὥσπερ Κρόνιος , τὸν Πάμφυλον τὸ γένος τινὰ τρόπον τῷ Ζωροάστρῃ συνείροντες ( εἰ μὴ ἄρα οὐ τῷ Πέρσῃ φαῖεν ἄν , ἀλλὰ τῷ Παμφύλῳ , τούτῳ δὴ ἐκείνῳ οὗ τοῖς περὶ φύ|σεως εἴπομεν βιβλίοις ἐντυχεῖν ) · οἳ δὲ Ἠρὸς υἱὸν Εὐμαίωνα τὸν διηγούμενον γράφοντες καὶ πῶς τὸ ἑξῆς ἄνευ ἄρθρου συντάξωσιν τῷδε τῷ ὀνόματι λέγειν οὐκ ἔχοντες , οὐκ εἰωθότων τῶν παλαιῶν ἄνευ τούτου κατὰ γενικὴν πτῶσιν πατέρας συνάπτειν · οἳ δὲ οὐκ Ἀρμένιον τὸν πατέρα φάσκοντες , ἀλλὰ διὰ θατέρου τῶν βραχέων Ἀρμόνιον , σμικρόν τι περὶ τὸ ὄνομα πλημμελοπυντες ( καὶ εὕρομεν καὶ οὕτως ἐν τοῖς ἐκείνου Ζωροάστρου βιβλίοις Ἀρμόνιον τὸν πατέρα γεγραμμένον ) · οἶδα δὲ ἔγωγέ τινας καὶ Ἀρμένιον τὸν Ἦρα λέγοντας , οὕς ἐρωτᾶν δεῖ , πῶς τὸν Ἀρμένιον Πάμφυλον εἶναί φησιν τὸ γένος · εἰ καὶ ἡμῖν ἄνδρες αἰδοῖοι τοῦτο ὑπέλαβον,Θεόδωρον λέγω τὸν Ἀσιναῖον . ἀλλ᾿ ὅπερ ἔφην , φέρονται μὲν ἄλλως ἄλλοι τῶν πρὸ ἡμῶν · τὸ δ᾿ ἀληθὲς Ἦρα μὲν εἶναι τὸν ἄγγελον τοῦ μύθου τοῦδε , πατέρα δὲ αὐτῷ τοὔνομα λέγειν Ἀρμένιον , γένος δὲ ἐκ Παμφυλίας · ἵνα δὴ καὶ τὰ περὶ τὸν Ἀρδιαῖον εἰδέναι σαφῶς ἔχοι καὶ τὴν τυραννικὴν ἐκείνου ζωὴν καὶ τὰ μιάσματα τῶν ἐν Παμφυλίᾳ τυράννων ἑνὸς γεγονότος . εἴτε δὲ ἔχει τὰ τῆς ἱστορίας οὕτως εἴτε καὶ μή , ζητεῖν ἄτοπον , τοῦ Πλάτωνος τὰ τοιαῦτα πλάττοντος μὲν οὐδαμῶς , κατὰ δὲ τὴν χρείαν τῶν προκειμένων ἀεὶ παραλαμβάνοντος καὶ χρωμένου πᾶσι μετὰ τῆς πρεπούσης περιβολῆς καὶ οἰκονομίας , ὡς καὶ τῇ Μαντινικῇ ξένῃ καὶ τῷ κατὰ τὸν Γύγου πρόγονον διηγήματι καὶ τῷ κατὰ τοὺς Ἀτλαντίνους λογῳ καὶ πᾶσι τοῖς ὁμοίοις . Τοῦ δὲ Κωλώτου ψυχρευμένου κατὰ τὴν λέξιν ὅντως καὶ ἐπικαλοῦντος τῇ εἰσβολῇ τοῦ διηγήματος | ὡς μετιρακιώδει διὰ τὰ Ἀλκίνου τε καὶ ἀλκίμου παράλληλα κείμενα ὀνόματα , καλῶς μὲν καὶ ὁ Πορφύριος αὐτὸν ἐπερράπισεν ὡς ἄγευστον λογογραφικῆς καὶ σοφιστικῆς χάριτος καὶ μούσης Ἀττικῆς , ὁμοῦ δὲ ὀνειδίσας αὐτῷ καὶ ὅτι Κωλωτάριον αὐτὸν ὁ διδδάσκαλος ἐκάλει θαμὰ καὶ οὐκ ὀρθῶς ἤκουεν ὑποκοριζομένου τοῦ Ἐπικούρου τὸν Κωλώτην · οὐ μὴν ἀλλὰ κάκεῖνο ῥητέον , ὅτι τοῖς μυθικοῖς πλάσμασι μάλιστα δεῖ ποιητικῆς χάριτος , ἐπεὶ καὶ καὶ πολλῆς μετέχουσι τῆς τοιαύτης ἰδέας , πρὸς δὲ ποίησιν εὐδοκιμεῖ τὰ τοιαῦτα μάλιστα , καὶ τῶν τοῦ κάλλους σχημάτων ἐστὶν ἐκείνη διακορής . Ὁ μὲν οὖν Ἀλκίνου ἀπόλογος δηλοῖ τὴν ἐν Ἀλκίνου τοῦ Ὀδυσσέως νέκυιαν , οἶ δὴ τὰ ἐν Ἅιδου διηγεῖται θεάματα καὶ ὅσα εἶδεν καὶ οἶα ἀκήκοεν τοῖς σφαγίοις χρησάμεενος καὶ τῷ αἴματι τῷ ψυχουλκῷ . καὶ γὰρ ἐπὶ πάντων τῶν τοιῶνδε διηγημάτων ἐξενίκησεν ὡς ἐπὶ παροιμίας τὸν Ἀλκίνου ἀπόλογον λέγειν . τοῦ δὲ προκειμένου μύθου καὶ αὐτοῦ τὰ ἐν Ἅιδου † ποιουμένου φράζειν , εἰκότως ἀντιπαρα - τείνων αύτόν ενδείκνυται τω Ἀλκίνου άπολόγω , τοσοῦτον μόνον νπαλλάξας , ότι έκεῖ μὲν ὁ άχούων Ἀλκίνους ην οὐ πολεμικός ἀνήρ , άλλ᾿ είς είρήνην βλέπων καὶ τρυφήν , ό δε τόν μῦθον τοῦτον διηγησάμενος καὶ αύτός άπαγγείλας ἄλ - κιμός τις ἦν , έν πολέμῳ τε ἀποθανών καὶ † τά κατά πόλεμον ἰδών , ἅπερ ἀπήγγειλεν , χωρισθείσης αὐτῷ τῆς ψυχῆς ἐκ τοῦ σώματος . ἔχοι δ᾿ ἄν τι πλέον , ὡς καὶ | [ άλλοθι ἐπι]έσαμεν , ἡ τῶν διηγημάτων τούτων εἰσβολὴ πρὸς ἔνδειξιν , ὅτι τὴν μὲν ἐκείνου νέκυιαν οὐκ ἀπεδέχετο , σκιαῖς [ ἀπ]εικά - ξουσαν τὰς ἐν Ἅιδου ψυχάς , καὶ τὸν ἐν γῇ ὄντα ἀνδρειό - τατον ποθοῦντα τὴν ἐν[θάδε ζω]ὴν εἰσάγουσαν , καὶ πάντα ὅσα ἐν [ ἐκείνοις ] ἐπιστάσεως ἠξίωσεν κατατείνουσαν · ταύτην δὲ ὄντως ἀνδρικοῦ φησιν ἀνδρὸς εἶναι , ταῖς ὁσίαις ψυχαῖς τόν ἐκεῖ τόπον μακαριστὸν ἀποδιδοῦσαν καὶ ταῖς ἀνοσίοις κολαστικόν , καὶ οὐ τὸν τόπον αὐτόν ἀλλὰ τήν ξωὴν αἰτιω - μένην · μόνον ούχὶ σαφῶς τὸν Σωκράτην λέγων οὐχὶ τὸν ποιητικὸν τρόπον , ἀλλὰ τὸν πολιτικὸν διαθήσειν τὴν διή - γησιν ταύτην καὶ οὕτω μυθολογήσειν ὡς προσήκει τοῖς ἀνδριξομένοις καὶ πρός θάνατον ἔχουσιν ἀδεῶς , ἀλλ᾿ οὐ τοῖς φρίττειν είθισμένοις τόν Ἅιδην . καὶ γάρ ὁ τοῦ μύθου πατὴρ τοιόσδε τις ἦν γεννάδας ὡς ἀληθῶς καὶ ψυχήν ἔχων σώματος ὑπερορώσαν καὶ πρὸς τὸ ἄνω βλέπειν ἐπιτηδείαν καὶ δι᾿ ἧς αλκῆς , κατὰ τὸ λόγιον , χωριξομένην ἀπὸ τῶν ὑλικῶν ὀργάνων καὶ εἰς τὸ ἄναντες εὐθὺ τοῦ οὐρανοῦ χω - ροῦσαν . ἃ δὴ καὶ τὰ ἑξῆς παρίστησιν · ὅς ποτε ἐν πολέμῳ τελευτήσας ἀναιρεθέντων δεκαταίων τῶν νεκρῶν ἤδη διεφθαρμένων ὑγιὴς μὲν ἀνῃρέθη , κομισθεὶς δὲ οἴκαδε μέλλων θάπτεσθαι δωδεκαταῖος ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενος ἀνεβίω [ p . 614b ] . Τὴν μὲν περὶ τῶν ἀποθανεῖν δοξάντων , ἔπειτα ἀναβιούντων ἱστορίαν ἄλλοι τε πολλοὶ τῶν παλαιῶν ἤθροισαν καὶ Δημόκριτος ὁ φυσικὸς ἐν τοῖς Περὶ τοῦ Ἅιδου γράμμασιν . καὶ τὸν | θαυμαστὸν ἐκεῖνον Κωλώτην , τὸν Πλάτωνος ἐχθρόν , Ἐπικούρειον ὄντα πάνταως ἔ[δ]ει [ τὰ τοῦ ] καθηγεμόνος τῶν Ἐπικουρ[είων ] δ[όγματα ] μὴ ἀγνοῆσαι μηδὲ ἀγνοήσαντα ζητεῖν , πῶς τὸν ἀποθανόντα πάλιν ἀναβιῶναι δυνατόν . οὐδὲ γὰρ ὁ θάνατος ἦν ἀπόσβεσις , ὡς ἔοικεν , τῆς συμπάσης ζωῆς τοῦ σώματος , ἀλλ᾿ ὑπὸ μὲν πληγῆς τινος ἴσως καὶ τραύματος παρεῖτο , τῆς δὲ ψυχῆς οἱ περὶ τὸν μυελὸν ἔμενον ἔτι δεσμοὶ κατερριζωμένοι καὶ ἡμεῖς · καρδία τὸ ἐμπύρευμα τῆς ζωῆς εἶχεν ἐγκείμενον τῷ βάθει · καὶ τούτων μενόντων αὖθις ἀνεκτήσατο τὴν ἀπεσβηκυῖαν ζωὴν ἐπιτήδειος πρὸς τὴν ψύχωσιν γενόμενος . καὶ γὰρ ἐφ᾿ ἡμῶν τινες ἤδη καὶ ἀποθανεῖν ἔδοξαν καὶ μνήμασιν ἐνετέθησαν καὶ ἀνεβίωσαν καὶ ὤφθησαν οἳ μὲν ἐγκαθήμενοι τοῖς μνήμασιν , οἳ δὲ καὶ ἐφεστῶτες · καθάπερ δὴ καὶ ἐπὶ τῶν πάλαι γεγονότων ἱστοροῦνται καὶ Ἀριστέας ὁ Προκοννήσιος καὶ Ἑρμόδωρος ὁ Κλαζομένιος καὶ Ἐπιμενίδης μενίδης ὁ Κρής , μετὰ θάνατον ἐν τοῖς ζῶσιν γενόμενοι . καὶ τί δεῖ πολλὰ λέγειν ; ὅπου γε καὶ ὁ μαθητὴς Ἀριστοτέ - λους Κλέαρχος ἱστορίαν τινά τοιαύτην πρώτος παραδέδωκεν θαυμασίαν . Κλεώνυμος ὁ Ἀθηναῖος , φιλήκοος ἀνὴρ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων , ἑταίρου τινός αὐτῷ τελευτήσαντος περιαλγής γενόμενος καὶ ἀθυμήσας ἐλιποψύχησέν τε καὶ τεθνάναι δόξας τρίτης ἡμέρας οὔσης κατά τὸν νόμον προὐτέθη · περιβάλλουσα δὲ αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ πανύστατον ἀσπαζομένη , τοῦ προσώπου θοἰμάτιον ἀφελοῦσι καὶ καταφιλοῦ|σα τὸν νεκρὸν ᾔσθετο βραχείας ἀναπνοῆς αὐτῷ τίνος ἐγκειμένης . περίχαρῆ δὲ αὐτὴν γενομένην ἐπισχεῖν τὴν ταφήν · τὸν δὲ Κλεώνυμον ἀναφέροντα κατά μιχρὸν ἐγερθῆναι καὶ εἰπεῖν , ὅσα τε ἐπειδὴ χωρὶς ἦς καὶ οἷς τοῦ σώματος ἴδοι καὶ ἀκούσειεν . τήν μὲν οὖν αὑτοῦ ψυχὴν φάναι παρὰ τὸν θάνατον οἷον ἐκ δεσμῶν δόξαι τινῶν ἀφειμένην τοῦ σώματος παρεθέντος μετέωρον ἀρθῆναι , καὶ ἀρθεῖσαν ὑπὲρ γῆς ἰδεῖν τόπους ἐν αὐτῇ παντοδαποὺς καὶ τοῖς σχήμασι καὶ τοῖς χρώμασιν καὶ ῥεύματα ποταμῶν ἀπρόσοπτα ἀνθρώποις · καὶ τέλος ἀφικέσθαι εἴς τινα χῶρον ἱερὸν τῆς Ἑστίας , ὅν περιέπειν δαιμονίας δυνάμεις ἐν γυναικῶν μορφαῖς ἀπεριηγήτοις . εἰς δὲ ἐκεῖνον αὐτὸν τόν τόπον καὶ ἄλλον ἀφικέσθαι ἄνθρωπον καὶ ἀμφοῖν τήν αὐτὴν γενέσθαι φωνήν · μένειν τε ἡσυχῇ καὶ ὁρᾶν τὰ ἐκεῖ πάντα . καὶ δὴ καὶ ὁρᾶν ἄμφω ψυχῶν ἐκεῖ κολάσεις τε καὶ κρίσεις καὶ τὰς ἀεὶ καθαιρομένας καὶ τὰς τούτων ἐπισκόπους Εὐμενίδας · ἔπειτα κελευσθῆναι ἀποχωρεῖν , καὶ ἀποχωρήσαντας ἀλλήλους ἐπανερέσθαι τίνες εἶεν , καὶ εἰπεῖν ἀλλήλοις τὰ ὀνόματα καὶ τὰς πατρίδας , τὸν μὲν Ἀθήνας καὶ Κλεώνυμον , τὸν δὲ Συρακούσας καὶ Λυσίαν , καὶ ἀλλήλοις παρακελεύσασθαι ζητῆσαι πάντως ἑκάτερον , ἐὰν εἰς τὴν θατέρου πόλιν ἀφίκηται , τὸν ἀπ᾿ ἐκείνης ὡρμημένον . καὶ μετὰ χρόνον οὐ πολὺν ἐλθεῖν μὲν Ἀθήναζε τὸν Λυσίαν , πόρρωθεν δὲ αὐτὸν ἰδόντα τὸν Κλεώνυμον ἀναβοῆσαι τοῦτον εἶναι τὸν Λυσίαν , καὶ τοῦτον ὡσαύτως ἐπι|γνῶναί τε πρὶν προσέλθῃ καὶ τοῖς παροῦσιν εἰπείν τούτον εἶναι τὸν Κλεώνυμον . Ταῦτα μὲν ὁ Κλεάρχου λόγος · ἱστορεῖ δὲ καὶ Ναυμάχιος ὁ Ἠολύκριτον Αἰτωλὸν ἐπιφανέστατον Αἰτωλῶν καὶ γεγονώς , Πολύκριτον Αἰτωλὸν ἐπιφανέστατον Αἰτωλῶν καὶ Αἰτωλαρχίας τυχόντα καὶ ἀποθανεῖν καὶ ἀναβιῶναι μηνὶ μετὰ τὸν θάνατον ἐνάτῳ , καὶ ἀφικέσθαι εἰς ἐκκλησίαν κοινὴν τῶν Αἰτωλῶν καὶ συμβουλεῦσαι τὰ ἄριστα περὶ ὧν ἐβουλεύοντο · καὶ τούτων εἶναι μάρτυρας Ἱέρωνα τὸν Ἐφέσιον καὶ ἄλλους ἱστορικοὺς Ἀντιγόνῳ τε τῷ βασιλεῖ καὶ ἄλλοις ἑαυτῶν φίλοις ἀποῦσι τὰ συμβάντα γράψαντας . Καὶ οὐ τοῦτον μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Νικοπόλει τῶν οὐ πρὸ πολλοῦ τινα γεγονότων , Εὐρύνουν ὄνομα , ταὐτὸν παθεῖν , καὶ ταφέντα πρὸ τῆς πόλεως ὑπὸ τῶν προσηκόντων ἀναβιῶναι μετὰ πεντεκαιδεκάτην ἡμέραν τῆς ταφῆς καὶ λέγειν , ὅτι πολλὰ μὲν ἴδοι καὶ ἀκούσειεν ὑπὸ γῆς θαυμαστά , κελευσθῆναι δὲ πάντα ἄρρητα φυλάττειν · καὶ ἐπιβιῶναι χρόνον οὐκ ὀλίγον καὶ ὀφθῆναι δικαιότερον μετὰ τὴν ἀναβίωσιν ἢ πρότερον . Προστίθησιν δὲ καὶ τρίτον ἄλλον χθές , ὥς φησιν , γεγονότα , ῾Ροῦφον τὸν ἐκ Φιλίππων τῶν ἐν Μακεδνίᾳ , τῆς δὲ ἐν Φεσσαλονίκῃ μεγίστης ἀρχιερωσύνης ἀξιωθέντα · τοῦτον γὰρ ἀποθανόντα τριταῖον ἀναβιῶναι καὶ ἀναβιοῦντα εἰπεῖν , ὅτι ὑπὸ τῶν χθονίων ἀναπεμφθείη θεῶν , ἵνα τὰς θέας ἐπιτελέσοι τῷ δήμῳ , ἅς ὑποσχόμενος ἐτύγχανεν , καὶ μέχρι τής ἐκείνων συμπληρώσεως ἐπιβιοῦντα αὖθις | ἀποθανεῖν . Καὶ τὸν κολοφῶνα τούτων ὑπάρχειν Φιλίν - νιον κατά τοὺς Φιλίππου βασιλεύσαντος χρόνους . εἶναι δὲ αὐτὴν θυγατέρα Δημοστράτου καὶ Χαριτοῦς τῶν Ἀμφιπολιτῶν νεόγαμον τελευτήσασαν · ἐγεγάμητο δὲ Κρατερῷ . ταύτην δ᾿ οὖν ἕκτῳ μηνὶ μετὰ τὸν θάνατον ἀναβιῶναι καὶ τινι νεανίσκῳ Μαχάτῃ , παρὰ τὸν Δαμόστρατον ἀφικομένῳ ἐκ Πέλλης τῆς πατρίδος , λάθρᾳ συνείναι διὰ τὸν πρὸς αὐτὸν ἔρωτα πολλὰς ἐφεξῆς νύκτας καὶ φωραθεῖσαν αὖθις ἀποθανεῖν , προειποῦσαν κατά βούλησιν τῶν ὑποχθονίων δαιμόνων αὐτῇ ταῦτα πεπρᾶχθαι , καὶ ὁρᾶσθαι πᾶσι νεκρὰν ἐν τῇ πατρῷᾳ προκειμένην οἰκίᾳ · καὶ τὸν πρότερον αὐτῆς δεξάμενον τό σῶμα τόπον ἀνορυχθέντα κενὸν ὀφθῆναι τοῖς οἰκείοις , ἐπ᾿ αὐτὸν ἐλθοῦσιν δι᾿ ἀπιστίαν τῶν γεγονότων · καὶ ταῦτα , δηλοῦν ἐπιστολὰς τὰς μὲν παρὰ Ἱππάρχου , τὰς δὲ παρὰ Ἀρριδαίου γραφείσας τοῦ τὰ πράγματα τῆς Ἀμφιπόλεως ἐγκεχειρισμένου πρὸς Φίλιππον . καὶ ταῦτα μὲν τὰ ἐκ τῶν ἱστοριῶν . Ζητοῦντος δὲ τοῦ Κωλώτου , πῶς οὐ διεφθάρη τὸ σῶμα σαπὲν ἐν τοσαύταις ἡμέραις τοῦ Ἠρός , καὶ ταῦτα ψυχῆς μὴ παρούσης , ἔδει καὶ ἡμεῖς ἂν φήσαιμεν ἐπιλογίζεσθαι , πρῶτον ὅτι θαυμαστὸν οὐδὲν καὶ συμπαγῆναι τὸ σῶμα τὴν ἀρχὴν οὕτως , ὥστε ἄτροφον εἰς πλείους ἡμέρας ἀρκεῖν καὶ δυσδιάλυτον ὑπάρχειν · ὅπου γε καὶ βοτάναι θυμιώμεναί τινες παρέχονται διαμένον ἐπὶ πλεῖστον ὅσον χρόνον τὸ σῶμα τῶν μὴ τρεφομένων , καὶ ὅπερ αὗταί | εἰσιν ἔξωθεν , τοῦτο καὶ πρὸς φυσικὴν σύστασιν προσιέναι τισὶ τῶν σωμάτων αὖθις παραδόξως · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων οὕτως ἔχειν καὶ ὅσα δή τισιν διά τινων βοτανῶν ἢ λίθων δυνάμεις ὑπάρχει , ταῦτα ἔχει ἐκ τῆς φυσικῆς ἐνόντα κατασκευῆς · καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς τινες χυλὸν ἐνιέντες στρύχνου καὶ ποῶν ἄλλων εἴδωλα ἄττα δαιμόνων ἐν ἀέρ καθορῶσιν · καί τινες ἄνευ τῆς ἐπιτεχνήσεως ταύτης πάσχουσιν ταὐτόν , καὶ προορατικοὶ γίγνονται τοῦ μέλλοντός τινες ἐκ τῶν καλουμένων ἀπογεύσεων , ἄλλων φύσει τὴν δύναμιν ταύτην ἐχόντων . Πρὸς δὲ αὖ τούτοις κἀκεῖνο ῥητέον , ὅτι δὴ πάντως ὑπελείπετό τι ζώπυρον περὶ τὴν καρδίαν , τοῦ ἄλλου σώματος διὰ τὴν πληγὴν νεκρωθέντος , ὅπερ ὕστερον παυσαμένων τῶν ἐπὶ τὴν πληγὴν πόνων ἀπ᾿ αὐτῆς ἀρξάμενον καὶ εἰς πᾶν τὸ σῶμα διέδωκεν τοῦ ψυχωθῆναι δύναμιν . καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν γίγνεσθαί τι τοιοῦτον , ὅπου γε καὶ τὰς χελιδόνας φασὶν ἐν κοιλότησιν δένδρων ὅλην τὴν τοῦ χειμῶνος ὥραν νεκρωθείσας ζῆν , καὶ παυσαμένης τῆς τοῦ ἀέρος ψύξεως κινεῖσθαι καὶ ἐκτινάσσειν τὴν νέκρωσιν · καὶ ὄφεις ταὐτὸν πάσχειν ἐν τοῖς ἑαυτῶν φωλεοῖς καὶ διαμένειν ἀκινήτους καὶ αὖθις ἀναβιώσκεσθαι , μενούσης ἔνδον τῆς ζωτικῆς ἀρχῆς καὶ τὰ ἀποψυχθέντα παρελθούσης τῆς ἔξωθεν βίας ἀναζωπυρούσης . Ἐφ᾿ ἅπασιν δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τοῦτο προσθετέον , ὅτι τὴν ὅλην ταύτην ἱστορίαν εἰς δαιμονίαν μηκανὴν ὁ Πλάτων ἀνέπεμψεν · δηλοῖ | [ δὲ καὶ τὸ κελεῦ]σαι τὸν ἄγγελον τοῦτ[ον τοὺς δικαστὰς τὰ τ]ῶν ἐκεῖ πάντα καθορᾶν καὶ [ ἀπαγγ]έλλειν τοῖς ἀνθρώποις · εἰ δὲ τοῦτο ἀλη[θές , τ]ῶν αὐτῶν ἄν εἴη δήπου δαιμόνων ἔρ[γον κ]αὶ τὸ σῶμα φυλάττειν ἀπαθὲς τοῦ ἀγ[γέλο]υ , καθάπερ καὶ τὴν ψυχὴν ἀνέκπληκτον ὑπὸ τῶν θεαμάτων ἐκείνων · [ ἢ ] καὶ τὸ τοὺς δαίμονας ἐπὶ τοσοῦτόν γε χρόνον ἀσκεδαστα τὰ σώματα διαφυλάττειν , ὅ <εἰ> καὶ δι᾿ ἄλλων δύναται γίνεσθαι σωμάτων , τοῖς νεκροῖς σώμασιν ἀδύνατον . Ὅλως δὲ δεῖ μηδαμῶς ἀγνοεῖν τήν πρόνοιαν τῶν θεῶν ταῖς ψυχαῖς σύστοιχα καὶ τὰ ὄργανα δημιουργοῦσαν · οὐδὲ γὰρ ταύτας εἰς τὰ τυχόντα τὰς τυχούσας εἰσδύεσθαι , τὰ δὲ προσήκοντα ἑκάστην κατὰ τὴν ἐκείνων περιβάλλεσθαι βούλησιν . ὅταν οὖν τὰ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγαθὰ προϋπάρχοντα βουληθῶσιν εἰς ἀνθρώπους ἐκφῆναι , λέγω δὲ οἷον μαντικὴν τὴν θείαν ἢ ἰατρικῆν τὴν ὡς ἀληθῶς παιώνιον ἢ τὴν ὄντως οὖσαν ἱερατικὴν ἐπιστήμην , καὶ ψυχὰς προάγουσιν τὰς διαπορθμεύειν ταῦτα δυναμένας εἰς τὴν γένεσιν ἄνωθεν , καὶ ὄργανα προπαρασκευάζουσιν ταῖς τοιαύταις ψυχαῖς ἐπιτήδεια πρὸς τὴν ἐκείνων πολιτείαν , καὶ τὸ τῆς ζωῆς εἶδος ἐφ᾿ ὅ τὴν ἀρχὴν αὐτὰς καταπέμπουσιν . καὶ οὖν καὶ τὰς ἀγγελικὰς ταύτας ψυχάς , τῆς ἀποκεκρυμμένης παρ᾿ αὐτοῖς ἀληθείας διὰ τῆς χωριστῆς ἑαυτῶν ζωῆς ἐκφαντορικὰς ἐσομένας , κινοῦντες ἐς τόνδε τὸν τόπον σώματα αὐταῖς ὑποστρωννύσυσιν καὶ χωρῆσαι δυνάμενα τὴν ὑπερφυῆ ζωὴν τῶν | ψυχῶν καὶ ὑπηρετοῦντα ταῖς ἐνεργείαις αὐτῶν ταῖς καρτερωτάταις καὶ ἀπαθεστάταις καὶ δύστρεπτα καὶ δυσδιάλυτα , πρὸς τὴν χωριστὴν ἐκείνων ἀπάθειαν ἐπαιρόμενα καὶ μιμούμενα τήν δύναμιν αὐτῶν τῶν χρωμένων αὐτοῖς ψυχῶν . δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Πλάτων τὴν <τῶν> ὀργάνων πρὸς τὰς ἐπιβεβηκυίας ὁμοιότητα ψυχάς , τῇ μὲν ζωῇ τοῦ Ἠρὸς τὴν ἀλκὴν ἀποδούς , τῷ δὲ σώματι τὸ ἀδιάφθορον , ὡς ἄν κατὰ φύσιν τούτων συζυγέντων ἀλλήοις · τάχα δὲ καὶ ὡς ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς ψυχῆς καὶ εἰς τὸ σῶμα διαβαινούσης τινὸς ἀπαθείας καὶ ἀτρέπτου δυνάμεως , τοὺς μὲν ἄλλους διαφθαρῆναι λέγων , τόν δὲ ἄλκιμον ἐκεῖνον ὑγιῆ μὲν ἀναιρεθῆναι , δωδεκαταῖον δὲ ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενον ἀναβιῶναι . Καὶ δῆλον μὲν ὡς καὶ τὴν ἱστορίαν αὐτὴν οὕτως ἔχειν ὁμολογήσομεν , οὐτὲν ἀδύνατον λέγουσαν , οὔτε τὸν ἀπὸ τοῦ σώματος χωρισμὸν τῆς ψυχῆς ( καὶ γὰρ οἱ ἱερατικοὶ λογοι τοῦτο δρῶσιν , χωρίζοντες ἀπὸ τῶν σωμάτων τὰς ψυχάς , καὶ τοῖς μὲν σώμασιν τοῦ μὴ διαπνεῖσθαι φρουρὰν περιβάλλοντες , ταῖς δὲ ψυχαῖς τὴν ἀπόλυτον τῶν σωμάτων προξενοῦντες ἐνέργειαν καὶ τὴν ἄφεσιν τῶν φυσικῶν δεσμῶν ) , οὔτε τὴν ἐν πλείοσιν ἡμέραις διαμονὴν ἀσκεδάστου τοῦ σώματος . καὶ γὰρ ἐξ ἄλλων τοῦτο γέγονεν δῆλον ὁμοίων παρὰ τοῖς . ἔμπροσθεν ἀναγεγραμμένων ἱστοριῶν , κἀξ αὐτῶν τούτων , ὧν νῦν εἴπομεν , καὶ τοῦτο πιθανόν · εἰ γὰρ καὶ τοῖς ἱερατικοῖς τοῦτο δυνατόν , φυλάττειν ἄτρεπτα τὰ σώματα χωριζομένων τῶν | ψυχῶν , καὶ αὐτὰς χωρισθείσας ἀπὸ τῶν σωμάτων τοῖς αὐτοῖς ἥδε - σθαι † πεπραγμένοις αὐτῶν τῶν ψυχῶν πολλῶν δωδεκάτω † . . 20 . . πῶς τοῦτο δυνατόν , καὶ † δαιμονίων πολλῶν ἀνέθηκεν τὴν περὶ . . 11 . † αὐτὸν ἅπασαν ἱστορίαν , οὔτε τὸ θείας ἀληθείας τυχεῖν ἀδύνατον ψυχὴν ἀνθρωπίνην τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων καὶ ἀγγεῖλαι τοῖς ἀνθρώποις . Δηλοῖ δὲ καὶ ὁ κατὰ τὸν Ἐμπεδότιμον λόγος , ὅν Ἡρακλείδης ἱστόρησεν ὁ Ποντικός , θηρῶντα μετ᾿ ἄλλων ἐν μεσημβρίᾳ σταθερᾷ κατά τινα χῶρον αὐτὸν ἔρημον ἀπολειφθέντα λέγων τῆς τε τοῦ Πλούτωνος ἐπιφανείας τυχόντα καὶ τῆς Περσεφόνης καταλαμφθῆναι μὲν ὑπὸ τοῦ φωτὸς τοῦ περιθέοντος κύκλῳ τοὺς θεούς , ἰδεῖν δὲ δι᾿ αὐτοῦ πᾶσαν τὴν περὶ ψυχῶν ἀλήθειαν ἐν αὐτόπτοις θεάμασιν . Πρὸς δὲ τῇ ἱστορίᾳ παντάπασιν αὐτῇ μὴ δυνάμενοι ἀπιστεῖν καὶ εἰς τὴν ζωὴν ἀναπέμποντες ὅσα φησὶν ὁ Πλάτων αὐτὴν τοῦ ἀγγέλου τῆς προκειμένης ἀφηγήσεως τὸ μὲν ἄλκιμον , ὥς που καὶ πρότερον εἴπομεν [ p . 112 , 23 ] , δηλοῦν ἡμεῖς γε φήσομεν τὴν δι᾿ ἑῆς ἀλκῆς εἰς θεοὺς ἀνάτασιν τῆν τοιαύτης ψυχῆς · τὸ δὲ ὑγιὲς τὴν ἀλώβητον καὶ ἀπαθῆ κατάστασιν · οὐ γὰρ αἱ τυχοῦσαι τοιούτων ἂν τύχοιεν θεαμάτων · τὸ δὲ ἐν πολέγῳ τελευτῆσαι τὸ στρεφομένην ἔτι περὶ τὴν γένεσιν ἀχράντως διαζῆσαι καὶ μὴ ταὐτὸν παθεῖν ταῖς διαφθειρομέναις ὑπὸ τῶν ἐν αὐτῇ παθῶν , ἀλλ᾿ ἐξαίρετον ἔχειν παρὰ τὰς ἄλλας ψυχὰς τελειότητα . Καὶ μὴν καὶ τὸ | . . . . . . . . 105 [ διατρί]βουσιν · διὰ δὲ [ τεσσάρων ἡμερῶν χω ] ροῦσιν εἰς τὸν τόπον ἐκ[εῖνον ὅθεν καθο]ρῶσι τὴν ἀρχὴν τοῦ συνέχ[ον]τος [ φωτὸς ] ὅλον τὸν οὐρανόν · ἡμερησίαν δὲ πρ[οελθόν]τες ὁδὸν εἰς αὐτὴν καταντῶνσι τὴν ἀρχὴν τοῦ φωτός . Παραιτησάμενοι δὲ τὰς διακένους ὑπονοίας τῶν ἐξηγητῶν , ἃς καὶ Πορφύριος ἀπεσκευάσατο , πολλὴν καὶ διωλύγιον φλυαρίαν ἐπεισαγαγόντων διὰ τῆς δωδεκάδος , τῶν μὲν εἰς τὸν ζῳδιακόν , τῶν δὲ εἰς τοὺς μῆνας , τῶν δὲ εἰς τοὺς δώδεκα θεοὺς ἀναφερόντων τὸν ἀριθμόν , καὶ πιστουμένων οἰκεῖον οὕτως αὐτὸν εἶναι ταῖς εἰς γένεσιν ἰούσαις ψυχαῖς , εἰ δεῖ καὶ εἰς τὴν ζωὴν αὐτὸν τῶν ψυχῶν ἀναπέμπειν , ἄλλον τρόπον ἡμεῖς τὴν θεωρίαν μέτιμεν , τὴν τοῦδε τοῦ ἀριθμοῦ συγγένειαν αἰτικώμενοι πρὸς τὴν ὅλην περίοδον τῶν ψυχῶν . συνέστηκεν γὰρ ἐκ τῶν πρωτίστων ἀριθμῶν πολλαπλασιασάντων ἀλλήλους , τριάδος λέγω καὶ τετράδος · ὧν ἣ μὲν τελεσιουργός ἐστιν καὶ ἐπιστρεπτικὴ πρὸς τὰς ἀρχάς , ἣ δὲ γόνιμος καὶ ἑδραστικὴ τῶν γεννωμένων ἅμα καὶ ἐναρμόνιος . προσήκει τοίνυν ἡ δυωδεκὰς ἐξ ἀμφοῖν οὖσα τῇ τε τῆς ψυχῆς ἐπιστροφῇ πρὸς τὰ ὃλα καὶ τῇ νοερᾷ καὶ [ τῇ ] χωριστῇ ζωῇ καὶ τῇ τοῦ σώματος σταθερᾷ διαμονῇ καὶ ἀτρέπτῳ καὶ τῇ ἐναρμονίῳ τοῦ τε χρωμένου συστάσει καὶ τοῦ ὀργάνου πρὸς ἄλληλα . δοκεῖ δὲ καὶ τελειότητος ὅρος ἡ δυωδεκὰς εἶναι , πρε - πού|σης ταῖς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου συνελισσούσαις αἰτίαις καὶ ( τί γὰρ οὐ δεῖ λέγειν ; ) ταῖς οὐρανίαις τάξεσιν · διὸ καὶ μῆνα τὸν δωδέκατον ἐν Νόμοις [ VIII p . 828d ] ἀπένειμε ταῖς τῶν χθονίων θεραπείαις καὶ τὴν μεγίστην θεὸν Ἑκάτην τὰ πέρατα τῶν ἐγκοσμίων συγκλείουσαν καὶ διὰ τοῦτο κλῃδοῦχον ἀποκαλουμένην τὰ δωδέκατά φησιν ὁ θεολόγος τοῦ κόσμου κληρώσασθαι . τάχ᾿ οὖν ἂν καὶ ταύτῃ καὶ ὁ τῆς μυθολογίας τῆς προκειμένης ἄγγελος εἴη δωδεκαταῖος ἀναβιούς , ὡς τῶν ὅλων γενόμενος θεωρός , καὶ τῶν παρὰ τῷ Πλούτωνι ψυχῶν αὐτῶν κατὰ τοῦτον τὸν ἀριθμὸν τὴν χωριστὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἱδρυσασῶν ζωήν , ὅς ἐστιν ἀφοριστικὸς τοῦ κόσμου παντὸς καὶ τῶν ἐν αὐτῷ περάτων εἰς τὰς οἰκείας συνελισσομένων ἀρχάς . τοῦτο μὲν οὖν τοιόνδε τινὰ τὸν ἀπολογισμὸν ἔχοι ἂν τῆς θεωρίας . Εἰ δέ τις αἰτιᾶται τὸν λόγον , ὅτι μὴ καὶ ἄλλοι πολλαχοῦ τοιοῦτοί τινες γεγόνασιν ἄγγελοι τῶν ἀφανῶν ἡμῖν , ἀλλ᾿ οὑτοσὶ μόνος ἀνὴρ ὅστις ποτέ ἐστιν ( χρῆν γὰρ ἴσως καὶ ἐν ἄλλοις δή τισι τόποις Ἦράς τινας ἱστορεῖσθαι θεατὰς ὧν οὗτος εἶδεν καὶ ἀγγέλους ἀνθρώποις ὧν ἤγγειλεν ) — ἔοικεν οὖν , εἴτ᾿ αὐτός ἐστιν ὁ Κωλώτης εἴτ᾿ ἄλλος τοῦ μύθου τοῦτον τὸν τρόπον κατήγορος , ἀγνοεῖν ὡς ἄρα καὶ εἰσὶν καὶ ἔσονται πολλαχοῦ γῆς τῶν θείων καὶ ταῖς αἰσθήσεσιν ἡμῶν ἀλήπτων ἐξηγηταὶ κατά τινας θείας τε καὶ δαι - μονίας ἐπιπνοίας · οἱ μὲν μετὰ τοῦ σώματος τῶν τοιούτων ἵστορες , ὥσπερ Ἐμπεδότιμον λόγος , οἱ δὲ ἄνευ σώματος , ὥστορες , τὸν Ἀθηναῖον Κλεώνυμον · καὶ πλή|ρεις αἱ παρα - δόσεις τούτων . εἰ δὲ [ μὴ πλείο]νές εἰσιν αὐτοπτικαὶ τῶν ὄντων [ ἐν ] ἡμῖν καταλήψεις , οὐδὲν θαυμαστόν · [ σώμα]σι γὰρ χρώμενοι καὶ τούτοις ἐνύλο[ις ὀλίγοι ] καὶ ἐν πολλῷ χρόνῳ τούτων ἀπολαύειν ἄνθρωποι δύνανται , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἐμπεδότιμος σπάνιος καὶ ὁ Κλεώνυμος καὶ εἰ δή τις ἄλλλος τῶν τοιούτων θεαμάτων λέγεται τυχεῖν · τὸ γὰρ τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐνεργεῖν ὀλίγοις δή τισι καὶ εὐαριθμήτοις ὑπάρχειν εἰκός . Ἀναβιοὺς δὲ ἔλεγεν ἃ ἐκεῖ ἴδοι · ἔφη δέ , ἐπειδὴ οὖν ἐκβῆναι τὴν ψυχήν , πορεύεσθαι μετὰ πολλῶν , καὶ ἀφικνεῖσθαι σφᾶς εἰς τόπον τινὰ δαιμόνιον [ p . 614 bc ] . [ ἐν ᾧ τῆς τε γῆς δύο εἶναι χάσματα ἐχομένω μένω ἀλλήλοιν καὶ τοῦ οὐρανοῦ ] . Τὴν μὲν ἀναβίωσιν τοῦ Ἠρὸς οὐκ ἄλλην ἢ τὴν εἴσοδον εἰς τὸ σῶμα τῆς χωρισθείσης ψυχῆς εἶναι λέγοντες ὀρθῶς ἐροῦμεν · βίος γάρ ἐστιν αὐτῆς ἡ κοινὴ ζωὴ μετὰ τοῦ σώματος · ταύτης οὖν τὴν ἀνάκτησιν ἀναβίωσιν ἐκάλεσεν , μεταβολὴν οὖσαν ἀπὸ τῆς ἰδίας ζωῆς ἐπὶ τὴν κοινὴν καὶ σύνθετον . ὅτι δὲ καὶ ἐξιέναι τὴν ψυχὴν καὶ εἰσιέναι δυνατὸν εἰς τὸ σῶμα , δηλοῖ καὶ ὁ παρὰ τῷ Κλεάρχῳ τῇ ψυχουλκῷ ῥάβδῳ χρησάμενος ἐπὶ τοῦ μειρακίου τοῦ καθεύδοντος καὶ πείσας τὸν δαιμόνιον Ἀριστοτέλη , καθάπερ ὁ Κλέαρχος ἐν τοῖς περὶ ὕπνου φησίν , περὶ τῆς ψυχῆς , ὡς ἄρα χωρίζεται τοῦ σώματος καὶ ὡς εἴσεισιν εἰς τὸ σῶμα καὶ ὡς χρῆται αὐτῷ οἷον καταγωγίῳ · τῇ γὰρ ῥάβδῳ πλήξας τὸν παῖδα τήν ψυχήν ἐξείλκυσεν καὶ οἷον ἄγων δι᾿ αὐτῆς πόρρω τοῦ σώματος ἀκίνη|τον ἐνέδειξε τὸ σῶμα καὶ ἀβλαβὲς σῳζόμενον ἀναισθητεῖν προσ . . . 15 . . . γραφόντων ὅμοιον ἀψύχῳ · ἐκείνην δὲ μεταξὺ διενεχθεῖσαν πόρρω τοῦ σώματος ἐγγύθεν αὐτῆς ἀγομένης πάλιν τῆς ῥάβδου μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπαγγέλλειν ἕκαστα . τοιγαροῦν ἐκ τούτων πιστεῦσαι τούς τε ἄλλους τῆς τοιαύτης ἱστορίας θεατὰς καὶ τὸν Ἀριστοτέλην χωριστην εἶναι τοῦ σώματος τὴν ψυχήν . Τοῦτο μὲν οὖν ὅπερ λέγω , τὸ τὴν ψυχὴν ἐξιέναι τε δύνασθαι τοῦ σώματος καὶ αὖθις εἰσιέναι καὶ ἔμπνουν ποιεῖν ὅπερ ἀπελελοίπει , ταῦτά τε δηλοῖ πάλαι τοῖς ἡγεμόσιν τοῦ Περιπάτου γεγραμμένα , καὶ ὅσα τοῖς ἐπὶ Μάρκου θεουργοῖς ἐκδέδοται πίστιν ἐναργῆ πορίζει τοῦ λόγου . καὶ γὰρ ἐκεῖνοι διὰ δή τινος τελετῆς τὸ αὐτὸ δρῶσιν εἰς τὸν τελούμενον · καὶ ἔστι πᾶν τὸ τοιοῦτον οὐκ ἀνθρώπινον , ἀλλὰ δαιμόνιον τὸ μηχάνημα καὶ θεῖον . ὥστ᾿ οὐδὲν ἂν εἴη θαυμαστόν , εἰ καὶ τῶν προκειμένων θεαμάτων τὸν ἄγαθοειδῆ βούλησιν ἐξελθεῖν τε τοῦ σώματος ἀδιαφθόρου μένοντος καὶ ἐξελθόντα δύναμιν προσλαβεῖν θεωρὸν τῶν ἀοράτων ταῖς αἰσθήσεσιν ἡμῶν καὶ μνήμην ὧν εἶδεν καὶ ἔκφασιν · οὐ γὰρ τὴν τυχοῦσαν εἶναι ταύτην ψυχήν , ἀλλὰ τοῦτο παρὰ θεῶν γέρας λαβοῦσαν διὰ τὴν πρὸς τὰς ἄλλας ψυχὰς ὑπεροχήν , εἰ μὲν βούλει , καὶ αὐτῆς τῆς οὐσίας · εἰ δὲ τοῦτο δυσπαράδεκτον , διὰ τὸ τῆς ζωῆς θεοπρεπές · κωλύει μὲν γὰρ οὐδὲν καὶ κατ᾿ οὐσίαν αὐτὴν ἐκείνων δια|φέρειν καὶ ὡς ἐγγυτέρω θεῶν οὖσαν [ τετυχηκέ]ναι ταύτης <τῆς> αὐτοψίς · ὥσπερ δὴ καὶ [ περὶ ἄλ]λων ψυχῶν χρησμοὶ διδάσκαλοι [ γεγόνα]σιν , ἄνωθεν αὐτὰς ἐξ ὑπερτέρων ἡκούσας σειρῶν καὶ τάξεων ἡγεμονικωτέρων ἐκφῆναι τῶν θείων ἀγαθῶν ταῖς ὑφειμέναις πολλὰ καὶ ἀλήπτων ἐκείναις . Εἰ δὲ καὶ τοῦτο λέγοι τις ἄδηλον , ἐκεῖνό γε παντὶ γνώριμον , ὅτι τὴν παροῦσαν ζωὴν ἀνάγκη τὸν ἄγγελον τούτων ὑπερέχουσαν προστησάμενον μενον τῶν ὁμοταγῶν ἄξιον πεφηνέναι τῆς ἀγγελικῆς ταύτης τάξεως πρὸς ἐκείνας . καὶ γὰρ ὁρᾶν ἔξεστιν , ὅπως ἡ μέθεξις τῆς κατὰ πρόνοιαν δόσεως , ἄνωθεν ἀπ᾿ αὐτῶν ἠργμένη τῶν θεῶν , καὶ ἡ κατὰ νοῦν ἐκφαντορικὴ τῶν θείων δύνα μις κατὰ μικρὸν ὑφιζάνουσα πρόεισι διὰ τῶν μέσων , ἐν οἷς τὸ προσεχὲς δήπου τοῖς θεοῖς ὁμοιότερον ὂν αὐτοῖς τῶν πορρώτερον οὕτω διαπορθμενύει τὴν παρ᾿ ἐκείνοις ἱδρυμένην ἀλήθειαν · πρῶτος μὲν οὗτος ὁρᾷ τὰ θεῖα · μετὰ δὲ τοῦτον παρέχονται τὴν αὐτοφανῆ γνῶσιν δι᾿ ἀκοῆς , οἷς ἐκεῖνος ἐξήγγειλεν · εἶθ᾿ οἱ μετ᾿ ἐκείνους παραδεξάμενοι καὶ ἀπ᾿ ἐκείνων † περὶ ὧν ἤκουσαν τὴν φήμην . τοῦτο δὲ τεκμήριον ἐναργὲς τοῦ πορρώτερον ἤ ἐγγύτερον ὄντος αὐτῶν τῶν θείων φασμάτων · οἷς ὁ πρώτιστος ὁμιλήσας δήπου τῶν ἄλλων θεοειδέστερος . οὐδὲ γὰρ τὸ τὴν ἀκοὴν εὐτυχῆσαι τούτων ἄνευ τῆς ἐκ θεῶν καθηκούσης ἐγὼ θείην ἂν εὐμοιρίας , ὥστε πολλῷ μᾶλλον τὴν θείαν εἴς τινα τῆς ζωῆς ὑπερβολὴν εἰς ἄκρον ἀνήκουσαν ὑπάρχειν . Πῶς δεῖ νοεῖν τὸ εἰσιέναι καὶ ἐξιέναι ψυχὴν ἀπὸ σώματος . Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκβῆναι αὖ τὴν ψυχὴν κοινὸν μὲν ἔχει τὸν ἀπολογισμόν · οὐ γὰρ ἡ ἔκβασις ὡς ἐν τόπῳ τῆς ψυχῆς οὔσης ( ἀσώματος γάρ ) , οὔτε ὡς ἐν ὑποκειμένῳ οὔσης , διότι πᾶσα χωριστὴν ἔχει σώματος οὐσίαν · ἀλλὰ εἴσοδος μὲν αὐτῆς ἡ πρὸς αὐτὸ καλεῖται σχέσις , ἔξοδος δὲ ἡ τῆς σχέσεως ἀπόλυσις , οὐ τῆς ζωτικῆς , ἣν προστίθησιν διὰ τὴν νεῦσιν καὶ την πρὸς τὸν δεσμὸν συμπάθειαν , ἀλλὰ τῆς φυσικῆς , περὶ ἧς ὁ Τίμαιος εἴρηκεν , ὅτι κατερριζοῦντο τῆς ψυχῆς οἱ τοῦ βίου δεσμοὶ περὶ τὸν μυελόν [ p . 73d ] · ἴδιον δὲ <τοῦ> ταῦτα λέγοντος , ὅτι προσελάμβανεν ἐκ τῶν θεῶν καὶ ζωὴν θεοπρεπεστέραν παρακολουθεῖν πᾶσιν αὐτὸν ποιοῦσαν , τοῖς δικάζουσι τοῖς δικαζομένοις , τοῖς δρῶσιν τοῖς πάσχουσιν , τοῖς τόποις τοῖς χρόνοις , τοῖς λόγοις τοῖς ἔργοις · τούτων γὰρ ἁπάντων αὐτὸν ἐσόμενον θεατὴν ἔδει τινὰ κρείττονα μοῖραν λαβεῖν παρὰ τῶν κρειττόνων , οἷς ἔμελεν ἄγγελον αὐτὸν καταστῆναι τῶν θεαμάτων ἐκείνων ἀνθρώποις . Ἐτι τοίνυν τὴν πορείαν δεῖ μὴ παρέργως ἀκοῦσαι τοῦ μύθου προσθέντος , ἀλλὰ συννοήσαντας εἰπεῖν , ὡς ἄλλη μέν ἐστιν αὐτῶν τῶν ψυχῶν ζωτική τις οὖσα μετάβασις ἀπὸ τοῦ ἐν κατατάξει βίου πρὸς τὸν ἄσχετον , ἥν ἀπεικάζων ταῖς κατὰ τόπον κινήσεσιν πορείαν ὁ μῦθος προσείρηκεν ( πασῶν γὰρ τῶν σωματοειδῶν κινήσεων ἐν τῇ ψυχῇ τὰ παραδείγματα προϋφέστηκεν ) · ἄλλη δὲ | τοπική τις οὖσα μετὰ τοῦ σώματος κίνησις εἰς † κριτήρια πορευομένου ἐν ταῖς ἐξόδοις , τοπική τις ἤδη τῆς ψυχῆς πορεία ἔξω τε καὶ εἰσω γινο - μένου τοῦ σωματικοῦ ανὐῆς καὶ πορευομένου κατά τε ὕψη καὶ βάθη τοῦ κόσμου , συνεπαιρομένου τῇ ψνχῇ καὶ συγκαταφερομένου καὶ μέχρι τῶν τῆς γῆς μυχῶν · περὶ γάρ τοι τῶν τοιούτων ὀχημάτων καὶ ὁ ἐν Φαίδωνι μῦθος [ p . 113d sqq . ] ἔλεγεν , ὡς ἄρα ἀναβᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐπ᾿ αὐτὰ εἰς τὸν Ἀχέροντα φέρονται , καὶ ὡς ἐμβριθῆ μέν ἐστι καὶ σκοτεινὰ τὰ τῶν πολλῶν , ἀυ·λότερα δὲ καὶ καθαρώτερα ὀλίγων δή τινων . Ἔστι δὴ οὖν ἡ πορεία καὶ ἀσὠματος καὶ σωματική , ζωτική τε · καὶ τοπική · καὶ ἡ ἑτέρα τῆς ἑτέρας εἰκών , δῆλον δὲ ποτέρα ποτέρας . πᾶσα μὲν δὴ ψυχὴ γλίχεται τοῦ ἄνω κατὰ ψύσιν , ὡς εἰς οἰκεῖον ὁρμῶσα τόπον μετὰ τὴν ἐκ τοῦ ὀστρεώδους σώματος ὁρμήν · κατασπώμεναι δὲ ὑπὸ τῶν συντρόφων τοῖς σώμασι παθῶν εἰς τὸ κάτω βρίθουσιν · δηλοῖ δὲ καὶ τὸ λόγιον ταῦτα διδάσκον · πάσας μὲν γὰρ ἔχει γλυκερὸς πόθος , ὥς κεν Ὄλυμπον ἀθανάτοισι θεοῖσι συνέμποροι αἰὲν ἔχωσιν · οὐ πάσαις δὲ θέμις ἐπιβήμεναι τῶνδε μελάθρων . εἶτα τοῦ λαμβάνοντος τοὺς χρησμοὺς διὰ πλειόνων ἐκδοθέντας θέντας ἐρομένου , τίς οὖν ἐστιν ὁ τυγχάνων τῆς εἰς θεοὺς ἀνόδου , καὶ εἰ ὁ τὸν θυτικὸν βίον μάλιστα προστησάμενος , ἐπάγει πάλιν ὁ θεός · οὐχ ὅστις σπλάγχνοισιν ἐπίφρονα θήκατο βουλήν , ἤδη καὶ πρὸς Ὄλυμπον ἀποσκεδάσας τόδε σῶμα ᾖξεν ἀειρόμενος ψυχῆς κούφαις πτερύγεσσιν , ἀλλ᾿ ὅστις σο|[φ]..100 .... ἀληθῆ κατὰ τὴν τῶν θεῶν μήνυσιν , πάσαις μέν ἐστιν ὁρμή τις εἰς τὸ ἄναντες ἐξελθούσαις ταῖς ψυχαῖς εἰς τὸ φύσει συγγενὲς διὰ τὴν ὁμοιότητα τὴν πρὸς τὸ θεῖον , ἣν ἔχουσι πᾶσαι κατ᾿ οὐσίαν · κατασπῶνται δὲ ὑπὸ τῶν ηὐξημένων τινὲς ἐν αὐταῖς ἀλόγων καὶ ἀγρίων θρεμμάτων εἰς τὸν ἐκεῖνοις οἰκεῖον τόπον τὸν χθόνιον · δεῖ γὰρ τὸ ὅμοιον πᾶν φέρεσθαι πρὸς τὸ ὅμοιον , νικᾶν δὲ ἐν ταῖς κινήσεσι τὸ πλεονεκτοῦν . ὥστ᾿ εἰκότως πορεύεσθαι λέγει μετ᾿ ἄλλων εἰς τὸν δαιμόνιον τόπον ὑπὲρ γῆς ὄντα , κἄν τινες αὐτῶν ἀξίως ὦσιν βεβιωκυῖαι τῶν ὑπὸ γῆς δικαιωτηρίων · ἡ γὰρ τάσις ἐκείνων ὀρεγομένων τοῦ δίκης τυχεῖν πασῶν , ἡ δὲ ἀξία πρὸς τὸν οἰκεῖον ἕλκει κλῆρον ἑκάστην . γίνεσθαι μὲν οὗν καὶ τοῦτο πιθανὸν καὶ ἅμα πλείους ψυχὰς ἄλαπο ἐωνάλλων τόπων εἰς τὸν δικαστικὸν τόπον ( ?? ) ( ?? ) οἱ αὐτοὶ δικασταὶ πάσαις δικάζουσιν . ( ?? ) δὲ θαυμαστὸν τὸν Ἦρα μετὰ πολλῶν πορεύεσθαι ψυχῶν · ἔτι μᾶλλον ἴσως τῶν ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότων , οὓς καὶ διαφθαρῆναί φησιν ὁ μῆθος , διὰ τὴν αὐτὴν περίστασιν ἐκβεβηκυιῶν ἀπὸ τῶν σωμάτων , καὶ ὁμοπαθῶν ἀλλήλαις οὐσῶν καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν συναγελαζομένων ἀλλήλαις καὶ κοινὴν τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὸν τόπον τὸν δικαστικὸν ποιουμένων · καὶ τῆς ἱστορίας τούτοις μαρτυρούσης λέ\γομεν τὴν αὐτὴν πορείαν τῶν ἀποθανόντων εἶναι , ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ † τε ἐλθουσῶν ἐν τῇ πρὸς τοὺς δικαστὰς ἀπαντήσει . . 8 . ων εἰς τὸ αὐτὸ πασῶν · καὶ γὰρ ἐν πολέμῳ ἅμα τινῶν ἀπολομένων καὶ ἐν ναυαγίῳ καὶ ἐν πόλεων κατασεισθεισῶν κοιναῖς φθοραῖς ὤφθησαν ἀγέλαι ψυχῶν τισιν τῶν τὰ αὐτὰ παθουσῶν ἀπαυγέλλουσαι τὰς ἑαυτῶν συμφορὰς τοῖς προστυχέσιν αὐταῖς γενομένοις . Εἰ δὲ , ὡς ἐν Φαίδωνι μεμαθήκαμεν [ p . 107d ] , οὐχὶ τῶν ψυχῶν αἱ ὁρμαὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ λαχόντες αὐτὰς ἄγουσι δαίμονες , κινοῦντες ἑκάστην ἐφ᾿ ὃν δεῖ τόπον ἐλθεῖν , ὥστε καὶ οἷον αὐτομάτως φέρεσθαι καὶ ἀπροαιρέτως , ἔχοι ἂν καὶ ταύτῃ πολλὴν ὁ τοῦ Ἠρὸς λόγος ἀλήθειαν .. Ἀλλὰ τίς ὁ δαιμόνιος τόπος ἐστίν , εἰς ὃν ἡ ἄφιξις ; καὶ εἰ οὗτός ἐστιν , ὃν καὶ ὁ ἐν Γοργίᾳ [ p . 524a ] λέγει μῦθος , δικάξειν πού φησιν καὶ ἐκεῖνος ἐν τῷ λειμῶνι τὸν Μίνω καὶ τὸν Ῥαδάμανθυν καὶ τὸν Αἰακὸν τρίτον ἐν τῇ τριόδῳ . καὶ εἰ ὁ αὐτὸς τόπος ὑπ᾿ ἀμφοτέρων λέγεται τῶν μύθων , πῶς ἀλλήλοις οἱ δικασταὶ συμβαίνουσιν , αἱ ἡρωϊκαὶ ψυχαὶ τοῖς ( ?? ) ὁ γάρ τοι δαιμόνιος τόπος ἀπὸ τῶν δαιμόνων ( ?? ) ( ?? ) προσηγορίαν εἰς δαίμονας ἔοικεν ἀναπέμπειν τοὺς δικαζομένους . Ὅτι μὲν οὖν οὐ πάντα πάντες οἱ περὶ τῶν ἐν Ἅιδου μῦθοι τῷ Πλάτωνι ποιηθέντες ἐκδιδάσκουσιν , δῆλον . ὃ μὲν γὰρ τοὺς δικαστὰς ἐπ᾿ αὐτῶν κηρύττει τῶν ὀνομάτων , ὡσπερ ὁ ἐν Γοργίᾳ ῥηθείς , ὃ δὲ τὸν τόπον φράζει διαφερόντως , ὥσπερ ὅδε ὁ μῦθος ( ἐν Γοργίᾳ μὲν γὰρ εἴρηται τοσοῦτον , ὅτι δικάζουσιν |ἐν τῶ λειμῶνι καθήμενοι πάντες ἐν τῇ τριόδῳ · νυνὶ δὲ τίς οὗτος ὁ τόπος , ὅτι μεταξὺ τῆς καὶ οὐρανοῦ , λέλεκται σαφῶς ) , ὃ δὲ τὰ ῥεύματα τῆς δίκης καὶ τοὺς ποταμοὺς ἐπεκδιηγεῖται τοὺς ὑπὸ γῆς , ὥσπερ ὁ ἐν Φαίδωνι [ 111d ] . πάντα δὲ ὁμοῦ τῷ νῷ συλλαβόντες ἕξομεν τοὺς δικαστάς , τὸν τόπον τῶν δικαστῶν , τὰς λήεις τὰς ὑπ᾿ αὐτῶν ἀφπριζομένας . Ἀλλὰ τὰ με]ν εἰσαῦθις ζητήσομεν ἡμεῖς · τὸν δὲ δὴ τόπον , ὃ φάναι , πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς εἴπωμεν . Νουμήνιος μὲν γὰρ τὸ κέντρον εἶναί φησιν τοῦτον τοῦ τε κόσμου παντὸς καὶ τῆς γῆς . ὡς μεταξὺ μὲν ὂν τοῦ οὐρανοῦ , μεταξὺ καὶ τῆς γῆς · ἐν ᾧ καθῆσθαι τοὺς δικαστὰς καὶ παραπέμπειν τὰς μὲν εἰς οὐρανὸν τῶν ψυχῶν , τὰς δὲ εἰς τὸν ὑπὸ γῆς τόπον καὶ τοὺς ἐκεῖ ποταμού · οὐρανὸν μὲν τὴν ἀπλανῆ λέγων καὶ ἐν ταύτῃ δύο χάσματα , τὸν αἰγόκερω καὶ τὸν καρκίνον , τοῦτον μὲν καθόδου χάσμα τῆς εἰς γένεσιν , ἀνόδου δὲ ἐκεῖνον , παταμοὺς δὲ ὑπὸ γῆς τὰς παλνωμένας ( ἀνάγει γὰρ εἰς ταύτας παταμοὺς ποταμοὺς καὶ αὐτὸν τὸν Τάρταρον ) · καὶ ἄλλην πολλὴν πικῶν ἐπὶ τὰ ἰσημερινὰ καὶ ἀπὸ τούτων εἰς τὰ τροπικὰ καὶ μεταβάσεις , ἃς αὐτὸς πηδῶν ἐπὶ τὰ πράγματα μεταφέρει , καὶ συρράπτων τὰ Πλατωνικὰ ῥήματα τοῖς γενεθλιαλογικοῖς καὶ ταῦτα τοῖς τελεστικοῖς · μαρτυρούμενος τῶν δύο χασμάτων των καὶ τὴν Ὁμήρου ποίηησιν οὐ μόνον λέγουσαν [ Οd . v 110—112 ] τὰς μὲν πρὸς βορέαο καταιβατὰς ἀνθρώ - ποισιν ὁδούς , | ἐπείπερ ὁ καρκίνος εἰς † αἰγόκερον προσελθὼν ἀποτελεῖ · τὰς δὲ πρὸς νότον [ εἶναι θειοτέρας ] , δι᾿ ὧν οὐκ ἔστιν ἀνδράσιν [ εἰσελθε]ῖν , ἀθανάτων δὲ μόνον ὁδοὺς αὐτὰς ὑπάρχειν · ὁ γὰρ αἰγοκέρως ἀνάγων τὰς ψυχὰς λύει μὲν αὐτῶν τὴν ἐν ἀνδράσι ζωήν , μόνην δὲ τὴν ἀθάνατον εἰσδέχεται καὶ θείαν · οὐ ταῦτα δ᾿ οὖν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡλίου πύλας ὑμνοῦσαν καὶ δῆμον ὀνείρων [ Od . ω 12 ] , τὰ μὲν δύο τροπικὰ ζῴδια πύλας ἡλίου προσαγορεύσασαν , δῆμον δὲ ὀνείρων , ὥς φησιν ἐκεῖνος , τὸν γαλαξίαν . καὶ γὰρ τὸν Πυθαγόραν δι᾿ ἀπορρήτων Ἅιδην τὸν γαλαξίαν καὶ πόπον ψυχῶν ἀποκαλεῖν , ὡς ἐκεῖ συνωθουμένων · διὸ παρά τισιν ἔθνεσιν γάλα σπένδεσθαι τοῖς θεοῖς τοῖς τῶν ψυχῶν καθάρταις καὶ τῶν πεσουσῶν εἰς γένεσιν εἶναι γάλα τὴν πρώτην τροφήν . τὸν δὲ δὴ Πλάτωνα διὰ μὲν τῶν χασμάτων , ὡς εἴρηται , δηλοῦν τὰσ δύο πύλας , διὰ δὲ τοῦ φωτός , ὃ δὴ σύνδεσμον εἶναι τοῦ οὐρανοῦ , τὸν γαλαξίαν · εἰς ὃν ἀνιέναι δι᾿ ἡμερῶν δυοκαίδεκα τὰς ψυχὰς ἀπὸ τοῦ τόπου τῶν δικαστῶν · ἦν δὲ ὁ τόπος τὸ κεντρον . ἐντεῦθεν τοίνυν ἀρχομένην τὴν δυωδεκάδα τελευτᾶν εἰς τὸν οὐρανόν · ἐν ᾗ τὸ κέντρον εἶναι , τὴν γῆς , τὸ ὕδωρ , τὸν ἀέρα , τὰς ἑπτὰ πλανωμενας , αὐτὸν τὸν ἀπλανῆ κύκλον . εἶναι δ᾿ οὖν τὰ προπικὰ ζῴδια , τὰ χάσματα τὰ διπλᾶς , τὰς δύο πύλας ὀνόματι διαφέοντα μόνον , καὶ πάλιν τὸν γαλαξίαν , τὸ φῶς τὸ τῇ ἴριδι προσφερές , τὸν δῆμον τῶν ὀνείρων ταὐτόν . ὀνείροις γὰρ ἀπεικάζειν τὰς ἄνευ σωμάτων ψυχὰς καὶ ἄλλοθι τὸν ποιη\τήν , ταῖς ψυχαῖς αἷς ἐφέστηκεν ἀνε . . 75 . . φημί . . 9 . . . [ ἀλλὰ πῶς]ἄν τις ἀποδέξαιτο τὴν πρὸς τ[ὰς αὐτοῦ ] τοῦ Πλάτωνος ῥήσεις αὐτοῦ διαφωνί[αν · τού]των γὰρ πέρι καὶ ἡμῖν πρόκειται λέγειν . ὃ μὲν γὰρ τὸν δαιμόνιον τόπον εἶναί φησιν τὸ κέντρον , ὃ δὲ ἐν τῷ μεταξὺ οὐρανοῦ μόνον · καὶ ὃ μὲν γῆν ταύτην τιθέμενος , ἐφ᾿ ἧς βεβήκαμεν , εἰς τοὺς ὑπ᾿ αὐτὴν ἄγει ποταμούς , ὃ δὲ ἐν οὐρανῷ τίθεται τοὺς ποταμοῦς καὶ κολάσεις ἐκεῖ ψυχῶν , παρ᾿ οἷς ἡ μακαριστὴ ζωὴ τῶ ψυχῶν — δηλοῖ δὲ ὁ Τίμαιος [ p . 42b ] τὴν εἰς τὸ σύννομον ἄστρον ἀποκαταστᾶσαν εὐδαίμονα βίον λέγων ἕξειν , καὶ ὁ ἐν Φαίδρῳ [ p . 249a ] Σωκράτης τὰς μὲν εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια λέγων χωρεῖν ( ὅπου καὶ οἱ ποταμοὶ πάντες καὶ αὐτὸς ὁ Τάρταρος , ὡς ἐν Φαίδωνι διδασκόμεθα ) , τὰς δὲ εἰς τοῦ οὐρανοῦ τινα τόπον ὑπὸ τῆς Δίκης κουφισθείσας διάγειν ἀξίως οὗ ἐν ἀνθρώπου εἴδει ἰβίωσαν βίου · δι᾿ ὧν πολλοῦ δεῖ τοῦς ὑπὸ γῆν ποταμοὺς εἰς τοὺς πλάνητας ἀνα — ἔτι τοίνυν ὃ μὲν εἰς πάντα τὸν οὐρανὸν ἀνάγει τὰς ἀποκαθισταμένας ( καὶ γὰρ περὶ πάντας νενεμῆσθαι τοὺς ἀστέρας ὑπὸ τοῦ πατρὸς διαιρεθείσας ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις ) , ὃ δὲ μόνον τὸν γαλαξίαν ἐκ τῶν ψυχῶν συμπληροῖ τῶν ἐντεῦθεν εἰς οὐρανὸν ἀναβεβηκυιῶν · καὶ ὃ μὲν τὰς εὐδαίμονας οὔ φησι χωρεῖν εἰς τὸν ὑποχθόνιον τόπον , ὅ δὲ ἄγειν ἀναγκάζεται πρῶτον εἰς ἐκεῖνον , εἴπερ πᾶσαν ψνχὴν εἰς τὂν δι|καστὴν χωρεῖν πρῶτον δε τὸν οὐράνιον τόπον ἀνελθεῖν , ὅπου γε διάγουσιν αἱ ψυχαὶ εὐδαιμόνων . † καὶ γὰρ ἐπὶ ταὶς δίκαις καὶ δαιμόνων καὶ τόπων καὶ πραγμάτων δεῖ καὶ τὸν [ δαιμόνιον ] τόπον ὥσπερ λέγεται μέσον ὑποτίθεσθαι γῆς καὶ οὐρανοῦ , τοῦ μὲν θεῶν ὄντος τόπου , τῆς δὲ τὰ θνητὰ γεννώσης καὶ τρεφούσης . μέσος δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τόπος ἐστίν , ὅστις πᾶσαν ἔξωθεν περιέχων τὴν γῆν ἄκρα τε αὐτῆς καὶ μέσα καὶ πολλῷ μᾶλλον τὰ ἔσχατα περικλείων ὑπέζωκεν τὸν οὐρανόν · οὐ γὰρ τινός , ἀλλὰ πάσης , οὐδὲ τινὸς οὐρανοῦ μέσος ἐστίν , ἀλλὰ παντός · ὥστε μετὰ πάντα μὲν τὸν οὐρανὸν ἔσται , πάσης δὲ ὑπερανέχων τῆς γῆς , καὶ οὐ τῶν κοιλωμάτων αὐτῆς μόνων , ἐν οἷς ἡμεῖς οἰκοῦμεν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄκρων , ἐν οἷς τίθησι ψυχῶν εὐδαιμόνων λήξεις οὔπω τελέως ἀποδυσαμένων τὰ ὑλαῖα σώματα , καθάπερ ἐν Φαίδωνι [ p . 114b ] μεμαθήκαμεν . εἰ δὲ δεῖ ταῦτα προσίεσθαι , μόνος δὲ ὁ αἰθὴν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ὢν κύκλῳ περιρρεῖ τὴν γῆν ὅλην , οὗτός ἐστιν ὁ δαιμόνιος τόπος , ἐν ᾧ καὶ οἱ δικασταὶ καθήμενοι μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ καὶ ἡ τρίοδος αὕτη τῶν ψυχῶν καὶ ἡ συναφὴ τῶν χασμάτων τῶν τε εἰς γῆς τεινόντων καὶ τῶν εἰς οὐρανόν . ἀλλ᾿ ὅταν μὲν καλῆται τρίοδος , εἰς τὰς πριπλᾶς ἀνάγεται ζωὰς τῶν ψυχῶν , τὴν εἰς τὰ ἄκρα τῆς γῆς εὐδαιμόνων οὖσαν θεατῶν , τὴν εἰς τὸν ὑπόγειον τόπον κολαζομένων οὖσαν , τὴν εἰς γένεσιν ἀμφοῖν μεσότητα συμπληροῦσαν , ἢ καὶ ἄλλως τὴν οὐρανίαν , τὴν χθονίαν , τὴν ὑποχθονίαν , ἃς ἡ δικαστικὴ ψῆφος | διατάττει · ἡ μὲν γὰρ τῆς ἀπλαύσεως καὶ εὐδαιμονίας ζωὴ ἐν οὐρανῷ ὡς θεία τίθεται , ἡ δὲ τῆς δίκης εἰς τὴν μέσην φέρεται χώραν , ἡ δὲ τῆς ποινῆς ἀξία διὰ τοῦ ξίφους ὑπὸ γῆς · ὅταν δὲ αὖ τῶν τεττάρων λέγηται χασμάτων κοινὸν σημεῖον , διπλᾶς ἀφανῶν ἔχει λήξεων ὁδούς , οὐρανίαν καὶ χθονίαν , καὶ διπλᾶς καθόδων εἰς γένεσιν , κατὰ δίκην ἑκατέρων ἀποτελουμένων . καὶ γὰρ αἱ λήξεις ὁρίζονται παρ᾿ αὐτῶν καὶ ἀπ᾿ ἐκείνων εἰς τὴν γένεσιν αὖθις ὁδοὶ γίνονται μετὰ τὰς περιόδους , ἃς ἀφωρίσαντο ἐκεῖνοι . Τὸ μὲν οὖν τὸν δαιμόνιον τόπον δικαστικὸν εἶναι τόπον ἀπὸ τῶν ἐν τῷδὲ τῷ μύθῳ γεγραμμένων δῆλον , ἀφικνεῖσθαι φάντος αὐτοῦ μετὰ πολλῶν ἔς τινα δαιμόνιον τόπον , δικαστὰς δἒ ἐν αὐτῷ καθῆσθαι . τὸ δὲ μηδὲν τοῦτον διαφέρειν τῆς τριόδου τὸν ἐν Γοργίᾳ μῦθον ἡμᾶς διδάσκειν φήσομεν · ἐν γὰρ τῇ τριόδῳ καθῆσθαί φησιν ἐκεῖνος τοὺς δικαστάς . εἰ δὲ ἐκεῖνος καὶ τὸν λειμῶνα τῇ τριόδῶ συνῆψεν εἰπὼν ἐν τῷ λειμῶνι δικάζειν αὐτοὺς ἐν τῇ τριόδῳ , παντὶ δήπου γνώριμον , ὅτι τὰ τρία τὸν αὐτὸν δηλοῖ τοῦ κόσμου τόπον , ὁ δαιμόνιος , ἡ τρίοδος , ὁ λειμών . μεταξὺ δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς ὁ δαιμόνιος , ὥστε καὶ ἡ τρίοδος καὶ ¨ο λειμών . ὁ δὲ αἰθήρ ἐστι μόνος ἀμφοῖν μέσος , ὡς δέδεικται διὰ τῶν ἐν Φαίδωνι [ p . 109c ss . ] γεγραμμένων , οὐ τινὸς γῆς , ἀλλὰ τῆς ὅλης ὑπερηπλωμένος καὶ τοῦ οὐρανοῦ παντὸς *** ὤν · διὸ καὶ αἰτιᾶται τοὺς πολλοὺς εἰς ταὐτὸν ἄγοντας αἰθέρα καὶ οὐρανόν . ἔστιν ἄρα καὶ ὁ δαιμόνιος τόπος καὶ ὁ λειμὼν καὶ ἡ τρίοδος οὐκ ἄλλο ἢ μέσον οὐρανοῦ παντὸς κατὰ Πλάτωνα · πλὴν τὸ μέσον ἀέρος καὶ γῆς ἀκρότης οὗτός ἐστιν ὁ ὑπὸ σελήνην τόπος . ὥστε καὶ λειμὼν εἰκότως ὀνομάζεται , μάζεται , τὰς ἀρχὰς τῆς γενέσεως περιέχων καὶ τῆς ἐν ὑγρῷ φερομένης φύσεως · μετ᾿ αὐτῆς γὰρ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἡ γῆς , παρ᾿ οἷς αἱ γενέσεις δι᾿ ὑγρότητος ἐπιτελούμεναι καὶ τῆς ἐπικτήτου θερμότητος . εἰ δὲ καὶ προσεχῶς εἰς τὴν σεληνιακὴν ἀνήρτηται σφαῖραν , ἐν ᾗ τῆς γενέσεως αἰτίαι πάσης καί , ὥς φησίν τις ἱερὸς λόγος , τὸ αὔτοπτον ἄγαλμα τῆς φύσεως προσλάμπει , δῆλον δήπουθεν , ὅτι καὶ ταύτῃ λειμὼν εἰκότως ὀνομάζεται , δεξάμενος ἐκεῖθεν πρῶτος τὰς προόδους τῶς τὴν γένεσιν συγκροτούτντων πνευμάτων · καὶ δὴ καὶ τρίοδος ψυχῶν τριπλᾶ προστησαμένων εἴδη ζωῆς κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον προσαγορεύεται , ἀνιουσῶν , πιπτουσῶν , καταδεδικασμένων · καὶ τὸ τρίτον δαιμόνιος τόπος , ὡς τὴν , μέσην χώραν τοῦ κόσμου λαχών . πάλαι γὰρ τοὺς δαίμονας καὶ ἡ Μαντινικὴ ξένη τῶν τε ἀθανάτων μέσουσ ὡρίσατο καὶ τῶν θνητῶν ὑπάρχειν , μέσος δὲ καὶ ὁ αἰθὴρ ἀμφοτέρων τούτων ἰστίν . εἰ δὲ δὴ καὶ τοὺς ἐν τῇ Ἐπινομίδι [ p . 984e ] λόγους τις προσοῖτο τῷ αἰθέρι τοὺς δαί - μονας ἀποδιδούσῃ καὶ ταῖς τε αἰσθήσεσιν ὀφυτέραις καὶ ταῖς διανοήσεσιν ἀχράντοις μειζόνως λεγούσῃ τὰ ἀνθρώπινα καθορᾶν , πάντως δήπου κα'κ τῶν ἐν ἐκείνῃ γεγραμμένων δαιμόνιον τόπον τὸν αἰθέρα λέγεσθαι παρὰ τοῦ Πλάτωνος οὐκ μόνιον τόπον τὸν αἰθέρα λέγεσθαι παρὰ τοῦ Πλάτωνος οὐκ ἀπιστήσομεν . ἀλλ᾿ ἡ μὲν Ἐπινομὶς νοθείας | ὑπάρχουσα μεστὴ καὶ νοῦ μυστηριώδους τὸν νηπιόφρονα καὶ ωῷ ἀρχαῖον ἀπατᾷ . ὅτι δὲ τοῦτο καὶ ἐξ ἄλλων δέδεικται τὸ τῆς ὁμονοίας τῶν γραμμάτων , παραστήσονται οἱ καθ᾿ ἡμᾶς ταύτην εἶναι ψευδῆ τὴν ὑπόκρισιν τοὺς ἀμφὶ Πατέριον ἐξηγητάς , ἄνδρας ἡμῖς αἰδοίους , διότι καὶ ψυχὰς τὰς εὐδαίμονας <εἰς> ἐκεῖνον ἀνάγει τὸν αἰθέρα , καὶ τὸν Φαίδωνα μάρτυρα προϊσχομένουος ( ἀληθὲς μὲν γάρ ἐστιν ὅ φασιν , ἀλλ᾿ οὐ ταὐτόν ) , ὡς ἐπὶ δικαστικὸν τόπον ἀνιέναι τὸν αἰθέρα φαίην ἂν ἐγὼ καὶ ὡς ἐπὶ λῆξίν τινα ψυχῶν ( τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν ποιεῖ τόπον , τὸ δὲ τῶν δικαστῶν ) . ἐπεὶ καὶ τῶν οὐρανίων μετέχειν δυνατόν , ἀλλ᾿ οὐχ ὡς οὐρανίους · γενόμενοι γὰρ ἐν οὐρανῷ γινόμεθα πάντως οὐράνιοι , μένοντες δὲ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν μετέχειν οὐ κωλυόμεθα τῶν οὐρανίων · ὥστε καὶ εἰς τὸν αἰθέριον κλῆρον ὅταν μὲν ὡς εἰς δικαστικὸν ἀφικνώμεθα τόπον , διὰ τῆς πρὸς τοὺς δικαστὰς ἀνατάσεως τοῦτο λεγόμεθα πάσχειν , ὅταν δὲ ὡς εἰς λῆξιν ἡμῖν ἀπονεμομένην , ὅλοι τε ἐν αὐτῷ γιγνόμεθα καὶ ὡς ἡμέτερον αὐτὸν καταλαμβάνομεν . Τοῦτο μὲν οὖν ταύτῃ διωρίσαμεν . μηδεὶς δὲ οἰέσθω δαιμόνιον τόνδε τὸν τόπον ἀκούσας ἢ διαφωνεῖν ταῦτα τοῖς ἐν Γοργίᾳ γεγραμμένοις , ἐν οἷς φησιν τοὺς δικαστὰς τῶν ψυχῶν ἡρωϊκάς τινας εἶναι ψυχάς , ἤ μόνους δαίμονας καθῆσθαι τῶν βεβιωμέενων δικαστάς , θεοὺς δὲ ταύτην μηδαμῶς εἰληχέναι τὴν μοῖραν · ἤ τὰς τῶν μετηλλαχότων | ψυχὰς εἰς δαιμονίας τῷ Πλάτωνι διεξερχομένας ἐν Κρατύλῳ [ p . 397 d ] , ὡς ἄν αὖται φέρωσι δικαστικὴν ψῆφον τῶν † πεπρακότων ψυχῶν † ἔκαστα τῶν εἰς τῆν τίσιν γενομένων · ἐν οἶς διαστέλλει θεοὺς δαιμάνων καὶ δαίμονας ἡρώων , τῶν ἐν Κρατύλῳ [ p . 397 d ] διὰ τῶν ὀνομάτων ἐξηυπορημένων περὶ τῶν τριῶν τούτων γενῶν , τῶν ἐν Συμποσίῳ [ p . 202 e ] περὶ τῆς τῶν δδαιμόνων οὐδίας τε καὶ τάξενως πεφιλοσοφημένων , ὡς μέσης ὅντως οὔσης ἐν ππασι τοῖς ἐγκοσμίοις . ἀλλ’ οὑτωσὶ δαιμόνιον τόνδε λεγέτω τὸν τόπον , ὡς μέσον τοῦ παντὸς καὶ συμποσευόμενον μὲν τῷ οὐρανῷ , περθρρέοντα δὲ κύκλῳ τὸν θνητὸν ὅλον χῶρον . προσήκει γὰρ τοῖς δαίμοσιν ἐν πάσαις λήξεσιν ἡ μεσότης , ὡς τοῖς θεοῖς ἡ ἀκρότης , ὡς , εἰ βούλει , ταῖς ψυχαῖς ἡ τελεευτὴ τῆς ἀσωμάτου ζωῆς . ὥστε κἄν ἐν οὐρανῷ πάντες ὦσι , θεοὶ δαίμονες ψυχαί , θείως εἰσίν , ἐπερίπερ ὁ οὐρανὸς ἔχει τὴν ἀκροτάτην τάξινα , αἄν ἐν τῷ αἰθέρι , δαιμονίως διὰ τὴν μεσότητα τοῦ αἰθέρος , κἄν ἐν γῇ , ψυχικῶς διὰ τὴν ἐσχάτην ὕφεσιν πρὸς τὰ ἄνω τῆς γῆς , καὶ οὖ μὲν οὐρανίως , οὖ δὲ αἰθερίως , οὖ δὲ χθονίως ἠ τριάς . δαιμόνιος οὖν τόπος οὐχ ὠς μόνων δαιμόνων ὀ αἰθὴρ κλῆρος , ἀλλ’ ὡς , κἄν θεοὶ δικαστικὴν ἐν αὐτῷ κληρωσάμενοι τάξιν ὦσιν ἢ ἄλλην ἰδιότηα προνίας λαχόντες , κἂν δαίμονες ὑπηρετοῦντες ταῖς βουλήσεσι τῶν θεῶ , κἄν ψυχαὶ κατὰ σκέσιν δικαστικὴν προβεβλημέναι ζωήν , πάντων δαιμονίως ὄντων ἐκεῖ καὶ τὸ μέσον αὐτὸ τῆς ὑπάρξεως σύνθημα προτεινόντων · ὡς καὶ τοὺς ἐκεῖ θεοὺς μέσους εἶναι τῶν | οὐρανίων θεῶν καὶ χθονίων , ὅταν ὑποληφθῶσιν ὡς προνομηταί , καὶ τὰς ψυχὰς τῶν κρειττόνων καὶ καταδεδικασμένων ψυχῶν , δι ὧν συνδεῖται τὸ πᾶν · οὐ γάρ ἐστιν οὐσίας ὄνομα τὸ δαιμόνιον , ἀλλὰ μόνης σχέσεως , ἣν ἔχειν δεῖ πρὸς ἄμφω τὰ ἄκρα τὸ μέσον . [ πῶς ] γὰρ οὐχὶ καὶ θεῶν ἂν εἴη τόπος ἐκεῖνος , εἴπερ καὶ χθονίους ἐν Νόμοις [ VIII 828c ] θεοὺς θεραπεύειν ἐδιδάχθημεν ; πῶς δ᾿ οὐχὶ καὶ ψυχῶν μοῖραν ἐχουσῶν εὔμοιρον , εἴπερ εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον καὶ τὰ ἄκρα τῆς ἐν τῷ αἰθέρι γῆς δύνανται λήξεως μεταλαγχάνειν θείας , ὡς ἐν Φαίδωνι παρειλήφαμεν ; πάντων οὖν εἷς τόπος ἐκεῖνος ὤν , θεῶν δαιμόνων ψυχῶν , ὡς ἂν μέσος ὤν , δαιμόνιος ἀπὸ τῆς τῶν λαχόντων αὐτὸν μέσης ὠόμασται τάξεως . Τούτων δὲ ὡς οἶμαι διηρθρωμένων , τίς τε ἡ ἐπὶ τὸν δαιμόνιον τόπον ἄφιξις καὶ τίς ἐστιν αὐτὸς οὗτος , ὃν καλεῖ δαιμόνιον τόπον , καὶ διὰ τί ταύτην ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν , λέγωμεν περὶ τῶν χασμάτων ἑπομένως · Ἐν ᾧ τῆς τε γῆς δύ᾿ εἶναι χάσματα ἐχομένω ἀλλήλοιν καὶ τοῦ οὐρανοῦ αὖ ἐν τῷ ἄνω ἀλλὰ κατ᾿ ἀντικρύ , δικαστὰς δὲ μεταξὺ τούτων καθῆσθαι τῶν χασμάτων [ p . 614c ] . Τετράδα μὲν πεποίηκεν ὁ λόγος , ὡς τῇ τε δῇ τε δημιουργίᾳ πάσῃ συμβαίνουσαν καὶ τῷ τετραμερεῖ κόσμῳ καὶ ταῖς τέτταφσι τῶν ὅλων ἀρχαῖς συναρμοζομένην . ἄνωθεν γὰρ αὕτη δι᾿ ὅλων διεξιοῦσα τῶν ἐγκοσμίων τὰ πάντα προσήγορα ἀλλήλοις κατεστήσατο καὶ τόν τε οὐρανὸν αὐτὸν τέτραχα διεῖλεν καὶ τὰ κέντρα διεστήσατο τοσαῦτα καὶ τὰ ὑπό τὸν οὐ ρανὸν στοιχεῖα διεκόσμησεν · ὥστε καὶ τὸς ψυχικὰς ζωὰς εἰκό|τως εἰς τέσσαρα διεμερίσατο γένη κατὰ τὴν τοῦ παντὸς διακόσμησιν τῆν δημιουργικήν · καὶ γὰρ ἡ ψυκὴ λόγων ἐστὶ μέτοχος , ἐκ μὲν τῆς δημιουργικῆς μεταδόσεως δεξαμένη τὸ πέρας καὶ τὴν ταντότητα τῆς οὐσίας καὶ τὴν μόνιμον ἵδρυσιν τὴν ἐν ταῖς οἰκείαις ἀρχαῖς , ἐκ δὲ τῆς ζωογόνου δυάδος εἰς ἑαυτῆν εἰσιούσης καὶ ἀφ’ ἑαυτῆς γεννώσης τὰ μεθ’ ἑαυτὴν τὰς ποικίλας ζωὰς καὶ καθ’ἑτερότητα διϊσταμένας ἀλλήλων καὶ τὰς παντοίας προόδους καὶ τὰς τὰς ἀνελίξεις τῶν ζωτικῶα λόγων . ταῦτα δὲ ἀμαφότερα μάλιστα τὴν ψυχικὴν τετράδα συνίστησιν περὶ τὸ μένον τὴν κίνσηιν τῆς ψυκῆς καὶ περὶ τὸ πέρας τὴν ἀπειρίαν ἀφορίζουσαν . μένουσα γὰρ ἀεὶ ἡ αὐτὴ κατὰ τὴν οὐσαν ἐξαλλάτει τὰς ζωάς , ἀνοιοῦσα κατιοῦσα δδυομέην κατὰ τῆς γᾶς , ἀνίσχουσα ἐκεῖθεν καὶ διαύλους ἀποτελοῦσα καὶ περιόδδους ἀπεράντους . καὶ μὴν καὶ ἡ διαίρεσις τῆς ζωτικῆς ταύτης τετράδος οὐκ εἰς μονάδα καὶ τριάδα γενομένη ( δυνατὸν γὰρ ἦν καὶ οὕτως τὸν τέσσαρα τερεῖν ) , ἀλλὰ δὶς δύο πάντως που ποιεπι γνώριμον , ὅτι τὸ ὅλον εἶδος ἀφοφίζει τῆς τετράδος ταύτης οὐχ ἡ μονάς ( ὅτερ ἄν ἦν εἰς μονάδα καὶ τριάδα τῆς τομῆς οὔσης ) , ἀλλ’ ἡ δδυάς . καὶ γὰρ οὐκ ἔστιν οὐσιώδης , ἀλλὰ ζωῆς διαφορότης καὶ τῶν ἐν αὐτῇ κινήσεων · αἱ δὲε κινήσεις πρὸς τῆς ἀπειρίας εἰσὶ καὶ τῆς ἀορίστου δυάδος , ὡς ἄν οἰ Πυθαγόρειοι φαῖεν , καὶ τῶν θεολόγων πάλαι τῆν δυκαδικῆν αἰτίαν τῶν ψυχῶν κινεῖν εἰς προόδους καὶ μερισμοὺς λεγόντων οὐ τὰς ψυκὰς μόνον ( καὶ ταύτας μὲν | γά ) . . . . . . . . προτέρας οὔσας τῶν νῦν πολλαχοῦ ζωῶν · ὅπερ ὁ μῦθος ἐννοήσας † ἐπιβούλησιν ἔθετο . τὸ μὲν οὖν τετραδικὸν κοινὸν <ὄν> τῇ τε οὐσίᾳ τῆς ψυχῆς καὶ τῇ ζωῇ τῶν αἰτίων αὐτ[ῆς ] ἀμφοτέρων ἀνῆπται τῶν τε πατρικῶν καὶ τῶν μητρικῶν , τὸ δὲ μοναδικὸν καὶ τριαδικὸν τὴν οὐσίαν τὴν ψυχικὴν μίαν τε καὶ τριφυῆ ποιοῦν εἰς τὴν πατρικὴν αὐτὴν ἀνατείνει μονάδα , τὸ δὲ δὶς δύο τὴν ἐν αὐτῇ ζωὴν ποικιλλομένην παντοίαις κινήσεσιν καὶ ἀόριστον ὡς ἀληθῶς οὖσαν εἰς τὴν μητρικὴν ἀναφέρει δυάδα . Τίνες δὴ οὖν αἱ δυάδες αὗται ; πρῶτον μὲν οὖν ἐκεῖνό μοι δοκεῖ μὴ παρέργως ὁ Πλάτων ὀνομάσαι χάσματα τὰς δύο δυάδας , ἀλλ᾿ εἰδὼς καὶ τὸν θεολόγον Ὀρφέα τούτῳ τῷ ὀνόματι καλοῦντα τὴν πασῶν κινήσεων καὶ προόδων πρωτουργὸν ἐν τοῖς νοητοῖς αἰτίαν , ἣν οἱ Πυθαγόρειοι δυάδα νοντὴν καὶ ἀόριστον προσηγόρευον · Αἰθέρα μὲν Χρόνος οὗτος ἀγήραος , ἀφθιτόμητις γείνατο καὶ μέγα χάσμα πελώριον ἔνθα καὶ ἔνθα . καὶ μικρὸς ὕστερον · χάσμα δ᾿ ὑπ᾿ ἠέριον καὶ νήνεμος ἐρράγη αἰθὴρ ὀρνυμένοιο Φάνητος . εἰ γὰρ ταύτην ἔχει τὸ πρώτιστον καὶ νοντὸν χάσμα τὴν δύναμιν , κινεῖν πάντα καὶ διεγείρειν ἐς προόδους καὶ παντοίας διακρίσεις , εἰκότως δήπου καὶ τὰς μεταβατικὰς τῶν ψυχῶν ἐφ᾿ ἑκάτερα κινήσεις καὶ ἀφ᾿ ἑκατέρων εἰς τὸ μέσον ὁδοὺς χάσματα προσείρηκεν , ὡς ἐσχάτην ἀφομοίωσιν πρὸς τὸ νοητὸν χάος φερούσας . ὅτι δὲ οὐκ ἐνταῦθα μόνον ὁ Πλά|των ἐξέθηκε τὰς ἐν δικαστηρίῳ ὁδοὺς τῶν ψυχῶν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ Φαίδρῳ , φανερὸν ἐκ τῶν γεγραμμένων κρίσεων τῶν ἐκεῖ · τὰς ψυχὰς τὰς μὲν εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια ἀφικνουμένας δίκην ἔφατο [ τίνειν , τὰς ] δὲ εἰς τοῦ οὐρανοῦ τινα τόπον ὑπὸ τῆς Δίκης κουφισθείσας σας διάγειν ἀφίως οὗ ἐν ἀνθρώπου εἴδει ἐβίωσαν βίου . καί εἰσιν αὗται αἱ δύο πορεῖαι τῶν ψυχῶν , ἃς καὶ ἐνταῦθα ἀφηγούμενος τὴν μὲν εἰς τὸ ἄνω φησὶν ἄγειν καὶ τὸ πρόσθεν , τὴν δὲ εἰς τὸ κάτω καὶ τὸ ὄπισθεν . εἶτα τὰς λοιπὰς δύο προστίθησιν λέγων · τῷ δὲ χιλιοστῷ ἀμφότεραι ἀφικνοῦνται ἐπὶ κλήρωσιν καὶ αἵρεσιν δευτέρου βίου . περὶ ὧν καὶ ἐνταῦθα διαλεγόμενός φησιν τὰς μὲν ἐξ οὐρανοῦ κατιέναι , τὰς δὲ ἐκ τοῦ τῆς γῆς ἀνιέναι χάσματος , καὶ κατασκηνᾶσθαι σφᾶς ἐν τῷ λειμῶνι · δέδεικται δὲ ἡμῖν ἔμπροσθεν , τίς ὁ λειμών . ἔχομεν οὖν καὶ ἐκ τοῦ Φαίδρου τὰ δύο χάσματα <τὰ> τὰς λήξεις ὁρίζοντα καὶ τὰ λοιπὰ δύο τὰ ἀντίστροφα τούτοις , τῇ μὲν εἰς οὐρανὸν ἀγούσῃ τὸ ἐκεῖθεν κατάγον , τῇ δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια παραπεμπούσῃ τὸ ἐκεῖθεν ἀνάγον , τὸ δὲ κοινὸν τῶν τεττάρων τμῆμα καὶ σημεῖον τοῦτον τὸν λεγόμενον δαιμόνιον τόπον καὶ λειμῶνα καὶ τρίοδον · ἐν δὲ τούτῳ καθῆσθαι τοὺς δικαστάς . τοὺς δὲ αὐτοὺς δικαστὰς ἐν μὲν Γοργίᾳ τίνας ἔφατο , καὶ ἐνταῦθα δεδηλώκαμεν καὶ ἐν τοῖς εἰς ἐκεῖνα γεγραμμένοις ἔναγχος ἡμῖν · νυνὶ δὲ κοινότερον ἀκούειν ἀξιοῦμεν πάντας τοὺς ταύτην εἰληχότας τὴν δύναμιν ἐν θεοῖς , ἐν δαίμοσιν , ἐν ἥρωσιν . τῶν γὰρ ποτὲ δικαστῶν | ἡ τάξις τῶν ἐν σώμασι καὶ τῶν ἀεὶ † ὡς ἐν Γοργίᾳ [ p . 523a sqq . ] μερική ἐστι , κρινόντων τὰς ψυχὰς ἀσωμάτους . δείκνυσι δὲ τὴν μερικὴν ἐκείνων τάξιν καὶ τὸ εἰς Πλούτωνος αὐτοὺς παραπέμπειν τὰς ψυχὰς εἴς τε μακάρων νήσους καὶ εἰς Τάρταρον , τούτους δὲ καθολικώτερον εἴε τε οὐρανὸν καὶ τὰ ὑπὸ γῆς πάντα δικαιωτήρια · περιεκτικώτερα δὲ ταῦτα τοῦ Ταρτάρου καὶ ἡ οὐρανία ἄρα λῆξις τῆς ἐν μακάρων νήσιοις · ὥστε καὶ οἱ τῇδε δικασταὶ τῶν ἐν Γοργίᾳ περιληπτικώτεροι , καὶ οὐχ ἡρωϊκαὶ ψυχαὶ μόνον ἔσχαται οὖσαι τῶν δικαστικῶν δυνάμενω , ἀλλὰ καὶ εἴ τινες ἄλλοι πρὸ τούτων , ὡς ὁ οὐρανὸς πρὸ τῶν μακάρων νήσων , ὡς τὰ δικαιωτήρια τὰ ὑπὸ γῆς πρὸ τοῦ Ταρτάρου · τοῦτον γὰρ δεσμωτήριον τίσεως εἶπεν εἶναι καὶ δίκης , ἀλλ᾿ οὐχ ἁπλῶς δικαιωτήριον . τί γὰρ ἄλλο ἐστὶν τὸ δικαιωτήριον ἢ τὸ δικαιοῦν καὶ κατὰ δίκην ἀπευθῦνον ; τί δὲ ἄλλο τὸ τῆς τίσεως δεσμωτήριον ἢ τὸ τίσιν καὶ τιμωρίαν ἐσχάτην ἐπάγον καὶ ὡς ἣ μὲν ὀνίνησιν , ἣ δὲ τῶν ἀνιάτων ἐστὶ ψυχῶν , αὐτοῦ διδάσκοντος ἐν ἐκείνῳ τῷ μύθῳ μεμαθήκαμεν [ p . 525b ] . ὅτι δὲ καὶ αἱ μὲν μακάρων νῆσοι Πλουτώνειοι λήξεις εἰσίν , αἱ δὲ οὐράνιαι τῆς τοῦ πρώτου τῶν τριῶν Διὸς ἀρχῆς κατὰ τὴν εἰς τρία τῶν Κρονιδῶν τομῆν τοῦ κόσμου , πάλιν ἐν τοῖς αὐτοῖς ἀποδεδείχαμεν λόγοις · καὶ ὡς ἡ μὲν εἰς Πλούτωνός ἐστι τρίοδος ἢ εἰς τοὺς καθαρτικοὺς τόπους , 19 ἡ δὲ | εἰς Διὸς μοναδικὴ πρὸς οὐρανὸν ἄγουσα , ἡ δὲ εἰς Ποσειδῶνος † σώζει τὰ τῶν χθονίων δικαστῶν . προσῆκεν ἄρα καὶ αὐτοὺς τοὺς δικασὰς τὸ ἀνάλογον ταῖς ὁδοῖς σώζειν , τῶν ἐν Γοργίᾳ λεγομένων ὁλικωτέρους , καὶ ἐκείνους ἥρωας , τούτους δαίμονας καὶ θεοὺς ἡγεῖσθαι περιέχοντας καὶ τὴν ἐκείνων τάξιν . Τὸ μὲν οὖν κατ᾿ ἀντικρὺ τὰ ἐν οὐρανῷ χάσματα εἶναι τοῖς κατὰ γῆς τεταμένοις οὐχ ἁπλῶς ἀκούειν ἄξιον , κατ᾿ ἀντικρὺ λέγεσθαι τῷ τὰ μὲν ἄνω πως εἶναι καὶ οὐράνια , τὰ δὲ κάτω που καὶ χθόνια ( καὶ τοῦτο μὲν γάρ ) , ἀλλὰ καὶ μερίζειν καὶ τῷ μὲν ἑρέρῳ τῶν ἄνω τὸ ἕτερον ἀντιτιθέναι τῶν κάτω , τῷ δὲ λοιπῷ τὸ λοιπόν . καὶ δὴ καὶ ἐπισκοπεῖν προσήκει πότερον ποτέρῳ , λέγω δέ , εἰ τῷ κατάγοντι κατὰ γῆς τὸ ἀνάγον εἰς οὐρανὸν καὶ τῷ ἀνάγοντι ἀπὸ γῆς τὸ ἐξ οὐρανοῦ πάλιν κατάγον . ἀλλὰ τοῦτο ἄτοπον · εἰς γὰρ ταῦτὸν τούτων ἡ ὁδός , εἰς τὸν κοινὸν τόπον τὸν λειμῶνα . λείπεται οὖν τὸ μὲν κατάγον ἐπὶ γῆς ἀπὸ τοῦ μέσου τόπου κατ᾿ ἀντικρὺ λέγειν τῷ ἐξ οὐρανοῦ κατάγοντι πρὸς τὸ μέσον , τὸ δὲ ἀνάγον ἀπὸ γῆς εἰς τὸν μέσον τόπον τῷ ἀπὸ τούτου εἰς οὐρανὸν ἀνάγοντι . τὸ δ᾿ αἴτιον , ὅτι τὰ ἐναντία πάθη πεπόνθατον · ὃν γὰρ ἀπολείπει τόπον θάτερον , καταλαμβάνει τὸ λοιπόν · ἴδιον δὲ τοῦτο τῶν ἐναντίων . Εἰ δὲ δεῖ μὴ κινήσεις μόνας διὰ τῶν χασμάτων ὁρᾶν μηδὲ ὅλως χάσματα τοιαῦτα νοεῖν οἷον χωρητικοὺς τόπους ( γῆ μὲν γὰρ στόμια ἄττα ἔχειν καὶ διάστασιν οὐ κωλύεται , δι᾿ ὧν χωρεῖν δυνατόν , οἷα δὴ καὶ ἱστόρηται πολλαχοῦ · ) Πλου|τώνειοι γὰρ δικασταὶ ἀπὸ Πλούτωνος , Αἰσκὸς δηλαδὴ Ῥαδάμανθυς καὶ Μίνως · διὸ δὴ δαιμόνιον τὸν τόπον ἐκεῖνου νόει , ᾄττεσθαι δὲ τὰς ψυχὰς ἐν τούτῳ τῷ τόπον καὶ ἐν ἄλλοις χωρὶς σώματος — ἐπεὶ οὖν σωματικῶς τὰ χάσματα [ θεω]ρεῖν ἀμήχανον , ἐφιστάνειν χρή , μήποτε δαιμένας τινὰς διὰ τούτων τάξεις ὁ μῦθος αἰνίσσεται δεχομένας τὰς ψυχὰς ἢ κατιούσας ἢ ἀνιούσας καὶ παραπεμπούσας εἰς τὸν οἰκεῖον ἕκαστα τόπον , ἃς ἀπείκασεν χάσμασιν ὡς κινήσεων προστάτιδας καὶ συστοίχους οὔσας πρὸς τὴν τοῦ χάους ἐκείνου δύναμιν , καθάπερ εἴπομεν [ p . 138 , 11 ] , τοῦ πασῶν αἰτίου προόδων καὶ κινήσεων . ἐπεὶ καὶ αὐτὸς παρέχει τῶν τοιούτων ὁπονοιῶν ἡμῖν ἀφορμὴν εἰπὼν [ p . 615e ] τῷ ἀπὸ γῆς ἀνάγοντι χάσματι παρεστῶτας τὸ φυέγμα καταμανθάνειν καὶ μυκωμένου κατέχειν ἔτι τὰς ἀνιέναι πρὸ τοῦ καιροῦ σπευδούσας ἀπὸ τῶν δικαιωτηρίων ἐκείνων ψυχάς , ὡς ἂν κἀκείνου συναίσθησιν ἔχοντος τῆς ἀξίας τῶν ψυχῶν , καὶ τῶν αὐτόθεν ἐφεστώτων ταῖς ἀνιούσαις ἐκεῖθεν δαιμόνων ὄντων δηλονότι , καὶ ἢ ἀφιέντων ἢ κωλυόντων ἐκείνῳ συνεπομένων καὶ τῷ ἐκείνου φθέγματι συνθήματι τῆς ἀξίας χρωμένων . μήποτε οὖν περὶ πάντων κοινῇ λεκτέον δαιμονίας εἶναι τάξεις τὰ χάσματα τετραχῇ διατεταγμένας ( διὸ καὶ ὁ τόπος ὁ μέσος , ὁ κοινὸς τῶν χασμάτων , καλεῖται δαιμόνιος ) , ὧν αἳ μέν εἰσιν λήξεων προστάτιδες εὐμοιροτέρων ἢ τληπαθεστέρων ( δῆλον δὲ πότεραι ποτέρων ) , αἳ δὲ εἰς γένεσιν καθόδων ἄνωθεν ἢ κάτωθεν . καὶ γὰρ αἳ μὲν | ἐξ οὐρανοῦ τὴν ἀρχὴν ἄγουσιν , αἳ δὲ ἐκ τοῦ Ταρτάρου , καὶ μόνος ὁ μέσος χῶρός ἐστιν ὁ πρὸς ἄλλην καὶ ἄλλην δύναμιν τεταγμένος . τεκμαίρομαι δὲ ὅτι πλῆθος τὸ δαιμόνιον καθ᾿ ἕκαστον , διότι [ ἐφ᾿ ] ἑνὸς τοῦ ἐκ τῆς γῆς ἀνάγοντος παρεστῶντας ἔφη τινὰς καὶ καταμανθάνοντας τοῦ χάσματος τὸ φθέγμα δρᾶν , ἃ δὴ καὶ δρᾶν λέγονται περὶ τὰς ψυχάς , ὡς ἂν πολλῶν ὄντων τῶν κατ᾿ ἐκεῖνο τεταγμένων · ὥστε καὶ ἐπὶ πάντων ἔοικεν πλῆθος χρῆναι κατὰ τὸ ἀνάλογον λαμβάνειν , καὶ γὰρ οὐδὲν θαυμαστὸν πολλοὺς εἶναι τοὺς καθ᾿ ἕκαστον ἐφεστῶντας , ἢ κατὰ τὰ εἴδη τῆς τῶν ψυχῶν ζωῆς διῃρημένους , ἢ κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν τόπων , ἐφ᾿ οὓς ἄγουσιν ἢ ἀφ᾿ ὧν τὰς ψυχάς , ἢ κατὰ τὰ μέτρα τῶν περιόδων διατεταγμένους , ἢ κατ᾿ ἄλλην ἐξαλλαγὴν τοιαύτην πεπληθυσμένους , ἑκάστου δὲ πλήθους τὴν κοινὴν ἰδέαν τὴν χωρητικὴν καὶ διαπορθμευτικὴν τῶν ψυχῶν ἀπ᾿ ἄλλων τόπων εἰς ἄλλους ἀμείνους ἢ χείρους χάσμα προσαγορεύεσθαι , μέαν ὑποδοχὴν οὖσαν πασῶν τῶν ἐκ τοῦ αὐτοῦ στελλομένων εἰς τὸ αὐτό . καὶ γὰρ τὰ χάσματα δίοδοί τινες εἶναι φιλοῦσιν ἢ ὑδάτων ἢ πνευμάτων , ὧν δύνανται δέχεσθαι καὶ εἰς ἄλλην παραπέμπειν χώραν , εἰς τὸ κάτω χωροῦντος ἢ εἰς τὸ ἄνω τοῦ τὸ χάσμα ποιοῦντος , ὥσπερ εἴπομεν , ὕδατος ἢ πνεύματος . εἰ δὲ καὶ τὰ κάτω χάσματα δύ᾿ ὄντα ἔχεται ἀλλήλων καὶ τὰ ἄνω τὸν αὐτὸν τρόπον , δῆλον οἶμαι καὶ ἐκ τούτων , ὅτι τὰ μέν ἐστιν ἀλλήλοις συγγενῆ μᾶλλον ὡς Πλουτώνεια , τὰ δὲ ἀλλήλοις ὡς Δίϊα , καὶ τὸ κοινὸν σημεῖον δηλοῖ τὴν ἀ|διαίρετον αὐτῶν κοινκοινωνίαν καὶ ὁμόνοιαν , ἀφ᾿ ἧς ἕνωσιν λαμβάνει τὸ πλῆθος · δεῖ γὰρ κατὰ πλήθη κοινωνεῖν τὰ χάσματα καὶ ἡνῶσθαι περὶ τὸν αὐτὸν ὥσπερ † δι᾿ ἡνωμένον θεόν . Ἀλλὰ τούτων μὲν ἅδην , ἐπὶ δὲ τὰ ἑτόμενα τούτων χωρῶμεν · τάχα γὰρ ἄν τι καὶ ἐν τοῖς ἑπομένοις ἀκούσαιμεν περὶ τούτων σαφές . Ἔοικεν δὲ καὶ τὸ ὅλον σχῆμα τῶν χασμάτων χειὰς μιμούμενον μάλιστα προσήκειν ψυχαῖς οὐ μόνον ταῖς μερικαὶς , ἀλλὰ καὶ ἁπάσαις ἁπλῶς . ὃ καὶ τὸν Τίμαιον [ p . 36b ] δηλοῦν · ὁ γοῦν παρ᾿ αὐτῷ δημιουργὸς σχίσας τὴν μίαν εὐθεῖαν τῶν ἀριθμῶν τῶν ἁρμονικῶν καὶ δύο ποιήσας συνάψας αὐτὰς κατὰ μέσας οἷον Χῖ ποιεῖν λέγεται , τοῦτον <τὸν> χαρακτῆρα τῇ οὐσίᾳ τῶν ψυχῶν ἐγκάρδιον ἐνθεὶς πάσης ἴδιον ὄντα ψυχῆς . αἴτιον δὲ ὅτι καὶ ἡ ἀρχικὴ τῶν ψυχῶν μονὰς ἐκ τοιούτων ἦν χιασμάτων , ὡς ὁ χαρακτὴρ αὐτῆς διασημαίνει . καὶ οὐκέτι ταῦτα Πλάτωνος οὐδὲ Τιμαίου λόγοι τινός , ἀλλὰ θεουργῶν καὶ θεῶν ἄγνωστα γραφόντων · καὶ ὅστις ἱστόρησεν τὸ πτέρωμα τῆς ἀρχικῆς ψυχῆς , οἶδεν ὃ λέγω . τῇ δ᾿ οὖν ζωῇ τῇ ψυχικῇ τὸν τοῦ Χῖ χαρακτῆρα καὶ ὁ Τίμαιος ἀνῆκεν · ἀλλ᾿ ἡ μὲν ὅλη ψυχὴ καὶ πᾶσα ἡ κρείττων ἡμῶν ἐνεργεῖ καὶ κατὰ τοῦτον ἀεὶ τὸν χαρακτῆρα ζωογονικὸν ὄντα καὶ κατὰ τοὺς δύο κύκλους νοεροὺς ὄντας · ἡ δὲ ἡμετέρα χωρὶς μὲν κατ᾿ ἐκεῖνον , χωρὶς δὲ κατὰ τοὺς ἐν αὐτῇ κύκλους . ὅθεν οἶμαι καὶ νῦν τὸ χίασμα παρείληπται μόνο , τὰς ζωτικὰς κινήσεις τῶν ψυχῶν ὑποδεχόμενον ἄνω τε καὶ κάτω καὶ αὖ ἄνω | . . . . 30 ας · ἀλλὰ κατ᾿ ἀντικρὺ μὲν εἰπὼν ἐδήλωσε ταὐτὸν εἶναι τῷ ἄνω . καὶ ταῦτα συμβαίνοντα πλέον τῇ τε οὐσίᾳ τῶν ψυχῶν καὶ ταῖς τῶν ἱερατικῶν φήμαις · ἐπὶ δὲ τὴν τῶν ἑπομένων ἀνάπτυξιν ἡμῖν ἰτέον . Οὓς ἐπειδὴ διαδικάσειαν , τοὺς μὲν δικαίους κελεύειν πορεύεσθαι τὴν εἰς δεξιάν τε καὶ ἄνω διὰ τοῦ οὐρανοῦ σημεῖα περιάψαντας τῶν δεδικασμένων ἐν τῷ πρόσθεν · ἕως τοῦ · πάντων ὧν ἔπραξαν [ p . 614c ] . Ἡ μὲν διαδικασία τῶν δικαστῶν ἐστι κρίσις πολυειδὴς διαιρουμένη περὶ τὰς μετεχούσας αὐτῆς ψυχάς . ὡς γὰρ αὐτοὶ περὶ τὴν δίκην μερίζονται μονάδα δικαστικὴν οὖσαν πᾶσιν τὸ κατ᾿ ἀξίαν ἀπονέμουσαν , θεοῖς , δαίμοσιν , ψυχαῖς ἀθανάτοις , θνηταῖς φύσεσιν , σώμασιν ( οὐδὲν γὰρ ἔξω δύναται τῆς ὅλης δίκης πεσεῖν ) , οὕτω δὴ καὶ αἱ ψυχαὶ διῃρημένως ὑποδέχονται τὴν ἀπ᾿ αὐτῶν κρίσιν , ὥστε τὰς μὲν ἄλλων , τὰς δὲ ἄλλων μέτρων τυγχάνειν , ἐκείνων ἀλλήλοις ὁμογνωμονούντων καὶ καθ᾿ ἕνα νοῦν ἐνεργούντων καὶ ἀποπληρούντων τὴν περὶ τὰς ψυχὰς βούλησιν τῆς Δίκης ἅπασαν . Δίκη μὲν γὰρ καὶ θεοῖς ἐφέστηκεν φρουροῦσα τὴν ἑκάστων ἀξίαν ἐν τῷ παντὶ καὶ τὸν ὅρον τὸν δημιουργικόν . διὸ καὶ τῷ Διῒ τοῖς Τιτᾶσιν τὰς ἐγκοσμίους διανέμειν παρασκευαζομένῳ λήξεις ἕπεσθαι τὴν Δίκην ὁ Ὀρφεύς φησιν · τῷ δὲ Δίκη πολύποινος ἐφέσπετο πᾶσιν ἀρωγός . εἰ γὰρ πᾶσιν ἀρωγὸς πολύποινος , εἰ τῷ δημιουργῷ τοῦ παντὸς συνδιακοσμεῖ τὰ πάντα , θεῶν ἄρχει , δαίμοσιν | συνεπιστατεῖ , ψυχὰς διαδικάζει καὶ ἁπαξαπλῶς διὰ πασῶν διέρχεται τῶν ψυχῶν ἡ κρίσις , καὶ δικείων δὲ λέγονται χυχῶν † εἶναι τοὺς θεοὺς διαδικάζοντας διὰ τῶν κρειττόνων λήξεων · καὶ † ἐπὶ ταύταις διαδικάζουσιν ὡς κριτικὰς τούτων ἔχοντες δυνάμεις καὶ ταύτῃ μιμούμενοι τὴν ὅλην Δίκην , μέτρα δὲ ἄλλαις ἄλλα , καθάπερ εἴπομεν , διανέμοντες . καὶ εἰ τῶν κρινόντων ὁ νοῦς εἷς , ἀλλ᾿ ἡ τῶν κρινομένων διαφορότης πολυειδεῖς ποιεῖ τὰς κρίσεις · ἄλλαι γὰρ ἄλλης ἀξίας καὶ περὶ ἄλλων ἄλλη ψῆφος . Ἡ μὲν τοίνυν διαδικασία τοιαύτην ἔμφασιν ἔχει , ταῖς πολλαῖς ψυχαῖς τὰ πολλὰ καὶ ταῖς ἐξηλλαγμέναις τὰ ἐξηλλαγμένα κριτικὰ μέτρα διατάττουσα καθ᾿ ἕνα τῶν κρινόντων νοῦν κέλευσις ἡ δικαστικὴ μετὰ τὴν διαδικασίαν ἀκόλουθός ἐστιν , εἰς ἔργον προάγουσα τὴν νοερὰν τῶν δικαστῶν περὶ ἑκάστων κρίσιν . καὶ δῆλον , ὅτι ἐπειδήπερ οὐ λόγῳ κελεύουσιν , ὥσπερ οἱ ἐνταῦθα δικάζοντες προστάττουσιν , ὅ τι χρὴ παθεῖν τοὺς διαδικασαμένους , ἀλλὰ δι᾿ αὐτῆς τῆς ζωῆς χωρεῖ τῶν τε κριθέντων καὶ τῶν ὑπουργούντων αὐτοῖς δαιμόνων ἡ τοιάδε κέλευσις , τοῖς μὲν πορεύουσιν τὰς ἀρχὰς ἐνδίδωσι τῆς προσεχοῦς εἰς τὰς χυχὰς ποιήσεως , τοῖς δὲ πορευομένοις τῆς ἐπὶ τοὺς προσήκοντας τόπους κινήσεως ἀνεγείρει τὰς ὁρμάς . φέρεται μὲν γὰρ ἕκαστον κατὰ τὸν ἐν ἑαυτῷ νόμον εἰς τὸ ὅμοιον καὶ ἐπείγεται τὸ μὲν εἰς οὐρα - νὸν οὐράνιον ὄν , τὸ δὲ εἰς γῆς χθόνιον · προστιθεμένη δὲ | τῶν δαιμόνων ἡ ἐπιστασία ταῖς χυχαῖς ἐντίθησιν ἐν ἑκάσητῃ τὴν ἀποπλήρωσιν τῆς κρίσεως . καὶ ποιεῖ διὰ δυνάμεών τινων θαυμασίων καὶ τὰ ἀσώματα εἰς τὰ ἀσώματα · ὡς γὰρ τὰ σώματα εἰς τὰ σώματα δύει , τὰ ἀσώματα δύει εἰς τὰ ἀσώματα · πλὴν ὅτι διέστηκεν ὁ τῆς ποιήσεως τρόπος , ἢ ἀσώματος ὢν ἢ σωματοειδής . κοινὸν δὲ πάντων , ὅτι δύναμιν ἐνδίδωσιν πᾶν τὸ ποιοῦν εἰς τὸ πάσχον τινὰ καὶ τὸ λαβὸν ἕπεται τῇ τοῦ δεδωκότος δυνάμει . καὶ αἱ χυχαί τοίνυν ὡρμημέναι καὶ ἀφ᾿ ἑαυτῶν εἰς τὰς οἰκήσεις τὰς πρεπούσας προσλαμβάνουσιν καὶ ἀπὸ τῶν δικαστῶν εἰς τὴν ἐπ᾿ ἐκείνας πορείαν δύναμιν καὶ λαβοῦσαι κινοῦνται καὶ ὁρμῶσιν καὶ ὑπὸ τῶν ἐπιτεταγμένων αὐταῖς δαιμόνων προσεχέστερον τελειοῦσι τὰς ἑαυτῶν ὁρμάς , ἵνα τοῦ προσήκοντος τύχωσιν . καὶ ταύτην τὴν ἄνωθεν ἐφήκουσαν προσθήκην τῆς δυνάμεως κέλευσιν προσεῖπεν ὁ μῦθος , ἔνδοσιν οὖσαν δυνάμεως [ ὡς ] τὴν ἀπὸ τῆς ζωῆς ἐπιτηδειότητα πρὸς τήνδε τὴν λῆξιν ἀνεγείρουσαν . Καὶ μὴν καὶ ἡ διαίρεσις τῶν λήξεων εἴς τε τοὺς δικαίους γενομένη καὶ τοὺς ἀδίκους μαρτυρεῖ τοῖς εἰρημένοις . τὸ μὲν γὰρ τῆς δικαιοσύνης εἶδος δηλοῖ τὴν αὐτοπραγίαν τῶν ψυχῶν καὶ τὴν τάξιν τὴν ἐν αὐταῖς , τὸ δὲ τῆς ἀδικίας τὴν ἀλλοτριοπραγίαν καὶ τὴν ἀταξίαν . προσήκει δέ που τάξις μὲν τοῖς οὐρανίοις καὶ αὐτοπραγία ( πάντα γὰρ ἐκεῖ τὰ ἑαυτῶν πράττει καὶ διατηρεῖ τὴν ἀσύγχυτον πρὸς ἄλληλα τάξιν ) , ἀλλοτριοπραγία δὲ καὶ ἀταξία | προσήκει τοῖς ἐπιγείοις · τὰ γὰρ γήϊνα οὐ πράττει τὰ ἑαυτῶν οὐδὲ τὴν τάξιν καθ᾿ αὑτὴν διασώζει τὴν πρὸς ἑαυτά . δεῖ δὲ τὸ ὅμοιον πανταχοῦ φέρεσθαι πρὸς τὸ ὅμοιον , ὡς τὰ κοῦφα τῶν στοιχείων εἰς τὸ ἄνω φέρεται καὶ εἰς τὸ κάτω τὰ βάρος ἔχοντα , δι᾿ ὧν ἔλαβεν παρὰ τῆς φύσεως δυνάμεων , ἑκάτερα τὸ ὅμοιον ἐπιδιώκοντα . κατὰ τὰ αὐτὰ δὴ καὶ τὰ μὲν τεταγμένα τῶν τεταγμένων ὀρέγεται κἀκεῖνα σπεύθδει καταλαβεῖν , τὰ δὲ ἄτακτα τῶν ἀτάκτων ἀντέχεται καὶ ἐν ἐκείνοις σπεύδει γενέσθαι . καὶ γάρ ἐστιν ἐν αὐτοῖς ὅπου μὲν λόγος καὶ νοῦς εἰς τὸ φωτεινὸν ἀνάγων , ὅπου δὲ ἀλογία καὶ σώματος βαρύτης εἰς τὸ σκοτῶδες κατασπῶσα καὶ ἔσχατον , καὶ συνάπτει τὰ μὲν θεοῖς , τὰ δὲ ὑλικοῖς δαίμοσιν , ἵνα καὶ δι᾿ αὐτῶν ὧν ἔχει παθῶν ὑπ᾿ ἐκείνων κολαζόμενα φύγῃ τὰ πάθη . καὶ γὰρ πάσχοντες ὑπ᾿ αὐτῶν μισοῦμεν τὰ πάθη , ἀλλ᾿ οὐκ ἐνεργοῦντες κατ᾿ αὐτά . τριττὰ δὲ τὰ κολάζοντα , τὰ μὲν τὰς ἐπιθυμίας , ἐν ὅσιος κρατεῖ τὸ ἐπιθυμητικόν , τὰ δὲ τοὺς θυμούς , ἐν ὅσοις τὸ θυμοειδές , τὰ δὲ τὰς διαστρόφους δόξας , ἐν ὅσοις γνῶσις μέν ἐστιν δοξαστική τις , ἀμυδρὰ δὲ αὕτη καὶ ἐπίκτητος ἀεὶ γιγνομένη · καὶ ταῦτα πάντα ἐναλλόμενα ταῖς τὰ ὅμοια πεπονθυίαις χυχαῖς ἐπάγει τὰς κολάσεις , μόνον οὐχὶ βοώσης τῆς Δίκης , ὅτι τὰς τὰ τοιαῦτα συνούσας δὲ πάσχειν ὑπ᾿ αὐτῶν , ὅσα τοῖς τοιούτοις προσήκει ποιεῖν . ὥσπερ δὴ καὶ τὰς εἰς τὸ ἄναντες φερομένας τὰς μὲν κατὰ λόγον | ὁρθὸν διεληλυθυίας τὸν βίον , τὰς δὲ τὸν κατὰ λόγον νοῦν ἐχούσας καὶ τὸν ἱερὸν προστησαμένας βίον , ὡς οἱ καλῶς διαφερόντως βιοτεύοντες , τὰς δὲ θεοειδεῖς , ὡς οἱ θεῖοι προσαγορευόμενοι δαίμονες καὶ συνάπτοντες τοῖς θεοῖς . δεῖ γὰρ δὴ νοεῖν πάμπολυ τὸ δαιμόνιον πλάτος ἄνωθεν ἀπὸ τῶν θείων ἀρχόμενον δαιμόνων καὶ εἰς τοὺς ὑλικωτάστους τελευτῶν , ἐν μέσῳ δὲ τούτων στρεφομένας τὰς ψυχὰς οὔτε τῶν ἀκροτάτων δυναμένας γενέσθαι ποτὲ κρείττους οὔτε τῶν ἐσχάτων χείρους , πάντων τῶν ἐν αὐταῖς εἰδῶν τῆς ζωῆς κατὰ σχέσιν ἐν ἐκείνοις κατ᾿ οὐσίαν προϋπαρχόντων καὶ τῶν ἐν ταύταις παρὰ φύσιν ἐν ἐκείνοις κατὰ φύσιν · οὐδὲν γὰρ ἀΐδιον παρὰ φύσιν . ἑκάστην οὖν ἡ ὁμοιότης ἄγει πρὸς τὸ συγγγενές , τὴν μὲν ἐπὶ θεὸν ὁ ἐν αὐτῇ θεός , τὴν δὲ ἐπὶ νοῦν ὁ ἐν αὐτῇ νοῦς , τὴν δὲ ἐπὶ λόγον ὁ ἐν αὐτῇ λόγος , καὶ πάντα ἐπὶ τὸ τεταγμένον ἡ ἐν αὐτοῖς τάξις · 10 καὶ ἐιὶ τούτοις τὴν μὲν ἐπὶ λόγον ἀμυδρὸν ὁ ἐν αὐτῇ λόγος ἀλογωθείς , τὴν δὲ ἐπὶ τὸ θυμοειδέστερον ὁ ἐν αὐτῇ θυμὸς ῥωσθείς , τὴν δὲ ἐπὶ τὸ φιληδονώτερον ἡ ἐν αὐτῇ ἐπιθυμία κρατήσασα , καὶ πάντα ἁπλῶς τὸ ἐν αὐταῖς ἄτακτον ἐπὶ τὸ ὅμοιον καὶ τὴν ἀταξίαν . Ταῦτα μὲν οὖν λάβοις ἂν ἐκ τῆς κατὰ τὸ δίκαιον καὶ ἄδικον διαιρέσεως τῶν εἰς τὰς ἀντικειμένας λήξεις πορευομένων εἴσω τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἴσω τῆς γῆς . κατίδωμεν δὲ καὶ τὰς ἀπὸ τῶν σχέσεων τῶν τοπικῶν διαφοράς , ἃς προσέθηκεν ὁ μῦθος . τὰς μὲν γάρ , φησίν , ἔπεμπον τὰς ἀμείνους | δηλαδὴ ψυχὰς εἰς δεξιόν , τὰς δὲ εἰς ἀριστερὸν τὰς χείρους δηλονότι · αἳ μὲν τῆς τοῦ ἄνω , αἳ δὲ τῆς τοῦ κάτω λήξεως · ταῖς μὲν εἰς τὸ ἔμπροσθεν ταῖς ἀμείνοσι , ταῖς δὲ εἰς τὸ ὄπισθεν ταῖς χείροσιν . οὐκοῦν τὰ μὲν τρία σύστοιχα ἀλλήλοις , τὸ δεξιὸν τὸ ἄνω τὸ πρόσθεν , τὰ δὲ λοιπὰ πάλιν ἀλλήλοις , τὸ ἀριστερὸν τὸ κάτω τὸ ὄπισθεν , πάντα δὲ συγγενῆ κινήσεσιν καὶ δυνάμεσι τῶν μερικῶν ψυχῶν . αἱ μὲν γὰρ ὅλαι ψυχαὶ κατὰ κύκλον περιάγονται καὶ περὶ τὰ ἑαυτῶν καέτρα καινοῦνται καὶ τοὺς πολους · κέντρα δὲ αὐτπῶν αἱ ἐν αὐταῖς ἑνοειδεῖς ὑπάρζεις , καθ’ ἄς μονίμως ἑδράζονται ἐν ἑαυταῖς , πόλοι δὲ οἱ νόες , περὶ οὓς οἱ κύκολι κινοῦνται πασῶν , ἐξ ὧν ἐδημιουργήθησαν · ταῖς δὲ μερικαῖς αἱ σχέσεις αὗται καὶ αἱ κατ’ αὐτὰς προςήκουσι κινήσεις , ταῖς μὲν κατὰ τὸν ταὐτοῦ κύκλον ἐνεργούσαις ἡ εἰς δεξιὰ κίνησις , ταῖς δὲ κατὰ τὸν θατέρου δῆλον ὡς ἡ εἰς ἀριστερά , καὶ ταῖς μὲν εἰς νοῦν ἐπιστρεφομέναις ἡ ἐπὶ τὸ ἄων πορεία , ταῖς δὲ εἰς τὰ πάθη κατραρρεπούσαις ἡ εἰς τὸ κάτω πτῶσις , καὶ ταῖς μὲν εἰδυίαις ἑαυτὰς καὶ διὰ γνώσεως κινουμέναις ἡ τοῦ πρόσθεν σχέσις , ταῖς δὲ ἀγνοούσαις καὶ δι’ ἄγνοιαν πιπτούσαις ἡ τοῦ ὄπισθεν . ἔμπροσθεν γάρ ἐστιν , ἐφ’ ὃ αἱ αἰσθήσεις , διὸ γνωστὸν τὸ πρόσω ταῖς αἰσθήσεσιν · ἔμπαλιν δὲ ὄπισθεν τὸ τῶν αἰσθήσεων ἀπόστροφον , διὸ σύνθημά ἐστιν ἀγνοίας τῆς ἑαυτῶν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν . καὶ νοῦς μὲν ἡμῶν ὑπερκάθηται , τὰ δὲ πάθη μεθ’ ἡμᾶς · ὥσθ’ ὃ μὲν εἰκότως ἄνω λέγεται καὶ ἡ ἐπ’ αὐτὸν ὁδὸς ἀνωφόρος , τὰ δὲ κάτω καὶ ἡ ἐπ’ αὐτὰ κίνη|σις κατωφόρος . καὶ ἡ μὲν πρώτη περίδος πρώτη τῆς ψυχῆς κίνησίς ἐστιν , ἥπερ ἐπὶ δεξιὰ καλεῖται · κινήσεως γὰρ ἀρχὴ τὸ δεξιόν , ὥς φασι καὶ οἱ περὶ ζῴων γράφοντες · ἡ δὲ θατέρου ἐπ’ ἀριστερὰ ὡς ὑπ’ ἐκείνῃ τεταγμένη καὶ δευτερουργός , ὡς τὰ ἀριστερὰ τῶν δεξιῶν ἐν τοῖς ζῴοις δεύτερα . διὸ καὶ οἱ μὲν αὐτοπραγήσαντες τὴν δεξιὰν πορεύονται τὴν αὐτῶν ζωὴν ἐπιτρέψαντες τῇ κρείσσονι ταῖν περιόδοιν , οἱ δὲ ἀλλοτριοπραγήσαντες τὴν ἀριστεράν , ὡς ἐκείνης μὲν ἀποστάντες κατά ταύτην δὲ βεβιωχότες . εἰ δὲ καί <ἐπὶ> τὰ ἑαντῶν οἱ δικασταὶ πέμπονοιν δεξιὰ καὶ ἐπὶ τὰ ἄνω τὰ ἑαντῶν καὶ πάλιν ἐπὶ τὰ ἑαντῶν ἀριστερὰ καὶ τὰ κάτω τὰ ἑαντῶν , δῆλον , ὅτι τὰς μὲν ἀναγωγοὺς αὐτῶν δυνάμεις ἄνων καὶ δεξιὰς θήσομεν , τὰς δὲ κολαστικὰς κάτω καὶ ἀριστεράς . συλλήβδην οὖν τριχῶς ἀκουσόμεθα ταῦτα τὸ ἄνω καὶ κάτω , τὸ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν , ψυχικῶς , δικαστικῶς , κοσμικῶς · ἔστι γὰρ καὶ ἐν τῷ κόσμῳ πάντα κατ᾿ ἀναλογίαν . αἱ μὲν οὖν κρείττους καὶ εἰς νοῦν ὁρᾶν ἐθέλουσιν καὶ κατὰ τὴν ἀμείνω ζωὴν ἐνεργεῖν καὶ γιγνώσκουσιν ἑαυτὰς καὶ τὸ οἰκεῖον τέλος · διὸ κινοῦνται τὴν ἐπὶ δεξιὰ καὶ ἄνω καὶ τὰ δικαστικὰ σημεῖα πρόσω φέρουσιν . αἱ δὲ χείρους καὶ εἰς τὴν τῶν παθῶν ἀταξίαν ὀπισθοβαροῦσι καὶ κατὰ τὸ χεῖρον ἑαυτῶν ζῶσιν καὶ ἀγνοοῦσι τὰς ἑαυτῶν συμφοράς · διὸ καὶ κάτω χωροῦσιν κατὰ τὴν τῶν δικαστῶν κρίσιν καὶ εἰς ἀριστερὰ φέρονται καὶ ὀπίσω περιάπτεται αὐταῖς τὰ σημεῖα τῆς κρίσεως . οὐ | γὰρ βλέπουσι τὰ κακὰ τὰ ἑαυτῶν οὐδὲ γιγνώσκουσι τὰ οἰκεῖα πάθη , ἀλλὰ † κατέλοιπον ὅπερ ἔχουσι . χρὴ δὲ ταῖς ἀλογωτέραις ἀπονέμενιν δυνάμεσιν τὰ εἰς τὰ ὄπισθεν ταῖς φυσικαῖς · ( νώτοις δ᾿ ἀμφὶ θεᾶς φύσις ἄπλετος ᾐώρηται φησὶν καὶ τὰ λόγια περὶ τῆς τῶν φύσεων πηγῆς ) , ὡς ταῖς νοερωτέραις τὴν εἰς τὸ πρόσω βλέψιν ἀπονέμειν . εἰ οὖν αἱ μὲν ὑπὸ τῶν φύσεων κατατείνονται τῶν ὑλικῶν καὶ τῶν ποιναίων ἀγκτήρων τῶν εἰς τὸ σκότος ἀγόντων , αἱ δὲ ὑπὸ τῶν νοήσεων ἀνάγονται καὶ τῶν διανοητικῶν ἐνεργειῶν , εἰκότως δήπουθέν ἐστιν τὰ κριτικὰ σημεῖα τὰ μὲν νοερώτερα συνθήματα ζωῆς ἔμπροσθεν , τὰ δὲ ἀλογώτερα καὶ φυσικώτερα ( ἀλογία γὰρ συνδεῖ πρὸς τὴν φύσιν , ὡς πρὸς νοῦν λόγος ) ὄπισθεν . Ἀλλὰ τίνα δή ἐστι τὰ σημεῖα ταῦτα <τὰ> περιαπτόμενα ταῖς ψυχαῖς ἐφ᾿ ἑκάτερα φερομέναις ; τὰ μὲν γὰρ ἄλλα δῆλα γέγονεν . ἢ καὶ τοῦτο παντὶ καταφανές , ὅτι σημείων ἐστὶν ἔργον τύτπον μέν τινα καὶ ἴχνος ἐκείνων ἔχειν , ὧν ἐστιν σημεῖα ( καὶ τοῦτο διχῶς , ἢ δι᾿ ὁμοιότητος ἢ δι᾿ ἀναλογίας ) , ἃ δὲ ἐκεῖνα τὰ οἷον σημαινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν , μὴ εἶναι ; λέγω δὲ δι᾿ ὁμοιότητος μέν , οἷον εἴ τις λέγοι σημεῖον εἶναι πυρὸς τὸν ὁρώμενον καπνόν — ἔχει γάρ τι διά τε τὸ ἀνωφόρον καὶ τὸ θερμὸν ὅμοιον πρὸς τὸ πῦρ καὶ εἰ προσθείης αὐτῷ τὸ λαμπρὸν μόνον ( τούτῳ γὰρ ἐλλείπει πυρός ) , ἔσται πῦρ καὶ οὐ καπνός — δι᾿ ἀναλογίας δέ , ὡς ἐπὶ τῶν μαντικῶν σημείων σχεδὸν πάντων τὰ μὲν τοῖς ἀμείνοσι τῶν πραγμάτων ἀνάλογον τιθέμενοι , τὰ δὲ τοῖς χείροσιν σημεῖα καλοῦσιν , ὅταν |αὐτὰ μὴ ἐξ ἐκείνων ᾖ τῶν γεγονότων ἢ ἐσομένων , οἷον τὸ κάτω σημαίνει τὰς πτώσεις ἢ τὰς θεοφανίας τὸ ἄνω δηλοῖ . οὐ γὰρ ἐξ ἐκείνων ταῦτα γέγονεν καθάπερ ὁ καπνὸς ἐκ τοῦ πυρός , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀναλογίαν μόνην ἡ οἰκειότης . ἐν ἀμφοτέροις οὖν τοῖς σημείοις ἀμυδρῶς ἐστιν τὸ σημαινόμενον . εἰ οὖν τοιόνδε τι δηλοῖ τὸ σημεῖον , οὗπερ ἂν ᾖ σημεῖον , λέγειν χρὴ κἀνταῦθα τὴν πρόδρομον τῶν δικαστῶν εἰς τὰς ψυχὰς δόσιν τῶν ὀφειλομένων σημεῖον προσαγορεύειν τὸν μῦθον · καὶ γὰρ τῆς εὐπαθείας τῆς ἐν οὐρανῷ καὶ τῆς τίσεως τῆς ὑπὸ γῆς προκατάρχουσιν οἱ δικασταί , καὶ πρὶν ἐν ἐκείναις γένωνται ταῖς λήξεσιν αἱ ψυχαί , καὶ τῶν τιμωριῶν ἄγχονται καὶ τῶν ἐπικαρπιῶν · οὐ γὰρ ἦν ἡ κρίσις λόγος μόνον , ἀλλ'ἔργον · εἰ καὶ τῶν ἄλλων ἦν προηγουμένως μετὰ τὴν κρίσιν τὰς ἀρχὰς τὰς ἐνδεδομένας τελεώσασθαι καὶ τὰς μὲν εἰς τὴν προσήκουσαν ἀνάγειν εὐμοιρίαν , τὰς δὲ εἰς τὴν προκατηργμένην κόλασιν . εἰ μὲν οὖν ἑκάτερον ὑπὸ τῶν κριτῶν ἐγίγνετο μόνων , οὐκ ἂν ἐρρήθησαν χρῆσθαι σημείοις , καὶ εἰς μηδὲν ἐποίουν ὅλως · ἐπεὶ δὲ δρῶσι μέν , ὑπαρξάμενοι δὲ δρῶσιν ἄλλοις παραδιδόντες τὴν ἀποπλήρωσιν , αἱ δόσεις αὐτῶν καὶ ἀρχοεδεῖς ποιήσεις σημείοις ἀπεικάσθησαν , ὧν οἰκειότης μέν ἐστι πρὸς τὰ σημαινόμενα καὶ ὑποτύπωσις , ἀμυδροτέρα δὲ ἐκείνων ἡ ὑπόστασις . ταύτας δὴ οὖν τὰς δικαστικὰς ἐνεργείας αἱ μὲν κρείττους ψυχαὶ καὶ γιγνώσκουσιν καὶ σέβουσιν καὶ συναισθάνονται , ποῖ ποτε αὐτὰς ἄγουσιν , αἱ δὲ χερίους και γενομέ|νας οὐ γιγνώσκουσι καὶ δίκην δώσουσι τὴν ὑπὸ γῆς , ἧστινος οὐκ αἰσθάνονται , κὰι ἔτι μᾶλλον οὐκ αἰσθάνονται ἑαυτῶν . καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰς τοὔμπροσθεν τὰ σημεῖα περιάπτειν τούτων τοὺς δικαστάς , τῶν ἀδίκων δὲ [ τὰ ] ἐπὶ νώτοις , διὸ καὶ ὄπισθεν · οὕτως δὲ αὶ ἐν τῷ τῇδε βίῳ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ἡ πρόνοια καὶ τὰ ἀπ᾿ αὐτῆς ἐστιν ἐν γνώσει πᾶσιν , οἱ δὲ κακοὶ καὶ πάσχοντες ὑπ᾿ αὐτῆς ἀσυναισθήτως ἔχουσι πρὸς αὐτήν . ἔοικεν οὖν οἷον συστατικὰ εἶναι τὰ δικαστικὰ ταῦτα σημεῖα τῶν δεδικασμένων ψυχῶν τὰ μὲν πρὸς τὰ ἐν οὐρανῷ , τὰ δὲ πρὸς τὰ ὑπὸ γῆς , ἵνα συσταθεῖσαι παρὰ τῶν δικαστῶν τοῦ τέλους τύχωσι παρὰ τῶν ὑποδεχομένων αὐτάς . Ἑαυτοῦ δὲ προσελθόντος εἰπεῖν , ὅτι δέοι αὐτὸν ἄγγελον ἀνθρώποις γενέσθαι τῶν ἐκεῖ καὶ διακελεύοιντό οἱ ἀκούειν καὶ θεᾶσθαι πάντα τὰ ἐν τῷ τόπῳ [ 614d ] . Σαφῶς ἐν τούτοις ὁ μῦθος τάξιν ἀγγελικὴν καὶ διαπορθμευτικὴν τῶν ἔξω σώματος περὶ τὰς ψυχὰς συμπιπτόντων ἀποδίδωσιν τῷ τὸν μῦθον ἀφηγουμένῳ κατὰ τὴν δικαστικὴν ψῆφον . εἰ δὲ τοῦτο , πρόδηλον , ὅτι καὶ τούτῳ κατὰ δίκην ὑπῆρξεν καὶ τὴν ἐκ τοῦ παντὸς ἐφήκουσαν ἀξίαν τοῦτο καὶ ἄλλῳ παντὶ τῷ τηλικούτων ἀγαθῶν ἐν θεωρίᾳ γενησομένῳ , καὶ λέλυται τὸ ἄπορον , πῶς διέμεινεν εἰς τοσαύτας ἡμέρας τὸ σῶμα τοῦ Ἠρὸς κείμενον ἐπὶ γῆς ἀδιάλυτον . εἰ γὰρ κατὰ τὴν κοσμικὴν ἐγίνετο τάξιν θεωρὸν γενέσθαι τὴν ψυχὴν χωρισθεῖσαν τῶν μετὰ σώματος ἀοράτων καὶ ἄγγελον ἀνθρώποις , καὶ τὴν τοῦ σώματος | διαμονὴν ἀδιάφθορον φυλάττεσθαι ἀδύνατον · νῦν δὲ ἡ ἐνθάδε θερωία καὶ ἀπαγγελία ἐκ θείας πρόεισι δυνάμεως . ὅτι δὲ τὸ τούτων , ἀλλ᾿ οὐκ ἄλλων γένος ψυχῶν ἡ θεία ἐδικαίωσε ψῆφος , ῥᾴδιον ἡμῖν κατιδεῖν τῷ περὶ πασῶν λέγειν ψυχῶν , ὡς αἳ μὲν ἄλλων εἰσὶν ἐκφαντορικαὶ ταῖς ἐν γενέσι ψυχαῖς ἀγνώστων αὐταῖς πραγμάτων , αἳ δὲ ἄλλων κατὰ τὰς διαφόρους τοῦ παντὸς περιόδους · οἷον αἳ μὲν τελετῶν καὶ μυστηρίων , ὅσαι τοῖς τελετουργοῖς ἀνεῖνται θεοῖς · αἳ δὲ τῆς θείας μαντικῆς , ὅσαι ταῖς ἐκφαντορικαῖς τάξεσιν ἀνεῖνται τῆς κρυφίως οὔσης ἐν τοῖς θεοῖς ἀληθείας · αἳ δὲ ἰατρικῆς , ὅσαι ταῖς παιωνίοις δυνάμεσι ταῖς ἀγήρων καὶ ἄνοσον καὶ ἄλυτον συνεχούσαις τὸν ὅλον οὐρανόν . οὕτω δὴ οὖν καὶ τῶν ἀφανῶν περιόδων τῶν ψυχικῶν ἄξιαί τινες γίγνονται διαφερόντως τῆς ἐποψίας , ὅσαι τοῖς τῶν περιόδων τούτων ἡγεμόσιν ᾠκείωνται · καὶ αὗται ποτὲ μὲν αὐτοφανῶς ἰδοῦσαι τὰς ἐν τῷ παντὶ τούτῳ κόσμῳ τάξεις αὐτῶν διαγγέλλουσιν κατὰ τὴν ἐν τῷ παντὶ προϋπάρχουσαν ἱερατικήν , αἱ δὲ ἄλλον τρόπον ἀναμνησθεῖσαι τῶν ἔξω θεαμάτων κατὰ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν . ὡς γὰρ οἱ παρ᾿ ἡμῖν ἱερατικοὶ τοῖς ἐπόπταις δύναμιν ἐντιθέασιν ἰδεῖν ἃ μὴ πρότερον φάσματα καὶ ποιοῦσι θεωρούς , οὕτω καὶ ἡ ἐν τῷ κόσμῳ πρὸ τῆς παρ᾿ ἡμῖν εἰς πολλὰς τοῦτο δρᾷ ψυχὰς τὰς ἀξίας τῆς τοιαύτης μακαριστῆς θέας ( πρὸ γὰρ τῶν μερῶν τὸ ὅλον ) καὶ τελεστικαῖς χρῆται δυ|νάμεσι καὶ εἰς ἀγγελικὴν ἀνάγει τάξιν τὰς τελουμένας τῶν ψυχῶν , ἀλήθειαν διαγγελουσῶν τὴν κρυφίαν · διὸ προξενεῖ τὴν τούτων μακαρίαν θέαν . καὶ δὴ <καὶ τὴν> τοῦ Ἠρὸς τούτου ψυχὴν ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις ἐτέλει μὲν τὸ πᾶν , κατὰ δίκην ὀφειλομένης αὐτῇ τῆς τοιαύτης εὐδαίμονος τελειότητος , ὡς δὲ πρὸς ἐκείνην τὴν ὑπὸ τοῦ παντὸς τελουμένην εἰς ἀγγελικὴν '[ανήγετο τάξιν . καὶ γὰρ οἱ τῇδε τελεστικοὶ τάξεώς εἰσι τοιαύτης · θέει ἄγγελος ἐν δυνάμει ζῶν , φησὶν τὸ λόγιον , ὅστι ἐστὶν ὡς ἀληθῶς ἱερατικός · γίνεται οὖν ἐπόπτης μὲν τῶν ἀφανῶν , ἄγγελος δὲ τοῖς ἐμφανέσιν ὁ αὐτός · διόπερ αὐτὸν οἱ δικασταὶ κελεύουσιν ὁρᾶν τὰ ἐν τῷ τόπῳ πάντα καὶ ἀκούειν , τόπον μὲν δήπου τοῦ μύθου λέγοντος τὸν παρὰ τοῖς δικασταῖς · ἐντεῦθεν γὰρ ὡς ἐκ περιωπῆς ὅλον τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ καθορᾶν , τὰ μὲν ἀσώματα τοῖς ἀσωμάτοις ὄμμασιν τῆς ψυχῆς , τὰ δὲ σωματικὰ τοῖς τοῦ αὐγοειδοῦς ὀχήματος . διὸ καὶ ἀκούειν αὐτόν φησι χρῆναι καὶ ὁρᾶν · τοῦτο γὰρ καὶ ὁρατικὸν ὅλον ἅμα καὶ ἀκουστικόν ἐστιν . καὶ γὰρ ἐν αὐτῷ πρώτως ἡ αἴσθησις ἡ μίς καὶ ἀμερής , ἀφ᾿ ἧς αἱ μεμερισμέναι περὶ τοῖς αἰσθητηρίοις . ὡς οὖν ἐκείνη γιγνώσκει τὰ πασῶν , οὕτω καὶ τὸ ὄχημα τὸ αὐτῆς τὰ πάντων τῶν αἰσθητηρίων , καὶ ὡς ἀμερῶς ἐκείνη , οὕτω τὸ ὄχημα ἀπαθῶς . ταύταις δὲ χρῆται ταῖς αἰσθήσεσιν ἔξω σώματος ὂν καὶ ὕλης , καὶ ὅταν ἀποκαταστῇ , τά τε οὐράνια καὶ τὰ ὑπὲρ τὸν οὐρανόν , ὥς φασιν οἱ θεουργοί , φῶτα θεώμενον καὶ τῇ | ἁρμονίας τῆς ἐν οὐρανῷ ἀκοῦον καὶ στρεφόμενον αὐτόν που τὸν ἄρακτον καὶ τὰς ἄλλας περιφορὰς καὶ τὸν ἥλιον τὸν λαμπρὸν σφόνδυλον καὶ τὰς Μοίρας ὁρᾶν λέγει που καὶ ὡς τὰ πάντα † δίδωσιν ἡ Λάχεσις . ἀλλὰ ταῦτα καὶ ἐν ἄλλοις . διὰ τί δὲ σημεῖον τούτῳ περιάπτειν οὐκ ἐθέλουσιν οἹ δικασταί , δῆλον . οὐ γὰρ εἶχεν αὐτῷ πέρας Ὁ βίος , ἡ δὲ κρίσις ἦν μετὰ τὸν βίον καὶ ἡ τῶν σημείων περίθεσις μετὰ τὴν κρίσιν . οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς ἑπομένοις ἐρεῖ μηδὲ κλῆρον αὐτόν τινα λαγχάνειν · οὐ γὰρ ἦν ἐφ᾿ ἕτερον βίον μετάβασις , ἀλλ᾿ ὁ αὐτὸς ἦν διακοπτόμενος τῇ αὐτοπτικῇ ταύτῃ θεωρίᾳ καὶ τῷ χωρισμῷ τοῦ σώματος . Ὁρᾶν δὴ ταύτῃ μὲν καθ᾿ ἑκάτερον τὸ χάσμα τοῦ οὐρανοῦ τε καὶ τῆς γῆς · ἕως τοῦ · καὶ ἁσμένας εἰς τὸν λειμῶνα ἀπιούσας οἷον ἐν πανηγύρει κατασηκνᾶσθαι [ p . 614 d e ] . Ἐν τούτοις σαφέστατα διέκρινεν ὁ μῦθος , τίνες μέν εἰσιν αἱ χρεῖαι τῶν δύο χασμάτων τῶν εἰς τὰς λήξεις ἀγόντων τὰς ψυχάς , τίνες δὲ τῶν λοιπωῶν τῶν εἰς γένεσιν φερόντων ἀπὸ τῶν λήξεων ἐκείνων . ἀπίσασι μὲν τοίνυν αἱ ψυχαὶ διὰ τοῖν δυοῖν , ὧν τὸ μὲν εἰς οὐρανὸν τείνει , τὸ δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς . εἰ δὲ τὰ χάσματα οὐ χῶραί τινές εἰσιν , ἀλλὰ δαιμόναιαι τάξεις , ὡς ἐδείκνυμεν , διαστέλλουσαι τὰς τῶν ψυχῶν λήξεις οὐρανίας τε καὶ χθονίας , ἑώρα μὲν ἐκεῖνος , εἰ τύχοι , καὶ τὰς ἀσωμάτους διανομὰς τῶν ψυχῶν , ἑώρα δὲ καὶ τὰς σωματικὰς μεταστάσεις , ἃς ἐποιοῦντο διὰ τῶν ὀχημάτων ἄνω τε καὶ κάτω φερομένων , εἰσδεχομένων αὐτὰς ἀπιούσας ἢ τῶν εἰς οὐρανὸν ἀναγόντων δαιμόνων ἢ τῶν εἰς τὰ | ὑπὸ γῆς καταγόντων [ δαιμόνων ] ἀπὸ τοῦ μέσου τόπου <ἢ> εἰς κρείττονα λῆξιν τὴν ἐν οὐρανῷ ἢ εἰς χείρονα τὴν ὑπὸ γῆς . καὶ ἐπειδὴ εἰς τὴν γένεσιν στέλλονται αἱ ψυχαί , καθ᾿ ἑκάτερον πάλιν εἰς τὸν μέσον φέρονται τόπον ἐξ οὐρανοῦ τε κατιοῦσαι καὶ ἐκ γῆς ἀνιοῦσαι , στελλόμεναι δὲ ἄμφω πρὸς τὰς γενέσεις τῶν ζῴων · ὥ[στε ] καὶ ἐκ Διὸς καὶ ἐκ Πλούτωνος εἶναι τὰς εἰς Ποσεδῶνος ἐπειγομένας . τὰς μὲν οὖν ἐκ τῆς γῆς ἀνοιούσας κόνεως πεπληρῶσθαι καὶ αὐχμοῦ , τὰς δὲ ἐξ οὐρανοῦ κατιούσας εἶναι καθαρὰς τούτων . αἱ μὲν γὰρ οὐ παντελῶς ἦσαν ὕλης ἐκτός , αἱ δὲ ταύτης ἐκαθάρευον · τὴν δὲ ὕλην αὐχμηρὰν ὡς ἄγονον καὶ τῶν λογίων λεγόντων ἀκούομεν . ὧν οὖν καὶ τὰ ὀχήματα ἦν ἔνυλα καὶ σκοτεινὰ καὶ ἔτι τῆς παχυτέρας τὰ ὀχήματα ἦν ἔνυλα καὶ σκοτεινὰ καὶ ἔτι τῆς παχυτέρας οὐσίας ἀναπεπλησμένα , ταύτας αὐχμοῦ καὶ κόνεως εἶπεν μεστάς , ὧν δὲ κουφότερα τὰ περιβλήματα καὶ φωτεινότερα διὰ τὴν ἐν οὐρανῷ διατριβήν , ταύτας καθαρωτέρας . πᾶν γὰρ καθαρὸν τὸ μηδὲν ἀλλότριον εἰσδεξάμενον , ἀλλάτριον δὲ τῷ λεπτῷ τὸ παχὺ καὶ τῷ ἐμπυρίῳ τὸ γεῶδες καὶ τῷ λαμπρῷ τὸ σκοτεινόν . εἰ δὲ καὶ τῶν ἐκ γῆς ἀνιουσῶν ἔτι τοῖς τόπων ἰδιότης , οἷον τοῦ Πυριφλεγέθοντος ἢ τοῦ Στυγίου ῥεύματος , ταῖς δὲ ἐξ οὐρανοῦ προσῆν ἐφέλκεσθαί τι φῶς ἐκεῖθεν ἐγγενόμενον , οἷον δὴ πολλάκις ἐλλάμπει καὶ λίθοις ἀπορροίας ἔχουσιν ἠλίου καὶ σελήνης καὶ ἄστρων , οὐδὲ | θαυμαστόν · κατέχει γὰρ ἐν ἐαυτῇ ἑκάστη τὸ οἰκεῖον , αἱ μὲν ἐκ γῆς ἀνιοῦσαι τὸ ὑλῶδες καὶ σκοτεινόν , αἰ δὲ ἐξ οὐρανοῦ κατιοῦσαι τὸ φωτεινὸν καὶ <τὴν> ἀπὸ τῶν αὐγῶν τοῦ κοσμικοῦ φωτὸς περίλαμψιν . πάσας δ᾿ οὖν φησιν εἰς τὸν λειμῶνα ἀφικομένας ὥσπερ ἐν πανηγύρει κατασκηνᾶσθαι . Τὸν μὲν οὖν λειμῶνα καὶ διὰ τούτων οἶμαι δηλοῖ τῶν ῥημάτων <ὅτι> τὸν δικαστικόν , ὥσπερ ἐν τῷ Γοργίᾳ , τόπον ἀποκαλεῖ . εἰ γὰρ εἰς τὸν κοινὸν ἀφικνοῦνται τῶν χασμάτων χῶρον , οὗτος δὲ αὖ ὁ δαιμόνιος τόπος ἐστίν , ἐν ᾧ καθῆσθαι προείρηται τοὺς δικαστάς , ἐν ᾧ καὶ ὁ τοῦδε τοῦ λόγου πατὴρ ἐκεκέλευστο παρὰ τῶν δικαστῶν θεᾶσθαι πάντα τὰ ἐν τῷ τόπῳ καὶ ἀκούειν , δῆλον ὡς αὐτὸς ἔσται δαιμόνιος τόπος καὶ τῶν δικαστῶν χῶρος , ὃν ἀπεδείκνυμεν ἔμπροσθεν ἐναργῶς αὐτὸν εἶναι τὸν αἰθέρα τὸν οὐρανοῦ καὶ γῆς ὅλης μέσον καὶ οὐχὶ τῶν ἐγκοίλων μόνων τῆς γῆς . ἔστι μὲν οὖν ὁ λειμὼν οὗτος ταύτην ἔχων τὴν ἐπωνυμίαν ὡς ἀρχὴ τῆς τῶν ῥευστῶν φύσεως καὶ τῶν ἐν ὑγρῷ τρεφομένων περιοχὴ πάντων λόγων τε γενεσιουργῶν καὶ ζωῆς ὑλικῆς ἀστάτως κινουμένης τόπος · τοιοῦτοι γὰρ οἱ λειμῶνες ὑδρηλοί τινες καὶ ἀνθέων καὶ ἄλλων τοιούτων γέμοντες . τοῦτον Ἐμπεδοκλῆς [ v . 386 . 388 Stein ] ἰδὼν τὸν λειμῶνα παντοίων αὐτὸν εἶναι κακῶν πλήρη καὶ εἶπεν καὶ εἰπὼν ἀνῴμωξεν · Ἔνθα Κότος τε Φόνος τε καὶ ἄλλων ἔθνεα κηρῶν Ἄτης ἐν λειμῶνι κατὰ σκότος ἠλάσκοντα . μισοφαὴς γὰρ οὗτος ὁ χῶρος , ὡς καὶ τὸ |σκότος ἐν αὐτῷ ἐγένετο , καὶ τῆς τίσεως † κακούργῳ παντί · κοινὸν δὲ αὖ τοῦτον ἡ φύσις ἐτέλεσεν τὸν τόπον , καὶ τοῖς δικαίοις οἰκεῖον εἶναι τοῦτον ὑμνοῦσιν . κατασκηνᾶσθαι δέ φησιν ἐν αὐτῷ τὰς ψνχὰς καταντώσας ὥσπερ ἐν πανηγύρει , διότι καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἄλλοι τε ἀλλαχόθεν ἀφικνοῦνται καὶ πηξάμενοι σκηνὰς διαιτῶνται χωρὶς ἀπ᾿ ἀλλήλων . Τίς οὖν πανήγυρις ἐν ταύταις ; ποίας εἶναι τὰς ψυχικὰς οἰησόμεθα σκηνάς ; τὰς μὲν γὰρ πρὸς ἀλλήλας αὐτῶν συνουσίας μαθησόμεθα μικρὸν ὕστερον . ἡ δὲ δὴ πανήγνρις τὰς ἐκ τοῦ παντὸς αὐτῶν φοιτήσεις εἰς τὴν κοινὴν γώραν , τὴν ἐστίαν τῆς γενέσεως , παρίστησιν . καὶ γάρ ἐστιν οὗτος ὁ τόπος , ὡς μὲν διαυγέστατος τῶν στοιχείων , οἰκεῖος ταῖς ἐξ οὐρανοῦ σταλείσαις , ὡς δὲ γένεσιν ἔχων , ἐκ γῆς ὑποδοχή ἐστιν τῶν πανταχόθεν γενεσιονργὸν ζωὴν ἤδη προβαλλομένων ψνχῶν · διὸ δὴ πανηγύρει τὴν σύνοδον αὐτῶν ἀπείκασεν ὁ μῦθος , καὶ τοῦτο γενέσει πρέπον ὄνομα θέμενος , εἰς γὰρ τὴν γένεσιν παντοδαπαὶ ψυχαὶ φέρονται , καὶ αἳ μὲν θέας ἕνεκα τῶν τῇδε καὶ ἱστορίας ὡς ἐν ταῖς πανηγύρεσιν , αἷς καὶ ἡ κάθοδος ἀνεπαχθής , αἳ δὲ ἐμπορευσόμεναί τι τῶν γενέσει καθηκόντων καὶ ἀποδωσόμεναί τι τῶν οἰκείων ( αἳ δὴ καὶ συντελοῦσιν εἰς τὴν εὐγονίαν τῶν ἐνύλων ) , αἳ δὲ οἷον ὠνησόμεναί τι τῶν ἀπὸ τῆς γενέσεως καὶ προληψόμεναι πεῖραν τῶν γενεσιονργῶν παθῶν , αἳ δὲ ἄλλο τι προσεοικὸς ἔχουσαι τοῖς εἰς τὰς πανηγύρεις | ἀφικνουμένοις · αἳ μὲν οἷον εἰς ἄνεσιν διὰ τὸ πεποιῆσθαι πολλὴν πορείαν καὶ κάματον ἥκουσαι , αἳ δὲ διὰ τοῦτο ἀφικνούμεναι , ὡς τοὺς ἐφόρους ἐκμειλίξωνται τῆς γενέσεως , ὥσπερ ἐκεῖ τινες , ἵνα τοὺς τῆς πανηγύρεως θεραπεύσωσιν · πᾶσαι δ᾿ οὖν πανηγυρίζουσιν σὺν εὐθυμίᾳ ποιούμεναι τὴν κάθοδον . σκηνᾶσθαι δὲ ἄρα λέγονται τοῖς φυσικοῖς ἤδη καὶ ἐνύλοις χρώμεναι λόγοις καὶ τούτους προχειρίζουσαι , καθ᾿ οὓς μέλλουσιν ζῆν ἄλλαι κατ᾿ ἄλλους , ζωῶν τε εἴδη ποικίλα , καὶ τὰ ὀχήματα τὰ ἑαυτῶν ἐνυλώτερα ποιοῦσαι διὰ τῆς προβολῆς καὶ περιαμπισχόμεναι χιτῶνας παχντέρους καὶ γενέσει φίλους , δι᾿ ὧν ἀποκρύπτουσιν ἑαυτὰς καὶ διοικίζουσιν ἀπὸ τῶν ἄλλων , ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς σκηναῖς διατρίβοντες . εἰ δὲ καὶ σκιᾶς ἕνεκα πήγνυνται τὰς σκηνὰς ἐν ταῖς πανηγύρεσιν , ἵνα μὴ ὕπαιθροι διάγωσιν ( ὅθεν καὶ τὸ ὄνομα ταῖς σκηναῖς ) , φανερόν , ὅτι ταῖς ἤδη γενέσεως ἐπορεγομέναις καὶ εἰς τὴν φύσιν ὁρμώσαις τὸ κατασκηνᾶσθαι πρεπόντως εἴρηται , φευγούσαις μὲν τὴν ὔπαιθρον ζωήν , εἰς δὲ τὰ στερεὰ σώματα κατιούσαις , ἐν οἷς αἱ σκιαὶ καὶ τὰ εἴδωλα τῶν ὄντων · ἐπεὶ καὶ τὰ σκιὰς ποιοῦντα οὐκ ἄλλα ἐστὶν ἢ τὰ χθόνια περιβλήματα τῶν ψυχῶν . Καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ ἀσμένως ἑκατέρας εἰς τὸν λειμῶνα ἀφικνεῖσθαι καὶ τὸ ἐκ πολλῆς τινος αὐτὰς πορείας φαίνεσθαι ἥκειν δηλοῖ τήν [ τε ] περὶ τὴν γένεσιν ἀμφοτέρων φιλοφροσύνην . εἰ γὰρ ὁ λειμὼν ἀρχὴ τῆς γενέσεώς ἐστιν , αἱ δὲ ἄσμενοι τὸν λειμῶνα καταλαμβάνουσιν , | φανερόν ὅτι ἀμφότεραι τὴν γένεσιν προθυμοῦνται καὶ μετέχειν ἐθέλουσι τῆς ἐνύλου ταύτης ζωῆς · πολλὴ γάρ ἐστιν ἐν ταύτῃ ἡ ἐνέργεια . ταῖς οὐρανίαις οὖν καὶ ταῖς χθονίαις ἡ μετα - βολὴ τῆς ζωῆς ἀσμένη ἐστί , καμούσαις ἐν ταῖς προτέραις ἐνεργείαις , ταῖς μέν γε εἰκότως , ἐν τληπαθείαις οὔσαις , ταῖς δέ , εἰ καὶ ἐν εὐπαθείαις , ἀλλ’ἀποκαμούσαις καὶ πρὸς ἐκείνην τὴν ζωήν . οὐ γὰρ ὅλαις ἑαυταῖς ἐνήργουν , ἀλλὰ μόνῳ τῷ μένειν ἄνω δυναμένῳ . κάρα οὖν αὐτῶν ὠρέγετο τῆς ἐν οὐρανῷ ζωῆς , τὸ δὲ λοιπόν , ὅσον εἶχεν ἑκάστη τῆς φιλογενέσεως ζωῆς , ἐκεῖ μὲν ἀνενέργητον μένον , ἐξιέμενον δὲ ἐνεργῆσαι , κάμνειν ἐποίει καὶ ἀσθενεῖν τὴν ὅλην κατά τι ἑαυτῆς ψυχὴν καὶ κάμνουσαν διδόναι καὶ τῷ σφύζοντι χώραν καὶ διδοῦσαν ἀσμενίζειν τὸν λειμῶνα πρὸ ὀμμάτων αὐτῇ ποιοῦντα τὴν γένεσιν . Τήν τε οὖν ζωὴν αἰνίσσεται τὴν ἐπιτρέχουσαν ἤδη τῇ γενέσει τὸ ἀσμένας ἐν τῷ λειμῶνι κατασκηνᾶσθαι τὰς ἡκούλῆς εἰς αὐτὸν ἄνωθεν καὶ κάτωθεν χυχάς , καὶ τὸ ἐκ πολλῆς πορείας ἥκειν φαίνεσθαι τὴν αἰτίαν προστίθησιν , δἰ ἣν ἄσμενοι τὸν λειμῶνα καταλαμβάνουσιν . οἱ γὰρ πολλὴν πορείαν πεποιημένοι καμάτου τὴν ἀνάπαυλαν ἄσμενοι δέχονται . καὶ αὗται οὖν πολλὰ πορευθεῖσαι ταὐτὸν ἔπασχον · πολλὰ δὲ ἐπορεύθησαν αἳ μὲν κατ’ οὐρανὸν συμπεριπολοῦσαι τοῖς οὐρανίοις θεοῖς , αἳ δὲ ἐν τοῖς ὑπὸ γῆς τόποις ποικίλας ἔχουσαι μεταβάσεις ἀπ’ ἄλλων εἰς ἄλλους , ὡς ἑκάστην ἦγεν ὁ τῆς τίσεως νόμος . ὅτι μὲν οὖν αἱ ψυχαὶ καὶ ὀχήμασιν χρώμεναι καινουμένοις κατὰ τόπον καὶ αὐταὶ | καθ’ αὑτὰς μόνας τοῖς τε διανοήμασι καὶ θεωρητικαῖς ἐνεργείαις κινοῦνται , φανερόν , ὅτε καὶ κοκοῦσιν ἅπασαι ποιεῖν τῶν νοήσεων ἤ τῶν φαντασιῶν ἢ τῶν αἰσθήσεων τὸν κύκλον . τὸν δὲ δὴ χρόνον τῆς πορείας ἐνταῦθα οὐκ εἴρηκεν , ἐν δὲ τοῖς ἑπο - μένοις ἐρεῖ χιλιέτη <τὴν> ὑπὸ γῆς εἶναι πορείαν · ἔστι δὲ καὶ τῆς οὐρανίας τούτων τῶν ψυχῶν τοσοῦτος . πόθεν τοῦτο γράφω τεκμαιρόμενος ; ὅτι καὶ ἐν Φαίδρῳ [ 249a b ] μετὰ τὴν κρίσιν τῶν ἄλλων ψυχῶν παρὰ τὰς φιλοσόφους ἀγαγὼν τὰς μὲν εἰς οὐρανόν , τὰς δὲ εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια ἐπήγαγεν · τῷ δὲ χιλιοστῷ ἀμφότεραι ἀφικνοῦνται ἐπὶ κλήρωσιν καὶ αἵρεσιν δεντέρου βίου , λέγων ἀμφοτέρας , καὶ τὰς εἰς οὐρανὸν ἀπὸ γῆς γεγοννίας · κἀνταῦθα δὲ [ 619c ] τὰς ἐξ οὐρανοῦ ψνχὰς ἔθει ἄνευ φιλοσοφίας βεβιωκυίας ὀρθῶς εἶναι τὰς λήξεως ἐκεῖ τυχούσας , εἶτα εἰς τὸν λειμῶνα ἀφιγμένας . ὥστε ἡ χιλιέτης πορεία κοινὴ πάσαις ἐστὶν ταύταις , καὶ ἔοικεν ἡ χιλιὰς χρόνος εἶναί τις περιοδικὸς ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γένεσιν ἄγων τὰς ψυχάς , οὐχ ἁπλῶς . ἀλλὰ πρὸ τῆς τελέας ἀποκαταστάσεως , εἰ γὰρ ἄνευ φιλοσοφίας οὐράνιαι γεγόνασιν , οὔπω μὲν ἀνήχθησαν εἰς τὴν νοητὴν φύσιν , ταῖς δὲ ἐγκοσμίοις κινήσεσιν τῶν οὐρανίων σνμπεριεπόλουν , διὰ τὴν ἐξ ἔθους τάξιν αὐταῖς ἐντεθεῖσαν χαίρουσαι τῇ τάξει τῶν περιόδων ἐκείνων , καὶ οὐδὲν θανμαστὸν ψνχὰς <καὶ> ὀχήματα ψνχῶν συγγενῆ τοῖς οὐρανίοις τοῦτο δρᾶν , ὅπον καὶ τῶν ἐν γῇ κατερριζωμένων ἔστιν ὁρᾶν τὰ μὲν ἡλίῳ συγκινούμενα , τὰ δὲ σελήνῃ συντρέ|χοντα . . 80 . . . ἐκείνοις δῆλον . ὅτι <γὰρ> διὰ τῆς κατὰ τὴν φύσιν οἰκειότητος [ ἐνέσπαρ]ται τὰ μὲν εἰς ἥλιον , τὰ δὲ εἰς σελήνην , ὡς ὁ Τίμαιος [ 41a ss . ] ἐδίδαξεν , ἔστιν τὰ μὲν ἡλιακὰ ὀχήματα , τὰ δὲ σεληναῖα . καὶ εἰ τοῦτο ἀληθές οὐδὲν θαυμαστὸν τὰ μὲν ἡλίῳ τὰ δὲ σελήνῃ συμπεριπολεῖν , εἰ μὴ ἄτακτα φέροιτο . τῆς δὲ ἀταξίας διὰ τὴν ἐν ἔθεσι τεταγμένοις ζωὴν ἀνῃρημένης ἕπεται τὴν κατὰ φύσιν αὐτὰ ζωὴν ἔχοντα καὶ ὄντα οὐράνια φύσει συμπεριάγεσθαι τοῖς ἡγεμόσιν καὶ ἀποκάμνειν ἤδη ποτὲ διὰ τὴν ἐν αὐτοῖς ζωὴν ἀσθενεστέραν οὖσαν τῆς τῶν ὅλων ζωῆς ἀκμήτως ἐνεργούσης . καὶ μηδεὶς οἰέσθω διὰ τούτους ἡμῶν τοὺς λόγους ἢ τὰ ὀχήματα χρῆναι μένειν ὑπὸ σελήνην πασῶν τῶν εἰς οὐρανὸν ἀνελθουσῶν , ἢ συνανιόντων καὶ τῶν ὀχημάτων <τὸ οὐράνιον σῶμα> σχίσεις ὑπομένειν τινάς , καθάπερ τὸν ἀέρα κινουμένων ἡμῶν διὰ τοῦ ἀέρος , δεῖ μὲν γὰρ ἕκαστον εἰς τὴν ὁλότητα πάντως ἀποκαθίστασθαι τὴν οἰκείαν ὁλότης δὲ τῶν σπαρέντων ἐστὶν ὀχημάτων ταῦτα τὰ σώματα , ἐν οἷς ἐσπάρη κατὰ φύσιν . ἐπεὶ καὶ τὸ πῦρ ὁρῶμεν τὴν οἰκείαν ὁλότητα καταλαβεῖν σπεῦδον καὶ τὴν βῶλον καὶ τὸ πνεῦμα · καὶ πάντως ἄτοπον τοῖς μὲν φδαρτοῖς ὑπάρχειν τὴν ὄρεξιν ταύτην ὡς σώμασιν , τοῖς δὲ ἀφθάρτοις μὴ ὑπάρχειν , ἢ ὑπάρχειν μέν , μηδέποτε δὲ εἰς τέλος άφικνεῖσθαι , εἴπερ οὐδεμίαν ὄρεξιν φυσικὴν μά|[την ] . . . ..... 65.......σθαι καὶ πᾶν ὄχημα . . . 10 . . . [ συγγε]νές τινι τῶν ὅλων ἐστὶ κατὰ φ[ύσιν · ἡ γὰρ σπο]ρὰ τὴν κατὰ φύσιν δηλοῖ διανομήν . οὐ μὴν διὰ τὴν τῶν ὀχημάτων δίοδον σχίζεταί πως τὸ σώμα τὸ θεῖον ἢ λαμβάνει προσθήκην ἀνιόντων ἢ ἀφαίρεσιν ὑπομένει κατιόντων , ἀλλ᾿ ἀδιαιρέτως δι᾿ αὐτοῦ χωρεῖ ταῦτα καὶ ἐντίθεται ταῖς οἰκείαις περιφοραῖς . πάλαι γὰρ ἡμεῖς καὶ σῶμα διὰ σώματος χωρεῖν ἀπεδείκνυμεν καὶ οὐ πάντα <τὰ> σώματα τοῦτο πάσχειν , ἀλλὰ τὰ ἄϋλα διὰ τῶν ἐνύλων ἢ τὰ ἄϋλα διιέναι διὰ τῶν ἀΰλων ( λέγω δὲ ὕλην τὴν ἐσχάτην καὶ τοῖς ἐσχάτοις σώμασιν ὑποκειμένην ) , εἶναι δέ τινα καὶ μέσα τῶν ἐνύλων καὶ ἀΰλων , ἃ δὴ καὶ αὐτὰ πρὸς ἄλληλα τὸ τῶν ἐνύλων ὑπομένει πάθος , χωρεῖν οὐ δυνάμενα δι᾿ ἀλλήλων ἀδιαιρέ - τως · διὸ μηδὲ τὸ ἡλιακὸν φῶς σῶμα ὂν διὰ τοῦ σεληναίου σώματος χωρεῖν ( τοῦ μὲν γὰρ δηλοῖ τὴν πρὸς τὰ ἔνυλα συγγένειαν ἡ κλάσις , τοῦ δὲ ἡ σκιά · ποιεῖ γὰρ καὶ ἡ σελήνη σκιάν ) μηδὲ τὸ ὄχημα τὸ ἡμέτυερον διὰ τῶν ἐνύλων ὄγκων ( μέσον γάρ ἐστιν καὶ τοῦτο τῶν ἐνύλων καὶ ἀΰλων ) , διὰ δὲ τοῦ οὐρανίου σώματος καὶ τοῦτο καὶ τὸ ἡλιακὸν φῶς ἀδιαιρέτου μένοντος ὑτ᾿ αὐτοῦ φοιτᾶν . πᾶσα γὰρ διαίρεσις πάθος ἐστὶ τῆς τοῦ διαιρουμένου συνεχείας φθαρτικόν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν διὰ πλειόνων ἐν ἄλλοις ἠξίωται διαρθρώσεως · τίς δὲ ὁ χιλιέτης ἀριθμὸς | . . . . . . . ν ἐκ τούτ[ων ] . . . . 10 . . . [ ἔ ] σται ἀφανές , ὅσα περὶ τῶν ὀχημάτων διήλθομεν . Καὶ ἀσπάζεσθαί τε ἀλλήλας , ὅσαι γνώριμαι , καὶ πυνθάνεσθαι τάς τε ἐκ τῆς γῆς ἡκούσας παρὰ τῶν ἑτέρων τὰ ἐκεῖ , καὶ τὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὰ παρ᾿ ἐκείναις , ἕως τοῦ · καὶ θέας ἀμηχάνους τὸ κάλλος [ p . 614e—615a ] . Ἡ μὲν εἰς τὸν λειμῶνα σύνοδος τῶν ψυχῶν τίνα ἔνδειξιν ἔχει , διῃμεθα πρότερον , καὶ ὅτι ὁ αὐτός ἐστι λειμὼν καὶ δικαστῶν τόπος · ἀλλ᾿ ὡς μὲν τὸ ἀφ᾿ οὗ αἱ δισσαὶ λήξεις σχίζονται , δικαστικὸς τόπος · ὡς δὲ τὸ εἰς ὃ συννεύουσιν ἄμφω , λειμών · ὅθεν πρὸ μὲν τῶν λήξεων ὡς εἰς δικαστικὸν ᾔεσαν τόπον , πρὸ δὲ τῆς γενέσεως μετὰ τὰς λήξεις ὡς εἰς λειμῶνα τὸν αὐτόν · ὁ γὰρ αἰθὴρ καὶ ἀρχὴ γενέσεώς ἐστιν καὶ μέσον οὐρανοῦ καὶ γῆς , καὶ τῇ μὲν τόπος δικαστικός , τῇ δὲ λειμὼν ὀνομάζεσθαι πρέπων . Μετὰ δὲ τὴν εἰς ταὐτὸν οἷον σημεῖον τῶν ψυχῶν ἀπὸ τῶν διῃρημένων λήξεων σύνοδον ἕπεται θεωρεῖν , πῶς μὲν γνωρίζουσί τινες ἀλλήλας , πῶς δὲ ἀσπάζονται , πῶς δὲ διαλέγονται , καὶ πῶς διαλεγομένων ἀκούουσι καὶ διηγουμένων ἄλλαι ἄλλων · καὶ τίνα μὲν αἱ κάτωθεν διηγοῦνται ταῖς ἄνωθεν ἀφιγμέναις , καὶ πῶς ἐκεῖναι δέονται τοῦ μαθεῖν ἅτε οὐκ εἰδυῖαι , καὶ πῶς οὐκ ἴσασιν · τίνα δὲ αἱ ἄνωθεν , καὶ πῶς μέμνηνται τῶν ἐν οὐρανῷ θεαμάτων · καὶ εἰ θαυμάζουσιν ἐκεῖνα , πῶς οὐκ ἀναστρέφουσιν ἐπ᾿ αὐτά · καὶ εἰ πρὸς τὴν πορείαν ἔκαμον , πῶς ἀναλαμβάνουσιν . | . . . 108 . . . [ ἀ]λλὰ πρός γε τ . . . . 12 . . θεωρίαν ἀγαγεῖν . Τὸ μὲν τοίνυν ἀναγνωρισμὸν εἶναι ταῖς ψυχαῖς ἀλλήλων , εἴπερ καὶ γνῶσιν ἀλλήλων ἔξω τῶν ὀστρεΐνων σωμάτων , οὐδὲν οἶμαι θαυμαστὸν εἶναι · καὶ γὰρ ἄτοπον τὰς μὲν αἰσθήσεις γνώσεις οὔσας μετὰ παχέων ὀργάνων ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν συγγενῶν αἰσθημάτων ( οἷον ὄψιν φωτοειδῆ κατὰ φύσιν οὖσαν χρωμάτων φωτοειδῶν ὄντων , καὶ ἀκοὴν ἀερώδη τὴν οὐσίαν ἔχουσαν τῶν ψόφων ἀερίων ὄντων ) , τὰς δὲ ψυχὰς γνωστικὰς οὔσας καὶ οἷον ὄψεις τινὰς μὴ ὁρᾶν τὰς συγγενεῖς αὐταῖς ψυχὰς καὶ χωρὶς ὀργάνων αὐτᾶς δι᾿ ἑαυτῶν . οὐ γὰρ γνῶσιν τὰ ὄργανα προστίθησιν , ἀλλὰ μᾶλλον ἄγνοιαν · εἴπερ ἡ μὲν γνῶσις ἐνέργεια , κρίσις οὖσα τῶν γνωστῶν , ἡ δὲ κρίσις ἀπαθής , τὰ δὲ ὄργανα πάθη ταῖς γνώσεσιν προστίθησιν . ὁρᾶν δὲ ὄντος δυνατοῦ καὶ ἀσωμάτως καὶ σωματικῶς οὐδὲν ἤδη θαυμαστὸν καὶ ψυχὴν ὁρᾶν ἄλλην ψυχήν . καίτοι καὶ διὰ τῶν ὀχημάτων δυνατὸν φάναι γίγνεσθαι ταῖς ψυχαῖς τὴν ἀλλήλων γνῶσιν , ὥσπερ ἐνταῦθα διὰ τῶν ὀστρεΐνων σωμάτων , καὶ ἐναργέστερον δι᾿ ἐκείνων ἢ τούτων μᾶλλον γὰρ ἐκεῖνα τὰς ἀπὸ τῶν ψυχῶν ἐμφάσεις ὑποδέχεται τούτων , ὅπου γε καὶ ἐν τούτοις ἄλλα μόρια μᾶλλον ἄλλων , ὅσα ψυχῆς ἐγγυτέρω , δείκνυσιν τὰς ἔνδον ἐν αὐταῖς ταῖς ψυχαῖς διαθέσεις , οἷον ὄμματα | . . . 46 . . . κατὰ τὸν ἀπα . . . 17 . . . αλλ . . [ οὕτω ] δὴ οὖν μειζό[νως τὰ συμ]φυέστερα ὀχήματα ταῖς ψυχαῖς καὶ τῶν ὑλικῶν τούτων ὀμμάτων ἀποτυποῦται 30 τὴν χρωμένην ψυχὴν καὶ δείκνυσιν δι᾿ ἑαυτῶν καὶ ἐκείνην . ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα τῶν καθ᾿ ἡμᾶς τινα τά τε ἄλλα κατανοητικώτατον καὶ περὶ ταῦτα πολὺ σχόντα τὸ διαφέρον ἔγνωμεν παιδίον ἰδόντα ὑπὸ τιτθῇ τρεφόμενον , καὶ ἤδη γεγονὸς ἐν ἀνδρὸς ηλικίᾳ πάλιν ἰδόντα καὶ ἐπιγνόντα ἔτι τοῦτον ὃν εἶδεν ὅτε παιδίον ἦν , διὰ μακροῦ χρόνου μόνοις τοῖς ὄμμασιν πιστεύσαντα τον ἀναγνωρισμόν . τί δὴ οὖν ἔτι παράδοξον καὶ τὰς ἐκεῖ ψυχὰς ἀναγνωρίξειν ἀπὸ τῶν ὀχημάτων ἀλλήλας ; τά τε γὰρ τῶν ἀμεινόνων μᾶλλον διασημαίνει τὴν ἐπιβεβηκυῖαν ψυχὴν ἥτις ἐστίν , διότι καὶ κατὰ φύσιν συμπέφυκεν αὐταῖς , καὶ τὰ τῶν χειρόνων ἔχει τινὰς τύπους καὶ ἐμφάσεςι ἔτι τοῦ τῆς ζωῆς εἴωδους . καὶ ἔτι διορῶσαι καὶ ἐπιγιγνώσκουσαι διὰ τούτων ἀλλήλας πάμπολυ τῶν ἐνταῦθα τὰς ὄψεις ἀκριβεστέρας ἔχουσι , διὰ ἀυλοτέρων ἐνεργοῦσαι σωμάτων · κριτικώτερον γὰρ τὸ ἀυλότερον , καὶ τὸ ἀπαθέστερον αἰσθητήριον ἐνεργητικώτερον . καὶ ταῦτα γράφομεν , ὅπως καὶ διὰ τῶν ὀχηματων ἐπιδείξωμεν δυναμένας γιγνώσκειν τὰς ἐκεῖ ψυχὰς ἀλλήλας · ἐκεῖνο προϋπομνήσαντες , ὡς ἄρα καὶ ἀσωμάτως ἀλλήλας γιγνώσκουσιν . εἰ γὰρ καὶ τὰ ὄντα βλέπουσιν ἀσωμάτως , πῶς οὐχὶ | . . . 150 . . . [ ὁ]ρᾶν [ διὰ ] τούτων ἀλλήλας . Εἰ δὲ δη γιγνώσκουσιν ἀλλήλας , καὶ ἀναγνωρίζειν ἀλλήλας οὐκέτι δήπου θαυμαστόν , ἐχουσας ἐν ταῖς φαντασίαις ἀποκείμενον τὸν ἀλλήλων τύπον καὶ ἡσυχάζοντα , [ δὲ ] διὰ τῆς νέας ὄψεως ἀνακινούσας τὴν τῆς ὁρωμένης ψυχῆς μνήμην . τοιοῦτος γὰρ ὁ ἀναγνωρισμός , τοῦ μηνμονεῦτοῦ προβολὴ καὶ μνήμης ἀνανέωσις , ἣν εἶχεν μὲν οὐ πρόχειρον δὲ εἶχεν , ὥστε καὶ διανοηθῆναι πρὸς ἑαυτὴν τὴν ἀναγνωρίζουσαν , ὅτι ἄρα αὕτη εκείνη ἡ ψυχὴ ἡ τοιόνδε ἦθος ἔχουσα καὶ ζῶσα χεῖρον ἢ βέτιον . οἷον καὶ Ὀδυσσεὺς ὁ Ὁμήρου τὴν Ἀχιλλέως ψυχὴν ἰδὼν ἐν Ἅιδου καὶ τὴν Αἴαντος ἐγνώρισεν ἃς εἶδεν , τὴν δὲ Μίνωος ἣν ἤκουσεν , τυχὸν δὲ καὶ ἐδιδάχθη παρὰ τῶν ἐν Ἅιδου περί τε τούτου και τῶν ἄλλων , τῆς Ταντάλου , τῆς Τιτυοῦ , τῆς Σισύφου , τίνες εἶεν · εἰ μὴ ἄρα καὶ τεθρύλητο ταῦτα περὶ [ τε ] αὐτῶν ὑπὸ δή τινων χρησμῳδηθέντα θεῶν , ὡς ὁ μὲν δικάζει ταῖς ἐν Ἅιδου ψυχαῖς , αἳ δὲ τοιάσδε κολάζονται κολάσεις , καὶ ἰδὼν ἐπέγνω ῥαδίως , ὅτι ταῦτα ἦν ἅπερ αἱ περὶ αὐτῶν φῆμαι παρέδοσαν . — Εἰ δὲ δὴ γνωρίζειν ψυχαὶ δύνανται καὶ ἐκεῖ ψυχάς , εἴτε δι᾿ ἑαυτῶν εἴτε διὰ τὼν ὀχημάτων ἐπὶ γνῶσιν ἀλλήλων ἰοῦσαι καὶ ἀναγνώρισιν , ἑπόμενόν ἐστι τούτῳ τὸ καὶ ἀσπάζεσθαι τὰς γνωρίμας ἀλλήλας ὡς διὰ χρό|[νου ] . . . 80 . . . oυσιν συνεῖνα[ι ] . . . . . . . . [ ἀλ ] λήλαις καὶ ὅλης ἁπλῶς τῆ[ς ζω]ῆς πρὸς ὅλην συνάτεσθαι σπευδούσης καὶ [ φι]λογρόνως ἐχοῦσής . — Καὶ μὴν καὶ τὸ διαλέγεσθαι ψυχὰς οὐ γλῶτταν ἐχούσας οὐκ ἀρτηρίαν οὐ χείλη , δι᾿ ὧν ἐν τῷ τῇδε βίῳ διαλέγεσθαι μόνως δυνατόν , ἀπιστεῖν οὐ προσῆκεν · ἔστι γὰρ αὐτῶν τὰ ὀχήματα γλωσσοειδῆ ὅλα καὶ ὄμματα καθ᾿ ὅλα ἑαυτὰ καὶ ὦτα , καὶ ἀκούειν δυνάμενα καὶ ὁρᾶν καὶ φθέγγεσθαι . καὶ γὰρ ἄτοπον , εἰ ἡ μὲν γλῶσσα τὸν ἀπὸ τοῦ πνεύμονος ἀέρα πλήττουσα δύναται διηρθρωμένην ποιεῖν τὴν φωνήν , τὰ δὲ τῶν ψυχῶν ὀχήματα μὴ δύναται τὸν περὶ ἑαυτὰ κινεῖν ἀέρα καὶ διὰ τοίας ἢ τοίας κινήσεως σχηματίζειν εἰς φθόγγους διαφόρους · πρὸς τῷ καὶ τὸν τρόπον τῆς διαλέξεως μὴ ἐξ ἀνάγκης εἶναι ποικίλον οὕτως καὶ πολυκίνητον ὡς τὸν τῶν ἐνταῦθα ψυχῶν , ἀλλὰ δια τινων ἁπλουστέρων κινήσεων δύνασθαι σημαίνειν τὰς ἐννοίας αὐτων ἀλλήλαις . ὡς γὰρ αἱ διανοήσεις ἁπλούστεραι καὶ αἱ φαντασίαι , οὕτω καὶ αἱ διαλέξεις ἐπιτελοῦνται διὰ κινήσεων ὁμοίως ἐλασσόνων καὶ τῆς ἐνταῦθα ποικιλίας καθαρευουσῶν ὡς τὸ εἰκός . καὶ ἐπειδήπερ ἐν τοῖς ὀχήμασιν αὐτῶν ἐστιν ἡ ὡς ἀληθῶς αἴσθησις ( πᾶν γὰρ σῶμα ψυχῆς μετέχον ζῇ , λογικῆς δὲ ὂν ψυχῆς καὶ κατ᾿ αἴσθησιν ζῇ καὶ ἔτι κατὰ τόπον κινούμενον δ[ειται καὶ αἰσθήσεως · τοιοῦτον δὲ πᾶν ὄχημα ψυχῆς συμφυὲς ὂν λογικῆς | . . . 65 . . . [ ἀ]κούειν κ[καὶ ] . . . 22 . . . δὲ . . . . ερ τὸ μὲν ἁπλοῦν [ δύναται ] κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὅλως αἰσθάνεσθαι · μία γάρ , φησὶν Ἀριστοτέλης , ἡ κυρίως αἴσθησις καὶ τὸ κύριον αἰσθητήριον ἕν ἐστιν , ὡς ἐν τοῖς περὶ αἰσθήσεως λέγει που καὶ αἰσθητῶν [ de somn . 2 p . 455a 20 ] · εἰ δὲ τοῦτο καὶ τῇ κοινῇ αἰσθήσειν χρῆται , δύναται δήπου καὶ ἤχων ἀπαθῶς ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ ἀκούειν καὶ ὧν ἡ τῶνδε τῶν σωμάτων ἀκοὴ μὴ πέφυκεν . οὐ γὰρ πᾶσα ἀκοὴ πάντων ἐστὶν ἀκουστῶν , ἀλλ᾿ ἣ μὲν ἄλλων ἥ δὲ ἄλλων · διὸ καὶ δαιμόνων φωνὰς οἳ μὲν ἀκούουσιν , οἳ δὲ οὔ , συνόντς τοῖς ἀκούουσιν · καὶ παρέχει τὴν δύναμιν ταύτην τοῖς μὲν ἱερατικὴ δύναμις , τοῖς δὲ κατασκευὴ φύσεως , ὥσπερ ὄμμασι φάσματα ορᾶν διὰ θατέρου τούτων ὑπαρχει τὰ ἄλλις ὄμμασιν ἀόρατα . τὸ δὲ δὴ πρῶτον ὄχημα τῶν ψυχῶν τὴν κοινὴν αἴσθησιν ἔχον τὰ πάσαις μὴ κἀκουστὰ ταῖς ἀκοαῖς τῶν θνητῶν καὶ ἀόρατα ταῖς ὄψεσιν ὁρᾶν καὶ ἀκούειν πέφυκεν . Τὸ μὲν οὖν διηγεῖσθαι καὶ διηγουμένων ἀκροᾶσιαο τοῦτον ἐπιτελεῖται τὸν τρόπον · ἡ δὲ χρεία τῶν διηγήσεών ἐστιν , ὅπως αἳ μὲν ἐκ τῶν κδικαιωτηρίων γνῶσιν τὸ ἀγαθὸν οἷον ἄρα ἐστὶ τῆς κρείσσονος ζωῆς καὶ τῆς ἑπ[ομένης ἐκείνῃ λήξεως , αἳ δὲ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸ τῶν τιμωριῶν μέγεθος ἡλίκον ἐστὶν τῶν κατὰ δίκην ὀφειλομένων ταῖς ἀποπεσούσαις τῆς ἀρίστης ζωῆς . ἀμφοτέραις δὲ ὄφελος ἂν εἴη ἡ πρὸς τὴν μετὰ | . . . 75 . . . τειν οἶδεν ἐλπὶς κα[ὶ λύπη , f . 15v . ἣ μὲ]ν τιμῆς , ἣ δὲ τιμωρίας · γίγνετι[αι ] τοίνυν τᾶις μὲν κάτωθεν ἡκούσαις ἐλπὶς τοῦ τουχεῖν ἀγαθοῦ , τῶν ἄνωθεν ἀφωρισμένων τὰ ἐκεῖ διηγουμέν[ων ] · ταῖς δὲ ἄνωθεν ἀφιγμέναις φόβος τῆς τιμωρίας , τῶν κάτωθεν ἡκουσῶν τὰ ἐν Ἅιδου δείματα ἀπαγγελλουσῶν · ἀμφοτέραις δὲ τὸ σωφρονεῖν ἐν ταῖς τῶν βίων αἱρέσεσιν , ὡς ἑκάσταις δυνατόν . ὥστε καὶ τοῦτο γίνεσθαι πάντως κατα πρόνοιαν , τὸ διηγεῖσθαι ἀλλήλαις ἀμφοτέρας ὧν ἐπειραθησαν , εἰ καὶ μὴ πάσαις ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τὸ ἐκ τούτων ὄφελος · οὐδὲ γὰρ ἐν τῷ τῇδε βίῳ πᾶσαι γίγνονται ἀμείνους ἐκ [ των τοιούτων λόγων . Αἱ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν χθονίων ἥκουσαι τόπων διηγουνται τὰ δειματα τὰ ἐκεῖ , τοὺς ποταμούς , τοὺς ἐφεστῶτας δαίμονας ποιναίους , καὶ ἀκούουσι τούτων αἱ ἐξ οὐρανοῦ ( δέονται γὰρ μαθεῖν , οὐκ ἔχουσαι γνῶσιν π άντων · οὐ γαρ ἦβ ἡ ἀποκατάστασις αὐτῶν ἡ τελεωτάτη δι᾿ ἔθη βέλτιστα τῆς ἐν οὐρανῷ τυχουσῶν λήξεως ) · αἱ δὲ ἐξ οὐρανοῦ τὰς εὐπαθείας τὰς ἐκεῖ καὶ τὰς θέας τὰς ἀμηχάνους τῷ κάλλει · τὰ γὰρ οὐράνια ἑώρων αὐτοφανῶς , ἃ ἡμεῖς οὐχ ὁρῶμεν διὰ τὴν ἀπόστασιν , καὶ τὰ τῶν οὐρανίων δαιμόνων ὀχήματα καὶ πάντα φῶτα θεῖα καὶ ζωῆς μεστὰ καὶ διαπεποικιλμένα περιόδοις ἰδίαις · καὶ τούτων ἔτι μνήμην εἶχον · οὐ γὰρ ἀποστᾶσαι τοῦ ὁρᾶν καὶ τὴν μνήμην εὐθὺς ἀφῆκαν . ἐκράτει δὲ αὐτῶν ἡ εἰς τὴν γενεσιν ὁρμὴ καὶ διὰ τοῦτο προῄεσαν | . . . 64 . . . [ ἑ]ώρα τὰς εἰς τὴν γένεσιν [ ὁρμώσας ἔτι ἀμυ]δρὰν τὴν ἐκ τῆς μνήμης φ[αντασίαν ἐχού]σας . — Ἀλλὰ τίς ἡ χιλιέτης πορεία , μεταξ[ὺ ] εἴρηται τῶν διηγήσεων , καὶ εἴρηται ὡς ἄρα τῶν χθονίων ψυχῶν · καίτοι ὅτι κοινὴ καὶ τᾶις ἡκούσαις ἐστὶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατὰ Πλάτωνα , διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἱκανῶς ἡμῖν ἀποδέδεικται . τὸ μὲν οὖν μὴ πάντως ἐπὶ δακτύλων χρῆναι τὸν ἀριθμὸν σκοπεῖν , μικρὸν ὕστερον ἀπὸ τῶν ῥημάτων δείξομεν τῶν Πλάτωνος . εἰ δὲ δεῖ μὴ τοῦτον τὸν τρόπον , ἀλλὰ ζωτικῶς τὸ εἶδος τοῦ ἀριθμοῦ θεωρεῖν , λεγέσθω καὶ παρ᾿ ἡμῶν ἡ χιλιὰς οἰκεῖός τις ἀριθμὸς εἶναι ταῖς ἀπὸ γενέσεως στελλομέναις εἰς γένεσιν ψυχαῖς , πρὸ τῆς τελείας , ὡς εἴπομεν πρότερον , ἀποκαταστάσεως · διότι δὴ χοόνιός ἐστιν ὁ χίλια , κυβικὸς ὢν ἐκ δεκάδος . ἡ μὲν οὖν δεκὰς σύμβολον κοσμικῆς ἔστω ζωῆς ἀπὸ τῆς μοναδικῆς ἐνεργείας εἰς ταύτην ἐκπεσούσης · ὁ δὲ ἀπὸ τῆς δεκάδος τετράγωνος πάλιν πέσουσης ἀφ᾿ ἑαυτῆς αὐτοκινήτως εἰς γένεσιν καὶ ἐπιπεδωθείσης διὰ τὴν πτῶσιν · ἡ δὲ χιλιὰς ἀπὸ γενέσεως αὖθις εἰς γένεσιν ἑτέραν ἐλθούσης διὰ τρίτης αὔξης · τῆς μὲν πρώτης εἰς κόσμον ἀναγούσης , τῆς δὲ δευτέρας εἰς γένεσιν , τῆς δὲ τρίτης εἰς ἄλλην γένεσιν · βαθύνασα γὰρ τὸ ἐπίπεδον οὐκ ἀνέδραμεν εἰς ἑαυτήν , ἀλλ᾿ ἐπιτείνασα τὴν ὁρμὴν προσέθηκεν γενέσει γένεσιν ἑτέραν · εἴτε οὖν πλείων ὁ τῆς περιόδου χρόνος f . 16v . εἴτε ἐλάσσων ἐστίν , ὅρος αὐτῆς | . . . 75 . . . νη δεκάς · πρὸ δὲ τούτων [ ἡ μονὰς τῆς δ]ημιουργικῆς αἰτίας τοῦ κό[σμου ] , δι᾿ ἣν καὶ ὁ κόσμος δεκάς , τὴν ἐν τῇ μονάδι περιοχὴν τῶν εἰδῶν πάντων ἐξαπλ[ώ]σασα καὶ περατώσασα τὸ πλῆθος τὸ κοσμικόν · μουνάδος ἐκ κευθμῶνος ἀκηράτου , 25 φησὶν ὁ εἰς τὸν ἀριθμὸν Ὀρφικὸς ὕμνος , ἔστ᾿ ἂν ἵκηται τετράδ᾿ ἐπὶ ζαθέην . ( ἔστιν δὲ τετρὰς ἡ Διονυσιακὴ θεότης , τετραυγέα τετρακέρατον μυριάκις τῆς Ὀρφικῆς θεολογίας τὸν θεὸν ὑμνούσης ) ἣ δ᾿ ἔτεκε μητέρα πάντων πανδεχέα πρέσβειραν ( ὡς πάντων χωρητικὴν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ καὶ περιεκτικήν ) ὅρον περὶ πᾶσι τιθεῖσαν ἄτροπον , ἀκαμάτην ( ἀΐδιος γὰρ καὶ ἄλυτος ἡ συνέχουσα τὸν κόσμον φύσις ) δεκάδα κλείουσί μιν ἁγνήν ( ὡς ἀγενήτως τὸ πᾶν ὁρίζουσαν ) . μονὰς μὲν οὖν ἡ Δίιος , τετρὰς δὲ ἡ Διονυσιακή , δεκὰς δὲ ἡ τῶν κοσμικῶν εἰδῶν ὕπαρξις καὶ ὁ σύμπας κόσμος · διὰ μὲν τὴν Δίιον μονάδα μονογενής , διὰ δὲ τὴν Διονυσιακὴν τετράδα τετραμερής · ἐπειδὴ δὲ τῆς δεκάδος οὐσία λέγεται καὶ ἔστιν ἡ τετράς , ὁ ζῶσα παρὰ τῷ Διὶ κατὰ τὸν ἑαυτῆς νοῦν , τετραδικῶς δὲ παρὰ τῷ Διονύσῳ , καθ᾿ ὅσον ἤδη καὶ διαιρέσεως ἐφάπτεται καὶ γίνεται δυάς , μερίζουσα ἑαυτὴν ταῖς <τῶν> ἄνω νοήσεσιν καὶ ταῖς τῶν κάτω προνοίαις , καὶ οὐκέτι ζῶσα κατὰ τὸν ἡνίοχον μόνον , ἀλλὰ καὶ καθ᾿ ἑ| . . . 40 . . . ἑ[τ]ε[ρότ]ητα καὶ τ . . . 10 . . . αν ὁ Ἐμπεδοκλῆς κ . . . 14 . . . [ εἰς τὸ ] αἰσθητὸν ῥεπούσῃ τὸ ταυτο . . . . . . . . . λοποιὸν ζωήν · ἕως αὐτὴν ἡ πρόοδος [ εἰς ] δεκάδα πεσεῖν ἐποίησεν , ἐγκόσμιον γενομένην , εἶθ᾿ ἑκατοντάδα καὶ ἑξῆς χιλιάδα , μετὰ τὸν γραμμικὸν ἀριθμὸν ἐπιπεδώσασαν ἑαυτὴν καὶ τὸ ἐπίπεδον , ὡς εἴρηται , βαθύνασαν · εἰ δὲ δὴ καὶ μὴ μίαν προσθείη γένεσιν , ἀλλὰ τὴν ποικιλίαν ἀνελίζαι τῶν βίων , ἡ τέως οὖσα χιλιὰς γίνεται μυριάς . καὶ διὰ ταῦτα ἡ παντελὴς διέζοδος ἐτῶν μυρίων μόλις ἀποκαθίστησιν τὴν ψυχήν , καὶ μετὰ ταύτην ἄλλος οὐκ ἔστι βίος · πέρας γὰρ ἡ μυριάς , πάντων οὖσα βίων ἀριθμός , πασῶν γενέσεων , πασῶν περιόδων . καὶ ταῦτα Πυθαγορείων ἐστὶ λόγων σπέρματα καταβεβλημένα τῷ Πλάτωνι , πρὸς τὴν τῶν περιοδικῶν ἡμᾶς ἀριθμῶν ἀνεγείροντα παριωπήν , ἐπὶ τῶν δακτύλων οὐκ ἐῶντα μένειν , ἀλλ᾿ ἐπὶ τὰ παραδείγματα πείθοντα ἀπὸ τῶν εἰκόνων μεταβαίνειν . — Εἰ δὲ ζητοῖμεν ἡμεῖς , τί δήποτε μόναις ἀποδέδωκεν ταῖς ὑπὸ γῆν πορείαις τὴν χιλιετηρίδα , καίτοι καὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ τῷ χιλιοστῷ ἀφικνουμένων ἐπὶ κλήρωσιν καὶ αἵρεσιν , ὡς εἶπεν ὁ ἐν Θαίδρῳ Σωκράτης [ p . 249b ] , ῥητέον ὅτι ταῖς δυσπαθούσαις μᾶλλον φαίνεται τοῦ χρόνου τὸ μῆκος ἄπλετον ὂν ἢ ταῖς εὐμοίρως ζώσαις , ὥσπερ καὶ τοῖς νοσοῦσι μᾶλλον ἢ τοῖς ὑγιαίνουσιν · τὸ γὰρ παραμετροῦν δι᾿ ἀσθένειαν μεῖζον εἶναι φαν| [ τάζεται τὸ χαλεπ]όν . εἰ δὲ [ τοῦ]το ἀλη[θές , ὁ Πλάτων εἰκότως ] δήπου [ τὰς ] κάτ[ωθ]εν ἡκ[ούσας ποιεῖ τ]ἢν π[ορεία]ν ἐκτραγῳδούσας , [ ἢ διὰ τὰς ποινὰς ἢ ] διὰ τὸν χρόνον , ὄντα πολύν · ἢ γὰρ διὰ τὴν σφοδρότητα τὴν τιμωρίαν αὔξομεν ἢ διὰ τὴν τοῦ χρόνου παράτασιν . ταῖς δὲ ἄνωθεν ἀλθούσαις διὰ τὴν εὐπάθειαν οὐδὲ τοσοῦτος ὢν ὁ χρόνος ἐφαίνετο πολύς , οὐδὲ εἰ τούτου πολλαπλασίων ἦν , ἀπὸ μείζονος δυνάμεως τὴν κρίσιν τῷ τοῦ χρόνου πλήθει προσφερούσαις . Τά μὲν οὗν πολλὰ , ὦ Γλαύκων , πολλοῦ χρόνου διηγήσασθαι · τὸ δ᾿ οὖν κεφάλαιον ἔφη τόδε εἶναι · μέχρι τοῦ · εἰς δὲ θεοὺς εὐσεβείας τε καὶ ἀσεβείας καὶ γονέας καὶ αὐτόχειρας φόνου μείζους ἔτι τοὺς μισθοὺς διηγεῖσθαι [ p . 615a—c ] . Τοῖς περὶ τῆς ἀρίστης καὶ χειρίστης πολιτείας λόγοις καὶ τῶν ἄλλων τῶν ἀνὰ μέσον ἑπομένην ὁ μῦθος ποιεῖται καὶ τὴν τῶν λήξεων ἀφήγησιν σύντομον , κοινὸν μὲν πασῶν ἕν τι λαμβάνων , ἀμεινόνων καὶ χειρόνων , μετὰ δὲ τοῦτο κατ᾿ ἄρθρα τριαδικῶς αὐτὰς διαιρούμενος , εἰς πρώτας μέσας τελευταίας . Τὸ μὲν οὖν κοινόν ἐστιν , ὃ δὴ κεφάλαιον καὶ αὐτὸς προσείρηκεν ὡς περιγράφον καὶ ὁρίζον τὸν σύμπαντα περὶ τῶν λήξεων τουτονὶ λόγον , ἕκαστον τῶν τε ἀδικημάτων καὶ τῶν κατορθωμάτων δεκαπλασίαν ἔχειν τὴν ἔκτισιν , ὅπου μὲν διὰ τῶν ἐπικαρπιῶν , ὅπου δὲ διὰ τῶν τιμωριῶν , ὡς καὶ τὸν ἁμαρτόντα δεκάκις ὑπὲρ τοῦ ἁμαρτήματος ἀλγυνθῆναι καλζόμενον , καὶ τὸν ἀγθόν τι πράζαντα δεκάκις ὑπὲρ τοῦ πραζθέν|τος . . ηφ . 20 . . [ τὸν ἀνθρώ]πινον βίον οὐχ ὡς Σόλων ἄρχ . . . . . [ ἑβδο]μήκοντα μόνον ἐτῶν , ἀλλ᾿ ἑκατόν . [ καὶ διὰ ] ταῦτα ἄρα καὶ τὸν χρόνον χιλιέτη [ δεκαπλα]σιαζόμενον εἶναι καὶ τῆς εὐπαθείας καὶ τῆς τιμωρίας . εἰ δὲ τοῦτο , δῆλον δήπουθεν , ὅτι πρῶτον μὲν κοινὴ καὶ ταῖς εὐμοιροτέραις ψυχαῖς χιλιάς , καὶ οὐ μόνων ἐστὶν τῶν ὑπὸ γῆς κολαζομένων · ἡμεῖς γὰρ εἴπομεν , δι᾿ ἣν αἰτίαν ταύταις ἀποδέδωκεν μόναις τὴν τοῦ χρόνου παρακολόυθησιν · ἔπειθ᾿ ὅτι καὶ οὐκ ἐπὶ δακτύλων λογίζεσθαι δεῖ τὸν χρόνον , οὐδὲ πασῶν ἐστιν εἷς χρόνος τῶν ψυχῶν ( οὐδὲ γὰρ πἀσαι τὸν ἑκατονταέτη βεβιώκεσαν χρόνον ἐν τοῖς σώμασιν ) · ὥστε χρὴ τὸν ἀριθμὸν ἔς τι ζωῆς εἶδος ἀναπέμπειν · οὐ γὰρ ἂν ἐλέγοντο αἱ ἐξ ανίσων τῶν ἐν τῇ γενέσει βεβιωμένων ἐτῶν ἥκουσαι πἀσαι χιλιέτη πεποιῆσθαι τὴν πορείαν , εἰ μὴ πἀσαι τοσοῦτον ἦσαν ἐκεῖ γενόμεναι χρόνον , οὐκ ὄντα πάσαις ὀφειλόμενον διὰ τὴν ἀνισότητα τῶν ἐν σώμασι βίων . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν δέδεικται καὶ διὰ τούτων · ὅτι δὲ καὶ ὁ ἑκατὸν ἐφαρμόζει συμβολικῶς τῇ μιᾷ γενέσει καὶ τῷ ἑνὶ βίῳ προείπομεν · καὶ εἴη ἂν Δίιος μὲν ἡ δεκάς , Πλουτώνιος δὲ ἡ χιλιάς , Ποσειδῶνι δὲ ἀνειμένη ἡ ἑκατοντάς . ἣ μὲν γάρ ἐστιν ὄντως οὐρανία , τοὺς μοναδικοὺς ἀριθμοὺς συμπεραίνουσα καὶ εἰς τὴν μονάδα τὴν δημιουργικὴν ἐπιστρέφουσα · τῶν ἁπλότητα τὴν ἑαυτῶν · ἣ δὲ Πλουτώνιος διὰ τὸ κυβικόν · ἔστι γὰρ ἀπὸ | . . 40 . . ων χθονίων εἰρημένων ὑπὸ τοῦ . . . . . . καὶ διὰ τοῦτο ταῖς ὑποχθονίαις [ τα]ξεσι προσηκόντων · ἣ δὲ ἐν μέσῳ τούτων οὖσα τῆς γενεσιουργοῦ ζωῆς ἐστι σύνθημα διά τε τὴν ἐπὶ δύο διάστασιν τῇ γενέσει πρέπουσαν καὶ διότι τριῳδουμένα μονὰς ἡ ἑκατοντὰς εἰς τὸν τριαινοῦχον ἀναπεμπομένη θεόν . καὶ ὁ μὲν Πλάτων διὰ τοιαύτας αἰτίας ἀποδίδωσι τὴν χιλιάδα ταῖς ὑπὸ τῷ Πλούτωνι ψυχαῖς , ὁ δὲ Ὀρφεὺς διὰ τριακοσίων αὐτὰς ἐτῶν ἀπὸ τῶν τόπων ἄγει τῶν ὑπὸ γῆς καὶ τῶν ἐκεῖ δικαιωτηρίων αὖθις εἰς γένεσιν , σύνθημα καὶ οὗτος ποιούμενος τὰς τρεῖς ἑκατοντάδας τῆς τελείας περιόδου τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν καθαιρομένων , ἐφ᾿ οἷς ἐβίωσαν ἐπιστρεφόμεναι τὴν γένεσιν . εἰ δὲ τὴν χιλιέτη πορείαν καὶ εἰς τὰς ἐν οὐρανῷ ψυχὰς ἀναπέμποιμεν , ἄλλως ἂν ἐκῖ θεωροῖμεν αὐτήν · τῆς ψυχῆς πεσούσης μὲν εἰς γένεσιν διὰ τῆς ἑκατοντάδος , δυαδικὴν αὔξησιν ὑπομεινάσης , ἐπιστρεψάσης δὲ διὰ τῆς τριαδικῆς αὐξήσεως πάλιν εἰς τὴν δεκάδ · προόδων γὰρ ἡ δυὰς αἰτία πᾶσιν , ἐπιστροφῶν δὲ ἡ τριάς , οἷς ἐκείνη προόδων · ἐπεὶ οὖν εἰς οὐν εἰς οὐρανὸν ἡ ἄνοδος , ὅθεν καὶ ἡ κάθοδος , εἰκότως ἡ χιλιὰς κἀκείνων δηλοῖ τὴν ζωήν , οὐκέτι καθ᾿ ὅσον κύβος , ἀλλὰ καθ᾿ ὅσον τρὶς ηὐξημένος ἐπιστρέφει τὸ τέλος εἰς τὴν ἀρχήν . Ὅτι δὲ ἡ ἑκατοντὰς εἶδός τι ζωῆς ἐστιν , δηλοῖ καὶ ὁ τῶν Μουσῶν λόγος [ VIII p . 546a ss . ] , τὰς διττὰς ἁρμονίας τῆς ἀνθρωπίνης περιόδου γεννῶν διὰ τῆς ἑκατοντάδος · | . . . . . την μὲν γινομ[ένην ] . . 14 . τοῦ [ τε ] ἐπιτ[ρίτου ] π[υθμένος , τὸν μὲν ἐ]ξ ἴσων πλευρῶν ἑκατὸν το[σαυτάκις κατὰ ] τὴν ὁμοιότητα τῆς ἀμείνονος [ ζωῆς λαμ]βάνων , τὸν δὲ ἐκ τῶν ἀνίσων κατὰ τὸν [ κρά]τιστον χείρονος , διότι πάσης τῆς ἐν γενέσει ζωῆς ἡ ἑκατοντὰς εἰκών , ἣ μὲν κατὰ νοῦν ἐστιν , ἣ δὲ κατὰ νοῦν καὶ πάθος ( μόνον γὰρ εἶναι πάθος ἐπὶ ψυχῆς ἀνθρωπίνης ἐνεργοῦν κατὰ πάντα τὸν βίον ἀδύνατον ) , καὶ ἣ μὲν ἔοικεν τῇ ἀπὸ τῆς ἑκατοντάδος ἰσάκις ἴσῃ γενομένῃ ζωῇ , ἣ δὲ τῇ ἀπὸ ταύτης καὶ τοῦ ὑπ᾿ αὐτὴν κατὰ τὸν ἐπίτριτον . Ἀλλὰ τὸ μὲν κοινὸν δῆλον · ἡ δὲ κατ᾿ ἄρθρα διαίρεσις τὰ μὲν μέγιστα διαιρεῖται τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων , ὅσα περὶ θοὺς ἢ γονέας ἐστὶν ὅσια καὶ ἀνόσια ἔργα ( καὶ γὰρ οἱ γονεῖς ἀνάλογον ἡμῶν ἄρχουσι θεοῖς , προεστῆτες καὶ αὐτοὶ τῆς γενέσεως καὶ τοὺς γενεσιουργοὺς ἐνεικονιζόμενοι θεούς , οἳ κατιοῦσιν ἡμῖν καὶ ὀχήματα ἐδημιούργησαν καὶ τὰ ἐκτὸς ἀπέδοσαν πρέποντα ταῖς περιόδοις τῶν θεῶν καὶ τὰ τῶν γονέων , εὐσέβειάν τε καὶ δυσσέβειαν τὴν αὐτὴν ἀμφοτέροις ἀποδέδωκεν · ἐπεὶ καὶ οἱ θεοὶ πατέρες ἡμῶν καὶ οἱ πατέρες θεοὶ πρὸς ἡμᾶς . διὸ καὶ οἱ τῶν πατέρων ἀδελφοὶ θεῖοι προσηγορεύθησαν , ὡς τῶν πατέρων θεῶν πρὸς τοὺς ἀφ᾿ ἑαυτῶν τάζιν εἰληχότων · ἀπὸ γὰρ τῶν θεῶν ἡμᾶς οἱ πατέρες ὑπεδέξαντο προϊόντας | . . . 17 . . . πατράσιν f . 121 v . οἱ θεοὶ πα . . . 13 . . . [ ἀ]γάλματα θεῶν εἰσιν οἱ [ πατέρες θνητὰ κ]κὶ ὅμοια τὰ εἰς ἀμφοτέρους [ ὅσια καὶ ] ἀνόσια ἔργα παρ᾿ ἡμῶν ) · τὰ δὲ αὖ [ μ]έσα τῶν ἀδικημάτων ἢ εὐεργετη - Μάτων , ὅσα περὶ πόλεις ὅλας ἢ στρατόπεδα , τὰ μὲν σωτη - Ρίας αἴτια καὶ εὐπραξίας , τὰ δὲ ἀπωλείας καί , ὡς εἶπεν Αὐτός , [ καὶ ] κακουχίας , διὰ δή τινας ἢ προδοςίας ἢ ἐπιβουλὰς ἀλλοίας , ἢ ἄλλο τι τῶν κακῶν ἀξεργαζομένας ἢ καὶ θανάτων αἰτίας γιγνομένας · οἷα δὴ πολλοῖς ἐγένετο , πόλεις ἐξαρπάσασιν τῶν μεγίστων κανδύνων ἢ στρατόπεδα σεσω - κόσιν · ὧν πολλοὺς καὶ ἐν μοίρᾳ δαιμόνων ἀγαθῶν ἡμᾶς οἱ χρησμοὶ τιμᾶν προςέταξαν . Οἷον τὸν ὑπὲρ τῆς πάλεως αὑτὸν ἐπιδεδωκότα τοῖς πολεμίοις Κόδρον , καὶ εἴ τις ἄλλος τοι - οῦτος γέγονεν . Τὰ δὲ ἔσχατα καὶ οὐ πολλῆς δεόμενα τῆς ἐκ τῶν ὅλων διορθώσεως , ὧν παραδείγματα <τὰ> τῶν εὐδὺς γενομένων καὶ οὐ πολὺν δή τινα χρόνον βιούνταων , ἃ δὴ καὶ ὀλίγης ἄξια μνήμης εἶναί φησιν , ὡς οὐκ ἕχοντα δια - φανῆ καὶ εἰς θαῦμα δυναμένην ἐγείρειν ἢ τὴν τιμὴν ἢ τὴν τιμωρίαν . Τούτοις δὲ ὅμοια καὶ τὰ τῶν εὐτελῶν δήπου φύ - Σεών ἐστιν · οὐδὲν γὰρ αἱ τοιαῦται φύσεις οὔτε μέγα κακὸν Οὔτε μέγα δύνανται ἀγαθὸν ἐξεργάζεσθαι · διὸ καὶ τὰς ἐπι - Καρπίας καὶ τὰς κολίσεις ἀμαυρὰς εἶναι τῶν τιούτων . Οὕτω μὲν οὖν καὶ ἡ διαίρεσις ἐκφαίνει τὰς τῶν λήξεων ἡμῖν διαφοράς , κατ᾿ ἄρθρα διαστήσασα τὰς τιμὰς καὶ τὰς Ποινάς · καὶ πρώτας μὲν τάξασα τὰς μέσας , μέσας δὲ τὰς Τῶν |ὀλιγοχρόνιον . . . 14 . . . , ἀσχ[άτας ] δὲ τὰς πρώτας , ὅσαι γονέων ἢ δε[ῶν πέρι ἀ]σέβειαί τε καὶ εὐσέβειαι . — Ἐπειδὴ [ δὲ ὁ τοῦ μέ]θου πατὴρ εἷς τις ἦν τῶν ἀπὸ τῆς γ[ῆς ἥκειν ] παραδοδέντων , ἐφεξῆς καὶ διὰ τῆς ἱστορί[ας ] ἐπίγει τὴν πίστιν τῶν τὰς μεγίστας ὑπομενόντων καλάσεις , ὧν ἡ γνῶσις ἠδύνατο τῷ τὸν μῦθον ἀφηγουμένῳ γνώριμος εἶναι . Λέγει γὰρ οὑτωςί πως · Ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἐφωτωμένῳ ἑτέρῳ ὑπὸ ἑτέρου , ὅπου εἴη Ἀρδιαῖος ὁ μέγας ἕως τοῦ · καὶ ἀσμενέστατα ἕκαστον σιγήσαντος ἀναβῆναι [ p . 615 c—616a ] . Ταῦτα μὲν πάντα καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα καὶ ὁ ἐν Γαρ - Γίᾳ μῦθος [ p . 525 d ] ἀνατίθησι τοῖς τυράννοις ὡς τὰς Μεγίστας ὑπομένουσιν κολάσεις μετὰ τῆς ἀληθείας τοὺς Θρασυμάχους συμπολίζει καὶ τοὺς Καλλικλέας , τοὺς ἐπαινέ - Τας ἅμα καὶ ζηλωτὰς τῆς τυραννικῆς ζωῆς ἢ διὰ φιληδονίαν ἀπέραντον ἢ διὰ φιλοχρηματίαν ἀκάθεκτον . Καὶ εἰ πρὸς τὰ ὄντα δὲ σκοποίης , οὐδένας οὕτως εἰκὸς τὴν ἐσχάτην ὑπομένειν κόλασιν ὡς τοὺς τυραννικούς · πολέμιοι γάρ εἰσιν τῶν κοσμικῶν νόμων οἱ τοὺς ἐκείνων ἐκγόνους ἀνατρέποντες νόμους · πολέμιοι τῆς ὅλης τάξεως οἱ τῆς ὁμοίας ἐκείνῃ τάξεως ὄλεθροι · πολέμιοι πάντων θεῶν οἱ τὸν τῶν Γιγάν - των τρόπον ἀφανίζοντες πᾶν τὸ θεοῖς συγγενίς . ὡς οὖν τοὺς ἐπιβουλεύοντας τῇ πολιτείᾳ κακὶ τοῖς ἱεροῖς καλάζουσι διαφερόντως καὶ Πλάτων καὶ πάντες οἱ ἄριστοι νομοθέται , κατὰ τὰ αὐτὰ δὴ καὶ τοὺς τυράννους οἱ κοσμικοὶ νόμοι καὶ δικασταὶ ταῖς |[μεγίσταις τιμωρίαις ] ἐ[μβ]άλλο[υσι ] . . . 45 . . . ν f . 122 v ὀπαδοὺς τοὺς ζ[ηλοῦντας ] τὸν ἐν τῷ παντὶ νόμον . Εἰ δὲ δὴ [ τύραννος ὥν ] ὁ Ἀρδιαῖος ὁ διὰ τούτων τῶν ῥήσεων ἱστορούμενος διὰ τὴν τυραννικὴν ζωὴν τοιούτων ἐγεγόνει δραμάτων ἀνοςίων ἐργάτης , ὄντως προςήκουσαν αὐτῷ τὴν δαιμονίαν ταύτην ποινὴν ἐπέστησεν ὁ λόγος . ὅσον γὰρ ἐφ’ ἑαυτῷ , πάντων ἐστὶ τὼν αἰτίων φθαρτικός , πατέρα ἀποκτείνας · καὶ προςέθηκεν πρεσβύτην , ἵνα καὶ διὰ τὸν χρόνον τὸ μίασμα ποιήσῃ πικρότερον · καὶ γὰρ ὁ χρόνος τὸ παλαιότερον οἶδεν σεμνότερον , ὡς τῷ παντὶ πρότερον γνωσθέν καὶ τῇ ἀγενήτῳ φύσει δι’ ἀρχαιότητα συγγενέστερον · εἰ δὲ μετὰ τοῦ χρόνου καὶ ὁ πατὴρ εἴη , θείαν ὄντως αἰτίαν ἐγγὺς τῶν ἀϊδίων οὖσαν αἰτίων ἀπεικονίζεται · τὸν οὖν ταύτην ἐνε - λόντα τό γε ἑαυτοῦ μέρος αὐτῶν εἶναι τῶν ἀϊδίων αἰτίων πολέμιον ἀποδείκνυσιν . Καὶ μὴν καὶ τῶν συστοίχων ὡσαύ - τως αὐτὸν ἀποφαίνει φθαρτικόν , ἀδελφὸν ἀνελόντα , καὶ τοῦτον πάλιν πρεσβύτερον , ἵνα καὶ τὴν κατὰ τῶν συστοίχων ἐπιβουλὴν εἰς τὴν κατὰ τῶν μὴ συστοίχων περιτρέψῃ διὰ τῆς κατὰ τὸν χρόνον ὑπεροχῆς . Τί οὖν ἄλλο λείπεται τὸν τοιοῦτον ἢ πᾶν τὸ σύστοιχον ἅμα καὶ τίμιον ἐκποδὼν ποιεῖν ; Εἰ δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἀνόσια ἐξείρναστο , δῆλον δὴ ὅτι πᾶσαν ἔνθεσμον ζωῆν ἀνατρέψας ἐτύγχανεν καὶ τὸ καθ’ Αὑτὸν τὴν τάζιν ὅλην τὴν κοσμικὴν ἀνελών , ἃ δὴ τὴς Τυραννικῆς ἐστιν ἐξαίρετα ζωῆς · εἰ δὲ χιλιοστὸν ἔτος γεγόνει Τούτων τῶν |[δ]ραμάτων , καὶ . . . 20 . . . | . . πων ἐξ . . . . . ν [ φανε]ρόν , ὅτι τ[ῶν ἀνιά]των ἦν ἐχόντων καὶ ὡς παρ[α - δειγμά]των ἐ[ν Ἅι ] δου τοῖς ὁρῶσιν ἀνηρτημέν[ω]ν . Ὁ μὲν εἰ [ ἥξει ἐ]ρωτῶν ἐστιν περὶ τοῦδε τοῦ ἀνδρὀς Οὐδεὶς τῶν κάτωθεν , ἀλλὰ τῶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τις ἡκόντων · ὁ γοῦν ἀποκρινόμενος , ὡς πάντων ἑωρακότων τῶν κάτωθεν ἡκόντων τὸν Ἀρδιαῖον , οὑτωςὶ δέγει κοινῇ περὶ ἀπάντων , ὅτι αὐτοῖς ἐδείκνυον τοῦτόν τε καὶ ἄλλους τούτῳ παραπλη - Σίους οἱ κολάζοντες · ὥστε ὁ ἐπανερωτῶν εἷς ἐστιν τῶν ἄνωθεν . εἰ δὲ ὀρθῶς ἐπεστήσαμεν τούτῳ , σκοπεῖν χρὴ τὸ συμβαῖνον , ὅτι πρὸ τῆς οὐρανίας λήξεως ᾔδει τὸν Ἀρδιαῖον ὁ ἐρωτῶν καὶ εἶχεν αὐτοῦ τύπον καὶ μνήμην καὶ ἐκεῖ ὤν . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , οὐκ ἦν τῶν τελέως κεκαθαρμένων · Οὐδεμία γὰρ ψυχὴ φανταςίᾳ τῶν ἐνύλων χρῆται καὶ τυπω - Τικοὺς ἔχει λόγους μετὰ τὴν τελείαν κάθαρσιν , ἀλλ’ ἀπο - Θεμένη τοὺς ἐκ τῶν αἰσθήσεων τύπους συνδιοικεῖ τοῖς θεοῖς Κατὰ νοῦν ἔνθεον τὸν κόσμον . Ὁ μὲν τοίνυν ἐρωτῶν ὅστις ἐστίν , ἀνεύρομεν · ὁ δὲ ἐρωτώμενος οὐχ ἥκει , φηςίν , μετὰ τὼν ἀναβεβηκότων ἡμῶν οὐδ᾿ ἥξει δεῦρο · τοῦτο δὴ τὸ ἐν Γαργίᾳ [ p . 525 c ] καὶ φαίζωνι [ p . 113e ] λέγων , ὡς ἄρα εἰσὶν ἀνίατοι ψυχαί τινες , οὐκ ἐκβαίνουσαι τῶν δεσμω - τηρίων ἐκείνων οὐδὲ ἀπολυόμεναι τῶν κολάσεων . Καὶ ἡμεῖς ἐζείκνυμεν καὶ ἐν τοῖς εἰς ἐκείους τοὺς μύθους εἰρημένοις , ὡς ἄρα περίσδον ὅλην τινὰ καλάζων ὁ λόγος τὰς ἀνιάτους ψυχὰς τοιαῦτα φθέγγεται · τὸ γὰρ παντελῶς ἀνίατον εἶναι ψυχὴν | [ ἄτοπον εἶναι ῥητέον ] · τὸ γὰρ ἐν χρόνῳ γέ - f . 123 v . Γονυῖ[αν ἀνίατον ] μὴ κ[αὶ ] ἐν χρόνῳ χωρίζεσθαι [ τῶν Νόσ]ων ἐκείνων ἀμήχανον . Καὶ εἰ μὲν [ πᾶσα]ν ψυχὴν δυνα - Τὸν τηλικαῦτα ἁμαρτεῖν καὶ [ ἀνία]τον γενέσθαι , πᾶν ἐπι - Λείμει τὸ πλῆθος τῶν ψυχῶν τὴν γένεσιν , ἐκεὶ γεγονυιῶν Παςῶν ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ καὶ μὴ ἀνιουςῶν · εἰ δέ τι Γένος ἐστὶν ἴδιον ψυχῶν τὸ ταῦτα πάσχον , ἔσεσθαι χρόνον , ἐν ᾦ πᾶν τὸ τοιόνδε γένος ἐν τοῖς ὑπὸ γῆς τόποις δεδε - μένον ἐπιλείψει τὴν γένεσιν . Τούτων δὲ ὄντων ἀτοπωτάτων ἐλέγομεν τὴν ἀνίατον ζωὴν παρ’ ἐαυτῆς εἶναι τοιαύτην ὡς ἀμεταμέλητον · ἡ γὰρ μεταμέλεια δείκνυσι τὴν κατηγορίαν καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν ἔνδον πρὸ τῆς ἔξω δίκης ὑπάρχουσαν · τῆς δὲ οἰκείας διορθώσεως ἀνῃρημένης αὐτὴ μέν ἐστιν παρ’ ἑαυτῆς ἀνίατος ἡ τοιαύτη πᾶσα ζωή , τυγχάνει δὲ ἰάσεως ὑπὸ τῶν ὅλων κατά τινα περίοδον λύουσαν αὐτῆς τὴν ἐκεῖ κατάταξιν . Τὸ μὲν γὰρ ἀφ’ ἑαυτοῦ βοηθούμενον πολλῷ μειζόνως ἀπὸ τῶν ὅλων βοηθεῖται κασμικῶν περιό - δων · τὸ δὲ ἀφ’ ἑσυτοῦ σωτηρίας οὐκ ἔχον ἀλπίδα ἢ λαμ - βάνει σωτηρίας ἀφορμὴν ἀπὸ τῶν ὅλων , ἀΐδιον ὄν , ἢ ἀπόλ - λυται παντελῶς , εἰ μὴ ἀΐδιον ὂν τυγχάνοι . Διὰ ταῦτα τοίνυν καὶ τοῦ Ἀρδιαίου πάντως ἀπεγίγνωσκον ὡς ἀνα - βησομένου ποτέ , τὴν παροῦσαν ζωὴν γέμουσαν κακῶν ὁρῶντες καὶ ἀνήκεστα πάσχουσαν , ὥσπερ καὶ ἔδρασεν · τὰ δὲ ὅλα τίνα τρόπον σώζει τὰς τοιαύτας ψυχάς , οὐχ ἑώρων . Εἰκότως οὖν καὶ ὁ τὸν μῦθον ἀφηγούμενος |ὑπόκειται Πάμψυλος , ἵνα καὶ τὰ [ περὶ τὸν ] Ἀρδιαῖον γνωρίσας ἐξαγ - γείλῃ πα[ραδείγμα]τα , παρειληφὼς ἀκοῇ μὲν ἀνθρωπ[ίνῃ ὅ]σα ἔπραξεν , ἀκοῇ δὲ δαιμονίᾳ ἅσα [ ἔπα]θεν , καὶ διὰ τῶν ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως παραδειγμάτων ἐναργὲς ποιήσῃ μέγιστον εἶναι τὴν τυραννίδα κακόν . Τίς δὲ ἡ περίοδος τῶν ἐν τῷ Ταρτάρῳ καλαζομένων καὶ μὴ ἐκβαινόντων ἐκεῖθεν , ἔως ἂν δέωνται κολάσεως , ὧνπερ οἱ ἐκβαίνοντες εἰς τοὺς ποταμοὺς παρὰ μέρος εἰς τὸν Τάρταρον ἐκπέμπονται καὶ αὖθις ἐκεῖθεν ἐξίασιν , εἴρηται ἡμῖν ἐν τοῖς εἰς τὴν τοῦ Φαίδωνος νέκυιαν · καὶ ὅτι τοῦ οὐρανοῦ μόνου περίοδος , οὐχὶ παντὸς τοῦ γενητοῦ , οὗ μέρος ἐστὶν καὶ ὁ Τάρταρος καὶ ἡ τῶν εἰς αὐτὸν ῥιφέντων Περίοδος · καὶ τίνες οἱ ἐνιαυτοὶ τῶν ἐκβαλλομένων εἰς τοὺς Ποταμοὺς καὶ εἰς τὸν Τάρταρον πάλιν ἐμπιπτόντων . Καὶ Γὰρ τοῦτο ἐκεῖ διήρθρωται , καὶ οὐκὲν δεῖ τὰ αὐτὰ καὶ ἐν Τούτοις κατατείνειν · πλὴν ὅτι καὶ ὁ Ἀρδιαῖος αὐτόδεν εἰς τὸν Τάρταρον ὠθεῖται καὶ οὐκ ἔξεισιν ἐκεῖθεν , ἕως πᾶσαν ἐκπλήσῃ τὴν ὀφειλομένην αὐτῷ ποινήν , εἰρήσθω καὶ νῦν , ὅτι τὸ οὐδέποτε ἐκβαίνειν καὶ τὸ μὴ ἀνελθεῖν εἰς τὸν τοῦ στομίου τόπον ταὐτόν , ὡς μόνης ἄξιον τῆς ἐν τῷ ἐσχάτῳ κολαστηρίῳ διατριβῆς καὶ τῶν ἐκεῖ τιμωριῶν . Ἀλλ’ ὁ μὲν Ἀρδιαῖος χαιρέτω · καὶ ὅπως ἀληθὲς τὸ μὴ ἥξειν αὐτὸν εἰς Τὸν ὑπὲρ γῆν τόπον , δεδηλώσθω διὰ τούτων . Ὅσα δὲ ἐφεξῆς τούτοις προστίθησιν ὁ ἐρωτώμενος , εἷς ὢν τῶν κάτωθεν ἀναβεβηκότων , ἀκούσωμεν . Εἴδο|[μεν , φηςίν , ] . . . 28 . . . [ εἰς τὸν οὐ]ρανὸν εἰ . . . . ἀνα[βαίνειν Μέλλοντες ] , ἐπει[δὴ ] ἐγγὺς ἦμεν τοῦ στομίου , [ ἐκεῖνόν τε ] Καὶ ἄλλους , τοὺς μὲν ἐκ τυρα[ννικῆς ] ζωῆς ὡρμημένους , Τοὺς δὲ ἐξ ἰδιωτικῆς , ἀνίατα δὲ ὅμως πλημμελήσαντας , οἰο - Μένους μὲν ἀναβήσεσθαι μὴ δυναμένους δέ · τὸ γὰρ στόμιον ἐμυκᾶτο τῶν τοιούτων τινὸς ἐπιχειροῦντος ἀποδιδράσκειν τὰ ἐκεῖ δικιωτήρια , οὐ διὰ μεταμέλειαν ὧν ἔπραξαν , ἀλλὰ διὰ τὰς ἐκ τῶν κολάσεων ἐλγηδόνας , οὐδὲ ὡς ἑαυτῶν κατη - γόρους , ἀλλ’ ὡς φυγάδας ἀπὸ τῶν ποιναίων δαιμόνων . Τὸ μὲν δὴ μύκημα τοῦ στομίου πᾶσαν ὑπερβαίνει τραγικὴν διασκευὴν εἰς ἔνδειξιν τῆς ὑπερβολῆς τῶν τιμωριῶν , ὥσπερ καὶ τὸ διαπύρους τινὰς ποιεῖν τοὺς ἕλκοντας τὰς τιμωρίας ἀξίως βεβιωκυίας , καὶ τὸ ἐπ’ ἀκπαλάθων κνάμπτειν , καὶ τὸ κήρυγμα τῆς εἰς τὸν Τάρταρον τούτων ῥίψεως · πάντα γὰρ ταῦτα φρικώδεις μὲν ποιεῖ τὰς ποινὰς καὶ ἀπαραιτήτους , ἀνυπερβλήτους δὲ τὰς μοχθηρίας δείκνσι τῶν καλαζομένων , εἴπερ καὶ τὰ ἄψυχα φωνὴν ἀφίησιν ἔμψυχον κατ’ αὐτῶν καὶ τὰ κολάζοντα φάσματα δυσαντίβλεπτα καὶ τὰ δεσμω - τήρια ἄψυκτα . Τούτων δὲ τοιύτων ὄντων , εἰ μὴ μῦθοι ταῦτα καὶ δείματα μόνον , ὥσπερ μορμολυκεῖα παίδων , δῆλον δήπουδεν , ὅτι δαιμόνων τίς ἐστι τέξις διορίζουσα τὴν γέ - νεσιν καὶ τοὺς ὑπὸ γῆς τόπους καὶ τὴν ἀξίαν ἀφορίζουσα τῆς ἐκεῖ διατριβῆς ταῖς ψυχαῖς . Οἱ μὲν οὖν δεόσοφοι κύνας τινὰς καὶ Κερβέρους ποιοῦσι φρου|ρ[οὺς τῶν ἐ]ν [ Ἅι ] δου [ ψυ]χῶν . . 19 . ει τῶν ζῴων κ[ύω]ν . . . 15 . . ον ) καὶ ἰχυη - Λατοῦντ[ας τοὺς μὴ ἱκανὴν ] δεδωκότας τιμωρίαν καὶ μ[ει ] - Ζ[όνων ἔτι τῶν ] δικαιωτηρίων δεομένους · ὁ δὲ ΙΙ[λάτων , εἰ Καὶ ] τούτων ἐπέσχετο τῶν ὀνομάτων , ἄλλον τρόπον τὰ αὐτὰ Γράφει , τὴν δαιμονίαν ταύτην τάξιν τὴν ἐφεστῶνσαν τῇ Φρπυρᾷ τῶν ὑποχθονίων ψυχῶν μυκωμένην ἢ σιγῶσαν Ποιῶν , ἴσως διὰ τοῦ μυκηθμοῦ καὶ τὴν ἀπαραίτητον ἐπει - λὴν ἐνδεικνύμενος κατὰ τῶν φυγάδων τῶν ἐκεῖθεν γεγνομενων καὶ ὅτι σεληναία τις ἀγέλη δαιμόνων αὕτη · ταυρόμορφος γὰρ ἡ θεός , εἰ δὲ βούλει , καὶ τὸν ταυρόκερων δαίμονα καὶ δρακοντόμορφον τὸν ἀπὸ τῶν Διονυσιακῶν εἰδῶν ὑποστάντα περιέπουσα · πάντως γὰρ κἀκεῖνος ἡγεῖται πολλῶν φασμάτων , τῶν μὲν τιμωρῶν , τῶν δὲ φρουρητικῶν ἐκεῖ τεταγμένων , καὶ τὰ μὲν δράκουσιν ὁμοίως ἐμπίπτοντα , τὰ δὲ ταύρων ἤχους ἀφιέντα καταπλήττει τὰ ς ψυχάς . Οἱ δὲ δὴ ἄνδρες οἱ διάπυροι ἰδεῖν αὐτόθεν δαίμονές εἰσιν , λογικοὶ μέν , ὅθεν καὶ ἄνδρες ὀνομάξονται , κολαστικοὶ δὲ καὶ ἴσως τῷ Πυριφλεγέθοντι προςήκοντες · εἰ δὲ μή , διὰ πυρὸς ὄντες τιμωροί · πρέποντες γὰρ οὗτοι ταῖς τυραννικαῖς ζωαῖς ταῖς φθαρτικαῖς τῶν ἐνθέσμων πραγμάτων , ἄρδην ἀφανίξοντες τὴν ἐν αὐταῖς πονηρίαν . οὗτοι δ᾿ οὖν , φηςίν , τὸ φθέγμα τοῦ στομίου καταμανθάνοντες · εἰ δὲ οὗτοι , πολλῲ πρότερον ἐκεῖνο δαιμόνιόν ἐστιν · οὐ γὰρ ἂν εἰς ἐκεῖνο τεταγμένοι τοὺς ἔτι δεομένους οἱ λόγῳ χρώμενοι κο|[λάσεως ἐγίγνὼσκον , εἰ ἦν ἄψυχος ὁ μυκηθμός · [ οὐκ ἦν δέ , εἰ κα]τὰ τὴν κριτικὴν ἐγίνετο τῶν [ ‘ανιόντων ] δύναμιν , τοῦ κ ατὰ τὴν ἀξίαν καὶ [ μὴ κατ]ὰ τὴν ἀξίαν ἀνιέναι τολμῶντος · γελοῖ[ον γὰρ ] τὴν λογικὴν ζωὴν ἀψύχοις ἀκολουθεῖν εἰς τὴν κατ᾿ ἀξίαν τῶν κολάσεων ἀποπλήρωσιν . Οὗτοι δ᾿ οὖν παρεστῶτες , ὡς πᾶσι πανταχου παρόντες καὶ τὴν ἑαυτῶν τάξιν οὐκ ἀπολείποντες , ἢ καὶ ὡς τῷ στομίῳ παρεστῶτες , οἷον ὑπουργοῦντες ταῖς ἐκείνου τιμωροῖς ἀπειλαῖς ( ἦν γὰρ ἀπειλῆς σύμβολον ὁ μυκηθμός ) καὶ εἰς ἔργον προάγοντες τὴν ἀπειλήν · ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν ἀγαθουργῶν δυνάμεων αἵ μὲν βουλήσει8 μόνῃ λέγονται δρᾶν , αἳ δὲ ἀποπληροῦσιν τὰς ἐκείνων ἀγαθοειδεῖς βουλησεις , οὕτως ἐπὶ τῶν τιμωρῶν αἱ μὲν ἀπειλῇ δρῶσι μόνον , αἳ δὲ ἐκπληροῦσι τὴν ἀπειλήν . καὶ τῦτο δηλοῖ τὸ μυκᾶσθαι μὲν ἀπειλοῦν τὸ στόμιον , παρεστῶτας δὲ τοὺς διαπύρους τούτους ἄνδρας πρὸς τὸ φθέγμα τὴν κόλασιν ἐπάγειν , σύνθημα τὸν μυκηθμὸν ποιουμένους τῶν κολάσεων ἀξίων . Ποιναῖος οὖν ὁ μυκηθμός , ἀπειλή τις ὤν μόνον , ποιναία δε]καὶ ἡ τούτων ποίησις · δρῶσιν δ᾿ οὖν ἑπόμενα τῷ φθέγματι · διαλαβόντες γὰρ ἄγουσιν οἵ μὲν ἄλλους , οἵ δὲ ἄλλους · τοῦτο γὰρ τὸ διαλαβεῖν , οἷον διανείμασθαι τὰς κολάσεις . Τούτων δὲ τῶν παρ᾿ ἀξίαν ἀποδιδρασκόντων ἕνα καὶ τὸν Ἀρδιαῖον ἄντα καὶ τοὺς τούτῳ παραπληςίους πρῶτον μὲν συμποδίζουσιν , ὡς εἰκὸς ἦν φυγάδας , χεῖρας αὐτῶν καὶ πόδας καὶ κεφαλὴν συνδέοντες , τόν τε λόγον καὶ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἄξια πάντα τῶν ἐκεῖ δικαι|ωτηρίων ὑπειληφότες εἶναι · ψυχ[ῆς γὰρ κε]φαλὴ μὲν ὡς ἀκρότατον ὁ λόγος , [ θυμὸς δὲ ] αἱ χεῖρες ὡς ἀμυντικαί , ἐπιθυμία [ δὲ οἱ πό]δες ὡς ἔσχατοι . Δεύτερον δέ , ὥς φη[σιν Ὁ τρα]γικὸς οὑτοςὶ μῦθος , καταβαλόντες ἐκδείρουσιν · οὗ τὸ μὲν καταβαλεῖν δηλοῖ τὸ τὴν ἐσχάτην ἔχοντας αὐτοὺς ζωὴν συντάξαι τοῖς κάτω καὶ ἐσχάτοις τοῦ παντός · τὸ δὲ ἐκδεῖραι τὸ τῶν χιτώνων τῶν σκοτεινῶν καὶ ἐμβριθῶν τῶν ἐκτῆς γνέσεως περιελεῖν , ἐκκαθαίροντας αὐτῶν τὴν ὅλην ζωὴν ἀπὸ τῶν προσπεφυκότων κακῶν . Τρίτον τοίνυν τὸ ἕλκειν παρὰ τὴν ὁδόν , δι᾿ ἧς ἡ πορεία ταῖς ψυχαῖς ἐπὶ τὸ στόμιον ἀπὸ τῶν ὑπὸ γῆς τόπων , τὸ διὰ πάσης δηλοῖ τῆς κολαστικῆς αὐτοὺς παραπέμπειν καὶ τιμωροῦ τῶν ψυχῶν ζωῆς · ἡ μεν γὰρ ὁδὸς ἡ ὑποχθόνιός ἐστιν περίοδος τῶν ψυχῶν · ἡ δὲ παρ᾿ αὐτὴν ἕλξις τὴν οὔτπω μὲν εἰς αὐτὴν ἥκουσαν , γειτνιάζουσαν δὲ αὐτῇ τιμωρίαν παρίστησιν . Τὸ τέταρτον οὖν τὸ ἐπ᾿ ἀσπαλάθων κνάπτειν ἐστὶν τὸ διεισδύνειν εἴσω τῆς ζωῆς αὐτῶν τὰς τιμωροὺς δυνάμεις , διαιρετικὰς οὔσας καὶ ἀποκοπτικὰς τῶν ἐν αὐτῇ φαντασιῶν ὑλαίων καὶ ὁρέξεων · αἱ γὰρ ἀσπάλαθοι φυτῶν εἰσι γένος δαίμοσιν ἀνειμένον ἀκανθῶδες · δηλοῦσι δὴ οὖν δαιμονίας δυνάμεις ἀλόγους , αἷς οἱ διάπυροι χρώμενοι δαίμονες ἐναλλομέναις αὐταῖς καὶ αἰκιζού σαις ἐκόλαζον τὰς τοιαύτας ψυχὰς διὰ τῶν σωμάτων ὧν ἔφερον , ἀνυποίστους ἀληγδόνας ποιούσαις . Πέμπτον ἐπὶ τούτοις τὸ τοῖς παριοῦσι κηρύττειν , ὧν ἕνεκα ταῦτα δρῶσιν εἰς ἐκείνας , τήν τε τῶν δρώτων ὕπαρξιν λογικὴν οὖσαν f . 136v . ἀ| . . . . . 90 . . . . . την ἀ . . . . . . . . . . . . ... . . . τ]ὰς ἄλλας ψυχὰς διὰ τῶ ν 14 . γὰρ παριόντες εἰσὶν οἱ τῶν τοιούτων κρείττους τιμωριῶν . Ἕκτον ἐπὶ πᾶσιν τὸ τῶν κακῶν τέλος , ὅτι ἄγοιντο παρ᾿ αὐτῶν μετὰ τὰς ἀσπαλάθους ἐπὶ τὸν Τάρταρον , τὸ τῆς τίσεως δεσμωτήριον , ἐναργῶς ὥρισεν , οἵων ἐστὶν ἄξιον τὸ τοιόνδε τῆς ζωῆς εἶδος , καὶ ὅτι ἄτακτον ὂν καὶ φυγὸν ἅπαντας θεσμοὺς εἰς τὸ ἀκοσμότατον συνέωσται τοῦ κόσμου , καὶ ἀποδρᾶν νοῦν εἰς τὸ ὀλαμπέστατον . τοιοῦτος γὰρ ὁ Τάρταρος , χῶρος ὢν πάσης ἀτάκτου καὶ σκοτεινῆς ὕλης , εἰς ὅν συρρεῖ τὰ ἔσχατα τῶν κοσμικῶν στοιχείων , πρὸς δὲ τὸν Ὄλυμπον ἀντίθετος . ὅ μὲν γὰρ ὁλολαμπής , πάντα περιέχων , ὑψηλότατος · ὃ δὲ σκοτεινός , κοιλότατος τόπος ὑπὸ πάντων περιεχόμενος · διὸ καὶ ἡ ποίησις βαθύτατον αὐτὸν εἶναί φησιν βέρεθρον ὑπὸ χθονός [ Π . Θ 13 sq . ] . πολλῶν δὲ ἡμῖν περὶ αὐτοῦ ῥηθέντων ἐν τοῖς εἰς τὴν νέκυιαν τοῦ Φαίδωνος ἀπ᾿ ἐκείνων μὲν τὰ δοκοῦντα τοῖς θεολόγοις περὶ αὐτοῦ ληπτέον · νυνὶ δὲ τὰ ἑξῆς προσθετέον , ὅσα ὁ ταῦτα λέγει διηγούμενος . παντοδαπῶν γὰρ αὐτοῖς γενομένων δειμάτων τοῦτον ὑπερβάλλειν τὸν φόβον , μὴ μυκῆται τὸ στόμιον καὶ αὐτῶν ἀνιόντων , καὶ σιγήσαντος ἀσμένως ἀναβῆναι . τὰ μὲν οὖν παντοδαπὰ δείματα δαιμόνων ὄψεις ἦσαν φοβεραὶ καὶ ὄφε - σιν ἐοικότων καὶ κυςίν , καὶ τόπων καταπληκτικαὶ δυνάμεις θολεροῦ πυρὸς γεμόντων ἢ ψύξεως ἀφορή/του ὑπὸ πνίγους ἢ σήψεως . 15 . . σιν . . [ ὁ ] δὲ τοῦ στομίου [ μυκηθμὸς . . . . . . γωνασθεν . . . . . . . . . . . 12 . τοῦτο κατὰ τὸ δέον πράττων ἐνδ[ίκου ] δηλοῖ ζωῆς ἐνεργειαν κριτικῶς κιν[οῦσαν ] ἑαυτὴν κατὰ τῶν ἀναξίων τ[ῆς ἐ]κεῖ[θεν ] φυγῆς · ἡ δὲ ἀσμένως αὐτοῖς γεγονυῖα μόλις ἀνάβασις παρίστησιν τὴν τῶν κακῶν πεῖραν σωφρονεστέρας ποιοπυσαν τὰς ψυχάς · διὸ καὶ ἀσφαλεῖς αἱ τοιαῦται φαίνονται περὶ τὰς τῶν βίων αἱρέσεις . Καὶ τὰς μὲν δίκας τε καὶ τιμωρίας τοιαύτας τινὰς εἶναι , καὶ αὖ τὰς εὐεργεςίας ταύταις ἀντιστρόφους [ p . 616a b ] . Τὰς μὲν δίκας καὶ τὰς τιμωρίας οὐκ οἰητέον ἐκ παραλλήλου λεγεσθαι · διώρισται γὰρ ἐν Γοργίᾳ [ p . 525 b c ] τοὺς μὲν δίκην διδόντας εἶναι τοὺς ὠφελουμένους καὶ παρὰ θεῶν καὶ παρὰ ἀνθρώπων , τοὺς δὲ τιμωρουμένους τοὺς ἀνιάτους · καὶ γὰρ ἄλλο μὲν τίσις , ἄλλο δὲ δίκη , καθάπερ καὶ τοῦτο διώρισται ἐν ἐκείνῳ . καὶ ἐν νόμοις [ V p . 728c ] δὲ σαφῶς διέκρινεν τιμωρίαν καὶ δίκην , ὅπου καὶ δῆλον πεποίηκεν , ὡς ἄρα καὶ ἡ τιμωρία τρόπος τις ἰάσεώς ἐστιν · τὸν γὰρ μὴ τυγχάνοντα τῆς τιμωρίας ἄθλιον ἀξιοῖ καλεῖν ὡς μὴ ἰατρευόμενον · ὡς τοῦ τυγχάνοντος δήπουθεν ἰατρευομένου , κἂν ἐν τῷ παρόντι , ἵν᾿ ἄλλοι σώζωνται , ἀπολλύηται · εἰ δὲ ὅπως οὖν ἰατρεύεται , παρ᾿ ἑαυτοῦ μὲν οὐκ ἂν πάσχοι τοῦτο ἀνίατος ὤν , παρὰ δὲ τῶν ὅλων δυνάμεων . καὶ εἰ μὴ θέμις τελέως ἀπολέσθαι τὸ ἀθάνατον , ἑαυτῷ μὲν ἀπόλλυται , τοῖς δὲ ἀπὸ τῶν ὅλων εἰς αὐτὸ καθήκουσιν σώζε|[ται . τούτων δὲ ] δήλων ὄντων τὰς ἀντιστρόφους [ ταῖς τιμωρίαις εὐεργεςίας θεωρήσωμεν · καὶ λέγωμεν αὐτοὺς ἀπολαύει]ν πρῶτόν μ[ὲν . . . . . . . . δαι]μόνων συνουςίας Πλουτωνίῶν κ]ηλούντων τὰς ψυχὰς καὶ τὰς ἐννοίᾶς ] αὐτῶν τελειούντων και προξενούντων τὴν πρόνοιαν τῶν καταχθονίων θεῶν , φάσματά τε δεικνύντων γαλήνης μεστὰ καὶ καθαιρόντων τὰ περιβλήματα αὐτῶν διὰ θείου φωτὸς καὶ ἀνμιμνησκόντων τῆς ἀϊδίου ζωῆς καὶ τῶν ἀποκαταστάσεων τῶν τελεωτάτων , ὥστε καὶ φωνῶν ἀκούειν θειοτέρων καὶ τέλος αὐτοῦ μεταλαγχάνειν τοῦ Πλούτωνος κὰι τῆς συμβασιλευούσης αὐτῷ ζῳογόνου θεᾶς καὶ τῶν νοερῶν ἀποπληροῦσθαι παρ᾿ αὐτῶν ἀγαθῶν · οἷα καὶ αἱ παναγέσταται τελεταὶ τῶν Ἐλευσινίων ὑπισχνοῦνται τοῖς μύσταις , τῶν παρὰ τῇ Κόρῃ δώρων ἀπολαύειν , ἐπειδὰν λυθῶσι τῶν σωμάτων . ὅτι δὲ καὶ Πλάτων τοιαύτας τινὰς εἶναι τὰς ἐκεῖ φαίη ἂν τῶν ψυχῶν εὐεργεςίας , δηλοῖ τὰ ἐν Κρατύλῳ [ p . 404e ] ῥηθέντα περὶ τοῦ Πλούτωνος , ὡς ἄρα δι᾿ ἀρετῆς κατέχει παρ᾿ ἑαυτῷ τὰς ψυχὰς καὶ θέλγει σοφίας πληρῶν , καὶ οἱ Πλούτωνος οὗτοι δεσμοί , δι᾿ οὕς οὐδὲ αἱ Σειρῆνες ἐκεῖθεν ἀπελθεῖν ἐθέλουσιν κηλούμεναι , καὶ ταῦτα Σειρῆνες οὖσαι , τοῖς Πλουτωνίοις δώροις . Ἐπειδὴ δὲ τοῖς ἐν τῷ λειμῶνι ἑκάστοις ἑπρὰ ἡμέραι γένοιντο , ἀναστάντας ἐντεῦθεν τῇ ὀγδόῃ πορεύεσθαι μέχρι τοῦ · οὕτω πᾶσαν συνέχον τὴν περιφοράν [ p . 616 b c ] . Τὰς μὲν νεοτελεῖς ψυχὰς καὶ πρώτην ἐκ τοῦ νοητοῦ ποιουμένας κάθοδον ὁ ἐν τῷ Φαίδρῳ | Σωκράτης φηςὶν [ p . 248 cd ] κατὰ τὸ πλῆθ[ος τῶν θεαμάτ]ων π[οι]εῖ[σθαι ] τ[ὴν τοῦ βίου αἵρεσιν ] ἐξηλλαγμέν[ην καὶ ] ἑλέ[σθαι τὴν μὲν πλεῖστα ἰδοῦ]σαν εἰς φιλοςόφου γονὴν ἰέναι καὶ [ εἰς τυράννου ] τὴν ἐλάχιστα , καὶ τὰς ἄλλας κατὰ τ[ὸ πλείο]να καὶ ἐλάσσονα τεθεᾶσθαι βίους προ[βα]λ[έσθαι ὁλικ]ωτέρους ἢ μερικωτέρους . ἐν δὲ τούτοις περὶ τῶν μὴ νεοτελῶν ψυχῶν ἡμᾶς ἀναδιδάσκων , ἀλλ’ ἐξ ἔλλης γενέσεως εἰς ἄλλην στελλομένων ἢ ἀπὸ λήξεων ἀμεινόνων ἢ χειρόνων , τοσοῦτον ἀξιοῖ πᾶσαν τὴν οὕτω κατιοῦσαν γενέσθαι πως τοῦ κόσμου θεωρὸν καὶ τῶν ἐν αὐτῷ κύκλων καὶ τῶν περιφορῶν , ἀφ’ ὧν καὶ ὑποδέχεσθαι τὸν κλῆρον ἕκασται μέλλουσιν . καὶ μηδεὶς οἰέσθω τοῦτο ἀδύνατον εἶναι · πρῶτον μὲν γὰρ ἐν τῷ ἔξω σωμάτων εἶναι τὰς ψυςὰς εἰκὸς τὰ ἐν τῷ κόσμῳ μᾶλλον ὁρᾶν ἢ ἐν σώμασιν κὔσας · πολλῶν γὰρ ἡμᾶς τὸ ὀστρέϊνον τοῦτο σῶμα , παχὺ καὶ χθόνιον ὄν , κωλύει θεαμάτων , ὧν τὰ ἁπλούστερα περιβλήματα τῶν ψυχῶν αἰσθάνεται μειζόνως · ἐπεὶ καὶ τοῦτό τινες ἔχοντες τὸ σῶμα διά τινων ἐγχρισμάτων αὐτοπτοῦσιν καὶ δαιμόνων σώματα ἀόρατα πρότερον ὄντα κακὶ ἄλλων κοσμικῶν δυνάμεων · καὶ οὐ διᾶ ζωῆς κάθαρσιν τούτων τυγχάνουσιν , ἀλλὰ δύναμιν [[ ἢ ]] φυσικὴν ἐντεθεῖσαν ἐκκαθαίρουσαν τὸ ὀπτικὸν φῶς ἀπὸ τῆς παχείας ὑγρότητος τῆς ἀναμεμιγμένης καὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου περιττωμάττων , καὶ ἐκεῖνο πυκνοῦσαν καὶ διὰ τῆς πυκνώσεως ῥωννῦσαν . ἔπειτα καὶ μελλούσας ἐπ’ ἄλλον βίον χωρεῖν εἰκὸς μάλιστα τότε , καθ’ ὅσον ἑκάστη | δ . . 90 . . . [ σχε]δὸν πάντ[ες οἱ εἰς ] . . . . γ΄ . . . ὁρμῶντες πράξεις τῶν ἀπο[κεκρυμμ]ένων ἐφίενται τῆς γνώσες · καὶ οἳ μὲν μᾶλλον , οἳ δὲ ἧττον ἐφάπτονται ταύτης ἢ διὰ συμβόλων ἢ δι’ ὀνεέρων ἢ δι’ ἄλλων σημείων [[ ἢ ]] μαντικῶν πολυπραγμονοῦντες τὰ μέλλοντα · τοῖς δὲ μέλει καὶ καιροῦ καὶ τῶν καλουμένων καταρχῶν . τὸ οὖν ἀνάλογον οἴεσθαι χρὴ καὶ ἐκεῖ συμβαίνειν περὶ τὰς ψυχὰς εἰς ἄλλην γένεσιν στελλομένας . ἔτι τοίνυν οἱ μὲν ἐξ οὐρανοῦ ἀφιγμέναι προσεχῶς τεθέανται τὰ κράτη τῶν οὐρανίων καὶ μέμνηνται τῆς ποιήσεως αὐτῶν , εἴπερ καὶ τῶν εὐπαθειῶν <καὶ> τῶν θεαμάτων · αἱ δὲ ἀπὸ τῶν ὑπὸ γῆς δικαιωτηρίων ἐκ τῶν ἐκεῖ δειμάτων Εὐλαβέστεραι γεγονυῖαι καὶ ἰδοῦσαι τὴν δύναμιν τῶν ὑποχθονίων Δαιμόνων ἀνεγείρουσιν ἑαυτὰς εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ Κατανόησιν καὶ τὸ σέβας , ρφίττουσαι τὸν ἀλαμπῆ καὶ ὑπὸ γῆς τόπον . ὥστ᾿ εἰκότως ἀμφότεραι διὰ ταύτας τας αἰτίας Εἰς τὸ πᾶν βλέπουσιν καὶ τὰς ἐφεστώσας δυνάμεις ταῖς τῶν Ψυχῶν καθόδοις · οἷον εἴ τινες πλέοντες , ἔπειτα χειμῶνα Προσδοκῶντες , τοὺς Διοσκούρους ἐννοήσαιεν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐναλίους δαίμονας , δι᾿ ὧν ἡ σωύτοις καὶ τὰ περικείμενα ταῖς χρησαμένοις ἐστίν . πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὰ περικείμενα ταῖς ψυχαῖς ἐκείναις ὁχήματα , καθαρώτερα τῶν ὀστρεωδῶν τοιύτων ὄντα σωμάτων καὶ συγγενέστερα πρὸς κατὰ φύσιν , ἀνίστησι καὶ τὰς χρωμένας αὐτοῖς |...70 ενα μᾶλλον ... 24 μασιν , εἰς θαῦμα καθίστ[ανται]...10 πᾶσαν τὴν γένεσιν · ἐκ δὲ τοῦ θαύματος [ αἷς ] μὲν μᾶλλον τῶν ψυχῶν αἷς δὲ ἧττον ἐγγενομένου Συμβαίνει καὶ ἔρως τῆς κατανοήσεως αὐτῶν καὶ τῶν ἐκεῖθεν προτεινομένων κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ θαύματος , ὡς εἰς ἐπίστασιν ἰέναι καὶ τῶν ἀποκληρουμένων αὐταῖς ἐκεῖθεν ἤ ἐναργέστερον ἤ ἀμυδρότερον . Ἐφ᾿ ἅπασι δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τόπος ἐκεῖνος , εἰς ὅν συνελέγησαν , πρῶτον μὲν ὅτι Μάλιστα καθαρώτατος ὤν καὶ ὡς ἐν τοῖς ἐνύλοις στοιχείοις ἄυλος , ἔπειτα καὶ ἐπιφιτήσεις ἔχων διμόωνω ἀγαθῶν , ὥσπερ ὁι τῇδε τόπος δαιμόνων πονηρῶν ἀφανῶς προσκολλωμένων ἡμῖν καὶ δρώντων , ἅ δὴ καὶ δρᾶν τοῖς τοιούτοις φίλον ( εἰς ἅ καὶ ὁ ἐν Φαίδρῳ [ p.248bc ] σκράτης ἀποβλέπων πρὸς τῇ ἀποστάσει τῆς θέας τοῦ ὄντος ᾐτάσατο κὰι συντυχίας τινὰς κατάγειν εἰς λήθην κὰι κακίαν τὴν Ψυχήν ) — ἐκεῖνος δ᾿ οὖν ὁ τόπος διά τε τὴν λεπτότητα τοῦ αὐθέρος διά τε τὴν λεπτότητα τοῦ αὐθέρος καὶ τγὴν εὐάγειαν εἰς ἔλλαμψιν ἀγαθουργῶν πνευμάτων ἐπιτήδειος ὤν οὐ θαυμάσις , εἰ καὶ διὰ τούτων ἀνακινοίη τὰς ψυχὰς εἰς τὴν τῶν ὅλων θεωρίαν καὶ δύναμιν μέντοι πρὸς τοῦτο ἱκανὴν ἐνδιδοίη , πείσματα τῆς ἐνταῦθα ζωῆς ἀσψαλῆ ποιῶν αὐτὰς καταβάλλεσθαι , δι᾿ ὦν εἰδυῖαι τὰ περιεστῶτα τὰς αἱρέσεις ὀφείλουσι ποιεῖσθαι τῶν βίων . Τοῦτο μὲν οὖν ἠξιώσαμεν πιθανῶν λόγων , ὡς ἄρα οὐδὲν ἀπεικὸς πᾶσιν |...85 .. τὴν εἰς τὰς αἱρέσεις [ ἰοῦσαν Τῶν προτ]εινομένων βίων . ἐπειδὴ [ δὲ ἑπιὰ μ]ὲν ἡμέρας ἐν Τῷ λειμῶνι διατρίβειν φηςὶε τᾶς ψυχάς , ἀναστάσας δὲ ἐκ Τοῦ λειμῶνος ἀπιέναι διὰ τεττάρων ἄλλων ἡμερῶν εἴς τινα Τόπον , ἐν ᾦ γενομένας φῶς τι καθορᾶν διὰ τοῦ οὐρανοῦ Τεταμένον , ἐντεῦθεν δὲ πάλιν διὰ μιᾶς ἡμέρας ἄλλης ἀφικνεῖσθαι Εἰς ἕτερον τόπον , ἀφ᾿ τὴν ἀρχὴν τοῦ φωτὸς αὐτὴν Τρανέστερον ἐποπτγεύειν , ἄξιον ἐπισκέψασθαι , κὰι τίνες πρῶτόν Εἰσιν αἱ ἡμέραι καὶ τό τὸ πλῆθος αὐτῶν . ὅτι μὲν γὰρ ἐκ τούτων ἡ δυοδεκάς , τῶν ἑπτά , τῶν τεττάρων , τῆς μιᾶς , φανερόν · εἴρηται δὲ δωδεκαταῖον ἐπὶ τῆς πυρᾶς κείμενον ἀναβιῶναι τὸν Ἧρα τὸν τούτων ἄγγελον ἡμῖν τῶν λόγων γενόμενον · ἀλλ᾿ ὅπερ ἔφην , τίς ὁ ἀριθμός , ού παρέργως ἡμῖν ἐξεταστέον · καὶ πρὸ τούτων , εἰ ζωτικῶς μόνον δεῖ τοὺς ἀριθμοὺς ὁρᾶν καὶ τὰς ἡμέρας ὴ συμβολικῶς ἀκούειν ὡς τὴν χικιέτη πορείαν ἤ καὶ ὄντως μετανάστασιν ἀπὸ τοῦ λειμῶνος τοπικὴν ἐκλαμβάνειν . Τὸ μὲν οὖν τοῦ μύθου λέγοντος μονὴν καὶ πορείαν καὶ χρόνον ἑκατέρας καὶ τόπους ὀρίζοντος , ὡδὶ μὲν τῆς πρώτης πρώτης τοῦ φωτὸς θέας , ὡδὶ δὲ καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ φωτός , ἡμᾶς ἀφεῖναι παντελῶς τὰς διαστάσεις οὐκ ἔστι σωζόντων τὴν πῶν πλασμάτων πρέπουσαν ἐξήγησιν , ἀλλ᾿ ἀπαρτώντων ἐκ τῶν ἐναργῶς γεγραμμένων τοὺς λόγους , δέον προσβιβάζειν τῇ ἀληθεία καὶ | τὰς τοπικὰς ταύτας .... 40 . τῶν πλασμάτ[ων]....20 .. εἰς οὐρανὸν γίνεσθαι [ τουτέσιν εἰς Τὸν λειμῶ]να , καὶ μετὰ τὴν σελήνην .... Τελευτα ... ηι ἐννοί[ᾳ τ]άς ἑπτὰ ἡ[μέρας ] το[ῖς τριςὶν ] ἀπονέμειν καὶ τοῖς ὐπὲρ τούτους δυςὶν τὰς τέτταρας , τῷ δὲ Λοιπῷ τὴν μίαν , καὶ τέλος μέχρι τῆς ἀπλανοῦς ἀνπέμπειν Οὐκ ἐφιστάντων ἐστίν , ὅτι πρῶτον μὲν ἡμέρας διαριθμεῖν ὑπὲρ σελήνην πορευομένους ἄλλγον · οὐ γὰρ ἐστιν ὑπὲρ αὐτὴν πολύ τι τοῦ κώνου μέρος , ἀλλὰ πάντα τὰ ἐκεῖ νυκτός ἐστιν ἀνωτέρω καὶ ἕν ἐπέχει φῶς . ἔπειτα καὶ τοῦ Ἠρὸς Σαφῶς λέγοντος τὰ βάθη τῶν σφαιρῶν ὁρᾶν ἄνωθεν ὑπερφαινόμενα · Τοῦτο γὰρ σημαίνει δήπουθεν , ὁπόταν λέγῃ Κύκους ἄνωθεν τὰ χείλη πάντων ὁρᾶν · τμήματα γὰρ θεώμενος , ὅθεν ἀυτὰ καὶ σφουδύλοις ἀπείκασεν καὶ καδίσκοις εἰς ἀλλήλους ἐμβεβλημένοις , ἀλλ᾿ οὐ σφαίραις εἰς ἀλλήλας ὡς ἅν τμήματα βλέπων , ἄνωθεν αὐτῷ λέγει φαίνεσθαι τὰ χείλη τῶν τμηάτων ὡς κάτωθεν ὁρῶν . Πρὸς δὲ τούτοις τὸ μὲν ἀνάγειν τὰς ἀπολιπούσας ψυχὰς τὸν οὐρανὸν δι᾿ ἀσθένειαν περίεργον · οὐ γὰρ ἄν ἀπέλειπον αὐτὸν ἐκεῖ δυνάμεναι μένειν · τὸ δὲ τὰς ἀπὸ τῶν ὑπὸ γῆς ἡκούσας δικαιωτηρίων , ἀδύνατον πρὸ γενέσεως αὐτὰς ἐν οὐρανῷ γίνεσθαι , μόλις ἐκεῖθεν ἀπολυθείας . Τούτων δὲ ἀμφοτέρων ἐκβεβλημένων καὶ ὑπὸ σελήνην τῆς πορείας οὔσης κάλλιον λέγιεν Βάθος εἶναι τοῦ αἰθέρος , οὐχ ὅσον δοκεῖν τοῖς πολλοῖς , ἀλλ᾿ ὄντως ἄπλετον · ὡς |...90 .. ἀνατείνει τὸν...15 .. ας ὁ ἐν Φαίδωνι μῦθος .. 11 . , κτὰ τὰ αὐτὰ δήπου καὶ τὸν αἰθέρα τὸν συνάπτοντα τῷ οὐρανῷ τὴν γῆν πολλὺν εἶναι διαφερόντως ὑπείληφεν , καὶ διὰ τούτου ποιεῖσθαι τὴν πορείαν τὰς ψυχάς , ἕως ἄν ἐπ᾿ ἄκρον αὐτὸν καταντήσωσιν , ὅθεν τὴν ἀρχὴν ὅψονται τοῦ φωτός . Καὶ τὸ μὲν κατωτάτω μέρος αὐτοῦ λειμῶνα χρῆναι καλεῖν ὡς ἀρχὴν γενέσεως , τὸ δὲ μέσον τούτου τε καὶ τῆς ἄκροας ἀψιδος βάθος ψυχῶν θαρὰ τὴς βαρυτγέρας κὰι ἐνίκμου φύσεως μόλις γίνεσθαι τὴν εἰ τὸ ἄνω φοράν · ὅτι γὰρ εἰς τὸ ἄνω δεῖ νοεῖν τὴν κίνησιν , δῆλον . Οὐ γὰρ ἄν ἐλέγοντο τὸ φῶς ὁρᾶν πρῶτον , ἔπειτα τὴν ἀρχὴν τούτου τοῦ φωτός · οὐ γὰρ κάτω τὴν ἀρχήν , ἀλλ᾿ ἄνω πάντως τίθεται τοῦ φωτός · ἄρχεται γὰρ ἄνωθεν , ἀλλ᾿ οὐ κάτωθεν , εἴπερ φῶς ἐστιν καὶ συνδεῖ τῷ οὐρανῷ τὴν γῆν · οὐδὲ ὅλλως ἔστιν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν διήκειν φῶς , ἀλλ᾿ ἐξ οὐρανοῦ εἰς γῆν . Εἰ οὖν καὶ ἀπὸ τοῦ λειμῶνος , οὗτος δὲ ἦν ὁ Δίκης τόπος , οὗτος δὲ ὁ αἰθήρ , δῆλον κὠς ἐξ ἀνάγκης ἐν τῷ αἰθέρι πᾶσαν εἶναι τὴν πορείαν ἀναγκαῖον · καὶ ἐπ᾿ ἐσχάτῳ μὲν αὐτῷ τὴν τῶν ἑπτὰ διατριβὴν ἡμερῶν , ἐν δὲ τῷ βάθει τὴν διὰ τῶν τεσςάρων ἀνάβασιν , ἐπὶ δὲ τῷ ὑψηλοτάτῳ τὴν διὰ μιᾶς μετάστασιν . καὶ εἴρηταιτ ὸ αἴτιον | ... 70 ... εἰ καὶ ἐφίενται καὶ τοῦ Αἰθέρο[ς καὶ ] τοῦ οὐρανίου φντὸς ... 18 .. πρὸ τούτων ὑπεμνήσαμεν . Ταῦτα μὲν οὗν δέδεικται · τούτοις δὲ ἑπομένως τὰς αὐτίας ἀποδίδομεν τοῦ πλήθους τῶν ἡμερῶν · ἑπτὰ μὲν γὰρ Ἡμέρας ἐν τῷ λειμῶναι γεγόνασιν , ἐπειδήπερ αἱ τῆς σελήνης φάσεις τῆς προσεχῶς τὸν αἰθέρα περιεχούσης κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἐξαλλάττονται τοῦτον · ὡς οὖν φυσικαῖς δυνάμεσι τὰ πάντα κινοῦσιν , οὕτω δὴ καὶ ταῖς κινήσεσιν τῶν ἐν τῷ αἰθέρι ψυχῶν ἀρχὴν διδόασι τῆς ἐκεῖθεν μεταναστάσεως · καιροφυὴς γὰρ ἀριθμὸς τὗτος , ὡς καὶ οἱ Πυθαγόρειοι λέγουσιν , καὶ ἐν τοῖς τῇδε ζῴοις καὶ ταῖς ἡλικίαις πολὺ τὸ κράτος ἐπιδεικνύμενος . εἰ οὖν καὶ ἡ σελήνη κατὰ τὴν ἑβδομάδα τοὺς δρόμους ἐξαλλάττει καὶ τὰ σχήματα καὶ τὰ θνητὰ ζῷα κατὰ τοῦτον ποικίλλεται τὸν ἀριθμόν , οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ τὰς αἰθερίας ἐκείνας ψυχὰς ὑπὸ τῆς ἐβδομάδος κινεῖσθαι πρὸς τὴν ἄνω πορείαν . διὰ τεττάρων δὲ ἄλλων ἡμερῶν ἡ τοῦ βάθους γίνεται κινηθείσαις αὐταῖς διέξοδος , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , διὰ τὴν πρὸς τὸν ἤλιον τῆς τετράδος συγγένειαν · ἡμέρας μὲν γὰρ ἀριθμοῦμεν διὰ τὴν ἡλιακὴν κίνησιν , μῆνας δὲ διὰ τὴν σεληναίαν . ὅτι δὲ ἡλιακόν ἐστιν μέτρον ἡ τετράς , καὶ ὡς σελήνης ἑβδομάς , οὕτως ἡλίου φήμην ἔσχεν ἡ τετράς , καὶ ὡς ἡμερῶν ἐπὶ σελήνης ἑβδομάς , οὕτως μηνῶν ἐπὶ ἡλίου μέτρον ἐκείνη , τεθρύληται πα|[ρὰ ] . . . 15 . . ἐσχάτω . . . αιθε . . . 55 . . ων ἐνικμοτέ[ρων ] . . . . . . διατρίβειν ἐκεῖ κατασκηνησαμένας · καὶ γὰρ γὸ σεληναῖον φῶς ἐνικμότερον . ἀνοιύσας δὲ καὶ πλησιαζούσας τῷ οὐρανίῳ τοῦ ἡλίου μετέχειν ἐπὶ πλέον , κωνοειδῶν αὐταῖς τῶν ὁριζόντων μειξόνως γιγνομένων καὶ διὰ τὴν πλείονα μέθεξιν τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ἐκκαθαιρομένων τῶν ὀχημάτων καὶ ἀνωφόρων μᾶλλον ἀποτελουμένων · διόπερ ἡ ἀνάβασις αὐταῖς διὰ τῆς ἡλίῳ προσηκολύσης ἐπετελεῖτο τετράδος . ἐν ὕψει δὲ τοῦ αἰθέρος ἤδη καὶ ἄλλο Κατιδοῦσαι φῶς καὶ ἐλλάμψεις ἐποδεξάμεναι θειοτέρας , διὰ Μιᾶς Τῆς τῷ ἀπλανεῖ προσηκούσης ἤνυτον τὸν λειπόμενον Δρόμον , κἔως ὐπ᾿ αὐτὴν δὲ ἐγένονοτο τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν ἁψῖδα . Διὰ σελήνην μὲν οὖν ἐν τῷ λειμῶνι διέτριβον καὶ τὴν ἑβδομάδα τὴν σελήνῃ προςήκουσαν · δι᾿ ἥλιον δὲ καὶ τὸ ἡλιακὸν φῶς ἐπορεύοντο καὶ διεξῄεσαν τὸ αἰθέριον βάθος · διὰ δὲ τὸ ἐν ὕψει φανὲν αὐταῖς φῶς τὴν λοιπὴν ὁδὸν ἐποιήσαντο διὰ μιᾶς ἡμέρας , ἀεὶ τῶν ὀχημάτων καθαρωτέρων γινγνομένων ἐκ τοῦ τελεωτέρου φωτός . Εἰ δὲ δεῖ μὴ μόνον τοποικήν , ἀλλὰ καὶ ζωτικὴν ποιήσασθαι Τούτων ἐξήγησιν , τὴν μὲν ἡμέραν ἀντὶ πάσης ἐκούσωμεν Τῆς ἀπὸ τῶν θεῶν εἰς τὰς ψυχὰς φοιτώσης ἐλλάμψεως · Τὴν δὲ ἑβδομάδα καὶ τετράδα καὶ μονάδα διαφορὰς τῶν Τοιούτων νοήσωμεν ψυχικῶν λόγοων , ἤ τὸ νοερὸν αὐτὸ τελειούσας ἤ τὸ ζωτικὸν ἤ τὸ οὐδιῶδες αὐτὸ καὶ τὴν ὕπαρξιν τὴν ἐν αὐταῖς · καὶ τὴν μὲν ἐβδομάδα φῶμεν τοῦ νοεροῦ| ...... 70 ική · τοῦ μ....25 . νιον , ἐπειδὴ δὶς διὰ π[αςῶ]ν...8 [ Ἀθη]νᾶς τὸ ἀθήλυντον , ἐπείπερ [ οὔτε ἔκ τι]νος ἀριθμοῦ Τῶν πρὸ αὐτῆς ἀλλ᾿ ὴ ἐκ μονάδος μόνης , οὔτ᾿ ἄλλον παράγει Τῶν εἴσω δεκάδος . Τὴν δὲ τγετράδα τῆς ζωῆς εἶναι Δύναμιν πρώτην ἐκ δυάδος ὑποστᾶσαν καὶ ταυτότητι καὶ ἰσότητι μετρήσασαν τὴν τῆς δυάδος πρόδον . Καὶ γὰρ ἡ ζωὴ κίνησις · ὁρίζεται δὲ ὑπὸ τῆς τῶν θεῶν δυνάμεως καὶ τὴν ἀπειρίαν περατοῖ τὴν ἑαυτῆς . Τὴν δὲ μονάδα μένουσαν ἐν τῇ ἐνώσει τὴς οὐσίας εἶναι τῶν ψυχῶν ὄρον . , ὑπ᾿ αὐτῶβν ἐνδεομένον εἰς αὐτὰς τῶν θεῶν · διὸ κὰι τῶν ψυχογονικῶν ἐστιν ἀρχὴ διαιρέσεων καὶ περὶ αὐτὴν οἵ τε διπλάσιοι λόγοι καὶ τριπλάσιοι σχίζονται κατὰ τὴν δημιουργικὴν τῶν ψυχῶν ἀπογέννησιν . Συναγάγωμεν οὖν ἐκ τούτων , ὡς ἄρα τᾶς ψυχὰς οἱ θεοὶ πρὸ τῶν καθόδων ἐγείροντες εἰς τὴν τῶν ὅλων θεωρίαν , ἀφ’ ὧν αὐταῖς οἱ κλῆροι καθήκουσιν , κάταλάμπουσιν αὐτῶν καὶ τὸ νοητικὸν καὶ τὸ ζωτικὸν καὶ τὸ οὐσιῶδες , καὶ δυναμώσαντες ἀνακινοῦσιν τὰς ἐννοίας προχειρίζειν καὶ τοὺς λόγους , οὓς ἔχουσιν κατ’ οὐσίαν , τῶν εἰδῶν τῆς ζωῆς , καὶ τοὺς προςήκοντας αἱρεῖσθαι βίους · χρεία γὰρ καὶ τῆς νοήσεως εἰς τὴν ἐκλογὴν καὶ τῆς ζωῆς εἰς τὴν ἔφεσιν καὶ τῆς οὐσίας εἰς τὴν προβολήν . οὐσιώδεις μὲν γάρ εἰσιν ἐν αὐταῖς δδδλόγοι τῶν βίων · αἱ δὲ αἱρέσεις δέ|[ονται ] . . . 16 . . ην . . 25 . . βλέψις , καὶ . . 13 . . [ τὸ ] γνωστικὸν αὐτῶν ἀνε[γείρουσι διὰ τοῦ ] ἑβδομαδικοῦ φωτός , τὸ δὲ προαιρετικὸν διὰ τοῦ τετραδικοῦ , τὸ δὲ οὐσιῶδες διὰ τοῦ μοναδικοῦ . καὶ τελειουμέναις μὲν ἀπὸ νοήσεως διὰ ζωῆς ἐπὶ οὐσίαν ἡ ἄνοδος , κατιούσαις δὲ λοιπὸς ἀπὸ οὐσίας διὰ ζωπης ἐπὶ γνῶσιν · δεῖ γὰρ προβάλλειν μὲν τὴν οὐσίαν , τὴν δὲ ζωὴν ἀπέγεσθαι τοῦ ἀγαθοῦ , τὴν δὲ κρίσιν σκοπεῖσθαι , τί τὸ ἀγαθὸν ἐν τοῖς προκεχειρισμένοις βίοις . Τοσαῦτα περὶ τούτων εἴχομεν λέγειν · ἕπεται δὲ ζητεῖν , τί ποτέἐστιν τοῦτο τὸ φῶς , ὃ δή φησιν καθορᾶν τὰς ψυχὰς ὁ μῦθος . καὶ πρῶτον λάωμεν , ἵνα πρὸς τεταγμένα ἄττα βλέποντες ποιηςώμεθα τὴν περὶ αὐτοῦ ζήτησιν , οἷα περὶ αὐτοῦ φησιν ἱ λόγος τοῦ τεθεᾶσθαι φάσκοντος αὐτὸ φανῶς . λέγει τοίνυν σύνδεσμον μὲν αὐτὸ τοῦ τε αοὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ὑπάρχειν , τεταμένον δὲ εἶναι διὰ παντὸς <τοῦ> οὐρανοῦ καὶ αὐτὸ αὑτῷ συνεχές , χρῶμα δὲ ἔχειν τῇ ἴριδι προσφερές , λαμπρότερον δὲ ὅμως ἐκείνης , ἡδράσθαι δὲ κίονι παραπληςίως , συνέχειν δὲ πᾶσαν τὴν περιφοράν , τὰ δὲ ἄκρα αὐτοῦ τῶν δεσμῶν ἄρχεσθαι ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶναι τὴν ἀρ - χὴν ἐκεῖ καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὰ κατωτέρω διήκειν . ἀνάγκη τοίνυν , τούτων ὐπὸ τοῦ Ἠρὸς σαφέστατα εἰρημένων , ἢ ἀσώματον εἶναι τοῦτο τὸ φῶς καὶ ἀσωμάτως ὁρᾶσθαι παρ’ ἐκίνου τοῖς ὄμμα|<σιν> τελείωσιν . . η [ λαβοῦσιν ] . . 15 . . άτη . ἀπ . . 25 . . χον , καὶ ὁρώμεν[α ] . . 19 . . πάντα ἀσωμάτως . . 29 . . οἷον τὰ πλάτη καὶ βάθη [ τῶν σφαιρῶν ] καὶ τὰ χρώματια αὐτῶν · οὔτε τὰ πάντα σωματικῶς , οἷον τὰς Μοίρας καὶ τὴν μητέρα τῶν Μοιρῶν , κἂν συμβολικῶς δοκῇ θεᾶσθαι ταύτας σωματικῶς ἀσωμάτους οὔσας . ἢ οὖν καὶ τοῦτο τὸ φῶς ὁρατὸν ὄντως ὂν ὁρᾷ καὶ σωματικὸν ἢ ἀσώματον μέν , ὡς φαινόμενον δὲ συμβολικῶς ἀφερμηνεύει τὸ ἀσώματον . καὶ τοιοῦτον δὲ εἰ ἔστιν , ὡς ὄντως εἶναι σῶμα καὶ ὁρατὸν σωματικῶς , ἢ τῶν ὁρατῶν ἐστι καὶ τοῖς ἡμετέροις ὁφθαλμοῖς ἢ τῶν ἀοράτων τούτοις γε τοῖς τοῦ ἐνύλου σώματος . τοῦτο μὲν τοίνυν καὶ παντάπασιν ἄτοπον , ὁρατὸν αὐτὸ τοῖς ὄμμασι τούτοις ποιεῖν , εἴπερ οὐδὲ τοῖς ἐν τῷ λειμῶνι διατρίβουσιν ὁρᾶν αὐτὸ δυνατὸν ἦν , ἀλλὰ τεταρταίοις εἰς τὸ ἄνω πορευθεῖσιν . εἰ δὲ τοῦτ’ ἀληθές , οἷον πόρισμα ληπτέον , ὡς ἄρα μάτην λέγουσιν λοἱ τὸν γαλαξίαν εἶναι τοῦτο εἰπόντες τὸ φῶς ἢ τοὸ τῶν ζῳδίων κύκλον · ἐκείνους γὰρ καὶ ἐπὶ γῆς ὄντες ὁρῶμεν , καὶ οὐδὲ διὰ παντός εἰσι τοῦ οὐρανοῦ τεταμένοι καὶ οὐ συνέχουσιν τὴν περιφοράν , ἀλλ’ ἐν μέρει τινὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοίως κύκλοις διέξωσαν τὸν ἀπλανῆ κύκλον . Εἰ δὲ μὴ σωματικὸν μηδὲ ὁρατὸν ἡμῖς τοῖς ἐνταῦθα κατῳκισμένοις εἶναι τὸ φῶς ὑποθήσεταί τις , ἀσώματον δὲ καὶ ἀνιούσαις εἰς τὸ ἄναντες ὁρᾶσθαι ταῖς ψυχαῖς , οἷον ζωήν τινα τοῦ παντὸς ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον , οὐδὲ | [ τοῖς ἐν Φαίδρῳ [ p . 247c ] ὑπὸ Πλάτων]ος γεγραμμένοις συμφωνήσει · ἐπεὶ πρῶ]τον μὲν χρῶ[μα πᾶν παντελῶς ἀφαι ] - ρ[εῖ ] τῆς ἀσωμάτου [ οὐσίας ἀχρω]μάτου καὶ ἀσχηματίστου [ καὶ ἀναφο]ῦς ὑπαρχούσης · ἔπειτα εἰ καὶ συμβολικῶς καῖ ἐπὶ τῆς ἀσωμάτου φύσεως ἔλεγεν τὸ χρῶμα παραβάλλειν τὸ συμβολικῶς ῥηθὲν πρὸς τὸ κατ’ ἀλήθειαν κεχρωσμένον τὴν ἶριν καὶ λέγειν λαμπρότερον τὸ τοῦ φωτὸς ἐκίνου χρῶμα τοῦ τῆς ἴριδος καὶ καθαρώτερον · ἐν γὰρ τοῖς ὁμογενέσιν αἱ παραβολαὶ καὶ οὐκ ἐν τοῖς παντελῶς ἀλλοίοις καὶ κατά τινα συμβολικὴν ἀφομοίωσιν λεγομένοις . λείπεται τοίνυν σωματικὴν μὲν εἶναι τὴν οὐσίαν τούτου τοῦ φωτός , ἀπρόσοπτον δὲ τοῖς θνητοῖς ὄμμασιν καὶ ἀσύμμετρον καὶ μόνοις τοῖς τῶν αὐτοειδῶν ὀχημάτων ὁρᾶσθαι δυνάμενον , καὶ τούτοις ἐκκαθαρθεῖσιν εἰς δύναμειν , ὡς ὅταν γε καὶ ταῦτα τῶν ὑλικῶν ἐξέλκηταί τι περιβλημάτων , οὐδὲ τούτοις εἰλικρινῶς ὁρατὸν ὑπάρχον · διὰ καῖ τοῖς νῦν αὐτὸ θεᾶσθαι λεγομένοις ἐοικὸς τῇ ἴριδι φαίνεται , πλὴν ὅτι λαμπράτερον καὶ καθαρώτερον · ἡ δὲ ἶρις ὅτι συμμιγής ἐστιν τὴν χρόαν , παντί που δῆλον . εἰ οὖν κἀκεῖνο τοιοῦτον ὁρῶσιν , οὐχ ἁπλοῦν , ἀλλ’ ὑποσυγκεχυμένον , φανερὸν ὅτι διὰ τὴν τῶν ὁρώντων ἀσθένειαν τοῦτο συμβαίνει καὶ οὐ διὰ τὴν ἐκίνου φύσιν · ἡ δὲ ἀσθένεια διὰ τὴν σύμμιξιν τῶν ἀλλοτρίων πρὸς τὰ συμφυῆ τῶν ψυχῶν ὀχήματα . καθάπερ γὰρ τὰ ἔνυλα ὄμματα καὶ f . 134 r . θνητοειδῆ κατε|σκεύασται . . 25 . . κατὰ . . 30 . [ αὐ]γοειδῆ φύσιν . . 20 . [ τρανέ]στερον ὁρᾶν καὶ εἴ τ[ι ἄλλο ὁρατὸν εἴη τῶν ] οὐρανίων . ὅλον δὴ καὶ τοῦτο [ βούλεται ὁ ] μῦθος ἐκφαίνειν . ὅτι γὰρ τοιοῦτόν τί ἐστι , μάθοιμεν ἂν ἐννοήσαντες πρῶτον μέν , ὅτι παντὸς τοῦ οὐρανοῦ φησιν ἕτερον αὐτὸ εἶναι · τετάσθαι γὰρ διὰ τοῦ οὐρανοῦ παντός · οὔτε οὖν ὅλον ἐστὶν τὸ ουράνιον , γελοῖον γὰρ τοῦτο λέγειν , οὔτε μέρος τοῦ οὐρανοῦ · τοῦτο γοῦν ἔτι γελοιότερον . πῶς γὰρ ἢ τὸ μέρος διὰ τοῦ ὅλου τετάσθαι δυνατὸν ἢ τὸν ὅλον οὐρανὸν διὰ τοῦ τοὐρανοῦ παντός;οὐδὲν γὰρ δι’ ἑαυτοῦ τέταται τῶν σωμάτων . εἰ δὲ ἕτερόν ἐστιν τοῦ οὐρανοῦ , πότερον κρεῖττόν ἐστιν αὐτοῦ ἢ χεῖρον ἢ σύστοιχον ; αλλ’ ἀδύνατον ἢ χεῖρον εἶναι τοῦ συνεχομένου τὸ συνέχον ἢ σύστοιχον · τὸ γὰρ συνέχον ἀσκέδαστον φυλάττει πᾶν τὸ συνεχόμενον . εἰ οὖν τοῦτο τὸ φῶν πᾶσαν συνέχει τὴν περιφορὰν καὶ συνδεῖ τὰ ὅλα πρὸς ἄλληλα , τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ μεταξὺ δηλαδὴ τούτων πρὸς τὰ ἂκρα , παντὶ δήπου φανερόν , ὡς οὔτε χεῖρόν ἐστιν τῶν συνεχομένων ( αὐτὸ γὰρ ἂν ἐδεῖτο τῆς ἀπ’ ἐκείνων συνοχῆς ) οὔτε σύστοιχον · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἂν ἦν συνέχον ἢ συνεχόμενον . εἰ οὖν καὶ σωματικόν ἐστιν καὶ τοῦ οὐρανοῦ καρεῖττον , εἰκότως ἐστὶν οὐ πᾶσιν ὄμμασιν ὁρατόν , ἀλλὰ τοῖς ἀϋλοτέροις καῖ καθαρωτέροις · οὐ γὰρ πάντα ὁρατὰ πᾶσιν ἢ διὰ τὴν ἀμυδρότητα τοῦ ἐν αὐτοῖς φωτὸς ἢ διὰ τὴν λαμπρότητα τὴν ἀσύμμετρον τοῖς ὁρῶσιν · | . . 20 . . [ συν]έχεια[ν ] ἐσ . 55 . . . [ ὑπε]ρ[β]άλλουσαν . . 14 . . ἀντερεῖσαν · τὰ δὲ ὄμμα[τα ἡμῶν τὰ ἔ]νυλα δεῖται καὶ ἀντερείσεως καὶ τῆς τοῦ προσβάλλοντος δυνάμεως · - πάσχοντα γὰρ ἀντιλμβάνεται τῶν ὁρατῶν · τὰ δὲ τῶν ψυχικῶν ὀχημάτων ἀπαθῶς , ὁρῶντα μάλιστα φῶτα δι’ ἐνεργείας αὐτοῖς συμφυόμενα καὶ οὐ διὰ πάθους . Ἀλλ’ ὅτι μὲν τοῦτο τὸ φῶς ἄλλο τι τῶν οὐρανίων ἐστί , δέδεικται διὰ τούτων · τίνα δὲ ἔχον φύσιν , μετὰ ταῦτα ῥητέον . οἶδα μὲν οὖν ὅτι καὶ ὁ φιλοσοφύτατος Πορφύριος ὑπώπτευσεν ὅσα νυνὶ γράφομεν ἡμεῖς , καὶ τῆς κοσμικῆς φυχῆς ὄχημα πρῶτον εἶναι θέμενος αὐτὸ καὶ ἀνάλογον τῷ αὐγοειδεῖ τῆς ἡμετέρας ἐπὶ τοιαύτης εννοίας ἵστατό τινος ὡς σώματος ὄντος τοῦ φωτὸς τούτου πρὸ τοῦ οὐρανίου σώματος ἐξημμένου τῆς τοῦ παντὸς ψυχῆς , ἁπλουστέρου δήπουθεν ἢ κατὰ τὸ σῶμα τὸ οὐράνιον · τάχα καὶ τοῦ ἐν Φαίδωνι μύθου τοῦτο αἰνισσομένου τὸ φῶς , ἡνίκα ἔλεγεν [ p . 109e ] τοῦς δυνηθέντας εἰς τὰ ἄκρα τοῦ ἀέρος ἀναπτῆναι καὶ δύναμειν ἐκεὶ μένειν ἔχοντας ἰδεῖν ἂν τὰ ἐκεῖ τρανέστερον , τὸν ἀληθενὸν οὐρανόν , φησίν , καὶ τὴν ἀληθινὴν γῆν . καὶ ἐπὶ τούτοις προστίθησιν καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς , καὶ ἐν ἐκείνοις , ὡς ὁρᾷς , τρία εἰπών , οὐρανὸν καὶ γῆν καῖ φῶς , ὥσπερ ἐνταῦθα σύνδεσμονοὐρανοῦ καὶ γῆς εἴρηκεν εἶναι τὸ φῶς . ἅπερ οὖν ἐξ ὑποθέσεως ἔλαβεν ἐκεῖ , ταῦτα ἐν τούτοις γιγνόμενα παραδέ|[δωκε ] . . 23 . . καὶ ἀγα[θ ] . ν . . . . . . ον . . . . . . . . καὶ ὁρώσας αὐτὰς ποιήσας οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ τὸ φῶς , ἃ μὴ πρότερον ἑώρ[ων ] , ταύταις νο . . . ν . ἀλλ’ οὖν , ἔφην , ἔοικεν τοιαῦτα ἄττα καὶ ἐκεῖνος ἐνθυμηθεὶς ἀφορίσασθαι τῆς ὅλης ψυχῆς εἶναι τοῦτο ὄχημα τὸ φῶς , πρώτως αὐτῆς ἐξηρτημένον · δεῖν γὰρ πρὸ τοῦ συνθέτου τὸ ὑπλοῦν εἶναι τῆς ἐν αὐτῇ μετέχον ἀσωμάτου ζωῆς . δεῖ δὲ ἡμᾶς ἔτι τρανέστερον εἰπεὶν ἃ φρονοῦμεν . πάντων τοίνυν τῶν συμπληρούντων τὸν αἰσθητὸν τοῦτον κόσμον σωμάτων ἢ ἑστώτων ἢ κινουμένων , καὶ ἢ ὅλων ἅμα κινουμένων τῶν κινουμένων ἢ καθ’ ὅλα μὲν ἑστώτων , κατὰ μέρη δὲ κινουένων , ἀνάγκη , καθάπερ φασὶν ὅ τε Ἀθηναῖος ξένος [ X 893c ] καὶ ὁ Τίμαιος , καὶ τὰ ἑστῶτα πάντα ἐν ἕδρᾳ τινὶ ἑστάναι καὶ τὰ κινούμενα ἢ ἐν τῇ αὐτῇ ἕδρᾳ κινεῖσθαι , ὅσα καθ’ ὅλα ἕστηκεν , ἢ ἀπ’ ἀλλης εἰς ἄλλην μεταβαίνειν , ὄσα ἀμείβει τόπον ἐκ τόπου μεταλλάσσοντα ὅλα . τούτου δὲ ἀληθοῦς ὄντος ἀνάγκη καὶ τὸν οὐρανόν , εἴτε ὡς ἑστὼς ὅλος ἐν τῇ αὐτῇ ἕδρᾳ νοοῖτο εἴτε ὡς κινούμενος τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσιν μεταβαλὼν τὰς τῶν μερῶν ἕδρας ἐν αἷς ἕκαστον γίνεται , ἕδραν τινὰ ἔχειν ἑτέραν τῶν τε μερῶν καὶ τοῦ ὥλου · τὰ γὰρ ἔν τῳ ἢ μένον ἢ κινούμενόν <ἕτερόν> ἐστιν ἐκείνου , ἐν ὧ ἕστηκεν ἢ ἐξ οὗ κινεῖ - ται καὶ εἰς ὃ κινεῖται . ταύτην τὖν τὴν ἕδραν τοῦ οὐρανοῦ , ἐν ᾗ ἐστιν , τὸν τόπον δηλονότι χρὴ φάνασι τὸν τοῦ σώματος · καὶ | . . 25 . . κινωεῖται . . 15 . . [ ἕτερον ] ἐξ ἑτέρου τόπου [ ἀεὶ μεταλλάσσω]ν . εἰ οὖν ὁ τόπος τοῦ [ ἑστῶτος ἢ κινη]τοῦ κόσμου παντός ἐστίν τι ( δεῖ γὰρ οὔσης τῆς κατὰ τόπον κινήσεως εἶναι καὶ τὸν τόπον καὶ τῆς κατὰ τόπνο ἠρεμίας εἶναι καὶ τὴν ἕδραν ) , ἢ ἀσώματός ἐστιν ἢ σωματικός . ἀλλ’ἀσώματο μὲν οὐδαμῶς εἶναι δύναται · τότε γὰρ χωριστὸν σώματος ὅλον πανταχοῦ ἐστιν , ὁ δὲ τόπος οὐχ ὅλος πανταχοῦ ( οὐ γὰρ ὅλον αὐτὸν κατέχει τὸ κινούμενον κατ’ αὐτόν , <ἐπεὶ> καὶ ἐν ἄλλῳ γίνεται τόπῳ ) · καὶ τὸ ἀχώριστον ἔν τινί ἐστιν · τὸ δὲ ἔν τινι ὂν ἐν τούτῳ ἐστίν , ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐν ᾧ ἐστιν · ὁ δὲ τόπος τοῦ ἐν αὐτῷ καὶ τὸ ἐν τόπῳ τοῦ τόπου χωρίζεται . λείπεται ἄρα σῶμα εἶναι τὸν ττόπον τὸν κοσμικόν · τοῦτο δὲ ἤτοι ἀκίνητον ἢ κινούμενον . ἀλλ εἰ κινούμενον , δεήσεται τόπου , καὶ περὶ ἐκείνου λόγος ὁ αὐτός , καὶ ἥξομεν εἰς τὸ ἀκίνητον θέσθαι τὸν τόπον . εἰ δὲ ἀκίνητον , ἢ διαιρετὸν ἢ ἀδιαίρετον , ὥσπερ καὶ ἀκίνητον . ἀλλ’ εἰ διαιρετόν , ἀνάγκη διαιρούμενον ὑπ’ ἄλλου σώματος ἐμπίπτοντος σχίσεις ὑπομένειν καὶ κινεῖσθαι τῷ διαιροῦντι πάντως ἀντιπεριιστάμενον . εἰ δὲ ἀδιαίρετον , ἓν καὶ συνεχὲς ἀεὶ διαμένειν · τοιοῦτον δὲ αὖ ὑπάρχον ἁπάντων εἶναι σωμάτων ἀυλότατον καὶ θείότατον , τῶν μὲν γινομένων ὡς ἀγένητον , εἴπερ καὶ ἀδιαίρετον , τῶν δὲ ἀϊδίων ὡς ἀκίνητον · εἰ τὖν τὰ θειότατα τῶν κινουμένων φῶτά ἐστιν , πολλῷ δήπου μᾶλλον ἐκεῖνο τὸ σῶμα φῶς ἐστιν . | Συλλήβδην [ οὖν εἴπωμεν ] , ὡς ἄρα ὃ [ τοῦ οὐ]ραναοῦ καὶ [ τῆς γῆς σύνδεσμος εἶναι ὥρι]σται , σῶμά ἐστιν ἀκίνητον [ ἀδιαίρετον , οὗ ] ἡ οὐσία φῶς . καὶ τούτοις ἐφαρμό[ζωμεν ] τὰς τοῦ Πλότωνος ῥήσεις , τὸ μὲν τεταμένον λαβόντες τῆς ἀδιαιρέτου συνεχείας ἱκανῶς Δηλωτικόν · τὸ δὲ κίονι προσεοικὸς τῆς σημαντικόν · Τὸ δὲ συνεκτικὸν τῆς περιφορᾶς πάσης τοῦ ἕδραν αὐτὸ Εἶναι τῆς ὄλης οὐρανίας περιφορᾶς ἑστώσης ἅμα καὶ κινουμένης · Τὸ δὲ σύνδεσμον ὑπάρχειν τοῦ τε οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς τοῦ ἓν ὂν πρώτως αὐτὸ καὶ ταῖς μερίσι τοῦ κόσμου Τῆς ἑνώσεως αἴτιον προσεχῶς ὑπάρχειν · τὸ δὲ τῇ ἴριδι προσφερὲς Εἶναι τοῦ κοικίλον ὁρᾶσθαι διὰ τὰς τῶν ὁρώντων ὄψεις οὐ σθενούσας ἀπαθῶς αὐτῷ προσβάλλειν · ὅσῳ γὰρ ἁπλούστερόν ἐστιν τῶν ἄλλων ὁρατῶν , τοσούτῳ δεῖται τῶν ὁρώντων ἀπαθέστερον αὐτῷ προσβαλλόντων . Τὸ δὲ ἐκ τοῦ Οὐρανοῦ τετάσθαι τὰ ἄκρα αὐτοῦ τῶν δεσμῶν παραστατικὸν Εἶναι τοῦ μήτε ὑπερανέχειν τοῦ παντὸς μήτε εἴσω λήγειν · Δεῖ γὰρ ὅλον εἶναι τὸν οὐρανὸν ἐν τόπῳ καὶ μηδὲν ἔξω Πίπτειν κενόν · εἰκότως οὖν τὰ ἄκρα τῶν δεσμῶν αὐτοῦ , δι᾿ ὧν συνέχει τὴν περιφορὰν ὅλην , ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τέταται . <ἃ> πάντα τοῖς τε πράγμασιν συμβαίνει καὶ τοῖς ῥήμασιν Τοῦ πλάσματος , ὥστε θαρροῦντες λέγωμεν ἐνταῦθα δὴ καὶ Μάλιστα τὴ οὐσίαν τοῦ τόπου δεδηλῶσθαι παρὰ τοῦ Πλά - τωνος , ὅτι φῶς θεῖον οἷον | π[άντῃ ] διατεῖνον δ . . . 20 . ος · καὶ ὑ ... 12 [ πά]ντα τὰ [ κι]νού[μενα ] καὶ ἑδρ[άζον ] ἐν ἑαυτῷ Καὶ συνέχον , ψυχαῖς ὁρατὸν διὰ τῶν αὐγοειδῶν ὀχημάτων . Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς τοῦ τόπου φύσεως καὶ ἰδίᾳ πεπραγματεύμεθα · Νῦν δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ μύθου λέξιν ἀναδράμωμεν . Λείπεται γὰρ τί δηλοῖ τὸ καὶ ἰδεῖν αὐτόθι κατὰ μέσον τὸ φῶς ἐπισκέψασθαι , καὶ τί τὸ οἱον τὰ ὑποξώματα Ματα τῶν τριήρων πᾶσαν συνέχον τὴν περιφοράν . Τὸ μὲν γὰρ οἷον κίονα φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς Οὐχὶ σχήματός ἐστιν σημαντικόν , ἀλλὰ τῆς μονίμου καὶ ἀκλινοῦς ἱδρύσεως ἑδραζούσης τὰ κινούμενα ἐν αὑτῇ , καθάπερ οἱ κίονες ἕδραν παρέχονται τοῖς ἐπ᾿ αὐτῶν κειμένοις ἀσφαλῆ . Τὸ γὰρ ὑπολαβεῖν , ὡς τῶν πρὸ ἡμῶν τινες , τὸν ἄξονα λέγεσθαι τὸ φῶς καὶ διὰ τοῦτο κίονι προσεικάζεσθαι , πνατάπασιν ἄτοπον · ποῖον γὰρ φῶς ὁ ἄξων ἢ πῶς λαμπρότερον ἔχει χρῶμα τῆς ἴριδος δύναμις ἀσώματος ὤν ; πρὸς τῷ καὶ μικρὸν ὕστερον ἠλακάτην σαφῶς ὀνομάζεσθαι τὸν ὑπ’ ἐκείνων λεγόμενον ἄξονα · πεπλάνηκεν δὲ αὐτοὺς ἴσως ὁ παρὰ Ομήρῳ καλούμενος Ἄτλας τῶν κιόνων ἄρχων , αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν [ Od . α 54 ] , ὁμολογουμένως ἐκεῖ τῶν κιόνων τοὺς τῶν παντοίων περιφορῶν ἄξονας αἰνισσομένων . ἀλλ’ ἐνταῦθα τοῖς ἄλλοις οὐ συνᾴδει τοῖς περὶ τοῦ φωτὸς εἰρημένοις ἡ τοιαύτη παράδοσις , ἐπεὶ καὶ παρὰ τῷ Τιμαίῳ [ p . 40 b ] διὰ παντὸς μὲν τεταμένος εἴρηται πόλος ὁ ἄξων , οὔτε δὲ χρῶμα ἔχων | . . 33 . . Τὸ τοίνυν ἰδεῖν [ κατὰ μέσον τὸ φῶς οὐ τὰ ] ἄκρα λέγει τῶν δες[μῶν τεταμένα κατὰ μέσον ] τὸ φῶς . πῶς γάρ , εἴπερ ἐκ τοῦ [ οὐρανοῦ τέτα]ται , καθάπερ ξηςίν ; οὐδὲ γὰρ οὕτως σύνδεσμός ἐστιν οὐρανοῦ καὶ γῆς , ὡς ἐν μέσῳ τεταμένον ἀμφοῖν καὶ τὰ μὲν ἄκρα ἔχον ἐξηρτημένα τοῦ οὐρανοῦ , τὰ δὲ πέρατα συνάπτοντα πρὸς τὴν γῆν · οὐδὲ γὰρ ἂν ἔτι συνέχειν ἐλέγετο τὴν τοῦ οὐρανοῦ πᾶσαν περιφοράν . ἀλλὰ τὰ ὁρῶντα κατὰ μέσον ὄντα τὸ φῶς , ἄνωθεν ἐκεῖνο ἀπὸ τῆς ἄκρας ἁψῖδος τοῦ οὐρανοῦ τεταμένον ἕως τοῦ κέντρου τῆς γῆς , οὕτως τὰ πέρατα αὐτοῦ ἄνωθεν ἠρτημένα ἑώρα , αὐτὰ περιεχόμενα ἐν αὐτῷ κάτωθέν τε καὶ ἄνωθεν . Καὶ τοίνυν καὶ τοῖς ὑποζώμασιν εἰκάζεται τῶν τριήρων , ὡς ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος διοατεῖνον · καὶ γὰρ τὰ ὑποζώματα [[ τὰ ]] ξύλα ἐστὶν ἐκ πρύμνης εἰς πρώραν διήκοντα . τοῦτο οὖν καὶ ὁ μῦθος ἐνδεικνύμενος , ὅτι ἄρχεταί τε ἀπὸ τῆς ἔξω περιφερείας τὸ φῶς καὶθ ὅλον ὑπολδέχεται τὸν κόσμον καὶ συνέχει ἐν αὑτῷ , τοῖς ὑποζώμασιν τῶν τριήρων αὐτὸ ὡμοίωσςεν . μήποτε δὲ καί , ὡς αὐτὸς ἐπέβαλες , τριήρεσιν ἀπείκασε τὴν 30 Περιφορὰν ὑπὸ τῶν τριῶν οἷον ἐρεττομένην Μοιρῶν , καὶ Οὕτω τὸ φῶς ἀναλογεῖν ἔθειτο τοῖς ὑποζώμασι τῶν τριήρων . Καὶ ὁρᾷς ὁτι τριςὶν ἐχρήσατο τοῦ φωτὸς εἰκόσιν , τῷ κίονι , Τῇ ἴριδι , τοῖς ὑποζώμασιν , δι᾿ ὧν ἐδήλωσεν ὅτι ἑδραῖον , ὅτι ὁρατόν , ὅτι ὅλου τοῦ κόσμου συνεκτικόν · ἃ δὴ πάντα συλλαβὼν ἔχεις τὰς ἰδιότητας τοῦ κοσμικοῦ | . . 60 . . τὸν τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν ὑπεροχήν . Κοινὸν μὲν γὰρ τὸ ὁρατόν · διαφέρον δὲ τὸ ἀκίνητον τῶν ἄλλων κινουμένων , ὑπερέχει δὲ ὡς συνέχον τῶν ὑπ᾿ αὐτοῦ συνεχομένων . Τοῦτό μοι Δοκεῖ καὶ τὰ λόγια λέγειν τὸ φῶς , ἡνίκα ἂν διδάσκοντα Περὶ τῆς ψυχώσεως , ἢν ἡ πηγὴ τῶν ψυχῶν τὰ πάντα Ψυχοῖ , λέγῃ · Δεξιτερῆς μὲν γὰρ λαγόνος περὶ χήραμα χόνδρων πολλὴ ἅδην βλύζει ψυχῆς λιβὰς ἀρχιγενέθολου , ἄρδην ἐμψυχοῦσα φάος πῦρ αἰθέρα κόσμους . τὰ μὲν γὰρ πάντα διεῖλεν , ὡς εἴωθεν , εἰς τὰ τρία , καὶ προσείρηκεν τὸ μὲν ἀκρότατον πῦρ , τὸ δὲ μέσον αἰθέρα , τὸ δὲ τρίτον κόσμους , πάντας οὕτω καλοῦντα τοὺς ὑλαίους , ὡς μάλιστα τοῦ κοσμεῖσθαι διὰ τὴν ὕλην [ προςήκοντας ] ἐπιδεεῖς . Τὸ δὲ φῶς ἄλλο παρὰ ταῦτα πάντα καὶ πρὸ πάντων εἰπόντα ψυχοῦσθαι παρὰ τῆς πηγαίας ἐκείνης ψυχῆς δῆλον , οἶμαι , πεποίηκεν , ὅτι σῶμά ἐστιν διαφέρον τῶν κόσμων τοῦ αἰθέρος τοῦ πυρός · ψυχούμενον γὰρ σῶμα δήπουθέν ἐστιν · τοῦτο [ το ] γὰρ ἔμψυχον γίνεται . Πρωτίστου Δὲ τῶν κινουμένων ὄντος τοῦ ἐμπυρίου , δηλονότι τὸ φῶς ὑπὲρ τὸ πῦρ τεταγμένον ἀκίνητόν ἐστιν · καὶ ὡς ὁ αἰθὴρ συνέχει τοὺς ὑλαίους κόσμους καὶ τὸ ἐμπύριον τούς τε ὑλαίους καὶ τὸν αἰθέρα , οὕτω καὶ τὸ φῶς πάντα . Ταῦτα δὲ οὐδὲν διαφέρει τῶν ἐνταῦθα γεγραμμένων , ὥστε μίαν ἐξ άμφοτέρων εἰρῆσθαι φύσιν καὶ ὠνομάσθαι ἑνὶ ὀνόματι , φῶς . Ἐκ δὲ τῶν ἄκρων ἄκρων αὐτοῦ τεταμένον Ἀνάγκης ἄτρακτον , δι᾿ οὗ πάσας ἐπιστρέφεσθαι τὰς περιφοράς · ἕως τοῦ · τὸν δὲ σφόνδυλον μικτὸν ἔκ τε τούτου καὶ ἄλλων γενῶν [ p . 616c ] . Καὶ διὰ τούτων οἶμαι καταφανὲς εἶναι τῶν ῥημάτων , ὡς ἄρα τὸν οὐρανὸν ὅλον ἐμειριέχεσθαι βούλεται τῷ φωτί · προειπὼν γὰρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὰ ἄκρα αὐτοῦ τετάσθαι τῶν δεσμῶν ἀνάπαλοιν ἐν τούτοις ἐκ τῶν ἄκρων αὐτοῦ φησιν τετάσθαι τὸν τῆς Ἀνάγκης ἄτρακτον , ὡς τὰ ἄκρα ἑκατέρων συνάπτειν ἀλλήλοις καὶ συνδιήκειν τῷ τε οὐρανῷ τὸ φῶς καὶ τῷ φωτὶ τὸν οὐρανόν . ἐπεικδὴ δὲ ἀκίνητον μὲν ἐθέλει τὸ φῶς εἶναι τῷ οὐρανῷ παρέχον ἕδραν οἷον κίονα , κινεῖσθαι δὲ τὸν οὐρανόν , ἐπήνεγκεν · δι᾿ οὗ πάσας ἐπιστρέφεσθαι τὰς τοῦ ἀτράκτου περιφοράς · τὸ γὰρ δι᾿ οὗ τοῦτο δοκεῖ μὲν ἐπάγεσθαι πρὸς τὸ εἰρημένον προσεχῶς , τὸν τῆς Ἀνάγκης μὲν ἐπάγεσθαι πρὸς τὸ εἰρημένον προσεχῶς , τὸν τῆς Ἀνάγκης ἄτρακτον , γελοῖον δὲ οὕτως ἀκούειν · ὁ γὰρ ἄτρακτος ὁ ἐκ τῶν σφονδύλων ἐστὶ καὶ τοῦ ἄξονος · αἱ δὲ περιφοραί εἰσιν αἱ τῶν σφονδύλων κινήσεις · τὸ οὖν διὰ τοῦ ἀτράκτου , ἀλλὰ μὴ ἐν τῷ ἀτράκτῳ πάσας περιάγεσθαι τὰς τὰς περιφορὰς οὐκ ἔστι κατάλληλον . ἀποδέδοται δὲ πρὸς τὸ ὑπὲρ τοῦτο ῥηθὲν περὶ τοῦ φωτός · οἱον τὰ ὑποζώματα τῶν τριήρων πᾶσαν συνέχον τὴν περιφοράν · δι᾿ οὑ συνέχοντος ὡς μίαν πᾶσαν τὴν περιφοράν ( συνέχον γὰρ ἑνίξει πᾶσαν ) — διὰ τούτου δὴ οὖν τοῦ φωτὸς πᾶσαι αἱ περιφοραὶ περιστρέφονται · τοῦτο γὰρ ἀκίνητον ὂν κινεῖ πάσας . ἐπειδὴ | [ δε οὐ πρώτως ] ἐστὶν κινοῦ[ν ] , ὥσπερ ἡ ψυχὴ κι..15 .. σιν , Διὰ τούτου πάσας [ λέγει ἐπ]ιστρέφεσθαι τὰς περιφοράς , ἀλλ᾿ οὐχ ὑπὸ τούτου . Τὸ μὲν γὰρ ὑφ᾿ οὗ ταῖς πρω - Τουργοῖς αἰτίαςι εἴωθεν ἀποδιδόναι , τὸ δὲ δι᾿ οὗ ταῖς δευτερουργοῖς . Ταῦτα μὲν οὖν δῆλα . Τίς ἡ Ἀνάγκη καὶ τίς ὁ ἄτρακτος ; Καὶ πρότερόν γε τοῦτον ἐπισκεψώμεθα τὸν ἄτρακτιον , ὅντινά φαμεν ; Εἴτε γὰρ τῷ οὐρανῷ ὁ αὐτός , πῶς μετέλαβεν οὐρανὸν ἔμπροσθεν αὐτὸν ἐπονομάζων εἰς τοῦτο <τὸ> ὄνομα ; Δεῖ γὰρ μὴ μάταιον εἶναι τὴν μετάληψιν . Εἴτε μὴ ὁ αὐτός , Τίς ἡ διαφορότης , σαφῶς τῶν ὀκτὼ σφονδύλων τὰς ὀκτὼ Δηλούντων αὐτοῦ περιόδους ; Λέγω τοίνυν , ὅτι κατὰ μὲν τὸ ὑπ[οκείμενον ταὐτόν ἐστιν ὅ τε οὐρανὸς καὶ ὁ ἄτρακτος , Νοεῖται δὲ διχῶς ἕτερος , εἴτε κατὰ τὸ φαινόμενον ἐθέλοις Μετιέναι τὴν διαφορὰν αὐτοῖν εἴτε κατὰ τὴν ἀληθεστέραν ἐπιβολήν . Κατὰ μὲν γὰρ τὸ φαινόμενον ἑτέρω ἐστόν , διότι τὸν μὲν οὐρανὸν ὅλον λέγει τὸ κυκλοφορητικὸν καὶ τὴν περιφορὰν πᾶσαν , ἣν συνέχειν τὸ φῶς · τὸν δὲ ἄτρακτον Νοεῖ κατὰ τὰς ἀποτομὰς τῶν ὑπὲρ γῆς φαινομένων τοῦ Παντὸς οὐρανοῦ τμημάτων , ὡς τούτων μὲν ἀναλογούντων Παντὸς οὐρανοῦ τμημάτων , ὡς τούτων μὲν ἀναλογούντων Τοῖς σφονδύλοις , τοῦ δὲ ἄξονος τῷ ξύλῳ , περὶ ὃ οἱ σφόνδυλοι , Τοῦ δὲ πόλου τῷ ἀγκίστρῳ τῷ περατοῦντι τοῦ σφονδύλου τὴν κυρτὴν ἐπιφάνειαν . Καὶ γὰρ ὄντως εἰς τὸ ἄναντες Χωροῦντας αὐτοὺς οὕτως εἰκὸς ἦν ὁρᾶν τμήματα σφαιρῶν , ἀλλ᾿ οὐχ ὅλας αὐτάς · διὸ καί φησιν ἄνωθεν τὰ χείλη αὐ - τῶν φαίνεσθαι κύκλους | ὡς ἂν ἐκτετρμῆσαθι δοκού[σας ὑπὸ τοῦ ὁρί]ζοντος , ὃν ἐποίουν αἱ ὄψεις ἑκα[σταχόθεν . Αἱ ] μερίδες οὖν αἱ ὑπερφαινόμ[εναι τοῦ οὐ]ρανοῦ μετὰ τοῦ ἄξονος ποιοῦ[σι . Τὸν ἄτρα]κτον · οὐρανὸς δὲ ἦν σύμπας ὁ ὄγκος ἐκ παςῶν τῶν σφαιρῶν καὶ ὅλων ἑκάστων συγκείμενος . ὥστε κατὰ τοῦτο διαφέρετον ἀλλήλων , τοῦ ἀτράκτου τὰ μὲν προσλμβάνοντος , τὸν ἄξονα καὶ τὸν πόλον , τὰ δὲ ἀφαιροῦντος , τὰ κάτω τμήματα τῶν σφαιρῶν . Κατὰ δὲ τὴν ἀληθεστέραν καὶ ἐποπτικωτέραν ἐπιβολήν , ὡς μὲν ὅρος τοῦ κόσμου παντὸς τοῦ ὁρατοῦ καὶ περιέχων πάντα καὶ ὡς δημιούργημα τοῦ δημιουργοῦ καὶ πατρός , οὐρανὸς ἔστιν τε καὶ λέγεται ( τὴν γὰρ φύσιν αὐτοῦ καὶ τὸ εἶδος ἥδε ἡ ἐπωνυμία δηλοῖ , καθ᾿ ὑφέστηκεν ἀπὸ τῆς δημιουργικῆς αἰτίας ) , ὡς δὲ ἐξημμένος τῶν Μοιρῶν καὶ τῆς Ἀνάγκης ὀνόματι συμβολικῷ κέκληται κατὰ τὸ σχῆμα τῆς θεομυθίας ἄτρακτος · διὸ καὶ τῆς Ἀνάγκης αὐτὸν ὁ λόγος οὗτος προσείρηκεν ἄτρακτον , σαφέστατα διδάσκων ὅτι ὡς ἐκείνης [ ὁ ] ἱερὸς ἄτρακτος ὀνομάζεται καὶ ὡς Μοιραῖος · διὰ γὰρ τούτου πάντα αἱ Μοῖραι καὶ εἴρουσι καὶ ἐπικλώθουσιν τοῖς γινομένοις . ὡς οὖν εἴ τις αὐτὸν Ἑλικῶνα προσηγόρευεν μυθολογῶν εἰς τὰς Μούσας ἀναπέμπων ὡς ἐαρμόνιον τόπον Μουςῶν ἀποφαίνων , οὕτως διὰ τὴν ἀπὸ τῶν Μοιρῶν καὶ τῆς Ἀνάγκης εἰς αὐτὸν ποίησιν καὶ δόσιν Καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ πάλιν καὶ δι᾿ αὐτοῦ εῖς τὰ μετ᾿ αὐτὸν ὁ Παρὼν μῦθος ἄτρακτον αὐτὸν |..15 .. καὶ κατὰ ταύτην Τὴν [ ἐπιβολὴν οὐκ ἐθέλ]ει λέγειν οὐρανὸν καὶ [ ἄτρακτον Τ]ὸν αὐτόν · οὐ γὰρ ἂν εἶπεν ἄτρα[κτον , εἰ τῆς δ]ημιουργίας Πέρι τὸν λόγον [ ἐποι]εῖτο καὶ τῆς τῶν ἄλλων θεῶν Εῖς αὐτὸν ποιήσεως , ἀλλ᾿ ὡς Μοίραις καὶ Ἀνάγκῃ συντεταγμένον Οὓτως ἐκάλεσεν . Τὸν μὲν οὖν ἄτρακτον ὅπῃ διαφέρει τοῦ οὐρανοῦ καὶ Τῷ σχήματι καὶ τῇ δυνάμει , διὰ τούτων δῆλον πεποιήκαμεν . Τὴν δὲ Ἀνάγκην , ἧς ἐξάπτει τὸν ἄτρακτον , τίνα δὴ λέγειν ἄξιον ; Τὸ μὲν γὰρ ὕλην αὐτὴν τίθεσθαι , καθάπερ ὑπολαμβάνουςί τινες καὶ τὴν μητέρα τῶν θεῶν ὕλην ἐν μυστικοῖς τισιν λόγοις εἰσάγεσθαι φάσκοντες , οὔτε εἰς τὴν Ἀνάγκην οὔτε εἰς τὴν μητέρα τῶν θεῶν θεῖα γράφειν ἐστίν · αἱ γὰρ μητέρες γόνιμοι δυνάμεις εἰσὶν ἀπερίληπτοι τοῖς καταδεεστέ - ροις , εἰς ἑαυτὰς μὲν χωροῦσαι τὰ ἀπογεννώμενα , κλείουσαι τὰς προόδους ἐκείνων ἐν τοῖς ἀπείροις ἑαυτῶν κόλποις , οὐκ οὗσαι δὲ ὑποδοχαὶ τῶν προϊόντων ἀδρανεῖς , οἵαν εἶναι τὴν ὕλην ἅπαντες ὑπειλήφαμεν , ἄγονον καὶ ἀπεψυγμένην καὶ δεομένην ἐκείνων ὧν καλεῖται μήτηρ . διὸ καὶ αὕτη μὲν χείρων ἐστὶν ἐκείνων ( οὐ γὰρ ἐγεννήσατο τὰ ἥττονα , προελθόντα δὲ ἀπ᾿ ἄλλων ἐνεκολπίσατο μόνον ) , αἱ δὲ ἐν τοῖς θεοῖς μητέρες καὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὰς δυνάμεις αὐταὶ τοῖς γεννώμένοις δοῦσαι κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον αὐτῶν ὑπερφέρουσιν . οὕτω καὶ ἡ τῶν θεῶν μήτηρ πάσης ἐστὶν τῆς δημιουργικῆς σειρᾶς καὶ ζωογονικῆς ὑπερηπλωμένη · παρή - γα|γεν γὰρ .. 13 .. [ ἐ]τελεί[ωσεν ] · ὑφίστησι γὰρ τ..20 .. διακόσμησιν . οὐ[κ ἄρα ὡς ὑποδοχαί εἰσιν ] μητέρες , ἀλλ᾿ ὡς γεννητικαὶ τῶν παραχθέντων · ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἔξω ἑαυτῶν γεννῶσιν , ἃ δὴ καὶ λέγονται γεννᾶν , ἐν τοῖς ἑαυτῶν τὰ γεννηθέντα παρ᾿ αὐτῶν κόλποις ἑδράζουσιν , ὥσπερ γῆ πάντα ὅσα βλαστάνει ῥιζώσασα ἐν ἑαυτῇ βλαστάνει , καὶ ὅδε <ὁ> κόσμος περιέχει τὰ ἑαυτοῦ γεννήματα · πολλῷ γὰρ τούτων μειζόνως αἱ ἀσώματοι δυνάμεις εἴσω τῆς ἑαυτῶν δυνάμεως κατακλείουσιν τὰς τῶν παραγομένων ὑπάρξεις . θεότητες οὖν εἰσιν αἱ μητέρες θεῶν ἄλλων περιληπτικαὶ καὶ χωρητικαὶ καὶ παρακτικαί · καὶ οὐ δεῖ μητέρας ἀκούσαντας εἰς τὴν ὕλη εὐθὺς βλέπειν τὴν ἀλλοτρίων ὑποδοχὴν γεννημάτων , ἀλλ᾿ ἐπέκεινα τιθέναι τὰ γεννῶντα τῶν γεννωμένων ἐν ἐκείνοις . τοῦτο μὲν οὖν καὶ παντάπασιν ἐκβλητέον τῆς ψυχῆς , ὡς ἢ τῆς Ἀνάγκης ἢ τῆς μητρὸς τῶν θεῶν ὕλης οὔσης τῆς ἐν ἐσχάτοις ὑπὸ τῶν θεῶν ἀπερριμμένης . Τὸ δὲ δὴ λέγειν τὴν ἐν Τιμαίῳ [ p . 47e ] λεγομένην Ἀνάγκην ταύτην εἶναι τὴν μητέρα τῶν Μοιρῶν ἐν τοῖς προκειμένοις ὑμνημένην οὐ λίνον λίνῳ συνάπτειν ἐστίν , τὴν νοῦ κατα - δεεστέραν καὶ ὑπὸ νοῦ πειθομένην τὰ πλεῖστα τῶν γινομένων ἄγειν κατὰ φύσιν , καὶ τὴν πάντων ἄρχουσαν τῶν ἐγκοσμίων καὶ τῶν ψυχῶν ἐφεστηκυῖαν τοῖς κύκλοις καὶ ταῖς ἑαυτῆς ἐνεργείαις τὴν ἐναρμόνιον τῷ παντὶ ζωὴν ἀΐδιον παρεχομένην καὶ τῶν κινουσῶν ἐντεταγμέ|νων τ . . 27 . . [ γ]ε[ν]νῶσα[ν ] πάν[τα αὐτ]ῷ τῷ εἶναι κατὰ τὴν [ ἑν]οειδῆ . . 10 . ῆς . οὐδὲ γὰρ ἐφάπτεται τοῦ ἀτράκτου οὐδὲ δρῶσά τι παραδέ[δοτ]αι περὶ αὐτόν , ἀλλ᾿ ἐκεῖνος ἐν τοῖς γόνασιν αὐτῆς στρεφόμενος καὶ τὴν τάξιν τὴν ἀνέκλειπτον ἔχων δι᾿ αὐτήν . εἰ οὖν μὲν ἡ Ἀνάγκη θεῶν ἄρχει , ψυχῶν νοερῶν ἐπιβέβηκεν , ποδηγεῖ τῇ βουλήσει μόνῃ τὸν κόσμον ἐξῃρημένως , ἐπιτροπεύει τοὺς βίους τῶν μερικῶν ψυχῶν ( διὰ γὰρ ταύτην ἕπεται ταῖς αἱρέσεσιν ἐξ ἀνάγκης ὁ βίος ἑκάστης ) , ἐκείνη δὲ τῶν σωμάτων ἐστὶν κινητικὴ καὶ οὐ τῶν αὐτοκινήτων ὑποστάσεων , καὶ τούτων προεστῶσα μόνων ἐφεστῶτος δεῖται τοῦ νοῦ , καὶ τὸ ἀναγκαῖον οὐκ ἔχει διὰ τὴν πάντων περίληψιν οὐδενὸς αὐτὴν ἀποδρᾶναι δυναμένου , διὰ δὲ τὴν ἀπροαίρετον τῶν ὑπ᾿ αὐτῆς ἀγομένων φύσιν , πῶς ἂν προσήκοι τοσούτοις αὐτὰς διεστώσας ἀπ᾿ ἀλλήλων οἴεσθαι τὰς αὐτὰς εἶναι διὰ τὴν ἐπωνυμίαν κοινὴν οὖνσαν ; ἀλλὰ μήτε τοῦτο ἡμεῖς ὑπολάβωμεν μήθ᾿ ὅτι τὴν ἐν τῷ Πολιτικῷ [ p . 272e ] κινοῦσαν καθ᾿ ἑαυτὴν τὸν κόσμον Εἱμαρμένην χρὴ ταύτην εἶναι λέγειν τὴν Ἀνάγκην , ἣν ὁ μῦθος οὗτος ἡμῖν ἐξέφηνεν . ἐκείνη μὲν γὰρ θεῶν κατὰ τὴν μυθικὴν ὑπόθεσιν πάντων ἀφέντων τὰς τοῦ παντὸς μερίδας τῆς αὐτῶν ἐπιμελείας ἄνευ ἐκείνων ἀναστρέφειν λέγεται τὸ πᾶν διὰ τὴν σύμφυτον ἐπιθυμίαν , οὐκ οὖσα θεός · δύο γαρ , φησί , θεὼ κινεῖν ἐναντίας κινήσεις οὐ δυνατόν , ὡς αὐτὸς ἐν ἀρχῇ τοῦ μύθου διώρισεν [ p . 269e ] · ὥστ᾿ εἰ τὴν προτέραν ἐκίνει τὸ πᾶν θεός , τὴν ἐναντίαν ἐκείνῃ τὸ κινοῦν | [ οὐ]κ ἔ[στι θεῖον . θεὸν ] δὲ τὴν Ἀνάγκην [ καὶ ] μεγίστην εἶναι φήσομεν , ἐπεὶ καὶ τὰς Μοίρας τὰς τῆς Ἀνάγκης παῖδας δηλώ[σει ὁ ] προφήτης , τὸν νοῦν τῆς Λαχέσ[εως ἐνδιδοὺς ] ταῖς ψυχαῖς , νοερός τις ὢν καὶ αὐτός · ὥστε πολλῷ πλέον νοεραὶ αἱ Μοῖραι · νοεραὶ δὲ οὖσαι καὶ ταῖς ὅλαις ἐφεστῶσαι περιφοραῖς θεαί τινές εἰσιν · ὥστε πολλῷ μειζόνως ἡ Ἀνάγκη <ἡ> γεννησαμένη τὰς Μοίρας θεός . οὐδ᾿ ἄρα τὴν Εἱμαρμένην καὶ τὴν Ἀνάγκην κατ᾿ αὐτὴν τὴν Πλάτωνος κρίσιν συνάγειν εἰς ἓν δυνατόν , μὴ παντάπασιν ἀπᾴδοντα γράφειν τῶν ἐκείνου θέλοντας . Τίνα οὖν ἡμεῖς τὴν θεὸν ταύτην εἶναι φήσομεν ; ἢ δῆλον ὅτι τοῖς ῥήμασιν ἑπόμενοι , μητέρα μὲν αὐτὴν τῶν Μοιρῶν ὑμνουμένην ἀκούοντες , ἡγεμόνα δὲ τὴν κοσμικῆς ἁπάσης τάξεως , τῆς ἐν ψυχαῖς , τῆς ἐν φύσεσιν , συνέχουσαν δὲ ἀκλινῶς τὰ πάντα καὶ ὁρίζουσαν , ὅπου τεθὲν ἕκαστον συμπληρώσει τὸν κόσμον ἐν τῷ πρέποντι σχήματι , ταύτην ἐκείνην εἶναι τὴν παρὰ τοῖς θεολόγοις καλουμένην Θέμιν ; ἣν τὸ ὑπερβαίνειν ἐγχειροῦν ἀθέμιτον μὲν εἶναι λέγομεν , ὑπερβαίνειν δὲ ὅμως μὴ δύνασθαι . τίνα γὰρ ἄλλην μητέρα Μοιρῶν ἢ ταύτην ἐκείνων ἐκείνων ὑμνούντων ἠκούσαμεν ; Οἶδα μὲν οὖν , ὅτι καὶ Μοίρας ἄλλας Ὀρφεύς , εἰ καὶ τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασι χρώμενος , ἀπ᾿ αὐτῶν προελθεῖν φησιν τῶν πρωτίστων θεῶν , ἐπέκεινα καὶ τῆς Κρόνου βασιλείας καὶ τῶν νοερῶν ὅλως διακόσμων · ἀλλὰ κἀκεῖνος ἄλλην Ἀνάγκην παρήγαγεν πρὸ τῶν Μοιρῶν , στυγερῶπα τε Ἀνάγκην λέγων προελθεῖν ἀπ᾿ ἐκείων . τὰς δὲ ἐγκοσμί|[ους Μοί - πας Ἡσίοδ]ος ἀπὸ τῆς Θέμιδος ἔχω .. 15 .. γεννωμένας , ἀφ᾿ ὧν [ καὶ τὰς Ὥ]ρας ὑφίστησιν . μήποτε οὖν [ ὁ Πλά]των πολλαχοῦ τῷ Ἡσιόδῳ χρώμενος , ὡς ἐκ τοῦ Κρατύλου δῆλον , καὶ τῇ Ἡσιόδου θεογονίᾳ κἀνταῦθα βλέπων εἰς ἐκεῖνον τοὔνομα μόνου ὑπαλλάξας τὴν Θέμιν Ἀνάγκην προσείρηκεν , μητέρα τῶν Μοιρῶν εἰπών , ἵνα ἐνδείξηται τὴν ἐπικράτειαν αὐτῆς τὴν ἐν τῷ κόσμῳ πάντων οὖσαν κρατητικήν , ἀναπόδραστον τάξιν καὶ ἀκλινῆ φρουρὰν ἐπιστήσασαν πᾶσιν · ἣν οὐδὲν ἐκβῆναι δυνατόν , οὐ τῶν πρώτων δι᾿ ὑπεροχήν , οὐ τῶν ἐσχάτων δι᾿ ἔλλειψιν , μιᾷ τῶν πάντων κατειλημμένων προνοίᾳ καὶ τεταγμένων τῶν ἀϊδίων καὶ ταττομένων τῶν γενητῶν ἐν τῇ πρεπούσῃ μοίρᾳ καὶ τῆς ὅλης τοῦ κόσμου πολιτείας διὰ ταύτην οὐδέποτε μετακινουμένης οὐδὲ ἐπεισοδιῶδές τι παραδέξασθαι δυναμένης , δι᾿ ἣν ἐν θεσμοῖς ἀλύτοις τὰ πάντα φρουρεῖται . καὶ γὰρ εἴ με δεῖ τοὐμὸν εἰπεῖν , περὶ πολιτείας τὸν σύμπαντα λόγον ποιηςάμενος τοῦδε τοῦ μύθου τῆς κοσμικῆς πολιτείας τὸ παράδειγμα διὰ ταύτης ἐξέφηνεν τῆς μονάδος · δι᾿ ἣν καὶ ὁ δημιουργὸς πολιτικός ἐστιν τῇ Θέμιδι συνών , ᾧ μὴ θέμις δρᾶν ἄλλο τι πλὴν τὸ κάλλιστον , φησὶν ὁ Τίμαιος [ p . 30a ] . τὴν μὲν οὖν Ἀνάγκην θεὸν αἰτίαν τῆς ἐν τῷ παντὶ τάξεως εἶναί φαμεν καὶ ζωῶν τῶν τεταγμένων καὶ διὰ τῶν παίδων κινήσεων ἡγεμόνα παντοίων καὶ περιόδων ὡρισμένων κατὰ μίαν νοερὰν δύναμιν , τὴν | συμπεραίνουσαν ἅπ[ασ]αν τὴν τοῦ θείου γενητοῦ περίοδον . Τὴν δὲ ἠλακάτην ὅλ[ην ἐξ ἀ]δάμαντος εἶναι καὶ τὸ ἄγκιστρον τί ποτε δηλοῦν ἡμεῖς οἰόμεθα ; τὸν μὲν γὰρ ἄτρακτον [ ὅ]τι πᾶν εἶναί φησιν τοῦ οὐρανοῦ τὸ τοῖς ὁρῶσιν αὐτὸν κάτωθεν ὑπὸ τῶν ὄψεων ἀφοριζόμενον τμῆμα μετὰ τοῦ ἄξονος , ἵνα καὶ ἀτράκτῳ παραπλήσιον ᾖ , διὰ τῶν ἔμπροσθεν ὑπεμνήσαμεν · καὶ δῆλον ὡς ἐκείνοις ἕπεται τὸ μὲν ἄγκιστρον τοῦ ἀτράκτου τὸν πόλον εἶναι λέγειν , ὅς ἐστιν ἐπὶ τῆς κυρτῆς περιφερείας τοῦ οὐρανίου τμήματος ὡς τὸ ἄγκιστρον ἐπὶ τῆς τοῦ σφονδύλου · τὴν δὲ ἠλκάτην αὐτὸν τὸν ἄξονα τὸν ἐληλαμένον διὰ τῶν σφονδύλων · ἐντεῦθεν γὰρ αὐτὸν καὶ οὕτως ἐκάλεσεν , ἄλλο τι τῆς ἠλακάτης παρὰ τοῖς πολλοῖς σημαινούσης , περὶ ἣν εἱλεῖται τὸ ἔριον ἀλλ᾿ εἰ μὴ μέλλοιμεν καὶ αὐτοὶ γράφειν ὀνόματα μόνα , τὸν πόλον λέγοντες καὶ τὸν ἄξονα , ῥητέον τι τρανὲς περὶ αὐτῶν καὶ θεολογίᾳ προσῆκον . ἐπεὶ καὶ αὐτὸς εἰπὼν ἐξ ἀδάμαντος ἑκάτερον εἶναι καὶ τὴν οὐσίαν αὐτῶν ἀδάμαντα καλέσας ἔοικεν αἰνίξασθαί τι θεῖον · οὐδὲ γὰρ ἄλλην εἰπὼν ὕπαρξιν αὐτὰ κεκτῆσθαι τῶν συμβεβηκότων τι τὸν ἀδάμαντα ἔθετο , ἵνα καὶ ἡμεῖς εἰπόντες τὸ ἄλυτον δηλοῦν καὶ μόνιμον αὐτὸν διὰ τοῦ συνθήματος τούτου τῶν λοιπῶν ἀντιλαβώμεθα σκεμμάτων , ἀλλὰ τὴν οὐσίαν αὐτὴν τοῦ τε ἀγκίστρου καὶ τῆς ἠλακάτης ἀδάμαντα κέκληκεν , καὶ τὸν σφόνδυλον ἐξ ἀδάμαντος μὲν εἶναι καὶ αὐτόν , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων γενῶν . δεῖ τοίνυν καὶ ἐπὶ τούτων ἰδεῖν , τίς ὁ ἀδάμας , μό|[νη αὐτῶν ] ὕπαρξις ὤν , καὶ ἐπ᾿ ἐκείνου , τίνα [ τὰ ἄλλα ] γένη καὶ πῶς ὁ ἀδάμας οὐκέτι μό[νος ] , ἀλλὰ μετ᾿ ἐκείνων συμπληροῖ τὴν [ ὑπ]όστασιν . μὴ οὖν λέγωμεν ἁπλῶς σημαίνειν τὸ ἀπαθὲς τὸν ἀδάμαντα καὶ ἀδάμαστον , ἀλλ᾿ ἐκφήνωμεν , τίς ὁ πόλος ὢν καὶ τίς ὁ ἄξων ἀπαθεῖς εἰσιν , ἵνα καὶ γνῶμεν πῶς ἑκάτερος ἀδάμας προσείρηται συμβολικῶς , ὡς τοῖς θείοις μύθοις ἐστὶν ἔθος τὰ ἀπόρρητα κατακρύπτειν · ἐπεὶ καὶ τὸ πόλον καὶ ἄξονα φάναι μαθηματικευομένων ἐστίν , ἀλλ᾿ οὐ θεολογούντων · γελοῖον γὰρ σημείοις ἀψύχοις καὶ γραμμαῖς πιστεῦσαι . Τὸ πᾶν μὲν οὖν ἀσώματον ἑκάτερον εἶναι παντὶ φανερόν · τίνα δὲ ὄντα συνέχει τὴν περιφορὰν θείαν οὖσαν , εἰ μὴ κενολογεῖν ἐθέλοιμεν , δεῖ δήπου λέγειν ἡμᾶς . λέγωμεν τοίνυν , ὅτι τοῦ κόσμου τὸν αὐτὸν ἀεὶ τόπον κατέχοντος καὶ ταύτῃ μένοντος , ἔχοντος δὲ καὶ κίνησιν τὴν ἐν ταὐτῷ κατὰ ταὐτὰ καὶ ἐν τάξει περιαγομένην , ἀνάγκη δήπου καὶ τῆς μονῆς αὐτοῦ καὶ τῆς ἐν ταὐτῷ περιαγωγῆς εἶναι θείας αἰτίας · πᾶν γάρ , ὅπερ ἂν ἔχῃ , παρ᾿ ἄλλων ἔχει , καὶ πρὸ τῶν ἄλλων τὴν σύστασιν αὐτήν . τοῦ μὲν οὖν ὅλως κινεῖσθαι τὸν οὐρανὸν αὐτὴν αἰτίαν εἶναι θετέον τὴν οὐρανίαν ψυχήν · τοῦ δὲ τὸν αὐτὸν ἀεὶ τόπον κατέχειν καὶ ἕνα τὴν σφαῖραν οὐκ ἄλλο τι χρὴ οἴεσθαι αἴτιον εἶναι πλὴν τοῦ κέντρου · τούτου γὰρ μόνου σαλευθέντος εἰς ἄλλον μεταβήσεται τόπον · ἐπεὶ τῶν γε πόλων κινουμένων καθ᾿ ὑπόθεσιν , οἷον ἐξαιρομένων ἀπὸ τοῦ ὁρίζοντος , δυνατὸν ἔτι μένειν ἐν τῷ | αὐτῷ τόπῳ τὸ [ κέντρον ] ... 14 .. μενον ἐν τῷ .. 20 .. [ τμη ] - μάτων ἑκάτερον . [ ὁ δὲ πόλος δίδωσι τῷ κατ᾿ ] αὐτὸν τμήματι τὴν περὶ τὸ κ[έντ]ρον [ περιφο]ράν . τεκμήριον δέ · οἱ γὰρ ἑκατέραν [ ὁρί]ζοντες κύκλοι μιμοῦνται ἑκάτερον μέχρι τοῦ μεγίστου , τῶν μετ᾿ ἐκεῖνον ἐφ᾿ ἑκάστους τὴν ἐναντίαν ἰσχόντων , παρ᾿ ὅσον ἀφίστανται , τῆς κινήσεως δύναμιν . ἐπειδὴ δὲ τῶν πόλων , ὡς εἴρηται , τοῖς τμήμασιν διαιρουμένων ὅρος ὁ μέγιστος κύκλος , ἔδει δέ τινα καὶ τῆς κοινῆς πάντων εἶναι τῶν κύκλων περιαγωγῆς ἑνιαίαν αἰτίαν , ταύτην μοι δοκεῖ προςίστασθαι τὴν αἰτίαν ὁ ἄξων , συνάπτων τὰς τῶν κύκλων πάντων κινήσεις καὶ ἐν ταὐτῷ περὶ ἑαυτὸν πάντας περιάγων . Εἰ δὴ ταῦτα ἀρθῶς ἡμῖν διώρισται ( μεταβατέον γὰρ ἐπὶ τὰ ὄντα λοιπὸν ἀπὸ τῶνδε τῶν λὀνομάτων ) , νοῖ μέν εἰσι πάντως οἱ τούτοις ὀνομαζόμενοι τοῖς ὀνόμασιν · νοῦ γὰρ ἴδιον , ὡς ἐν Νόμοις [ Χ p . 898a ] ἐδιδάχθημεν , ὡς ψυχῆς τὸ κινεῖν ἔργον , τὸ κατὰ ταῦτὰ καὶ περὶ τὰ αὐτὰ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ὡσαύτως περιάγειν . καὶ ὁ μὲν κεναὐτός νοῦς ἐν τῷ αὐτῷ στηρίσας ἔχει τὸ τᾶν , δι᾿ ὃν ὁ αὐτός ἐστιν τοῦ κόσμου τόπος · οἱ δὲ πόλοι νόες τινὲς περὶ τὰ αὐτὰ παρέχοντες τοῖς τῆς περιφορᾶς τμήμασιν τὴν κίνησιν καθ᾿ ἕνα λόγον καὶ μίαν τάξιν , οὕς οἱ ὁμόστοιχοι μιμούμενοι , καθ᾿ ὅσον εἰσὶν ἑκατέρῳ γιτνιάζοντες , δυσκινητότεροι τῶν πορρώτερόν εἰσιν · ὁ δὲ ἄξων νοῦς εἷς συνοχεὺς τῶν κύκλων πάντων ἑνώσας τὰς πάντων περιόδους . τὸ μὲν γὰρ ἀκίνητον αὐτῶν πάντων εἰς τὴν νοερὰν ἡμᾶς οὐσίαν | ἀναπέρμπει , διὰ ψυχὴν οὐκ ἀκινηςίας , [ ἀλλὰ ] κινήσεως τοὐναντίον ὑπαρχούσης [ τῷ ] κόσμῳ . δηλοῖ δὲ καὶ αὐτός , καὶ ἀφελὼν ἐν Φαίδρῳ ψυχὴν τοῦ κόσμου καὶ στήσας αὐτόν , καὶ ἱσταμένῳ καθֹ᾿ ὑπόθεσιν ἐν Νόμοις [ Χ p . 895a sqq . ] ἐπεισαγαγὼν ψυχὴν καὶ κινήσας ὃν ἔστησν . εἰ δὲ δεῖ τῶν ἀεὶ ἑστώτων , περὶ ἃ καὶ τὰ κινούμενα κινεῖται , τῶν ἀσωμάτων αἰτιᾶσθαί τι , δηλονότι νοῦν αἰτιατέον , ὃς καὶ τὴν ψυχὴν ἐποίησεν μὴ κινεῖσθαι μόνον , ἀλλ᾿ ὡσαύτως κινεῖσθαι . νόες ἄρα τινὲς ἠμῖν ἀνεφάνησαν οὗτοι λέγω δὲ <ὁ> ἄξων καὶ ὁ πόλος · καὶ ὅτῳ διαφέροντες ἀλλήλων τε καὶ τοῦ κεντρικοῦ νοῦ , προείπομεν . Τούτους τοίνυν ὁ μῦθος ὅδε μυστικῶς ἡμῖν αἰνισςόμενος ἀδάμαντας αὐτοὺς προσείρηκεν διὰ τὸ ἀεὶ ὡσαύτως ἐνεργεῖν · καὶ γὰρ τὸ ἄλυτον κυριώτατα τῆς νοερᾶς ἦν ἴδιον οὐσίας . δηλοῖ δὲ ὁ ἐν Τιμαίῳ δημιουργὸς μηδὲ τὰς θείας ψυχὰς πάμπαν ἀλύτους εἶναι συγχωρῶν · καὶ πῶς γὰρ ἔμελλον ἕξειν τοῦτο , μεταξὺ τῆς ἀμερίστου γεγονυῖαι καὶ τῆς μεριστῆς οὐσίας ; ὅπου γὰρ τὸ μεριστόν , ἀνάγκη λύσιν ἐπινοεῖσθαι κατὰ τὸν μερισμόν · αὐτοῖς ἄρα τοῖς νοῖς , οἷς τὸ ἀμέριστον , προσήκει μόνοις τὸ ἄλυτον . εἰ οὖν τὸν ἀδάμαντα σύνθημα τῆς ἀλύτου οἰητέον οὐσίας ( οὐ γάρ ἐστιν οὐδὲ πυρὶ λυτός ) , ταὐτὸν ἂν εἴη νοῦν τε θεολογοῦντας λέγειν καὶ ἀδάμαντα μυθολογοῦντας . ἀλλ᾿ ὁ μὲν πόλος καὶ ὁ ἄξων , νοῦς ἑκάτερος ὢν μόνον , διὰ τὴν μόνιμον καὶ ἀμέριστον ζωὴν | οὕτως ἀδάμας ἐστίν · ἐν δὲ τῷ [ οὐρανῷ ] πάντως μέν ἐστιν καὶ νοῦς ( κύκλ[ῳ γὰρ κι]νεῖται , φησὶν ὁ Πλωτῖνος [ ΙΙ 2 , 1 ] , ὅτι νοῦν μιμεῖ[ται ] ) , πρὸς δὲ τῷ νῷ καὶ ψυιχὴ καὶ σῶμα · διὸ [ καὶ ] εἰδότως αὐτὸν ἔκ τε ἀδάμαντος εἶναί φησιν καὶ ἐξ ἄλλων γενῶν , τῶν τε ψυχικῶν λίγων καὶ τῶν σωματικῶν . καὶ συμβαίνει πάντα τοῖς τε πράγμασι καὶ ἀλλήλοις , τὰ ἀμερῆ τοῖς ἐμερέσιν , τὰ ἀκίντηα τοῖς ἀκινήτοις , τὰ κινούμενα τοῖς κινουμένοις , τὰ μεμιγμένα τοῖς συμμίκτοις αἰτίοις . Εἰ δὴ ταῦτα διηρθρωμένως νοήσιμεν , ἕξομεν καὶ τὰ τούτων ἀπρορρητότερα νοεῖν , ἐπειδὴ κατὰ τὸν Τίμαιον [ p . 37c ] ἄγαλμα τῶν ἀϊδίων ἐστὶν θεῶν ὅδε ὁ κόσμος , τελεστὴν μὲν εἶναι τοῦ ἀγάλματος τούτου τὸν δημιουργόν , ὅς ἔπνευσεν εἰς αὐτὸν ζωὴν ἀμήχανον ὅσην καὶ ἐποίησεν ἄγαλμα ἔννουν χρηματίζον διὰ τῆς αὐτοῦ κινήσεως τοῖς ὁρᾶν δυναμένοις καὶ διὰ τῶν ἐν οὐρανῷ σημείων τὰ ἐσόμενα λέγον · τῷ δὲ τῆς ψυχῆς χαρακτῆρι καὶ ταῖς περιφοραῖς , αἷς ὀνόματα αὐτὸς ἔθηκεν , περιέλαβεν αὐτὸ καὶ συνέδησεν · φυλακτήρια δὲ αὐτῷ περιῆψεν καὶ ἐν μέσοις ἥδρασεν τοῖς κόλποις τοὺς εἰρημένους νόας , οἷον αὐτῶν , εἰ βούλει , τῶν ἰΰγγων συνθήματα τῶν ἀτόμων καὶ ἑνοειδῶν · εἰ δὲ μὴ ἐκείνων ὡς ξενικωτέρων , ἀλλὰ τῶν γε προσεχῶν αὐτοῦ θείων αἰτίων . τοῦ μὲν Κρόνου τὸν πόλον εἶναί φασι σύμβολον · διὸ καὶ ἄγκιστρον οἰκείως εἴρηται , τὸν ἀγκυλομήτην ἐκεῖνον ὡς ἀληπρόοδον ἀποτυπούμενος μένουσαν ἀκλι|[νῶς , καὶ]αὐτοῦ τοῦ δημιουργοῦ λοιπὸν [ εἰκὼν ὀ σ]φόνδυλος , σχῆμα ἔχων τοῦ εἰδοπο[οῦντος τ]ὴν κίνησιν περὶ ἑαυτὸν καὶ τὸν ἄξονα , τοῦ πρὸς ἑαυτὸν ἐπεστραμμένου καὶ πρὸς τὰς αἰτίας ἀφ’ ὧν προῆλθεν . καὶ μέχρι τούτων ἡμῖν ὁ περὶ τούτων λόγος ἐχέτω τέλος . Τὴν δὲ τοῦ σφονδύλου φύσιν εἶναι τοιάνδε · τὸ μὲν σχῆμα οἵαπερ ἡ τοῦ ἐνθάδε · μέχρι τοῦ · ἐκείνην δὲ διὰ μέσου τοῦ ὀγδόου διαμπερὲς ἐληλάσθαι [ p . 616 d e ] . Τὸν σφόνδυλν ὅτι ἀνάλογον λαμβάνει τῷ τοῦ οὐρανοῦ τμήματι τῷ ἄνωθεν φαινομένῳ τῶν ὁρώντων , φανερὸν καὶ εἵρηται πολλάκις · ἀπεικάζει δὲ αὐτὸν κατὰ τὸ σχῆμα τοῖς τῇδε σφονδύλοις , διότι καὶ οὗτοι τὸ μὲν ἔχουσι δυρτὸν ἔξωθεν τὸ πρὸς τῷ ἀγκίστῳ , τὸ δὲ ἔνδοθεν ἐπίπεδον · τμήματα γάρ εἰσι καὶ οὗτοι σφαιρικά . πλὴν ὅτι τὸν σφόνδυλον ἐκεῖνον οὐκ εἶναι ναστόν , ἀλλὰ σύνθετον ἐκ πολλῶν ἀλλήλοις ἐγκειμένων , καὶ τῶν μὲν μειζόνων ἐγκλπισαμένων τοὺς ἐλάσσονας καὶ περιεχόντων ταῖς κοίλαις εὐτῶν ἐπιφανείαις , τῶν δὲ ἐλασςόνων ἐνηροσμένων ἐκείνοις κατὰ τὰς κυρτάς . ἐκγεγλύφθαι γὰρ τοὺς μείζονας διαμπερές φη - σιν , χώραν παρέχοντας τοῖς ἐλάσσοσιν · διαμπερὲς δέ , ὡς δι’ ὅλων ἑαυτῶν τοῦτο πεπονθότας , ἵνα καθ’ ἕκαστον αὐτῶν οἱ διορίζοντες κύκλοι τὰ βάθη τῶν σφονδύλων , ἅ δὴ χείλη προσείρηκεν , αὑτοῖς ὁμόκεντροι ὦσιν · μὴ γὰρ ὄντων ὁμονκέντρων οὐκ ἔχει χώραν τὸ διαμπερές , ἀνομοίων ὄντων καὶ ἀνίσων τῶν βαθῶν ἤ χειλῶν . οὕτω δὲ καὶ ἐν Τιμαίῳ | πάντας ὁμοκέντρους ἐποίησεν τοὺς τῆς ψυχῆς κύκλους · ἀφ’ ὧν λάβοιμεν ἂν ἀμφοτέρων , τῶν τε ἐνταῦθα κἀκεῖ λεγομένων , ὡς ἄρα οὔτε τοὺς ἐκκέντρους προςίεσθαι Πλατωνικόν τωνικόν ἐστιν οὔτε τὰς ἀνελιττούσας · καὶ γὰρ τὸ πλῆθος ὀρίζων τῶν τε κύκλων καὶ τῶν σφονδύλων καὶ ἕνα πασῶν ἄξονα ποιῶν ὡς [ δὲ ] διαμπερὲς ἐκγεγλυμμένων δῆλός ἐστιν ἐκείνων ἀπογιγνώσκων τῶν ὑποθέσεων . Πλὴν θαυμάζειν ἄξιον , πῶν ἐν Τιμαίῳ μὲν περὶ ψυχῆς λέγων κύκλους ἐποίει μόνον ἀβαθεῖς , ἐνταῦθα δὲ περὶ σώματος σφονδύλους τίθεται βάθος ἔχοντας · ἔδει γὰρ συμβολικοῖς ὀνόμασιν χρώμενον ὅπου μὲν χρῆσθαι τοῖς ἀσωματωτέροις , ὅπου δὲ τοῖς σωματικοῖς . καὶ οὕτως ἄμεινον τὴν μεςότητα νοεῖν τῶν ψυχῶν τῆς ἀμεροῦς οὐσίας καὶ μεριστῆς , ἐν κύκλῳ αὐτὰς ποιοῦντας καὶ διὰ τούτων ἐνδεικνιμένους τὸ μέσον τῶν ἀμεγέθων καὶ τῶν πάντῃ διεστώτων μεγεθῶν , ἢ κρίκους τινὰς διαμηχανωμένους στερεοὺς τοὺς ψυχικούς , παντὸς κρίκου τῶν σφαιρικῶν ὄγκων συνθετωτέραν ἰδέαν εἰληχότος καὶ διὰ τοῦτο τῆς ψυχικῆς οὐσίας ἀπᾴδοντος , ἥτις ἦν ἁπλουστέρα τῶν σωμάτων ψ<καὶ τῶν> σφαιρικῶν ὄγκων . Εἰ δὲ διαμπερὲς ἐληλάσθαι διὰ πάντων φηςὶν τὴν ἠλακάτην , συντόμως καὶ τὴν αἰτίαν ἐξέφηνεν , δι’ ἥν ἠλακάτην τὸν ἄξονα προσείρηκεν , καὶ ὅτι παρὰ τὸ ἐληλάσθαι . πάντων δὲ τῶν σφονδύλων μίαν ἠλακάτην ἐχόντων , περὶ ἥν κινοῦνται , πάντας ὁμοκέντρους ἀνάγκη φάναι · | καὶ τοῦτο f . 145 v . δηλοῖ τὸ τὴν ἠλακάτην ἐληλάσθαι διαμπερές , ὅτι δι’ ὅλων εὐτῶν εἷς ἐστιν ἄξων περοιτηκώς , περὶ ὃν ἡ κίνησις , περιαγομένων τε τῶν ἔνδον ὑπὸ τῶν ἐκτὸς καὶ τὴν ἰδίαν κίνησιν περὶ τὸν ἀυτὸν ἄξονα ποιουμένων . Εἰ δὲ κύκλους ἄνωθεν τὰ χείλη φαίνουσιν οἱ ὀκτὼ σφόνδυλοι , καὶ διττοὺς ἕκαστος τοὺς ἑκάστου τὸ βάθος ὀρίζοντας καὶ διὰ τοῦτο διττὰ χείλη δεικνύντας , δῆλον δήπουθεν ὅτι οἱ ὁρῶντς αὐτοὺς πάντων ἦσαν κατωτέρω καὶ οὕτως ἄνωθεν ἐκείων ἑώρων τὰ χείλη κύκλους . ὥστε ὑπὸ τὴν σελήνην ἦσαν κἀκεῖθεν ταῖς ὄψεσιν ἐποιοῦντο · εἴτε γὰρ κατωτέρω τοῦ αἰθέρος , οὐκ ἄν μόνας ἀποτομὰς ἑώρων ὀκτώ , ἀλλὰ πλειους ( καὶ γὰρ τῶν κατωτέρω τοῦ οὐρανοῦ σφιαρῶν ) · εἴτε ὑπὲρ σελήνην , ἐλάσσους ἄν ἑώρων [ ΛΖ ] τῶν ὀκτὼ ἀποτομῶμ . ὥστε ἀνάγκη ἐπ’ ἄκρας αὐτοὺς ὄντας ὁρᾶν τῆς αἰθερίας ἁψῖδος μόνας τὰς παςῶν τῶν τοῦ οὐρανοῦ σφαιρῶν ἀποτομάς . Καὶ μὴν καὶ τὸ ἕκαστον σφόνδυλον ἐκγεγλυμμένον εἶναι δηλοῖ τὸ μὴ ναστὸν ἕκαστον ὑπάρχειν , ὥσπερ τῶν ἄστρων ἕδαστον καὶ αὐτὸν τὸν ἥλιον , ἀλλ’ οἷναι ἁψῖδα σφαίρας ὑπάρχειν . καίτοι γε τοῦτο ἀτελέστερον εἶναι δοκεῖ · πῶς οὖν , ὃ ταῖς ὅλαις σφαίραις οὐχ ὑπάρχει , τοῦτο τοῖς ἄστροις ὑπρῆρξε παρὰ τοῦ πατρός ; μήποτε οὖν δεῖ λέτγειν , ὅτι τοῦ κόσμου παντὸς καὶ σφαιροειδοῦς ὄντος <ὡς>μηδενὶ ἐλλείπειν καὶ πάντα περιέχοντος ὡς ἑαυτοῦ πληρώματα , τοῖς ἐν αὐτῷ μεμερισμένως ὑπάρχειν ταῦτα · τοῖς |μὲν τὸ μηδενὶ ἐλλείπειν εἰς τὸ σφαίρας εἶναι καθάπερ τοῖς ἄστροις , τοῖς δὲ τὸ περιέχειν τὰ ἄλλα καθάπερ ταῖς ὅλαις σφαίραις . καὶ γάρ ἐστιν τῆς κατὰ τὸ σχῆμα τελειότητος ἡ κατὰ τὴν περιοχὴν τῶν ἐντὸς θεοπρεπεστέρα · δύναμιν γὰρ ἐμφαίνει κρατητικὴν τῶν λοι - πῶν πάντων · διὸ ταύτην μὲν τὴν τελειότητα ταῖς ὅλαις σφαίραις ἀποδέδωκεν ὁ γεννήσας αὐτὰς πατήρ , ἐκείνην δὲ τοῖς ἐν αὐταῖς περιεχομένοις ἄστροις καὶ ὑπ’ αὐτῶν κινουμένοις . Τούτοις δὲ ἑπομένως εἴρηται καὶ τὸ τοῖς κάδοις ἐοικέναι τοῖς εἰς ἀλλήλους ἐντεθεῖσιν τοῖς ἐλάττοσιν εἰς τοὺς μείζονας · τοιαύτη γάρ ἐστιν καὶ ἡ τῶν σφονδύλων ἔνθεσις καὶ τὸ νῶτον αὐτὴν ἓν συνεχὲς ποιεῖν . μηδενὸς γὰρ ὄντος κενοῦ μεταξὺ τῶν ἀνηρμοσμένων σφονδύλων ἀλλήλοις ἕν που γίνεται συνεχὲς νῶτον ἀπὸ τῆς κυρτῆς τῆς ἐνδοτάτω πάντων ἐπιφανείας ἕως τοῦ ἐξωτάτω κειμένου πάντων · τοῦτο γὰρ ὅλον τὸ βάθος νῶτον ἐκάλεσεν καὶ οὐχὶ τὴν ἐκτὸς μόνην ἐπιφάνειαν τοῦ μεγίστου τῶν σφονδύλων · οὐδὲ γὰρ ἡ συνέχεια τῆς ἐναρμόσεως διὰ τὸ μὴ παρεμπίπτειν κενὸν συνεχὲς ποιεῖ τὸ ἐκ πάντων νώτων ἐννοούμενον νῶντον τὸ πλῆθός εἰσιν οἱ σφόνδυλοι , λέγω δὲ ὀκτὼ τὸν ἀριθμόν , ἵνα μὴ μόνον τοῦ σχήματος αὐτῶν τὴν αἰτίαν γιγνώσκωμεν , ἀλλὰ καὶ | τοῦ πλ[ήθους ] , διαιρετέον [[ εἶναι ]] πρῶτον αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων , ᾗ καὶ διῄρηνται , καὶ ῥητέρον , ὡς ἑνὸς καὶ [ ἑπτὰ ] τούτων ὄντων ἀναφέρεται μὲν καὶ ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἡ τοῦ πλήθους αἰτία . καὶ γὰρ μία ἦν ἐκείνη καὶ ἑβδομαδική · μία μὲν κατὰ τὸ φύραμα τῆς οὐσίας καὶ τῆς ταυτότητος καὶ τῆς ἑτερότητος , ἐξ ὧν ἐφυράθη καὶ ἓν ὅλον ὑπέστη παρὰ τοῦ πατρός , ἑβδομαδικὴ δὲ κατὰ τὰς ἑπτὰ μοίρας , εἰς ἃς αυτὴν διεῖλεν . τῆς μὲν οὖν ὁλότητος αὐτῆς εἰκὼν ὁ εἶς σφόνδυλος , περιέχων τε πάντας καὶ περιάγων · τῶν δὲ ἐκεῖ μοιρῶν ἐπτὰ οὐσῶν οἱ ἑπτὰ σφόνδυλοι φέρουσιν εἰκόνας . ὥστε πάσης οὕτως ὁμοῦ τῆς ψυχῆς οἷον ἄγαλμά ἐστιν ἐμφανὲς ὁ σύμπας σφόνδυλος · καὶ ἔστιν ὁ τοιόσδε τῆς ἀποοδόσεως τρόπος Πλατωνικός , τοῖς ἐν Τιμαίῳ λόγοις ἑπόμενος καὶ ταῖς τῶν κύκλων ἐκείνων καὶ τῶν μοιρῶν διαιρέσεσιν . οὐ μὴν ἀλλ´ ἔμοιγε καὶ οἱ θεολογικώτεροι τῶν λόγων προσᾴδουσιν , λέγοντες τὸν δημιουργὸν καὶ πατέρα τοῦ οὐρανοῦ , μοναδικόν τε ὄντα καὶ ἑβδομαδικόν ( μοναδικὸν μέν , ὡς πάσης ἑνιαίως ἡγεμόνα τῆς δημιουργικῆς σειρᾶς , ἑβδομαδικὸν δέ , ὡς τὴν νοερὰν ὅλην συμπληροῦντα καὶ χαίροντα μετὰ τῶν ἄλλων τῷδε τῷ ἀριθμῷ προσήκοντι ταῖς νοεραῖς προόδοις ) ἀμφοτέρων εἰκόνας ἐνθεῖναι τῷ οὐρανῷ , τῆς τε μονάδος καὶ τὴς ἑβδομάδος , τῆς μὲν τὸν ἕνα κύκλον , τῆς δὲ τοὺς ἑπτά , τὸν μὲν μιμούμενον τὸ ἐνιαῖον αὐτοῦ κράτος , τὸν δὲ τὴν ἑπταπλασιαζομένην ὑφ´ ἑαυτῆς πρόοδον . ταῦτα δὲ | ὅπως [ ἔχει τῆς ἀ]ληθείας ἴσασιν οἱ τῆς θεοπαραδότου μετασχόντες μυσταγωγίας · οὓς ἀρκεῖ καὶ ταῦτα ἀναμνῆσαι τῶν νοερωτέρων ἐπιβολῶν περὶ τῆς εἰς τὰς ὀκτὼ σφαίρας τοῦ παντὸς οὐρανοῦ διαιρέσως . Τὸν μὲν οὖν πρῶτόν τε καὶ ἐξωτάτω σφόνδυλον πλατύτατον τόν τοῦ χείλους κύκλον ἔχειν · ἕως τοῦ · ὄγδοον δὲ τὸν τοῦ δευτέρου [ p . 616e ] . Τίς μὲν <ἡ> εῖς ἀλλήλους τῶν σφονδύλων ἔνθεσις , εἴρηται διὰ τῶν ἔμπροσθεν · ἐν δὲ τούτοις ὅτι μὲν τὰ βάθη βούλεται τῶν σφαιρῶν ἐπεκδιηγήσασθαι , δῆλον · τὸ γὰρ πλατύτατον εἶναί τινα τοῦ χείλους κύκλον καὶ ἕτερον ἧττον πλατὺν καὶ ἄλλον τούτων ἔτι ἧττον οὐδὲν ἄλλο παρίστησιν ἤ πῶς ἔχουσιν βάθους οἱ σφόνδυλοι · πλάτος γὰρ αὐτῶν καλεῖ τὸ βάθος ὡς ἕν ἐπίπεδον νοῶν διὰ τὰς ἀπτομὰς ὀριζόμενον δυσὶ κύκλοις , τῷ τε ἐκτὸς ἑκάστου σφονδύλου καὶ τῷ ἐντός , καὶ ὅλον τὸ μέσον ἀμφοῖν κύκλον τοῦ πλά - τους ὀνομάζων . διττὴ δ´ ἐστὶν ἡ γραφὴ τῆς ταῦτα τὰ βάθη διοριζούσης λέξεως . καὶ ἡ μὲν προτέρα καὶ ἀρχαιοτέρα τοῖς μεγέθεσιν ἀκολουθεῖ τῶν καθ´ ἑκάστην σφαῖραν ἀστέρων , τῆς μὲν μείζονα περιεχούσης μεῖζον τὸ βάθος λέγουσα , τῆς δὲ ἐλάσσονα ἔλασσον . οἷον μετὰ τὸν ἐξωτάτω σφόνδυλον , ὅς ἐστιν ὁ τῆς ἀπλανοῦς , περιέχων τοσοῦτον πλῆθος ἄστρων κατεσπαρμένον κατὰ πᾶν αὐτοῦ τὰ βάθος , ὧν ἕκαστον ἀποδείκνυσιν ὁ λόγος μείζονα τῆς γῆς , ὡς οὐ φαινόμενον ἀπὸ τῆς γῆς οἷον σημεῖον , ἀλλ´ ἐν ταῖς ἀνατολαῖς καὶ δύσεσιν κατὰ μέρη δύεσθαι καὶ ἀνατέλλειν | ὁρώμενον , τῆς γῆς πρὸς ἐκεῖνον τὸν κύκλον σημείου καὶ κέντρου λόγον ἐχούσης , ὡς δηλοῖ [ τὸ ] πανταχόθεν τὸ ἥμισυ τοῦ ζωδιακοῦ θεωρεῖσθαι ὑπὲρ γῆς ὄν — μετὰ τοῦτον δ´ οὖν τὸν ἀπλανῆ κύκλον πλατύτατον ὄντα διά τε τὰ μεγέθη καὶ τὰ πλήθη τῶν ἄστρων οὐδὲ ἐπὶ μιᾶς ἐπιφανείας ὄντων , ὠς ἔστιν δῆλον καὶ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν διπλῶν φαινομένων ἀστέρων , τὸν τοῦ ἡλιακοῦ σφονδύλου τῶν λοιπῶν ἕβδομον ὄντα τῷ πλάτει διαφέρειν , ἐπειδὴ καὶ ὁ ἥλιος τῶν πλανωμένων φαίνεται μείζων · ἔπειτα <τὸν> τοῦ σεληνιακοῦ ( καὶ γὰρ αὔτη πρὸς αἴσθησιν τῶν πέντε μείζων · καίτοι τόν γε τῆς Ἀφροδίτης τινὲς μείζονά φασιν εἶναι τῆς γῆς , ὡς ἱστόρησεν ὁ Κάρπος ) , καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν τῆς Ἀφροδίτης ( μείζων γὰρ καὶ αὕτη τῶν λοιπῶν φαίνεται ) , καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν τοῦ Ἀρεϊκοῦ ( καὶ γὰρ τὸν Ἄρεά φασιν ἐν τοῖς περιγείοις ὄντα μείζονα τοῦ Διὸς ὁρᾶσθαι ) , καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν τοῦ Διΐου σφονδύλου καὶ ἑξῆς τὸν τοῦ Κρονίου , καὶ τελευταῖον εἶναι τὸν τοῦ Ἑρμαϊκοῦ · καὶ ἁπλῶς κατὰ τὰ μεγέθη τῶν ἀστέρων καὶ τὸν σφόνδυλον ἔχειν τὸ πλάτος . Ἡ δὲ δευτέρα καὶ νεωτέρα , κρατοῦσα δὲ ἐν τοῖς κεκωλισμένοις ἀντιγράφοις , μετὰ τὸν ἐξωτάτω σφόνδυλου ( κοινὸν γὰρ ἀμφοτέραις τοῦτο διὰ τὴν προειρημένην αἰτίαν , τὴν ὑπεροχὴν τούτου πάντως ἔχοντος πρὸς πάντας τοὺς ἐντός ) εἶναι δεύτερον κατὰ τὸ πλάτος τὸν τοῦ ἕκτου · τοῦτον δὲ εἶναι τὸν τῆς Ἀφροδίτης · καὶ τρίτον τὸν τοῦ τετάρτου , τοῦτον δὲ εἶναι τὸν τοῦ Ἄρεως · καὶ τέταρτον τὸν | τοῦ ὀγδόου , τὸν δὲ τῆς σελήνης εἶναι τοῦτον · καὶ πέμπτον τὸν τοῦ ἑβδόμου , τοῦτον δὲ αὖ εἶναι τὸν ἡλιακόν · καὶ ἕκτον τὸν τοῦ πέμπτου , τοῦτον δὲ εἶναι τὸν τοῦ Ἑρμοῦ · καὶ ἕβδομον τὸν τοὺ τρίτου , τοῦτον δὲ εἶναι τὸν τοῦ Διός · καὶ ὄγδοον τὸν τοῦ δευτέρου , δηλαδὴ τὸν τοῦ Κρόνου , λοιπὸς γὰρ οὗτος . καὶ ἵσως οἱ οὕτως λέγοντες ἔβλεψαν εἰς τὰ ἀπόγεια καὶ περίγεια κινήματα τῶν ἀστέρων , καὶ ἐφ´ ὧν πλείονα τὴν διαφορὰυ εὗρον , ἐπὶ τούτων τὸ βάθος ἔθεντο πλεῖον τῶν σφαιρῶν · τὸ γὰρ μᾶλλον ἀπόγειον ἐλάσσονα κινεῖται , ὥστε τὸ ἔχον πλείω διαφορὰν τῶν ἀπογείων κινημάτων πρὸς τὰ περίγεια μᾶλλον γίνεται ἀπόγειον · τούτῳ δὲ ἕπεται τὸ βάθος εἶναι πλέον τῆς σφαίρας , ἐν ᾗ τὸ ἑκάστου τῶν ἀστέρων ἐστὶν ἀπόγειον καὶ περίγειον · ὥστ´ ἔχομεν ἀμφοτέρων τῶν ἐπιβολῶν τὰς ἀφορμάς . — Εἴτε δὲ τὴν προτέραν εἴτε τὴν δευτέραν ἐγκρίνοι τις γραφήν , οὐ πάνυ συνᾴδουσιν ταῖς τῶν μετὰ ταῦτα τηρήσεσιν · μᾶλλον δὲ ὅμως ἡ μὲν δευτέρα συμβαίνει πῃ τοῖς τὰς ἀνελιττούσας εἰσαγαγοῦσιν , ἡ δὲ προτέρα τὰ αὐτοφυὲς ἔχει , τοῖς μεγέθεσιν ἀποδιδοῦσα τῶν ἐνδεδεμένων ἐν ταῖς σφαίραις ἀστέρων τὰς ἐν τοῖς βάθεσι διαφοράς , πλὴν ὅτι τῆς σελήνης ἡ Ἀφροδίτη μείζων , εἰ καὶ τὸ φαινόμενον ἀπ´ ἐναντίας ἔχει · παντελῶς τῶν κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἀστρονόμων τοῖς φαινομένοις ἀκολουθηςάντων ὡς τὸ εἰκὸς καὶ ταύτῃ καὶ τὰ βάθη διαστηςάντων ἀπ´ ἀλλήλων . ἔοικεν δ᾿ οὖν ὁ Πλάτων ἀκολουθῆσαι τοῖς καθ᾿ ἑαυτὸν | ἀστρονόμοις · ῷ καὶ δῆλον ὅτι οὐ πάντα ὁ τοῦ μύθου διήγγειλεν ὡς ἰδὼν αὐτὸς τούτου πατήρ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς προσέθηκεν , ὅσα τοῖς κατ᾿ αὐτὸν εὐδοκιμωτάτοις ἤρεσεν · ὥσπερ δὴ καὶ τὸ τὸν ἥλιον ἕβδομον ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς εἶναι καὶ προσεχῶς ὑπὲρ σελήνην · οὐ γὰρ ἐνταῦθα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν Τιμαίῳ [ p . 39b ] τοῦτο φαίνεται λέγων . καίτοι γε οἶδα καὶ αὐτὸς ὅτι καὶ τοῖς μέσον τῶν ἑπτὰ τὸν ἥλιον εἰποῦσιν ἀστρονόμοις οὐ πάνυ δι᾿ ἀναγκαίων τοῦτο δέδεικται λημμάτων · ὅπως δὲ ὅλως ἐπεχείρησαν , εἴπομεν ἐν τοῖς εἰς Τίμαιον [ p . 257 f sqq . ] ἱκανῶς · ἀλλὰ τῶν παρὰ Χαλδαίοις θεουργῶν ἀκούσας , ὡς ἄρα ὁ θεὸς ἐμεσεμβόλησεν τὸν ἥλιον ἐν τοῖς ἑπτὰ καὶ ἀνεκρέμασεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὰς ἓξ ἄλλας ζώνας , καὶ τῶν θεῶν αὐτῶν , ὅτι τὸ ἡλιακὸν πῦρ κραδίης τόπῳ ἐστήριξεν , καὶ δεδοικὼς μή πῃ κατὰ τὸν Ἴβυκον παρὰ θεοῖς ἀμπλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψωμαι , τοῦτο δὴ τὸ καὶ ὑπὸ τοῦ Σωκράτους [ Phaedr . 242d ] ῥηθέν , ἕπομαι μὲν τοῖς ἐκ τῶν θεῶν πεφασμένοις , λέγω δὲ ὅτι τῇ καθ᾿ ἑαυτὸν ἀστρονομίᾳ περὶ τούτων ὁ Πλάτων συμφέρεται · καὶ γὰρ Ἀριστοτέλης τοῦτον οἴεται τὸν τρόπον , ἑπόμενος τοῖς περὶ Κάλλιππον ἀστρονόμοις . Εἰ δὲ δὴ κρατοίη τὸν μὲν ἥλιον ἐν τῷ μέσῳ τάττειν τῶν ἑπτά , καθπερ οἱ θεουργικοὶ λόγοι καὶ θεοί φασιν , τὸν δὲ Ἑρμῆν ὑπὲρ σελήνην , σκόπει τὴν τάξιν , ὅπως ἐστὶ προσήκουσα τοῖς τῆς γενέσεως ὅλης προστάταις . ὁ μὲν γὰρ ὡς καὶ τῶν ὁρατῶν πάντων βασιλεὺς καὶ τὰς δημιουργικὰς δυνάμεις διὰ τῶν τοῦ φωτὸς ἀκτί|νων ἀπομιμούμενος ὑπὸ πάντων δορυφορεῖται τῶν κοσμοκρατόρων , γενν[ῶν τε καὶ ] ζωῆς πληρῶν <καὶ> ἀνανεάζων τὰς γενέσεις · ἀνωτέρω δὲ αὖ τρεῖς ἀρρενωποὶ Δραστηρίους ποιήσεις ἐπιδεικνύμενοι κατὰ πάντα τὸν τῆς γενέσεγως κύκλον , ὁ μὲν συγκρίνων ὁ μέγιστος Κρόνος , ὁ δὲ διακρίνων ὁ μέγιστος Ἄρης , ὁ δὲ συγκεραννὺς τὰς ἀμφοτέρων δυνάμεις καὶ κινήσεις · διὸ καὶ σύμμετρος ἡ τοῦ Διὸς ποίησις τοῖς θνητοῖς , αἱ δὲ τῶν ἄκρων ὑπερβολαὶ δι´ αὐτὴν τὴν μονοειδῆ ποίησιν ἀσύμμετροι τοῖς συνθέτοις εἰσίν , ἁπάσης μὲν τῆς γενέσεως διὰ συγκρίσεών τινων καὶ διακρίσεων ἐπιτελουμένης , τῶν δὲ συνθέτων ἀμφοτέρων τούτων μεμετρημένως δεομένων . κατωτέρω δὲ ἄλλοι τρεῖς , ὧν οἱ ἄκροι θήλεις , μέσος δὲ ὁ Ἑρμῆς κοινὸς ὤν αὐτῶν , διότι δὴ τὸ γόνιμον μιμοῦνται τῶν αἰτίων τοῦ κόσμου καὶ παντοίων αὐξητικὸν [ ἢ ] προόδων . ἀλλ´ ἡ μὲν ἑνίζουσα διὰ τῆς ἐναρμονίου τῶν ἐναντίων κράσεως · ἡ δὲ πληθύουσα διὰ τὰς παντοίας κινήσεις καὶ τὴν ποικιλίαν τῶν σχηματισμῶν καὶ τῶν ἀναβατικῶν δρόμων · ὁ δὲ δὴ μέσος ἀμφοῖν συνάγων τὰς ἀμφοτέρων δυνάμεις , ὅσαι τε τὴν φύσιν πρυτανεύουσιν , ὡς αἱ τῆς σελήνης , καὶ ὅσαι περὶ τὸ ὄντως καλὸν ἀνεγείρουσιν , ὡς αἱ τῆς Ἀφροδίτης . ἡ μὲν γὰρ εἰδοποιεῖ τὰ ἔργα τῆς φύσεως , ἡ δὲ πληροῖ κάλλους καὶ ἀνακινεῖ πρὸς τὸ γεννᾶν · Μοῖρα γάρ , φησὶν ὁ Σωκράτης [ symp . p . 206 d ] , καὶ Εἰλείθυια ἡ καλλονή ἐστιν ἐν τῇ γενέσει . διὰ δὲ τῶν Ἑρμαϊκῶν λόγων κοινοῦνται μὲν αἱ τῆς φύσεως ποιήσεις , κρατεῖ δὲ τὰ καλλοποιὰ δῶρα τῆς Ἀφρο|δίτης τῶν ὑλικῶν · διὸ καὶ ὄρρην οὗτος , ἐπιρρωννὺς τὰς ἑκατέρας δόσεις καὶ δυναμῶν . Ἀλλὰ περὶ τούτων ἅλις · ἐκεῖνο δὲ προσθέντες ἐπὶ τὰ ἑπόμενα χωρῶμεν , ὅτι τῶν μὲν προειρημένων γραφῶν ἡ προτέρα , καθάπερ εἴπομεν , εἰς τὰ μεγέθη τῶν περιεχομένων ἐν τοῖς πλάτεσιν ἀστέρων βλέπει καὶ οὐδὲ τὰ τούτων μεγέθη διώρισεν ὡς τοῖς ὕστερον ἔδοξεν · ἡ δὲ τῶν μετὰ ταῦτα τήρησις τοῖς ἀπογείοις αὐτῶν ἐχρήσατο καὶ περιγείοις εἰς δήλωσιν τοῦ πλάτους τῶν σφονδύλων , οὐδὲ τοῖς ὕστερον τῆς τούτων καταλήψεως ἱκανῶς πιεσθείσης . ἔστω μὲν γὰρ οἵων ἡ ἐν τοῦ κέντρου τοῦ ἐκκέντρου Ξ , τοιούτων ἡ ἐκ κέντρου τοῦ ἐπικύκλου · ἐπὶ μὲν Κρόνου ς καὶ Λ · ἐπὶ δὲ Διὸς ΙΑ καὶ Λ · ἐπὶ δὲ Ἄρεως ΛΘ καὶ Λ · ἐπὶ δὲ ἡλίου Β καὶ Λ · ἐπὶ δέ γε Ἀφροδίτης ΜΓ καὶ Ι · ἐπὶ δὲ Ἑρμοῦ ΚΒ καὶ Λ · ἐπὶ δὲ σελήνης ς καὶ Κ . ἀλλὰ τῶν ἐκκέντρων διαφόρων ὄντων ( ἄλλος γὰρ καθ´ ἕκαστον ) καὶ δηλονότι μειζόνων τῶν ὑψηλοτέρων καὶ αἱ ἐκ κέντρου καθ´ ἕκαστόν εἰσιν ἄδηλοι τῶν τε ἐκκέντρων καὶ τῶν ἐπικύκλων · ὅπου καὶ τούτων δοθέντων οὔπω δῆλον ἑκάστης σφαίρας ἐστὶ τὸ βάθος ὅσον , διὰ τὸ μὴ πάντως ἀκολουθεῖν τοῖς μεγέθεσιν τῶν ἐπικύκλων τὰ βάθη τῶν σφαιρῶν ἐν αἷς εἰσιν , εἴπερ μηδὲ τοῖς μεγέθεσιν τῶν ἀστέρων ἢ τῶν ἐπικύκλων ἢ τῶν σφαιρῶν ἀναγκαῖον τὸ βάθος ἕπεσθαι · δυνατοῦ ὄντος καὶ μείζονα ἐπίκυκλον ἐν ἐλάσσονι βάθει κινεῖσθαι καὶ ἀνάπαλιν καὶ ἀστέρας ὡσαύτως . Ἀλλ´ ἐπὶ τὰ ἑπόμενα χωρῶμεν , τοσοῦτον εἰπόντες , ὅτι οὐδὲ κωλύεται ταῖς | τότε τηρήεσιν ἑπόμεν[ον τῶν περιγείων ] καὶ ἀπογείων τοιαύτας [ ἀφορίζειν τὰς κα]τὰ τὸ βάθος τῶν ἑπτὰ σφα[ιρῶν διαφο]ρότητας . Καὶ τὸν μὲν τοῦ [ μεγίστο]υ ποικίλον , τὸν δὲ τοῦ ἑβδόμου λαμπρότατον · ἕως τοῦ · δεύτερον δὲ λευκότητι τὸν ἕκτον [ p . 616 e—617a ] . Μετὰ τὸν περὶ τοῦ πλάτους τῶν σφονδύλων λόγον περὶ Τῶν χρωμάτων διαλέγεται τῶν ἐν αὐτοῖς περιεχομένων , λέγω δὴ τοῖς πλάτεσιν , ἀστέρων · καὶ φηςὶ κοικίλον μὲν εἶναι τὸν τοῦ μεγίστου διὰ τὴν τῶν ἀπλανῶν ἀστέρων ἐω ἐκείνῳ τῷ κύκλῳ ποικιλίαν · τὸν δὲ τοῦ ἑβδόμου σφονδύλου λαμ - πρότατον , τοιοῦτος γὰρ ὁ ἥλιος · τὸν δὲ τοῦ ὀγδόου παρὰ τοῦ ἑβδόμου φωτίζεσθαι , τὴν σελήνην δηλαδὴ λέγων · ἔχει γὰρ αὕτη τὸ λάμπον ἀεὶ πρὸς ἥλιον , καὶ ἔστιν ἀμφοτέροις οἰκεῖον τὸ λαμπρόν , ἀλλὰ τῷ μὲν κατ’ οὐσίαν , τῇ δὲ κατὰ μετουσίαν . τὸν δὲ τοῦ δευτέρου , τὸν Κρόνον ἐνδεικνύμενος , καὶ τὸν τοῦ πέμπτου ξανθόν πως ἔχειν τὸ χρῶμα · καὶ οὐδὲ ἀπλῶς ξανθόν , ἀλλ’ ἐκείνων τῶν λαμπρῶν ξανθότερον , ὅτι τὸ λαμπρὸν τῷ ἐρυθρῷ καὶ λευκῷ κιρνάμενον γέγονεν ξαν - θόν , ὡς ὁ Τίμαιος [ p . 68 b ] διώρισεν , ὥστε μίξει λευκοῦχρώ - καὶ ἐρυθροῦ πρὸς τὸ ξανθότερον ἀνεῖται τὰ τούτων χρώ - ματα . τὸν δὲ τοῦ τρίτου καὶ τοῦ ἕκτου κοινὸν ἔχειν τὸ λευκόν , εἰ καὶ ἧττον εἶναι λευκόν φησιν τὸν ἕκτον · ὑπερ - έρυθρον δὲ τὸν τέταρτον , οἷον δὴ καὶ ὁρῶμεν ὅντα τὸν τοῦ Ἄρεως . οὐκοῦν κατὰ δυάδας μὲν τῶν ἄλλων ἡ ἀπαρίθ - μησις , ἡλίου καὶ σελήνης ὡς λαμπρῶν , κρόνου δὲ καὶ Ἑρ - μοῦ δευτέρων ὡς ξανθοτέρων , Δι|[ὸς δὲ καὶ Ἀφρο]δίτης ὡς λευκῶν [ τρίτων · ] .. 16 .. ὑπερέρυθρον χρῶμα .. 16 .. πρέπει γὰρ τῷ μὲν [ ὡς ] χαί[ροντι ] διακρίσεσιν καὶ τῇ ἑτε - ρότητ[ι τὸ ] ..... ὸν καὶ τὸ χωρὶς ἄλλων ἔχειν τὴν ἰδιό - τητα τῆς χρόας καὶ τὸ διαιρετικὸν ἐπιτήδειον · τοῖς δὲ ἁρμο - μονίας καὶ συγκράσεως αἰτίοις τὸ λευκόν , ἀποκρύπτον τὸ σκοτῶδες πᾶν μετὰ τῆς πρὸς τὴν ὅψιν συμμετρίας ἀπλήκτως προσβάλλον , ὡς ὅταν γε λάμπῃ διαφερόντως , ἀνύποιστον γίνεται πρὸς αὐτήν · τῆς πρὸς τὴν ὅψιν συμμετρίας ἀπύποιστον γίνεται πρὸς αὐτήν · τοῖς δὲ συγκρίνειν καὶ συνάγειν ἐφιε - μένοις τὸ ξανθόν , συναγωγὸν ὂν καὶ τοῦτο πλειόνων ἰδεῶν εἰς μίαν καὶ πασῶν τῶν ἄλλων , λαμπρότητος λευκότητος ἐρυθότητος · τοῖς δὲ πάντων ἡγεμόσιν τὸ λαμπρόν , ἄλλο εἶδος ὂν πυρὸς καὶ ἀρκοῦν ἑαυτῷ μόνον εἰς τὸ ὁρᾶσθαι · τὰ μὲν γὰρ ἄλλα χρώματα φαίνεται διὰ τὸ λαμπρόν , τοῦτο δὲ ὁρατόν ἐστι δι’ ἑαυτὸ μόνον · προσῆκον οὖν χρῶμα τοῖς τῶν ὁρατῶν αἰτίοις καὶ οἷον πατράσιν ἦν τὸ τοιόνδε χρῶμα , μόνον αὔταρκες ὑπάρχον , μόνον εἰκόνα φέρον τοῦ νοητοῦ φωτός . Ὅτι δὲ τεσσάρων ὄντων τῶν ἁπλῶν χρωμάτων , λευκοῦ μέλανος ἐρυθροῦ λαμπροῦ , τὸ μέλαν μόνον οὐκ ἔσχεν χώραν ἐν ἐκείνοις ἐμπυρίοις οὖσιν , αὐτὸ διὰ τὴν πρὸς τὸ γήϊνον τοῦ πυρὸς μῖξιν ὑφιστάμενον , εὔδηλον · ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ μέλανος τὸ ξανθὸν συλλενὲς ὂν τοῖς τρισὶν ἀποδέδωκεν ἐκείνοις ἡ φύσις τοῖς συνα|γωγοῖς , πρίπον Κρόνῳ μὲν διὰ τὴν σύγκρισιν , ἧς ἐστιν αἴτιος , ὡς καὶ τὴν .... εἰς αὐτὸν ἀναπέμπεσθαι τῶν συγκρίσεων ἐσχάτην οὖσαν ταύ - την , Ἑρμῇ δὲ ὡς τὰ ἄκρα πανταχοῦ συνδεῖν ἐθέλοντι διὰ τὴν ἰδιότητα τὴν διαπορθμευτικὴν εἰς τὸ κοινωνικὸν λό - λοις δή τισιν καὶ συμβολαίοις , <ὃ> τελευταῖόν ἐστιν εἶδος ἐνεργείας . Οὕτω μὲν οὖν τὰ τέσσαρα ταῦτα χρώματα διῄρηται ἀπ’ ἀλλήλων · ἔχουσιν δὲ καὶ οἱ κατ’ αὐτὰ συνεζευλμένοι τὴν προσήκουσαν σύζευξιν , ὡς εἴπομεν , ὁἥλιος μὲν καὶ ἡ δε - λήνη τὴν πατρὸς καὶ μητρὸς ἔχοντες πρὸς ἀλλήλους σύν - ταξιν , Ζεὺς δὲ καὶ Ἀφροδίτη τὴν τῶν τελεσιουρλῶν αἰτίων ὧν ἐκεῖνοι γεννῶσιν καὶ ζωοποιῶν , Κρόνος δὲ καὶ Ἐρυῆς τὴν τῶν τὰς γνώσεις προξενούντων · ὁ μὲν γὰρ νοερᾶς , ὁ δὲ λογικὴς γνώσεως χορηγός · καὶ ὁ μὲν τῶν ζωοποιῶν τῆς γεννητικῆς ζωῆς , ὁ δὲ τῆς ἐπιστρεπτικῆς αἴτιος · καὶ ὁ μὲν τῶν δημιουργικῶν τῆς εἰδοποιΐας , ὁ δὲ τῆς κατὰ τὴν ὕλην ποικιλίας ὑποστάτης · ἐν δὲ τούτοις τὰ πάντα , τῷ εἶναι τῷ ζῆν τῷ γιγνώσκειν , οὐ μόνον ἐν τοῖς γενητοῖς , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἀϊδίοις . τῆς δὲ τούτων ἐτερότητος καὶ διαιρέσεως εἶς αἴτιος , μιμούμενος τὴν νοερὰν πηγὴν τῆς τῶν ὄντων ἀπ᾿ ἀλλήλων διακρίσεως , ἣν ὑπεζωκότα καλεῖν ἐστιν ἔθος τοῖς ἐκ τῆς βαρβάρου θεοσοφίας , ἑτερότητα δὲ τοῖς Πλάτωνος φίλοις . καὶ τῷ μὲν εἶναι τὸ λαμπρὸν χρῶμα συγγενές , πρώτως ὂν ὁρατόν , ὠς τὸ εἶναι πρῶντον ἀνάγκη παρεῖναι τοῖς οὖσιν · | δι᾿ ἐκεῖνο γὰρ καὶ τὸ ζῆν ἐστιν καὶ τὸ γιγνώσκειν · τῷ δὲ ζῆν τὸ λευκὸν πρὸς τὸ λαμπρὸν οἰκείως ἔχον καὶ τῆς ἐκ τῆς ἀζωίας ἐγγιγνομένης μελαίνης καὶ σκοτώδους χρόας καθαρεῦον · τῷ δὲ γιγνώσκειν τὸ ξανθὸν φίλον , συμμιὲς ὂν ἐκ πάντων · καὶ γὰρ ἡ γνῶσις καὶ τοῦ ὄντος ἐπορέγεται καὶ τῆς ζωῆς , διότι κίνησίς τίς ἐστιν , καὶ τῆς ἐτερότητος , διακρίνειν ἐθέλουσα τὰ ὄντα καὶ οὐ μόνον ἐκ πολλῶν ἕν , ἀλλὰ καὶ πολλὰ ποιεῖν ἐξ ἐνός . Τὰ μὲν οὖν χρώματα τούτων εἰκόνες · εἰ δὲ μὴ παντάπασιν ἐν τοῖς ὀρωμένοις ταῦτα τοιαῦτα φαίνεται , μάλιστα μὲν καὶ εἰς τὰς ἰδέας φήσομεν τῶν ἀστέρων ἀπιδήντα τὸν Πλάτωνα καὶ τὰς χρόας . εἰ δὲ μὴ τοῦτο παραδέχοιτό τις , ἐκεῖνό γε οὐκ ἄδηλον , ὅτι τοῖς ἐγγύθεν ὁρῶσιν ἢ τοὶς πόρρωθεν ἀλλοιότερα τὰ χρώματα φαντάζεται · θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν καὶ τὸ ἐκεῖθεν ὁρώμενον λευκὸν διὰ τὴν σύμμιξιν τοῦ ἀέρος ἡμῖν μὴ φαίνεσθαι λευκόν , καὶ μάλιστα ἐν νυκτὶ θεωμένις · ἢ τὸ ξανθὸν μὴ ὁρᾶσθαι ξανθόν · καὶ γὰρ παρ᾿ ἄλληλα τιθέμενα τὰ χρώματα φαντάζεται οὐχ οἷά ἐστιν · εἰ δὲ παρ᾿ ἄλληλα , καὶ δι᾿ ἀλλήλων ὡσαύτως ἑτεροῖα προσπίπτει τοῖς ὄμμασιν ἡμῶν . Ἀλλ᾿ ἐπὶ τὰ ἐπόμενα χωρῶμεν , ἱκανῶν ὄντων <τούτων> πρὸς τὴν ἐκ τῶν χρωμάτων ὡς ἀπ᾿ εἰκόνων περὶ τῆς ποιήσεως τῶν ἀστέρων θεωρίαν . Kυκλεῖσθαι δὲ στρεφόμενον τὸν ἄτρακτον ὅλον μὲν τὴν αὐτὴν περιφοράν · ἕως τοῦ · στρέφεσθαι | δὲ f . 65r . αὐτὸν ἐν τοῖς τῆς Ἀνάγκης γόνασιν [ p . 617 ab ] . Περὶ τῆς κινήσεως ἐν τούτοις ὁ λόγος τῶν ὀκτὼ σφον - δύλων , οὐκέτι τῶν χρωμάτων · ταῦτα γὰρ τῶν ἀστέρων ἢ τῶν ἐν τοῖ8ς σφονδύλοις , αἱ δὲ κινήσεις τῶν σφονδύλων . καὶ γὰρ τὴν βραδύτητα καὶ τὴν ταχύτητα πρὸς τὰς τούτων κινήσεις ἀποβλέποντες διορίζομεν · ἐπεὶ οἵ γε ἀστέρες αὐτοὶ περὶ τὰ ἐαυτῶν κέντρα κινοῦνται , καὶ ὄπως ἔχουσιν τάχους ὅταν λέγωμεν τοὺς μὲν θᾶττον ἀποκαθίστασθαι , τοὺς δὲ βραδύτερον , εἰς τῶν σφονδύλων , ἐν οἷς εἰσιν , ἀφορῶμεν περιόδους · οὗτοι γὰρ περιάγουσι τοὺς ἀστέρας . καὶ ἡ μὲν ἀπλανὴς πάντας , καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ περιεχομένους καὶ τοὺς ἐν ταὶς ἄλλαις περιόδοις · διὸ δὴ λέγεται μέαν εἶναι τὴν τοῦ ὅλου σφονδύλου περιξοράν , τῶν ἐπτὰ περιαγομένων ὑπὸ τοῦ ἐξωτάτου κατὰ τὴν ἐπὶ δεξιὰ κίνηδιν . ἑκάστη δὲ τῶν ἄλλων περιόδων τὸν ἐν αὐτῇ περιάγει κατὰ τὴν ἐαυ - τῆς κίνησιν ἀστέρα · καὶ ἡ μὲν διὰ πλείονος χρόνου , καθά - περ ἡ Κρονία περίοδος , ἡ δὲ δι’ ἐλάσσονος , καθάπερ ἡ τῆς σελήνης · αἱ δὲ ἄλλαι τούτων εἰσὶν ἀνὰ μέσον , τριῶν μὲν ἰσοδρόμες · οὐσῶν,τῆς ἡλίου Ἑρμοῦ τῆςἙρμοῦ τῆς Ἀφροδίτης , τριῶν δὲ ἀνίσων πρός τε ταύτας καὶ ἀλλήλας , τῆς Ἄρεως τῆς Διὸς τῆς Κρόνου . ταῦτα μὲν οὖν μυριόλεκτα · πρὸς τούτοις δὲ κἀκεῖνο δῆλον , ὅπως εἴρηται τὸ ἠρέμα περιά - γεσθαι τὰς ἐντός · πασῶν γὰρ ρούτων ἡ τοῦ ὅλου κίνησίς ἐστι θάττων · καὶ ὅπως ἐπανακυκλεῖσθαι τὸν |τ[έταρτον ] .. 50 .. τοῦ ... 22 . τὸν ὅλον σφόν[δυλον . ὅτι ] δὲ ἐν τοῖς γόνασιν στρέξεται τῆς Ἀ[νάγκης , ὥσπ]ερ ὑπὸ τῶν χειρῶν τῶν Μοιρῶν , σαφῶς αὐτοῦ διορίζοντος , λάβοις ἂν καὶ ἐν - τεῦθεν , ὄσην οἴεται τὴν ὑπεροχὴν εἶναι τῆς Ἀνάγκης πρὸς τὰς Μοίρας . αἳ μὲν γὰρ δι’ ἐνεργείας ἔξω προϊούσης κινοῦ - σιν , ἣν συμβολικῶς ἡ διὰ τῆς χειρὸς ἐπαφὴ τοῦ κινουμένου παρίστησιν , ἣ δὲ πρὸ ἐνεργείας · οὐδὲν γὰρ αὐτῆς πραττούσης άψίφῳ κελεύθῳ μένων ἐν τοῖς γόνασιν αὐτῆς ὁ ἄτρακτος κινεῖται . καὶ εἰ τοῦτο , οὐκ ἂν εἴη κατὰ τὴν ὕλην Ἀνάγκη τῶν Μοιρῶν μήτηρ , οὐδ’ οὕτως , ὡς εἰώθασι τὰς ὑποδοχὰς μητέρας καλεῖν , ἀλλ’ ὡς γεννητικὴ δύναμις ἐκείνων καὶ μονὰς τῆς ὅλης αὐτῶν τριάδος . <πρὸς> τούτοις γε μὴν αὐτὸ τὸ ἐν τοῖς γόνασιν κινεῖσθαι δίδωσιν αὐτῷ τὴν τοῦ κινεῖσθαι δύναμιν · καὶ γὰρ τὰ γόνατα σύμβολα κινητικῶν ἐστιν παρὰ τοῖς θεοῖς δυνάμεων · ὅθεν καὶ τοῖς ποιηταῖς εἴωθεν λέγεσθαι τό · θεῶν ἐν γούνασι κείσθω , περὶ ὅτου ἂν τύχωσι τοῦτο λέγοντες , ὡς εἰς τὰς ἐκείνων ποιήσεις καὶ κινήσεις ἀναφέροντες τὴν αἰτίαν τοῦ γινομένου · καὶ γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασι ταύτην ἔχει τὰ γόνατα τὴν χρείαν τῇ φύσει , καμπῆς τοῦ σκέλους καὶ ἐκτάσεως ἕνεκα γεγονότα παρ’ αὐτῆς . καὶ τοίνυν τῆς Ἀνάγκης τὰς δυνά - μεις ἐνδιδούσης τῷ παντί , τὴν εἰς τὸ αὐτὸ συναγωγὴν τῶν κινήσεων καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ διάκρισιν καθ’ ἕνα λόγον καὶ μίαν τάξιν | .. 55 .. ν τά .. 30 . τῷ ἐπιδέξια .. 20 . εἰ - κότως ἀμφοτέροις ἐνέθηκεν [ τὸν ἄτρα]κτον , ἐγκόλπιον αὐτὸν τῆς [ θεοῦ ποιήσας ] . Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἰκανὰ τὰ εἰρημένα · δεῖ δὲ ἐφιστά - νειν . ὅπως ὥρισε μὲν τὸ πλῆθος τῶν ὀκτὼ σφονδύλων , ἔνα δὲ διὰ πάντων ἐλάσας ἄξονα καὶ κινεπισθαι περὶ τὸν αὐτὸν ἄξονα πάντας λέγων χώραν οὔτε ταῖς ἀνελιττούσαις δίδωσιν ιἄτε τοῖς ἐκκέντροις οὔτε τοῖς ἐπικύκλοις οὔτε ὅλως ταῖς μεμηχανημέναις ταύταις ὑποθέσεσιν . εἰκότως · οἱ μὲν γὰρ τὰς ἐκκέντρους ὑποθέμενοι σφαίρας κινοῦσιν αὐτὰς περὶ ἄλλο κέντρον ἢ τὸ τῆς ἀπλανοῦς , ἴνα τὰ ἀπόγεια κινήματα καὶ τὰ περίγεια διαφυλάξωσιν . ἀναγκαῖον οὖν ἢ κενὸν εἶναι μεταξὺ τῶν σφαιρῶν μὴ ἐναρμοζομένων ἀλλήλαις διὰ τὴν τῶν κέντρων παράλλαξιν , ἢ τἂς σφαίρας ἐπισυγχεῖσθαι ἀλλήλαις , μὴ διωρισμένων τῶν ἐπιφανειῶν , ἵνα ἡ κατωτέρω μηδὲν ἀπολείπῃ μεταξὺ τῆς ἀνωτέρω καὶ ἑαυτῆς , καθ’ ὃ μὲν ἐλάσσονα ἔχει τὴν ἐκ τοῦ κέντρου , ἐναρμοζομένη , καθ’ ὃ δὲ μείζονα , χωροῦσα δι’ ἐκείνης · ἀλλ’ ἀνίσων τῶν κινή - σεων οὐσῶν ἐν τῷ τῆς μείζονος ἔσται ἡ ἐλάσσων , καὶ ἔσται καὶ οὕτω κενόν . εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον,ἔσται τι ἄλλο σῶμα μεταξὺ τῶν δύο σφαιρῶν · καὶ μὲν ἠρεμοῦν , ἄλογον μέσον εἶναί τι σωμάτων φύσιν ἀεικίνητον ἐχόντων σῶμα ἠρεμοῦν τὸν ἅπαντα χρόνον · εἰ δὲ κινούμενον , εἰ μὲν συνεπισπώ - μενον ταῖς περιε|[χούσαις ] .. 14 . οἰσθήσεται · τοῦ..20 . ὁμαλές · ὥσθ’ἵνα..17 . ἔσται τι μεταξὺ ἐκείνων [ ἀνωμ]άλως φερόμενον . εἰ δὲ καθ’ αὑτὸ φερόμενον , εἰ μὲν κύκλῳ , πῶς οὐκ ὂν σφαιροειδὲς κινεῖται κύκλῳ κατὰ φύσιν ; εἰ δὲ μὴ κύκλῳ , πῶς ἐν ἐκείνοις ἐστπίν , [[ ἢ ]] μὴ <ὂν> ὁμοειδὲς ἐκεί - νοις καὶ δηλονότι φθαρτόν ; πᾶν γὰρ σῶμα κινούμενον ἐπ’ εὐθείας , στοιχεῖον δὲ ὅλως ὄν , οὐκ ἀΐδιόν ἐστι . καὶ μὴν καὶ εἰ ἑκάστης τῶν σφαιρῶν ἵδιόν ἐστι κέντρον , εἰ μὲν καὶ τῆς τοῦ ἀέρος σφαίρας καὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ τὰ κέντσιν , τὴν δὲ οὐκέτι δυνατὸν τὴν μὲν ἀπὸ τοῦ μέσου κίνησιν , τὴν δὲ ἐπὶ τὸ μέσον · ἑνὸς γὰρ μὴ ὄντος τοῦ μέσου ταῦτα πάντα ἄλογα · πρὸς γὰρ ἓν τὸ μέσον ὁ τούτων διορισμός . εἰ δὲ τὰ στοιχεῖα τὰ τῇδε κατὰ τὸ τοῦ παντὸς μέσον ὥρισται ταῖς ἐκεῖνο γίγνονται τὸ μέσον , αἱ δὲ τῶν σφαιρῶν τῶν θειο τέρων οὐ περὶ ἐκεῖνο ; καὶ γὰρ εἰ μὲν κράτιστον τὸ περὶ κέντρον κινεῖσθαι τοῦ παντός , πῶς αἱ οὐράνιαι σφαῖραι ἄλλοις χρῶνται κέντροις ; εἰ δὲ μὴ κράτιστον , πῶς ἡ ἀπλανὴς περὶ ἐκεῖνο στρέφεται , κρείττων οὖσα τῶν ἐντὸς καὶ περιάγουσα τὰς ἄλλας ; εἰ δὲ τοῦτο μὲν τῆς ἀπλανοῦς μέσον , ἄλλο δὲ τὸ τοῦ παντός , πῶς οὐκ ἐκεῖνο τὰς θέσεις ὁρίζει τῶν σωμάτων τὰς κατὰ φύσιν καὶ τὰς κινήσεις ; ὡς γὰρ μένει πάντα κατὰ φύσιν , οὔτω καὶ κινεῖται κατὰ φύσιν · καὶ εἰμένει περὶ τὸ τοῦ παντὸς μέσον , καὶ κινεῖται περὶ αὐτὸ κατὰ φύσιν · καὶ εἰ κινεὶται , καὶ μένει . Καὶ μὴν καὶ | τὸ τοὺς ἐπικύκλους ὑποτίθεσθαι παντάπασιν ἄτοπον ἐ . ή 20...οὐκ ἔοικεν δὲ μηχανήματι ἡ 12...ησις , ἀλλ’ αὐτοφυὴς ὄντως ἐστίν . οἱ δὲ ἐ[πίκυ]κλοι πολλὴν εἰσάγουσι τὴν τῶν μηχανημάτων ἔννοιαν · εἴτε γὰρ κυκλίσκους νούσαιμέν τινας , ἐφ’ ὦν οἱ ἀστέρες ἔνεισι , κινουμένους ἐπὶ τῶν ὁμοκέντρων , πολλὴ ἀλογία κύκλους ἐν οὐρανῷ ποιεῖν ἀντὶ σωμάτων δινουμένους · εἴτε σώματα ἄττα σφαιροειδῆ ταῖς σφαίραις ἐνδεδεμένα καὶ πλασματωδέστερον · οὐδὲν γὰρ ἀπέοικεν τοῦ ποιεῖν ἐπὶ δή τινων ὀχημάτων φερομένους τοὺς ἀστέρας ὡς αὐτοὺς οὐ δυναμένους κινεῖσθαι καὶ τῆς ἐφ' ἑτέρων ὀχἠσεως ὅντας ἐπιδεεῖς . γελοῖον δὴ τοὺς τὴν κίνησιν ὁμαλῆ φυλάξαι προθυμουμένους οἴεσθαι τοῦτο ποιεῖν , εἰ τὰ κινούμενα διπ[λασιάσαιεν · ἔπειτα διὰ τίνα αἰτίαν ὁ μὲν ἤλιος καὶ ἡ σελήνη ὦδε ἐπὶ τῶν ἐπικύκλων κινοῦνται , οἱ δὲ πέντε πλάνητες ἑτέρως ; οἴ μὲν γἂρ τὴν ἄνω τοῦ ἐπικύκλου περιφέρειαν ἐναντίως τῷ ἐπικύκλῳ , τὴν δὲ κάτω , φασίν , ἐπὶ τὰ αὐτά · οἱ δὲ πλάνητες ἀνάπαλιν , τὴν μὲν ἄνω ἐπ[]ι τὰ αὐτά , τὴν κάτω δὲ ἐναντίως . οἱ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν μαθημάτων ἐροῦσιν , ὄπως τὰ φαινόμενα διασώσωνται , τοιαύτας λαμβάνειν ὑποθέσεις · οἱ δὲ εἰς φιλόσοφον Μοῦσαν βλέποντες τὸ μηδὲν άλόγως γίνεσθαι χρῆναι διαφυλάττειν · ἐν οἶς μάλιστα μηδὲν εἰκῇ μηδ’ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ πάντα κατὰ λόγον · | .. 55 .. ανον καὶ .. 22 . [ σ]ωμάτων φύ[σει ] . τῶν μὲν [ γὰρ ] Πυθαγορείων παρακέλευσμα ἦν......δι' ἐλαχίστων καὶ ἁπλουστάτων ὑποθέσεων χρῆναιτὴν φαινομένην ἀνωμαλίαν τῶν οὐρανίων ἀπευθύνειν εἰς ὁμαλότητα καὶ τάξιν · οἱ δὲ ταῖς ἀνελιττούσαις χρώμενοι πολλοῦ δέουσιν τοῦτο ποιεῖν , πολλαπλασίας ὑποθέσεις τῶν φαινομένων λαμβάνοντες καὶ σφαίρας δημιουργοῦντες ἀμυθήτους καὶ κόσμον κατασκευάζοντες ποικίλον , ἴνα μηχανήσωνται τάξιν ἑνὸς ἀστέρος ἁπλῆν , καὶ οὔτε τοῦ πλήθους οὔτε τῆς ποικιλίας δημιουργίᾳ πρέπουσαν αἰτίαν φράξοντες · πρὸς τῷ καὶ τὰς ὑπθέσεις αὐτὰς ἐληλέγχεθαι παρὰ τῶν ὕσττερον , ὡς μήτε πάντα τὰ φαινὀμενα σώζειν δυναμένας μήθ' ὄσα καὶ σῴζουσιν ἀρκούντως ἀποδεικνύσας . Ταῦτα μὲν οὖν καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐν τοῖς τῶν ὑποθέσεων βιβλίοις ἐπραγματεύσατο · πολλῶν δὲ ὄντων καὶ ἄλλων , ὄσα λέγεσθαι δυνατὸν πρὸς τὰς τοιαύτας ἀρχὰς τῆς περὶ τῶν οὐρανίων θεωρίας , τοσοῦτον ἡμεῖς τοῖς εἰρημένοις προσθέντες ἐπὶ τὰ προκείμενα χωρῶμεν , ὄτι πολλῷ βέλτιον αὐτοῖς διδόναι τὴν κίνησιν τοῖς ἄστροις μεταξὺ τῶν ἀπλανῶν τεταγμένοις καὶ τῶν ὑπὸ σελήνην σωμάτων , τὼν μὲν ἁπλῆν καὶ τεταγμένην κινουμένων κίνλησιν , τῶν δὲ ποικίλην καὶ ἄτακτον , αὐτοῖς τεταγμένην ἄμα καὶ ποικίλην . τὸ μὲν γὰρ τεταγμένον οἰκεῖον σώμασιν θείοις , ὦν ἐστιν ψυχὴ κατὰ νοῦν | .. 32 .. 0 .. ιαταυτ .. 24 .. χρωμένην ψυχὴν ἁπλ[ῆν μὲν οὐκ οὖσαν , άλ]λὰ ὀρθὴν καὶ ἔμφρονα καὶ τεταγμένην , [ ἦς ] εἰκὼν ἡ τάξις . τὸ δὲ ἁπλοῦν οὐ[κ ἦν ] πάντως σώμασιν οἰκεῖον · σώματος γὰρ φύσις μεταβολῆς οὐκ ἄμοιρος , ὡς ἐν Πολιτικῷ [ p . 269 d ] μεμαθήκαμεν · ὁπόταν οὖν τὰ σώματα μὴ τῶν πρωτίστων , ἀλλὰ τῶν δευτέρων ᾖ καὶ συνθέσεως οὐκ ἀμοίρων , ἀνάγκη δήπου καὶ τὴν κίνησιν αὐτῶν εἶναι τὴν κατὰ φύσιν τοιαύτην . Εἰ οὖν ἐν τοῖς πλανᾶσθαι λεγομένοις τάξιν μὲν εἶναι δεῖ πάντως ἐν ταῖς περιόδοις , ἁπλότητα δὲ τῶν μὲν ὑπ' αὐτὰ μᾶλλον , τῶν δὲ πρὸ αὐπῶν ἦττον , τοῦτο δεῖ σκοπεῖν , εἰ καὶ ἀνωμαλίας οὔσης ἡ τάξις ἐστὶν καὶ τὰς δοκούσαας ἀνομοιότητας ἐν χρόπερὶ ἔχει τεταγμένοις , ὡς καὶ εἰς μουριοστὸν ἔτος δύνασθαι τερὶ αὐτῶν εἰπεῖν , ὄπως ἔκαστα καὶ οἴας ἔξει τὰς ἀνελίξεις τῶν τοιούτων άνωμαλιῶν . εἴτε οὖν θᾶττον κινοῖτο καὶ βραδύτερον τεταγμένως , εἴτ' ἐπὶ τἀναντία προσθέσεις ποιεῖται καὶ ἀφαιρέσεις , εἴτ’ ἐπὶ τὸ ἀπόγειον ἤ περίγειον ἐν ὡρισμένοις χρόνοις φυλάττοντα τὴν τάξιν , οὐδὲν ἡμεῖς ἀνάξιον ἡμούμεθα τῶν κατὰ νοῦν κινουμένων θείων σωμάτων ὁρᾶν . τὸ γὰρ κατὰ ταύτὰ καὶ ὡσαύτως καὶ περὶ τὰ αὐτά , καθ' ὄσον κινουμένοις δυνατόν , ἔστιν ὁρᾶν καὶ ἐν τούτοις · ἄλλο γὰρ τὸ ὡσαύτως καὶ τὸ κατὰ ταὐτὰ καὶ τὸ περὶ τὰ αὐτὰ τῶν τε πρώτων ἐστὶ καὶ τῶν μέσων καὶ τῶν τελευταίων · ποῖς γὰρ μέσοις ἔκαστον τούτων ἀποδοτέον με|[τὰ ] .. 17 .. ἀνομιότητος · ἐπεὶ [ ἀνάγκη ] τῶν ὑπ[ὁ σε]λήνην εἶναι τὰ οἶον πα[ραδείγ]ματα κ[ιν]ήσεων ἐν τοῖς προσεχῶς [ αύτῶν ] ὑπερκειμένοις κύκλοις · οἶον τῶν [ ἐν]αντίων κινήσεων , τῶν ἐπὶ τὸ ἄνω καὶ κάτω , τῶν θαττόνων καὶ βραδυτέρων . πασῶν δὲ τῶν ἐνταῦθα κατὰ φύσιν ἄλλων ἄλλοις **** ἐκεῖ κατὰ φύσιν ἐν τοῖς αὐτοῖς , οὔτε δι' ἀσθένειαν τῆς ταχύτητος ἤ τῆς βραδύτητος ἐπεισιούσης οὔτε διὰ ζωῆς μεταβολὴν τῆς εἰς τὸ ἀπόγειον ἤ περίγειον οὔτε στάσει τῆς προσθέσεως καὶ ἀφαιρέσεως διειργομένης , ἀλλὰ πανταχοῖ φερομένων τῶν ἐκεῖ σωμάτων διὰ τὴν τῶν ψυχῶν τῶν κινουσῶν πρὸς ἄλλας καὶ ἄλλα νόησιν ἀπ[]ο τῆς αὐτῆς δυνάμεως , διὰ βούλησιν ἀφομοιουσῶν τὰς ἐμφανεῖς κινήσεις τοῖς νοουμένοις · καὶ γὰρ σχήματα πολυειδῆ τῶν άστέρων ἐστὶν πρός τε ἀλλήλους καὶ τοὺς τοῦ οὐρανοῦ τόπους καὶ φύσεις ποικίλαι τὰς ἀφανεῖς ἀπογραφόμεναι τῶν εἰδῶν δυνάμεις . καὶ αἱ μὲν προσθέσεις ἐκεῖ καὶ ἀφαιρέσεις τῶν ὑπὸ σελήνην ἐπιδόσεων εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὑφέσεών εἰσιν αἴτιαι καὶ τὸ εἶναι καὶ τὴν εἰδοποιΐαν · αἱ δὲ βραδύτητες καὶ αἱ ταχύτητες τῶν δυσκαινήτων καὶ εὐκινήτων μεταβολῶν καὶ ἠρεμαιοτέρων καὶ ὀξυρροπωτέρων ζωῶν · αἱ δὲ εἰς τὸ ἄνω καὶ κάτω κινήσεις τῶν ἀνωφόρων ἤ κατωφόρων καὶ πρὸς τὸ μέσον ἤ ἀπὸ τοῦ μέσου φορῶν , ἐπεὶ καὶ τὰς αὐξήσεις καὶ μειώσεις τὰς τῆς σελήνης καὶ τὰς ἐκλείψεις ἀρψετύπους εἶναι τῶν ὑπ’ αὐτήν φαμεν αἰτίας ἤ γενέσεων ἤ φθορῶν . ἀλλ' ἐπὶ ταύτης μὲν | διὰ τοῦ φωτὸς τὸ παράδειγμα θεωροῦμεν καὶ τῶν κατὰ τὸ φῶς σχηματ[ισμῶν ὦν ] ἀποτελεῖ · παρὰ δὲ τοῖς πέντε διὰ τῶν προσθέσεων καὶ ἀφαιρέσεων . ἤλιος δὲ διὰ τὴν πρὸς πάντας ὑπεροχὴν ἀμφοτέρων μέν τούτων ἄδεκτος , διὰ δὲ τῆς θάττονος καὶ βραδυτέρας κινήσεως δείκνυσι τῶν έναντιώσεων τῶν ἐν τῇ γενέσει περιέχων τὴν ὰἰτίαν , ἀνώμαλον ὁμαλότητα καὶ ἀνόμοιον ὁμοιότητα καὶ αὐτὸς ἔχων καὶ τῆς κινήσεως ἐλαχίστην παράλλαξιν ποιούμενος · πάντες δὲ τῶν ἁπλῶν περιόδων καὶ τῶν ποικίλων , ἄτε ἐν μέσῳ τεταγμένοι , τὴν ἀνάλογον τάξιν διαφυλάττοντες . ἄτε ἐν μέσῳ τεταγμένοι , τὴν ἀνάλογον τάξιν διαφυλάττοντες . Καὶ τὰς μὲν ὄλας σφαίρας τῶν πλανωμένων οἰητέον κατά μίαν ἁπλῆν κινεῖσθαι φοράν · εἴρηται γοῦν ἐν Τιρμαίῳ [ p . 36 c ] πάσας ὁ δημιουργὸς περιάγειν κατὰ διάμετρον καὶ ἐπ' ἀριστεράν , τὴν δὲ ἀπλανῆ ἐπὶ δεξιὰ καὶ κατὰ πλευράν · τοὺς δὲ άστέρας ἐπ' αύτῶν κινεῖσθαι κατά τε πλάτη καὶ βάθη περὶ τὰ κέντρα μὲν τὰ ἑαυτῶν κινουμένους ( πᾶν γὰρ σῶμα θεῖον κινεῖται κυκλικῶς ) , φέρεσθαι δὲ καὶ περὶ αὐτὴν λοιπὸν τὴν οἰκείαν ἔκαστον σφαῖραν οὐχ ἁπλῆν φοράν , ἀλλὰ ποικίλην , πλέον ἢ ἔλασσον παρεξιόντα τὸν ἀκριβῆ λοξὸν καὶ εἰς ὔψος αἰρόμενα καὶ εἰς βάθος κατιόντα , τινὰ δὲ καὶ εἰς τὸ πρόσω καὶ εἰς τὸ ὀπίσω φερόμενα κατὰ τὴν αὐτῶν βούλησιν , οὐδαμοῦ τῆς περὶ τὰ οἰκεῖα κέντρα κινήσεως ἀφιστάμενα . καὶ οὔτω δὴ καὶ τὴν αὐτῶν κινεῖσθαι κίνησιν τὴν κυκλικὴν καὶ τῶν ὑπὸ σελή|[νην ] πασῶν κινήσεων προ[ειληφέ]ναι τὰς αἰ[τίας τ]ῶν κατ' εὐθεῖαν , ἐν τῷ κυκλίζεσθαι [ τῶν εὐθυ]πόρων τὰς ἰδιότητας φορῶν ἐπιδεικυνμένους , τῆς ἄνω τῆς κάτω , τῆς εἰς δεξιὰ τῆς εἰς ἀριστερά , τῆς πρόσω τῆς ὀπίσω . τὰ μὲν οὖν ὑπὸ σελήνην σώματα μερικὰ κινεῖται προηγουμένως ἐπ' εὐθείας , ἔχει δὲ τὸ κύκλῳ κατὰ μέθεξιν διά τῆς ἀνταποδόσεως τῶν ἐναντίων κινήσεων , τὰ δὲ ἄστρα ἔχει μὲν τὴν κυκλοφορίαν οἰκεῖον , κινεῖται δὲ καὶ κατὰ τὰς τῶν ἐπ' εὐθείας κινήσεων ἰδιότητας , ἄνω κάτω πρόσω ὀπίσω , διότι προείληφεν ἐκείνων τὰς αἰτίας . ὥστε τὰ μὲν εὐθυπορικῶς κυκλίζεται , τὰ δὲ κυκλοφορικῶς εὐθυπορεῖται , μέσην ἔχοντα τάξιν καὶ κίνησιν τῶν τε μόνως κυκλοφορουμέων καὶ τῶν μόνως εὐθυπόρων , οἶόν ἐστιν ἔκαστον τῶν ἐνταῦθα σύνθετον . Ταῦτα ἡμεῖς ἐφιστάντες γράφομεν , θαυμάζοντες μὲν τὸν Πλάτωνα τῆς φιλοσόφου θεωρίας , ἀφελόντα τῶν οὐρανίων τὰς μεμηψανημένας αἰτίας τῶν κινήσεων , ἔχοντες δέ τι καὶ ὑπὲρ τῶν χρωμένων ταῖς ὑπ[οθέσεσιν ἐκείναις λέγειν . ἐπειδὴ γὰρ ἠβούλοντο μαθηματικῶς σκοπεῖν καὶ ἐπὶ δακτύλων , ποῦ θᾶττον ἤ ποῦ βραδύτερον ἐκεῖνα φέρεται , καὶ λογίζεσθαι τοὺς χρόνους , ηὑρήκασιν ὑπ[οθέσεις , καθ' ἅς εὐεφόδευτος αὐτοῖς γίνεται τῶν χρόνων τῆς ἀνωμαλίας ἡ κατάληψις , οὐκ ἐκείνων οὔτω κινουμένων , ἀλλ' ἡμῶν μὴ δυναμένων ἄλλως θηρᾶσαι τὴν κίνησιν ἤ τοιαύτας ὑποθέσεις κατασκευασαμένων , δι' ὦν τὰς ὁμαλεῖς λαβόντες κινήσεις κατ' ἐπισύνθεσιν δυνάμεθα τὰς ἀνωμάλους | ...... ίν .. 20 .. χρόνου[ς ] , ὥσπερ ἄν εἰ <περὶ> κ[ύλινδρ]ον κιν[ουμένου μύρμη]κος ἐλικοειδῶς ἡμ[εῖς ] τὴν ...... θ[έλον]τες λαβεῖν ἐνοήσαμεν [ εὐθεῖαν ] ἐν τῷ κυλίνδρῳ τινὰ ὀρθὴν καὶ περὶ αὐτὸν στρεφομένην , σημεῖον δὲ ἐπὶ τῆς ἐυθείας ἄνωθεν καταφερόμενον , εἶτα τὴν ἔλικα ἐξ ἀμφοῖν ποιοῦμεν ἐκ δυεῖν κινήσεων τὴν μίαν , οὐ τοῦ μύρμηκος ὑς δύο κινουμένου κινήσεις , ἀλλ' ὡς μίαν τὴν ἐξ ἀμφοῖν . οὔτω γὰρ οἶμαι καὶ οἱ ἐκ τῶν μαθημάτων τὴν ἀνώμαλον ἐξ ὁμαλῶν ποιοῦσιν , ἵν' ὄπερ εἴπομεν αὐτοὶ δύνωνται τοὺς ἀριθμοὺς εὑρίσκειν τῆς ἀνωμαλίας διὰ τῶν ὁμαλῶν ὅντας καταληπτοὺς μόνως , ἐκείνων τοιούτων οὐσῶν καθ' αὑτὰς ἀσυνθέτων , οἴας οὖτοι ποιτῦσι διὰ συνθέσεως . καὶ γὰρ οἱ τὰ παραπήγματα κατασκευάζοντες λογισμοῖς χρώμενοι μιμοῦνται τὴν πρὸ λογισμῶν καὶ ἐπινοιῶν ἐκεῖνα δημιουργήσασαν φύσιν · καὶ οἱ χρυσὸν ποιεῖν φάσκοντες ἐκ μίξεώς τινων εἰδῶν , τῆς φύσεως πρὸ μίξεως ὦν οὖτοι λέγουσιν τὸ εἶδος ἔν τοῦ χρυσοῦ ποιούσης · καὶ ἐπ' ἄλλων πολλῶν οὖτος ὁ τρόπος , τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς ταῖς εὐμηχάνοις ἐπιβολαῖς τὰ ἔργα τῆς φύσεως θηρᾶν ἐφιεμένης καὶ ζητούσης , πῶς ἄν ἐγένετο , εἴπερ ἐγίνετο , καὶ ὡς δυνατὸν εὑρισκούσης . ἐπὶ δὲ τῶν ἀστέρων καὶ πρόφασιν αὐτοῖς ἡ ζήτησις ἔχει καὶ κατόρθωσιν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἡ εὔρησις , ὄπως ἀποδείξωσιν ὁμαλῶς πάντα κινούμενα τὰ ἐγκυκίως φερόμενα · τοῦτο γάρ φασι θείοις σώμασιν προσήκεν . καὶ ἔγωγε φαίην ἄν καὶ αὐ|τὸς ἄλλ[οι]ς μὲν τὸ ὁμαλὲς μόνως , ἄλλοις [ δὲ πάλιν τ ] ἀνωμάλως ὁμαλέως , ἄλλοις δὲ [ τοῖς ἐ]ν γενέσει μόνοις τὸ ἀνώ - μαλον μό[νως ] . Μήποτε γὰρ οὐδὲ ἀνωμαλίαν χρὴ λέγειν , ἐφ’ὧν αἱ ἀνταποδόσεις ὁμαλεῖς καὶ τάξιν ἔχουσαι πάντως ἀναγκαίαν . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν παντός ἐστιν συλλογίσασθαι · τὸ δὲ καὶ τὴν ἀπλανῆ κινεῖν ἐπὶ τὰ ἑπόμενα καὶ μοῖραν μίαν ε’ν ἔτεσιν ἀπλέτοις , οὐδὲ τοῦτο δήπου τῷ Πλάτωνι προσῆκεν , σαφῶς λέγοντι τὰς ἐναντίας εἶναι κινήσεις ἐν τῇ ἀπλανεῖ καὶ τῇ πλανωμένῃ · καὶ γὰρ ἦν δέον καὶ τῶν ἐναντίων δυναστευόντων κατὰ τὴν γένεσιν ἐκεῖ προϋπάρχειν τὸ παράδειγμα , καὶ τῆς ἐν τοῖς νοητοῖς ταυτότητος καὶ ἑτερότητος πρῶτον μετέχειν τὸν οὐρανόν · ἄλλης δὲ οὔσης ἐκεῖ κινήσεως διὰ τὴς κατὰ τόπον μονῆς ἐν ταύτῃ θεωρεῖσθαι τὴν ἐναντίωσιν · Μουσῶν δὲ τὸν ὅλον οὐρανὸν συνεχουσῶν συμφωνίαν εἶναι τῶν ἐναντίων κινήσεων καὶ ὁμολογεῖν τῇ ἑτέρᾳ τὴν ἑτέραν . ἐπὶ ὅτι γε καὶ ἡ περὶ τῆς ἀπλανοῦς δόξα ψευδὴς ὡς κινουμένης ἐπὶ τὰ αὐτὰ ταῖς πλανωμέναις , δῆλον · ἔδει γὰρ εἴπερ μάλιστα περὶ τὸν τοῦ ζῳδιακοῦ κινεῖται πόλον , πολλὰ τῶν ἀφανῶν ἄστρων ἐμφανῆ γεγονέναι καὶ τῶν ἐμφανῶν ἀφανῆ · τούτου δὲ ὄντος ἀδυνάτου μηδὲ τὴν ἀπαλανῆ κινεῖσθαι περὶ τὸν τοῦ ζῳδιακοῦ πόλον · εἰ δὲ περὶ τὸν τοῦ παντὸς πόλον ἐκινεῖτο , τῶν ἐπὶ τοῦ διὰ μέσων ὁρωμένων ἔμπροσθεν ἄστρων ἐκβεβηκέναι τινὰ τὸν διὰ μέσων ἔδει κύκλον , ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ πανντελῶς ψεῦδος · εἰ δὲ τὰς πολυθρυλήτους ἐπανατείνοιν|το τηρήσεις ἑω μαρτυρούσας [ τῇ ἐπὶ τὰ ἑπόμε]να κινήσει τῆς ἀπλανοῦς , καὶ ἡμ[εῖς τῶν Χαλ]δαίων ἕξομεν τηρήσεις λέγειν πά[νυ ἐναργῶς ] παρα - δούσας ἐξ ἀμυθήτων χρόνων , πο[ῖαι ] καὶ ὅλων κοσμικῶν περιόδων καὶ ἀπ[οκα]ταστάσεων ἦσαν ἱστορίαι · προσθήσω δὲ Χαλδαίοις καὶ Αἰγυτπίουτς . Καὶ τί δεῖ Χαλδαίους καὶ Αἰγμπτίους λέγειν ; ἀλλὰ πρὸ τούτων αἱ τῶν θεῶν φῆμαι σαφῶς τὰ αὑτῶν εἰδότων καὶ οἱ χρησμοὶ τήν τε ἀπλανῆ κινεῖσθαί φασιν οὕτως , ὡς καὶ ὁ Πλάτωνος λόγος , περιά - γουσαν τὸν ὅλον οὐρανὸν ἐπὶ δυσμάς , καὶ πρὸς τούτοις ἑπτὰ μόνας εἶναι τὰς λοιπὰς περιόδους , ἀλλ’ οὐκ ἐπικύκους οὐδὲ ἀνελισσούσας οὐδ’ ἄλλον τινὰ τοιοῦτον κύκλων ὄχλον · οἷς χρὴ πειθομένους τὰς εἰρημένας ἐπιβολὰς κρατύνειν , τοῖς μηχανήματα βουλομένοις ἱστάνειν ἐπὶ τὸν οὐρανὸν παραχωρήσαντας ὡς χρείας ἕνεκα καὶ ἀνθρωπένων λογισμῶν ταῖς ὑποθέσεσι ταύταις χρωμένοις · εἰ δ’ ὡς πειθόμενοι ταῦθ’ οὕτως ἔχειν λέγουσιν , οὐχ ἡμεῖς γε προσηςόμεθα τοὺς λόγους . ’Επὶ δὲ τῶν κύκλων αὐτοῦ ἄνωθεν ἐφ’ ἑκάστου Βεβηκέναι Σειρῆνα συμπεριφερομένην , φωνὴν μίαν ἱεῖσαν , ἕνα τόνον · ἐκπαςῶν δὲ ὀκτὼ οὐσῶν μίαν ἱεῖσαν , ἕνα τόνον · ἐκ πασῶν δὲ ὀκτὼ οὐσῶν μίαν ἁρμονίαν συμφωνεῖν [ p . 617 b ] . Τίς μὲν ὁ Μοιραῖος ἄτρακτος καὶ ὁποίας ἔχει τῶν σφον - Σύλων διαφοράς , εἴρηται διὰ τῶν ἔμπροσθεν · ἐν δὲ τούτοις εἰσάγει λοιπὸν τὰς ἐφεστηκυίας τῇ κινήσει τοῦ ἀτράκτου θείας καὶ ἀσωμάτους ὑποστάσεις , καὶ τούτων τὰς Σειρῆνας πρώτας λέγων ἐφ’ ἑκάστου κύκλου μίαν βεβηκέναι καὶ συμ - περιφέρεσθαι τῷ κύκλῳ τῷ | . . . 22 . . έμ . . 27 . . ὁ τόνος oὐ[χ ἥκιστα πρέπων τοῖ]ς μεουσικοῖς λόγοις . . 12 . [ σ]ημαίνει τὸν ἕνα φθόγγον καὶ τὸν ἁπλούστατον ἦχον · ἡ μὲν γὰρ μία φωνὴ δηλοῖ τὴν ἀμετάβολον τοῦ τῆς ἐνεργείας εἴδου εἰς ἄλλο καὶ ἄλλο μέλος ὔπαρξιν , ἑς ἑκάστης Σειρῆνος ἀεὶ τὴν αὐτὴν ἱείσης φωνήν · ὁ δὲ εἷς τόνος τὴν ποιᾶν φωνὴν ἐδύηλωσεν εἰς ἑνὸς ἀπήχησιν φθόγγου τελοῦσαν · παρὰ γὰρ τὴν τάιν καὶ ὁ φθόγγος καλεῖται τόνος . καὶ τέλος ὀκτὼ τῶν κύκλων καὶ τῶν Σειρήων οὐσῶν μίαν ἁρμονίαν ἐκ πάντων ἀποτελεῖσθαί φησιν , οἷον τὴν διὰ πασῶν , ἐν ὅροις μὲν ὀκτὼ θεωρουμένην , ἑπτὰ δὲ διαστήμασιν , ὡς τῶν Σειρήνων τὰς ἐνεργείας εἰκάσθαι φθόγγοις , ἐξ ὧν ἡ διὰ πασῶν ἡ κατακορεστάτη τῶν συμγωνιῶν , καὶ κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν εἶναι τὰ διαστήματα τῶν φθόγγων , ἀρχόμενα ἀπὸ τῆς νήτης κάτωθεν καὶ τελευτῶντα εἰς τὴν ὑπάτην ἀνωτάτω οὖσαν · δεῖ γὰρ τὰ ἀνωτέρω κινεῖσθαι θᾶττον , κἂν δοκῶσιν αἱ ἀποκαταστάεις εἶναι πολυχρονιώτεραι τῷ μείζονα λόγον ἔχειν τὸνς κύλκους αὐτοὺς τοῖς μεγέθεσι πρὸς τοὺς κυκλους ἢ τὰς κινήσεις αὐτῶν πρὸς ἀλλήλας · τοῦτο γὰρ δοκεῖ συμπεφωνῆσθαι παρὰ πᾶσιν . Τούτων δ᾿ οὖν οὕτως αὐτῷ διατεταγμένων , ὡς εἴρηται , τίνας εἴναι ῥητέον τὰς Σειρῆνας ταύτας ; τὸ μὲν οὖν δὴ λέγειν τὰς Μούσας εἶναι καὶ παρ᾿ ἠμῶν ἡμᾶς προστιθέναι τὴν λοιπήν , ἵνα τὸν τῆς ἐννεάδος συμπληρώσωμεν ἀριθμόν , οὐκ ἔστιν ἑπομένων ταῖς ῥήσεσιν · πρὸς τῲ καὶ τὸ συμπεριφέρεσθαι τοῖς κύκλοις τὰς Σειρὴνας καταδε|ε[στέρας ] εἶναι τῶν Μουσῶν . . 20 . . α . ειδ . . 20 . . φυχικῆς σωματικ . . 16 . φωναῖς τῶν Μουσῶν εἶν[αι ] · διὸ καὶ ἐναρμ[ονίους ] ἔχειν κινήσεις καὶ τοῖς κύκλοις οἷς ἐ[πιβε]βήκασιν προξενεῖν τὴν ἔρρυθμον κίνη[σιν ] πανάληθες . τίνα οὖν οὐσίαν καὶ τάξιν ἐχούσας ; ὅτι μὲν δὴ πρὸ σωμάτων οὔσας ἀναγκαῖον καὶ προσεχῶς ἐφεστώσας τοῖς κύκλοις εἶναι ψυχὰς αὐτάς , δῆλον , ἐπεὶ καὶ τὸ συμπεριφέρεσθαι τοῖς κύκλοις κινεῖσθαι δήπου μεταβατικῶς αὐτὰς ἀναδιδάσκει . καὶ εἰ μὴ μῦθος ἦν , εἶπεν ἂν ταῖς Σειρῆσιν τοὺς κύκλους συμπεριάγεσθαι · νῦν δὲ ὡς φιλοῦσιν οἱ μυθοπλάσται ποιεῖν , ἀνέστρεψε τὴν τάξιν καὶ τοῖς κύκοις εἶπεν συμπεριξέρεσθαι τὰς Σειρπηνας . εἰ δ’ οὖν κινοῦνται καὶ αὐταὶ κυκλικῶς κατὰ τὴν ἀσώματον κίνη - σιν , ἀνάγκη δήπου ψυχάς τινας αὐτὰς εἶναι νοερῶς ζώσας · νοῦ γὰρ εἰκὼν ἡ περιφορά , καθάπερ ὁ ’Αθηναῖος ξένος ἐδίδαξεν [ leg . X 897 c ] , καὶ ψυχαὶ περιάγονται διὰ νοῦν . εἰ δὲ ταῦτα ἀληθῆ , συνᾴδει ταῦτα τοῖς ἐν Τιμαίῳ [ p . 35 a sqq . ] περὶ τῶν θείων ψυχῶν πεφιλοσοφημένοις , ὡς ἄρα ἐκ τῶν ἁρμονικῶν ὑφεστήκασι λόγων · καὶ εἰ περιφέρονται , καὶ αὐταὶ κύκλοι τινές εἰσιν , ὥσπερ φησὶ καὶ ὁ Τίμαιος [ ρ.3 c ] . καὶ εἰ μίαν φωνὴν ἀφίησιν ἑκάστη καὶ ἕνα τόνον , λογικαὶ 15 πάντως εἰσὶ πατ’ οὐχ οἵαις αἱ ἡμέτεραι , συλλογιςόμεναι , καὶ | [ εἰκά]ς[ους]αι ἄλλ[οτε]ἄλλως , ἵνα τὰ ὅντα γνῶσιν · π[ά - λιν ] δὲ εἰ μίαν συμπληροῦσιν ἁρμονίαν , οἶ[ον χορεύους ] ιν πάσαι περὶ ἕνα κορυφαῖον τὴν [ τοῦ ὅλου ] κόσμου ψυχήν . Σειρῆνας μὲν οὖν αὐτὰς ἐκάλεσεν , ἵνα ἐνδείξηται τὴν ἁρ - μονίαν σωματοειδῆ πάντως οὖσαν , ἣν αὗται τοῖς κύκλοις ἐνδιδόασιν · οὐρανίας δὲ Σειρπηνας , ἵνα τῶν γενεσιουργῶν διακρίνῃ ταύτας Σειρήνων , ἃς δὴ καὶ αὐτὸς ἀλλαχοῦ [ Phaedr . 259 a ] συμβουλεύει κατὰ τὸν Ὁμηρικὸν ἐλλαχοῦ ’Οδυσσέα παραπλεῖν . ἀλλ’ ἐκεῖναι μὲν ἀπὸ δυάδος ἄρχονται · λέγει γοῦν ὁ ποιητής · φθογγὴν Σειρήνοιïn , ὡς ἄν δυεῖν οὔσαιν · αὖται δὲ ἀπὸ μονάδος · ἡ γὰρ τοῦ ἑνὸς κύκλου τοῦ ἐξωτάτου προηγεῖται τῆς ἑβδομάδος . ὥστε κἀκείνῃ τῇ δυάδι πλῆθος οἰκεῖον ὑπεστρῶσθαι πάντως εἰκός · καὶ εἰ τῇ οὐρανίᾳ μονάδι ἑβδομαδικόν , τῇ γενεσιουργῷ δυάδι πάντως δὶς ἑβδομαδικόν , οὔτω καὶ τῶν θεολόγων πολλαχοῦ τὰς οὐρανίας ζώνας διπλασιαζόντων ἐν τοῖς ὑπὸ σελήνην . εἰδὶ δὲ ἄρα τινὲς καὶ ἐν Ἅιδου Σερῆνες , περὶ ὧς αὐτὸς εἶπεν ἐν Κρατύλῳ [ p . 403d ] σαφῶς , ὡς οὐδὲ ἐκείναις ἀπολείπειν τὸν Ἄιδην φίλον , λθελγομέναις ὐπὸ τῆς τοῦ Πλόύτωνος σοφίας . ὥστε τριττὰ γένη κατ᾿ αὐτὸν Σειρήνων · οὐράνια Διός , γενεσιουργὰ Ποσειδῶνος , ὑποχθόνια Πλούτωνος · κοινὸν δὲ πάντων τῶν γενῶν ἁρμονίαν ὑφιστάνειν σωματοειδῆ , τῶν Μουσῶν τὴν νοερὰν ἁρμονίαν μάλιστα δωρουμένων , διὸ καὶ κρατεῖν λέγονται τῶν Σειρήνων καὶ τοῖς πτεροῖς αὐτῶν στεφανοῦσθαι · καὶ γὰρ ἐκείνας ἀνάγουσιν ἑαυταῖς τε συνάπτουσιν , τὰς ἀναγωγοὺς αὐτῶν δυνάμεις ἐξάπτουσαι τῆς ἑαυτῶν νοήσεως . Ἄλλας | δὲ καθημένας πέριξ [ δι᾿ ἴσο]υ τ[ρεῖς , ἐν θρόνῳ ἑκάστην , θυγατέρας τῆς Ἀνάγ[κης Μοίρας ] · ἕως τοῦ · τὴν δὲ λάχεσιν ἐν μέρει [ ἑκατέρας ] ἑκατέρᾳ τῇ χειρὶ ἐφάπτεσθαι [ p . 617b—d ] . Μετὰ τὰ[ς Σειρῆ]νας , ὧς εἴπομεν τὰς θείας εἶναι τῶν ὀκτὼ κύκλ[ων ] ψυχάς , ὦς καὶ ἡ οὐσία καὶ ἡ ζωὴ ἐναρμόνιος καὶ ἡ ἐνέργεια νοερὰ κύκλῳ κινουμένων ( ἐν γὰρ ἀσωμάτοις ἡ κύκλῳ κίνησις νοερὰν ἐμφαίνει πάντως ἐνέργειαν ) ἡ τῶν Μοιρῶν παραδέδοται τριὰς ὑπὲρ τὰς Σειρῆνας , ἄνωθεν ἐποχουμένη ταύταις τε καὶ ταῖς ὅλαις περιόδοις , ἁπτομένη τε αὐτῶν καὶ οὐχ ἁπτομένη ( τοῦτο γὰρ τὸ διαλείπειν ) , οἷον ὑπερκόσμιός τε ὅμα καὶ ἐγκόσμιος οὖσα · τὸ μὲν γὰρ ἅπτεσθαι κοινωνίαν δηλοῖ ἀπὸ τούτων ἀσύναπτον πρὸς αὐτάς . καὶ ὁρᾷς πῶς καὶ τῆς Ἀνάγκης ὑφεῖνται τῆς ἑαυτῶν μητρὸς αἱ Μοῖραι καὶ τῶν Σειρήνων ὑπερκάθηνται · θρόνοι μὲν γὰρ ἀποδέδονται παρὰ τοῦ μύθου καὶ αὐταῖς , ὥσπερ τῇ Ἀνάγκῃ · καὶ γὰρ τοῦ τῆς Ἀνάγκης θρόνου μεμνήσεται διὰ τῶν ἑπομένων · καὶ καθῆσθαι λέγονται καθάπερ ἡ μήτηρ , ἀλλ᾿ οὐ συμπεριφέρεσθαι τοῖς κύκλοις , ὥσπερ αἱ Σειρῆνες . ἀλλ᾿ ἣ μὲν οὐκ ἐφάπτεται τοῦ ἀτράκτου ταῖς χερσίν , ἀλλ᾿ ἔγκειται τοῖς γόνασιν αὐτῆς ὡς ἡδρασμένος ὥσπερ αἰ Σειρῆνες.ἀλλ᾿ ἔγεκειται τοῖς γόνασιν αὐτῆς ὡς ἡδρασμένος ἐν αὐτῇ μονίμως , αἳ δὲ χρῶνται ταῖς χερσὶν καὶ κινοῦσι διὰ τούτων , ὡς ἄν προσεχέστεραι τοῖς κινουμένοις · καὶ αὗται μὲν ἔξω τῶν κύκλων οὖσαι καὶ ἡδρασμέναι κινοῦσιν · αἰ δὲ Σειρῆνες ἐπιβεβηκυῖαι τῶν κύκλων καὶ συμπεριφερόμεναι αὐτοῖς · ὥστε τῶν Μοιρῶν καὶ ταύτας κινου|[σῶν ] . . 85 . . [ ἐ]ντὸς περιφορὰς . . . . . . . . . γὰρ κινοῦσιν · ἣ δὲ ἐκ τῶν περι[φορῶν ] εἰς τὰ ἐπ᾿ εὐθείας κινούμενα · ταῦτα γὰρ πάντα δουλεύει ταῖς ἐκείων περιόδοις . καὶ οὕτως ὁμαλεῖς ὁ κόσμος ἅπας ἐστὶν Μοιοραῖος , τῶν μὲν ἀκυροτέρων κινήσεων εἰς τὰς κυριωτέρας ἀνηρτημένων , τούτων δὲ εἰς τὰς Μοίρας · τῶν δὲ Μοιρῶν κατὰ τὴν βούλησιν τῆς μητρὸς κινουσῶν , καὶ ὅσον ἐκείνη τῷ εἰναι , τοσοῦτον τῷ ἐνεργεῖν τούτων εἰς τὸ πᾶν παρεχουσῶν . ἀλλ᾿ ὅτι μὲν αἱ Μοῖραι διὰ τῶν περιόδων τούτων πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ κατευθύνουσι , δῆλον , ἑκάστοις ἀπομερίζουσαι τὸ προσῆκον , καὶ ζώοις καὶ φυτοῖς , καὶ ἐπικλώθουσαι τὴν ὀφειλομένην μοῖραν . διὸ καὶ τὰς περιόδους ἀτράκτῳ καὶ σφονδύλοις προσείκασεν , ἐπεὶ κἀν ταῖς ἱεροποιΐαις συνθήματα ταῦτα τῶν Μοιορῶν εἰώθασι παραλαμβάνειν , ἠλακάτας ἀτράκτους νήματα · διὰ γὰρ τούτων δηλοῦται τὸν ἄνωθεν εἱρμὸν μέχρι τῶν τελευταίων διήκειν , τῆς μὲν ἐν τῇ συνυηθείᾳ καλουμένης ἠλακάτης τὴν ἐν ταῖς Μοίραις περιεχομένην αἰτίαν δηλούσης , ἧς εἰς τὸ πᾶν ἐντιθέσαιν ἀπ᾿ ἐκείνης ζωῆς · τοῦ δὲ ἀτράκτου τοῦ ἀπ᾿ ἐκείηνς τὸ νῆμα δεχομένου τὴν εἰς τὸ πᾶν ἐνδε - δομένην · τοῦ δὲ νήματος τὸν εἱρμὸν τῆς τε μενούσης καὶ τῆς προελθούσης . οὐγὰρ δεῖ νομίζειν , ? ὅτι τάττουσαι τὰ πάντα καὶ κινοπυσαι χωρὶς τοῦ ζωὴν ἐνδιδόναι κινοῦσιν · οὐδὲ γὰρ οἱ τὰ τῇδε ἀγάλματα ἐλλάμποντες ἄνευ ζωῆς ἐλλάμπουσιν · ἀλλὰ τῆς ζωῆς ἰδιότης ἄλλη ἄλλης , καὶ ὡς μὲν ζωὴ | κ . . . . . . δ . . . 25 . εῖται . . δ . . 25 . Μοῦσαι μὲν ἐναρμόνιον προξενο[ῦσι , Μοῖ]ραι δὲ εἰρόμενον εἶδος τῷ κόσμῳ καὶ [ ἄλλος ] ἄλλο τι τῶν θεῶν . Τίς δέ ποτε ἄρα τάξις . . . . Μοιρῶν καὶ τίνα τὰ ἀπὸ τῆς θεομυθίας αὐταῖς ἀποδοθέντα σύμβολα , οἱ θρόνοι τὰ στέμματα ἡ λευκὴ ἐσθὴς ἡ ὑμνῳδία αἱ χεῖρες ; ἕκαστα γὰρ τοὐτων δεῖται νοερῶν ἐπιστάσεων . καὶ ὅλως πρὸ τούτωνβ , πῶς ἑώρα καθημένας καὶ σχήματα ἐχούσας αὐτὰς καὶ ἤκουεν ὑμνουσῶν ; καὶ τί τὸ τὴν μὲν ἄλλα ὑμνεῖν , τὴν δὲ ἄλλα , καὶ μεμερίσθαι τὰς ὑμνήσεις τοῖς τοῦ χρόνου μορίοις ; τί γὰρ πρὸς ἐκείνας χρόνος ; εἰ μὲν γὰρ ἦσαν ψυχαί , τάχ' ἂν καὶ χρόνος αὐταῖς διέφερεν · καίτοι καὶ εἰ τοῦτο ἀληθές , ἡ κατὰ μέρη τοῦ χρόνου διαίρεσις δεῖται λόγου τινός . — Τὸ μὲν τοίνυν τὰ ἀσώματα σωματοειδῆ θεωρεῖν καὶ τὰ ἔξω τόπου παντὸς ὡς ἐν τόπῳ τινὶ ὄντα καὶ διαστήματι καὶ τῶν ἔξω κινήσεως διὰ κινήσεως ἀντιλαμβάνεσθαι θαυμαστὸν οὐδέν · πάλαι καὶ τῶν θεουργῶν ἡμᾶς διδαξάντων , ὅτι τὰς αὐτοφανείας τῶν θεῶν μεμορφωμένας τῶν ἀμορφώτων καὶ ἐσχηματισμένας τῶν ἀσχηματίστων ἀνάγκη γίνεσθαι , τῆς ψυχῆς καὶ τὰ ἀτρεμῆ καὶ τὰ ἁπλᾶ φάσματα τῶν θεῶν κατὰ τὴν ἑαυτῆς φάυσιν ὑποδεχομένης μεριστῶς καὶ μετὰ φαντασίας σχῆμα καὶ μορφὴν συναγούσης τοῖς θεάμασιν . πᾶσα γὰρ μέθεξις τήν τε τοῦ μετεχομένου καὶ τὴν τοῦ μετέχοντος ἰδέαν διασώζει , μέση πως οὖσα το΄'υτων ἀμφοτέρων · καὶ οὔτε τὴν τοῦ μετεχομένου μόνον , οὐ γὰρ | ἂ[ν ἐδίδου τι ] τῷ μετέχοντι · οὐτε τὴν τοῦ με[τέχοντος , οὐ γ]ὰρ [ ἂν ἐξ]ήρτητο τοῦ μετεχομέ[νου . ὄντων ] οὖν θείων τῶν μετεχομένων ἔ[χει τὰ πα]ρ' αὐτῶν προτεινόμενα φάσμαι[τα ] τὸ φωτοειδὲς τὸ ἄχραντον τὸ ἀχρόνως παρὸν τὸ ζωτικόν , πᾶν εἴ τι τοιοῦτον , τῶν δὲ μετεχόντων τὸ διαστατὸν τὸ μεμορφωμένον τὸ ἐσχηματισμένον · ταῦτα καὶ τῶν θεῶν εἰπόντων πρὸς τοὺς θεουργούς · ἀσωμάτων γὰρ ὄντων , φασίν , ἡμῶν ώματα τοῖς αὐτόπτοις φάσμασιν ὑμῶν εἵνεκεν ἐνδέδεται · διὰ γὰρ τοὺς μετέχοντας σωματοειδὴ φαντάζεται τὰ ἀσώματα ἐν τῷ αἰθέρι φαινόμενα διαστατῶς . εἰ οὖν τοῖς θεουργοῖς τοῦτον αὐτοπτεῖται τὸν τρόπον τὰ θεῖα , θαυμαζέτω μηδείς , εἰ καὶ ὁ τῶν θεαμάτων τούτων ἄγγελος , ὡς ψυχὴν εἰκὸς ἦν μερικὴν φαντασίᾳ χρωμένην καὶ ἔτι σώματος ἔννοιαν ἔχουσαν , οὕτω τῶν ἀσωμάτων ἐφάηπτετο καὶ ἑώρα ἐν τῷ αἰθερίῳ σώματι τὰς τῶν ἀσωμάτων ὑπάρξεις σωματικῶς , καὶ ἀντὶ μὲν τῆς ζωῆς τῆς θείας καὶ αΰλου χιτῶνας λευκοὺς καὶ λευχείμονας τὰς Μοίρας · ἀντὶ δὲ τῆς σταθερᾶς καὶ μονίμου καταστάσεως καθημένας · ἀντὶ δὲ τῆς διωρισμένης ἀπὸ τῶν ἄλλων θεῶν ἰδιότητος μεριστὰς καὶ τοπικὰς περιγραφάς · συνθήματα γὰρ τὰ ἐμφανῆ τῶν ἀφανῶν ἐστιν δυνάμεων , τῶν ἀμορφώτων τὰ ἐν μορφαῖς ὁρώμενα διασταταῖς . ταῦτα μὲν οὖν , ὅπερ ἔφην , διὰ τῶν ἱερατικῶν ἔργων γνώριμα τοῖς μὴ παντάπασιν ἐκείνων ἀνηκόις · ἐπεὶ καὶ τὸ φωνῆς ἀκούειν ἐμμελοῦς καὶ ιυμων ἀνηκόοις · ἐπεὶ καὶ τὸ φωνὴς ἀκούειν ἐμμελοῦς καὶ ὕμνων γέ τινων | σύνηθες τοῖς . . 20 . [ ἀσω]μάτων . . 20 . [ αὐτοφ]φάνειαν , οὔτε φωνῇ [ καὶ σωματικοῖς ὀρ]γάνοις οὔτε πληγαῖς καὶ [ ἤχοις δρών]των , ἀλλ' ἀσωμάτως ἐνεργούντων · τῆ[ς ] ἐν ἐκείνοις ἀπαθοῦς ἐνεργείας ἐν τῷ μετέχοντι κατὰ τὴν ἐκείνων βούλησιν παθη[τι]κὴν ὑφιστάσης κίνησιν · ἐπεὶ καὶ τῆς ψυχῆς αἰδουμένης ἢ φοβουμένης ὠχρότης ἢ ἔρευθος ἐν τῷ σώματι συμβαίνει , μὴ ὄντος ἐν ἐκείνῃ θατέρου τούτων , ἀλλ' ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ κινήσεως τῆς ἀχρωμάτου περὶ τὸ σῶμα τῆς κατὰ τὸ χρῶμα διαθέσεως ὑφισταμένης . Μὴ οὖν οἰέσθω τις ἀδύνατον εἶναι τῶν Μοιρῶν ὑμνουσῶν νοερῶς εἰς αἴσθησιν ἐκπίπτειν τὰς νοήσεις αὐτῶν παρὰ τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἤρα καὶ ἦχον ἀποτελεῖσθαι τὴν ἄνευ ἤχου κίνησιν καὶ διὰ πληγῆς πληγῆς ἐνεικονίζεσθαι τὴν ἄπληκτον ζωὴν καὶ ἀπὸ τῆς κατὰ νοῦν συναισθήσεως ἐκφοιτᾶν εἰς τὴν δι' ἀκοῆς ἀντίληψιν . οἶον γὰρ τὸ γνωστόν , τοιαύτη καὶ ἡ γνῶσις · εἰ μὲν νοητόν , νόησις · εἰ δ' ἀκουστόν , ἄκουσις · τοῦ δὴ νοητοῦ γεγονότος δι' ἐμφάσεως ἀκουστοῦ καὶ ἡ νόησις ἄκουσις γέγονεν καὶ ἤυκουεν ὦν ἐνόει πρότερον . ἀλλὰ τοῦτο μὲν φανερόν , ὅπερ εἴπομεν , καὶ ἀπὸ τῆς παρ' ἡμῖν ἱερατικῆς · καὶ προσθετέον ὡς ἄλλον μὲν τρόπον ἄγγελοι θεῶν ἐπήκοοι γίνυονται , δαίμονες δὲ ἄλλον , ψυχαὶ δὲ ἀνθρώπων ἄλλον · οἳ μὲν νοερῶς τῶν νοερῶν , οἱ δὲ λογικῶς , ο}ι δὲ καὶ αἰσθητικῶς , ἕκαστοι δὲ κατὰ τὰ μέτρα τῆς ἑαυτῶν ἐπιτηδειότητος ὑποδεχόμενοι τὴν τῶν θεῶν γνῶσιν καὶ ἐνέργειαν εἰς ἑαυτοὺς προϊοῦσαν . καὶ | . . 85 . . ς ὅταν τῆς συνθέ[σεως ἐν ταῖ]ς διανοήσεσι καθαρεύσωμεν · [ τότε ] ἀμορφώτως αὐτῶν ἕξομεν συναίσθησιν [ πα]ρόντων , ὅταν φαντασίαν ἀποσκευσώμεθα · τότε τὰ φθέγματα αὐτῶν διὰ νοῦ γνωσόμεθα μόνως , ὅταν σιγήσωμεν πάσαις ἡμῶν ταῖς σωματικαῖς αἰσθήσεσιν . Τούτων δ' οὖν ὑπεμνησμένων τί χρὴ πλέγειν πρῶτον περὶ τῆς τῶν Μοιρῶν τάξεως , ἴδωμεν · τίς πρώτη τούτων ἐστίν , τίς δὲ τρίτη , τίς δὲ μέσην ἔχουσα δύναμιν ; οἳ μὲν γὰρ τῶν πρὸ ἡμῶν τὴν Λάχεσιν τρίτην ἔθεντο καὶ φασὶν ὡς ὑφειμένην ἑκατέρᾳ χρῆσθαι ταῖν χειροῖν , καὶ τὰ παραδείγματα τῶν κλήρων ἀπὸ ταύτης ὡς ὑφειμένης λαμβάνειν τὸν προφήτην , πασῶν ὄντα καταδεέστερον , ἀπὸ τῆς ἑαυτῷ προσεχοῦς . οἳ δὲ μέσην αὐτὴν τάττουσιν ἀμφοτέρων καὶ ὡς συνεφαπτομένην ταῖς ἄκραις οὕτως ἐνεργεῖν , μετὰ μὲν Κλωθοῦς τῇ δεξιᾷ , μετὰ δὲ Ἀτρόπου τῇ ἀιστερᾷ · διὸ καὶ ἐκείνων ἑκατέραν χρόνον διαλείπειν , οἶον χώραν τῇ μεσῃ παρεχομένας , καὶ διὰ τοῦτο ταύτην ἔχειν παραδείγματα τῶν κλήρων ὡς ἐν ἑαυτῇ διὰ τὴν μεσότητα τὴν τριάδα τὴν Μοιραίαν δεικνύουσαν , καὶ ὡς τῇ μεσότητι τῶν ψυχῶν προσήκουσαν . οἱ δὲ δὴ τρίτοι πρεσβυτέραν ἀμφοῖν ὑπώπτευσαν εἶναι τὴν Λάχεσιν καὶ οὕτως ἀμφοτέραις κινεῖν τὸν ἄτρακτον , ὡς καὶ τὸ ἀπλανὲς ἐπιστρέφουσαν καὶ τὸ πλανώμενον καὶ ἁπλῶς ὅλον τὸν οὐρανόν · καὶ τὰ παραδείγματα τῶν | κ[λήρωλ ] . . 35 . δ . . 22 . μετὰ δὲ τὴν αἵρεσιν τὰ . . 10 . [ τὴν δευ]τέραν καὶ διὰ τοῦτο καλεῖσθαι [ Κλωθώ · ] . . . . νωσαν καὶ αὐτὴν ἐμπεδοῦν τὴν Ἄτροπ[ον , τόν ] τε βίον λέγω καὶ τὰ ἐπικεκλωσμένα , καὶ [ διὰ ] τοῦτο Ἄτροπον ὀνομάζεσθαι . — Τούτγων δὴ διαφερομένων ἡμεῖς τῷ Πλάτωνι χρώμεθα χριτῇ λέγοντι μὲν ἐν Νόμοις ἐν τῷ δωδεκάτῷ [ p . 960c ] σαφέστατα , ὡς ἄρα πρώτην μὲν Λάχεσιν ὑπολαμβάνειν δεῖ , Κλωθὼ δὲ δευτέραν , Ἄτροπον δὲ τρίτην ἀμετάστροφα τὰ κλωσθέντα ἀποτελοῦσαν · λέγοντι δὲ καὶ ἐν τούτοις , ὡς ἄρα ὁ λαχὼν ἑκάστην ψυχὴν δαίμων ἄγει πρῶτον μὲν ὑπὸ τὴν Λάχεσιν καὶ τὴν ἐκείνης ἐπιστροφήν , δεύτερον δὲ ὑπὸ τὴν τῆς Κλωθοῦς , τρίτον δὲ ὑπὸ <τὴν> τῆς Ἀτρόπου · κάκεῖθεν ἐπὶ τὸ πεδίον ἔρχονται πᾶσαι τῆς Λήθης καὶ τὸν Ἀμέλητα ποταμόν . εἰ οὖν ἡ κάθοδος ἄνωθεν , δῆλον ὡς ἡ Λάχεσις πρεσβυτάτη πασῶν ἐστιν καὶ οὕτως ἑκατέρᾳ κινεῖ ταῖν χειροῖν , ὡς καὶ τὴν ἐπὶ δεξιὰ καὶ τὴν ἐπ' ἀριστερὰ κινοῦσα τοῦ ἀτράκτου περιφοράν . Τούτου δὲ ἡμῖν ἀπ' αὐτῶν δειχθέντος τῶν Πλατωνικῶν ῥήσεων τὰ ἑπ΄λομενα τούτοις σύμβολα διασκεψώμεθα . τὸ μὲν οὖν θυγατέρας λέγεσθαι τὰς Μοίρας τῆς Ἀνάγκης δείκνυσιν τὸ μὲν ἑνοειδὲς κράτος τῇ Ἀνάγκῃ προσῆκον ὡς π΄λαντα συνεχούσῃ κατὰ μίαν αἰτίαν,ἣν ἀποδρᾶτῶν ἐγκοσμίων οὐδενὶ θεμιτόν , οὐ τῶν οὐρανίων , οὐ τῶν ὑπὸ σελήνην , οὐ τῶν ὁλικῶν , οὐ τῶν μερικῶν · μία γάρ ἐστιν αὕτη πάντων φρουρὰ τῶν τοῦ | . . 14 . [ τὰς ] δὲ Μοίρας κατα[τάσσει ὑπὸ τὴν ταύτης βα]σιλείαν , ὡ[ς ] ἐκείνην [ τῶν δόσεων τῶν Μοιρ]αίων καὶ τῶν ἐπικλωθο[μένων καὶ ] τῆς πάντων ὑπὸ τὴν ταύτης βα]αίων καὶ τῶν ἐπικλωθο[μένων καὶ ] τῆς πάντων τῶν Μοιρ]αίων καὶ τῶν ἐπικλωθο[μένων καὶ ] τῆς πάντων ἀναγκαίας ἀκολου[θία]ς εἶναι δεσπότιν . τὰς δὲ Μοίρας ἄλλην [ ἄ]λλο τι δρᾶν μερισαμένας τὰ ἔργα τῆς μονάδος · καὶ διὰ τοῦτο λέγεσθαι θυγατέρας , ὡς τήν τε πρόοδον καὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὰς δυνάμεις καὶ τὰς ἐνεργείας ἀπ' ἐκείνης διακληρωσαμένας · ἐν γὰρ τοῖς θεοῖς τὰ αἴτια καὶ τὰ αἰτιατὰ τούτοις δι9αφέρει , τῷ ἡνωμένῳ καὶ πεπληθυσμένῳ , τῷ ὁλικωτέρῳ καὶ μερικωτέρῳ , τῷ ἐξῃρημένῳ καὶ προσεχεστέρῳ τοῖς διοικουμένοις . κἀνταῦθα τοίνυν προηγεῖται μὲν ἡ μονὰς καὶ ἐξᾐρηται πάντῃ τῶν ἐγκοσμίων καὶ ἔστιν ὅλη καὶ μία , ταύτης δὲ ἡ τριὰς ἀνῆπται , μεριζομένη περὶ τὴν τοῦ ἀτράκτου περιφορὰν καὶ προάγουσα εἰς ἐμφανὲς τὴν τῆς μονάδος πρόνοιαν . ὅθεν καὶ Μοῖραι τὴν φήμην ἔσχον αὖται καλεῖσθαι , οὐ μόνον ὡς μερίζουσαι τὰ ὀφειλόμενα τοῖς γιγνομένοις πᾶσιν , ἀλλὰ καὶ ὡς μερισάμεναι τὴν τῆς μητρὸς ἡνωμένην ποίησιν · ἐκείνη δὲ Ἀνάγκη , ὡς κρατοῦσα πάντων ἀραρότως καὶ ἀναποδράστως , ὦν αὖται διῃρημένως . τῶν μὲν γὰρ ἔξω γενέσθαι δυνατὸν κατά τινα ἐνέργειαν , οἶον τῆς Λαχέσεως κατὰ τὴν πρὸ τοῦ κλήρου ζωήν · πρῶτος γὰρ ἡμᾶς ὁ κλῆρος ὑποτάττει τῇ Λαχέσει καὶ τὸ λαχεῖν οἶόν ποτε κλῆρον · τῆς δὲ Ἀνάγκης κατ’ οὐδεμίαν · διὸ κυ ρίως Ἀνάγκη πάντα περιλαβοῦσα τοῖς ἑαυτῆς ἀκλινέσιν ὅροις . Τὸ δὲ δὴ λευχείμονας λέγεσθαι πάν|τως παρίστησιν , [ ὅτι κ]αὶ νοερὰν εἰλήχα[σι ζωήν · ] καὶ τοῦ θείου φωτ[ὸς μὲν ἡ ἐνάργεια καὶ ἡ ὅψις ] ἡ αὐτοὴς σύνθη[μα , τῆς δὲ ἐν οὐρανῷ ] ζωῆς τὸ φωτεινὸν καὶ διαυγὲς ο[ἰκείως ἔ]χον τοῖς οὐρανίοις , ὥσπερ τὸ μέλαν τοῖς [ χθο]νίοις · τῆς γὰρ λαμπρότητος τῆς ἐν τῷ φωτὶ συγγενὲς τὸ λευκόν . ὅτι δὲ τὰς ἐσθῆτας οἱ μῦθοι σύμβολα παραλαμβάνειν εἰώθασιν τῶν ἀσωμάτων ζωῶν , ὅστις παρηκολοήθηκεν ταῖς θεομυθίαις , πάντως που γεγνώσκει · καὶ γὰρ αἱ ζωαὶ τὰς τῶν θεῶν ὑπάρφεις ἀποκρύπτουδιν προβεβλημέναι καὶ αἱ ἐσθπητες τὰ σώματα · καὶ ὡς οὖται περέχουσιν ἐν ἀφανεῖ τὸ χρώμενον , οὔτω καὶ ἐκεῖναι τὰς θείας ἑνώσεις . ἐπεὶ δὲ αἱ ὑπάρξεις ἄλλων ἅλλαι , καὶ τὰς ἐσθῆτας τῶν μὲν λευκάς , τῶν δὲ με λαίνας , τῶν δὲ χρυςᾶς , τῶν δὲ τοιαύτας ἄλλας παραλαμβά - νουσιν , καὶ πάντα ἁπλῶς τὸν ἔξωθεν κόσμον ταῖς ἔνδον καὶ ἐγκρυφίοις δυνάμεσιν ἐοικότα κατὰ σχήματα καὶ χρώ - ματα περιβάλλουσιν αὐτοῖς . ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς ἱεροῖς διὰ ταῦτα τοῖς ἀγάλμασιν ἄλλοις ἄλλα περιέκειτο συνθήματα , τῶν κρειττόνων συνᾴδοντα τοῖς † ἀγάλμασιν · καὶ οἱ τῶν θεῶν ἱεροὶ καὶ οἱ καὶ οἱ κλήτορες καὶ οἱ δοχεῖς πολυειδέσιν ἐχρῶντο χιτῶσιν καὶ καταζώσεσιν , μιμούμενοι τὰς θείας ζωάς , εἰς ἃς ἀνῆγον τὴν ἐαυτῶν πραγματείαν . προςήκει τοίνυν καὶ ταῖς Μοίραις τὸ φανὸν ὡς τὰς οὐρανίας ζωὰς προβεβλη - μέναις , δι’ ὧν κινοῦσι τὸν οὐρανόν · καὶ γὰρ τὸ ἀμιγὲς καὶ καθαρὸν αὐταῖς οἰκιῖον · διὸ καὶ νηφάλια σπένδειν θεμιτὸν Μοίραις καὶ πᾶν τὸ χθόωιον | . . 25 . μαι[ς ] αὐ . . 15 . [ Τὸ δὲ στέμμα]τα ἐπὶ τῶν [ κεξαλῶν αυτὸς ἔ]χειν τῷ θείῳ φωτὶ καὶ [ ωοητῷ περιλά]μπεσθαι δηλοῖ τὰς ἀκροτάτας αὐτῶν ὑπάρξεις · οὐ γὰρ ἀπὸ φυτῶν τὸ στέμ[μα ] γίνεσθαί φασιν , ἀλλ’ ἀπὸ ἐρίων . καὶ ἔστι καῖ τοῦτο πρέπον ταῖς ἱερατικαῖς ζωαῖς · στρόφια γὰρ καὶ τοῖς ἱερεῦσιν τοῖς τῶν ἄλλων ὑψηλοτέρας ἱερωςύνας φέρουσιν ἔχειν προστέτακτο καὶ μέγα ἦν τὸ στροφίου κύριον εἶναι · τοῦτο δὴ οὖν ἀπο – τυποῦται τὰ στέμματα τὰ Μοιραῖα , συμβολικῶς περικείμενα ταῖς κεφαλαῖς αὐτῶν . αἱ μέν γε κεφαλαὶ τῶν θειοτάτων εἰκόνες εἰσὶν καὶ ὑψηλοτάτων ἐν αὐταῖς δυνάμεων , ἐπεὶ καὶ ἐφ’ ἡμῶν τοῦ θειοτάτου τῆς ψυχῆς εἰσιν οἰκήσεις . Τὰ δὲ στέμματα ζωὴν θείαν καὶ γόνιμον ἐνδείκνυται , συν - άπτουσαν αὐτῶν τὰς ἀκρότητας ταῖς ὑπερτέραις αἰτίαις , ὡς τὰς ἱερατικὰς ζωὰς τοῖς θεοῖς οἶς καθιέρωτο τὰ στρόξια συνάπτειν ἐπεπίστευτο . καὶ ὁρᾷς ὅπως ὁ τῆς κεφαλῆς κόσμος τοῦ περὶ τὸ ἄλλο πᾶν σῶμα ὡς αἴτιος προϋπάρχων ἀνα - φαίνεται · τῆς γὰρ ἐσθῆτος τὸ ἔριον οἶον αἴτιόν ἐστιν , ὥστε εἰ καὶ ἑκάτερον ζωῆσ σύμβολον , ἀλλὰ τὸ μὲν θειοτέρας καὶ αἰτιωτέρας , τὸ δὲ καταδεεστέρας καὶ ἀπ’ ἐκείνης ἀπορρεού - σης . — Καὶ μὴν καὶ τὸ ἐπὶ θρόνων καθῆσθαι πέριξ καὶ δι’ ἴσου πᾶσαν αὐτῶν ἀναφαίνει τὴν τάξιν ἀεὶ ὡσαύ - τως ἔχουσαν καὶ περιέχουσαν πανταχόθεν τὸν ὅλον οὐρανὸν καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλας αὐτῶν ἀξίαν καθ’ ἕνα λόγον ἐστῶσαν διαφυλάττουσαν . τὸ μὲν γὰρ δι’ ἴσου θαυμαστῶς ἐνεδεί - ξατο πῶς ἔ|χουσι πρ[ὸς ἀ]λλή[λας ] . . 20 . ην . . 24 . . [ ἀπὸ τῆς αὐ]τῆς προελθοῦσαι μον[άδος ] . . 10 . . ἀλλήλαις , καὶ οὑχ ὡς τὰ αἴ . . 12 . μόνον ὑπεροχὴ καὶ ὕφεςίς ἐστιν ἐν αὐ - ταῖς . καὶ τοῦτο σημαίνει τὸ δι’ ἴσου πάσας τῶν ἄλλων διεστάναι , καὶ τὴν Λάχεσιν τῆς Κλωθοῦς καὶ τῆς Ἀτρότου ταύτην καὶ τὴν Ἄτροπον τῆς Λαχέσεως , οἶον ἐν ἐσοπ[λεύρῳ τρινώνῳ τεταγμένας . τοῦτο δὲ ὅπερ εἴπομεν τὴν σύνταξιν αὐτῶν σημαίνει τὴν ὡς ἀπὸ μιᾶς αἰτίας πάσας ὑποστάσας κατὰ μίαν ἰσότητα συντάττουσαν . τὸ δὲ δὴ πέριξ τὴν ἔξωθεν περικαλύπτουσαν τὸν ἄτρακτον ζωήν · περιέχουσι γὰρ ὅλον ἐν ἑαυταῖς καὶ οἶον περικάθηνται τῷ σξονδύλῳ παν - ταχόθεν · οἶον εἰ νοήσειας ἐπὶ τῆς κυρτῆς ἐπιφανείας τρί - γωνον ἐκ περιφερειῶν ἴσνω καὶ κατὰ τὰς γωνίας ἱδρυμένας ἐπὶ θρόνων τὰς Μοίρας . οὕτω γὰρ καὶ δι’ ἴσου καὶ πέριξ ταύτας νοήσεις ἐξιδρυμένας τῷπαντί , καὶ ἅμα μὲν ἀλλή - λαις ὁμοταγεῖς , ἅμα δὲ τῷ οὐρανῷ περιβαλλούσας τὴν ἑαυ - τῶν φυλακήν . Τοὺς δὲ δὴ θρόνους , ἐφ’ ὦν αὐτοπτικῶς αὐτὰς ἐκεῖνος ἑώρα καθημένας , τίνας ἂν φαῖμεν ἢ δυνά - μεις εἶναι αὐτὰς ὑποδεχομένας αὐτῶν τὴν μόνιμον καὶ στα - θερὰν ἵδρυσιν ; ἐπειδὴ γὰρ καὶ μένουσιν οἱ θεοὶ ἐν αὑτοῖς καὶ προΐασι διὰ πάντων καὶ ἐπεστρέφουσιν εἰς τὰ πρὸ αὐτῶν , καὶ οὔτε τὸ μένειν χαλῶσιν διὰ τὸ προϊέναι καθάπερ αἱ ψυχαί ( ταύταις γὰρ ἡ εἰς τὸ κάτω πρόοδος ἀποφοιτώσαις μὲν τῶν αἰτίων , ἐξισταμέναις δὲ γίνεται ἑαυτῶν ) οὔ |[τε τὸ ] προιέναι [ ἐπέ]χουσιν διὰ τὸ μένειν ( . . 20 . ἐν τῷ κατὰ φύ[σιν ] . . . . π . . . ‘.α κινητά ἐστιν ) , ἀλλ’ἅμα τὸ [ συν ] - αμφότερόν ἐστιν παρ’ αὐτοῖς καὶ τὸ ἐπιστρέφεσθαι μετὰ τούτων , τὸς μὲν ζωὰς ἁπάσας τὰς τὴν μονὴν αὐτῶν ὑπο - δεξαμένας θρόνοις εἰκάζουσιν , τὰς δὲ ταῖς προόδοις ὑπηρε - τούσας ἢ ἐπιστροξαῖς ὀχήμαςίν τισιν · καὶ ταπῦτα παρα - πετάσματα γίνεται τοῖς σοφοῖς μύθοις τῆς περὶ θεῶν ἀληθείας . καὶ τοίνυν καὶ τῶν Μοιρῶν τὰς ἐξῃρημένας τοῦ οῦρανοῦ ζωὰς τὰς τῶν μονίμων ἐν ἑαυταῖς δυνάμεων ὑποδοχάς , ἐν αἶς ἱδρυμέναι καὶ τὸν οὐρανὸν ἐν ἑνὶ τόπῳ μένοντα δια - φυλάττουσιν , θρόνους ὑπολαβεῖν χρὴ λέγεσθαι , καθάπερ ἐν φαίδρῳ θεῶν ὀχήματα *** ταῖς τε πορείαις αὐτῶν συν - εξορμώσας · ἐλαύνων γάρ , φηςίν [ p . 246 e ] , ὁ Ζεὺς πτη - νὸν ἅρμα πορεύεται πρῶτος · καὶ ἑξῆς φησιν [ P . 247b ] , ὅτι τὰ τῶν θεῶν ὀχήματα ἰσορρόπως εὐήνια ὄντα πορεύεται , τὰ δὲ ἄλλα μόγις . καὶ γὰρ ἐκεῖ οἱ ἡνίοχοι τῶν ὀχημάτων ἕτεροι καὶ ἐνταῦθα αἱ ἐτεθρονισμέναι τῶν θρόνων , ὑποδοχαὶ δὲ ἄμφω ταῦτα ἀμφοῖν , ἀλλ’αἳ μὲν κινουμένων , αἳ δὲ μενόντων . εἰ δὲ δὴ καὶ τὸν τόπον νοή - σαις , ἐν ᾦ κεῖσθαι δεῖ φαντασθῆναι τοὺς θρόνους , ἐκεῖνο τὸ φῶς τὸ τῷ κίονι παραπληςίως ἀκλινές , καὶ ἐν ἐκείνῳ τᾶς μοίρας ἱδρυμένας λέγειν ἐκεῖθεν τὸν σφόνδυλον κινεῖν ἐν τῷ αὐτῷ , τάχ’ ἂν δυνηθείης κἂν τὴν ξανταςίαν ἀπο - πλῆσαι διαστηματικὴν τούτων ἔννοιαν λαβεῖν ἐξιεμένην · εἰ γὰρ ἔξω τοῦ | οὐρανοῦ κάθηνται καὶ εἰ ἐν τόπ[ῳ ἐστὶν ἑκά]στη , δι’ ἴσου διεστῶσαι ἀπ[‘ ἀλλήλων , π[οῦ ἀλ]λαχοῦ ἢ ἐν ἐκείνῳ νοήσεις αὐτῶν τ[ὴν ] ἵδρυσιν , ἐν ᾦ πάντα ἥδρασται μένοντ[α κα]τα τα αὐτά · τοιοῦτος δὲ ὡς ἐδείκνυμεν ἐκεῖνος ὁ τόπος , ὃν εἶπεν εἶναι τὸ φῶς , ὡς καὶ τοῦτο οὐκ ἀμυ - δρῶς δέδεικται διὰ τὼν ἔμπροσθεν . Μέχρι μὲν δὴ τούτων ὅσα κοινὰ παραδέδοται θεάματα περὶ τῶν Μοιρῶν · ἔστιν δὲ ταῦτα τὸ θυγατέρας εἶναι πάσας τῆς Ἀνάγκης , τὸ δι’ἴσου καθῆσθαι , τὸ πέριξ , τὸ στέμματα ἐπὶ τῶν κεφαλῶν ἔχειν , τὸ λευχειμονεῖν , τὸ ἐπὶ θρόνων δή τινων ἱδρῦσθαι . λοιπὸν δὲ ἐντεῦθεν τᾶς διαφερούσας αὐ - τῶν ἐνεργείας ἐκφαίνει καὶ ταύτας διαιρεῖ , τὰς διαξερούσας αὐ - τῶν ἐνεργείας ἐκφαίνει καὶ ταύτας διαιρεῖ , τὰς μὲν γνωστι - κὰς τιθέμενος αὐτῶν , τὰς δὲ κινητικάς . αἱ μὲν γὰρ ὑμνῳ - δίαι τῶν γεγονότων καὶ ὄντων καὶ ἐσομένων · καὶ πῶς ἣ μὲν ὑμνεῖ τὰ γεγονότα μόνως , ἡ Λάχεσις , ἣ δὲ τὰ παρόντα μόνον , ἡ Κλνθώ , ἣ δὲ τα μέλλοντα μόνως , ἡ Ἄτροπος ; δυνατὸν μὲν οὖν λέηειν , ὅτι τὴν τάξιν ἠθέλησεν τῶν Μοι - ρῶν ποιῆσαι γνώριμον διὰ τῶν τριῶν τοῦ χρόνου ρορίων · ὦν ἡγεῖται μὲν τὸ γεγονός , ὡς ἡ Λάχεσις ταῖω δυεῖν · δεύ - τερον δὲ τὸ παρόν , ὡς ἡ Κλωθὼ δευτέρα · τρίτον δὲ τὸ ἐσόμενον , ὡς ἡ Ἄτροπος . γελοῖον γάρ , εἴ τις οἴοιτο τοῖς χρόνοις ὄντως διῃρῆσθαι τὰς ὑμνήσεις , ἀλλὰ μὴ συμβολικῶς σημαίνεσθαι διὰ τούτων πρώτην καὶ μέσην καὶ τελευταίαν νοήσεων ἐνέργειαν , παςῶν μὲν ὑπὲρ χρόνον οὐσῶν , τοῦ δὲ μύθου διὰ τῶν χρονικῶν ὀνομάτων τὴν ἐξαλλαγὴν τῶν ἀχρόνων νοήσεων σημαίνοντος . | . . 22 . ου κάτ . . 20 . [ οὐ γὰ]ρ κατὰ τὴν ἐξί[αν τὸν ὕμνον πρὸς ] τὴν τῶν Σειρήνων ἁρμονί[αν συ]νᾴδειν ἀναστρέψας εἶπεν ὁ μῦθος τὴν τάξιν . τὴν γὰρ ἁρμονίαν ἕπεσθαι δεῖ τῇ ᾠδῇ , καθάπερ ἐν τοῖς Νό - μοις ἐδιδάχθημεν , μέλει μὲν ἀκολουθεὶν ῥυθμόν , ᾠδῇ δὲ μέλος · καὶ <εἰ> ἐνταῦθα τοῦτο κατὰ λόγον ἐστίν , πολλῷ πρό - τερον ἐν τῷ παντὶ τοῦτο κατὰ φύσιν . δεῖ τοίνυν καὶ ταῖς ὑμνήσεσι τῶν Μοιρῶν ἕπεσθαι τὰς ἁρμονίας τῶν Σειρήνων · ὃ δὲ δἰ ἐπίκρυψιν ἔμπαλιν ἀπεφήνατο τᾶς Μοίρας ὑμνεῖν πρὸς τὴν ἁρμονίαν τῶν Σειρήνων , οὐχ ὡς ἑπομένην ἐκείνῃ προτέραν οὖσαν , ἀλλ’ ὡς ὅρον αὐτῇ καὶ μέτρον ἐπάγουσαν . τοῦτο μὲν τοίνυν σαφὲς οὑτωςὶ γέγονεν ἡμῖν · εἰ δὲ βούλει , καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον <δυνατὸν> σκοπεῖν τῶν χρονικῶν ὕμνων τὴν ἐξήγησιν . αὐτὸ μὲν γὰρ ὅλως τὸ ὑμενεῖν δηλοῖ τὴν ἐνέργειαν αὐτῶν εἶναι τὴν νοερὰν εἰς τὰς ὑπερτέρας αἰτίας ἐπεστραμμένην · αἱ γὰρ ὑμνήσεις τῶν θεῶν κρειττό - νων εἰσίν , ἀλλ’ οὐ χειρόνων . δῆλον οὖν ὅτι νοοῦσιν τὰς ἐν τῇ μητρὶ τῶν πάντων αἰτίας καὶ εἰσὶν ὄντως ὑμνῳδοὶ τῆς μητρός , ἐπειςὴ δὲ ἡ μὲν τῆς Λαχέσεως νόησις περιέχει τὰς τῶν ἄλλων , ἡ δὲ τῆς Κλωθοῦς τὴν τῆς λοιπῆς , τὰ χρονικὰ ἀνόματα συνθήματα παρείληπται τῆς περιοχῆς · τὰ μὲν γὰρ γεγονότα μέλλοντα καὶ παρόντα γέγονε πρότερον , τὰ δὲ παρόντα <μέλλοντα μὲν γέγονε,> γεγονότα δὲ οὔπω · τὰ δὲ μέλλοντα μέλλοντα ἄρα μόνον ἐστίν , οὔτε δὲ παρόντα πώς ἐστιν οὔτε πολλῷ μᾶλλον γεγονότα . περιεκτικώτερα οὖν τὰ γεγονότα μὲν τῶν λοιπῶν , παρόντων καὶ μελλόν|των , τὰ παρόντα [ δὲ τῶν μελλόντων μόνων . ] ὥστ’ εἶναι δῆλον ἐκ [ τούτων , ὅτι αἱ μὲν τῆς Λα]χέσεως νοήσεις ὁλικώτεραι τῶ[ν ἐν ταῖς ἄλ]λαις εἰσὶν νοήσεων , ἡ δὲ τῆς Κλωθ[οῦς με]ρικωτέρα μὲν τῆς ἐν τῇ Λαχέσει , περιληπτικωτέρα δὲ τῆς ἐν τῇ Ἀτρόπῳ ( καὶ γὰρ οὔπω μὲν τὸ παρόν ἐστιν γεγονός , μέλλον δὲ πρότερον ἦν ) , ἡ δὲ τῆς Ἀτρόπου μερικωτέρα ἐκείνων , εἴπερ τὸ μέλλον οὔπω παρόν ἐστιν , ἀλλ’ οὐδὲ γε - γονός . εἰ οὖν αἱ νοήσεις αὐτῶν ὡς εἰς τὰ θειότερα ἐπε - στραμμέναι ὑμνήσεις προσηγορεύθησαν , ὑμνοῦσι δέ που καὶ νοοῦσιν , ὁλικώτερα μὲν ἡ Λάχεσις νοητά , μεριδώτερα δὲ ἡ Ἄτροπος , μέσα δὲ ἡ Κλωθώ , τούτῳ δηλαδὴ καὶ τὴν τῶν νοήσεων ἱκανῶς δηλοῖ καὶ τὴν τῶν ωοούντων ἐξαλλαγήν . Καὶ μὴν καὶ τὰς κινγτικὰς αὐτῶν ἐνεργείας τῇ τῶν γνώσεων τάξει συμβαινούσας ἀκούομεν · ἡ μὲν γὰρ Κλωθὼ τῇ δεξιᾷ χειρὶ κινεῖ καὶ δῆλον ὅτι τὴν ἐπὶ δεξιὰ περίοδον , ἡ δὲ Ἄτροπος τῇ ἀριστερᾷ καὶ δῆλον δὴ ὅτι καὶ αὕτη τὴν ἐπ’ ἀριστερὰ περιφοράν , ἡ δὲ Λάχεσις ἑκατέρᾳ ταῖν χειροῖν ὡς τὰς συναμφοτέρας περιάγουσα . πάλιν οὖν ἡ μὲν Λάχεσις ὁλικωτέρα ταῖν δυεῖν , ἡ δὲ Κλωθὼ προηγεῖται τῆς Ἀτρόπου τὴν κρείσσονα κινουῦσα περίοδον , τρίτη δὲ ἡ Ἄτροπος , ὑφειμένη τῆς μὲν τῷ μοναχῇ κινεῖν , τῆς δὲ τῷ τὴν κατα - δεεστέραν · κρείττων γοῦν ἡ ἐπὶ δεξιὰ τῆς ἐπ’ ἀριστερὰ περιαγωγῆς , ᾖ τὰ δεξιὰ τῶν ἀριστερῶν δυνατωτέραν ἐχει τάξιν . ἐκεῖνο δὲ τούτων ἀληθεστάτων οὐσῶν ἄξιον μὴ παρα - δραμεῖν , | ὅτι καὶ τὴν Κλωθὼ καὶ τὴν Ἄτροπον κινεῖν f . [ εἰπὼν προςέθ]η[κ]εν ἐφ’ἑκατέρας · διαλεί[πους]αν χρό - νον , ὡς ἐπὶ τῶν ὑμνήσεων τὸ πρὸς τ[ὴν ] τῶν Σειρήνων ἁρμονίαν , οὕτως ἐπὶ τῶν κινήσεων τὸ διαλείπειν χρόνον ἄλλο τι δεόμενον ἐπιστάσεως . τί οὖν δηλοῖ τὸ διαλείπειν χρό - νον ; ἤ πρὸς μὲν τὸ πλάσμα τῆς θεομυθίας , ἵνα καὶ ἡ Λάχεσις ἔχῃ χώραν ἑκατέραν ταῖν περιόδοιν κινεῖν , ὅταν ἐκεῖναι διαλείπωσιν , πρὸς δὲ τὴν ἀλήθειναν , εἰς ἔνδειξιν τοῦ μὴ εἶναι τᾶς ἀπ’ αὐτῶν κινήσεις ἐτεροκινήτων ; ἔστησαν γὰρ ἄν αἱ περίοδοι τούτων διαλειπουςῶν · τὸ οὖν αὐτο - κίνητον αὐταῖν ὁρᾷς , εἰ διαλιπούσας ταύτας λάβωμεν . — Αἱ δὲ δὴ χεῖρες αἱ τῶν Μοιρῶν τίνας ποτὲ δηλοῦσι δυνά - μεις ; ἢ ὡς αἱ κεφαλαὶ τὰς θειοτάτας , οὕτως αἱ χεῖρες τὰς δευτερουργούς · καὶ ὡς ἐκεῖναι τὰς ωοερωτάτας , οὕτως αὖται τὰς ποιητικάς · καὶ γὰρ αἱ μὲν κεφαλαὶ γεγόνασιν ἀρχαὶ τῶν ζῴων , αἱ δὲ χεῖρες ἀντιλήψεως ἕνεκα καὶ ἀμύνης καὶ θεο - λόγοι χεῖράς τινας ἀποκαλοῦσι θεότγτας ἢ τῆς ζῳογόνου Ῥέας ἢ τοῦ βασιλέως Ἡλίου · καὶ αὖ ὅπως τὰς ὑπερκοσμίους θεότητας ἅπτεσθαί ξασι καὶ μὴ ἅπτεσθαι τοῦ οὐρανοῦ , καὶ τοῦ Σωκράτους ἀκούσας ὑμνοῦντος τὰς Μοιραίας χεῖρας καὶ λέγοντος αὐτὰς ἅπτεσθαι καὶ μὴ ἅπτεσθαι τῶν κινου - μένων . οὕτω δὲ ἄρα δυνάμεών εἰσιν αἱ χεῖρες σύμβολα θειοτά - των , ὡς καὶ ἐν τοῖς ὑπὲρ τὸν δημιουργὸν θεοῖς Ἑκατόγχειρας ὑμνεῖσθαί τινας φρουρητικοὺς ὄντας τῶν νοερῶν βασιλέων · τριῶν γὰρ τού|των . . 30 . . ἀντοχῆς . Τοσα[ῦτα κ]αὶ περὶ [ τούτων . τὸ δὲ τὴν ] Λάχεσιν ἐν μέρει ἑκατέρας ἐφά[πτεσθαι ση]μαίνει δήπου τὸ δυνάμεις ἔχειν . . 8 . , δἰ ὧν συνεφάπτεται ταῖς ἄλλαις τῶν κινήσεων , ὥσπερ ἡ Ἀνάγκη κατὰ μίαν ἕνωσιν τὴν κοινὴν πᾶσιν ἐνδίδωσι κίνησιν . δοκεῖ δέ , ὡς εἴπομεν , καὶ τῷ πλάσματι χώραν παρέχειν · εἰ γὰρ ἐκεῖναι διαλείπουσιν χρόνον κινοῦσαι , αὕτη εἰκότως ἐν μέρει ἑκα - τέρᾳ χειρὶ καινῖ · οἷον ἐν ᾧ μὲν ἡ Κλωθὼ διαλείπει , τῇ δεξιᾷ κανοῦσα μόνῃ , ἐν ᾧ δὲ ἡ Ἄτρπος , τῇ ἀριστερᾷ , ἵνα τὸ πᾶν ἀεὶ μὲν ὑπό τινος κινῆται καθ’ἑκατέραν ταῖν πε - ριόδοιν , μηδέποτε δὲ ὑπὸ δυεῖν · τοῦτο δέ , ὅ καὶ πρότρον εἴπομεν , ἔνδιξιν ἔχει τοῦ τὰ ἀφ’ ἑκάστης ἐνδιδόμενα τῷ κόσμῳ διάφορα εἶναι , καὶ μετέχειν τὰς περιφορὰς οὐ τῶν αὐτῶν παρά τε τῆς μιᾶς καὶ ταῖν δυεῖν · τῷ γὰρ χρόνῳ διεῖλεν τὰ τῇ τάξει διῃρημένα , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ὑμνή - σεων διήλθομεν · ἐπεὶ καὶ τοῦτο τῶν θεομυθιῶν ἴδιον , μετα - λαμβάνειν τὰς ἀχρόωνς συνούσας ἀνεργείας , διαφερούσας δὶ ἀλλήλων , εἰς χρονικὴν τάξιν καὶ ἐξαλλαγὴν ὑπὲρ τοῦ κατι - δεῖν διωρισμένως τὰς ἰδιότητας αὐτῶν . Σφᾶς οὖν , ἐπειδὴ ἀφικέσθαι , εὐθὺς δεῖν ἰέναι πρὸς τὴν Λάχεσιν · ἕως τοῦ · ἀναβάντα ἑπί τι βῆμα ὑψηλὸν εἰπεῖν [ ρ . 617d ] . Τὸ μὲν ἐπὶ τὴν Λάαχεσιν ἀφινεπῖσθαι πρώτην τὰς ψυχὰς οὔτε εἰς τὸν οὐρανὸν αὐτὰς μεθίστησιν οὔτε πολλῷ πλέον ἐπέκεινα ποιεῖ τοῦ οὐρανοῦ . πῶς γὰρ εἰκὸς τοῦτο πάσχιν ἤ τὰς ἐξ οὐρανοῦ πεσούσας ἤ τὰς μόλις ἐκ| . . 60 . . ἄλλα μορ[φ ] . . 17 . ἐσχηματισμένως , οὕ[τω καὶ ἐν ταῖς ] ψυχαῖς ἑώρα τῇ Λααχέσει προ[σιούσαις · ] ἥ[ν ] ἑώρα καθημένην ἐφ’ ἑνὸς τῶν τριῶν θρόνων · αἱ δὲ ψυχαὶ προςᾑεσαν ὡς ἀκείνης τρὸ τῶν τριῶν θρόνων · αἱ δὲ ψυχαὶ προςᾑεσαν ὡς ἐκίνης πρὸ τῶν ἄλλων κινούσης αὐτὰς ἐπὶ τὰς αἱρέσεις τῶν δευ - τέρων βίων . οὐκ ἔστιν οὖν ἡ προσέλευσις συναφὴ πρὸς αὐτὴν , ἀλλα δἰ ὧν ὥρμων ἐπὶ τοὺς βίους , οἰκείωσις πρὸς αὐτήν , καὶ εἰ ὑπὸ σελήνην ἦσαν · ὅπου γαρ ἄν ᾖ τὸ τὴν ἐνέργειαν προβάλλον , κατ’ αὐτὴν τὴν προβολὴν πρόσεισιν τῷ τῆς ἐνεργείας ἐφόρῳ . Τοῦτο μὲν οὖν τὸ προςϊέναι δη - λοῖ τῷ μύθῳ πρὸς τὴν Λάχεσιν · τὸ δὲ δὴ προφήτην τινὰ πρῶτον ἐν τάξει διϊστάνειν τας ψυχὰς ἐναργῶς παρίστησιν , ὡς ἄρα οὐκ ἔστιν ἡ αὐτὴ τῶν ψυχῶν ἀξία παςῶν · ἀλλ’ αἵ μὲν κρείττους εἰσίν , αἵ δὲ χείρους τῶν αἱρησομένων τοὺς βίους , καὶ ἡ ἐν τάξει διάστασις τὴν κατὰ τάξιν αὐταῖς παρέχεται κιάσρισιν , οὐ τοῖκὴν οὖσαν , ἀλλὰ ζωτικήν . ὡς ἄν αὖν αὐτῶν μὲν οὐκ εἰδυιῶν τὴν ἐν ἀλλήλαις ἀξίαν , ἐκείνου δὲ καὶ εἰδότος καὶ διορίζοντος κατὰ ταύτην αὐτὸς ἀπ’ ἀλλήλων , οὕτως εἶπεν ὅτι διέστησεν ὁ προφήτης αὐτὰς ἐν τάξει , τὰς μὲν εὐμοιροτέρας ὁρῶν , τὰς δὲ δυσμοιροτέρας · οὐ γὰρ κατ’ οὐσίαν αὐτὰς διέστησε ( τοῦτο γὰρ εἶχον ἐκ τῆς δημιουργικῆς αἰτίας ) , ἀλλὰ κατα τὴν ζωὴν τὴν παροῦσαν , ἔχουσαν τὴν διαφορὰν περὶ τὴν τῶν κλήρων διανομὴν τῆν τε δοκούντων εὐμοιροτέρων εἶναι καὶ τῶν ἥσσονα τὴν εὐ - μοιρίαν ἐχόντων · τὸ δὲ εὔμοιρον ἤ ἐνντίον ἐν τοῖς κλήροις ἐστίν . | κατα . . 9 . τα κινήσεως . . 9 . βίων , ἐφ’ ὧν <αἱ> αἱ - ρέσεις , εὐμοιρότι[ερον τὸ ἐξ ἀ]φθονωτέρων εἶναι τὴν αἵρεσιν [ ἤ ἐξ ἐλαττό]νων , καὶ τὸ ἐξ ἀμεινόνων ἤ χειρόνων . ἀλλὰ τα[ῦτα ] μὲν καὶ εἰς ὕστερον ἔσται φανότερα πάντως · νυνὶ δὲ τίς ἐστιν οὗτος ὁ προφήτγς λέγωμεν καὶ πρῶτον ἐπιστὴ - σωμεν , ὅτι προφήτην αὐτὸν οὐχ ἁπλῶς εἶπεν , ἀλλὰ τινὰ προφήτην , ὡς ὄντων δήπου καὶ ἄλλων , ἐφ’ ὧν εἷς οὗτός ἐστιν , εἰς τὴν προφητικὴν ταύτην τελούντων σειράν . ἔπειτα ὅτι τῆς Λαχέσεως αὐτὸν ἐκφαντορικὶν εἶναι τῶν λόγων φη - σίν · οὐ γὰρ ἑαυτοῦ λέγιν λόγους , ἀλλὰ τῆς κόρης τῆς θυγατρὸς οὔσης ἐκείνης τῆς Ἀνάγκης , καὶ τέλος εἶπεν , ὅτι τῆς Λαχέσεως · καὶ γὰρ <καὶ> αἱ λοιπαὶ θυγατέρες ἦσαν ἐκείνης . καὶ τρίτον , ὅτι διαλέγεται πρὸς τὰς ψυχὰς περὶ μιᾶς δή τινος εἰς γένεσιν καθόδου καὶ ἑνὸς αἱρίσεως βίου , καὶ ὡς τὸν δαίμονα αὐτὸς ἐφίστησι ταῖς ἑλομέναις . Ἐκ δὴ τούτων οὔτε νοῦν σεληνιακόν , ὡς Πορφύριος ὑπέλαβεν , αὐτὸν ἡμεῖς εἶναι φήσομεν · θεῖος γάρ ἐστιν καὶ ὁ σεληναῖος νοῦς καὶ δημιουργικὴν ἔλαχεν τάξιν , ἀλλ’ οὐχ ὑπηρέτης ἐστὶ τῶν Μοιρῶν , καὶ πᾶσαν κυβερνᾷ τὴν γένεσιν · οὔτε τὸν δημιουργὸν τοῦ παντός , ὡς Θεόδωρος ὁ Ἀσιναῖος · ἐκεῖ - νος γὰρ οὐ περὶ μιᾶς γενέσεως δημηγορεῖ πρὸς τας ψυχὰς οὐδὲ μιᾶς Μοίρας ἀπαγγέλλει τινὰς λόγους , ἀλλὰ πάντας ἐγγράφει τοὺς εἰμαρμένους νόμους ταῖς οὐσίαις τὼν ψυχῶν καὶ περὶ πάσης διαλέγεται τῆς ἀπὸ τοῦ νοητοῦ περιόδου παςῶν εἰς τὸ νοητόν . ἀλλ’ ἐπειδὴ δεύτερος μὲν ἐστι τῶν Μοιρῶν , καὶ ἐκ|[φαντο]ρικὸς τῶν νοήσεων τῆς Λαχέσεως , τοῦ [ δὲ λα]γχάνοντος τὰς ψυχὰς δαίμονος ὑπέρ[τερο]ς ( τῆς μὲν γὰρ ἀπαγγέλλει τοὺς λόγους , τὸν δὲ ἐφίστησιν ἑκάστῃ τῶν ψυχῶν ) , ἀγγελικῆς αὐτὸν εἶναι θετέον τάξεως · οἱ γὰρ ἄγγελοι τίνες εἰσὶν ἤ οἱ ἄλλων λόγους ἐκφαίνοντες ; τίνες δὲ καὶ οἱ θεῶν μὲν ὑπηρέται , δαιμόνων δὲ ἀπιστάται πλὴν τῶν ἀγγέλων ; καὶ οὐ ξενικὸν τὸ ὄνομα καὶ βαρβάρου θεο - σοφίας μόνης , ἀλλα καὶ Πλάτων ἐν Κρατύλῳ [ ρ . 407e . 408b ] τὸν Ἑρμῆν καὶ τὴν Ἶριν θεῶν ἀγγέλους εἶναί φησιν , καὶ παρὰ τὸ εἴρειν αὐτῶν τα ἐνόματα γενέσθαι λέγει σαφῶς . ἀλλ’ ἐκῖνοι μὲν ἄρχοντές εἰσι καὶ κατὰ τοὺς ἄλλους Ἑλλή - νων θεολόγους τῆς ἀγγελικῆς σειρᾶς , ὅ μὲν τῆς ἄρρενος , ἥ δὲ τῆς θηλείας , καὶ ὑπουργούσιν τοῦς δημιουργοῦς τοῦ παντός · ἡ δὲ προφητικὴ τάξις Μοιραία μέν ἐστιν , ἐφέστηκεν δὲ ταῖς εἰς γένεσιν καθόδοις τῶν ψυχῶν , ἐκ τοῦ ἀφανοῦς αὐτὰς εἰς τὴν ἀμφανῆ παραπέμπουσα ζωήν , καὶ δαιμόνων ἡγεῖται τῶν καλουμίνων ἀγγελικῶν , ὅσοι τοὺς τῇδε βίους ἡμῶν ἀπιτρπεύουσιν , ἐιληχότες ἡμᾶς μετὰ σωμάτων ζῶντας . Ἄλλοτε δὲ ἄλλων ψυχῶν συγκλήρων γινομένων , ἅς ὁ τῶνδε τῶν λόγων μηνυτὴς ἑώρα , τούτων προφήτης τὶς προειστήκει · θαυμαστὸν γὰρ οὐδὲν ἄλλον ἄλλαις ψυχαῖς διανέμειν τοὺς κλήρους . εἰ δὲ δὴ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ προφήτου σκοποίης , ὡς αὐτὸς ἐν Τιμαίῳ [ p . 72a ] διώρισεν , ἑρμηνευτικὸν τῶν μαντέων ὄν καὶ ὧν ἐνθεάζοντες ἐκεῖνοι λέγουσιν ἐξηγητικὸν διὰ νοερᾶς ἐπιστάσεως , ἔσται σοι κῆλον , ὅπως καὶ οὗτος ὁ ἐν τῷ παντὶ | προφήτης τῶν ἐν τῇ Λαχέσει θείων ἐστὶ νοή - σεων ἐκφαντικός , νοῦς μὲν ὤν , ἀλλὰ τὶς νοῦς , ἀλλὰ Μοι - ραῖος νοῦς , τεταγμένος δὲ οὐκ ἐν σελήνῃ , καθάπερ φησίν τις , ἀλλ’ ἐν τῷ αἰθέρι · τοῦτον γὰρ τὸν τόπον ἀρχὴν εἶναι τῆς γενέσεως οἰόμεθα · θνητῆς δὲ περιόδου προστάτης ὁ προφήτης καὶ οὐκ ἀνόδων εἰς οὐρανόν , ἀλλὰ παθόδων εἰς τὴν γένεσιν . ἐπειδὴ δὲ τῶν κληρουμένων ὑπερίδρυται ψυ - χῶν , νοῦς αὐτὸς ὤν γενεσιουργὸς τῶν εἰς γένεσιν πεμπο - μένων ἄρχων , οὐδ ἁπλῶς αὐτόν φησι δημηγορεῖν εἰς τὰς ψυχὰς ταύτας τὰς συγκλήρους , ἀλλ’ ἀναβάντα ἐπί τι βῆμα ὑψηλόν , ἵνα καὶ συντεταγμένος ᾖ ταῖς ψυχαῖς , ὡς λόγων χορηγός , καὶ ἐξῃρημένος ἀπ’ αὐτῶν , ὡς ἐπὶ βήμτος λέγων . Τί οὖν δή ἐστιν τουτὶ τὸ βῆμα , λέγωμεν · οὐ γὰρ ὡς ἔτυχεν τοῦτο παρέρριψεν ὁ μῦθος οὐδὲ πλάσας αὐτὸς νοῦν ἐπὶ βήματος δημηγόρον · ἀλλ’ ὥσπερ οἱ λόγοι μεταδόσεις εἰσὶν ἐνεργειῶν εἰς τὰς ψυχάς , κινητικαὶ μὲν αὐτῶν εἰς τὴν γένεσιν , ἐγερτικαὶ δὲ εἰς τὰς τῶν βίων προβολάς , ἐρε - θιστικαὶ δὲ τῶν φαντασιῶν εἰς τοὺς ὀφειλομένους κλήρους , ἵνα ἕκασται λαβοῦσαι τὸν οἰκεῖον ἐκλέξωνται τοὺς βίους , οὕτω καὶ τὸ βῆμα σύμβολόν ἐστιν μυθικὸν τοῦ ὀχήματος τοῦ προφητικοῦ , δι’ οὗ κυβερνᾷ τὰ ὀχήματα τῶν ψυχῶν . ἐφ’ οὗ βεβηκὼς ὄντως αὐτὸς ἐπιστατεῖ ταῖς κατιούσαις , μένων ἐν τῇ ἐαυτοῦ τέξει καὶ οὐκ ἀφιστάμενος τοῦ αἰθέρος · πᾶς γὰρ ἐγκόσμιος νοῦς ἔχει τι πάντως ἀγκόσμιον ὄχημα , δι’ οὗ συμπληροῖ τὸ πᾶν καὶ μέρος ὤν τοῦ παντὸς ἐγκόσμιος ἀποκα|λεῖται . καὶ δὴ καὶ ὁ [ παρ]ὼν νοῦς ἔχει τοιοῦτόν τι σῶμα ἀίδιον , ᾧ ἐπχούμενος ἐνεργεῖ τὰ ἐκ . . τοῦ[το ] ἐννοῶν ὁ τοῦ μέθου τοῦδε μηνυτὴς βήματι χρῶσθαι τὸν προφήτην εἶπεν ὑφηλῷ · διότι γὰρ ἐν τῷ ὕψει τοῦ αἰθέρος αὐτὸ ἐθεῖτο , διὰ τοῦτο ὑψηλὸν αὐτὸ προσεῖπεν . εἰ δὲ ἀνα - βαίνειν εἶπεν τὸν ἀεὶ ἐφεστῶτα καὶ ποτὲ λέγειν τὸν ἀεὶ λέγοντα , καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον χρονικόν ἐστιν , τῆς τοῦ ὁρῳντος αὐτὸ χρονικῆς θεωρίας οἰητίον εἶναι συνεισαγούσης ἀφ’ ἑαυτῆς καὶ δἰ ἑαυτὴν χρόνον τοῖς ἀϊδίοις , ὥσπερ καὶ τόπον τοῖς ἔξω τόπου παντὸς καὶ σχήματα τοῖς ἀσχημα - τίστοις . οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ Φαίδωνι [ p . 113d ] περὶ τῶν ψυχῶν λέγων χρωμένων ἔξω τῶν σνμάτων τούτων ἄλλοις ὀχήμασιν ἀν αβᾶσαι , φησίν , ἅ δὴ αὐταῖς ὀχήματά ἐστιν , ὥσπερ καὶ ἐν τούτοις τὸν προφήτην ἐπί τι βῆμα ἀναβαίνειν εἴρηκεν . ἀλλ’ οὐχὶ τὸν ἐν Τιμαίῳ [ p . 41a ] δημιουργὸν πρὸς τὰς ψυχὰς διαλεγόμενον βήματος εἶπεν δεῖσθαί τινος · ὑπερ - κόσμιος γὰρ ὖν καὶ παντελῶς ἐξῃρημένος τῶν ψυχῶν , ὁ δὲ προφήτης καὶ θνητῶν περιόδων κῆρυξ καὶ ἐγκόσμιος . Τοὺς μὲν οὖν λόγους τοὺς προφητικοὺς ὕστερον διασκεψό - μεθα · νυνὶ δὲ τίνες οἱ κλῆοι καὶ τίνες οὁ βίοι λέγωμεν πρότερον , καὶ τίνα τὰ παραδείγματα τῶν βίων , καὶ διὰ τί ταῦτα ἀπὸ τῶν τῆς Λαχέσεως δέχεται γονάτων , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῶν ἄλλων Μοιρῶν ἤ ἀπὸ τῆς μητρὸς τῶν Μοιρῶν ἔξια γὰρ ταῦτα θεωρίας . τούτων δὴ προκειμένων εἰς ἐπί - στασιν δύο ταῦτα μάλιστα χρὴ προλαβεῖν , ἵν’ ὁ σύμπας λόγος ἡμῖν γένηται καταφανής · ἕν μὲν ὅτι τὸ ἐφ’ ἡμῖν οὐ μέτην λέ|γεται παρὰ τοῖς Στωικοῖς , ἀλλ’ ἔστιν καὶ μέλιστα ἐν ταῖς ἔξω σωάτων ψυχαῖς οὐδὲ ταῖς σωμαατικαῖς ἀνάγκαις κατειλημμέν[αις . δεύ]τερον δὲ ἕτερον τὰς τοῦ κόσμου περιό - δους δρᾶν εἰς τὰ θνητὰ πάντα καὶ πολλὰ γ[ίγνε]σθαι καὶ ἐκεῖθεν εἰς ἠμᾶς ὡς ἐν αὐτῷ περιχομένους . τούτων γὰρ προληφθέντων [ εὐ]μαρὴς ὁ περὶ τῶν κλήρων ἔσται καὶ τῶν βίων ἡμ[ν λόγος . τὸ μὲν οὖν τὰς κοσμικὰς περιφορὰς δια - βαίνειν καὶ μέχρις ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων θνητῶν ζᾡων ὑπομνηστέον ἐκ τῆς τοῦ κόσμου συμπαθείας · ταύτην δὲ αὖ ἀποδεικτέον ἡμῖν ἐκ τοῦ ζῷον ἕν εἶναι τὸ πᾶν . εἰ γάρ ἐστι ψυχὴ μέν συνέχουσα τὸν ὅλον κόσμον , ἀνάγχη δήπου συμπάθειαν εἶναι τῶν ἐν αὐτῷ μερῶν πρὸς ἄλληλα · καὶ γὰρ τῶν τῇδε ζᾡων ἕκαστον αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸ συμπαθές ἐστιν οὕτως , ὥστε ἀπ’ ἄλλων μορίων ἄλλων κατάδηλον γίνεσθαι διάθεσιν . εἰ δὲ τὸ μερικὸν οὕτως ἀμυδροτέραν ἔχον τοῦ παντὸς ζωὴν ὅμως ἔχει τὴν τῶν μερῶν διὰ ταύ - την συμπάθειαν , πολλῷ μᾶλλον ὁ κόσμος · ἡ γὰρ τοῦ παν - τὸς ζωὴ καὶ δυνατωτέρα πάντως ἐστὸν τῶν μερικῶν καὶ ζωὴ ἐπὶ ζωαῖς οὖσα μειζόωνς συνδεῖ πάντα πρὸς τὴν ἀλλή - λων κοινωνίαν καὶ τὴν ἀπ’ ἄλλων εἰς ἄλλα ποίησιν . εἰ δ’ οὖν ζῷον ἕν ἐστιν ὁ κόσμος , ἔστιν ἐν αὐτῷ ζωὴ μία παςῶν συναγωγὸς τῶν ἐν αὐτῷ ζωῶν · εἰ δὲ τοῦτο , συμπαθὴς ὁ κόσμος πρὸς ἑαυτόν · εἰ δὲ τοῦτο , δύνανται πάντως αἱ ἄλλων κινήσεις εἰς ἄλλα διαβαίνειν καὶ ποιεῖν εἰς ἐκεῖνα , κἄν ὁπωσοῦν ἔχῃ διαστάσεως · εἶναι γὰρ τὴν μίαν ζωὴν τὴν διαποθμεύουσαν τὰς ποιήσεις | ἀπὸ τῶν δυναμένων ποιετῖν εἰς τὰ δυνάμενα πάσχειν . εἰ δὲ ταῦτα ἀληθῆ , τῶν δὲ ἐν τῷ κόσμῳ τὰ μέν ἐστι κυριώτερα , τὰ δὲ ἀκυρότερα , καθάπερ καὶ ἐν ἑκάστοις τῶν θνητῶν [ ζῴ]ων , δῆδλον δήπουθεν , ὅτι τὰς τῶν κυριωτέρων δυνάμεις εἰς τὰ ἀκυρότερα δρᾶν ἀναγκαῖον καὶ τὰς ἀπὸ τῶν δυνάμεων κινήσεις καὶ τούτοις τὰς κινήσεις προξενεῖν . εἰ δὲ τοῦτο , κυρώτερα δὲ τὰ ἀΐδια τῶν θνητῶν θνητῶν καὶ τὰ τεταγμένως κινούμενα τῶν ἀτάκτων , ἀπ’ ἐκείνων διαβαίνουδιν αἱ κινήσεις εἰς ταῦτα καὶ ταῦτα ἐκείνοις ἕπεται , τὰ θνητὰ τοῖς ἀθανάτοις τοῦ κόσμου μέρεσιν . εἰ δὲ τοῦτο , φοραὶ καὶ ἀφορίαι ζῴων θνητῶν ἀπὸ τῶν οὐρανίων περιόδων ἀθανάτων οὐσῶν ἐπιτελοῦνται καὶ φθοραὶ καὶ γενέσεις καὶ βίοι τῶν τῇδε ζῴων , οἱ μὲν πολυχρονιώτεροι , οἱ δὲ ὀλιγοχρονιώτεροι , καὶ κατὰ σώματα καὶ κατὰ ψυχὰς διαέσεις χείρους καὶ βελτίους . Τὸ μὲν οὖν τὴν κοσμικὴν περιφορὰν δρᾶν εἰς ἡμᾶς διὰ τούτων ὑπομνηστέον , ὡς <ἐν> ἑνὶ ζῴῳ τῷ παντὶ τῶν μὲν ποιούντων.τῶν δὲ πασχόντων · τοῦτο δὲ δῆλον , εἰ ζῷον ὁ κόσμος · τοῦτο δὲ δῆλον ἀπὸ τοῦ κρεῖττον εἶναι πανταχοῦ τὸ ὅλον τοῦ μέρους , μηδαμοῦ δὲ τὸ ἄζων τοῦ ζῶντος καὶ τὸ ἀνόητον τοῦ νοῦν ἔχοντος · ὥστ’ εἰ ἔστιν τι τοιοῦτον ἐν τῷ παντὶ ζῶν καὶ νοοῦν , πολλῷ μᾶλλον τὸ πᾶν τοιοῦτον · νοῦ δὲ ὄντος ἐν τῷ παντὶ καὶ ζωῆς μιᾶς ὁ τῆς συμπαθείας ἐναργὴς ἤδη λόγος . Ὅτι δὲ ἔστιν καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν καὶ κύριοί τινῶν ἐσμεν αὐτοὶ καὶ ἑλέσθαι καὶ πρᾶξαι κατὶ τὰς αἱρέσεις , δῆλον , εἰ μὴ μάτην βουλευτικοὶ γεγόναμεν , τῆς φύσεως οὐδὲν ποιούσης μά|την . βουλευόμεθα δὲ ὡς ἐφ’ ἡμῖν ὄντος ἑλέσθαι τάδε πρὸ τῶνδε · καὶ γὰρ εἰ μηδέν ἐστιν ἐπὶ ταῖς ἡμετέραις αἱρέσεσιν , ἄλλο τι ἄν εἴη τῶν πραττομένων κύριον καὶ οὐχ ἠμεῖς ὧν πράττομεν . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκέθ’ ἡμᾶς αἰτιατέον ὧν κατορθοῦμεν ἤ ἁμαρτάνομεν , ἀλλὰ τὸ κύριον · καὶ εἰ μὲν μηδ’ ὅλως ἐστὶ ἁμαρτήματα , † ταῦτα μηδὲν αὐτὰ διαμὲν φέρειν τῶν κατ’ ἀρετὴν γινομένων , ἀλλ’ εἶναι πάντα ἀδιάφορα , τὸ σωφρονεῖν , τὸ ἀκολασταίνειν , ἕκαστα τῶν τοιούτων · εἰ δέ ἐστιν ἁμαρτήματα ἐνατία τοῖς τῆς ἀρετῆς ἔργοις , εἰ μὴ ἡμεῖς αἴτιοι τούτων , αἴτιον εἶναι τὸ χρώμενον ἡμῖν [ τούτων ] οἷον ὀργάνοις · ὅταν δὲ ᾖ τὸ μὲν ὄργανον , τὸ δὲ χρώμενον , οὔτ’ ἀγαθὸν οὔτε κακόν ἐστίν τι τοῦ ὀργάνου παντελῶς , ἀλλὰ τοῦ χρωμένου . μετοίσομεν οὖν τὰ ἁμαρτήματα τῶν πράξεων εἰς τὰ πρὸ ἡμῶν , καὶ τὰ ἀγαθὰ τοίνυν ὡσαύτως · καὶ οὔτε ἐπαινεσόμεθά τινας οὔτε ψέξομεν . καὶ εἰ μὲν ἐκεῖνο καὶ ἁμαρτάνον καὶ κατορθοῦν αἱρεῖται τούτων θάτερον , ἐκεῖνο ἔχει τὸ ψυχῆς ἔργον · ἐκεῖνο γὰρ ἔσται τὸ προαιρούμενον · καὶ ἐκεῖνο οὐκέτι ἔσται αἴτιον ἁπλῶς , ἀλλὰ δεήσεται τοῦ κρίνοντος καὶ ἐπανάγοντος εἰς τὸ ἀγαθόν . εἰ δὲ ἠανγκασμένον κἀκεῖνο ταῦτα ποιεῖ , πάλιν εἰς ἄλλο τὸ ἀναγκάζον ἥξομεν , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον . πῶς δὲ καὶ ἑνὸς ὄντος τοῦ πάντα ἀναγκάζοντος εἰσίν τινες οἱ λέγοντες ἡμῶν , ὅτι οὐ πάντα ἠνάγκασται , εἴτε σφάλλονται τοῦτο λέγοντες εἴτε κατορθοῦσιν ; εἰ μὲν γὰρ τοῦτό γε τὸ τοῦτο λέγειν ἐπ’ αὐτοῖς , ἔστιν τι πάλιν τὸ ἐφ’ ἡμῖν · εἰ δὲ μηδὲ τοῦτό φασιν ὡς ἐπ’ αὐτοῖς ὄν , ἀλλ’ ἀναγκαζόμενοι καὶ τοῦτο λέγουσιν , πῶς τι τῶν αἰτίων ἐν τοῖς ἀποτελουμέ|νοις ὑπεναντίαν [ ἐν αὐτῷ ] κατέλειπεν κίνησιν [ ᾗ ] αὐτὸ ἐπιφέρει ; παντάπασιν γὰρ τοῦτο ἄλ[ογ]ον καὶ ὅμοιον , ὡς εἴ τις ἰατρεύειν διδάσκων ὑπεναντία τοῖς ἑαυτοῦ ἔργοις διδάξειεν λέγειν τὸν διδασκόμενον . εἰ μὲν οὖν βούλεται λέγειν ἡμᾶς , ὅτι οὐ πάντα ἠνάγκασται , ταύτην τὴν βούλησιν ἄτοπον ἔχει καὶ οὐδαμῶς αἰτίῳ προσήκουσαν · οὐ γὰρ φύσεως τὸ παρὰ φύσιν ποιεῖν οὐδ’ ὅλως τοῦ αἰτίου τὸ τῷ αἰτίῳ μαχόμενον . εἰ δὲ μὴ βούλεται , ποιεῖ δὲ ὅ μὴ βούλεται , πάλιν εἰς ἄλλην ἀναγκάζουσαν δύναμιν ἀναθήσει τὴν ἀβουλήτου ποίησιν . Τοσαῦτα καὶ περὶ τοῦ δευτέρου τῶν ζητουμένων εἴχομεν σπέρματα καταβάλλεσθαι τῶν ὑπομνήσεων · τούτων δὲ προειλημμένων ἀναγκαῖον ὄντος μὲν τοῦ ἐφ’ ἡμῖν εἶναι κυρίους ἡμᾶς αἱρέσεως , δρώσης δὲ ἡμᾶς τῆς περιφορᾶς διαβαίνειν . τι καὶ ἀπ’ ἐκείνης εἰς ἡμᾶς . ἀμφοτέρων δὲ ὄντων ἀληθῶν ἤ προκατάρχει μὲν ἡ περιφορὰ τοῦ παντός , ἕπεται δὲ ἡ αἵρεσις τῶν ψυχῶν , ἤ ἀνάπαλιν ἡμεῖς μὲν προκατάρχομεν , ἕπεται δὲ ἡ περιφορὰ διδοῦσα τὰ ἀκόλουθα ταῖς αἱρέσεσιν ἡμῶν . ἀλλ’ εἰ ἡμεῖς προκατάρχομεν , τὸ δὲ πᾶν δίδωσιν οἷς εἱλόμεθα συμβαίνοντα , πρῶντον μὲν ἄτοιπον μέρεσι τοῦ παντὸς ἡμῖν οὖσιν ἔπεσθαι τὸ πᾶν · οὐ γὰρ τὸ ὅλον τοῖς μέρεσιν , ἀλλὰ τὸ μέρος ἕπεσθαι τῷ ὅλῳ προσήκει · εἴπερ τὸ μὲν μέρος ἕνεκα τοῦ ὅλου , τὸ δὲ ὅλον οὗ ἕνεκα τῶν μερῶν , ἕκαστον δὲ τῶν ἕνεκά του τὸ οὗ ἕνεκα · τὸ γὰρ οὗ ἕνεκα τέλος . ἔπειτα καὶ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν ἀτάκτου ὄντος καὶ ἀσταθμήτου διὰ προαιρετικὴν ζωὴν φερομένην ἄλλοτε ἐπ’ ἄλλα κατὰ τὴν ὄρεξιν τὴν ἑαυτῆς , |τῇ δὲ προαιρέσει τῶν ψυχῶν ἑπομέν[ων τῶ]ν κοσμικῶν ποιήσεων εἰς ἡμᾶς , ἀνάγκη [ μηδένα ] ὅρον ἐν τοῖς ἑπομένοις εἶναι μηδὲ τάξ[ιν · τὸ ] γὰρ τῷ ἀτάκτῳ ἐπακολουθεῖν ἐθέλον καὶ αὐτὸ μεταλαγχάνει τῆς ἐκείνου πως ἀταξίας . ὥστε συμβήσεται τὴν τοῦ παντὸς τάξιν μεθαρμόζεσθαι ταῖς ἡμετέραις ἀστάτοις ὁρμαῖς · πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ τὸν τῆς προνοίας ἔτι διασώσασθαι λόγον ἔσται δυνατόν · προνοίας μὲν γὰρ τὴν ἑκάστου πανταχοῦ διαφυλάττειν ἄξίαν , τῶν τε ὅλων καὶ τῶν μερῶν , καὶ συντάττειν πάντα πρὸς ἄλληλα καὶ πρὸς ἕν τὸ ἀγαθὸν ἀναπέμπειν . εἰ δὲ ἐπιτρέψοι τοῦ παντὸς ἡμῖν ἐπακολουθεῖν τὴν περιφοράν , οἰχήσεται μὲν ἡ τῶν ὅλων τάξις , ἐπεισοδιωδῶν πολλῶν γιγνομένων διὰ τὰς ἡμετέρας ὁρμάς · τὸ δὲ ἀπὸ τῆς προνοίας ἐγαθὸν οὐκέτι τῶν πάντων ἔσται κρατητικόν · οὐ γὰρ ἀγαθὸν τοῖς χείροσιν ἀκολουθεῖν τὸ κρεῖττον . ἀνάγκη τοίνυν προκατάρχειν μὲν τὴν περιφορὰν ἐν τούτων , ἕπεσθαι δὲ τὸ ἐφ’ ἡμῖν τοῖς ἐκεῖθεν προκατηργμένοις . Εἰ δὲ τοῦτο , δῆλον ὡς ἕνα μόνον προτείνειν βίον ἑκάστῃ ψυχῇ τὸ πᾶν διὰ τῆς περιφορᾶς δεῖ πάντως ἤ πάντας ἑκάστῃ , καὶ ἄλλην ἄλλης κατὰ τοῦτο διαφέρειν μηδέν , ἤ διῃρημένως τινὰς μὲν ἄλλαις , τινὰς δὲ ἄλλαις . ἀλλ’ εἰ μὲν εἷς μόνος ἑκάστῃ προτείνοιτο βίος , οὐκ ἔσται τὸ ἐφ’ ἀλλ’ ἐκ δυοῖν τοὐλάχιστον · πᾶσα γὰρ προαίρεσις ἄλλο ἄλλου προτίθησιν . ἠναγκασμέωνς οὖν ὁ γὲν ἕξει βίον ἄλλον , ὁ δὲ ἄλλον . καὶ εἰ μὲν μηδὲ ἐνταῦθα κύριοί ἐσμεν , ἐκβέβληται πάντῃ τοῦτο δὴ τὸ ἐφ’ ἡ|μ[ῖν · εἰ δ]ὲ ἐνταῦθα μὲν τινός , ἐκεῖ δὲ οὐδενός , ἄτο[πο]ν σώματος μὲν ἐκτὸς ὄντας μηδεμέαν ἔχειν προαιρετικὴν κίνησιν , ἐν σώμασι δὲ γενομένους · καίτοι τῆς μὲν ἐξουσάς κατὰ φύσιν οὐσης , οἷς τὸ εἷδος τῆς ζωῆς προαιρετικόν [ δὲ ] , τῆς δὲ ἀνάγκης παρὰ φύσιν · ἐν δὲ σώμασι τῆς ψυχῆς παρὰ φύσιν ζώσης μᾶλλον ἤ ἔξω σωμάτων . Εἰ δὲ πάντες οἱ βίοι πάσαις ἐκ τῆς περιφορᾶς προτείνονται ταῖς ψυχαῖς , ἔσται τὸν αὐτὸν τρόπον ἀταξίας πλῆρες τὸ πᾶν · πᾶσα γὰρ ψυχὴ φιλόπρωτος οὖσα πάντων αὐτῇ προτεινομένων τῶν βίων ἐπιτρέχουσα φανήσεται ταῖς τυραννίσιν καὶ ταῖς δυναστείαις , καὶ οἱ ἀμείνος τῶν βίων ἀφανεῖς ἔσονται καὶ τὰ τῆς δίκης ἔργα μάτην θρυληθήσεται , πάντων [ μάτην ] ὁμοίας ἐξουσίας ἀπολαυουσῶν ψυχῶν , σωφρόνων ἀκολάστων , ὁσίων ἀνοσίων , ἐμφρόνων ἀφρόνων . εἰ δὲ εὐνομεῖται τὸ πᾶν μᾶλλον ἤ ἄλλο τι τῶν ἐντὸς τοῦ παντός , 5 μὲν ] μὴ |ἐκ τούτων non caret suspicione 18 καίτοι ] καὶ 27 debuit πασπῶν 28 μάτην post πάντων ss . οὐδὲν δὲ τοῦτο θεμιτὸν ἐν ταῖς εὐνομουμέναις πολιτείαις ἴσης ἐξουσίας μετεῖναι πᾶσιν , οὐδ’ ἄν ἐν τῷ παντὶ πολλῷ πρότερον εἴη ἄν τι τοιοῦτον · συγχυθήσονται γὰρ οἱ τῆς ἄξίας ὅροι τῶν αἱρουμένων , <εἰ> ἀπὸ τῶν αὐτῶν καὶ πάντων αἱ αἱρέσεις ἑκάστοις . Λείπεται τοίνυν μήτε ἑνὸς προτεινομένου πάσαις μήτε πάντων πάσαις τοὺς προτεινομένους βίους τινὰς εἶναι ταῖς ψυχαῖς καὶ ἄλλους ἄλλαις · οὐ γάρ που τοὺς αὐτούς , εἰ καὶ τινὰς πάσαις . διαφέρει γὰρ οὐδὲν τοῦτο λέγειν καὶ πάντας πάσαις · ὧν γὰρ αἱ ἕξεις ἀνόμοιοι , τούτων δεῖ καὶ τὰς ἐξουσίας ἀνίσους εἶναι , πάντως κατὰ δίκην διανεμομένας τοῖς ἀνομοίοις · οὕτω μοῦν | καὶ ὁ Αθηναῖος Ξένος [ leg . VI 757b ] Διὸς κρίσιν εἶπεν τὴν γεωμετρικὴν μεσότητα , τοῖς ἀνίσοις ἄνισα νέμουσαν κατὰ τὴν ἑκόστων ἀξίαν . εἰ δ’ οὖν ἄλλαις ἄλλοι προτείνονται βίοι ψυχαῖς , ἑκάστῃ δὲ οὐχ εἷς οὐδὲ δὴ πάντες , ὡς δεδείχαμεν , φανερὸν ἤδη τίς μέν ἐστιν κλῆρος ἑκάστης , τίς δὲ βίος · κλῆρος μὲν γὰρ ἐστιν σύμπας ὁ ἀριθμὸς τῶν βίων , ὧν ἑκάστῃ προτείνει τὸ πᾶν διὰ τῶν ἑαυτοῦ περιφορῶν , βίος δὲ ἕκαστος τῶν ἐν τῷ κλήρῳ περεχομένων , εἶδος ὤν τι ζωῆς ἕν , ὅπερ δεῖ ψυχὴν ἑκάστην ἐν τῇ γενέσει βιῶναι μετὰ τῶν ἐκ τοῦ παντὸς ἀπονεμομένων . λέγω δὲ οἷον εἴ τῳ προτείνονται βίοι τρεῖς , βασιλικὸς ἐρωτικὸς πολεμικός , ὥσπερ τῷ Ἀλεξάνδρῳ φασὶν οἱ μῦδοι τὴν μὲν προτεῖναι τὸν βασιλικὸν τὴν Ἥραν , τὴν δὲ τὸν ἐρωτικὸν τὴν Ἀφροδίτην , τὴν δὲ τὸν ἀνδρεῖον καὶ πολεμικὸν τὴν Ἀθηνᾶν · προσκείσθω δὲ ἑκάστῳ καὶ οἷα δὴ βασιλεύοντι ἤ ἐρωτικῷ ὄντι ἤ πολεμικῷ γινομένῳ παρὰ τοῦ παντὸς ὑπάρξαι , πλοῦτον ἤ πενίαν , νόσον ἤ ὑγείαν , περστάσεις ἤ ἀπερίστατον τύχην , καὶ ἕκαστα τῶν λοιπῶν . ὁ μὲν τοίνυν ἀριθμὸς τῶν τριῶν βίων κλῆρός ἐστιν ὁμοῦ πάντων εἷς , καὶ εἰ τέτταρες ἦσαν καὶ εἰ πλείους ὡσαύτως · ἕκαστον δὲ εἶδος ζωῆς βίος · ὅν ἑλομένην ἔδει τὴν ψυχὴν ἤ βασιλικὴν ἤ ἐρωτικὴν ἤ πολεμικὴν γενέσθαι . καὶ ἐκ τούτων ἡ αἵρεσις , ὧς ὁ κλῆρος περιεῖχεν , ἀλλ’ οὐκ ἄλλων , τὴν ἄστατον φορὰν τοῦ παντὸς ἀποκλείσαντος καὶ εἰς ὅρον τῶν βίων ὧν ἐστιν ἀξία περαγαγόντος ἑκάστῃ τὴν αἵρεσιν · ὅσα δὲ πάλιν ἑλομέναις προστίθησιν τὸ πᾶν , κλῆροι δεύτεροι μετὰ τὴν αἵρεσιν , οἷον πατέρων τωνδὶ γενέσθαι | καὶ τύχας τοιάσδε ἔχειν καὶ ὅσα ἄλλα προσήρτηται τοῖς βίοις . διττὸς οὖν ὁ κλῆρος , ὁ μὲν πρὸ τῆς αἱρέσεως , ὁ δὲ μετὰ τὴν αἵρεσιν · ὁ μὲν ὁλότης ὤν τῶν βίων , οὗ μέρος ἕκαστος βίος , ὁ δὲ ὁλότης τῶν ἑκάστῳ βίῳ παρακολουθούντων , ὧν ὁ κόσμος ἀπονέμει · καὶ ἑκάτερος ἀπὸ τοῦ παντός , ἐν μέσῳ δὲ αὐτῶν ἡ αἵρεσις τῆς ψυχῆς καὶ οὕτω δὴ μένει μὲν ἡ αὐτεξούσιον φορά , σώζονται δὲ τῆς δίκης ὅροι , τὴν ἀξίαν διανέμοντες ταῖς ψυχαῖς , οὐχ ὧν εἵλοντο μόνον , ἀλλὰ καὶ ὧν αἰρήσονται · προκατάρχει δὲ τὸ πᾶν καὶ ἐπακολουθεῖ ταῖς αἰρέσσιν · πάντα δὲ εὐνομίας μεστὰ τῶν προτεινόντων , τῶν αἱρουμένων , τῶν ἀπονεμόντων , τῶν ἀπονεμομένων . Ἐπειδὴ οὖν οὔτε εἷς τις μιᾷ βίος ἀπονέμεται τῶν ψυχῶν οὔτε πάντες ὁμοίως πάσαις , ἀλλὰ τινὲς τισίν , ἀνάγκη δήπουθεν ἤ κατὰ τὸ ποσὸν ἴσους ἀπονέμεσθαι βίους ταῖς ἀνομοίις , τῷ δὲ ποιῷ μόνον διαφέρονταις , ἤ κατὰ τὸ ποιὸν τοὺς ὁμοίους , πλείους δὲ ἄλλους ἄλλαις μετὰ τῶν ὁμοίων , ἤ κατ’ ἄμφω διαφέροντας . ἀλλ’ αἱ μὲν σύγκληροι δῆλον ὅτι κατὰ τὸ ποσὸν διοίσουσιν , οἵας ὁρῶν ἀπήγγειλεν ὁ τοῦ μύθου τούτου διαθέτης · κωλύει δὲ οὐδὲν ἐν ἀλλοίαις περόδοις ἀπ’ ἴσων μὲν τῷ ἀριθμῷ βίων γίνεσθαι τὰς αἱρέσεις , τῇ δὲ ποιότητι διαφερόντων · οἷον τριῶν μὲν προτεινομένων τῆδε τῇ ψυγῇ βίων , τριῶν δὲ τῇδε , μὴ τῶν ὁμοίων δὲ ἤ πάντων ἤ τινῶν . καὶ τοῦτο μὲν δῆλον · αἱ γὰρ τῶν ψυχῶν ὁμονότητες καὶ ἀνομοιότητες παντοίας εἰσάγουσι καὶ τὼν βίων ἐξαλλαγάς . Κατίδωμεν δὲ καὶ ἐν τούτοις τοῖς παροῦσιν , |ὅσα f . 97 r . δυνατὸν ἐπὶ τῶν συγκλήρων ψυχῶν · λέγονται δὲ σύγκληρ[οι ] ψ[υ]χαὶ . . . [ αἱ κατ]ὰ τ[ὸν ] αὐτὸν τῆς περιόδου χρόνου χρόνον ποιούμεν[αι τὰς ] καθάδοθς καὶ ἅμα δεχόμεναι καὶ μετ’ [ ἀλλή]λων τοὺς κλήρους τοὺς τῶν βίων περιεκτικούς . οὐκοῦν ἔν μὲν λέγεται πεερὶ αὐτῶν , ὅτι μιᾶς ψυχῆς εἶς ἐστιν κλῆρος . οὐ γάρ ἐστι κλήρων α.ἴρεσις άλλὰ διανομή , κατὰ τὴν ἀξίαν ἑκάστης τὸν αὐτῇ προσήκοντα δεχομένης . δεύτρον τερον δὲε ἔτερον τὸ πάντα κλπῆρον πλει΄λονων ἑνὸς εἶναι βίων περιοχήν · ἤ πῶς εἰς τὸν οἰκεῖον οἰκεῖον ἀποβλέπουσα κλῆρον αἱρεῖται βίον ὅν <ἄν> ἐθέλῃ ἐκάστη τῶν ψυκῶν ; τρίτον , ὄτι οἱ κλῆροι περιέχουσιν οἱ ἔετεεροι τοὺς ἐτέρους , οἱ τῶν πρώτων κληρουμένων τοὺς τῶν δεευτέρων · ἤ πῶς ἡ ἐσχάτη κληρωθεῖσα ψυκή φησιν τοῦτον ἄν ἐλέσθαι βίον , ὅν εἵλετο , καὶ πρώτη [[ ἡ ]] κληρωθεῖσα , εἰ μὴ περιείχοντοο καὶ οἱ ταύτῃ δοθέντεσ εἰς αἴρεσιν ἐν τῷ περωτίστῳ τῶν κλήρων ; τέταρτον δθݲνݲ σαφηνίζει τοῦτο ἐξηγούμενος τὸ πρῶτος δὲ ὁ λαχὼν πρῶτος αἱρείσθω βίον [ p . 617 e ] , ὅτι τὸν πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ τρίτον κλῆρον , οὕς προτείωει τὸ πᾶν διὰ τῶν περιφορῶν , ὁρίζουσιν αἱ ἀνατέλλουσαι μοῖραι · πῶς γὰρ ψυχή τις ἔλαχεν εἰκοστὴ μετὰ τὴν πρώτην καὶ πρὸ ἄλλων ψυχῶν , εἰ μὴ τῆς μὲν ὁ κλῆρος περιεῖχεν τοσῶνδε μοιρῶν ἤ σημείων ἀπλῶς τῆς περιφορᾶς ἀνατολήν , τῆς δὲε ἐλασσόνων , εἴπερ οἱ δεύτεροι περιέχονται ἐν τοῖς πρὸ αὐτῶν . πέμπτον ἐπὶ τούτοις , . οτι πᾶς βίος περιείληφεν μετὰ τοῦ εἴδους τῆς ζωῆς καὶ ὁπόσα αὐτῷ συνήρτηται τοῦ παντὸς ἀπονείμαντος · οὕτω γὰρ ὁ πρῶτον λαβὺν κλῆρον ἐνορᾷ ἐν τῷ βίῳ ὄν εἴλετο συμφοράς τινας ἐνούσας καὶ ἀποθρηνεῖ μετὰ τὴν αἵρεσιν ὠς ἐνιδὼν ἐν αὐ|τῷ τὰ ἑπόμενα δράματα , δέον ἁπάντων πρὸ τῆς αἱρέσεως γίνεσθαι κριτήν . ἕκτον , ὅτι πᾶς βίος προστάτην ἔχει δαίμονα καὶ ἀπο[π]ληρωτήν . τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ ὑμεῖς δαίμονα αἱρήσεσθε [ p . 617 d ] · καλῆρον μὲν τοῦ προφήτου ποιοῦντος , βίον δὲ ἕνα τοῦ δαίμονος , τῆς δὲ Λαχέσεως ἀμφότερα περιεχούσης , καὶ τοῦ δαίμονος τὴν ἐπιτροπείαν καὶ τοῦ προξήτου τὴν διακλήρωσιν . ἕβδο - μον , ὅτι πᾶς βίος ἀναγκαῖός ἐστι ταῖς ψυχαῖς μετὰ τὴν αἵρεσιν · ὃ δὴ καὶ ὁ προξήτης δηλοῖ λέγων ᾧ συνέσται ἐξ ἀνάγκης [ p . 617 e ] . δεῖ γὰρ ἑκάστην ψυχὴν ὃν εἵλετο βιῶναι πάντως ἐλθοῦσαν εἰς τὴν γένεσιν καὶ ἀποπληρῶσαι τὰς ἑαυτῆς ὁμολογίας πρὸς τὸ πᾶν.ὄγδοον , ὅτι μετὰ τοῦ δαίμονος καὶ τήχην ἕκαστος εἴληχεν βίος , τοῦ μὲν δαίμονος τὸ τῆς ζωῆς εἶδος εἰληχότος , τῆς δὲ τύχης τὰ ἐκ τοῦ παν - τὸς ἑκάστοις ἀπονεμηθέντα ζωῆς εἴδη κατὰ καιρὸν ἀποπλη - ρούσης . διὸ καὶ τὸν καὶ ὅλον βίον εἰλήχατον ἄμφω , περιέχοντα καὶ τὸ εἶδος τῆς ζωῆς καὶ τὰς τοῦ κόσμου δόδεις . ἔνατον , ὅτι παντοδαπὰ τὰ εἴδη τῶν βίων ἐστίν , ἢ ἀπὸ λογικῶν εἰς λογικὰ τῆς μεταβάσεως τῶν ψυχῶν ἡμῶν γιγνομένης , ἢ ἀπὸ ἀλόγων εἰς ἄλογα , ἢ ἀπὸ ἀλόγων εἰς λογικά , ἢ ἀπὸ λογικῶν εἰς ἄλογα . καὶ γὰρ τῶν λογικῶν καὶ τῶν ἀλόγων ἐστὶν κύκλος τις καὶ ἀπονέμει τινὰ καὶ τούτοις τάζιν τὸ πᾶν . δέκατον , ὅτι τὸ αὐτεξούσιον οὐκ ἀφῃρήμεθα καὶ ἐν τῇ γενέσει καὶ μετὰ τὴν αἴρεσιν . εὖ γὰρ ἢ κακῶς διαθεῖναι δυνάμεθα ἑαυτοὺς καὶ ἐν παντὶ ζωῆς εἴδει πρόττειν ὁσίως καὶ προσκατασκευάζειν ἑαυτοῖς ἀμείνω τοῦ βίου τοῦ νῦν παρόντος . | Ταῦτα μὲν οὖν ἠθροίσαμμεν ἐκ τῶν ἐν αὐτῷ τῷδε τῷ f 88r . μύθῳ γεγραμμένων · τούτων δὲ διηριθμημένων ἐκεῖνο πάν - τως ὑπόλοιπον ἰδεῖν , πῶς ἐν τοῖς γόνασι τῆς Λαχέσεως εἶναί φησιν τούς τε κλήρους καὶ τὰ παραδείγματα τῶν βίων . διότι μὲν οὖν οὐκ ἐν τῇ Ἀνάγκῃ ταῦτα ἔθετο , ῥᾴδιον τὴν αἰτίαν συνιδεῖν . οὐ γὰρ ἐκίνει τὸν σφόνδυλον Ἀνάγκη , εἰ καὶ ἐν τοῖς γόνασιν αἰτῆς ἐεκινεῖτο . τῆς οὖμ περιφομᾶς τοὺς κλήρους νεμούσης εἰκότως οὐκ εἰς ἐκείνην αὐτοὺς ἀνήγαγεν , ἀλλὰ τὴν ὅλον αὐτὸν κινοὺσαν ταῖν χεροῖν , καὶ οὔτε εἰς τὴν Κλωθώ ( οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς μόνης ὁ κλῆρος καὶ ὁ βίος ) οὔτε εἰς τὴν Ἄτροπον · οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς πλανωμένης μόγης · ἀπ’ ἀμφοτέρων οὖν ἡμῖν ἀπονεμομένους εἰς τῆν ἀμφοτέρων ἀνήγαγεν κινητικὴν τὴν Λάχεσιν . καὶ γὰρ τοὺ μέν ἀεὶ τὴν τάξιν εἶναι ἡ Ἀνάγκη κἰτία , τοῦ δὲ ἄλλην καὶ ἄλλην ἀεὶ αἱ Μοῖραι , <ἀφ’ ὦν> οἱ κλῆροι ἀεὶ ἄλλοι καὶ ἄλλοι · ἀλλὰ μὴν καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐκ ἐκ τῆς ἑτέρας ταῖν περιόδοιν · Τοῦτο μὲν οὖν δεδεὶχθαι φῶμεν . εἰ δὲ ἔστιν ἐν τῇ Λαχέσει παραδείγματα τῶν βίων , δῆλον ὄτι πεπερασμένα ταῦτά ἐστιν · τῶν γὰρ καθ’ ἔκαστα πάντως ἀπείρως ἐξαλλαττομένων ἀνάγκη τὰ παραδείγματα πεπεράνθαι . καὶ εἴ με δεῖ τοὺμὸν εἰπεῖν , ὥρισται ταῦτα ταῖς τοῦ θεείου γενητοῦ περιόδοις , καῖ πάντων τῶν βίων ὦν πᾶσαι ψυχαὶ ζῶσιν ἐν μιᾷ τοιᾷδε περιόδῳ προϋπάρχει τὰ περίοδον · καὶ τὰ αὐτὰ ἀνελίσσεται καθ’ ἑκάστην περίοδον · καὶ ὡς ὁ ἀρισθμὸς τοῦ χρόνου τῶν ὀκτὼ περιόδων ὁ αὐτὸς ἀσί , καὶ ἄλλος καὶ ἄλλος | τῷ πά[λ]ιν καὶ [ πάλιν , οὕτω ] καὶ τὰ εἴδη τῶν βίων τὰ αὐτὰ [ ἀεὶ μένει κα]τὰ πᾶσαν κοσμικὴν περίοδον καὶ ἄλλ[α κ]αὶ ἄλλα τῷ πάλιν καὶ πάλιν · καὶ γὰρ ἀδύνατόν τι προστεθῆναι τῇ τοῦ θείου γενητοῦ περιόδῳ οὖν αἱ τῶν κύκλων ἀποχαταστάσεις ἐν τῇ περιόδῳ συμπεραίνονται πάντων , κατὰ τὰ αὐτὰ δὴ καὶ αἱ περίοδοι τῶν ψυχῶν αἱ κατὰ πάντας βίους · καὶ ἐν οὐ - δεμιᾷ περιόδῳ ζῇ ψυχὴ βίον ὅν μὴ ἔξηκε πρότερον . λεκτἐον τοίνυν , ἐπειδὴ καὶ δέδεικται , θαρρούντως , ὅτι τὰ παραδείγματα τῶν βίων καὶ πολλῷ πρότερον τῶν κλήρων τοσαῦτά ἐστιν , ὄσα περιέχει μία τοῦ κόσμου περίοδος , συνατσταμένων τῶν ψυχικῶν βίων τοῖς κοσμικοῖς κύκλοις . τῶν οὖν παραδειγμάτων πάσης ὅντων τῆς πεεριόδου δαιμονίως εἴπεν [ p . 617d ] , ὅτι ἔλαβεν κλήρους , ὡς τινὰς λαβόντος , καὶ παραδείγματα βίων , ἀλλ' οὐχὶ τῶν βίων ἁπλῶς . κατὰ τινὰ γὰρ εἰσίασιν εἰς τὴν γένεσιν αὖται , περὶ ὦν ὁ λόγος , ἀπεριλήπτων ὄντων ἀνθρωπίνῃ διανοίᾳ πάντων · διὰ τοῦτο δὲ ἄρα καὶ τὶς προφήτης ἐστὶν ὁ ταῦτα διακληρῶν καὶ προτείνων , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ὁ προφήτης · ὡς πολλῶν μὲν ὄντων τοιούτων , ἄλλων δὲ κατ’ ἄλλα παραδείγματα τὴν διδιζομένων καὶ μεριζόντων τὰ ἀπ’ ἐχείνης ταῖς ψυχαῖς . εἰ δὲ ὡς ἡ Ἀνάγχη τὸν σφόνδυλον ἐν τοῖς γόνασιν εἶχεν , οὕτω καὶ αὕτη τὰ παραδείγματα τῶν βίων καὶ τοὺς κλήρους , φανερὸν ὅτι τε τὴν μητρῴαν ἀζίαν ἔχειι πρὸς τὰς ἄλλας Μοίρας καὶ ὅτι αὐτῷ τῷ εἶναι καθάπερ ἀκείνη κυβερνᾷ τὰς ψυχικὰς | [ περιόδους ὡς ἐκ]είνη [ τὰς ] κ[οσ]μικάς , καὶ οὐ [ διὰ ] δή τινος ἐνεεργείας , [ ἀλλ]ὰ [ τ]αῖν χεροῖν τ[ὴν ] τοῦ ἀτράκτου περιφορά[ν . ση]μαίνει γὰρ ἡ διὰ τῶν γονάτων εἰκὼν τὸ ἑδραῖον καὶ συναγωγὸν εἰς ἕν τῶν πολλῶν , καὶ ὅσα ἄλλα περὶ τῆς Ἀνάγχης προείπομεν · τὰ γὰρ ὄμοια καὶ ἐπὶ τῆς Λαχέσεως κατατείνειν δυνατον . Ἀνάγκης θυγατρὸς κόρης Λαχέσεως ὅδε λόγος · ψυκαὶ ἐφήμεροι , ἀρχὴ ἄλλης περιόψου θνητοῦ γένους θαντηφόρου . μέχρι τοῦ αἰτία ἐλομένου , θεὸς ἀναίτιος [ p . 617 de ] . Πανταχοῦ μὲν ὁ Πλάτων νοῦν ἡγεμόνα προστησάμενος ὦν φθέγγεται νοεφῶν ὄντως ἐπάξια φθέγγεται θεαμάτων · ὅταν δὲ καὶ τοὺς καρείττονας ἡμῶν ἀπεικονίζηται , σαφῶς ἐνθεάζοντι προσέοιχεν καὶ τοῦς φοιβολήπτους μιμεῖται , ῤήσυνεξορμώσης ἀφιεὶς ὥσπερ βέλη νοῦ γέμοντα καὶ ὑψηλῶν ἐπιβολῶν · δὲ αὐτῷ τῆς ἑρμηνείας ταῖς νοήσεσιν ἀκαλλωπίστως συνεστραμμένοις μὲν χρῆται φθέγμασιν , ἀπολελυμενος θέαν τῆς ψυχῆς ἀπ’ ἄλλων ἐπ’ ἄλλα πηδῶσαν . οἶα καὶ διὰ τούτων ἐργάζεται τπων τοῦ προφήτου λόγων , ἐν ἐλαχιστοις μὲν ἀπεριήγητα νοήματα συλλαβών , ἀσύνδεετα δὲ τὰ πλεῖστα φθεγξάμενος , συστρέψας δὲ τὰ κῶλα τοῖς αἰνίγμασιν παρατλησίως . σκόπει δὲ ἐς δύναμιν ἕχαστον τῶν κώλων . Ἀνάγχης , φησί , θυγατρὸς κόρης Δαχέσεως ὅδε λόγος . ἤρξατο μὲν οὖν ἀπὸ τῆς Ἀνάγχης ἐνδεικνύμενος , ὡς ἄρα κκὶ ἡ Λάχεσις καὶ πᾶς ὁ μοιραῖος διάχοσμος τπων θεαινῶν καὶ αὐτὸς ὁ προφητικὸς εἰς μονάδα μίαν ἐκείνην ἀνατείνονται · πᾶσα γὰρ | τάξις ἀπ’ ἐκείνης , τῶν οὐρανίων τῶν χθονίων , τῶν ψυχῶν τῶν ὄλων τῶν μερικῶν . τῆς δὲ Λαχέσεως εἰπῶν ἐκφαντικὸς εἶναι διαφερόντως δέδωκεν ἡμῖν ἐννοεῖν , ὡς ἄρα καὶ αὐτὸς ἠγεμονικὴν ἀξίαν ἔχει πρός τινας ἄλλους προφήτας , ὡς ἡ Λάχεεσις πρὸς τὰς λοιπὰς Μοίρας , καὶ μετὰ τῶν προφητῶν ἴσως τοὺς δαίμονας οὕς ἐφίστησι ταῖς ψυχαῖς . τὴν δὲ δὴ Λάχεσιν αὐτὴν κόρην ἀνυμνῶν ἄχραντον αὐτὴν δήπου καὶ ἀμιγῆ πρὸς πάντα τὰ διοιχούμενα καὶ ἀκμῆς μεστὴν εἶναι καὶ δυνάμεως ἀύλου καὶ καθαρᾶς αἰνίσσεται . τὸ γὰρ κόρον τοιοῦτον εἶναι καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ἐν τῷ Κρατύλῳ [ p . 396 b ] παρὰ τοῖς θεοῖς ἐδίδαξεν , οὐχὶ πλησμονὴν ἀλλὰ καθαρότητα σηυμαῖνον . οὔτω δὲ καὶ ἐν Νόμοις [ VII p . 796 b ] τὴν πολιοῦκον κόρην ἅμα καὶ δέσποιναν ἡμῶν προσείρηκεν , ὡς ἀς ἀχράντῳ δυνάμει διαλάμπουσαν . τὸν δὲ αὖ λόγον εἰπὼν εἶναι τῆς Λαχέσεως , ὅν μέλλοι ταῖς ψυχαῖς ἐκφαίνειν , σαφέστατα τάξιν ἀγγελιχὴν ἑαυτῷ πρὸς τὴν Λάχεσιν ἀποδέδωκεν · ἄλλου γὰρ ἀπαγγέλλων λόγους ἄλλελός ἐστι δήπουθεν αὐτὸς ἐκείνου διαφερόντως , ἐστὶν ἐξέφηνεν , ὅτι τῶν μοιραίων ἄγγέλων τις , κλήρων διανμεύς , βίων ἐκφαντορικός , τῶν εἰληχότων ἡμᾶς δαιμόνων ἐπιστάτης . ἀλλ’ ὅπως μὲν ἔχει πρὸς τὰ πρὸ αὐτοῦ , διὰ τούτων ἐδίδαξεν , ἅ δὲ πρὸς τὰ μετ’ αὐτὸν ἀποτείνεται σκοπήσωμεν ἑπομένως . Ψυχαί , φησίν , ἐφήμεροι , τὰς μὲν ἀνθρωπίνας ψυχάς , οὔτι γε πάσας , ἀλλὰ τὰς γενέσεως ἐποσργομένας ἥδη καλῶν ἐφημέρους , ὠς θνητῶν καὶ ἐφημέρων ἐφημέρων ἁπτομένας . καὶ διὰ ταῦτα | ἄρα πολλοῦ δεῖ ὁ αὐτὸς εἶναι τῷ [ δη]μιουργ[ῷ f.90r . τῷ ] τῆν ἀίδιον οὐσίαν τῶν ψυχῶν ἐνεκοπῶν . Ἀρκὴ δὴ οὖν ἑξῆς φησιν ἄλλης περιόδδου θνητοῦ γένοθυς θανατηηόρου · ταῦτα τοῦ πρὸ αὐτῶν ἀποστ΄ήσας κύλου , καθάτερ καὶ ἐκεῖνο τοῦ πρώτου ῥηθέντος . ὡς γὰρ νοεῖ μεταβατικῶς , οὕτω καὶ φθέγγεται , καὶ τῆς μεταβάσεως εἰκὼν ἡ τοιάδε διάστασις . εἰ δὲ θνητοῦ γένους εἰς ἀρχὴν ἄγει τὰς ψυχάς , πρόδηλον ὡς οὐ πάσης ἐστὶν προστάτης τῆς περιόδοθ τῶν ψυχῶν , ἀλλὰ τῆς ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γένεσιν · τὸ γὰρ θνητὸν καὶ θανατηφόρον γένος τοῦτό ἐστιν , ὅσον συμπληροῖ τὴν γένεσιν . θνητὸν μὲν οὖν ἐστιν εἰς ὅ κάτεισιν ψυχή , θανατηφόρος δὲ ἡ περίοδος τῶν ψυχῶν αὐτῶν οὐ μέονον ὄπῃ φησὶν Ἡράκλειτος , ‘θάνατος ψυχαῖσιν ὑγραῖσι γενέσθαι’ λέγων , ἀλλὰ καὶ ᾖ πολλάκις αὐτὸς εἶπεν ὁ Πλάτων ζῆν ἡμὰς ἐν τῇ γενέσει κατὰ τὸ πολὺ τῷ θνητῷ τῆς ψυχῆς ἑπομένους . τᾶν οὖν τὸ θνητὸν ἐπιδεὲς ὄν τῆς τοιαύτης ζωῆς ( ὑπὸ ταύτης γὰρ διασώξεται προσεχῶς ) θάνατον ἐπιφέρει ταῖς ἄνωθεν ἡκούσαις.καὶ διὰ τοῦτο θανατηφόρος ἐστὶν ἡ γενεσιουργὸς τῶν ἀθανάτων ψυχῶν καὶ ἐφ' ἑαυτῶν ἀθάνατα διανοουμένων . Καὶ μὴν καὶ τὰς ψυχὰς αἱρήσεσθαι τὸν δαίμονα φησίν , ἀλλ'οὑχὶ τὸν δαίμονα λήκαὶ εἰλλήζασιν οἱ δαίμονεσ τὰ εἴδη τῶν βίων καὶ εἰσὶν ἄλλοι δἰ ἄλλων ἐπίσκοποί τινες , ἀλλ' οὐκ ἀναγκάξουσιν τὰς ψυχὰς εἰς τόνδε τὸν βίον χωρεῖν ἤ ἕτερον . ἀλλ' ἡ ἐκείνων αἱρεσις , ὥσπερ εἰς βίον αὐτάς τινα προάγειν | . . . . . . . καὶ . . . . . . . . προστάτην . ἅμα γὰρ αἱρεῖται βίον καὶ συντάττεται ἐφόρῳ τοῦ βίου πάντως . οὑδὲν γὰρ ἄναρχον ἐν τῷ κόσμῳ τῶν πάντων , [ οὐ ] βίος οὐ λῆξις οὐκ ἄνοδος οὐ κάθοδος . ἀλλὰ πάντα δέδοται ταῖς οἰκείαις ἐπιστασίαις . καὶ ὡς αὐτὸς εἶπεν ἐν Νόμοις [ Χ . ρ . 903 b],εἰς τὸν ἔσχατον ἥκει μερισμὸν ἡ πρόνοια τῶν ὅλων ὑποδιαιροῦσα ἑαυτὴν καὶ γεννῶσα προνοίας ἐξ ἄλλων ἄλλας , ἐκ τῶν ὁλικωττέρων τὰς μεριαωτέρας , ἐκ τῶν θειοτέρων τὰ δαιμονιωτέρας . εἰσὶν οὖν καὶ τῶν γενεσιουργῶν βίων ἔφοροι δαίμονες , οἳ τὰς ψυχὰς ἐπιροπεύουσιν τὰς τούτους διαξώσας τὸς βίους.λ καὶ εἰώθασιν τούτους ἀγγελικοὺς καλεῖν , οἵτινες αὐτὰς τὰς λοντες τοῖς πρὸ τούτων θείοις δαίμοσιν , οἵτινες αὐτὰς τὰς ὑπάρξεις τῶν ψυχῶν συνδέουσι πρὸς τοὺς ἡγεμόνας αὐτῶν θεούς . εἰς οὕς μοι δοκεῖ καὶ ὁ προφήτης ἀποβλέπων εἰπεῖν πρὸς τὰς ψυχάς . οὐχ ὑμᾶς δαίμων λήξεται , τὴν διαφορὰν τούτων τῶν γενεσιουργῶν καὶ μοιραίων πρὸς τοὺς οὐσιώδει ἡμῶν ἐφόρους ἐνδεικνύμενος . ἐκεῖνοι γὰρ αὐτοὶ τῷ ὅντι λαγχάνουσι τὰς ψυχάς , πρὸ αὐτῶν διαιρεθέντες περὶ τοὺς θεοὺς καὶ τὰς ψυχὰς ἑαυτοῖς συνδιανείμαντες , ἐπειδὴ κατ'οὐσίαν αὐτῶν εἰσιν ἡγεμόνες . οἱ δὲ μοιραῖοι διά τινα βίον αὐτῶν ἄρχουσιν , οὖ ἡ αἵρεσις ἐπ'αὐταῖς . ἐπ'ἐκείνων μὲν οὖν ἤρχθημεν , ἵνα ὑποστῶμεν , ἐπὶ τούτων δὲ εἰλόμεθα τοιῶσδε ζῆν , ἵνα ἀρχθῶμεν . καὶ γὰρ ἔοικεν ἐκεῖνος μὲν ὁ δαίμων , ἅτε οὑσιώδης ὥν , ἄνωθεν ἡμᾶς οἶον ἐκ πρύμνης διοικεῖν ἀπ' αὐτῆς τῆς οὐσίας ἡμῶν ἀρχόμενος . καὶ δἰ ἐκεῖνον ἡ ψυχὴ καὶ πεσοῦσα ἀνιέναι πά|[λ]ιν . . . 14 . . . . τα τὴν πρὸς τὸ[ν οἱκεῖο]ν αὐτῆς θεὸν σύν[ταξιν . οὖτος δὲ τίς ἄλλος ἢ ] ὁ τῆς ἐνταῦθα μονῆς ἡμῶν ἐπιμελὴς καὶ [ νεύ]σεως ἔφορος ὑπάρχων τῆς πρὸςλ τὴν γ[ένεσιν ] . ὅσῳ δὴ οὖν ὁ δεσμὸς τοῦ δεσμοῦ σιδνήν[οχεν ] , ὁ πρὸς τὰ ἄνω λέγω τοῦ πρὸς τὰ κάτω , καὶ ἡ οὐσιώδης ἀρχὴ τῆς κατὰ σχέσιν , τοσούτῳ καὶ ἐκεῖνος ὁ δαίμων τούτου διέστηκεν . ὅθεν εἰ καὶ ἐκείνου λήξεις ἐσμέν , οὑκέτι καὶ οὖτος ἡμᾶς λαγχάνει . πρὸ γὰρ τῆς αἱρέσεως οὐκ ἐσμὲν ὑπ' αὐτόν , ἐλόμενοι δὲ τὸν ἀρχόμενον ὑπ'αὐτοῦ βίον καὶ ἡμεῖς γιγνόμεθα τῶν ἀρχομένων , καθ'ὃ τὴν ζωὴν ἐκείνην ζῶμεν . ὅτι δὲ ὁ δαίμων οὖτος ἐν λογικαῖς ὑπάρξεσιν οὐσίωται μειζόνως , εἴπερ καὶ ἡμεῖς ὦν ἐστι προστάτης , καὶ ὅτι πολλῶν εἶς ἄρχει τῶν ὁμοειδῶς ξώντων , οὐδὲν οἶμαι δεῖν ὑπομιμνήσκειν . γελοῖον γὰρ εἰ , ὅταν ἀπολείπωμεν τὸν αὐτῷ προσήκοντα βίον , ἐστιν ἅρχων . τὸ μὲν γὰρ πλασματῶδες , τὸ δὲ τῆς δαιμονίας οὐσίας ἀνάζιον . δεῖ γὰρ αὐτοὺς ἄρχειν ἀεὶ ταύτην οὐσίαν ἔχοντας , δεῖ δὲ καὶ ψυχῶν ἡγουμένους πολλῷ μᾶλλον ἐν λογικῇ ζωῇ τὴν ὑπόστασιν ἔχειν , καὶ ταύτῃ τελείᾳ καὶ κατὰ νοῦν ἐνεργούσῃ , δἰ ἥν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὴν ἑαυτῶν ἀνεγειρόμεθα τελείωσιν . καὶ γὰρ ἄρχει τῶν ἔνδον διαφερόντως , ὥσπερ ἡ τήχη τῶν ἔξω μᾶλλον . διὸ καὶ αὐτὸς ἐν τῇ αἱρέσει τῆς ξωῆς ὑποτάττεσθαί φησιν ἡμᾶς τῷ δαίμονι , τύχης δὲ οὐ πεποίηται μνήμην . ἀλλ'ὅταν τὸν ὅλον βίον ἐπισκοπῶν ὁ πρῶτοςλ κληρωθείς , ὃν εἴλετο , καὶ <τὰ> ἑπόμενα τῷ τυραννικῷ βίῳ θεωρῇ , τότε αὐτὸν |τὸν δαίμονα αἰτιᾶσθαι καὶ αἰρεῖσθαι βίον , τὴν ὑποδοχὴν τοῦ κλήρου δηλῶν διὰ τοῦ πρῶτον λαχεῖν . διότι πάντες οἱ κλῆροι παρὰ τῆς Δαχέσεως ἐνδίδονται καὶ τὸ λαχεῖν οὐκ ἄλλο τι σημαίνει ἢ τὸ κληρωθῆναι . καὶ δῆλον ὅτι κατὰ δίκην τῶν κλήρων διανεμομένων τὸ πρῶτον λαχεῖν ἐστιν τὸ εὐμοιρότερον εἶναι περὶ τὸν κλῆρον , ἐξ ἀφθόνων ποιούμενον τὴν αἵρεσιν . δέδεικται δὲ ἡμῖν , ὅτι τῶν συγκλήρων φυχῶν αἱ πρῶται κληρωθεῖσαι τοὺς τῶν ἑξῆς . ὥστε τὸ πρῶτόν ἐστι κληρωθῆναι τὸ πλείστων βίων ἐν ἐξουσίᾳ γενέσθαι αἱρέσεως . τοῦτον οὖν κελεύει καὶ αἱρεῖσθαι πρῶτον . Ὅτι δὲ τὸ πρῶτον ἐν τούτοις καὶ δεύτερον εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ φορὰν ἀποβλάποντα δεὶ νομίξειν ἀφορίξειν τὸν παρόντα λόγον , εἴπομεν ἤδη πρότερον . καὶ γὰρ συγκλήρους ταύτας εἶναί φαμεν , ὅσαι κατὰ τὸ συνεχὲς τμῆμα τοῦ ξῳοφόρουμ ποιοῦνται τὰς αἱρέσεις . οιον τοῦ μὲν πρώτου κλήρου δεκαμοιρίαν ἔχοντος εἰς αἴρεσιν τῶν ἐν ταῖς ἀνατολαῖς τῆς δεκαμοιρίας βίων , τοῦ δὲ δευτέρου πᾶσαν οὐκέτι τὴν δεκαμοιρίαν , ἀλλ'ἐν ἐλάττοσι ταύτης τὴν ἐξουσίαν ἔχοντος , τοῦ τρίτου δὲ ἔτι μᾶλλον ἐν ἐλάττοσιν , καὶ ἀεὶ τοῦτο , μέχρις ἂν εἰς ἐλάχιστον πλῆθος ἡ αἵρεσις καταλήξῃ δὴ τοῦτο δυνατὸν ἀποροῦντας . οὑ γὰρ δὴ λέγοντός τινος ἀκούουσιν ἀπὸ τῶνδε γρῆναι τὸν βίον ἑλέσθαι , οὑδ' εἰ καὶ λέγοι τις , πᾶσα ψθχὴ δύναται τὸ πᾶν ὁρᾶν , οἶόν ἐστι καὶ ὅσων οἰστικόν . τοῦτο μὲν γὰρ ταῖς ἔξω σωμάτων οὔσαις ψυχαῖς οὐκ ἀδύ|νατον , τοσοῦτον πλέον ἔχειν τῶν ἐν σώμασ[ιν , ὡς ] δύνασθαι συνοεῖν τὴν οὐρανίαν φοράν . ὅπου γε καὶ ἐνταῦθά τινες τἶλλα μέν εἰσιν οἱ τυχόντες , ἔχοθσι δὲ συστοίχως εἰς κατανόησιν τῶν ἐκ τῆς φορᾶς ἀποτελουμένων . Οὐ μὴν οὑδὲ ἐκεῖνο θαυμαστόν , ἐκ τῶν ὅλων ἡμᾶς κινεῖσθαι πρὸς τάδε μᾶλλον ἢ τάδε , πρὸς ἃ πεφύκαμεν ἢ ὧν ἐσμεν ἔξιοι , καὶ τὰς φαντασίας ἡμῶν ἐρεθίξεσθαι πρὸς αἱρέσεις τῶνδε μᾶλλον ἢ τῶνδε τῶν ἡμῖν οἱκειοτέρων . καὶ γὰρ ἐν τοῖς σώμασιν ὅντας ἡμᾶς ἀνατολαὶ πολλάκις ἀσ΄τέρων καὶ σχηματισμοὶ κινοῦσι καὶ προθύμους ποιοῦσιν ἐνεργεῖν ἃ μὴ πρότερον , καὶ ἄλλα παρασκευάξουσιν εἰς ὄκνον τῶνδε τῶν ἐνεργημάτων . εἰ δὲ καὶ κατὰ συνήθειάν εἰσιν ὡς τὰ πολλὰ τῶν προτέρων βίων αἱρέσεις καὶ τοὶς προμελετηθεῖσιν ἐπιτρέχομεν , αὑτόθεν δήπου φανερόν , ὅτι καὶ τῶν ὅλων ταῖς ὡς εἰς μέρη ποιήσεσιν διεγερόντων καὶ ἡμῶν ἥδη προκεκινημένων διὰ τὴν συνήθειαν αἱ πρὸς τάδε γίγνονται ῥοπαὶ μᾶλλον ἢ τάδε τὰ οἰκεῖα καὶ τῷ κινοῦντι , διότι τούτων οἰστικὸν οἰστικὸν εἰς ἡμᾶς , καὶ τῷ κινουμένῳ , διότι τούτων ἐν ἔθεσιν ἐγεγόνει πρότερον . Τί δὴ οὖν μετὰ τὴν αἴρεσιν τοῦ βίου φησὶν ὁ προφήτης , ᾦ συνέσται ἐξ ἀνάγκης;ἀναπόδραστος γὰρ μετὰ τὴν αἵρεσιν λοιπὸν ὁ βίος , καὶ δεῖ διαβιῶναι τὴν ψυχὴν ὃν εἵλετο βίον . καὶ τό τε πᾶν κυροῖ τὴν αἵρεσιν , καὶ ἡ 25 ψυχὴ πᾶσα πρὸς ἓν εἶδος ῥέψασα ζωῆς συμπλέκει τὸ ἐπ' αὐτῇ τῷ ἐκ τοῦ παντός , οἶον μερικήν τινα πρότασιν καθολικῇ , καὶ συνάγει συμπέρασμα ἐξ ἀνάγκης ἑπόμενον τὸν τῇδε βίον κατὰ τὴν αἵρεσιν κξαὶ τὴν φοράν . ὡς εἰ λέγοι 29 τοιόνδε | ἀνάλογον . τόνδε τὸν βίον εἱλόμην . ὅν δὲ εἰλό - f . 92v . μην , τὰ ὅλα κυροῖ . τόνδε ἄρα τὸν βίον ὅλα κυροῖ . πρὸς δὲ τοῦτο καὶ ὁ ἀποπληρωτὴς δαίμων ἐφέστηκεν τὴν πρὸς συνεῖναι τῷ αἱρεθέντι βίῳ , ὁποῖος ἂν τυγχάνῃ ὁ βίος ὤν . εἰ δ'ἐξ ἀνάγκης , δῆλον διότι τὸ κῦρος ἄνωθεν ἀπὸ τῆς Ἀνάγκης ἔχομεν μάλιστα . καὶ γὰρ πᾶν τὸ ἀναγκαῖον παρ' ἐκείνης ὑπάρχει τοῖς ἐγκοσμίοις θεοῖς τε καὶ τοῖς μετὰ θεούς . ἀλλ'ὅπου μὲν τὸ ἀνανκαῖον καθ'ὅπαρξίν ἐστιν ἀναγκαῖον , ὡς ἐπὶ τῶν κρειττόνων ἡμῶν ἀεὶ ὡσαύτως καθ' ἔνα λόγον ζώντων καὶ τάξιν μίαν , ὄπου δὲ κατὰ ἀκολουθίαν , ὡς ἐφ'ἡμῶν . τὸ γὰρ ἐφ'ἡμῖν ἄστατον ὂν ἔχει κατὰ τὸ ἀκόλουθον ἀνάγκην , εἰ μὲν τάδε ἐλοίμεθα , ταδὶ πάντως ἀκολουθήσειν , εἰ δὲ τάδε , ταδί . καθάπερ καὶ ἐνταῦθα . τόνδε γὰρ ἑλόμενοι τὸν βίον συνεσόμεθα αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης . ἁπλῶς δὲ οὐκ ἐξ ἀνάγκης . ἐνεδέχετο γὰρ καὶ ἄλλον βίον ζῆν , ἀλλὰ πρὸ τῆς αἰρέσεως , μετὰ δὲ τὴν αἵρεσιν ἀδύνατον . καὶ οὕτως ἔοικεν καὶ πᾶν τὸ ἐνδεχόμενονλ εἰς ἀναγκαίαν μεταπίπτειν δύναμιν διὰ τῆς ἀκολουθίας , καὶ τῶν ἐνδεχομένων ἀναγκαίως ἐνδεχομένοις ἄλλοις ἐπομένων . τὸ μὲν οὖν ἀναγκαῖον ἐν τοῖς βίοις ἡμῶν τοιόνδε χρὴ νοεῖν . ἐπειδὴ δὲ οἱ βίοι πολυειδεῖς ὄντες ἔννοιαν παρεῖχον , μήποτε οὐ πᾶς βίος δεκτικὸς ἀρετῆς , ἀλλ'ὄντως ἡναγκασμένοις ἐοίκαμεν εἰς ἄλλους ἄλλοι καὶ τὸ εὖ ἡμῖν οὐκ ἀφ'ἡμῶν , ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὴν ἀνάγκην ἠρτημένην ἀλλαχόθεν ἔχει καὶ μεμοιραμένην , ὄρα τί ποτέ φησιν αὐ|τὸς ὁ τὰς μ[οι]ραίας δόσεις εἰς [ ἡμᾶς ἀ]γγέλλων προφήτης . ἀρετὴ δὲ ἁ[δέσποτ]ον . καὶ πῶς ἀδέσποτον ἐδίδαξεν . ἣν τιμῶν καὶ ἀτιμάζων πλέον καὶ ἔλαττον αὐτῆς ἕκαστος ἕξει . δυνατὸν οὖν ἢ πλέον ἢ ἔλασσον μετέχειν ἀρετῆς ἡμᾶς κατὰ τὰ μετρα τῆς περὶ αὐτὴν τιμῆς . ἀλλ'ὁ γενναῖος ἀμέλιος oὐδέν φησι θαυμαστὸν ἀδέσποτον εἶναι τὴν ἀρετὴν . καὶ γὰρ τὴν κακίαν ἀδέσποτον , εἴπερ καὶ τὴν ἀρετήν . τῶν γὰρ ἐναντίων ἡ αὐτὴ προαίρεσις . ἡμεῖς δὲ φήσομεν ἀδέσποτον μὲν εἶναι καὶ τὴν κακίαν , ἀλλ'ὡς ἐφ'ἡμῖν οὖσαν μόνον . ἀδέσποτον δὲ τὴν ἀρετήν , ἀλλ'οὐ διὰ τὸ ἐφ'ἡμῖν μόνον , ἀλλὰ διότι τὴν ψυχὴν ἐλευθέραν ἀποτελεῖ τῶν πικροτάτων δεσποτῶν , οἶς ἠ δουλεύουσα τῶν ἀγαθῶν στέρεται πάντων . δουλεύει γὰρ θυμοῖς , ἐπιθυμίαις , φαντασίαις , αἰσθήσεσιν , δαίμοσιν ὐλαίοις , ἀνθρώποις τοῖς τῶν παθῶν πορισταῖς . ὦν ἀρετὴ πέφυκεν ἐλευθεροῦν . καὶ ἀδέσποτον οὖν μόνην αὐτὴν ὅσιον καλεῖν , ἀλλ'οὐ τὴν κακίαν τὴν δουλοπρεπῆ καὶ δούλην ποιοῦσαν τὴν ψυχήν . ὡς οὖν οἱ θεοὶ πάντων δεσπόζοντές εἰσιν ἀδέσποτοι , οὕτω καὶ ἡ ἀρετὴ δεσπόζουσα , ὦν δεῖ δεσπόζειν , ἀδέσποτός ἐστιν ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν κακίαν . εἰ δὲ δὴ ταύτην ἡ ἀρετὴ κέκτηται τὴν δύναμιν , [ καὶ]οὐ μόνον ἐστὶν ἀδέσποτον , ἀλλὰ καὶ μόνον τῶν ἐν ἡμῖν δεσποτικὸν δεῖ νομίζειν καὶ πάντα βίον αὐτῆς πλέον ἤ ἔλασσον μετέχειν . μὴ γὰρ οὐδὲ δυνατὸν ᾖ βίον ἕνα πάσης ἀρετῆς ἄμοιρον γενέσθαι καὶ τοὐναντίον πάσης ἀρετῆς μέτοχον . ἀλλ'ὃ μέν τις μᾶλλον ὃ δὲ ἦττον ἀρετῆς μέτοχός ἐστιν , ἥκιστα δὲ ἢ μάλιστα ἀδύνατον . αὐτὸς γοῦν ἐστιν ὁ λέγων ἐν Φαίδωνι [ ρ . 66 bc ] φρόνησιν ἡμῖν τελέαν |[ἐνταῦθα ] μὴ ἂν παραγενέσθαι διὰ τὰς μυρίας [ ἀποῦ]σαν ἀσχολίας , ἃς τὸ σῶμα παρέχει ταῖς ψυχαῖς καὶ ἡ ἐξημμένη γένεσις ἡμῶν . εἰ δὲ διὰ τὴν τοῦ ἀλλοτρίου προσθήκην κωλυόμεθα τελέαν ἔχειν τὴν οὐκείαν ἀρετήν , ἀνάγκη καὶ διὰ τὴν οἱκείαν ἡμῶν οὐσίαν νοερὰν οὖσαν μηδέποτε παντελῆ τὴν κακίαν ἡμᾶς ὑπομένειν ἀλλοτρίαν οὖσαν . φύσει γὰρ ἡ ψυχὴ πρὸς τάγαθὸν ᾠκείωται μᾶλλον ἢ τὸ ἐναντίον . καὶ τάχα ἂν εἰ παντελῆ κακίαν ἔσχεν , ἐφθάρη ἄν , εἴπερ τὸ κακὸν ἑκάστου ξθαρτικόν · νῦν δὲ διαστρέφονται μὲν αὐτῆς οἱ κύκλοι , φησὶν ὁ Τίμαιος [ p . 36 d ] , οὐ μέντοι παντελῶς · ὥστε οὐδ’ ἡ κακία παντελής . εἰ δὲ ταῦτα δέδεικται , πᾶς βίος ἀρετῆς δύνατι μετέχειν , καθ’ ὅσον ἕκαστος αὐτὴν νομίξει τίμιον , καὶ οὐκ ἀπεστερήμεθα τοῦ μετέχειν ἀρετῆς διὰ τὴν ἐν τοῖς βίοις μετὰ τὰς αἱρέσεις ἀνάγκην . Τέλος τοίνυν ἐφ’ ἅπασι τοῖς εἰρημένοις ἐπήνεγκεν ὁ λόγος · αὐτία ἑλομένου , θεὸς ἀναίτιος · σαφέστατα διαμαρτυρόμενος , ὡς ἄρα τῶν ἀποβαινόντων κακῶν οὐ θεὸν αἰτᾶσθαι προςῆκεν , ἀλλ’ ἁμᾶς αὐτούς . ὃ μὲν γὰρ κυρίους ἡμᾶς κατέστησεν ἀμενόνων καὶ χειρόνων αἱρέσεων , ἡμεῖς δὲ μὴ κρίνοντες ἀφ’ ὧν δεῖ τὰς αἱρέσεις ἐπιτρέχομεν ταῖς χείροσειν ἀντὶ τῶν ἀμεινόνων . ἐνταῦθα δὴ καὶ μέλιστα διωρίσθαι προςῆκεν , τίνα τὰ κριτήρια τῶν πραγμάτων τῶν τε ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν , καὶ τίνα τὰ ὡς ἀληθῶς ἀγαθὰ καὶ τίνα τὰ ὄντως κακά , καὶ τίνα ἀδιάφορα μὲν ἀγαθὰ δὲ φανταζόμενα τοῖς πολλοῖς . κριτήρια μὲν γὰρ ἄπταιστα λόγος καὶ νοῦς , ἐπταισμένα δὲ φαντασία καὶ αἴσθησις · καὶ ὁ μὲν ἐκείνοις χρώ|μενος γιγνώκει τὸ ὂν καὶ τὸ τούτῳ ἐναντίον τὸ μὴ ὄν , ὁ δὲ τούτοις ἐνηλλαγμένως καταψηφίζεται μὲν τῶν ὄντων ὡς μὴ ὄντων , ἀποδέχεται δὲ τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα . τὰ γὰρ οἰκεῖα προτίθησιν ἑκάτερα , κυριώτερα δὲ τὰ ἀυλότερα τῶν ἐνυλοτέρων εἰς κρίσιν , καὶ τὰ ἑαυτὰ καὶ τὰ ἕτερα γιγνώσκοντα τῶν μήτε ἑαυτὰ μήτε θάτερα διεγνωκότων . νοῦς μὲν οὖν καὶ λόγος οἶδεν καὶ ἑαυτὸν καὶ φανταςίαν καὶ αἴσθησιν , φαντασία δὲ ἄρα καὶ αἴσθησις οὔτε ἑαυτὰς γιγνώσκειν οὔτε νοῦν καὶ λόγον πέφυκεν . πάλιν ἀληθινὰ μὲν ἀγαθά , δι’ ὧν ψυχὴ τελειοῦται καὶ ζῇ κατὰ φύσιν , κακὰ δὲ ὄντως , δι’ ὧν ἑαυτήν τε εἰς τὸ ἔσχατον ἄγει καὶ τὰ ἑαυτῆς · ἀδιάφορα δὲ ὄσα μηδέτερα τού των ἄντα τῶν ἀγαθῶν ἔνεκα ζητεῖν εἰώθαμεν . ὄταν τοίνυν ἀντὶ μὲν νοῦ ψυχὴ φανταςίαν ἐφέλκηται πρὸς τὰς αἰρέσεις τῶν βίων , ἀντὶ δὲ λόγου τὴν αἴσθησιν , τὰ μὲν ἀναγκαῖα τίμια νομίζουσα , τὰ δὲ ἀληθινῶς ἀγαθὰ παρορῶσα , περιπετὴς γίνεται τοῖς ὄντως κακοῖς · καὶ οὕτω δὴ τὰς ἑαυτῆς ὀφείλει κρίσεις αἰτιᾶσθαι τῶν μοχθηρῶν αἱρέσεων , μὴ ζητοῦσα τοὺς βίους ἐν οἷς τὸ ἀγαθὸν [ πασων ] , ἀλλ’ ἐν οἷς τὰ ἀδιάφορα , πλοῦτοι καὶ δυνάμεις καὶ σώματα ῥωμαλέα , μηδὲ φεύγουσα τοὺς ἔχοντας ἐπομένην τὴν χείρονα ζωήν , ἀλλὰ τοὺς πενίας φέροντας ἤ ἀσθενείας σωμάτων ἤ ἀτιμίας . οὐκοῦν ἑαυτὴν αἰτιᾶσθαι προςήκει τὴν ψυχήν , ὡς μὴ χρησαμένην οἷς ἔχει κριτηρίοις ἀψεύστοις , ἀλλὰ τοῖς μοχθηροῖς κανόσι τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν ἐναντίων , καίτοι θεόθεν λαβοῦσα τὰ ὄντως κριτήρια τῶν ὄντων καὶ ἐν τούτοις μὲν ἔχουσα τὸ εἶναι , τοῖς δὲ χείροσιν ὡς ὑπηρετοῦσιν ἐν οἷς δεῖ χρωμένη . |τὴν oὖν [ τά]ξιν ἀνατρέψασα καὶ τὰ ὄργανα [ τῶν χ]ρ[ω]μένων προτ[ι]θεῖσα μὴ θεὸν ἀλλ’ ἑαυτὴν αἰτιάσθω . τί γὰρ ἄν καὶ εἴποι θεοῦ λέγοντος · τὰ μὲν ἐποίησα τῶν κριτηρίων ἐν σοί , τὰ δὲ μετὰ σέ · καὶ σὺ τὰ ἐν σοὶ παντελῶς ἀτιμάσασα τοῖς μετὰ σὲ τὴν πᾶσαν ἀπονέμεις μοῖραν , ἀποτυφλώσασα δι’ ἐκείνων τὰ ἐν σοὶ κατ’ οὐσίαν ἐνόντα . ταῦτα γὰρ ἐναργέστατα θεὸν μὲν ἐξαιρεῖ πάσης αἰτίας κακῶν , ἐπ’ αὐτὴν δὲ ἀναφέρει τὴν ψυχὴν ὧν ἁμαρτάνει τὴν αἰτίαν , μὴ χρωμένην τοῖς οἴκοθεν κριτηρίοις , ἀλλὰ τοῖς σωματικοῖς ἀντὶ τὼν ψυχικῶμ τοῖς ἐνύλοις ἀντὶ τῶν ἀύλων , ὧν αἱ γνώσεις ἐσκιαγρφμέναι καὶ ἄλλων ἀντιλαμβανόμεναι τοιούτων καὶ εἴδωλα γιγνώσκουσαι τῶν ἀγαθῶν ἀντὶ τῶν ἀληθινῶν . οὔτ’ οὖν τὴν Λάχεσιν οὔτε τὴν μοιραίαν τάξιν οὔτε θεὸν ὅλως αἰτιατέον ὧν αἱρούμεθα μοχθηρῶς · ἔξεστι γὰρ καὶ ἐν ταῖς αἱρέσεσιν τοὺς ἀμείνους ἀντὶ τῶν χειρόνων , ὡς ἐγχωρεῖ , βίους ἐκλέγεσθαι , καὶ εἴ τῳ ὁ κλῆρος ἔσχατος εἴη , καὶ δι’ ἥντινά ποτε αἰτίαν τοῖς χείροσιν ἐνισχόμενον μὴ ἀμελεῖν ἀρετῆς · εἴπερ ἀδέσποτος ἡ ἀρετὴ καὶ ἐν οὐδενὶ τῶν βίων ἀποκέκλειται τὸ ὁπωσοῦν ἡ ἀρετὴ ἀρετὴν καὶ πλέον ἀυτὴν τιμῶντα πλείονος αὐτῆς μεταλαγχάνειν . Τοσαῦτα τὴν πρώτην ἐχρησμῴδησεν ταῖς ψυχαῖς ὁ προφήτης , οὔτω διανείμας αὐταῖς τοὺς κλήρους . τὰ δὲ δὴ τοῖς λόγοις ἑπόμενα ἔργα θεωρήσωμεν , ὅσα προστίθησιν ἅμα λέγων ταῦτα διὰ τῶν ἐφεξῆς · ταῦτ’ εἰπόντα ῥῖψαι ἐπὶ πάντας τοὺς κλήρους ἕως τοῦ πολὺ πλείω τῶν παρόντων [ p . 617 e ] . Ὁμοῦ μὲν τοῖς λόγοις ἀποδίδωσι τὴν τῶν κλήρων διανομήν , εἰς ἐναργῆ | δήλωσιν τοῦ καὶ τὰς νοήσεις τῶν κρειττόνων ἡμῶν ποιήσεις τινὰς εἶναι καὶ οὔτε ποίησιν παρ’ ἐκείνοις ἄντυ νοήσεως ὑπάρχειν ( φύσεως γὰρ τοῦτο ἴδιον ) οὔτε νόησιν ἄνευ ποιήσεως ( ψυχῆς γὰρ εἶναι τοῦτο μερικῆς ) · ἅμα οὖν νοῶν καὶ ἃ νοεῖ ποιῶν εἰκότως λέγων ῥιπτεῖ τοὺς κλήρους . ὑπολείπονται γοῦν ἔτι τινὲς τῶν προφητικῶν λόγων . ἡ δὲ ῥῖψις τῶν κλήρων τὴν ἀπὸ τῶν οὐρανίων περιφορῶν καὶ τῶν κινουσῶν ταύτας αἰτιῶν διὰ μέσου τοῦ προφήτου καθήκουσαν εἰς τὰς ψυχὰς αὐτῶν διανομὴν παρίστησιν · ἅμα δὲ δηλοῖ καὶ ὅτι περιείχοντο μὲν ἑναίως ἐν ἐκείνῳ , διεσπεέροντο δὲ ἐν τοῖς ὑποδεχομένοις , ἄλλης ψυχῆς ἄλλον κλῆρον λαγχανούσης . καὶ γὰρ τὰ ἅμα ῥιπτούμενα πρόεισιν οὕτως εἰς πλῆθος ἀφ’ ἑνὸς τοῦ ῥίψαντος · ἕκαστος γοῦν λαμβάνει τοῦτον , ὡς φησίν , ὃς παρ’ αὑτὸν ἔπεσεν . καὶ δόξειεν μὲν ἂν αἰτιᾶσθαι τύχην ὁ μῦθος τῆς τοιαύτης πτώσεως · ἔστι δὲ κατὰ δίκην ἡ παρ’ ἕκαστον τοῦ προςήκοντος αὐτῷ κλήρου πτῶσις · πῶς γὰρ οὐ μέλλει κατὰ δίκην εἶναι καὶ οὐκ ἀλόγως γίνεσθαι , κατὰ νοῦν γινομένη τοῦ τε προφήτου καὶ τῆς Λαχέσεως ; καὶ ὁ μὲν προφήτης ἐνεργεῖ κινῶν τὰς ψυχὰς εἰς τὴν τῶν κλήρων ὑποδοχὴν καὶ τῶν βίων τὴν ἐκλογήν , ἐκεῖναι δὲ κινοῦνται ὑπ’ αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸν λόγον καὶ κατὰ τὴν φανταςίαν εἰς ἄμφω ταῖτα . οὐδὲ γὰρ ἄλλως ἐνργοὺσιν εἰς ἡμᾶς οἱ κρείττους ἡμῶν ἢ ἔνδοθεν , ἅτε προηγούμενοι τῆς οὐσίας ἡμῶν · τῇ δ’ ἂρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά [ Π . Α 55 ] , καὶ φᾶρος πέν μοι πρῶτον ἐνέπνεσεν μέγα δαίμων[Od . τ 138 ] · οὐ δι’ ἀκοῆς τὖν εἰσδέχονται τοὺς λόγους οὐδὲ κατ’ αἴσθησιν τοὺς κλήρους , ἀλλ’ ἀνεγει|ρόμεναι πρὸς τὰ οἰκεῖα ἕκασται εἴδη διὰ τῶν προφητικῶν ἐνεργειῶν τῶν τε γνωστικῶν , ὧν οἱ λόγοι εἰκόνες , καὶ τῶν κινητικῶν , ὧν αἱ ῥίψεις . Εκάστου τοίνυν τὸν προςήκοντα λαβόντος κλῆρον ( τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ τὸν παρ’ αὑτὸν πεςόντα α’νελέσθαι , τῆς τοπικῆς σχέσεως τὴν κατ’ ἀξίαν καὶ ὀφειλομένην ἐνδειξαμένης σύνταξιν καὶ τὴν τοῦ δεδομένου πρὸς τὸ δεξάμενον οἰκείωσιν ) μόνος οὐ συγχωρεῖται λαβεῖν ὁ τούτων ἄγγελος · οὐ γὰρ ἤλλαττεν τὸν παρόντα βίον οὐδ’ εἰς ἄλλην ἔμελλεν εἰσδύεσθαι γένεσιν · ὥστε ἤνυεν ἔτι τὸν αὐτὸν κλῆρον . καὶ γὰρ τὸ τούτων αὐτὸν τῶν θεαμάτων τυχεῖν μέρος ἦν ἐκείνου τοῦ κλήρου , καὶ περιείχετο ἐν αὐτῷ <τὸ> τοιόνδε τρόπον χωρισθέντα σώματος αὐτόπτην γενέσθαι τῶν ἐν Ἅιδου πραγμάτων . Εἰ δὲ ὁ ἀνελόμενος πᾶς εὐθὺς γιγνώσκει πόστος ἔλαχεν , τί ἄλλο διὰ τούτου παρίστησιν ἢ ὅτι πᾶσα ψυχὴ βλέπουσα εἰς τὸ πᾶν , ὅθεν αὐτῇ καὶ ὁ κλῆρος ἀποδίδοται , γιγνώσκει πόσων τε βίων ἐστὶν κυρία καὶ ποίαν ἔχει πρὸς τὰς συγκλήρους τάξιν , οἷον γράμματα ὁρῶσα ἐν τῇ περιφορᾷ γεγραμμένα ταῦτα , ὅσα ἑκάστῃ προτείνεται ; καὶ ὃ πολλάκις εἴπομεν , οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ πρὸ τῶν σωμάτων αἱ ψυχαὶ πολλὰ καθορῶσιν τῶν ἐν τῷ παντὶ γιγνομένων , ὅσα μὴ δύνανατι καθορᾶν τὸν παχὺν τοῦτον περιτειχισάμεναι δεσμόν · καὶ γὰρ ἡ ἐκ τῆς γενέσεως λήθη κεινὴ καὶ τὸν νίφος τὸ ἐπιπροσθοῦν ἐκ τῆς σωματικῆς παχύτητος ἀφόρητον . τοῦτο μὲν τοίνυν ὑπέμνησται πλεονάκις . Μετὰ δὲ τοῦτο , φηςίν , βίων παραδείγματα εἰς τὸ πρόσθεν σφῶν| ἔθηκεν πολὺ πλείω τῶν παρόντων [ p . 618 a ] · ὡς τῶν κλήρων ἴσων ὄντων τοῖς παροῦτιν , πλείω δὲ τὰ παραδείγματα τῶν βίων , ἵνα ἐκ πλειόνων ἑκάστοις ἡ αἵρεσις ᾖ . καὶ γὰρ ὁ τελευταῖος οὕτως εὑρήσει βίους πλείους ἑνός , ἀφ’ ὧν ποιήσεται τὴν ἐκλογήν . εἰ γὰρ εἶεν αἱ αἱρούμεναι ψυχαὶ ὀκτὼ αἱ σύγκληροι καὶ οἱ βίοι τοσοῦτοι , τῇ μὲν πρώτῃ ἀπὸ τῶν ὀδτὼ ἡ αἵρεσις , τῇ δὲ δευτέρᾳ , εἰ τύχοι , ἀπὸ τῶν ἑπτά , καὶ τῇ τρίτῃ ἀπὸ τῶν ἕξ , τῇ δὲ τετάρτῃ ἀπὸ τῶν πέντε , καὶ τῇ τρίτῃ πέμπτῃ ἀπὸ τῶν τεττάρων , καὶ τῇ ἕκτῃ ἀπὸ τῶν τριῶν , καὶ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ τῶν δύο · λοιπὴ δὲ ἡ ὀγδόη αἵρεσιν οὐχ ἕξει , ἑνὸς ὑπὸλειφθέντος μόνου , τῆς δὲ αἱρέσεως ἐκ πλειόνων ἢ ἑνὸς οὔσης . καὶ γὰρ εἰ λέγει [ p . 620 c ] , ὅτι ἡ τελελυταία ψυχὴ τὸν ἠμελημένον ὑπὸ τῶν ἄλλων εἴλετο βίον , οὐχ ὅτι μόνος ἦν , τοῦτο ἔοικεν λέγειν , ἀλλ’ ὅτι μόνος ὑπὸ πάντων ἠμελημένος · διὸ καὶ ἐπήγαγεν , ὅτι καὶ εἰ πρώτη ἔλαχεν , τοῦτον ἂν εἵλετο , καὶ ταῦτα πολλῶν αὐτῇ προταθέντων . Εἰ δὲ ἐπὶ γῆν προτίθησι ταῦτα καὶ ἔμπροσθεν σφῶν , γνῶσίν τε ἔχουσιν τῶν βίων εἰκότως , ἵνα καὶ ἕλωνται ἀφ’ ὧν γιγνώσκουσιν , καὶ οἱ βίοι πάντως εἰς γένεσιν ἄγουσιν . ὡς γὰρ ἤδη τῶν ψυχῶν κάτω βλεπουςῶν οὕτως εἶπεν καὶ εἰς γῆν καὶ ἔμπροσθεν αὐτῶν ταῦτα τίθεσθαι . ταύταις γοῦν πρόσω μὲν ἡ γένεσις , ὄπσθεν δὲ τὰ θεῖα · καὶ γὰρ ταῦτα μὲν ἀπολιμπάνουσιν , ὁρμῶσιν δὲ εἰς τὴν γένεσιν . Δεῖ δὲ καὶ τοῖς ῥήμασιν ἐπισημαίνεσθαι τοῖς μυθικοῖς , ῥῖψιν μὲν λέγουσιν ἐπὶ τῶν κλήρων , θέσιν δὲ ἐπὶ τῶν βίων ( ἣ μὲν γὰρ δηλοῖ τὴν ἐξ ὁλικωτέρων αἰτίων καὶ ὑψηλοτέρων διανομήν , ἣ δὲ τὴν ἐκ μερικωτέων| καὶ χαμαιζηλοτέρων ) , καὶ ταῦτα πρὸς τὰς ψυχὰς ἀναφέρειν . [ ὁ μὲν ] γὰρ κλῆρος ἐκ τῆς περιφορᾶς [ ἧκεν , ὁ δὲ βίος ] ἐκ τῆς τῶν ψυχῶν αἱρέσεως . [ καὶ ] οὐδὲ θαυμαστόν , ὅτι τὸ παράδειγμα ἐπὶ τῶν βίων εἴωθεν τάττειν , καὶ τοῦτο εἰκότως · τῶν γὰρ ἐμφανῶν οἱ ἀφανεῖς ἀρχέτυποί εἰσιν , κλήρου δὲ ἐμφανὴς οὐκ ἔστιν ἀπ[οτύπωσις · οὐδὲ γὰρ δυνατόν , εἴπερ πλειόνων ἐστὶ βίων περιληπτικός . μετὰ τοὺς κλήρους δ’ οὖν ἴσους ὄντας τοῖς λαγχάνουσιν τὰ παραδείγματα τῶν βίων ὄντα πολὺ πλείω τῶν παρόντων . Ὅτι δὲ ὁ βίος οὐ μόνον τὸ εἶδος ἔχει τῆς ζωῆς , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀκόλουθα ἑκάστῳ παρὰ τοῦ παντὸς ἀπονεμόμενα , πολλάκις ἤδη προείπομεν . καὶ τούτῳ διαφέρουσιν οἱ βίοι τῶν ἐν Φαίδρῳ [ p . 248 de ] βίων ἐκείνων ζωῶν ἰδέας ἐχόντων · ἀλλὰ καὶ περὶ τούτων ἐν τοῖς εἰς τὴν παλινῳδίαν διήλθομεν . Εἶναι δὲ παντοδαπά · ζῴωβ τε γὰρ πάντων βίους καὶ δὴ καὶ ἀνθρωπίνους ἕως τοῦ τὰ δὲ καὶ μεσοῦν τούτων [ p . 618 ab ] . Τὰς πολουειδεῖς τῶν βίων ἐξαλλαγὰς διὰ τούτων , ὁποῖαί τινες , ὁ μῦθος ἐμφανίζων καὶ ἅμα δηλῶν , ὅτι τοῖς εἴδεσιν ἐν τούτοις τῶν ζωῶν καὶ τὰ ἐκ τοῦ παντὸς ἐπικλωθόμενα συμπέπλεκται , τοὺς μὲν εἶναί φησιν ἐν τοῖς παραδείγμασιν ἐκείνοις τοῖς εἰς γῆν τεθεῖσιν ἔμπροσθεν τῶν κληρωσαμένων ζῴων πάντων βίους τῶν ἄλλων , τοὺς δὲ ἀνθρωπίνους . καὶ τοῦτο μὲν εἰς δήλωσιν τῶν κατ’ εῖδος διεστώτων · λοιπὸν δὲ τὰς ἄλλας προστίθησιν διαφοράς , οἷον τυραννίδων ἢ διὰ βίου σωζομένων ἢ μεταξὺ διακοπτομένων κατὰ διαφόρους περιπετείας , καὶ εὐδοκίμων ἄλλων βίων , ἐν εὐγενεί|αις , ἐν σωμάτων κάλλεσιν , ἐ [ εὐμαθίαις . ὅτ]αν δ’ οὖν λέγῃ ζῴων π[άντων τοὺς βίους ἐν τοῖς ] παραδείγμασιν [ ἐνεῖναι , πότερον ἐνδείκνυ]ται καὶ τοῖς ἄλλοις γ[ένεσιν εἶναι προκειμ]ένους εἰς αἵρεσιν βίους , ἅ[μα πάσαις ] εἰπόντος τοῦ προφήτου τὰ προειρημένα ῥήματα ὁμοίως ὡς ταῖς ἀνθρωπίναις ψυχαῖς οὕτως καὶ ταῖς τῶν ἄλλων ζῴων ; ἢ ὅτι μόνως μὲν οἱ λόγοι πρὸς τὰς ἀνθρωπίναι καὶ τὰ παραδείγματα τῶν βίων πρόκειται ταύταις , ἔνεισι δὲ ἐν τούτοις ἀνθρώπινοί τε βίοι τῶν κλογικῶν ψυχῶν καὶ ζῳώδεις εἰς ἐκεῖνα τὰ ζῷα μεθισταμένων , καὶ ὁμοίως εἰς πάντα καὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων ; ὅτι μὲν οὖν καὶ ἐκ τῶν ἀλόγων εἰσὶν τῶν ψυχῶν μετατάξεις εἰς ἄλογα , τῶν ἀγρίων εἰς τὰ ἥκμερα καὶ τῶν ἡμέρων εἰς τὰ ἀγριώτερα , καὶ ἐκ λογικῶν εἰς ἄλογα καὶ ἐξ ἀλόγων εἰς λογικά , καθάπερ καὶ ἐκ λογικῶν εἰς λογικά , τετραχῶς πλεκόμεναι , μικρὸν ὕστερον αὐτοῦ λέγοντος ἀκουςόμεθα σαφῶς . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , κἀνταῦθα τούς τε τῶν πάντων βίους ζῴων καὶ τοὺς ἀνθρωπίνους λέγεσθαι φήσομεν ἀντιδιεσταλμένως · ὡς τῶν τε ἀλόγων κατ’ εἴδη διαφέροντα παρὰ τοῦ παντὸς ὑφισταμένων καὶ τῶν ἀνθρώπων καθ’ ἕτερα , καὶ τούτων ἀμφοτέρων ἐν ταῖς κοσμικαῖς περιφοραῖς περιεχομένων καὶ τοῦ προφήτου προτιθέντος ἑκάτερα , διότι καὶ ψυχαῖς ἀνθρωπίναις ἐστὶν ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων εἰς τοὺς ἐκείνων βίους μετάστασις · καὶ τούτων οὖν παραδείγματα προκεῖσθαι ταῖς ἡμετέραις μόναις ψυχαῖς , αἷς καὶ ἔμπροσθεν διελέγετο καὶ ὧν προὐκαλεῖτο τὰς αἱρέσεις . ὥστε πρόκεινται | μὲν ἀλόγων βίοι καὶ λογικῶν , ἀλλ’ ἕνεκα τῆς τῶν λογικῶν αἱρέσεως , ἢ ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων βίων ποιουμένων τὰς αἱρέσεις ἢ ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων . [ ὁρμὰς ] μὲν γὰρ ἐν τοῖς ἀλόγοις δυνατὸν ἐνεῖναι , αἱρέσεις δὲ ἀδύνατον · εἴπερ ἡ αἵρεσις ἐπίκριςίς ἐστιν πλειόνων εἰς ἑνὸς ἐκλογήν . εἰ δὲ καὶ τὸν Τίμαιον [ p . 41 cd ] συμπαραλάβοι τις διὰ μόνης τῆς λογικῆς ψυχῆς καὶ τοῖς ἀλόγοις πᾶσιν διδόντα τὴν ψύχωσιν , ἔτι μᾶλλον ἂν πεισθείη πάντα τὰ παραδείγματα καὶ ἀλόγων καὶ λογικῶν ψυχαῖς προκεῖσθαι λογικαῖς , ἢ λογικῶς ζησομέναις καὶ σωσούσαις τὸν ἄνθρωπον ἢ ἀλογωθησομέναις καὶ ἐκπεσουμέναις εἴς τι τῶν χειρόνων ζῴων . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν διαίτης ἔτυχεν ἀρκούσης πρὸς τὸ παρόν · εἰ δὲ δὴ καί φησι · ψυχῆς δὲ τάξιν μὴ ἐνεῖναι διὰ τὸ ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλον ἑλομένην βίον ἀλλοίαν γενέσθαι [ p . 618 b ] , φανερὸν οἶμαι καὶ διὰ τούτων ἐστίν , ὡς ἄρα περὶ τῆς ἡμετέρας ἐστὶ ψτχῆς ὁ λόγος ὡς κατὰ τὰς ἑαυτῆς αἱρέσεις μεταταττομένης εἰς βίους ἄλλους καὶ ἄλλους , ἀνθρωπίνους ἢ ἀλόγους , βελτίους ἢ χείρονας . ποῦ γὰρ αἵρεσις ἐν τοῖς ἀπροαιρέτως ζῶσιν , ποῦ δὲ προαίρεσις ἐν τοῖς ὀρέξεσιν ἀλόγοις χρωμένοις ; Σκοπεῖν δὲ χρὴ καὶ ὅπως τάξιν ἐν ταῖς προαιρετικῶς ζώσαις οὐκ εἶπεν μὴ εἶναι ( καὶ γὰρ ἔστιν κατ’ οὐσίαν αὐτὰς διορίζουσα τάξις , ἣν ἡ δημιουργία πάσαις ἐνέθηκεν ) , ἀλλ’ ἐνεῖναι , τὴν ἀπὸ τῆς προαιρέσεως τάξιν ἐνδεικνύμενος μὴ οὖσαν ὡρισμένην . τὸ γὰρ ἐνεῖναι τὴν ἔξωθεν ἐφήκουσαν δηλοῖ τάξιν καὶ ἐπισυμβαίνουσαν ἐκ τῆς προβολῆς τῶν τοιῶνδε τῆς ζω|ῆς εἰδῶν , ἃ ὁ παρὼν χαρακτηρίζει βίος . κ[ωλ]ύει γὰρ οὐδὲν τὴν [ κρ]είττον[α ψυτχὴν ] τὸν χείρονα βίον προχειρίσασθαι , καὶ [ κατὰ ταὐτὸ τὴν ] χείρονα κρεῖττον εἶδος ζωῆς [ ἑλέσθαι καὶ ] προστήσασθαι . τὸν μὲν δὴ βίον ἀλη[θὲς ἕπ]εσθαι ταῖς αἱρέσεσιν · τὰ δὲ ἄλλα ( ταῦτα δ[έ ] ἐστιν , ὅσα μετὰ τὰς αἱρέσεις ἐκ τοῦ παντὸς διανέμεται ταῖς ἑλομέναις ) μεῖχθαι · τὰ μὲν πλούτοις καὶ πενίαις , ἅ ἐστιν τῶν ἐκτός · τὰ δὲ νόσοις καὶ ὑγείαις , ἅ ἐστιν τῶν δευτέρων μετὰ τὰ ψυχῆς ἀγαθὰ καὶ κακά · τὰ δέ φησι καὶ μεσοῦν τούτων [ p . 618 b ] , ἃ δὴ καὶ εἶναι πάντων ἀσφαλέστατα . τῶν γὰρ ἄλλων αἱ μὲν ὑπερβολαὶ χαυνοῦσιν , αἱ δὲ ἔνδειαι ταπεινοῦσιν , τὸ δὲ ἐν ἐκείνοις μέτριον καὶ ταῖς ἀρεταῖς μετριότησιν οὔσαις ἐναρμονίως σύνεστιν , καὶ γίνεται ἡμῶν ὁ βίος ἅπας κατὰ πάντα μέτριος , τὰ ψυχικά , τὰ σωματικό , τὰ ἐκτός . ξδιὰ μὲν οὖν πλούτου καὶ πενίας ἐδήλωσεν πάντα ὁπόσα σώματος ἐκτός , τιμὰς ἀτιμίας , δυνάμεις ἀδυναμίας , ἀρχὰς ἰδιωτείας · διὰ δὲ ὑγείας καὶ νόσου πάντα τὰ σώματος , ἰσχῦς ἀσθενείας , κάλλη αἰσχρότητας , εὐαισθηςίας δυσαισθηςίας · ὧν ἑκάστων τὸ μέσον οἰκεῖόν ἐστιν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν καὶ προςήγορον . ἐν οὖν ταῖς αἱρέσεσιν μακρῷ ἄμεινον τὰς μετριότητας ἐν τούτοις πᾶσι διώκειν , τῶν ἀκροτήτων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς κακίαν παρακαλουςῶν τὰς ψυχάς . εἴρηται δὲ τὸ αἴτιον , καὶ ὅτι ταῖς τε ψυχαῖς μέσην λαχούσαις οὐσίαν συμφυὲς τὸ τῆς ἀρετῆς εἶδος ἐν μεςότητι θεωρούμενον καὶ τῇ ἀρετῇ τὸ τῶν ὀργάνων αὐτῆς μέτριον ὑπάρχον συγγενές . ταῦτα μὲν οὖν μυριόλεκτα . Τὰ δὲ ἑπόμενα τού|τοις . . . 23 . . . [ Ἔνθα ] δὴ ὡς ἔοι[κεν , ὧ φίλε Γλαύκων , ὁ πᾶς κ]ίνδυνος ἀνθρώ[πῳ ἕως τοῦ οὕτω ] γὰρ εὐδαιμονέστατος γί[γνεται ἄνθρωπος [ p . 618 b–619 a ] . Τοῖς μυθικοῖς πλάσμασιν ἠθικὰ παραγγέλματα μιγνύμενα σαφέστατ[α ] δείκνυσιν , ὁποῖόν ἐστιν τὸ εἶδος τῶν Πλατωνικῶν μύθων , καὶ ὅτι πολιτικόν τε καὶ παιδευτικόν . καὶ δὴ καὶ ἐν τοῖς προκειμένοις εἴρηται μέν , ὄτι τοῖς εἴδεσι τῆς ζωῆς παντοδαποῖς οὖσιν μίγνυται τά τε σωματικὰ καὶ ὅσα ἐκτὸς ἀγαθά τε καὶ κακὰ καὶ ὅσα μέσα τούτων καὶ τὴν ἀπέραντον ποικιλίαν παρέχεται τῶν βίων · τούτοις δὲ ἑπομένως ἄρα παρακελεύεται μάλιστα σκοπεῖν , πῶς ἂν ἕκαστος ἡμῶν ἀξιόχρεως γένοιτο κριτής , ἢ μαθὼν παρ’ ὅτου δυνατὸν μαθειν ἢ εὑρών ( διτταὶ γὰρ αἱ εἰς ἐπιστήμην ὁδοί , μάθησις καὶ εὕρεσις , ὡς καὶ ὁ ἐν Ἀλκιβίαδῃ [ p . 106 d ss . ] Σωκράτης ἐδίδαξεν ) , τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων βίων , μὴ εἰς τὰ ἔξω βλέπων καὶ παραγόμενος ὑπ’ αὐτῶν καὶ καταπληττόμενος , ἐὰν πλοῦτοι καὶ τιμαὶ διαφέρουσαι προτείνωνται καὶ δυνάμεις καὶ ἀρχαὶ πόλεων καὶ ἐθνῶν , καὶ εὐγένειαι καὶ σωμάτων ῥῶμαι καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , δι’ ὧν αἱ πολλαὶ ψυχαὶ πάντως ἁλισκόμεναι πάντα τὰ ἄλλα παρορῶσιν . σκοπεῖν γὰρ δεῖν μὴ τὰς τούτων πλεονεξίας καὶ τὰς τῶν ἐναντίων ἐλαττώσεις , ἃς δὴ διαδιδράσκουσιν ἅπαντες ὡς εἰπεῖν , ἀλλ’ ὅ τι καὶ ἀλλήλοις ταῦτα μιγνύμενα καὶ μετὰ τῶν ἕξεων τῶν ψυχικῶν ἀποτελεῖ · λέγω δὲ μετ’ ἀλλήλων μέν , 0ἷον κάλλος πενίᾳ ἢ πλούτῳ , ψυχικαῖς δὲ ἕξεσιν , ἀρετῇ ταῦτα καὶ μοχθηρίᾳ . δῆλον γὰρ ὅτι | καὶ . . . 30 . . . πολλάκις βίος . . . 20 . . . μένου διὰ πενίαν . . . 20 . . . τος διὰ πλοῦτον . καὶ πανταχοῦ [ τῶν ἕξε]ων οὐσῶν ἀλλοῖα φαίνεται · μετὰ μὲν [ εὐ]μαθείας καὶ ἀγχινοίας ἕκαστα τούτων ἐστὶν σφαλερά , μετὰ δὲ δυσμαθείας ἧττον . τοιαῦτα μὲν οὖν ἐστιν καὶ ὅσα τοιαῦτα φύσει περὶ ψυχήν ( γινόμεθα γὰρ εὐμαθεῖς φύσει καὶ δυσμαθεῖς ) · ἐπακολουθεῖ δὲ ἡμῖν ἔξωθεν πάντα ὅσα προείπομεν ἢ σωμάτων ἢ τῶν ἐκτὸς πλεονεκτήματα ἢ ἐλαττώματα . δεῖν οὖν ἐπειδὴ τὸ χρώμενόν ἐστι ψυχή , τὰ δὲ ἄλλα ὄργανα ταύτης , εἰς τὴν ταύτης ἀποβλέπειν φύσιν καὶ εἰδότα αὐτήν , ὧν μὲν ἄρξαι δύναται , ταῦτα αἱρεῖσθαι συμμεμιγμένα τῷ εἴδει τῆς ζωῆς , ὧν δὲ οὐκ ἔχει τὴν χρησομένην ἕξιν , ταῦτα μὴ ἐπιδιώκειν , ἀλλὰ χαίρειν ἐᾶν , ἀεὶ τὸ πρόσφορον ὄργανον τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει ζητοῦντα καὶ ἐκλεγόμενον , μὴ πρὸς τὸ πλέον βλέποντα τῶν ἄλλων , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἑαυτῷ σύμμετρον . τίς οὖν ἡ ἀρίστη δόξα περὶ τούτων , ἣν ἀξιοῖ μένειν ἐν ἡμῖν ἀσάλευτον καὶ ὡς εἶπεν ἀδαμαντίνην καὶ εἰς Ἅιδου πορευθεῖσιν [ p . 619 a ] ; ὅτι τὸ μέσον ἐστὶν ἀσφαλέστερον ἐν ἅπασι τοῖς ἐκτός , ὑγείας νόσου , ῥώμης ἀσθενείας , κάλλους αἴσχους , πλούτου πενίας , δυνάμεως ἀδυναμίας , τιμῆς ἀτιμίας , καὶ πρὸς τοῦτο ποιεῖσθαι τὴν ἐκλογὴν τῶν βίων ἀνέκπληκτον ὑπὸ τῶν τυραννίδων , ἀνάλωτον ὑπὸ τῶν φαινομένων ἀγαθῶν , ἀχείρωτον ὑπὸ τῶν σωματικῶν ὄντα δυνάμεων , τὰς ὑπερβολὰς ἐκτρεπόμενον πανταχοῦ καὶ τὰς ἐνδείας · καὶ τέλος | [ προιστάμενον οὐ τ]ῶν ὀργάνων τὴν περι[εργίαν ] , ἀ[λλὰ τοῦ χρ]ωμένου τελείωσιν · αἱ γὰρ ἔν[δειαι καὶ αἱ πλεο]νεξίαι γίνονται μὲν αἴ[τιαι τοῦ ] δρᾶν μεγάλα κακά , πολλάκις δὲ ἔχο[υσι ] καὶ πάθη μείζονα τῶν ποιήσεων . πολλοὶ γοῦν τῶν τυράννων ἀνεσταυρώθησαν , οἳ δὲ εἰς πτωχείαν ἤλασαν , οἳ δὲ εἰς φυγὴν διὰ βίου παντὸς κατέστησαν · πολλοὶ δὲ καὶ τῶν πλούτοις ἢ κάλλεσιν χρησαμένων κακῶς εἰς παντοίας ἐκπεπτώκασι συμφοράς · πολλοὺς δὲ καὶ πενίαι καὶ αἴσχη σωμάτων ἀγεννῆ καὶ ταπεινὰ καὶ δουλοπρεπῆ φρονεῖν ἠνάγκασαν , καὶ ἐμπόδια τῆς ἑαυτῶν ἐπιμελείας τιςὶν καὶ ταῦτα γεγένηται · καὶ μεσταὶ τούτων αἱ ἱστορίαι τῆν τε παλαιῶν καὶ τῶν νέων καὶ καθ’ ἡμᾶς . δεῖν οὖν τὰ ἑκατέρωσε ὑπερβάλλοντα φεύγειν , εἴς τε τὰ χείρονα δοκοῦντα εἶναι καὶ τὰ ἀμείνονα φαινόμενα τοῖς πολλοῖς . Καὶ προσέθηκεν · οὕτω γὰρ εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος γίνεται · γινόμενος μὲν γὰρ πᾶσι χρήσεται δεόντως καὶ ταῖς ὑπερβολαῖς καὶ ταῖς ἐνδείαις . πάντα γὰρ ὄργανα τῆς ἀρετῆς , καθ’ ἣν ὁ εὐδαίμων ἐστὶν εὐδαίμων , καὶ πάντα ἀδιάφορα πρὸς ἐκείνην.ἵνα δὲ εὐδαίμων γένηται , τῶν μέσων , ἀλλ’ οὐχὶ τῶν ἄκρων δεήσεται · τὰ γὰρ ἄκρα πρὸς τὴν κτῆσιν τῆς ἀρετῆς ἐμπόδια , τὰ μὲν βαπτίζοντα τὴν ψυχὴν καὶ κατακλύζοντα , τὰ δὲ ἀγεννῆ ποιοῦντα καὶ ἀνελεύθερον . Καὶ δὴ καὶ τότε ὁ ἐκεῖθεν ἄγγελος ἤγγελλε τὸν μὲν προφήτην οὕτως εἰπεῖν ἕως τοῦ μήτε ὁ τελευτων ἀθυμείτω [ p . 619 b ] . Τὴν μὲν αἰτίαν , δι’ ἣν τοὺς τοῦ προφήτου λόγους μεταξὺ διέτεμεν , ἔκ τε ὧν πρότερον εἴπομεν δεῖ λαμβάνειν ( τοῖς γὰρ λόγοις αὐτὸν τὰ ἔργα σύνδρομα παρεχόμενον | ἐπιδεῖξαι προθυμούμενος , ἅμα λέγοντα καὶ ῥιπτοῦντα τοὺς κλήρους καὶ τὰ παραδείγματα προτιθέντα τῶν βίων ἀπομιμούμενος , αὐτὸς δὲ παρὰ μέρος ἑκάτερον διδάσκων εἰκότως τοῖς ἔργοις διέτεμεν μεταξὺ τοὺς λόγους ) · καὶ δὴ καὶ νῦν τρόπον ἕτερον ῥητέον , ὅτι ταῖς μερικαῖς ψυχαῖς οἰκεία πώς ἐστιν ἡ τῶν λόγων διαίρεσις , οὐ δυναμέναις πᾶσαν ὁμοῦ τὴν τῶν κρειττόνων νόησιν ὑποδέξασθαι , μεριζούσαις δὲ τὸ ἐκείνης ἡνωμένον καὶ διακοπ[τούσαις τὸ συνεχὲς ταῖς ἑαυτῶν μέσαις παρεμφαινομέναις ἐνεργείαις . ἃ δὴ καὶ ὁ Πλάτων ἀποτυπούμενος τοὺς ἠθικοὺς κανόνας παρεμβέβληκεν τοῖς τοῦ προφήτου λόγοις · οἱ δὲ ἠθικοὶ κανόνες ψυχῆς ἦσαν ἐπιστρεφούσης εἰς ἑαυτὴν καὶ ἑαυτὴν ἀσφαλεστέραν περὶ τὰς αἱρέσεις ποιούσης · ταῖς δ’οὖν ἐπιστάσεσιν ταύταις τὴν συνέχειαν τῆς ἀπὸ τῶν κρεισσόνων ἐνεργείας εἰς ἑαυτὴν διατέμνειν εἴωθεν · καὶ τοῦτο μιμεῖται τῶν προφητικῶν ῥημάτων ἡ διαίρεσις . εἰ δὲ συνάψαις τῷ τέλει τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων ταυτὶ τὰ νυνὶ λεγόμενα , μάλιστα θεάσῃ τὸ συνεχὲς τῶν λόγων · αἰτία ἐλομένου , θεὸς ἀναίτιος · καὶ τελευταίῳ ἐπιόντι σὺν νῷ ἑλομένῳ συντόνως ζῶντι κεῖται βίος ἀγαπητός , οὐ κακός [ p . 617 e . 619 b ] . εἰ γὰρ αἱ αἱρέσεις αἴτιαι τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων βίων , δυνατὸν καὶ αἰρέσεις τον ἐπιόντα πρὸς τὴν αἵρεσιν , σὺν νῷ ποιησάμενον τὴν δὲ ἑλομένῳ σὺν νῷ ζωὴ προστεθεῖσα σύντονος ποιεῖ τὸν βίον ἀγαπητόν , οὐ κακόν · οὐδὲ γὰρ πάντως ἀγαθόν , εἰ μὴ εἶχεν ὁ κλῆρος τοιοῦτον | . . . 30 . . . . γε . . . . . . . ῆσ . . . . . . . καὶ αἱρέ[σε . . . 17 . . . μᾶλλον συντελοῦν . . . 12 . . . [ προσ]τεθέντος βίου συντόνου · τὸ [ γὰρ ἀσθενι]κῶς ἀντιλαβέσθαι τοῦ ἀμείνονος ἀνᾶιρεῖ τ]ὸ ἐν αὐτῷ ἀγαθόν · παροσεἰς ἀρετὴν ὁδόν . καὶ ἔοικεν καὶ τούτων τὸ μὲν εἰς τὴν κρίσιν ἀναφέρεσθαι τῆς ψυχῆς , ἡ ἐκλογὴ τοῦ τῶν προτεινομένων ἀμέίνονος βίου , τὸ δὲ εἰς τὴν τῆς ζωῆς ῥώμην , ἡ σύντονος ἀντίληψις τοῦ ἐκλεγέντος . ἐξ ἀμφοτέρων δὲ ἐπιτήδειοι γιγνόμεθα πρὸς τὸ τυχεῖν μείζονος ἐκ τοῦ παντὸς εὐμοιρίας · ὁ γὰρ τοῖς δοθεῖσι χρησάμενος ὀρθῶς προκαλεῖται μειζόνων ἀγαθῶν εἰς ἑαυτὸν παρουσίαν · ὥσπερ τὴνἁμαρτητικὴν χρῆσιν τῶν ἐκ τοῦ παντὸς ἀγαθῶν φαμεν ἐν πολλαῖς δή τισιν ἑξῆς περιόδοις στερίσκειν ἡμᾶς τῆς ἐκεῖθεν εὐμοιρίας , ἀναξίθους ὀφθέντας ὧν ἐτύχομεν ἔμπροσθεν . Τί δὴ οὖν ἐπὶ τούητοις φησὶν ὁι προφήτης , τέλος ἐπάγων ἅπασι τοιῖς ἑαυτοῦ λόγοις , οὕς ἐξέφηνεν ταῖς ψυχαῖς ; μήτε ὁ ἄρχων αἱρέσεως , φησίν , ἀμελείτω μήτε ὁ τελευτῶν ἀθυμείτω [ p . 619 b ] · θείως , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , διὰ τούτων τῶνπαραγγελμάτων ἐνδειξάμενος , ὡς ἄρα τὸ πᾶν ἐπὶ ταῖς ψυχαῖς ἐστιν καὶ τὴν εὐμοιρίαν ἡ αἵρεσις ἀφανίζει καὶ τὴν δυσμοιρίαν ἐπανορθοῖ . τὸν μὲν γὰρ ἄρχοντα τῆς αἱρέσεως ἐκεῖνον λέγει τὸν πρῶτον αἱρούμενον καὶ κληρωθέντα πρῶτον , ὃς διὰ μοχθηρὰν αἵρεσιν θρηνήσει μικρὸν ὕστερον ἑαυτόν , τὸν δὲ τελευτῶντα |τοῦτον ἐκεῖνον εἶναί φησιν , ὃς σωφρονήσει περὶ τὴν αἵρεσιν το[ῦ τε προ]κληρωθέντος , καὶ ταῦτα ἔσχατος ἐπὶ τὴν αἵρεσιν ἐλθών , πρ]άξει κάλλιον , ἐκ τῶν ἐνόντων [ τὸν κράτιστον ] ἑλόμενος βίον . οὔτε τοῦτον οὖν ἀθυμεῖν πρ[οσῆ]κεν ὡς ἔσχατον , ἐὰν ἔχῃ καὶ τὸν τυχόντ[α ] νοῦ[ν ] , τοῖς δοθεῖσν μετὰ νοῦ χρώμενον , οὔτε τὸν πρῶτον διὰ τὴν εὐμοιρίαν ῥᾳθυμεῖν · ἡ γὰρ ῥᾳθυμία πολλοῖς ἀφανῆ ποιεῖ τὰ ἐκ τῆς εὐμοιρίας ἀγαθὰ διὰ μοχθηρὰν τῶν ἐκ τοῦ παντὸς ὑπαρξάντων χρῆσιν . ταῦτ’ οὖν σφραγῖδα τοῖς λόγοις ἐπέθηκεν ἱκανὰ μὲν ὄντα τοὺς ἀξίιους ἐπιστρέψαι πρὸς τὴν μετὰ κρίσεως ὀρθῆς αἵρεσιν , τοῖ δὲ ἀναφίοις ἱκανώτερα μείζονα ποιῆσαι τὴν συμφοράν · οἵ γε καὶ τοὺ προφήτου λέγοντος ἀπερισκέπτως πεποίηνται τὴν αἵρεσιν . μάλιστα μὲν οὖν καὶ ὁ ἐν τῷ παντὶ προφήτης ἐστὶν τῶντοιῶνδε λόγων δημηγόρος · ἔστι δὲ καὶ ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ προφήτης τις ταῦτα βοῶν καὶ διαμαρτυρόμενος κατ’ οὐσίαν , ὥσπερ καὶ δίκη καὶ νόμος . ἀλλ’ ἣ μὲν καὶ πείθεται τῷ ἐν αὐτῇ προφήτῃ καὶ γίνεται ἐπιστατικωτέρα περὶ τὴν ἐκλογήν , ἣ δὲ ἀπειθήσασα μικρὸν ὕστερον μεταμελείας ἀναπίμπλαται καὶ κακῶν , ἐπιδραμοῦσα διὰ πάθος τούτοις , ὧν ὁ ἐν αὐτῇ προφήτης ἀνέστελλεν . Εἰπόντος δὲ ταῦτα τὸν πρῶτον λαχόντα ἔφη εὐθὺς ἐπιόντα τῆν μεγίστην τυραννίδα ἑλέσθαι μέχρι τοῦ ἔθει ἄνευ φιλοσοφίας ἀρετῆς μετειληφότα p . 619 c ] . Τοὺς μὲν λόγους τοῦ προφήτου δι’ αὐτῶν ἐπιδείκνυσιν τῶν ἔργων ἐναργετάτους ὄντας ἔκκ τε τῶν ἀπερισκέπτως ἐπιτρεχόντων ταῖς αἱρέσεσιν διὰ τὰς προφαινονοῦν ] δυνάμεις καὶ |ἐκ τῶν διὰ κρίσιν καὶ λογισμὸν ἀκριβῆ μενόντων ἀμεταβλήτων ἐφ’ οἷς εἵλοντο βίοις · πολλὴν δὲ προσέθηκεν ἡ τοῦ μύθου σκηνὴ τοῖς λόγοις ἔμ[φ]α[σι]ν , εἰπόντος τὸν ἐν τοὺ πρώτου κλήρου προσελθόντα τῇ αἱρέσει τοιούτοις σφάλμασι περιπεσεῖν καὶ κοπεετούς , οἰμωζούσης πάθη τῇ ἐπιστάσει καὶ θρήνους καὶ κοπετούς , οἰμωζούσης τὰ αἰρεθέντα τῆς ψυχῆς καὶ πρὸ τῶν ἐκβάσεων ἀνακλαομένης καὶ οὐκ ἐχούσης ἀναδῦναι τὰ αἱρεθέντα · προείρηται γὰρ τὴν ἑλομένην ἐξ ἀνάγκης τῷ βίῳ συνέσεσθαι , καὶ τοῦ παντὸς ἀπιτοῦντος καὶ τοκῦ δαίμονος ἀποπληροῦντος τὴν αἵρεσιν . τὰ μὲν οὖν αἴτια τῆς τοιαύτης τραγῳδίας εἶναί στικῆς δυνάμενς τύφλωσις , ἣ δὲ τῆς ὀρέζεως ἀπέραντος ἔκτασις · τῆς μὲν ἐπιτρεχούσης τῇ φαινομένῃ δυνάμει , τῆς δὲ οὐκ ἐώσης ἰδεῖν τὰ ἑπόιμενα τῷ αἱρεθέντι βίῳ δράματα . τὰ ἑπόμενα τίνα ἐστίν ; μεταμέλεια δεινὴ καὶ αἰτίασις οὐχ ἑαυτοῦ ( δέον γὰρ ἦν ἑαυτὸν καταμέμφεσθαι τῆς τε ἀφροσύνης καὶ πάντων μᾶλλον . ἐπεὶ γὰρ ὁ με]ν δαίμων ἐπιστατεῖ μονος καὶ πάντων μᾶλλον . ἐπεὶ γὰρ ὁ μὲν δαίμων ἐπιστατεῖ τοῖς ἔνδον ἡμῶν κινήμασιν , ἡ δὲ τύχη τὰ ἑπόμεν τούτοις ἀποπληροῖ κατὰ καιρόν , τούτους αἰτιᾶται τῆς κατὰ τὸν βίον ὅλον ἀτοπίας , οὐχ ἑαυτόν , καίτοι τῆς μὲν αἱρέσεως ἐπ’ αὐτῷ κειμένης , τούτοιν δὲ τοῦ μὲν ἀποπληροῦντος τὴν τῆς ψυχῆς ὁμολογίαν πρὸς τὸ πᾶν , τῆς δὲ ἀνάπαλιν ἀνποπληρούσης τὴν τοῦ παντὸς πρὸς τὴν ψυχήν . ἡ μὲν |γὰρ ζήσεσθαι τ[οι]όνδε ζωῆς εἶδος ὁμολογοῦν πρὸς τὸ πᾶν , τὸ δὲ ζωῇ το[ιαύτῃ καὶ τὰ ] τοιάδε πάντως ἐπικλώσειν · ὧν τὸ μ[ὲν ὁ δα]ίμων ἐφέστηκεν ἀπαιτῶν , τὰ δὲ [ ἡ τύχη πάντως ἡμῖν ] άποδώσουσα . τούτους οὖν ἄτοπον αἰτιᾶσθαι τὸν σύνδεσμον ἡμῶν πρὸς τὸ πᾶν συνέχοντας καὶ τοῦ πατούς ἡμᾶς · εἴπερ ἡμεῖς τῷ παντὶ προσηγάγομεν ἡμᾶς αὐτούς , οἳ δὲ φύλακές εἰσιν τῆς ἀμφοτέρων κοινωνίας . μεταξὺ δὲ τῶν αἰτίων τῆς ἀτόπου ταύτης αἱρέσεως καὶ τῶν ἑπομένων τῇ ἐπιστάσει τῶν ἀκολούθων τῷ βίῳ τούτῳ κακῶν αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ζωῆς καὶ τὸ ἐκ τοῦ παντὸς αὐτῷ συνηρτημένον ἀτύχημα κπαραδέδωκεν ὁ μῦθος , τὸ μὲν τυραννίδα μεγίστην λέγων οἷον ἔθνους ὅλου τινός , τὸ δὲ βρῶσιν παίδων . ἀλλὰ τυραννίδα μὲν τὸ πᾶν φέρειν καὶ τυραννικὸν βίον οὐδὲν θαυμαστόν · ἔστι γὰρ καὶ τυραννίδι χρήσασθαι καλῶς · παίδων δὲ βρῶσιν ἆρα σημαίνειν αὐτῷ μόνον οἰητέον τὴν τοῦ παντὸς φοράν , εἰς ἣν ἀποβλέψας εἶδεν τοῦτο τὸ πάθος ἐνὸν τῷ βίῳ μετὰ τὴν ἐπίστασιν , ἢ καὶ ποιεῖν τοῦτο καὶ εἶναι αἰτίαν ἢ συναιτίαν κἀκείνην ; καὶ ού τοῦτο μόνον ἄξιον ἀπορίας , ἀλλὰ κἀκεῖνο , πῶς κατὰ δίκην οὗτος ὁ βίος , εἰ τῶν ἐξ οὐρανοῦ τίς ἐστιν ἀφιγμένος , λήξενως δὲ ἔτυχεν οὐρανίας ἐν πολιτείᾳ χρηστῇ βεβιωκώς ; πόθεν γὰρ ὃλως αὐτῷ τοιοῦτος προετάθη βίος , τίνα ζωὴν ἀξίαν ἔχοντι τῆς εἱμαρμένης ταύτης ; οὐ γὰρ ἔχομεν ἐνταῦθα προβιοτὴν αἰτιπαθαί τινα τῆς τοιαύτης ποινῆς . Πῶς ἡ τῶν παίδων βρῶσις γίνεται ἐκ τοῦ παντός , καὶ πῶς τοῦτο ὀφείλεται ψυχῇ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατιούσῃ . Πρὸς μὲν οὖν τὸ πρότερον ἀποκρινόμεθα λέγοντες μὴ μόνον τ[αῦτ]ά τε καὶ τὰ τοιαῦτα ση[μ]αίνειν τὸ πᾶν , ὡς τοὺς ὄρνιθας , ἀλλὰ καὶ ποιεῖν . πᾶσαζ . γὰρ κίνησις καὶ πᾶν σχῆμα καὶ πᾶσα μεταστροφὴ τοῦ κόσμου δραστήριός ἐστιν καὶ ἄλλων ἄλλοις οίστικὴ φθορῶν καὶ γενέσεων · φθείρεται δὲ τὰ μὲν ὑφ’ ἑαυτῶν , τὰ δὲ δι’ ἄλλων , καὶ ἤτοι τῶν συστοίχων ἢ τῶν αἰτίων ἢ τῶν αἰτιατῶν.δεῖ γὰρ τὰ σώματα ἐξ ἀλλήλων γίνεσθαι καὶ τὰ γενόμενα ἔκ τινων ἀναλύεσθαι εἰς ἐκεῖνα , καὶ πάντα πορεύεσθαί τινα κύκλον οὕτως . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἁπλοῖς φανερὸν πᾶσι τοῦτο γιγνόμενον συνεχῶς · τὸ γὰρ ἔκ του γεγονὸς εἰς ἐκεῖνο φθείρεται πάλιν ἐξ οὗ γέγονεν , οἷον ὁ ἐκ πυρὸς ἀὴρ εἰς πῦρ . οὕτως δὲ ἔχει καὶ τὰ σύνθετα πρὸς τὰ ἁπλᾶ · γενόμενα γὰρ ἐξέφηνεν ἐκείνων ἀναλύεται αὖθις εἰς ἐκεῖνα · δανεισάμενοι γάρ , φησίν Tim p . 42 c ] , οἱ ἐν τῷ κόσμῳ δημιουργοὶ μόρια ἐκ τοῦ παντὸς τὰ σύνθετα πλάττουσιν , ὡς ἀποδοθησό μενα πάλιν . εἰ οὖν καὶ τὰ ἁπλᾶ ἐκ τῶν ἁπλῶν καὶ τὰ σύνθετα ἐκ τῶν ἁπλῶν οὕτως ἔχει γένεσιν , ὡς καὶ τὴν εἰς ταῦτα ἀνάλυσιν ὑπομένειν , ἐξ ὧν γέγονεν κατὰ φύσιν , ἔχει δήπου λόγον καὶ τὸ λειπόμενον , τὰ σύνθετα ὅσα ἐκ συνθέτων ἄλλων γέγονεν ἀναλύεσθαι εἰς τὰ ἐξ ὧν γέγονεν , πάντων κατὰ κύκλον μεταβαλλόντων . ὥστε καὶ ζῲων βρώσεις ὑπὸ τῶν γεννησαμένων αὐτὰ γιγνόμεναι κατά τινα τάξιν ἀποτελοῦνται φυσικὴν καὶ σωματικὴν εἰς ἐκεῖνα μεταβολὴν ἐξ ὧν γέγονεν . καὶ ὅταν μέντοι τὰ γεννηθέντα τρέφηται ἐκ τῶν γεννησάντων , κατὰ τὴν πρὸς τὰ ὅλα γίνεται καὶ τοῦτο μίμησιν . πόθεν |γὰρ ἄλλοθεν τὰ σύνθετα τρέφεται ἢ ἐκ τῶν ἁπλῶν ἐξ ὧν γέγονεν ; Τούτων δὴ τριῶν ὄντων φυσικῶν νόμων περὶ τὰς τῶν σωμάτων μεταβολάς , τὰ γεννηθέντα ἀναλύεσθαι εἰς τὰ γεννήσαντα , τὰ σύστοιχα συντελεῖν ἀλλήλοις εἰς τὰς γενέσεις , τοῖς γεννηθεῖσιν ἐκ τῶν γεννησάντων εἶναι τὴν τροφήν , γίνεται μὲν καὶ ἐν τοῖς ὅλοις ταῦτα καὶ ἐν τοῖς μέρεσιν κατὰ τὰς εἰρημένας τρεῖς μεταβολάς . καὶ τὸ πᾶν οὕτω δρᾷ τούτων ἕκαστον , ὡς κινοῦν εἰς ἄλληλα πάντα καὶ μεταβάλλον σώματα ἄλλα εἰς ἄλλα . — Τὴν δ’ ἀξίαν ἀφορίζει τὴν ἐν τούτοις κατὰ τὴν ζωὴν ἡ ἐν αὐτῷ δίκη ( δεῖ γὰρ ἤδγ καὶ πρὸς τὴν δευτέραν ἐπίστασιν ἀποκρίνασθαι ) καὶ οὐ πάσαις , ἀλλὰ τισὶν ταῦτα ἀφορίζει ψυχῶν βίοις τὸ τὴν τοιαύτην ἀνάλυσιν ὑπομεῖναι , τῶν κατὰ φύσιν μὲν ἐν τῷ παντὶ γιγνομένων , αὐτῶν δὲ παρὰ φύσιν ἐνεργουσῶν · τῆς [[ δὲ ]] Δίκης κατὰ τὸ προσῆκον ταύτην περί τινων τὴν ψῆφον ἐκφερούσης , κατὰ δή τινας ἀνάγκας τιμωρητικὰς τῶν ἀξίων τούτου ψυχῶν . καὶ γὰρ τὰ ἄλλα πάντα ποιεῖ μὲν ἡ τάξις τοῦ παντὸς ᾗ ἔκαστα πάφυκεν , συναρμόξει δὲ τὰ γιγνόμενα τοῖς βίοις ἡ Δίκη τοῖς ἡμετέροις καὶ διανέμει τὰ μὲν ἄλλοις τὰ δὲ ἄλλοις , καὶ γενέσεων τρόπους καὶ θανάτων καὶ πάντα ἁπλῶς , ἅσα ὡς εἰς τὸ πᾶν τελο9ῦντες χρώμεθα τοῖς ἐκ τοῦ παντός . καὶ δὴ καὶ τούτῳ τῷ πρώτῳ κληρωθέντι , καὶ εἰ τῶν ἐκ τοῦ ούρανοῦ τις ἡκόντων ἦν , οὐ διὰ φιλοσοφίαν ἐκεῖ γεγονότων , ἀλλὰ διὰ δή τινα ἀρετὴν παισὶν οὐκ ἀνδράσιν οἰκείαν τὴν ἐξ ἐθῶν βελτίστων ἀρετὴν παισὶν οὐκ ἀνδράσιν οἰκείαν τὴν ἐξ ἐθῶν βελτίστων γενομένην , πάντως ἡ τῶν παίδων βρῶσις ποινήτις οὖσα| κατὰ δίκην ἀποδέδοται · καὶ ὅπως κατὰ δίκην , εἰ καὶ μὴ ἐκ προβεβιωμένων δή τινων , αὐτὸς ἐ[π]ή[γ]α[γ]εν εἰπὼν ἐπιπηδῆσαι τῇ μεηίδτῃ τυραννίδι τὸν ἄνθρωπον ὑπὸ ἀφροσύνης καὶ λαιμαργίας · καὶ γὰρ οὐδ’ ἄν ἔπα[θε]ν ἄλλος τοῦτο μὴ τοιούτοις ἔνοχος ὢν κακοῖς . κολάξει τοίνυν ἡ Δίκη τὸν λαίμαργον βρώσει παίδων , διὰ τῆς ἀθέσμου τροφῆς καὶ ἀνοσίας τὴν τῆς ζωῆς ἀπληστίαν τιμωρουμένη · μόνον οὐκ ἐκεῖνο βοῶσα τοῖς κατακούειν τῶν τῆς Δίκης φθεγμάτων δυναμένοις , ὡς ἄρα ἡ ζωτικὴ λαιμργία καὶ ἡκόντων ἀπέραντος ὄρεξις ὧν μὴ δεῖ καὶ ἄπληστος ἑπομένην ἔχει καὶ τὴν παρὰ φύσιν τροφήν , ὡς μὲν σωμάτων σωματικὴν κατὰ φύσιν οὖσαν , ὡς δὲ ζῴοις παρὰ φύσιν . Αἰτία δὲ ἡ ἀφροσύνη καὶ ταύτης τῆς λαιμαργίας · ἡ γὰρ τοῦ λόγου τυφλότης ἀκόρεστον ἐποίησεν ἐπιθυμίαν πλούτου καὶ δυνάμεως καὶ ζῆν ὡς ἄλογον καὶ θηρίον παρεσκεύασεν · ἀλογώσαντι οὖν ἑαυτὸν ὡς ἀλόγῳ χρῆται τὸ πᾶν . ὁ τοίνυν ἐκτείνας τὸ λαίμαργον τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς εἰς τυραννίδος αἵρεσιν μεγάλης ὡς ἐκπλήσων τὴν οἰκείαν ἀπέραντον ὄρεξιν , ἐν ἐκείνῃ δίδωσι δίκην περὶ ἑαυτῷ τὴν λαιμαργίαν τρέψας καὶ ταῖς τῶν ἑαυτοῦ παίδων ἀπολαύσεσιν · μόνον οὐχὶ βοώσης τῆς Δίκης , ὅτι ἡ ἀπέραντος τῆς τυραννίδος ὄρεξις ταύτην ἔχει ποινὴν θηρίον γενέσθαι , τῶν τέκνων ἐμπιπλάμενον ὧν ἐγεννήσατο . Τοῦτο μὲν οὖν , εἰ ζητοίη τις , πῶς τηλικοῦτον ἕπεται κακὸν τὸ μὴ ἐκ προβεβιωμένων ὀφειλόμενον · εἰ μὴ ἄρα καὶ πρὸ τῆς τεταγμένης ζωῆς , δι᾿ ἣν ἔτυχεν τῆς οὐρανίας λήξεως , ἦν τις αὐτῷ βίος | γεγενη[μένος ] . . . . 60 . . . [ δῆ]λον ὡς πολλων .. 22 .... ρικῶν , ἐπὶ ζωάρ ............... [ διδόν]τες ἐν ἄλλοις ὕστερον χ[ρόνοις τῶν ἡμαρ]τημένων ἡμεῖν ποινήν , οὔπω [ κατ᾿ ἀξίαν ἐν ἐκεί]νοις καθαρθέντες · καὶ ταῦτα ἐ[ξῆν ] καὶ προβιοτὰς ἀεὶ αἰτιᾶσθαι · ὡς ἡμεῖς γε ἀποχρῆναι νομίζομεν τὴν ἐπὶ τῇ ἕξει τῆς ψυχῆς , ἀφ᾿ ἧς ἡ αἵρεσις , ποινήν , κολάζοντος ἐκείνην τοῦ παντὸς διὰ τῶν ἑπομένων . δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς [ p . 619bc ] εἰπὼν τῇ ἀφροσύνῃ καὶ καὶ λαιμαργίᾳ τὴν τῶν πᾱίδων βρῶσιν ἀκολουδθῆσαι , ἣν ἰδόντα θρηνεῖν τὸν ἀνεπισκέπτως ἑλόμενον τοῦτον τὸν βίον , παρὰ πόδας τυγχάνοντα τῆς Δίκης . Δεῖ δὲι μηδὲ ἐκεῖνο λανθάνειν , ὅτι καὶ δαιμόνων ἐπεισκω - μάζουσαι ταῖς τοιαύταις ψυχαῖς , ὧν ἡ ἐπιθυμία τοσαύτη , ποιναίων κινήσεις τὰς τοιαύτας ἐμβάλλουσιν ὁρμάς · οἷς ὑπάρχει τὰ πρῶτα μιμεῖσθαι τῆς ἑαυτῶν σειρᾶς ἀνομοίως καὶ ὡς ἔσχατα εἰκός . ὅσα γὰρ ἐκεῖνα δρᾷ θείως , ταῦθ᾿ οὗτοι πράττουσιν ποιναίως · οἷον τῆς Ἀρεϊκῆς σειρᾶς ταῖς ἀχράντοις ἑαυτῆς δυνάμεσιν καὶ διαιρετικαῖς τεμνούσης μὲν τὴν ὕλην , τὰς δὲ ψυχὰς ἀναγούσης διὰ μέσων τῶν ἀποκοπτικῶν ἀγγέλων τῆς ὑλικῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἡγεμόνος αὐτῶν τοῦ τῆς τμήσεως ἐξάρχοντος , ὡς τὸλόγιον εἴρηκεν ( εἶναι γάρ τινα τμήσεως ἀγὸντῶν ἐκτεμνόντων τὴν ὕλην ἀπὸ τῶν ψυχῶν ἀγγέλων ) , οἱ ἔσχατοι τῶν Ἀρεϊκῶν δαιμόνων μιμοῦνροντες καὶ ταῖς τομαῖς ταῖς τῶν σωμάτων καὶ τοιούτοις | . . . 95 . . . . ναλῶς . . . 20 . . . ποιεῖν ἀνεκφοίτη . . . 20 . . . ἐξεχόμενοι , χαί[ροντες τέ]κ[ν]ων βρ[ώ]σεσιν ὑπὸ παντέρων · καὶ γὰρ ἀ[πόπτω]σις τοῦτο τὸ κακὸν ἀγαθοῦ με[γάλου ] γενόμενον ὑπὸ τῶν ἐσχάτων ἀλόγως , οὗ τὸ αρχέτυπον ὑπὸ τῶν πρωτίστων ἐγίνετο νοερῶς . καὶ ἡ ψυχὴ παρ᾿ ἐκείνοις μένουσα καὶ ἐκεῖνα μιμουμένη ζῇ νοερῶς καὶ τὰ γεννήματα ἑαυτῆς ἐν ἑαυτῇ κατακλείει ( νοερᾶς δὲ ζωῆς γεννήματα δήπουθέν ἐστιν , ὅσα προχειρίζεται νοήματα συνοῦσα ἐκείνοις ) , ἐν δὲ τοῖς ἐσχάτοις γενομένη καὶ δι᾿ ἀφροσύνην τοῖς ἐσχάτοις τῆς σειρᾶς ἐκείνης ὁμιλήσασα κινεῖται πρὸς τὰς ἀποπτώσεις ἐκείνων , καὶ τὰ γεννηθέντα ζῳωδῶς ἀλλ᾿ οὐ νοερῶς καὶ ὄντα μεριστὰ ἀλλ᾿ οὐκ ἀμερῆ εἰς τὸ γεννῆσαν ἀναλύει , καὶ ἀναλύουσα ποινὴν ἐσχάτην τίνει τῆς τῶν τοιούτων συνουσίας . ἐπεὶ καὶ τὸ τη μεγίστῃ τῶν τυραννίδων ἐπιτρέψχειν ἀπόπτωσίς ἐστιν τοιαύτης τινὸς ζωῆς τῆς πάντα τὸν κόσμον διοικούσης , ἧς ἔχουσα φαντασίαν ὑποφέρεται πρὸς τὴν τοι - άνδε πολλῶν ἄρχουαν μετὰ ἀνάγκης δύναμιν . καὶ ὅλως πάντων τῶν μεγάλων κακῶν αἱ πράξεις ψυχῶν εἰσιν μεγάλῃ μὲν φύσει χρωμένων καὶ εὐφυῶν , δι'ἐννοίας δὲ ἀδιαρθρώτους ἐξεργαζομένων τὰ μέγιστα τῶν κακῶν ( καὶ εἴρηται ἡμῖν ὁ λόγος καὶ ἐν ἄλλοις πολλάκις ) · τάχα καὶ τῆς τῶν παίδων βρώσεως , εἰ χρὴ τολμήσαντα εἰπεῖν , ὁμοῦ τῇ μεγίστῃ τυραννίδι πρῶτον ἐκφανείσης . τοῦ γὰρ αὐτοῦ | . . . 32 . . . ὺς , ε . . . 30 . . . καὶ . . . 30 . . . τὴν ἑαυτοῦ διακριν . . . 16 . . . ῶν κρατῇ θεῶν μόνος , . . . 15 . . . ειν τοῖς συνοχικοῖς . καὶ ταῦ[τ]α [ καὶ οἱ θεολό]γοι γιγνώσκοντες τὴν βίᾳ λαβόντα τὴν βασιλείαν καὶ τοὺς ἐαυτοῦ παῖδας ἐ[σθί]ειν ἐμυθολόγησαν , ὡς δέον ὂν τὸν βιασάμενον <τὸν> πατέρα καὶ περὶ τοὺς παῖδας εἶναι τοιοῦτον · τοῦτο δέ ἐστιν τὸν δι᾿ ὑπεροχὴν δυνάμεως ἑτέρας ἡγησάμενον βασιλείας καὶ ὅσα γεννᾷ παρ᾿ ἑαυτῷ κατέχειν . Τόδε δὲ συλλογισώμεθα ἐκ πάντων , ὅτι ἡ τῶν παίδων βρῶσις γίνεται μὲν καθ᾿ εἱμαρμένην ὡς πάσης ἀναλύσεως σωμάτων εἰς σώματα προστάτιν , ἁπλῶν εἰς ἁπλᾶ , συνθέτων εἰς ἄλλα σύνθετα , καὶ τούτων ἢ εἰς τὰ ἐξ ὧν γέγονεν ἢ εἰς τὰ ἐξ αὐτῶν γενόμενα ἢ εἰς τὰ μηδέτερα μὲν ἐκ δὲ τῶν αὐτῶν γεγονότα στοιχείων ( καὶ γὰρ ἡ τῶν ζῴων βρῶσις τοιαύτη καὶ ἡ τῶν ἐκ γῆς καρπῶν ) , γίνεται δὲ καὶ ὑπὸ δαιμόνων ἐσχάτων , ἐκείνων τῶν θεῶν ἐξημμένων , οἳ τῶν αἰτιατῶν τῆς εἰς τὰ αἴτια ἐπιστροφῆς εἰσιν αἴτιοι , μιμουμένων ἀνομοίως τοὺς ἑαυτῶν ἀγελάρχας , γίγνεται δὲ καὶ ὑπὸ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν δι᾿ ἐσχάτην ἐμπάθειαν ἢ θυμικὴν ἢ ἐπιθυμητικήν ( πολλοὶ γοῦν καὶ διὰ λιμὸν ἥψαντο τῶν τέκνων , ὥσπερ ἐν Θετταλίᾳ μετὰ τὴν τῶν βαράρων ἔφοδον ἔναγχος ) , γίνεται δὲ πρὸ τούτων ὑπὸ τῆς ἐν τῷ παντὶ δίκης διὰ δή τινας ἁμαρτάδας ἀνιάτους ἐπαγόμενον τοῖς ποιοῦσιν ἅμα καὶ πάσχουσιν , τούτοις μὲν περὶ πατέρας | ἀσεβήσασιν , ἐκείνοις δὲ περὶ τοὺς ὅρους [ πάντας ] τοῦ γένους ἤ τι ἄλλο τοιοῦτον πλημμελήσασιν ( διὸ δ[α ] πανᾶν ἄξιοι τὰ τῆς δια[μον]ῆς αἴ[τια το]ῦ γένους ἐκρίθησαν ) εἰς τὴν . . . . . ν ἐν . . . [ ν]εύσασιν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εὔστο[μα ] κείσθω · λοιπὸν δέ ἐστιν ἐν τοῖς προκειμένοις ἐπισκέψασθαι ῥήμασιν , τίς ὁ δαίμων οὗτος καὶ τίς ἡ τύχη · τίνων μὲν γὰρ προεστήκασιν εἴπομεν . λέγεται τοίνυν ὁ μὲν δαίμων ἑκάστου τις ἴδιος , ἡ δὲ τύχη κυβερνῶσα τὸν ἑκάστου βίον . ἀλλ’ ὅτς μὲν ὁ δαίμων εἷς ἐστι τῶν παρὰ τοῖς θεολόγοις ἀγγελικῶν δαιμόνων ἀνομαζομένων , εἴρτηαί μοι καὶ πρότερον [ ρ . 271,23 ] · διὸ καὶ ὁ προφήτης αὐτὸν ἐφίστησιν , ὅν ἄγγελον ὄντα ἀπεδείκνυμεν [ p . 270,4 ] . τὴν δὲ τύχην ταύτην δεὸν μὲν εἰπεῖν αὐκ ἀληθές , τῷ δαίμονι σύστοιχον οὖσαν , δαιμονίαν δὲ πάντως , ἀντιδαιρεῖσθαι δὲ πρὀς δαίμονα , καθ’ ὅσον ὅ μὲν τὰς ἔνδον ἡμῶν ἐπιτροπεύει κινήσεις , ἥ δὲ τὰς εἰς τὸ ἔξω προϊήσας · μηδέ δε δαίμων ἐνταῦτθα τρέψειε , φίλος [ ΙΙ . Ι 600 ] · φᾶρος μέν μοι πρῶτον ἐνέπνευσεν μέγα δαίμων [ Od . τ 138 ] , φησὶν ὁ πάνσοφος ποιητης · ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται [ Οd . γ 27 ] · καὶ ὅλως ἄφθονα παρ’ αὐτω τὰ τὴν δαιμονίαν ἐπίπνοιαν εἰς τὰς ἔνδον ἡμῶν τρέποντα παντοίας ὁρμάς . ὅτι δὲ ἡ τύχη τῶν ἐκτὸς προέστηκεν , καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ὁ Πλάτων πολλαχοῦ διδάσκει καὶ ἡ κοινὴ φήμη , τὰ τυχαῖα τῶν τοιού - των τιθεμένη πάντα τῶν ἐν ταῖς ἐνεργείαις ἡμῶν καὶ ταῖς ζωαῖς ταῖς ἐμφανέσιν ὁρωμένων . καὶ διὰ ταῦτα ἄρα καὶ τῷ μὲν τὸ ἀρρενωπὸν προσήκει , τῇ δὲ τὸ θηλυπρεπές , εἴπερ ὃ μὲν ἀφανῶν ἣ δὲ ἐμφανῶν προεστή|κατον , καὶ ὃ μὲν ἀσωματωτέων ἣ δὲ σωματοειδεστέρων · τὸ γὰρ δυνατώτερον καὶ ἑνοειδέστερον τοῖς ἄρρεσιν οἰκεῖον , τὸ δὲ ἐκ . . . . . τοῖς θήλεσιν . ἐπεὶ δὲ ἔνιοι τοῦτο [ κατ᾿ ἀ]πειρίαν οἴονται τὸν ἴδιον ἡμῶν δαίμ[ον]α καὶ τὴν τούτῳ σύστοιχον τύχην τοῦ ἀγαθοῦ δαίμονος καὶ τῆς ἀγαθῆς τύχης διαφέρειν οὐδέν , ἄξιον ἐπισημηναμένους εἰπεῖν , ὡς ἄρα οὗτοι μὲν ἀκράτῶς εἰσὶν ἀγαθῶν χορηγοί ( διὸ καὶ μετὰ τῆς προσθήκης ὀνομάζονται ταύτης ) , καὶ εἰσὶν οὐκ ἀφωρισμένοι τοῖσδε τοῖς βίοις , ἀλλὰ κοινοὶ τῶν ἀξίων ἀπολαύειν τῆς ἐκείνων χορηγίας , καὶ ἡγοῦνται σειρᾶς ἑκάτερος ὅλης · ὁ δὲ δαίμων οὗτος , ὃν ἴδιον καλοῦμεν , καὶ ἡ τύχη προεστήκατον ἀνθρωπίνων βίων εὐμοίρων ἢ καὶ ἐναντίων καὶ εἰδῶν ζωῆς ἀμεινόνων ἢ χειρόνων , καὶ κυβερνῶσιν τούτων ὅσα αὐτοῖς προσήκει κατὰ τὴν αἵρεσιν τῆς ζωῆς · ἀλλ᾿ ὁ μὲν δαίμων ὡς ἐπίτροπος ζωῆς ἧς ἐστιν ἔφορος ἡγεῖται τοῦ ἑλομένου τὴν ζωὴν ἐκείνην , οἷον τυραννικὴν ἢ βασιλικήν , ἡ δὲ τύχη τῶν ἀπονεμομένων ἐκ τοῦ παντὸς οὖσα προστάτις , ὡς προσήκουσα τῇ τάξει τῇ ταῦτα ἀφοριζούσῃ ταῖς ζωαῖς , ἄλλη καὶ ἄλλη καθ᾿ ἕκαστόν ἐστιν · καὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ ἡ διαίρεσις οὐ τοῖς εἴδεσιν τῆς ζωῆς , ἀλλὰ ταῖς ἀναφοραῖς ὥρισται τοῦ παντός . ἀφορίζει δὲ ὡς ἓν αἴτιον τὸν μὲν ὁ Ἥλιος , τὴν δὲ ἡ Σελήνη · διὸ καὶ οἱ κλῆροι τούτων ἀπὸ τούτων εὑρίσκονται τῶν θεῶν ἐν ταῖς γενέσεσιν ἡμῶν , ὥς ἐστιν δῆλον τοῖς περὶ ἀστρολογίαν γεγυμνασμένοις . Ἀλλ᾿ ἐπὶ | . . . 85 . . . ἐπι[δρ]αμοῦσα ζῆν τυ[ράννου . τὸ δὲ ἀρετῆς ] ἄνευ φιλοσοφίας τοῦτ[τον μετασχόντα τῆς ἐν οὐ]ρανῷ τετυχηκέ[ναι ζωῆς διὰ ] τὴν ἐν πολιτείᾳ χρηστῇ τρο[φήν , δίδω]σιν ἡμῖν ἐννοεῖν , ὡς ἄρα οὗτος καὶ [ ἐν ] οὐρανῷ μετὰ σώματος ἔζη , καὶ ὡς , εἰ τοῦτο , καὶ τὸ ὄχημα τῆς τούτου ψυχῆς ἀνάγειν ἔοικεν εἰς οὐρανόν . ψυχὴ γὰρ ζῶσα μετὰ σώματος ἐκεῖ λέγεται εἶναι καὶ ἔστιν ὅπου καὶ τὸ σῶμα διὰ τὴν σχέσιν · ὥστ᾿ εἰ ὑπὸ σελήνην αὐτῆς εἴη τὸ σῶμα , μεθ᾿ οὗ ζῇ , καὶ αὐτὴ ὑπὸ σελήνην ἐστίν · ἀνάγκη ἄρα καὶ τὸ ὄχημα αὐτῆς συνανιέναι . καὶ γὰρ τὸ ἐν Φαίδρῳ ῥηθέν [ p . 249a ] , τὸ εἰς τοῦ οὐρανοῦ τινα τόπον ὑπὸ τῆς δίκης κουφίζεσθαι τὰς μὴ διὰ φιλοσοφίας κεκαθαρμένας , τοιόνδε τι δηλοῦν ἔοικεν · καὶ γὰρ τὸ κουφίζεσθαι καὶ τὸ εἴς τινα τόπον σωματοειδῆ συνεισάγει λήξεως ὑπόνοιαν . πλὴν ἐκεῖνο δῆλον , ὅτι τῶν μὲν τελέως κεκαθαρμένων ψυχῶν τὸ δεύτερον ὄχημα μεῖναν ὑπὸ σελήνην διὰ τὴν ἐκείνων περιστροφὴν ἀμυδρούμενον κατὰ τὴν ζωὴν ἀναλύεται εἰς τὰ στοιχεῖα ἐξ ὧν ἐστιν , τῶν δὲ ἐν ἔθεσι μόνον χρηστοῖς βεβικυιῶν διαμένει καὶ τοῦτο ἐλλαμπόμενον ὑπ᾿ αὐτῶν · οὐ γὰρ τελέως ἐχωρίκαὶ σθησαν , ἅτε μήπω διὰ φιλοσοφίας κεκαθαρμέναι · καί πως καὶ τοῦτο συμπεριάγεται τοῖς συμφυέσιν ὀχήμασιν , ὡς οἱ κομῆταί τισιν ἄστροις , ὡς πολλὰ τῶν ἐνταῦθα φυτῶν τοῖς οὐρανίοις φωστῆρσιν . εἰ δὲ ἔθη χρηστὰ διὰ βίου γενόμενα τοιαύτην προξενεῖ ταῖς ψυχαῖς μετὰ τῶν | ὀχημάτων τοι]αύτ[ης θεωρίας ] τυχούσας ταῖς ἐμφανέσι πο[ρείαις ἕπεσθαι ] μόνως τῶν οὐρανίων ἀναγκαῖον καὶ τὴν τάξιν αὐτῶν ἄγασθαι καὶ ζηλοῦν διὰ τὴν ἐκ μόνων τῶν ἐθῶν ἐγγεγονυῖαν τάξιν τοῖς ἤθεσιν · ὥσπερ λόγος μὲν αὐτὰς συνδεῖ ταῖς λογικαῖς αὐτῶν ψυχαῖς , νοῦς δὲ ταῖς νοεραῖς οὐσίαις , ἐνθεασμὸς δὲ ταῖς θεότησιν αὐταῖς , καὶ πανταχοῦ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον . Ὡς δὲ καὶ εἰπεῖν , οὐκ ἐλάττους εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις ἁλισκομένους τοὺς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἥκοντας ἕως τοῦ οὐκ ἐξ ἐπιδρομῆς τὰς αἱρέσεις ποιεῖσθαι [ p . 619 d ] . Θαυμαστὸς μὲν ὄντως ὁ λόγος , εἰ οἱ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἥκοντες μάλιστα ταῖς αἱρέσεσιν ἐπεπήδων τῶν τυραννικῶν βίων · ὅμως δὲ κατεσκεύασεν καὶ αὐτὸς τὸν λόγον , χαυνότητα αἰτιαςάμενος ἐκείνων διὰ πόνων ἀγυμναςίαν , τὰς δὲ ἐκ τῶν ὑπογείων τόπων ἀσφαλεστέρας εἶναι λέγων καὶ μὴ ἐξ ἐπιδρομῆς ποιεῖσθαι τὰς αἱρέσεις διὰ τὴν πεῖραν τῶν ἐκεῖ πόνων καὶ τῶν κολάσεων . ἐοίκασι δὲ καὶ τὴν φαντασίαν ταύτην ἔχειν τὴν τυραννικὴν αἱ ἐξ οὐρανοῦ , θεαςάμεναι τὰς τῶν οὐρανίων ἀρχὰς καὶ δυνάμεις κυβερνώσας πᾶσαν τὴν γένεσιν καὶ ἄλλας ἄλλων μείζους καὶ δυνατωτέρας , ὅθεν καὶ αὐταὶ δυνάμεως ἐφίενται · δέοντος γιγνώσκειν , ὅτι παρ’ ἐκείνοις μὲν τὰ τρία σύνεστιν , ἀγαθότης δύναμις νοῦς , παρ’ ἡμῖν δὲ ἡ | [ δύναμις ἀρετῆς καὶ ] νοῦ στερομένη μεγάλων [ αἰτία ἐστὶν κακ]ῶν , καὶ ὡς δεῖ τὴν ἀληθινὴν [ ἔχειν καὶ σωστική]ν , ἀλλ’ οὐ τὴν δοκοῦσαν δύναμιν , [ ἧς ἡ κτῆσις μὴ ] σώζῃ τὸ ἔχον αὐτήν · . . . 14 . . . ρ καὶ ἡ δοκοῦσα τιμή , ἀξίᾳ [ συνοῦσα , καλὸν ] ἐκείνης ὄργανον , ἄνευ δὲ [ ταύτης ] εἰς ὄλεθρον ἄγει τοὺς χρωμένους . ἀπὸ [ δὲ τούτ]ων κἀκεῖνο λάβοις ἄν , ὅτι καὶ τὰ δοκοῦντα αἰσιώτερα εἶναι τῶν ἀπονεμομένων βλάπτει πολλάκις διὰ τὸ μετέχον οὐκ ὀρθῶς αὐτοῖς χρώμενον , καὶ τἀναντία τούτων ὀνίνησιν , ἐπιστρέφοντα τὰς ψυχὰς εἰς τὴν προσοχὴν καὶ τὴν ἀμείνω ζωήν · καὶ ὅτι πολλοῖς ἡ ἱστορία τῶν κακῶν εἰς ἀγαθὸν τελευτᾶν οἶδεν , οἷς ἄνευ ταύτης οὐκ ἦν ὠφεληθῆναι δυνατόν . οὕτω γὰρ καὶ αἱ ὑπὸ γῆν ἐν πόνοις γενόμεναι καὶ ἄλλους ἰδοῦσαι τληπαθοῦντας ὠφέληνται πρὸς τὰς τῶν ἑξῆς βίων αἱρέσεις . Ἀπὸ πάντων τῶν περὶ τοὺς κλήρους καὶ τὰς αἱρέσεις τῶν βίων ἱστορημένων οἷον συμπέρασμα ἓν ἐπιστημονικὸν συνάγει διὰ τούτων · ὅτι τούτοιν χρεία δυεῖν , ἑνὸς μὲν τῆς ὀρθῆς κρίσεως περὶ τὸ ἄμεινον καὶ χεῖρον τῶν προτεινομένων βίων , ἑτέρου δὲ τοῦ τὸν κλῆρον μὴ ἐν τοῖς ἐσχάτοις πίπτειν · τί γὰρ εἰ καὶ ὁ αἱρούμενοι εἴη περὶ κρίσιν ἀσφαλής , ἀλλ’οἱ προτεινόμενοι βίοι διὰ δή τινας αἰτίας οἱ τυχόντες εἶεν ; τί δὲ εἰ εὐμοιρία μέν τις εἴη περὶ τοὺς βίους , ὁ δὲ αἱρούμενος εἰς ἐκλογὴν τῶν ἀμεινόνων ἄτοπος ; δεῖ οὖν ἀμφο|τέρων , καὶ τῆς τοῦ κλήρου μοίρας ἀγαθῆς καὶ τῆς ἡμετέρας κρίσεως · τούτων γὰρ ὑπαρξ[άν]των , φησίν , καὶ ὁ τῇδε βίος εὐδαίμων καὶ ἡ ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεία καὶ ἡ ἐκεῖθεν δεῦρο π[άλιν ] εἰς ἕτερον βίον οὐ τραχεῖα καὶ χθονία γ[ίγνοιτ’ ] ἄν , ἀλλὰ λεία τε καὶ οὐρανία . τί δὴ οὖν δηλ[οῦν ταῦτα ] λέγωμεν ; τὸ μὲν δὴ τραχὺ καὶ χθόνιον σημαίνει τὴν ἐπίπονον καὶ κολάσεσιν ἔνοχον οὖσαν ζωήν , τὸ δὲ λεῖον καὶ οὐράνιον τὴν εὐπαθείας μέτοχον καὶ εὐμοιρίας . πᾶσα γὰρ τραχύτης ἐμποδών ἐστι ταῖς κινήσεσιν , οὐκ ἐῶσα ῥᾳστώνης μετέχειν , πᾶσα δὲ λειότης ἀπαραπόδιστον παρέχει τοῖς πορευομένοις τὴν διέξοδον · ζωῆς οὖν ἣ μὲν εὐκολίαν ἣ δὲ τληπάθειαν ταῖν ὁδοῖν περιποιεῖ . καὶ ἔοικεν ταῦτα μὲν παραγίνεσθαι τὰ ἀγαθὰ ταῖς ψυχαῖς ἀπό τε ἑαυτῶν καὶ τοῦ παντός , τὴν ἀξίαν μὲν τοῦ παντὸς ἀποδιδόντος , τῶν δὲ ψυχῶν ἑαυτὰς ποιουςῶν ἀξίας διὰ τῆς ἔμφρονος ζωῆς · ἐκεῖνα δὲ τἀναντία τούτων ἀπ’ ἀμφοτέρων πάλιν , τῶν μὲν διὰ τὴν ἀφροσύνην ἑαυταῖς ἐπικλωσαςῶν μοχθηροτέραν ζωήν , τοῦ δὲ παντὸς τὴν ὀφειλομένην αὐταῖς μοῖραν ἐπαρτήσαντος . Ἐκ δὴ τῶνδε τῶν ῥήσεων κἀκεῖνο συλλογιστέον , ὡς ἄρα κατὰ Πλάτωνα , καὶ εἰ μὴ συντελεῖ πρὸς εὐδαιμονίαν τὰ ἐκ τοῦ παντὸς ἀπονεμόμενα ταῖς ψυχαῖς , ἀλλὰ συντελεῖ πρός γε τὸ εὐδαίμονας γενέσθαι , καὶ διὰ τὰ ἐκεῖθεν ἐμποδισθεῖεν ἂν πρὸς τὴν εἰς εὐδαιμονίαν ὁδόν . καὶ γὰρ σώματος τοιοῦδε πρὸς τὴν κατ’ ἀρετὴν ἄσκησιν δεῖ , καὶ περιουσίας τινὸς εἰς τὸ μὴ τῶν ἀναγκαίων ἐνδεεῖς ὄντας ἀφέλκεσθαι τῆς προηγουμένης ἑαυτῶν ἐπιμελείας , καὶ τῆς ἔξωθεν ἀταραξίας ἀπερισπάστους | . . . . 80 . . . ῆσθαι . . . . . . τῶ . . . 20 . . . κοσμοῦσιν · καὶ . . . 18 . . . καὶ χαλεπὰ πράως . . . . . . . Ἀλλὰ τί π[οτέ ] ἐστιν τὸ ὑγιῶς φιλοσοφεῖν , [ καὶ τί τὸ τὸ]ν κλῆρον πίπτειν δηλοῖ ; τοῦτο μὲν τοίνυν [ εἴρηται ] πρὸς τὴν ῥῖψιν συμφώνως . εἰ γὰρ [ ὁ ] προφήτης ῥίπτει τοὺς κλήρους ταῖς ψυχαῖς , ἀ[νά]γκη τοὺς ῥιφέντας κλήρους πίπτειν εἰς τὰς [ ὑποδ]εχομένας αὐτοὺς ψυχάς . ἄμφω δὲ δηλοῖ δήπουθεν , ὡς ἄρα κατὰ τὴν ἀπὸ τῶν οὐρανίων περιόδων ποίησιν εἰς ἡμᾶς οἱ κλῆροι κατιοῦσιν , ἀπὸ ὑψηλοπεριποιεῖν , τέρων είς χαμαιζηλότερα φερόμενοι καὶ ἀπὸ ὁλικωτέων εἰς μερικώτερα . καὶ τί δεῖ περὶ κλήρων λέγειν , ὅπου γε καὶ ἂὐτὸς ὁ Πλάτων ἐν Φιλήβῳ [ p . 16 c ] ῥῖψιν ἐκάλεσεν τὴν εἰς ἡμᾶς μετάδοσιν ἀπὸ τῶν θεῶν τῆς διαλεκτικῆς ἅμα φανοτάτῳ πυρὶ διὰ Προμηθέως ῥιφείσης ; οὕτως αἰκεῖον αὐτῷ τὸ ὄνομα τῆς εἰς τὸ κάτω ποιήσεως τῶν ἀνωτέρω σύμβολον ὄν , καὶ τῶν θεολόγων ῥίψεις καὶ πτώσεις θεῶν τὰς κατὰ βούλησιν τῶν κξινούντων αὐτοὺς ἄνωθεν ἕως τῶν ἐσχάτων ἀποκαλούντων . Τὸ δὲ ἑυιῶς ἄρα φιλοσοφεῖν ἐστιν τὸ μήτε δι’ ἄγνοιαν τῶν ἀμεινόνων καὶ χειρόνων βίων αἱρεῖσθαι τοὺς χείρονας ἀντὶ τῶν ἀμεινόνων , μήτε δι’ ὄρεξιν ἄμετρον ἐφιστάντας τοῖς ἀμείνοσιν εἶτα ἐπιπηδᾶν τοῖς χείροσιν . τὸ γὰρ ὑγιὲς δηλοῖ τὸ μηδενὶ ἐλλεῖπον εἰς τὴν ὀρθόντητα τὴν προςήκουσαν τοῖς εἰς τὰς αἱρέσεις ἀπαντῶσιν · ἐλλείπει δὲ πᾶν τὸ κατὰ θάτερα τούτων ἀτελές , ὡς τὸ γε κατ’ ἀμφότερα χωλεῦον , κρίσιν καὶ ὄρεξιν , τελέως | αὐτα . . . 20 . . . Ταύτην γὰρ δὴ ἔφη τὴν θέ[αν ἀξίαν εἶναι ἰδεῖν , ὡς ἕκασται ] αἱ ψυχαὶ ᾑρ[οῦ]ν[το τοὺς βίους · ἐλεεινήν τε γὰρ ἰδεῖν ] εἶναι καὶ γελοίαν καὶ θα[υμασίαν · κατὰ συ[νήθειαν γὰρ τοῦ προτέρου [ βίου τὰ πο]λλὰ αἱρεῖσθαι [ p . 619 e sq . ] . Τίνα ποτέ ἐστιν τ[ὰ ἐν τούτοις ] ἀγγελλόμενα , ἐξ ὧν συνήγαγεν , ὅ[τι δεῖ ] τοῖς εὐδαίμοσιν ἐσομένοις τοῦ τε ὑγινῶς φιλοσοφεῖν ἐν ταῖς αἱρέσεσιν τῶν βίων καὶ τοῦ τὸν κλῆρον μὴ πίπτειν ἐν τοῖς ἐσχάτοις , θέ[λων ] ἀνεδιδάξαι φησὶν [ p . 619 e ] ταύτην τὴν θέαν τῶν αἱρέσεων ἀξίαν ἰδεῖν εἶναι παρὰ τοῦ ἀγγέλου λελέχθαι · καὶ πῶς ἀξίαν ἰδεῖν , προσέ - θηκεν τριχῇ μὲν διελὼν αὐτήν , εἰς τὸ γελοῖον , εἰς τὸ ἐλεεινόν , εἰς τὸ θαυμάσιον , κοινὸν δὲ ἐπαγαγὼν πάσαις ταύταις ταῖς αἱρέσεσιν τὸ κατὰ συνήθειαν ὡς τὰ πολλὰ τῶν προβεβιωμένων γίνεσθαι τῶν βίων τὰς αἱρέσεις , καὶ τοῦτο εἰπὼν αἴτιον εἶναι τῆς παντοίας αὐτῶν ἐξαλλαγῆς . Τοῦτο μὲν οὖν ἀνάλογόν ἐστιν τῷ ἐν Φαίδρῳ [ p . 248 d ] ῥηθέντι περὶ τῶν νεοτελῶν ψυχῶν · ὡς γὰρ ἐκείνας ἔφη κατὰ τὰ θεάματα πλείονα ἢ ἐλάσσονα ὄντα βίους ἄλλους καὶ ἄλλους προστήσασθαι , τοὺς μὲν ἀμείνους τοὺς δὲ χείρους , οὕτω καὶ ταύτας κατὰ συνήθειαν τῶν προβεβιωμένων ἐπιτρέχειν ἄλλοις καὶ ἄλλοις βίοις · πλὴν ὅτι προςέθηκεν ἐν τούτοις , ἐνδεχομένην τὴν πρότασιν ποιῶν , τὸ ὡς τὰ πολλά . διότι θαυμαστὸν αὐδὲν καὶ ἀποστέρξαι τινὰ ψυχὴν τὸ σύνηθες διά τινας πόνους , μεμνημένην ὧν ἔπαθεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις · οἵαν παραδώσει τὴν Ὀδυσςέως ψυχὴν πόνων καὶ φιλοτιμίας λελωφηκυῖαν [ p . 620 c ] καὶ αἱ [ ρουμένην ἰδιώτου καὶ ἀπράγμονο]ς βίον ἀνδρός . Πρὸς μὲν οὖν τοῦς ] ἀπορήσαν[τας , πῶς ἡ συνήθεια ] τοσοῦτον ἔχει κράτος [ ἡ τοῦ προτέρου βίου , ὥστε ] καὶ εἰς οὐρανὸν ἀνά]γειν ψυχὰς ἔθει ] ἄνευ φιλοσοφίας βεβιωκυίας , [ καὶ ] εἰς ἔλογα ζῷα κατάγειν διὰ τὴν πρὸς [ τὸ κάτω νεύουσαν ] ἐκ συνηθείας ζωήν , ἔλεγον [ ἤδη ] καὶ αὐτός , ὅτι παντάπασιν οὕτως ἔχει · [ ἐπεὶ ] πάμμεγα δύναται τ]ἔθη παρὰ πᾶσιν ὡς εἰπεῖν , ὥστε καὶ ὑποτάττειν ἡμπᾶς ἄλλοις καὶ ἄλλοις γένεσιν ἐν τῷ κόσμῳ καὶ πρὸς ἀλλήλους συνάπτειν ἢ διιστάνειν , καὶ ἐν τοῖς ξἄλλοις ζῴοις . παρὰ τούτοις μὲν οὖν οὐδὲν θαυμαστόν , ἅτε λόγον οὐκ ἔχουσιν , μόνοις δουλεύειν τοῖς ἔθεσιν · ἀλλὰ καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν θείων ἀκούων τῶν λογίων λεγόντων ὅτι ἐίσαντα τὰ στοιχεῖα τοιῶσδε ζῆν οὐ παραλλάττει τὸ ἔθος , καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ ἡλίου , ὅτι περὶ τὸ κέντρον ἐθὰς ἔρχεται τὸν ἑαυτοῦ δρόμον ἐξανύων . καὶ τοὺς ἀνθρώπους οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ τοῖς πατρίοις ἑπομένους μὴ δύνασθαι ῥᾳδίως αὐτῶν ἀφίστασθαι , δίκην δὲ ὑπέχειν μεθισταμένους , ἢ τὰ ἔθη διὰ τὸν χρόνον κυρωθέντα · διὸ καὶ οὐκ ἀσφαλὲς αὐτὰ κινεῖν . τούτων δὲ ἀπορηθέντων ἐλέγομεν τὴν πρώτην τάξιν τινὰ δαιμονίαν ἐπίσκοπον εἶναι τῶν ἐθῶν τούτων , ὁπὸ τὸν αἰῶνα τεταγμένην · καὶ γὰρ τὸ ἔθος οὐδὲν ἄλλο εἶναι ἢ τὸ ποτὲ οὐκ ἄλλως ἀλλ᾿ ὡσαύτως ἐπιτηδευθέν · οὔσης οὖν σειρᾶς ἀπὸ τοῦ αἰῶνος τῆς πάσης μὲν ζωῆς ἀεὶ ἑστώσης , πάσης δὲ ἀεὶ κινουμένης μετρητικῆς , εἶναί τινα τελευταίαν ἀπ᾿ ἐκείνης τάξιν τῶν ποτὲ μὲν κρατούντων , ἀμεταβόλων δὲ ἔν τισιν χρόνων περιόδοις | μείζοσιν ἢ ἐλάττοσιν φρουρητικὴν ἀναγκαῖον , ἵνα πᾶν τὸ ὡσαύτως εἰς ἐκείνην ἀν[ά]π[τῃ ] τὴν αἰτίαν · καὶ δῆλον μ[ὴ ἕν , ἀλλὰ πολλὰ τῶν ] ἐθῶν εἶναι κρατ[ητικὰ αἴτια , ἄρχοντα τὰ ] μὲν νοερωτέρων τὰ δὲ ἀλογωτέρων [ ἐθῶν ] , καὶ μονάδα μίαν πρὸ τούτων ἀνάλογ[ον τῷ ] ὅλῳ αἰῶνι , πᾶσιν τοῖς τε ἀμείνοσι καὶ τοῖς χείροσιν τὸ κράτος αὐτὴν ἐνδιδοῦσαν , καθ᾿ ὅσον κοινοῦ τινος καὶ ταῦτα μεταλαχόντα τὴν πρὸς τὰ ἄλλα πάντα τὰ περιόδοις μετρούμενά τισιν ἔλαχεν ἐξαλλαγήν . ὡς οὖν αἱ ὧραι τῆς σειρᾶς οὖσαι ταύτης ἀνακυκλοῦσι τὰ ἔργα τῆς φύσεως , οὕτως εἱναί τινα καὶ τῶν ἐθῶν μετρητικὴν αἰτίαν τὴν ὁρίζουσαν πάντα κατὰ περιόδους οἰκείας . Τούτων δὲ εὖ εἰρημένων , τοῦ μὲν ἄλλα τῶν ἐθῶν ἐν ἄλλοις χρόνοις λύεσθαι καὶ γένεσιν ἔχειν αὖθις ἐδόκει τὴν ἀρχὴν ὁ λόγος ἀνηυρηκέναι , πόθεν δὲ ὄλως τοῖς ἔθεσιν ἡ ἰσχύς , δι’ ἣν τοσαύτην ἔχει πανταχοῦ τὴν ἐπικράτειαν , οῦπω διορίζειν . ἵν’ οὖν καὶ τοῦτο πιέσωμεν , ἐδόκει χρῆναι πρότερον ἰδεῖν , τίνα δύναμιν ἔχει τὰ ἔθη παρ’ ἡμῖν , εἶτ’ ἐντεῦθεν ἐξαναστάντας τὴν ἐν τοῖς ὅλοις αὐτῶν αἰτίαν κατα - δήσασθαι . δῆλον τοίνυν ὅτι τὰ ἔθη νόμιμα ἄττα βούλεται εἶναι , εἰ καὶ ἄγραφα , φασίν , νόμιμα δὲ ὄμως · ἐπεὶ καὶ οἱ ἀληθεῖς νόμοι δέονται γραμμάτων οὐδέν , ἀλλ’ ἐν αὐταῖς κεῖνται ταῖς τῶν κατ’ αὐτοὺς ζώντων ψυχαῖς ἀκίνητοι μένοντες . καὶ τὰ ἔθη οὖν τὰ παρ’ ἑκάστοις ἴδιά τε καὶ κοινὰ νόμοι δή τινές εἰσιν ἔμψυχοι , καὶ ἕπεται νόμοις ἄλλα ἄλλοις , ἢ φυσικοῖς ὡς ἐπὶ τῶν ἀλόγων , ἢ πολιτικοῖς ὡς ἐπ’ ἀνθρώπων . εἰ οὖν ταῦτα ἀληθῆ , δῆλον δήπουθέν . ἐστιν τὸ ἐκ τούτων συμβαῖ|νον , ὡς ἄρα . . . 25 . . . πα . . . 30 . . ῶν . . . 25 . σε .. . 22 . . . ον · ἄν τ’ ἐπὶ τῶν θείων καὶ οὐρανίω]ν θεωρῆται στοιχείων ἀ[εὶ τοῖς ] αὐτ[οῖς ] ἐ[νόντ]α καὶ ὡσαύτως καθ’ ἕνα λόγο]ν , ἄν τε ἐν ἀνθρώποις , ἴν τισι τακτοῖς δυναστεύοντα χρόνοις , ἄν τε ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις , συμπληροῦντα τὴν κατὰ φύσιν ἑκάστων διεξαγωγήν . τὸν δὲ δὴ Νόμον τοῦτον ὅτι θεὸν ἡγεῖσθαι δεῖ συνοχέα τῶν τε εἱμαρμένων νόμων , οὓς ὁ ἐν Τιμαίῳ [ p . 46 e ] δημιουργὸς ἐγγράφει ταῖς ψυχαῖς , καὶ τῶν εἰς πᾶσαν τὴν τοῦ κόσμου πολιτείαν διατεινόντων , ἠκούσαμεν πολλάκις τῶν τε θεολόγων αὐτὸν ἐξυμνούντων καὶ τοῦ Πλάτωνος ἔν τε Γοργίᾳ [ p . 523 a ] καὶ ἐν Νόμοις [ IV p . α 716 a ] . διὰ τοῦτον δὴ οὖν τὸν θεὸν ἤδη θαρροῦντες λέγωμεν καὶ τὴν τῶν ἐθῶν τῶν πανταχοῦ δύναμιν ὑποστῆναι μεγάλην μοῖραν ἐν τῷ κόσμῳ λαχοῦσαν , καὶ πολλὰ γίνεσθαι κατὰ ταύτην καὶ ἐν ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς . καὶ ὥσπερ οἱ μὲν ἀληθεῖς νόμοι τῶν κοσμικῶν εἰσι νόμων εἰκόνες , οἱ δὲ ἡμαρτημένοι νόμοι μέν , ἀλλ’ ἐσκιαγραφημένοι τινὲς ὄντες ἀποπτώσεις ἐκείνων ὑπάρχουσιν , οὕτω καὶ ἔθη τὰ μὲν ἐστιν ἐν ταῖς ἡμετέραις ζωαῖς ἐοικότα τοῖς τῶν ὅλων , τὰ δὲ εἴδωλα ἐκείνων ὄντα τυγχάνει · κράτος δὲ ὅμως ἔχει καὶ ταῦτα μεταλλάττειν τάς τε λήξεις ἡμῶν καὶ τὰς ἐν τῷ παντὶ τιμὰς καὶ ἀτιμίας . Ἀλλὰ τούτων μὲν ἅδην · ἐπανελθόντες δὲ εἰς τὰ προκείμενα λέγωμεν , ὅτι τριῶν διαφόρων εἰδῶν πρὸς ἄλληλα ῥηθέντων τὸ μὲν ἐλεεινόν ἐστιν , ἐν οἷς εἰς ἄλογα μὲν ζῷα ψυχὰς εἰσδυομένας | παραδίδωσιν ἄλλα ἀστειότερα τῶν ἄλλων , καὶ ταῦτα δοκούσας ἡρωικὰς εἶναι · διὰ τοῦτο γὰρ ἐλεεινὸν αὐτῶν τὸ πάθος ἔδοξεν εἶναι , τοιαύτην ἀπόπτωσιν ἔχειν διὰ πάθος τηλικαύτας ψυχάς . τὸ δὲ γελοῖον , ἐν οἶς αἰσχρὰς εἰς ὄμοια ζῷα πιπτούσας ἱστορεῖ · τί γὰρ ἄλλο τὸ γελοῖόν ἐστιν ἢ τὸ αἰσχρὸν μετὰ ἀσθενείας ; δι’ ἀδυναμίαν οὖν ζωῆς καὶ εὐτέλειαν εἰς ἄλλα ζῷα τοιαῦτα φερομένας εἰκότως ἀποκαλεῖ γελοίας . τὸ δὲ θαυμάσιον , ἐν οἶς ἐρεῖ τινας ψυχὰς ἐπιστατικῶς αἱρεῖσθαι τοὺς βίους , οὐκ ἐπιπηδώσας ἀλόγως τοῖς ὑπ’ ὀφθαλμοῖς · διὸ καὶ μεταβάλλειν τὰς τοιαύτας ἀπὸ χειρόνων τινῶν βίων εἰς ἀμείνονας , ἢ ἐξ ἀνθρωπίνων εἰς ἀνθρωπίνους , ἢ καὶ ἐξ ἀλόγων εἰς λογικὰ ζῷα μεθισταμένας . Εἰ δὲ βούλει καὶ ἄλλον τρόπον · τὸ μὲν θαυμάσιον τῆς ἀρίστης ἐστὶ ζωῆς καὶ εἰς εὐδαιμονίαν ἀγομένης , τὸ δὲ ἐλεεινὸν τῆς ἐναντίας πρὸς ταύτην καὶ τοῦ οἰκείου τέλους ἐκπεσεῖν κινδυνευούσης , τὸ δὲ γελοῖον τῆς μήτε ἀγαθὸν μέγα μήτε κακὸν ἐχούσης , αἰσχρᾶς μὲν οὔσης καὶ διὰ τοῦτο οὐδαμῶς εὐδαιμονικῆς , ἀσθενείᾳ δὲ συνούσης καὶ διὰ τοῦτο οὐ παντελῶς κακοδαιμονίαν ἀπειλούσης . καὶ γὰρ τῷ ὄντι πᾶς μὲν θαύματος ἄξιος βίος εἰς εὐδαιμονίαν φέρων , πᾶς δὲ ἐλεεινὸς εἰς κακοδαιμονίαν ὠθῶν , ὁ δὲ ἐν μέσῳ τούτων εὐτελής τε ὢν καὶ αἰσχρὸς γελοῖος ἂν εἰκότως ἐπονομάζοιτο διὰ τὴν ἀμφοτέρων τούτων συμπλοκήν . Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ καὶ εἰς ἄλογα ζῷα μεθίστησιν τὰς ψυκὰς ὁ μῦθος , τῶν δὲ παλαιῶν οἳ μὲν κατὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς . ἀνθρωπίνης ψυκῆς πρὸς τὴν ἄλογον | ἀπεδέξαντο τὴν μεταβολήν , οὐ σωμάτων λέγοντες ] [ ἔνδδυσιν ἀλόγοις ζῴοις προσηκόντων , ἀλλὰ ζωῆς προχείρισιν ἐκείνοις οἰκείας — εἶναι γὰρ καὶ ἐν ἡμῖν πάντα , ὅσα καὶ ἐν ἐκείνοις , καὶ ζῆν ἡμᾶς ποτὲ μὲν καθ᾿ ὃ κοινωνοῦμεν τοῖς ἀλόγοις ἀλογωθέντας ( οἵδε γὰρ οὐκ ἀπέχουσι κυνῶν ἀλόγων πολὺ μέτρον , οἱ ζῶντες πονηρὰν ζωήν , φησὶ τὸ λόγιον ) , ποτὲ δὲ καθ᾿ ὃ διεστήκαμεν ἐκείνων · ὃ γὰρ ἂν ζῶμεν , τοῦτο ἐσμέν , εἰ μὲν κατὰ λόγον , ἄνθρωπος , εἰ δὲ κατ’ ἀλογίαν , θηρίον — , οἳ δὲ καὶ σφόδρα ταῖς εἰς τὰ ἄλλα πάντα ζῷα τῶν ἡμετέρων ψυχῶν μεταστάσεσιν ἐπέδραμον , οἱ πνεύματι τὴν ψυχὴν ἐοικέναι φάσκοντες συναλλοιουμένῳ τοῖς περιέκουσιν έχουσιν καὶ συσχηματιζομένῳ καὶ γὰρ ἐν ἡμῖν οὖσαν , τοῦτ᾿ ἔστι τοῖς ἡμετέροις σώμασιν , εἶναι λογικὴν καὶ ἐν τοῖς τῶν ἀλόγων ἄλογον ) · ἐπεὶ δ᾿ οὖν ταῦτα πολλοῖς δή τισιν ἤρεσεν , τὰς μὲν ἀκριβεστάτας τούτων ἐξετάσεις ἐν τοῖς εἰς τὴν παλινῳδίαν ἡμῖν τοῦ Φαίδρου γεγραμμένοις πεποιημένοι μένοι περιττὸν ἡγούμεθα καὶ ἐν τούτοις αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα ἐν ἐκείνοις μυθολογεύειν · συντόμως δὲ τὰ συμπεράσματα τῶν ἐκεῖ πεπιεσμένων ἐνταῦθα παραθώμεθα , διὰ τὸ μηδὲ τὸν τόπον τοῦτον ἀνενόχλητον ὑπὸ τῶν ἐξηγητῶν ἀπολειφθῆναι τῶν διὰ τὸ δόγμα τοῦτο πρὸς ἀλλήλους ἀντιρρήσεων . Λέγωμεν δ᾿ οὖν ὅτι πάντως μὲν κατὰ τὴν Πλάτωνος ψῆφον μετιέναι τὴν ψυχὴν εἰς ἄλογα ζῷα διὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς ζωῆς καὶ ἡμεῖς φαμεν , ἀλλ᾿ οὐκ ἐνοικίζεσθαι τοῖς σώμασιν αὐτῶν ( αἱ γὰρ φυσικαὶ διοργανώσεις μάχονται πρὸς τὴν τοιαύτην κατάταξιν ) , ἐν σχέσει δὲ μόνῃ | τῆς ζωῆς συνδεῖσθαι πρὸς τὴν ἐκείνων ψυχὴν τὸ οἰκεῖον σῶμα ψυχώσασαν , οὐδὲν τῆς ἀνθρωπίνης προσδεομένην · τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Ἀσιναῖος Θεόδωρος αὐτὸς πρῶτος ἐπιβάλλων καὶ ἡμᾶς ἀνέπεισε φρονεῖν τε καὶ γράφειν · συνάπτειν δὲ ἑκάστην τὸ πρόχειρον πάθος συνεφελκυσάμενον τὸ τῆς ψυχῆς κύτος εἰς τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν καὶ ὁρμήν · τοῦτο γὰρ καὶ ὁ μέγας ἱκανῶς κατεδήσατο Πλωτῖνος . ὥστ’ ἔχειν ἡμᾶς παρ’ ἀμφοτέρων , καὶ τί τὸ συνδετικὸν ἡμῶν πρὸς τὰ ἄλογα , καὶ ὅτι πάθος μέν , συγγενὲς δὲ ἐκείνοις οἷς ἂν συνδεώμεθα ( κρατεῖ γὰρ καὶ ἐκείνων ἄλλο ἐν ἄλλοις , καὶ ἐν ἡμῖν ἄλλο ἐν ἄλλοις · τὸ οὖν κρατῆσαν ἐν ἡμῖν συνδεῖ πρὸς τὸ ἐν ἐκείνοις κρατοῦν ) , καὶ μέντοι καὶ ὅπως ἡ συναφὴ τούτων γίνεται , καὶ ὅτι κατὰ τὴν ἐν σχέσει ζωήν · ἐν ἡμῖν μὲν γὰρ πάρεστιν ἡ ἡμετέρα ψυχὴ δῆλον ὡς ἐν κατατάξει , καὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις ἡ ἐν αὐτοῖς · ἡ δὲ ἐν ἡμῖν πρὸς τὴν ἐν ἐκείνοις ἐν σχέσει γενομένη ψυχοῖ τὸ ἄλογον ἔξωθεν ἐφεστῶσα σχετικῶς · ἐπεὶ καὶ ἐν δαίμοσιν γίνεται καὶ ἐν θεοῖς καὶ δαίμων κατὰ σχέσιν καὶ θεός , ἀλλ’ οὐκ αὐτὸ δαίμων καὶ αὐτὸ θεός , ᾧ μὴ ὕπαρξίς ἐστιν δαίμοσιν πρέπουσα καὶ θεοῖς . ἔοικεν γὰρ καὶ ἐπὶ τὸ ἄνω διαβάλλουσα καὶ ἐπὶ τὸ κάτω γίνεσθαι πάντα ἐν σχέσει καὶ τὰ πρὸ αὐτῆς καὶ τὰ μετ’ αὐτήν , καὶ συμφύεσθαι πᾶσι . ψυχῆς γὰρ ὄντως ἀληθὲς ἐν τοῖς βίοις τάξιν οὐκ ἐνεῖναι [ p . 618 b ] , φέρεσθαι δὲ αὐτὴν ἐφ’ ἐκάτερα , καὶ μέχρι τἀγαθοῦ καὶ μέχρι τοῦ Ταρτάρου , καὶ γίνεσθαι διὰ μὲν νοῦν καὶ τὸ ὑπὲρ νοῦν δαιμονίαν καὶ θείαν , διὰ δὲ ὄρεξιν ἄλογον καὶ γνῶσιν ἄλλο καὶ ἄλλο τι τῶν ἀλόγων . Ὅτι δὲ καὶ ὁ Πλάτων οὐ τοῖς σώμασιν ἐνοικίζει τοῖς τῶν | ἀλόγων τὴν ἡμετέραν ψυχήν , ἀλλὰ τοῖς ἤδη ζῴοις οὖσιν , δηλοῖ καὶ ἐνταῦθα λέγων τὴν μὲν εἰς κύκνον , τὴν δὲ εἰς [ ἀηδό]να , τὴν δὲ εἰς ἀετόν , τὴν δὲ εἰς λέοντα χωρεῖν , τὴν δὲ ἐνδύεσθαι πίθηκον μάλα γελοῖον , ἀλλ’ οὐχὶ σώματα τούτων ἀμπίσχεσθαι τῶν ζῴων ( οὐ γάρ που τὸν κύκνον καὶ τὸν λέοντα καὶ τὸν πίθηκον σῶμα δηλοῦν , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ ἐκ ψυχῶν καὶ σωμάτων ῥητέον ) · δηλοῖ δὲ ἐπὶ τοῦ ἐξ ἀνδρὸς εἰς γυναικὸς μεθισταμένου βίον οὐκέτ’ εἰπὼν εἰς γυναῖκα ἰέναι , ἴνα ἂν ἐποίησεν κατὰ σχέσιν καὶ ταύτην ὥσπερ ἐκείνας τὴν ψύχωσιν , ἀλλ’ εἰς γυναικὸς φύσιν τεχνικῆς [ p . 620 c ] . ἡ δὲ φύσις ὅτι σώματός ἐστιν ἐσχάτη ζωὴ δῆλον · εἰς ταύτην οὖν ἔρχεται γενομένην ἐκ τοῦ παντὸς καὶ ἐνδύεται οὐ ζῷον ( αὐτὴ γὰρ ποιεῖ τοῦτο ζῷον ) , ἀλλὰ σῶμα φυσικόν . Συλλήβδην οὖν εἴπωμεν δυνατὸν εἶναι τὴν ψυχὴν εἰς ἄλογα ζῷα χωρεῖν καὶ ἐξ ἀλόγων εἰς ἄνθρωπον , οὐ πάσης τῆς ἐν τῷ ἀλόγῳ ζωῆς μετιούσης , ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπίνης . οὕτω γὰρ καὶ ὁ ἐν Φαίδρῳ [ p . 249 b ] Σωκράτης σαφέστατα διώρισεν , ὅτι δὴ καὶ ἐκ θηρίου μέτεισιν ὅς ποτε ἦν ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπον · διττῆς οὖν οὔσης τοῦ ἀλόγου ψυχώσεως , τῆς μὲν ἐν κατατάξει τῆς δὲ ἐν σκέσει , τὴν ἐν σχέσει μόνον εἶναι τὴν αὖθις εἰς ἄνθρωπον μετιοῦσαν καὶ γινομένην πάλιν ἄνθρωπον . καὶ ὡς αὗται αἱ παραφοραὶ τῶν ψυχῶν οὐκ εἰσὶ τῶν νεοτελῶν · οὐ γὰρ νόμος φυτεῦσαι τὴν ψυχὴν εἰς θήρειον φύσιν ἐν τῇ πρώτῃ γενέσει [ p . 248d ] · σφαλεῖσαν γὰρ αὐτὴν ὁ διαδέχεται τρόπος τῆς ψυχώσεως . καὶ γὰρ οὐκ ἦν θεμιτὸν ἀμέσως τῇ θηριώδει ζωῇ συνάπτειν τὴν νοεράν , ἀλλὰ διὰ . μέ|σης τῆς λόγῳ χρωμένης ἢ κρείττονι ἢ χείρονι γενονα μένην , ἣ . . 10 . . ει ἀλογίαν καὶ πάθος . Τοσαῦτα προείληφα περὶ τούτων , ὅπερ εἴπομεν , ἐξητασμένου μοι τοῦ πράγματος ἱκανῶς ἐν τοῖς τῆς παλινῳδίας ὑπομνήμασιν , ἐνταῦθα δὲ προκειμένων ἄλλων εἰς ἐξέτασιν οὐδὲν τούτου λειπομένων εἰς τὸ δυστόπαστον . Ἰ[δεῖν ] μὲν γὰρ ἔφη ψυχὴν τὴν ποτὲ Ὀρφέως γεγενημένην κύκνου βίον αἱρουμένην μίσει τοῦ γυναικείου γένους ἴως τοῦ καὶ πάσας μίξεις μίγνυ - σθαι [ p . 620a—d ] . Ὅτι μὲν παντελῶς ταῦτα ἀτοπίας μεστὰ τοῖς ἀπερισκέπτως αὐτὰ μετιοῦσίν ἐστιν , ἐστιν , αὐτὸς ἄλλως ἂν εἴποιμι . τὸ γὰρ τὰς τῶν θείων ἀνδρῶν ψυχὰς εἰσοικίζειν εἰς ἄλογα ζῷα καὶ τὰς ἡρωικὰς ὑπερβολὴν οὐ καταλιμπάνει τῆς περὶ ἐκείνας πλημμελείας . καίτοι γε μαρτυρομένων ἀκούω παμπόλλων , ὡς Πλάτων φρονεῖ περὶ ἐκείνων οὐχὶ τοιαῦτα οἶα θ<ὁθ> μῦθος οὗτος κατηγορεῖ . δηλοῖ δὲ τὰ ἐν [ p . 42 a ] ῥηθέντα παρὰ τοῦ Σωκράτους , ὡς ἄρα πολλοῦ ἂν τιμήσαι τὸ ἐν Ἅιδου συγγενέσθαι τοῖς Ὀρφεῦσιν , τοῖς υσαίοις , τοῖς Αἴασιν · ἤκουεν γάρ που καὶ τῶν ἐν Ἐλευσῖνι μυστηρίων ἐξυμνούντων τὸν τὰς ἁγιωτάτας ἐκφήναντα τελετάς . πῶς οὖν εἰκὸς τοιαύτας ἔχοντα περὶ ἐκείνων ἐννοίας τοσαύτην αὐτῶν κατασκεδαννύναι τραγῳδίαν , ἤ τῷ Ἠρὶ πιστεύοντα τοιαῦτα περὶ τῆς λήξεως αὐτῶν παρὰ τὴν τελευτὴν φρονεῖν ; πῶς δ’ ἄν τις διανήξαιτο τοσοῦτον πέλαγος πλασμάτων ; οὐ ῥᾴδιον ἔμοιγε καταφαίνεται · κύκνοι καὶ ἀηδόνες ἀπὸ τῶν ταῖς Μούσαις γεγόνασιν κατόχων , ἀετοὶ καὶ λέοντες ἀπὸ τῶν ἡρωικῶν · καὶ ταῦτα ἐν αὐτῇ ταύτῃ . τῇ πρα|γματείᾳ [ III p . 391 d ] καταβοήσαντος αὐτοῦ τῶν ποιητῶν , οἳ ἐποίησαν τοὺς ἥρωας ἀνθρώπων οὐδὲν κρείττους , ἀλλὰ τοῖς ὁμοίοις ἐνόχους πάθεσιν . εἶθ’ ὁ τὰ πόθη τῶν ἡρωικῶν ψυχῶν ἐν σώμασι στρεφομένων ἐξελὼν μετὰ τὸ σῶμα διὰ πάθη τοῖς ἀλόγοις αὐτὰς ἐνοικίζει ζῴοις ; Μήποτε οὖν , ἵνα καὶ τῷ μύθῳ χαρισώμεθα καὶ συγχωρήσωμεν ἃ βούλεται πλάττειν καὶ τὸν Πλάτωνα τῆς εἰς τοὺς ἥρωας δυσφημίας ἐξέλωμεν , ἐκεῖνο ῥητέον , ὡς ἄρα διὰ τῶν τοιούτων πλασμάτων οὐκ αὐτὰς θέλει τὰς ψυχὰς ἐκείνας ὧν διαμνημονεύει νῦν ἡρώων εἰς τὰ ἄλογα κατασπᾶν , ἀλλὰ ζωῶν εἴδη αἰνίσσεσθαι διὰ τῶνδε τῶν ὀνομάτων , οἷα προσήκοντα μὲν ἦν τοῖς ὀνομαζομένοις , διὰ δέ τινας παθῶν προσθήκας ἀνομοίως ἐκείνους μιμούμενα κατέπεσεν εἰς ἀλογίαν ἀφομοιουμένην ἀλόγως τοῖς εἴδεσιν ἐκείνων · οἷον ἀπὸ τῆς Ὀρφέως ζωῆς καὶ τῆς Θαμύρου ζωὴν ἐνδεικνύμενος μουσικὴν μέν τινα πάντως , διὰ δὲ πάθος ἄλογον , οἶον μῖσος ἢ ζῆλον ἤ τι ἄλλο τοιοῦτον , εἰς μουσικὸν πίπτουσάν τι ζῷον , ὃ δὴ τῷ μὲν εἶναι μουσικὸν ἔχει συγγενῶς πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην μουσικήν , τῷ δὲ αὖ ἄλογον εἶναι τὴν ἀλογωθεῖσαν ὑποδέχεται ψυχὴν διά τι πάθος · ἡ γὰρ τούτου πρόσθεσις ἀλογίας αὐτὴν ἀπέφηνεν οἰκείαν . Τεκμαίρομαι δὲ ταῦτα εἶναι ἀληθῆ , διότι καὶ ἐν Γοργίᾳ [ p . 523 f . sq . ] λέγοντος ἤκουσα τοῦ Σωκράτους τοὺς Μίνωας καὶ τοὺς Αἰακοὺς καὶ τοὺς Ῥαδαμάνθυας δικαστὰς ἐν Ἅιδου τῶν ψυχῶν καθῆσθαι , καὶ διὰ τούτων εἴδη ζωῆς δικαστικὰ σημαίνοντος . ἢ πῶς ἐκείνων διαζώντων τὸν τῇδε βίον αἱ ἐν Ἅιδου ψυχαὶ δίκης ἐτύγχανον ἐτύγχανον ; | ἐκ γὰρ των οἶμαι καὶ τῶν τοιούτων ἐναργὲς εἶναι πᾶσιν , ὅτι τοῖς ὀνόμασι τῶν ἡρώων εἰς ἔνδειξιν ἐν τοῖς μύθοις χρῆται τῶν εἰδῶν ὅλων τῆς ζωῆς , ἐν οἷς ἐκεῖνοι διαφερόντως τὸν βίον διεξήγαγον , καὶ διὰ τοῦτο ἐκεῖ μὲν τὰς δικαστικὰς ψυχὰς ἀντὶ τῶν παντοίων παρείληφεν δικαστικῶν τάξεων θείων τε καὶ δαιμονίων , ἀφ’ ὧν ὡς ἔοικεν ἐγίγνωσκον οἱ κοινωνοὶ τῶν λόγων καὶ ὑπὲρ ὧν οὐκ ᾔδεσαν , διδάσκων ἀπὸ τῶν μερικῶν καὶ κατὰ σχέσιν ἀντὶ τῶν ὁλικῶν καὶ καθ’ ὕπαρξιν δικαστῶν · ἐνταῦθα δὲ τὰς μουσικὰς ἀντὶ τῶν ὁμοίων ἐν τῷ παντὶ μουσικῶν ψυχῶν , τὰς ἐγνωσμένας ἀντὶ τῶν ἀγνώστων , τὰς ἀπαθεῖς ἀντὶ τῶν ἐμπαθῶν . ὡς εἰ σαφῶς ἔλεγεν ὅσα αἰνίσσεται διὰ τούτων , ἰδεῖν ἂν εἶπεν οἵαν τὴν Ὀρφέως , οἵαν τὴν Θαμύρου ψυχὴν διὰ δή τι πάθος εἰς κύκνους καὶ ἀηδόνας εἰσπηδῶσαν . καὶ τί τὸ πάθος , ἀπὸ τῆς ἑτέρας τούτων ἐνδεικνύμενος μίσει , φησίν , τοῦ γυναικείου γένους , ἴνα μὴ ἐκ γυναικὸς γένηται βίον ἀνθρώπινον ἑλομένη , διὰ δή τι μῖσος εἰς κύκνον ᾤχετο , καὶ μουσικῆς ἔχουσα δυσαπαλλάκτως καὶ τὸ ἀνθρώπειον ἐκκλίνουσα γένος . καὶ ὁ Θαμύρας δὲ μουσικός , ἀλλὰ διὰ τὴν πρὸς τὰς Μούσας φιλοτιμίαν πηρὸς γενόμενος · ἄλλως οὖν ἡ διὰ τούτου δηλουμένη ψυχή , μουσικὴ μέν , πέρα δὲ τοῦ μέτρου φιλότιμος , ἐπέδραμεν ταῖς ἀηδόσιν , αἴ τε θαμὰ τρωπῶσιν ἑὴν πολυηχέα φωνὴν καὶ ᾄδουσαι νύχιαι διατελοῦσι καλλωπιζόμεναι ταῖς ἑαυτῶν ποικίλαις καὶ ἐναρμονίοις φωναῖς . Ἀποχρῆσθαι μὲν τοίνυν ἔοικεν τῷ κατὰ τὸν Ὀρφέα | μύθῳ δηλοῦντι τὴν ἐξῃρημένην αὐτοῦ μουσικὴν ἀπὸ τῆς θηλυπρεποῦς καὶ ὄντως κεχαλασμένης — ἔνθεος γὰρ ἦν , εἰ καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν μεμερισμένως αὐτῆς μετέσχον ( ὃ διὰ τῶν σπαραγμῶν οἱ μῦθοι δηλοῦσιν ) καὶ τὸ κεφάλαιον αὐτῆς ἡ Λέσβος ὑπεδέξατο ( τοῦτο θ<ὃθ> δὴ προσειρήκασιν ) , ὅθεν καὶ ὄνομα ἔσχεν ἡ Λεσβία Μοῦσα καὶ τὸ μετὰ Λέσβιον ᾠδὸν εἰς παροιμίαν ἐξενίκησεν — , ἀποχρώμενος δὲ ἀντὶ τῆς ὑπεροψίας τῶν ἐκτεθηλυσμένων μελῶν ἀπέχθειαν πρὸς τὸ θῆλυ πᾶν λαβών , ἐμπαθῆ ποιήσας μουσικὴν ψυχὴν πρὸς ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ ζωήν , μεθιστάνειν πᾶσαν τοιάνδε , κἂν ᾖ μουσική , ζωὴν εἰς ἀλογίαν , οὔτε ἔξω μουσικῆς ἣν ἐπετήδευεν , οὔτε ἀνθρωπίνην ἣν ἐξέκλινεν . οὐκ ἄρα οὐδὲ ὁ μουσικὸς βίος σῴζει τὴν ψυχὴν ἄνευ ἀπαθείας , ἀλλὰ καθάπερ ὁ ἐρωτικός , καὶ οὗτος ἀνάγει μετὰ φιλοσοφίας · πάθος δὲ ὑποσυμμιγὲς αὐτῷ γενόμενον ἀλόγοις συνάπτει ζῴοις μουσικοῖς . Ταῦτα μὲν οὖν περὶ ψυχῶν ἀνθρωπίνων , μουσικῶν μέν , οὐκ ἄνευ δὲ πάθους , πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην ἀπεχθανομένων φύσιν · δεῖ γὰρ ὡς ἔοικεν ἀσχέτου ζωῆς ταῖς μὴ πεσουμέναις εἰς ἀλογίαν . εἰ δὲ καὶ κύκνος εἰς ἀνθρώπινον βίον μεθίστατο ἢ καὶ ζῷα ἄλλα μουσικά , πολλὰ δὲ τὰ τοιαῦτα , παντὶ δήπου δῆλον , ὅτι ψυχαὶ μὲν ἦσαν ἐν τούτοις ἀνθρώπιναι , πάλιν δὲ ἐπανῄεσαν εἰς τὴν ἑαυτῶν τάξιν ἀπὸ τῶν χειρόνων οἰκήσεων . οὐ γὰρ ἥ γε μή ποτε ἰδοῦσα τὴν ἀλήθειαν εἰς τόδε ὕξει τὸ σχῆμα , φησὶν ὁ ἐν τῷ Φαίδρῳ Σωκράτης [ p . 249 b ] , οὐ πᾶσαν τὴν ἐν τοῖς ἀλόγοις . ζωὴν μετοικίζων εἰς ἀνθρώπους , | ἀλλὰ τὴν ἐξ ἀνθρώπων εἰς ἀλογίαν ἐκπεσοῦσαν . οὐκοῦν ἐν τούτοις μουσικῶν εἰσι ψυχῶν μεταβάσεις ἐκ λογικῶν εἰς ἄλογα , καὶ αὖ ἐξ ἀλόγων εἰς λογικὰ ζῷα . καὶ φανερὸν ὡς , εἰ λόγος κρατήσας εἰς ἄνθρωπον ἤγαγεν , πάθος πλεονάσαν εἰς ἀλογίαν ἀπέωσεν . καὶ λεγέσθω πᾶσα μὲν ψυχὴ μουσικὴ Ὀρφέως ἢ Θαμύρου τινός , ἀπὸ τῶν μάλιστα μουσικῶν λαβοῦσα τὴν ἐπωνυμίαν · πάθος δὲ αἴτιον ἄμουσον καὶ ἀφιλόσοφον τῆς εἰς ἄλογα ζῷα πορείας . Διττῆς δὲ οὔσης μουσικῆς , τῆς μὲν ἐνθέου τῆς δὲ ἀνθρωπικῆς , καὶ τῆς μὲν ἐν Ὀρφεῖ τεθεωρημένης τῆς δὲ ἐν Θαμύρᾳ ( Καλλιόπης μὲν γὰρ ἐκεῖνος υἱὸς διὰ τὴν ἔνθεον Μοῦσαν , πηρὸν δὲ τοῦτον ἔθεσαν αἱ Μοῦσαι διὰ τὴν ἅμιλλαν τῆς ἀνθρωπίνης μουσικῆς παρὰ τὴν θείαν ) , ἑκατέραν πάθει χραινομένην εἰς ἀλογίαν ἄγει , καὶ τὰς ἐνθέῳ μουσικῇ καὶ τὰς ἀνθρωπίνῃ χρησαμένας · ὡς ἄνευ φιλοσοφίας μηδὲ τὰ δοκοῦντα εἶναι δαιμόνια σῴζει τὰς ψυχὰς ( μόνη γὰρ αὕτη προξενεῖ τὴν ἀπαθῆ ζωήν ) , καὶ μουσικὴ δὲ καὶ ἐρωτικὴ καὶ πᾶς ἄλλος βίος πάθους μέτοχος ὢν ἀλογίᾳ συνάπτειν πέφυκεν . φιλοσοφεῖν μὲν γὰρ οὐδὲν δύναται τῶν ἀλόγων , μουσικὴν δὲ φυσικὴν ἴδοις ἂν καὶ ἐν ἐκείνοις καὶ ἐναβρύνεταί γε ταῖς ᾠδαῖς ἐκείνων πολλὰ μᾶλλον ἢ ἄνθρωποι . μέτεστι γὰρ αἰσθήσεως καὶ ἐκείνοις , μουσικὴ δὲ καὶ ἐρωτικὴ προσχρῶνται ταῖς ἀκροτάταις τῶν αἰσθήσεων · φιλοσοφία δὲ πάλαι καταψηφίζεται πάσης αἰσθήσεως , ὡς οὔτε ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν ἀπελέγχουσα καὶ διαμαρτυρομένη , λόγον δὲ πείθουσα μόνον ἡγεμόνα προΐστασθαι καὶ νοῦν . ὥστ’ εἰκότως αὕτη | γε μόνη ῥύεται τῶν εἰς τὴν ἀλογίαν φερουσῶν ὁδῶν . Τίνα μὲν οὖν τρόπον ἀκούειν χρὴ καὶ τῶν ὀνομάτων τούτων καὶ τῶν πλασμάτων , ἱκανῶς ὑπεμνήσαμεν , λέγω δὲ τοῦ Ὀρφέω̣ς , τοῦ Θαμύρου , τοῦ ἴαντος , τοῦ Ἀγαμέμνονος , ὅλως τῶν ἡρωικῶν ψυχῶν . τοσοῦτον δὲ τοῖς ἔμπροσθεν προσθετέον , οἷς περί τε Ὀρφέως εἴπομεν καὶ Θαμύρου , περὶ τῶν λοιπῶν , ὡς ἡ μὲν Αἴαντος ψυχὴ πᾶσαν δηλοῖ ζωὴν . ἀνδρικὴν μέν , πλεονάζουσαν δὲ κατὰ τὸν θυμὸν | διὰ τινα φιλόνεικον ψυχῆς ἕξιν , καὶ διὰ ταύτην ἐνδυομένην εἰς ἀνδρικὸν μὲν ζῷον , ἄλογον δέ τὸ γὰρ φιλόνεικον προσκεί - μενον τῷ ἀνδρικῷ συνάπτει πρὸς ἀλογίαν ) · ἡ δὲ τοῦ Ἀγαμέμνονος βασιλικὸν μὲν ἐπιδιώκουσαν αἰνίσσεται βίον ἐξῃρημένον τῶν πολλῶν ( τοιοῦτος γὰρ ὁ βασιλεύς ) , διὰ δὲ πάθος ἕτερον , μῖσος πρὸς ἀνθρώπους , εἰς ἀετὸν μετοικιζομένην · Δίιος γὰρ καὶ ὁ ἀετὸς καὶ ἐν ὕψει πετόμενος καὶ βασιλεύων τῶν πτηνῶν , λόγου δὲ ἄμοιρος · διὸ πρὸς τὸ ὅμοιον ἡ τοιάδε ψυχὴ χωροῦσα τὸν ἀετοῦ βίον ἀλλάττεται καὶ | . τυ . . . 14 . . . ερόμενος ἠλογωμένος ἦ[ν . Ἡ δὲ τῆς ] Ἀταλάντης ψυχὴ καὶ τοῦ Ἐπειοῦ μεταμπ[ίσχεσθ]ον , ἣ μὲν ἀπὸ γυναικὸς εἰς ἀθλητικόν [ τινα βίο]ν ἀνδρός · καὶ γὰρ ἐν γυναιξὶν οὖσα τὴν ἀνδρικὴν ἐπεδίωκεν ζωήν · ὃ δὲ ἀπὸ ἀνδρὸς εἰς γυναικεῖον τεχνικόν · καὶ γὰρ εἰς ἄνδρας τελῶν τεχνικὸς μὲν ἦν , ὅς γε καὶ τὸν ἴππον ἐτεχνήσατο , τὸν Ἐπειὸς ἐποίησεν σὺν Ἀθήνῃ [ Od . θ 493 ] , ζωῆς δὲ ἀνδρικῆς ἄμοιρος , ὃς γε καὶ φησίν · ἢ οὐχ ἅλις ὅττι μάχης ἐπιδεύομαι ΙΙ . Ψ 670 ] ; μέτεισι τοίνυν εἰς τὸ προσῆκον ἣ μὲν εἰς τὴν ἀνδρωνῖτιν , ὃ δὲ εἰς τὴν γυναικωνῖτιν . καὶ ἔστιν ταῦτα ζωῆς εἴδη κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν ἄνω τε καὶ κάτω διαβάλλοντα · διὸ καί φησιν ἐν μέσοις λαχεῖν αὐτὰ τὴν τάξιν , ὡς τῆς μεσότητος οὐκ ἐξιστάμενα τῆς ἀνθρωπίνης . εἰ δὲ δὴ τὴν Αἴαντος εἰκοστὴν εἶπεν λαχεῖν , δηλούτω μὲν εἰ βούλει διὰ τῆς εἰκοσάδος τὴν κατὰ θυμὸν ζωὴν προσεχῶς ἐκβᾶσαν ἀπὸ τῆς κατὰ λόγον , τῷ μὲν λόγῳ τῆς δεκάδος πρεπούσης , ὥσπερ τῷ νῷ τῆς μονάδος , τῷ δὲ θυμῷ τῆς εἰκοσάδος ὡς μετὰ λόγον τεταγμένῳ ( τοιαῦτα γὰρ ὁ ἡμέτερος φιλοσοφεῖ περὶ τούτων πατήρ ) · δηλούτω δὲ καὶ ὅσα φησὶν ὁ Πορφύριος παρ᾿ Αἰγυπτίων μαθόντα τὸν Πλάτωνα περὶ τῶν ἀναφορικῶν χρόνων ἐνδείκνυσθαι διὰ τούτων , ὡς ἄρα κατὰ τὰς ἀναφορὰς τῶν τοὺς βίους ὁριζόντων χρόνων εἰκοστὴν εἶχεν τάξιν ἡ τοῦ Αἴαντος αὕτη ψυχή , καὶ τοῦτο ἀποβλέπων εἰς τὸ πᾶν ὁ τῶνδε τῶν λόγων ἄγγελος ἠρίθμει τὴν τάξιν , λέγω τῶν ψυχῶν τῶν πρώτων ἢ δευτέρων ἢ εἰκοστῶν ἢ ἄλλως ὁπωσοῦν αἱρουμένων . Καὶ γὰρ ἡμεῖς ἐνετύχομεν σφαίραις βαρβαρικαῖς Αἰγυπτίων καὶ Χαλ|δαίων κατὰ τὰς μοίρας τοῦ ζωδιακοῦ τὰς τῶν βίων διαφορὰς ὁριζούσαις , καὶ τὴν μὲν ποιούσαις εἰ τύχοι βασιλικήν , τὴν δὲ ἑξῆς , ὃ καὶ παράδοξον ἀκοῦσαι , ἐμπορικήν τινα καὶ ταύτης χείρονα τῆς ζωῆς , καὶ ἄλλην ἱερέως , καὶ τὴν μετ᾿ αὐτὴν δούλου , καὶ τὸ τοῦδε χεῖρον , ἀπηρυθριακότος πρὸς τὴν ἄρρενα φύσιν . ὥστ᾿ οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ τὰς συγκλήρους ψυχὰς τὸ πρωτεῖον ἔχειν καὶ μέσον καὶ ἔσχατον κατὰ τὰς ἀναφορὰς τῶν μοιρῶν , εἴπερ καὶ αἱ διαφοραὶ τῶν βίων κατ᾿ αὐτάς , ὡς αἱ εἰρημέναι σφαῖραι διασημαίνουσιν · ὧν μίαν τινὰ † Κυρατος ἐπιγραφομένην εὕρομεν , καὶ ἄλλην εἰς ἄλλον ἀναφερομένην πατέρα τῶν λόγων , πάσας δέ , ὅπερ ἔφην , τὸν βίον ταῖς τῶν μοιρῶν ἀφοριζούσας ἰδιότησιν , ὡς τοῦ ποιοῦ τοῦ κατὰ τοὺς βίους ἀποτελουμένου διὰ τοὺς τῶν ἀστέρων πρὸς τὴν μοῖραν συσχηματισμούς . Τούτοις τοίνυν ἐπομένως ἡ τοῦ γελωτοποιοῦ Θερσίτου ψυχὴ πίθηκον ἐνεδύετο , φησίν [ p . 620 c ] . γελωτοποιὸς μὲν οὖν ἦν Θερσίτης , ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίιον Ἀργείοισιν [ II . Β 215 ] , λέγων · τὸν δὲ πίθηκον ἐνδύεται διὰ τὴν τοῦδε τοῦ ζῴου φύσιν καταγέλαστον ὄντως οὖσαν τῷ μιμεῖσθαι τὴν ἀνθρώπου ζωήν , ἀλλ’ ἐπὶ τὸ αἴσκιον . ἅπας οὖν μετὰ τοῦ αἰσχροῦ καὶ ἀσθενοῦς γελοῖος ὢν πιθηκόμορφός ἐστιν , ὥσπερ λεοντόμορφος ὁ ἀνδρικὸς μετὰ φιλονείκου καὶ θυμικοῦ πάθους , καὶ ἀετόμορφος θ<ὁθ> βασιλικὸς μετὰ τῆς πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος ἐμπαθείας · καὶ ἐφ’ ἑκάστων τρόπος ὁ αὐτός , τὰ μὲν εἴδη τῆς ζωῆς λαμβάνων ἀπὸ τῶν ἡρωικῶν ψυχῶν , τὰ δὲ ἀπὸ τῆς ἱστο|ρίας ἔθη προστιθ[είς . εἰ οὖν ] ἐκεῖνοι μὲν μετὰ τὰς ἐκ τῶν σωμάτων ἐξόδους ἀπαλλαγέντες χωριστὴν ἔσχον ζωὴν γενέσεως , οἱ δὲ ὅμοιον μὲν ἐκείνοις ἔχοντες τὸ τῆς ζωῆς εἶδος , τοῖς δὲ πάθεσιν ἐνισχόμενοι , τοιούτοις ζῴοις ἀλόγοις ἐνῳκίσθησαν , μόνον οὐχὶ βοᾶν οἰητέον τὸν παρόντα μῦθον · ῾μὴ τὰ δοκοῦντα εἶναι ἀγαθὰ μετὰ παθῶν , ὦ ψυχαί , μετέρχεσθε · τοῦτο γὰρ ὑμᾶς εἰς ἀλογίαν κατάξει , παρ’ ᾗ φυσικῶς ἐστιν ταῦτα καὶ ἐμπαθῶς , οἷον τὸν μουσικὸν εἰς ἄλογον μουσικήν , τὸν ἀνδρικὸν εἰς ἄλογον ἀνδρίαν , τὸν βασιλικὸν εἰς ἄλογον βασιλείαν , καὶ ποιήσει κύκνους , λέοντας , ἀετούς · ἔστι γὰρ ταῦτα καὶ ἀλόγως ἔχειν καὶ λογικῶς , ποιεῖ δὲ ἀλογίαν ἐμπαθὴς ζωή , καὶ ἀνθρωπίνην ἀπαθής’ . Ὅτι δὲ οἱ εἰρημένοι βίοι πάντες συνᾴδουσι τοῖς ἐν Φαίδρῳ [ p . 248 de ] βίοις , εὔδηλον . καὶ γὰρ ὁ μουσικὸς ἦν ἐν ἐκείνοις καὶ ὁ βασιλικὸς καὶ ὁ πολεμικὸς καὶ ὁ τεχνικὸς καὶ ὁ γυμναστικὸς καὶ ὁ μιμητικός , οἷον ἐπεδίωκεν ὁ τὸν πίθηκον ἐνδυόμενος ἐπὶ τὸ αἴσχιον , ὡς Ἐπειὸς τὸν τεχνικόν , ὡς ἡ Ἀταλάντη τὸν γυμναστικὸν καὶ οἱ λοιποὶ τῶν εἰρημένων τοὺς λοιπούς . Ἐν ἐσχάτοις τοίνυν ἡ Ὀδυσσέως ψυχή ( ληπτέον δὲ καὶ ταύτην εἶδος εἶναί τι ζωῆς ἐνδεικνυμένην ὥσπερ τὰς ἄλλας ἐκείνας , τὸ ἔμφρον ἐν ταῖς τῶν βίων αἱρέσεσιν ) , αὔτη τοίνυν ἰδοῦσα βίον ὑπὸ τῶν ἄλλων ἠμελημένον , ἐσχάτη δὲ λαχοῦσα , φησὶν αὐτός , διὰ τύχην , ἧς ἔργον τὸ συντάττειν ἡμᾶς πρὸς τὸ πᾶν , ταύτην οὖν ἔχουσα τοῦ κλήρου τὴν τάξιν ὅμως διὰ φρόνησιν εἵλετο βίον ἄριστον , πόνων λελωφηκυῖα , λωφηκυῖα , φησίν , καὶ φιλτιμί|ας · ἀποδ[εικνὺς τὴν ὑπεροχὴν ταύτης τῆς ] ψυχῆς · οὕτω γοῦν αὐτὸς [ εἶπε λελωφηκυῖαν φιλοτι]μίας ὁ Πλάτων , ὡς ἀπὸ τῆς φιλοτιμουμένης ἐπὶ τὸ ἄνω πορευόμενος τῆς κατὰ γνῶσιν λελειμμένης · ἑλέσθαι δ’ οὖν τὴν τοιαύτην ψυχὴν τὸν ἄριστον ἐκ τῶν ἐνόντων , οὐκ ἀπερισκέπτως ἑλομένην , ἀλλὰ ζητοῦσαν ἐκ τῶν λοιπῶν ( τοῦτο δὲ ὡς ἂν πλειόνων ἔτι ὄντων ) τὸν ἀμείνω , καὶ περιιοῦσαν · ὃ δὴ σημαίνει τὴν μεταβατικὴν τοῦ λογισμοῦ τῆς διανοίας ἐνέργειαν · κρίνασαν δ’ οὖν τὸν ἰδιώτου καὶ ἀπράγμονος βίον ἄριστον ἑλέσθαι τότε τὸν τοιοῦτον ( ἀντιδιῄρηται δὲ ὁ μὲν ἰδιώτης πρὸς τὸν τυραννικὸν καὶ ὅλως ἀρχικὸν καὶ φιλότιμον , ὁ δὲ ἀπράγμων πρὸς τὸν ἐπίπνον · εἴρηται γὰρ ὅτι πόνων ἐλελωφήκει καὶ φιλοτιμίας ) · ἑλομένην δὲ τὸν τούτων ἀπηλλαγμένον εἰπεῖν , ὅτι τοῦτον ἂν εἵλετο τὸν βίον καὶ πρὸ [ τοῦ ] τῶν ἄλλων τυχοῦσα Καὶ πάλιν ὑπομνηστέον ὅτι τοῦτο δείκνυσιν , ὡς ἄρα οἱ κλῆροι περιέχουσιν οἱ πρότεροι τοὺς δευτέρους , καὶ ὅσοι μὲν τοῖς δευτέροις βίοι προτίθενται , καὶ τοῖς προτέροις , οὐ μέντοι καὶ ἀνάπαλιν · ὡς ἐξ ἀφθονωτέρων καὶ πλειόνων τοῖς ἀεὶ προτέροις κληρουμένοις τῆς αἱρέσεως ὑπαρχούσης . οὐ γὰρ ἂν ἡ Ὀδυσσέως ψυχὴ τοῦτον εἶπεν ἑλέσθαι ἂν βίον , θ<ὃνθ> εἴλετο ἐσχάτη κληρωθεῖσα τῶν ἄλλων , εἰ μὴ καὶ ὁ βίος ἐν τοῖς τῶν προτέρων περιείχετο κλήροις . ἀπὸ ταύτης δ’ οὖν τῆς αἱρέσεως οὕτω γενομένης πιστὸν ἐποίησεν τὸν τοῦ προφήτου λόγον εἰπόντος · καὶ τελευταίῳ ἐπιόντι , σὺν νῷ ἑλομένῳ , κεῖται βίος ἀγαπητὸς οὐ κακός [ p . 619b ] · καὶ δῆλον ὅτι γίνεται μὲν ἐν τῷ . . . . 30 . . . μὲν . . . 30 . . . τούτω . . . 70 . . . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὡς σωφρονιστικὰ ταῦτα διεσκεύασται τοιῶσδε τῶν ψυχῶν , φρόνησιν δεικνύντα τῆς φαινομένης εὐπορίας αἱρετωτέραν , ταῦτα ταῦτα μερίζηται ἀπ’ ἀλλήλων . θ<ἣθ> μὲν γὰρ εὐδαιμονίαν οἶδεν ἄγειν , ἣ δὲ οὐκ ἐξ ἀνάγκης , εἰ μὴ καὶ φρόνησις εἴη περὶ τὰς αἱρέσεις . Τούτοις τοίνυν ἐπήγαγεν , ὃ δὴ λοιπόν ἐστι τῆς διαιρέσεως , ὅτι καὶ εἰς ἄλληλα τὰ ἄλλα ζῷα μεταβάλλει , τὰ μὲν ἄδικα εἰς τὰ ἄγρια , τὰ δὲ δίκαια εἰς τὰ ἥμερα [ p . 620 d ] . λείπεται τοῦτο μετὰ τὰς μεταβολὰς τὰς ἐξ ἀνθρώπων εἰς τὰ ἄλογα καὶ ἐκ τῶν ἀλόγων εῖς ἀνθρώπους , ἶος ὁ κύκνος ἔμπροσθεν , οἶς τὰ πρὸ τούτων , ἐν οἷς ἔλεγεν , ὅτι καὶ ἐκ τῶν ἄλλων θηρίων εἰς ἀνθρώπους γίνονται μετα - τάξεις [ p . 620 a ] , καὶ δὴ καὶ τὰς ἐξ ἀνθρώπων εἰς ἀνθρώπους , ὡς τοῦ Ἐπειοῦ καὶ τῆς Ἀταλάντης · ἃς διὰ τοῦτο εἶπεν ἐν μέσοις λαχεῖν ὡς ἐν τῇ μεσότητι τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς στρεφομένας καὶ τῷ ἐξ ἄρρενος εἰς θῆλυ ἢ τῷ ἐκ θήλεος εἰς ἄρρεν διενεγκούσας . διενεγκούσας . Τούτων γὰρ ῥηθέντων ἐλείπετο καὶ τὴν ἐσχάτην εἰπεῖν μεταβολὴν τὴν ἐκ θηρίων εἰς θηρία γενομένην , ἣν τελευταίαν καὶ αὐτὸς προσέθηκεν , διορίζων καὶ ἐπὶ τούτων , ὅτι τὰ μὲν ἄδικα τῆς ζωῆς εἴδη μετέβαλλεν εἰς τὰ ἀγριώτερα , τὰ δὲ δίκαια εἰς τὰ ἡμερώτερα · καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἐπήνεγκε τοῖς εἴδεσιν τῶν μεταβολῶν , καὶ πάσας μίξεις μίγνυσθαι τὰς ζωάς , πέρας ἐπιτιθεὶς τῇ ὅλῃ διαιρέσει τῶν βίων κοινόν . πᾶσα δὲ μῖξις ἢ ἐκ τῶν ὁμοίων εἰς τὰ ὅμοια ( καὶ τοῦτο διχῶς , ἐκ λογικῶν | εἰς λογικὰ καὶ ἐξ ἀλόγων εἰς ἄλογα ) ἢ ἐξ ἀνομοίων εἰς ἀνόμοια , καὶ τοῦτο πάλιν διχῶς , ἢ ἐξ ἀλόγων εἰς λογικὰ [ μετι]ουσῶν τῶν ψυχῶν ἢ ἐκ λογικῶν εἰς ἄλογα . [ ταῦτα ] μὲν οὖν ἤδη ] δῆλα διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἡμῖν γέγονεν . Ἃ δὲ τελευταῖα προσέθηκεν , σκεπτέον , ὅταν λέγῃ τὰ ἄδικα εἰς τὰ ἄγρια καὶ τὰ δίκαια μεταβάλλειν εἰς τὰ ἥμερα , πότερον ἀλόγων εἶναι τῷ ὄντι μετοικίσεις ψυχῶν εἰς ἄλλα ζῷα ἄλογα , οἷον κυνείας ψυχῆς εἰς ἵππειον ζῷον μετιούσης , τιούσης , ἢ καὶ ταύτας ψυχῶν μὲν ἀνθρωπίνων , μετενδυομένων δὲ ἀπὸ ἀλόγων εἰς ἄλογα , καὶ ἀπὸ μὲν τῶν ἀδικωτέρων ζῴων , οἶον ἰκτίνων καὶ λύκων καὶ ὅσα ἁρπακτικά , εἰς τὰ ἄγρια μεθισταμένων , οἷον ὅσα ἰοβόλα , ἃ δὴ παντελῶς ἐστιν ἀνήμερα · ἀπὸ δὲ τῶν δικαιοτέρων , οἶον πελαργῶν καὶ τοιούτων ἄλλων , εἰς τὰ ἥμερα , οἶον μελίσσας καὶ μύρμηκας , ἃ δὴ πολιτικὰ γένη καὶ ἥμερα προσεῖπεν αὐτὸς ἐν τῷ Φαίδωνι [ p . 82b ] , τὰ μὲν βασιλικῆς τὰ δὲ οἰκονομικῆς ἔχοντα ζωῆς ἴχνος . Τούτων δὴ προκειμένων εἰς ζήτησιν λέγωμεν , ὅτι καὶ ταύτας τὰς μεταβολὰς οὐκ ἀλόγων ψυχῶν ἀλλὰ ἀνθρωπίνων οἴεσθαι δεῖ λέγεσθαι παρὰ τοῦ Πλάτωνος , καὶ περὶ τούτων εἶναι μόνων ἁπλῶς σύμπαντα τὸν περὶ τῶν μετενσωματώσεων αὐτῷ λόγον . τοῦτο δὲ ἡμεῖς ἐκ πολλῶν ἀποδείξομεν . πρῶὅλωι τον μὲν γὰρ ὁ τοῦ προφήτου λόγος οὐ πρὸς ἀλόγους , ἀλλὰ πρὸς λογικὰς ἦν ψυχάς · γελοῖον γὰρ ἀλόγοις λέγειν Ἀνάγκης θυγατρὸς κόρης Λαχέσεως ὄδε λόγος , καὶ οὐχ ὑμᾶς λήξεται δαίμων , ἀλλ’ ὑμεῖς δαίμονας αἱρήσεσθε , καὶ αἰτία ἑλομένου , θεὸς ἀναίτιος [ p . 617 de ] , καὶ τελευ|αίῳ ἐπιόντι , σ[ὺν νῷ ἑλομένῳ , κ]εῖται βίος ἀγαπητός , ο[ὐ κακός [ p . 619b ] · ταῦτα γὰρ μά]την κατέτεινεν πρὸς τὰς φ[ύσιν οὐκ ἐ]χούσας ἐπαΐειν οὐχ ὄτι τῶν ἀπὸ νοῦ προϊόντων λόγων , ἀλλ’ οὐδὲ ὅλως λόγων ψυχὰς οὐδὲ σὺν νῷ τι δυναμένας αἱρεῖσθαι καὶ πράττειν . ἔπειτα ὅτε διώριζεν αὐτός , πῶς δεῖ ποιεῖσθαι τὰς αἱρέσεις , καὶ ἔλεγεν ψυχῆς τάξιν μὴ ἐνεῖναι [ p . 618b ] , σαφῶς ὡς περὶ λογικῶν διελέγετο ψυχῶν · ταύτας γὰρ ἠξίου μὴ ἐκπλήττεσθαι ὑπὸ δυνάμεων καὶ ὑπὸ πλούτων καὶ εὐγενειῶν , ἀλλὰ κρίσιν ἐφιστάνειν τοῖς βίοις καὶ σκοπεῖν τὸν εἰς εὐδαιμονίαν ἄγειν μᾶλλον δυνάμενον ἐκ τῶν προτεινομένων · ἐν τούτοις δὴ πᾶσιν καὶ τοῖς τοιούτοις δῆλος ὢν οὐ περὶ ἀλόγων ἀλλὰ περὶ λογικῶν μόνον διαταττόμενος ψυχῶν · ποία γὰρ ἔκπληξις ἢ κρίσις πλούτου καὶ πενίας καὶ δυνάμεως μεως καὶ ἀδυναμίας καὶ τῆς ἐν τούτοις μεσότητος ἐν ἀλόγοις ; γοις ; τρίτον τοίνυν μετὰ τὸ συμπληρῶσαι τοὺς περὶ τῶν μεταβολῶν λόγους πάντας κατάγων λοιπὸν εἰς τὴν γένεσιν πάσας ἀκούσωμεν , ὅσα φησίν [ p . 620d ] · ἐπειδὴ δ’ πάσας τὰς ψυχὰς τοὺς βίους ᾑρῆσθαι , πάσας ἰέναι πρὸς τὴν Λάχεσιν καὶ τὸν δαίμονα δέχεσθαι παρ’ αὐτῆς φύλακα καὶ ἀποπληρωτήν , φησίν . εἰ οὖν πᾶσαι μὲν ᾕρηνται , ψυχαῖς δὲ ἀλόγοις αἵρεσις οὐκ οὐκ ( οὐδὲ γὰρ προαίρεσις ) , δῆλον ὡς οὐκ ἦσαν ἐν ταῖς εἰρημέναις μεταβολαῖς ἀλόγων μετοικίσεις , ἀλλὰ ἀνθρωπίνων εἰσὶν πᾶσαι ψυχῶν τὰς μετενδύσεις ἐκείνας ποιουμένων , καὶ ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τέλος περὶ ἐκείνων ἐστὶν ὁ λόγος . Μὴ οὖν ζητῶμεν καὶ ἄλογα ζῷα πῶς εἰς ἄλογα ἄλλα μέτεισιν , ἀλλὰ μένωμεν ἐπὶ τῶν λογικῶν ψυχῶν . | τὸ γὰρ αὐτεξούσιον καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἐν λογικαῖς ἐστι ζωαῖς · ὡς καὶ ὁ Ἀθηναῖος ξένος εἶπεν [ legg . Χ p . 904b ] ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς τὸν θεὸν τοῦ πο[ιοῦ ] δοῦναι τὴν ἐξουσίαν , ταύτας δὲ κυρίας οὔσας τοῦ μεταβάλλειν ἑαυτὰς κατὰ τὸ χεῖρον ἢ βέλτιον ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης εἰς ἄλλην καὶ ἄλλην τάττεσθαι χώραν’ , ἐν ᾗ ταχθεῖσαι πᾶσαι νικῶσαν μὲν ἀρετὴν ἐν τῷ κόσμῳ παρέξονται , κακίαν δὲ ἡττωμένην . Ὅτι δὲ καὶ ἀνθρώπιναι ψυχαὶ μετίασιν ἀπ’ ἄλλων ἀλόγων ζῴων εἰς ἄλλα , δεδήλωκεν καὶ ἡ καθ’ ἡμᾶς ἱστορία καὶ μικρὸν πρὸ ἡμῶν . Νεστόριος γοῦν ὁ μέγας ἀνὴρ ἱερατικὸς εἰς τὴν Ῥώμην ἀφικόμενος γυναικὸς μιᾶς τῶν εὐπαρύφων μόλις ἐξειπεῖν ἐθελησάσης , θρηνούσης δὲ ἐπὶ τῇ μνήμῃ τῶν ἔμπροσθεν βίων αὐτὸς ἀκοῦσαι λέγεται περὶ ἑαυτῆς ἱστορούσης , ὡς ἄρα ἐν περιόδοις προτέραις ἐν † Ἀδασμάστῃ τῆς Ἀττικῆς ἐγεγόνει παιδισκάριον καπήλοις τισὶν ὑπηρετοῦν , λήθῃ δὲ ὑπερβαλλούσῃ κατείχετο τῶν ἀεὶ προσταττομένων ὑπὸ τῶν χρωμένων , καὶ ἀπεκλάετο τὴν λήθην , θην , ὥσπερ ὅτε ταῦτα ἔλεγεν τὴν μνήμην · συμμῖξαι οὖν αὐτήν τινι φάσματι καὶ αἰτῆσαι μνήμην καὶ αἰτήσασαν λαβεῖν , καὶ λαβοῦσαν πάντων ἑξῆς τῶν ἐκεῖθεν διαμνημονεύειν . γενέσθαι οὖν αὐτὴν ὡς ἐμέμνητο μετ’ ἐκεῖνον τὸν βίον κυνὸς ψυχήν , καὶ ἀχθεσθεισαν μετὰ τὴν σύνερξιν ὦσαι τὸν κύνα ἐκ τέγους τινός , ἀπαλλαγῆναι βουλομένην τοῦ δεσμοῦ · καὶ τῆς ἀδίκου πράξεως εἰς τὸν κύνα δίκην τίνουσαν εἰς ὄφιν ἐλθεῖν , καὶ ἐκεῖνον κτεῖναι δυσχεράνασαν τὴν ψύχωσιν , ἐκτείνασαν αὐτὸν ἁμάξης κινουμένης ἔμπροσθεν τῆς ἁμάξης · . κἀκεῖνον μὲν κατατμη|θέντα ἀπολέσθαι , μετὰ δὲ ἐκεῖνον ἄρκτον γενομένην καὶ τὸν εἱμαρμένον χρόνον τῷ ζῴῳ αυμωιοῦσαν εἰς ἄνθρωπον ἐλθεῖν . ἐκείνην μὲν οὖν καὶ τῆς μνήμης καὶ τῶν ἐπὶ τῇ μνήμῃ θρήνων ὁ Νεστόριος ἰάσατο θεοῖς χρησάμενος συνεργοῖς καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος ἔχειν ἀμείνους ἐλπίδας ἐποίησεν · ἐκ δὲ τούτων χρὴ λαβεῖν , ὅτι καὶ ἀπ’ ἄλλων ζῴων εἰς ἄλλα κατὰ δίκην γίνονται μεταστάσεις καὶ δι’ ἀδικίαν εἰς ἀγριώτερα , καὶ ὡς ἔστιν καὶ ἐν ἀλόγοις ἀδικία καὶ δικαιοσύνη , καὶ πάντων δίκη καὶ νόμος εφορος . Ὅτι μὲν οὖν πάσας τὰς ἐν ταῖς αἱρέσεσι ταύταις μεταβολὰς ψυχῶν εἶναι δεῖ νομίζειν λογικῶν ἢ εἰς τὰ ὅμοια μεθισταμένων ἢ εἰς τὰ ἀνόμοια , καὶ ἢ ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἢ ἐπὶ τὸ χεῖρον τὴν μεταβολὴν ποιουμένων , εἴρηται πρότερον , καὶ εἴληπται πάντα ἐκ διαιρέσεως ἡμῖν τὰ εἴδη τῆς ζωῆς . συλλογισώμεθα δὲ ὅσα ἕπεται τοῖς δεδειγμένοις . ὧν ἐστι πρῶτον τὸ τὰς εἰς τὰ ἄλογα ζῷα καθόδους μὴ εἶναι τῶν ἐξ οὐρανοῦ ψυχῶν εἰς γένεσιν ἰουσῶν . οὐδὲ γὰρ ἄνοδος ἡ εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον ἐκ τῶν ἀλόγων γένοιτο ἄν , ἀλλ’ , ὡς εἴρηκεν αὐτός [ p . 619 c ] , θ<τῶνθ> καὶ ἄνευ φιλοσοφίας ἢ νοῦ τό γε ἐν τεταγμένῃ πολιτείᾳ βεβιωκέναι πάντως ἐχουσῶν . οὕτως γὰρ καὶ ἔσται πάλιν εἰς τὸ ὅμοιον ἡ μετοίκισις , ἀπὸ τεταγμένης παρ’ ἀνθρώποις πολιτείας εἰς τὴν ἐν τῷ κόσμῳ τεταγμένην πολιτείαν · τοιαύτη δὲ ἡ τῶν κατ’ οὐρανὸν περιιόντων , ὅπου θ<μήτε ἀδικεῖ μηδὲνθ> μήτε ἀδικεῖται , πάντα δὲ ἐν κόσμῳ φέρεται καὶ τάξει καὶ ζῇ μετ’ ἀλλήλων τὴν κοινὴν ζωήν , καὶ ἕκαστον τὴν ἑαυτοῦ παρέχεται συμπλήρωσιν εἰς τὸ ὅλον , τὰ ἑαυτοῦ πρᾶττον , καὶ ‘ὲν ἐπιτή - f . 179r . δευ|μα ἔχει πρόχ[ειρον . μί]α γὰρ ἰδέα [ τῆς ] τεταγμένης ἐστὶν πολιτείας · ὡς καὶ τῆς πολιτείας ταύτης ἐν οὐρανῷ τὸ παράδειγμα ὁ Σωκράτης ἔλεγεν τετάχθαι τῆς ἀρίστης [ IX p . 592 b ] . χωροῦσιν οὖν εἰς οὐρανὸν οὐκ ἀπὸ τῶν ἀλόγων αἱ ψυχαὶ ζῴων · πορρωτάτω γὰρ ταῦτα τῶν οὐρανίων ζῴων τῶν νοῦν μιμουμένων τὰ ἄμοιρα λόγου , τῶν κύκλῳ κινουμένων τὰ εἰς γῆν κύπτοντα , τῶν ἀεὶ τεταγμένων τὰ ἀεὶ τῇ αὑτῶν φύσει ἄτακτα , τῆς μεταβολῆς πανταχοῦ δι’ ὁμοιότητα γινομένης . Εἰ δὲ ἡ εἰς οὐρανὸν ἄφιξις οὐκ ἀπὸ ἀλόγου γίνεται οἰκήσεως , ἀλλ’ ἀπὸ τεταγμένης πολιτείας , ὡς αὐτός φησιν , οὐδὲ τὸ ἀνάπαλιν τῶν ἐξ οὐρανοῦ κατιουσῶν εἰς ἄλογα ζῷα γένοιτο ἂν μετάστασις ἐκεῖθεν . καὶ γὰρ τοῦτο διώρισεν αὐτός , ὅτι κατὰ συνήθειαν τῶν ἔμπροσθεν βίων γίγνονται ταῖς ψυχαῖς αἱ αἱρέσεις [ p . 620a ] · ποία δὲ συγγενὴς πρὸς ἀλογίαν ἐστὶν πολιτείας ἀνθρωπίνης τεταγμένης ; ἐπεὶ καὶ τὸ τυραννίσιν ἐπιτρέχειν διὰ τὰ κράτη τῶν οὐρανίων ἐγγέγονεν ταῖς ἐξ οὐρανοῦ κατιούσαις · καὶ τοῦτο ἐκ συνηθείας τῆς περὶ τὰ οὐράνια , τὸ δὲ ὅλως εἰς ἄνθρωπον χωρεῖν θ<ἐκ θ> τῆς ἀνθρώπων ἀνθρώπων εἰς τὸν οὐρανὸν ἀφίξεως · μίξασαι οὖν ἀνθρωπίνην πολιτείαν καὶ δύναμιν κρατητικὴν εἰς ὄρεξιν τῆς τυραννικῆς κατέστησαν ζωῆς , ἀφελοῦσαι μὲν τῆς ἀνθρωπίνης πολιτείας τὸ τεταγμένον , ὅπερ ἐποίησεν αὐτὰς τῆς ἐν οὐρανῷ λήξεως τυχεῖν , τῆς δὲ ἐν οὐρανῷ δυνάμεως ἀγνοήσασαι τὸ κατὰ νοῦν , διότι καὶ ἄνευ νοῦ πεποίηντο τὴν ἄνοδον · τῷ γὰρ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γνωστόν . Ὅτι μὲν οὖν τὰς οὐρανόθεν κατιούσας εἰς γένεσιν εἰς ἄλογα ζῷα | χωρεῖν ἀδύνατον , δῆλον · ἑπόμενον δὴ τὰς ἐκ τῶν ὑπογείων τόπων τοῦτο τὸ πάθος ὑπομένειν , διὰ μὲν τὰ ἐν Ἅιδου δράματα καὶ μάλιστα τὰ περὶ τὸν Ἀρδιαπῖον ἐκτρεπομένας τοὺς τυραννικοὺς βίους , φερομένας δὲ ὅμως ὡς αὐχμοῦ καὶ κόνεως μεστὰς εἰς τὰς χθονίας ζωὰς καὶ τὴν ἀλογίαν † δηλον . Πῶς δὲ ἄρα διεγίγωνσκεν ὁ θαυμαστὸς τούτων ἄγγελος , ὅτι βεβιωκυῖαι πρότερον ἦσαν αἵδε αἱ ψυχαὶ λογικῶν ζῴων βίον ἤ ἀλόγων;τὰς μὲν γὰρ παρούσας αὐτῶν αἱρέσεις ἑώρα , καὶ εἰς αὐτὰς βλέπων καὶ εἰς τὸ πᾶν τοιῶνδέ τινων βίων οἰστικὸν ὑπάρχον · τὰς δὲ πρὸ τῆς χιλιέτους περιόδου ζωὰς αὐτῶν , ἀφ’ ὧν εἰς τὰς τότε παρούσας ᾔεσαν , πῶς ἑώρα ; καὶ πόθεν εἶχεν φράζειν , ὡς αἵ μὲν ἀνθρώπων εἰς κύκνους ᾔεσαν καὶ ἀηδόνας , αἵ δὲ ἐξ ἀλόγων εἰς ἀνθρώπους , ὡς αἰ ἀπὸ κύκνων εἰς ἀνθρώπους , αἵ δὲ καὶ ἐξ ἀλόγων εἰς ἄλογα , καθάπερ αἱ ἐκ θηρίων εἰς θηρία μετενδυόμεναι ; Μήποτε οὖν ἀληθὲς μὲν καὶ τὸ σὸν δὴ τοῦτο , ὦ φίλε ἑταῖρε , καὶ διηγουμένων ἀκοῦσαι ταῦτα τὸν Ἦρα τῶν ψυχῶν 15 ( καὶ γὰρ εἴρηται τοῦτο πρότερον [ p . 614 e ] , ὅτι καὶ ἠσπάζοντο ἀλλήλας ὅσαι γνώριμαι καὶ διηγοῦντο τὰ σφῶν αὐτῶν , αἵ μὲν ὅσα ἴδοιεν ὑπὸ γῆς , αἵ δὲ τὰς ἐν οὐρανῷ πάσας εὐπαθείας · οὐδὲν οὖν θαυμαστὸςν τὰς ἐκ τῶν ὑπὸ γὴς δικαιωτηρίων καὶ τοὺς <βίους> διηγεῖσθαι τοὺς ἔμπροσθεν , ἀφ’ ὧν ὁρμηθεῖσαι τὴν περίοδον ἐκείνην ἀνέτλησαν ) · ἀληθὲς δὲ καὶ τὸ τοῖς πνευματικοῖς καὐτῶν περιβλήμασιν ἐκφαίνεσθαι τοὺς τύπους καὶ τὰς μορφὰς ἔτι τῶν προτέρων βίαων , εἰ μὲν <ἐν> ἀνθρώπου εἴδει ἐβεβιώκεσαν , 24 ἀνθρωποειδεῖς , εἰ δὲ ἐν ἀλόγων , ἐκείνοις παραπλησιας · οὐχ ὡς ἐνδυομένων | τῶν ψυχῶν τὰ σώματα καὶ τυπουμένων ὑπ’ αὐτῶν εἰς ἑκάστου μορφήν , ἀλλ’ ὡς διὰ τὴν τοῦ λόγου προβολὴν καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἑαυτῶν τυπουσῶν εἰς τὴν ὁμοίαν τοῖς σκιγραφίαν . καὶ γὰρ αἱ φαντασίαι ποικίλας περὶ τὸ πνεῦμα παρέχονται τοῦτο μορφὰς συνεξαλλαττόμενον αὐταῖς καὶ συνδιατιθέμενον · ἢ πῶς οἰόμεθα καὶ ἐν τοῖς φάσμασιν πολλάκις ἐν ὀλίγῳ χρόνου διαστήματι τὸ αὐτὸ φαίνεσθαι πολύμορφον καὶ φωνὰς ἐκπέμπειν οἰκείας τοῖς σχήμασιν τοῖς φανταζομένοις , ἢ ὑπὸ τῆς φαντασίας μετασχηματιζόμενον ἕκαστον καὶ τοῖς μορφώμασιν οἰκείως συμφθεγγόμενον ; οὐδὲν οὖν ἀπεικὸς δήπουθέν ἐστιν , καὶ τῶν ψυχῶν τὰ ὑλικὰ περιβλήματα σῴζειν τὸν τύπον τοῦ ἔμπροσθεν βίου , καὶ κατὰ τοῦτον οἶον ἐσκιαγραφημένον ἐν αὐτοῖς τῷ θεωμένῳ δηλοῦν , ἀφ’ οἵων ἥκουσι ζῴων · μέχρις ἂν ἄλλου προβολὴ λόγου τοῦτον μὲν ἀφανίσῃ , τὸν δὲ προσήκοντα τῇ τοῦ παρόντος δυνάμει καὶ προκεχειρισμένου συμμεταμορφώσῃ , μετὰ τοῦ καὶ τὸ πᾶν εἰς τὴν ἐκείνου διάθεσιν συνεργεῖν καὶ φυλάττειν τὸν πρότερον καὶ τυποῦν τὸν δεύτερον , κατὰ τὴν οἰκείαν ἑκάτερον περίοδον . Τοῦτο μὲν τοίνυν οὑτωσὶ φήσομεν καὶ τῷ ἀγγέλῳ τοῦδε τοῦ μύθου γενέσθαι γνώριμον , ἐξ οἵων ἥκουσι ζῴων αἱ ψυχαί , λογικῶν ἀλόγων , εἰς τὴν ἑπομένην γένεσιν . Ἴσως δὲ ἄν τις ἀπορήσειεν , πῶς τῆς ἀπὸ γενέσεως ἐπὶ γένεσιν πρὸ ἀποκαταστάσεως τῶν ψυχῶν τελέας χιλιέτους οὔσης πορείας ὁ τῶν θεαμάτων τούτων ἄγγελος ἰδεῖν φησιν τὴν Ὀρφέως ψυχὴν καὶ τὴν Αἴαντος καὶ τὰς ἄλλας εἰς γένεσιν ἐρχομένας , αἷς οὐκ ἴσος ἦν χρόνος τοῦ τε παρόντος βίου καὶ τοῦ προτέρου καὶ ὅλως οὐδεμιᾶς χιλιοστύος · ταῦτα γὰρ οὐκ ἔστι συγκλώθειν , τόν τε τῶν χιλίων ἐτῶν ἀριθμὸν καὶ θ<τὸθ> ψυχὰς τὰς μὴ ἅμα βεβιωκυίας εἰς δευτέραν ἄγειν ὁμόχρονον καὶ συγκλήρους ποιεῖν . Ἡμεῖς μὲν οὖν καὶ τὸν τῆς χιλιάδος ἀριθμὸν ὅπως ἀκούειν δεῖ συμβολικῶς βολικῶς καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἡρωικῶν ψυχῶν προείπομεν · καὶ κατὰ ταύτας τὰς ἐπιβολὰς οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , εἵπερ ὃ μὲν εἶδός τι ζωῆς δηλοῖ περιοδικῆς , τὰ δὲ βίων διαφορὰς ὁμοίων ἐκείναις ταῖς ψυχαῖς , ἀλλ’ οὐκ αὐτὰς ἐκείνας οὐδὲ μαθηματικὸν ἀριθμὸν τὸν χίλια . Δεῖ δὲ μηδὲ τὴν τῶν πρὸ ἡμῶν τινος ἐπιβολὴν ἀποκρύψασθαι , Ναυμάχιον λέγω τὸν Ἠπειρώτην , οὗ καὶ πρότερον ἐμνήσθην τὰς ἱστορίας παρατιθέμενος τῶν ἀναβίωσιν ἐχόντων ἃς ἐκεῖνος ἤθροι - | δεν . περὶ γὰρ δυεῖν προβλημάτοιν εἰς τόνδε τὸν μῦθον μονόβιβλον συγγραψάμενος , περί τε τῆς ἀναβιώσεως καὶ περὶ τοῦ π[ῶς δεῖ λῦσαι τὴν ] εἰρημένην ἀπορίαν , ἀξιοῖ πρὸς θ<τὸθ> δεύτερον ἀπαντῶν , τὸν ἄγγελον τῶν τούτων θειοτέραν ἀλλαξάμενον ζωὴν τῆς μετὰ τοῦ σώματος οὕτως ὁρᾶν τὰς ψυχὰς τὰς αἱρουμένας τοὺς βίους ὡς οἱ κρείττους ἡμῶν , τὸν δαιμόνιον τρόπον . ὥσπερ οὖν οἱ θεοὶ καὶ τὰ μήπω παρόντα [ καὶ ] ὁρῶσιν ὡς ἤδη παρόντα τὰ μὴ ἅμα ὅντα ὡς ἅμα ( πάντα γὰρ ἐκείνοις ἅμα ) , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸν Ἠρα κατὰ τὸ ἐν ἑαυτῷ θεῖον καὶ τὰς οὐχ ἅμα κατιούσας ψυχὰς ὡς ἅμα κατιούσας θεᾶσθαι ( τοιαύτην γὰρ εἶναι πᾶσαν τὴν θείαν νόησιν καὶ τὴν ἐν ἡμῖν ) · ταύτας δὲ θεᾶσθαι καὶ οὐκ ἄλλας ὡς ἔχοντά τινας περὶ αὐτῶν ἐννοίας · καὶ τοῦτο μὲν ὡς ψυχὴν πάσχειν τὸ ἀφ’ ὧν ἔχει τὴν περὶ ψυχῶν ἁπλῶς θεωρίαν ποιεῖσθαι , τὸ δὲ ὡς παρόντα ὁρᾶν τὰ μὴ παρόντα καὶ ἅμα τὰ μὴ ἅμα ὡς θείως ἐνεργοῦσαν . Τοσαῦτα μὲν ὁ Ναυμάχιος ἐφηυπόρησεν εἰς λύσιν τῆς προτεθείσης ἀπορίας . 29 Τριῶν δὲ ἡμῖν δεδειγμένων ἐν τούτοις , ἑνὸς μὲν ὅτι ᾱ ψυχῶν εἰσι λογικῶν αἱ μεταβολαὶ πᾶσαι μόνων ἢ ἀπ’ ἀνμήτε , θρώπων εἰς ἄλογα μετιουσῶν ἢ ἀνάπαλιν ἢ ἀπ’ ἀρρένων εἰς θήλεα | ἢ ἀνάπαλιν ἢ ἀπ’ ἀλόγων εἰς δὲ ὄτι αἱ εἰς ἄλογα μετοικήσεις τῶν ἀπὸ γῆς εἰσιν ψυχῶν , ἀλλ’ οὐ τῶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ προελθουσῶν , δὲ ὅπως ἐγνώριζεν ὁ τούτων ἄγγελος τῶν θεαμάτων τὰς ἐξ ἀνθρωπίνων βίων ἢ ἐξ ἀλόγων ὡρμημένας · καὶ δεδειγμένων πάντων οὐκ ἀπιθάνως ἕπεται τρία μετὰ ταῦτα συγγενῆ τούτοις διασκέψασθαι προβλήματα καὶ τὰ δοκοῦντα περὶ αὐτῶν εἰπεῖν · ὧν ἕν μέν ἐστιν , εἰ πᾶσαν ψυχὴν εἰς γένεσιν κατιοῦσαν εἰς ἄλογα ζῷα κατιέναι δυνατόν , δυνατόν , ἢ ἔστιν γένος ψυχῶν τῆς τοιαύτης ἄδεκτον ἀποπτώσεως · ἔτερον δὲ εἰ ἄλογον ζῷον ἔχει ψυχὴν ἐφεστῶσαν λογικὴν ἔξωθεν , καὶ οὐκ ἄλλως ψυχοῦσθαι καὶ ταῦτα δυνατὸν ἢ διὰ ψυχῆς λο - δυναμούσης δυναμούσης τὴν ἐν αὐτοῖς ψυχὴν ἐνοῦσαν · τρίτον εἰ διὰ πάντων ἀλόγων ζῴων ἡ κάθοδός ἐστι τῶν λογικῶν ψυχῶν κατὰ τὴν Πλάτωνος ψῆφον , καὶ εἰ μέχρι τούτων μονων . Τούτων δὲ τῶν τριῶν τὸ μὲν πρῶτον ζητοῦντες οὐδαμοῦ τὸν Πλάτωνα σαφῶς διορίζοντα τὰς πιπτούσας εἰς ἀλογίαν ψυχὰς καὶ ἀπτώτους εὕρομεν ἀπ’ ἀλλήλων , πᾶν δὲ τοὐναντίον τίον ἐνδεικνύμενον , ὡς ἄρα πάσας οὔεται τοῦτο πάσχειν τὸ πάθος . καὶ γὰρ ἐν Τιμαίῳ [ p . 42c ] πρὸς πάσας ὁ δημιουργὸς τὰς ψυχὰς λέγων τοὺς εἱμαρμένους νόμους τὴν ἁμαρτοῦσαν εἶπεν ἥξειν καὶ εἰς θήρειον φύσιν , μὴ διελόμενος ὅτι τισίν ἐστι τοῦτο προσῆκον ψυχαῖς καὶ οὐ πάσαις · καὶ ἐν Φαίδρῳ [ p . 248c sq . ] τὴν μὲν φιλοσοφήσασαν εἰς τὸ αὐτό φησιν ἀφικνεῖσθαι , τρὶς ἐλομένην τὸν βίον τοῦτον , τὰς δὲ ἄλλας μετὰ τὸν πρῶτον βίον χωρεῖν καὶ εἰς ἄλογα ζῷα πιπτούσας , οὐχὶ γένει ψυχῶν ἀλλ’ εἴδει | ζωῆς ἀποδοὺς δοὺς τὴν τοιαύτην πτῶσιν , ὡς καὶ τῆς φιλόσοφον βίον ἑλομένης , εἰ μὴ ἀδόλως φιλοσοφήσειεν , ταὐτὰ ταῖς ἄλλαις πάσχειν οὐκ ἀπεγνωσμένης παρ’ αὐτῷ · καὶ ἐν αὐτῷ μέντοι τῷδε τῷ μύθῳ [ p . 618b ] ψυχῆς τάξιν οὐκ ἐνεῖναι προείρηεκεν είρηκεν διὰ τὸ ἄλλον αἱρεῖσθαι βίον , καὶ οὐδ’ ἐνταῦθα τινὸς ψυχῆς ἴφη μὴ ἐνεῖναι τάξιν , ἀλλὰ ψυχῆς ἁπλῶς . ὥστ’ ἐξ ἁπάντων τούτων εἶναι συλλαβεῖν πᾶσαν αὐτὸν ψυχὴν ὑπομένειν τὴν μεταβολὴν ταύτην μὴ ἀπογιγνώσκειν . Εἰ δὲ δὴ τὰς ἡρωικὰς ψυχὰς ἐξηλλάχθαι τῶν καλουμένων ἀνθρωπίνων κατ’ οὐσίαν ὑπείληφεν , εἰκάζειν ἔξεστιν , ὅτι ταύτας [ τὰς ] μέχρις ἀνθρώπων κατάγει , καθάπερ τὰς μέχρι θηρίων . Ὅτι δὲ ἐκεῖνο Πλατωνικόν ἐστιν , λάβοις ἂν ἔκ τε τῶν ἐν τῇ πραγματείᾳ ταύτῃ [ III p . 39 391d ] ῥηθέντων πρὸς τοὺς μυθοπλάστας καὶ ἐπιτιμηθέντων , ὡς ἀνθρώπων τοὺς ἥρωας οὐδὲν βελτίους ποιοῦντας καὶ καὶ ἐκείνους πάθη προσήκοντα ἀνθρώποις ἀναπέμποντας , καὶ ἐξ ὧν ἐν Κρατύλῳ [ p . 397d sq . ] τῶν δαιμόνων καὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν μέσῳ τὸ τῶν ἡρώων ἔταξεν φῦλον , [ καὶ ] οἱ δαίμονες τῶν ἡρώων ὑπέρτεροι κατὰ τὴν οὐσίαν , οὕτω τοὺς ἥρωας τῶν ἀνθρώπων ὑψηλοτέρους θέμενος · καὶ ἐπὶ τούτοις ἀπὸ τῶν ἐν Νόμοις διωρισμένων [ IV p . ἐν οἷς ὡς θεῶν ἱερὰ καὶ θυσίας καὶ δαιμόνων , ὕτως καὶ τῶν θεῶν παίδων ἐδοκίμασεν σέβειν τοῖς ἑαυτοῦ τροφίμοις , ἐφεξῆς τάττων θεοὺς δαίμονας ἥρωας ἀνθρώπους , ὁσίας ἐξηλλαγμένας καὶ ψυχῶν γένη τέτταρα ποιῶν , θεῖον δαιμόνιολν ἡρωικὸν ἀνθρώπινον , καθάπερ καὶ ἐν Κρατύλῳ [ p . 397 c — 399c ] | τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπισκοπῶν εἰς γὰρ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα συχνὰ ὄντα ἀποβλέψας τις εἰκάσειεν ἄν , ὅτι τὰς ἡρωικὰς ψυχάς , ἃς ἀποκαλεῖ παῖδας θεῶν , οὐ κατάγει καὶ εἰς θήρειον φύσιν ὡς τὰς ἀνθρώπων ( οὐδὲ γὰρ ἂν ἔτι τῇ οὐσίᾳ διαφέροιεν , ὁμοπαθεῖς οὖσαι τῶν ἀνθρωπίνων ὀνομαξομένων ψυχῶν ) , ἀλλ’ εἰς ἀνθρώπων βίους , ὥσπερ τὰς δαιμονίας οὐδ’ εἰς ἀνθρώπων βίους ἀπτώτους οὔσας εἰς γένεσιν . Ἔοικεν δὲ καὶ τὰ πράγματα τοῖς λόγοις τούτοις συμβαίνειν . δεῖ γοῦν πανταχοῦ ταῖς μεσότησι συμπληροῦσθαι πᾶσαν τῶν ὄντων σειράν · ὡς οὖν ἐπὶ τῶν σωμάτων οὐκ ἀπὸ τῶν ἀιδίων εὐθὺς τὰ πάμφθορα τὴν γένεσιν ἔσχεν , ἀλλὰ τὰ μεταξὺ τούτων ἀίδιά τε ὄντα καὶ οὐκ ἀίδια , καθάπερ τὰ στοιχεῖα τὰ ὑπὸ σελήνην , οὕτως ἄρα καὶ τῶν ψυχῶν οὐκ ἀπὸ τῶν ἀεὶ ἄνω μενουσῶν αἱ πᾶσαν ὑπομένουσαι πτῶσιν ὑπέστησαν , ἀλλὰ μέσαι τούτων θ<αἱθ> πίπτουσαι ἐπιστρέφουσαι δὲ εἰς τὰς ἀρχάς , πρὶν εἰς βάθος πεσεῖν . εἰ δὲ ταῦτα κρατοίη , καὶ ὅσα ἐν Τιμαίῳ λέγει ὁ δημιουργός , καὶ ὅσα ἐν Φαίδρῳ γέγραπται περὶ τῶν πρώτας καθόδους ποιησαμένων ψυχῶν , καὶ τὸ ψυχῆς μὴ ἐνεῖναι τάξιν ἀνοίσομεν εἰς τὸν κοινὸν περὶ ἁπασῶν λόγον κατιουσῶν εἰς γένεσιν · ἐν γὰρ ταύταις εἶναι καὶ τὰς πιπτούσας ἐπ’ ἔσχατον , καὶ διὰ ταύτας συνείρειν αὐτὸν τὰ ἑπόμενα ταῖς ποικίλαις αἱρέσεσιν , καὶ τοὺς περὶ τῶν δευτέρων καὶ τρίτων βίων τύπους εἰς ταύτας ὁρᾶν , ἀλλ’ οὐκ εἰς πάσας τὰς κατιούσας ὁπωσοῦν ἐκεῖθεν δεῦρο ψυχάς . καὶ γὰρ ἐξ ὑποθέσεως λέγει τὰ ἐπακολουθοῦντα ταῖς ἁμαρτούσαις · εἴτε τινὲς εἶεν | διὰ τὴν ἄχραντον ζωὴν ἀναμάρτητοι , ταύτας τῶν ἄλλων ἐξῃρῆσθαι ψυχῶν , εἴθ<τεθ> τινὲς ποικίλων καθαρεύουσαι , τούτων εἶναι καὶ τοὺς βίους μονοειδεῖς . Τούτου μὲν δὴ τοῦ προβλήματος πέρι τοσαῦτα γράφομεν ἐφιστάντες . βݲ Ὅτι δὲ εἰς πᾶν ζῷον κατάγει τὴν λογικὴν καὶ ψυχήν , δῆλον μέν ἐστι καὶ ἐξ ὧν ἐν τῷ μύθῳ τούτῳ προείρηκεν [ p . 618 a ] , ὅτι βίοι πάντων ἦσαν ζῴων προκείμενοι ταῖς ψυχαῖς · εἰ γὰρ πάντων , ἔοικεν ἡ ψυχὴ πᾶσιν ἐγκαταδεῖσθαι ζῴοις , πτηνοῖς ἐνύδροις χερσαίοις · δῆλον δὲ καὶ ἀπὸ τῶν ἐν Τιμαίῳ [ p . 91 d sq . ] ῥηθέντων , ἐν οἷς διὰ πάντων ἄγει τῶν ἀλόγων γενῶν τὰς ἐν ἀνθρώποις ἀφροσύνῃ συμβεβιωκυίας ψυχάς , ἡμέρων τε καὶ ἀγρίων . καὶ ἔοικεν τῆς εἰς φυτὰ μόνα πτώσεως αὐτὰς ἐξαιρεῖν καὶ ταύτῃ τοῦ Ἐμπεδοκλέους διαφέρειν , ὅς φησιν καὶ θάμνος γενέσθαι ποτέ , καθάπερ οἰωνὸς καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς · προσήκειν ἡγούμενος αὐτὸς τὴν ἀνθρωπίνην ψυχὴν μὴ εἰς τὰ πορρωτάτω τῆς ἀνθρωπίνης ἐξολισθάνειν ζωῆς , ἀλλ’ εἰς τὰ καὶ αἴσθησιν ἔχοντα τρανεστέραν διὰ τὴν λογικὴν ζωήν ( ἧς εἰκὼν ἡ αἴσθησις ) , καὶ τὴν κατὰ τόπον κίνησιν διὰ τὴν αὐτοκινησίαν ( ἧς εἰκὼν ἡ τῶν ζῴων κατὰ τόπον μάλιστα κίνησις ) . καὶ ὁρᾷς πάλιν τὴν συμφωνίαν τῶν δογμάτων · ὡς γὰρ τὰς ἡρωικὰς ψυχὰς ἄγει μέχρις ἀνθρώπων , ἀλλ’ οὐ μέχρις ἀλόγων , οὕτω τὰς ἀνθρωπίνας μέχρις ἀλόγων , ἀλλ’ οὐ μέχρι φυτῶν . ὅτι γὰρ οὐ κατὰ τὸν Εμπεδοκλέα καὶ αὐτὸς ἐνδεῖ καὶ φυτοῖς τὴν ψυχὴν τὴν ἀνθρωπίνην , δηλοῖ μὲν καὶ ὁ Τίμαιος , τὰς τῶν ζῴων γενέσεις ἀπὸ ταύτης πάσας διατιθείς , τὰ δὲ φυτὰ λέγων [ p . 77a ] ἄλλαις αἰσθήσεσιν κεραννύντας τροφῆς ἔνεκα τῶν . ζῴων γῆσαι τοὺς θεοὺς ] καὶ μέτοχα ποιῆσαι τοῦ τρίτου εἴδους ] τῆς ψυχῆς , τῆς ἐπιθυμίας δήπου λέγων · δηλοῖ δὲ καὶ ὁ ἐν Φαίδωνι [ p . 81 c sq . ] Σωκράτης , εἰς τὰ τῶν ζῴων γένη μεθιστὰς τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ἄλλην εἰς ἄλλα κατ’ ἄλλο ζωῆς εἶδος , ἀλλ’ οὐκ εἰς φυτὰ καθάπερ ἐκεῖνος . Τούτων δὴ οὖν διηρθρωμένων ἡμῖν ἐπὶ τὸ τρίτον ἐλ - γݲ θόντες τῶν προκειμένων εἰς ζήτησιν εἴπωμεεν , ὅτι τὸν μὲν Τίμαιον οὐκ ἄν τις ἀμφιβάλλοι λέγειν , ὅτι πᾶσι τοῖς ἀλόγοις ἀπὸ ψυχῶν ἐστιν εἰς αὐτὰ μετοικησασῶν ἐξ ἀνθρώπων ἡ ψύχωσις · δόξειεν δ’ ἂν ὁ ἐν Φαίδρῳ [ p . 279b ] Σωκράτης καὶ ἕτερον αὐτῶν εἰδέναι τρόπον ψυχώσεως καὶ οὐκ ἀπὸ λογικῶν ψυχῶν μόνων , ὁπόταν λέγῃ καὶ ἐκ θηρίου ψυχὴν ἀφικνεῖσθαι πάλιν εἰς ἄνθρωπον , ὅς ποτε ἄνθρωπος ἦν · οὐ γὰρ ἥ γε μήποτε ἰδοῦσα τὴν ἀλήθειαν , φησίν , εἰς τόδε ἥξει τὸ σχῆμα · σαφῶς καὶ αὐτός , ὥσπερ καὶ Ἀριστοτέλης [ de anima Ι 3 p . 407b 22 ] ἀξιοῖ , διορίζων μὴ τὴν τυχοῦσαν ψυχὴν εἰς τὰ τυχόντα σώματα εἰσδύεσθαι καὶ κατατάττεσθαι ἐν αὐτοῖς καὶ συμπληροῦν ζῷον ἕν . τὴν μὲν γὰρ ἀνθρωπίνην ψυχὴν ἐν ἀλόγῳ γενέσθαι δυνατόν , ἔξωθεν σχετικῶς συνοῦσαν ( ὅπου γε ἐν ἡμῖν δαίμονος σχέσιν πρὸς τὸ ζῷον ὁ Τίμαιος [ p . 41cd ] τῇ λογικῇ ψυχῇ δέδωκεν · πολλῷ δὴ οὖν τῷ ἀλόγῳ μᾶλλον ὡς δαίμων ἐφέστηκεν , διὰ τῆς ἀλογίας δηλονθ<ότιθ> συναφθείς ) , τὴν δὲ ἄλογον ἐν κατατάξει μὲν γενέσθαι ἐν ἀνθρώπου σώματι πάντως ἀδύνατον διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν , τῇ ἀλόγῳ ζωῇ τοῦ ἀνθρωπείου σχήματος μὴ συμβαίνοντος ( τοῦτο μὲν γάρ , φησίν ὁ Τίμαιος [ p . 90a ] , εἰς οὐρανὸν ἀνακρεμάννυσιν | τὴν κεφαλὴν δεικνῦον ὡς φυτὸν οὐκ ἔγγειον ἀλλ’ οὐράνιον , ἐκείνη δὲ κάτω βλέπει καὶ οὐδὲν ἔχει πρὸς οὐρανὸν ἀνανεῦον ) , ἔξωθεν δὲ ἐφεστάναι τῇ ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ κατὰ σχέσιν , ὡς ταύτην τῷ ἀλόγῳ , φαμὲν ἀδυνατώτερον · ποῦ γὰρ λόγῳ τὸ ἄλογον ἔχει φύσιν ἐφεστάναι ; Τοῦτο τοίνυν τοῦ Σωκράτους λέγοντος , ὃς ποτε ἄνθρωπος ἦν εἰς ἄνθρωπον μετιέναι , δόξειεν ἄν τις καὶ ἄλλος εἶναι ψυχώσεως τρόπος τῶν ἀλόγων ἀπὸ τῆς ἰδίας ἐκείνων ψυχῆς , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης μόνης , ὥσπερ δοκεῖ λέγειν ὁ Τίμαιος . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ Σωκράτους δόξαν ἐπαναγαγεῖν δυνατὸν εἰς τὴν τοῦ Τιμαίου παράδοσιν — ἔστω γὰρ ἐν ἅπασι τοῖς ἀλόγοις ἀνθρωπίνη ψυχή , μετὰ δὲ ταύτης ἡ ἰδία τοῦ ἀλόγου ζῴου καὶ πρὸ ταύτης · αὕτη οὖν ἐπάνεισιν εἰς ἄνθρωπον ἡ ἐν σχέσει ψυχοῦσα τὸ ἄλογον , ἀλλ’ οὐχ ἡ ἐν κατατάξει ( καὶ τοῦτο ἂν λέγοι καὶ ὁ Σωκράτης λέγων οὐ γὰρ ἥ γε μήποτε ἰδοῦσα τὴν ἀλήθειαν εἰς τόδε ἥξει τὸ σχῆμα , τὴν μηδέποτε ἰδοῦσαν τὴν ἀλήθειαν ἐκείνην λέγων τὴν πρὸ τῆς ἀνθρωπίνης ψυχώσασαν τὸ ἄλογον καὶ ποιήσασαν ἐξ ἑαυτῆς καὶ ἐκείνης ζῷον ‘ὲν ὅλον ) — καὶ τὴν τοῦ Τιμαίου μέντοι κρίσιν εἰς τὴν πᾶσιν πρόχειρον τοῦ Σωκράτους δόξαν περὶ τῆς διττῆς ψυχώσεως · καὶ γὰρ εἰ εἰς πάντα ἄλογα ζῷα δυνατὸν χωρεῖν ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ πάντα δι’ ἑαυτῆς ψυχοῦν , ἀλλ’ οὔπω λέγεται ὅτι καὶ μόνη ψύχωσις αὕτη τῶν ἀλόγων ἐστὶν ὑπὸ τοῦ Τιμαίου · κωλύει τοίνυν οὐδὲν δύο τρόπων ὄντων τῆς ψυχώσεως τὸν ἕτερον μὲν μόνον | . ἐκλέξασθαι τὸν Τίμαιον δι’ αἰτίας εὐλογίστους , ἃς εἴπομεν ἐν τοῖς εἰς τὸν Τίμαιον ἐκδεδομένοις , μηκέτι δὲ προσθέντα καὶ ὅτι μόνον οἴεται τοῦτον εἶναι ψυχώσεως τῶν ἀλόγων τρόπον , χώραν διδόναι καὶ ταῖς τοῦ Σωκράτους περὶ ἀμφοτέρων ἐνδείξεσιν . Ταύτῃ δὲ συμφωνεῖν δυναμένων ἀλλήλοις αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ δόγμα λοιπὸν θεωρίας ἐστὶν ἄξιον , εἴτε καὶ πᾶν ζῷον ἄλογον μόνως ψυχοῦται ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς , εἴτε καὶ ἔστιν ἄνευ ταύτης ἰδία τις τῶν ἀλόγων ψύχωσις . τὸ μὲν οὖν ἐκάστῳ τῶν ἀλόγων ζῴων παρεῖναι * * * δόξειεν , ἵν’ ἔχοι τὴν προσεχῶς ἐμπνέουσαν αὐτὸ ζωήν , τῆς ἐν καταἐπαναγεῖν τάξει διὰ τὴν ἐν τῷ σώματι τῷ ‘σκιδναμένῳ’ κατάταξιν αὐτῆς ἑαυτὴν συνέχειν ἀσθενούσης καὶ δεομένης ἄλλης ἔξωθεν τῆς ζῳογονεῖν αὐτὴν δυναμένης ἀποσβεννυμένην , ὥσπερ καὶ τὸ σῶμα ἐν ᾡ ἐστιν . τὸ δὲ αὖ εἶναί τινα ζῷα ἄλογα καὶ μὴ ὑπὸ ψυχῆς ἀνθρωπίνης ζῳογονούμενα πιστὸν διὰ τὸν τῆς μεσότητος λόγον · εἰ γὰρ τὰ μὲν φυτὰ τοῦ τρίτου μετέχει τῆς ψυχῆς εἴδους , ἄδεκτα ὄντα ψυχῆς ἀνθρωπίνης , τινὰ δὲ τῶν ἀλόγων ζῴων ὑπ’ ἀνθρωπίνης ψυχοῦται ψυχῆς , εἶναι δεῖ που καὶ τὰ μέσα τούτων , μετέχοντα μὲν πάσης τῆς ἀλόγου ζωῆς καὶ ταύτῃ κρείττονα τῶν φυτῶν ὄντα , χωρὶς δὲ ἀνθρωπίνης εἰς αὐτὰ παρούσης ψυχῆς ζῶντα καὶ ταύτῃ τῶν καὶ ἐκείνης μετεχόντων χείρονα · καὶ ταῦτα ἄλλοτε ἄλλα γίνεσθαι , καθάπερ καὶ τῶν ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλοι δαιμονίας ἐπιπνοίας μετέχουσιν . τοῦτο μὲν οὖν ἐπιστάσεως ἄξιον · καὶ παραβλητέον τῷ τῆς μεσότητος | λόγῳ τὸν ἀπὸ τοῦ δεῖσθαι τὰς τῶν ἀλόγων ψυχὰς τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς εἰς τὸ συνέχεσθαι παρ’ αὐτῆς . μήποτε γὰρ τοῦτο μὲν καὶ ἀπὸ τῶν ἐφεστώτων αὐταῖς δυνατὸν ὑπάρχειν , ἄνευ δὲ μεσότητος ἢ οὐσίας ἢ ζωὰς ἢ γνώσεις ἀδύνατον παραγενέσθαι . καὶ δεῖ τινα καὶ ἀλόγων εἶναι ζῴων φύσιν ἰδίαν ἔχουσαν ψύχωσιν , ὥσπερ καὶ τῶν φυτῶν , καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ψυχὴν ἁμαρτοῦσαν ἐνδύεσθαι τὴν ἐκείνων ζωὴν καὶ παρὰ φύσιν · οὐκ ἂν παρὰ φύσιν οὔσης τῆς μεταστάσεως , εἰ μὴ δυνατὸν ἦν ἄλλως ψυχοῦσθαι τὰ ἄλογα , καθ’ ἕνα δὲ μόνον τρόπον διὰ ψυχῆς ἀνθρωπίνης . οὐδὲν γὰρ ἐκ τοῦ παρὰ φύσιν † μόνον ἀεὶ γίνεται κατὰ φύσιν · τὸ οὖν πάντα γενᾶσθαι παρὰ φύσιν πλὴν ἀνθρώπου παντελῶς ἄτοπον . ὅτι δὲ παρὰ φύσιν ταῖς ἀνθρωπίναις ψυχαῖς ἡ εἰς τὰ ἄλογα μετάβασις , οὐ τὰ λόγια μόνον διδάσκει λέγοντα θεσμὸν ἀπαὶ μακάρων εἶναι τοῦτον ἄλυτον , τὴν ἀνθρώπου ψυχὴν αὖτις ἐπ’ ἀνθρώπων περάαν βίον , οὐκ ἐπὶ θηρῶν ὡς τῆς εἰς τὰ θηρία μετοικήσεως ἀθέσμου ζωῆς ἐκγόνου , οὔσης · ἀλλὰ καὶ Πλάτων , ἁμαρτουσῶν ψυχῶν εἶναι τὴν τοιαύτην ψύχωσιν τιθέμενος . ἄτοπον δὴ τὸ μόνην καὶ πᾶσαν τὴν τῶν ἀλόγων σύστασιν κατὰ φύσιν μὴ εἶναι , καὶ φυτῶν καὶ ἀνθρώπων κατὰ φύσιν γινομένων . τίνι γὰρ ἔσται κατὰ φύσιν ; ταῖς ψυχαῖς ; ἀλλὰ πᾶσαι παρὰ φύσιν ξῶσιν ἐν τοιούτοις οὖσαι σώμασιν . ἀλλὰ τοῖς σώμασιν ; ἀλλ' οὐδὲ τούτοις κατὰ φύσιν , ψυχῶν οὐσιν ὁργάνοις παρὰ φύσιν αὐτοῖς χρωμένων · πᾶν γὰρ ὄργανον κατὰ φύσιν ἐστὶν τοῦ χρωμένου κατὰ φύσιν . εἰ δὲ δὴ καὶ δαιμόνων ἔστιν φῦλον ἄλογον καὶ οὐ πᾶν τὸ δαιμόνιον λογικόν — ἐπεὶ Ι πῶς ἡ Διοτίμα φησὶν τὴν γοητείαν καὶ οὐ τὴν ἱερα - τικὴν μόνην γίνεσθαι διὰ τοῦ δαιμονίου γένους , εἰ μὴ πρὸς τῷ λογικῷ τι δαιμόνιον καὶ ἄλογον ἦν ; ὃ δὴ καὶ τὰ λό - για κυσὶν ἀπεικάζειν εἴωθεν καὶ πηρὸν ἀποκαλεῖν ἀποκαλεῖν ὡς νοῦ καὶ διανοίας ἄμοιρον ) — , πῶς οὐχὶ καὶ θνητὸν ἔστιν τι μόνως ἄλογον γένος ψυχῆς ἀνθρωπίνης ἀμέτοχον ; οὐ γάρ που κἀκεῖνο φήσομεν ὑπὸ τοιαύτης γεγονέναι ψυχῆς ἀίδιον ὄν , οὐδὲ ἀιδίου γένους ἀλόγου καὶ ἄνευ ἀνθρωπίνης ὄντος ψυχῆς θνητὸν ἀδύνατον εἶναι τοιοῦτον φήσομεν . ἔτι δὲ ἑκάστην τῶν ἰδεῶν μὴ κατὰ τὴν ἑαυτῆς ἰδιότητα τῶν ζῴων εἴδη γεννᾶν , ἀλλὰ πάσας δεῖσθαι μιᾶς , πρὸς ἣν ἀντι - διῄρηνται , παντελῶς ἄτοπον . δεήσονται γὰρ αἱ τῶν ἀλόγων ζῴων ἰδέαι μιᾶς πᾶσαι τῆς ἀνθρώπου διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ψυχήν , ἄνευ ταύτης ἵππον ἢ κύνα ἢ λέοντα γεννήσασθαι μὴ δυνάμεναι μηδ’ ἄλλο τι ζῷον , εἰ δι’ ἐκείνης πᾶσαι ψυχοῦσιν τὰ τῇδε ζῷα , τρόπον δὲ ἄλλον ἀδυνατοῦσι ποιεῖν κύνας καὶ ἵππους καὶ λέοντας καὶ ἕκαστα τῶν ἄλλων ζώων . τί οὖν ἐστιν ὃ δὴ γεννῶσιν ; τὸ μὲν γὰρ εἶδος ἐξ ἄλλης παραγίνεται τοῖς ζῴοις ἰδέας τῆς ἀνθρωπίνης · εἰ δὲ τὴν ὕλην ὑφιστᾶσι μόνην οἷον τὸ σῶμα τῶν ζῴων , οὐκέτι ζῴων ἔσονται ἰδέαι , ἀλλὰ ὕλης τῶν ζῴων , καὶ ταύτης ἀλλοτρίας τῶν εἰδῶν . οὐκ ἄρα μόνος οὗτός ἐστι τῆς τῶν ἀλόγων ψυχώσεως ὁ τρόπος , ἀλλὰ πρὸ τούτου πάντως τῶν ἰδίων ψυχῶν ἑκάστοις ἐστὶ γένεσις , πρὸ τοῦ παρὰ φύσιν τῆς κατὰ φύσιν ψυχώσεως οὔσης καὶ πρὸ τῆς μερικῆς τῆς κοινῆς πάντων τῶν ὁμοειδῶν · ταῦτα καὶ τῆς Ὀρφικῆς ἡμᾶς ἐκδιδασκούσης Ι θεολογίας . ἢ οὐχὶ καὶ Ὀρφεὺς [ fr . 222 ] τὰ τοιαῦτα σαφῶς παραδίδωσιν , ὅταν μετὰ τὴν τῶν Τιτάνων μυθικὴν δίκην καὶ τὴν ἐξ ἐκείνων γένεσιν τῶν θνητῶν τούτων ξᾠων ζῴων λέγῃ πρῶτον μέν , ὅτι τοὺς βίους ἀμείβουσιν αἱ ψυχαὶ κατὰ δή τινας περιόδους καὶ εἰσδύονται ἄλλαι εἰς ἄλλα σώματα πολλάκις ἀνθρώπων · οἱ δ’ αὐτοὶ πατέρες τε καὶ υἱέες ἐν μεγάροισιν εὔκοσμοί τ' ἄλοχοι καὶ μητέρες ἠδὲ θύγατρες γίνοντ' ἀλλήλων μεταμειβομένῃσι γενέθλαις . ἐν γὰρ τούτοις τὴν ἀπ' ἀνθρωπίνων σωμάτων εἰς ἀνθρώπινα μετοίκισιν αὐτῶν παραδίδωσιν . τοῦτο δὲ οὐδ’ ἂν Ἀριστοτέλης ἀπαγορεύσειεν , εἴπερ ἀθανάτους τε εἶναι δίδωσιν τὰς ψυχὰς καὶ τῷ πλήθει πεπερασμένας καὶ τὸν κόσμον ἀίδιον · ὧν τὸ μὲν καὶ λέγει καὶ δείκνυσιν , ἀίδιον εἶναι τὸν κόσμον · τὸ δὲ ὁμολογεῖ σαφῶς , ὅταν λέγῃ περὶ τοῦ δυνάμει νοῦ · καὶ τοῦτο μόνον τῶν ἐν ἡμῖν ἀθάνατον · τὸ δὲ ἀναγκάζεται συγχωρεῖν , τὸ πᾶν ἀίδιον πλῆθος εἶναι πεπερασμένον . οι Ἔπειθ' ὅτι καὶ εἰς τὰ ἄλλα ζῷα μετάβασίς ἐστι τῶν ψυχῶν τῶν ἀνθρωπίνων , καὶ τοῦτο διαρρήδην Ὀρφεὺς [ fr . 223 ] ἀναδιδάσκει , ὁπηνίκα ἂν διορίζηται · οὕνεκ' ἀμειβομένη ψυχὴ κατὰ κύκλα χρόνοιο ἀνθρώπων ζῴοισι μετέρχεται ἄλλοθεν ἄλλοις · ἄλλοτε μέν θ' ἵππος , τότε γίνεται . . . . . . ἄλλοτε δὲ πρόβατον , τότε δ’ ὄρνεον αἰνὸν ἰδέσθαι , ἄλλοτε δ’ αὖ κύνεόν τε δέμας φωνή τε βαρεῖα , καὶ ψυχρῶν ὀφίων ἕρπει γένος ἐν χθονὶ δίῃ . τούτοις μέντοι τὸν Ἀριστοτέλη συγχωρῆσαι παντελῶς ἀμή - χανον · δεῖ γάρ , φησίν [ de anima I 3 p . 407 b 25 ] , τὴν μὲν ψυχὴν τῷ σώματι χρῆσθαι , τὴν δὲ τέχνην τοῖς ὀργάνοις · τὰ δὲ ὄργανα τὰ ἀλλότρια ταῖς Ι τέχναις εἶναι ἄχρηστα πάσαις . ταῦτα μὲν οὖν μυριόλεκτα · καὶ εἴρηται καὶ ἡμῖν περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς τῆς παλινῳδίας ὑπομνήμασιν , ὅπως ἐστὶν ἐλεγκτέα , διὰ πλειόνων . Ὅτι δὲ καὶ ἰδία ία τῶν ἀλόγων τίς ἐστιν ψύχωσις , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ μόνων τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν , δηλοῖ λέγων ὁ Ὀρφεύς [ fr . 224 ] . αἱ μὲν δὴ θηρῶν τε καὶ οἰωνῶν πτεροέντων ψυχαὶ ὅτ’ ἀίξωσι , λίπη δέ μιν ἱερὸς αἰών , τῶν οὔ τις ψυχὴν παράγει δόμον εἰς Ἀίδαο , ἀλλ’ αὐτοῦ πεπότηται ἐτώσιον , εἰς ὅ κεν αὐτὴν ἄλλο ἀφαρπάζῃ μίγδην ἀνέμοιο πνοῇσιν . ὁππότε δ’ ἄνθρωπος προλίπῃ φάος ἠελίοιο , ψυχὰς ἀθανάτας κατάγει Κυλλήνιος Ἑρμῆς γαίης ἐς κευθμῶνα πελώριον · δι’ ὧν τὰς μὲν ἀνθρωπίνας ψυχὰς βούλεται χωρεῖν εἰς τὸν ὑποχθόνιον τόπον καθάρσεως ἕνεκα καὶ κολάσεως καὶ εἰς τὰ δεσμωτήρια τῆς τίσεως , τὰς δὲ τῶν ἀλόγων αὐτοῦ περὶ τὸν ἀέρα πωτᾶσθαι , μέχρις ἂν εἰς ἄλλα σώματα πάλιν ἐνδεθῶσιν . εἰ δ’ ἦσαν καὶ αἱ τῶν ἀλόγων ψυχώσεις ἀπὸ ψυχῶν ἀνθρωπίνων μόνων , πάσας ἴδει φάναι τὸν Ἐρμῆν εἰς Ἅιδου κατάγειν ἢ καθαρθησομένας ἢ κολασθησομένας · ὥσπερ καὶ Πλάτων ποιεῖ καὶ τὰς ἐκ τῶν ἀλόγων , ἀνθρωπίνας δὲ οὔσας ψυχὰς εἰς τὸν ὑπὸ γῆς τόπον ἀπάγων καὶ πάλιν ἐκεῖθεν στέλλων εἰς ἄλλας βίων αἱρέσεις , ἃ δὴ πρότερον ἐπεδείξαμεν . ἐπεὶ καὶ τὰ ἄλλα παρ’ Ὀρφέως ἐμυθολόγησεν λαβών , οἷον ὅτι ἐν τῷ Ἀχέροντι καθαίρονται καὶ τυγχάνουσιν εὐμοιρίας τινός [ fr . 154 ] . οἱ̔ μέν κ' εὐαγέωσιν ὑπ' αὐγὰς ἠελίοιο , αὖτις ἀποφθίμενοι μαλακώτερον οἶτον ἔχουσιν ἐν καλῷ λειμῶνι βαθύρροον ἀμφ’ Ἀχέροντα , καὶ ὅτι κο|λάξονται ἐν τῷ Ταρτάρῳ · f 186r . οἱ δ' ἄδικα ῥέξαντες ὑπ' αὐγὰς ἠελίοιο ὑβρισταὶ κατάγονται ὑπὸ πλάκα Κωκυτοῖο Τάρταρον ἐς κρυόεντα . διὰ γὰρ τούτων σαφῶς τὰς Πλατωνικὰς διατάξεις περὶ τῶν ὑπὸ γῆς λήξεων φαίνεται προλαβών , ὥσπερ καὶ τὰς περὶ τῶν μετεμψυχώσεων . Εἰ δὲ ταῦτα ἑπόμενος Ὀρφεῖ διατάττει Πλάτων , ἆρ' οὐ γελοῖόν ἐστιν ἀφίημι γὰρ θεμιτὸν λέγειν ) τὸν τῶν τοιούτων ἡγεμόνα δογμάτων , οἶς ἡ Πλάτωνος φιλοσοφία διαφέρει τῶν ἄλλων ἁπασῶν , εἰς ἄλογα ζῷα κατάγειν καὶ κύκνου ψυχὴν ποιεῖν [ p . 620]a ; οὗ καὶ τὴν περὶ τῶν θείων ὑφήγησιν αὐτὸς ἐν Τιμαίῳ [ p . 40e ] πιστὴν εἶναί φησιν καίπερ ἄνευ τε εἰκότων λόγων καὶ ἀποδείξεων λεγο - μένην , ὡς δι’ ἐνθεασμὸν εἰδότος μάλιστα τὰ τῶν θεῶν πατέρων ὄντων , εἴ τις ἔστιν τῆς θεογονίας τοῖς Ἕλλησιν πατήρ , ἣν αὐτὸς παραδοῦναι προθέμενος ἐπὶ τοὺς παραδόντας πρώτους ἀνάγει τὴν περὶ αὐτῆς ἀλήθειαν . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ ἐν ἀρχῇ τῶν ἐξηγήσεων τῆς ῥήσεως ταύτης διὰ πλειόνων ἐξητάσαμεν · τέλος δὲ ἀρχῇ συνάψαντες τῶν ἑπομένων λοιπὸν ἀντιλαβώμεθα τοῦ μύθου ῥημάτων · Ἐπειδὴ δ’ οὖν πάσας τὰς ψυχὰς τοὺς βίους ᾑρῆσθαι , ὥσπερ ἔλαχον , ἐν τάξει προσιέναι πρὸς τὴν Λάχεσιν ἕως τοῦ ἀμεταστρεπτὶ ὑπὸ τὸν τῆς ἀνάγκης θρόνον [ p . 620de ] . Μετὰ τὰς αἱρέσεις τῶν βίων αἱ πρὸς τὰ ὅλα τῶν ψυχῶν εἰσι συντάξεις καὶ αἱ ἀπὸ τῶν ὅλων εἰς τὰς ψυχὰς μεταδόσεις . δεῖ γὰρ ἐνεῖναι τὸ μὴ ἀπηρτῆσθαι τὰ μέρη ποτὲ τῶν ὅλων μηδὲ τὸ αὐτεξούσιον ἀφανίζειν τὴν τάξιν , ὥσπερ μηδὲ τὴν τάξιν ἀνατρέπειν τὸ αὐτεξούσιον , ὃ δὴ κατ’ οὐσίαν I ἡμῶν ὑπάρχει ταῖς ψυχαῖς . συντάττονται δ’ οὖν οἱ βίοι τῶν ἑλομένων πασῶν ψυχῶν πρὸς τὴν Λάχεσιν τὴν καὶ τὸν κλῆρον αὐταῖς τὸν περιληπτικὸν τῶν βίων ἀφορίσασαν , εἰκότως · ὅλον γὰρ αὕτη κινεῖ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς γόνασι κείμενον τῆς μητρός . ἡ δὲ Λάχεσις , φησίν , ὥσπερ ἔλαχον , οὕτω καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν τάξιν προσελθούσαις τῶν μὲν πρώτων , τῶν δὲ δευτέρων , τῶν δὲ ταύταις ἑπομένων ἀπονέμει τὸν δαίμονα φύλακα τοῦ βίου , ὃν ἑκάστη προείλετο , καὶ τῶν αἱρεθέντων ἀποπληρωτήν . καὶ ὁ δαίμων οὖν ἡμῖν ἀπὸ τῆς αὐτῆς δίδοται Μοίρας , ἀφ’ ἧς ὁ κλῆρος καὶ τὰ παραδείγματα τῶν βίων . καὶ γὰρ οὗτος ἐπίτροπος ἡμῶν ἐστιν τοῦ βίου , τρίτος ὢν ἀπὸ τῆς Λαχέσεως · ἣ μὲν αὐτόθεν ὡς θεὸς ἡμῖν ἐφίστησιν τὸν δαίμονα τοῦτον , ὁ δὲ προφήτης ὡς ἄγγελος τῆς Λαχέσεως · διὸ καὶ ὃ μὲν λέγων αὐτὸν ἐπέστησεν , ἣ δὲ δρῶσα τοῦτο χωρὶς λόγων τὸν προσήκοντα θεοῖς τρόπον . τὸ μὲν οὖν προσελθεῖν ἐστιν τῇ Λαχέσει τὸ συνταχθῆναι πρὸς τὰς ποιήσεις αὐτῆς εἰς τὸ πᾶν προϊούσας καὶ ὑποδέξασθαι τὴν δόσιν τὴν εἰς ἡμᾶς καθήκουσαν , ὡς μέρη τοῦ παντὸς γενομένους . Ὁ δὲ δὴ δαίμων παρὰ τῆς Λαχέσεως ἡμῖν ἐπιστάτης δοθεὶς ἄγει πρὸς τὰς ἑξῆς Μοίρας ἤδη τῶν ἀπὸ τῆς Λαχέσεως μετασχόντας ἡμᾶς · καὶ πρῶτον ὑπὸ τὴν Κλωθὼ καὶ ὑπὸ τὴν ἐκείνης χεῖρα τῇ γὰρ δεξιᾷ μόνῃ τὸν ἄτρακτον κινεῖ ) καὶ ὑπὸ τὴν ἐπιστροφὴν ταύτην τῆς τοῦ ἀτράκτου δίνης . καὶ προσεκτέον ὅπως εἶπεν ὑπὸ τὴν Κλωθὼ τὸν δαίμονα ἄγειν , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τὴν Κλωθώ . καίτοι γε εἰ ἄνωθεν ἠγόμεθα , τοῦτον ἦν τρόπον ὀρθότερον εἰπεῖν · ἀπὸ Ι τῆς Λαχέσεως ἐπὶ τὴν Κλωθώ . νῦν δὲ οὐχ οὕτως εἶπεν , ἀλλ’ ὡς ὑπὸ σελήνην οὖσαν τὴν ψυχήν , ὑποταττομένην δὲ ταῖς Μοιρῶν ποιήσεσιν διὰ τὴν εἰς γένεσιν ῥοπὴν ὑπὸ τὴν Κλωθώ φησιν ἄγεσθαι καὶ αὖθις ἐπὶ τὴν Ἄτροπον ὑπὸ τοῦ δαίμονος , ὡς ὑποκατακλινομένην ταῖς περιόδοις αὐτῶν καὶ ὑποδεχομένην τὰς εἰς ἡμᾶς κινήσεις διαβαινούσας ἐκεῖθεν . Τί οὖν ἀπὸ τῆς Κλωθοῦς παραγίνεται ; κυρωθῆναί φησιν ἣν εἱλόμεθα μοῖραν · οὐχὶ τὸ τῆς ζωῆς εἶδος μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀπονεμόμενα ἡμῖν ἀπὸ τοῦ παντός . ἐκ γὰρ τῆς Λαχέσεως , παρ’ ἦς καὶ βίος , τὰ συναμφότερα ἔχομεν · ἡ δὲ Κλωθὼ κυροῖ ταῦτα τοῖς ἑαυτῆς νήμασι καὶ κλώσμασιν , ἐπιρρέουσα ἡμῖν τὰς ἐκ τῆς ἀπλανοῦς δόσεις . αὕτη γὰρ ἡ κύρωσις · ἐπειδὴ δὲ ἀπὸ τοῦ ὑψηλοτάτου κύκλου πρόεισιν εἰς ἡμᾶς ὄντας ὑπὸ σελήνην , κλώσει τινὶ ἀπείκασται , καὶ τὸ ὄνομα ἔσχεν ἐντεῦθεν ἡ Κλωθώ . δηλοῖ δὲ καὶ τὴν συμπλοκὴν ἅμα τῶν ἐκεῖθεν διδομένων · καὶ γὰρ τὰ κλωθόδόσεις , μενα περστρέφεταί πως ἑαυτοῖς ἠλάκατα στρωφῶσα , φησὶν ἡ ποίησις [ Od , ζ 53 ρ 97 ] ) . οὔκουν μόνον ἀπὸ τῶν ζῳδίων , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν παρανατελλόντων ἔρχεται εἰς ἡμᾶς παμπόλλη τις δόσις · ἀφ’ ὧν καὶ εἰώθασι Χαλδαῖοί τε καὶ Αἰγύπτιοι πολλὰ περὶ τῶν βίων ἡμῶν προγιγνώσκειν , ὡς μεγάλην μοῖραν καὶ τούτων ἐχόντων καὶ δραστήριον περὶ τὰς γενέσεις . τὴν οὖν ἀπὸ πάντων τούτων εἰρομένην ποίησιν καὶ συμπλεκομένην στρέψει καὶ περιστροφῇ μετὰ τῆς ἄνωθεν εἰς τὸ κάτω τοῦ νήματος τάσεως ἀπείκασαν οἱ παλαιοὶ λαιοὶ καὶ ἀπεικάσαντες Κλωθὼ διὰ ταῦτα τὴν Μοῖραν ἐκάλεσαν . Μετὰ ταύτην τοίνυν Ι ἐπὶ τὴν νῆσιν ἄγει τῆς Ἀτρόπου , πέρας ἐπιτιθεῖσαν τῇ κλώσει καὶ δἰ ὧν αὕτη νημάτων δίδωσιν ἀμετάστροφα τὰ κλωσθέντα ποιοῦσαν . παραδεξαμένη γὰρ αὕτη παρὰ τῆς Κλωθοῦς τὴν νῆσιν διὰ τῶν πλανωμένων κύκλων ἄλλα ἐπ' ἄλλοις ἡμῖν ἐκεῖθεν ἐκ τῶν κινήσεων αὐτῶν προξενεῖ . καὶ ὅσῳ δὴ πλέον τὰ δεύτερα ἐπὶ τοῖς πρὸ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς δρᾷ , τόσῳ μᾶλλον ἄφυκτα πάντα γίνεται τὰ μοιραῖα . βαθύνουσα γὰρ ἡ ψυχὴ πλείοσιν ὐποκατακλίνεται κατακλίνεται περιόδοις , ἀφ’ ὧν οὐκέτι δυνατὸν ἀναφυγεῖν μὴ τέλος ἐπιθεῖσαν τοῖς αἱρεθεῖσιν . Οὐκ ἄρα δεῖ μόνον οἴεσθαι τὰς γενέσεις συμπληροῦσθαι τῶν ἀνθρώπων ἢ τῶν ἄλλων ζῴων ἀπὸ τῶν ἀπλανῶν ἢ ἀπὸ τῶν πλανωμένων μόνων , ἀλλ’ ἀπὸ πάντων εἱρμὸν ἕνα γίνεσθαι καὶ τάξιν ἡμῖν ἐφήκουσαν , καὶ διὰ τῶν πλανωμένων ἡμῖν τὰ ἀπὸ τῶν ἀπλανῶν δίδοσθαι , τῶν τε κύκλων τῶν ἐκεῖ καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς μοιρῶν καὶ τῶν ἀστέρων καὶ τῶν ὅλων ζῳδίων καὶ τῶν ἄλλων συστάσεων , οἷαί ποτ’ ἂν ὦσιν , ἃς ἄνθρωποι κατιδόντες ἐπεφήμισαν ἄλλας ἄλλοις ὀνόμασιν . τὰ μὲν γὰρ ἀπὸ τούτων ἔργα εἶναι πάντα τῆς μεγίστης Κλωθοῦς , τὰ δὲ ἀπὸ τῶν πλανωμένων τῆς Ἀτρό - που δευτέραν τάξιν λαχούσης καὶ διαπορθμευούσης εἰς τὰ τῇδε τὰς ἐκείνης δόσεις ἀπὸ τῶν ὑψηλοτέρων ὡρμημένας . ἃ δὴ πάντα κατιδὼν ὁ Πλάτων ἄγει τὴν ψυχὴν ὑπὸ τὴν Κλωθὼ προτέραν , εἶθ’ ὑπὸ τὴν Ἄτροπον , εἶθ’ οὕτως ὑπὸ τὸν τῆς Ἀνάγκης θρόνον · ὑφ’ ὃν καὶ θεῶν εἰσι καὶ δαιμόνων ἄρα τάξεις συντελοῦσαι πρὸς τὰς γενέσεις τῶν τῇδε κατὰ τῆς Ἀνάγκης † διατης βούλησιν . Καὶ τοῦτο μὲν εἰςαῦθις . εἰ δὲ ἐφάπτεσθαι λέγει τὸν δαίμονα τῆς χειρὸς f . 188r . τῆς Κλωθοῦς καὶ οὕτως ἐπὶ τὴν Ἄτροπον ἄγειν τὴν ψυχήν , lo δῆλον δήπουθεν ὅτι τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐξάψας τῆς λωθοῦς καὶ ἀμέσως αὐτῇ συνὼν καὶ τῇ Ἀτρόπῳ παραπλησίως οὕτως ποδηγεῖ τὴν ἑλομένην αὐτὸν ψυχήν . καὶ εἰ μὴ μόνον ἡ Ἄτροπος , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀμετάστροφα ποιοῦσι τὰ κλωσθέντα , τῶν Μοιρῶν ἐστιν ὄντως ὑπουργός , συντελῶν ταῖς εἰς ἡμᾶς αὐτῶν δραστηρίοις δόσεσιν κατὰ τὸν περὶ ἑαυτοῦ ῥηθέντα λόγον ἱερόν · Ἡμετέρης γενέθλης γενέθλης Μοῖραι δόσαν' . Εντεῦθεν δὲ ἤδη φησὶν ἀμεταστρεπτὶ τὴν ψυχὴν αὐτὸν ἄγειν ὑπὸ τὸν θρόνον τῆς Ἀνάγκης . ὑπὸ μὲν γὰρ τὴν Ἀνάγκην καὶ πρότερον ἦν , ὑπὸ δὲ τὸν θρόνον αὐτῆς τελέως ὑποταχθεῖσα λέγεται γίνεσθαι τοῖς κοσμικοῖς κλώσμασιν καὶ ταῖς περιόδοις πάσαις · Με καὶ εἰ τις ἔστιν ὑπὸ σελήνην δαιμόνων ἢ θεῶν γενεσιουργῶν τάξις ἀφορίζουσα ταῖς κατιούσαις ὅσα αὐτῇ προσῆκεν , καὶ ὑπὸ ταύτην ἤδη τελεῖν · διὸ τῷ θρόνῳ τῆς Ἀνάγκης παντελῶς ὑπέστρωται . Τὴν μὲν οὖν Ἀνάγκην τίνα δεῖ νομίζειν , καὶ πρότερον εἴπομεν καὶ μαρτυροῦσαν ἔχομεν τὴν ἱερατικὴν παραδοῦσαν καὶ αὐτοπτικὴν κλῆσιν τῆς μεγίστης θεοῦ ταύτης καὶ διδάξασαν πῶς ὀφθείσῃ προσιέναι θ<δεῖθ> · δεῖ γὰρ ἄλλον τρόπον παραδοξότερον ἢ τοῖς ἄλλοις θεοῖς , εἴ τῳ ταῦτα γράφων Πετόσειρίς ἐστιν ἀξιόχρεως ἀνήρ , παντοίαις τάξεσιν θεῶν τε καὶ ἀγγέλων συναλισθείς . ἀλλὰ καὶ ὅτι τῇ Θέμιδι τὴν αὐτὴν εἶναι τὴν Ἀνάγκην ταύτην οἰητέον , οὐ μόνον ἐκ τῶν Ἑλληνικῶν θεογονιῶν πιστόν , Ι ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν περσικῶν τῶν τοῦ Μίθρα τελετῶν , παρ’ αἷς πᾶσαι αἱ τῆς Θέμιδος ἐπικλήσεις , πρῶται μέσαι τελευταῖαι , συνάπτουσιν καὶ τὴν Ἀνάγκην , λέγουσαι σαφῶς Θέμι καὶ Ἀνάγκη , καὶ τοῦτο ἐπὶ πασῶν . Τὸν δὲ δὴ θρόνον αὐτῆς εἴτε τὴν ζωὴν τὴν ὑποδεξαμένην αὐτῆς τὴν μόνιμον καὶ ἄκλιτον ἕνωσιν εἴτε καὶ ὅλον ἐκεῖνο τὸ θεῖον φῶς τὸ περιέχον τὴν τοῦ οὐρανοῦ περιφορὰν συμβολικῶς οἰητέον δηλοῦν , * * * * ἐν τῷ παρόντι πᾶσαν τὴν ἑστῶσαν ἀεὶ καὶ ἀκίνητον βασιλείαν τῆς Ἀνάγκης , ὑφ’ ἣν εἰς τὸ ἔσχατον προελθοῦσα τῶν περιόδων γίνεται ψυχή , πρόεισιν δὲ εἰς τὸ ἔσχατον ταῖς ἀπὸ τῶν οὐρανίων περιληφθεῖσα ποιήσεσιν . ὥστε μὴ μόνον εἶναι τοῦ κόσμου μέρος , ἀλλὰ καὶ ἕν τι τῶν ἐσχάτων μερῶν καὶ τῶν διοικουμένων ἀντὶ τῶν διοικούντων τὸ πᾶν · οἶον εἰ τις φιλόσοφος εἰς ναῦν ἐμβαίη καὶ γένοιτο πλωτὴρ · ἀνάγκη γὰρ τοῦτον καὶ ὑπὸ τῶν ναυτῶν τὰ καὶ τὰ ἀκούειν καὶ ἕπεσθαι τῷ κυβερνήτῃ καὶ ἀνέμων ὑποκεῖσθαι ζάλαις καὶ εἶναι τρόπον τινὰ διαφέροντα τῶν ἑτεροκινήτων οὐδέν · οὕτω γὰρ καὶ ψυχὴ πεσοῦσα πάντως εἰς γένεσιν ἔκκειται δαίμοσιν ὑλικοῖς , ὑπέστρωται τῷ ἄγοντι δαίμονι , τῶν κοσμικῶν περιόδων τῆς ποιήσεως ἐξήρτηται ποιουσῶν ἄλλων ἄλλα εἰς αὐτήν . καὶ δι’ ἐκείνου διεξελθόντα , ἐπειδὴ καὶ οἱ ἄλλοι διῆλθον , πορεύεσθαι [ καὶ ] ἅπαντας εἰς τὸ Λήθης πεδίον ἕως τοῦ καὶ ὅσα yf ] φύει [ p . 621a ] . Δίεισι μὲν ὁ δαίμων διὰ τοῦ θρόνου τῆς Ἀνάγκης οὐχ ὡς τόπον ἐκ τόπου μεθιστάμενος οὐδὲ ὡς ἀμείβων τὴν τάξιν , ἀλλ’ ὡς τὴν ἐνέργειαν , δι’ ἧς ἄγει τὴν ψυχήν , εἰς τὸ τέλος τοῦ παντὸς Ι ἐκτείνων , εἰς αὐτὴν ἄνωθεν κατιοῦσαν ἀπὸ τῶν ἄκρων τοῦ ὑπὸ σελήνην . ἄγει τοίνυν ταύτην μένων αὐτὸς κατὰ τὴν αὑτοῦ τάξιν διὰ πάσης τῆς ὑποδεξαμένης ζωῆς τὴν τῆς Ἀνάγκης ἕδραν ἄνωθεν ἕως τῶν τελευταίων . οὕτω μὲν οὖν εἰ τὸ διεξελθεῖν ἐπὶ τοῦ δαίμονος ἀκούοις · τοῖς δ' ἑπομένοις ἀκολουθότερον ἐπὶ τῆς ψυχῆς τοῦ Ἠρὸς τοῦτό τε καὶ τὰ ἀκόλουθα τούτῳ νοεῖν . ἐπάγει γὰρ ὅτι ἀφικνεῖται εἰς τὸ πεδίον τῆς Λήθης , ὃ δὴ ἐπὶ τοῦ δαίμονος ἀκούειν ἄτοπον , ἀλλ’ ἔοικεν ὁ τούτων ἄγγελος περὶ ἑαυτοῦ λέγειν καὶ πρὸς τὸ ἐξ ἀρχῆς ἀποδιδόναι καὶ τοῦτο · προείρηται γάρ , ὅτι ἔφη ἰδεῖν τοίας καὶ τοίας αἱρέσεις . ἔφη οὖν διεξελθόντα ἑαυτὸν διὰ τοῦ θρόνου τῆς Ἀνάγκης , ἐπειδὴ καὶ οἱ ἄλλοι διῆλθον , οὕτως ἀφικνεῖσθαι πάντας εἰς τὸ τῆς Λήθης πεδίον διὰ καύματος καὶ πνίγους · καὶ γὰρ εἶναί φησιν αὐτὸ δένδρων κενὸν καὶ ὅσα γῆ . φύει πάντων . Ὅτι μὲν οὖν ἀντίθετόν ἐστιν πρὸς τὸ τῆς Ἀληθείας πεδίον τὸ τῆς Δήθης πεδίον , δῆλον · εἴπερ τοῦτο μὲν ἄκαρπον καὶ ἄγονον καὶ αὐχμηρόν , ἐκεῖνο δὲ ζωῆς πλῆρες , τροφὸν τῶν ψυχῶν , τῶν νοερῶν καρπῶν ἀποπληρωτικόν , ὡς ἐν Φαίδρῳ [ p . 248b ] μεμαθήκαμεν . εἰ οὖν ἐκεῖνο τὸ πεδίον ἐν τοῖς ἀκροτάτοις , τοῦτο ἂν εἴη πάντως ἐν τοῖς ἐσχάτοις . δηλούτω τοίνυν ὡς ὁ λειμὼν ὁ τῇδε τὸν αἰθέριον , ὕτω τὸ πεδίον τὸν ἀέριον τόπον τὸν παχύν , ἐν ᾡ καὶ ἐρημία δένδρων ἐστὶν σκιὰν ποιεῖν δυναμένων καὶ αὐχμὸς διὰ τὰς διπλώσεις τῶν ἀκτίνων , καὶ ἄλλως τοῦ αὐχμοῦ τὴν ἄγονον ὕλην σημαίνοντος , ἣν καὶ τὰ λόγια προσαγορεύειν εἴωθεν αὐχμη|ράν . καὶ μὴν καὶ τὸ πνῖγος παρίστησιν ἐναργῶς , ὡς ἄρα ὅσῳ βαθύ - νουσιν εἰς τὸ κάτω αἱ ψυχαί , τοσούτῳ μᾶλλον ἀποστενοῦται πᾶσα αὐτῶν ἡ ζωὴ καὶ εἰς στενὸν κομιδῇ συνάγεται , καθάπερ εἰς τὸ ἄναντες χωρούσαις ὑπάρχει πλατεῖα τῶν ἄνωθεν ἀγαθῶν ὑποδοχή . διὸ καὶ τὰ λόγια παρακελεύεται πλατύνειν ἡμῖν διὰ τῆς ἀπολύτου ζωῆς ἑαυτούς , ἀλλὰ μὴ ἀποστενοῦν πνιγμὸν ἔρωτος ἀληθοῦς ἐφελκομένους ἀντὶ τῆς εἰς τὰ ὅλα ἀνατάσεως · ἐπεὶ καὶ οἱ πνιγόμενοι τὰς εἰσόδους ἀποστενοῦσιν , δι' ὧν μετέχομεν τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος . ματος . ὅσῳ δ’ οὖν εἰς τὸν παχύτερον ἀέρα κάτιμεν ἐκ τοῦ αἰθέρος εἰς τὴν ὑλικὴν ἀζωίαν κατιόντες , τὰς ἀσχέτους ἡμῶν καὶ εἰς τὸ ὅλον ἀνηπλωμένας ζωὰς κατακλείομεν , ἵνα γενώμεθα διὰ στενότητα τῆς ζωῆς τῷ ἐσχάτῳ τούτῳ δεσμῷ σύζυγοι καὶ πρέποντες · οὐ γὰρ ἦν τὸ ὁλικῶς ζῶν θέμις τῷ μερικωτάτῳ συζῆν . Σκηνᾶσθαι οὖν σφᾶς ἤδη ἑσπέρας γενομένης παρὰ τὸν Ἀμέλητα ποταμὸν ἕως τοῦ πάντων ἐπιλανθάνεσθαι λανθάνεσθαι [ p . 621a ] . Τὴν μὲν ἑσπέραν συγγενῆ τῇ τελέᾳ πτώσει τῆς ψυχῆς ὁ μῦθος παρείληφεν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ . σκότος γὰρ ὄντως συμπίπτει περὶ αὐτὴν ἐκ τῆς πρὸς τὴν ὕλην ῥοπῆς καὶ στέρησις τοῦ θείου φωτός . ὡς οὖν ἡ ποίησις λέγει [ Α Μέντα τὸν Ἥφαιστον ἐκ τοῦ Ὀλύμπου πανημέριον φέρεσθαι καὶ ἅμα ἠελίῳ καταδύντι πεσεῖν εἰς τὴν Λῆμνον , τὸν ἔσχατον οὖσαν βυθὸν τῆς ὕλης καὶ ὄντως λημῶντα τοῖς ὑλικοῖς πάθεσιν , οὕτω δὴ καὶ ὁ μῦθος οὗτος ἄνωθεν ἀπὸ τῆς Λαχέσεως τὴν εἰς τὸν πυθμένα τοῦ κόσμου τῶν ψυχῶν Ι ῥύσιν ἐκφαίνων ὡς ἀπὸ τῶν φωτεινοτάτων εἰς τἀναντία καταντῶσαν , ἑσπέρας ἤδη γενομένης αὐτὴν κατασκηνᾶσθαί φησιν , ὡς εἰς τὸ σκῆνος ὄντως τὸ σῶμα τοῦτο σπεύδουσαν ἐν σκότῳ τῆς ζωῆς . Τίς οὖν ὁ Ἀμέλης ποταμός , οὗ τὸ ὕδωρ οὐδὲν ἀγγεῖον στέγειν φησίν ; λεγέσθω μὲν οὖν καὶ ὁ ἔνικμος ἀὴρ οὗτος ὁ περιρρέων τὴν γῆν , ὃν ὁ Τίμαιος [ p . 58d ] ὁμίχλην ἐκάλεσεν καὶ γὰρ τοῦτον ἀέρα ὄντα στέγειν οὐδὲν ἀγγεῖον δύναται , καὶ ποταμῷ ἔοικεν ἀεὶ φερόμενος διὰ τὴν ἄστατον ῥοήν ) · λεγέσθω δὲ καὶ πᾶσα ἡ περὶ τὴν γῆν ἐπίρρυτος καὶ ἀπόρρυτος γένεσις , ὅρον ἔχουσα οὐδένα · καὶ τοῦτο δηλούτω τὸ μηδὲν αὐτὴν ἀγγεῖον στέγειν , ὡς εἴδους οὐδενὸς ὄντος ἱκανοῦ στέγειν τὴν δεινὴν ἐκροὴν τῆς τοιαύτης μενέσεως . καὶ γὰρ ὡς ἀγγεῖον πᾶν τοῦ ἐνόντος ὑγροῦ μορφωτικόν ἐστι καὶ σχηματιστικόν , οὕτω καὶ τὸ εἶδος τῶν ἐν γενέσει φερομένων . δοκεῖ δέ μοι καὶ ὁ Τίμαιος [ p . 43a ] τούτοις σύμφωνα λέγειν , ἐν οἷς φησιν ἐπιούσας τὰς ψυχὰς εἰς ποταμὸν ἐνδεῖσθαι πολύν , τὴν ἀστάθμητον φορὰν τῶν τῇδε γιγνομένων ποταμῷ καὶ αὐτὸς εἰκάζων . Τί δὴ οὖν αἰνίσσεται τοῦτο , ὅτι μέτρον ἀπὸ τοῦ Ἀμέλητος ἕκαστον πιεῖν ἀναγκαῖον , τὸν δὲ φρονήσει μὴ σωξόμενον πλέονος ἐμφορεῖσθαι , πάντα δὲ τὸν πιόντα πλέον ἢ ἔλασσον πάντων ἐπιλανθάνεσθαι τῶν προβεβιωμένων ; ἢ τοῦτο δὴ ἐκεῖνο παρίστησιν , τὸ τὴν ψυχὴν γενέσει κοινωνοῦσαν καὶ ἀνεγείρουσαν ἐπὶ μᾶλλον τὰς ἐμπαθεῖς ζωὰς καὶ φιλογενέσεις ἀποτυφλοῦν ἑαυτὴν καὶ περισπωμένην ὑπὸ τῶν πληττόντων ἐν τῷ τότε παθῶν ἐξίστασθαι τῆς μνήμης τῶν ἔμπροσθεν ; πᾶσα γὰρ ἐνέργεια τῆς ψυχῆς Ι ἀργὸς μένουσα f . 190v . τῶν οἰκείων , γνωστῶν εἰ γνωστικῆς εἴη τάξεως , ἢ τῶν ἐφετῶν , εἰ τῆς ὀρεκτικῆς , παντελῶς ἀφίσταται καὶ ἀποστᾶσα καὶ τοὺς ἐν τῇ ψυχῇ τύπους ἀφανίζειν ὀφείλει τῆς οἰκείας κινήσεως . ὅθεν δὴ καὶ ἄλλοτε ἄλλων ἡμῖν γίνεται λήθη , προχείρων μὲν ὄντων ἐκείνων , πρὸς οἷς ἂν ὄντες τυγχάνωμεν μᾶλλον , εἰς δὲ λήθην ἐκπιπτόντων , ὅσα ἂν μὴ πρόχειρα ποιώμεθα δι’ ἀμελετησίαν καὶ ἀργίαν · δεῖ γὰρ τῆς μελέτης ἀνανεούσης ἡμῖν ἀεὶ τὴν μνήμην ὧν ἔγνωμεν . εἰ δὲ δὴ καὶ τὸ πνευματικὸν ὄχημα τῶν ψυχῶν ὑγρότερον γιγνόμενον διὰ τὸν ἔνικμον ἀέρα λήθην ποιοίη τῶν τύπων , οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ τοῦτο αἰνίσσεσθαι τὴν πόσιν ἀναγκαίαν , τὴν ἐς τὸ πνεῦμα παραδοχὴν ἐξ ἀνάγκης γιγνομένην καὶ οἷον ὄλισθον ποιοῦσαν τῶν ἐν αὐτῷ τύπων , ἣν ἐπιτείνειν εἰκότως τοὺς φρονήσει μὴ σωζομένους διὰ τὴν ἑαυτῶν συμπάθειαν περὶ τὰ ἔνυλα , βαρύτερον τὸ πνεῦμα ποιοῦντας καὶ ἐπισπω - μένους καὶ ἄλλα πολλὰ τῆς λήθης αἴτια θ<καὶθ> καταγωγὰ τῶν ψυχῶν . Λέγεται μὲν δὴ καὶ ταῦτα φυσικῶς · λέγει δὲ καὶ ὁ δαι - μόνιος Ἀριστοτέλης αἰτίαν , δι' ἣν ἐκεῖθεν μὲν ἰοῦσα ἡ ψυχὴ δεῦρο ἐπιλανθάνεται τῶν ἐκεῖ θεαμάτων , ἐντεῦθεν δὲ ἐξιοῦσα μέμνηται ἐκεῖ τῶν ἐνταῦθα παθημάτων · καὶ ἀπο - δεκτέον τοῦ λόγου . φησὶ γὰρ οὖν καὶ αὐτὸς ἐκ μὲν ὑγείας εἰς νόσον ὁδεύοντας λήθην ἴσχειν τινὰς καὶ αὐτῶν τῶν γραμμάτων ὧν ἐμεμαθήκεσαν , ἐκ νόσου δὲ εἰς ὑγείαν ἰόντα μηδένα πώποτε τοῦτο πάσχειν . ἐοικέναι δὲ τὴν μὲν ἄνευ σώματος ζωὴν ταῖς ψυχαῖς κατὰ φύσιν οὖσαν | ὑγείᾳ , τὴν δὲ ἐν σώμασιν , ὡς παρὰ φύσιν , νόσῳ . ζῆν γὰρ ἐκεῖ μὲν κατὰ φύσιν αὐτάς , ἐνταῦθα δὲ παρὰ φύσιν · ὥστ' εἰκότως συμβαίνειν τὰς μὲν ἐκεῖθ·εν ἰούσας ἐπιλανθάνεσθαι τῶν ἐκεῖ , τὰς δὲ ἐντεῦθεν ἐκεῖσε τῶν ἐνταῦθα διαμνημονεύειν . Δοκεῖ δέ μοι καὶ τοῦτο κατὰ τὴν τῶν θεῶν συμπίπτειν πρόνοιαν · τίς γὰρ τῶν ἐκεῖ μεμνημένη ψυχὴ σώματος ἐπιμελεῖσθαι καὶ γενέσεως ἠθέλησεν , πειρωμένη πειρωμένη τοιαύτης τῆς ἐν σώματι ζωῆς , πόνων ἀνηνύτων οὔσης μεστῆς ; ἀλλ’ ἡ λήθη τοῦ ἐκεῖ βίου καὶ τῆς ἐκεῖ ῥᾳστώνης ἐξανίστησιν ἡμᾶς εἰς τὴν ἐπιμέλειαν τῶν ὑπ' ὀφθαλμοῖς κειμένων · ἔνθεν καὶ τέχναι πρὸς τὸν βίον ὤφθησαν ἀναγκαῖαι καὶ ἐπιστῆμαι πάντα τὸν τῇδε τόπον νοῦ καὶ θεῶν ἐπλήρωσαν , ὡς καὶ τὴν γένεσιν ἄλογον λογῶσαι καὶ τὸν τῶν κακῶν τόπον κατακοσμῆσαι τῇ ποικιλίᾳ τῶν ἀγαθῶν . Τάχα δ' ἂν καὶ Ἀμέλητα κεκληκὼς εἴη τοῦτον τὸν ποταμὸν ὡς δι’ ἀμέλειαν ταῖς ψυχαῖς ἐμποιοῦντα τὴν πολλὴν ταύτην λήθην , ἣν ἠμέλησαν ἑαυτῶν καὶ ἐνέδυσαν τὸ τῆς γενέσεως σκότος . ὡς αἱ γε θεοπρεπέστεραι τῶν ἀφικνουμένων ἰπιπόλαιον ἔχουσαι τὴν λήθην διὰ τὴν ἐποχὴν τῶν ἐνεργειῶν ἀναμιμνήσκονται τῶν ἐκεῖ ῥᾳδίως · ἐπέχει δὲ τὰς ἐνεργείας ἥ τε φυσικὴ διὰ τῆς τροφῆς κίνησις καὶ ἡ τῆς αἰσθήσεως ἀήθεια τῶν προσπιπτόντων , ὡς ἐν Τιμαίῳ λέγεται [ p . 43bc ] . καὶ τό γε θαυμαστόν , ὅτι μᾶλλον ἀνάμνησίς ἐστι τῶν καθ΄ ὅλου ἢ τῶν μερικῶν · οἶον ὅτι πρὸ τῆς γενέσεως τοιόνδε βίον ἐζῶμεν ἐν τοῖσδε τοῖς τόποις . αἴτιον δὲ | ὅτι ἡ μὲν τῶν καθ' ὅλου ἀνάμνησις τῆς λογικῆς μόνης δεῖται ψυχῆς εὐφυῶς ἐχούσης θ<πρὸςθ> προβολὴν ὧν ἔχει λόγων , ἡ δὲ μερικῶν τῆς φανταστικῆς ἐν ταύτῃ γὰρ οἱ τύποι τῶν αἰσθητῶν ) . αὕτη δὲ ἅτε τῷ σώματι προσεχὴς ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ ὑγρότητος κατακλυξομένη πρὸς λήθην εὔφορος γίνεται . Ἐπειδὴ δὲ κοιμηθῆναι καὶ μέσας νύκτας γενέσθαι μέχρι τοῦ εἰς τὴν γἐνεσιν ᾄττοντας ὥσπερ ἀστέρας [ p . 621b ] . Μετὰ τὴν ἑσπέραν καὶ τὴν τοῦ ληθαίου πόσιν ὕδατος ὕπνος μὲν παραλαμβάνεται τῷ μύθῳ , σύνθημα τῆς τῶν ἐνεργειῶν τῶν γνωστικῶν ἀργίας καὶ παρέσεως ( καὶ γὰρ ὁ φωώδης ὕπνος ἐκλύει τὰς αἰσθήσεις , αἳ δὴ τῶν γνώσεών εἰσιν τῶν νοερῶν ἀποτελευτήσεις ) , μέσαι δὲ νύκτες αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς ἀφεγγέστατον ἐνδεικνύμεναι · κατὰ γὰρ ταύτας ἐστὶν ἡμῶν πορρωτάτω ὁ ἥλιος , ὃν τἀγαθᾷ φαμεν ἀνάλογον ἐν τοῖς ὁρατοῖς ὑπάρχειν . πλεῖστον οὖν ἡμᾶς ἤδη τοῦ ἀγαθοῦ διεστάναι φησὶν ἠ μυθολογία , καθάπερ καὶ τῷ κοιμηθῆναι νοῦ καὶ τῆς ἀληθοῦς γνώσεως ἀποστῆναι πλεῖστον . καὶ ἔοικεν καὶ ἡ ἔνθεος ποίησις [ Od . ω 2 sq . ] τὸν Ἑρμῆν ἡγεμόνα καθόδων ψυχικῶν ὑπολαβοῦσα καὶ ἀνόδων τινῶν οὕτω δὴ φάναι τῇ ῥάβδῳ , χρυσῆν εἰποῦσα τὴν ῥάβδον καὶ τὸν θεὸν χρυσόρραπιν , τῶν μὲν τὰ ὄμματα θέλγειν ὡσανεὶ κοιμίζοντα , τοὺς δὲ τῶν ἀνδρῶν καὶ ὑπνώοντας ἐγείρειν · ὕπνον μὲν καλοῦσα καὶ αὕτη τῶν ψυχῶν τὴν εἰς γένεσιν ὁδόν , ἐξέγερσιν δὲ ἀπὸ τοῦ κάρου τούτου πάρεσιν ἡμῖν ἐμποιήσαντος τῶν νοερῶν ξωῶν , ὡς τῶν αἰσθητικῶν ὁ ξωώδης ὕπνος , τὴν ἀπὸ γενέσεως Ι αὖθις ἄνοδον ἐπὶ τὴν νόησιν κατὰ τὴν τῶν ὄντων ἀνάμνησιν . καὶ ἔστι καὶ ταῦτα τῷ τῆς ἀγγελικῆς τάξεως ἡγεμόνι πρέποντα , συνάπτειν καὶ τὰ ἄνω τοῖς κάτω διὰ τῶν ψυχικῶν καθόδων καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω διὰ τῶν ἀνόδων . Ταῦτα μέν , ἵνα καὶ τὸν ὕπνον ἴδωμεν ἑπομένως τοῖς θεολόγοις ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος εἰς τὸν προκείμενον μῦθον εἰσηγμένον , ἀναγκαίως εἴρηται . Μετὰ δὲ τὸν ὕπνον καὶ τὰς μέσας νύκτας βροντήν τινα γενέσθαι φησὶν καὶ . συνθήματα καὶ ταῦτα δήπουθεν , ἀλλὰ Διίων τινῶν καὶ Ποσειδωνίων ἐνεργειῶν . ἐπεὶ γὰρ κάθοδός ἐστιν ἄνωθεν ἀπὸ τῶν μετεώρων εἰς τὴν γῆν , ἀπὸ τοῦ Διὸς εἰς τὸν τοῦ Ποσειδῶνος τόπον , ἡ μὲν βροντὴ σύμβολον παρείληπται , ὡς ἄνωθεν γιγνομένη , τῆς Διίου ποιήσεως , ὁ δὲ σεισμὸς τῆς τοῦ Ποσειδῶνος δημιουργίας . ὡς ἂν ταῖς εἰς τὴν γένεσιν ἡμῶν καθόδοις συνεπκἀν ισχυουσῶν ἀμφοτέρων τῶν δημιουργιῶν . εἰ δὲ καὶ πνεύματος κίνησις ἐν νέφεσιν μὲν τὴν βροντήν , ὑπὸ γῆς δὲ κινουμένου τὸν σεισμὸν ἀποτελεῖ , δῆλον δήπουθεν ὅτι σύμβολον καὶ τοῦτο τῆς τοῦ ψυχικοῦ πνεύματός ἐστι κινήσεως ἄνω τε καὶ κάτω φερομένου διὰ τὴν παντοίαν τροφήν . ἢ καὶ τοῦ διττὰ γένη ψυχῶν εἶναι τὰ εἰς γένεσιν χωρήσοντα , τὰ μὲν οὐρανόθεν τὰ δὲ ἀπὸ τῶν ὑπογείων τόπων , καὶ ἡ μὲν βροντὴ τῶν ἄνωθεν ἡκουσῶν , ὁ δὲ σεισμὸς τῶν κάτωθέν ἐστι σύμβολον . Τέλος γοῦν ἐστιν τῆς τοιᾶσδε κινήσεως τὸ εἰς τὴν γένεσιν ᾄττειν ἐξαπίνης πάντας . καὶ προσέθηκεν ὥσπερ ἀστέρας · ἔοικεν γὰρ τῇ κινήσει τῶν διᾳττόντων ἀστέρων περὶ γῆν ὄντως ἡ τοῦ Ι ὀχήματος ἡμῶν κίνησις εἰς τὴν γένεσιν , ἄλλης δὲ ψυχῆς εἰς ἄλλο σῶμα καταταττομένης εἰκότως καὶ τὰς τῶν ὀχημάτων φορὰς τὰς μετὰ τῶν ψυχῶν ἀστέρων διᾳττόντων ἀπείκασεν διαδρομαῖς . τὸ δὲ ἄνω πᾶσαν ᾄττειν αἰτίαν ἔχει τὸ μετὰ τὴν πτῶσιν εἰς ξῳογονίαν αὐτὰς χωρεῖν , ὅπερ ἐστὶ κρεῖττον τοῦ πεπτωκέναι μόνον · συντελεῖν γάρ ἐστι πρὸς τὴν δημιουργίαν , ἀλλ’ οὐ πεπτωκέναι μόνον . ἴσως δὲ συντάττειν αὐτὸ δεῖ καὶ τῷ ὥσπερ ἀστέρας , ἵν' ᾖ τὸ ὅλον . ᾄττοντας εἰς τὴν γένεσιν οὕτως ὡς ἄνω τῆς γενέσεως ἀστέρας ᾄττοντας ὁρῶμεν ἐν τοῖς ἄκροις τοῦ ἀέρος' . εἰ δὲ ἄλλην ἄλλῃ καὶ ἐξαπίνης ὁρμᾶν φησιν , δῆλον δήπου - θεν ὡς διασπείρονται μὲν εἰς τὴν πεπληθυσμένην καὶ διῃρη - μένην ἐν τῇ γενέσει ζωὴν καὶ εἰς οἰκήσεις διαφερούσας καὶ μερίδας τῆς γῆς , ἀθρόως δὲ εἰσκρίνονται πᾶσαι καὶ ἀχρόνως τὰ σώματα ἐμψυχοῦσιν καὶ ἐνοικίξονται ἐν αὐτοῖς · ὡς τῆς ἔξω τῶν σωμάτων ζωῆς καὶ τῆς ἐν σώμασιν τὸν διορισμὸν ἀνεπαίσθητον ὑπάρχειν . τοιαύτην γὰρ ἐν Παρμενίδῃ [ p . 156d ] τοῦ ἐξαίφνης αὐτὸς ἡμῖν ἡρμήνευσεν φύσιν , ἄτοπον δή τινα οὖσαν ὡς ἐκεῖ λέγει , καθ' ἣν αἱ ἀπὸ τῶν ἀντικειμένων εἰς τὰ ἀντικείμενα γίνονται μεταστάσεις . καὶ εἰσκρίσεις οὖν αἱ εἰς τὰ σώματα τῶν ψυχῶν ἐν τούτῳ δὴ τῷ ἐξαπίνης ἐπιτελοῦνται , καὶ πᾶσα μεταβολὴ εἴς τε στάσιν ἐκ κινήσεως καὶ εἰς κίνησιν ἀπὸ τῆς στάσεως . Αὐτὸς δὲ τοῦ μὲν ὕδατος κωλυθῆναι πιεῖν ἕως τοῦ καὶ τὴν ψυχὴν οὐ μιανθησόμεθα [ p . 621bc ] . Τρεῖς μὲν οὗτοι καιροὶ μάλιστα τὴν διαφορὰν ἐπέδειξαν ἡμῖν τοῦ τῶν λόγων τούτων Ι γενομένου πατρὸς πρὸς τὰς ἄλλας ψυχάς . εἷς μὲν ὁ παρὰ τοῖς δικασταῖς · τῶν γὰρ ἄλ - λων ψυχῶν σημεῖα λαβουσῶν τῆς κρίσεως αὐτὸν μὴ λαβεῖν [ p . 614d ] ὡς οὔπω συμπεπληρωκότα τὸν τῇδε βίον . ἕτερος δὲ ὁ τῆς διακληρώσεως · αὐτὸν γὰρ τῶν ἄλλων κληρουμένων κλήρου μὴ τυχεῖν [ p . 617c ] . τούτῳ γὰρ οὔπω ἦν ἀρχὴ ἄλλης περιόδου . τρίτος δὲ ὁ τῆς πόσεως τῆς ἐκ τοῦ Ἀμέλητος . μὴ γὰρ συγχωρηθῆναι μόνον πιεῖν , ἵνα μὴ λήθῃ τῶν ὀφθέντων σχεθείη , δέοντος αὐτὸν ἄγγελον γίνεσθαι τοῖς τῇδε ἀνθρώποις τῶν πρὸ τῆς γενέσεως θεαμάτων . δῆλον οὖν ὅτι πάντες οἱ τοιοίδε λόγοι ψυχῶν εἰσιν μνήμην ἐχουσῶν ἱκανὴν τῆς χωριστῆς ζωῆς . Μ’ ἐν μύθου σχήματι δῆλός ἐστιν ὁ Πλάτων ἀναδιδάσκων , τίνος ἔργον ψυχῆς τὰ τοιαῦτα φράζειν , καὶ ὡς ταύτης ἣν μὴ κατέκλυσεν τὸ πόμα τοῦ ποταμοῦ τῆς Δήθης . Τὸ δ' οὖν ἐφεξῆς πάντων τούτων , ὅτι πῶς μὲν ἐν τῷ σώματι γέγονεν , οὐκ οἶδεν — ἡ γὰρ ἐξαίφνης ὁδὸς οὐκ ἔδωκεν ἐπιστάσει χώραν · οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐξαπίνης γινομένων ἐφίσταμεν , χρόνου παράτασιν τῆς ἐπιστάσεως ἀπαιτούσης , ἴνα παρακολουθήσῃ τῇ ἀρχῇ καὶ τῷ μέσῳ καὶ τῷ τέλει τοῦ συμβαίνοντος — , ἀναβλέψας δὲ ἕωθεν ἑαυτὸν εἶδεν ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενον δωδεκαταῖον , ὡς εἴρηται ἐν προοιμίοις [ p . 614b ] . Καὶ ὅπως οὐκ ἀπίθανος ἡ ἱστορία , δἰ ἐκείνων τῶν ἐν ἀρχῇ λελεγμένων ἡμῖν ὑπεμνήσαμεν · προσκείσθω δὲ ἐκεῖνο , ὅτι καὶ ἡ δυωδεκὰς περιόδου θείας ἐστὶν ἀριθμὸς εἰς τὸ πέρας τῶν ὄντων ἀπὸ τῆς ἀρχῆς Ι καταντήσας , πέρατα καὶ μέσα τῶν ὅλων περιλαβών , ἅτε ἀπὸ τῶν ἀρχῶν μάλιστα προελθὼν τῶν ἐν τοῖς ἀριθμοῖς πρωτουργῶν . Τούτοις δὲ ἑπομένως ὁ Σωκράτης [ p . 621b ] τὸν μῦθον lo συμπερανάμενος σεσῶσθαί φησιν , ἀλλ' οὐκ ἀπολωλέναι , καὶ ἡμᾶς σώσειν , ἐὰν πειθώμεθα αὐτῷ — πεισθέντες γὰρ οὐ μιανθησόμεθα τὴν ψυχὴν καὶ ]] ἀνοσιουργίαις ἐπιτρέψαντες ἡμᾶς αὐτούς , διαβησόμεθα δὲ εὖ τοῦτον τὸν τῆς Λήθης ποταμόν · τὴν γένεσιν πᾶσαν αὖθις αἰνισσόμενος , ἀφ’ ἧς ἡ δεινὴ λήθη ταῖς ψυχαῖς τῶν τε θείων καὶ ἑαυτῶν . νῦν γὰρ ἐν τῷ τοιῷδε ποταμῷ ζῶμεν τῆς Λήθης , ὃν δεῖ διαβῆναι τὴν σύμφυτον αὐτῷ λήθην ἀποσκευαζομένους καὶ διὰ τῆς καθάρσεως τῆς ἐκ τῶν παθῶν ἀνανεουμένους τὴν μνήμην τῶν ὄντων . μιασμὸς γὰρ ψυχῶν ἡ ἐμπαθὴς ζωὴ καὶ ἔνυλος , ἀφ’ ἧς ἐπιγινόμενον τὸ τῆς λήθης πάθος · κάθαρσις δὲ ἡ ἀποβολὴ τῶν ληθαίων τούτων καὶ τῇ γενέσει συμφύλων παθῶν . Τοὺς μὲν οὖν πολλοὺς προστιθέναι τοῖς μύθοις ἔθος ἦν , ὅτι μῦθος ἀπώλετο , δεικνύναι βουλομένους ὡς ἄρα οἱ μῦθοι λέγουσιν μὴ ὄντα , πλασματώδεις ὄντες , καὶ ἅμα τε ἐρρήθησαν καὶ οὐκ εἰσίν . αὐτὸς δὲ πᾶν τοὐναντίον καὶ ἐνταῦθα καὶ ἀλλαχοῦ σῴζεσθαί τε καὶ σῴζειν φησὶν τοὺς μύθους τοὺς παρ' αὐτῷ . μάλα γε εἰκότως · τῶν γὰρ ὄντων εἰσὶν ἐξηγηταὶ καὶ ὠφέλιμοι τῶν ἀκουόντων ὑπάρχουσιν τοτοίδε ὄντες καὶ τοὺς πειθομένους αὐτοῖς ἐπανάγουσιν αὐτοφυῶς ἐπὶ τὴν τῶν ὄντων ἀλήθειαν , καίπερ ἄνευ εἰκότων καὶ ἀποδείξεων διδάσκοντες , ὡς ἂν ταῖς ἀδιαστρόφοις , ἡμῶν προ|λήψεσιν περὶ τῶν πραγμάτων συνᾴδοντες . Τὰ μὲν δὴ τοῦ μύθου τέλος ἐχέτω . σμικρὰ δὲ προσθεὶς τούτοις σπέρματα πρὸς τὴν δόξαν τὴν Πλάτωνος τείνοντα περὶ τοῦ ἐφ' ἡμῖν καὶ εἱμαρμένης καὶ προνοίας περιγράψω καὶ αὐτὸς τὸν λόγον . Ὅτι μὲν οὖν ἐστι τοῦτο δὴ τὸ ἐφ’ ἡμῖν δεικνύναι κατὰ Πλάτωνα περιττόν , πανταχοῦ τὰς αἱρέσεις τῶν ψυχῶν αἰτίας λέγοντος αὐταῖς εἶναι τῶν τε ἀγαθῶν πάντων καὶ τῶν κακῶν καὶ τὴν ἀρετὴν ἀδέσποτον καλοῦντος . πλὴν ὅτι κατ' αὐτὸν οὐκ ἔστι τὸ ἑκούσιον καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν ταὐτόν · ἀλλὰ τὸ μὲν ἑκούσιον ἐν μόνοις ἐστὶν τοῖς ἀγαθοῖς , εἴπερ ἀκούσιος καὶ ἀβούλητος ὁ τῶν κακῶν βίος · ἐφ’ ἡμῖν δὲ καὶ ἀπὸ τῶν ἡμετέρων αἱρέσεων καὶ τὰ ἁμαρτήματα . καὶ γὰρ ταῦτα αἱρούμεθα καὶ ἑλόμενοι πράττομεν , ἀλλὰ δἰ ἄγνοιαν . εἰ οὖν τὰ ἁμαρτήματα ἀκούσια μέν , ἐν ταῖς αἱρέσεσιν δὲ ἡμῶν ἐστι καὶ ταῦτα , πάντα μὲν τὰ ἑκούσια καὶ αἱρετὰ δήπουθέν ἐστιν , οὐ πάντα δὲ τὰ αἱρετὰ ἑκούσια . τούτων δὲ τὸ μὲν ἀκούσια εἶναι ὅσα ἁμαρτάνομεν ἐν τῷ ἐνάτῳ δέδεικται τῶν Νόμων ρ . 860d sq . ] . τὸ δὲ καὶ τὰ ἁμαρτήματα ἀπὸ τῶν αἱρέσεων εἶναι τῶν ἡμετέρων καὶ ἐν τοῖς τοῦδε τοῦ μύθου ῥήμασιν ἐκηρύττετο σαφῶς · αἰτία ἑλομένου , θεὸς ἀναίτιος [ p . 617e ] . τῶν γὰρ κακῶν δήπου θεὸς ἀναίτιος , οὐχὶ τῶν ἀγαθῶν . πάντων γὰρ αἰτιᾶσθαι χρῆναι τῶν ἀγαθῶν τὸν θεὸν ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας [ p . 379c ] ἠκούσαμεν . ταῦτα μὲν οὖν , ὅπερ ἔφην , ὑπομιμνήσκειν διὰ πλειόνων περίεργον . Ὅτι δὲ τὴν εἱμαρμένην αἰτίαν εἶναί φησιν αὐτὸς τῶν τοῦ κόσμου περιόδων , I καὶ οὔτε τὴν περίοδον οὔτε τὴν τάξιν τὴν ἐν αὐταῖς καὶ τὸν εἱρμόν , ὥς τισιν ἔδοξεν , δηλοῖ τὰ ἐν τῷ Πολιτικῷ [ p . 272e ] ῥηθέντα περὶ αὐτῆς · τὸν δὲ δὴ κόσμον ἀνέστρεφεν εἱμαρμένη καὶ σύμφυτος ἐπιθυμία , τὴν ἐναντίαν τῇ προτέρᾳ περιάγουσα κυκλήσει . δῆλον γὰρ ὅτι κινεῖν μὲν ἐν τούτοις οἵεται τὴν εἱμαρμένην , κινεῖσθαι δὲ ὑπ' αὐτῆς τὸν κόσμον σύμπαντα κατὰ πάσας τὰς ἐν αὐτῷ κινήσεις . διὸ ἀρχόμενον μὲν ἀκριβέστερον ἀποτελεῖν , τελευτῶντα δὲ ἀμβλύτερον · ἥττων γὰρ ἡ τάξις ἐν τοῖς ἐσχάτοις τοῦ κόσμου , πλείων δὲ ἐν τοῖς πρωτίστοις . τοιαύτην δὲ τὴν εἱμαρμένην οὖσαν , κινητικὴν λέγω τῶν κοσμικῶν περιόδων αἰτίαν , ὅτι θεὸν οὐκ οἴεται εἶναι , λάβοις ἂν ἐναργῶς ἐκ τοῦ αὐτοῦ διαλόγου . φησὶ γὰρ [ p . 269e ] δύο κινήσεις ἐναντίας δύο θεοὺς ἐναντία φρονοῦντας μὴ κινεῖν · τὴν δὲ ἀνακύκλησιν ἐναντίαν εἶναι τῇ προτέρᾳ κυκλήσει τῇ θείᾳ · δῆλον ἄρα ὅτι τὴν ταύτης κινητικὴν οὐκ ἂν φαίη θεὸν εἶναι , θεὸν ἄρχειν ἐκείνης τῆς κυκλήσεως προειπών [ p . 271d ] . ἐπεὶ καὶ πάντων θεῶν ἀφέντων τὰ μέρη τοῦ κόσμου τῆς ἑαυτῶν ἐπιμελείας ὕτως ἐπήγαγεν , ὅτι τὸν κόσμον ἐκείνων ἀφέντων αὐτὸν ἀνέστρεφεν εἱμαρμένη λοιπόν [ p . 272e ] . οὐκ ἄρα θεός ἐστιν , εἴπερ τὴν ἐναντίαν κινεῖ κίνησιν τῇ προτέρᾳ κυκλήσει τοῦ παντός , ἣν ἐκίνει θεός , θεὸν δὲ ἐναντίαν θεῷ κίνησιν ἀμήχανον κινεῖν , καὶ εἰ μετὰ τὴν ἀπόλειψιν πάντων θεῶν οὕτω κινεῖ τὸν κόσμον ὡς ἂν αὐτὴ μὴ οὖσα θεός . Ὅτι δὲ οὐδὲ ἡ θεία ψυχὴ τοῦ παντός ἐστιν , μάθοιμεν ἂν ἐννοήσαντες , ὅπως ταύτην καὶ Ι ἐν Τιμαίῳ θεὸν οἶδεν εἴπερ ἐκάλει τὸν κόσμον εὐδαίμονα δι’ αὐτὴν θεόν [ p . 34b ] ) καὶ θείαν ἀρχὴν ἄρξασθαί φησιν ἀπαυστου βίου καὶ ἔμφρονος [ p . 36e ] , καὶ Νόμοις Χ 397b ] νουν θεῖον προςλαβοῦσαν εἶναι βούλεται θεόν , ὃπου καὶ πάσας τὰς ψυχὰς ἄστρων ὡρῶν στοιχείων . εἰ οὖν ἡ μὲν εἱμαρμένη κατ’ αὐτὸν οὐ θεός , ἡ δὲ ψυχὴ τοῦ κόσμου θεός , οὐκ ἂν εἴη εἱμαρμένη ἡ τοῦ κόσμου ψυχή , οὔθ’ ἡ ἐν Τιμαίῳ οὔθ’ ἡ ἐν Νόμοις . Ὅτι δὲ ὅπερ ὑπόλοιπον ἀληθές , καὶ ὡς ἡ φύσις ἐστὶν τοῦ παντός , ἐκ τούτων συνάγειν δυνατόν . εἰ γὰρ μήτε ἡ ψυχή ἐστιν ἡ προσλαβοῦσα νοῦν μήτε τὸ σωματοειδές τοῦτο μὲν γὰρ κινεῖ , θεὸς δὲ οὐκ ἔστιν ὥσπερ ἐκείνη ) , λείπεται μέσην αὐτὴν οὖσαν ἀμφοτέρων , τῆς μὲν ὡς θεοῦ μὴ θεὸν χείρονα , τοῦ δὲ ὡς κινουμένου κινοῦσαν κρείσσονα , τὴν φύσιν εἶναι τοῦ παντός . καὶ γὰρ ἐν Τιμαίῳ [ p . 41e ] ταῖς ψυχαῖς τοὺς εἱμαρμένους νόμους εἰπεῖν ἐθέλων πρότερον τὴν φύσιν δείκνυσιν τοῦ παντός οὕτω γοῦν φησιν · καὶ ἐμβιβάσας ὡς εἰς ὄχημα τὴν τοῦ παντὸς φύσιν ἔδειξεν νόμους τε τοὺς εἱμαρμένους εἶπεν αὐταῖς ) , καὶ ἐν Νόμοις Χ 892 b ] πρὸς τοὺς σωματικαῖς ἀρχαῖς χρωμένους ἀγωνίζεσθαι μέλλων θ<οὐθ> καλῶς φησιν τὰ φύσει φύσιν ἀποκαλεῖν , ὡς ἄλλης δηλαδὴ παρὰ τὰ φύσει τῆς φύσεως οὔσης . εἰ οὖν τὰ σώματα πάντα φύσει , δῆλον ὡς φύσις ἄλλη τις παρὰ τὰ σώματα καὶ αἰτία τῶν φύσει καὶ κατ’ αὐτόν . δέδεικται τοίνυν , ὅτι φύσις ἐστὶν τοῦ παντὸς ἡ εἱμαρμένη καὶ κατὰ τὰς Πλάτωνος ἀρχάς . Ὅτι δὲ ταῦτα συντέτακται ἀλλήλοις , τό τε ἐφ’ ἡμῖν λέγω καὶ εἱμαρμένη , καὶ συνεμφαίνεται παρὰ τῆς προνοίας , λάβοις ἂν ἐκ τῶν ἐν τῷ δεκάτῳ τῶν Νόμων ῥμθέντων [ p . 904 ] . λέγε·ι Ι γάρ , ὅτι μὲν οὐ βιάζεται τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἢ εἱμαρμένη ἢ πρόνοια , ταυτί γράψω δὲ συντεμὼν τὰς ῥήσεις ) · ἐπειδὴ κατεῖδεν ἡμῶν τὰς πράξεις ὁ βασιλεὺς ἐμψύχους οὔσας , καὶ πολλὴν μὲν ἀρετὴν ἐν αὐταῖς οὖσαν , πολλὴν δὲ κακίαν ὅπερ ὴ͂ν τοῦ ἐφ’ ἡμῖν ἴδιον ) , ἐμηχανήσατο ποῦ κείμενον ἕκαστον τῶν μερῶν ἀρετὴν μὲν νικῶσαν , ἡττωμένην δὲ κακίαν ἐν τῷ παντὶ παρέχοι τοῦτο δὲ ἦν προνοίας ἴδιον , πᾶσιν χρῆσθαι κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὸ ἀγαθόν ) · μεμηχάνηται δὴ πρὸς τοῦτο , ποῖον γιγνόμενον ἀεὶ ποίαν ἕδραν δεῖ μεταλαμβάνειν · τῆς δὲ γενέσεως τοῦ ποιοῦ τινος ἀφῆκεν ἐν ]] ταῖς βουλήσεσιν ἑκάστων ἡμῶν τὰς αἰτίας . ὅπῃ γὰρ ἂν ἐπιθυμῇ καὶ ὁποῖός τις ὢν τὴν ψυχήν , ταύτῃ σχεδὸν ἑκάστοτε καὶ τοιοῦτος γίνεται ἅπας ἡμῶν . δι’ ὧν τὸ αὐτεξούσιον μάλιστα σώζει τῆς ψυχῆς καὶ τὸ ἐφ’ ἡμῖν · τὸ γὰρ ποιὸν τῆς ζωῆς τῆς ἡμετέρας ἡρτῆσθαι βουλήσεως · τὴν προαιρετικὴν δύναμιν ἀποκαλέσας ἐν τούτοις βούλησιν . τοιοῦτον δὲ ὂν πῶς συντάττεται πρὸς τὴν εἱμαρμένην , ἐπάκουσον · μεταβάλλει μὲν τοίνυν πάνθ' ὅσα μέτοχα ψυχῆς , ἐν ἑαυτοῖς κεκτημένα τὴν τῆς μεταβολῆς αἰτίαν καὶ τοῦτο πάλιν διὰ τὸ ἐφ’ ἡμῖν εἰπών ) · μεταβάλλον δέ , φησίν , φέρεται κατὰ τὴν τῆς εἱμαρμένης τάξιν καὶ νόμον · καὶ πῶς φέρεταιλ , καὶ ὅτι ταττόμενον εἰς τὴν ὀφειλομένην αὐτῷ χώραν · σμικρότερα μὲν τῶν ἠθῶν μεταβάλλοντα ἐλάττονα κατὰ τὸ τῆς χώρας ἐπίπεδον , πλείω δὲ μεταπεσόντα εἰς βάθος τά τε κάτω λεγόμενα , ὅσα Ἅιδην καὶ τὰ τούτων ἐχόμενα ἐπονομάζοντες σφόδρα φοβοῦνται . τοῦ|τον μὲν οὖν τὸν τρόπον οὐκ ἐκβαίνομεν τῆς εἱμαρμένης , ἀλλὰ κατὰ τοὺς ἐν αὐτῇ νόμους φερόμεθα , μεταβάλλοντες κατὰ τὰς ζωάς , κύριοι τῆς μεταβολῆς ὄντες , εἰς ἄλλον καὶ ἄλλον τόπον ἁγιώτερον ἢ τιμωρητικώτερον ἢ καὶ μέσον ἀμφοτέρων . εἴρηται δὲ καὶ τὸ πάντα συντάττον , καὶ ὅτι πρόνοια καὶ ὁ τοῦδε τοῦ παντὸς βασιλεύς · εἰς ὃν καὶ ἀναδραμόντες ἐνταῦθα περιγράψομεν τὸν περὶ τοῦ μύθου σύμπαντα λόγον . Πρόκλου Λυκίου Πλατωνικοῦ διαδόχου εἰς τὸν ἐν πολιτεᾳ τοῦ Πλάτωνος μῦθον ὑπόμνημα .
Lemmas: ὁ ἐν πολιτεία ὁ ἦρος μῦθος , εἰμί φίλος Μαρῖνος , τρίτος ἤδη οὗτος , ὅς Ἀρμένιος μέν εἰμί φημί ὁ Σωκράτης , Πάμφυλος δέ ὁ γένος , ἐξηγέομαι προτίθημι πρῶτος ἡγέομαι χρή ὁ τε σκοπός διέρχομαι ὁ πᾶς λόγος καί ὁ ἐν βραχύς κεφάλαιος τομή , ἔπειτα ὅσος προσφέρω αὐτός τις ἔγκλημα καί ὁ ὑπέρ ἕκαστος ἀπολογία , ὅς οἴομαι ὁ τε Πλάτων καί ὁ πρᾶγμα , ὅς προηγούμενος δεῖ ποιέω ὁ θεωρία , εἰμί συμβαίνω · καί μάλιστα ὅτι πολύς ὁ περί αὐτός φύω κατανόησις καί ὁ πλατωνικός ὁ κορυφαῖος , Νουμήνιος , Ἀλβῖνος , Γάιος , Μάξιμος ὁ Νικαεύς , αρποκερατωνια , μάλιστα ὁ ἐν ὁ μῦθος κρύπτω γίγνομαι φημί τελέω ἐξηγητής . ὁ γάρ ἐπί ἕκαστος ὁ τε ὁ πλατωνικός Μοῦσα σύμφωνος καί ὁ ανέλεγκτος ὁ ἐπιστήμη λόγος ἀνευρίσκω μέγας εἰμί ἐγώ φαίνω καί οὐ ὁ τυγχάνω ἀγών · καί εἰμί τίς καί τοσοῦτος ὁ ἔμπροσθεν , ἔτι μείζων ἐγώ δοκέω δήω καί θεός εἰμί ἡγεμών δήω περιωπή . ἄρχω δέ οὖν ἐντεῦθεν , ὅθεν καί προσήκω ἡγέομαι ὁ περί ὁ τοιόσδε λόγος πραγματεύομαι , καί λέγω τίς ὁ ὅδε ὁ μῦθος πρόθεσις , ὅς προΐστημι ὁ Σωκράτης πᾶς συνείρω πρός αὐτός , καί διά ὅς αἴτιος μόνος ὁ μῦθος οὗτος εἰς μερικός ἀναπέμπω ἱστορία καί τις ψυχή ἐκ ὁ ὑπερορία , ἄγγελος ὁ ἐν Ἅιδου καί ὁ ἔξω σῶμα πάθημα ὅς ὑπομένω ὁ ψυχή ποικίλος γίγνομαι , ψυχή ὁ Ψυχή ἱστορέω , ἔπειτα ὁ ζῶ ἔτι ὁ ὅδε βίος ἀπαγγέλλω ὑφίστημι . Τῖς ὁ πρόθεσις ὁ μῦθος πᾶς . ὁ μέν οὖν πρόθεσις οὖον πολύς δήω λόγος νομίζω ὁ πρῶτος ἐγώ , σαφῶς καί αὐτός ὁ Σωκράτης εἰς ὁ σύμπας ὁ δικαιοσύνη θεωρία αὐτός ἀναπέμπω , καί ὅς καρπόω μισθός παρά ὁ ἀγαθός ὁ ὁ ἐν ἑαυτοῦ πολιτεία κατακοσμέω διά ὁ ἀρετή σύμπας καί ὁ δικαιοσύνη διαφερόντως , ὥσπερ δή καί ὁ ἐναντίος ὁ καρπός οὗτος τιμωρία , ὅσος ὑπομένω ἀνάγκη ὁ ὁ ἐναντίος ἕξις ὁ σκοπός βραχύς ὁ ἐν ὁ μῦθος πάντως εἄν ἐξαρκέω , ὅσος κατατείνω περί ὁ ἐν Ἅιδου λῆξις περί τε ὁ στόμιον ὁ μυκάομαι καί ὁ τραγικός περί Ἀρδιαῖοι δρᾶμα διατρίβω καί ὁ ἐπικαρπία ὁ ὅσιος βιόω · τίς δέ ἐγώ ὁ περιφορά ὁ μῦθος βούλομαι ὁ οὐράνιος καί ὁ ὁ Ἀνάγκη βασίλειος καί ὁ τρεῖς Μοῖρα καί ὁ κλῆρος καί ὁ βίος καί ὁ ὁ κάθοδος ὁ ψυχικός παντοδαπός διαφορότης ἄλογος λογικός , ἄμικτος μείγνυμι ; πᾶς γάρ οὗτος εἷς ἁρμονία ἐκπληρόω δεῖ ὁ μυθολογία ἢ μάτην αὐτός προσραψῳδέω ὁ Σωκράτης , οὗτος δή ὁ πᾶς ὡς εἶπον ἄτοπος . μήποτε οὖν ἐπειδή ὁ δικαιοσύνη ἕνεκα ὁ περί ὁ ἀγαθός πολιτεία ἐγώ ἐν ὅδε ὁ πραγμα|μείᾳ σύμπας λόγος διαπεραίνω , καί ἔτι οὗτος ἕνεκα καί ὁ παντοῖος πολιτεία διερευνάω ὁ ἐν γένεσις Ψυχή , ἀντίστροφος καί περί ὁ ἐκτός ὁ σῶμα ἐν ὅδε ὁ μῦθος διέρχομαι προτίθημι οὖον ὁ μισθός μόνος ὁ ἐν ὁ λῆξις ἐγώ ἀναδιδάσκω , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός πᾶς πολιτεία παράδειγμα ὁ ἀγαθός εἰμί , ὡς καί οὗτος προαγορεύω ὁ Σωκράτης [ Χ p . 592b ] ἐν οὐρανός λέγω αὐτός εἰμί , κἀν ἐν ἄνθρωπος ἀνυπόστατος εἰμί , καί ὁ ἐν ὁ ὑπό σελήνη τόπος ὁ Ψυχή φορά καί αἵρεσις καί ἀπαλλάσσω ὁ Βίων , ἀπό ὅς καί ὁ μετά σῶμα πολιτεύω ποικίλος φύω διαιρέω ὁ ἄλογος εἶδος ὁ ζωή . ὥστε εἰμί ὁ πᾶς σκοπός ἀπό ὁ περί δικαιοσύνη ὁρμάω λόγος ἐνταῦθα περί πᾶς ὁ κοσμικός πολιτεία , ὅς ἐν μῦθος σχῆμα Πλάτων ἐκφαίνω ὁ τε οὐράνιος καί ὁ ὑπό ὁ οὐρανός ὁ τάξις . καί πανταχοῦ μέν ὁ ὁ δικαιοσύνη πρός ὁ ἀδικία λόγος γίγνομαι καταφανής , μέγας δέ ἀπό ὁ ἐν ὁ κόσμος πολιτεία · ἐν ὅς θεός μέν εἰμί φύλαξ ὡς ἀληθής καί ἄρχω ὁ κοσμικός νόμος , ὅς ὅς τε Ἀνάγκη καί ὁ οὗτος παῖς εἰς ὁ πᾶς Ψυχή καί ὁ προφήτης ὁ μοιραίος κανών ὁ ἐπίκουρος λαγχάνω τάξις , ὅς μέν πρό ὁ γένεσις ἀφορίζω ὁ μέτρον ὁ κλῆρος αὐτός , ἕ δέ ὁ γενεσιουργός βίος κυβερνάω · ψυχή δέ ἐφήμερος , φημί ὁ προφήτης [ p . 617d ] , εἰς ὁ τίθημι συντελέω γένος | ἀνάλογος ὁ τίθημι ὑπηρετέω ὁ ἔσχατος ὁ ἀγαθός πρόνοια , [ ὅς ] καί ὁ θεός φημί ὁ γένεσις ἐπιστρέφω θητεύω , ἀλλά ἀδάμαστος ὁ αὐχήν θητεύω ἀνάγω πάλιν ἐντεῦθεν καταλείπω ὁ γένεσις , παράδειγμα γίγνομαι ὁ ἐκ ὁ θητικός γένος εἰς ὁ ἐπίκουρος ἀναπέμπω καί ὁ ἄρχω , ὅταν υπόχρυσος γίγνομαι ὁ φύσις · ὥσπερ ἔμπαλιν ἄνωθεν εἰς ὁ ὁ τίθημι χωρέω κλῆρος ὁ ὁ ὅλος κόσμος συνδιοικέω ψυχή ὁ θεός , ἡνίκα εἄν εἰμί πτερόω , ὁ ἑαυτοῦ [ ἢ ] ἀδρανής ποιέω ζωή καί ὁ τόνος ἐκλύω ὁ μετεωροπορία . οὗτος δέ οὖν πᾶς σαφῶς οἴομαι παρίστημι ὑπό ὅδε ὁ μῦθος λέγω ὁ παράδειγμα ὁ Σωκρατικός πολιτεία ἐν ὁ κόσμος , δείκνυμι ὁ φύλαξ , ὁ ἐπίκουρος , ὁ τίθημι ὁ θεός , ὁ δαίμων , ὁ Ψυχή · καί οὖον μόνος ὁ ὁ δικαιοσύνη σύνειμι καί ἀδικία ἀναδιδάσκω μισθός ὅστις εἰμί ἀπέρχομαι ἐνθένδε ὁ Ψυχή , ἀλλά καί ὁ πολιτεία ὅλος ὁ εἶδος ἐν ὁ πᾶς προυπάρχω ἀποφαίνω καί ὁ ἐν ὁ πᾶς γένεσις πρῶτος μέσος τελευταῖος · ἵνα μή μόνος πολιτικός ὁμοῦ ὁ δικαιοσύνη καί ὁ περί ὁ ἀγαθός πολιτεία συνεξετάζω λόγος καί διά οὗτος ἐκεῖνος γίγνομαι καταφανής , ἀλλά καί ὁ θεωρητικός τρόπος καί μυθικός , μᾶλλον δέ μυστικός , εἰς ὁ πᾶς ἐγώ ἀνατείνω ὁ αὐτός μέγας ἀναφαίνω · ὁ μέν πρόνοια ἐνταῦθα ὁ δικαιοσύνη διορίζω ἀπό ὁ ἀδικία διά ὁ ὁ ὀφείλω κατά ἑκάτερος ἀπόδοσις καί ὁ δικαστής μέτρον ὁ προσήκω νέμω ἄμφω οὐράνιος καί χθόνιος , ὁ μέν εὐπάθεια ὁ δέ τληπάθεια , ὁ δέ ὅλος ὁ κόσμος πολιτεία σαφής καί ὁ ὁ δικαστής ἐγώ ποιέω ἐνέργεια · διά γάρ ἐκεῖνος καί οὗτος ὁ ὅρος ἀκλινής ὁ πρόνοια ἐν ὁ ἑαυτοῦ προίστημι κριθή - βρόχος , ἕπομαι ὁ τε Οὐράνιος ἄγεμος και Ταΐς φύω - Σάϊς ὁ ονρανω παύω ἀρχή , ὅς αποοραινω ὅς iv ὁ κόΰμω πᾶς οὐδείς ὄνατος . και εἴπερ εἰμί ἐθέλω ὁράω ὁ πλέγμα ὅς εἷς ὁ πᾶς ὅδε πολιτεία και ὅς νόμος ὅς iv ἄντη και ὅς ἄρχω , ὁράω πρῶτος μέν , οὖς Ι'φαμεν , ὁ ύπερκοΰμίονς ὅς τάξις αἴτιος παύω ὁ τε μόνος και ὁ τριάς ὁ Μοῖρα λέγω και ὁ ᾿Ανάγκην , ἀπό εἰμί οἷ νόμος πᾶς οἷ κουμικεω . αευτερος δέ ὁ ὁ ἁρμονία υυνεχουυς ὁ πᾶς Σειρήν , ίνα κάνταϋθα διά μονυικω ή πολιτεία ΰννεΰτώΰα φαίνω και οὗτος ἀεί μένω μένω και ή τάξις εἰμί μή μένω λύω ὅς πολιτεία ὁ εἶδος , οὖς ὅς Μονΰαι λέγος [ VIII ρ . 546d ] . Τρίτος δέ αὐτός ὅς δεονς ὅς ὅρος - νίων , φύλαξ οὖς ἀληθής εἰμί εγκοΰμίονς ὅς παντοῖος iv ὁ κόΰμω νόμος ολικός τε και μερικός . Τέταρτος δέ ὅς ἐπί Ταΐς ψνχαΐς τάσσω ἄρχω είτε ἄγγελος είτε δαίμων ὅς Βίων ηγεμό νάω , ὁ ἀπό ὅς αυτικτω - οἷος φορός άΰτάθμητον αὐτός κίνη τάσσω και οὐ εἰμί παρεκβαίνω ὅς ὄρνυμι ὅς πρόνοια ή ὅς δίκη , Πέμπτος ὅς δικαυτης ὅς εν κακώς βιόω , ὅς αποφοιτώ ἀπό ὅς νόμος ἐπιτρέφω Ἄνθις εἷς ὁ ὅλος τάξις και ὅς ἐκεῖνος ἐκχέω διά ὅς τιμή ακλιναω αὐτός εὔχομαι παραΰκενάξοντας . " ἕκτος 5' iv γε - νέος , φύω Ὀρφεύς , ὁ δήμιος ὁ κοσμικός , οἶος ὁ τυραννικός βιόω ἄγριος τίς εἰμί και ἄπαρος - τητοι κολάζω διαλαμβάνω οἶς νπέΰτρωται ὁ ὅς τία δεΰμωτήρια και ὁ εὔχομαι και φρικώδης ὅς • ψνχών οἰκητήριον και κολαΰτήριον ὅς Τάρταρος . οὗτος δέ παύω ὁ σύνταξις νοῦς ὁράω πως οὐδείς διαφεύγω δυνατός ὁ ὅλος πρόνοια ὁ θεός , καί εἶδον ὁ παράδειγμα ὁ Σωκρατικός πολιτεία οὐράνιος ὑπάρχω εὑρίσκω καί οὗτος εὑρίσκω ὁ σκοπός ὁ μυθολογία οὗτος καταδέω ὁ τέλειος . καί Τῶς γάρ εἰμί δυνατός ὁ μισθός ἀναδιδάσκω ὁ Δίκαιος καί ἄδικος , ὅς ἐν ὁ πᾶς κομίζω , μή ἐνδείκνυμι ὅτι τάσσω ὁ πᾶς καί ὡς ἄρχων εἰμί προτάσσω ὁ ὅλος καί εἷς πρόνοια διήκω κοσμέω ὁ μέρος ; οὗτος οὖν ὁ μῦθος ἐγώ ἐκφαίνω καί ὁ περί ὁ περιφορά λόγος καί ὁ περί ὁ τάξις ὅλος παρεισκυκλέω · ἢ οὐ εἄν οὐδέ ὁ μισθός ὁ Δίκαιος καί ὁ ἄδικος εἰμί εὐπαράδεκτος ὁ ἀκούω . καί εἰμί ἐγώ δεῖ ἐμός εἶπον , ἡγέομαι ὁ μισθός οὗτος οὐ ἄλλως δείκνυμι δύναμαι ἢ δύο οὗτος προαποδείκνυμι , εἷς μέν ὁ χωριστός εἰμί σῶμα ὁ Ψυχή , ἵνα Οὑναί κομίζω μισθός ὅς ἐν ὁμάς εἰμί ἐν σῶμα πράσσω ( μή εἰμί γάρ ἀδύνατος ) , ἕτερος δέ ὁ πρόνοια εἰμί ( μή γάρ εἰμί ὁ ἔξιος ὁρίζω ὁ βίος ἀμήχανος · ἀλλά ὥσπερ εἰμί δεῖ ὁ λαμβάνω ὁ μισθός , ὁ Ψυχή , οὕτως εἰμί δεῖ καί ὁ δίδωμι , ὁ πρόνοια καί ὁ ἐν ὁ πᾶς νόμος ) — οὗτος δέ οὖν ἄμφω ἀναγκαῖος εἰμί ἐν ὁ ὑπέρ ὁ μισθός λόγος , ἐπεί ἕτερος αὐτός προκαταβάλλω διά ἀπόδειξις ανέλεγκτος , χωριστός εἰμί ὁ ψυχή σῶμα μή φθείρω ὑπό ὁ σφεῖς αὐτός πονηρία ὁ ἔσχατος ἐσθίω ὁ λοιπός ὑπόμνησις ἀξιόω καταδέω διά ἄμφω ὅς ἀναδιδάσκω προθέω ὁ Δίκαιος καί ἄδικος μισθός . οὗτος δή οὖν καί αὐτός ἐργάζομαι , ὡς ἐγώ δοκέω , καί ὁ περί τύν κύκλος λόγος εἰς μέσος παράγω καί ὁ περί ὁ μοῖρα · ἵνα δή γνώριμος γίγνομαι , καί ὅτι τάσσω ὁ πᾶς καί ὅτι προυπάρχω ὁ τάσσω ὁ τάσσω . εἰμί γάρ εἰμί τάξις ἐν ὁ κόσμος εἷς καί πρόνοια ὁ τάξις εἰμί [ καί ] οὗτος καί οὐδείς οὗτος ἔξω γίγνομαι θεμιτός ὁ τελέω εἰς ὁ πᾶς , εἰμί δήπου καί εἰς ὁ Ψυχή τις ἀπό οὗτος καθήκω διανομή ὁ κατά ἄξιος . ἐν πᾶς γάρ ζῷον κατά φύσις διάκειμαι ὁ μέρος βλέπω πρός ὁ ὅλος καί ἐκεῖ τάσσω ἕκαστος , ὅς τάσσω οὖον σάλευσις ὁ ὁ ὅλος τάξις . ὁ μέν οὖν ὁ αὐτόματος καί ὁ τύχη ὁ πᾶς ἐπιτρέχω οὐδείς γίγνομαι φημί κατά πρόνοια καί δίκη , νόος δέ καί λόγος ὕστερος ποιέω ὁ αὐτόματος καί γεννάω ἀπό ὁ χείρων ὁ ἀγαθός καί ἐκ ὁ ἄλογος κινέω ὁ κατά λόγος ζῶ · ὁ δέ εἰς ὁ τάξις βλέπω , ὅς ἔχω ὁ ὁ οὐρανός περίοδος , οὗτος μέν εἰς νοερός εἰκότως δοκέω καί θεῖος ἀνάγω αἴτιος , οὗτος δέ ἕπομαι πᾶς ποιέω ὁ ἐντός οὐρανός , καί ὁ κύριος κίνησις ἀκολουθέω τός ἄκυρος ( ἐπεί καί ἐν πᾶς ζῷον ὁ κύριος ἕπω μόριον ὁ ἄκυρος ) , καί οὗτος δή ὁ πᾶς εὐνομέομαι δείκνυμι , πᾶς ἐκ θεός ἀναρτάω ὁ οὐράνιος . εἰμί ἄρα ἐσθίω ὁ μισθός ἀναγκαῖος ἀποδείκνυμι ὁ Ψυχή , ἐσθίω καί ὁ περί ὁ κοσμικός τάξις λόγος αὐτός μή παρέρχομαι , ἀλλά ὑπομιμνήσκω καί περί οὗτος , ὡς εἰμί ὁ πρόκειμαι συμβαίνω · καί ἐγώ δοκέω διά οὗτος καί ὅς μηδείς ἔχω ὁ μῦθος παρά αὐτός , καί ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ποιέω ὁ ἀφήγησις , οὐ ἀρκέω ὁ κοινός περί ὁ Ψυχή λόγος . ἐν μέν γάρ ὁ κολάζω ὁ Ἀρδιαῖοι παραλαμβάνω , ὁ τις τυραννικός βιόω , ἐν δέ ὁ αἵρεσις ὁ Ψυχή ὁ Ὀρφεύς , ὁ Αἴας , ὁ ὀδύσσω · αὐτός δέ ὁ ὁ πρᾶγμα διδάσκαλος ὁ Ἦρ ὁ Πάμφυλος , ἵνα διά πᾶς γίγνομαι γνώριμος , ὅτι μέχρι ὁ ἄτομος - ὁ ὁ μισθός ὁ τε δικαιοσύνη εἰμί καί | ὁ ἀδικία , καί οὖον ὁ ὅλος προνοέω μόνος , ἀλλά καί ὁ κατά ἕκαστος , θεός εἰμί καί δαίμων ὑπουργέω ὁ θεός , ὁ τάσσω εἷς τάξις χράω ἄνωθεν ἄχρι ὁ ἔσχατος ἀνελίσσω . διά ὅς οὗτος καί ἐν Γοργίας [ p . 525d ] ὁ αὐτός ἕνεκα , λέγω δή ὁ ὑπέρ δικαιοσύνη καί σύμπας ἀρετή ἀγών ὁ κατήγορος αὐτός ἀμύνω , εἰμί καί μή ὁ διηγέομαι ποιέω ὁ μυθολόγημα πρόσωπον μερικός ἢ ὁ κολάζω ὁ κατά ἕκαστος τις , ἀλλά οὖν οὖον παντελῶς ἀπέχω οὗτος , εἰς ὁ Ὅμηρος ποίησις ἀναφέρω ὁ ἄτομος ὁ μνήμη · ἐκεῖνος γάρ ποιέω τις ὁ τύραννος κολάζω ὁ μέγας κόλασις . πρέπω γάρ , οἴομαι , ὁ ὑπέρ δικαιοσύνη λόγος ὁ μέχρι ὁ κατά ἕκαστος πρόειμι ποίησις ὁ δίκη . ἐκεῖ μέν οὖν , εἰμί καί πολύς εἰμί καί ὁ ὑπέρ ὁ δικαιοσύνη λόγος , ὡς φημί , ἀλλά οὖον προηγούμενος τυγχάνω ὁ ζήτησις · ἐν δέ ὁ πολιτεία καί ὁ περί πολιτεία σκέμμα εἰς ὁ δικαιοσύνη ἀναφέρω ἀναγκαῖος δήπου καί ὁ μυθικός οὗτος πλάσμα διά αὐτός χωρέω ὁ κατά ἕκαστος , ὁ ὁ δίκη ὅρος ἐκφαίνω καί ἀπό οὗτος ἀνέλεγκτος πιέζω , καί ὁ ἀφηγέομαι εἷς τίς εἰμί ἀνήρ , μετά ὁ ἐν πόλεμος τριβή καί ὁ ἆθλος , ὅς ἀθλέω ὁ χυχαὶ ὁ ἐν ὁ γένεσις πόλεμος μεταχειρίζω , πρός ὁ χωριστός ἄνειμι καί ὁ ἔξω γένεσις ζωή , διά ὅς καταδέω ὡς διάφορος εἰμί καί οὐ [ ὑπό ὁ ] ἄθλος ὁ ] γενεσιουργός [ δαμάζω , οἷος ὁ πλείων ] εἰμί , οὗτος πᾶς ὁ τάξις ὁ ἐν ὁ πᾶς πρόνοια ἀναπόδραστος εἰμί καί μέχρι ὁ ἄτομος διατείνω καί ἐκφαίνω ὁ συγγενής ὁ τοιόσδε λόγος Ψυχή . οὗτος μέν οὖν ἕπομαι εἰμί , ὥσπερ εἴρω2 ἐγώ , ὁ περί ὁ μισθός ὁ τε δικαιοσύνη καί ὁ ἀδικία θέαμα . ὁ δέ δή ὁ κεφάλαιος τάξις ἄρχω μέν ἀπό ὁ λῆξις ὁ ψυχικός , τελευτάω δέ εἰς ὁ κάθοδος αὐτός ὁ εἰς ὁ γένεσις , μέσος δέ αὐτός παρεισκυκλέω ὁ περί ὁ ὅλος θεωρία , ἀπό ὅς καί εἰς ὁ ψυχή ὁ διακόσμησις χωρέω ὁ τε ὁ λῆξις τυγχάνω ὁ ὀφείλω καί ὁ εἰς ὁ σῶμα φέρω . κατά ἑκάτερος δέ ὁ ἄκρος ὁ κεφάλαιος ὁ μέν ἄρχω παραλαμβάνω ἔοικα ὁ λόγος ὁ δέ ἄρχω , καί ὁ ἄρχω ὁ μέν ἐκλέγω ἔχω ὁ ἐπιτροπεία ὁ δέ πρός ὁ ἄρχω συντάσσω , καί ὁ ἄρχω ὡσαύτως ὁ μέν ὁ καλός εἰμί μερίς ὁ δέ ὁ χείρων καί ἄλογος . καί γάρ ἐπί ὁ λῆξις ὁ μέν δικαστής ὁ ὁλικός προβάλλω πρόνοια ὁ Ψυχή , ὁ δέ ὑπηρετέω αὐτός δαίμων ὁ μερικός ( ὅς εἰμί καί ὁ διάπυρος καί ἐπί ὁ ἀσπάλαθος κνάμπτω ὁ Ἀρδιαῖον)·καὶ ἐπί ὁ κάθοδος ὁ μέν Μοῖρα ὁ κατέρχομαι εἰμί ἐκλέγω μέναι Ψυχή , ὁ δέ λαγχάνω αὐτός δαίμων σύνταξις ἔχω πρός αὐτός κατά ὁ ὁ Βίων διαφορά . καί αὖος πάλιν ἐν μέν ὁ λῆξις ἀγαθός ἵημι εἰς οὐρανός ἐπί γῆ διαβιῶ ...... πέμπω ............ ὁ ψυχή ὅς ὁ μέσος , ἕ ....... διαλαμβάνω · ἐν δέ ὁ κάθοδος ὁ Ψυχή εἰς ὁ ὁ λογικός ζῷον γένεσις καί εἰς ὁ ὁ ἄλογος ὡς εἰς μέγας μέρος ποιέω ὁ διαίρεσις . οὗτος δέ ἐπί ἑκάτερος ὁ λόγος τάσσω ὁ περί ὁ κοσμικός τάξις θεωρία ὁ μέσος ἀπολαμβάνω χώρα , εἰς ὅς ἀπό ὁ λῆξις ἐπάνειμι ὁ μῦθος καί ἀπό ὅς εἰς ὁ γένεσις κατέρχομαι ὁ ζῷον καί ὁ ὁ Ψυχή διαίρεσις . ὁ γάρ Μοῖρα οὗτος ἀμφότερος εἰμί συναγωγός , καί ὁ λῆξις ὁ προσήκω μέτρον καί ὁ κάθοδος ἀπομερίζω · πᾶς κάθοδος ὁ μοιραίος δήω ποίησις καί πᾶς λῆξις χείρων τε καί ἀγαθός . μέρος γάρ ᾀσμός ὁ πᾶς καί ἐγώ · ἀνέρχομαι οὖν καί κατέρχομαι δήω ὁ Μοῖρα , εἰμί καί ὁτὲ μέν αὐτός μετέχω κατά ὁ ἀσώματος ἐγώ ζωός θεῖος τρόπος ὁτὲ δέ κατά ὁ σωματικός δαιμόνιος , καί ὁτὲ μέν ὡς θεός ( ἵνα ὁ δοκέω εἶπον σαφῶς ) ὁτὲ δέ ὡς ὁ μείρομαι λαγχάνω . οὗτος δέ οὖν καί ὁ ὁ οὐράνιος περίοδος ἕπομαι Ψυχή ὁ περίοδος καί ὁ ὁ χθόνιος ἀνελίσσω ἀφορίζω . ἀλλά οὗτος μέν καί εἰς ὕστερος · ὁ δέ κεφάλαιος οὗτος διαιρέω καί ὁ πᾶς ἐγώ ἐκφαίνω ὅδε ὁ μῦθος πρόθεσις καθοράω ἐκεῖνος λοιπός , ὅσος τις ὀχλέω εἴωθα ὁ ὁ Πλάτων φιλοσοφία ὑποκρούω εἴωθα περί | ὁ ἐν ὁ μῦθος † ἐξήγησις . ὁ μέν Ἐπικούρειος Κωλώτης ἐγκαλέω ὁ Πλάτων , ὅτι ὁ ἀλήθεια ἀφίημι ὁ ἐπιστημονικός περί ὁ ψεῦδος διατρίβω μυθολογέω ὡς ποιγτής , ἀλλά οὐ ἀποδείκνυμι ὡς Ἐπιστήμων · καί ὅτι πρός ἑαυτοῦ μαχομένως ἐν μέν γε προοίμιον ὅδε ὁ πραγματεία λοιδορέω ὁ ποιητής ὡς περί ὁ ἐν Ἅιδου φρικτός [ ὁ ἀκούω ] πλάσσω καί θάνατος φόβος ἐντίκτω ὁ ἀκούω [ p.605 d ] , ἐπί τέλος δέ καί αὐτός μεθαρμόζω ὁ φιλόσοφος Μοῦσα εἰς τραγικός ὁ ἐν Ἅιδου πρᾶγμα μυθολογία · ὁ γάρ στόμιον ὁ μυκάομαι ἐκεῖ καί ὁ διάπυρος ἄγριος ὁ τύραννος δήμιος καί ὁ Τάρταρος καί ὅσος τοιοῦτος τίς , φημί , τραγῳδιοποιός ἀπολείπω ὑπερβολή ; καί ὁ τρίτος , ὅτι ὁ τοιόσδε μῦθος πολύς ὁ μάταιος ἔχω ἀναγκαῖος · ὁ μέν γάρ πολύς οὐδέ συνίημι δύναμαι αὐτός εἰμί ἀσύμμετρος , ὁ δέ σοφός οὖον δήω ἀγαθός ἐκ ὁ τοιόσδε γίγνομαι δέμω περισσός · πρός τίς οὖν γράφω , παρά ἑαυτοῦ εἶπον οὐ ἔχω μάταιος ἀποφαίνω ὁ περί ὁ μυθολογία ἑαυτοῦ σπουδή . ἐγώ δέ πρός ὁ τοιόσδε λόγος οὐ ὅσος μόνος ὁ φιλόσοφος κατατείνω Πορφύριος ἔχω εἄν ἀπαντάω λέγω · οἷος ὅτι ὁ περί ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή ἀπόδειξις καί περί ὁ ἐν Ἅιδου διατριβή αὐτός ἕπω τις φιλόσοφος λέγω καί περί ὁ τόπος ὁ διάφορος καί περί ὁ ἐν οὗτος λῆξις , | κατά ὁ εἶδος ὁ ζωή παντοδαπής εἰμί ὁ παρέπομαι , ὁ δή προσίημι πάντως ἀναγκαῖος ὁ παραδέχομαι δέχομαι ἀθάνατος εἰμί ὁ Ψυχή , ὡς μαντικός δίδωμι ὁ ὁ πρόνοια εἰμί τίθημι ἀκόλουθος · καί ὅτι Πλάτων οὖον πᾶς ἐκποδών ποιέω μυθολογία , ἀλλά ὁ διά ὁ αἰσχρός καί ἄθεσμος πλάσμα χωρέω , οἷος Ὅμηρος τε καί Ἡσίοδος γράφω , καί οὐδέ ὁ δεῖμα οὗτος <τὰ> ἐν Ἅιδου γυμνός τίθημι , ὁ ψυχή δειδίσσομαι καί πρός θάνατος περίφοβος ἀποτελέω , ἀλλά ὁ ἄδικος αὐτός προτείνω πρός ὁ ἀδικία ἀπεργάζομαι ὁ ἀκούω εὐλαβής , μονονού συνάπτω πλέκω εἰμί ὁ ἀδικέω σύ αἱρετός , ὁ φρικώδης ὁ κολαστήριον σύ εἰμί αἱρετός · οὗτος δέ φεύγω πᾶς σθένος · φευκτέος ἄρα σύ καί ὁ ἀδικία · καί ὅτι ὁ πλασματώδης οὗτος κατά φύσις πως εἰμί , διότι καί ὁ φύσις κρύπτω φιλέω κατά Ἡράκλειτος · καί ὡς ὁ δαίμων ὁ προστάτης ὁ φύσις διά δή τίνω τοιοῦτος πλάσμα ἐγώ ἐκφαίνω ὁ ἑαυτοῦ δόσις ὄναρ τε καί ὕπαρ , λοξός φθέγγομαι , διά ἄλλος ἄλλος σημαίνω μορφόω ὁ αμόρφωτος ἀφομοίωμα καί διά ὁ ἀνά λόγος ἄλλος σχῆμα , ὅς δή καί ὁ ἱερόv πληρόω καί ὁ δράω ἐν ὁ τελεστήριον , ὁ καί δράω αὐτός ὁ καρυφιον καί ἄγνωστος παρά ὁ τελέω . προσθετέον δέ οὗτος καί ὅτι ὁ Ψυχή νοερός μέν εἰμί κατά ὁ ἑαυτοῦ ὕπαρξις καί λόγος πλήρης | ἀσώματος καί νοερός , ἐνδύω [ δέ ] ὁ φανταστικός νόος καί ζῶ ἄνευ οὗτος μή δύναμαι ἐν ὅδε ὁ τόπος ὁ γένεσις ( ὥστε καί ὁ παλαιός τις ὁ μέν φαντασία αὐτός εἶπον εἰμί καί νόος , ὁ δέ καί διακρίνω ἀφάνταστος νόησις μηδείς ἀπολείπω ) — οὗτος δέ οὖν , ὡς εἶπον , γίγνομαι ἀπαθής παθητικός , ἀμόρφωτος μορφωτικός , πρέπω εἰμί τρόπος διδασκαλία εἰκότως ὁ διά ὁ τοιόσδε μῦθος · ὅς πολύς μέν εἰμί ἔνδον ὁ νοερός ὁ ἀλήθεια φέγγος , προβάλλω δέ ὁ πλασματώδης , ἀποκρύπτω ἐκεῖνος κατά μίμησις ὁ ἐν ἐγώ φαντασία ἐπιλυγάζω ὁ μερικός νόος . ὁ μέν γάρ μυθώδης πᾶς ὅσος πλάσσω μόνος ὁ κατά μόνος ὁ φαντασία ζάω εἰμί οἰκέω καί ὅς εἰμί ὁ ὅλος ὁ παθητικός νόος , ὁ δέ ξαίνω ὁ ἐπιστήμη καί αὐτοφανής ὁ νοερός <γνώσεως> ὁ ἱδρύω ἑν νόησις καθαρός ὁ ἑαυτοῦ ὅλος ἐνέργεια · ὁ δέ αὖος κατά μέν ὁ ἔξω πλασματώδης , κατά δέ ὁ εἴδομαι νοερός ἐγώ δήπου λείπω σύζυγος εἰμί ὁ ὁ συναμφότεροι εἰμί καί δισσός ἔχω νόος , ὁ μέν ὅς εἰμί , ὁ δέ ὅς ἐνδύω προβάλλω . καί διά οὗτος δήπου καί χαίρω ὡς συμφυής ὁ μῦθος · εὐφραίνω γάρ ὁ δισσός ἐν ἐγώ νόος , καί ὅς μέν τις ἐγώ ὑπό ὁ ἔνδον τρέφω γίγνομαι θεατής ὁ ἀληθής , ὅς δέ ὑπό ὁ ἔξω καταπλάσσω ἐπιτήδειος καθίστημι πρός ὁ εἰς ἐπιστήμη ὁδός . ὥσπερ δέ καί εἰμί φανταστικός ἐνεργέω , ὅμως δεῖ καθαρός χράω φαντασία ἀλλά οὖον μιαίνω ὑπό τίνω αἰσχρός φάντασμα , οὗτος δήπου καί ὁ μῦθος πρέπω ἔχω προσήκω καί ὁ ἔξωθεν σκευή ὁ ἔνδον νοερός ἄγαλμα . διό καί Πλάτων ἀποσκευάζω ὁ ὁ ποιητικός μῦθος διάθεσις , ἀναπίμπλημι ὁ ἀτέλεστος ψυχή ὑπόνοια φορτικός . — ὅτι2 δέ καί εἰς ὁ πολύς δράω ὁ μῦθος , δηλόω ὁ τελετή . καί γάρ οὗτος χράω ὁ μῦθος , ἵνα ὁ περί θεός ἀλήθεια ἄρρητος κατακλείω , συμπάθεια ἐθίζω αἴτιος ὁ Ψυχή περί ὁ δράω τρόπος ἄγνωστος ἐγώ καί θέω · ὡς ὁ μέν ὁ τελέω καταπλήσσω δέμω θεῖον πλήσσω γίγνομαι , ὁ δέ συνδιατίθημι τίθημι ὁ ἱερός σύμβολον καί ἑαυτοῦ ἐξίστημι ὅλος ἐνιδρόω ὁ θεός καί ἐνθεάζω · πάντως ποῦ καί ὁ ἕπομαι αὐτός ἀγαθός ἐγώ γένος διά ὁ πρός ὁ τοιοῦτος σύνθημα ξιλίαν ἀνεγείρω ἐγώ εἰς ὁ πρός ὁ θεός διά αὐτός συμπάθεια . ἢ πῶς μετά ἐκεῖνος μέν πᾶς ὁ περί γῆ τόπος μεστός εἰμί παντοῖος ἀγαθός , ὅς θεός προξενέω ἄνθρωπος , ἄνευ δέ ἐκεῖνος ἄπνοος πᾶς καί ἄμοιρος ὁ ὁ θεός εἰμί ἐπίλαμψις ; ἀλλά ὁ μέν μῦθος ὁ αἴτιος καί ἐν ὁ περι ὁ μυθικός Κῶς σύμβολον ἐξεργάζομαι . οὗτος δέ ἐγώ τέλος ἔχω ὁ ἐπί αὐτός ἤδη ὁ πλατωνικός μῦθος χωρέω ἀναγκαῖος . ἀλλά οὖον μέντοι σύ , εἰμί δέ ἐγώ , Ἀλκίνοος γε ἀπόλογος εἴρω , ἀλλά ἄλκιμος μέν ἀνήρ , Ἦρος ὁ Ἀρμένιος , ὁ γένος Πάμφυλος [ p . 614b ] ὁ περί ὁ τόπος οὗτος ὁ πρό ἐγώ διαφορά καί παντοῖος διαστροφή θαυμάζω ἄν τις . ὅς οὖ μέν οὖον ] ὁ ἄρα φημί εἰμί ὁ πατήρ ὁ μῦθος ὅδε πᾶς , ἀλλά Ζωροάστρης , καί ὡς ὅδε ὁ ὄνομα ἔγκειμαι ὁ γραφή ἐκδίδωμι , ὥσπερ καί ὁ Ἐπικούρειος Κωλώτης , ὅς καί πρότερος μιμνήσκω . καί αὐτός ἐντυγχάνω Ζωροάστρης βιβλίον τέσσαρες περι φύσις , ὅς ὁ προοίμιον εἰμί · Ζωροάστρης ὁ Ἀρμένιος Πάμφυλος ὅδε λέγω , ὅσος τε ἐν πόλεμος τελευτάω παρά θεός ἐδάην καί ὅσος ἐκ ὁ ἄλλος ἱστορία . ἐν δέ μέσος αὐτός πρός Κῦρος προσφωνέω δῆλος εἰμί ὁ βασιλεύς · τίς δέ ὁ Κῦρος , οὖον διασαφέω . ὁ δέ ἐνταῦθα λέγω οὐδείς ἐπί ὄνομα μιμνήσκω πλήν ὁ Ἀνάγκη · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀήρ φημί . ἀστρολογικός δέ εἰμί θέαμα ὁ βιβλίον γέμω · καί ποῦ καί ἀντιλέγω δοκέω πρός ὁ ἐν πολιτικός [ p.269e ] ἀνακύκλησις . ὥστε ἄδηλος εἰμί ἀπό οὗτος οὗτος ὁ μῦθος ἔχω ὁ ἀφορμή , μείς , καί εἰμί Ζωροάστρης ἀντί ὁ Ἦρος γράφω ἐν ὁ ἀντίγραφος · πλήν ὅτι ὁ ἥλιος ἐκεῖνος μέσος οἶδα ὁ πλάνης , ὁ δέ ὁ μῦθος οὗτος ἀείδω ὑπέρ σελήνη εὐθύς , δῆλος εἰμί ὁ ἐκεῖνος τε οἶδα καί οὗτος ἀκροάομαι - σάω · ὥστε οὐ εἄν ὁ Πλάτων ἀπό ἀπό ἐκεῖνος εἰμί ὅδε ὁ μῦθος συντίθημι . ὅς δέ ὁ ἤρα μέν ὁμολογέω γράφω καί Ζωροάστρης γίγνομαι οὗτος διδάσκαλος , ὥσπερ Κρόνιος , ὁ Πάμφυλος ὁ γένος τις τρόπος ὁ Ζωροάστρης συνείρω ( εἰμί μή ἄρα οὖον ὁ Πέρσης φημί ἄν , ἀλλά ὁ Πάμφυλος , οὗτος δή ἐκεῖνος ὅς ὁ περί φύσις εἶπον βιβλίον ἐντυγχάνω ) · ἕ δέ Ἦρος υἱός ευμαιαναξ ὁ διηγέομαι γράφω καί πῶς ὁ ἑξῆς ἄνευ ἄρθρον συντάσσω ὅδε ὁ ὄνομα λέγω οὐ ἔχω , οὐ εἴωθα ὁ παλαιός ἄνευ οὗτος κατά γενικός πτῶσις πατήρ συνάπτω · ἕ δέ οὐ Ἀρμένιος ὁ πατήρ φάσκω , ἀλλά διά θατέρου ὁ βραχύς ἁρμόνιον , μικρός τίς περί ὁ ὄνομα πλημμελοπυντες ( καί εὑρίσκω καί οὕτως ἐν ὁ ἐκεῖνος Ζωροάστρης βιβλίον ἁρμόνιον ὁ πατήρ γράφω ) · οἶδα δέ ἐγώ τις καί Ἀρμένιος ὁ ἤρα λέγω , ὅς ἐρωτάω δεῖ , πῶς ὁ Ἀρμένιος Πάμφυλος εἰμί φημί ὁ γένος · εἰμί καί ἐγώ ἀνήρ αἰδοῖος οὗτος ὑπέλαβον,Θεόδωρον λέγω ὁ Ἀσιναῖος . ἀλλά ὅσπερ φημί , φέρω μέν ἄλλως ἄλλος ὁ πρό ἐγώ · ὁ δέ ἀληθής ἤρα μέν εἰμί ὁ ἄγγελος ὁ μῦθος ὅδε , πατήρ δέ αὐτός ὄνομα λέγω Ἀρμένιος , γένος δέ ἐκ Παμφυλία · ἵνα δή καί ὁ περί ὁ Ἀρδιαῖοι οἶδα σαφῶς ἔχω καί ὁ τυραννικός ἐκεῖνος ζωή καί ὁ μίασμα ὁ ἐν Παμφυλία τύραννος εἷς γίγνομαι . εἴτε δέ ἔχω ὁ ὁ ἱστορία οὕτως εἴτε καί μή , ζητέω ἄτοπος , ὁ Πλάτων ὁ τοιοῦτος πλήσσω μέν οὐδαμῶς , κατά δέ ὁ χρεία ὁ πρόκειμαι ἀεί παραλαμβάνω καί χράω πᾶς μετά ὁ πρέπω περιβολή καί οἰκονομία , ὡς καί ὁ Μαντινέη ξένος καί ὁ κατά ὁ Γύγης πρόγονος διήγημα καί ὁ κατά ὁ ατλαντινοος λόγος καί πᾶς ὁ ὅμοιος . ὁ δέ Κωλώτης ψυχρεύομαι κατά ὁ λέξις εἰμί καί ἐπικαλέω ὁ εἰσβολή ὁ διήγημα | ὡς μετιρακιοιδεω διά ὁ Ἀλκίνοος τε καί ἄλκιμος παράλληλος κεῖμαι ὄνομα , καλῶς μέν καί ὁ Πορφύριος αὐτός ἐπιρραπίζω ὡς ἄγευστος λογογραφικός καί σοφιστικός χάρις καί Μοῦσα Ἀττικός , ὁμοῦ δέ ὀνειδίζω αὐτός καί ὅτι Κωλωτάριος αὐτός ὁ διδάσκαλος καλέω θαμά καί οὐ ὀρθῶς ἀκούω ὑποκορίζομαι ὁ Ἐπίκουρος ὁ Κωλώτης · οὖον μήv ἀλλά ἐκεῖνος ῥητέος , ὅτι ὁ μυθικός πλάσμα μάλιστα δεῖ ποιητικός χάρις , ἐπεί καί καί πολύς μετέχω ὁ τοιοῦτος ἰδέα , πρός δέ ποίησις εὐδοκιμέω ὁ τοιοῦτος μάλιστα , καί ὁ ὁ κάλλος σχῆμα εἰμί ἐκεῖνος διακορής . ὁ μέν οὖν Ἀλκίνοος ἀπόλογος δηλόω ὁ ἐν Ἀλκίνοος ὁ Ὀδυσσεύς νέκυια , οἶς δή ὁ ἐν Ἅιδου διηγέομαι θέαμα καί ὅσος ὁράω καί οἶος ἀκούω ὁ σφάγιον χράω καί ὁ αἷμα ὁ ψυχουλκός . καί γάρ ἐπί πᾶς ὁ τοιόσδε διήγημα ἐκνικάω ὡς ἐπί παροιμία ὁ Ἀλκίνοος ἀπόλογος λέγω . ὁ δέ πρόκειμαι μῦθος καί αὐτός ὁ ἐν Ἅιδου † ποιέω φράζω , εἰκότως ἀντιπαρα - τείνω αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ Ἀλκίνοος ἀπόλογος , τοσοῦτος μόνος νπαλλάξας , ότι ἐκεῖ μέν ὁ ἄχω Ἀλκίνοος ἐάν οὖον πολεμικός ἀνήρ , ἀλλά εἷς εἰρήνη βλέπω καί τρυφή , ὅς δέ ὁ μῦθος οὗτος διηγέομαι καί αὐτός ἀπαγγέλλω ἄλμα - Κίμος τις εἰμί , ἐν πόλεμος τε ἀποθνῄσκω καί † ὁ κατά πόλεμος ὁράω , ὅσπερ ἀπαγγέλλω , χωρίζω αὐτός ὁ Ψυχή ἐκ ὁ σῶμα . ἔχω δέ ἄν τίς πλέω , ὡς καί | [ άλλοθι πιέζω , ὁ ὁ διήγημα οὗτος εἰσβολή πρός ἔνδειξις , ὅτι ὁ μέν ἐκεῖνος νέκυια οὐ ἀποδέχομαι , σκιά [ ἀφίημι - ξουω ὁ ἐν Ἅιδου Ψυχή , καί ὁ ἐν γῆ εἰμί ανδρείος - ὅς ποθέω ὁ ἐνθάδε ζωή εἰσάγω , καί πᾶς ὅσος ἐν [ ἐκεῖνος ] ἐπίστασις ἀξιόω κατατείνω · οὗτος δέ εἰμί ἀνδρικός φημί ἀνήρ εἰμί , ὁ ὅσιος Ψυχή ὁ ἐκεῖ τόπος μακαριστός ἀποδίδωμι καί ὁ ἀνόσιος κολαστικός , καί οὖον ὁ τόπος αὐτός ἀλλά ὁ ξωὴν αἴτιος - μένω · μόνος οὐ σαφῶς ὁ Σωκράτης λέγω οὐ ὁ ποιητικός τρόπος , ἀλλά ὁ πολιτικός διατίθημι ὁ δίω - γησιν οὗτος καί οὗτος μυθολογέω ὡς προσήκω ὁ ἀνδρίζω καί πρός θάνατος ἔχω ἀδεῶς , ἀλλά οὖον ὁ φρίσσω ἐθίζω ὁ Ἅιδην . καί γάρ ὁ ὁ μῦθος πατήρ τοιόσδε τις εἰμί γεννάδας ὡς ἀληθής καί Ψυχή ἔχω σῶμα ὑπεροράω καί πρός ὁ ἄνω βλέπω ἐπιτήδειος καί διά ὅς ἀλκή , κατά ὁ λόγιος , χωρίζω ἀπό ὁ ὑλικός ὄργανον καί εἰς ὁ ἀνάντης εὐθύς2 ὁ οὐρανός χόω - Ρουσάν . ὁ δή καί ὁ ἑξῆς παρίστημι · ὅς ποτός ἐν πόλεμος τελευτάω ἀναιρέω δεκαταῖος ὁ νεκρός ἤδη διαφθείρω ὑγιής μέν ἀναιρέω , κομίζω δέ οἴκαδε μέλλω θάπτω δωδεκαταῖος ἐπί ὁ πυρά κεῖμαι ἀναβιόω [ p . 614b ] . ὁ μέν περί ὁ ἀποθνῄσκω δοκέω , ἔπειτα ἀναβιόω ἱστορία ἄλλος τε πολύς ὁ παλαιός ἀθροίζω καί Δημόκριτος ὁ φυσικός ἐν ὁ περι ὁ Ἅιδου γράμμα . καί ὁ | θαυμαστός ἐκεῖνος Κωλώτης , ὁ Πλάτων ἐχθρός , Ἐπικούρειος εἰμί πάνταως εἶδον [ ὁ ὁ ] καθηγεμών ὁ Ἐπικουρ[είων ] δόγμα ] μή ἀγνοέω μηδέ ἀγνοέω ζητέω , πῶς ὁ ἀποθνῄσκω πάλιν ἀναβιόω δυνατός . οὐδέ γάρ ὁ θάνατος εἰμί ἀπόσβεσις , ὡς ἔοικα , ὁ σύμπας ζωή ὁ σῶμα , ἀλλά ὑπό μέν πληγή τις ἴσως καί τραῦμα παρίημι , ὁ δέ Ψυχή ὁ περί ὁ μυελός μένω ἔτι δεσμός καταρριζόω καί ἐγώ · καρδία ὁ ἐμπύρευμα ὁ ζωή ἔχω ἔγκειμαι ὁ βάθος · καί οὗτος μένω αὖθις ἀνακτάομαι ὁ ἀποσβέννυμι ζωή ἐπιτήδειος πρός ὁ ψύχω γίγνομαι . καί γάρ ἐπί ἐγώ τις ἤδη καί ἀποθνῄσκω δοκέω καί μνῆμα ἐντίθημι καί ἀναβιόω καί ὁράω ἕ μέν ἐγκάθημαι ὁ μνῆμα , ἕ δέ καί ἐφίστημι · καθάπερ δή καί ἐπί ὁ πάλαι γίγνομαι ἱστορέω καί Ἀρισταῖος ὁ Προκοννήσιος καί Ἑρμόδωρος ὁ Κλαζομένιος καί Ἐπιμενίδης Μενίδης ὁ Κρής , μετά θάνατος ἐν ὁ ζῶ γίγνομαι . καί τίς δεῖ πολύς λέγω ; ὅπου γε καί ὁ μαθητής ἀριστάω - Λοῦς Κλέαρχος ἱστορία τις τοιοῦτος πρώτος παραδίδωμι θαυμάσιος . Κλεώνυμος ὁ Ἀθηναῖος , φιλήκοος ἀνήρ ὁ ἐν φιλοσοφία λόγος , ἑταῖρος τις αὐτός τελευτάω περιαλγής γίγνομαι καί ἀθυμέω λιποψυχέω τε καί θνήσκω δόξα τρίτος ἡμέρα εἰμί κατά ὁ νόμος προτίθημι · περιβάλλω δέ αὐτός ὁ μήτηρ καί πανύστατον ἀσπάζομαι , ὁ πρόσωπον ἱμάτιον ἀφαιρέω καί καταφιλέω ὁ νεκρός αἰσθάνομαι βραχύς ἀναπνοή αὐτός τίς ἔγκειμαι . Περίχαρος δέ αὐτός γίγνομαι ἐπέχω ὁ ταφή · ὁ δέ Κλεώνυμος ἀναφέρω κατά μικρός ἐγείρω καί εἶπον , ὅσος τε ἐπεί Χωρὶς εἰμί καί ὅς ὁ σῶμα ὁράω καί ἀκούω . ὁ μέν οὖν αὐτός ψυχή φαίνω παρά ὁ θάνατος οἷος ἐκ δεσμός δόξα τις ἀφίημι ὁ σῶμα παρίημι μετέωρος ἀραρίσκω , καί αἴρω ὑπέρ γῆ ὁράω τόπος ἐν αὐτός παντοδαπός καί ὁ σχῆμα καί ὁ χρῶμα καί ῥεῦμα ποταμός ἀπρόσοπτος ἄνθρωπος · καί τέλος ἀφικνέομαι εἰς τις χῶρος ἱερόν ὁ Ἑστία , ὅς περιέπω δαιμόνιος δύναμις ἐν γυνή μορφή ἀπεριήγητος . εἰς δέ ἐκεῖνος αὐτός ὁ τόπος καί ἄλλος ἀφικνέομαι ἄνθρωπος καί ἄμφω ὁ αὐτός γίγνομαι φωνή · μένω τε ἡσυχῇ καί ὁράω ὁ ἐκεῖ πᾶς . καί δή καί ὁράω ἄμφω Ψυχή ἐκεῖ κολάζω τε καί κρίσις καί ὁ ἀεί καθαίρω καί ὁ οὗτος ἐπίσκοπος Εὐμενίς · ἔπειτα κελεύω ἀποχωρέω , καί ἀποχωρέω ἀλλήλων ἐπανέρομαι τίς ἄγω , καί εἶπον ἀλλήλων ὁ ὄνομα καί ὁ πατρίς , ὁ μέν Ἀθῆναι καί Κλεώνυμος , ὁ δέ Συράκουσαι καί Λυσίας , καί ἀλλήλων παρακελεύομαι ζητέω πάντως ἑκάτερος , ἐάν εἰς ὁ θατέρου πόλις ἀφικνέομαι , ὁ ἀπό ἐκεῖνος ὁρμάω . καί μετά χρόνος οὖον πολύς ἔρχομαι μέν Ἀθήναζε ὁ Λυσίας , πόρρωθεν δέ αὐτός ὁράω ὁ Κλεώνυμος ἀναβοάω οὗτος εἰμί ὁ Λυσίας , καί οὗτος ὡσαύτως ἐπιγιγνώσκω τε πρίν προσέρχομαι καί ὁ πάρειμι εἶπον οὗτος εἰμί ὁ Κλεώνυμος . οὗτος μέν ὁ Κλέαρχος λόγος · ἱστορέω δέ καί Ναυμάχιος ὁ ηολυκριος Αἰτωλός ἐπιφανής Αἰτωλός καί γίγνομαι , Πολύκριτος Αἰτωλός ἐπιφανής Αἰτωλός καί Αἰτωλαρχίας τυγχάνω καί ἀποθνῄσκω καί ἀναβιόω μείς μετά ὁ θάνατος ἔνατος , καί ἀφικνέομαι εἰς ἐκκλησία κοινός ὁ Αἰτωλός καί συμβουλεύω ὁ ἀγαθός περί ὅς βουλεύω · καί οὗτος εἰμί μάρτυς Ἱέρων ὁ Ἐφέσιος καί ἄλλος ἱστορικός Ἀντίγονος τε ὁ βασιλεύς καί ἄλλος ἑαυτοῦ φίλος ἄπειμι ὁ συμβαίνω γράφω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ Νικόπολις ὁ οὖον πρό πολύς τις γίγνομαι , εὐρύνω ὄνομα , αὐτός πάσχω , καί θάπτω πρό ὁ πόλις ὑπό ὁ προσήκω ἀναβιόω μετά πεντεκαιδέκατος ἡμέρα ὁ ταφή καί λέγω , ὅτι πολύς μέν ὁράω καί ἀκούω ὑπό γῆ θαυμαστός , κελεύω δέ πᾶς ἄρρητα φυλάσσω · καί ἐπιβιόω χρόνος οὐ ὀλίγος καί ὁράω Δίκαιος μετά ὁ ἀναβίωσις ἢ πρότερος . προστίθημι δέ καί τρίτος ἄλλος χθές , ὅς φημί , γίγνομαι , Ροῦφος ὁ ἐκ Φίλιππος ὁ ἐν Μακεδνίᾳ , ὁ δέ ἐν Φεσσαλονίκῃ μέγας ἀρχιερωσύνη ἀξιόω · οὗτος γάρ ἀποθνῄσκω τριταῖος ἀναβιόω καί ἀναβιόω εἶπον , ὅτι ὑπό ὁ χθόνιος ἀναπέμπω θεός , ἵνα ὁ θέα ἐπιτελέω ὁ δῆμος , ὅς ὑπισχνέομαι τυγχάνω , καί μέχρι ὅς ἐκεῖνος συμπλήρωσις ἐπιβιόω αὖθις | ἀποθνῄσκω . καί ὁ κολοφών οὗτος ὑπάρχω φιλίν - νιον κατά ὁ Φίλιππος βασιλεύω χρόνος . εἰμί δέ αὐτός θυγάτηρ Δημόστρατος καί Χαριτοῦς ὁ Ἀμφιπολίτης νεόγαμος τελευτάω · γαμέω δέ Κρατερός . οὗτος δέ οὖν ἕκτος μείς μετά ὁ θάνατος ἀναβιόω καί τις νεανίσκος Μαχάτης , παρά ὁ Δαμόστρατος ἀφικνέομαι ἐκ Πέλλα ὁ πατρίς , λάθρῃ συνίημι διά ὁ πρός αὐτός Ἔρως πολύς ἐφεξῆς νύξ καί φωράω αὖθις ἀποθνῄσκω , προλέγω κατά βούλησις ὁ ὑποχθόνιος δαίμων αὐτός οὗτος πράσσω , καί ὁράω πᾶς νεκρός ἐν ὁ πατρῷος πρόκειμαι οἰκίον · καί ὁ πρότερος αὐτός δέχομαι ὁ σῶμα τόπος ἀνορύσσω κενός ὁράω ὁ οἰκέω , ἐπί αὐτός ἔρχομαι διά ἀπιστία ὁ γίγνομαι · καί οὗτος , δηλόω ἐπιστολή ὁ μέν παρά Ἵππαρχος , ὁ δέ παρά Ἀρριδαῖος γράφω ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ Ἀμφίπολις ἐγχειρίζω πρός Φίλιππος . καί οὗτος μέν ὁ ἐκ ὁ ἱστορία . ζητέω δέ ὁ Κωλώτης , πῶς οὖον διαφθείρω ὁ σῶμα σήπω ἐν τοσοῦτος ἡμέρα ὁ πλαγκ-τήρ , καί οὗτος Ψυχή μή πάρειμι , ἐσθίω καί ἐγώ εἄν φημί ἐπιλογίζομαι , πρῶτος ὅτι θαυμαστός οὐδείς καί συμπάσσω ὁ σῶμα ὁ ἀρχή οὕτως , ὥστε ἄτροφος εἰς πλείων ἡμέρα ἀρκέω καί δυσδιάλυτος ὑπάρχω · ὅπου γε καί βοτάνη θυμιάω τις παρέχω διαμένω ἐπί πλεῖστος ὅσος χρόνος ὁ σῶμα ὁ μή τρέφω , καί ὅσπερ οὗτος | εἰμί ἔξωθεν , οὗτος καί πρός φυσικός σύστασις πρόσειμι τις ὁ σῶμα αὖθις παράδοξος · καί γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας οὕτως ἔχω καί ὅσος δή τις διά τίνω βοτάνη ἢ λίθος δύναμις ὑπάρχω , οὗτος ἔχω ἐκ ὁ φυσικός ἔνειμι κατασκευή · καί ὁ ὀφθαλμός τις χυλός ἐνίημι στρύχνος καί πόα ἄλλος εἴδωλον τις δαίμων ἐν ἀήρ καθοράω · καί τις ἄνευ ὁ ἐπιτέχνησις οὗτος πάσχω αὐτός , καί προορατικός γίγνομαι ὁ μέλλω τις ἐκ ὁ καλέω ἀπόγευσις , ἄλλος φύσις ὁ δύναμις οὗτος ἔχω . πρός δέ αὖος οὗτος ἐκεῖνος ῥητέος , ὅτι δή πάντως ὑπολείπω τίς Ζώπυρος περί ὁ Καρδία , ὁ ἄλλος σῶμα διά ὁ πληγή νεκρόω , ὅσπερ ὕστερος παύω ὁ ἐπί ὁ πληγή πόνος ἀπό αὐτός ἄρχω καί εἰς πᾶς ὁ σῶμα διαδίδωμι ὁ ψυχόω δύναμις . καί οὐδείς θαυμαστός γίγνομαι τίς τοιοῦτος , ὅπου γε καί ὁ χελιδών φημί ἐν κοιλότης δένδρον ὅλος ὁ ὁ χειμών ὥρα νεκρόω ζῶ , καί παύω ὁ ὁ ἀήρ ψῦξις κινέω καί ἐκτινάσσω ὁ νέκρωσις · καί ὄφις αὐτός πάσχω ἐν ὁ ἑαυτοῦ φωλεός καί διαμένω ἀκίνητος καί αὖθις ἀναβιώσκομαι , Μένων ἔνδον ὁ ζωτικός ἀρχή καί ὁ ἀποψύχω παρέρχομαι ὁ ἔξωθεν Βίας ἀναζωπυρέω . ἐπί ἅπας δέ ὁ εἴρω καί οὗτος προσθετέον , ὅτι ὁ ὅλος οὗτος ἱστορία εἰς δαιμόνιος μηχανή ὁ Πλάτων ἀναπέμπω · δηλόω | [ δέ καί ὁ κελεύω ὁ ἄγγελος τοῦτος ὁ δικαστής ὁ τείνω ἐκεῖ πᾶς καθοράω καί [ ἀπαγγέλλω ὁ ἄνθρωπος · εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , τείνω αὐτός ἄν εἰμί δήπου δαίμων ἔργω καί ὁ σῶμα φυλάσσω ἀπαθής ὁ ἀγγέλλω , καθάπερ καί ὁ ψυχή ἀνέκπληκτος ὑπό ὁ θέαμα ἐκεῖνος · [ ἢ ] καί ὁ ὁ δαίμων ἐπί τοσοῦτόν γε χρόνος ἀσκέδαστος ὁ σῶμα διαφυλάσσω , ὅς εἰμί καί διά ἄλλος δύναμαι γίγνομαι σῶμα , ὁ νεκρός σῶμα ἀδύνατος . ὅλος δέ δεῖ μηδαμῶς ἀγνοέω ὁ πρόνοια ὁ θεός ὁ Ψυχή σύστοιχος καί ὁ ὄργανον δημιουργέω · οὐδέ γάρ οὗτος εἰς ὁ τυγχάνω ὁ τυγχάνω εἰσδύνω , ὁ δέ προσήκω ἕκαστος κατά ὁ ἐκεῖνος περιβάλλω βούλησις . ὅταν οὖν ὁ παρά αὐτός ἀγαθός προυπάρχω βούλομαι εἰς ἄνθρωπος ἐκφαίνω , λέγω δέ οἷος μαντικός ὁ θεῖος ἢ ἰατρικός ὁ ὡς ἀληθής παιώνιος ἢ ὁ εἰμί εἰμί ἱερατικός ἐπιστήμη , καί ψυχή προάγω ὁ διαπορθμεύω οὗτος δύναμαι εἰς ὁ γένεσις ἄνωθεν , καί ὄργανον προπαρασκευάζω ὁ τοιοῦτος Ψυχή ἐπιτήδειος πρός ὁ ἐκεῖνος πολιτεία , καί ὁ ὁ ζωή εἶδος ἐπί ὅς ὁ ἀρχή αὐτός καταπέμπω . καί οὖν καί ὁ ἀγγελικός οὗτος Ψυχή , ὁ ἀποκρύπτω παρά αὐτός ἀλήθεια διά ὁ χωριστός ἑαυτοῦ ζωή ἐκφαντορικός εἰμί , κινέω εἰς ὅδε ὁ τόπος σῶμα αὐτός ὑποστρώννυμι καί χωρέω δύναμαι ὁ ὑπερφυής ζωή ὁ | Ψυχή καί ὑπηρετέω ὁ ἐνέργεια αὐτός ὁ καρτερός καί ἀπαθής καί δύστρεπτος καί δυσδιάλυτος , πρός ὁ χωριστός ἐκεῖνος ἀπάθεια ἐπαίρω καί μιμέομαι ὁ δύναμις αὐτός ὁ χράω αὐτός Ψυχή . δηλόω δέ καί αὐτός ὁ Πλάτων ὁ ὅς ὄργανον πρός ὁ ἐπιβαίνω ὁμοιότης Ψυχή , ὁ μέν ζωή ὁ Ἦρος ὁ ἀλκή ἀποδίδωμι , ὁ δέ σῶμα ὁ ἀδιάφθορος , ὡς ἄν κατά φύσις οὗτος συζυγέω ἀλλήοις · τάχα δέ καί ὡς ἀπό αὐτός ὁ Ψυχή καί εἰς ὁ σῶμα διαβαίνω τις ἀπάθεια καί ἄτρεπτος δύναμις , ὁ μέν ἄλλος διαφθείρω λέγω , ὁ δέ ἄλκιμος ἐκεῖνος ὑγιής μέν ἀναιρέω , δωδεκαταῖος δέ ἐπί ὁ πυρά κεῖμαι ἀναβιόω . καί δῆλος μέν ὡς καί ὁ ἱστορία αὐτός οὕτως ἔχω ὁμολογέω , οὔτε ἀδύνατος λέγω , οὔτε ὁ ἀπό ὁ σῶμα χωρισμός ὁ Ψυχή ( καί γάρ ὁ ἱερατικός λόγος οὗτος δράω , Χωρίζοντες ἀπό ὁ σῶμα ὁ Ψυχή , καί ὁ μέν σῶμα ὁ μή διαπνέω φρουρά περιβάλλω , ὁ δέ Ψυχή ὁ ἀπόλυτος ὁ σῶμα προξενέω ἐνέργεια καί ὁ ἄφεσις ὁ φυσικός δεσμός ) , οὔτε ὁ ἐν πλείων ἡμέρα διαμονή ἀσκέδαστος ὁ σῶμα . καί γάρ ἐκ ἄλλος οὗτος γίγνομαι δῆλος ὅμοιος παρά ὁ . ἔμπροσθεν ἀναγράφω ἱστορία , ἐκ αὐτός οὗτος , ὅς νῦν εἶπον , καί οὗτος πιθανός · εἰμί γάρ καί ὁ ἱερατικός οὗτος δυνατός , φυλάσσω ἄτρεπτος ὁ σῶμα χωρίζω ὁ | Ψυχή , καί αὐτός χωρίζω ἀπό ὁ σῶμα ὁ αὐτός ὅδε - ἕπομαι † πράσσω αὐτός ὁ Ψυχή πολύς δωδέκατος † . . 20 . . πῶς οὗτος δυνατός , καί † δαιμόνιος πολύς ἀνατίθημι ὁ περί . . 11 . † αὐτός ἅπας ἱστορία , οὔτε ὁ θεῖος ἀλήθεια τυγχάνω ἀδύνατος ψυχή ἀνθρώπινος ὁ ἐν Ἅιδου πρᾶγμα καί ἀγγέλλω ὁ ἄνθρωπος . δηλόω δέ καί ὁ κατά ὁ Ἐμπεδότιμος λόγος , ὅς Ἡρακλείδης ἱστορέω ὁ Ποντικός , θήρ μετά ἄλλος ἐν μεσημβρία σταθερός κατά τις χῶρος αὐτός ἐρῆμος ἀπολείπω λέγω ὁ τε ὁ Πλούτων ἐπιφάνεια τυγχάνω καί ὁ Περσεφόνη καταλαμβάνω μέν ὑπό ὁ φάος ὁ περιθέω κύκλος ὁ θεός , ὁράω δέ διά αὐτός πᾶς ὁ περί Ψυχή ἀλήθεια ἐν αὔτοπτος θέαμα . πρός δέ ὁ ἱστορία παντάπασι αὐτός μή δύναμαι ἀπιστέω καί εἰς ὁ ζωή ἀναπέμπω ὅσος φημί ὁ Πλάτων αὐτός ὁ ἄγγελος ὁ πρόκειμαι ἀφήγησις ὁ μέν ἄλκιμος , ὅς ποῦ καί πρότερος εἶπον [ p . 112 , 23 ] , δηλόω ἐγώ γε φημί ὁ διά ἑός ἀλκή εἰς θεός ἀνάτασις ὁ τοιοῦτος Ψυχή · ὁ δέ ὑγιής ὁ ἀλώβητος καί ἀπαθής κατάστασις · οὖον γάρ ὁ τυγχάνω τοιοῦτος εἄν τυγχάνω θέαμα · ὁ δέ ἐν πολέγῳ τελευτάω ὁ στρέφω ἔτι περί ὁ γένεσις ἄχραντος διαζῶ καί μή αὐτός πάσχω ὁ διαφθείρω ὑπό ὁ ἐν αὐτός πάθος , ἀλλά ἐξαίρω ἔχω παρά ὁ ἄλλος ψυχή τελειότης . καί μήv καί ὁ | . . . . . . . . 105 [ διατρίβω · διά δέ [ τέσσαρες ἡμέρα χόω ] Ρούσι εἰς ὁ τόπος ἐκεῖνος ὅθεν καθοράω ὁ ἀρχή ὁ συνέχω [ φάος ] ὅλος ὁ οὐρανός · ἡμερήσιος δέ προέρχομαι ὁδός εἰς αὐτός καταντάω ὁ ἀρχή ὁ φάος . παραιτέομαι δέ ὁ διάκενος ὑπόνοια ὁ ἐξηγητής , ὅς καί Πορφύριος ἀποσκευάζω , πολύς καί διωλύγιος φλυαρία ἐπεισάγω διά ὁ δωδεκάς , ὁ μέν εἰς ὁ ζῳδιακός , ὁ δέ εἰς ὁ μείς , ὁ δέ εἰς ὁ δώδεκα θεός ἀναφέρω ὁ ἀριθμός , καί πιστόω οἰκέω οὕτως αὐτός εἰμί ὁ εἰς γένεσις εἶμι Ψυχή , εἰμί δεῖ καί εἰς ὁ ζωή αὐτός ὁ Ψυχή ἀναπέμπω , ἄλλος τρόπος ἐγώ ὁ θεωρία μέτειμι , ὁ ὅδε ὁ ἀριθμός συγγένεια αἰτίζω πρός ὁ ὅλος περίοδος ὁ Ψυχή . συνίστημι γάρ ἐκ ὁ πρῶτος ἀριθμός πολλαπλασιάζω ἀλλήλων , τριάς λέγω καί τετράς · ὅς ὅς μέν τελεσιουργός εἰμί καί ἐπιστρεπτικός πρός ὁ ἀρχή , ὅς δέ γόνιμος καί δραστικός ὁ γεννάω ἅμα καί ἐναρμόνιος . προσήκω τοίνυν ὁ δυωδεκάς ἐκ ἄμφω εἰμί ὁ τε ὁ Ψυχή ἐπιστροφή πρός ὁ ὅλος καί ὁ νοερός καί [ ὁ ] χωριστής ζωή καί ὁ ὁ σῶμα σταθερός διαμονή καί ἄτρεπτος καί ὁ ἐναρμόνιος ὁ τε χράω σύστασις καί ὁ ὄργανον πρός ἀλλήλων . δοκέω δέ καί τελειότης ὅρος ὁ δυωδεκάς εἰμί , πρώ - πούσης ὁ ὁ πέρας ὁ κόσμος συνελίσσω αἴτιος καί ( τίς γάρ οὖον δεῖ λέγω ; ) ὁ οὐράνιος τάξις · διό καί μείς ὁ δωδέκατος ἐν Νόμος [ VIII p . 828d ] ἀπονέμω ὁ ὁ χθόνιος θεραπεία καί ὁ μέγας θεός Ἑκάτη ὁ πέρας ὁ ἐγκόσμιος συγκλείω καί διά οὗτος κλειδοῦχος ἀποκαλέω ὁ δωδέκατος φημί ὁ θεολόγος ὁ κόσμος κληρόω . τάχα οὖν εἄν καί οὗτος καί ὁ ὁ μυθολογία ὁ πρόκειμαι ἄγγελος εἰμί δωδεκαταῖος ἀναβιόω , ὡς ὁ ὅλος γίγνομαι θεωρός , καί ὁ παρά ὁ Πλούτων Ψυχή αὐτός κατά οὗτος ὁ ἀριθμός ὁ χωριστός ἀπό ὁ σῶμα ἱδρύω ζωή , ὅς εἰμί ἀφοριστικός ὁ κόσμος πᾶς καί ὁ ἐν αὐτός πέρας εἰς ὁ οἰκεῖος συνελίσσω ἀρχή . οὗτος μέν οὖν τοιόσδε τις ὁ ἀπολογισμός ἔχω εἄν ὁ θεωρία . εἰμί δέ τις αἰτιάομαι ὁ λόγος , ὅτι μή καί ἄλλος πολλαχοῦ τοιοῦτος τις γίγνομαι ἄγγελος ὁ ἀφανής ἐγώ , ἀλλά οὗτος μόνος ἀνήρ ὅστις ποτός εἰμί ( χράω γάρ ἴσως καί ἐν ἄλλος δή τις τόπος ἀείρω τις ἱστορέω θεατής ὅς οὗτος ὁράω καί ἄγγελος ἄνθρωπος ὅς ἀγγέλλω ) — ἔοικα οὖν , ἔτι αὐτός εἰμί ὁ Κωλώτης ἔτι ἄλλος ὁ μῦθος οὗτος ὁ τρόπος κατήγορος , ἀγνοέω ὡς ἄρα καί εἰμί καί εἰμί πολλαχοῦ γῆ ὁ θεῖον καί ὁ αἴσθησις ἐγώ ἄληπτος ἐξηγητής κατά τις θεῖος τε καί δή - μονίας ἐπίπνοια · ὁ μέν μετά ὁ σῶμα ὁ τοιοῦτος ἵστωρ , ὥσπερ Ἐμπεδότιμος λόγος , ὁ δέ ἄνευ σῶμα , ὥστορες , ὁ Ἀθηναῖος Κλεώνυμος · καί πλήρης ὁ παρά - δόσις οὗτος . εἰμί δέ [ μή πλεῖος εἰμί αὐτοπτικός ὁ εἰμί [ ἐν ] ἐγώ κατάληψις , οὐδείς θαυμαστός · [ σῶμα γάρ χράω καί οὗτος ἔνυλος ὀλίγος ] καί ἐν πολύς χρόνος οὗτος ἀπολαύω ἄνθρωπος δύναμαι , καί διά οὗτος καί ὁ Ἐμπεδότιμος σπάνις καί ὁ Κλεώνυμος καί εἰμί δή τις ἄλλος ὁ τοιοῦτος θέαμα λέγω τυγχάνω · ὁ γάρ ὁ ἀνθρώπινος ζωή ὑπέρ ἄνθρωπος ἐνεργέω ὀλίγος δή τις καί εὐαρίθμητος ὑπάρχω εἰκός . ἀναβιόω δέ λέγω ὁ ἐκεῖ ὁράω · φημί δέ , ἐπεί οὖν ἐκβαίνω ὁ Ψυχή , πορεύω μετά πολύς , καί ἀφικνέομαι σφεῖς εἰς τόπος τις δαιμόνιον [ p . 614 bc ] . [ ἐν ὅς ὁ τε γῆ δύο εἰμί χάσμα ἔχω μένω ἀλλήλων καί ὁ οὐρανός ] . ὁ μέν ἀναβίωσις ὁ Ἦρος οὐ ἄλλος ἢ ὁ εἴσοδος εἰς ὁ σῶμα ὁ χωρίζω Ψυχή εἰμί λέγω ὀρθῶς εἴρω · βίος γάρ εἰμί αὐτός ὁ κοινός ζωή μετά ὁ σῶμα · οὗτος οὖν ὁ ἀνάκτησις ἀναβίωσις καλέω , μεταβολή εἰμί ἀπό ὁ ἴδιος ζωή ἐπί ὁ κοινός καί συντίθημι . ὅτι δέ καί ἔξειμι ὁ ψυχή καί εἴσειμι δυνατός εἰς ὁ σῶμα , δηλόω καί ὁ παρά ὁ Κλέαρχος ὁ ψυχουλκός ῥάβδος χράω ἐπί ὁ μειράκιον ὁ καθεύδω καί πείθω ὁ δαιμόνιον Ἀριστοτέλης , καθάπερ ὁ Κλέαρχος ἐν ὁ περί ὕπνος φημί , περί ὁ Ψυχή , ὡς ἄρα χωρίζω ὁ σῶμα καί ὡς εἴσειμι εἰς ὁ σῶμα καί ὡς χράω αὐτός οἷος καταγώγιον · ὁ γάρ ῥάβδος πλήσσω ὁ παῖς ὁ Ψυχή ἐξέλκω καί οἷος ἄγω διά αὐτός πόρρω ὁ σῶμα ἀκίνητος ἐνδείκνυμι ὁ σῶμα καί ἀβλαβής σῴζω ἀναισθητέω προς . . . 15 . . . γράφω ὅμοιος ἄψυχος · ἐκεῖνος δέ μεταξύ διαφέρω πόρρω ὁ σῶμα ἐγγύθεν αὐτός ἄγω πάλιν ὁ ῥάβδος μετά ὁ εἴσοδος ἀπαγγέλλω ἕκαστος . τοιγάρ ἐκ οὗτος πιστεύω ὁ τε ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἱστορία θεατής καί ὁ Ἀριστοτέλης χωριστής εἰμί ὁ σῶμα ὁ Ψυχή . οὗτος μέν οὖν ὅσπερ λέγω , ὁ ὁ ψυχή ἔξειμι τε δύναμαι ὁ σῶμα καί αὖθις εἴσειμι καί ἔμπνους ποιέω ὅσπερ ἀπολείπω , οὗτος τε δηλόω πάλαι ὁ ἡγεμών ὁ περίπατος γράφω , καί ὅσος ὁ ἐπί Μᾶρκος θεουργός ἐκδίδωμι πίστις ἐναργής πορίζω ὁ λόγος . καί γάρ ἐκεῖνος διά δή τις τελετή ὁ αὐτός δράω εἰς ὁ τελέω · καί εἰμί πᾶς ὁ τοιοῦτος οὐ ἀνθρώπινος , ἀλλά δαιμόνιον ὁ μηχάνημα καί θέω . ὥστε οὐδείς εἄν εἰμί θαυμαστός , εἰμί καί ὁ πρόκειμαι θέαμα ὁ ἄγαθος βούλησις ἐξέρχομαι τε ὁ σῶμα ἀδιάφθορος Μένων καί ἐξέρχομαι δύναμις προσλαμβάνω θεωρός ὁ ἀόρατος ὁ αἴσθησις ἐγώ καί μνήμη ὅς ὁράω καί ἔκφασις · οὖον γάρ ὁ τυγχάνω εἰμί οὗτος Ψυχή , ἀλλά οὗτος παρά θεός γέρας λαμβάνω διά ὁ πρός ὁ ἄλλος ψυχή ὑπεροχή , εἰμί μέν βούλομαι , καί αὐτός ὁ οὐσία · εἰμί δέ οὗτος δυσπαράδεκτος , διά ὁ ὁ ζωή θεοπρεπής · κωλύω μέν γάρ οὐδείς καί κατά οὐσία αὐτός ἐκεῖνος διαφέρω καί ὡς ἐγγυτέρω θεός εἰμί [ τυγχάνω οὗτος ὅς αὐτοψίς · ὥσπερ δή καί [ περί ἄλλος Ψυχή χρησμός διδάσκαλος [ γίγνομαι , ἄνωθεν αὐτός ἐκ ὑπέρτερος ἥκω σειρά καί τάξις ἡγεμονικός ἐκφαίνω ὁ θεῖον ἀγαθός ὁ ὑφίημι πολύς καί ἄληπτος ἐκεῖνος . εἰμί δέ καί οὗτος λέγω τις ἄδηλος , ἐκεῖνος γε πᾶς γνώριμος , ὅτι ὁ πάρειμι ζωή ἀνάγκη ὁ ἄγγελος οὗτος ὑπερέχω προΐστημι μένω ὁ ὁμοταγής ἄξιος φαίνω ὁ ἀγγελικός οὗτος τάξις πρός ἐκεῖνος . καί γάρ ὁράω ἔξεστι , ὅπως ὁ μέθεξις ὁ κατά πρόνοια δόσις , ἄνωθεν ἀπό αὐτός ἄρχω ὁ θεός , καί ὁ κατά νόος ἐκφαντορικός ὁ θεῖον δύναμαι μις κατά μικρός ὑφιζάνω πρόειμι διά ὁ μέσος , ἐν ὅς ὁ προσεχής δήπου ὁ θεός ὅμοιος εἰμί αὐτός ὁ πρόσω οὗτος διαπορθμεύω ὁ παρά ἐκεῖνος ἱδρύω ἀλήθεια · πρῶτος μέν οὗτος ὁράω ὁ θεῖον · μετά δέ οὗτος παρέχω ὁ αὐτοφανής γνῶσις διά ἀκοή , ὅς ἐκεῖνος ἐξαγγέλλω · εἶτα ὁ μετά ἐκεῖνος παραδέχομαι καί ἀπό ἐκεῖνος † περί ὅς ἀκούω ὁ φήμη . οὗτος δέ τεκμήριον ἐναργής ὁ πρόσω ἤ ἐγγύς εἰμί αὐτός ὁ θεῖον φάσμα · ὅς ὁ πρῶτος ὁμιλέω δήπου ὁ ἄλλος θεοειδής . οὐδέ γάρ ὁ ὁ ἀκοή εὐτυχέω οὗτος ἄνευ ὁ ἐκ θεός καθήκω ἐγώ τίθημι εἄν εὐμοιρία , ὥστε πολύς μᾶλλον ὁ θεῖος εἰς τις ὁ ζωή ὑπερβολή εἰς ἄκρος ἀνήκω ὑπάρχω . Πῶς δεῖ νοέω ὁ εἴσειμι καί ἔξειμι ψυχή ἀπό σῶμα . ἀλλά καί ὁ ἐκβαίνω αὖος ὁ ψυχή κοινός μέν ἔχω ὁ ἀπολογισμός · οὖον γάρ ὁ ἔκβασις ὡς ἐν τόπος ὁ Ψυχή εἰμί ( ἀσώματος γάρ ) , οὔτε ὡς ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , διότι πᾶς χωριστός ἔχω σῶμα οὐσία · ἀλλά εἴσοδος μέν αὐτός ὁ πρός αὐτός καλέω σχέσις , ἔξοδος δέ ὁ ὁ σχέσις ἀπόλυσις , οὖον ὁ ζωτικός , ὅς προστίθημι διά ὁ νέος καί ὁ πρός ὁ δεσμός συμπάθεια , ἀλλά ὁ φυσικός , περί ὅς ὁ Τίμαιος εἴρω , ὅτι καταρριζόω ὁ Ψυχή ὁ ὁ βίος δεσμός περί ὁ μυελός [ p . 73d ] · ἴδιος δέ ὅς οὗτος λέγω , ὅτι προσλαμβάνω ἐκ ὁ θεός καί ζωή θεοπρεπής παρακολουθέω πᾶς αὐτός ποιέω , ὁ δικάζω ὁ δικάζω , ὁ δράω ὁ πάσχω , ὁ τόπος ὁ χρόνος , ὁ λόγος ὁ ἔργον · οὗτος γάρ ἅπας αὐτός εἰμί θεατής ἐσθίω τις ἀγαθός μοῖρα λαμβάνω παρά ὁ ἀγαθός , ὅς μέλω ἄγγελος αὐτός καθίστημι ὁ θέαμα ἐκεῖνος ἄνθρωπος . ἔτι τοίνυν ὁ πορεία δεῖ μή πάρεργον ἀκούω ὁ μῦθος προστίθημι , ἀλλά συννοέω εἶπον , ὡς ἄλλος μέν εἰμί αὐτός ὁ Ψυχή ζωτικός τις εἰμί μετάβασις ἀπό ὁ ἐν κατάταξις βίος πρός ὁ ἄσχετος , ὅς ἀπεικάζω ὁ κατά τόπος κίνησις πορεία ὁ μῦθος προσφωνέω ( πᾶς γάρ ὁ σωματοειδής κίνησις ἐν ὁ Ψυχή ὁ παράδειγμα προυφίστημι ) · ἄλλος δέ | τοπικός τις εἰμί μετά ὁ σῶμα κίνησις εἰς † κριτήριον πορεύω ἐν ὁ ἔξοδος , τοπικός τις ἤδη ὁ Ψυχή πορεία ἔξω τε καί εἰσω Γίνος - μένω ὁ σωματικός ἀνύω καί πορεύω κατά τε ὕψος καί βάθος ὁ κόσμος , συνεπαίρω ὁ ψνχῇ καί συγκαταφέρω καί μέχρι ὁ ὁ γῆ μυχός · περί γάρ ὅς ὁ τοιοῦτος ὄχημα καί ὁ ἐν Φαίδων μῦθος [ p . 113d sqq . ] λέγω , ὡς ἄρα ἀναβαίνω ὁ ψυχή ἐπί αὐτός εἰς ὁ Ἀχέρων φέρω , καί ὡς ἐμβριθής μέν εἰμί καί σκοτεινός ὁ ὁ πολύς , ἀυλός δέ καί καθαρός ὀλίγος δή τίνω . εἰμί δή οὖν ὁ πορεία καί ἀσώματος καί σωματικός , ζωτικός τε · καί τοπικός · καί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος εἰκών , δῆλος δέ πότερος πότερος . πᾶς μέν δή ψυχή γλίχομαι ὁ ἄνω κατά ψύσιν , ὡς εἰς οἰκέω ὁρμάω τόπος μετά ὁ ἐκ ὁ ὀστρεώδης σῶμα ὁρμή · κατασπάω δέ ὑπό ὁ Συντρόφων ὁ σῶμα πάθος εἰς ὁ κάτω βρίθω · δηλόω δέ καί ὁ λόγιος οὗτος διδάσκω · πᾶς μέν γάρ ἔχω γλυκερός πόθος , ὅς ἄν Ὄλυμπος ἀθάνατος θεός συνέμπορος ἀεί ἔχω · οὖον πᾶς δέ θέμις ἐπιβαίνω ὅδε μέλαθρον . εἶτα ὁ λαμβάνω ὁ χρησμός διά πλείων ἐκδίδωμι θέω ἔρομαι , τίς οὖν εἰμί ὁ τυγχάνω ὁ εἰς θεός ἄνοδος , καί εἰμί ὁ ὁ θυτικός βίος μάλιστα προΐστημι , ἐπάγω πάλιν ὁ θεός · οὐ ὅστις σπλάγχνον ἐπίφρων τίθημι βουλή , ἤδη καί πρός Ὄλυμπος ἀποσκεδάννυμι ὅδε σῶμα ἀίσσω ἀείρω Ψυχή κοῦφος πτέρυξ , ἀλλά ὅστις σο|[φ]..100 .... ἀληθής κατά ὁ ὁ θεός μήνυσις , πᾶς μέν εἰμί ὁρμή τις εἰς ὁ ἀνάντης ἐξέρχομαι ὁ Ψυχή εἰς ὁ φύσις συγγενής διά ὁ ὁμοιότης ὁ πρός ὁ θέω , ὅς ἔχω πᾶς κατά οὐσία · κατασπάω δέ ὑπό ὁ αὐξάνω τις ἐν αὐτός ἄλογος καί ἄγριος θρέμμα εἰς ὁ ἐκεῖνος οἰκέω τόπος ὁ χθόνιος · δεῖ γάρ ὁ ὅμοιος πᾶς φέρω πρός ὁ ὅμοιος , νικάω δέ ἐν ὁ κίνησις ὁ πλεονεκτέω . ὥστε εἰκότως πορεύω λέγω μετά ἄλλος εἰς ὁ δαιμόνιον τόπος ὑπέρ γῆ εἰμί , ἄν τις αὐτός ἀξίως εἰμί βιόω ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον · ὁ γάρ τάσις ἐκεῖνος ὀρέγω ὁ δίκη τυγχάνω πᾶς , ὁ δέ ἄξιος πρός ὁ οἰκέω ἕλκω κλῆρος ἕκαστος . γίγνομαι μέν ἐν καί οὗτος πιθανός καί ἅμα πλείων ψυχή ἄλαπο ἐωνάλλων τόπος εἰς ὁ δικαστικός τόπος ( ?? ) ( ?? ) ὁ αὐτός δικαστής πᾶς δικάζω . ( ?? ) δέ θαυμαστός ὁ ἤρα μετά πολύς πορεύω Ψυχή · ἔτι μᾶλλον ἴσως ὁ ἐν ὁ πόλεμος τελευτάω , ὅς καί διαφθείρω φημί ὁ μήθω , διά ὁ αὐτός περίστασις ἐκβαίνω ἀπό ὁ σῶμα , καί ὁμοπαθέω ἀλλήλων εἰμί καί μετά ὁ τελευτή συναγελάζομαι ἀλλήλων καί κοινός ὁ ὁρμή ἐπί ὁ τόπος ὁ δικαστικός ποιέω · καί ὁ ἱστορία οὗτος μαρτυρέω λέγω ὁ αὐτός πορεία ὁ ἀποθνῄσκω εἰμί , ἐν ὁ αὐτός χρόνος † τε ἔρχομαι ἐν ὁ πρός ὁ δικαστής ἀπαντάω . . 8 . εἰμί εἰς ὁ αὐτός πᾶς · καί γάρ ἐν πόλεμος ἅμα τις ἀπόλλυμι καί ἐν ναυάγιον καί ἐν πόλις κατασείω κοινός φθορά ὁράω ἀγέλη Ψυχή τις ὁ ὁ αὐτός πάθος απαυγελλουω ὁ ἑαυτοῦ συμφορά ὁ προστυχής αὐτός γίγνομαι . εἰμί δέ , ὡς ἐν Φαίδων μανθάνω [ p . 107d ] , οὐ ὁ Ψυχή ὁ ὁρμή μόνος , ἀλλά καί ὁ λαγχάνω αὐτός ἄγω δαίμων , κινέω ἕκαστος ἐπί ὅς δεῖ τόπος ἔρχομαι , ὥστε καί οἷος αὐτόματος φέρω καί ἀπροαίρετος , ἔχω εἄν καί οὗτος πολύς ὁ ὁ Ἦρος λόγος ἀλήθεια .. ἀλλά τίς ὁ δαιμόνιος τόπος εἰμί , εἰς ὅς ὁ ἄφιξις ; καί εἰμί οὗτος εἰμί , ὅς καί ὁ ἐν Γοργίας [ p . 524a ] λέγω μῦθος , δικάζω πού φημί καί ἐκεῖνος ἐν ὁ λειμών ὁ Μίνως καί ὁ Ῥαδάμανθυς καί ὁ Αἰακός τρίτος ἐν ὁ τρίοδος . καί εἰμί ὁ αὐτός τόπος ὑπό ἀμφότερος λέγω ὁ μῦθος , πῶς ἀλλήλων ὁ δικαστής συμβαίνω , ὁ ἡρωϊκός ψυχή ὁ ( ?? ) ὁ γάρ ὅς δαιμόνιος τόπος ἀπό ὁ δαίμων ( ?? ) ( ?? ) προσηγορία εἰς δαίμων ἔοικα ἀναπέμπω ὁ δικάζω . ὅτι2 μέν οὖν οὖον πᾶς πᾶς ὁ περί ὁ ἐν Ἅιδου μῦθος ὁ Πλάτων ποιέω ἐκδιδάσκω , δῆλος . ὅς μέν γάρ ὁ δικαστής ἐπί αὐτός κηρύσσω ὁ ὄνομα , ὡς ὁ ἐν Γοργίας εἴρω , ὅς δέ ὁ τόπος φράζω διαφερόντως , ὥσπερ ὅδε ὁ μῦθος ( ἐν Γοργίας μέν γάρ εἴρω τοσοῦτος , ὅτι δικάζω ἐν ὁ λειμών κάθημαι πᾶς ἐν ὁ τρίοδος · νυνί δέ τίς οὗτος ὁ τόπος , ὅτι μεταξύ ὁ καί οὐρανός , λέγω σαφῶς ) , ὅς δέ ὁ ῥεῦμα ὁ δίκη καί ὁ ποταμός ἐπεκδιηγέομαι ὁ ὑπό γῆ , ὥσπερ ὁ ἐν Φαίδων [ 111d ] . πᾶς δέ ὁμοῦ ὁ νάω συλλαμβάνω ἔχω ὁ δικαστής , ὁ τόπος ὁ δικαστής , ὁ λανθάνω ὁ ὑπό αὐτός ἀφρίζω . ἀλλά ὁ αἱρέω εἰσαῦθις ζητέω ἐγώ · ὁ δέ δή τόπος , ὅς φαίνω , πρός ἐγώ αὐτός εἶπον . Νουμήνιος μέν γάρ ὁ κέντρον εἰμί φημί οὗτος ὁ τε κόσμος πᾶς καί ὁ γῆ . ὡς μεταξύ μέν εἰμί ὁ οὐρανός , μεταξύ καί ὁ γῆ · ἐν ὅς κάθημαι ὁ δικαστής καί παραπέμπω ὁ μέν εἰς οὐρανός ὁ Ψυχή , ὁ δέ εἰς ὁ ὑπό γῆ τόπος καί ὁ ἐκεῖ ποταμός · οὐρανός μέν ὁ ἀπλανῆ λέγω καί ἐν οὗτος δύο χάσμα , ὁ αἰγόκερως καί ὁ καρκίνος , οὗτος μέν κάθοδος χάσμα ὁ εἰς γένεσις , ἄνοδος δέ ἐκεῖνος , παταμοὺς δέ ὑπό γῆ ὁ παλνωμένας ( ἀνάγω γάρ εἰς οὗτος παταμοὺς ποταμός καί αὐτός ὁ Τάρταρος ) · καί ἄλλος πολύς πίκη ἐπί ὁ ἰσημερινός καί ἀπό οὗτος εἰς ὁ τροπικός καί μετάβασις , ὅς αὐτός πηδάω ἐπί ὁ πρᾶγμα μεταφέρω , καί συρράπτω ὁ πλατωνικός ῥῆμα ὁ γενεθλιαλογικός καί οὗτος ὁ τελεστικός · μαρτυρέω ὁ δύο χάσμα ὁ καί ὁ Ὅμηρος ποιέω οὖον μόνος λέγω [ Οd . v 110—112 ] ὁ μέν πρός Βορέας καταιβάτης ἀνθρώ - ποις ὁδός , | ἐπεί ὁ καρκίνος εἰς † αἰγόκερως προσέρχομαι ἀποτελέω · ὁ δέ πρός νότος [ εἰμί θεῖος ] , διά ὅς οὐ εἰμί ἀνήρ [ εἰσέρχομαι , ἀθάνατος δέ μόνος ὁδός αὐτός ὑπάρχω · ὁ γάρ αἰγόκερως ἀνάγω ὁ ψυχή λύω μέν αὐτός ὁ ἐν ἀνήρ ζωή , μόνος δέ ὁ ἀθάνατος εἰσδέχομαι καί θεῖος · οὖον οὗτος δέ οὖν μόνος , ἀλλά καί ἥλιος πύλη ὑμνέω καί δῆμος ὄνειρος [ Od . εἰμί 12 ] , ὁ μέν δύο τροπικός ζῴδιον πύλη ἥλιος προσαγορεύω , δῆμος δέ ὄνειρος , ὅς φημί ἐκεῖνος , ὁ γαλαξίας . καί γάρ ὁ Πυθαγόρας διά ἀπόρρητος Ἅιδην ὁ γαλαξίας καί πόπος Ψυχή ἀποκαλέω , ὡς ἐκεῖ συνωθέω · διό παρά τις ἔθνος γάλα σπένδω ὁ θεός ὁ ὁ Ψυχή καθαρτής καί ὁ πίπτω εἰς γένεσις εἰμί γάλα ὁ πρῶτος τροφή . ὁ δέ δή Πλάτων διά μέν ὁ χάσμα , ὡς εἴρω , δηλόω ὁ δύο πύλη , διά δέ ὁ φάος , ὅς δή σύνδεσμος εἰμί ὁ οὐρανός , ὁ γαλαξίας · εἰς ὅς ἀνέρχομαι διά ἡμέρα δώδεκα ὁ ψυχή ἀπό ὁ τόπος ὁ δικαστής · εἰμί δέ ὁ τόπος ὁ κέντρον . ἐντεῦθεν τοίνυν ἄρχω ὁ δυωδεκάς τελευτάω εἰς ὁ οὐρανός · ἐν ὅς ὁ κέντρον εἰμί , ὁ γῆ , ὁ ὕδωρ , ὁ ἀήρ , ὁ ἑπτά πλανάω , αὐτός ὁ ἀπλανῆ κύκλος . εἰμί δέ οὖν ὁ προπικὰ ζῴδιον , ὁ χάσμα ὁ διπλόος , ὁ δύο πύλη ὄνομα διαφέρω μόνος , καί πάλιν ὁ γαλαξίας , ὁ φάος ὁ ὁ Ἶρις προσφερής , ὁ δῆμος ὁ ὄνειρος αὐτός . ὄνειρος γάρ ἀπεικάζω ὁ ἄνευ σῶμα ψυχή καί ἄλλοθι ὁ ποιητής , ὁ Ψυχή ὅς ἐφίστημι ἀνε . . 75 . . φημί . . 9 . . . [ ἀλλά ἄπων τις ἀποδείκνυμι ὁ πρός τ[ὰς αὐτός ] ὁ Πλάτων ῥῆσις αὐτός διαφωνία · τοῦτος γάρ περί καί ἐγώ πρόκειμαι λέγω . ὅς μέν γάρ ὁ δαιμόνιον τόπος εἰμί φημί ὁ κέντρον , ὅς δέ ἐν ὁ μεταξύ οὐρανός μόνος · καί ὅς μέν γῆ οὗτος τίθημι , ἐπί ὅς βαίνω , εἰς ὁ ὑπό αὐτός ἄγω ποταμός , ὅς δέ ἐν οὐρανός τίθημι ὁ ποταμός καί κολάζω ἐκεῖ Ψυχή , παρά ὅς ὁ μακαριστός ζωή ὁ Ψυχή — δηλόω δέ ὁ Τίμαιος [ p . 42b ] ὁ εἰς ὁ σύννομος ἄστρον ἀποκαθίστημι εὐδαίμων βίος λέγω ἔχω , καί ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 249a ] Σωκράτης ὁ μέν εἰς ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον λέγω χωρέω ( ὅπου καί ὁ ποταμός πᾶς καί αὐτός ὁ Τάρταρος , ὡς ἐν Φαίδων διδάσκω ) , ὁ δέ εἰς ὁ οὐρανός τις τόπος ὑπό ὁ Δίκη κουφίζω διάγω ἀξίως ὅς ἐν ἄνθρωπος εἶδος ιβιωθεω βίος · διά ὅς πολύς δεῖ ὁ ὑπό γῆ ποταμός εἰς ὁ πλάνης ἀνα — ἔτι τοίνυν ὅς μέν εἰς πᾶς ὁ οὐρανός ἀνάγω ὁ ἀποκαθίστημι ( καί γάρ περί πᾶς νέμω ὁ ἀστήρ ὑπό ὁ πατήρ διαιρέω ἰσάριθμος ὁ ἄστρον ) , ὅς δέ μόνος ὁ γαλαξίας ἐκ ὁ Ψυχή συμπληρόω ὁ ἐντεῦθεν εἰς οὐρανός ἀναβαίνω · καί ὅς μέν ὁ εὐδαίμων οὖον φημί χωρέω εἰς ὁ ὑποχθόνιος τόπος , ὅς δέ ἄγω ἀναγκάζω πρῶτος εἰς ἐκεῖνος , εἴπερ πᾶς ψνχὴν εἰς ὁ δικαστής χωρέω πρῶτος δέ ὁ οὐράνιος τόπος ἀνέρχομαι , ὅπου γε διάγω ὁ ψυχή εὐδαίμων . † καί γάρ ἐπί ὅς δίκη καί δαίμων καί τόπος καί πρᾶγμα δεῖ καί ὁ [ δαιμόνιον ] τόπος ὥσπερ λέγω μέσος ὑποτίθημι γῆ καί οὐρανός , ὁ μέν θεός εἰμί τόπος , ὁ δέ ὁ θνητός γεννάω καί τρέφω . μέσος δέ οὐρανός καί γῆ τόπος εἰμί , ὅστις πᾶς ἔξωθεν περιέχω ὁ γῆ ἄκρος τε αὐτός καί μέσος καί πολύς μᾶλλον ὁ ἔσχατος περικλείω ὑποζώννυμι ὁ οὐρανός · οὖον γάρ τις , ἀλλά πᾶς , οὐδέ τις οὐρανός μέσος εἰμί , ἀλλά πᾶς · ὥστε μετά πᾶς μέν ὁ οὐρανός εἰμί , πᾶς δέ ὑπερανέχω ὁ γῆ , καί οὖον ὁ κοίλωμα αὐτός μόνος , ἐν ὅς ἐγώ οἰκέω , ἀλλά καί ὁ ἄκρος , ἐν ὅς τίθημι Ψυχή εὐδαίμων λήγω οὔπω τέλειος ἀποδύω ὁ ὑλαῖος σῶμα , καθάπερ ἐν Φαίδων [ p . 114b ] μανθάνω . εἰμί δέ δεῖ οὗτος προσίημι , μόνος δέ ὁ αἰθής ὑπό ὁ οὐρανός εἰμί κύκλος περιρρέω ὁ γῆ ὅλος , οὗτος εἰμί ὁ δαιμόνιος τόπος , ἐν ὅς καί ὁ δικαστής κάθημαι μεταξύ γῆ καί οὐρανός καί ὁ τρίοδος οὗτος ὁ Ψυχή καί ὁ συναφή ὁ χάσμα ὁ τε εἰς γῆ τείνω καί ὁ εἰς οὐρανός . ἀλλά ὅταν μέν καλέω τρίοδος , εἰς ὁ πριπλᾶς ἀνάγω ζωός ὁ Ψυχή , ὁ εἰς ὁ ἄκρος ὁ γῆ εὐδαίμων εἰμί θεατής , ὁ εἰς ὁ ὑπόγειος τόπος κολάζω εἰμί , ὁ εἰς γένεσις ἄμφω μεσότης συμπληρόω , ἢ καί ἄλλως ὁ οὐράνιος , ὁ χθόνιος , ὁ ὑποχθόνιος , ὅς ὁ δικαστικός ψῆφος | διατάσσω · ὁ μέν γάρ ὁ ἀπλαύσεως καί εὐδαιμονία ζωή ἐν οὐρανός ὡς θεῖος τίθημι , ὁ δέ ὁ δίκη εἰς ὁ μέσος φέρω χώρα , ὁ δέ ὁ ποινή ἄξιος διά ὁ ξίφος ὑπό γῆ · ὅταν δέ αὖος ὁ τέσσαρες λέγω χάσμα κοινός σημεῖον , διπλόος ἀφανής ἔχω λῆξις ὁδός , οὐράνιος καί χθόνιος , καί διπλόος κάθοδος εἰς γένεσις , κατά δίκη ἑκάτερος ἀποτελέω . καί γάρ ὁ λήγω ὁρίζω παρά αὐτός καί ἀπό ἐκεῖνος εἰς ὁ γένεσις αὖθις ὁδός γίγνομαι μετά ὁ περίοδος , ὅς ἀφορίζω ἐκεῖνος . ὁ μέν οὖν ὁ δαιμόνιον τόπος δικαστικός εἰμί τόπος ἀπό ὁ ἐν ὅδε ὁ μῦθος γράφω δῆλος , ἀφικνέομαι φημί αὐτός μετά πολύς εἰς τις δαιμόνιον τόπος , δικαστής δεῖ ἐν αὐτός κάθημαι . ὁ δέ μηδείς οὗτος διαφέρω ὁ τρίοδος ὁ ἐν Γοργίας μῦθος ἐγώ διδάσκω φημί · ἐν γάρ ὁ τρίοδος κάθημαι φημί ἐκεῖνος ὁ δικαστής . εἰμί δέ ἐκεῖνος καί ὁ λειμών ὁ τρίοδος συνάπτω εἶπον ἐν ὁ λειμών δικάζω αὐτός ἐν ὁ τρίοδος , πᾶς δήπου γνώριμος , ὅτι ὁ τρεῖς ὁ αὐτός δηλόω ὁ κόσμος τόπος , ὁ δαιμόνιος , ὁ τρίοδος , ὁ λειμών . μεταξύ δέ οὐρανός καί γῆ ὁ δαιμόνιος , ὥστε καί ὁ τρίοδος καί οἴομαι λειμών . ὁ δέ αἰθήρ εἰμί μόνος ἄμφω μέσος , ὡς δείκνυμι διά ὁ ἐν Φαίδων [ p . 109c ss . ] γράφω , οὖον τις γῆ , ἀλλά ὁ ὅλος ὑπεραπλόω καί ὁ οὐρανός πᾶς *** εἰμί · διό καί αἰτιάομαι ὁ πολύς εἰς αὐτός ἄγω αἰθήρ καί οὐρανός . εἰμί ἄρα καί ὁ δαιμόνιος τόπος καί ὁ λειμών καί ὁ τρίοδος οὐ ἄλλος ἢ μέσος οὐρανός πᾶς κατά Πλάτων · πλήν ὁ μέσος ἀήρ καί γῆ ἀκρότης οὗτος εἰμί ὁ ὑπό σελήνη τόπος . ὥστε καί λειμών εἰκότως ὀνομάζω , μάζεται , ὁ ἀρχή ὁ γένεσις περιέχω καί ὁ ἐν ὑγρός φέρω φύσις · μετά αὐτός γάρ ὁ ἀήρ καί ὁ ὕδωρ καί ὁ γῆ , παρά ὅς ὁ γένεσις διά ὑγρότης ἐπιτελέω καί ὁ Ἐπίκτητος θερμότης . εἰμί δέ καί προσεχῶς εἰς ὁ σεληνιακός ἀναρτάω σφαῖρα , ἐν ὅς ὁ γένεσις αἰτία πᾶς καί , ὅς φημί τις ἱερός λόγος , ὁ αὔτοπτος ἄγαλμα ὁ φύσις προσλάμπω , δῆλος δήπουθεν , ὅτι καί οὗτος λειμών εἰκότως ὀνομάζω , δέχομαι ἐκεῖθεν πρῶτος ὁ πρόοδος Τῶς ὁ γένεσις συγκροτέω πνεῦμα · καί δή καί τρίοδος Ψυχή τριπλόος προΐστημι εἶδος ζωή κατά ὁ ὀρθός λόγος προσαγορεύω , ἀνέρχομαι , πίπτω , καταδικάζω · καί ὁ τρίτος δαιμόνιος τόπος , ὡς ὁ , μέσος χώρα ὁ κόσμος λαγχάνω . πάλαι γάρ ὁ δαίμων καί ὁ Μαντινέη ξένος ὁ τε ἀθάνατος μέσος ὁρίζω καί ὁ θνητός ὑπάρχω , μέσος δέ καί ὁ αἰθήρ ἀμφότερος οὗτος Ἵστιν . εἰμί δέ δή καί ὁ ἐν ὁ Ἐπινομίς [ p . 984e ] λόγος τις προσέω ὁ αἰθήρ ὁ δή - μόνος ἀποδίδωμι καί ὁ τε αἴσθησις ὀφυτέραις καί ὁ διανόησις ἄχραντος μέγας λέγω ὁ ἀνθρώπινος καθοράω , πάντως δήπου κακ ὁ ἐν ἐκεῖνος γράφω δαιμόνιον τόπος ὁ αἰθήρ λέγω παρά ὁ Πλάτων οὐ μόνιος τόπος ὁ αἰθήρ λέγω παρά ὁ Πλάτων οὐ ἀπιστέω . ἀλλά ὁ μέν Ἐπινομίς νοθεία | ὑπάρχω μεστός καί νόος μυστηριώδης ὁ νηπιόφρων καί ᾠόν ἀρχαῖος ἀπατάω . ὅτι δέ οὗτος καί ἐκ ἄλλος δείκνυμι ὁ ὁ ὁμόνοια ὁ γράμμα , παρίστημι ὁ κατά ἐγώ οὗτος εἰμί ψευδής ὁ ὑπόκρισις ὁ ἀμφί πατέριον ἐξηγητής , ἀνήρ ἡμεῖς αἰδοῖος , διότι καί ψυχή ὁ εὐδαίμων <εἰς> ἐκεῖνος ἀνάγω ὁ αἰθήρ , καί ὁ Φαίδων μάρτυς προΐσχω ( ἀληθής μέν γάρ εἰμί ὅς φημί , ἀλλά οὖον αὐτός ) , ὡς ἐπί δικαστικός τόπος ἀνέρχομαι ὁ αἰθήρ φημί εἄν ἐγώ καί ὡς ἐπί λῆξις τις Ψυχή ( ὁ μέν γάρ αὐτός ποιέω τόπος , ὁ δέ ὁ δικαστής ) . ἐπεί καί ὁ οὐράνιος μετέχω δυνατός , ἀλλά οὐ ὡς οὐράνιος · γίγνομαι γάρ ἐν οὐρανός γίγνομαι πάντως οὐράνιος , Μένων δέ ὑπό ὁ οὐρανός μετέχω οὖον κωλύω ὁ οὐράνιος · ὥστε καί εἰς ὁ αἰθέριος κλῆρος ὅταν μέν ὡς εἰς δικαστικός ἀφικνέομαι τόπος , διά ὁ πρός ὁ δικαστής ἀνάτασις οὗτος λέγω πάσχω , ὅταν δέ ὡς εἰς λῆξις ἐγώ ἀπονέμω , ὅλος τε ἐν αὐτός γίγνομαι καί ὡς ἡμέτερος αὐτός καταλαμβάνω . οὗτος μέν οὖν οὗτος διορίζω . μηδείς δέ οἴομαι δαιμόνιον ὅδε ὁ τόπος ἀκούω ἢ διαφωνέω οὗτος ὁ ἐν Γοργίας γράφω , ἐν ὅς φημί ὁ δικαστής ὁ Ψυχή ἡρωϊκός τις εἰμί Ψυχή , ἤ μόνος δαίμων κάθημαι ὁ βιόω δικαστής , θεός δέ οὗτος μηδαμῶς λαγχάνω ὁ μοῖρα · ἤ ὁ ὁ μεταλλάσσω | ψυχή εἰς δαιμόνιος ὁ Πλάτων διεξέρχομαι ἐν Κρατύλος [ p . 397 d ] , ὡς ἄν αὔτης φέρω δικαστικός ψῆφος ὁ † πιπράσκω Ψυχή † ἔκαστος ὁ εἰς ὁ τίσις γίγνομαι · ἐν οἶς διαστέλλω θεός δαιμανος καί δαίμων ἥρως , ὁ ἐν Κρατύλος [ p . 397 d ] διά ὁ ὄνομα ἐξευπορέω περί ὁ τρεῖς οὗτος γένος , ὁ ἐν συμπόσιον [ p . 202 e ] περί ὁ ὁ δαίμων ουδιος τε καί τάξενως φιλοσοφέω , ὡς μέσος εἰμί εἰμί ἐν πα ὁ ἐγκόσμιον . ἀλλά οὑτωσί δαιμόνιον ὅδε λέγω ὁ τόπος , ὡς μέσος ὁ πᾶς καί συμπίπτω μέν ὁ οὐρανός , περθρρεοειντα δέ κύκλος ὁ θνητός ὅλος χῶρος . προσήκω γάρ ὁ δαίμων ἐν πᾶς λῆξις ὁ μεσότης , ὡς ὁ θεός ὁ ἀκρότης , ὡς , εἰμί βούλομαι , ὁ Ψυχή ὁ τελεευτὴ ὁ ἀσώματος ζωή . ὥστε ἄν ἐν οὐρανός πᾶς εἰμί , θεός δαίμων Ψυχή , θεῖος εἰμί , ἐπερίπερ ὁ οὐρανός ἔχω ὁ ἄκρος τάξινα , ἀάω ἐν ὁ αἰθήρ , δαιμόνιος διά ὁ μεσότης ὁ αἰθήρ , ἄν ἐν γῆ , ψυχικός διά ὁ ἔσχατος ὕφεσις πρός ὁ ἄνω ὁ γῆ , καί οὖον μέν οὐράνιος , οὖον δέ αἰθέριος , οὖον δέ χθόνιος ὁ τριάς . δαιμόνιος οὖν τόπος οὐ ὡς μόνος δαίμων ὁ αἰθήρ κλῆρος , ἀλλά ὡς , ἄν θεός δικαστικός ἐν αὐτός κληρόω τάξις εἰμί ἢ ἄλλος ἰδιότης πρόνιος λαγχάνω , κἀν δαίμων ὑπηρετέω ὁ βούλησις ὁ θεάομαι , ἄν ψυχή κατά σχέσις δικαστικός προβάλλω ζωή , πᾶς δαιμόνιος εἰμί ἐκεῖ καί ὁ μέσος αὐτός ὁ ὕπαρξις σύνθημα προτείνω · ὡς καί ὁ ἐκεῖ θεός μέσος εἰμί ὁ | οὐράνιος θεός καί χθόνιος , ὅταν ὑπολαμβάνω ὡς προνομηταί , καί ὁ ψυχή ὁ ἀγαθός καί καταδικάζω Ψυχή , Ζεύς ὅς συνδέω ὁ πᾶς · οὖον γάρ εἰμί οὐσία ὄνομα ὁ δαιμόνιον , ἀλλά μόνος σχέσις , ὅς ἔχω δεῖ πρός ἄμφω ὁ ἄκρος ὁ μέσος . [ πῶς ] γάρ οὐ καί θεός εἄν εἰμί τόπος ἐκεῖνος , εἴπερ καί χθόνιος ἐν Νόμος [ VIII 828c ] θεός θεραπεύω διδάσκω ; πῶς δέ οὐ καί Ψυχή μοῖρα ἔχω εὔμοιρος , εἴπερ εἰς ἐκεῖνος ὁ τόπος καί ὁ ἄκρος ὁ ἐν ὁ αἰθήρ γῆ δύναμαι λῆξις μεταλαγχάνω θεῖος , ὡς ἐν Φαίδων παραλαμβάνω ; πᾶς οὖν εἷς τόπος ἐκεῖνος εἰμί , θεός δαίμων Ψυχή , ὡς εἄν μέσος εἰμί , δαιμόνιος ἀπό ὁ ὁ λαγχάνω αὐτός μέσος ὠόμασται τάξις . οὗτος δέ ὡς οἴομαι διαρθρόω , τίς τε ὁ ἐπί ὁ δαιμόνιον τόπος ἄφιξις καί τίς εἰμί αὐτός οὗτος , ὅς καλέω δαιμόνιον τόπος , καί διά τίς οὗτος ἔχω ὁ ἐπωνυμία , λέγω περί ὁ χάσμα ἑπομένως · ἐν ὅς ὁ τε γῆ δύο εἰμί χάσμα ἔχω ἀλλήλων καί ὁ οὐρανός αὖος ἐν ὁ ἄνω ἀλλά κατά ἀντικρύ , δικαστής δέ μεταξύ οὗτος κάθημαι ὁ χάσμα [ p . 614c ] . τετράς μέν ποιέω ὁ λόγος , ὡς ὁ τε δήω τε δημιουργία πᾶς συμβαίνω καί ὁ τετραμερέω κόσμος καί ὁ τέτταφσι ὁ ὅλος ἀρχή συναρμόζω . ἄνωθεν γάρ οὗτος διά ὅλος διεξέρχομαι ὁ ἐγκόσμιος ὁ πᾶς προσήγορος ἀλλήλων καθίστημι καί ὁ τε οὐρανός αὐτός τέτραχα διαιρέω καί ὁ κέντρον διΐστημι τοσοῦτος καί ὁ ὑπό ὁ οὖον ῥαίνω στοιχεῖον διακοσμέω · ὥστε καί τός ψυχικός ζωός ἔοικα εἰς τέσσαρες διαμερίζω γένος κατά ὁ ὁ πᾶς διακόσμησις ὁ δημιουργικός · καί γάρ ὁ ψυκὴ λόγος εἰμί μέτοχος , ἐκ μέν ὁ δημιουργικός μετάδοσις δέχομαι ὁ πέρας καί ὁ ταντοτηταω ὁ οὐσία καί ὁ μόνιμος ἵδρυσις ὁ ἐν ὁ οἰκεῖος ἀρχή , ἐκ δέ ὁ ζωογόνος δυάς εἰς ἑαυτοῦ εἰσέρχομαι καί ἀπό ἑαυτοῦ γεννάω ὁ μετά ἑαυτοῦ ὁ ποικίλος ζωός καί καθ’ετεροτηταω διίστημι ἀλλήλων καί ὁ παντοῖος πρόοδος καί ὁ ὁ ἀνέλιξις ὁ ζωτικός λόγος . οὗτος δέ αμαφοτερας μάλιστα ὁ ψυχικός τετράς συνίστημι περί ὁ μένω ὁ κινέω ὁ ψυκῆς καί περί ὁ πέρας ὁ ἀπειρία ἀφορίζω . μένω γάρ ἀεί ὁ αὐτός κατά ὁ εἰμί ἐξαλλάσσω ὁ ζωή , ἀνοέω κατέρχομαι ἐσθίω κατά ὁ γῆ , ἀνίσχω ἐκεῖθεν καί δίαυλος ἀποτελέω καί περιόδος ἀπέραντος . καί μήv καί ὁ διαίρεσις ὁ ζωτικός οὗτος τετράς οὐ εἰς μόνος καί τριάς γίγνομαι ( δυνατός γάρ εἰμί καί οὕτως ὁ τέσσαρες τερέω ) , ἀλλά δίς δύο πάντως ποῦ ποιέω γνώριμος , ὅτι ὁ ὅλος εἶδος αφοφιζεω ὁ τετράς οὗτος οὐ ὁ μόνος ( ὅς ἄν εἰμί εἰς μόνος καί τριάς ὁ τομή εἰμί ) , ἀλλά ὁ δδυάς . καί γάρ οὐ εἰμί οὐσιώδης , ἀλλά ζωή διαφορότης καί ὁ ἐν αὐτός κίνησις · ὁ δήω κινέω πρός ὁ ἀπειρία εἰμί καί ὁ ἀόριστος δυάς , ὡς ἄν ὁ Πυθαγόρειος φημί , καί ὁ θεολόγος πάλαι ὁ δυκαδικῆν αἴτιος ὁ Ψυχή κινέω εἰς πρόοδος καί μερισμός λέγω οὖον ὁ ψύξ μόνος ( καί οὗτος μέν | γῆ ) . . . . . . . . πρότερος εἰμί ὁ νῦν πολλαχοῦ ζωή · ὅσπερ ὁ μῦθος ἐννοέω † ἐπίβουλος τίθημι . ὁ μέν οὖν τετραδικός κοινός ὅς ὁ τε οὐσία ὁ Ψυχή καί ὁ ζωή ὁ αἴτιος αὐτή ] ἀμφότερος ἀνάπτω ὁ τε πατρικός καί ὁ Μητρικῶν , ὁ δέ μοναδικός καί τριαδικόν ὁ οὐσία ὁ ψυχικός εἷς τε καί τριφυής ποιέω εἰς ὁ πατρικός αὐτός ἀνατείνω μόνος , ὁ δέ δίς δύο ὁ ἐν αὐτός ζωή ποικίλλω παντοῖος κίνησις καί ἀόριστος ὡς ἀληθής εἰμί εἰς ὁ μητρικός ἀναφέρω δυάς . τίνω δή οὖν ὁ δυάς οὗτος ; πρῶτος μέν οὖν ἐκεῖνος ἐγώ δοκέω μή πάρεργον ὁ Πλάτων ὀνομάζω χάσμα ὁ δύο δυάς , ἀλλά εἰδοί καί ὁ θεολόγος Ὀρφεύς οὗτος ὁ ὄνομα καλέω ὁ πᾶς κίνησις καί πρόοδος πρωτουργός ἐν ὁ νοητός αἴτιος , ὅς ὁ Πυθαγόρειος δυάς νοντιν καί ἀόριστος προσαγορεύω · Αἰθήρ μέν Χρόνος οὗτος ἀγήραος , ἀφθιτόμητις γείνομαι καί μέγας χάσμα Πελώριον ἔνθα καί ἔνθα . καί μικρός ὕστερος · χάσμα δέ ὑπό ἠέριος καί νήνεμος ῥήγνυμι αἰθήρ ὄρνυμι Φάνης . εἰμί γάρ οὗτος ἔχω ὁ πρῶτος καί νοντὸν χάσμα ὁ δύναμις , κινέω πᾶς καί διεγείρω εἰς πρόοδος καί παντοῖος διάκρισις , εἰκότως δήπου καί ὁ μεταβατικός ὁ Ψυχή ἐπί ἑκάτερος κινέω καί ἀπό ἑκάτερος εἰς ὁ μέσος ὁδός χάσμα προσφωνέω , ὡς ἔσχατος ἀφομοίωσις πρός ὁ νοητός χάος φέρω . ὅτι δέ οὐ ἐνταῦθα μόνος ὁ Πλάτων ἐκτίθημι ὁ ἐν δικαστήριον ὁδός ὁ Ψυχή , ἀλλά καί ἐν ὁ Φαῖδρος , φανερός ἐκ ὁ γράφω κρίσις ὁ ἐκεῖ · ὁ ψυχή ὁ μέν εἰς ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον ἀφικνέομαι δίκη φημί [ τίνω , ὁ ] δέ εἰς ὁ οὐρανός τις τόπος ὑπό ὁ Δίκη κουφίζω σός διάγω ἀφίως ὅς ἐν ἄνθρωπος εἶδος βιόω βίος . καί εἰμί οὗτος ὁ δύο πορεία ὁ Ψυχή , ὅς καί ἐνταῦθα ἀφηγέομαι ὁ μέν εἰς ὁ ἄνω φημί ἄγω καί ὁ πρόσθεν , ὁ δέ εἰς ὁ κάτω καί ὁ ὄπισθεν . εἶτα ὁ λοιπάς δύο προστίθημι λέγω · ὁ δέ χιλιοστός ἀμφότερος ἀφικνέομαι ἐπί κλήρωσις καί αἵρεσις δύο βίος . περί ὅς καί ἐνταῦθα διαλέγω φημί ὁ μέν ἐκ οὐρανός κατέρχομαι , ὁ δέ ἐκ ὁ ὁ γῆ ἀνέρχομαι χάσμα , καί κατασκηνάω σφεῖς ἐν ὁ λειμών · δείκνυμι δέ ἐγώ ἔμπροσθεν , τίς ὁ λειμών . ἔχω οὖν καί ἐκ ὁ Φαῖδρος ὁ δύο χάσμα <τὰ> ὁ λήγω ὁρίζων καί ὁ λοιπάς δύο ὁ ἀντίστροφος οὗτος , ὁ μέν εἰς οὐρανός ἄγω ὁ ἐκεῖθεν κατάγω , ὁ δέ εἰς ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον παραπέμπω ὁ ἐκεῖθεν ἀνάγω , ὁ δέ κοινός ὁ τέσσαρες τμῆμα καί σημεῖον οὗτος ὁ λέγω δαιμόνιον τόπος καί λειμών καί τρίοδος · ἐν δέ οὗτος κάθημαι ὁ δικαστής . ὁ δέ αὐτός δικαστής ἐν μέν Γοργίας τίς φημί , καί ἐνταῦθα δηλόω καί ἐν ὁ εἰς ἐκεῖνος γράφω ἔναγχος ἐγώ · νυνί δέ κοινός ἀκούω ἀξιόω πᾶς ὁ οὗτος λαγχάνω ὁ δύναμις ἐν θεός , ἐν δαίμων , ἐν ἥρως . ὁ γάρ ποτέ δικαστής | ὁ τάξις ὁ ἐν σῶμα καί ὁ ἀεί † ὡς ἐν Γοργίας [ p . 523a sqq . ] μερικός εἰμί , κρίνω ὁ ψυχή ἀσώματος . δείκνυμι δέ ὁ μερικός ἐκεῖνος τάξις καί ὁ εἰς Πλούτων αὐτός παραπέμπω ὁ ψυχή εἰς τε μάκαρ νῆσος καί εἰς Τάρταρος , οὗτος δέ καθολικός οἰδάνω τε οὐρανός καί ὁ ὑπό γῆ πᾶς δικαιωτήριον · περιεκτικός δέ οὗτος ὁ Τάρταρος καί ὁ Οὐρανία ἄρα λῆξις ὁ ἐν μάκαρ νησίον · ὥστε καί ὁ ὅδε δικαστής ὁ ἐν Γοργίας περιληπτικός , καί οὐ ἡρωϊκός ψυχή μόνος ἔσχατος εἰμί ὁ δικαστικός δύναμαι , ἀλλά καί εἰμί τις ἄλλος πρό οὗτος , ὡς ὁ οὐρανός πρό ὁ μάκαρ νῆσος , ὡς ὁ δικαιωτήριον ὁ ὑπό γῆ πρό ὁ Τάρταρος · οὗτος γάρ δεσμωτήριον τίσις εἶπον εἰμί καί δίκη , ἀλλά οὐ ἁπλόος δικαιωτήριον . τίς γάρ ἄλλος εἰμί ὁ δικαιωτήριον ἢ ὁ δικαιόω καί κατά δίκη ἀπευθύνω ; τίς δέ ἄλλος ὁ ὁ τίσις δεσμωτήριον ἢ ὁ τίσις καί τιμωρία ἔσχατος ἐπάγω καί ὡς ὅς μέν ὀνίνημι , ὅς δέ ὁ ἀνίατος εἰμί Ψυχή , αὐτός διδάσκω ἐν ἐκεῖνος ὁ μῦθος μανθάνω [ p . 525b ] . ὅτι δέ καί ὁ μέν μάκαρ νῆσος Πλουτώνειος λήγω εἰμί , ὁ δέ οὐράνιος ὁ ὁ πρῶτος ὁ τρεῖς Ζεύς ἀρχή κατά ὁ εἰς τρεῖς ὁ Κρονίδης τομή ὁ κόσμος , πάλιν ἐν ὁ αὐτός ἀποδείκνυμι λόγος · καί ὡς ὁ μέν εἰς Πλούτων εἰμί τρίοδος ἢ εἰς ὁ καθαρτικός τόπος , 19 ὁ δέ | εἰς Ζεύς μοναδικός πρός οὐρανός ἄγω , ὁ δέ εἰς Ποσειδῶν † σῴζω ὁ ὁ χθόνιος δικαστής . προσήκω ἄρα καί αὐτός ὁ δικάζω ὁ ἀνάλογος ὁ ὁδός σῴζω , ὁ ἐν Γοργίας λέγω ὁλικός , καί ἐκεῖνος ἥρως , οὗτος δαίμων καί θεός ἡγέομαι περιέχω καί ὁ ἐκεῖνος τάξις . ὁ μέν οὖν κατά ἀντικρύ ὁ ἐν οὐρανός χάσμα εἰμί ὁ κατά γῆ τείνω οὐ ἁπλόος ἀκούω ἄξιος , κατά ἀντικρύ λέγω ὁ ὁ μέν ἄνω πως εἰμί καί οὐράνιος , ὁ δέ κάτω ποῦ καί χθόνιος ( καί οὗτος μέν γάρ ) , ἀλλά καί μερίζω καί ὁ μέν ἑρέρῳ ὁ ἄνω ὁ ἕτερος ἀντιτίθημι ὁ κάτω , ὁ δέ λοιπός ὁ λοιπός . καί δή καί ἐπισκοπέω προσήκω πότερος πότερος , λέγω δέ , εἰμί ὁ κατάγω κατά γῆ ὁ ἀνάγω εἰς οὐρανός καί ὁ ἀνάγω ἀπό γῆ ὁ ἐκ οὐρανός πάλιν κατάγω . ἀλλά οὗτος ἄτοπος · εἰς γάρ αὐτός οὗτος ὁ ὁδός , εἰς ὁ κοινός τόπος ὁ λειμών . λείπω οὖν ὁ μέν κατάγω ἐπί γῆ ἀπό ὁ μέσος τόπος κατά ἀντικρύ λέγω ὁ ἐκ οὐρανός κατάγω πρός ὁ μέσος , ὁ δέ ἀνάγω ἀπό γῆ εἰς ὁ μέσος τόπος ὁ ἀπό οὗτος εἰς οὐρανός ἀνάγω . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι ὁ ἐναντίος πάθος πάσχω · ὅς γάρ ἀπολείπω τόπος ἕτερος , καταλαμβάνω ὁ λοιπός · ἴδιος δέ οὗτος ὁ ἐναντίος . εἰμί δέ δεῖ μή κινέω μόνος διά ὁ χάσμα ὁράω μηδέ ὅλως χάσμα τοιοῦτος νοέω οἷος χωρητικός τόπος ( γῆ μέν γάρ στόμιον τις ἔχω καί διάστασις οὖον κωλύω , διά ὅς χωρέω δυνατός , οἷος δή καί ἱστορέω πολλαχοῦ · ) Πλουτώνειος γάρ δικαστής ἀπό Πλούτων , Αἰσκὸς δηλαδή Ῥαδάμανθυς καί Μίνως · διό δή δαιμόνιον ὁ τόπος ἐκεῖνος νοέω , ᾄττω δέ ὁ ψυχή ἐν οὗτος ὁ τόπος καί ἐν ἄλλος Χωρὶς σῶμα — ἐπεί οὖν σωματικός ὁ χάσμα [ θεωρέω ἀμήχανος , ἐφιστάνω χρή , μήποτε δαίω τις διά οὗτος τάξις ὁ μῦθος αἰνίσσομαι δέχομαι ὁ ψυχή ἢ κατέρχομαι ἢ ἀνέρχομαι καί παραπέμπω εἰς ὁ οἰκέω ἕκαστος τόπος , ὅς ἀπεικάζω χάσμα ὡς κίνησις προστάτιδα καί σύστοιχος εἰμί πρός ὁ ὁ χάος ἐκεῖνος δύναμις , καθάπερ εἶπον [ p . 138 , 11 ] , ὁ πᾶς αἴτιος πρόοδος καί κίνησις . ἐπεί καί αὐτός παρέχω ὁ τοιοῦτος ὁπονοιῶν ἐγώ ἀφορμή εἶπον [ p . 615e ] ὁ ἀπό γῆ ἀνάγω χάσμα παρίστημι ὁ φυέγμα καταμανθάνω καί μυκάομαι καταχέω ἔτι ὁ ἀνέρχομαι πρό ὁ καιρός σπεύδω ἀπό ὁ δικαιωτήριον ἐκεῖνος Ψυχή , ὡς εἄν ἐκεῖνος συναίσθησις ἔχω ὁ ἄξιος ὁ Ψυχή , καί ὁ αὐτόθεν ἐφίστημι ὁ ἀνέρχομαι ἐκεῖθεν δαίμων εἰμί δηλονότι , καί ἢ ἀφίημι ἢ κωλύω ἐκεῖνος συνέπομαι καί ὁ ἐκεῖνος φθέγμα σύνθημα ὁ ἄξιος χράω . μήποτε οὖν περί πᾶς κοινός λεκτέος δαιμόνιος εἰμί τάξις ὁ χάσμα τετραχῇ διατάσσω ( διό καί ὁ τόπος ὁ μέσος , ὁ κοινός ὁ χάσμα , καλέω δαιμόνιος ) , ὅς ὅς μέν εἰμί λῆξις προστάτιδα εὔμοιρος ἢ τληπαθής ( δῆλος δέ πότερος πότερος ) , ὅς δέ εἰς γένεσις κάθοδος ἄνωθεν ἢ κάτωθεν . καί γάρ ὅς μέν | ἐκ οὐρανός ὁ ἀρχή ἄγω , ὅς δέ ἐκ ὁ Τάρταρος , καί μόνος ὁ μέσος χῶρος εἰμί ὁ πρός ἄλλος καί ἄλλος δύναμις τάσσω . τεκμαίρομαι δέ ὅτι πλῆθος ὁ δαιμόνιον κατά ἕκαστος , διότι [ ἐπί ] εἷς ὁ ἐκ ὁ γῆ ἀνάγω παρίστημι φημί τις καί καταμανθάνω ὁ χάσμα ὁ φθέγμα δράω , ὁ δή καί δράω λέγω περί ὁ Ψυχή , ὡς εἄν πολύς εἰμί ὁ κατά ἐκεῖνος τάσσω · ὥστε καί ἐπί πᾶς ἔοικα πλῆθος χρή κατά ὁ ἀνάλογος λαμβάνω , καί γάρ οὐδείς θαυμαστός πολύς εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ἐφίστημι , ἢ κατά ὁ εἶδος ὁ ὁ Ψυχή ζωή διαλέγω , ἢ κατά ὁ διαφορά ὁ τόπος , ἐπί ὅς ἄγω ἢ ἀπό ὅς ὁ Ψυχή , ἢ κατά ὁ μέτρον ὁ περίοδος διατάσσω , ἢ κατά ἄλλος ἐξαλλαγή τοιοῦτος πληθύνω , ἕκαστος δέ πλῆθος ὁ κοινός ἰδέα ὁ χωρητικός καί διαπορθμευτικός ὁ Ψυχή ἀπό ἄλλος τόπος εἰς ἄλλος ἀγαθός ἢ χείρων χάσμα προσαγορεύω , μένα ὑποδοχή εἰμί πᾶς ὁ ἐκ ὁ αὐτός στέλλω εἰς ὁ αὐτός . καί γάρ ὁ χάσμα δίοδος τις εἰμί φιλέω ἢ ὕδωρ ἢ πνεῦμα , ὅς δύναμαι δέχομαι καί εἰς ἄλλος παραπέμπω χώρα , εἰς ὁ κάτω χωρέω ἢ εἰς ὁ ἄνω ὁ ὁ χάσμα ποιέω , ὥσπερ εἶπον , ὕδωρ ἢ πνεῦμα . εἰμί δέ καί ὁ κάτω χάσμα δύο εἰμί ἔχω ἀλλήλων καί ὁ ἄνω ὁ αὐτός τρόπος , δῆλος οἴομαι καί ἐκ οὗτος , ὅτι ὁ μέν εἰμί ἀλλήλων συγγενής μᾶλλον ὡς Πλουτώνειος , ὁ δέ ἀλλήλων ὡς Δίϊος , καί ὁ κοινός σημεῖον δηλόω ὁ ἀδιαίρετος αὐτός κοινκοινωνίαν καί ὁμόνοια , ἀπό ὅς ἕνωσις λαμβάνω ὁ πλῆθος · δεῖ γάρ κατά πλῆθος κοινωνέω ὁ χάσμα καί ἑνόω περί ὁ αὐτός ὥσπερ † διά ἑνόω θεός . ἀλλά οὗτος μέν ἅδην , ἐπί δέ ὁ ἵημι οὗτος χωρέω · τάχα γάρ ἄν τίς καί ἐν ὁ ἕπομαι ἀκούω περί οὗτος σαφής . ἔοικα δέ καί ὁ ὅλος σχῆμα ὁ χάσμα χειά μιμέομαι μάλιστα προσήκω Ψυχή οὖον μόνος ὁ μερικός , ἀλλά καί ἅπας ἁπλόος . ὅς καί ὁ Τίμαιον [ p . 36b ] δηλόω · ὁ γοῦν παρά αὐτός δημιουργός σχίζω ὁ εἷς εὐθύς ὁ ἀριθμός ὁ ἁρμονικός καί δύο ποιέω συνάπτω αὐτός κατά μέσος οἷος χῖ ποιέω λέγω , οὗτος ὅς χαρακτήρ ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ἐγκάρδιος ἐντίθημι πᾶς ἴδιος εἰμί Ψυχή . αἴτιος δέ ὅτι καί ὁ ἀρχικός ὁ Ψυχή μονή ἐκ τοιοῦτος εἰμί χίασμα , ὡς ὁ χαρακτήρ αὐτός διασημαίνω . καί οὐκέτι οὗτος Πλάτων οὐδέ Τίμαιος λόγος τις , ἀλλά θεουργός καί θεός ἄγνωστος γράφω · καί ὅστις ἱστορέω ὁ πτέρωμα ὁ ἀρχικός Ψυχή , οἶδα ὅς λέγω . ὁ δέ οὖν ζωή ὁ ψυχικός ὁ ὁ χῖ χαρακτήρ καί ὁ Τίμαιος ἀνίημι · ἀλλά ὁ μέν ὅλος ψυχή καί πᾶς ὁ ἀγαθός ἐγώ ἐνεργέω καί κατά οὗτος ἀεί ὁ χαρακτήρ ζωογονικός εἰμί καί κατά ὁ δύο κύκλος νοερός εἰμί · ὁ δέ ἡμέτερος Χωρὶς μέν κατά ἐκεῖνος , Χωρὶς δέ κατά ὁ ἐν αὐτός κύκλος . ὅθεν οἴομαι καί νῦν ὁ χίασμα παραλαμβάνω μόνος , ὁ ζωτικός κινέω ὁ Ψυχή ὑποδέχομαι ἄνω τε καί κάτω καί αὖος ἄνω | . . . . 30 ὅς · ἀλλά κατά ἀντικρύ μέν εἶπον δηλόω αὐτός εἰμί ὁ ἄνω . καί οὗτος συμβαίνω πλέω ὁ τε οὐσία ὁ Ψυχή καί ὁ ὁ ἱερατικός φήμη · ἐπί δέ ὁ ὁ ἕπομαι ἀνάπτυξις ἐγώ εἶμι . ὅς ἐπεί διαδικάζω , ὁ μέν Δίκαιος κελεύω πορεύω ὁ εἰς δεξιός τε καί ἄνω διά ὁ οὐρανός σημεῖον περιάπτω ὁ δικάζω ἐν ὁ πρόσθεν · ἠώς ὁ · πᾶς ὅς πράσσω [ p . 614c ] . ὁ μέν διαδικασία ὁ δικαστής εἰμί κρίσις πολυειδής διαιρέω περί ὁ μετέχω αὐτός Ψυχή . ὡς γάρ αὐτός περί ὁ δίκη μερίζω μόνος δικαστικός εἰμί πᾶς ὁ κατά ἄξιος ἀπονέμω , θεός , δαίμων , Ψυχή ἀθάνατος , θνητός φύσις , σῶμα ( οὐδείς γάρ ἔξω δύναμαι ὁ ὅλος δίκη πίπτω ) , οὗτος δή καί ὁ ψυχή διῃρημένως ὑποδέχομαι ὁ ἀπό αὐτός κρίσις , ὥστε ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος μέτρον τυγχάνω , ἐκεῖνος ἀλλήλων ὁμογνωμονέω καί κατά εἷς νόος ἐνεργέω καί ἀποπληρόω ὁ περί ὁ ψυχή βούλησις ὁ Δίκη ἅπας . Δίκη μέν γάρ καί θεός ἐφίστημι φρουρά ὁ ἕκαστος ἄξιος ἐν ὁ πᾶς καί ὁ ὅρος ὁ δημιουργικός . διό καί ὁ Ζεύς ὁ Τιτάν ὁ εγκόσμιος διανέμω παρασκευάζω λήγω ἕπω ὁ Δίκη ὁ Ὀρφεύς φημί · ὁ δέ Δίκη πολύποινος ἐφέπω πᾶς ἀρωγός . εἰμί γάρ πᾶς ἀρωγός πολύποινος , εἰμί ὁ δημιουργός ὁ πᾶς συνδιακοσμέω ὁ πᾶς , θεός ἄρχω , δαίμων | συνεπιστατέω , ψυχή διαδικάζω καί ἁπαξαπλῶς διά πᾶς διέρχομαι ὁ Ψυχή ὁ κρίσις , καί δικειμαι δέ λέγω χέω † εἰμί ὁ θεός διαδικάζω διά ὁ ἀγαθός λῆξις · καί † ἐπί οὗτος διαδικάζω ὡς κριτικός οὗτος ἔχω δύναμις καί οὗτος μιμέομαι ὁ ὅλος Δίκη , μέτρον δέ ἄλλος ἄλλος , καθάπερ εἶπον , διανέμω . καί εἰμί ὁ κρίνω ὁ νόος εἷς , ἀλλά ὁ ὁ κρίνω διαφορότης πολυειδής ποιέω ὁ κρίσις · ἄλλος γάρ ἄλλος ἄξιος καί περί ἄλλος ἄλλος ψῆφος . ὁ μέν τοίνυν διαδικασία τοιοῦτος ἔμφασις ἔχω , ὁ πολύς Ψυχή ὁ πολύς καί ὁ ἐξαλλάσσω ὁ ἐξαλλάσσω κριτικός μέτρον διατάσσω κατά εἷς ὁ κρίνω νόος κέλευσις ὁ δικαστικός μετά ὁ διαδικασία ἀκόλουθος εἰμί , εἰς ἔργον προάγω ὁ νοερός ὁ δικαστής περί ἕκαστος κρίσις . καί δῆλος , ὅτι ἐπεί οὖον λόγος κελεύω , ὥσπερ ὁ ἐνταῦθα δικάζω προστάσσω , ὅς τίς χρή πάσχω ὁ διαδικάζω , ἀλλά διά αὐτός ὁ ζωή χωρέω ὁ τε κρίνω καί ὁ ὑπουργέω αὐτός δαίμων ὁ τοιόσδε κέλευσις , ὁ μέν πορεύω ὁ ἀρχή ἐνδίδωμι ὁ προσεχής εἰς ὁ Χύχας ποίησις , ὁ δέ πορεύω ὁ ἐπί ὁ προσήκω τόπος κίνησις ἀνεγείρω ὁ ὁρμή . φέρω μέν γάρ ἕκαστος κατά ὁ ἐν ἑαυτοῦ νόμος εἰς ὁ ὅμοιος καί ἐπείγω ὁ μέν εἰς οὐρά - νός οὐράνιος εἰμί , ὁ δέ εἰς γῆ χθόνιος · προστίθημι δέ | ὁ δαίμων ὁ ἐπιστασία ὁ χυχαῖς ἐντίθημι ἐν ἕκαστος ὁ ἀποπλήρωσις ὁ κρίσις . καί ποιέω διά δύναμις τίνω θαυμάσιος καί ὁ ἀσώματος εἰς ὁ ἀσώματος · ὡς γάρ ὁ σῶμα εἰς ὁ σῶμα δύο , ὁ ἀσώματος δύο εἰς ὁ ἀσώματος · πλήν ὅτι διΐστημι ὁ ὁ ποίησις τρόπος , ἢ ἀσώματος εἰμί ἢ σωματοειδής . κοινός δέ πᾶς , ὅτι δύναμις ἐνδίδωμι πᾶς ὁ ποιέω εἰς ὁ πάσχω τις καί ὁ λαμβάνω ἕπω ὁ ὁ δίδωμι δύναμις . καί ὁ χυχαί τοίνυν ὁρμάω καί ἀπό ἑαυτοῦ εἰς ὁ οἰκέω ὁ πρέπω προσλαμβάνω καί ἀπό ὁ δικαστής εἰς ὁ ἐπί ἐκεῖνος πορεία δύναμις καί λαμβάνω κινέω καί ὁρμάω καί ὑπό ὁ ἐπιτάσσω αὐτός δαίμων προσεχής τελειόω ὁ ἑαυτοῦ ὁρμή , ἵνα ὁ προσήκω τυγχάνω . καί οὗτος ὁ ἄνωθεν ἐφήκω προσθήκη ὁ δύναμις κέλευσις προσεῖπον ὁ μῦθος , ἔνδοσις εἰμί δύναμις [ ὡς ] ὁ ἀπό ὁ ζωή ἐπιτηδειότης πρός ὅδε ὁ λῆξις ἀνεγείρω . καί μήv καί ὁ διαίρεσις ὁ λῆξις εἰς τε ὁ Δίκαιος γίγνομαι καί ὁ ἄδικος μαρτυρέω ὁ εἴρω . ὁ μέν γάρ ὁ δικαιοσύνη εἶδος δηλόω ὁ αὐτοπραγία ὁ Ψυχή καί ὁ τάξις ὁ ἐν αὐτός , ὁ δέ ὁ ἀδικία ὁ ἀλλοτριοπραγία καί ὁ ἀταξία . προσήκω δέ ποῦ τάξις μέν ὁ οὐράνιος καί αὐτοπραγία ( πᾶς γάρ ἐκεῖ ὁ ἑαυτοῦ πράσσω καί διατηρέω ὁ ἀσύγχυτος πρός ἀλλήλων τάξις ) , ἀλλοτριοπραγία δέ καί ἀταξία | προσήκω ὁ ἐπίγειος · ὁ γάρ γήινος οὖον πράσσω ὁ ἑαυτοῦ οὐδέ ὁ τάξις κατά ἑαυτοῦ διασῴζω ὁ πρός ἑαυτοῦ . δεῖ δέ ὁ ὅμοιος πανταχοῦ φέρω πρός ὁ ὅμοιος , ὡς ὁ κοῦφος ὁ στοιχεῖον εἰς ὁ ἄνω φέρω καί εἰς ὁ κάτω ὁ βάρος ἔχω , διά ὅς λαμβάνω παρά ὁ φύσις δύναμις , ἑκάτερος ὁ ὅμοιος ἐπιδιώκω . κατά ὁ αὐτός δή καί ὁ μέν τάσσω ὁ τάσσω ὀρέγω ἐκεῖνος σπεύδω καταλαμβάνω , ὁ δέ ἄτακτος ὁ ἄτακτος ἀντέχω καί ἐν ἐκεῖνος σπεύδω γίγνομαι . καί γάρ εἰμί ἐν αὐτός ὅπου μέν λόγος καί νόος εἰς ὁ φωτεινός ἀνάγω , ὅπου δέ ἀλογία καί σῶμα βαρύτης εἰς ὁ σκοτώδης κατασπάω καί ἔσχατος , καί συνάπτω ὁ μέν θεός , ὁ δέ ὑλικός δαίμων , ἵνα καί διά αὐτός ὅς ἔχω πάθος ὑπό ἐκεῖνος κολάζω φεύγω ὁ πάθος . καί γάρ πάσχω ὑπό αὐτός μισέω ὁ πάθος , ἀλλά οὐ ἐνεργέω κατά αὐτός . τρισσός δέ ὁ κολάζω , ὁ μέν ὁ ἐπιθυμία , ἐν ὅσιος κρατέω ὁ ἐπιθυμητικός , ὁ δέ ὁ θυμός , ἐν ὅσος ὁ θυμοειδής , ὁ δέ ὁ διάστροφος δόξα , ἐν ὅσος γνῶσις μέν εἰμί δοξαστικός τις , ἀμυδρός δέ οὗτος καί Ἐπίκτητος ἀεί γίγνομαι · καί οὗτος πᾶς ἐνάλλομαι ὁ ὁ ὅμοιος πάσχω χυχαῖς ἐπάγω ὁ κολάζω , μόνος οὐ βοῦς ὁ Δίκη , ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος σύνειμι δέ πάσχω ὑπό αὐτός , ὅσος ὁ τοιοῦτος προσήκω ποιέω . ὥσπερ δή καί ὁ εἰς ὁ ἀνάντης φέρω ὁ μέν κατά λόγος | ὀρθός διέρχομαι ὁ βίος , ὁ δέ ὁ κατά λόγος νόος ἔχω καί ὁ ἱερόν προΐστημι βίος , ὡς ὁ καλῶς διαφερόντως βιοτεύω , ὁ δέ θεοειδής , ὡς ὁ θεῖος προσαγορεύω δαίμων καί συνάπτω ὁ θεός . δεῖ γάρ δή νοέω παμπολύς ὁ δαιμόνιον πλάτος ἄνωθεν ἀπό ὁ θεῖον ἄρχω δαίμων καί εἰς ὁ ὑλικός τελευτή , ἐν μέσος δέ οὗτος στρέφω ὁ ψυχή οὔτε ὁ ἄκρος δύναμαι γίγνομαι ποτέ ἀγαθός οὔτε ὁ ἔσχατος χείρων , πᾶς ὁ ἐν αὐτός εἶδος ὁ ζωή κατά σχέσις ἐν ἐκεῖνος κατά οὐσία προυπάρχω καί ὁ ἐν οὗτος παρά φύσις ἐν ἐκεῖνος κατά φύσις · οὐδείς γάρ ἀΐδιος παρά φύσις . ἕκαστος οὖν ὁ ὁμοιότης ἄγω πρός ὁ συγγενής , ὁ μέν ἐπί θεός ὁ ἐν αὐτός θεός , ὁ δέ ἐπί νόος ὁ ἐν αὐτός νόος , ὁ δέ ἐπί λόγος ὁ ἐν αὐτός λόγος , καί πᾶς ἐπί ὁ τάσσω ὁ ἐν αὐτός τάξις · 10 καί εἰμί οὗτος ὁ μέν ἐπί λόγος ἀμυδρός ὁ ἐν αὐτός λόγος ἀλογόω , ὁ δέ ἐπί ὁ θυμοειδής ὁ ἐν αὐτός θυμός ῥώννυμι , ὁ δέ ἐπί ὁ φιλήδονος ὁ ἐν αὐτός ἐπιθυμία κρατέω , καί πᾶς ἁπλόος ὁ ἐν αὐτός ἄτακτος ἐπί ὁ ὅμοιος καί ὁ ἀταξία . οὗτος μέν οὖν λαμβάνω εἄν ἐκ ὁ κατά ὁ Δίκαιος καί ἄδικος διαίρεσις ὁ εἰς ὁ ἀντίκειμαι λήγω πορεύω εἴδομαι ὁ οὐρανός καί εἴδομαι ὁ γῆ . καθοράω δέ καί ὁ ἀπό ὁ σχέσις ὁ τοπικός διαφορά , ὅς προστίθημι ὁ μῦθος . ὁ μέν γάρ , φημί , πέμπω ὁ ἀγαθός | δηλαδή ψυχή εἰς δεξιός , ὁ δέ εἰς ἀριστερός ὁ χείρων δηλονότι · ὅς μέν ὁ ὁ ἄνω , ὅς δέ ὁ ὁ κάτω λῆξις · ὁ μέν εἰς ὁ ἔμπροσθεν ὁ ἀγαθός , ὁ δέ εἰς ὁ ὄπισθεν ὁ χείρων . οὐκοῦν ὁ μέν τρεῖς σύστοιχος ἀλλήλων , ὁ δεξιός ὁ ἄνω ὁ πρόσθεν , ὁ δέ λοιπάς πάλιν ἀλλήλων , ὁ ἀριστερός ὁ κάτω ὁ ὄπισθεν , πᾶς δέ συγγενής κίνησις καί δύναμις ὁ μερικός Ψυχή . ὁ μέν γάρ ὅλος ψυχή κατά κύκλος περιάγω καί περί ὁ ἑαυτοῦ καταίρω καινόω καί ὁ πόλος · κέντρον δέ αὐτός ὁ ἐν αὐτός ἑνοειδής ὑπάρζεις , κατά ἄς μόνιμος ἑδράζω ἐν ἑαυτοῦ , πόλος δέ ὁ νόος , περί ὅς ὁ κύκολι κινέω πᾶς , ἐκ ὅς δημιουργέω · ὁ δέ μερικός ὁ σχέσις οὗτος καί ὁ κατά αὐτός πρόοικος κινέω , ὁ μέν κατά ὁ αὐτός κύκλος ἐνεργέω ὁ εἰς δεξιός κίνησις , ὁ δέ κατά ὁ θατέρου δῆλος ὡς ὁ εἰς ἀριστερός , καί ὁ μέν εἰς νόος ἐπιστρέφω ὁ ἐπί ὁ ἀάω πορεία , ὁ δέ εἰς ὁ πάθος καταρρέπω ὁ εἰς ὁ κάτω πτῶσις , καί ὁ μέν οἶδα ἑαυτοῦ καί διά γνῶσις κινέω ὁ ὁ πρόσθεν σχέσις , ὁ δέ ἀγνοέω καί διά ἄγνοια πίπτω ὁ ὁ ὄπισθεν . ἔμπροσθεν γάρ εἰμί , ἐπί ὅς ὁ αἴσθησις , διό γνωστός ὁ πρόσω ὁ αἴσθησις · ἔμπαλιν δέ ὄπισθεν ὁ ὁ αἴσθησις ἀπόστροφος , διό σύνθημα εἰμί ἄγνοια ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ἐν ἐγώ πάθος . καί νόος μέν ἐγώ ὑπερκάθημαι , ὁ δέ πάθος μετά ἐγώ · ὥστε ὅς μέν εἰκότως ἄνω λέγω καί ὁ ἐπί αὐτός ὁδός ἀνώφορος , ὁ δέ κάτω καί ὁ ἐπί αὐτός κίνησις κατώφορος . καί ὁ μέν πρῶτος περίδης πρῶτος ὁ Ψυχή κίνησις εἰμί , ὅσπερ ἐπί δεξιός καλέω · κίνησις γάρ ἀρχή ὁ δεξιός , ὅς φημί καί ὁ περί ζῷον γράφω · ὁ δέ θατέρου ἐπί ἀριστερός ὡς ὑπό ἐκεῖνος τάσσω καί δευτερουργός , ὡς ὁ ἀριστερός ὁ δεξιός ἐν ὁ ζῷον δύο . διό καί ὁ μέν αὐτοπραγέω ὁ δεξιά πορεύω ὁ αὐτός ζωή ἐπιτρέπω ὁ κρατύς ὁ περίοδος , ὁ δέ ἀλλοτριοπραγέω ὁ ἀριστερός , ὡς ἐκεῖνος μέν ἀφίστημι κατά οὗτος δέ βιόω . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ἀντάω ὁ δικαστής πέμπος δεξιός καί ἐπί ὁ ἄνω ὁ ἀντάω καί πάλιν ἐπί ὁ ἀντάω ἀριστερός καί ὁ κάτω ὁ ἀντάω , δῆλος , ὅτι ὁ μέν ἀναγωγός αὐτός δύναμις Ἄνων καί δεξιά τίθημι , ὁ δέ κολαστικός κάτω καί ἀριστερός . συλλήβδην οὖν τριχῶς ἀκούω οὗτος ὁ ἄνω καί κάτω , ὁ δεξιός καί ἀριστερός , ψυχικός , δικαστικός , κοσμικός · εἰμί γάρ καί ἐν ὁ κόσμος πᾶς κατά ἀναλογία . ὁ μέν οὖν ἀγαθός καί εἰς νόος ὁράω ἐθέλω καί κατά ὁ ἀγαθός ζωή ἐνεργέω καί γιγνώσκω ἑαυτοῦ καί ὁ οἰκέω τέλος · διό κινέω ὁ ἐπί δεξιός καί ἄνω καί ὁ δικαστικός σημεῖον πρόσω φέρω . ὁ δέ χείρων καί εἰς ὁ ὁ πάθος ἀταξία οπισθοβαρους καί κατά ὁ χείρων ἑαυτοῦ ζῶ καί ἀγνοέω ὁ ἑαυτοῦ συμφορά · διό καί κάτω χωρέω κατά ὁ ὁ δικαστής κρίσις καί εἰς ἀριστερός φέρω καί ὀπίσω περιάπτω αὐτός ὁ σημεῖον ὁ κρίσις . οὖον | γάρ βλέπω ὁ κακός ὁ ἑαυτοῦ οὐδέ γιγνώσκω ὁ οἰκεῖος πάθος , ἀλλά † καταλείπω ὅσπερ ἔχω . χρή δέ ὁ ἄλογος ἀπονέμω δύναμις ὁ εἰς ὁ ὄπισθεν ὁ φυσικός · ( νῶτον δέ ἀμφί θεός φύσις ἄπλετος αἰωρέω φημί καί ὁ λόγιος περί ὁ ὁ φύσις πηγή ) , ὡς ὁ νοερός ὁ εἰς ὁ πρόσω βλέψις ἀπονέμω . εἰμί οὖν ὁ μέν ὑπό ὁ φύσις κατατείνω ὁ ὑλικός καί ὁ ποιναῖος ἀγκτήρ ὁ εἰς ὁ σκότος ἄγω , ὁ δέ ὑπό ὁ νόησις ἀνάγω καί ὁ διανοητικός ἐνέργεια , εἰκότως δήπουθεν εἰμί ὁ κριτικός σημεῖον ὁ μέν νοερός σύνθημα ζωή ἔμπροσθεν , ὁ δέ ἄλογος καί φυσικός ( ἀλογία γάρ συνδέω πρός ὁ φύσις , ὡς πρός νόος λόγος ) ὄπισθεν . ἀλλά τίς δή εἰμί ὁ σημεῖον οὗτος <τὰ> περιάπτω ὁ Ψυχή ἐπί ἑκάτερος φέρω ; ὁ μέν γάρ ἄλλος δῆλος γίγνομαι . ἢ καί οὗτος πᾶς καταφανής , ὅτι σημεῖον εἰμί ἔργον τύπτω μέν τις καί ἴχνος ἐκεῖνος ἔχω , ὅς εἰμί σημεῖον ( καί οὗτος διχῶς , ἢ διά ὁμοιότης ἢ διά ἀναλογία ) , ὁ δέ ἐκεῖνος ὁ οἷος σημαίνω ὑπό αὐτός , μή εἰμί ; λέγω δέ διά ὁμοιότης μέν , οἷος εἰμί τις λέγω σημεῖον εἰμί πυρός ὁ ὁράω καπνός — ἔχω γάρ τίς διά τε ὁ ἀνώφορον καί ὁ θερμός ὅμοιος πρός ὁ πῦρ καί εἰμί προστίθημι αὐτός ὁ λαμπρός μόνος ( οὗτος γάρ ἐλλείπω πῦρ ) , εἰμί πῦρ καί οὖον καπνός — διά ἀναλογία δέ , ὡς ἐπί ὁ μαντικός σημεῖον σχεδόν πᾶς ὁ μέν ὁ ἀγαθός ὁ πρᾶγμα ἀνάλογος τίθημι , ὁ δέ ὁ χείρων σημεῖον καλέω , ὅταν αὐτός μή ἐκ ἐκεῖνος εἰμί ὁ γίγνομαι ἢ εἰμί , οἷος ὁ κάτω σημαίνω ὁ πτῶσις ἢ ὁ Θεοφανία ὁ ἄνω δηλόω . οὖον γάρ ἐκ ἐκεῖνος οὗτος γίγνομαι καθάπερ ὁ καπνός ἐκ ὁ πῦρ , ἀλλά διά ὁ ἀναλογία μόνος ὁ οἰκειότης . ἐν ἀμφότερος οὖν ὁ σημεῖον ἀμυδρός εἰμί ὁ σημαίνω . εἰμί οὖν τοιόσδε τίς δηλόω ὁ σημεῖον , ὅσπερ εἄν εἰμί σημεῖον , λέγω χρή ἐνταῦθα ὁ πρόδρομος ὁ δικαστής εἰς ὁ ψυχή δόσις ὁ ὀφείλω σημεῖον προσαγορεύω ὁ μῦθος · καί γάρ ὁ εὐπάθεια ὁ ἐν οὐρανός καί ὁ τίσις ὁ ὑπό γῆ προκατάρχω ὁ δικαστής , καί πρίν ἐν ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ λῆξις ὁ Ψυχή , καί ὁ τιμωρία ἄγχω καί ὁ ἐπικαρπία · οὖον γάρ εἰμί ὁ κρίσις λόγος μόνος , ἀλλ'ἔργον · εἰμί καί ὁ ἄλλος εἰμί προηγουμένως μετά ὁ κρίσις ὁ ἀρχή ὁ ἐνδίδομαι τελειόω καί ὁ μέν εἰς ὁ προσήκω ἀνάγω εὐμοιρία , ὁ δέ εἰς ὁ προκατάρχω κόλασις . εἰμί μέν οὖν ἑκάτερος ὑπό ὁ κριτής γίγνομαι μόνος , οὐ εἄν εἴρω χράω σημεῖον , καί εἰς μηδείς ποιέω ὅλως · ἐπεί δέ δράω μέν , ὑπάρχω δέ δράω ἄλλος παραδίδωμι ὁ ἀποπλήρωσις , ὁ δόσις αὐτός καί ἀρχοειδής ποιέω σημεῖον ἀπεικάζω , ὅς οἰκειότης μέν εἰμί πρός ὁ σημαίνω καί ὑποτύπωσις , ἀμυδρός δέ ἐκεῖνος ὁ ὑπόστασις . οὗτος δή οὖν ὁ δικαστικός ἐνέργεια ὁ μέν ἀγαθός ψυχή καί γιγνώσκω καί σέβω καί συναισθάνομαι , ποῖ ποτός αὐτός ἄγω , ὁ δέ χείρος και γίγνομαι οὖον γιγνώσκω καί δίκη δίδωμι ὁ ὑπό γῆ , ὅστις οὐ αἰσθάνομαι , Κάι ἔτι μᾶλλον οὐ αἰσθάνομαι ἑαυτοῦ . καί οὗτος εἰμί ὁ εἰς τοὔμπροσθεν ὁ σημεῖον περιάπτω οὗτος ὁ δικαστής , ὁ ἄδικος δέ [ ὁ ] ἐπί νῶτον , διό καί ὄπισθεν · οὕτως δέ ὅς ἐν ὁ ὅδε βίος ὁ μέν ἀγαθός ὁ πρόνοια καί ὁ ἀπό αὐτός εἰμί ἐν γνῶσις πᾶς , ὁ δέ κακός καί πάσχω ὑπό αὐτός ασυναισθήτως ἔχω πρός αὐτός . ἔοικα οὖν οἷος συστατικός εἰμί ὁ δικαστικός οὗτος σημεῖον ὁ δικάζω Ψυχή ὁ μέν πρός ὁ ἐν οὐρανός , ὁ δέ πρός ὁ ὑπό γῆ , ἵνα συνίστημι παρά ὁ δικαστής ὁ τέλος τυγχάνω παρά ὁ ὑποδέχομαι αὐτός . ἑαυτοῦ δέ προσέρχομαι εἶπον , ὅτι δήω αὐτός ἄγγελος ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ ἐκεῖ καί διακελεύομαι ὁ ἀκούω καί θεάομαι πᾶς ὁ ἐν ὁ τόπος [ 614d ] . σαφῶς ἐν οὗτος ὁ μῦθος τάξις ἀγγελικός καί διαπορθμευτικός ὁ ἔξω σῶμα περί ὁ ψυχή συμπίπτω ἀποδίδωμι ὁ ὁ μῦθος ἀφηγέομαι κατά ὁ δικαστικός ψῆφος . εἰμί δέ οὗτος , πρόδηλος , ὅτι καί οὗτος κατά δίκη ὑπάρχω καί ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἐφήκω ἄξιος οὗτος καί ἄλλος πᾶς ὁ τηλικόσδε ἀγαθός ἐν θεωρία γίγνομαι , καί λύω ὁ ἄπορος , πῶς διαμένω εἰς τοσοῦτος ἡμέρα ὁ σῶμα ὁ Ἦρος κεῖμαι ἐπί γῆ ἀδιάλυτος . εἰμί γάρ κατά ὁ κοσμικός γίγνομαι τάξις θεωρός γίγνομαι ὁ ψυχή χωρίζω ὁ μετά σῶμα ἀόρατος καί ἄγγελος ἄνθρωπος , καί ὁ ὁ σῶμα | διαμονή ἀδιάφθορος φυλάσσω ἀδύνατος · νῦν δέ ὁ ἐνθάδε θεωρία καί ἀπαγγελία ἐκ θεῖος πρόειμι δύναμις . ὅτι δέ ὁ οὗτος , ἀλλά οὐ ἄλλος γένος Ψυχή ὁ θεῖος δικαιόω ψῆφος , ῥᾴδιος ἐγώ καθοράω ὁ περί πᾶς λέγω Ψυχή , ὡς ὅς μέν ἄλλος εἰμί ἐκφαντορικός ὁ ἐν γένεσις Ψυχή ἄγνωστος αὐτός πρᾶγμα , ὅς δέ ἄλλος κατά ὁ διάφορος ὁ πᾶς περίοδος · οἷος ὅς μέν τελετή καί μυστήριον , ὅσος ὁ τελετουργέω ἀνίημι θεός · ὅς δέ ὁ θεῖος μαντικός , ὅσος ὁ ἐκφαντορικός τάξις ἀνίημι ὁ κρύφιος εἰμί ἐν ὁ θεός ἀλήθεια · ὅς δέ ἰατρικός , ὅσος ὁ Παιώνια δύναμις ὁ Ἀγήρων καί ἄνοσος καί ἄλυτος συνέχω ὁ ὅλος οὐρανός . οὗτος δή οὖν καί ὁ ἀφανής περίοδος ὁ ψυχικός ἄξιος τις γίγνομαι διαφερόντως ὁ ἐποψία , ὅσος ὁ ὁ περίοδος οὗτος ἡγεμών οἰκειόω · καί οὗτος ποτέ μέν αὐτοφανῶς ὁράω ὁ ἐν ὁ πᾶς οὗτος κόσμος τάξις αὐτός διαγγέλλω κατά ὁ ἐν ὁ πᾶς προυπάρχω ἱερατικός , ὁ δέ ἄλλος τρόπος ἀναμιμνήσκω ὁ ἔξω θέαμα κατά ὁ φιλόσοφος θεωρία . ὡς γάρ ὁ παρά ἐγώ ἱερατικός ὁ ἐπόπτης δύναμις ἐντίθημι ὁράω ὁ μή πρότερος φάσμα καί ποιέω θεωρός , οὗτος καί ὁ ἐν ὁ κόσμος πρό ὁ παρά ἐγώ εἰς πολύς οὗτος δράω ψυχή ὁ ἄξιος ὁ τοιοῦτος μακαριστός θέα ( πρό γάρ ὁ μέρος ὁ ὅλος ) καί τελεστικός χράω δύναμις καί εἰς ἀγγελικός ἀνάγω τάξις ὁ τελέω ὁ Ψυχή , ἀλήθεια διαγγέλλω ὁ κρύφιος · διό προξενέω ὁ οὗτος μακάριος θέα . καί δή καί ὅς ὁ ἦρος οὗτος ψυχή ἐν ὁ καθήκω χρόνος τελέω μέν ὁ πᾶς , κατά δίκη ὀφείλω αὐτός ὁ τοιοῦτος εὐδαίμων τελειότης , ὡς δέ πρός ἐκεῖνος ὁ ὑπό ὁ πᾶς τελέω εἰς ἀγγελικός ἀνάγω τάξις . καί γάρ ὁ ὅδε τελεστικός τάξις εἰμί τοιοῦτος · θέω ἄγγελος ἐν δύναμις ζῶ , φημί ὁ λόγιος , ὅστις εἰμί ὡς ἀληθής ἱερατικός · γίγνομαι οὖν Ἐπόπτης μέν ὁ ἀφανής , ἄγγελος δέ ὁ ἐμφανής ὁ αὐτός · διόπερ αὐτός ὁ δικαστής κελεύω ὁράω ὁ ἐν ὁ τόπος πᾶς καί ἀκούω , τόπος μέν δήπου ὁ μῦθος λέγω ὁ παρά ὁ δικαστής · ἐντεῦθεν γάρ ὡς ἐκ περιωπή ὅλος ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός καθοράω , ὁ μέν ἀσώματος ὁ ἀσώματος ὄμμα ὁ Ψυχή , ὁ δέ σωματικός ὁ ὁ αὐγοειδής ὄχημα . διό καί ἀκούω αὐτός φημί χρή καί ὁράω · οὗτος γάρ καί ὁρατικός ὅλος ἅμα καί ἀκουστικός εἰμί . καί γάρ ἐν αὐτός πρῶτος ὁ αἴσθησις ὁ Μῖς καί ἀμερής , ἀπό ὅς ὁ μερίζω περί ὁ αἰσθητήριον . ὡς οὖν ἐκεῖνος γιγνώσκω ὁ πᾶς , οὗτος καί ὁ ὄχημα ὁ αὐτός ὁ πᾶς ὁ αἰσθητήριον , καί ὡς ἀμερῶς ἐκεῖνος , οὗτος ὁ ὄχημα ἀπαθής . οὗτος δέ χράω ὁ αἴσθησις ἔξω σῶμα εἰμί καί ὕλη , καί ὅταν ἀποκαθίστημι , ὁ τε οὐράνιος καί ὁ ὑπέρ ὁ οὐρανός , ὅς φημί ὁ θεουργός , φάος θεάομαι καί ὁ | ἁρμονία ὁ ἐν οὐρανός ἀκούω καί στρέφω αὐτός ποῦ ὁ ἄραξ καί ὁ ἄλλος περιφορά καί ὁ ἥλιος ὁ λαμπρός σφόνδυλος καί ὁ Μοῖρα ὁράω λέγω ποῦ καί ὡς ὁ πᾶς † δίδωμι ὁ Λάχεσις . ἀλλά οὗτος καί ἐν ἄλλος . διά τίς δέ σημεῖον οὗτος περιάπτω οὐ ἐθέλω ὁ δικαστής , δῆλος . οὖον γάρ ἔχω αὐτός πέρας ὁ βίος , ὁ δέ κρίσις εἰμί μετά ὁ βίος καί ὁ ὁ σημεῖον περίθεσις μετά ὁ κρίσις . οὗτος δέ καί ἐν ὁ ἕπομαι εἴρω μηδέ κλῆρος αὐτός τις λαγχάνω · οὖον γάρ εἰμί ἐπί ἕτερος βίος μετάβασις , ἀλλά ὁ αὐτός εἰμί διακόπτω ὁ αὐτοπτικός οὗτος θεωρία καί ὁ χωρισμός ὁ σῶμα . ὁράω δή οὗτος μέν κατά ἑκάτερος ὁ χάσμα ὁ οὐρανός τε καί ὁ γῆ · ἠώς ὁ · καί ἄσμενος εἰς ὁ λειμών ἄπειμι οἷος ἐν πανήγυρις κατασηκνᾶσθαι [ p . 614 d e ] . ἐν οὗτος σαφής διακρίνω ὁ μῦθος , τίς μέν εἰμί ὁ χρεία ὁ δύο χάσμα ὁ εἰς ὁ λήγω ἄγω ὁ Ψυχή , τίς δέ ὁ λοιπωῶν ὁ εἰς γένεσις φέρω ἀπό ὁ λῆξις ἐκεῖνος . ἀπέρχομαι μέν τοίνυν ὁ ψυχή διά ὁ δύο , ὅς ὁ μέν εἰς οὐρανός τείνω , ὁ δέ εἰς ὁ ὑπό γῆ . εἰμί δέ ὁ χάσμα οὖον χώρα τις εἰμί , ἀλλά δαίμων τάξις , ὡς δείκνυμι , διαστέλλω ὁ ὁ Ψυχή λήγω οὐράνιος τε καί χθόνιος , ὁράω μέν ἐκεῖνος , εἰμί τυγχάνω , καί ὁ ἀσώματος διανομή ὁ Ψυχή , ὁράω δέ καί ὁ σωματικός μετάστασις , ὅς ποιέω διά ὁ ὄχημα ἄνω τε καί κάτω φέρω , εἰσδέχομαι αὐτός ἄπειμι ἢ ὁ εἰς οὐρανός ἀνάγω δαίμων ἢ ὁ εἰς ὁ | ὑπό γῆ κατάγω [ δαίμων ] ἀπό ὁ μέσος τόπος ἤ εἰς ἀγαθός λῆξις ὁ ἐν οὐρανός ἢ εἰς χείρων ὁ ὑπό γῆ . καί ἐπεί εἰς ὁ γένεσις στέλλω ὁ Ψυχή , κατά ἑκάτερος πάλιν εἰς ὁ μέσος φέρω τόπος ἐκ οὐρανός τε κατέρχομαι καί ἐκ γῆ ἀνέρχομαι , στέλλω δέ ἄμφω πρός ὁ γένεσις ὁ ζῷον · ὅστε ] καί ἐκ Ζεύς καί ἐκ Πλούτων εἰμί ὁ εἰς Ποσεδῶνος ἐπείγω . ὁ μέν οὖν ἐκ ὁ γῆ ανοειμι κόνις πληρόω καί αὐχμός , ὁ δέ ἐκ οὐρανός κατέρχομαι εἰμί καθαρός οὗτος . ὁ μέν γάρ οὖον παντελῶς εἰμί ὕλη ἐκτός , ὁ δέ οὗτος καθαρεύω · ὁ δέ ὕλη αὐχμηρός ὡς ἄγονος καί ὁ λόγιος λέγω ἀκούω . ὅς οὖν καί ὁ ὄχημα εἰμί ἔνυλος καί σκοτεινός καί ἔτι ὁ παχύς ὁ ὄχημα εἰμί ἔνυλος καί σκοτεινός καί ἔτι ὁ παχύς οὐσία ἀναπίμπλημι , οὗτος αὐχμός καί κόνις εἶπον μεστός , ὅς δέ κοῦφος ὁ περίβλημα καί φωτεινότερος διά ὁ ἐν οὐρανός διατριβή , οὗτος καθαρός . πᾶς γάρ καθαρός ὁ μηδείς ἀλλότριος εἰσδέχομαι , ἀλλάτριον δέ ὁ λεπτός ὁ παχύς καί ὁ ἐμπύριος ὁ γεώδης καί ὁ λαμπρός ὁ σκοτεινός . εἰμί δέ καί ὁ ἐκ γῆ ἀνέρχομαι ἔτι ὁ τόπος ἰδιότης , οἷος ὁ πυριφλεγέθων ἢ ὁ Στύγιος ῥεῦμα , ὁ δέ ἐκ οὐρανός πρόσειμι ἐφέλκω τίς φάος ἐκεῖθεν ἐγγίγνομαι , οἷος δή πολλάκις ἐλλάμπω καί λίθος ἀπόρροια ἔχω Ἠλίας καί σελήνη καί ἄστρον , οὐδέ | θαυμαστός · κατέχω γάρ ἐν ἑαυτοῦ ἕκαστος ὁ οἰκέω , ὁ μέν ἐκ γῆ ἀνέρχομαι ὁ ὑλώδης καί σκοτεινός , ὁ δέ ἐκ οὐρανός κατέρχομαι ὁ φωτεινός καί ὅς ἀπό ὁ αὐγή ὁ κοσμικός φάος περίλαμψις . πᾶς δέ οὖν φημί εἰς ὁ λειμών ἀφικνέομαι ὥσπερ ἐν πανήγυρις κατασκηνάω . ὁ μέν οὖν λειμών καί διά οὗτος οἴομαι δηλόω ὁ ῥῆμα ὅστις ὁ δικαστικός , ὥσπερ ἐν ὁ Γοργίας , τόπος ἀποκαλέω . εἰμί γάρ εἰς ὁ κοινός ἀφικνέομαι ὁ χάσμα χῶρος , οὗτος δέ αὖος ὁ δαιμόνιος τόπος εἰμί , ἐν ὅς κάθημαι προερέω ὁ δικαστής , ἐν ὅς καί ὁ ὅδε ὁ λόγος πατήρ κελεύω παρά ὁ δικαστής θεάομαι πᾶς ὁ ἐν ὁ τόπος καί ἀκούω , δῆλος ὡς αὐτός εἰμί δαιμόνιος τόπος καί ὁ δικαστής χῶρος , ὅς ἀποδείκνυμι ἔμπροσθεν ἐναργής αὐτός εἰμί ὁ αἰθήρ ὁ οὐρανός καί γῆ ὅλος μέσος καί οὐ ὁ ἔγκοιλος μόνος ὁ γῆ . εἰμί μέν οὖν ὁ λειμών οὗτος οὗτος ἔχω ὁ ἐπωνυμία ὡς ἀρχή ὁ ὁ ῥευστός φύσις καί ὁ ἐν ὑγρός τρέφω περιοχή πᾶς λόγος τε γενεσιουργός καί ζωή ὑλικός ἄστατος κινέω τόπος · τοιοῦτος γάρ ὁ λειμών ὑδρηλός τις καί ἄνθος καί ἄλλος τοιοῦτος γέμω . οὗτος Ἐμπεδοκλῆς [ v . 386 . 388 Stein ] εἶδον ὁ λειμών παντοῖος αὐτός εἰμί κακός πλήρης καί εἶπον καί εἶπον ἀνοιμώζω · ἔνθα Κότος τε φόνος τε καί ἄλλος ἔθνος κῆρ Ἄτη ἐν λειμών κατά σκότος ἐλαύνω . μισοφαής γάρ οὗτος ὁ χῶρος , ὡς καί ὁ σκότος ἐν αὐτός γίγνομαι , καί ὁ τίσις † κακοῦργος πᾶς · κοινός δέ αὖος οὗτος ὁ φύσις τελέω ὁ τόπος , καί ὁ Δίκαιος οἰκέω εἰμί οὗτος ὑμνέω . κατασκηνάω δέ φημί ἐν αὐτός ὁ ψνχὰς καταντάω ὥσπερ ἐν πανήγυρις , διότι καί ἐν ὁ πανήγυρις ἄλλος τε ἀλλαχόθεν ἀφικνέομαι καί πήγνυμι σκηνή διαιτάω Χωρὶς ἀπό ἀλλήλων . Τῖς οὖν πανήγυρις ἐν οὗτος ; Ποίας εἰμί ὁ ψυχικός οἴομαι σκηνή ; ὁ μέν γάρ πρός ἀλλήλων αὐτός συνουσία μανθάνω μικρός ὕστερος . ὁ δέ δή πανήγνρις ὁ ἐκ ὁ πᾶς αὐτός φοιτάω εἰς ὁ κοινός γώραν , ὁ ἑστία ὁ γένεσις , παρίστημι . καί γάρ εἰμί οὗτος ὁ τόπος , ὡς μέν διαυγής ὁ στοιχεῖον , οἰκεῖος ὁ ἐκ οὐρανός στέλλω , ὡς δέ γένεσις ἔχω , ἐκ γῆ ὑποδοχή εἰμί ὁ πανταχόθεν γενεσιονργὸν ζωή ἤδη προβάλλω ψνχῶν · διό δή πανήγυρις ὁ σύνοδος αὐτός ἀπεικάζω ὁ μῦθος , καί οὗτος γένεσις πρέπω ὄνομα τίθημι , εἰς γάρ ὁ γένεσις παντοδαπός ψυχή φέρω , καί ὅς μέν θέα ἕνεκα ὁ ὅδε καί ἱστορία ὡς ἐν ὁ πανήγυρις , ὅς καί ὁ κάθοδος ἀνεπαχθής , ὅς δέ ἐμπορεύω τίς ὁ γένεσις καθήκω καί ἀποδίδωμι τίς ὁ οἰκέω ( ὅς δή καί συντελέω εἰς ὁ εὐγονία ὁ ἔνυλος ) , ὅς δέ οἷος ὠνέομαι τίς ὁ ἀπό ὁ γένεσις καί προλαμβάνω πείρω ὁ γενεσιονργῶν πάθος , ὅς δέ ἄλλος τίς προσέοικα ἔχω ὁ εἰς ὁ πανήγυρις | ἀφικνέομαι · ὅς μέν οἷος εἰς ἄνεσις διά ὁ ποιέω πολύς πορεία καί κάματος ἥκω , ὅς δέ διά οὗτος ἀφικνέομαι , ὡς ὁ ἔφορος ἐκμειλίσσω ὁ γένεσις , ὥσπερ ἐκεῖ τις , ἵνα ὁ ὁ πανήγυρις θεραπεύω · πᾶς δέ οὖν πανηγυρίζω σύν εὐθυμία ποιέω ὁ κάθοδος . σκηνάω δέ ἄρα λέγω ὁ φυσικός ἤδη καί ἔνυλος χράω λόγος καί οὗτος προχειρίζω , κατά ὅς μέλλω ζῶ ἄλλος κατά ἄλλος , ζωή τε εἶδος ποικίλος , καί ὁ ὄχημα ὁ ἑαυτοῦ ἔνυλος ποιέω διά ὁ προβολή καί περιαμπίσχω χιτών παχνός καί γένεσις φίλος , διά ὅς ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ καί διοικίζω ἀπό ὁ ἄλλος , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ σκηνή διατρίβω . εἰμί δέ καί σκιά ἕνεκα πήγνυμι ὁ σκηνή ἐν ὁ πανήγυρις , ἵνα μή ὕπαιθρος διάγω ( ὅθεν καί ὁ ὄνομα ὁ σκηνή ) , φανερός , ὅτι ὁ ἤδη γένεσις ἐπορέγω καί εἰς ὁ φύσις ὁρμή ὁ κατασκηνάω πρεπόντως εἴρω , φεύγω μέν ὁ ὕπαιθρος ζωή , εἰς δέ ὁ στερεός σῶμα κατέρχομαι , ἐν ὅς ὁ σκιά καί ὁ εἴδωλον ὁ εἰμί · ἐπεί καί ὁ σκιά ποιέω οὐ ἄλλος εἰμί ἢ ὁ χθόνιος περίβλημα ὁ Ψυχή . καί μέν δή καί ὁ ἄσμενος ἑκάτερος εἰς ὁ λειμών ἀφικνέομαι καί ὁ ἐκ πολύς τις αὐτός πορεία φαίνω ἥκω δηλόω ὁ [ τε ] περί ὁ γένεσις ἀμφότερος φιλοφροσύνη . εἰμί γάρ ὁ λειμών ἀρχή ὁ γένεσις εἰμί , ὁ δέ ἄσμενος ὁ λειμών καταλαμβάνω , | φανερός ὅτι ἀμφότερος ὁ γένεσις προθυμέομαι καί μετέχω ἐθέλω ὁ ἔνυλος οὗτος ζωή · πολύς γάρ εἰμί ἐν οὗτος ὁ ἐνέργεια . ὁ οὐράνιος οὖν καί ὁ χθόνιος ὁ μετά - βολή ὁ ζωή ἄσμενος εἰμί , κάμνω ἐν ὁ πρότερος ἐνέργεια , ὁ μέν γε εἰκότως , ἐν τληπάθεια εἰμί , ὁ δέ , εἰμί καί ἐν εὐπάθεια , αλλ’αποκαμουω καί πρός ἐκεῖνος ὁ ζωή . οὖον γάρ ὅλος ἑαυτοῦ ἐνεργέω , ἀλλά μόνος ὁ μένω ἄνω δύναμαι . κάρα οὖν αὐτός ὀρέγω ὁ ἐν οὐρανός ζωή , ὁ δέ λοιπός , ὅσος ἔχω ἕκαστος ὁ φιλογένεσις ζωή , ἐκεῖ μέν ἀνενέργητος μένω , ἐξίημι δέ ἐνεργέω , κάμνω ποιέω καί ἀσθενέω ὁ ὅλος κατά τίς ἑαυτοῦ ψυχή καί κάμνω δίδωμι καί ὁ σφύζω χώρα καί δίδωμι ἀσμενίζω ὁ λειμών πρό ὄμμα αὐτός ποιέω ὁ γένεσις . ὁ τε οὖν ζωή αἰνίσσομαι ὁ ἐπιτρέχω ἤδη ὁ γένεσις ὁ ἄσμενος ἐν ὁ λειμών κατασκηνάω ὁ ηκουλη εἰς αὐτός ἄνωθεν καί κάτωθεν Χύχας , καί ὁ ἐκ πολύς πορεία ἥκω φαίνω ὁ αἴτιος προστίθημι , διά ὅς ἄσμενος ὁ λειμών καταλαμβάνω . ὁ γάρ πολύς πορεία ποιέω κάματος ὁ ἀνάπαυλα ἄσμενος δέχομαι . καί οὗτος οὖν πολύς πορεύω αὐτός πάσχω · πολύς δέ πορεύω ὅς μέν κατά οὐρανός συμπεριπολέω ὁ οὐράνιος θεός , ὅς δέ ἐν ὁ ὑπό γῆ τόπος ποικίλος ἔχω μετάβασις ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος , ὡς ἕκαστος ἄγω ὁ ὁ τίσις νόμος . ὅτι μέν οὖν ὁ ψυχή καί ὄχημα χράω καινέω κατά τόπος καί αὐτός | κατά ἑαυτοῦ μόνος ὁ τε διανόημα καί θεωρητικός ἐνέργεια κινέω , φανερός , ὅτε καί κοκους ἅπας ποιέω ὁ νόησις ἤ ὁ φαντασία ἢ ὁ αἴσθησις ὁ κύκλος . ὁ δέ δή χρόνος ὁ πορεία ἐνταῦθα οὐ εἴρω , ἐν δέ ὁ ΕΠΟ - μένω εἴρω χιλιέτης ὅς ὑπό γῆ εἰμί πορεία · εἰμί δέ καί ὁ οὐράνιος οὗτος ὁ Ψυχή τοσοῦτος . πόθεν οὗτος γράφω τεκμαίρομαι ; ὅτι καί ἐν Φαῖδρος [ 249a b ] μετά ὁ κρίσις ὁ ἄλλος Ψυχή παρά ὁ φιλόσοφος ἄγω ὁ μέν εἰς οὐρανός , ὁ δέ εἰς ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον ἐπάγω · ὁ δέ χιλιοστός ἀμφότερος ἀφικνέομαι ἐπί κλήρωσις καί αἵρεσις δεντέρου βίος , λέγω ἀμφότερος , καί ὁ εἰς οὐρανός ἀπό γῆ γεγοννίας · ἐνταῦθα δέ [ 619c ] ὁ ἐκ οὐρανός ψνχὰς ἔθος ἄνευ φιλοσοφία βιόω ὀρθῶς εἰμί ὁ λῆξις ἐκεῖ τυγχάνω , εἶτα εἰς ὁ λειμών ἀφικνέομαι . ὥστε ὁ χιλιέτης πορεία κοινός πᾶς εἰμί οὗτος , καί ἔοικα ὁ χιλιάς χρόνος εἰμί τις περιοδικός ἀπό γένεσις ἐπί γένεσις ἄγω ὁ Ψυχή , οὐ ἁπλόος . ἀλλά πρό ὁ Τελέας ἀποκατάστασις , εἰμί γάρ ἄνευ φιλοσοφία οὐράνιος γίγνομαι , οὔπω μέν ἀνάγω εἰς ὁ νοητός φύσις , ὁ δέ ἐγκόσμιον κίνησις ὁ οὐράνιος σνμπεριεπόλουν , διά ὁ ἐκ ἔθος τάξις αὐτός ἐντίθημι χαίρω ὁ τάξις ὁ περίοδος ἐκεῖνος , καί οὐδείς θαμαστός ψνχὰς <καὶ> ὄχημα ψνχῶν συγγενής ὁ οὐράνιος οὗτος δράω , ὄψ καί ὁ ἐν γῆ καταρριζόω εἰμί ὁράω ὁ μέν ἥλιος συγκινέω , ὁ δέ σελήνη συντρέχω . . 80 . . . ἐκεῖνος δῆλος . ὅτι ἄγαρ διά ὁ κατά ὁ φύσις οἰκειότης [ ἐνσπείρω ὁ μέν εἰς ἥλιος , ὁ δέ εἰς σελήνη , ὡς ὁ Τίμαιος [ 41a ss . ] διδάσκω , εἰμί ὁ μέν ἡλιακός ὄχημα , ὁ δέ σελήνη . καί εἰμί οὗτος ἀληθής οὐδείς θαυμαστός ὁ μέν ἥλιος ὁ δέ σελήνη συμπεριπολέω , εἰμί μή ἄτακτος φέρω . ὁ δέ ἀταξία διά ὁ ἐν ἔθος τάσσω ζωή ἀναιρέω ἕπω ὁ κατά φύσις αὐτός ζωή ἔχω καί εἰμί οὐράνιος φύσις συμπεριάγω ὁ ἡγεμών καί ἀποκάμνω ἤδη ποτέ διά ὁ ἐν αὐτός ζωή ἀσθενής εἰμί ὁ ὁ ὅλος ζωή ἀκμήτως ἐνεργέω . καί μηδείς οἴομαι διά οὗτος ἐγώ ὁ λόγος ἢ ὁ ὄχημα χρή μένω ὑπό σελήνη πᾶς ὁ εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , ἢ συνάνειμι καί ὁ ὄχημα ὅς οὐράνιος σῶμα σχίζω ὑπομένω τις , καθάπερ ὁ ἀήρ κινέω ἐγώ διά ὁ ἀήρ , δεῖ μέν γάρ ἕκαστος εἰς ὁ ὁλότης πάντως ἀποκαθίστημι ὁ οἰκεῖος ὁλότης δέ ὁ σπείρω εἰμί ὄχημα οὗτος ὁ σῶμα , ἐν ὅς σπείρω κατά φύσις . ἐπεί καί ὁ πῦρ ὁράω ὁ οἰκεῖος ὁλότης καταλαμβάνω σπεύδω καί ὁ βῶλος καί ὁ πνεῦμα · καί πάντως ἄτοπος ὁ μέν φδαρτοῖς ὑπάρχω ὁ ὄρεξις οὗτος ὡς σῶμα , ὁ δέ ἄφθαρτος μή ὑπάρχω , ἢ ὑπάρχω μέν , μηδέποτε δέ εἰς τέλος ἀφικνέομαι , εἴπερ οὐδείς ὄρεξις φυσικός μά|[την ] . . . ..... ὁράω καί πᾶς ὄχημα . . . 10 . . . [ συγγενής τις ὁ ὅλος εἰμί κατά φ[ύσιν · ὁ γάρ σπορά ὁ κατά φύσις δηλόω διανομή . οὖον μήv διά ὁ ὁ ὄχημα δίοδος σχίζω πως ὁ σώμα ὁ θέω ἢ λαμβάνω προσθήκη ἀνέρχομαι ἢ ἀφαίρεσις ὑπομένω κατέρχομαι , ἀλλά ἀδιαιρέτως διά αὐτός χωρέω οὗτος καί ἐντίθημι ὁ οἰκεῖος περιφορά . πάλαι γάρ ἐγώ καί σῶμα διά σῶμα χωρέω ἀποδείκνυμι καί οὖον πᾶς <τὰ> σῶμα οὗτος πάσχω , ἀλλά ὁ ἄϋλος διά ὁ ἔνυλος ἢ ὁ ἄϋλος διΐημι διά ὁ ἄϋλος ( λέγω δέ ὕλη ὁ ἔσχατος καί ὁ ἔσχατος σῶμα ὑπόκειμαι ) , εἰμί δέ τις καί μέσος ὁ ἔνυλος καί ἄϋλος , ὁ δή καί αὐτός πρός ἀλλήλων ὁ ὁ ἔνυλος ὑπομένω πάθος , χωρέω οὖον δύναμαι διά ἀλλήλων αδιαειρω - ὅς · διό μηδέ ὁ ἡλιακός φάος σῶμα εἰμί διά ὁ σεληναῖος σῶμα χωρέω ( ὁ μέν γάρ δηλόω ὁ πρός ὁ ἔνυλος συγγένεια ὁ κλάσις , ὁ δέ ὁ σκιά · ποιέω γάρ καί ὁ σελήνη σκιά ) μηδέ ὁ ὄχημα ὁ ημετυερως διά ὁ ἔνυλος ὄγκος ( μέσος γάρ εἰμί καί οὗτος ὁ ἔνυλος καί ἄϋλος ) , διά δέ ὁ οὐράνιος σῶμα καί οὗτος καί ὁ ἡλιακός φάος ἀδιαίρετος Μένων ὑ αὐτός φοιτάω . πᾶς γάρ διαίρεσις πάθος εἰμί ὁ ὁ διαιρέω συνέχεια φθαρτικός . ἀλλά οὗτος μέν διά πλείων ἐν ἄλλος ἀξιόω διάρθρωσις · τίς δέ ὁ χιλιέτης ἀριθμός | . . . . . . . Ν ἐκ τοῦτος ] . . . . 10 . . . [ ἔ ] εἰμί ἀφανής , ὅσος περί ὁ ὄχημα διέρχομαι . καί ἀσπάζομαι τε ἀλλήλων , ὅσος γνώριμος , καί πυνθάνομαι ὁ τε ἐκ ὁ γῆ ἥκω παρά ὁ ἕτερος ὁ ἐκεῖ , καί ὁ ἐκ ὁ οὐρανός ὁ παρά ἐκεῖνος , ἠώς ὁ · καί θέα ἀμήχανος ὁ κάλλος [ p . 614e—615a ] . ὁ μέν εἰς ὁ λειμών σύνοδος ὁ Ψυχή τίς ἔνδειξις ἔχω , διαειδω πρότερος , καί ὅτι ὁ αὐτός εἰμί λειμών καί δικαστής τόπος · ἀλλά ὡς μέν ὁ ἀπό ὅς ὁ δισσός λήγω σχίζω , δικαστικός τόπος · ὡς δέ ὁ εἰς ὅς συννεύω ἄμφω , λειμών · ὅθεν πρό μέν ὁ λῆξις ὡς εἰς δικαστικός ἔρχομαι τόπος , πρό δέ ὁ γένεσις μετά ὁ λήγω ὡς εἰς λειμών ὁ αὐτός · ὁ γάρ αἰθήρ καί ἀρχή γένεσις εἰμί καί μέσος οὐρανός καί γῆ , καί ὁ μέν τόπος δικαστικός , ὁ δέ λειμών ὀνομάζω πρέπω . μετά δέ ὁ εἰς αὐτός οἷος σημεῖον ὁ Ψυχή ἀπό ὁ διαιρέω λῆξις σύνοδος ἕπω θεωρέω , πῶς μέν γνωρίζω τις ἀλλήλων , πῶς δέ ἀσπάζομαι , πῶς δέ διαλέγω , καί πῶς διαλέγω ἀκούω καί διηγέομαι ἄλλος ἄλλος · καί τίς μέν ὁ κάτωθεν διηγέομαι ὁ ἄνωθεν ἀφικνέομαι , καί πῶς ἐκεῖνος δήω ὁ μανθάνω ἅτε οὐ οἶδα , καί πῶς οὐ οἶδα · τίς δέ ὁ ἄνωθεν , καί πῶς μιμνήσκω ὁ ἐν οὐρανός θέαμα · καί εἰμί θαυμάζω ἐκεῖνος , πῶς οὐ ἀναστρέφω ἐπί αὐτός · καί εἰμί πρός ὁ πορεία κάμνω , πῶς ἀναλαμβάνω . | . . . 108 . . . [ ἀλλά πρός γε τ . . . . 12 . . θεωρία ἄγω . ὁ μέν τοίνυν ἀναγνωρισμός εἰμί ὁ Ψυχή ἀλλήλων , εἴπερ καί γνῶσις ἀλλήλων ἔξω ὁ ὀστρέϊνος σῶμα , οὐδείς οἴομαι θαυμαστός εἰμί · καί γάρ ἄτοπος ὁ μέν αἴσθησις γνῶσις εἰμί μετά παχύς ὄργανον ἀντιλαμβάνω ὁ συγγενής αἴσθημα ( οἷος ὄψις φωτοειδής κατά φύσις εἰμί χρῶμα φωτοειδής εἰμί , καί ἀκοή ἀερώδης ὁ οὐσία ἔχω ὁ ψόφος ἀέριος εἰμί ) , ὁ δέ ψυχή γνωστικός εἰμί καί οἷος ὄψις τις μή ὁράω ὁ συγγενής αὐτός ψυχή καί Χωρὶς ὄργανον αὐτός διά ἑαυτοῦ . οὖον γάρ γνῶσις ὁ ὄργανον προστίθημι , ἀλλά μᾶλλον ἄγνοια · εἴπερ ὁ μέν γνῶσις ἐνέργεια , κρίσις εἰμί ὁ γνωστός , ὁ δέ κρίσις ἀπαθής , ὁ δέ ὄργανον πάθος ὁ γνῶσις προστίθημι . ὁράω δέ εἰμί δυνατός καί ἀσώματος καί σωματικός οὐδείς ἤδη θαυμαστός καί ψυχή ὁράω ἄλλος Ψυχή . καίτοι καί διά ὁ ὄχημα δυνατός φαίνω γίγνομαι ὁ Ψυχή ὁ ἀλλήλων γνῶσις , ὥσπερ ἐνταῦθα διά ὁ ὀστρέϊνος σῶμα , καί ἐναργής διά ἐκεῖνος ἢ οὗτος μᾶλλον γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ Ψυχή ἔμφασις ὑποδέχομαι οὗτος , ὅπου γε καί ἐν οὗτος ἄλλος μόριον μᾶλλον ἄλλος , ὅσος Ψυχή ἐγγυτέρω , δείκνυμι ὁ ἔνδον ἐν αὐτός ὁ Ψυχή διάθεσις , οἷος ὄμμα | . . . 46 . . . κατά ὁ ἀπος . . . 17 . . . ἀλλ' . . [ οὗτος ] δή οὖν μείζων ὁ συμ]φυεστερας ὄχημα ὁ Ψυχή καί ὁ ὑλικός οὗτος ὄμμα ἀποτυπόω 30 ὁ χράω ψυχή καί δείκνυμι διά ἑαυτοῦ καί ἐκεῖνος . ἐπεί καί ἐνταῦθα ὁ κατά ἐγώ τις ὁ τε ἄλλος κατανοητικός καί περί οὗτος πολύς ἔχω ὁ διαφέρω γιγνώσκω παιδίον ὁράω ὑπό τιτθή τρέφω , καί ἤδη γίγνομαι ἐν ἀνήρ ἡλικία πάλιν ὁράω καί ἐπιγιγνώσκω ἔτι οὗτος ὅς ὁράω ὅτε παιδίον εἰμί , διά μακρός χρόνος μόνος ὁ ὄμμα πιστεύω ὁ ἀναγνωρισμός . τίς δή οὖν ἔτι παράδοξος καί ὁ ἐκεῖ ψυχή ἀναγνωρίζω ἀπό ὁ ὄχημα ἀλλήλων ; ὁ τε γάρ ὁ ἀγαθός μᾶλλον διασημαίνω ὁ ἐπιβαίνω ψυχή ὅστις εἰμί , διότι καί κατά φύσις συμφύω αὐτός , καί ὁ ὁ χείρων ἔχω τις τύπος καί ἔμφασις ἔτι ὁ ὁ ζωή ἰώδης . καί ἔτι διοράω καί ἐπιγιγνώσκω διά οὗτος ἀλλήλων παμπολύς ὁ ἐνταῦθα ὁ ὄψις ἀκριβής ἔχω , διά ἄυλος ἐνεργέω σῶμα · κριτικός γάρ ὁ ἄυλος , καί ὁ ἀπαθής αἰσθητήριον ἐνεργητικός . καί οὗτος γράφω , ὅπως καί διά ὁ ὄχημα ἐπιδείκνυμι δύναμαι γιγνώσκω ὁ ἐκεῖ ψυχή ἀλλήλων · ἐκεῖνος προϋπομνήσαντες , ὡς ἄρα καί ἀσώματος ἀλλήλων γιγνώσκω . εἰμί γάρ καί ὁ εἰμί βλέπω ἀσώματος , πῶς οὐ | . . . 150 . . . [ ὁράω [ διά ] οὗτος ἀλλήλων . εἰμί δέ δη γιγνώσκω ἀλλήλων , καί ἀναγνωρίζω ἀλλήλων οὐκέτι δήπου θαυμαστός , ἔχω ἐν ὁ φαντασία ἀπόκειμαι ὁ ἀλλήλων τύπος καί ἡσυχάζω , [ δέ ] διά ὁ νέος ὄψις ἀνακινέω ὁ ὁ ὁράω Ψυχή μνήμη . τοιοῦτος γάρ ὁ ἀναγνωρισμός , ὁ μνημονεύω προβολή καί μνήμη ἀνανέωσις , ὅς ἔχω μέν οὖον πρόχειρον δέ ἔχω , ὥστε καί διανοέομαι πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀναγνωρίζω , ὅτι ἄρα οὗτος ἐκεῖνος ὁ ψυχή ὁ τοιόσδε ἦθος ἔχω καί ζῶ χείρων ἢ βέτιος . οἷος καί Ὀδυσσεύς ὁ Ὅμηρος ὁ Ἀχιλλεύς ψυχή εἶδον ἐν Ἅιδου καί ὁ Αἴας γνωρίζω ὅς ὁράω , ὁ δέ Μίνως ὅς ἀκούω , τυγχάνω δέ καί διδάσκω παρά ὁ ἐν Ἅιδου περί τε οὗτος και ὁ ἄλλος , ὁ Τάνταλος , ὁ Τιτυός , ὁ Σίσυφος , τίς ἄγω · εἰμί μή ἄρα καί θρυλέω οὗτος περί [ τε ] αὐτός ὑπό δή τίνω χρησμῳδέω θεός , ὡς ὁ μέν δικάζω ὁ ἐν Ἅιδου Ψυχή , ὅς δέ τοιόσδε κολάζω κολάζω , καί εἶδον ἐπιγιγνώσκω ῥᾳδίως , ὅτι οὗτος εἰμί ὅσπερ ὁ περί αὐτός φήμη παραδίδωμι . — εἰμί δέ δή γνωρίζω ψυχή δύναμαι καί ἐκεῖ Ψυχή , εἴτε διά ἑαυτοῦ εἴτε διά ὅς ὄχημα ἐπί γνῶσις ἀλλήλων εἶμι καί ἀναγνώρισις , ἕπομαι εἰμί οὗτος ὁ καί ἀσπάζομαι ὁ γνώριμος ἀλλήλων ὡς διά χρό|[νου ] . . . 80 . . . ὕω συνίημι ] . . . . . . . . [ ἀλ ] λήλη καί ὅλος ἁπλόος τῆ ζω]ῆς πρός ὅλος συνάτεσθαι σπεύδω καί [ φι]λογροναω ἔχω . — καί μήv καί ὁ διαλέγω ψυχή οὖον γλῶσσα ἔχω οὐ ἀρτηρία οὖον χεῖλος , διά ὅς ἐν ὁ ὅδε βίος διαλέγω μόνος δυνατός , ἀπιστέω οὖον προσήκω · εἰμί γάρ αὐτός ὁ ὄχημα γλωσσοειδής ὅλος καί ὄμμα κατά ὅλος ἑαυτοῦ καί οὖς , καί ἀκούω δύναμαι καί ὁράω καί φθέγγομαι . καί γάρ ἄτοπος , εἰμί ὁ μέν γλῶσσα ὁ ἀπό ὁ πνεύμων ἀήρ πλήσσω δύναμαι διαρθρόω ποιέω ὁ φωνή , ὁ δέ ὁ Ψυχή ὄχημα μή δύναμαι ὁ περί ἑαυτοῦ κινέω ἀήρ καί διά τοῖος ἢ τοῖος κίνησις σχηματίζω εἰς φθόγγος διάφορος · πρός ὁ καί ὁ τρόπος ὁ διάλεξις μή ἐκ ἀνάγκη εἰμί ποικίλος οὕτως καί πολυκίνητος ὡς ὁ ὁ ἐνταῦθα Ψυχή , ἀλλά διά τίνω ἁπλόος κίνησις δύναμαι σημαίνω ὁ ἔννοια αὐτῖς ἀλλήλων . ὡς γάρ ὁ διανόησις ἁπλόος καί ὁ φαντασία , οὗτος καί ὁ διαλέγω ἐπιτελέω διά κίνησις ὁμοίως μικρός καί ὁ ἐνταῦθα ποικιλίας καθαρεύω ὡς ὁ εἰκός . καί ἐπεί ἐν ὁ ὄχημα αὐτός εἰμί ὁ ὡς ἀληθής αἴσθησις ( πᾶς γάρ σῶμα Ψυχή μετέχω ζῶ , λογικός δέ εἰμί Ψυχή καί κατά αἴσθησις ζῶ καί ἔτι κατά τόπος κινέω δ[ειος καί αἴσθησις · τοιοῦτος δέ πᾶς ὄχημα Ψυχή συμφυής εἰμί λογικός | . . . 65 . . . [ ἀκούω κίκα ] . . . 22 . . . δέ . . . . ἄρα ὁ μέν ἁπλόος [ δύναμαι ] κατά ὁ αὐτός καί ἀκούω καί ὁράω καί ὅλως αἰσθάνομαι · εἷς γάρ , φημί Ἀριστοτέλης , ὁ κύριος αἴσθησις καί ὁ κύριος αἰσθητήριον εἷς εἰμί , ὡς ἐν ὁ περί αἴσθησις λέγω ποῦ καί αἰσθητής [ de somn . 2 p . 455a 20 ] · εἰμί δέ οὗτος καί ὁ κοινός αἴσθησις χράω , δύναμαι δήπου καί ἦχος ἀπαθής ἀντιλαμβάνω καί ἀκούω καί ὅς ὁ ὅδε ὁ σῶμα ἀκοή μή φύω . οὖον γάρ πᾶς ἀκοή πᾶς εἰμί ἀκουστής , ἀλλά ὅς μέν ἄλλος ὅς δέ ἄλλος · διό καί δαίμων φωνή ἕ μέν ἀκούω , ἕ δέ οὖον , συνίημι ὁ ἀκούω · καί παρέχω ὁ δύναμις οὗτος ὁ μέν ἱερατικός δύναμις , ὁ δέ κατασκευή φύσις , ὥσπερ ὄμμα φάσμα ὁράω διά θατέρου οὗτος ὑπάρχω ὁ Αλλίς ὄμμα ἀόρατος . ὁ δέ δή πρῶτος ὄχημα ὁ Ψυχή ὁ κοινός αἴσθησις ἔχω ὁ πᾶς μή ἀκουστός ὁ ἀκοή ὁ θνητός καί ἀόρατος ὁ ὄψις ὁράω καί ἀκούω φύω . ὁ μέν οὖν διηγέομαι καί διηγέομαι ἀκροάομαι οὗτος ἐπιτελέω ὁ τρόπος · ὁ δέ χρεία ὁ διήγησις εἰμί , ὅπως ὅς μέν ἐκ ὁ κδικαιωτηρίων γνῶσις ὁ ἀγαθός οἷος ἄρα εἰμί ὁ κρατύς ζωή καί ὁ επ[ομενω ἐκεῖνος λῆξις , ὅς δέ ἐκ ὁ οὐρανός ὁ ὁ τιμωρία μέγεθος ἡλίκος εἰμί ὁ κατά δίκη ὀφείλω ὁ ἀποπίπτω ὁ ἀγαθός ζωή . ἀμφότερος δέ ὄφελος εἄν εἰμί ὁ πρός ὁ μετά | . . . 75 . . . σῦς οἶδα Ἐλπὶς καί λύπη , f . 15v . ὅς μέν τιμή , ὅς δέ τιμωρία · γίγνομαι ] τοίνυν Τάις μέν κάτωθεν ἥκω Ἐλπὶς ὁ τουχεω ἀγαθός , ὁ ἄνωθεν ἀφορίζω ὁ ἐκεῖ διηγέομαι ] · ὁ δέ ἄνωθεν ἀφικνέομαι φόβος ὁ τιμωρία , ὁ κάτωθεν ἥκω ὁ ἐν Ἅιδου δεῖμα ἀπαγγέλλω · ἀμφότερος δέ ὁ σωφρονέω ἐν ὁ ὁ Βίων αἵρεσις , ὡς ἕκαστος δυνατός . ὥστε καί οὗτος γίγνομαι πάντως κατά πρόνοια , ὁ διηγέομαι ἀλλήλων ἀμφότερος ὅς πειράω , εἰμί καί μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ἐκ οὗτος ὄφελος · οὐδέ γάρ ἐν ὁ ὅδε βίος πᾶς γίγνομαι ἀγαθός ἐκ [ ὁ τοιοῦτος λόγος . ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ χθόνιος ἥκω τόπος διηγέομαι ὁ δεῖμα ὁ ἐκεῖ , ὁ ποταμός , ὁ ἐφίστημι δαίμων ποιναῖος , καί ἀκούω οὗτος ὁ ἐκ οὐρανός ( δήω γάρ μανθάνω , οὐ ἔχω γνῶσις π οἰδάνω · οὖον γαρ ΗΒ ὁ ἀποκατάστασις αὐτός ὁ τέλειος διά ἔθος ἀγαθός ὁ ἐν οὐρανός τυγχάνω λῆξις ) · ὁ δέ ἐκ οὐρανός ὁ εὐπάθεια ὁ ἐκεῖ καί ὁ θέα ὁ ἀμήχανος ὁ κάλλος · ὁ γάρ οὐράνιος ὁράω αὐτοφανῶς , ὁ ἐγώ οὐ ὁράω διά ὁ ἀπόστασις , καί ὁ ὁ οὐράνιος δαίμων ὄχημα καί πᾶς φάος θεῖον καί ζωή μεστός καί διαποικίλλω περίοδος ἴδιος · καί οὗτος ἔτι μνήμη ἔχω · οὖον γάρ ἀφίστημι ὁ ὁράω καί ὁ μνήμη εὐθύς ἀφίημι . κρατέω δέ αὐτός ὁ εἰς ὁ γένεσις ὁρμή καί διά οὗτος πρόειμι1 | . . . 64 . . . [ ἑ]ώρα ὁ εἰς ὁ γένεσις [ ὁρμή ἔτι ἀμυδρός ὁ ἐκ ὁ μνήμη φαντασία ἔχω . — ἀλλά τίς ὁ χιλιέτης πορεία , μεταξύ ] εἴρω ὁ διήγησις , καί εἴρω ὡς ἄρα ὁ χθόνιος Ψυχή · καίτοι ὅτι κοινός καί Τάις ἥκω εἰμί ἐκ ὁ οὐρανός κατά Πλάτων , διά ὁ ἔμπροσθεν ἱκανῶς ἐγώ ἀποδείκνυμι . ὁ μέν οὖν μή πάντως ἐπί δάκτυλος χρή ὁ ἀριθμός σκοπέω , μικρός ὕστερος ἀπό ὁ ῥῆμα δείκνυμι ὁ Πλάτων . εἰμί δέ δεῖ μή οὗτος ὁ τρόπος , ἀλλά ζωτικός ὁ εἶδος ὁ ἀριθμός θεωρέω , λέγω καί παρά ἐγώ ὁ χιλιάς οἰκεῖος τις ἀριθμός εἰμί ὁ ἀπό γένεσις στέλλω εἰς γένεσις Ψυχή , πρό ὁ τέλειος , ὡς εἶπον πρότερος , ἀποκατάστασις · διότι δή χοόνιός εἰμί ὁ χίλιοι , κυβικός εἰμί ἐκ δεκάς . ὁ μέν οὖν Δεκὰς σύμβολον κοσμικός ἵστημι ζωή ἀπό ὁ μοναδικός ἐνέργεια εἰς οὗτος ἐκπίπτω · ὁ δέ ἀπό ὁ δεκάς τετράγωνος πάλιν πίπτω ἀπό ἑαυτοῦ αὐτοκίνητος εἰς γένεσις καί επιπεδωθεισος διά ὁ πτῶσις · ὁ δέ χιλιάς ἀπό γένεσις αὖθις εἰς γένεσις ἕτερος ἔρχομαι διά τρίτος αὔξη · ὁ μέν πρῶτος εἰς κόσμος ἀνάγω , ὁ δέ δύο εἰς γένεσις , ὁ δέ τρίτος εἰς ἄλλος γένεσις · βαθύνω γάρ ὁ ἐπίπεδος οὐ ἀνατρέχω εἰς ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐπιτείνω ὁ ὁρμή προστίθημι γένεσις γένεσις ἕτερος · εἴτε οὖν πλείων ὁ ὁ περίοδος χρόνος f . 16v . εἴτε μικρός εἰμί , ὅρος αὐτός | . . . 75 . . . νη δεκάς · πρό δέ οὗτος [ ὁ μονή ὁ δημιουργικός αἴτιος ὁ κόσμος ] , διά ὅς καί ὁ κόσμος δεκάς , ὁ ἐν ὁ μόνος περιοχή ὁ εἶδος πᾶς ἐξαπλόω καί περατόω ὁ πλῆθος ὁ κοσμικός · μονάς ἐκ κευθμών ἀκήρατος , 25 φημί ὁ εἰς ὁ ἀριθμός Ὀρφικός ὕμνος , ἔστω εἄν ἱκνέομαι τετράς ἐπί ζάθεος . ( εἰμί δέ τετράς ὁ διονυσιακός θεότης , τετραυγής τετρακέρατος μυριάκις ὁ Ὀρφικός θεολογία ὁ θεός ὑμνέω ) ὅς δέ τίκτω μήτηρ πᾶς πανδεχής πρέσβειρα ( ὡς πᾶς χωρητικός ὁ ἐν ὁ κόσμος καί περιεκτικός ) ὅρος περί πᾶς τίθημι ἄτροπος , ἀκάματος ( ἀΐδιος γάρ καί ἄλυτος ὁ συνέχω ὁ κόσμος φύσις ) δεκάς κλείω ὅς ἁγνός ( ὡς ἀγένητος ὁ πᾶς ὁρίζω ) . μονή μέν οὖν ὁ Δίιος , τετράς δέ ὁ διονυσιακός , Δεκὰς δέ ὁ ὁ κοσμικός εἶδος ὕπαρξις καί ὁ σύμπας κόσμος · διά μέν ὁ Δίιος μόνος μονογενής , διά δέ ὁ διονυσιακός τετράς τετραμερής · ἐπεί δέ ὁ δεκάς οὐσία λέγω καί εἰμί ὁ τετράς , ὁ ζῶ παρά ὁ Ζεύς κατά ὁ ἑαυτοῦ νόος , τετραδικός δέ παρά ὁ Διόνυσος , κατά ὅσος ἤδη καί διαίρεσις ἐφάπτω καί γίγνομαι δυάς , μερίζω ἑαυτοῦ ὁ ὅς ἄνω νόησις καί ὁ ὁ κάτω πρόνοια , καί οὐκέτι ζῶ κατά ὁ ἡνίοχος μόνος , ἀλλά καί κατά ἑ . . . 40 . . . ἑτερότητα καί τ . . . 10 . . . αν ὁ Ἐμπεδοκλῆς Κ . . . 14 . . . [ εἰς ὁ ] αἰσθητός ῥέπω ὁ αὐτός . . . . . . . . . λοποιος ζωή · ἠώς αὐτός ὁ πρόοδος [ εἰς ] δεκάς πίπτω ποιέω , ἐγκόσμιον γίγνομαι , εἶτα ἑκατοντάς καί ἑξῆς χιλιάς , μετά ὁ γραμμικός ἀριθμός ἐπιπεδάω ἑαυτοῦ καί ὁ ἐπίπεδος , ὡς εἴρω , βαθύνω · εἰμί δέ δή καί μή εἷς προστίθημι γένεσις , ἀλλά ὁ ποικιλίας ἀνελίζαι ὁ Βίων , ὁ τέως εἰμί χιλιάς γίγνομαι μυριάς . καί διά οὗτος ὁ παντελής διέζοδος ἔτος μυρίος μόλις ἀποκαθίστημι ὁ Ψυχή , καί μετά οὗτος ἄλλος οὐ εἰμί βίος · πέρας γάρ ὁ μυριάς , πᾶς εἰμί Βίων ἀριθμός , πᾶς γένεσις , πᾶς περίοδος . καί οὗτος Πυθαγόρειος εἰμί λόγος σπέρμα καταβάλλω ὁ Πλάτων , πρός ὁ ὁ περιοδικός ἐγώ ἀριθμός ἀνεγείρω παροράω , ἐπί ὁ δάκτυλος οὐ ἐάω μένω , ἀλλά ἐπί ὁ παράδειγμα πείθω ἀπό ὁ εἰκών μεταβαίνω . — εἰμί δέ ζητέω ἐγώ , τίς δήποτε μόνος ἀποδίδωμι ὁ ὑπό γῆ πορεία ὁ χιλιετηρίδα , καίτοι καί ὁ ἐκ οὐρανός ὁ χιλιοστός ἀφικνέομαι ἐπί κλήρωσις καί αἵρεσις , ὡς εἶπον ὁ ἐν θαιδραω Σωκράτης [ p . 249b ] , ῥητέος ὅτι ὁ δυσπαθέω μᾶλλον φαίνω ὁ χρόνος ὁ μῆκος ἄπλετος εἰμί ἢ ὁ εὔμοιρος ζώννυμι , ὥσπερ καί ὁ νοσέω μᾶλλον ἢ ὁ ὑγιαίνω · ὁ γάρ παραμετρέω διά ἀσθένεια μείζων εἰμί φαν [ τάζω ὁ χαλεπός . εἰμί δέ [ τοῦτος ἀληθής , ὁ Πλάτων εἰκότως ] δήπου [ ὁ ] κάτωθεν ἥκω ποιέω ὅς πορεία ἐκτραγῳδέω , [ ἢ διά ὁ ποινή ἢ ] διά ὁ χρόνος , εἰμί πολύς · ἢ γάρ διά ὁ σφοδρότητα ὁ τιμωρία αὐξάνω ἢ διά ὁ ὁ χρόνος παράτασις . ὁ δέ ἄνωθεν ἀλθέω διά ὁ εὐπάθεια οὐδέ τοσοῦτος εἰμί ὁ χρόνος φαίνω πολύς , οὐδέ εἰμί οὗτος πολλαπλάσιος εἰμί , ἀπό μείζων δύναμις ὁ κρίσις ὁ ὁ χρόνος πλῆθος προσφέρω . ὁ μέν ἐν πολύς , εἰμί Γλαύκων , πολύς χρόνος διηγέομαι · ὁ δέ οὖν κεφάλαιος φημί ὅδε εἰμί · μέχρι ὁ · εἰς δέ θεός εὐσέβεια τε καί ἀσέβεια καί γονεύς καί αὐτόχειρ φόνος μείζων ἔτι ὁ μισθός διηγέομαι [ p . 615a—c ] . ὁ περί ὁ ἀγαθός καί κακός πολιτεία λόγος καί ὁ ἄλλος ὁ ἀνά μέσος ἕπομαι ὁ μῦθος ποιέω καί ὁ ὁ λῆξις ἀφήγησις σύντομος , κοινός μέν πᾶς εἷς τίς λαμβάνω , ἀγαθός καί χείρων , μετά δέ οὗτος κατά ἄρθρον τριαδικός αὐτός διαιρέω , εἰς πρῶτος μέσος τελευταῖος . ὁ μέν οὖν κοινός εἰμί , ὅς δή κεφάλαιος καί αὐτός προσφωνέω ὡς περιγράφω καί ὁρίζω ὁ σύμπας περί ὁ λῆξις οὗτος λόγος , ἕκαστος ὁ τε ἀδίκημα καί ὁ κατόρθωμα δεκαπλάσιος ἔχω ὁ ἔκτεισις , ὅπου μέν διά ὁ ἐπικαρπία , ὅπου δέ διά ὁ τιμωρία , ὡς καί ὁ ἁμαρτάνω δέκα ὑπέρ ὁ ἁμάρτημα ἀλγύνω καλζομενω , καί ὁ ἄγω τίς πράζαντα δέκα ὑπέρ ὁ πράσσω . . φημί . 20 . . [ ὁ ἀνθρώπινος βίος οὐ ὡς Σόλων ἄρχω . . . . . [ εβδο]μηκοειντα μόνος ἔτος , ἀλλά ἑκατόν . [ καί διά ] οὗτος ἄρα καί ὁ χρόνος χιλιέτης [ δεκαπλασιάζω εἰμί καί ὁ εὐπάθεια καί ὁ τιμωρία . εἰμί δέ οὗτος , δῆλος δήπουθεν , ὅτι πρῶτος μέν κοινός καί ὁ εὔμοιρος Ψυχή χιλιάς , καί οὖον μόνος εἰμί ὁ ὑπό γῆ κολάζω · ἐγώ γάρ εἶπον , διά ὅς αἴτιος οὗτος ἀποδίδωμι μόνος ὁ ὁ χρόνος παρακολούθησις · ἔπειτα ὅτι καί οὐ ἐπί δάκτυλος λογίζομαι δεῖ ὁ χρόνος , οὐδέ πᾶς εἰμί εἷς χρόνος ὁ Ψυχή ( οὐδέ γάρ πᾶς ὁ εκατονταετής βιόω χρόνος ἐν ὁ σῶμα ) · ὥστε χρή ὁ ἀριθμός εἰς τίς ζωή εἶδος ἀναπέμπω · οὖον γάρ εἄν λέγω ὁ ἐκ ἄνισος ὁ ἐν ὁ γένεσις βιόω ἔτος ἥκω πᾶς χιλιέτης ποιέω ὁ πορεία , εἰμί μή πᾶς τοσοῦτος εἰμί ἐκεῖ γίγνομαι χρόνος , οὐ εἰμί πᾶς ὀφείλω διά ὁ ἀνισότης ὁ ἐν σῶμα Βίων . ἀλλά οὗτος μέν δείκνυμι καί διά οὗτος · ὅτι δέ καί ὁ ἑκατόν ἐφαρμόζω συμβολικός ὁ εἷς γένεσις καί ὁ εἷς βίος προεῖπον · καί εἰμί εἄν Δίιος μέν ὁ δεκάς , Πλουτώνιος δέ ὁ χιλιάς , Ποσειδῶν δέ ἀνίημι ὁ ἑκατοντάς . ὅς μέν γάρ εἰμί εἰμί Οὐρανία , ὁ μοναδικός ἀριθμός συμπεραίνω καί εἰς ὁ μόνος ὁ δημιουργικός ἐπιστρέφω · ὁ ἁπλότης ὁ ἑαυτοῦ · ὅς δέ Πλουτώνιος διά ὁ κυβικός · εἰμί γάρ ἀπό | . . 40 . . εἰμί χθόνιος εἴρω ὑπό ὁ . . . . . . καί διά οὗτος ὁ ὑποχθόνιος [ τάξις προσήκω · ὅς δέ ἐν μέσος οὗτος εἰμί ὁ γενεσιουργός ζωή εἰμί σύνθημα διά τε ὁ ἐπί δύο διάστασις ὁ γένεσις πρέπω καί διότι τριῳδέομαι μονή ὁ ἑκατοντάς εἰς ὁ τριαινοῦχος ἀναπέμπω θεός . καί ὁ μέν Πλάτων διά τοιοῦτος αἴτιος ἀποδίδωμι ὁ χιλιάς ὁ ὑπό ὁ Πλούτων Ψυχή , ὁ δέ Ὀρφεύς διά τριακόσιοι αὐτός ἔτος ἀπό ὁ τόπος ἄγω ὁ ὑπό γῆ καί ὁ ἐκεῖ δικαιωτήριον αὖθις εἰς γένεσις , σύνθημα καί οὗτος ποιέω ὁ τρεῖς ἑκατοντάς ὁ τέλειος περίοδος ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή καθαίρω , ἐπί ὅς βιόω ἐπιστρέφω ὁ γένεσις . εἰμί δέ ὁ χιλιέτης πορεία καί εἰς ὁ ἐν οὐρανός ψυχή ἀναπέμπω , ἄλλως εἄν ἐπίτεξ θεωρέω αὐτός · ὁ Ψυχή πίπτω μέν εἰς γένεσις διά ὁ ἑκατοντάς , δυαδικός αὔξησις ὑπομένω , ἐπιστρέφω δέ διά ὁ τριαδικός αὔξησις πάλιν εἰς ὁ δεκάς · πρόοδος γάρ ὁ δυάς αἰτία πᾶς , ἐπιστροφή δέ ὁ τριάς , ὅς ἐκεῖνος πρόοδος · ἐπεί οὖν εἰς ὀν εἰς οὐρανός ὁ ἄνοδος , ὅθεν καί ὁ κάθοδος , εἰκότως ὁ χιλιάς ἐκεῖνος δηλόω ὁ ζωή , οὐκέτι κατά ὅσος κύβος , ἀλλά κατά ὅσος τρίς αὐξάνω ἐπιστρέφω ὁ τέλος εἰς ὁ ἀρχή . ὅτι2 δέ ὁ ἑκατοντάς εἶδος τίς ζωή εἰμί , δηλόω καί ὁ ὁ Μοῦσα λόγος [ VIII p . 546a ss . ] , ὁ δισσός ἁρμονία ὁ ἀνθρώπινος περίοδος γεννάω διά ὁ ἑκατοντάς · | . . . . . ὁ μέν γινομ[ένην ] . . 14 . ὁ [ τε ] ἐπίτριτος ] πυνθάνομαι , ὁ μέν ἔχω ἴσος πλευρά ἑκατόν τοσαυτάκις κατά ] ὁ ὁμοιότης ὁ ἀγαθός [ ζωή λαμβάνω , ὁ δέ ἐκ ὁ ἄνισος κατά ὁ [ κράτιστος χείρων , διότι πᾶς ὁ ἐν γένεσις ζωή ὁ ἑκατοντάς εἰκών , ὅς μέν κατά νόος εἰμί , ὅς δέ κατά νόος καί πάθος ( μόνος γάρ εἰμί πάθος ἐπί Ψυχή ἀνθρώπινος ἐνεργέω κατά πᾶς ὁ βίος ἀδύνατος ) , καί ὅς μέν ἔοικα ὁ ἀπό ὁ ἑκατοντάς Ἰσάκις ἴσος γίγνομαι ζωή , ὅς δέ ὁ ἀπό οὗτος καί ὁ ὑπό αὐτός κατά ὁ ἐπίτριτος . ἀλλά ὁ μέν κοινός δῆλος · ὁ δέ κατά ἄρθρον διαίρεσις ὁ μέν μέγας διαιρέω ὁ ἀγαθός καί χείρων , ὅσος περί Θοῦς ἢ γονεύς εἰμί ὅσιος καί ἀνόσιος ἔργον ( καί γάρ ὁ γονεύς ἀνάλογος ἐγώ ἄρχω θεός , προΐστημι καί αὐτός ὁ γένεσις καί ὁ γενεσιουργός ἐνεικονίζω θεός , ἕ κατέρχομαι ἐγώ καί ὄχημα δημιουργέω καί ὁ ἐκτός ἀποδίδωμι πρέπω ὁ περίοδος ὁ θεός καί ὁ ὁ γονεύς , εὐσέβεια τε καί δυσσέβεια ὁ αὐτός ἀμφότερος ἀποδίδωμι · ἐπεί καί ὁ θεός πατήρ ἐγώ καί ὁ πατήρ θεός πρός ἐγώ . διό καί ὁ ὁ πατήρ ἀδελφός θεῖος προσαγορεύω , ὡς ὁ πατήρ θεός πρός ὁ ἀπό ἑαυτοῦ τάζιν λαγχάνω · ἀπό γάρ ὁ θεός ἐγώ ὁ πατήρ ὑποδείκνυμι πρόειμι | . . . 17 . . . πατήρ f . 121 v . ὁ θεός πῃ . . . 13 . . . [ ἄγαλμα θεός εἰμί ὁ [ πατήρ θνητός κίς ὅμοιος ὁ εἰς ἀμφότερος [ ὅσιος καί ] ἀνόσιος ἔργον παρά ἐγώ ) · ὁ δέ αὖος [ μέσα ὁ ἀδίκημα ἢ εὐεργέτης - Μάτων , ὅσος περί πόλις ὅλος ἢ στρατόπεδον , ὁ μέν Σώτη - Ρίας αἴτιος καί εὐπραξία , ὁ δέ ἀπώλεια καί , ὡς εἶπον αὐτός , [ καί ] κακουχία , διά δή τις ἢ προδοςίας ἢ ἐπιβουλή ἀλλοῖος , ἢ ἄλλος τίς ὁ κακός ἐξεργάζομαι ἢ καί θάνατος αἴτιος γίγνομαι · οἷος δή πολύς γίγνομαι , πόλις ἐξαρπάζω ὁ μέγας κανδυναω ἢ στρατόπεδον σε - Κόσι · ὅς πολύς καί ἐν μοῖρα δαίμων ἀγαθός ἐγώ ὁ χρησμός τιμάω προςέταξαν . οἷος ὁ ὑπέρ ὁ πάλις ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ πολέμιος Κόδρος , καί εἰμί τις ἄλλος ὅς - οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ ἔσχατος καί οὖον πολύς δήω ὁ ἐκ ὁ ὅλος διόρθωσις , ὅς παράδειγμα <τὰ> ὁ εὐδύω γίγνομαι καί οὖον πολύς δή τις χρόνος βιόω , ὁ δή καί ὀλίγος ἄξιος μνήμη εἰμί φημί , ὡς οὐ ἔχω διά - φανός καί εἰς θαῦμα δύναμαι ἐγείρω ἢ ὁ τιμή ἢ ὁ τιμωρία . οὗτος δέ ὅμοιος καί ὁ ὁ εὐτελής δήπου φύω - σός εἰμί · οὐδείς γάρ ὁ τοιοῦτος φύσις οὔτε μέγας κακός οὔτε μέγας δύναμαι ἀγαθός ἐξεργάζομαι · διό καί ὁ ἐπι - Καρπίη καί ὁ κολίσεις ἀμαυρός εἰμί ὁ τίω . οὕτως μέν οὖν καί ὁ διαίρεσις ἐκφαίνω ὁ ὁ λῆξις ἐγώ διαφορά , κατά ἄρθρον διΐστημι ὁ τιμή καί ὁ Ποινή · καί πρῶτος μέν τάσσω ὁ μέσος , μέσος δέ ὁ ὁ ὀλιγοχρόνιος . . . 14 . . . , ἀσχ[άτας ] δέ ὁ πρῶτος , ὅσος γονεύς ἢ δείδω περί ἀσέβεια τε καί εὐσέβεια . — ἐπεί [ δέ ὁ ὁ μέ]θου πατήρ εἷς τις εἰμί ὁ ἀπό ὁ γῆ ἥκω ] παραδίδωμι , ἐφεξῆς καί διά ὁ ἱστορία ] ἐπιγίγνομαι ὁ πίστις ὁ ὁ μέγας ὑπομένω χάλασις , ὅς ὁ γνῶσις δύναμαι ὁ ὁ μῦθος ἀφηγέομαι γνώριμος εἰμί . Λέγος γάρ οὑτωςί πως · φημί γάρ δή παραγίγνομαι ἐφωτωμένῳ ἕτερος ὑπό ἕτερος , ὅπου εἰμί Ἀρδιαῖοι ὁ μέγας ἠώς ὁ · καί ἀσμενής ἕκαστος σιγάω ἀναβαίνω [ p . 615 c—616a ] . οὗτος μέν πᾶς καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος καί ὁ ἐν γαρ - γία μῦθος [ p . 525 d ] ἀνατίθημι ὁ τύραννος ὡς ὁ μέγας ὑπομένω κολάζω μετά ὁ ἀλήθεια ὁ Θρασύμαχος συμπολίζω καί ὁ Καλλικλέας , ὁ ἔπαινος - ὅς ἅμα καί ζηλωτής ὁ τυραννικός ζωή ἢ διά φιληδονία ἀπέραντος ἢ διά φιλοχρηματία ἀκάθεκτος . καί εἰμί πρός ὁ εἰμί δέ σκοπέω , οὐδείς οὕτως εἰκός ὁ ἔσχατος ὑπομένω κόλασις ὡς ὁ τυραννικός · πολέμιος γάρ εἰμί ὁ κοσμικός νόμος ὁ ὁ ἐκεῖνος ἔκγονος ἀνατρέπω νόμος · πολέμιος ὁ ὅλος τάξις ὁ ὁ ὅμοιος ἐκεῖνος τάξις ὄλεθρος · πολέμιος πᾶς θεός ὁ ὁ ὁ Γίγας - ὁ τρόπος ἀφανίζω πᾶς ὁ θεός συγγενίς . ὡς οὖν ὁ ἐπιβουλεύω ὁ πολιτεία κακί ὁ ἱερός καλαζους διαφερόντως καί Πλάτων καί πᾶς ὁ ἀγαθός νομοθέτης , κατά ὁ αὐτός δή καί ὁ τύραννος ὁ κοσμικός νόμος καί δικαστής ὁ |[μεγίσταις τιμωρία ] ἐμβάλλω ] . . . 45 . . . Ν f . 122 v ὀπηδός ὁ ζηλόω ] ὁ ἐν ὁ πᾶς νόμος . εἰμί δέ δή [ τύραννος ἀνά ] ὁ Ἀρδιαῖοι ὁ διά οὗτος ὁ ῥῆσις ἱστορέω διά ὁ τυραννικός ζωή τοιοῦτος γίγνομαι δρᾶμα ἀνοςίων ἐργάτης , εἰμί προακούω αὐτός ὁ δαιμόνιος οὗτος ποινή ἐφίστημι ὁ λόγος . ὅσος γάρ ἐπί ἑαυτοῦ , πᾶς εἰμί ὅς αἴτιος φθαρτικός , πατήρ ἀποκτείνω · καί προτίθημι πρεσβύτης , ἵνα καί διά ὁ χρόνος ὁ μίασμα ποιέω πικρός · καί γάρ ὁ χρόνος ὁ παλαιός οἶδα σεμνός , ὡς ὁ πᾶς πρότερος γιγνώσκω καί ὁ ἀγένητος φύσις διά ἀρχαιότης συγγενής · εἰμί δέ μετά ὁ χρόνος καί ὁ πατήρ εἰμί , θεῖος εἰμί αἴτιος ἐγγύς ὁ ἀΐδιος εἰμί αἴτιος απεικονίζω · ὁ οὖν οὗτος ἐνε - λόντο ὁ γε ἑαυτοῦ μέρος αὐτός εἰμί ὁ ἀΐδιος αἴτιος πολέμιος ἀποδείκνυμι . καί μήv καί ὁ σύστοιχος ὡσαὺ - ὅς αὐτός ἀποφαίνω φθαρτικός , ἀδελφός ἀναιρέω , καί οὗτος πάλιν πρέσβυς , ἵνα καί ὁ κατά ὁ σύστοιχος ἐπιβουλή εἰς ὁ κατά ὁ μή σύστοιχος περιτρέπω διά ὁ κατά ὁ χρόνος ὑπεροχή . τις οὖν ἄλλος λείπω ὁ τοιοῦτος ἢ πᾶς ὁ σύστοιχος ἅμα καί τίμιος ἐκποδών ποιέω ; εἰμί δέ καί ἄλλος πολύς καί ἀνόσιος ἐκλέγω , δῆλος δή ὅτι πᾶς ἔνθεσμος ζωή ἀνατρέπω τυγχάνω καί ὁ κατά αὑτός ὁ τάζιν ὅλος ὁ κοσμικός ἀναιρέω , ὁ δή σής τυραννικός εἰμί ἐξαίρετος ζωή · εἰμί δέ χιλιοστός ἔτος γίγνομαι οὗτος ὁ |[δ]ραμάτων , καί . . . 20 . . . | . . πάω ἐκ . . . . . Ν [ φανε]ρόν , ὅτι τῶνα ἀνιάω εἰμί ἔχω καί ὡς παρ[α - δείγμα ἐ[ν άγιος ] δήω ὁ ὁράω ἀναρτάω . ὁ μέν εἰμί [ ἥκω ἐρωτάω εἰμί περί ὅδε ὁ Ἄνδρος οὐδείς ὁ κάτωθεν , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ οὐρανός τις ἥκω · ὁ γοῦν ἀποκρίνω , ὡς πᾶς ὁράω ὁ κάτωθεν ἥκω ὁ Ἀρδιαῖοι , οὗτος δέχομαι κοινός περί ἀπαντάω , ὅτι αὐτός δείκνυμι οὗτος τε καί ἄλλος οὗτος παραπλέω - Σίος ὁ κολάζω · ὥστε ὁ ἐπανερωτάω εἷς εἰμί ὁ ἄνωθεν . εἰμί δέ ὀρθῶς ἐφίστημι οὗτος , σκοπέω χρή ὁ συμβαίνω , ὅτι πρό ὁ οὐράνιος λῆξις οἶδα ὁ Ἀρδιαῖοι ὁ ἐρωτάω καί ἔχω αὐτός τύπος καί μνήμη καί ἐκεῖ εἰμί . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , οὐ εἰμί ὁ τέλειος καθαρμένος · οὐδείς γάρ ψυχή φανταςίᾳ ὁ ἔνυλος χράω καί τύπος - τικα ἔχω λόγος μετά ὁ τέλειος κάθαρσις , ἀλλά ἀπος - τίθημι ὁ ἐκ ὁ αἴσθησις τύπος συνδιοικέω ὁ θεός κατά νόος ἔνθεος ὁ κόσμος . ὁ μέν τοίνυν ἐρωτάω ὅστις εἰμί , ανευρίσκω · ὁ δέ ἐρωτάω οὐ ἥκω , φηςίν , μετά ὅς ἀναβαίνω ἐγώ οὐδέ ἥκω δεῦρο · οὗτος δή ὁ ἐν Γαργίᾳ [ p . 525 c ] καί φαίζωνι [ p . 113e ] λέγω , ὡς ἄρα εἰμί ἀνίατος Ψυχή τις , οὐ ἐκβαίνω ὁ δεσμός - Τηρίων ἐκεῖνος οὐδέ ἀπολύω ὁ κόλασις . καί ἐγώ ζέω καί ἐν ὁ εἰς Κείος ὁ μῦθος εἴρω , ὡς ἄρα περίσδον ὅλος τις χάλαζα ὁ λόγος ὁ ἀνίατος ψυχή τοιοῦτος φθέγγομαι · ὁ γάρ παντελῶς ἀνίατος εἰμί ψυχή | [ ἄτοπος εἰμί ῥητέος ] · ὁ γάρ ἐν χρόνος γε - f . 123 v . Γονυῖ[αν ἀνίατος ] μή καί ] ἐν χρόνος χωρίζω [ ὁ Νόσος ἐκεῖνος ἀμήχανος . καί εἰμί μέν [ πάσσω ψυχή δυνα - ὁ τηλικόσδε ἁμαρτάνω καί [ ἀνίατος γίγνομαι , πᾶς ἐπι - Λείμει ὁ πλῆθος ὁ Ψυχή ὁ γένεσις , ἐπεί γίγνομαι Παςῶν ἐν ὁ ἤπειρος χρόνος καί μή ἀνιουςῶν · εἰμί δέ τίς Γένος εἰμί ἴδιος Ψυχή ὁ οὗτος πάσχω , εἰμί χρόνος , ἐν οἶς πᾶς ὁ τοιόσδε γένος ἐν ὁ ὑπό γῆ τόπος δεδε - μένω ἐπίλειψις ὁ γένεσις . οὗτος δέ εἰμί ἄτοπος λέγω ὁ ἀνίατος ζωή παρά ἑαυτοῦ εἰμί τοιοῦτος ὡς ἀμεταμέλητος · ὁ γάρ μεταμέλεια δείκνυμι ὁ κατηγορία καί ὁ ἐπανόρθωσις ἔνδον πρό ὁ ἔξω δίκη ὑπάρχω · ὁ δέ οἰκεῖος διόρθωσις ἀναιρέω αὐτός μέν εἰμί παρά ἑαυτοῦ ἀνίατος ὁ τοιοῦτος πᾶς ζωή , τυγχάνω δέ ἴασις ὑπό ὁ ὅλος κατά τις περίοδος λύω αὐτός ὁ ἐκεῖ κατάταξις . ὁ μέν γάρ ἀπό ἑαυτοῦ βοηθέω πολύς μέγας ἀπό ὁ ὅλος βοηθέω κασμικως περιό - δήω · ὁ δέ ἀπό εσυος σωτηρία οὐ ἔχω ἄλπις ἢ Λαμ - βάνω σωτηρία ἀφορμή ἀπό ὁ ὅλος , ἀΐδιος εἰμί , ἢ Απόλ - λυτός παντελῶς , εἰμί μή ἀΐδιος εἰμί τυγχάνω . Ζεύς οὗτος τοίνυν καί ὁ Ἀρδιαῖοι πάντως ἀπογιγνώσκω ὡς ἀνα - βαίνω ποτός , ὁ πάρειμι ζωή γέμω κακός ὁράω καί ἀνήκεστος πάσχω , ὥσπερ καί δράω · ὁ δέ ὅλος τίς τρόπος σῴζω ὁ τοιοῦτος Ψυχή , οὐ ὁράω . εἰκότως οὖν καί ὁ ὁ μῦθος ἀφηγέομαι ὑπόκειμαι Πάμψυλος , ἵνα καί ὁ [ περί ὁ ] Ἀρδιαῖοι γνωρίζω ἐξάγω - γείλῃ πα[ραδείγμα]τα , παραλαμβάνω ἀκοή μέν ἀνθρώπινος ὅσος πράσσω , ἀκοή δέ δαιμόνιος ἀάω [ παθέω , καί διά ὁ ἀπό ὁ αἴσθησις παράδειγμα ἐναργής ποιέω μέγας εἰμί ὁ τυραννίς κακός . Τῖς δέ ὁ περίοδος ὁ ἐν ὁ Τάρταρος καλαζομένων καί μή ἐκβαίνω ἐκεῖθεν , ἔως εἄν δήω κόλασις , ὅσπερ ὁ ἐκβαίνω εἰς ὁ ποταμός παρά μέρος εἰς ὁ Τάρταρος ἐκπέμπω καί αὖθις ἐκεῖθεν ἔξειμι , εἴρω ἐγώ ἐν ὁ εἰς ὁ ὁ Φαίδων νέκυια · καί ὅτι ὁ οὐρανός μόνος περίοδος , οὐ πᾶς ὁ γενητός , ὅς μέρος εἰμί καί ὁ Τάρταρος καί ὁ ὁ εἰς αὐτός ῥίπτω περίοδος · καί τίς ὁ ἐνιαυτός ὁ ἐκβάλλω εἰς ὁ Ποταμός καί εἰς ὁ Τάρταρος πάλιν ἐμπίπτω . καί γάρ οὗτος ἐκεῖ διαρθρόω , καί οὔκω δεῖ ὁ αὐτός καί ἐν οὗτος κατατείνω · πλήν ὅτι καί ὁ Ἀρδιαῖοι αὐτόδεν εἰς ὁ Τάρταρος ὠθέω καί οὐ ἔξειμι ἐκεῖθεν , ἠώς πᾶς ἐκπίμπλημι ὁ ὀφείλω αὐτός ποινή , εἴρω καί νῦν , ὅτι ὁ οὐδέποτε ἐκβαίνω καί ὁ μή ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὁ στόμιον τόπος αὐτός , ὡς μόνος ἄξιος ὁ ἐν ὁ ἔσχατος κολαστήριον διατριβή καί ὁ ἐκεῖ τιμωρία . ἀλλά ὁ μέν Ἀρδιαῖοι χαίρω · καί ὅπως ἀληθής ὁ μή ἥκω αὐτός εἰς ὁ ὑπέρ γῆ τόπος , δηλόω διά οὗτος . ὅσα δέ ἐφεξῆς οὗτος προστίθημι ὁ ἐρωτάω , εἷς εἰμί ὁ κάτωθεν ἀναβαίνω , ἀκούω . Εἶδος , φηςίν , ] . . . 28 . . . [ εἰς ὁ οὐρανός εἰμί . . . . ἀναβαίνω μέλλω ] , ἐπειδή ] ἐγγύς εἰμί ὁ στόμιον , [ ἐκεῖνος τε ] καί ἄλλος , ὁ μέν ἐκ τυραννικός ] ζωή ὁρμάω , ὁ δέ ἐκ ἰδιωτικός , ἀνίατος δέ ὅμως πλημμελέω , ὅς - Μένος μέν ἀναβαίνω μή δύναμαι δέ · ὁ γάρ στόμιον μυκάομαι ὁ τοιοῦτος τις ἐπιχειρέω ἀποδιδράσκω ὁ ἐκεῖ δικιωτήρια , οὖον διά μεταμέλεια ὅς πράσσω , ἀλλά διά ὁ ἐκ ὁ κόλασις ελγηδοναω , οὐδέ ὡς ἑαυτοῦ κάτειμι - γορός , ἀλλά ὡς φυγάς ἀπό ὁ ποιναῖος δαίμων . ὁ μέν δή μύκημα ὁ στόμιον πᾶς ὑπερβαίνω τραγικός διασκευή εἰς ἔνδειξις ὁ ὑπερβολή ὁ τιμωρία , ὥσπερ καί ὁ διάπυρος τις ποιέω ὁ ἕλκω ὁ τιμωρία ἀξίως βιόω , καί ὁ ἐπί ἀκπαλάθων κνάμπτω , καί ὁ κήρυγμα ὁ εἰς ὁ Τάρταρος οὗτος ῥῖψις · πᾶς γάρ οὗτος φρικώδης μέν ποιέω ὁ ποινή καί ἀπαραίτητος , ἀνυπέρβλητος δέ ὁ μοχθηρία δείκνυμι ὁ καλαζομένων , εἴπερ καί ὁ ἄψυχος φωνή ἀφίημι ἔμψυχος κατά αὐτός καί ὁ κολάζω φάσμα δυσαντίβλεπτος καί ὁ δεσμός - τάρας άψυκτος . οὗτος δέ τοῖος εἰμί , εἰμί μή μῦθος οὗτος καί δεῖμα μόνος , ὥσπερ μορμολυκεῖον παῖς , δῆλος δήπουδεν , ὅτι δαίμων τίς εἰμί τέξις διορίζω ὁ γε - Νεσίν καί ὁ ὑπό γῆ τόπος καί ὁ ἄξιος ἀφορίζω ὁ ἐκεῖ διατριβή ὁ Ψυχή . ὁ μέν οὖν δεοσοφος κύω τις καί Κέρβερος ποιέω φρουρός ὁ ἔρχομαι [ άγιος ] δήω [ ψύχω . . 19 . ει ὁ ζῷον καίω . . . 15 . . εἰμί ) καί ἰχυη - Λατοῦς ὁ μή ἱκανός ] δίδωμι τιμωρία καί μειός ] - ζ[οναω ἔτι ὁ ] δικαιωτήριον δήω · ὁ δέ ΙΙ[λάτων , εἰμί καί ] οὗτος ἐπέχω ὁ ὄνομα , ἄλλος τρόπος ὁ αὐτός γράφος , ὁ δαιμόνιος οὗτος τάξις ὁ ἐφίστημι ὁ Φρπυρᾷ ὁ ὑποχθόνιος Ψυχή μυκάομαι ἢ σιγάω ποιός , ἴσως διά ὁ μυκηθμός καί ὁ ἀπαραίτητος ἐπεί - λήν ἐνδείκνυμι κατά ὁ φυγάς ὁ ἐκεῖθεν γεγνομενων καί ὅτι σελήνη τις ἀγέλη δαίμων οὗτος · ταυρόμορφος γάρ ὁ θεός , εἰμί δέ βούλομαι , καί ὁ ταυρόκερως δαίμων καί δρακοντόμορφος ὁ ἀπό ὁ διονυσιακός εἶδος ὑφίστημι περιέπω · πάντως γάρ ἐκεῖνος ἡγέομαι πολύς φάσμα , ὁ μέν τιμωρέω , ὁ δέ φρουρητικός ἐκεῖ τάσσω , καί ὁ μέν δράκων ὁμοίως ἐμπίπτω , ὁ δέ ταῦρος ἦχος ἀφίημι καταπλήσσω ὁ Σ Ψυχή . ὁ δέ δή ἀνήρ ὁ διάπυρος ὁράω αὐτόθεν δαίμων εἰμί , λογικός μέν , ὅθεν καί ἀνήρ ὀνομάζω , κολαστικός δέ καί ἴσως ὁ πυριφλεγέθων προΐημι · εἰμί δέ μή , διά πυρός εἰμί τιμωρέω · πρέπω γάρ οὗτος ὁ τυραννικός ζωή ὁ φθαρτικός ὁ ἔνθεσμος πρᾶγμα , ἄρδην ἀφανίζω ὁ ἐν αὐτός πονηρία . οὗτος δέ οὖν , φηςίν , ὁ φθέγμα ὁ στόμιον καταμανθάνω · εἰμί δέ οὗτος , πολύς πρότερος ἐκεῖνος δαιμόνιον εἰμί · οὖον γάρ εἄν εἰς ἐκεῖνος τάσσω ὁ ἔτι δήω ὁ λόγος χράω κολάσεως γιγνώσκω , εἰμί εἰμί ἄψυχος ὁ μυκηθμός · [ οὐ εἰμί δέ , εἰμί κατά ὁ κριτικός γίγνομαι ὁ [ ἀνίημι ] δύναμις , ὁ Κ ἀγέλασμα ὁ ἄξιος καί [ μή κατά ὁ ἄξιος ἀνέρχομαι τολμάω · γελοῖος γάρ ] ὁ λογικός ζωή ἄψυχος ἀκολουθέω εἰς ὁ κατά ἄξιος ὁ κόλασις ἀποπλήρωσις . οὗτος δέ οὖν παρίστημι , ὡς πᾶς πανταχοῦ πάρειμι καί ὁ ἑαυτοῦ τάξις οὐ ἀπολείπω , ἢ καί ὡς ὁ στόμιον παρίστημι , οἷος ὑπουργέω ὁ ἐκεῖνος τιμωρέω ἀπειλή ( εἰμί γάρ ἀπειλή σύμβολον ὁ μυκηθμός ) καί εἰς ἔργον προάγω ὁ ἀπειλή · ὡς γάρ ἐπί ὁ ἀγαθουργός δύναμις ὁ μέν βουλήσει8 μόνος λέγω δράω , ὅς δέ ἀποπληρόω ὁ ἐκεῖνος ἀγαθοειδής βούλησις , οὕτως ἐπί ὁ τιμωρέω ὁ μέν ἀπειλέω δράω μόνος , ὅς δέ ἐκπληρόω ὁ ἀπειλή . καί τοῦτος δηλόω ὁ μυκάομαι μέν ἀπειλέω ὁ στόμιον , παρίστημι δέ ὁ διάπυρος οὗτος ἀνήρ πρός ὁ φθέγμα ὁ κόλασις ἐπάγω , σύνθημα ὁ μυκηθμός ποιέω ὁ κόλασις ἄξιος . ποιναῖος οὖν ὁ μυκηθμός , ἀπειλή τις εἰμί μόνος , ποιναῖος δεκός ὁ οὗτος ποίησις · δράω δέ οὖν ἕπομαι ὁ φθέγμα · διαλαμβάνω γάρ ἄγω ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος · οὗτος γάρ ὁ διαλαμβάνω , οἷος διανέμω ὁ κολάζω . οὗτος δέ ὁ παρά ἄξιος ἀποδιδράσκω εἷς καί ὁ Ἀρδιαῖοι ἄντα καί ὁ οὗτος παραπληςίους πρῶτος μέν συμποδίζω , ὡς εἰκός εἰμί φυγάς , χείρ αὐτός καί πούς καί κεφαλή συνδέω , ὁ τε λόγος καί ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία ἄξιος πᾶς ὁ ἐκεῖ δικαιωτήριον ὑπολαμβάνω εἰμί · ψυχή γάρ κεφαλή μέν ὡς ἄκρος ὁ λόγος , [ θυμός δέ ] ὁ χείρ ὡς ἀμυντικός , ἐπιθυμία [ δέ ὁ πόδα ὡς ἔσχατος . Δεύτερος δέ , ὅς φη[σιν ὁ τραγικός οὗτος μῦθος , καταβάλλω ἐκδείρω · ὅς ὁ μέν καταβάλλω δηλόω ὁ ὁ ἔσχατος ἔχω αὐτός ζωή συντάσσω ὁ κάτω καί ἔσχατος ὁ πᾶς · ὁ δέ ἐκδέρω ὁ ὁ χιτών ὁ σκοτεινός καί ἐμβριθής ὁ ἑκτεύς γνέσεως περιαιρέω , ἐκκαθαίρω αὐτός ὁ ὅλος ζωή ἀπό ὁ προσφύω κακός . Τρίτος τοίνυν ὁ ἕλκω παρά ὁ ὁδός , διά ὅς ὁ πορεία ὁ Ψυχή ἐπί ὁ στόμιον ἀπό ὁ ὑπό γῆ τόπος , ὁ διά πᾶς δηλόω ὁ κολαστικός αὐτός παραπέμπω καί τιμωρέω ὁ Ψυχή ζωή · ὁ μέν γάρ ὁδός ὁ υποχθόνιος εἰμί περίοδος ὁ Ψυχή · ὁ δέ παρά αὐτός ἕλξις ὁ οὔτπω μέν εἰς αὐτός ἥκω , γειτνιάζω δέ αὐτός τιμωρία παρίστημι . ὁ τέταρτος οὖν ὁ ἐπί ἀσπάλαθος κνάπτω εἰμί ὁ διεισδύνω εἴδομαι ὁ ζωή αὐτός ὁ τιμωρός δύναμις , διαιρετικός εἰμί καί ἀποκοπτικός ὁ ἐν αὐτός φαντασία ὑλαῖος καί ὄρεξις · ὁ γάρ ἀσπάλαθος φυτός εἰμί γένος δαίμων ἀνίημι ἀκανθώδης · δηλόω δή οὖν δαιμόνιος δύναμις ἄλογος , ὅς ὁ διάπυρος χράω δαίμων ἐνάλλομαι αὐτός καί αἰκίζω Σάϊς κολάζω ὁ τοιοῦτος ψυχή διά ὁ σῶμα ὅς φέρω , ἀνύποιστος αληγδοναω ποιέω . Πέμπτος ἐπί οὗτος ὁ ὁ πάρειμι κηρύσσω , ὅς ἕνεκα οὗτος δράω εἰς ἐκεῖνος , ὁ τε ὁ δράω ὕπαρξις λογικός εἰμί f . 136v . ἀ| . . . . . 90 . . . . . ὁ ὅς . . . . . . . . . . . . ... . . . τείνω ἄλλος ψυχή διά ὁ Ν 14 . γάρ πάρειμι εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος ἀγαθός τιμωρία . ἕκτος ἐπί πᾶς ὁ ὁ κακός τέλος , ὅτι ἄγω παρά αὐτός μετά ὁ ἀσπάλαθος ἐπί ὁ Τάρταρος , ὁ ὁ τίσις δεσμωτήριον , ἐναργής ὁρίζω , οἷος εἰμί ἄξιος ὁ τοιόσδε ὁ ζωή εἶδος , καί ὅτι ἄτακτος εἰμί καί φεύγω ἅπας θεσμός εἰς ὁ ἄκοσμος συνωθέω ὁ κόσμος , καί ἀποδιδράσκω νόος εἰς ὁ ὀλαμπέστατον . τοιοῦτος γάρ ὁ Τάρταρος , χῶρος εἰμί πᾶς ἄτακτος καί σκοτεινός ὕλη , εἰς ὅς συρρέω ὁ ἔσχατος ὁ κοσμικός στοιχεῖον , πρός δέ ὁ Ὄλυμπος ἀντίθετος . ὅς μέν γάρ ὁλολαμπής , πᾶς περιέχω , ὑψηλός · ὅς δέ σκοτεινός , κοῖλος τόπος ὑπό πᾶς περιέχω · διό καί ὁ ποίησις βαθύς αὐτός εἰμί φημί βάραθρον ὑπό Χθών [ Π . Θ 13 sq . ] . πολύς δέ ἐγώ περί αὐτός εἴρω ἐν ὁ εἰς ὁ νέκυια ὁ Φαίδων ἀπό ἐκεῖνος μέν ὁ δοκέω ὁ θεολόγος περί αὐτός ληπτέος · νυνί δέ ὁ ἑξῆς προσθετέον , ὅσος ὁ οὗτος λέγω διηγέομαι . παντοδαπής γάρ αὐτός γίγνομαι δέμω οὗτος ὑπερβάλλω ὁ φόβος , μή μυκάομαι ὁ στόμιον καί αὐτός ἀνέρχομαι , καί σιγάω ἄσμενος ἀναβαίνω . ὁ μέν οὖν παντοδαπός δεῖμα δαίμων ὄψις εἰμί φοβερός καί ὄφε - βρόχος ἔοικα καί κυςίν , καί τόπος καταπληκτικός δύναμις θολερός πυρός γέμω ἢ ψῦξις ἀφοράω ὑπό πνῖγος ἢ σῆψις . 15 . . βρόχος . . [ ὁ ] δέ ὁ στόμιον [ μυκηθμός . . . . . . γωνάζομαι . . . . . . . . . . . 12 . οὗτος κατά ὁ δήω πράσσω ενδ[ιπου ] δηλόω ζωή ἐνέργεια κριτικός κινέω ] ἑαυτοῦ κατά ὁ Ἀναξίων τῆ ἔοικα ] φυγή · ὁ δέ ἄσμενος αὐτός γίγνομαι μόλις ἀνάβασις παρίστημι ὁ ὁ κακός πείρω σώφρων ποιοπυθω ὁ Ψυχή · διό καί ἀσφαλής ὁ τοιοῦτος φαίνω περί ὁ ὁ Βίων αἵρεσις . καί ὁ μέν δίκη τε καί τιμωρία τοιοῦτος τις εἰμί , καί αὖος ὁ εὐέργεια οὗτος ἀντίστροφος [ p . 616a b ] . ὁ μέν δίκη καί ὁ τιμωρία οὐ οἰητέον ἐκ παράλληλος λέγω · διά-ὁρίζω γάρ ἐν Γοργίας [ p . 525 b c ] ὁ μέν δίκη δίδωμι εἰμί ὁ ὠφελέω καί παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος , ὁ δέ τιμωρέω ὁ ἀνίατος · καί γάρ ἄλλος μέν τίσις , ἄλλος δέ δίκη , καθάπερ καί οὗτος διά-ὁρίζω ἐν ἐκεῖνος . καί ἐν νόμος [ V p . 728c ] δέ σαφῶς διακρίνω τιμωρία καί δίκη , ὅπου καί δῆλος ποιέω , ὡς ἄρα καί ὁ τιμωρία τρόπος τις ἴασις εἰμί · ὁ γάρ μή τυγχάνω ὁ τιμωρία ἄθλιος ἀξιόω καλέω ὡς μή ἰατρεύω · ὡς ὁ τυγχάνω δήπουθεν ἰατρεύω , κἀν ἐν ὁ πάρειμι , ἵνα ἄλλος σῴζω , ἀπόλλυμι · εἰμί δέ ὅπως οὖν ἰατρεύω , παρά ἑαυτοῦ μέν οὐ εἄν πάσχω οὗτος ἀνίατος εἰμί , παρά δέ ὁ ὅλος δύναμις . καί εἰμί μή θέμις τέλειος ἀπόλλυμι ὁ ἀθάνατος , ἑαυτοῦ μέν ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἀπό ὁ ὅλος εἰς αὐτός καθήκω σῴζω . οὗτος δέ ] δῆλος εἰμί ὁ ἀντίστροφος [ ὁ τιμωρία εὐέργεια θεωρέω · καί λέγω αὐτός ἀπολαύω πρότερος μέν . . . . . . . . δαίμων συνουσία Πλουτώνιον καλέω ὁ ψυχή καί ὁ ἔννοια ] αὐτός τελειόω και προξενέω ὁ πρόνοια ὁ καταχθόνιος θεός , φάσμα τε δείκνυμι γαλήνη μεστός καί καθαίρω ὁ περίβλημα αὐτός διά θεῖον φάος καί ἀναμιμνήσκω ὁ ἀΐδιος ζωή καί ὁ ἀποκατάστασις ὁ τέλειος , ὥστε καί φωνή ἀκούω θεῖος καί τέλος αὐτός μεταλαγχάνω ὁ Πλούτων Κάι ὁ συμβασιλεύω αὐτός ζῳογόνος θεός καί ὁ νοερός ἀποπληρόω παρά αὐτός ἀγαθός · οἷος καί ὁ παναγής τελετή ὁ Ἐλευσίνιος ὑπισχνέομαι ὁ μύστης , ὁ παρά ὁ Κόρη δῶρον ἀπολαύω , ἐπειδάν λύω ὁ σῶμα . ὅτι δέ καί Πλάτων τοιοῦτος τις εἰμί ὁ ἐκεῖ φημί εἄν ὁ Ψυχή εὐέργεια , δηλόω ὁ ἐν Κρατύλος [ p . 404e ] εἴρω περί ὁ Πλούτων , ὡς ἄρα διά ἀρετή κατέχω παρά ἑαυτοῦ ὁ ψυχή καί θέλγω σοφία πληρόω , καί ὁ Πλούτων οὗτος δεσμός , διά ὅς οὐδέ ὁ Σειρήν ἐκεῖθεν ἀπέρχομαι ἐθέλω κηλόω , καί οὗτος Σειρήν εἰμί , ὁ Πλουτώνιον δῶρον . ἐπεί δέ ὁ ἐν ὁ λειμών ἕκαστος Πράς ἡμέρα γίγνομαι , ἀνίστημι ἐντεῦθεν ὁ ὄγδοος πορεύω μέχρι ὁ · οὗτος πᾶς συνέχω ὁ περιφορά [ p . 616 b c ] . ὁ μέν νεοτελής ψυχή καί πρῶτος ἐκ ὁ νοητός ποιέω κάθοδος ὁ ἐν ὁ Φαῖδρος | Σωκράτης φηςὶν [ p . 248 cd ] κατά ὁ πλῆθος ὁ θέαμα ποιέω ] τ[ὴν ὁ βίος αἵρεσις ] ἐξαλλάσσω καί ] ἁλίσκομαι ὁ μέν πλεῖστος οἰδέω εἰς φιλοςόφου γονή εἶμι καί [ εἰς τύραννος ] ὁ μικρός , καί ὁ ἄλλος κατά ὅς πλείων καί μικρός θεάομαι βίος προβάλλω ὁλικός ἢ μερικός . ἐν δέ οὗτος περί ὁ μή νεοτελής Ψυχή ἐγώ ἀναδιδάσκω , ἀλλά ἐκ Ἕλλη γένεσις εἰς ἄλλος στέλλω ἢ ἀπό λῆξις ἀγαθός ἢ χείρων , τοσοῦτος ἀξιόω πᾶς ὁ οὗτος κατέρχομαι γίγνομαι πως ὁ κόσμος θεωρός καί ὁ ἐν αὐτός κύκλος καί ὁ περιφορά , ἀπό ὅς καί ὑποδέχομαι ὁ κλῆρος ἕκαστος μέλλω . καί μηδείς οἴομαι οὗτος ἀδύνατος εἰμί · πρῶτος μέν γάρ ἐν ὁ ἔξω σῶμα εἰμί ὁ ψυά εἰκός ὁ ἐν ὁ κόσμος μᾶλλον ὁράω ἢ ἐν σῶμα κύω · πολύς γάρ ἐγώ ὁ ὀστρέϊνος οὗτος σῶμα , παχύς καί χθόνιος εἰμί , κωλύω θέαμα , ὅς ὁ ἁπλόος περίβλημα ὁ Ψυχή αἰσθάνομαι μέγας · ἐπεί καί οὗτος τις ἔχω ὁ σῶμα διά τίνω ἔγχρισμα αὐτοπτέω καί δαίμων σῶμα ἀόρατος πρότερος εἰμί κακί ἄλλος κοσμικός δύναμις · καί οὖον διά ζωή κάθαρσις οὗτος τυγχάνω , ἀλλά δύναμις [[ ἢ ]] φυσικός ἐντίθημι ἐκκαθαίρω ὁ ὀπτικός φάος ἀπό ὁ παχύς ὑγρότης ὁ ἀναμίσγω καί ὁ ἐκ ὁ ἐγκέφαλος περίττωμα , καί ἐκεῖνος πυκνόω καί διά ὁ πύκνωσις ῥώννυμι . ἔπειτα καί μέλλω ἐπί ἄλλος βίος χωρέω εἰκός μάλιστα τότε , κατά ὅσος ἕκαστος | δ . . 90 . . . [ σχεδόν παντεύς ὁ εἰς ] . . . . Γ΄ . . . ὁρμή πρᾶξις ὁ ἀποκρύπτω ἐφίημι ὁ γιγνώσκω · καί ἕ μέν μᾶλλον , ἕ δέ κακός ἐφάπτω οὗτος ἢ διά σύμβολον ἢ διά ὄνειρος ἢ διά ἄλλος σημεῖον [[ ἢ ]] μαντικός πολυπραγμονέω ὁ μέλλω · ὁ δέ μέλος καί καιρός καί ὁ καλέω καταρχή . ὁ οὖν ἀνάλογος οἴομαι χρή καί ἐκεῖ συμβαίνω περί ὁ ψυχή εἰς ἄλλος γένεσις στέλλω . ἔτι τοίνυν ὁ μέν ἐκ οὐρανός ἀφικνέομαι προσεχῶς θεάομαι ὁ κράτος ὁ οὐράνιος καί μιμνήσκω ὁ ποίησις αὐτός , εἴπερ καί ὁ εὐπάθεια <καὶ> ὁ θέαμα · ὁ δέ ἀπό ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον ἐκ ὁ ἐκεῖ δέμω Εὐλαβής γίγνομαι καί ὁράω ὁ δύναμις ὁ ὑποχθόνιος Δαιμόνων ἀνεγείρω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὁ οὐρανός κατανόησις καί ὁ σέβας , φρίσσω ὁ ἀλαμπής καί ὑπό γῆ τόπος . ὥστε εἰκότως ἀμφότερος διά οὗτος ὅς αἴτιος εἰς ὁ πᾶς βλέπω καί ὁ ἐφίστημι δύναμις ὁ ὁ Ψυχή κάθοδος · οἷος εἰμί τις πλέω , ἔπειτα χειμών προσδοκάω , ὁ Διόσκορος ἐννοέω καί αὐτός ὁ ἐνάλιος δαίμων , διά ὅς ὁ σῴζω καί ὁ περίκειμαι ὁ χράω εἰμί . πρός δέ οὗτος καί ὁ περίκειμαι ὁ Ψυχή ἐκεῖνος ὄχημα , καθαρός ὁ ὀστρεώδης τοῖος εἰμί σῶμα καί συγγενής πρός κατά φύσις , ἀνίστημι καί ὁ χράω αὐτός |...70 εἷς μᾶλλον ... 24 Μασίν , εἰς θαῦμα καθίστημι πᾶς ὁ γένεσις · ἐκ δέ ὁ θαῦμα [ ὅς ] μέν μᾶλλον ὁ Ψυχή ὅς δέ κακός ἐγγίγνομαι συμβαίνω καί Ἔρως ὁ κατανόησις αὐτός καί ὁ ἐκεῖθεν προτείνω κατά ὁ ἀναλογία ὁ θαῦμα , ὡς εἰς ἐπίστασις εἶμι καί ὁ ἀποκληρόω αὐτός ἐκεῖθεν ἤ ἐναργής ἤ ἀμυδρός . ἐπί ἅπας δέ ὁ εἴρω καί τόπος ἐκεῖνος , εἰς ὅς συλλέγω , πρῶτος μέν ὅτι μάλιστα καθαρός εἰμί καί ὡς ἐν ὁ ἔνυλος στοιχεῖον ἄυλος , ἔπειτα καί ἐπιφοιτάω ἔχω διμοωνος ἀγαθός , ὥσπερ ὁ ὅδε τόπος δαίμων πονηρός ἀφανής προσκολλάω ἐγώ καί δράω , ὅς δή καί δράω ὁ τοιοῦτος φίλος ( εἰς ὅς καί ὁ ἐν Φαῖδρος [ p.248bc ] σκράτης ἀποβλέπω πρός ὁ ἀπόστασις ὁ θέα ὁ εἰμί αἰτέω Κάι συντυχία τις κατάγω εἰς λήθη Κάι κακία ὁ Ψυχή ) — ἐκεῖνος δέ οὖν ὁ τόπος διά τε ὁ λεπτότης ὁ αὐθέρος διά τε ὁ λεπτότης ὁ αὐθέρος καί τγὴν εὐάγεια εἰς ἔλλαμψις ἀγαθουργός πνεῦμα ἐπιτήδειος εἰμί οὖον θαῦμα , εἰμί καί διά οὗτος ἀνακινέω ὁ ψυχή εἰς ὁ ὁ ὅλος θεωρία καί δύναμις μέντοι πρός οὗτος ἱκανός ἐνδίδωμι , πεῖσμα ὁ ἐνταῦθα ζωή ἀσψαλῆ ποιέω αὐτός καταβάλλω , διά οὖν οἶδα ὁ περιίστημι ὁ αἵρεσις ὀφείλω ποιέω ὁ Βίων . οὗτος μέν οὖν ἀξιόω πιθανός λόγος , ὡς ἄρα οὐδείς ἀπεοικώς πᾶς |...85 .. ὁ εἰς ὁ αἵρεσις [ εἶμι ὁ προτείνω Βίων . ἐπεί [ δέ ἑπιὰ μέν ἡμέρα ἐν ὁ λειμών διατρίβω φημί ὁ Ψυχή , ἀνίστημι δέ ἐκ ὁ λειμών ἀφίημι διά τέσσαρες ἄλλος ἡμέρα εἰς τις τόπος , ἐν οἶς γίγνομαι φάος τίς καθοράω διά ὁ οὐρανός τείνω , ἐντεῦθεν δέ πάλιν διά εἷς ἡμέρα ἄλλος ἀφικνέομαι εἰς ἕτερος τόπος , ἀπό ὁ ἀρχή ὁ φάος αὐτός τρανής εποπτγευεν , ἄξιος ἐπισκοπέω , Κάι τίς πρότερος εἰμί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὁ πλῆθος αὐτός . ὅτι μέν γάρ ἐκ οὗτος ὁ δυοδεκάς , ὁ ἑπτά , ὁ τέσσαρες , ὁ εἷς , φανερός · εἴρω δέ δωδεκαταῖος ἐπί ὁ πυρά κεῖμαι ἀναβιόω ὁ ἆρα ὁ οὗτος ἄγγελος ἐγώ ὁ λόγος γίγνομαι · ἀλλά ὅσπερ φημί , τίς ὁ ἀριθμός , ὅς πάρεργον ἐγώ ἐξεταστέον · καί πρό οὗτος , εἰμί ζωτικός μόνος δεῖ ὁ ἀριθμός ὁράω καί ὁ ἡμέρα ἤ συμβολικός ἀκούω ὡς ὁ χικιετος πορεία ἤ καί εἰμί μετανάστασις ἀπό ὁ λειμών τοπικός ἐκλαμβάνω . ὁ μέν οὖν ὁ μῦθος λέγω μονή καί πορεία καί χρόνος ἑκάτερος καί τόπος ὁρίζων , ὡδί μέν ὁ πρῶτος πρῶτος ὁ φάος θέα , ὡδί δέ καί ὁ ἀρχή ὁ φάος , ἐγώ ἀφίημι παντελῶς ὁ διάστασις οὐ εἰμί σῴζω ὁ ποῦ πλάσμα πρέπω ἐξήγησις , ἀλλά ἀπαρτάω ἐκ ὁ ἐναργής γράφω ὁ λόγος , δήω προσβιβάζω ὁ ἀλήθεια καί | ὁ τοπικός οὗτος .... 40 . ὁ πλασμάτ[ων]....20 .. εἰς οὐρανός γίγνομαι [ τουτός εἰς ὁ λειμών , καί μετά ὁ σελήνη .... τελευτή ... ἀεί ἔννοια τείνω ἑπτά ἡμέρα ] τοῖος τριςὶν ] ἀπονέμω καί ὁ ὑπέρ οὗτος δυςὶν ὁ τέσσαρες , ὁ δέ λοιπός ὁ εἷς , καί τέλος μέχρι ὁ ἀπλανής ἀναπέμπω οὐ ἐφίστημι εἰμί , ὅτι πρῶτος μέν ἡμέρα διαριθμέω ὑπέρ σελήνη πορεύω ἄλγος · οὖον γάρ εἰμί ὑπέρ αὐτός πολύς τίς ὁ κῶνος μέρος , ἀλλά πᾶς ὁ ἐκεῖ νύξ εἰμί ἀνωτέρω καί εἷς ἐπέχω φάος . ἔπειτα καί ὁ Ἦρος σαφῶς λέγω ὁ βάθος ὁ σφαῖρα ὁράω ἄνωθεν ὑπερφαίνομαι · οὗτος γάρ σημαίνω δήπουθεν , ὁπόταν λέγω Κύκος ἄνωθεν ὁ χεῖλος πᾶς ὁράω · τμῆμα γάρ θεάομαι , ὅθεν αὐτός καί σφουδύλοις ἀπεικάζω καί καδίσκος εἰς ἀλλήλων ἐμβάλλω , ἀλλά οὖον σφαῖρα εἰς ἀλλήλων ὡς ὅς τμῆμα βλέπω , ἄνωθεν αὐτός λέγω φαίνω ὁ χεῖλος ὁ τμάω ὡς κάτωθεν ὁράω . πρός δέ οὗτος ὁ μέν ἀνάγω ὁ ἀπολείπω ψυχή ὁ οὐρανός διά ἀσθένεια περίεργος · οὖον γάρ ἄν ἀπολείπω αὐτός ἐκεῖ δύναμαι μένω · ὁ δέ ὁ ἀπό ὁ ὑπό γῆ ἥκω δικαιωτήριον , ἀδύνατος πρό γένεσις αὐτός ἐν οὐρανός γίγνομαι , μόλις ἐκεῖθεν ἀπολύω . οὗτος δέ ἀμφότερος ἐκβάλλω καί ὑπό σελήνη ὁ πορεία εἰμί καλός λέγω βάθος εἰμί ὁ αἰθήρ , οὐ ὅσος δοκέω ὁ πολύς , ἀλλά εἰμί ἄπλετος · ὡς |...90 .. ἀνατείνω Ἑτός .. ὅς ὁ ἐν Φαίδων μῦθος .. 11 . , κτάομαι ὁ αὐτός δήπου καί ὁ αἰθήρ ὁ συνάπτω ὁ οὐρανός ὁ γῆ πολύς εἰμί διαφερόντως ὑπολαμβάνω , καί διά οὗτος ποιέω ὁ πορεία ὁ Ψυχή , ἠώς ἄν ἐπί ἄκρος αὐτός καταντάω , ὅθεν ὁ ἀρχή ὁράω ὁ φάος . καί ὁ μέν κατωτάτω μέρος αὐτός λειμών χρή καλέω ὡς ἀρχή γένεσις , ὁ δέ μέσος οὗτος τε καί ὁ ἀκροάω ἁψίς βάθος Ψυχή Θάρα σής βαρυτγέρας Κάι ἔνικμος φύσις μόλις γίγνομαι ὁ εἰμί ὁ ἄνω φορός · ὅτι γάρ εἰς ὁ ἄνω δεῖ νοέω ὁ κίνησις , δῆλος . οὖον γάρ ἄν λέγω ὁ φάος ὁράω πρῶτος , ἔπειτα ὁ ἀρχή οὗτος ὁ φάος · οὖον γάρ κάτω ὁ ἀρχή , ἀλλά ἄνω πάντως τίθημι ὁ φάος · ἄρχω γάρ ἄνωθεν , ἀλλά οὖον κάτωθεν , εἴπερ φάος εἰμί καί συνδέω ὁ οὐρανός ὁ γῆ · οὐδέ Ὁλλῶς εἰμί ἀπό γῆ εἰς οὐρανός διήκω φάος , ἀλλά ἐκ οὐρανός εἰς γῆ . εἰμί οὖν καί ἀπό ὁ λειμών , οὗτος δέ εἰμί ὁ Δίκη τόπος , οὗτος δέ ὁ αἰθήρ , δῆλος Κῶς ἐκ ἀνάγκη ἐν ὁ αἰθήρ πᾶς εἰμί ὁ πορεία ἀναγκαῖος · καί ἐπί ἔσχατος μέν αὐτός ὁ ὁ ἑπτά διατριβή ἡμέρα , ἐν δέ ὁ βάθος ὁ διά ὁ τεσςάρων ἀνάβασις , ἐπί δέ ὁ ὑψηλός ὁ διά εἷς μετάστασις . καί εἴρω ο αἴτιος | ... 70 ... εἰμί καί ἐφίημι καί ὁ Αἰθέρο[ς καί ] ὁ οὐράνιος φντὸς ... 18 .. πρό οὗτος ὑπομιμνῄσκω . οὗτος μέν ἐν δείκνυμι · οὗτος δέ ἑπομένως ὁ Αὐτίας ἀποδίδωμι ὁ πλῆθος ὁ ἡμέρα · ἑπτά μέν γάρ Ἡμέρα ἐν ὁ λειμών γίγνομαι , ἐπεί ὁ ὁ σελήνη φάσις ὁ προσεχῶς ὁ αἰθήρ περιέχω κατά ὁ ἀριθμός ἐξαλλάσσω οὗτος · ὡς οὖν φυσικός δύναμις ὁ πᾶς κινέω , οὗτος δή καί ὁ κίνησις ὁ ἐν ὁ αἰθήρ Ψυχή ἀρχή δίδωμι ὁ ἐκεῖθεν μετανάστασις · καιροφυής γάρ ἀριθμός ὗτος , ὡς καί ὁ Πυθαγόρειος λέγω , καί ἐν ὁ ὅδε ζῷον καί ὁ ἡλικία πολύς ὁ κράτος ἐπιδείκνυμι . εἰμί οὖν καί ὁ σελήνη κατά ὁ ἑβδομάς ὁ δρόμος ἐξαλλάσσω καί ὁ σχῆμα καί ὁ θνητός ζῷον κατά οὗτος ποικίλλω ὁ ἀριθμός , οὐδείς θαυμαστός καί ὁ αἰθέριος ἐκεῖνος ψυχή ὑπό ὁ ἑβδομάς κινέω πρός ὁ ἄνω πορεία . διά τέσσαρες δέ ἄλλος ἡμέρα ὁ ὁ βάθος γίγνομαι κινέω αὐτός διέξοδος , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , διά ὁ πρός ὁ ἥλιος ὁ τετράς συγγένεια · ἡμέρα μέν γάρ ἀριθμέω διά ὁ ἡλιακός κίνησις , μείς δέ διά ὁ σεληναίη . ὅτι δέ ἡλιακός εἰμί μέτρον ὁ τετράς , καί ὡς σελήνη ἑβδομάς , οὕτως ἥλιος φήμη ἔχω ὁ τετράς , καί ὡς ἡμέρα ἐπί σελήνη ἑβδομάς , οὕτως μείς ἐπί ἥλιος μέτρον ἐκεῖνος , θρυλέω παρά ] . . . 15 . . ἔσχατος . . . αἴθω . . . 55 . . εἰμί ἐνικμοτέ[ρων ] . . . . . . διατρίβω ἐκεῖ κατασκηνόω · καί γάρ γὸ σεληναῖος φάος ἔνικμος . ἀνέρχομαι δέ καί πλησιάζω ὁ οὐράνιος ὁ ἥλιος μετέχω ἐπί πλέω , κωνοειδής αὐτός ὁ ὁρίζω μείξων γίγνομαι καί διά ὁ πλείων μέθεξις ὁ ἡλιακός ἀκτίς ἐκκαθαίρω ὁ ὄχημα καί ἀνωφορέω μᾶλλον ἀποτελέω · διόπερ ὁ ἀνάβασις αὐτός διά ὁ ἥλιος προσηκολυω ἐπιτελέω τετράς . ἐν ὕψος δέ ὁ αἰθήρ ἤδη καί ἄλλος καθοράω φάος καί ἐλλάμπω εποδεχομαι θεῖος , διά μία ὁ ὁ ἀπλανής προσήκω ἀνύω ὁ λείπω δρόμος , Κέως ὑπό αὐτός δέ γίγνομαι ὁ ὑπό οὐρανός ἁψίς . Ζεύς σελήνη μέν οὖν ἐν ὁ λειμών διατρίβω καί ὁ ἑβδομάς ὁ σελήνη προακούω · διά ἥλιος δέ καί ὁ ἡλιακός φάος πορεύω καί διέξειμι ὁ αἰθέριος βάθος · διά δέ ὁ ἐν ὕψος φαίνω αὐτός φάος ὁ λοιπός ὁδός ποιέω διά εἷς ἡμέρα , ἀεί ὁ ὄχημα καθαρός γίγνομαι ἐκ ὁ τέλεος φάος . εἰμί δέ δεῖ μή μόνος τοπικός , ἀλλά καί ζωτικός ποιέω οὗτος ἐξήγησις , ὁ μέν ἡμέρα ἀντί πᾶς εκουω ὁ ἀπό ὁ θεός εἰς ὁ ψυχή φοιτάω ἔλλαμψις · ὁ δέ ἑβδομάς καί τετράς καί μόνος διαφορά ὁ τοιοῦτος νοέω ψυχικός λογόω , ἤ ὁ νοερός αὐτός τελειόω ἤ ὁ ζωτικός ἤ ὁ ουδιωδη αὐτός καί ὁ ὕπαρξις ὁ ἐν αὐτός · καί ὁ μέν ἑβδομάς φημί ὁ νοερός ...... 70 ἱκνέομαι · ὁ μ....25 . νιον , ἐπεί δίς διά π[αςῶ]ν...8 [ Ἀθηνῆς ὁ ἀθήλυντος , ἐπεί [ οὔτε ἐκ τίνω ἀριθμός ὁ πρό αὐτός ἀλλά ἤ ἐκ μόνος μόνος , οὔτε ἄλλος παράγω ὁ εἴδομαι δεκάς . ὁ δέ τγετράδα ὁ ζωή εἰμί Δύναμις πρῶτος ἐκ δυάς ὑφίστημι καί ταυτότης καί ἰσότης μετρέω ὁ ὁ δυάς προδίδωμι . καί γάρ ὁ ζωή κίνησις · ὁρίζω δέ ὑπό ὁ ὁ θεός δύναμις καί ὁ ἀπειρία περατόω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ μόνος Μένων ἐν ὁ ενώνω σής οὐσία εἰμί ὁ Ψυχή ὄρον . , ὑπό αὐτός ἐνδέω εἰς αὐτός ὁ θεός · διό Κάι ὁ ψυχογονικός εἰμί ἀρχή διαίρεσις καί περί αὐτός ὁ τε διπλάσιος λόγος καί τριπλάσιος σχίζω κατά ὁ δημιουργικός ὁ Ψυχή ἀπογέννησις . συνάγω οὖν ἐκ οὗτος , ὡς ἄρα ὁ ψυχή ὁ θεός πρό ὁ κάθοδος ἐγείρω εἰς ὁ ὁ ὅλος θεωρία , ἀπό ὅς αὐτός ὁ κλῆρος καθήκω , καταλάμπω αὐτός καί ὁ νοητικός καί ὁ ζωτικός καί ὁ οὐσιώδης , καί δυναμόω ἀνακινέω ὁ ἔννοια προχειρίζω καί ὁ λόγος , ὅς ἔχω κατά οὐσία , ὁ εἶδος ὁ ζωή , καί ὁ προςήκοντας αἱρέω βίος · χρεία γάρ καί ὁ νόησις εἰς ὁ ἐκλογή καί ὁ ζωή εἰς ὁ ἔφεσις καί ὁ οὐσία εἰς ὁ προβολή . οὐσιώδης μέν γάρ εἰμί ἐν αὐτός δδδλόγοι ὁ Βίων · ὁ δέ αἵρεσις δείδω ] . . . 16 . . ἐάν . . 25 . . βλέψις , καί . . 13 . . [ ὁ ] γνωστικός αὐτός ἀνεγείρω διά ὁ ] ἑβδομαδικός φάος , ὁ δέ προαιρετικός διά ὁ τετραδικός , ὁ δέ οὐσιώδης διά ὁ μοναδικός . καί τελειόω μέν ἀπό νόησις διά ζωή ἐπί οὐσία ὁ ἄνοδος , κατέρχομαι δέ λοιπός ἀπό οὐσία διά ζωπης ἐπί γνῶσις · δεῖ γάρ προβάλλω μέν ὁ οὐσία , ὁ δέ ζωή ἀπογίγνομαι ὁ ἀγαθός , ὁ δέ κρίσις σκοπέω , τίς ὁ ἀγαθός ἐν ὁ προχειρίζω βίος . τοσοῦτος περί οὗτος ἔχω λέγω · ἕπω δέ ζητέω , τίς ποτέἐστιν οὗτος ὁ φάος , ὅς δή φημί καθοράω ὁ ψυχή ὁ μῦθος . καί πρῶτος λάω , ἵνα πρός τάσσω τις βλέπω ποιέω ὁ περί αὐτός ζήτησις , οἷος περί αὐτός φημί Ι λόγος ὁ θεάομαι φάσκω αὐτός φανός . λέγω τοίνυν σύνδεσμος μέν αὐτός ὁ τε αοὐρανοῦ καί ὁ γῆ ὑπάρχω , τείνω δέ εἰμί διά πᾶς ὅς οὐρανός καί αὐτός ἑαυτοῦ συνεχής , χρῶμα δέ ἔχω ὁ ἶρις προσφερής , λαμπρός δέ ὅμως ἐκεῖνος , ἑδράζω δέ κίων παραπληςίως , συνόχωκα δέ πᾶς ὁ περιφορά , ὁ δέ ἄκρος αὐτός ὁ δεσμός ἄρχω ἀπό ὁ οὐρανός καί εἰμί ὁ ἀρ - χήν ἐκεῖ καί ἐκεῖθεν εἰς ὁ κατωτέρω διήκω . ἀνάγκη τοίνυν , οὗτος ὑπό ὁ Ἦρος σαφής εἴρω , ἢ ἀσώματος εἰμί οὗτος ὁ φάος καί ἀσώματος ὁράω παρά κινέω ὁ ὄμμα τελέω . . ὁ [ λαμβάνω ] . . 15 . . άτη . ἀπό . . 25 . . Χον , καί ὁράω ] . . 19 . . πᾶς ἀσώματος . . 29 . . οἷος ὁ πλάτη καί βάθος [ ὁ σφαῖρα ] καί ὁ χρωμάτιον αὐτός · οὔτε ὁ πᾶς σωματικός , οἷος ὁ Μοῖρα καί ὁ μήτηρ ὁ Μοῖρα , κἀν συμβολικός δοκέω θεάομαι οὗτος σωματικός ἀσώματος εἰμί . ἢ οὖν καί οὗτος ὁ φάος ὁρατός εἰμί εἰμί ὁράω καί σωματικός ἢ ἀσώματος μέν , ὡς φαίνω δέ συμβολικός ἀφερμηνεύω ὁ ἀσώματος . καί τοιοῦτος δέ εἰμί εἰμί , ὡς εἰμί εἰμί σῶμα καί ὁρατός σωματικός , ἢ ὁ ὁρατής εἰμί καί ὁ ἡμέτερος ὀφθαλμός ἢ ὁ ἀόρατος οὗτος γε ὁ ὁ ἔνυλος σῶμα . οὗτος μέν τοίνυν καί παντάπασι ἄτοπος , ὁρατός αὐτός ὁ ὄμμα οὗτος ποιέω , εἴπερ οὐδέ ὁ ἐν ὁ λειμών διατρίβω ὁράω αὐτός δυνατός εἰμί , ἀλλά τεταρταῖος εἰς ὁ ἄνω πορεύω . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , οἷος πόρισμα ληπτέος , ὡς ἄρα μάτην λέγω Λόι ὁ γαλαξίας εἰμί οὗτος εἶπον ὁ φάος ἢ ὅς ὁ ζῴδιον κύκλος · ἐκεῖνος γάρ καί ἐπί γῆ εἰμί ὁράω , καί οὐδέ διά πᾶς εἰμί ὁ οὐρανός τείνω καί οὖον συνόχωκα ὁ περιφορά , ἀλλά ἐν μέρος τις ὁ ἄλλος ὁμοίως κύκλος διέχω ὁ ἀπλανῆ κύκλος . εἰμί δέ μή σωματικός μηδέ ὁρατός ἡμεῖς ὁ ἐνταῦθα κατοικίζω εἰμί ὁ φάος ὑποθέω τις , ἀσώματος δέ καί ἀνέρχομαι εἰς ὁ ἀνάντης ὁράω ὁ Ψυχή , οἷος ζωή τις ὁ πᾶς ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος , οὐδέ | [ ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 247c ] ὑπό Πλάτων γράφω συμφώνησις · ἐπεί πρῶτος μέν χρῶμα πᾶς παντελῶς ἁφή ] - ῥέω ] ὁ ἀσώματος [ οὐσία ἀχρώματος καί ἀσχημάτιστος [ καί ἀναφής ὑπάρχω · ἔπειτα εἰμί καί συμβολικός καί ἐπί ὁ ἀσώματος φύσις λέγω ὁ χρῶμα παραβάλλω ὁ συμβολικός ἐρώ πρός ὁ κατά ἀλήθεια χρῴζω ὁ ἶρις καί λέγω λαμπρός ὁ ὁ φάος κινέω χρῶμα ὁ ὁ Ἶρις καί καθαρός · ἐν γάρ ὁ ὁμογενής ὁ παραβολή καί οὐ ἐν ὁ παντελῶς ἀλλοῖος καί κατά τις συμβολικός ἀφομοίωσις λέγω . λείπω τοίνυν σωματικός μέν εἰμί ὁ οὐσία οὗτος ὁ φάος , ἀπρόσοπτος δέ ὁ θνητός ὄμμα καί ἀσύμμετρος καί μόνος ὁ ὁ αὐτοειδής ὄχημα ὁράω δύναμαι , καί οὗτος ἐκκαθαίρω εἰς δυναμέω , ὡς ὅταν γε καί οὗτος ὁ ὑλικός ἐξέλκω τίς περίβλημα , οὐδέ οὗτος εἰλικρινής ὁρατός ὑπάρχω · διά καί ὁ νῦν αὐτός θεάομαι λέγω ἔοικα ὁ Ἶρις φαίνω , πλήν ὅτι λαμπράτερον καί καθαρός · ὁ δέ ἶρις ὅτι συμμιγής εἰμί ὁ χροιά , πᾶς ποῦ δῆλος . εἰμί οὖν ἐκεῖνος τοιοῦτος ὁράω , οὐ ἁπλόος , ἀλλά ὑποσυγχέω , φανερός ὅτι διά ὁ ὁ ὁράω ἀσθένεια οὗτος συμβαίνω καί οὖον διά ὁ κινέω φύσις · ὁ δέ ἀσθένεια διά ὁ σύμμιξις ὁ ἀλλότριος πρός ὁ συμφυής ὁ Ψυχή ὄχημα . καθάπερ γάρ ὁ ἔνυλος ὄμμα καί f . 134 r . θνητοειδής κατασκευάζω . . 25 . . κατά . . 30 . [ αὐγοειδής φύσις . . 20 . [ τρανής ὁράω καί εἰμί τ[ι ἄλλος ὁρατός εἰμί ὁ ] οὐράνιος . ὅλος δή καί οὗτος [ βούλομαι ὁ ] μῦθος ἐκφαίνω . ὅτι γάρ τοιοῦτος τίς εἰμί , μανθάνω εἄν ἐννοέω πρῶτος μέν , ὅτι πᾶς ὁ οὐρανός φημί ἕτερος αὐτός εἰμί · τείνω γάρ διά ὁ οὐρανός πᾶς · οὔτε οὖν ὅλος εἰμί ὁ οὐράνιος , γελοῖος γάρ οὗτος λέγω , οὔτε μέρος ὁ οὐρανός · οὗτος γοῦν ἔτι γελοῖος . πῶς γάρ ἢ ὁ μέρος διά ὁ ὅλος τείνω δυνατός ἢ ὁ ὅλος οὐρανός διά ὁ τοὐρανοῦ παντός;οὐδὲν γάρ διά ἑαυτοῦ τείνω ὁ σῶμα . εἰμί δέ ἕτερος εἰμί ὁ οὐρανός , πότερος κρατύς εἰμί αὐτός ἢ χείρων ἢ σύστοιχος ; ἀλλά ἀδύνατος ἢ χείρων εἰμί ὁ συνέχω ὁ συνέχω ἢ σύστοιχος · ὁ γάρ συνέχω ἀσκέδαστος φυλάσσω πᾶς ὁ συνέχω . εἰμί οὖν οὗτος ὁ φάω πᾶς συγχέω ὁ περιφορά καί συνδέω ὁ ὅλος πρός ἀλλήλων , ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ μεταξύ δηλαδή οὗτος πρός ὁ ἄκρον , πᾶς δήπου φανερός , ὡς οὔτε κακός εἰμί ὁ συνέχω ( αὐτός γάρ εἄν δήω ὁ ἀπό ἐκεῖνος συνοχεύς ) οὔτε σύστοιχος · οὐδείς γάρ μᾶλλον εἄν εἰμί συνέχω ἢ συνέχω . εἰμί οὖν καί σωματικός εἰμί καί ὁ οὐρανός κείρω , εἰκότως εἰμί οὖον πᾶς ὄμμα ὁρατός , ἀλλά ὁ ἄϋλος καί καθαρός · οὖον γάρ πᾶς ὁρατός πᾶς ἢ διά ὁ ἀμυδρότης ὁ ἐν αὐτός φάος ἢ διά ὁ λαμπρότης ὁ ἀσύμμετρος ὁ ὁράω · | . . 20 . . [ συνέχεια ] εἰς . 55 . . . [ ὑπερβάλλω . . 14 . . ἀντερείδω · ὁ δέ ὄμμα ἐγώ ὁ ἔνυλος δήω καί ἀντέρεισις καί ὁ ὁ προσβάλλω δύναμις · - πάσχω γάρ ἀντιλαμβάνω ὁ ὁρατής · ὁ δέ ὁ ψυχικός ὄχημα ἀπαθής , ὁράω μάλιστα φάος διά ἐνέργεια αὐτός συμφύω καί οὖον διά πάθος . ἀλλά ὅτι μέν οὗτος ὁ φάος ἄλλος τίς ὁ οὐράνιος εἰμί , δείκνυμι διά οὗτος · τίς δέ ἔχω φύσις , μετά οὗτος ῥητέος . οἶδα μέν οὖν ὅτι καί ὁ φιλοσοφύτατος Πορφύριος ὑποπτεύω ὅσος νυνί γράφω ἐγώ , καί ὁ κοσμικός φυχή ὄχημα πρῶτος εἰμί τίθημι αὐτός καί ἀνάλογος ὁ αὐγοειδής ὁ ἡμέτερος ἐπί τοιοῦτος ἔννοια ἵστημι τις ὡς σῶμα εἰμί ὁ φάος οὗτος πρό ὁ οὐράνιος σῶμα εξημμένος ὁ ὁ πᾶς Ψυχή , ἁπλόος δήπουθεν ἢ κατά ὁ σῶμα ὁ οὐράνιος · τάχα καί ὁ ἐν Φαίδων μῦθος οὗτος αἰνίσσομαι ὁ φάος , ἡνίκα λέγω [ p . 109e ] ὁ δύναμαι εἰς ὁ ἄκρος ὁ ἀήρ ἀναπέτομαι καί δυναμέω ἐπεί μένω ἔχω ὁράω εἄν ὁ ἐκεῖ τρανής , ὁ ἀληθενὸν οὐρανός , φημί , καί ὁ ἀληθινός γῆ . καί ἐπί οὗτος προστίθημι καί ὁ ἀληθινός φάος , καί ἐν ἐκεῖνος , ὡς ὁράω , τρεῖς εἶπον , οὐρανός καί γῆ καί φάος , ὥσπερ ἐνταῦθα σύνδεσμονοὐρανοῦ καί γῆ εἴρω εἰμί ὁ φάος . ὅσπερ οὖν ἐκ ὑπόθεσις λαμβάνω ἐκεῖ , οὗτος ἐν οὗτος γίγνομαι παραδίδωμι ] . . 23 . . καί ἀγαθός ] . Ν . . . . . . εἰμί . . . . . . . . καί ὁράω αὐτός ποιέω οὐρανός καί γῆ καί ὁ φάος , ὁ μή πρότερος ὁράω ] , οὗτος νο . . . Ν . ἀλλά οὖν , φημί , ἔοικα τοιοῦτος τις καί ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι ἀφορίζω ὁ ὅλος Ψυχή εἰμί οὗτος ὄχημα ὁ φάος , πρῶτος αὐτός ἐξαρτάω · δήω γάρ πρό ὁ σύνθετος ὁ ὑπολύω εἰμί ὁ ἐν αὐτός μετέχω ἀσώματος ζωή . δεῖ δέ ἐγώ ἔτι τρανής εἰπείν ὁ φρονέω . πᾶς τοίνυν ὁ συμπληρόω ὁ αἰσθητός οὗτος κόσμος σῶμα ἢ ἵστημι ἢ κινέω , καί ἢ ὅλος ἅμα κινέω ὁ κινέω ἢ κατά ὅλος μέν ἵστημι , κατά μέρος δέ κινέω , ἀνάγκη , καθάπερ φημί ὅς τε Ἀθηναῖος ξένος [ X 893c ] καί ὁ Τίμαιος , καί ὁ ἵστημι πᾶς ἐν ἕδρα τις ἵστημι καί ὁ κινέω ἢ ἐν ὁ αὐτός ἕδρα κινέω , ὅσος κατά ὅλος ἵστημι , ἢ ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος μεταβαίνω , ὅσος ἀμείβω τόπος ἐκ τόπος μεταλλάσσω ὅλος . οὗτος δέ ἀληθής εἰμί ἀνάγκη καί ὁ οὐρανός , εἴτε ὡς ἵστημι ὅλος ἐν ὁ αὐτός ἕδρα νοέω εἴτε ὡς κινέω ὁ ἑαυτοῦ μέρος μεταβάλλω ὁ ὁ μέρος ἕδρα ἐν ὅς ἕκαστος γίγνομαι , ἕδρα τις ἔχω ἕτερος ὁ τε μέρος καί ὁ ὄλλυμι · ὁ γάρ ἐν ὁ ἢ μένω ἢ κινέω ὅς εἰμί ἐκεῖνος , ἐν ἵημι ἵστημι ἢ ἐκ ὅς κινέω - ὁ καί εἰς ὅς κινέω . οὗτος τύν ὁ ἕδρα ὁ οὐρανός , ἐν ὅς εἰμί , ὁ τόπος δηλονότι χρή φαίνω ὁ ὁ σῶμα · καί | . . 25 . . κινωειος . . 15 . . [ ἕτερος ] ἐκ ἕτερος τόπος [ ἀεί μεταλλάσσω . εἰμί οὖν ὁ τόπος ὁ [ ἵστημι ἢ κινητός κόσμος πᾶς εἰμί τίς ( δεῖ γάρ εἰμί ὁ κατά τόπος κίνησις εἰμί καί ὁ τόπος καί ὁ κατά τόπνο ἠρεμία εἰμί καί ὁ ἕδρα ) , ἢ ἀσώματος εἰμί ἢ σωματικός . ἀλλ’ἀσώματο μέν οὐδαμῶς εἰμί δύναμαι · τότε γάρ χωριστός σῶμα ὅλος πανταχοῦ εἰμί , ὁ δέ τόπος οὐ ὅλος πανταχοῦ ( οὖον γάρ ὅλος αὐτός κατέχω ὁ κινέω κατά αὐτός , ἐπεί καί ἐν ἄλλος γίγνομαι τόπος ) · καί ὁ ἀχώριστος ἐν τις εἰμί · ὁ δέ ἐν τις εἰμί ἐν οὗτος εἰμί , ἐν ὅς καί ὁ ἐν ὅς εἰμί · ὁ δέ τόπος ὁ ἐν αὐτός καί ὁ ἐν τόπος ὁ τόπος χωρίζω . λείπω ἄρα σῶμα εἰμί ὁ τόπος ὁ κοσμικός · οὗτος δέ ἤτοι ἀκίνητος ἢ κινέω . ἀλλ' εἰμί κινέω , δήω τόπος , καί περί ἐκεῖνος λόγος ὁ αὐτός , καί ἥκω εἰς ὁ ἀκίνητος τίθημι ὁ τόπος . εἰμί δέ ἀκίνητος , ἢ διαιρετός ἢ ἀδιαίρετος , ὥσπερ καί ἀκίνητος . ἀλλά εἰμί διαιρετός , ἀνάγκη διαιρέω ὑπό ἄλλος σῶμα ἐμπίπτω σχίζω ὑπομένω καί κινέω ὁ διαιρέω πάντως ἀντιπεριίστημι . εἰμί δέ ἀδιαίρετος , εἷς καί συνεχής ἀεί διαμένω · τοιοῦτος δέ αὖος ὑπάρχω ἅπας εἰμί σῶμα ἄυλος καί θεῖος , ὁ μέν γίγνομαι ὡς ἀγένητος , εἴπερ καί ἀδιαίρετος , ὁ δέ ἀΐδιος ὡς ἀκίνητος · εἰμί τύν ὁ θεῖος ὁ κινέω φώς εἰμί , πολύς δήπου μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ σῶμα φάος εἰμί . | συλλήβδην [ οὖν εἶπον ] , ὡς ἄρα ὅς [ ὁ οὐ]ραναοῦ καί [ ὁ γῆ σύνδεσμος εἰμί ὁρίζω , σῶμα εἰμί ἀκίνητος [ ἀδιαίρετος , ὅς ] ὁ οὐσία φάος . καί οὗτος ἐφαρμόζω ] ὁ ὁ Πλότωνος ῥῆσις , ὁ μέν τείνω λαμβάνω ὁ ἀδιαίρετος συνέχεια ἱκανῶς δηλωτικός · ὁ δέ κίων προσέοικα ὁ σημαντικός · ὁ δέ συνεκτικός ὁ περιφορά πᾶς ὁ ἕδρα αὐτός εἰμί ὁ ὅλος οὐράνιος περιφορά ἵστημι ἅμα καί κινέω · ὁ δέ σύνδεσμος ὑπάρχω ὁ τε οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ εἷς εἰμί πρῶτος αὐτός καί ὁ μερίς ὁ κόσμος ὁ ἕνωσις αἴτιος προσεχῶς ὑπάρχω · ὁ δέ ὁ Ἶρις προσφερής εἰμί ὁ κοικίλον ὁράω διά ὁ ὁ ὁράω ὄψις οὖον σθενέω ἀπαθής αὐτός προσβάλλω · ὅσος γάρ ἁπλόος εἰμί ὁ ἄλλος ὁρατής , τοσοῦτος δήω ὁ ὁράω ἀπαθής αὐτός προσβάλλω . ὁ δέ ἐκ ὁ Οὐρανός τείνω ὁ ἄκρος αὐτός ὁ δεσμός παραστατικός εἰμί ὁ μήτε ὑπερανέχω ὁ πᾶς μήτε εἴδομαι λήγω · Δεύς γάρ ὅλος εἰμί ὁ οὐρανός ἐν τόπος καί μηδείς ἔξω πίπτω κενός · εἰκότως οὖν ὁ ἄκρος ὁ δεσμός αὐτός , διά ὅς συγχέω ὁ περιφορά ὅλος , ἐκ ὁ οὐρανός τείνω . ὅς πᾶς ὁ τε πρᾶγμα συμβαίνω καί ὁ ῥῆμα ὁ πλάσμα , ὥστε θαρσέω λέγω ἐνταῦθα δή καί μάλιστα ὅς οὐσία ὁ τόπος δηλόω παρά ὁ πλάν - τωνος , ὅτι φάος θέω οἷος | πάντης ] διατείνω δ . . . 20 . ὅς · καί ὑ ... 12 [ παίω ὁ [ κινέω ] καί ἑδράζω ] ἐν ἑαυτοῦ καί συνέχω , Ψυχή ὁρατός διά ὁ αβγοειδής ὄχημα . ἀλλά περί μέν ὁ ὁ τόπος φύσις καί ἴδιος πραγματεύομαι · νῦν δέ ἐπί ὁ ὁ μῦθος λέξις ἀνατρέχω . λείπω γάρ τίς δηλόω ὁ καί ὁράω αὐτόθι κατά μέσος ὁ φάος ἐπισκοπέω , καί τίς ὁ οἱος ὁ ὑποξώματα Μάτη ὁ τριήρης πᾶς συνέχω ὁ περιφορά . ὁ μέν γάρ οἷος κίων φανερός ἐκ ὁ εἴρω , ὡς οὐ σχῆμα εἰμί σημαντικός , ἀλλά ὁ μόνιμος καί ἀκλινής ἵδρυσις ἑδράζω ὁ κινέω ἐν ἑαυτοῦ , καθάπερ ὁ κίων ἕδρα παρέχω ὁ ἐπί αὐτός κεῖμαι ἀσφαλής . ὁ γάρ ὑπολαμβάνω , ὡς ὁ πρό ἐγώ τις , ὁ ἄγω λέγω ὁ φάος καί διά οὗτος κίων προσεικάζω , πνατάπασιν ἄτοπος · ποῖος γάρ φάος ὁ ἄγω ἢ πῶς λαμπρός ἔχω χρῶμα ὁ Ἶρις δύναμις ἀσώματος εἰμί ; πρός ὁ καί μικρός ὕστερος ἠλακάτη σαφῶς ὀνομάζω ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω ἄγω · πλανάω δέ αὐτός ἴσως ὁ παρά Ὅμηρος καλέω Ἄτλας ὁ κίων ἄρχω , ὅς γαῖα τε καί οὐρανός ἀμφίς ἔχω [ Od . ὅς 54 ] , ὁμολογουμένως ἐκεῖ ὁ κίων ὁ ὁ παντοῖος περιφορά ἄγω αἰνίσσομαι . ἀλλά ἐνταῦθα ὁ ἄλλος οὖον συνᾴδω ὁ περί ὁ φάος εἴρω ὁ τοιοῦτος παράδοσις , ἐπεί καί παρά ὁ Τίμαιος [ p . 40 b ] διά πᾶς μέν τείνω εἴρω πόλος ὁ ἄγω , οὔτε δέ χρῶμα ἔχω | . . 33 . . ὁ τοίνυν ὁράω [ κατά μέσος ὁ φάος οὖον ὁ ] ἄκρος λέγω ὁ δέμω τείνω κατά μέσος ] ὁ φάος . πῶς γάρ , εἴπερ ἐκ ὁ [ οὐρανός τείνω , καθάπερ ξηςίν ; οὐδέ γάρ οὕτως σύνδεσμος εἰμί οὐρανός καί γῆ , ὡς ἐν μέσος τείνω ἄμφω καί ὁ μέν ἄκρος ἔχω ἐξαρτάω ὁ οὐρανός , ὁ δέ πέρας συνάπτω πρός ὁ γῆ · οὐδέ γάρ εἄν ἔτι συνόχωκα λέγω ὁ ὁ οὐρανός πᾶς περιφορά . ἀλλά ὁ ὁράω κατά μέσος εἰμί ὁ φάος , ἄνωθεν ἐκεῖνος ἀπό ὁ ἄκρος ἁψίς ὁ οὐρανός τείνω ἠώς ὁ κέντρον ὁ γῆ , οὕτως ὁ πέρας αὐτός ἄνωθεν ἀρτάω ὁράω , αὐτός περιέχω ἐν αὐτός κάτωθεν τε καί ἄνωθεν . καί τοίνυν καί ὁ ὑπόζωμα εἰκάζω ὁ τριήρης , ὡς ἐκ ἀρχή εἰς τέλος διοατεῖνον · καί γάρ ὁ ὑπόζωμα [[ ὁ ]] ξύλον εἰμί ἐκ πρύμνα εἰς πρῷρα διήκω . οὗτος οὖν καί ὁ μῦθος ἐνδείκνυμι , ὅτι ἄρχω τε ἀπό ὁ ἔξω περιφέρεια ὁ φάος καί ὅλος ὑπολέγω ὁ κόσμος καί συγχέω ἐν ἑαυτοῦ , ὁ ὑπόζωμα ὁ τριήρης αὐτός ὁμοιόω . μήποτε δέ καί , ὡς αὐτός ἐπιβάλλω , τριήρης ἀπεικάζω ὁ 30 περιφορά ὑπό ὁ τρεῖς οἷος ἐρέσσω Μοῖρα , καί οὕτως ὁ φάος ἀναλογέω τίθημι ὁ ὑπόζωμα ὁ τριήρης . καί ὁράω ὅτι τριςὶν χράω ὁ φάος εἰκών , ὁ κίων , ὁ Ἶρις , ὁ ὑπόζωμα , διά ὅς δηλόω ὅτι ἑδραῖος , ὅτι ὁρατός , ὅτι ὅλος ὁ κόσμος συνεκτικός · ὁ δή πᾶς συλλαμβάνω ἔχω ὁ ἰδιότης ὁ κοσμικός | . . 60 . . ὁ ὁ κοινωνία καί ὁ ὑπεροχή . Κοινός μέν γάρ ὁ ὁρατός · διαφέρω δέ ὁ ἀκίνητος ὁ ἄλλος κινέω , ὑπερέχω δέ ὡς συνέχω ὁ ὑπό αὐτός συνέχω . οὗτος ἐγώ δοκέω καί ὁ λόγιος λέγω ὁ φάος , ἡνίκα εἄν διδάσκω περι ὁ ψύχωσις , εἄν ὁ πηγή ὁ Ψυχή ὁ πᾶς ψυχός , λέγω · δεξιτερός μέν γάρ λαγών περί χήραμα χόνδρος πολύς ἅδην βλύζω Ψυχή λιβάς ἀρχιγενέθολου , ἄρδην ἐμψυχόω φάος πῦρ αἰθήρ κόσμος . ὁ μέν γάρ πᾶς διαιρέω , ὡς εἴωθα , εἰς ὁ τρεῖς , καί προσφωνέω ὁ μέν ἄκρος πῦρ , ὁ δέ μέσος αἰθήρ , ὁ δέ τρίτος κόσμος , πᾶς οὗτος καλέω ὁ ὑλαῖος , ὡς μάλιστα ὁ κοσμέω διά ὁ ὕλη [ προςήκοντας ] ἐπιδεής . ὁ δέ φάος ἄλλος παρά οὗτος πᾶς καί πρό πᾶς εἶπον ψυχόω παρά ὁ πηγαῖος ἐκεῖνος Ψυχή δῆλος , οἴομαι , ποιέω , ὅτι σῶμα εἰμί διαφέρω ὁ κόσμος ὁ αἰθήρ ὁ πῦρ · ψυχόω γάρ σῶμα δήπουθεν εἰμί · οὗτος [ ὁ ] γάρ ἔμψυχος γίγνομαι . Πρῶτος δέ ὁ κινέω εἰμί ὁ ἐμπύριος , δηλονότι ὁ φάος ὑπέρ ὁ πῦρ τάσσω ἀκίνητος εἰμί · καί ὡς ὁ αἰθήρ συγχέω ὁ ὑλαῖος κόσμος καί ὁ ἐμπύριος ὁ τε ὑλαῖος καί ὁ αἰθήρ , οὗτος καί ὁ φάος πᾶς . οὗτος δέ οὐδείς διαφέρω ὁ ἐνταῦθα γράφω , ὥστε εἷς ἐκ ἀμφότερος εἴρω φύσις καί ὀνομάζω εἷς ὄνομα , φάος . ἐκ δέ ὁ ἄκρος ἄκρος αὐτός τείνω Ἀνάγκη ἄτρακτος , διά ὅς πᾶς ἐπιστρέφω ὁ περιφορά · ἠώς ὁ · ὁ δέ σφόνδυλος μικτός ἐκ τε οὗτος καί ἄλλος γένος [ p . 616c ] . καί διά οὗτος οἴομαι καταφανής εἰμί ὁ ῥῆμα , ὡς ἄρα ὁ οὐρανός ὅλος εμειριεχω βούλομαι ὁ φάος · προεῖπον γάρ ἐκ ὁ οὐρανός ὁ ἄκρος αὐτός τείνω ὁ δεσμός ἀναπάλλω ἐν οὗτος ἐκ ὁ ἄκρος αὐτός φημί τείνω ὁ ὁ Ἀνάγκη ἄτρακτος , ὡς ὁ ἄκρος ἑκάτερος συνάπτω ἀλλήλων καί συνδιήκω ὁ τε οὐρανός ὁ φάος καί ὁ φάος ὁ οὐρανός . ἐπεικδὴ δέ ἀκίνητος μέν ἐθέλω ὁ φάος εἰμί ὁ οὐρανός παρέχω ἕδρα οἷος κίων , κινέω δέ ὁ οὐρανός , ἐπιφέρω · διά ὅς πᾶς ἐπιστρέφω ὁ ὁ ἄτρακτος περιφορά · ὁ γάρ διά ὅς οὗτος δοκέω μέν ἐπάγω πρός ὁ εἴρω προσεχῶς , ὁ ὁ Ἀνάγκη μέν ἐπάγω πρός ὁ εἴρω προσεχῶς , ὁ ὁ Ἀνάγκη ἄτρακτος , γελοῖος δέ οὕτως ἀκούω · ὁ γάρ ἄτρακτος ὁ ἐκ ὁ σφόνδυλος εἰμί καί ὁ ἄγω · ὁ δέ περιφορά εἰμί ὁ ὁ σφόνδυλος κινέω · ὁ οὖν διά ὁ ἄτρακτος , ἀλλά μή ἐν ὁ ἄτρακτος πᾶς περιάγω ὁ ὁ περιφορά οὐ εἰμί κατάλληλος . ἀποδίδωμι δέ πρός ὁ ὑπέρ οὗτος ἐρώ περί ὁ φάος · οἱος ὁ ὑπόζωμα ὁ τριήρης πᾶς συνέχω ὁ περιφορά · διά ὅς συνέχω ὡς εἷς πᾶς ὁ περιφορά ( συνέχω γάρ ἑνίζω πᾶς ) — διά οὗτος δή οὖν ὁ φάος πᾶς ὁ περιφορά περιστρέφω · οὗτος γάρ ἀκίνητος εἰμί κινέω πᾶς . ἐπεί | [ δέ οὖον πρῶτος ] εἰμί κινέω ] , ὥσπερ ὁ ψυχή Ἱ .. βρόχος , Ζεύς οὗτος πᾶς [ λέγω ἐπιστρέφω ὁ περιφορά , ἀλλά οὐ ὑπό οὗτος . ὁ μέν γάρ ὑπό ὅς ὁ πρωΐ - Τουργοῖς αἴτιος εἴωθα ἀποδίδωμι , ὁ δέ διά ὅς ὁ δευτερουργός . οὗτος μέν οὖν δῆλος . Τῖς ὁ Ἀνάγκη καί τίς ὁ ἄτρακτος ; καί πρότερος γε οὗτος ἐπισκοπέω ὁ ἄτρακτος , ὅστις φημί ; εἴτε γάρ ὁ οὐρανός ὁ αὐτός , πῶς μεταλαμβάνω οὐρανός ἔμπροσθεν αὐτός ἐπονομάζω εἰς οὗτος ὅς ὄνομα ; Δεύς γάρ μή μάταιος εἰμί ὁ μετάληψις . εἴτε μή ὁ αὐτός , Τῖς ὁ διαφορότης , σαφῶς ὁ ὀκτώ σφόνδυλος ὁ ὀκτώ δηλόω αὐτός περίοδος ; λέγω τοίνυν , ὅτι κατά μέν ὁ ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί ὅς τε οὐρανός καί ὁ ἄτρακτος , νοέω δέ διχῶς ἕτερος , εἴτε κατά ὁ φαίνω ἐθέλω μέτειμι ὁ διαφορά αὐτός εἴτε κατά ὁ ἀληθής ἐπιβολή . κατά μέν γάρ ὁ φαίνω ἕτερος εἰμί , διότι ὁ μέν οὐρανός ὅλος λέγω ὁ κυκλοφορητικός καί ὁ περιφορά πᾶς , ὅς συνόχωκα ὁ φάος · ὁ δέ ἄτρακτος νοέω κατά ὁ ἀποτομή ὁ ὑπέρ γῆ φαίνω ὁ Παντὸς οὐρανός τμῆμα , ὡς οὗτος μέν ἀναλογέω Παντὸς οὐρανός τμῆμα , ὡς οὗτος μέν ἀναλογέω ὁ σφόνδυλος , ὁ δέ ἄγω ὁ ξύλον , περί ὅς ὁ σφόνδυλος , ὁ δέ πόλος ὁ ἄγκιστρον ὁ περατόω ὁ σφόνδυλος ὁ κυρτός ἐπιφάνεια . καί γάρ εἰμί εἰς ὁ ἀνάντης χωρέω αὐτός οὕτως εἰκός εἰμί ὁράω τμῆμα σφαῖρα , ἀλλά οὐ ὅλος αὐτός · διό καί φημί ἄνωθεν ὁ χεῖλος αὖος - ὁ φαίνω κύκλος | ὡς εἄν ἐκτρέπω δοκέω ὑπό ὁ ὁρίζω , ὅς ποιέω ὁ ὄψις ἑκασταχόθεν . ὁ ] μερίς οὖν ὁ ὑπερφαίνω ὁ οὐρανός μετά ὁ ἄγω ποιέω . ὁ ἄτρακτος · οὐρανός δέ εἰμί σύμπας ὁ ὄγκος ἐκ παῦνος ὁ σφαῖρα καί ὅλος ἕκαστος σύγκειμαι . ὥστε κατά οὗτος διαφέρω ἀλλήλων , ὁ ἄτρακτος ὁ μέν προσλαμβάνω , ὁ ἄγω καί ὁ πόλος , ὁ δέ ἀφαιρέω , ὁ κάτω τμῆμα ὁ σφαῖρα . κατά δέ ὁ ἀληθής καί ἐποπτικός ἐπιβολή , ὡς μέν ὅρος ὁ κόσμος πᾶς ὁ ὁρατής καί περιέχω πᾶς καί ὡς δημιούργημα ὁ δημιουργός καί πατήρ , οὐρανός εἰμί τε καί λέγω ( ὁ γάρ φύσις αὐτός καί ὁ εἶδος ὅδε ὁ ἐπωνυμία δηλόω , κατά ὑφίστημι ἀπό ὁ δημιουργικός αἴτιος ) , ὡς δέ ἐξάπτω ὁ Μοῖρα καί ὁ Ἀνάγκη ὄνομα συμβολικός καλέω κατά ὁ σχῆμα ὁ θεομυθία ἄτρακτος · διό καί ὁ Ἀνάγκη αὐτός ὁ λόγος οὗτος προσφωνέω ἄτρακτος , σαφής διδάσκω ὅτι ὡς ἐκεῖνος [ ὁ ] ἱερός ἄτρακτος ὀνομάζω καί ὡς μοιραῖος · διά γάρ οὗτος πᾶς ὁ Μοῖρα καί εἴρω καί ἐπικλώθω ὁ γίγνομαι . ὡς οὖν εἰμί τις αὐτός Ἑλικών προσαγορεύω μυθολογέω εἰς ὁ Μοῦσα ἀναπέμπω ὡς ἐαρμόνιον τόπος Μουςῶν ἀποφαίνω , οὕτως διά ὁ ἀπό ὁ Μοῖρα καί ὁ Ἀνάγκη εἰς αὐτός ποίησις καί δόσις καί ἀπό αὐτός πάλιν καί διά αὐτός ἔρχομαι ὁ μετά αὐτός ὁ πάρειμι μῦθος ἄτρακτος αὐτός |..15 .. καί κατά οὗτος ὁ [ ἐπιβολή οὐ ἐθέλω λέγω οὐρανός καί [ ἄτρακτος Τ]ὸν αὐτός · οὖον γάρ εἄν εἶπον ἄτρακτος , εἰμί ὁ δημιουργία Πέρι ὁ λόγος [ ποιέω καί ὁ ὁ ἄλλος θεός ἔρχομαι αὐτός ποίησις , ἀλλά ὡς Μοῖρα καί Ἀνάγκη συντάσσω οὕτως καλέω . ὁ μέν οὖν ἄτρακτος ὅπῃ διαφέρω ὁ οὐρανός καί ὁ σχῆμα καί ὁ δύναμις , διά οὗτος δῆλος ποιέω . ὁ δέ Ἀνάγκη , ὅς ἐξάπτω ὁ ἄτρακτος , τίς δή λέγω ἄξιος ; ὁ μέν γάρ ὕλη αὐτός τίθημι , καθάπερ ὑπολαμβάνω τις καί ὁ μήτηρ ὁ θεός ὕλη ἐν μυστικός τις λόγος εἰσάγω φάσκω , οὔτε εἰς ὁ Ἀνάγκη οὔτε εἰς ὁ μήτηρ ὁ θεός θεῖον γράφω εἰμί · ὁ γάρ μήτηρ γόνιμος δύναμις εἰμί ἀπερίληπτος ὁ καταδέω - ῥόος , εἰς ἑαυτοῦ μέν χωρέω ὁ ἀπογίγνομαι , κλείω ὁ πρόοδος ἐκεῖνος ἐν ὁ ἤπειρος ἑαυτοῦ κόλπος , οὐ εἰμί δέ ὑποδοχή ὁ πρόειμι ἀδρανής , οἷος εἰμί ὁ ὕλη ἅπας ὑπολαμβάνω , ἄγονος καί ἀποψύχω καί δήω ἐκεῖνος ὅς καλέω μήτηρ . διό καί οὗτος μέν χείρων εἰμί ἐκεῖνος ( οὖον γάρ γεννάω ὁ κακός , προέρχομαι δέ ἀπό ἄλλος ἐγκολπίζω μόνος ) , ὁ δέ ἐν ὁ θεός μήτηρ καί ὁ οὐσία καί ὁ δύναμις αὐτός ὁ γεννάω δίδωμι κατά ὁ ὁ αἴτιος λόγος αὐτός ὑπερφέρω . οὗτος καί ὁ ὁ θεός μήτηρ πᾶς εἰμί ὁ δημιουργικός σειρά καί ζωογονικός ὑπεραπλόω · πείρω - γα|γεν γάρ .. 13 .. [ ἐκτελειόω ] · ὑφίστημι γάρ τ..20 .. διακόσμησις . οὐ ἄρα ὡς ὑποδοχή εἰμί ] μήτηρ , ἀλλά ὡς γεννητικός ὁ παράγω · ἐπεί δέ οὐ ἔξω ἑαυτοῦ γεννάω , ὁ δή καί λέγω γεννάω , ἐν ὁ ἑαυτοῦ ὁ γεννάω παρά αὐτός κόλπος ἑδράζω , ὥσπερ γῆ πᾶς ὅσος βλαστάνω ῥιζόω ἐν ἑαυτοῦ βλαστάνω , καί ὅδε ὅς κόσμος περιέχω ὁ ἑαυτοῦ γέννημα · πολύς γάρ οὗτος μέγας ὁ ἀσώματος δύναμις εἴδομαι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις κατακλείω ὁ ὁ παράγω ὕπαρξις . θεότης οὖν εἰμί ὁ μήτηρ θεός ἄλλος περιληπτικός καί χωρητικός καί παρακτικός · καί οὖον δεῖ μήτηρ ἀκούω εἰς ὁ ὕλη εὐθύς βλέπω ὁ ἀλλότριος ὑποδοχή γέννημα , ἀλλά ἐπέκεινα τίθημι ὁ γεννάω ὁ γεννάω ἐν ἐκεῖνος . οὗτος μέν οὖν καί παντάπασι ἐκβλητέον ὁ Ψυχή , ὡς ἢ ὁ Ἀνάγκη ἢ ὁ μήτηρ ὁ θεός ὕλη εἰμί ὁ ἐν ἔσχατος ὑπό ὁ θεός ἀπορρίπτω . ὁ δέ δή λέγω ὁ ἐν Τίμαιος [ p . 47e ] λέγω Ἀνάγκη οὗτος εἰμί ὁ μήτηρ ὁ Μοῖρα ἐν ὁ πρόκειμαι ὑμνέω οὖον λίνον λίνον συνάπτω εἰμί , ὁ νόος κατά - δεεστέραν καί ὑπό νόος πείθω ὁ πλεῖστος ὁ γίγνομαι ἄγω κατά φύσις , καί ὁ πᾶς ἄρχω ὁ ἐγκόσμιος καί ὁ Ψυχή ἐφίστημι ὁ κύκλος καί ὁ ἑαυτοῦ ἐνέργεια ὁ ἐναρμόνιος ὁ πᾶς ζωή ἀΐδιος παρέχω καί ὁ κινέω ἐντάσσω τ . . 27 . . [ γ]ε[ν]νῶσα[ν ] πάντης αὐτός ὁ εἰμί κατά ὁ [ ἑνοειδής . . 10 . αὐλή . οὐδέ γάρ ἐφάπτω ὁ ἄτρακτος οὐδέ δράω τίς παραδίδωμι περί αὐτός , ἀλλά ἐκεῖνος ἐν ὁ γόνυ αὐτός στρέφω καί ὁ τάξις ὁ ἀνέκλειπτος ἔχω διά αὐτός . εἰμί οὖν μέν ὁ Ἀνάγκη θεός ἄρχω , Ψυχή νοερός ἐπιβαίνω , ποδηγέω ὁ βούλομαι μόνος ὁ κόσμος ἐξῃρημένως , ἐπιτροπεύω ὁ βίος ὁ μερικός Ψυχή ( διά γάρ οὗτος ἕπω ὁ αἵρεσις ἐκ ἀνάγκη ὁ βίος ἕκαστος ) , ἐκεῖνος δέ ὁ σῶμα εἰμί κινητικός καί οὖον ὁ αυτοκίνητο ὑπόστασις , καί οὗτος προΐστημι μόνος ἐφίστημι δήω ὁ νόος , καί ὁ ἀναγκαῖος οὐ ἔχω διά ὁ πᾶς περίληψις οὐδείς αὐτός ἀποδιδράσκω δύναμαι , διά δέ ὁ ἀπροαίρετος ὁ ὑπό αὐτός ἄγω φύσις , πῶς εἄν προσήκω τοσοῦτος αὐτός διίστημι ἀπό ἀλλήλων οἴομαι ὁ αὐτός εἰμί διά ὁ ἐπωνυμία κοινός ὀνίνημι ; ἀλλά μήτε οὗτος ἐγώ ὑπολαμβάνω μήτε ὅτι ὁ ἐν ὁ πολιτικός [ p . 272e ] κινέω κατά ἑαυτοῦ ὁ κόσμος εἱμαρμένη χρή οὗτος εἰμί λέγω ὁ Ἀνάγκη , ὅς ὁ μῦθος οὗτος ἐγώ ἐκφαίνω . ἐκεῖνος μέν γάρ θεός κατά ὁ μυθικός ὑπόθεσις πᾶς ἀφίημι ὁ ὁ πᾶς μερίς ὁ αὐτός ἐπιμέλεια ἄνευ ἐκεῖνος ἀναστρέφω λέγω ὁ πᾶς διά ὁ συμφύω ἐπιθυμία , οὐ εἰμί θεός · δύο γαρ , φημί , θεός κινέω ἐναντίος κινέω οὖον δυνατός , ὡς αὐτός ἐν ἀρχή ὁ μῦθος διά-ὁρίζω [ p . 269e ] · ὥστε εἰμί ὁ πρότερος κινέω ὁ πᾶς θεός , ὁ ἐναντίος ἐκεῖνος ὁ κινέω | [ οὐ εἰμί θέω . θεός ] δέ ὁ Ἀνάγκη [ καί ] μέγας εἰμί φημί , ἐπεί καί ὁ Μοῖρα ὁ ὁ Ἀνάγκη παῖς δηλόω ὁ ] προφήτης , ὁ νόος ὁ Λάχεσις ἐνδίδωμι ] ὁ Ψυχή , νοερός τις εἰμί καί αὐτός · ὥστε πολύς πλέω νοερός ὁ Μοῖρα · νοερός δέ εἰμί καί ὁ ὅλος ἐφίστημι περιφορά θεός τις εἰμί · ὥστε πολύς μέγας ὁ Ἀνάγκη <ἡ> γεννάω ὁ Μοῖρα θεός . οὐδέ ἄρα ὁ εἱμαρμένη καί ὁ Ἀνάγκη κατά αὐτός ὁ Πλάτων κρίσις συνάγω εἰς εἷς δυνατός , μή παντάπασι ἀπᾴδω γράφω ὁ ἐκεῖνος ἐθέλω . τίς οὖν ἐγώ ὁ θεός οὗτος εἰμί φημί ; ἢ δῆλος ὅτι ὁ ῥῆμα ἕπομαι , μήτηρ μέν αὐτός ὁ Μοῖρα ὑμνέω ἀκούω , ἡγεμών δέ ὁ κοσμικός ἅπας τάξις , ὁ ἐν Ψυχή , ὁ ἐν φύσις , συνέχω δέ ἀκλινῶς ὁ πᾶς καί ὁρίζω , ὅπου τίθημι ἕκαστος συμπληρόω ὁ κόσμος ἐν ὁ πρέπω σχῆμα , οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ παρά ὁ θεολόγος καλέω Θέμις ; ὅς ὁ ὑπερβαίνω ἐγχειρέω ἀθέμιτος μέν εἰμί λέγω , ὑπερβαίνω δέ ὅμως μή δύναμαι . τίς γάρ ἄλλος μήτηρ Μοῖρα ἢ οὗτος ἐκεῖνος ἐκεῖνος ὑμνέω ἀκούω ; οἶδα μέν οὖν , ὅτι καί Μοῖρα ἄλλος Ὀρφεύς , εἰμί καί ὁ αὐτός ὄνομα χράω , ἀπό αὐτός προέρχομαι φημί ὁ πρῶτος θεός , ἐπέκεινα καί ὁ Κρόνος βασίλεια καί ὁ νοερός ὅλως διακοσμέω · ἀλλά ἐκεῖνος ἄλλος Ἀνάγκη παράγω πρό ὁ Μοῖρα , στυγερώπης τε Ἀνάγκη λέγω προέρχομαι ἀπό κείω . ὁ δέ ἐγκόσμιος ἐγώ - πᾶς Ἡσίοδος ἀπό ὁ Θέμις ἔχω .. 15 .. γεννάω , ἀπό ὅς [ καί ὁ Ὥρα ὑφίστημι . μήποτε οὖν [ ὁ Πλάτων πολλαχοῦ ὁ Ἡσίοδος χράω , ὡς ἐκ ὁ Κρατύλος δῆλος , καί ὁ Ἡσίοδος θεογονία ἐνταῦθα βλέπω εἰς ἐκεῖνος ὄνομα μόνος ὑπαλλάσσω ὁ Θέμις Ἀνάγκη προσφωνέω , μήτηρ ὁ Μοῖρα εἶπον , ἵνα ἐνδείκνυμι ὁ ἐπικράτεια αὐτός ὁ ἐν ὁ κόσμος πᾶς εἰμί κρατητικός , ἀναπόδραστος τάξις καί ἀκλινής φρουρά ἐφίστημι πᾶς · ὅς οὐδείς ἐκβαίνω δυνατός , οὖον ὁ πρῶτος διά ὑπεροχή , οὖον ὁ ἔσχατος διά ἔλλειψις , εἷς ὁ πᾶς καταλαμβάνω πρόνοια καί τάσσω ὁ ἀΐδιος καί τάσσω ὁ γενητός ἐν ὁ πρέπω μοῖρα καί ὁ ὅλος ὁ κόσμος πολιτεία διά οὗτος οὐδέποτε μετακινέω οὐδέ ἐπεισοδιώδης τίς παραδέχομαι δύναμαι , διά ὅς ἐν θεσμός ἄλυτος ὁ πᾶς φρουρέω . καί γάρ εἰμί ἐγώ δεῖ ἐμός εἶπον , περί πολιτεία ὁ σύμπας λόγος ποιέω ὅδε ὁ μῦθος ὁ κοσμικός πολιτεία ὁ παράδειγμα διά οὗτος ἐκφαίνω ὁ μόνος · διά ὅς καί ὁ δημιουργός πολιτικός εἰμί ὁ Θέμις σύνειμι , ὅς μή θέμις δράω ἄλλος τίς πλήν ὁ καλῶς , φημί ὁ Τίμαιος [ p . 30a ] . ὁ μέν οὖν Ἀνάγκη θεός αἴτιος ὁ ἐν ὁ πᾶς τάξις εἰμί φημί καί ζωή ὁ τάσσω καί διά ὁ παῖς κίνησις ἡγεμών παντοῖος καί περίοδος ὁρίζω κατά εἷς νοερός δύναμις , ὁ | συμπεραίνω ἅπας ὁ ὁ θεῖον γενητός περίοδος . ὁ δέ ἠλακάτη ὅλος ἐκ ἀδάμαντος εἰμί καί ὁ ἄγκιστρον τίς ποτός δηλόω ἐγώ οἴομαι ; ὁ μέν γάρ ἄτρακτος [ ὅστις πᾶς εἰμί φημί ὁ οὐρανός ὁ ὁ ὁράω αὐτός κάτωθεν ὑπό ὁ ὄψις ἀφορίζω τμῆμα μετά ὁ ἄγω , ἵνα καί ἄτρακτος παραπλήσιος εἰμί , διά ὁ ἔμπροσθεν ὑπομιμνῄσκω · καί δῆλος ὡς ἐκεῖνος ἕπω ὁ μέν ἄγκιστρον ὁ ἄτρακτος ὁ πόλος εἰμί λέγω , ὅς εἰμί ἐπί ὁ κυρτός περιφέρεια ὁ οὐράνιος τμῆμα ὡς ὁ ἄγκιστρον ἐπί ὁ ὁ σφόνδυλος · ὁ δέ ἠλκάτην αὐτός ὁ ἄγω ὁ ἐλαύνω διά ὁ σφόνδυλος · ἐντεῦθεν γάρ αὐτός καί οὕτως καλέω , ἄλλος τίς ὁ ἠλακάτη παρά ὁ πολύς σημαίνω , περί ὅς εἱλέω ὁ ἔριον ἀλλά εἰμί μή μέλλω καί αὐτός γράφω ὄνομα μόνος , ὁ πόλος λέγω καί ὁ ἄγω , ῥητέος τίς τρανής περί αὐτός καί θεολογία προσήκω . ἐπεί καί αὐτός εἶπον ἐκ ἀδάμας ἑκάτερος εἰμί καί ὁ οὐσία αὐτός ἀδάμας καλέω ἔοικα αἰνίσσομαι τίς θέω · οὐδέ γάρ ἄλλος εἶπον ὕπαρξις αὐτός κτάομαι ὁ συμβεβηκός τίς ὁ ἀδάμας τίθημι , ἵνα καί ἐγώ εἶπον ὁ ἄλυτος δηλόω καί μόνιμος αὐτός διά ὁ σύνθημα οὗτος ὁ λοιπός ἀντιλαμβάνω σκέμμα , ἀλλά ὁ οὐσία αὐτός ὁ τε ἄγκιστρον καί ὁ ἠλακάτη ἀδάμας καλέω , καί ὁ σφόνδυλος ἐκ ἀδάμας μέν εἰμί καί αὐτός , ἀλλά καί ἐκ ἄλλος γένος . δεῖ τοίνυν καί ἐπί οὗτος ὁράω , τίς ὁ ἀδάμας , μόνη αὐτός ] ὕπαρξις εἰμί , καί ἐπί ἐκεῖνος , τίς [ ὁ ἄλλος ] γένος καί πῶς ὁ ἀδάμας οὐκέτι μόνος ] , ἀλλά μετά ἐκεῖνος συμπληρόω ὁ [ ὑπόστασις . μή οὖν λέγω ἁπλόος σημαίνω ὁ ἀπαθής ὁ ἀδάμας καί ἀδάμαστος , ἀλλά ἐκφαίνω , τίς ὁ πόλος εἰμί καί τίς ὁ ἄγω ἀπαθής εἰμί , ἵνα καί γιγνώσκω πῶς ἑκάτερος ἀδάμας προσλέγω συμβολικός , ὡς ὁ θεῖον μῦθος εἰμί ἔθος ὁ ἀπόρρητος κατακρύπτω · ἐπεί καί ὁ πόλος καί ἄγω φαίνω μαθηματικεύομαι εἰμί , ἀλλά οὖον θεολογέω · γελοῖος γάρ σημεῖον ἄψυχος καί γραμμή πιστεύω . ὁ πᾶς μέν οὖν ἀσώματος ἑκάτερος εἰμί πᾶς φανερός · τίς δέ εἰμί συγχέω ὁ περιφορά θεῖος εἰμί , εἰμί μή κενολογέω ἐθέλω , δεῖ δήπου λέγω ἐγώ . λέγω τοίνυν , ὅτι ὁ κόσμος ὁ αὐτός ἀεί τόπος κατέχω καί οὗτος Μένων , ἔχω δέ καί κίνησις ὁ ἐν αὐτός κατά αὐτός καί ἐν τάξις περιάγω , ἀνάγκη δήπου καί ὁ μονή αὐτός καί ὁ ἐν αὐτός περιαγωγεύς εἰμί θεῖος αἴτιος · πᾶς γάρ , ὅσπερ εἄν ἔχω , παρά ἄλλος ἔχω , καί πρό ὁ ἄλλος ὁ σύστασις αὐτός . ὁ μέν οὖν ὅλως κινέω ὁ οὐρανός αὐτός αἴτιος εἰμί θετέος ὁ οὐράνιος Ψυχή · ὁ δέ ὁ αὐτός ἀεί τόπος καταχέω καί εἷς ὁ σφαῖρα οὐ ἄλλος τίς χρή οἴομαι αἴτιος εἰμί πλήν ὁ κέντρον · οὗτος γάρ μόνος σαλεύω εἰς ἄλλος μεταβαίνω τόπος · ἐπεί ὁ γε πόλος κινέω κατά ὑπόθεσις , οἷος ἐξαίρω ἀπό ὁ ὁρίζων , δυνατός ἔτι μένω ἐν ὁ | αὐτός τόπος ὁ [ κέντρον ] ... 14 .. μένω ἐν ὁ .. 20 .. [ τμη ] - Μάτων ἑκάτερος . [ ὁ δέ πόλος δίδωμι ὁ κατά ] αὐτός τμῆμα ὁ περί ὁ κέντρον [ περιφορά . τεκμήριον δέ · ὁ γάρ ἑκάτερος [ ὁρίζω κύκλος μιμέομαι ἑκάτερος μέχρι ὁ μέγας , ὁ μετά ἐκεῖνος ἐπί ἕκαστος ὁ ἐναντίος ἴσχω , παρά ὅσος ἀφίστημι , ὁ κίνησις δύναμις . ἐπεί δέ ὁ πόλος , ὡς εἴρω , ὁ τμῆμα διαιρέω ὅρος ὁ μέγας κύκλος , ἐσθίω δέ τις καί ὁ κοινός πᾶς εἰμί ὁ κύκλος περιαγωγεύς ἑνιαῖος αἴτιος , οὗτος ἐγώ δοκέω προΐστημι ὁ αἴτιος ὁ ἄγω , συνάπτω ὁ ὁ κύκλος πᾶς κινέω καί ἐν αὐτός περί ἑαυτοῦ πᾶς περιάγω . εἰμί δή οὗτος ἀρθῶς ἐγώ διά-ὁρίζω ( μεταβατέον γάρ ἐπί ὁ εἰμί λοιπός ἀπό ὅδε ὁ ὄνομα ) , νόος μέν εἰμί πάντως ὁ οὗτος ὀνομάζω ὁ ὄνομα · νόος γάρ ἴδιος , ὡς ἐν Νόμος [ Χ p . 898a ] διδάσκω , ὡς Ψυχή ὁ κινέω ἔργον , ὁ κατά οὗτος καί περί ὁ αὐτός καί ἐν ὁ αὐτός καί ὡσαύτως περιάγω . καί ὁ μέν κεναυος νόος ἐν ὁ αὐτός στηρίζω ἔχω ὁ ὅς , διά ὅς ὁ αὐτός εἰμί ὁ κόσμος τόπος · ὁ δέ πόλος νόος τις περί ὁ αὐτός παρέχω ὁ ὁ περιφορά τμῆμα ὁ κίνησις κατά εἷς λόγος καί εἷς τάξις , ὅς ὁ ὁμοστοιχέω μιμέομαι , κατά ὅσος εἰμί ἑκάτερος γειτνιάζων , δυσκίνητος ὁ πρόσω εἰμί · ὁ δέ ἄγω νόος εἷς συνοχεύς ὁ κύκλος πᾶς ἑνόω ὁ πᾶς περίοδος . ὁ μέν γάρ ἀκίνητος αὐτός πᾶς εἰς ὁ νοερός ἐγώ οὐσία | ἀναπέρμπει , διά ψυχή οὐ ἀκινηςίας , [ ἀλλά ] κίνησις ἐναντίος ὑπάρχω [ ὁ ] κόσμος . δηλόω δέ καί αὐτός , καί ἀφαιρέω ἐν Φαῖδρος ψυχή ὁ κόσμος καί ἵστημι αὐτός , καί ἵστημι καθό ὑπόθεσις ἐν Νόμος [ Χ p . 895a sqq . ] ἐπεισάγω ψυχή καί κινέω ὅς ἵστημι . εἰμί δέ δεῖ ὁ ἀεί ἵστημι , περί ὁ καί ὁ κινέω κινέω , ὁ ἀσώματος αἰτιάομαι τίς , δηλονότι νόος αἰτιατέον , ὅς καί ὁ ψυχή ποιέω μή κινέω μόνος , ἀλλά ὡσαύτως κινέω . νόος ἄρα τις ἡμεῖς ἀναφαίνω οὗτος λέγω δέ ὅς ἄγω καί ὁ πόλος · καί ὅστις διαφέρω ἀλλήλων τε καί ὁ κεντρικός νόος , προεῖπον . οὗτος τοίνυν ὁ μῦθος ὅδε μυστικός ἐγώ αἰνίζω ἀδάμας αὐτός προσφωνέω διά ὁ ἀεί ὡσαύτως ἐνεργέω · καί γάρ ὁ ἄλυτος κύριος ὁ νοερός εἰμί ἴδιος οὐσία . δηλόω δέ ὁ ἐν Τίμαιος δημιουργός μηδέ ὁ θεῖος ψυχή πάμπαν ἄλυτος εἰμί συγχωρέω · καί πῶς γάρ μέλλω ἔχω οὗτος , μεταξύ ὁ ἀμέριστος γίγνομαι καί ὁ μεριστός οὐσία ; ὅπου γάρ ὁ μεριστός , ἀνάγκη λύσις ἐπινοέω κατά ὁ μερισμός · αὐτός ἄρα ὁ νόος , ὅς ὁ ἀμέριστος , προσήκω μόνος ὁ ἄλυτος . εἰμί οὖν ὁ ἀδάμας σύνθημα ὁ ἄλυτος οἰητέον οὐσία ( οὖον γάρ εἰμί οὐδέ πῦρ λυτός ) , αὐτός εἄν εἰμί νόος τε θεολογέω λέγω καί ἀδάμας μυθολογέω . ἀλλά ὁ μέν πόλος καί ὁ ἄγω , νόος ἑκάτερος εἰμί μόνος , διά ὁ μόνιμος καί ἀμέριστος ζωή | οὕτως ἀδάμας εἰμί · ἐν δέ ὁ [ οὐρανός ] πάντως μέν εἰμί καί νόος ( κύκλος γάρ κινέω , φημί ὁ Πλωτῖνος [ ΙΙ 2 , 1 ] , ὅτι νόος μιμέομαι ] ) , πρός δέ ὁ νάω καί ψυχιά καί σῶμα · διό [ καί ] οἶδα αὐτός ἐκ τε ἀδάμας εἰμί φημί καί ἐκ ἄλλος γένος , ὁ τε ψυχικός λίγος καί ὁ σωματικός . καί συμβαίνω πᾶς ὁ τε πρᾶγμα καί ἀλλήλων , ὁ ἀμερής ὁ μέρος , ὁ ἀκίνητος ὁ ἀκίνητος , ὁ κινέω ὁ κινέω , ὁ μίγνυμι ὁ σύμμικτος αἴτιος . εἰμί δή οὗτος διηρθρωμένως νοέω , ἔχω καί ὁ οὗτος ἀπρόρρητος νοέω , ἐπεί κατά ὁ Τίμαιον [ p . 37c ] ἄγαλμα ὁ ἀΐδιος εἰμί θεός ὅδε ὁ κόσμος , τελεστής μέν εἰμί ὁ ἄγαλμα οὗτος ὁ δημιουργός , ὅς πνέω εἰς αὐτός ζωή ἀμήχανος ὅσος καί ποιέω ἄγαλμα ἔννους χρηματίζω διά ὁ αὐτός κίνησις ὁ ὁράω δύναμαι καί διά ὁ ἐν οὐρανός σημεῖον ὁ εἰμί λέγω · ὁ δέ ὁ Ψυχή χαρακτήρ καί ὁ περιφορά , ὅς ὄνομα αὐτός τίθημι , περιλαμβάνω αὐτός καί συνδέω · φυλακτήριον δέ αὐτός περιάπτω καί ἐν μέσος ἁδρέω ὁ κόλπος ὁ εἴρω νόος , οἷος αὐτός , εἰμί βούλομαι , ὁ ἴϋγξ σύνθημα ὁ ἄτομος καί ἑνοειδής · εἰμί δέ μή ἐκεῖνος ὡς ξενικός , ἀλλά ὁ γε προσεχής αὐτός θεῖον αἴτιος . ὁ μέν Κρόνος ὁ πόλος εἰμί φημί σύμβολον · διό καί ἄγκιστρον οἰκεῖος εἴρω , ὁ ἀγκυλομήτης ἐκεῖνος ὡς αληπροοδους ἀποτυπόω Μένων ἀκλι|[νῶς , καίω ὁ δημιουργός λοιπός [ εἰκών ὁ σφόνδυλος , σχῆμα ἔχω ὁ εἰδοποιέω τ]ὴν κίνησις περί ἑαυτοῦ καί ὁ ἄγω , ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί πρός ὁ αἴτιος ἀπό ὅς προέρχομαι . καί μέχρι οὗτος ἐγώ ὁ περί οὗτος λόγος ἔχω τέλος . ὁ δέ ὁ σφόνδυλος φύσις εἰμί τοιόσδε · ὁ μέν σχῆμα οἵαπερ ὁ ὁ ἐνθάδε · μέχρι ὁ · ἐκεῖνος δέ διά μέσος ὁ ὄγδοος διαμπερές ἐλαύνω [ p . 616 d e ] . ὁ σφόνδυλος ὅτι ἀνάλογος λαμβάνω ὁ ὁ οὐρανός τμῆμα ὁ ἄνωθεν φαίνω ὁ ὁράω , φανερός καί λέγω πολλάκις · ἀπεικάζω δέ αὐτός κατά ὁ σχῆμα ὁ ὅδε σφόνδυλος , διότι καί οὗτος ὁ μέν ἔχω δυρτὸν ἔξωθεν ὁ πρός ὁ ἄγχιστος , ὁ δέ ἔνδοθεν ἐπίπεδος · τμῆμα γάρ εἰμί καί οὗτος σφαιρικός . πλήν ὅτι ὁ σφόνδυλος ἐκεῖνος οὐ εἰμί ναστός , ἀλλά συντίθημι ἐκ πολύς ἀλλήλων ἔγκειμαι , καί ὁ μέν μείζων ἐγκλπισαμένων ὁ μικρός καί περιέχω ὁ κοῖλος εὐτῶν ἐπιφάνεια , ὁ δέ ελασςοναω ἐναρόω ἐκεῖνος κατά ὁ κυρτός . ἐκγλύφω γάρ ὁ μείζων διαμπερές φημί - βρόχος , χώρα παρέχω ὁ μικρός · διαμπερές δέ , ὡς διά ὅλος ἑαυτοῦ οὗτος πάσχω , ἵνα κατά ἕκαστος αὐτός ὁ διορίζω κύκλος ὁ βάθος ὁ σφόνδυλος , ὅς δή χεῖλος προσφωνέω , ἑαυτοῦ ομόκεντρος εἰμί · μή γάρ εἰμί ὁμονκέντρων οὐ ἔχω χώρα ὁ διαμπερές , ἀνόμοιος εἰμί καί ἄνισος ὁ βάθος ἤ χεῖλος . οὗτος δέ καί ἐν Τίμαιος | πᾶς ομόκεντρος ποιέω ὁ ὁ Ψυχή κύκλος · ἀπό ὅς λαμβάνω εἄν ἀμφότερος , ὁ τε ἐνταῦθα ἐκεῖ λέγω , ὡς ἄρα οὔτε ὁ ἔκκεντρος προφέρω πλατωνικός τονικός εἰμί οὔτε ὁ ἀνελίσσω · καί γάρ ὁ πλῆθος ὁρίζων ὁ τε κύκλος καί ὁ σφόνδυλος καί εἷς πᾶς ἄγω ποιέω ὡς [ δέ ] διαμπερές ἐκγλύφω δῆλος εἰμί ἐκεῖνος ἀπογιγνώσκω ὁ ὑπόθεσις . πλήν θαυμάζω ἄξιος , ποῦ ἐν Τίμαιος μέν περί Ψυχή λέγω κύκλος ποιέω μόνος αβαθής , ἐνταῦθα δέ περί σῶμα σφόνδυλος τίθημι βάθος ἔχω · ἐσθίω γάρ συμβολικός ὄνομα χράω ὅπου μέν χράω ὁ ἀσώματος , ὅπου δέ ὁ σωματικός . καί οὕτως ἀγαθός ὁ μεςοτηταω νοέω ὁ Ψυχή ὁ ἀμερής οὐσία καί μεριστός , ἐν κύκλος αὐτός ποιέω καί διά οὗτος ἐνδείκνυμι ὁ μέσος ὁ ἀμεγέθης καί ὁ πάντῃ διίστημι μέγεθος , ἢ κίρκος τις διαμηχανάομαι στερεός ὁ ψυχικός , πᾶς κίρκος ὁ σφαιρικός ὄγκος σύνθετος ἰδέα λαγχάνω καί διά οὗτος ὁ ψυχικός οὐσία ἀπᾴδω , ὅστις εἰμί ἁπλόος ὁ σῶμα ψ<καὶ ὅς σφαιρικός ὄγκος . εἰμί δέ διαμπερές ἐλαύνω διά πᾶς φηςὶν ὁ ἠλακάτη , σύντομος καί ὁ αἴτιος ἐκφαίνω , διά ὅς ἠλακάτη ὁ ἄγω προσφωνέω , καί ὅτι παρά ὁ ἐλαύνω . πᾶς δέ ὁ σφόνδυλος εἷς ἠλακάτη ἔχω , περί ὅς κινέω , πᾶς ομόκεντρος ἀνάγκη φαίνω · | καί οὗτος f . 145 v . δηλόω ὁ ὁ ἠλακάτη ἐλαύνω διαμπερές , ὅτι διά ὅλος εὐτῶν εἷς εἰμί ἄγω περοιτηκώς , περί ὅς ὁ κίνησις , περιάγω τε ὁ ἔνδον ὑπό ὁ ἐκτός καί ὁ ἴδιος κίνησις περί ὁ αὐτός ἄγω ποιέω . εἰμί δέ κύκλος ἄνωθεν ὁ χεῖλος φαίνω ὁ ὀκτώ σφόνδυλος , καί δισσός ἕκαστος ὁ ἕκαστος ὁ βάθος ὁρίζων καί διά οὗτος δισσός χεῖλος δείκνυμι , δῆλος δήπουθεν ὅτι ὁ ὁράω αὐτός πᾶς εἰμί κατωτέρω καί οὕτως ἄνωθεν κείω ὁράω ὁ χεῖλος κύκλος . ὥστε ὑπό ὁ σελήνη εἰμί ἐκεῖθεν ὁ ὄψις ποιέω · εἴτε γάρ κατωτέρω ὁ αἰθήρ , οὐ ἄν μόνος ἀποτομή ὁράω ὀκτώ , ἀλλά πλείων ( καί γάρ ὁ κατωτέρω ὁ οὐρανός σφιαροω ) · εἴτε ὑπέρ σελήνη , μικρός ἄν ὁράω [ ΛΖ ] ὁ ὀκτώ ἀποτομή . ὥστε ἀνάγκη ἐπί ἄκρος αὐτός εἰμί ὁράω ὁ αἰθέριος ἁψίς μόνος ὁ παῦνος ὁ ὁ οὐρανός σφαῖρα ἀποτομάς . καί μήv καί ὁ ἕκαστος σφόνδυλος ἐκγλύφω εἰμί δηλόω ὁ μή ναστός ἕκαστος ὑπάρχω , ὥσπερ ὁ ἄστρον ἕδος καί αὐτός ὁ ἥλιος , ἀλλά οἴνη ἁψίς σφαῖρα ὑπάρχω . καίτοι γε οὗτος ἀτελής εἰμί δοκέω · πῶς οὖν , ὅς ὁ ὅλος σφαῖρα οὐ ὑπάρχω , οὗτος ὁ ἄστρον ὑπάρχω παρά ὁ πατήρ ; μήποτε οὖν δεῖ λέτγειν , ὅτι ὁ κόσμος πᾶς καί σφαιροειδής εἰμί <ὡς>μηδενὶ ἐλλείπω καί πᾶς περιέχω ὡς ἑαυτοῦ πλήρωμα , ὁ ἐν αὐτός μεμερισμένως ὑπάρχω οὗτος · ὁ μέν ὁ μηδείς ἐλλείπω εἰς ὁ σφαῖρα εἰμί καθάπερ ὁ ἄστρον , ὁ δέ ὁ περιέχω ὁ ἄλλος καθάπερ ὁ ὅλος σφαῖρα . καί γάρ εἰμί ὁ κατά ὁ σχῆμα τελειότης ὁ κατά ὁ περιοχή ὁ ἐντός θεοπρεπής · δύναμις γάρ ἐμφαίνω κρατητικός ὁ Λόι - ποῦ πᾶς · διό οὗτος μέν ὁ τελειότης ὁ ὅλος σφαῖρα ἀποδίδωμι ὁ γεννάω αὐτός πατήρ , ἐκεῖνος δέ ὁ ἐν αὐτός περιέχω ἄστρον καί ὑπό αὐτός κινέω . οὗτος δέ ἑπομένως εἴρω καί ὁ ὁ κάδος ἔοικα ὁ εἰς ἀλλήλων ἐντίθημι ὁ μικρός εἰς ὁ μείζων · τοιοῦτος γάρ εἰμί καί ὁ ὁ σφόνδυλος ἔνθεσις καί ὁ νῶτον αὐτός εἷς συνεχής ποιέω . μηδείς γάρ εἰμί κενός μεταξύ ὁ ἀναρμόζω σφόνδυλος ἀλλήλων εἷς ποῦ γίγνομαι συνεχής νῶτον ἀπό ὁ κυρτός ὁ ἐνδοτάτω πᾶς ἐπιφάνεια ἠώς ὁ ἔξω κεῖμαι πᾶς · οὗτος γάρ ὅλος ὁ βάθος νῶτον καλέω καί οὐ ὁ ἐκτός μόνος ἐπιφάνεια ὁ μέγας ὁ σφόνδυλος · οὐδέ γάρ ὁ συνέχεια ὁ ἐνάρμοσις διά ὁ μή παρεμπίπτω κενός συνεχής ποιέω ὁ ἐκ πᾶς νῶτον ἐννοέω νάω ὁ πλῆθος εἰμί ὁ σφόνδυλος , λέγω δέ ὀκτώ ὁ ἀριθμός , ἵνα μή μόνος ὁ σχῆμα αὐτός ὁ αἴτιος γιγνώσκω , ἀλλά καί | ὁ πλῆθος ] , διαιρετέον [[ εἰμί ]] πρῶτος αὐτός ἀπό ἀλλήλων , ὅς καί διαιρέω , καί ῥητέρον , ὡς εἷς καί [ ἑπτά ] οὗτος εἰμί ἀναφέρω μέν καί ἐπί ὁ ψυχή ὁ ὁ πλῆθος αἰτία . καί γάρ εἷς εἰμί ἐκεῖνος καί ἑβδομαδικός · εἷς μέν κατά ὁ φύραμα ὁ οὐσία καί ὁ ταυτότης καί ὁ ἑτερότης , ἐκ ὅς φυράω καί εἷς ὅλος ὑφίστημι παρά ὁ πατήρ , ἑβδομαδικός δέ κατά ὁ ἑπτά μοῖρα , εἰς ὅς αὐτός διαιρέω . ὁ μέν οὖν ὁλότης αὐτός εἰκών ὁ εἰμί σφόνδυλος , περιέχω τε πᾶς καί περιάγω · ὁ δέ ἐκεῖ μοῖρα ἑπτά εἰμί ὁ ἑπτά σφόνδυλος φέρω εἰκών . ὥστε πᾶς οὕτως ὁμοῦ ὁ Ψυχή οἷος ἄγαλμα εἰμί ἐμφανής ὁ σύμπας σφόνδυλος · καί εἰμί ὁ τοιόσδε ὁ ἀπόδοσις τρόπος Πλατωνικός , ὁ ἐν Τίμαιος λόγος ἕπω καί ὁ ὁ κύκλος ἐκεῖνος καί ὁ μοῖρα διαίρεσις . οὖον μήv ἀλ ἐγώ καί ὁ θεολογικός ὁ λόγος προσᾴδω , λέγω ὁ δημιουργός καί πατήρ ὁ οὐρανός , μοναδικός τε εἰμί καί ἑβδομαδικός ( μοναδικός μέν , ὡς πᾶς ενιαίως ἡγεμών ὁ δημιουργικός σειρά , ἑβδομαδικός δέ , ὡς ὁ νοερός ὅλος συμπληρόω καί χαίρω μετά ὁ ἄλλος ὅδε ὁ ἀριθμός προσήκω ὁ νοερός πρόοδος ) ἀμφότερος εἰκών ἐντίθημι ὁ οὐρανός , ὁ τε μόνος καί σής ἑβδομάς , ὁ μέν ὁ εἷς κύκλος , ὁ δέ ὁ ἑπτά , ὁ μέν μιμέομαι ὁ ἐνιαῖος αὐτός κράτος , ὁ δέ ὁ ἑπταπλασιάζω ὑφ´ ἑαυτοῦ πρόοδος . οὗτος δέ | ὅπως [ ἔχω ὁ ἀλήθεια οἶδα ὁ ὁ θεοπαράδοτος μετέχω μυσταγωγία · ὅς ἀρκέω καί οὗτος ἀναμιμνήσκω ὁ νοερός ἐπιβολή περί ὁ εἰς ὁ ὀκτώ σφαῖρα ὁ πᾶς οὐρανός διαίρεσις . ὁ μέν οὖν πρότερος τε καί ἔξω σφόνδυλος πλατύς ὁ ὁ χεῖλος κύκλος ἔχω · ἠώς ὁ · ὄγδοος δέ ὁ ὁ δύο [ p . 616e ] . Τῖς μέν <ἡ> ἔρχομαι ἀλλήλων ὁ σφόνδυλος ἔνθεσις , εἴρω διά ὁ ἔμπροσθεν · ἐν δέ οὗτος ὅτι μέν ὁ βάθος βούλομαι ὁ σφαῖρα ἐπεκδιηγέομαι , δῆλος · ὁ γάρ πλατύς εἰμί τις ὁ χεῖλος κύκλος καί ἕτερος κακός πλατύς καί ἄλλος οὗτος ἔτι κακός οὐδείς ἄλλος παρίστημι ἤ πῶς ἔχω βάθος ὁ σφόνδυλος · πλάτος γάρ αὐτός καλέω ὁ βάθος ὡς εἷς ἐπίπεδος νοέω διά ὁ ἀποτομή ὁρίζω δύο κύκλος , ὁ τε ἐκτός ἕκαστος σφόνδυλος καί ὁ ἐντός , καί ὅλος ὁ μέσος ἄμφω κύκλος ὁ πλάν - ὁ ὀνομάζω . δισσός δδʹ εἰμί ὁ γραφή ὁ οὗτος ὁ βάθος διορίζω λέξις . καί ὁ μέν πρότερος καί ἀρχαῖος ὁ μέγεθος ἀκολουθέω ὁ καθ´ ἕκαστος σφαῖρα ἀστήρ , ὁ μέν μείζων περιέχω μείζων ὁ βάθος λέγω , ὁ δέ μικρός μικρός . οἷος μετά ὁ ἔξω σφόνδυλος , ὅς εἰμί ὁ ὁ ἀπλανής , περιέχω τοσοῦτος πλῆθος ἄστρον κατασπείρω κατά πᾶς αὐτός ὁ βάθος , ὅς ἕκαστος ἀποδείκνυμι ὁ λόγος μείζων ὁ γῆ , ὡς οὖον φαίνω ἀπό ὁ γῆ οἷος σημεῖον , ἀλ ἐν ὁ ἀνατολή καί δύσις κατά μέρος δύο καί ἀνατέλλω | ὁράω , ὁ γῆ πρός ἐκεῖνος ὁ κύκλος σημεῖον καί κέντρον λόγος ἔχω , ὡς δηλόω [ ὁ ] πανταχόθεν ὁ ἥμισυς ὁ ζωδιακός θεωρέω ὑπέρ γῆ εἰμί — μετά οὗτος δδʹ οὖν ὁ ἀπλανῆ κύκλος πλατύς εἰμί διά τε ὁ μέγεθος καί ὁ πλῆθος ὁ ἄστρον οὐδέ ἐπί εἷς ἐπιφάνεια εἰμί , ὡς εἰμί δῆλος καί οὗτος καί ἐκ ὁ διπλόος φαίνω ἀστήρ , ὁ ὁ ἡλιακός σφόνδυλος ὁ λοιπός ἕβδομος εἰμί ὁ πλάτος διαφέρω , ἐπεί καί ὁ ἥλιος ὁ πλανάω φαίνω μείζων · ἔπειτα ὅς ὁ σεληνιακός ( καί γάρ οὗτος πρός αἴσθησις ὁ πέντε μείζων · καίτοι ὁ γε ὁ Ἀφροδίτη τις μέγας φημί εἰμί ὁ γῆ , ὡς ἱστορέω ὁ Κάρπος ) , καί ἐπί οὗτος ὁ ὁ Ἀφροδίτη ( μείζων γάρ καί οὗτος ὁ λοιπός φαίνω ) , καί ἐπί οὗτος ὁ ὁ Ἀρεϊκός ( καί γάρ ὁ Ἄρης φημί ἐν ὁ περίγειος εἰμί μείζων ὁ Ζεύς ὁράω ) , καί ἐπί οὗτος ὁ ὁ Δίϊος σφόνδυλος καί ἑξῆς ὁ ὁ Κρονίου , καί τελευταῖος εἰμί ὁ ὁ ερμαϊκός · καί ἁπλόος κατά ὁ μέγεθος ὁ ἀστήρ καί ὁ σφόνδυλος ἔχω ὁ πλάτος . ὁ δέ δύο καί νέος , κρατέω δέ ἐν ὁ κωλίζω ἀντίγραφος , μετά ὁ ἔξω σπόνδυλος ( κοινός γάρ ἀμφότερος οὗτος διά ὁ προερέω αἴτιος , ὁ ὑπεροχή οὗτος πάντως ἔχω πρός πᾶς ὁ ἐντός ) εἰμί δύο κατά ὁ πλάτος ὁ ὁ ἕκτος · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἀφροδίτη · καί τρίτος ὁ ὁ τέταρτος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἄρης · καί τέταρτος ὁ | ὁ ὄγδοος , ὁ δέ ὁ σελήνη εἰμί οὗτος · καί πέμπτος ὁ ὁ ἕβδομος , οὗτος δέ αὖος εἰμί ὁ ἡλιακός · καί ἕκτος ὁ ὁ πέμπτος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἑρμῆς · καί ἕβδομος ὁ ὅς τρίτος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ζεύς · καί ὄγδοος ὁ ὁ δύο , δηλαδή ὁ ὁ Κρόνος , λοιπός γάρ οὗτος . καί ἴσως ὁ οὕτως λέγω βλέπω εἰς ὁ ἀπόγειον καί περίγειος κίνημα ὁ ἀστήρ , καί ἐφίημι ὅς πλείων ὁ διαφορά εὑρίσκω , ἐπί οὗτος ὁ βάθος τίθημι πλείων ὁ σφαῖρα · ὁ γάρ μᾶλλον ἀπόγειον μικρός κινέω , ὥστε ὁ ἔχω πλείων διαφορά ὁ ἀπόγειον κίνημα πρός ὁ περίγειος μᾶλλον γίγνομαι ἀπόγειον · οὗτος δέ ἕπω ὁ βάθος εἰμί πλέω ὁ σφαῖρα , ἐν ὅς ὁ ἕκαστος ὁ ἀστήρ εἰμί ἀπόγειον καί περίγειον · ὅς ἔχω ἀμφότερος ὁ ἐπιβολή ὁ ἀφορμή . — εἴτε δέ ὁ πρότερος εἴτε ὁ δύο ἐγκρίνω τις γραφεύς , οὖον πάνυ συνᾴδω ὁ ὁ μετά οὗτος τήρησις · μᾶλλον δέ ὅμως ὁ μέν δύο συμβαίνω πῃ ὁ ὁ ἀνελίσσω εἰσάγω , ὁ δέ πρότερος ὁ αὐτοφυής ἔχω , ὁ μέγεθος ἀποδίδωμι ὁ ἐνδέω ἐν ὁ σφαῖρα ἀστήρ ὁ ἐν ὁ βάθος διαφορά , πλήν ὅτι ὁ σελήνη ὁ Ἀφροδίτη μείζων , εἰμί καί ὁ φαίνω ἀπ´ ἐναντίος ἔχω · παντελῶς ὁ κατ´ ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἀστρονόμος ὁ φαίνω ἀκολουθέω ὡς ὁ εἰκός καί οὗτος καί ὁ βάθος διΐστημι ἀπ´ ἀλλήλων . ἔοικα δέ οὖν ὁ Πλάτων ἀκολουθέω ὁ κατά ἑαυτοῦ | ἀστρονόμος · ῷ καί δῆλος ὅτι οὖον πᾶς ὁ ὁ μῦθος διαγγέλλω ὡς εἶδον αὐτός οὗτος πατήρ , ἀλλά καί αὐτός προστίθημι , ὅσος ὁ κατά αὐτός εὐδόκιμος ἀρέσκω · ὥσπερ δή καί ὁ ὁ ἥλιος ἕβδομος ἀπό ὁ ἀπλανής εἰμί καί προσεχῶς ὑπέρ σελήνη · οὖον γάρ ἐνταῦθα μόνος , ἀλλά καί ἐν Τίμαιος [ p . 39b ] οὗτος φαίνω λέγω . καίτοι γε οἶδα καί αὐτός ὅτι καί ὁ μέσος ὁ ἑπτά ὁ ἥλιος εἶπον ἀστρονόμος οὖον πάνυ διά ἀναγκαῖος οὗτος δείκνυμι λῆμμα · ὅπως δέ ὅλως ἐπιχειρέω , εἶπον ἐν ὁ εἰς Τίμαιον [ p . 257 f sqq . ] ἱκανῶς · ἀλλά ὁ παρά Χαλδαῖος θεουργός ἀκούω , ὡς ἄρα ὁ θεός μεσεμβολέω ὁ ἥλιος ἐν ὁ ἑπτά καί ἀνακρεμάννυμι ἀπό αὐτός ὁ ἓξ ἄλλος ζώνη , καί ὁ θεός αὐτός , ὅτι ὁ ἡλιακός πῦρ Καρδία τόπος στηρίζω , καί δείδω μή πῃ κατά ὁ Ἴβυκος παρά θεός ἀμπλακεῖν τιμή πρός ἄνθρωπος ἀμείβω , οὗτος δή ὁ καί ὑπό ὁ Σωκράτης [ Phaedr . 242d ] εἴρω , ἕπω μέν ὁ ἐκ ὁ θεός φαίνω , λέγω δέ ὅτι ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀστρονομία περί οὗτος ὁ Πλάτων συμφέρω · καί γάρ Ἀριστοτέλης οὗτος οἴομαι ὁ τρόπος , ἕπω ὁ περί Κάλλιππος ἀστρονόμος . εἰμί δέ δή κρατέω ὁ μέν ἥλιος ἐν ὁ μέσος τάσσω ὁ ἑπτά , καθά ὁ θεουργικός λόγος καί θεός φημί , ὁ δέ Ἑρμῆς ὑπέρ σελήνη , σκοπέω ὁ τάξις , ὅπως εἰμί προσήκω ὁ ὁ γένεσις ὅλος προστάτης . ὁ μέν γάρ ὡς καί ὁ ὁρατής πᾶς βασιλεύς καί ὁ δημιουργικός δύναμις διά ὁ ὁ φάος ἄκτινος ἀπομιμέομαι ὑπό πᾶς δορυφορέω ὁ κοσμοκράτωρ , γεννάω τε καί ] ζωή πληρόω <καὶ> ἀνανεάζω ὁ γένεσις · ἀνωτέρω δέ αὖος τρεῖς ἀρρενωπός δραστήριος ποιέω ἐπιδείκνυμι κατά πᾶς ὁ ὁ γένεσις κύκλος , ὁ μέν συγκρίνω ὁ μέγας Κρόνος , ὁ δέ διακρίνω ὁ μέγας Ἄρης , ὁ δέ συγκεράννυμι ὁ ἀμφότερος δύναμις καί κινέω · διό καί σύμμετρος ὁ ὁ Ζεύς ποίησις ὁ θνητός , ὁ δέ ὁ ἄκρος ὑπερβολή δις αὐτός ὁ μονοειδής ποίησις ἀσύμμετρος ὁ σύνθετος εἰμί , ἅπας μέν ὁ γένεσις διά σύγκρισις τίνω καί διάκρισις ἐπιτελέω , ὁ δέ συντίθημι ἀμφότερος οὗτος μεμετρημένως δήω . κατωτέρω δέ ἄλλος τρεῖς , ὅς ὁ ἄκρος θῆλυς , μέσος δέ ὁ Ἑρμῆς κοινός εἰμί αὐτός , διότι δή ὁ γόνιμος μιμέομαι ὁ αἴτιος ὁ κόσμος καί παντοῖος αὐξητικός [ ἢ ] πρόοδος . ἀλ ὁ μέν ἐνίζω διά ὁ ἐναρμόνιος ὁ ἐναντίος κρᾶσις · ὁ δέ πληθύω διά ὁ παντοῖος κινέω καί ὁ ποικιλίας ὁ σχηματισμός καί ὁ ἀναβατικός δρόμος · ὁ δέ δή μέσος ἄμφω συνάγω ὁ ἀμφότερος δύναμις , ὅσος τε ὁ φύσις πρυτανεύω , ὡς ὁ ὁ σελήνη , καί ὅσος περί ὁ εἰμί καλός ἀνεγείρω , ὡς ὁ ὁ Ἀφροδίτη . ὁ μέν γάρ εἰδοποιέω ὁ ἔργον ὁ φύσις , ὁ δέ πληρόω κάλλος καί ἀνακινέω πρός ὁ γεννάω · Μοῖρα γάρ , φημί ὁ Σωκράτης [ symp . p . 206 d ] , καί Εἰλείθυια ὁ καλλονή εἰμί ἐν ὁ γένεσις . διά δέ ὁ ερμαϊκός λόγος κοινόω μέν ὁ ὁ φύσις ποιέω , κρατέω δέ ὁ καλλοποιός Δῶρα ὁ Ἀφροδίτη ὁ ὑλικός · διό καί ὄρρος οὗτος , ἐπιρρώννυμι ὁ ἑκάτερος δόσις καί δυναμόω . ἀλλά περί οὗτος ἅλις · ἐκεῖνος δέ προστίθημι ἐπί ὁ ἕπομαι χωρέω , ὅτι ὁ μέν προερέω γραφεύς ὁ πρότερος , καθάπερ εἶπον , εἰς ὁ μέγεθος ὁ περιέχω ἐν ὁ πλάτος ἀστήρ βλέπω καί οὐδέ ὁ οὗτος μέγεθος διά-ὁρίζω ὡς ὁ ὕστερος δοκέω · ὁ δέ ὁ μετά οὗτος τήρησις ὁ ἀπόγειον αὐτός χράω καί περίγειος εἰς δήλωσις ὁ πλάτος ὁ σφόνδυλος , οὐδέ ὁ ὕστερος ὁ οὗτος κατάληψις ἱκανῶς πιέζω . ἵστημι μέν γάρ οἷος ὁ ἐν ὁ κέντρον ὁ ἔκκεντρος Ξ , τοιοῦτος ὁ ἐκ κέντρον ὁ ἐπίκυκλος · ἐπί μέν Κρόνος Σ καί Λ · ἐπί δέ Ζεύς ΙΑ καί Λ · ἐπί δέ Ἄρης ΛΘ καί Λ · ἐπί δέ ἥλιος Β καί Λ · ἐπί δέ γε Ἀφροδίτη ΜΓ καί Ι · ἐπί δέ Ἑρμῆς ΚΒ καί Λ · ἐπί δέ σελήνη Σ καί Κ . ἀλλά ὁ ἔκκεντρος διάφορος εἰμί ( ἄλλος γάρ καθ´ ἕκαστος ) καί δηλονότι μείζων ὁ ὑψηλός καί ὁ ἐκ κέντρον καθ´ ἕκαστος εἰμί ἄδηλος ὁ τε ἔκκεντρος καί ὁ ἐπίκυκλος · ὅπου καί οὗτος δίδωμι οὔπω δῆλος ἕκαστος σφαῖρα εἰμί ὁ βάθος ὅσος , διά ὁ μή πάντως ἀκολουθέω ὁ μέγεθος ὁ ἐπίκυκλος ὁ βάθος ὁ σφαῖρα ἐν ὅς εἰμί , εἴπερ μηδέ ὁ μέγεθος ὁ ἀστήρ ἢ ὁ ἐπίκυκλος ἢ ὁ σφαῖρα ἀναγκαῖος ὁ βάθος ἕπω · δυνατός εἰμί καί μείζων ἐπίκυκλος ἐν μικρός βάθος κινέω καί ἀνάπαλιν καί ἀστήρ ὡσαύτως . Ἀλ ἐπί ὁ ἕπομαι χωρέω , τοσοῦτος εἶπον , ὅτι οὐδέ κωλύω ὁ | τότε τηρέω ἕπω ὁ περίγειος ] καί ἀπόγειον τοιοῦτος [ ἀφορίζω ὁ κατά ὁ βάθος ὁ ἑπτά σφα[ιροος διαφορότης . καί ὁ μέν ὁ [ μέγιστος ποικίλος , ὁ δέ ὁ ἕβδομος λαμπρός · ἠώς ὁ · δύο δέ λευκότης ὁ ἕκτος [ p . 616 e—617a ] . μετά ὁ περί ὁ πλάτος ὁ σφόνδυλος λόγος περί ὁ χρῶμα διαλέγω ὁ ἐν αὐτός περιέχω , λέγω δή ὁ πλάτος , ἀστήρ · καί φημί κοικίλον μέν εἰμί ὁ ὁ μέγας διά ὁ ὁ ἀπλανής ἀστήρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ κύκλος ποικιλίας · ὁ δέ ὁ ἕβδομος σφόνδυλος Λαμ - προτάσσω , τοιοῦτος γάρ ὁ ἥλιος · ὁ δέ ὁ ὄγδοος παρά ὁ ἕβδομος φωτίζω , ὁ σελήνη δηλαδή λέγω · ἔχω γάρ οὗτος ὁ λάμπω ἀεί πρός ἥλιος , καί εἰμί ἀμφότερος οἰκέω ὁ λαμπρός , ἀλλά ὁ μέν κατά οὐσία , ὁ δέ κατά μετουσία . ὁ δέ ὁ δύο , ὁ Κρόνος ἐνδείκνυμι , καί ὁ ὁ πέμπτος ξανθός πως ἔχω ὁ χρῶμα · καί οὐδέ ἀπλόος ξανθός , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ λαμπρός ξανθός , ὅτι ὁ λαμπρός ὁ ἐρυθρός καί λευκός κιρνάω γίγνομαι ξαν - θον , ὡς ὁ Τίμαιος [ p . 68 b ] διά-ὁρίζω , ὥστε μίξις λευκουχραω - καί ἐρυθρός πρός ὁ ξανθός ἀνίημι ὁ οὗτος χράω - μάτη . ὁ δέ ὁ τρίτος καί ὁ ἕκτος κοινός ἔχω ὁ λευκός , εἰμί καί κακός εἰμί λευκός φημί ὁ ἕκτος · ὑπερ - ἐρυθρός δέ ὁ τέταρτος , οἷος δή καί ὁράω ὅντα ὁ ὁ Ἄρης . οὐκοῦν κατά δυάς μέν ὁ ἄλλος ὁ ἀπαρίθ - μησις , ἥλιος καί σελήνη ὡς λαμπρός , Κρόνος δέ καί ἄρα - ἐγώ δύο ὡς ξανθός , Διώ δέ καί Ἀφροδίτη ὡς λευκός [ τρίτος · ] .. 16 .. ὑπερέρυθρος χρῶμα .. 16 .. πρέπω γάρ ὁ μέν [ ὡς ] χαίρω ] διάκρισις καί ὁ ἵημι - ρότης ὁ ] ..... εἰμί καί ὁ Χωρὶς ἄλλος ἔχω ὁ ίδιος - τητάω ὁ χρώς καί ὁ διαιρετικός ἐπιτήδειος · ὁ δέ αρμός - μονίας καί σύγκρασις αἴτιος ὁ λευκός , ἀποκρύπτω ὁ σκοτώδης πᾶς μετά ὁ πρός ὁ δρύοψ συμμετρία ἄπληκτος προσβάλλω , ὡς ὅταν γε λάμπω διαφερόντως , ἀνύποιστος γίγνομαι πρός αὐτός · ὁ πρός ὁ δρύοψ συμμετρία απυποοιδα γίγνομαι πρός αὐτός · ὁ δέ συγκρίνω καί συνάγω εφιός - μένω ὁ ξανθός , συναγωγός εἰμί καί οὗτος πλείων ἰδέα εἰς εἷς καί πᾶς ὁ ἄλλος , λαμπρότης λευκότης ερυθοτητη · ὁ δέ πᾶς ἡγεμών ὁ λαμπρός , ἄλλος εἶδος εἰμί πυρός καί ἀρκέω ἑαυτοῦ μόνος εἰς ὁ ὁράω · ὁ μέν γάρ ἄλλος χρῶμα φαίνω διά ὁ λαμπρός , οὗτος δέ ὁρατός εἰμί διά ἑαυτοῦ μόνος · προσήκω οὖν χρῶμα ὁ ὁ ὁρατής αἴτιος καί οἷος πατήρ εἰμί ὁ τοιόσδε χρῶμα , μόνος αὐτάρκης ὑπάρχω , μόνος εἰκών φέρω ὁ νοητός φάος . ὅτι2 δέ τέσσαρες εἰμί ὁ ἁπλόος χρῶμα , λευκός μέλας ἐρυθρός λαμπρός , ὁ μέλας μόνος οὐ ἔχω χώρα ἐν ἐκεῖνος ἐμπύριος εἰμί , αὐτός διά ὁ πρός ὁ γήινος ὁ πυρός μῖξις ὑφίστημι , εὔδηλος · ἀλλά ἀντί ὁ μέλας ὁ ξανθός συλλενὲς εἰμί ὁ τρεῖς ἀποδίδωμι ἐκεῖνος ὁ φύσις ὁ συναγωγός , πρίπος Κρόνος μέν διά ὁ σύγκρισις , ὅς εἰμί αἴτιος , ὡς καί ὁ .... εἰς αὐτός ἀναπέμπω ὁ σύγκρισις ἔσχατος εἰμί ταῦ - ὁ , Ἑρμῆς δέ ὡς ὁ ἄκρος πανταχοῦ συνδέω ἐθέλω διά ὁ ἰδιότης ὁ διαπορθμευτικός εἰς ὁ κοινωνικός λό - Λόϊς δή τις καί συμβόλαιος , ὅς τελευταῖος εἰμί εἶδος ἐνέργεια . οὕτως μέν οὖν ὁ τέσσαρες οὗτος χρῶμα διαιρέω ἀπό ἀλλήλων · ἔχω δέ καί ὁ κατά αὐτός συζεύγνυμι ὁ προσήκω σύζευξις , ὡς εἶπον , ἥλιος μέν καί ὁ δέ - λῆνος ὁ πατήρ καί μήτηρ ἔχω πρός ἀλλήλων σῦς - τάξις , Ζεύς δέ καί Ἀφροδίτη ὁ ὁ τελεσιουρλῶν αἴτιος ὅς ἐκεῖνος γεννάω καί ζωοποιέω , Κρόνος δέ καί ἐρύω ὁ ὁ ὁ γνῶσις προξενέω · ὁ μέν γάρ νοερός , ὁ δέ λογικός γνῶσις χορηγός · καί ὁ μέν ὁ ζωοποιέω ὁ γεννητικός ζωή , ὁ δέ ὁ ἐπιστρεπτικός αἴτιος · καί ὁ μέν ὁ δημιουργικός ὁ εἰδοποιία , ὁ δέ ὁ κατά ὁ ὕλη ποικιλίας ὑποστάτης · ἐν δέ οὗτος ὁ πᾶς , ὁ εἰμί ὁ ζῶ ὁ γιγνώσκω , οὖον μόνος ἐν ὁ γενητός , ἀλλά καί ἐν ὁ ἀΐδιος . ὁ δέ οὗτος ετεροτητη καί διαίρεσις εἰμί αἴτιος , μιμέομαι ὁ νοερός πηγή ὁ ὁ εἰμί ἀπό ἀλλήλων διάκρισις , ὅς ὑπεζωκότα καλέω εἰμί ἔθος ὁ ἐκ ὁ βάρβαρος θεοσοφία , ἑτερότης δέ ὁ Πλάτων φίλος . καί ὁ μέν εἰμί ὁ λαμπρός χρῶμα συγγενής , πρῶτος εἰμί ὁρατός , ὡς ὁ εἰμί πρῶν ἀνάγκη πάρειμι ὁ εἰμί · | διά ἐκεῖνος γάρ καί ὁ ζῶ εἰμί καί ὁ γιγνώσκω · ὁ δέ ζῶ ὁ λευκός πρός ὁ λαμπρός οἰκεῖος ἔχω καί ὁ ἐκ ὁ ἀζωΐα ἐγγίγνομαι μέλας καί σκοτώδης χρώς καθαρεύω · ὁ δέ γιγνώσκω ὁ ξανθός φίλος , συμμιὲς εἰμί ἐκ πᾶς · καί γάρ ὁ γνῶσις καί ὁ εἰμί ἐπορέγω καί ὁ ζωή , διότι κίνησις τίς εἰμί , καί ὁ ετεροτητη , διακρίνω ἐθέλω ὁ εἰμί καί οὖον μόνος ἐκ πολύς εἷς , ἀλλά καί πολύς ποιέω ἐκ εἷς . ὁ μέν οὖν χρῶμα οὗτος εἰκών · εἰμί δέ μή παντάπασι ἐν ὁ ὁράω οὗτος τοιοῦτος φαίνω , μάλιστα μέν καί εἰς ὁ ἰδέα φημί ὁ ἀστήρ ἀπιδήντα ὁ Πλάτων καί ὁ χρώς . εἰμί δέ μή οὗτος παραδέχομαι τις , ἐκεῖνος γε οὐ ἄδηλος , ὅτι ὁ ἐγγύθεν ὁράω ἢ ὅς πόρρωθεν ἀλλοῖος ὁ χρῶμα φαντάζω · θαυμαστός οὖν οὐδείς καί ὁ ἐκεῖθεν ὁράω λευκός διά ὁ σύμμιξις ὁ ἀήρ ἐγώ μή φαίνω λευκός , καί μάλιστα ἐν νύξ θεάομαι · ἢ ὁ ξανθός μή ὁράω ξανθός · καί γάρ παρά ἀλλήλων τίθημι ὁ χρῶμα φαντάζω οὐ οἷος εἰμί · εἰμί δέ παρά ἀλλήλων , καί διά ἀλλήλων ὡσαύτως ἑτεροῖος προσπίπτω ὁ ὄμμα ἐγώ . ἀλλά ἐπί ὁ ἐπόμενα χωρέω , ἱκανός εἰμί <τούτων> πρός ὁ ἐκ ὁ χρῶμα ὡς ἀπό εἰκών περί ὁ ποίησις ὁ ἀστήρ θεωρία . kυκαλεω δέ στρέφω ὁ ἄτρακτος ὅλος μέν ὁ αὐτός περιφορά · ἠώς ὁ · στρέφω | δέ f . 65r . αὐτός ἐν ὁ ὁ Ἀνάγκη γόνυ [ p . 617 ab ] . περι ὁ κίνησις ἐν οὗτος ὁ λόγος ὁ ὀκτώ σφός - δύλων , οὐκέτι ὁ χρῶμα · οὗτος γάρ ὁ ἀστήρ ἢ ὁ ἐν τοῖος σφόνδυλος , ὁ δέ κινέω ὁ σφόνδυλος . καί γάρ ὁ βραδυτής καί ὁ ταχύτης πρός ὁ οὗτος κινέω ἀποβλέπω διορίζω · ἐπεί ὁ γε ἀστήρ αὐτός περί ὁ ἑαυτοῦ κέντρον κινέω , καί ὅπως ἔχω τάχος ὅταν λέγω ὁ μέν ταχύς ἀποκαθίστημι , ὁ δέ βραδύς , εἰς ὁ σφόνδυλος , ἐν ὅς εἰμί , ἀφοράω περίοδος · οὗτος γάρ περιάγω ὁ ἀστήρ . καί ὁ μέν ἀπλανής πᾶς , καί ὁ ἐν αὐτός περιέχω καί ὁ ἐν ὅς ἄλλος περίοδος · διό δή λέγω μένα εἰμί ὁ ὁ ὅλος σφόνδυλος περιξοράν , ὁ ἑπτά περιάγω ὑπό ὁ ἔξος κατά ὁ ἐπί δεξιός κίνης . ἕκαστος δέ ὁ ἄλλος περίοδος ὁ ἐν αὐτός περιάγω κατά ὁ ἐαυ - ὁ κίνησις ἀστήρ · καί ὁ μέν διά πλείων χρόνος , καθά - περ ὁ Κρονία περίοδος , ὁ δέ διά μικρός , καθάπερ ὁ ὁ σελήνη · ὁ δέ ἄλλος οὗτος εἰμί ἀνά μέσος , τρεῖς μέν ἰσόδρομος · οὐσῶν,τῆς ἥλιος Ἑρμῆς τῆςἙρμοῦ ὁ Ἀφροδίτη , τρεῖς δέ ἄνισος πρός τε οὗτος καί ἀλλήλων , ὁ Ἄρης ὁ Ζεύς ὁ Κρόνος . οὗτος μέν οὖν μυριόλεκτος · πρός οὗτος δέ ἐκεῖνος δῆλος , ὅπως εἴρω ὁ ἠρέμα περιά - γίγνομαι ὁ ἐντός · πᾶς γάρ ῥοῦτα ὁ ὁ ὅλος κίνησις εἰμί ταχύς · καί ὅπως ἐπανακυκλέω ὁ τέταρτος ] .. 50 .. ὁ ... 22 . ὁ ὅλος σφόνδυλος . ὅτι ] δέ ἐν ὁ γόνυ στέργω ὁ Ἀνάγκη , ὥσπερ ὑπό ὁ χείρ ὁ Μοῖρα , σαφῶς αὐτός διορίζω , λαμβάνω εἄν καί ἐν - τεῦ , ὅσος οἴομαι ὁ ὑπεροχή εἰμί ὁ Ἀνάγκη πρός ὁ Μοῖρα . ὅς μέν γάρ διά ἐνέργεια ἔξω πρόειμι κινέω - βρόχος , ὅς συμβολικός ὁ διά ὁ χείρ ἐπαφή ὁ κινέω παρίστημι , ὅς δέ πρό ἐνέργεια · οὐδείς γάρ αὐτός πράσσω άψίφῳ κέλευθος Μένων ἐν ὁ γόνυ αὐτός ὁ ἄτρακτος κινέω . καί εἰμί οὗτος , οὐ εἄν εἰμί κατά ὁ ὕλη Ἀνάγκη ὁ Μοῖρα μήτηρ , οὐδέ οὕτως , ὡς εἴωθα ὁ ὑποδοχή μήτηρ καλέω , ἀλλά ὡς γεννητικός δύναμις ἐκεῖνος καί μονή ὁ ὅλος αὐτός τριάς . <πρὸς> οὗτος γε μήv αὐτός ὁ ἐν ὁ γόνυ κινέω δίδωμι αὐτός ὁ ὁ κινέω δύναμις · καί γάρ ὁ γόνυ σύμβολον κινητικός εἰμί παρά ὁ θεός δύναμις · ὅθεν καί ὁ ποιητής εἴωθα λέγω ὁ · θεός ἐν γόνυ κεῖμαι , περί ὅστις εἄν τυγχάνω οὗτος λέγω , ὡς εἰς ὁ ἐκεῖνος ποιέω καί κινέω ἀναφέρω ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι · καί γάρ ἐν ὁ ἡμέτερος σῶμα οὗτος ἔχω ὁ γόνυ ὁ χρεία ὁ φύσις , καμπή ὁ σκέλος καί ἔκτασις ἕνεκα γίγνομαι παρά αὐτός . καί τοίνυν ὁ Ἀνάγκη ὁ δυάς - μείς ἐνδίδωμι ὁ πᾶς , ὁ εἰς ὁ αὐτός συναγωγή ὁ κίνησις καί ὁ ἀπό ὁ αὐτός διάκρισις κατά εἷς λόγος καί εἷς τάξις | .. 55 .. Ν ὁ .. 30 . ὁ ἐπιδέξιος .. 20 . εἰμί - Κότως ἀμφότερος ἐντίθημι [ ὁ ἄτρακτος , ἐγκόλπιον αὐτός ὁ [ θεός ποιέω ] . ἀλλά περί μέν οὗτος ἱκανός ὁ εἴρω · δεῖ δέ ἐφιστάω - νέος . ὅπως ὁρίζω μέν ὁ πλῆθος ὁ ὀκτώ σφόνδυλος , νάω δέ διά πᾶς ἐλαύνω ἄγω καί κινεπιεπομαι περί ὁ αὐτός ἄγω πᾶς λέγω χώρα οὔτε ὁ ἀνελίσσω δίδωμι ιατός ὁ ἔκκεντρος οὔτε ὁ ἐπίκυκλος οὔτε ὅλως ὁ μηχανάομαι οὗτος ὑπόθεσις . εἰκότως · ὁ μέν γάρ ὁ ἔκκεντρος ὑποτίθημι σφαῖρα κινέω αὐτός περί ἄλλος κέντρον ἢ ὁ ὁ ἀπλανής , ἵνα ὁ ἀπόγειον κίνημα καί ὁ περίγειος διαφυλάσσω . ἀναγκαῖος οὖν ἢ κενός εἰμί μεταξύ ὁ σφαῖρα μή ἐναρμόζω ἀλλήλων διά ὁ ὁ κέντρον παράλλαξις , ἢ ὁ σφαῖρα ἐπισυγχέω ἀλλήλων , μή διά-ὁρίζω ὁ ἐπιφάνεια , ἵνα ὁ κατωτέρω μηδείς ἀπολείπω μεταξύ ὁ ἀνωτέρω καί ἑαυτοῦ , κατά ὅς μέν μικρός ἔχω ὁ ἐκ ὁ κέντρον , ἐναρμόζω , κατά ὅς δέ μείζων , χωρέω διά ἐκεῖνος · ἀλλά ἄνισος ὁ κινέω - σός εἰμί ἐν ὁ ὁ μείζων εἰμί ὁ μικρός , καί εἰμί καί οὗτος κενός . εἰμί δέ οὗτος ἀδύνατος τίς ἄλλος σῶμα μεταξύ ὁ δύο σφαῖρα · καί μέν ἠρεμέω , ἄλογος μέσος εἰμί τίς σῶμα φύσις ἀεικίνητος ἔχω σῶμα ἠρεμέω ὁ ἅπας χρόνος · εἰμί δέ κινέω , εἰμί μέν συνεπισπάω - μένω ὁ περιέχω ] .. 14 . φέρω · ὅς . ὁμαλής · ὅς . εἰμί τίς μεταξύ ἐκεῖνος [ ἀνώμαλος φέρω . εἰμί δέ κατά ἑαυτοῦ φέρω , εἰμί μέν κύκλος , πῶς οὐ εἰμί σφαιροειδής κινέω κύκλος κατά φύσις ; εἰμί δέ μή κύκλος , πῶς ἐν ἐκεῖνος ἐστπίν , [[ ἢ ]] μή ὕω ὁμοειδής ἐκεῖ - νόος καί δηλονότι φθαρτός ; πᾶς γάρ σῶμα κινέω ἐπί εὐθύς , στοιχεῖον δέ ὅλως εἰμί , οὐ ἀίδιος εἰμί . καί μήv καί εἰμί ἕκαστος ὁ σφαῖρα ἴδιος εἰμί κέντρον , εἰμί μέν καί ὁ ὁ ἀήρ σφαῖρα καί ὁ γῆ , ἀλλά ὁ κέντσιν , ὁ δέ οὐκέτι δυνατός ὁ μέν ἀπό ὁ μέσος κίνησις , ὁ δέ ἐπί ὁ μέσος · εἷς γάρ μή εἰμί ὁ μέσος οὗτος πᾶς ἄλογος · πρός γάρ εἷς ὁ μέσος ὁ οὗτος διορισμός . εἰμί δέ ὁ στοιχεῖον ὁ ὅδε κατά ὁ ὁ πᾶς μέσος ὁρίζω ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ μέσος , ὁ δέ ὁ σφαῖρα ὁ τίθημι τέρος οὖον περί ἐκεῖνος ; καί γάρ εἰμί μέν ἀγαθός ὁ περί κέντρον κινέω ὁ πᾶς , πῶς ὁ οὐράνιος σφαῖρα ἄλλος χράω κέντρον ; εἰμί δέ μή ἀγαθός , πῶς ὁ ἀπλανής περί ἐκεῖνος στρέφω , ἀγαθός εἰμί ὁ ἐντός καί περιάγω ὁ ἄλλος ; εἰμί δέ οὗτος μέν ὁ ἀπλανής μέσος , ἄλλος δέ ὁ ὁ πᾶς , πῶς οὐ ἐκεῖνος ὁ θέσις ὁρίζω ὁ σῶμα ὁ κατά φύσις καί ὁ κινέω ; ὡς γάρ μένω πᾶς κατά φύσις , οὐτάω καί κινέω κατά φύσις · καί εἰμί περί ὁ ὁ πᾶς μέσος , καί κινέω περί αὐτός κατά φύσις · καί εἰμί κινέω , καί μένω . καί μήv καί | ὁ ὁ ἐπίκυκλος ὑποτίθημι παντάπασι ἄτοπος εἰ . ή ὅς ἔοικα δέ μηχάνημα ὁ 12...ησις , ἀλλά αὐτοφυής εἰμί εἰμί . ὁ δέ ἐπίκυκλος πολύς εἰσάγω ὁ ὁ μηχάνημα ἔννοια · εἴτε γάρ κυκλίσκος νουω τις , ἐπί οὖν ὁ ἀστήρ ἔνειμι , κινέω ἐπί ὁ ὁμόκεντρος , πολύς ἀλογία κύκλος ἐν οὐρανός ποιέω ἀντί σῶμα δινέω · εἴτε σῶμα τις σφαιροειδής ὁ σφαῖρα ἐνδέω καί πλασματώδης · οὐδείς γάρ ἀπεοικώς ὁ ποιέω ἐπί δή τίνω ὄχημα φέρω ὁ ἀστήρ ὡς αὐτός οὖον δύναμαι κινέω καί ὁ ἐπί ἕτερος ὄχησις εἰμί ἐπιδεής . γελοῖος δή ὁ ὁ κίνησις ὁμαλεύς φυλάσσω προθυμέομαι οἴομαι οὗτος ποιέω , εἰμί ὁ κινέω διπλασιάζω · ἔπειτα διά τίς αἴτιος ὁ μέν ἥλιος καί ὁ σελήνη ὧδε ἐπί ὁ ἐπίκυκλος κινέω , ὁ δέ πέντε πλάνης ἑτέρως ; οἶς μέν γάρ ὁ ἄνω ὁ ἐπίκυκλος περιφέρεια ἐναντίος ὁ ἐπίκυκλος , ὁ δέ κάτω , φημί , ἐπί ὁ αὐτός · ὁ δέ πλάνης ἀνάπαλιν , ὁ μέν ἄνω ἔπειμι ὁ αὐτός , ὁ κάτω δέ ἐναντίος . ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ μάθημα εἴρω , ὅπως ὁ φαίνω διασῴζω , τοιοῦτος λαμβάνω ὑπόθεσις · ὁ δέ εἰς φιλόσοφος Μοῦσα βλέπω ὁ μηδείς ἄλογος γίγνομαι χρή διαφυλάσσω · ἐν οἶς μάλιστα μηδείς εἰκῇ μηδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά πᾶς κατά λόγος · | .. 55 .. ΑΝΟΝ καί .. 22 . [ σώμα φύω ] . ὁ μέν [ γάρ ] Πυθαγόρειος παρακέλευσμα ὅς μικρός καί ἁπλόος ὑπόθεσις χράω φαίνω ἀνωμαλία ὁ οὐράνιος ἀπευθύνω εἰς ὁμαλότης καί τάξις · ὁ δέ ὁ ἀνελίσσω χράω πολύς δήω οὗτος ποιέω , πολλαπλάσιος ὑπόθεσις ὁ φαίνω λαμβάνω καί σφαῖρα δημιουργέω ἀμύθητος καί κόσμος κατασκευάζω ποικίλος , ἵνα μηχανάομαι τάξις εἷς ἀστήρ ἁπλόος , καί οὔτε ὁ πλῆθος οὔτε ὁ ποικιλίας δημιουργία πρέπω αἴτιος φράσσω · πρός ὁ καί ὁ ὑποτίθημι αὐτός ἐλέγχω παρά ὁ ὕστερος , ὡς μήτε πᾶς ὁ φαίνω σῴζω δύναμαι μήτε ὅσος καί σῴζω ἀρκούντως ἀποδείκνυμι . οὗτος μέν οὖν καί ὁ Πτολεμαῖος ἐν ὁ ὁ ὑπόθεσις βιβλίον πραγματεύομαι · πολύς δέ εἰμί καί ἄλλος , ὅσος λέγω δυνατός πρός ὁ τοιοῦτος ἀρχή ὁ περί ὁ οὐράνιος θεωρία , τοσοῦτος ἐγώ ὁ εἴρω προστίθημι ἐπί ὁ πρόκειμαι χωρέω , ὅστις πολύς ἀγαθός αὐτός δίδωμι ὁ κίνησις ὁ ἄστρον μεταξύ ὁ ἀπλανής τάσσω καί ὁ ὑπό σελήνη σῶμα , ὅς μέν ἁπλόος καί τάσσω κινέω κίνλησιν , ὁ δέ ποικίλος καί ἄτακτος , αὐτός τάσσω ἄμη καί ποικίλος . ὁ μέν γάρ τάσσω οἰκέω σῶμα θεῖον , οὖν εἰμί ψυχή κατά νόος | .. 32 .. 0 .. ιαταυτ .. 24 .. χράω ψυχή ἁπλός μέν οὐ εἰμί , ἄλλος ὀρθός καί ἔμφρων καί τάσσω , [ εἰμί ] εἰκών ὁ τάξις . ὁ δέ ἁπλόος οὐ εἰμί ] πάντως σῶμα οἰκέω · σῶμα γάρ φύσις μεταβολεύς οὐ ἄμοιρος , ὡς ἐν πολιτικός [ p . 269 d ] μανθάνω · ὁπόταν οὖν ὁ σῶμα μή ὁ πρῶτος , ἀλλά ὁ δύο εἰμί καί σύνθεσις οὐ ἀμοιρέω , ἀνάγκη δήπου καί ὁ κίνησις αὐτός εἰμί ὁ κατά φύσις τοιοῦτος . εἰμί οὖν ἐν ὁ πλανάω λέγω τάξις μέν εἰμί δεῖ πάντως ἐν ὁ περίοδος , ἁπλότης δέ ὁ μέν ὑπό αὐτός μᾶλλον , ὁ δέ πρό αὐπῶν ἀίσσω , οὗτος δεῖ σκοπέω , εἰμί καί ἀνωμαλία εἰμί ὁ τάξις εἰμί καί ὁ δοκέω ἀνομοιότης ἐν χρόπερὶ ἔχω τάσσω , ὡς καί εἰς μουριοστὸν ἔτος δύναμαι Τέρι αὐτός εἶπον , ὅπως ἔκαστος καί οἶος ἔξειμι ὁ ἀνέλιξις ὁ τοιοῦτος ἀνωμαλία . εἴτε οὖν ταχύς κινέω καί βραδύς τεταγμένως , ἔτι ἐπί τἀναντία πρόσθεσις ποιέω καί ἀφαίρεσις , ἔτι ἐπί ὁ ἀπόγειον ἤ περίγειον ἐν ὁρίζω χρόνος φυλάσσω ὁ τάξις , οὐδείς ἐγώ ἀνάξιος ἐμέω ὁ κατά νόος κινέω θεῖον σῶμα ὁράω . ὁ γάρ κατά οὗτος καί ὡσαύτως καί περί ὁ αὐτός , κατά ὅσος κινέω δυνατός , εἰμί ὁράω καί ἐν οὗτος · ἄλλος γάρ ὁ ὡσαύτως καί ὁ κατά αὐτός καί ὁ περί ὁ αὐτός ὁ τε πρῶτος εἰμί καί ὁ μέσος καί ὁ τελευταῖος · Πόις γάρ μέσος ἕκαστος οὗτος ἀποδοτέον μετά ] .. 17 .. ανομιοτητη · ἐπεί [ ἀνάγκη ] ὁ ὑπό σελήνη εἰμί ὁ οἶος πα[ραδείγ]ματα κινέω ἐν ὁ προσεχῶς [ αὐτός ] ὑπέρκειμαι κύκλος · οἶος ὁ [ ἐναντίος κίνησις , ὁ ἐπί ὁ ἄνω καί κάτω , ὁ ταχύς καί βραδύς . πᾶς δέ ὁ ἐνταῦθα κατά φύσις ἄλλος ἄλλος **** ἐκεῖ κατά φύσις ἐν ὁ αὐτός , οὔτε διά ἀσθένεια ὁ ταχύτης ἤ ὁ βραδυτής ἐπεισέρχομαι οὔτε διά ζωή μεταβολή ὁ εἰς ὁ ἀπόγειον ἤ περίγειον οὔτε στάσις ὁ πρόσθεσις καί ἀφαίρεσις διείργω , ἀλλά πανταχοῖ φέρω ὁ ἐκεῖ σῶμα διά ὁ ὁ Ψυχή ὁ κινέω πρός ἄλλος καί ἄλλος νόησις ἀπεῖπον ὁ αὐτός δύναμις , διά βούλησις ἀφομοιόω ὁ ἐμφαίνω κινέω ὁ νοέω · καί γάρ σχῆμα πολυειδής ὁ ἀστήρ εἰμί πρός τε ἀλλήλων καί ὁ ὁ οὐρανός τόπος καί φύσις ποικίλος ὁ ἀφανής ἀπογράφω ὁ εἶδος δύναμις . καί ὁ μέν πρόσθεσις ἐκεῖ καί ἀφαίρεσις ὁ ὑπό σελήνη ἐπίδοσις εἰς ὁ ζωή καί ὕφεσις εἰμί αἴτιος καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰδοποιία · ὁ δέ βραδύτητα καί ὁ ταχύτητα ὁ δυσκαινητη καί εὐκίνητος μεταβολή καί ἠρεμαῖος καί ὀξύρροπος ζωή · ὁ δέ εἰς ὁ ἄνω καί κάτω κινέω ὁ ἀνωφορέω ἤ κατωφορά καί πρός ὁ μέσος ἤ ἀπό ὁ μέσος φορός , ἐπεί καί ὁ αὐξάνω καί μειόω ὁ ὁ σελήνη καί ὁ ἔκλειψις ἀρψετύπους εἰμί ὁ ὑπό αὐτός φημί αἴτιος ἤ γένεσις ἤ φθορά . ἀλλά ἐπί οὗτος μέν | διά ὁ φάος ὁ παράδειγμα θεωρέω καί ὁ κατά ὁ φάος σχηματισμός οὖν ] ἀποτελέω · παρά δέ ὁ πέντε διά ὁ πρόσθεσις καί ἀφαίρεσις . ἥλιος δέ διά ὁ πρός πᾶς ὑπεροχή ἀμφότερος μέν οὗτος ἄδεκτος , διά δέ ὁ ταχύς καί βραδύς κίνησις δείκνυμι ὁ ἐναντίωσις ὁ ἐν ὁ γένεσις περιέχω ὁ αἴτιος , ἀνώμαλος ὁμαλότης καί ἀνόμοιος ὁμοιότης καί αὐτός ἔχω καί ὁ κίνησις μικρός παράλλαξις ποιέω · πᾶς δέ ὁ ἁπλόος περίοδος καί ὁ ποικίλος , αὔγ-ασμα ἐν μέσος τάσσω , ὁ ἀνάλογος τάξις διαφυλάσσω . αὔγ-ασμα ἐν μέσος τάσσω , ὁ ἀνάλογος τάξις διαφυλάσσω . καί ὁ μέν Ὄλας σφαῖρα ὁ πλανάω οἰητέον κατά εἷς ἁπλόος κινέω φορός · εἴρω γοῦν ἐν Τιρμαίῳ [ p . 36 c ] πᾶς ὁ δημιουργός περιάγω κατά διάμετρος καί ἐπί ἀριστερός , ὁ δέ ἀπλανῆ ἐπί δεξιός καί κατά πλευρά · ὁ δέ ἀστήρ ἐπί αὐτός κινέω κατά τε πλάτη καί βάθος περί ὁ κέντρον μέν ὁ ἑαυτοῦ κινέω ( πᾶς γάρ σῶμα θέω κινέω κυκλικός ) , φέρω δέ καί περί αὐτός λοιπός ὁ οἰκεῖος ἕκαστος σφαῖρα οὐ ἁπλόος φορός , ἀλλά ποικίλος , πλέω ἢ μικρός παρεξέρχομαι ὁ ἀκριβής λοξός καί εἰς ὔψος ἀείρω καί εἰς βάθος κατέρχομαι , τις δέ καί εἰς ὁ πρόσω καί εἰς ὁ ὀπίσω φέρω κατά ὁ αὐτός βούλησις , οὐδαμοῦ ὁ περί ὁ οἰκεῖος κέντρον κίνησις ἀφίστημι . καί οὐτάω δή καί ὁ αὐτός κινέω κίνησις ὁ κυκλικός καί ὁ ὑπό σελήνη ] πᾶς κίνησις προλαμβάνω ὁ αἰτίας τείνω κατά εὐθύς , ἐν ὁ κυκλίζω [ ὁ εὐθύπορος ὁ ἰδιότης φορός ἐπιδείκνυμι , ὁ ἄνω ὁ κάτω , ὁ εἰς δεξιός ὁ εἰς ἀριστερός , ὁ πρόσω ὁ ὀπίσω . ὁ μέν οὖν ὑπό σελήνη σῶμα μερικός κινέω προηγουμένως ἐπί εὐθύς , ἔχω δέ ὁ κύκλος κατά μέθεξις διά ὁ ἀνταπόδοσις ὁ ἐναντίος κίνησις , ὁ δέ ἄστρον ἔχω μέν ὁ κυκλοφορία οἰκέω , κινέω δέ καί κατά ὁ ὁ ἐπί εὐθύς κίνησις ἰδιότης , ἄνω κάτω πρόσω ὀπίσω , διότι προλαμβάνω ἐκεῖνος ὁ αἴτιος . ὥστε ὁ μέν εὐθυπορικῶς κυκλίζω , ὁ δέ κυκλοφορικός εὐθυπορέω , μέσος ἔχω τάξις καί κίνησις ὁ τε μόνος κυκλοφορέω καί ὁ μόνος εὐθυπορέω , οἶος εἰμί ἕκαστος ὁ ἐνταῦθα συντίθημι . οὗτος ἐγώ ἐφίστημι γράφω , θαυμάζω μέν ὁ Πλάτων ὁ φιλόσοφος θεωρία , ἀφαιρέω ὁ οὐράνιος ὁ μεμηψανημένας αἴτιος ὁ κίνησις , ἔχω δέ τίς καί ὑπέρ ὁ χράω ὁ ὑποτίθημι ἐκεῖνος λέγω . ἐπεί γάρ βούλομαι μαθηματικός σκοπέω καί ἐπί δάκτυλος , ποῦ ταχύς ἤ ποῦ βραδύς ἐκεῖνος φέρω , καί λογίζομαι ὁ χρόνος , εὑρίσκω ὑποτίθημι , κατά ὅς εὐεφόδευτος αὐτός γίγνομαι ὁ χρόνος ὁ ἀνωμαλία ὁ κατάληψις , οὐ ἐκεῖνος οὐτάω κινέω , ἀλλά ἐγώ μή δύναμαι ἄλλως θηράω ὁ κίνησις ἤ τοιοῦτος ὑπόθεσις κατασκευάζω , διά οὖν ὁ ὁμαλεύς λαμβάνω κινέω κατά ἐπισύνθεσις δύναμαι ὁ ἀνώμαλος | ...... εἶμι .. 20 .. χρόνος ] , ὥσπερ ἄν εἰμί <περὶ> κ[ύλινδρ]ον κιν[ουμενοω μύρμηξ ἐλικοειδῶς ἡμεῖς ] ὁ ...... θέλων λαμβάνω νοέω [ εὐθύς ] ἐν ὁ κύλινδρος τις ὀρθός καί περί αὐτός στρέφω , σημεῖον δέ ἐπί ὁ εὐθύς ἄνωθεν καταφέρω , εἶτα ὁ ἕλιξ ἐκ ἄμφω ποιέω ἐκ δύο κίνησις ὁ εἷς , οὖον ὁ μύρμηξ ὗς δύο κινέω κινέω , ἀλλά ὡς εἷς ὁ ἐκ ἄμφω . οὐτάω γάρ οἴομαι καί ὁ ἐκ ὁ μάθημα ὁ ἀνώμαλος ἐκ ὁμαλός ποιέω , ἵνα ὅπερ εἶπον αὐτός δύναμαι ὁ ἀριθμός εὑρίσκω ὁ ἀνωμαλία διά ὁ ὁμαλός εἰμί καταληπτός μόνος , ἐκεῖνος τοιοῦτος εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἀσύνθετος , οἶος οὗτος ποιτυς διά σύνθεσις . καί γάρ ὁ ὁ παράπηγμα κατασκευάζω λογισμός χράω μιμέομαι ὁ πρό λογισμός καί ἐπίνοια ἐκεῖνος δημιουργέω φύσις · καί ὁ χρυσός ποιέω φάσκω ἐκ μίξις τίνω εἶδος , ὁ φύσις πρό μίξις οὖν οὗτος λέγω ὁ εἶδος ἐν ὁ χρυσός ποιέω · καί ἐπί ἄλλος πολύς οὗτος ὁ τρόπος , ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ὁ εὐμήχανος ἐπιβολή ὁ ἔργον ὁ φύσις θηράω ἐφίημι καί ζητέω , πῶς ἄν γίγνομαι , εἴπερ γίγνομαι , καί ὡς δυνατός εὑρίσκω . ἐπί δέ ὁ ἀστήρ καί πρόφασις αὐτός ὁ ζήτησις ἔχω καί κατόρθωσις οὖον ὁ τυγχάνω ὁ Εὕρησις , ὅπως ἀποδείκνυμι ὁμαλός πᾶς κινέω ὁ ἐγκυκίως φέρω · οὗτος γάρ φημί θεῖον σῶμα προσήκω . καί ἔγωγε φημί ἄν καί αὐτός ἄλλος μέν ὁ ὁμαλής μόνος , ἄλλος [ δέ πάλιν τ ] ἀνώμαλος ὁμαλεύς , ἄλλος δέ [ ὁ ἔρχομαι γένεσις μόνος ὁ Ἀνώ - μῆλον μόνος ] . μήποτε γάρ οὐδέ ἀνωμαλία χρή λέγω , ἐφίημι ὁ ἀνταπόδοσις ὁμαλεύς καί τάξις ἔχω πάντως ἀναγκαῖος . ἀλλά οὗτος μέν πᾶς εἰμί συλλογίζομαι · ὁ δέ καί ὁ ἀπλανῆ κινέω ἐπί ὁ ἕπομαι καί μοῖρα εἷς εἰμί ἔτος ἄπλετος , οὐδέ οὗτος δήπου ὁ Πλάτων προσήκω , σαφῶς λέγω ὁ ἐναντίος εἰμί κινέω ἐν ὁ ἀπλανής καί ὁ πλανάω · καί γάρ εἰμί δήω καί ὁ ἐναντίος δυναστεύω κατά ὁ γένεσις ἐκεῖ προυπάρχω ὁ παράδειγμα , καί ὁ ἐν ὁ νοητός ταυτότης καί ἑτερότης πρῶτος μετέχω ὁ οὐρανός · ἄλλος δέ εἰμί ἐκεῖ κίνησις διά σής κατά τόπος μονή ἐν οὗτος θεωρέω ὁ ἐναντίωσις · Μοῦσα δέ ὁ ὅλος οὐρανός συνέχω συμφωνία εἰμί ὁ ἐναντίος κίνησις καί ὁμολογέω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . ἐπί ὅτι γε καί ὁ περί ὁ ἀπλανής δόξα ψευδής ὡς κινέω ἐπί ὁ αὐτός ὁ πλανάω , δῆλος · ἐσθίω γάρ εἴπερ μάλιστα περί ὁ ὁ ζῳδιακός κινέω πόλος , πολύς ὁ ἀφανής ἄστρον ἐμφανής γίγνομαι καί ὁ ἐμφαίνω ἀφανής · οὗτος δέ εἰμί ἀδύνατος μηδέ ὁ ἀπαλανῆ κινέω περί ὁ ὁ ζῳδιακός πόλος · εἰμί δέ περί ὁ ὁ πᾶς πόλος κινέω , ὁ ἐπί ὁ διά μέσος ὁράω ἔμπροσθεν ἄστρον ἐκβαίνω τις ὁ διά μέσος ἐσθίω κύκλος , ὅσπερ εἰμί καί αὐτός παντελής ψεῦδος · εἰμί δέ ὁ πολυθρύλητος ἐπανατείνω τηρέω εἰμί μαρτυρέω [ ὁ ἐπί ὁ ἕπω κινέω ὁ ἀπλανής , καί ἡμεῖς ὁ Χαλδαῖος ἔχω τηρέω λέγω πά[νυ ἐναργής ] παρά - δίδωμι ἐκ ἀμύθητος χρόνος , ποῖος ] καί ὅλος κοσμικός περίοδος καί ἀποκατάστασις εἰμί ἱστορία · προστίθημι δέ Χαλδαῖος καί Αἰγυτπίουτς . καί τίς δεῖ Χαλδαῖος καί Αἰγμπτίους λέγω ; ἀλλά πρό οὗτος ὁ ὁ θεός φήμη σαφῶς ὁ ἑαυτοῦ οἶδα καί ὁ χρησμός ὁ τε ἀπλανῆ κινέω φημί οὕτως , ὡς καί ὁ Πλάτων λόγος , περιά - γουω ὁ ὅλος οὐρανός ἐπί δυσμή , καί πρός οὗτος ἑπτά μόνος εἰμί ὁ λοιπάς περίοδος , ἀλλά οὐ επικυκα οὐδέ ἀνελίσσω οὐδέ ἄλλος τις τοιοῦτος κύκλος ὄχλος · ὅς χρή πείθω ὁ εἴρω ἐπιβολή κρατύνω , ὁ μηχάνημα βούλομαι ἱστάνω ἐπί ὁ οὐρανός παραχωρέω ὡς χρεία ἕνεκα καί ἀνθρωπένων λογισμός ὁ ὑπόθεσις οὗτος χράω · εἰμί δέ ὡς πείθω αὐτός οὕτως ἔχω λέγω , οὐ ἐγώ γε προσαιρέω ὁ λόγος . Εἶπος δέ ὁ κύκλος αὐτός ἄνωθεν ἐπί ἕκαστος βαίνω Σειρήν συμπεριφέρω , φωνή εἷς ἵημι , εἷς τόνος · ἐκπαςῶν δέ ὀκτώ εἰμί εἷς ἵημι , εἷς τόνος · ἐκ πᾶς δέ ὀκτώ εἰμί εἷς ἁρμονία συμφωνέω [ p . 617 b ] . Τῖς μέν ὁ μοιραῖος ἄτρακτος καί ὁποῖος ἔχω ὁ σφός - σῦλον διαφορά , εἴρω διά ὁ ἔμπροσθεν · ἐν δέ οὗτος εἰσάγω λοιπός ὁ ἐφίστημι ὁ κινέω ὁ ἄτρακτος θεῖος καί ἀσώματος ὑπόστασις , καί οὗτος ὁ Σειρήν πρῶτος λέγω ἐπί ἕκαστος κύκλος εἷς βαίνω καί συμ - περιφέρω ὁ κύκλος ὁ | . . . 22 . . ἐν . . 27 . . ὁ τόνος εὐχή ἥκιστος πρέπω τοῖος μεουσικοιξ λόγος . . 12 . [ σημαίνω ὁ εἷς φθόγγος καί ὁ ἁπλόος ἦχος · ὁ μέν γάρ εἷς φωνή δηλόω ὁ ἀμετάβολος ὁ ὁ ἐνέργεια ὁράω εἰς ἄλλος καί ἄλλος μέλος ὕπαρξις , ἑες͂ς ἕκαστος Σειρήν ἀεί ὁ αὐτός ἴσος φωνή · ὁ δέ εἷς τόνος ὁ ποιός φωνή εδυηλοω εἰς εἷς ἀπήχησις φθόγγος τελέω · παρά γάρ ὁ ὅς καί ὁ φθόγγος καλέω τόνος . καί τέλος ὀκτώ ὁ κύκλος καί ὁ σειρηον εἰμί εἷς ἁρμονία ἐκ πᾶς ἀποτελέω φημί , οἷος ὁ διά πᾶς , ἐν ὅρος μέν ὀκτώ θεωρέω , ἑπτά δέ διάστημα , ὡς ὁ Σειρήν ὁ ἐνέργεια εἰκάζω φθόγγος , ἐκ ὅς ὁ διά πᾶς ὁ κατακορεστάτη ὁ συμγωνιῶν , καί κατά ὁ τάξις αὐτός εἰμί ὁ διάστημα ὁ φθόγγος , ἄρχω ἀπό ὁ Νήτης κάτωθεν καί τελευτή εἰς ὁ ὕπατος ἄνω2 εἰμί · δεῖ γάρ ὁ ἀνωτέρω κινέω ταχύς , κἀν δοκέω ὁ ἀποκαθίστημι εἰμί πολυχρόνιος ὁ μείζων λόγος ἔχω ὅς κύλκους αὐτός ὁ μέγεθος πρός ὁ κύκλος ἢ ὁ κινέω αὐτός πρός ἀλλήλων · οὗτος γάρ δοκέω συμφωνέω παρά πᾶς . οὗτος δέ οὖν οὕτως αὐτός διατάσσω , ὡς εἴρω , τίς εἶμι ῥητέος ὁ Σειρήν οὗτος ; ὁ μέν οὖν δή λέγω ὁ Μοῦσα εἰμί καί παρά ἡμεῖς ἐγώ προστίθημι ὁ λοιπός , ἵνα ὁ ὁ ἐννεάς συμπληρόω ἀριθμός , οὐ εἰμί ἕπομαι ὁ ῥῆσις · πρός ὁ καί ὁ συμπεριφέρω ὁ κύκλος ὁ Σειρήν καταδεής ] εἰμί ὁ Μοῦσα . . 20 . . ὅς . Έιδ . . 20 . . φυχικεω σωματικός . . 16 . φωνή ὁ Μοῦσα εἶν[αι ] · διό καί ἐναρμόνιος ] ἔχω κινέω καί ὁ κύκλος ὅς ἐπιβαίνω προξενέω ὁ ἔρρυθμος κίνησις ] παναληθής . τίς οὖν οὐσία καί τάξις ἔχω ; ὅτι μέν δή πρό σῶμα εἰμί ἀναγκαῖος καί προσεχῶς ἐφίστημι ὁ κύκλος εἰμί ψυχή αὐτός , δῆλος , ἐπεί καί ὁ συμπεριφέρω ὁ κύκλος κινέω δήπου μεταβατικός αὐτός ἀναδιδάσκω . καί εἰμί μή μῦθος εἰμί , εἶπον εἄν ὁ Σειρήν ὁ κύκλος συμπεριάγω · νῦν δέ ὡς φιλέω ὁ μυθοπλάστης ποιέω , ἀναστρέφω ὁ τάξις καί ὁ κυκέω εἶπον συμπεριέρχομαι ὁ Σειρπηνας . εἰμί δέ οὖν κινέω καί αὐτός κυκλικός κατά ὁ ἀσώματος Κίνη - βρόχος , ἀνάγκη δήπου Ψυχή τις αὐτός εἰμί νοερός ζώννυμι · νόος γάρ εἰκών ὁ περιφορά , καθάπερ ὁ Αθηναῖος ξένος διδάσκω [ leg . X 897 c ] , καί ψυχή περιάγω διά νόος . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , συνᾴδω οὗτος ὁ ἐν Τίμαιος [ p . 35 a sqq . ] περί ὁ θεῖον Ψυχή φιλοσοφέω , ὡς ἄρα ἐκ ὁ ἁρμονικός ὑφίστημι λόγος · καί εἰμί περιφέρω , καί αὐτός κύκλος τις εἰμί , ὥσπερ φημί καί ὁ Τίμαιος [ ρ.3 c ] . καί εἰμί εἷς φωνή ἀφίημι ἕκαστος καί εἷς τόνος , λογικός 15 πάντως εἰμί πάτος οὐ οἷος ὁ ἡμέτερος , συλλογίζομαι , καί | [ εἰκάζω ἄλλος , ἵνα ὁ ὅντα γνῶσις · πᾶς - λίς ] δέ εἰμί εἷς συμπληρόω ἁρμονία , οἶος χορεύω ] ἐν πᾶς περί εἷς κορυφαῖος ὁ [ ὁ ὅλος ] κόσμος Ψυχή . Σειρήν μέν οὖν αὐτός καλέω , ἵνα ἐνδείκνυμι ὁ ἄρα - μονίας σωματοειδής πάντως εἰμί , ὅς οὗτος ὁ κύκλος ἐνδίδωμι · οὐράνιος δέ Σειρπηνας , ἵνα ὁ γενεσιουργός διακρίνω οὗτος Σειρήν , ὅς δή καί αὐτός ἀλλαχοῦ [ Phaedr . 259 a ] συμβουλεύω κατά ὁ ὁμηρικός λαγχάνω Οδυσσεύς παραπλέω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀπό δυάς ἄρχω · λέγω γοῦν ὁ ποιητής · φθογγή Σειρήνοιïn , ὡς ἄν δύο εἰμί · αὔτης δέ ἀπό μόνος · ὁ γάρ ὁ εἷς κύκλος ὁ ἔξος προηγέομαι ὁ ἑβδομάς . ὥστε ἐκεῖνος ὁ δυάς πλῆθος οἰκέω ὑποστόρεννυμι πάντως εἰκός · καί εἰμί ὁ οὐράνιος μόνος ἑβδομαδικός , ὁ γενεσιουργέω δυάς πάντως δίς ἑβδομαδικός , οὐτάω καί ὁ θεολόγος πολλαχοῦ ὁ οὐράνιος ζώνη διπλασιάζω ἐν ὁ ὑπό σελήνη . ἀνάκλεις δέ ἄρα τις καί ἐν Ἅιδου Σερῆνες , περί ὅς αὐτός εἶπον ἐν Κρατύλος [ p . 403d ] σαφῶς , ὡς οὐδέ ἐκεῖνος ἀπολείπω ὁ Ἅιδην φίλος , λέγω ὑπό ὁ ὁ Πλούτων σοφία . ὥστε τρισσός γένος κατά αὐτός Σειρήν · οὐράνιος Ζεύς , γενεσιουργός Ποσειδῶν , υποχθόνιος Πλούτων · κοινός δέ πᾶς ὁ γένος ἁρμονία ὑφίστημι σωματοειδής , ὁ Μοῦσα ὁ νοερός ἁρμονία μάλιστα δωρέω , διό καί κρατέω λέγω ὁ Σειρήν καί ὁ πτερόν αὐτός στεφανόω · καί γάρ ἐκεῖνος ἀνάγω ἑαυτοῦ τε συνάπτω , ὁ ἀναγωγός αὐτός δύναμις ἐξάπτω ὁ ἑαυτοῦ νόησις . ἄλλος | δέ κάθημαι πέριξ [ διά ἴσος τρέω , ἐν θρόνος ἕκαστος , θυγάτηρ ὁ Ἀνάγκη Μοῖρα ] · ἠώς ὁ · ὁ δέ λάχος ἐν μέρος [ ἑκάτερος ] ἑκάτερος ὁ χείρ ἐφάπτω [ p . 617b—d ] . μετά τὰ[ς Σειρήν , ὅς εἶπον ὁ θεῖος εἰμί ὁ ὀκτώ κύκλων ] Ψυχή , οὖς καί ὁ οὐσία καί ὁ ζωή ἐναρμόνιος καί ὁ ἐνέργεια νοερός κύκλος κινέω ( ἐν γάρ ἀσώματος ὁ κύκλος κίνησις νοερός ἐμφαίνω πάντως ἐνέργεια ) ὁ ὁ Μοῖρα παραδίδωμι τριάς ὑπέρ ὁ Σειρήν , ἄνωθεν ἐποχέομαι οὗτος τε καί ὁ ὅλος περίοδος , ἅπτω τε αὐτός καί οὐ ἅπτω ( οὗτος γάρ ὁ διαλείπω ) , οἷος υπερκόσμιος τε Όμα καί ἐγκόσμιος εἰμί · ὁ μέν γάρ ἅπτω κοινωνία δηλόω ἀπό οὗτος ἀσύναπτος πρός αὐτός . καί ὁράω πῶς καί ὁ Ἀνάγκη ὑφίημι ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ ὁ Μοῖρα καί ὁ Σειρήν ὑπερκάθημαι · Θρόνοι μέν γάρ ἀποδίδωμι παρά ὁ μῦθος καί αὐτός , ὥσπερ ὁ Ἀνάγκη · καί γάρ ὁ ὁ Ἀνάγκη θρόνος μιμνήσκω διά ὁ ἕπομαι · καί κάθημαι λέγω καθάπερ ὁ μήτηρ , ἀλλά οὖον συμπεριφέρω ὁ κύκλος , ὥσπερ ὁ Σειρήν . ἀλλά ὅς μέν οὐ ἐφάπτω ὁ ἄτρακτος ὁ χείρ , ἀλλά ἔγκειμαι ὁ γόνυ αὐτός ὡς ἑδράζω ὥσπερ ὁ Σειρῆνες.ἀλλ᾿ ἔγκειμαι ὁ γόνυ αὐτός ὡς ἑδράζω ἐν αὐτός μόνιμος , ὅς δέ χράω ὁ χείρ καί κινέω διά οὗτος , ὡς ἄν προσεχής ὁ κινέω · καί οὗτος μέν ἔξω ὁ κύκλος εἰμί καί ἑδράζω κινέω · ὁ δέ Σειρήν ἐπιβαίνω ὁ κύκλος καί συμπεριφέρω αὐτός · ὥστε ὁ Μοῖρα καί οὗτος κινου|[σῶν ] . . 85 . . [ ἔρχομαι περιφορά . . . . . . . . . γάρ κινέω · ὅς δέ ἐκ ὁ περιφορέω ] εἰς ὁ ἐπί εὐθύς κινέω · οὗτος γάρ πᾶς δουλεύω ὁ κείω περίοδος . καί οὕτως ὁμαλεύς ὁ κόσμος ἅπας εἰμί Μοιοραῖος , ὁ μέν ἄκυρος κίνησις εἰς ὁ κύριος ἀναρτάω , οὗτος δέ εἰς ὁ Μοῖρα · ὁ δέ Μοῖρα κατά ὁ βούλησις ὁ μήτηρ κινέω , καί ὅσος ἐκεῖνος ὁ εἰναι , τοσοῦτος ὁ ἐνεργέω οὗτος εἰς ὁ πᾶς παρέχω . ἀλλά ὅτι μέν ὁ Μοῖρα διά ὁ περίοδος οὗτος πᾶς ὁ ἐν ὁ κόσμος κατευθύνω , δῆλος , ἕκαστος ἀπομερίζω ὁ προσήκω , καί ζῷον καί φυτός , καί ἐπικλώθω ὁ ὀφείλω μοῖρα . διό καί ὁ περίοδος ἄτρακτος καί σφόνδυλος προσφέρω , ἐπεί ἐν ὁ ἱεροποιία σύνθημα οὗτος ὁ μοιοραω εἴωθα παραλαμβάνω , ἠλακάτη ἄτρακτος νῆμα · διά γάρ οὗτος δηλόω ὁ ἄνωθεν εἱρμός μέχρι ὁ τελευταῖος διήκω , ὁ μέν ἐν ὁ συνυηθείᾳ καλέω ἠλακάτη ὁ ἐν ὁ Μοῖρα περιέχω αἴτιος δηλόω , ὅς εἰς ὁ πᾶς ἐντίθημι ἀπό ἐκεῖνος ζωή · ὁ δέ ἄτρακτος ὁ ἀπό ἐκείηνες͂ς ὁ νῆμα δέχομαι ὁ εἰς ὁ πᾶς ἔνδω - δίδωμι · ὁ δέ νῆμα ὁ εἱρμός ὁ τε Μένων καί ὁ προέρχομαι . οὐγάρ δεῖ νομίζω , ? ὅτι τάσσω ὁ πᾶς καί κινοπυθω Χωρὶς ὁ ζωή ἐνδίδωμι κινέω · οὐδέ γάρ ὁ ὁ ὅδε ἄγαλμα ἐλλάμπω ἄνευ ζωή ἐλλάμπω · ἀλλά ὁ ζωή ἰδιότης ἄλλος ἄλλος , καί ὡς μέν ζωή | Κ . . . . . . δ . . . 25 . ἐννύω . . δ . . 25 . Μοῦσα μέν ἐναρμόνιος προξενόω , Μοῖρα δέ εἴρω εἶδος ὁ κόσμος καί [ ἄλλος ] ἄλλος τίς ὁ θεός . Τῖς δέ ποτός ἄρα τάξις . . . . Μοῖρα καί τίς ὁ ἀπό ὁ θεομυθία αὐτός ἀποδίδωμι σύμβολον , ὁ Θρόνοι ὁ στέμμα ὁ λευκός ἐσθής ὁ ὑμνῳδία ὁ χείρ ; ἕκαστος γάρ οὗτος δήω νοερός ἐπίστασις . καί ὅλως πρό τοῦτος , πῶς ὁράω κάθημαι καί σχῆμα ἔχω αὐτός καί ἀκούω ὑμνέω ; καί τίς ὁ ὁ μέν ἄλλος ὑμνέω , ὁ δέ ἄλλος , καί μερίζω ὁ ὑμνέω ὁ ὁ χρόνος μόριον ; τίς γάρ πρός ἐκεῖνος χρόνος ; εἰμί μέν γάρ εἰμί Ψυχή , τάχα εἄν καί χρόνος αὐτός διαφέρω · καίτοι καί εἰμί οὗτος ἀληθής , ὁ κατά μέρος ὁ χρόνος διαίρεσις δήω λόγος τις . — ὁ μέν τοίνυν ὁ ἀσώματος σωματοειδής θεωρέω καί ὁ ἔξω τόπος πᾶς ὡς ἐν τόπος τις εἰμί καί διάστημα καί ὁ ἔξω κίνησις διά κίνησις ἀντιλαμβάνω θαυμαστός οὐδείς · πάλαι καί ὁ θεουργός ἐγώ διδάσκω , ὅτι ὁ αὐτοφάνεια ὁ θεός μορφόω ὁ αμόρφωτος καί σχηματίζω ὁ ἀσχημάτιστος ἀνάγκη γίγνομαι , ὁ Ψυχή καί ὁ ἀτρεμής καί ὁ ἁπλόος φάσμα ὁ θεός κατά ὁ ἑαυτοῦ φαῦσις ὑποδέχομαι μεριστός καί μετά φαντασία σχῆμα καί μορφή συνάγω ὁ θέαμα . πᾶς γάρ μέθεξις ὁ τε ὁ μετέχω καί ὁ ὁ μετέχω ἰδέα διασῴζω , μέσος πως εἰμί το΄'υος ἀμφότερος · καί οὔτε ὁ ὁ μετέχω μόνος , οὖον γάρ | ὅς δίδωμι τίς ] ὁ μετέχω · οὐ ὁ ὁ μετέχω , οὖον Γάρ [ εἄν ἐξαιρέω ὁ μετέχω . εἰμί ] οὖν θεῖον ὁ μετέχω ἔχω ὁ πα]ρ' αὐτός προτείνω φάσμαι[τα ] ὁ φωτοειδής ὁ ἄχραντος ὁ ἄχρονος πάρειμι ὁ ζωτικός , πᾶς εἰμί τίς τοιοῦτος , ὁ δέ μετέχω ὁ διαστατός ὁ μορφόω ὁ σχηματίζω · οὗτος καί ὁ θεός εἶπον πρός ὁ θεουργός · ἀσώματος γάρ εἰμί , φημί , ἐγώ ώματα ὁ αὔτοπτος φάσμα σύ ἕνεκα ἐνδέω · διά γάρ ὁ μετέχω σωματοειδής φαντάζω ὁ ἀσώματος ἐν ὁ αἰθήρ φαίνω διαστατός . εἰμί οὖν ὁ θεουργός οὗτος αὐτοπτέω ὁ τρόπος ὁ θεῖον , θαυμάζω μηδείς , εἰμί καί ὁ ὁ θέαμα οὗτος ἄγγελος , ὡς ψυχή εἰκός εἰμί μερικός φαντασία χράω καί ἔτι σῶμα ἔννοια ἔχω , οὗτος ὁ ἀσώματος ἐφάπτω καί ὁράω ἐν ὁ αἰθέριος σῶμα ὁ ὁ ἀσώματος ὕπαρξις σωματικός , καί ἀντί μέν ὁ ζωή ὁ θεῖος καί ἄϋλος χιτών λευκός καί λευχείμων ὁ Μοῖρα · ἀντί δέ ὁ σταθερός καί μόνιμος κατάστασις κάθημαι · ἀντί δέ ὁ διορίζω ἀπό ὁ ἄλλος θεός ἰδιότης μεριστός καί τοπικός περιγραφή · σύνθημα γάρ ὁ ἐμφανής ὁ ἀφανής εἰμί δύναμις , ὁ αμόρφωτος ὁ ἐν μορφή ὁράω διαστατός . οὗτος μέν οὖν , ὅσπερ φημί , διά ὁ ἱερατικός ἔργον γνώριμος ὁ μή παντάπασι ἐκεῖνος ἀνήκω · ἐπεί καί ὁ φωνή ἀκούω ἐμμελής καί ιυμων ἀνήκοος · ἐπεί καί ὁ φωνή ἀκούω ἐμμελής καί ὕμνος γε τίνω | συνήθης ὁ . . 20 . [ ἀσώματος . . 20 . [ αὐτοφάνεια , οὔτε φωνή [ καί σωματικός ὄργανος οὔτε πληγή καί [ ἄγω δράω , ἀλλά ἀσώματος ἐνεργέω · τῆ ] ἐν ἐκεῖνος ἀπαθής ἐνέργεια ἐν ὁ μετέχω κατά ὁ ἐκεῖνος βούλησις παθητικός ὑφίστημι κίνησις · ἐπεί καί ὁ Ψυχή αἰδέομαι ἢ φοβέω ὠχρότης ἢ ἔρευθος ἐν ὁ σῶμα συμβαίνω , μή εἰμί ἐν ἐκεῖνος θατέρου οὗτος , ἀλλά ἀπό ὁ ἐν ἐκεῖνος κίνησις ὁ ἀχρώματος περί ὁ σῶμα ὁ κατά ὁ χρῶμα διάθεσις ὑφίστημι . μή οὖν οἴομαι τις ἀδύνατος εἰμί ὁ Μοῖρα ὑμνέω νοερός εἰς αἴσθησις ἐκπίπτω ὁ νοέω αὐτός παρά ὁ ἀμφί ὁ Ἥρα καί ἦχος ἀποτελέω ὁ ἄνευ ἦχος κίνησις καί διά πληγή πληγή ἐνεικονίζω ὁ ἄπληκτος ζωή καί ἀπό ὁ κατά νόος συναίσθησις ἐκφοιτάω εἰς ὁ διά ἀκοή ἀντίληψις . οἶος γάρ ὁ γνωστός , τοιοῦτος καί ὁ γνῶσις · εἰμί μέν νοητός , νόησις · εἰμί δέ ἀκουστός , ἄκουσις · ὁ δή νοητός γίγνομαι διά ἔμφασις ἀκουστής καί ὁ νόησις ἄκουσις γίγνομαι καί ηυκουω οὖν νοέω πρότερος . ἀλλά οὗτος μέν φανερός , ὅσπερ εἶπον , καί ἀπό ὁ παρά ἐγώ ἱερατικός · καί προσθετέον ὡς ἄλλος μέν τρόπος ἄγγελος θεός ἐπήκοος γίγνομαι , δαίμων δέ ἄλλος , ψυχή δέ ἄνθρωπος ἄλλος · ἕ μέν νοερός ὁ νοερός , ὁ δέ λογικός , ο}ι δέ καί αἰσθητικός , ἕκαστος δέ κατά ὁ μέτρον ὁ ἑαυτοῦ ἐπιτηδειότης ὑποδέχομαι ὁ ὁ θεός γνῶσις καί ἐνέργεια εἰς ἑαυτοῦ πρόειμι . καί | . . 85 . . Σ ὅταν ὁ σύνθεσις ἐν ταῖ]ς διανόησις καθαρεύω · [ τότε ] ἀμόρφωτος αὐτός ἔχω συναίσθησις [ πάρειμι , ὅταν φαντασία ἀποσκευάζω · τότε ὁ φθέγμα αὐτός διά νόος γιγνώσκω μόνος , ὅταν σιγάω πᾶς ἐγώ ὁ σωματικός αἴσθησις . οὗτος δέ οὖν ὑπομιμνῄσκω τίς χρή πλέκω πρῶτος περί ὁ ὁ Μοῖρα τάξις , ὁράω · τίς πρῶτος οὗτος εἰμί , τίς δέ τρίτος , τίς δέ μέσος ἔχω δύναμις ; ἕ μέν γάρ ὁ πρό ἐγώ ὁ Λάχεσις τρίτος τίθημι καί φημί ὡς ὑφέζομαι ἑκάτερος χράω ὁ χείρ , καί ὁ παράδειγμα ὁ κλῆρος ἀπό οὗτος ὡς ὑφίημι λαμβάνω ὁ προφήτης , πᾶς εἰμί καταδεής , ἀπό ὁ ἑαυτοῦ προσεχής . ἕ δέ μέσος αὐτός τάσσω ἀμφότερος καί ὡς συνεφάπτομαι ὁ ἄκρος οὕτως ἐνεργέω , μετά μέν Κλωθώ ὁ δεξιός , μετά δέ Ἄτροπος ὁ ἀιστερᾷ · διό καί ἐκεῖνος ἑκάτερος χρόνος διαλείπω , οἶος χώρα ὁ μέσος παρέχω , καί διά οὗτος οὗτος ἔχω παράδειγμα ὁ κλῆρος ὡς ἐν ἑαυτοῦ διά ὁ μεσότης ὁ τριάς ὁ Μοιραῖος δείκνυμι , καί ὡς ὁ μεσότης ὁ Ψυχή προσήκω . ὁ δέ δή τρίτος πρέσβυς ἄμφω ὑποπτεύω εἰμί ὁ Λάχεσις καί οὕτως ἀμφότερος κινέω ὁ ἄτρακτος , ὡς καί ὁ ἀπλανής ἐπιστρέφω καί ὁ πλανάω καί ἁπλόος ὅλος ὁ οὐρανός · καί ὁ παράδειγμα ὁ | κ[λήρωλ ] . . 35 . δ . . 22 . μετά δέ ὁ αἵρεσις ὁ . . 10 . [ ὁ δεύτερος καί διά οὗτος καλέω [ Κλωθώ · ] . . . . νοέω καί αὐτός ἐμπεδόω ὁ Ἄτροπος , ὁ ] τε βίος λέγω καί ὁ ἐπικλώθω , καί [ διά ] οὗτος Ἄτροπος ὀνομάζω . — Τούτγων δή διαφέρω ἐγώ ὁ Πλάτων χράω Χρίτη λέγω μέν ἐν Νόμος ἐν ὁ δωδέκατος [ p . 960c ] σαφής , ὡς ἄρα πρῶτος μέν Λάχεσις ὑπολαμβάνω δεῖ , Κλωθώ δέ δύο , Ἄτροπος δέ τρίτος ἀμετάστροφος ὁ κλωσθέντα ἀποτελέω · λέγω δέ καί ἐν οὗτος , ὡς ἄρα ὁ λαγχάνω ἕκαστος ψυχή δαίμων ἄγω πρῶτος μέν ὑπό ὁ Λάχεσις καί ὁ ἐκεῖνος ἐπιστροφή , δύο δέ ὑπό ὁ ὁ Κλωθώ , τρίτος δέ ὑπό ὅς ὁ Ἄτροπος · κακείθεν ἐπί ὁ πεδίον ἔρχομαι πᾶς ὁ Λήθη καί ὁ Ἀμέλης ποταμός . εἰμί οὖν ὁ κάθοδος ἄνωθεν , δῆλος ὡς ὁ Λάχεσις πρέσβυς πᾶς εἰμί καί οὕτως ἑκάτερος κινέω ὁ χείρ , ὡς καί ὁ ἐπί δεξιός καί ὁ ἐπί ἀριστερός κινέω ὁ ἄτρακτος περιφορά . οὗτος δέ ἐγώ ἀπό αὐτός δείκνυμι ὁ πλατωνικός ῥῆσις ὁ ἑπ΄λομενα οὗτος σύμβολον διασκέπτομαι . ὁ μέν οὖν θυγάτηρ λέγω ὁ Μοῖρα ὁ Ἀνάγκη δείκνυμι ὁ μέν ἑνοειδής κράτος ὁ Ἀνάγκη προσήκω ὡς πλαντάω συνέχω κατά εἷς αἰτία ἀποδιδράσκω ἐγκόσμιος οὐδείς θεμιτός , οὖον ὁ οὐράνιος , οὖον ὁ ὑπό σελήνη , οὖον ὁ ολικός , οὖον ὁ μερικός · εἷς γάρ εἰμί οὗτος πᾶς φρουρά ὁ ὁ | . . 14 . [ ὁ ] δέ Μοῖρα κατατάσσω ὑπό ὁ οὗτος βασιλεία , ὁράω ] ἐκεῖνος [ ὁ δόσις ὁ Μοιραῖος καί ὁ ἐπικλώθω καί ] ὁ πᾶς ὑπό ὁ οὗτος βαῖος καί ὁ ἐπικλώθω καί ] ὁ πᾶς ὁ Μοιραῖος καί ὁ ἐπικλώθω καί ] ὁ πᾶς ἀναγκαῖος ἀκολουθία εἰμί δεσπότις . ὁ δέ Μοῖρα ἄλλος [ ἄλλος τίς δράω μερίζω ὁ ἔργον ὁ μόνος · καί διά οὗτος λέγω θυγάτηρ , ὡς ὁ τε πρόοδος καί ὁ οὐσία καί ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια ἀπό ἐκεῖνος διακληρόω · ἐν γάρ ὁ θεός ὁ αἴτιος καί ὁ αἰτιατός οὗτος διαφέρω , ὁ ἑνόω καί πληθύνω , ὁ ὁλικός καί μερίκος , ὁ ἐξαιρέω καί προσεχής ὁ διοικέω . ἐνταῦθα τοίνυν προηγέομαι μέν ὁ μονή καί ἐξαιρέω πάντῃ ὁ ἐγκόσμιος καί εἰμί ὅλος καί εἷς , οὗτος δέ ὁ τριάς ἀνάπτω , μερίζω περί ὁ ὁ ἄτρακτος περιφορά καί προάγω εἰς ἐμφανής ὁ ὁ μόνος πρόνοια . ὅθεν καί Μοῖρα ὁ φήμη ἔχω αὔτης καλέω , οὖον μόνος ὡς μερίζω ὁ ὀφείλω ὁ γίγνομαι πᾶς , ἀλλά καί ὡς μερίζω ὁ ὁ μήτηρ ἑνόω ποίησις · ἐκεῖνος δέ Ἀνάγκη , ὡς κρατέω πᾶς ἀραρίσκω καί ἀναποδράστως , οὖν αὔτης διῃρημένως . ὁ μέν γάρ ἔξω γίγνομαι δυνατός κατά τις ἐνέργεια , οἶος ὁ Λάχεσις κατά ὁ πρό ὁ κλῆρος ζωή · πρῶτος γάρ ἐγώ ὁ κλῆρος ὑποτάσσω ὁ Λάχεσις καί ὁ λαγχάνω οἶος ποτός κλῆρος · ὁ δέ Ἀνάγκη κατά οὐδείς · διό ΚΥ ῥίος Ἀνάγκη πᾶς περιλαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ ἀκλινής ὅρος . ὁ δέ δή λευχείμων λέγω πάντως παρίστημι , [ ὅτι καί νοερός λαγχάνω ζωή · ] καί ὁ θεῖον φώτος μέν ὁ ἐνάργεια καί ὁ ὄψις ] ὁ αὐτός σύνθημα , ὁ δέ ἐν οὐρανός ] ζωή ὁ φωτεινός καί διαυγής οἰκεῖος ἔχω ὁ οὐράνιος , ὥσπερ ὁ μέλας ὁ [ χθο]νίοις · ὁ γάρ λαμπρότης ὁ ἐν ὁ φάος συγγενής ὁ λευκός . ὅτι δέ ὁ ἐσθής ὁ μῦθος σύμβολον παραλαμβάνω εἴωθα ὁ ἀσώματος ζωή , ὅστις παρακολουθώ ὁ θεομυθία , πάντως ποῦ γιγνώσκω · καί γάρ ὁ ζωός ὁ ὁ θεός ὑπάρφεις ἀποκρύπτω προβάλλω καί ὁ εἰσπίπτω ὁ σῶμα · καί ὡς οὖται περιέχω ἐν ἀφανής ὁ χράω , οὐτάω καί ἐκεῖνος ὁ θεῖος ἕνωσις . ἐπεί δέ ὁ ὕπαρξις ἄλλος ἄλλος , καί ὁ ἐσθής ὁ μέν Λευκάς , ὁ δέ ἐγώ Λαίνας , ὁ δέ χρυςᾶς , ὁ δέ τοιοῦτος ἄλλος παραλαμβάνω - Νούσι , καί πᾶς ἁπλόος ὁ ἔξωθεν κόσμος ὁ ἔνδον καί ἐγκρύφιος δύναμις ἔοικα κατά σχῆμα καί χράω - μάτη περιβάλλω αὐτός . ἐπεί καί ἐν ὁ ἱερός διά οὗτος ὁ ἄγαλμα ἄλλος ἄλλος περίκειμαι σύνθημα , ὁ ἀγαθός συνᾴδω ὁ † ἄγαλμα · καί ὁ ὁ θεός ἱερός καί ὁ καί ὁ κλήτωρ καί ὁ δοχεύς πολυειδής χράω χιτών καί κατάζωσις , μιμέομαι ὁ θεῖος ζωή , εἰς ὅς ἀνάγω ὁ ἑαυτοῦ πραγματεία . προήκης τοίνυν καί ὁ Μοῖρα ὁ ὅτι ὡς ὁ οὐράνιος ζωός προβάλλω - Μεναί , διά ὅς κινέω ὁ οὐρανός · καί γάρ ὁ ἀμιγής καί καθαρός αὐτός οἰκίζω · διό καί νηφάλιος σπένδω θεμιτός Μοῖρα καί πᾶς ὁ χθοωον | . . 25 . μαι[ς ] αὖος . . 15 . [ ὁ δέ στέμμα ἐπί ὁ [ κεξαλῶν αὐτός ἔχω ὁ θεῖον φάος καί [ ωοητῷ περιλάμπω δηλόω ὁ ἄκρος αὐτός ὕπαρξις · οὖον γάρ ἀπό φυτός ὁ στέμμα ] γίγνομαι φημί , ἀλλά ἀπό ἔριον . καί εἰμί καί οὗτος πρέπω ὁ ἱερατικός ζωή · στρόφιον γάρ καί ὁ ἱερεύς ὁ ὁ ἄλλος ὑψηλός ἱερόω φέρω ἔχω προστάσσω καί μέγας εἰμί ὁ στρόφιον κύριος εἰμί · οὗτος δή οὖν ἀπος – τυπόω ὁ στέμμα ὁ μοιραίος , συμβολικός περίκειμαι ὁ κεφαλή αὐτός . ὁ μέν γε κεφαλή ὁ θεῖος εἰκών εἰμί καί ὑψηλός ἐν αὐτός δύναμις , ἐπεί καί ἐπί ἐγώ ὁ θεῖος ὁ Ψυχή εἰμί οἰκέω . ὁ δέ στέμμα ζωή θεῖος καί γόνιμος ἐνδείκνυμι , σῦς - ἅπτω αὐτός ὁ ἀκρότης ὁ ὑπέρτερος αἴτιος , ὡς ὁ ἱερατικός ζωός ὁ θεός οἶς καθιερόω ὁ στρόξια συνάπτω πιστεύω . καί ὁράω ὅπως ὁ ὁ κεφαλή κόσμος ὁ περί ὁ ἄλλος πᾶς σῶμα ὡς αἴτιος προυπάρχω ἀνα - φαίνω · ὁ γάρ ἐσθής ὁ ἔριον οἶος αἴτιος εἰμί , ὥστε εἰμί καί ἑκάτερος ζωή σύμβολον , ἀλλά ὁ μέν θεῖος καί αἴτιος , ὁ δέ καταδεής καί ἀπό ἐκεῖνος ἀπορρέω - σός . — καί μήv καί ὁ ἐπί θρόνος κάθημαι πέριξ καί διά ἴσος πᾶς αὐτός ἀναφαίνω ὁ τάξις ἀεί ὡσαὺ - ὅς ἔχω καί περιέχω πανταχόθεν ὁ ὅλος οὐρανός καί ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός ἄξιος κατά εἷς λόγος ἵστημι διαφυλάσσω . ὁ μέν γάρ διά ἴσος θαυμαστός ἐνδέω - ξατο πῶς ἔχω πρός ἀ]λλή[λας ] . . 20 . ἐάν . . 24 . . [ ἀπό ὁ αὐτός προέρχομαι μονάς ] . . 10 . . ἀλλήλων , καί ἐχ ὡς ὁ ἀεί . . 12 . μόνος ὑπεροχή καί ὑφίημι εἰμί ἐν αὖος - ὁ . καί οὗτος σημαίνω ὁ διά ἴσος πᾶς ὁ ἄλλος διίστημι , καί ὁ Λάχεσις ὁ Κλωθώ καί ὁ ατροος οὗτος καί ὁ Ἄτροπος ὁ Λάχεσις , οἶος ἐν ἐσοπ[λεύρῳ τρινωνος τάσσω . οὗτος δέ ὅσπερ εἶπον ὁ σύνταξις αὐτός σημαίνω ὁ ὡς ἀπό εἷς αἴτιος πᾶς ὑφίστημι κατά εἷς ἰσότης συντάσσω . ὁ δέ δή πέριξ ὁ ἔξωθεν περικαλύπτω ὁ ἄτρακτος ζωή · περιέχω γάρ ὅλος ἐν ἑαυτοῦ καί οἶος περικάθημαι ὁ σξονδύλῳ πᾶς - ταχόθεν · οἶος εἰμί νοέω ἐπί ὁ κυρτός ἐπιφάνεια τρεῖς - γωνον ἐκ περιφέρεια ἴσος καί κατά ὁ γωνία ἱδρύω ἐπί θρόνος ὁ Μοῖρα . οὗτος γάρ καί διά ἴσος καί πέριξ οὗτος νοέω ἐξιδρύω τόπας , καί ἅμα μέν ἀλλά - Λαΐς ὁμοταγής , ἅμα δέ ὁ οὐρανός περιβάλλων ὁ ἑ - ὁ φυλακή . ὁ δέ δή θρόνος , ἐπί οὖν αὐτοπτικός αὐτός ἐκεῖνος ὁράω κάθημαι , τίς εἄν φημί ἢ δυάς - μείς εἰμί αὐτός ὑποδέχομαι αὐτός ὁ μόνιμος καί ἕκαστος - θερόν ἵδρυσις ; ἐπεί γάρ καί μένω ὁ θεός ἐν ἑαυτοῦ καί πρόειμι διά πᾶς καί ἐπιστρέφω εἰς ὁ πρό αὐτός , καί οὔτε ὁ μένω χαλάω διά ὁ προΐημι καθάπερ ὁ Ψυχή ( οὗτος γάρ ὁ εἰς ὁ κάτω πρόοδος ἀποφοιτάω μέν ὁ αἴτιος , ἐξίστημι δέ γίγνομαι ἑαυτοῦ ) οὖον |[τε ὁ ] προίημι [ ἐπέχω διά ὁ μένω ( . . 20 . ἐν ὁ κατά φύσις ] . . . . π . . . ὅς κινητής εἰμί ) , ἀλλ’ἅμα ὁ [ σῦς ] - ἀμφότερος εἰμί παρά αὐτός καί ὁ ἐπιστρέφω μετά οὗτος , τός μέν ζωός ἅπας ὁ ὁ μονή αὐτός ὑπο - δέχομαι θρόνος εἰκάζω , ὁ δέ ὁ πρόοδος ὑπηρε - Τούσας ἢ ἐπιστροξαῖς ὀχήμαςίν τις · καί ταπῦτα παρά - πέτασμα γίγνομαι ὁ σοφός μῦθος ὁ περί θεός ἀλήθεια . καί τοίνυν καί ὁ Μοῖρα ὁ ἐκλέγω ὁ οὐρανός ζωός ὁ ὁ μόνιμος ἐν ἑαυτοῦ δύναμις ὑποδοχή , ἐν Αἶς ἱδρύω καί ὁ οὐρανός ἐν εἷς τόπος Μένων διά - φυλάσσω , θρόνος ὑπολαμβάνω χρή λέγω , καθάπερ ἐν Φαῖδρος θεός ὄχημα *** ὁ τε πορεία αὐτός σῦς - ἐξορμάω · ἐλαύνω γάρ , φηςίν [ p . 246 e ] , ὁ Ζεύς πέτομαι - νός ἅρμα πορεύω πρῶτος · καί ἑξῆς φημί [ P . 247b ] , ὅτι ὁ ὁ θεός ὄχημα ἰσόρροπος εὐήνιος εἰμί πορεύω , ὁ δέ ἄλλος μόγις . καί γάρ ἐκεῖ ὁ Ἡνίοχοι ὁ ὄχημα ἕτερος καί ἐνταῦθα ὁ θρονίζω ὁ θρόνος , ὑποδοχή δέ ἄμφω οὗτος ἄμφω , ἀλλ’αἳ μέν κινέω , ὅς δέ μένω . εἰμί δέ δή καί ὁ τόπος νοέω - Σάϊς , ἐν οἶς κεῖμαι δεῖ φαντάζω ὁ θρόνος , ἐκεῖνος ὁ φάος ὁ ὁ κίων παραπληςίως ἀκλινής , καί ἐν ἐκεῖνος ὁ μοῖρα ἱδρύω λέγω ἐκεῖθεν ὁ σφόνδυλος κινέω ἐν ὁ αὐτός , τάχα εἄν δύναμαι κἀν ὁ ξανταςίαν ἀπος - πίμπλημι διαστηματικός οὗτος ἔννοια λαμβάνω ἐξίημι · εἰμί γάρ ἔξω ὁ | οὐρανός κάθημαι καί εἰμί ἐν τόπος εἰμί ἕκαστος , διά ἴσος διίστημι ἀπεῖπον ἀλλήλων , ποῦ ἀλλάσσω ἢ ἐν ἐκεῖνος νοέω αὐτός τ[ὴν ] ἵδρυσις , ἐν οἶς πᾶς ἥδρασται μένω καταί ὁ αὐτός · τοιοῦτος δέ ὡς δείκνυμι ἐκεῖνος ὁ τόπος , ὅς εἶπον εἰμί ὁ φάος , ὡς καί οὗτος οὐ Άμυ - δράω δείκνυμι διά ὅς ἔμπροσθεν . μέχρι μέν δή οὗτος ὅσος κοινός παραδίδωμι θέαμα περί ὁ Μοῖρα · εἰμί δέ οὗτος ὁ θυγάτηρ εἰμί πᾶς ὁ Ἀνάγκη , ὁ ὁράω κάθημαι , ὁ πέριξ , ὁ στέμμα ἐπί ὁ κεφαλή ἔχω , ὁ λευχειμονέω , ὁ ἐπί θρόνος δή τίνω ἱδρύω . λοιπός δέ ἐντεῦθεν ὁ διαφέρω αὖος - ὁ ἐνέργεια ἐκφαίνω καί οὗτος διαιρέω , ὁ διαξερουω αὖος - ὁ ἐνέργεια ἐκφαίνω καί οὗτος διαιρέω , ὁ μέν γιγνώσκω - κάς τίθημι αὐτός , ὁ δέ κινητικός . ὁ μέν γάρ ὕμνος - δῖος ὁ γίγνομαι καί εἰμί καί εἰμί · καί πῶς ὅς μέν ὑμνέω ὁ γίγνομαι μόνος , ὁ Λάχεσις , ὅς δέ ὁ πάρειμι μόνος , ὁ Κλνθώ , ὅς δέ ὁ μέλλω μόνος , ὁ Ἄτροπος ; δυνατός μέν οὖν λεαίνω , ὅτι ὁ τάξις ἐθέλω ὁ ἐγώ - ῥόος ποιέω γνώριμος διά ὁ τρεῖς ὁ χρόνος ροριον · οὖν ἡγέομαι μέν ὁ γίγνομαι , ὡς ὁ Λάχεσις ταῖω δύο · δήω - τέρος δέ ὁ πάρειμι , ὡς ὁ Κλωθώ δύο · τρίτος δέ ὁ εἰμί , ὡς ὁ Ἄτροπος . γελοῖος γάρ , εἰμί τις οἴομαι ὁ χρόνος εἰμί διαιρέω ὁ ὑμνέω , ἀλλά μή συμβολικός σημαίνω διά οὗτος πρῶτος καί μέσος καί τελευταῖος νόησις ἐνέργεια , παῦνος μέν ὑπέρ χρόνος εἰμί , ὁ δέ μῦθος διά ὁ χρονικός ὄνομα ὁ ἐξαλλαγή ὁ ἄχρονος νόησις σημαίνω . | . . 22 . ου κατά . . 20 . [ οὖον Γάρ κατά ὁ ἐξικάνω ὁ ὕμνος πρός ] ὁ ὁ Σειρήν ἁρμονία συνᾴδω ἀναστρέφω εἶπον ὁ μῦθος ὁ τάξις . ὁ γάρ ἁρμονία ἕπω δεῖ ὁ ᾠδή , καθάπερ ἐν ὁ Νό - Μοίς διδάσκω , μέλος μέν ἀκολουθέω ῥυθμός , ᾠδή δέ μέλος · καί εἰμί ἐνταῦθα οὗτος κατά λόγος εἰμί , πολύς πρό - τέρος ἐν ὁ πᾶς οὗτος κατά φύσις . δεῖ τοίνυν καί ὁ ὕμνησις ὁ Μοῖρα ἕπω ὁ ἁρμονία ὁ Σειρήν · ὅς δέ διά ἐπίκρυψις ἔμπαλιν ἀποφαίνω ὁ Μοῖρα ὑμνέω πρός ὁ ἁρμονία ὁ Σειρήν , οὐ ὡς ἕπομαι ἐκεῖνος πρότερος εἰμί , ἀλλά ὡς ὅρος αὐτός καί μέτρον ἐπάγω . οὗτος μέν τοίνυν σαφής οὗτος γίγνομαι ἐγώ · εἰμί δέ βούλομαι , καί κατά ἕτερος τρόπος δυνατός σκοπέω ὁ χρονικός ὕμνος ὁ ἐξήγησις . αὐτός μέν γάρ ὅλως ὁ ὑμνέω δηλόω ὁ ἐνέργεια αὐτός εἰμί ὁ νοερός εἰς ὁ ὑπέρτερος αἴτιος ἐπιστρέφω · ὁ γάρ ὑμνέω ὁ θεός κρειττό - νάω εἰμί , ἀλλά οὖον χείρων . δῆλος οὖν ὅτι νοέω ὁ ἐν ὁ μήτηρ ὁ πᾶς αἴτιος καί εἰμί εἰμί ὑμνῳδός ὁ μήτηρ , ἐπειή δέ ὁ μέν ὁ Λάχεσις νόησις περιέχω ὁ ὁ ἄλλος , ὁ δέ ὁ Κλωθώ ὁ ὁ λοιπός , ὁ χρονικός ἄνομος σύνθημα παραλαμβάνω ὁ περιοχή · ὁ μέν γάρ γίγνομαι μέλλω καί πάρειμι γίγνομαι πρότερος , ὁ δέ πάρειμι μέλλων μέν εἶμι γίγνομαι δέ οὔπω · ὁ δέ μέλλω μέλλω ἄρα μόνος εἰμί , οὔτε δέ πάρειμι πως εἰμί οὔτε πολύς μᾶλλον γίγνομαι . περιεκτικός οὖν ὁ γίγνομαι μέν ὁ λοιπός , πάρειμι καί μέλλω , ὁ πάρειμι [ δέ ὁ μέλλω μόνος . ] ὥστε εἰμί δῆλος ἐκ [ οὗτος , ὅτι ὁ μέν ὁ Λάχεσις νοέω ὁλικός τῶνα ἐν ὁ ἄλλος εἰμί νόησις , ὁ δέ ὁ Κλωθώ μερικός μέν ὁ ἐν ὁ Λάχεσις , περιληπτικός δέ ὁ ἐν ὁ Ἄτροπος ( καί γάρ οὔπω μέν ὁ πάρειμι εἰμί γίγνομαι , μέλλω δέ πρότερος εἰμί ) , ὁ δέ ὁ Ἄτροπος μερικός ἐκεῖνος , εἴπερ ὁ μέλλω οὔπω πάρειμι εἰμί , ἀλλά οὐδέ γε - γόνος . εἰμί οὖν ὁ νοέω αὐτός ὡς εἰς ὁ θεῖος ἔπω - στρέφω ὑμνέω προσαγορεύω , ὑμνέω δέ ποῦ καί νοέω , ὁλικός μέν ὁ Λάχεσις νοητός , μεριδώτερα δέ ὁ Ἄτροπος , μέσος δέ ὁ Κλωθώ , οὗτος δηλαδή καί ὁ ὁ νόησις ἱκανῶς δηλόω καί ὁ ὁ ὠθέω ἐξαλλαγή . καί μήv καί ὁ κινγτικαι αὐτός ἐνέργεια ὁ ὁ γνῶσις τάξις συμβαίνω ἀκούω · ὁ μέν γάρ Κλωθώ ὁ δεξιός χείρ κινέω καί δῆλος ὅτι ὁ ἐπί δεξιός περίοδος , ὁ δέ Ἄτροπος ὁ ἀριστερός καί δῆλος δή ὅτι καί οὗτος ὁ ἐπί ἀριστερός περιφορά , ὁ δέ Λάχεσις ἑκάτερος ὁ χείρ ὡς ὁ συναμφότεροι περιάγω . πάλιν οὖν ὁ μέν Λάχεσις ὁλικός ὁ δύο , ὁ δέ Κλωθώ προηγέομαι ὁ Ἄτροπος ὁ κρατύς κινέω περίοδος , τρίτος δέ ὁ Ἄτροπος , ὑφίημι ὁ μέν ὁ μοναχός κινέω , ὁ δέ ὁ ὁ κατά - δεεστέραν · ἀγαθός γοῦν ὁ ἐπί δεξιός ὁ ἐπί ἀριστερός περιαγωγεύς , εἰμί ὁ δεξιός ὁ ἀριστερός δυνατός ἔχω τάξις . ἐκεῖνος δέ οὗτος ἀληθής εἰμί ἄξιος μή παρά - τρέχω , | ὅτι καί ὁ Κλωθώ καί ὁ Ἄτροπος κινέω f . [ εἶπον προςέθ]η[κ]εν ἐφίημι · διαλείπω χρή - νοῦς , ὡς ἐπί ὁ ὕμνησις ὁ πρός τ[ὴν ] ὁ Σειρήν ἁρμονία , οὕτως ἐπί ὁ κίνησις ὁ διαλείπω χρόνος ἄλλος τίς δήω ἐπίστασις . τίς οὖν δηλόω ὁ διαλείπω χρή - νοῦς ; ἤ πρός μέν ὁ πλάσμα ὁ θεομυθία , ἵνα καί ὁ Λάχεσις ἔχω χώρα ἑκάτερος ὁ περίοδος κινέω , ὅταν ἐκεῖνος διαλείπω , πρός δέ ὁ αληθειναω , εἰς ἔνδειξις ὁ μή εἰμί ὁ ἀπό αὐτός κινέω ετεροκίνητος ; ἵστημι γάρ ἄν ὁ περίοδος οὗτος διαλείπω · ὁ οὖν αὐτός - κινέω αὐτός ὁράω , εἰμί διαλείπω οὗτος λαμβάνω . — ὁ δέ δή χείρ ὁ ὁ Μοῖρα τίς ποτέ δηλόω δυάς - μείς ; ἢ ὡς ὁ κεφαλή ὁ θεῖος , οὕτως ὁ χείρ ὁ δευτερουργός · καί ὡς ἐκεῖνος ὁ ωοερωτάτας , οὕτως αὔτης ὁ ποιητικός · καί γάρ ὁ μέν κεφαλή γίγνομαι ἀρχή ὁ ζῷον , ὁ δέ χείρ ἀντίληψις ἕνεκα καί ἄμυνα καί τίθημι - λόγος χείρ τις ἀποκαλέω θεότγτας ἢ ὁ ζῳογόνος Ῥέα ἢ ὁ βασιλεύς Ἡλίας · καί αὖος ὅπως ὁ ὑπερκόσμιος θεότης ἅπτω ξασι καί μή ἅπτω ὁ οὐρανός , καί ὁ Σωκράτης ἀκούω ὑμνέω ὁ μοιραίος χείρ καί λέγω αὐτός ἅπτω καί μή ἅπτω ὁ κινέω - Μένων . οὗτος δέ ἄρα δύναμις εἰμί ὁ χείρ σύμβολον θεῖος - ὁ , ὡς καί ἐν ὁ ὑπέρ ὁ δημιουργός θεός ἑκατόγχειρος ὑμνέω τις φρουρητικός εἰμί ὁ νοερός βασιλεύς · τρεῖς γάρ τοῦτος . . 30 . . αντοχή . Τοσα[ῦτα καί περί [ οὗτος . ὁ δέ ὁ ] Λάχεσις ἐν μέρος ἑκάτερος ἐφάπτω σημαίνω δήπου ὁ δύναμις ἔχω . . 8 . , διά ὅς συνεφάπτομαι ὁ ἄλλος ὁ κίνησις , ὥσπερ ὁ Ἀνάγκη κατά εἷς ἕνωσις ὁ κοινός πᾶς ἐνδίδωμι κίνησις . δοκέω δέ , ὡς εἶπον , καί ὁ πλάσμα χώρα παρέχω · εἰμί γάρ ἐκεῖνος διαλείπω χρόνος κινέω , οὗτος εἰκότως ἐν μέρος ἐπίτεξ - τέρος χείρ καινός · οἷος ἐν ὅς μέν ὁ Κλωθώ διαλείπω , ὁ δεξιός καίνω μόνος , ἐν ὅς δέ ὁ Ἄτρπος , ὁ ἀριστερός , ἵνα ὁ πᾶς ἀεί μέν ὑπό τις κινέω καθ’ἑκατέραν ὁ μετά - ριοδος , μηδέποτε δέ ὑπό δύο · οὗτος δέ , ὅς καί προτρος εἶπον , ἔνδειξις ἔχω ὁ ὁ ἀπό ἕκαστος ἐνδίδωμι ὁ κόσμος διάφορος εἰμί , καί μετέχω ὁ περιφορά οὖον ὁ αὐτός παρά τε ὁ εἷς καί ὁ δύο · ὁ γάρ χρόνος διαιρέω ὁ ὁ τάξις διαιρέω , καθάπερ καί ἐπί ὁ ὑμνέω - σός διέρχομαι · ἐπεί καί οὗτος ὁ θεομυθία ἴδιος , μετά - λαμβάνω ὁ ἄχρονος σύνειμι ἀνέργεια , διαφέρω δί ἀλλήλων , εἰς χρονικός τάξις καί ἐξαλλαγή ὑπέρ ὁ κάτι - δήω διωρισμένως ὁ ἰδιότης αὐτός . σφεῖς οὖν , ἐπεί ἀφικνέομαι , εὐθύς δήω εἶμι πρός ὁ Λάχεσις · ἠώς ὁ · ἀναβαίνω ἐπί τίς βῆμα ὑψηλός εἶπον [ ρ . 617d ] . ὁ μέν ἐπί ὁ Λάαχεσιν αφινεπιεπομαι πρῶτος ὁ ψυχή οὔτε εἰς ὁ οὐρανός αὐτός μεθίστημι οὔτε πολύς πλέω ἐπέκεινα ποιέω ὁ οὐρανός . πῶς γάρ εἰκός οὗτος πάσχω ἤ ὁ ἐκ οὐρανός πίπτω ἤ ὁ μόλις ἐκ . . 60 . . ἄλλος μορφ ] . . 17 . ἐσχηματισμένως , οὗτος καί ἐν ὁ ] Ψυχή ὁράω ὁ Λααχέσει προσφέρω · ] ὅς ] ὁράω κάθημαι ἐπί εἷς ὁ τρεῖς θρόνος · ὁ δέ ψυχή προαιρέω ὡς ακεινεος τρός ὁ τρεῖς θρόνος · ὁ δέ ψυχή προαιρέω ὡς κινέω πρό ὁ ἄλλος κινέω αὐτός ἐπί ὁ αἵρεσις ὁ δήω - τέρος Βίων . οὐ εἰμί οὖν ὁ προσέλευσις συναφή πρός αὐτός , ἀλλά διά ὅς ὁρμάω ἐπί ὁ βίος , οἰκείωσις πρός αὐτός , καί εἰμί ὑπό σελήνη εἰμί · ὅπου γαρ ἄν εἰμί ὁ ὁ ἐνέργεια προβάλλω , κατά αὐτός ὁ προβολή πρόσειμι ὁ ὁ ἐνέργεια ἔφορος . οὗτος μέν οὖν ὁ προΐημι δη - Λόι ὁ μῦθος πρός ὁ Λάχεσις · ὁ δέ δή προφήτης τις πρῶτος ἐν τάξις διϊστάνω ὅς ψυχή ἐναργής παρίστημι , ὡς ἄρα οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ Ψυχή ἄξιος παῦνος · ἀλλά ὁ μέν ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ χείρων ὁ αἱρέω ὁ βίος , καί ὁ ἐν τάξις διάστασις ὁ κατά τάξις αὐτός παρέχω κιάσρισιν , οὖον τοῖκὴν εἰμί , ἀλλά ζωτικός . ὡς ἄν Άυν αὐτός μέν οὐ οἶδα ὁ ἐν ἀλλήλων ἄξιος , ἐκεῖνος δέ καί οἶδα καί διορίζω κατά οὗτος αὐτός ἀπό ἀλλήλων , οὕτως εἶπον ὅτι διΐστημι ὁ προφήτης αὐτός ἐν τάξις , ὁ μέν εὔμοιρος ὁράω , ὁ δέ δύσμοιρος · οὖον γάρ κατά οὐσία αὐτός διΐστημι ( οὗτος γάρ ἔχω ἐκ ὁ δημιουργικός αἴτιος ) , ἀλλά κατά ὁ ζωή ὁ πάρειμι , ἔχω ὁ διαφορά περί ὁ ὁ κλῆρος διανομή ὁ τε δοκέω εὔμοιρος εἰμί καί ὁ κακός ὁ εὕω - μοιρία ἔχω · ὁ δέ εὔμοιρος ἤ ἐνντίον ἐν ὁ κλῆρος εἰμί . | κατά . . 9 . ὁ κίνησις . . 9 . Βίων , ἐπί ὅς <αἱ> ὁ - ῥέω , εὔμοιρος ὁ ἐκ ἄφθονος εἰμί ὁ αἵρεσις [ ἤ ἐκ ἐλασσόω , καί ὁ ἐκ ἀγαθός ἤ χείρων . ἀλλά τα[ῦτα ] μέν καί εἰς ὕστερος εἰμί φανός πάντως · νυνί δέ τίς εἰμί οὗτος ὁ προφήτγς λέγω καί πρῶτος ἐφίστημι - σάω , ὅτι προφήτης αὐτός οὐ ἁπλόος εἶπον , ἀλλά τις προφήτης , ὡς εἰμί δήπου καί ἄλλος , ἐπί ὅς εἷς οὗτος εἰμί , εἰς ὁ προφητικός οὗτος τελέω σειρά . ἔπειτα ὅτι ὁ Λάχεσις αὐτός ἐκφαντορικός εἰμί ὁ λόγος φημί - βρόχος · οὖον γάρ ἑαυτοῦ λέγω λόγος , ἀλλά ὁ κόρη ὁ θυγάτηρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ Ἀνάγκη , καί τέλος εἶπον , ὅτι ὁ Λάχεσις · καί γάρ <καὶ> ὁ λοιπός θυγάτηρ εἰμί ἐκεῖνος . καί τρίτος , ὅτι διαλέγω πρός ὁ ψυχή περί εἷς δή τις εἰς γένεσις κάθοδος καί εἷς αἱρίσεως βίος , καί ὡς ὁ δαίμων αὐτός ἐφίστημι ὁ αἱρέω . ἐκ δή οὗτος οὔτε νόος σεληνιακός , ὡς Πορφύριος ὑπολαμβάνω , αὐτός ἐγώ εἰμί φημί · θεῖος γάρ εἰμί καί ὁ σεληναῖος νόος καί δημιουργικός λαγχάνω τάξις , ἀλλά οὐ ὑπηρέτης εἰμί ὁ Μοῖρα , καί πᾶς κυβερνάω ὁ γένεσις · οὔτε ὁ δημιουργός ὁ πᾶς , ὡς Θεόδωρος ὁ Ἀσιναῖος · ἐκεῖ - Μύκονος γάρ οὖον περί εἷς γένεσις δημηγορέω πρός ὅς ψυχή οὐδέ εἷς Μοῖρα ἀπαγγέλλω τις λόγος , ἀλλά πᾶς ἐγγράφω ὁ εἰμαρμένους νόμος ὁ οὐσία ὅς Ψυχή καί περί πᾶς διαλέγω ὁ ἀπό ὁ νοητός περίοδος παῦνος εἰς ὁ νοητός . ἀλλά ἐπεί δύο μέν εἰμί ὁ Μοῖρα , καί ἐκφαντορικός ὁ νόησις ὁ Λάχεσις , ὁ [ δέ λαγχάνω ὁ ψυχή δαίμων ὑπέρτερος ( ὁ μέν γάρ ἀπαγγέλλω ὁ λόγος , ὁ δέ ἐφίστημι ἕκαστος ὁ Ψυχή ) , ἀγγελικός αὐτός εἰμί θετέος τάξις · ὁ γάρ ἄγγελος τίς εἰμί ἤ ὁ ἄλλος λόγος ἐκφαίνω ; τίς δέ καί ὁ θεός μέν ὑπηρέτης , δαίμων δέ ἀφίστημι πλήν ὁ ἄγγελος ; καί οὖον ξενικός ὁ ὄνομα καί βάρβαρος τίθημι - σοφία μόνος , ἀλλά καί Πλάτων ἐν Κρατύλος [ ρ . 407e . 408b ] ὁ Ἑρμῆς καί ὁ Ἶρις θεός ἄγγελος εἰμί φημί , καί παρά ὁ εἴρω αὐτός ὁ ενοματη γίγνομαι λέγω σαφῶς . ἀλλά κινέω μέν ἄρχων εἰμί καί κατά ὁ ἄλλος Ἑλλῆς - νάω θεολόγος ὁ ἀγγελικός σειρά , ὅς μέν ὁ ἄρσην , ὅς δέ ὁ θῆλυς , καί ὑπουργέω ὁ δημιουργός ὁ πᾶς · ὁ δέ προφητικός τάξις μοιραίος μέν εἰμί , ἐφίστημι δέ ὁ εἰς γένεσις κάθοδος ὁ Ψυχή , ἐκ ὁ ἀφανής αὐτός εἰς ὁ ἀμφάνω παραπέμπω ζωή , καί δαίμων ἡγέομαι ὁ καλουμινως ἀγγελικός , ὅσος ὁ ὅδε βίος ἐγώ απιτρπευειμι , λαγχάνω ἐγώ μετά σῶμα ζῶ . ἄλλοτε δέ ἄλλος Ψυχή συγκληρόω γίγνομαι , ὅς ὁ ὅδε ὁ λόγος μηνυτής ὁράω , οὗτος προφήτης τις προειστήκω · θαυμαστός γάρ οὐδείς ἄλλος ἄλλος Ψυχή διανέμω ὁ κλῆρος . εἰμί δέ δή καί ὁ ὄνομα ὁ προφήτης σκοπέω , ὡς αὐτός ἐν Τίμαιος [ p . 72a ] διά-ὁρίζω , ἑρμηνευτικός ὁ μάντις εἰμί καί ὅς ἐνθεάζω ἐκεῖνος λέγω ἐξηγητικός διά νοερός ἐπίστασις , εἰμί σύ κῆλον , ὅπως καί οὗτος ὁ ἐν ὁ πᾶς | προφήτης ὁ ἐν ὁ Λάχεσις θεῖον εἰμί νοέω - σός ἐκφαντικός , νόος μέν εἰμί , ἀλλά τις νόος , ἀλλά ἐγώ - Ράϊος νόος , τάσσω δέ οὐ ἐν σελήνη , καθάπερ φημί τις , ἀλλά ἐν ὁ αἰθήρ · οὗτος γάρ ὁ τόπος ἀρχή εἰμί ὁ γένεσις οἴομαι · θνητός δέ περίοδος προστάτης ὁ προφήτης καί οὐ ἄνοδος εἰς οὐρανός , ἀλλά παθοδηω εἰς ὁ γένεσις . ἐπεί δέ ὁ κληρόω ὑπεριδρύω ψυ - χόω , νόος αὐτός εἰμί γενεσιουργός ὁ εἰς γένεσις Πέμπο - Μένων ἄρχω , οὐδʼ ἁπλόος αὐτός φημί δημηγορέω εἰς ὁ ψυχή οὗτος ὁ σύγκληρος , ἀλλά ἀναβαίνω ἐπί τίς βῆμα ὑψηλός , ἵνα καί συντάσσω εἰμί ὁ Ψυχή , ὡς λόγος χορηγός , καί ἐξαιρέω ἀπό αὐτός , ὡς ἐπί βῆμα λέγω . τις οὖν δή εἰμί οὗτος ὁ βῆμα , λέγω · οὖον γάρ ὡς τυγχάνω οὗτος παραρρίπτω ὁ μῦθος οὐδέ πλάσσω αὐτός νόος ἐπί βῆμα δημηγόρος · ἀλλά ὥσπερ ὁ λόγος μετάδοσις εἰμί ἐνέργεια εἰς ὁ Ψυχή , κινητικός μέν αὐτός εἰς ὁ γένεσις , ἐγερτικός δέ εἰς ὁ ὁ Βίων προβολή , Ἔρως - θιστικαὶ δέ ὁ φαντασία εἰς ὁ ὀφείλω κλῆρος , ἵνα ἕκαστος λαμβάνω ὁ οἰκέω ἐκλέγω ὁ βίος , οὗτος καί ὁ βῆμα σύμβολος εἰμί μυθικός ὁ ὄχημα ὁ προφητικός , διά ὅς κυβερνάω ὁ ὄχημα ὁ Ψυχή . ἐπί ὅς βαίνω εἰμί αὐτός ἐπιστατέω ὁ κατέρχομαι , Μένων ἐν ὁ ἑαυτοῦ τίκτω καί οὐ ἀφίστημι ὁ αἰθήρ · πᾶς γάρ ἐγκόσμιος νόος ἔχω τίς πάντως ἀγκόσμιον ὄχημα , διά ὅς συμπληρόω ὁ πᾶς καί μέρος εἰμί ὁ πᾶς ἐγκόσμιος ἀποκαλέω . καί δή καί ὁ [ παρών νόος ἔχω τοιοῦτος τίς σῶμα ἀίδιος , ὅς ἐπέχω ἐνεργέω ὁ ἐκ . . τοῦτος ] ἐννοέω ὁ ὁ μεθύσκω ὅδε μηνυτής βῆμα χράω ὁ προφήτης εἶπον ὑφαιρέω · διότι γάρ ἐν ὁ ὕψος ὁ αἰθήρ αὐτός τίθημι , διά οὗτος ὑψηλός αὐτός προσεῖπον . εἰμί δέ ἀνα - βαίνω εἶπον ὁ ἀεί ἐφίστημι καί ποτέ λέγω ὁ ἀεί λέγω , καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος χρονικός εἰμί , ὁ ὁ ὁράω αὐτός χρονικός θεωρία οἴομαι εἰμί συνεισάγω ἀπό ἑαυτοῦ καί διά ἑαυτοῦ χρόνος ὁ ἀΐδιος , ὥσπερ καί τόπος ὁ ἔξω τόπος πᾶς καί σχῆμα ὁ ἄσχημος - τίστοις . οὗτος δέ καί ἐν ὁ Φαίδων [ p . 113d ] περί ὁ Ψυχή λέγω χράω ἔξω ὁ σνμάτων οὗτος ἄλλος ὄχημα εἰς αβᾶσαι , φημί , ὅς δή αὐτός ὄχημα εἰμί , ὥσπερ καί ἐν οὗτος ὁ προφήτης ἐπί τίς βῆμα ἀναβαίνω εἴρω . ἀλλά οὐ ὁ ἐν Τίμαιος [ p . 41a ] δημιουργός πρός ὁ ψυχή διαλέγω βῆμα εἶπον δέομαι τις · ὑπερ - κόσμιος γάρ ὗς καί παντελῶς ἐξαιρέω ὁ Ψυχή , ὁ δέ προφήτης καί θνητός περίοδος κῆρυξ καί ἐγκόσμιος . ὁ μέν οὖν λόγος ὁ προφητικός ὕστερος διασκέπτομαι - μέθη · νυνί δέ τίς ὁ κλήω καί τίς ὅς βίος λέγω πρότερος , καί τίς ὁ παράδειγμα ὁ Βίων , καί διά τίς οὗτος ἀπό ὁ ὁ Λάχεσις δέχομαι γόνυ , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ ἄλλος Μοῖρα ἤ ἀπό ὁ μήτηρ ὁ Μοῖρα ἐξά γάρ οὗτος θεωρία . οὗτος δή πρόκειμαι εἰς ἐπί - στάσις δύο οὗτος μάλιστα χρή προλαμβάνω , ἵνα ὁ σύμπας λόγος ἐγώ γίγνομαι καταφανής · εἷς μέν ὅτι ὁ ἐπί ἐγώ οὖον μέτειμι λέγω παρά ὁ στωϊκός , ἀλλά εἰμί καί μέλις ἐν ὁ ἔξω σῴζω Ψυχή οὐδέ ὁ σωματικός ἀνάγκη καταλαμβάνω . δεύτερος δέ ἕτερος ὁ ὁ κόσμος περιό - δίδωμι δράω εἰς ὁ θνητός πᾶς καί πολύς γίγνομαι καί ἐκεῖθεν εἰς ἐμαός ὡς ἐν αὐτός περιχέω . οὗτος γάρ προλαμβάνω [ εὐμαρής ὁ περί ὁ κλῆρος εἰμί καί ὁ Βίων ἡμ[ν λόγος . ὁ μέν οὖν ὁ κοσμικός περιφορά διά - βαίνω καί μέχρι ἐγώ καί ὁ ἄλλος θνητός ζωή ὑπομνηστέον ἐκ ὁ ὁ κόσμος συμπάθεια · οὗτος δέ αὖος ἀποδεικτέον ἐγώ ἐκ ὁ ζῷον εἷς εἰμί ὁ πᾶς . εἰμί γάρ εἰμί ψυχή μέν συνέχω ὁ ὅλος κόσμος , ἀνάγχω δήπου συμπάθεια εἰμί ὁ ἐν αὐτός μέρος πρός ἀλλήλων · καί γάρ ὁ ὅδε ζωή ἕκαστος αὐτός πρός ἑαυτοῦ συμπαθής εἰμί οὕτως , ὥστε ἀπό ἄλλος μόριον ἄλλος κατάδηλος γίγνομαι διάθεσις . εἰμί δέ ὁ μερικός οὕτως ἀμυδρός ἔχω ὁ πᾶς ζωή ὅμως ἔχω ὁ ὁ μέρος διά ταῦ - ὁ συμπάθεια , πολύς μᾶλλον ὁ κόσμος · ὁ γάρ ὁ πᾶς - τός ζωή καί δυνατός πάντως εἰμί ὁ μερικός καί ζωή ἐπί ζωή εἰμί μειζόωνς συνδέω πᾶς πρός ὁ ἀλλά - λάω κοινωνία καί ὁ ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος ποίησις . εἰμί δέ οὖν ζῷον εἷς εἰμί ὁ κόσμος , εἰμί ἐν αὐτός ζωή εἷς παῦνος συναγωγός ὁ ἐν αὐτός ζωή · εἰμί δέ οὗτος , συμπαθής ὁ κόσμος πρός ἑαυτοῦ · εἰμί δέ οὗτος , δύναμαι πάντως ὁ ἄλλος κινέω εἰς ἄλλος διαβαίνω καί ποιέω εἰς ἐκεῖνος , ἄν ὁπωσοῦν ἔχω διάστασις · εἰμί γάρ ὁ εἷς ζωή ὁ διαπίνω ὁ ποιέω | ἀπό ὁ δύναμαι ποιέω εἰς ὁ δύναμαι πάσχω . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ὁ δέ ἐν ὁ κόσμος ὁ μέν εἰμί κύριος , ὁ δέ ἄκυρος , καθάπερ καί ἐν ἕκαστος ὁ θνητός [ Ἄζωος , δῆλος δήπουθεν , ὅτι ὁ ὁ κύριος δύναμις εἰς ὁ ἄκυρος δράω ἀναγκαῖος καί ὁ ἀπό ὁ δύναμις κινέω καί οὗτος ὁ κινέω προξενέω . εἰμί δέ οὗτος , κυρός δέ ὁ ἀΐδιος ὁ θνητός θνητός καί ὁ τεταγμένως κινέω ὁ ἄτακτος , ἀπό ἐκεῖνος διαβαίνω ὁ κινέω εἰς οὗτος καί οὗτος ἐκεῖνος ἕπω , ὁ θνητός ὁ ἀθάνατος ὁ κόσμος μέρος . εἰμί δέ οὗτος , φορά καί ἀφορία ζῷον θνητός ἀπό ὁ οὐράνιος περίοδος ἀθάνατος εἰμί ἐπιτελέω καί φθορά καί γένεσις καί βίος ὁ ὅδε ζῷον , ὁ μέν πολυχρόνιος , ὁ δέ ὀλιγοχρόνιος , καί κατά σῶμα καί κατά ψυχή διασείω χείρων καί ἀγαθός . ὁ μέν οὖν ὁ κοσμικός περιφορά δράω εἰς ἐγώ διά οὗτος ὑπομνηστέον , ὡς ἐά εἷς ζῷον ὁ πᾶς ὁ μέν ποιέω δέ πάσχω · οὗτος δέ δῆλος , εἰμί ζῷον ὁ κόσμος · οὗτος δέ δῆλος ἀπό ὁ ἀγαθός εἰμί πανταχοῦ ὁ ὅλος ὁ μέρος , μηδαμοῦ δέ ὁ Ἄζων ὁ ζῶ καί ὁ ἀνόητος ὁ νόος ἔχω · ὥστε εἰμί εἰμί τίς τοιοῦτος ἐν ὁ πᾶς ζῶ καί νοέω , πολύς μᾶλλον ὁ πᾶς τοιοῦτος · νόος δέ εἰμί ἐν ὁ πᾶς καί ζωή εἷς ὁ ὁ συμπάθεια ἐναργής ἤδη λόγος . ὅτι2 δέ εἰμί καί ὁ ἐπί ἐγώ καί κύριος τις εἰμί αὐτός καί αἱρέω καί πράσσω κράς ὁ αἵρεσις , δῆλος , εἰμί μή μάτην βουλευτικός γίγνομαι , ὁ φύσις οὐδείς ποιέω μάτης . βουλεύω δέ ὡς ἐπί ἐγώ εἰμί αἱρέω ὅδε πρό ὅδε · καί γάρ εἰμί μηδείς εἰμί ἐπί ὁ ἡμέτερος αἵρεσις , ἄλλος τίς ἄν εἰμί ὁ πράσσω κύριος καί οὐ ἠμής ὅς πράσσω . εἰμί δέ οὗτος , οὐκέτι ἐγώ αἰτιατέον ὅς κατορθόω ἤ ἁμαρτάνω , ἀλλά ὁ κύριος · καί εἰμί μέν μηδέ ὅλως εἰμί ἁμάρτημα , † οὗτος μηδείς αὐτός διαμένω φέρω ὁ κατά ἀρετή γίγνομαι , ἀλλά εἰμί πᾶς ἀδιάφορος , ὁ σωφρονέω , ὁ ἀκολασταίνω , ἕκαστος ὁ τοιοῦτος · εἰμί δέ εἰμί ἁμάρτημα ἐνάτεος ὁ ὁ ἀρετή ἔργον , εἰμί μή ἐγώ αἴτιος οὗτος , αἴτιος εἰμί ὁ χράω ἐγώ [ οὗτος ] οἷος ὄργανον · ὅταν δέ εἰμί ὁ μέν ὄργανον , ὁ δέ χράω , οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός εἰμί τίς ὁ ὄργανον παντελῶς , ἀλλά ὁ χράω . μεταφέρω οὖν ὁ ἁμάρτημα ὁ πρᾶξις εἰς ὁ πρό ἐγώ , καί ὁ ἀγαθός τοίνυν ὡσαύτως · καί οὔτε ἐπαινέω τις οὔτε ψέγω . καί εἰμί μέν ἐκεῖνος καί ἁμαρτάνω καί κατορθόω αἱρέω οὗτος ἕτερος , ἐκεῖνος ἔχω ὁ Ψυχή ἔργον · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ προαιρέω · καί ἐκεῖνος οὐκέτι εἰμί αἴτιος ἁπλόος , ἀλλά δήω ὁ κρίνω καί ἐπανάγω εἰς ὁ ἀγαθός . εἰμί δέ ἀναγκάζω ἐκεῖνος οὗτος ποιέω , πάλιν εἰς ἄλλος ὁ ἀναγκάζω ἥκω , καί οὗτος εἰς ἤπειρος . πῶς δέ καί εἷς εἰμί ὁ πᾶς ἀναγκάζω εἰμί τις ὁ λέγω ἐγώ , ὅτι οὖον πᾶς ἀναγκάζω , εἴτε σφάλλω οὗτος λέγω εἴτε κατορθόω ; εἰμί μέν γάρ οὗτος γε ὁ οὗτος λέγω ἐπί αὐτός , εἰμί τίς πάλιν ὁ ἐπί ἐγώ · εἰμί δέ μηδέ οὗτος φημί ὡς ἐπί αὐτός εἰμί , ἀλλά ἀναγκάζω καί οὗτος λέγω , πῶς τίς ὁ αἴτιος ἐν ὁ ἀποτελέω ὑπεναντίος [ ἐν αὐτός ] καταλείπω κίνησις [ ὅς ] αὐτός ἐπιφέρω ; παντάπασι γάρ οὗτος ἄλογος καί ὅμοιος , ὡς εἰμί τις ἰατρεύω διδάσκω ὑπεναντίος ὁ ἑαυτοῦ ἔργον διδάσκω λέγω ὁ διδάσκω . εἰμί μέν οὖν βούλομαι λέγω ἐγώ , ὅτι οὖον πᾶς ἀναγκάζω , οὗτος ὁ βούλησις ἄτοπος ἔχω καί οὐδαμῶς αἴτιος προσήκω · οὖον γάρ φύσις ὁ παρά φύσις ποιέω οὐδέ ὅλως ὁ αἴτιος ὁ ὁ αἴτιος μάχομαι . εἰμί δέ μή βούλομαι , ποιέω δέ ὅς μή βούλομαι , πάλιν εἰς ἄλλος ἀναγκάζω δύναμις ἀνατίθημι ὁ ἀβούλητος ποίησις . τοσοῦτος καί περί ὁ δύο ὁ ζητέω ἔχω σπέρμα καταβάλλω ὁ ὑπόμνησις · οὗτος δέ προλαμβάνω ἀναγκαῖος εἰμί μέν ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί κύριος ἐγώ αἵρεσις , δράω δέ ἐγώ ὁ περιφορά διαβαίνω . τίς καί ἀπό ἐκεῖνος εἰς ἐγώ . ἀμφότερος δέ εἰμί ἀληθής ἤ προκατάρχω μέν ὁ περιφορά ὁ πᾶς , ἕπω δέ ὁ αἵρεσις ὁ Ψυχή , ἤ ἀνάπαλιν ἐγώ μέν προκατάρχω , ἕπω δέ ὁ περιφορά δίδωμι ὁ ἀκόλουθος ὁ αἵρεσις ἐγώ . ἀλλά εἰμί ἐγώ προκατάρχω , ὁ δέ πᾶς δίδωμι ὅς αἱρέω συμβαίνω , πρῶν μέν ατοιπος μέρος ὁ πᾶς ἐγώ εἰμί ἔπω ὁ πᾶς · οὖον γάρ ὁ ὅλος ὁ μέρος , ἀλλά ὁ μέρος ἕπω ὁ ὅλος προσήκω · εἴπερ ὁ μέν μέρος ἕνεκα ὁ ὅλος , ὁ δέ ὅλος ὅς ἕνεκα ὁ μέρος , ἕκαστος δέ ὁ ἕνεκα ὁ ὁ ὅς ἕνεκα · ὁ γάρ ὅς ἕνεκα τέλος . ἔπειτα καί ὁ ἐπί ἐγώ ἄτακτος εἰμί καί ἀστάθμητος διά προαιρετικός ζωή φέρω ἄλλοτε ἐπί ἄλλος κατά ὁ ὄρεξις ὁ ἑαυτοῦ , τῆ δέ προαίρεσις ὁ Ψυχή ἕπω τείνω κοσμικός ποίησις εἰς ἐγώ , ἀνάγκη [ μηδείς ] ὅρος ἐν ὁ ἕπομαι εἰμί μηδέ τάξις · ὁ ] γάρ ὁ ἄτακτος ἐπακολουθέω ἐθέλω καί αὐτός μεταλαγχάνω ὁ ἐκεῖνος πως ἀταξία . ὥστε συμβαίνω ὁ ὁ πᾶς τάξις μεθαρμόζω ὁ ἡμέτερος ἄστατος ὁρμή · πρός δέ οὗτος οὐδέ ὁ ὁ πρόνοια ἔτι διασῴζω λόγος εἰμί δυνατός · πρόνοια μέν γάρ ὁ ἕκαστος πανταχοῦ διαφυλάσσω ἄξιος , ὁ τε ὅλος καί ὁ μέρος , καί συντάσσω πᾶς πρός ἀλλήλων καί πρός εἷς ὁ ἀγαθός ἀναπέμπω . εἰμί δέ ἐπιτρέπω ὁ πᾶς ἐγώ ἐπακολουθέω ὁ περιφορά , οἴχομαι μέν ὁ ὁ ὅλος τάξις , ἐπεισοδιώδης πολύς γίγνομαι διά ὁ ἡμέτερος ὁρμή · ὁ δέ ἀπό ὁ πρόνοια ἐγαθὸν οὐκέτι ὁ πᾶς εἰμί κρατητικός · οὖον γάρ ἀγαθός ὁ χείρων ἀκολουθέω ὁ ἀγαθός . ἀνάγκη τοίνυν προκατάρχω μέν ὁ περιφορά ἐν οὗτος , ἕπω δέ ὁ ἐπί ἐγώ ὁ ἐκεῖθεν προκατάρχω . εἰμί δέ οὗτος , δῆλος ὡς εἷς μόνος προτείνω βίος ἕκαστος Ψυχή ὁ πᾶς διά ὁ περιφορά δεῖ πάντως ἤ πᾶς ἕκαστος , καί ἄλλος ἄλλος κατά οὗτος διαφέρω μηδείς , ἤ διῃρημένως τις μέν ἄλλος , τις δέ ἄλλος . ἀλλά εἰμί μέν εἷς μόνος ἕκαστος προτείνω βίος , οὐ εἰμί ὁ ἐπί ἀλλά ἐκ δύο τοὐλάχιστον · πᾶς γάρ προαίρεσις ἄλλος ἄλλος προτίθημι . ἀναγκάζω οὖν ὁ γε ἔχω βίος ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος . καί εἰμί μέν μηδέ ἐνταῦθα κύριος εἰμί , ἐκβάλλω πάντῃ οὗτος δή ὁ ἐπί ἡ|μ[ῖν · εἰμί ᾍδης ἐνταῦθα μέν τις , ἐκεῖ δέ οὐδείς , ἄτοπος σῶμα μέν ἐκτός εἰμί μήδομαι ἔχω προαιρετικός κίνησις , ἐν σῶμα δέ γίγνομαι · καίτοι ὁ μέν ἔχω κατά φύσις εἰμί , ὅς ὁ εἶδος ὁ ζωή προαιρετικός [ δέ ] , ὁ δέ ἀνάγκη παρά φύσις · ἐν δέ σῶμα ὁ Ψυχή παρά φύσις ζώννυμι μᾶλλον ἤ ἔξω σῶμα . εἰμί δέ πᾶς ὁ βίος πᾶς ἐκ ὁ περιφορά προτείνω ὁ Ψυχή , εἰμί ὁ αὐτός τρόπος ἀταξία πλήρης ὁ πᾶς · πᾶς γάρ ψυχή φιλόπρωτος εἰμί πᾶς αὐτός προτείνω ὁ Βίων ἐπιτρέχω φαίνω ὁ τυραννίς καί ὁ δυναστεία , καί ὁ ἀμείνος ὁ Βίων ἀφανής εἰμί καί ὁ ὁ δίκη ἔργον μάτην θρυλέω , πᾶς [ μάτην ] ὅμοιος ἐξουσία ἀπολαύω Ψυχή , σώφρων ἀκόλαστος , ὅσιος ἀνόσιος , ἔμφρων ἄφρων . εἰμί δέ εὐνομέομαι ὁ πᾶς μᾶλλον ἤ ἄλλος τίς ὁ ἐντός ὁ πᾶς , 5 μέν ] μή ἐκ οὗτος non caret suspicione 18 καίτοι ] καί 27 debuit πάσπα 28 μάτην post πᾶς ss . οὐδείς δέ οὗτος θεμιτός ἐν ὁ εὐνομέομαι πολιτεία ἴσος ἐξουσία μέτειμι πᾶς , οὐδέ ἄν ἐν ὁ πᾶς πολύς πρότερος εἰμί ἄν τίς τοιοῦτος · συγχέω γάρ ὁ ὁ ἄξιος ὅρος ὁ αἱρέω , εἰμί ἀπό ὁ αὐτός καί πᾶς ὁ αἵρεσις ἕκαστος . λείπω τοίνυν μήτε εἷς προτείνω πᾶς μήτε πᾶς πᾶς ὁ προτείνω βίος τις εἰμί ὁ Ψυχή καί ἄλλος ἄλλος · οὖον γάρ ποῦ ὁ αὐτός , εἰμί καί τις πᾶς . διαφέρω γάρ οὐδείς οὗτος λέγω καί πᾶς πᾶς · ὅς γάρ ὁ ἔχω ἀνόμοιος , οὗτος δεῖ καί ὁ ἐξουσία ἄνισος εἰμί , πάντως κατά δίκη διανέμω ὁ ἀνόμοιος · οὗτος Μουν | καί ὁ Αθηναῖος Ξένος [ leg . VI 757b ] Ζεύς κρίσις εἶπον ὁ γεωμετρικός μεσότης , ὁ ἄνισος ἄνισος νέμω κατά ὁ κόστος ἄξιος . εἰμί δέ οὖν ἄλλος ἄλλος προτείνω βίος Ψυχή , ἕκαστος δέ οὐ εἷς οὐδέ δή πᾶς , ὡς δείκνυμι , φανερός ἤδη τίς μέν εἰμί κλῆρος ἕκαστος , τίς δέ βίος · κλῆρος μέν γάρ εἰμί σύμπας ὁ ἀριθμός ὁ Βίων , ὅς ἕκαστος προτείνω ὁ πᾶς διά ὁ ἑαυτοῦ περιφορά , βίος δέ ἕκαστος ὁ ἐν ὁ κλῆρος περιέχω , εἶδος εἰμί τίς ζωή εἷς , ὅσπερ δεῖ ψυχή ἕκαστος ἐν ὁ γένεσις βιόω μετά ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἀπονέμω . λέγω δέ οἷος εἰμί ὁ προτείνω βίος τρεῖς , βασιλικός ἐρωτικός πολεμικός , ὥσπερ ὁ Ἀλέξανδρος φημί ὁ μύδος ὁ μέν προτείνω ὁ βασιλικός ὁ Ἥρα , ὁ δέ ὁ ἐρωτικός ὁ Ἀφροδίτη , ὁ δέ ὁ ἀνδρεῖος καί πολεμικός ὁ Ἀθηνᾶ · πρόσκειμαι δέ ἕκαστος καί οἷος δή βασιλεύω ἤ ἐρωτικός εἰμί ἤ πολεμικός γίγνομαι παρά ὁ πᾶς ὑπάρχω , πλοῦτος ἤ πενία , νόσος ἤ ὑγεία , περιστάζω ἤ ἀπερίστατος Τύχη , καί ἕκαστος ὁ λοιπός . ὁ μέν τοίνυν ἀριθμός ὁ τρεῖς Βίων κλῆρος εἰμί ὁμοῦ πᾶς εἷς , καί εἰμί τέσσαρες εἰμί καί εἰμί πλείων ὡσαύτως · ἕκαστος δέ εἶδος ζωή βίος · ὅς αἱρέω ἐσθίω ὁ ψυχή ἤ βασιλικός ἤ ἐρωτικός ἤ πολεμικός γίγνομαι . καί ἐκ οὗτος ὁ αἵρεσις , ὅς ὁ κλῆρος περιέχω , ἀλλά οὐ ἄλλος , ὁ ἄστατος φορά ὁ πᾶς ἀποκλείω καί εἰς ὅρος ὁ Βίων ὅς εἰμί ἄξιος πράσσω ἕκαστος ὁ αἵρεσις · ὅσος δέ πάλιν αἱρέω προστίθημι ὁ πᾶς , κλῆρος δύο μετά ὁ αἵρεσις , οἷος πατήρ ὅδε γίγνομαι | καί Τύχη τοιόσδε ἔχω καί ὅσος ἄλλος προσαρτάω ὁ βίος . δισσός οὖν ὁ κλῆρος , ὁ μέν πρό ὁ αἵρεσις , ὁ δέ μετά ὁ αἵρεσις · ὁ μέν ὁλότης εἰμί ὁ Βίων , ὅς μέρος ἕκαστος βίος , ὁ δέ ὁλότης ὁ ἕκαστος βίος παρακολουθέω , ὅς ὁ κόσμος ἀπονέμω · καί ἑκάτερος ἀπό ὁ πᾶς , ἐν μέσος δέ αὐτός ὁ αἵρεσις ὁ Ψυχή καί οὗτος δή μένω μέν ὁ αὐτεξούσιος φορός , σῴζω δέ ὁ δίκη ὅρος , ὁ ἄξιος διανέμω ὁ Ψυχή , οὐ ὅς αἱρέω μόνος , ἀλλά καί ὅς αἱρέω · προκατάρχω δέ ὁ πᾶς καί ἐπακολουθέω ὁ αἵρεσις · πᾶς δέ εὐνομία μεστός ὁ προτείνω , ὁ αἱρέω , ὁ ἀπονέμω , ὁ ἀπονέμω . ἐπεί οὖν οὔτε εἷς τις εἷς βίος ἀπονέμω ὁ Ψυχή οὔτε πᾶς ὁμοίως πᾶς , ἀλλά τις τις , ἀνάγκη δήπουθεν ἤ κατά ὁ ποσός ἴσος ἀπονέμω βίος ὁ ἀνόμοιος , ὁ δέ ποιός μόνος διαφέρω , ἤ κατά ὁ ποιός ὁ ὅμοιος , πλείων δέ ἄλλος ἄλλος μετά ὁ ὅμοιος , ἤ κατά ἄμφω διαφέρω . ἀλλά ὁ μέν σύγκληρος δῆλος ὅτι κατά ὁ ποσός διαφέρω , οἷος ὁράω ἀπαγγέλλω ὁ ὁ μῦθος οὗτος διαθέτης · κωλύω δέ οὐδείς ἐν ἀλλοῖος πέροδος ἀπό ἴσος μέν ὁ ἀριθμός Βίων γίγνομαι ὁ αἵρεσις , ὁ δέ ποιότης διαφέρω · οἷος τρεῖς μέν προτείνω τῆδε ὁ ψύχω Βίων , τρεῖς δέ ὅδε , μή ὁ ὅμοιος δέ ἤ πᾶς ἤ τις . καί οὗτος μέν δῆλος · ὁ γάρ ὁ Ψυχή ομονοαλλοτης καί ἀνομοιότης παντοῖος εἰσάγω καί ὅς Βίων ἐξαλλαγή . καθοράω δέ καί ἐν οὗτος ὁ πάρειμι , ὅσος f . 97 r . δυνατός ἐπί ὁ συγκληρόω Ψυχή · λέγω δέ σύγκληρος ] Ἅψυχος . . . [ ὁ κατά τ[ὸν ] αὐτός ὁ περίοδος χρόνος χρόνος ποιέω ὁ ] καθάδοθς καί ἅμα δέχομαι καί μετά [ ἀλλήλων ὁ κλῆρος ὁ ὁ Βίων περιεκτικός . οὐκοῦν ἐν μέν λέγω περί αὐτός , ὅτι εἷς Ψυχή εἰμί εἰμί κλῆρος . οὖον γάρ εἰμί κλῆρος α.ἴρεσις ἀλλά διανομή , κατά ὁ ἄξιος ἕκαστος ὁ αὐτός προσήκω δέχομαι . δευτρος τέρος δήω ἕτερος ὁ πᾶς κλπῆρον πλει΄λοναω εἷς εἰμί Βίων περιοχή · ἤ πῶς εἰς ὁ οἰκέω οἰκέω ἀποβλέπω κλῆρος αἱρέω βίος ὅς ἄν ἐθέλω ἐκάδιος ὁ ψύξ ; τρίτος , ὅστις ὁ κλῆρος περιέχω ὁ ἔτερος ὁ ἕτερος , ὁ ὁ πρῶτος κληρόω ὁ ὁ δεύτερος · ἤ πῶς ὁ ἔσχατος κληρόω ψύχω φημί οὗτος ἄν αἱρέω βίος , ὅς αἱρέω , καί πρῶτος [[ ὁ ]] κληρόω , εἰμί μή περιέχω καί ὁ οὗτος δίδωμι εἰς αἵρεσις ἐν ὁ περωτίστῳ ὁ κλῆρος ; τέταρτος δθݲνݲ σαφηνίζω οὗτος ἐξηγέομαι ὁ πρῶτος δέ ὁ λαγχάνω πρῶτος αἱρέω βίος [ p . 617 e ] , ὅτι ὁ πρῶτος καί δύο καί τρίτος κλῆρος , ὅς προτείωει ὁ πᾶς διά ὁ περιφορά , ὁρίζω ὁ ἀνατέλλω μοῖρα · πῶς γάρ ψυχή τις λαγχάνω εἰκοστός μετά ὁ πρῶτος καί πρό ἄλλος Ψυχή , εἰμί μή ὁ μέν ὁ κλῆρος περιέχω τοσόσδε μοῖρα ἤ σημεῖον ἀπλόος ὁ περιφορά ἀνατολή , ὁ δήω μικρός , εἴπερ ὁ δύο περιέχω ἐν ὁ πρό αὐτός . πέμπτος ἐπί οὗτος , . ὅτι πᾶς βίος περιλαμβάνω μετά ὁ εἶδος ὁ ζωή καί ὁπόσος αὐτός συναρτάω ὁ πᾶς ἀπονέμω · οὗτος γάρ ὁ πρῶτος λαμβάνω κλῆρος ἐνοράω ἐν ὁ βίος εἰμί εἴλω συμφορά τις ἔνειμι καί ἀποθρηνέω μετά ὁ αἵρεσις ὡς ἐνοράω ἐν αὐτός ὁ ἕπομαι δρᾶμα , δήω ἅπας πρό ὁ αἵρεσις γίγνομαι κριτής . ἕκτος , ὅτι πᾶς βίος προστάτης ἔχω δαίμων καί ἀποπληρόω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ σύ δαίμων αἱρέω [ p . 617 d ] · καλῆρον μέν ὁ προφήτης ποιέω , βίος δέ εἷς ὁ δαίμων , ὁ δέ Λάχεσις ἀμφότερος περιέχω , καί ὁ δαίμων ὁ ἐπιτροπεία καί ὁ προξήτου ὁ διακλήρωσις . ἕβδο - νυμφότιμον , ὅτι πᾶς βίος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ Ψυχή μετά ὁ αἵρεσις · ὅς δή καί ὁ προάγω δηλόω λέγω ὅς σύνειμι ἐκ ἀνάγκη [ p . 617 e ] . δεῖ γάρ ἕκαστος ψυχή ὅς αἱρέω βιόω πάντως ἔρχομαι εἰς ὁ γένεσις καί ἀποπληρόω ὁ ἑαυτοῦ ὁμολογία πρός ὁ πᾶν.ὄγδοον , ὅτι μετά ὁ δαίμων καί τήχην ἕκαστος λαγχάνω βίος , ὁ μέν δαίμων ὁ ὁ ζωή εἶδος λαγχάνω , ὁ δέ τυγχάνω ὁ ἐκ ὁ πᾶς - τός ἕκαστος ἀπονέμω ζωή εἶδος κατά καιρός ἀποπλέω - Ρούσης . διό καί ὁ καί ὅλος βίος λαγχάνω ἄμφω , περιέχω καί ὁ εἶδος ὁ ζωή καί ὁ ὁ κόσμος δίδωμι . ἔνατος , ὅτι παντοδαπός ὁ εἶδος ὁ Βίων εἰμί , ἢ ἀπό λογικός εἰς λογικός ὁ μετάβασις ὁ Ψυχή ἐγώ γίγνομαι , ἢ ἀπό ἄλογος εἰς ἄλογος , ἢ ἀπό ἄλογος εἰς λογικός , ἢ ἀπό λογικός εἰς ἄλογος . καί γάρ ὁ λογικός καί ὁ ἄλογος εἰμί κύκλος τις καί ἀπονέμω τις καί οὗτος τάζιν ὁ πᾶς . δέκατος , ὅτι ὁ αὐτεξούσιος οὐ ἀφαιρέω καί ἐν ὁ γένεσις καί μετά ὁ αἵρεσις . εὕω γάρ ἢ κακῶς διατίθημι δύναμαι ἑαυτοῦ καί ἐν πᾶς ζωή εἶδος προτείνω ὅσιος καί προσκατασκευάζω ἑαυτοῦ ἀγαθός ὁ βίος ὁ νῦν πάρειμι . | οὗτος μέν οὖν ἀθροίζω ἐκ ὁ ἐν αὐτός ὅδε ὁ f 88r . μῦθος γράφω · οὗτος δέ διαριθμέω ἐκεῖνος πᾶς - ὅς ὑπόλοιπος ὁράω , πῶς ἐν ὁ γόνυ ὁ Λάχεσις εἰμί φημί ὁ τε κλῆρος καί ὁ παράδειγμα ὁ Βίων . διότι μέν οὖν οὐ ἐν ὁ Ἀνάγκη οὗτος τίθημι , ῥᾴδιος ὁ αἴτιος συνοράω . οὖον γάρ κινέω ὁ σφόνδυλος Ἀνάγκη , εἰμί καί ἐν ὁ γόνυ αἰτέω κινέω . ὁ ούμ περιφομαω ὁ κλῆρος νέμω εἰκότως οὐ εἰς ἐκεῖνος αὐτός ἀνάγω , ἀλλά ὁ ὅλος αὐτός κινέω ὁ χείρ , καί οὔτε εἰς ὁ Κλωθώ ( οὖον γάρ ἀπό ὁ ἀπλανής μόνος ὁ κλῆρος καί ὁ βίος ) οὔτε εἰς ὁ Ἄτροπος · οὖον γάρ ἀπό ὁ πλανάω μογέω · ἀπό ἀμφότερος οὖν ἐγώ ἀπονέμω εἰς ὁ ἀμφότερος ἀνάγω κινητικός ὁ Λάχεσις . καί γάρ ὅς μέν ἀεί ὁ τάξις εἰμί ὁ Ἀνάγκη κἰτία , ὁ δέ ἄλλος καί ἄλλος ἀεί ὁ Μοῖρα , ἀφίημι ὅς ὁ κλῆρος ἀεί ἄλλος καί ἄλλος · ἀλλά μήv καί ἀπό πᾶς ὁ οὐρανός καί οὐ ἐκ ὁ ἕτερος ὁ περίοδος · οὗτος μέν οὖν δείκνυμι φημί . εἰμί δέ εἰμί ἐν ὁ Λάχεσις παράδειγμα ὁ Βίων , δῆλος ὅστις περαίνω οὗτος εἰμί · ὁ γάρ κατά ἔκαστος πάντως ἤπειρος ἐξαλλάσσω ἀνάγκη ὁ παράδειγμα περαίνω . καί εἰμί ἐγώ δεῖ τόμος εἶπον , ὁρίζω οὗτος ὁ ὁ θεῖος γενητός περίοδος , καί πᾶς ὁ Βίων οὖν πᾶς ψυχή ζῶ ἐν εἷς τοιόσδε περίοδος προυπάρχω ὁ περίοδος · καί ὁ αὐτός ἀνελίσσω κατά ἕκαστος περίοδος · καί ὡς ὁ ἀρισθμὸς ὁ χρόνος ὁ ὀκτώ περίοδος ὁ αὐτός ἁλί-ευμα , καί ἄλλος καί ἄλλος | ὁ πά[λ]ιν καί [ πάλιν , οὗτος ] καί ὁ εἶδος ὁ Βίων ὁ αὐτός [ ἀεί μένω κατά πᾶς κοσμικός περίοδος καί ἄλλ[α καί ἄλλος ὁ πάλιν καί πάλιν · καί γάρ ἀδύνατος τίς προστίθημι ὁ ὁ θεῖον γενητός περίοδος οὖν ὁ ὁ κύκλος ἀποκατάστασις ἐν ὁ περίοδος συμπεραίνω πᾶς , κατά ὁ αὐτός δή καί ὁ περίοδος ὁ Ψυχή ὁ κατά πᾶς βίος · καί ἐν οὖον - δεμιᾷ περίοδος ζῶ ψυχή βίος ὅς μή ἐξίημι πρότερος . λεκτἐον τοίνυν , ἐπεί καί δείκνυμι , θαρσούντως , ὅτι ὁ παράδειγμα ὁ Βίων καί πολύς πρότερος ὁ κλῆρος τοσοῦτος εἰμί , ὅσος περιέχω εἷς ὁ κόσμος περίοδος , συνατσταμένων ὁ ψυχικός Βίων ὁ κοσμικός κύκλος . ὁ οὖν παράδειγμα πᾶς εἰμί ὁ περιόδος δαιμόνιος εἶπον [ p . 617d ] , ὅτι λαμβάνω κλῆρος , ὡς τις λαμβάνω , καί παράδειγμα Βίων , ἀλλά οὐ ὁ Βίων ἁπλόος . κατά τις γάρ εἴσειμι εἰς ὁ γένεσις αὔτης , περί οὖν ὁ λόγος , ἀπερίληπτος εἰμί ἀνθρώπινος διάνοια πᾶς · διά οὗτος δέ ἄρα καί τις προφήτης εἰμί ὁ οὗτος διακληρόω καί προτείνω , ἀλλά οὐ ἁπλόος ὁ προφήτης · ὡς πολύς μέν εἰμί τοιοῦτος , ἄλλος δέ κατά ἄλλος παράδειγμα ὁ διδιζομένων καί μερίζω ὁ ἀπό χείνω ὁ Ψυχή . εἰμί δέ ὡς ὁ ἀνάγχω ὁ σφόνδυλος ἐν ὁ γόνυ ἔχω , οὗτος καί οὗτος ὁ παράδειγμα ὁ Βίων καί ὁ κλῆρος , φανερός ὅτι τε ὁ μητρώιος ἀζίας ἔχω πρός ὁ ἄλλος Μοῖρα καί ὅτι αὐτός ὁ εἰμί καθάπερ ἐκεῖνος κυβερνάω ὁ ψυχικός | [ περίοδος ὡς ἔοικα [ ὁ ] κοσμικός , καί οὖον [ διά ] δή τις ἐνέργεια , [ ἀλός [ ἔτης χείρ τ[ὴν ] ὁ ἄτρακτος περιφορά . σημαίνω γάρ ὁ διά ὁ γόνυ εἰκών ὁ ἑδραῖος καί συναγωγός εἰς εἷς ὁ πολύς , καί ὅσος ἄλλος περί ὁ ἀνάγχω προεῖπον · ὁ γάρ ὅμοιος καί ἐπί ὁ Λάχεσις κατατείνω δυνατός . Ἀνάγκη θυγάτηρ κόρη Λάχεσις ὅδε λόγος · ψυκαὶ ἐφήμερος , ἀρχή ἄλλος περιοράω θνητός γένος θαντηφοροος . μέχρι ὁ αἰτία αἱρέω , θεός ἀναίτιος [ p . 617 de ] . πανταχοῦ μέν ὁ Πλάτων νόος ἡγεμών προΐστημι οὖν φθέγγομαι νοεφῶν εἰμί ἐπάξιος φθέγγομαι θέαμα · ὅταν δέ καί ὁ καρειττοναω ἐγώ ἀπεικονίζω , σαφῶς ἐνθεάζω προσέχω καί ὁ φοιβόληπτος μιμέομαι , ῤήσυνεξορμώσης ἀφίημι ὥσπερ βέλος νόος γέμω καί ὑψηλός ἐπιβολή · δέ αὐτός ὁ ἑρμηνεία ὁ νόησις ἀκαλλωπίστως συστρέφω μέν χράω φθέγμα , ἀπολύω θέα ὁ Ψυχή ἀπό ἄλλος ἐπέρχομαι ἄλλος πηδάω . οἶος καί διά οὗτος ἐργάζομαι τπων ὁ προφήτης λόγος , ἐν μικρός μέν ἀπεριήγητος νόημα συλλαμβάνω , ἀσύνδετος δέ ὁ πλεῖστος φθέγγομαι , συστρέφω δέ ὁ κῶλον ὁ αἴνιγμα παρατλησίως . σκοπέω δέ εἰς δύναμις ἕχω ὁ κῶλον . ἀνάγχω , φημί , θυγάτηρ κόρη Δαχέσεως ὅδε λόγος . ἄρχω μέν οὖν ἀπό ὁ ἀνάγχω ἐνδείκνυμι , ὡς ἄρα κίς ὁ Λάχεσις καί πᾶς ὁ μοιραῖος διάχοσμος τπων θέαινα καί αὐτός ὁ προφητικός εἰς μόνος εἷς ἐκεῖνος ἀνατείνω · πᾶς γάρ | τάξις ἀπό ἐκεῖνος , ὁ οὐράνιος ὁ χθόνιος , ὁ Ψυχή ὁ ὅλος ὁ μερικός . ὁ δέ Λάχεσις εἶπον ἐκφαντικός εἰμί διαφερόντως δίδωμι ἐγώ ἐννοέω , ὡς ἄρα καί αὐτός ἡγεμονικός ἄξιος ἔχω πρός τις ἄλλος προφήτης , ὡς ὁ Λάχεσις πρός ὁ λοιπάς Μοῖρα , καί μετά ὁ προφήτης ἴσως ὁ δαίμων ὅς ἐφίστημι ὁ Ψυχή . ὁ δέ δή Λάχεσις αὐτός κόρη ἀνυμνέω ἄχραντος αὐτός δήπου καί ἀμιγής πρός πᾶς ὁ διοίχομαι καί ἀκμή μεστός εἰμί καί δύναμις ἄυλος καί καθαρός αἰνίσσομαι . ὁ γάρ κόρος τοιοῦτος εἰμί καί αὐτός ἐγώ ἐν ὁ Κρατύλος [ p . 396 b ] παρά ὁ θεός διδάσκω , οὐ πλησμονή ἀλλά καθαρότης σημαίνω . οὐτάω δέ καί ἐν Νόμος [ VII p . 796 b ] ὁ πολιόω κόρη ἅμα καί δέσποινα ἐγώ προσφωνέω , ὡς ἀ ἄχραντος δύναμις διαλάμπω . ὁ δέ αὖος λόγος εἶπον εἰμί ὁ Λάχεσις , ὅς μέλλω ὁ Ψυχή ἐκφαίνω , σαφής τάξις ἀγγελικός ἑαυτοῦ πρός ὁ Λάχεσις ἀποδίδωμι · ἄλλος γάρ ἀπαγγέλλω λόγος ἄλλος εἰμί δήπουθεν αὐτός ἐκεῖνος διαφερόντως , εἰμί ἐκφαίνω , ὅτι ὁ μοιραίος ἄγγελος τις , κλῆρος διανέμω , Βίων ἐκφαντορικός , ὁ λαγχάνω ἐγώ δαίμων ἐπιστάτης . ἀλλά ὅπως μέν ἔχω πρός ὁ πρό αὐτός , διά οὗτος διδάσκω , ὅς δέ πρός ὁ μετά αὐτός ἀποτείνω σκοπέω ἑπομένως . Ψυχή , φημί , ἐφήμερος , ὁ μέν ἀνθρώπινος Ψυχή , οὔτις γε πᾶς , ἀλλά ὁ γένεσις εποσργομεναι ἥδη καλός ἐφήμερος , ὡς θνητός καί ἐφήμερος ἐφήμερος ἅπτω . καί διά οὗτος | ἄρα πολύς δεῖ ὁ αὐτός εἰμί ὁ [ δημιουργός f.90r . ὁ ] ὁ ἀίδιος οὐσία ὁ Ψυχή ἐγκόπτω . ἀρκέω δή οὖν ἑξῆς φημί ἄλλος περιόδος θνητός γένοθυς θανατηηοροος · οὗτος ὁ πρό αὐτός ἀφίστημι κύλον , καθάτερ καί ἐκεῖνος ὁ πρῶτος εἴρω . ὡς γάρ νοέω μεταβατικός , οὗτος καί φθέγγομαι , καί ὁ μετάβασις εἰκών ὁ τοιόσδε διάστασις . εἰμί δέ θνητός γένος εἰς ἀρχή ἄγω ὁ Ψυχή , πρόδηλος ὡς οὖον πᾶς εἰμί προστάτης ὁ περιοράω ὁ Ψυχή , ἀλλά ὁ ἀπό γένεσις ἐπί γένεσις · ὁ γάρ θνητός καί θανατηφόρος γένος οὗτος εἰμί , ὅσος συμπληρόω ὁ γένεσις . θνητός μέν οὖν εἰμί εἰς ὅς κατέρχομαι ψυχή , θανατηφόρος δέ ὁ περίοδος ὁ Ψυχή αὐτός οὖον μένω ὅπῃ φημί Ἡράκλειτος , θάνατος ψυχή ὑγρός γίγνομαι λέγω , ἀλλά καί εἰμί πολλάκις αὐτός εἶπον ὁ Πλάτων ζῶ ἡμός ἐν ὁ γένεσις κατά ὁ πολύς ὁ θνητός ὁ Ψυχή ἕπομαι . ὅς οὖν ὁ θνητός ἐπιδεής εἰμί ὁ τοιοῦτος ζωή ( ὑπό οὗτος γάρ διασῴζω προσεχῶς ) θάνατος ἐπιφέρω ὁ ἄνωθεν ἡκούσαις.καὶ διά οὗτος θανατηφόρος εἰμί ὁ γενεσιουργός ὁ ἀθάνατος Ψυχή καί ἐπί ἑαυτοῦ ἀθάνατος διανοέομαι . καί μήv καί ὁ ψυχή αἱρέω ὁ δαίμων φημί , ἀλλ'οὑχὶ ὁ δαίμων λήκαὶ εἰλλήζασιν ὁ δαίμων ὁ εἶδος ὁ Βίων καί εἰμί ἄλλος διά ἄλλος ἐπίσκοπος τις , ἀλλά οὐ ἀναγκάζω ὁ ψυχή εἰς ὅδε ὁ βίος χωρέω ἤ ἕτερος . ἀλλά ὁ ἐκεῖνος αἵρεσις , ὥσπερ εἰς βίος αὐτός τις προάγω | . . . . . . . καί . . . . . . . . προστάτης . ἅμα γάρ αἱρέω βίος καί συντάσσω ἔφορος ὁ βίος πάντως . οὐδείς γάρ ἄναρχος ἐν ὁ κόσμος ὁ πᾶς , [ οὖον ] βίος οὖον λῆξις οὐ ἄνοδος οὖον κάθοδος . ἀλλά πᾶς δίδωμι ὁ οἰκεῖος ἐπιστασία . καί ὡς αὐτός εἶπον ἐν Νόμος [ Χ . ρ . 903 ἰάς ὁ ἔσχατος ἥκω μερισμός ὁ πρόνοια ὁ ὅλος υποδιαιρώ ἑαυτοῦ καί γεννάω πρόνοια ἐκ ἄλλος ἄλλος , ἐκ ὁ ὁλικός ὁ μεριαωτέρας , ἐκ ὁ θεῖος ὁ δαιμόνιος . εἰμί οὖν καί ὁ γενεσιουργός Βίων ἔφορος δαίμων , ἕ ὁ ψυχή επιροπευειμι ὁ οὗτος διαξώσας τός βίους.λ καί εἴωθα οὗτος ἀγγελικός καλέω , ὅστις αὐτός ὁ λοντες ὁ πρό οὗτος θεῖον δαίμων , ὅστις αὐτός ὁ ὕπαρξις ὁ Ψυχή συνδέω πρός ὁ ἡγεμών αὐτός θεός . εἰς ὅς ἐγώ δοκέω καί ὁ προφήτης ἀποβλέπω εἶπον πρός ὁ Ψυχή . οὐ σύ δαίμων λήγω , ὁ διαφορά οὗτος ὁ γενεσιουργός καί μοιραίος πρός ὁ οὐσιώδης ἐγώ ἔφορος ἐνδείκνυμι . ἐκεῖνος γάρ αὐτός ὁ εἰμί λαγχάνω ὁ Ψυχή , πρό αὐτός διαιρέω περί ὁ θεός καί ὁ ψυχή ἑαυτοῦ συνδιανέμω , ἐπεί κατ'οὐσίαν αὐτός εἰμί ἡγεμών . ὁ δέ μοιραίος διά τις βίος αὐτός ἄρχω , οὖον ὁ αἵρεσις ἐπαίτης . επ'εκειναω μέν οὖν ἄρχω , ἵνα ὑφίστημι , ἐπί οὗτος δέ εἴλω τοιῶσδε ζῶ , ἵνα ἄρχω . καί γάρ ἔοικα ἐκεῖνος μέν ὁ δαίμων , ἅτε ουσιώδης ἀνά , ἄνωθεν ἐγώ οἶος ἐκ πρύμνα διοικέω ἀπό αὐτός ὁ οὐσία ἐγώ ἄρχω . καί διά ἐκεῖνος ὁ ψυχή καί πίπτω ἀνέρχομαι πᾶλιν . . . 14 . . . . ὁ ὁ πρός ὅς οἰκέω αὐτός θεός σύνταξις . οὗτος δέ τίς ἄλλος ἢ ] ὁ ὁ ἐνταῦθα μονή ἐγώ ἐπιμελής καί [ νεῦσις ἔφορος ὑπάρχω ὁ πρὸςλ ὁ γένεσις ] . ὅσος δή οὖν ὁ δεσμός ὁ δεσμός σιδνην[οχω ] , ὁ πρός ὁ ἄνω λέγω ὁ πρός ὁ κάτω , καί ὁ οὐσιώδης ἀρχή ὁ κατά σχέσις , τοσοῦτος καί ἐκεῖνος ὁ δαίμων οὗτος διΐστημι . ὅθεν εἰμί καί ἐκεῖνος λήγω εἰμί , οὐκέτι καί οὗτος ἐγώ λαγχάνω . πρό γάρ ὁ αἵρεσις οὐ εἰμί ὑπό αὐτός , αἱρέω δέ ὁ ἄρχω υπ'αυος βίος καί ἐγώ γίγνομαι ὁ ἄρχω , καθο͂ ὁ ζωή ἐκεῖνος ζῶ . ὅτι δέ ὁ δαίμων οὗτος ἐν λογικός ὕπαρξις οὐσιόω μέγας , εἴπερ καί ἐγώ οὖν εἰμί προστάτης , καί ὅτι πολύς εἰμί ἄρχω ὁ ὁμοειδῶς ξέω , οὐδείς οἴομαι δήω ὑπομιμνήσκω . γελοῖος γάρ εἰμί , ὅταν ἀπολείπω ὁ αὐτός προσήκω βίος , εἰμί ἅρχων . ὁ μέν γάρ πλασματώδης , ὁ δέ ὁ δαιμόνιος οὐσία ἀνάζιον . δεῖ γάρ αὐτός ἄρχω ἀεί οὗτος οὐσία ἔχω , δεῖ δέ καί Ψυχή ἡγέομαι πολύς μᾶλλον ἐν λογικός ζωή ὁ ὑπόστασις ἔχω , καί οὗτος τέλειος καί κατά νόος ἐνεργέω , διά ὅς καί ἐγώ ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἀνεγείρω τελέω . καί γάρ ἄρχω ὁ ἔνδον διαφερόντως , ὥσπερ ὁ τήκω ὁ ἔξω μᾶλλον . διό καί αὐτός ἐν ὁ αἵρεσις ὁ ξωῆς ὑποτάσσω φημί ἐγώ ὁ δαίμων , τυγχάνω δέ οὖον ποιέω μνήμη . ἀλλότης ὁ ὅλος βίος ἐπισκοπέω ὁ πρῶτος κληρόω , ὅς εἴλω , καί <τὰ> ἕπομαι ὁ τυραννικός βίος θεωρέω , τότε αὐτός |τὸν δαίμων αἰτιάομαι καί αἱρέω βίος , ὁ ὑποδοχή ὁ κλῆρος δηλόω διά ὁ πρῶτος λαγχάνω . διότι πᾶς ὁ κλῆρος παρά ὁ Δαχέσεως ἐνδίδομαι καί ὁ λαγχάνω οὐ ἄλλος τίς σημαίνω ἢ ὁ κληρόω . καί δῆλος ὅτι κατά δίκη ὁ κλῆρος διανέμω ὁ πρῶτος λαγχάνω εἰμί ὁ εὔμοιρος εἰμί περί ὁ κλῆρος , ἐκ ἄφθονος ποιέω ὁ αἵρεσις . δείκνυμι δέ ἐγώ , ὅτι ὁ συγκληρόω φυχῶν ὁ πρῶτος κληρόω ὁ ὁ ἑξῆς . ὥστε ὁ πρότερος εἰμί κληρόω ὁ πλεῖστος Βίων ἐν ἐξουσία γίγνομαι αἵρεσις . οὗτος οὖν κελεύω καί αἱρέω πρῶτος . ὅτι2 δέ ὁ πρῶτος ἐν οὗτος καί δύο εἰς ὁ ὁ οὐρανός φορά ἀποβλάπτω δεῖ νομίζω ἀφορίζω ὁ πάρειμι λόγος , εἶπον ἤδη πρότερος . καί γάρ σύγκληρος οὗτος εἰμί φημί , ὅσος κατά ὁ συνεχής τμῆμα ὁ ξῳοφόρουμ ποιέω ὁ αἵρεσις . οἷος ὁ μέν πρῶτος κλῆρος δεκαμοιρία ἔχω εἰς αἵρεσις ὁ ἐν ὁ ἀνατολή ὁ δεκαμοιρία Βίων , ὁ δέ δύο πᾶς οὐκέτι ὁ δεκαμοιρία , ἀλλ'ἐν μικρός οὗτος ὁ ἐξουσία ἔχω , ὁ τρίτος δέ ἔτι μᾶλλον ἐν μικρός , καί ἀεί οὗτος , μέχρι εἄν εἰς μικρός πλῆθος ὁ αἵρεσις καταλήγω δή οὗτος δυνατός ἀπορέω . ὅς γάρ δή λέγω3 τις ἀκούω ἀπό ὅδε γραίνω ὁ βίος αἱρέω , οὐδέ εἰμί καί λέγω τις , πᾶς ψθχὴ δύναμαι ὁ πᾶς ὁράω , οἶος εἰμί καί ὅσος οἰστικός . οὗτος μέν γάρ ὁ ἔξω σῶμα εἰμί Ψυχή οὐ ἀδύνατος , τοσοῦτος πλέω ἔχω ὁ ἐν σῶμα , ὡς ] δύναμαι συνίημι ὁ οὐράνιος φορός . ὅπου γε καί ἐνταῦθα τις Τίλλα μέν εἰμί ὁ τυγχάνω , ἔχω δέ σύστοιχος εἰς κατανόησις ὁ ἐκ ὁ φορός ἀποτελέω . οὖον μήv οὐδός ἐκεῖνος θαυμαστός , ἐκ ὁ ὅλος ἐγώ κινέω πρός ὅδε μᾶλλον ἢ ὅδε , πρός ὁ φύω ἢ ὅς εἰμί ἔξειμι , καί ὁ φαντασία ἐγώ ἐρεθίζω πρός αἵρεσις ὅδε μᾶλλον ἢ ὅδε ὁ ἐγώ οικείος . καί γάρ ἐν ὁ σῶμα εἰμί ἐγώ ἀνατολή πολλάκις ἄστερος καί σχηματισμός κινέω καί πρόθυμος ποιέω ἐνεργέω ὁ μή πρότερος , καί ἄλλος παρασκευάζω εἰς ὄκνος ὅδε ὁ ἐνέργημα . εἰμί δέ καί κατά συνήθεια εἰμί ὡς ὁ πολύς ὁ πρότερος Βίων αἵρεσις καί ὅς προμελετάω ἐπιτρέχω , αὐτόθεν δήπου φανερός , ὅτι καί ὁ ὅλος ὁ ὡς εἰς μέρος ποίησις διεγείρω καί ἐγώ ἥδη προκινέω διά ὁ συνήθεια ὁ πρός ὅδε γίγνομαι ῥοπή μᾶλλον ἢ ὅδε ὁ οἰκεῖος καί ὁ κινέω , διότι οὗτος οἰστικός οἰστικός εἰς ἐγώ , καί ὁ κινέω , διότι οὗτος ἐν ἔθος γίγνομαι πρότερος . τις δή οὖν μετά ὁ αἵρεσις ὁ βίος φημί ὁ προφήτης , οἶς σύνειμι ἐκ ἀνάγκης;ἀναπόδραστος γάρ μετά ὁ αἵρεσις λοιπός ὁ βίος , καί δεῖ διαβιόω ὁ ψυχή ὅς αἱρέω βίος . καί ὁ τε πᾶς κυρόω ὁ αἵρεσις , καί ὁ 25 ψυχή πᾶς πρός εἷς εἶδος ῥέπω ζωή συμπλέκω ὁ ἐπί αὐτός ὁ ἐκ ὁ πᾶς , οἶος μερικός τις πρότασις καθολικός , καί συνάγω συμπέρασμα ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ ὅδε βίος κατά ὁ αἵρεσις κῆξ ὁ φορός . ὡς εἰμί λέγω 29 τοιόσδε | ἀνάλογος . ὅδε ὁ βίος αἱρέω . ὅς δέ εἴλω - f . 92v . μείς , ὁ ὅλος κυρόω . ὅδε ἄρα ὁ βίος ὅλος κυρόω . πρός δέ οὗτος καί ὁ ἀποπληρωτής δαίμων ἐφίστημι ὁ πρός συνίημι ὁ αἱρέω βίος , ὁποῖος εἄν τυγχάνω ὁ βίος εἰμί . εἰμί δ'ἐξ ἀνάγκη , δῆλος διότι ὁ κῦρος ἄνωθεν ἀπό ὁ Ἀνάγκη ἔχω μάλιστα . καί γάρ πᾶς ὁ ἀναγκαῖος παρά ἐκεῖνος ὑπάρχω ὁ ἐγκόσμιον θεός τε καί ὁ μετά θεός . ἀλλ'ὅπου μέν ὁ ἀνανκαῖον καθ'ὅπαρξίν εἰμί ἀναγκαῖος , ὡς ἐπί ὁ ἀγαθός ἐγώ ἀεί ὡσαύτως κατά νάω λόγος ζῶ καί τάξις εἷς , ὅπου δέ κατά ἀκολουθία , ὡς ἐφ'ἡμῶν . ὁ γάρ ἐφίημι ἄστατος εἰμί ἔχω κατά ὁ ἀκόλουθος ἀνάγκη , εἰμί μέν ὅδε αἱρέω , ὅδε πάντως ἀκολουθέω , εἰμί δέ ὅδε , ὅδε . καθάπερ καί ἐνταῦθα . ὅδε γάρ αἱρέω ὁ βίος σύνειμι αὐτός ἐκ ἀνάγκη . ἁπλόος δέ οὐ ἐκ ἀνάγκη . ἐνδέχομαι γάρ καί ἄλλος βίος ζῶ , ἀλλά πρό ὁ αἵρεσις , μετά δέ ὁ αἵρεσις ἀδύνατος . καί οὕτως ἔοικα καί πᾶς ὁ ἐνδεχόμενος εἰς ἀναγκαῖος μεταπίπτω δύναμις διά ὁ ἀκολουθία , καί ὁ ἐνδέχομαι ἀναγκαῖος ἐνδέχομαι ἄλλος επομένη . ὁ μέν οὖν ἀναγκαῖος ἐν ὁ βίος ἐγώ τοιόσδε χρή νοέω . ἐπεί δέ ὁ βίος πολυειδής εἰμί ἔννοια παρέχω , μήποτε οὖον πᾶς βίος δεκτικός ἀρετή , ὄλλυμι ἁναγκάζω ἔοικα εἰς ἄλλος ἄλλος καί ὁ εὕω ἐγώ οὐ ἀφίημι , ἀλλά καί οὗτος ὁ ἀνάγκη ἀρτάω ἀλλαχόθεν ἔχω καί μοιράω , σύργαστρος τίς ποτός φημί αὐτός ὁ ὁ μοιραῖος δόσις εἰς [ ἐγώ ἀγγέλλω προφήτης . ἀρετή δέ ἁδέσποτος . καί πῶς ἀδέσποτος διδάσκω . ὅς τιμή καί ἀτιμάζω πλέω καί μικρός αὐτός ἕκαστος ἔχω . δυνατός οὖν ἢ πλέω ἢ μικρός μετέχω ἀρετή ἐγώ κατά ὁ μέτρον ὁ περί αὐτός τιμή . ἀλ γενναῖος Ἀμέλιος αὐδάω φημί θαυμαστός ἀδέσποτος εἰμί ὁ ἀρετή . καί γάρ ὁ κακία ἀδέσποτος , εἴπερ καί ὁ ἀρετή . ὁ γάρ ἐναντίος ὁ αὐτός προαίρεσις . ἐγώ δέ φημί ἀδέσποτος μέν εἰμί καί ὁ κακία , ἀλλ'ὡς ἐφίημι εἰμί μόνος . ἀδέσποτος δέ ὁ ἀρετή , ἀλλ'οὐ διά ὁ ἐφίημι μόνος , ἀλλά διότι ὁ ψυχή ἐλεύθερος ἀποτελέω ὁ πικρός δεσπότης , οἶς ὁ δουλεύω ὁ ἀγαθός στέρομαι πᾶς . δουλεύω γάρ θυμός , ἐπιθυμία , φαντασία , αἴσθησις , δαίμων Ὑλαῖος , ἄνθρωπος ὁ ὁ πάθος ποριστής . οὖν ἀρετή φύω ἐλευθερόω . καί ἀδέσποτος οὖν μόνος αὐτός ὅσιος καλέω , ἀλλ'οὐ ὁ κακία ὁ δουλοπρεπής καί δοῦλος ποιέω ὁ Ψυχή . ὡς οὖν ὁ θεός πᾶς δεσπόζων εἰμί ἀδέσποτος , οὗτος καί ὁ ἀρετή δεσπόζω , οὖν δεῖ δεσπόζω , ἀδέσποτος εἰμί ὑπό ὁ ἔχω ὁ κακία . εἰμί δέ δή οὗτος ὁ ἀρετή κτάομαι ὁ δύναμις , [ καίω μόνος εἰμί ἀδέσποτος , ἀλλά καί μόνος ὁ ἐν ἐγώ δεσποτικός δεῖ νομίζω καί πᾶς βίος αὐτός πλέω ἤ μικρός μετέχω . μή γάρ οὐδέ δυνατός εἰμί βίος εἷς πᾶς ἀρετή ἄμοιρος γίγνομαι καί ἐναντίος πᾶς ἀρετή μέτοχος . ἀλ μέν τις μᾶλλον ὅς δέ ἀίσσω ἀρετή μέτοχος εἰμί , ἥκιστος δέ ἢ μάλιστα ἀδύνατος . αὐτός γοῦν εἰμί ὁ λέγω ἐν Φαίδων [ ρ . 66 bc ] φρόνησις ἐγώ τέλειος |[ἐνταῦθα ] μή εἄν παραγίγνομαι διά ὁ μυρίος [ ἀπέρχομαι ἀσχολία , ὅς ὁ σῶμα παρέχω ὁ Ψυχή καί ὁ ἐξάπτω γένεσις ἐγώ . εἰμί δέ διά ὁ ὁ ἀλλότριος προσθήκη κωλύω τέλειος ἔχω ὁ ουκαιω ἀρετή , ἀνάγκη καί διά ὁ οἰκεῖος ἐγώ οὐσία νοερός εἰμί μηδέποτε παντελής ὁ κακία ἐγώ ὑπομένω ἀλλότριος εἰμί . φύσις γάρ ὁ ψυχή πρός τἀγαθόν οἰκειόω μᾶλλον ἢ ὁ ἐναντίος . καί τάχα εἄν εἰμί παντελής κακία ἔχω , φθείρω ἄν , εἴπερ ὁ κακός ἕκαστος ξθαρτικόν · νῦν δέ διαστρέφω μέν αὐτός ὁ κύκλος , φημί ὁ Τίμαιος [ p . 36 d ] , οὖον μέντοι παντελῶς · ὥστε οὐδέ ὁ κακία παντελής . εἰμί δέ οὗτος δείκνυμι , πᾶς βίος ἀρετή δυνατέω μετέχω , κατά ὅσος ἕκαστος αὐτός νομίζω τίμιος , καί οὐ ἀποστερέω ὁ μετέχω ἀρετή διά ὁ ἐν ὁ βίος μετά ὁ αἵρεσις ἀνάγκη . Τέλος τοίνυν ἐπί ἅπας ὁ εἴρω ἐπιφέρω ὁ λόγος · Αυτιά αἱρέω , θεός ἀναίτιος · σαφής διαμαρτύρομαι , ὡς ἄρα ὁ ἀποβαίνω κακός οὖον θεός αἰτέω προΐημι , ἀλλά ἀμάω αὐτός . ὅς μέν γάρ κύριος ἐγώ καθίστημι αμενοναω καί χείρων αἵρεσις , ἐγώ δέ μή κρίνω ἀπό ὅς δεῖ ὁ αἵρεσις ἐπιτρέχω ὁ χειρόω ἀντί ὁ ἀγαθός . ἐνταῦθα δή καί μέλις διά-ὁρίζω προΐημι , τίς ὁ κριτήριον ὁ πρᾶγμα ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κακός , καί τίς ὁ ὡς ἀληθής ἀγαθός καί τίς ὁ εἰμί κακός , καί τίς ἀδιάφορος μέν ἀγαθός δέ φαντάζω ὁ πολύς . κριτήριον μέν γάρ άπταιστος λόγος καί νόος , πταίω δέ φαντασία καί αἴσθησις · καί ὁ μέν ἐκεῖνος χράομαι γιγνώσκω ὁ εἰμί καί ὁ οὗτος ἐναντίος ὁ μή εἰμί , ὁ δέ οὗτος ἐνηλλαγμένως καταψηφίζομαι μέν ὁ εἰμί ὡς μή εἰμί , ἀποδέχομαι δέ ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί . ὁ γάρ οἰκεῖος προτίθημι ἑκάτερος , κύριος δέ ὁ ἄυλος ὁ ἔνυλος εἰς κρίσις , καί ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ἕτερος γιγνώσκω ὁ μήτε ἑαυτοῦ μήτε ἕτερος διαγιγνώσκω . νόος μέν οὖν καί λόγος οἶδα καί ἑαυτοῦ καί φανταςίαν καί αἴσθησις , φαντασία δέ ἄρα καί αἴσθησις οὔτε ἑαυτοῦ γιγνώσκω οὔτε νόος καί λόγος φύω . πάλιν ἀληθινός μέν ἀγαθός , διά ὅς ψυχή τελειόω καί ζῶ κατά φύσις , κακός δέ εἰμί , διά ὅς ἑαυτοῦ τε εἰς ὁ ἔσχατος ἄγω καί ὁ ἑαυτοῦ · ἀδιάφορος δέ ὅσος μηδέτερος ὅς ὁ ἄντα ὁ ἀγαθός ἕνεκα ζητέω εἴωθα . ὅταν τοίνυν ἀντί μέν νόος ψυχή φανταςίαν ἐφέλκω πρός ὁ αἵρεσις ὁ Βίων , ἀντί δέ λόγος ὁ αἴσθησις , ὁ μέν ἀναγκαῖος τίμιος νομίζω , ὁ δέ ἀληθινός ἀγαθός παροράω , περιπετής γίγνομαι ὁ εἰμί κακός · καί οὗτος δή ὁ ἑαυτοῦ ὀφείλω κρίσις αἰτιάομαι ὁ μοχθηρός αἵρεσις , μή ζητέω ὁ βίος ἐν ὅς ὁ ἀγαθός [ πᾶς ] , ἀλλά ἐν ὅς ὁ ἀδιάφορος , πλοῦτος καί δύναμις καί σῶμα ῥωμαλέος , μηδέ φεύγω ὁ ἔχω πίνω ὁ χείρων ζωή , ἀλλά ὁ πενία φέρω ἤ ἀσθένεια σῶμα ἤ ἀτιμία . οὐκοῦν ἑαυτοῦ αἰτιάομαι προήκης ὁ Ψυχή , ὡς μή χράω ὅς ἔχω κριτήριον ἄψευστος , ἀλλά ὁ μοχθηρός κανών ὁ ἀγαθός καί ὁ ἐναντίος , καίτοι θεόθεν λαμβάνω ὁ εἰμί κριτήριον ὁ εἰμί καί ἐν οὗτος μέν ἔχω ὁ εἰμί , ὁ δέ χείρων ὡς ὑπηρετέω ἐν ὅς δεῖ χράω . τῆ ὅς [ τάξις ἀνατρέπω καί ὁ ὄργανον [ ὁ χράω προτίθημι μή θεός ἀλλά ἑαυτοῦ αἰτιάομαι . τίς γάρ ἄν καί εἶπον θεός λέγω · ὁ μέν ποιέω ὁ κριτήριον ἐν σύ , ὁ δέ μετά σός · καί σύ ὁ ἐν σύ παντελῶς ἀτιμάζω ὁ μετά σύ ὁ πᾶς ἀπονέμω μοῖρα , ἀποτυφλόω διά ἐκεῖνος ὁ ἐν σύ κατά οὐσία ἔνειμι . οὗτος γάρ ἐναργής θεός μέν ἐξαιρέω πᾶς αἴτιος κακός , ἐπί αὐτός δέ ἀναφέρω ὁ ψυχή ὅς ἁμαρτάνω ὁ αἴτιος , μή χράω ὁ οἴκοθεν κριτήριον , ἀλλά ὁ σωματικός ἀντί ὅς ψυχικός ὁ ἔνυλος ἀντί ὁ ἄυλος , ὅς ὁ γνῶσις σκιάζω καί ἄλλος ἀντιλαμβάνω τοιοῦτος καί εἴδωλον γιγνώσκω ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ ἀληθινός . οὔτε οὖν ὁ Λάχεσις οὔτε ὁ μοιραῖος τάξις οὔτε θεός ὅλως αἰτιατέον ὅς αἱρέω μοχθηρός · ἔξεστι γάρ καί ἐν ὁ αἵρεσις ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ χείρων , ὡς ἐγχωρέω , βίος ἐκλέγω , καί εἰμί ὁ ὁ κλῆρος ἔσχατος εἰμί , καί διά ὅστις ποτός αἴτιος ὁ χείρων ἐνίσχω μή ἀμελέω ἀρετή · εἴπερ ἀδέσποτος ὁ ἀρετή καί ἐν οὐδείς ὁ Βίων ἀποκλείω ὁ ὁπωσοῦν ὁ ἀρετή ἀρετή καί πλέω ἀυτή τιμή πλείων αὐτός μεταλαγχάνω . τοσοῦτος ὁ πρῶτος χρησμῳδέω ὁ Ψυχή ὁ προφήτης , οὐτάω διανέμω αὐτός ὁ κλῆρος . ὁ δέ δή ὁ λόγος ἕπομαι ἔργον θεωρέω , ὅσος προστίθημι ἅμα λέγω οὗτος διά ὁ ἐφεξῆς · αὐτός εἶπον ῥίπτω ἐπί πᾶς ὁ κλῆρος ἠώς ὁ πολύς πλείων ὁ πάρειμι [ p . 617 e ] . ὁμός μέν ὁ λόγος ἀποδίδωμι ὁ ὁ κλῆρος διανομή , εἰς ἐναργής | δήλωσις ὁ καί ὁ νοέω ὁ ἀγαθός ἐγώ ποιέω τις εἰμί καί οὔτε ποίησις παρά ἐκεῖνος Άντυ νόησις ὑπάρχω ( φύσις γάρ οὗτος ἴδιος ) οὔτε νόησις ἄνευ ποίησις ( Ψυχή γάρ εἰμί οὗτος μερικός ) · ἅμα οὖν νοέω καί ὁ νοέω ποιέω εἰκότως λέγω ῥίπτω ὁ κλῆρος . ὑπολείπω γοῦν ἔτι τις ὁ προφητικός λόγος . ὁ δέ ῥῖψις ὁ κλῆρος ὁ ἀπό ὁ οὐράνιος περιφορά καί ὁ κινέω οὗτος αἰτία διά μέσος ὁ προφήτης καθήκω εἰς ὁ ψυχή αὐτός διανομή παρίστημι · ἅμα δέ δηλόω καί ὅτι περιέχω μέν ἑναίως ἐν ἐκεῖνος , διασπείρω δέ ἐν ὁ ὑποδέχομαι , ἄλλος Ψυχή ἄλλος κλῆρος λαγχάνω . καί γάρ ὁ ἅμα ῥίπτω πρόειμι οὕτως εἰς πλῆθος ἀπό εἷς ὁ ῥίπτω · ἕκαστος γοῦν λαμβάνω οὗτος , ὡς φημί , ὅς παρά ἑαυτοῦ πίπτω . καί δοκέω μέν εἄν αἰτιάομαι Τύχη ὁ μῦθος ὁ τοιοῦτος πτῶσις · εἰμί δέ κατά δίκη ὁ παρά ἕκαστος ὁ προΐημι αὐτός κλῆρος πτῶσις · πῶς γάρ οὖον μέλλω κατά δίκη εἰμί καί οὐ ἄλογος γίγνομαι , κατά νόος γίγνομαι ὁ τε προφήτης καί ὁ Λάχεσις ; καί ὁ μέν προφήτης ἐνεργέω κινέω ὁ ψυχή εἰς ὁ ὁ κλῆρος ὑποδοχή καί ὁ Βίων ὁ ἐκλογή , ἐκεῖνος δέ κινέω ὑπό αὐτός καί κατά ὁ λόγος καί κατά ὁ φανταςίαν εἰς ἄμφω ταΐτης . οὐδέ γάρ ἄλλως ενργους εἰς ἐγώ ὁ ἀγαθός ἐγώ ἢ ἔνδοθεν , ἅτε προηγούμενος ὁ οὐσία ἐγώ · ὁ δέ ἄρα ἐπί φρήν τίθημι θεός [ Π . Α 55 ] , καί φᾶρος Πεν ἐγώ πρῶτος ἐμπνέω μέγας δαίμων . τ 138 ] · οὖον διά ἀκοή τύν εἰσδέχομαι ὁ λόγος οὐδέ κατά αἴσθησις ὁ κλῆρος , ἀλλά ἀνεγείρω πρός ὁ οἰκεῖος ἕκαστος εἶδος διά ὁ προφητικός ἐνέργεια ὁ τε γνωστικός , ὅς ὁ λόγος εἰκών , καί ὁ κινητικός , ὅς ὁ ῥίπτω . ἕκαστος τοίνυν ὁ προςηκοειντα λαμβάνω κλῆρος ( οὗτος γάρ δηλόω ὁ ὁ παρά ἑαυτοῦ πείθω ἀναιρέω , ὁ τοπικός σχέσις ὁ κατά ἄξιος καί ὀφείλω ἐνδείκνυμι σύνταξις καί ὁ ὁ δίδωμι πρός ὁ δέχομαι οἰκέω ) μόνος οὖον συγχωρέω λαμβάνω ὁ οὗτος ἄγγελος · οὖον γάρ ἀλλάσσω ὁ πάρειμι βίος οὐδέ εἰς ἄλλος μέλλω εἰσδύνω γένεσις · ὥστε ἀνύω ἔτι ὁ αὐτός κλῆρος . καί γάρ ὁ οὗτος αὐτός ὁ θέαμα τυγχάνω μέρος εἰμί ἐκεῖνος ὁ κλῆρος , καί περιέχω ἐν αὐτός ὅς τοιόσδε τρόπος χωρίζω σῶμα αὐτόπτης γίγνομαι ὁ ἐν Ἅιδου πρᾶγμα . εἰμί δέ ὁ ἀναιρέω πᾶς εὐθύς γιγνώσκω πόστος λαγχάνω , τίς ἄλλος διά οὗτος παρίστημι ἢ ὅτι πᾶς ψυχή βλέπω εἰς ὁ πᾶς , ὅθεν αὐτός καί ὁ κλῆρος ἀποδίδωμι , γιγνώσκω πόσος τε Βίων εἰμί κύριος καί ποῖος ἔχω πρός ὁ σύγκληρος τάξις , οἷος γράμμα ὁράω ἐν ὁ περιφορά γράφω οὗτος , ὅσος ἕκαστος προτείνω ; καί ὅς πολλάκις εἶπον , οὖον χρή θαυμάζω , εἰμί πρό ὁ σῶμα ὁ ψυχή πολύς καθοράω ὁ ἐν ὁ πᾶς γίγνομαι , ὅσος μή δύναμαι καθοράω ὁ παχύς οὗτος περιτειχίζω δεσμός · καί γάρ ὁ ἐκ ὁ γένεσις λήθη κενός καί ὁ νίψ ὁ ἐπιπροσθέω ἐκ ὁ σωματικός παχύτης ἀφόρητος . οὗτος μέν τοίνυν ὑπομιμνῄσκω πλεονάκις . μετά δέ οὗτος , φηςίν , Βίων παράδειγμα εἰς ὁ πρόσθεν σφός τίθημι πολύς πλείων ὁ πάρειμι [ p . 618 a ] · ὡς ὁ κλῆρος ἴσος εἰμί ὁ Παρούτι , πλείων δέ ὁ παράδειγμα ὁ Βίων , ἵνα ἐκ πλείων ἕκαστος ὁ αἵρεσις εἰμί . καί γάρ ὁ τελευταῖος οὕτως εὑρίσκω βίος πλείων εἷς , ἀπό ὅς ποιέω ὁ ἐκλογή . εἰμί γάρ ἄγω ὁ αἱρέω ψυχή ὀκτώ ὁ σύγκληρος καί ὁ βίος τοσοῦτος , ὁ μέν πρῶτος ἀπό ὁ ὀδός ὁ αἵρεσις , ὁ δέ δύο , εἰμί τυγχάνω , ἀπό ὁ ἑπτά , καί ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἕξ , ὁ δέ τέταρτος ἀπό ὁ πέντε , καί ὁ τρίτος πέμπτος ἀπό ὁ τέσσαρες , καί ὁ ἕκτος ἀπό ὁ τρεῖς , καί ὁ ἕβδομος ἀπό ὁ δύο · λοιπός δέ ὁ ὄγδοος αἵρεσις οὐ ἔχω , εἷς υπολείπομαι μόνος , ὁ δέ αἵρεσις ἐκ πλείων ἢ εἷς εἰμί . καί γάρ εἰμί λέγω [ p . 620 c ] , ὅτι ὁ τελευταῖος ψυχή ὁ ἀμελέω ὑπό ὁ ἄλλος εἴλω βίος , οὐ ὅτι μόνος εἰμί , οὗτος ἔοικα λέγω , ἀλλά ὅτι μόνος ὑπό πᾶς ἀμελέω · διό καί ἐπάγω , ὅτι καί εἰμί πρῶτος λαγχάνω , οὗτος εἄν αἱρέω , καί οὗτος πολύς αὐτός προτείνω . εἰμί δέ ἐπί γῆ προτίθημι οὗτος καί ἔμπροσθεν σφεῖς , γνῶσις τε ἔχω ὁ Βίων εἰκότως , ἵνα καί αἱρέω ἀπό ὅς γιγνώσκω , καί ὁ βίος πάντως εἰς γένεσις ἄγω . ὡς γάρ ἤδη ὁ Ψυχή κάτω βλεπουςῶν οὕτως εἶπον καί εἰς γῆ καί ἔμπροσθεν αὐτός οὗτος τίθημι . οὗτος γοῦν πρόσω μέν ὁ γένεσις , ὄπτω δέ ὁ θεῖον · καί γάρ οὗτος μέν ἀπολείπω , ὁρμάω δέ εἰς ὁ γένεσις . Δεύς δέ καί ὁ ῥῆμα ἐπισημαίνω ὁ μυθικός , ῥῖψις μέν λέγω ἐπί ὁ κλῆρος , θέσις δέ ἐπί ὁ Βίων ( ὅς μέν γάρ δηλόω ὁ ἐκ ὁλικός αἴτιος καί ὑψηλός διανομή , ὅς δέ ὁ ἐκ μερικός καί χαμαίζηλος ) , καί οὗτος πρός ὁ ψυχή ἀναφέρω . [ ὁ μέν ] γάρ κλῆρος ἐκ ὁ περιφορά [ ἵημι , ὁ δέ βίος ] ἐκ ὁ ὁ Ψυχή αἵρεσις . [ καί ] οὐδέ θαυμαστός , ὅτι ὁ παράδειγμα ἐπί ὁ Βίων εἴωθα τάσσω , καί οὗτος εἰκότως · ὁ γάρ ἐμφαίνω ὁ ἀφανής ἀρχέτυπος εἰμί , κλῆρος δέ ἐμφανής οὐ εἰμί ἀποτύπωσις · οὐδέ γάρ δυνατός , εἴπερ πλείων εἰμί Βίων περιληπτικός . μετά ὁ κλῆρος δέ οὖν ἴσος εἰμί ὁ λαγχάνω ὁ παράδειγμα ὁ Βίων εἰμί πολύς πλείων ὁ πάρειμι . ὅτι2 δέ ὁ βίος οὖον μόνος ὁ εἶδος ἔχω ὁ ζωή , ἀλλά καί ὁ ἀκόλουθος ἕκαστος παρά ὁ πᾶς ἀπονέμω , πολλάκις ἤδη προεῖπον . καί οὗτος διαφέρω ὁ βίος ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 248 de ] Βίων ἐκεῖνος ζωή ἰδέα ἔχω · ἀλλά καί περί οὗτος ἐν ὁ εἰς ὁ παλινῳδία διέρχομαι . εἰμί δέ παντοδαπός · ζῷον τε γάρ πᾶς βίος καί δή καί ἀνθρώπινος ἠώς ὁ ὁ δέ καί μέσος οὗτος [ p . 618 ab ] . ὁ πολουειδω ὁ Βίων ἐξαλλαγή διά οὗτος , ὁποῖος τις , ὁ μῦθος ἐμφανίζω καί ἅμα δηλόω , ὅτι ὁ εἶδος ἐν οὗτος ὁ ζωή καί ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἐπικλώθω συμπλέκω , ὁ μέν εἰμί φημί ἐν ὁ παράδειγμα ἐκεῖνος ὁ εἰς γῆ τίθημι ἔμπροσθεν ὁ κληρόω ζῷον πᾶς βίος ὁ ἄλλος , ὁ δέ ἀνθρώπινος . καί οὗτος μέν εἰς δήλωσις ὁ κατά εἶδος διίστημι · λοιπός δέ ὁ ἄλλος προστίθημι διαφορά , οἷος τυραννίς ἢ διά βίος σώζω ἢ μεταξύ διακόπτω κατά διάφορος περιπέτεια , καί εὐδόκιμος ἄλλος Βίων , ἐν εὐγένεια , ἐν σῶμα κάλλος , εἰ [ εὐμαθία . ὅς δέ οὖν λέγω ζῷον πάντων ὁ βίος ἐν ὁ ] παράδειγμα [ ἔνειμι , πότερος ἐνδείκνυμι καί ὁ ἄλλος γένεσις εἰμί πρόκειμαι εἰς αἵρεσις βίος , ἅμμα πᾶς ] εἶπον ὁ προφήτης ὁ προερέω ῥῆμα ὁμοίως ὡς ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή οὕτως καί ὁ ὁ ἄλλος ζῷον ; ἢ ὅτι μόνος μέν ὁ λόγος πρός ὁ ἀνθρώπινος καί ὁ παράδειγμα ὁ Βίων πρόκειμαι οὗτος , ἔνειμι δέ ἐν οὗτος ἀνθρώπινος τε βίος ὁ κλογικως Ψυχή καί ζῳώδης εἰς ἐκεῖνος ὁ ζῷον μεθίστημι , καί ὁμοίως εἰς πᾶς καί μέχρι ὁ ἔσχατος ; ὅτι μέν οὖν καί ἐκ ὁ ἄλογος εἰμί ὁ Ψυχή μετάταξις εἰς ἄλογος , ὁ ἄγριος εἰς ὁ ἥκμερα καί ὁ ἥμερος εἰς ὁ ἄγριος , καί ἐκ λογικός εἰς ἄλογος καί ἐκ ἄλογος εἰς λογικός , καθάπερ καί ἐκ λογικός εἰς λογικός , τετραχῶς πλέκω , μικρός ὕστερος αὐτός λέγω ἀκούω σαφῶς . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ἐνταῦθα ὁ τε ὁ πᾶς βίος ζῷον καί ὁ ἀνθρώπινος λέγω φημί ἀντιδιεσταλμένως · ὡς ὁ τε ἄλογος κατά εἶδος διαφέρω παρά ὁ πᾶς ὑφίστημι καί ὁ ἄνθρωπος κατά ἕτερος , καί οὗτος ἀμφότερος ἐν ὁ κοσμικός περιφορά περιέχω καί ὁ προφήτης προτίθημι ἑκάτερος , διότι καί Ψυχή ἀνθρώπινος εἰμί ἀπό ὁ ἀνθρώπινος εἰς ὁ ἐκεῖνος βίος μετάστασις · καί οὗτος οὖν παράδειγμα πρόκειμαι ὁ ἡμέτερος μόνος Ψυχή , ὅς καί ἔμπροσθεν διαλέγω καί ὅς προκαλέω ὁ αἵρεσις . ὥστε πρόκειμαι | μέν ἄλογος βίος καί λογικός , ἀλλά ἕνεκα ὁ ὁ λογικός αἵρεσις , ἢ ἀπό ὁ ἀνθρώπινος Βίων ποιέω ὁ αἵρεσις ἢ ἀπό ὁ ἄλογος ζῷον . [ ὁρμή ] μέν γάρ ἐν ὁ ἄλογος δυνατός ἔνειμι , αἵρεσις δέ ἀδύνατος · εἴπερ ὁ αἵρεσις ἐπίκριςίς εἰμί πλείων εἰς εἷς ἐκλογή . εἰμί δέ καί ὁ Τίμαιον [ p . 41 cd ] συμπαραλαμβάνω τις διά μόνος ὁ λογικός Ψυχή καί ὁ ἄλογος πᾶς δίδωμι ὁ ψύχω , ἔτι μᾶλλον εἄν πείθω πᾶς ὁ παράδειγμα καί ἄλογος καί λογικός Ψυχή πρόκειμαι λογικός , ἢ λογικός ζῶ καί σῴζω ὁ ἄνθρωπος ἢ ἀλογόω καί ἐκπίπτω εἰς τίς ὁ χείρων ζῷον . ἀλλά οὗτος μέν δίαιτα τυγχάνω ἀρκέω πρός ὁ πάρειμι · εἰμί δέ δή καί φημί · Ψυχή δέ τάξις μή ἔνειμι διά ὁ ἀναγκαῖος ἔχω ἄλλος αἱρέω βίος ἀλλοῖος γίγνομαι [ p . 618 b ] , φανερός οἴομαι καί διά οὗτος εἰμί , ὡς ἄρα περί ὁ ἡμέτερος εἰμί ψτχῆς ὁ λόγος ὡς κατά ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις μετατάσσω εἰς βίος ἄλλος καί ἄλλος , ἀνθρώπινος ἢ ἄλογος , ἀγαθός ἢ χείρων . ποῦ γάρ αἵρεσις ἐν ὁ ἀπροαίρετος ζῶ , ποῦ δέ προαίρεσις ἐν ὁ ὄρεξις ἄλογος χράω ; σκοπάω δέ χρή καί ὅπως τάξις ἐν ὁ προαιρετικός ζώννυμι οὐ εἶπον μή εἰμί ( καί γάρ εἰμί κατά οὐσία αὐτός διορίζω τάξις , ὅς ὁ δημιουργία πᾶς ἐντίθημι ) , ἀλλά ἔνειμι , ὁ ἀπό ὁ προαίρεσις τάξις ἐνδείκνυμι μή εἰμί ὁρίζω . ὁ γάρ ἔνειμι ὁ ἔξωθεν ἐφήκω δηλόω τάξις καί ἐπισυμβαίνω ἐκ ὁ προβολή ὁ τοιόσδε ὁ ζωός εἶδος , ὁ ὁ πάρειμι χαρακτηρίζω βίος . κωλύω γάρ οὐδείς ὁ [ κρ]είττον[α ψυτχὴν ] ὁ χείρων βίος προχειρίζω , καί [ κατά αὐτός ὁ ] χείρων ἀγαθός εἶδος ζωή [ αἱρέω καί ] προΐστημι . ὁ μέν δή βίος ἀληθής ἕπω ὁ αἵρεσις · ὁ δέ ἄλλος ( οὗτος δείδω ] εἰμί , ὅσος μετά ὁ αἵρεσις ἐκ ὁ πᾶς διανέμω ὁ αἱρέω ) μίγνυμι · ὁ μέν πλοῦτος καί πενία , ὅς εἰμί ὁ ἐκτός · ὁ δέ νόσος καί ὑγεία , ὅς εἰμί ὁ δύο μετά ὁ Ψυχή ἀγαθός καί κακός · ὁ δέ φημί καί μέσος οὗτος [ p . 618 b ] , ὁ δή καί εἰμί πᾶς ἀσφαλής . ὁ γάρ ἄλλος ὁ μέν ὑπερβολή χαυνόω , ὁ δέ ἔνδεια ταπεινόω , ὁ δέ ἐν ἐκεῖνος μέτριος καί ὁ ἀρετή μετριότης εἰμί ἐναρμόνιος σύνειμι , καί γίγνομαι ἐγώ ὁ βίος ἅπας κατά πᾶς μέτριος , ὁ ψυχικός , ὁ σωματικός , ὁ ἐκτός . δάξ μέν οὖν πλοῦτος καί πενία δηλόω πᾶς ὁπόσος σῶμα ἐκτός , τιμή ἀτιμία , δύναμις ἀδυναμία , ἀρχή ἰδιωτεία · διά δέ ὑγεία καί νόσος πᾶς ὁ σῶμα , ἰσχύς ἀσθένεια , κάλλος αἰσχρότης , εὐαισθηςίας δυσαισθησία · ὅς ἕκαστος ὁ μέσος οἰκεῖος εἰμί ὁ Ψυχή ἐγώ καί προήγορος . ἐν οὖν ὁ αἵρεσις μακρός ἀγαθός ὁ μετριότης ἐν οὗτος πᾶς διώκω , ὁ ἀκρότης ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἰς κακία παρακαλέω ὁ Ψυχή . εἴρω δέ ὁ αἴτιος , καί ὅτι ὁ τε Ψυχή μέσος λαγχάνω οὐσία συμφυής ὁ ὁ ἀρετή εἶδος ἐν μεςότητι θεωρέω καί ὁ ἀρετή ὁ ὁ ὄργανον αὐτός μέτριος ὑπάρχω συγγενής . οὗτος μέν οὖν μυριόλεκτος . ὁ δέ ἕπομαι τοῦτος . . . 23 . . . [ ἔνθα ] δή ὡς ἔοι[κεν , ἵημι φίλος Γλαύκων , ὁ πᾶς κίνδυνος ἀνθρώ[πῳ ἠώς ὁ οὗτος ] γάρ εὐδαίμων γίγνομαι ἄνθρωπος [ p . 618 b–619 a ] . ὁ μυθικός πλάσμα ἠθικός παράγγελμα μείγνυμι σαφής ] δείκνυμι , ὁποῖος εἰμί ὁ εἶδος ὁ πλατωνικός μῦθος , καί ὅτι πολιτικός τε καί παιδευτικός . καί δή καί ἐν ὁ πρόκειμαι εἴρω μέν , ὅστις ὁ εἶδος ὁ ζωή παντοδαπός εἰμί μίγνυμι ὁ τε σωματικός καί ὅσος ἐκτός ἀγαθός τε καί κακός καί ὅσος μέσος οὗτος καί ὁ ἀπέραντος ποικιλίας παρέχω ὁ Βίων · οὗτος δέ ἑπομένως ἄρα παρακελεύομαι μάλιστα σκοπέω , πῶς εἄν ἕκαστος ἐγώ ἀξιόχρεως γίγνομαι κριτής , ἢ μανθάνω παρά ὅστις δυνατός μανθάνω ἢ εὑρίσκω ( δισσός γάρ ὁ εἰς ἐπιστήμη ὁδός , μάθησις καί εὕρεσις , ὡς καί ὁ ἐν Ἀλκιβιάδης [ p . 106 d ss . ] Σωκράτης διδάσκω ) , ὁ ἀγαθός καί χείρων Βίων , μή εἰς ὁ ἔξω βλέπω καί παράγω ὑπό αὐτός καί καταπλήσσω , ἐάν πλοῦτος καί τιμή διαφέρω προτείνω καί δύναμις καί ἀρχή πόλις καί ἔθνος , καί εὐγένεια καί σῶμα ῥώμη καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , διά ὅς ὁ πολύς ψυχή πάντως ἁλίσκομαι πᾶς ὁ ἄλλος παροράω . σκοπέω γάρ δήω μή ὁ οὗτος πλεονεξία καί ὁ ὁ ἐναντίος ἐλάττωσις , ὅς δή διαδιδράσκω ἅπας ὡς εἶπον , ἀλλά ὅς τίς καί ἀλλήλων οὗτος μείγνυμι καί μετά ὁ ἕξις ὁ ψυχικός ἀποτελέω · λέγω δέ μετά ἀλλήλων μέν , ἵημι κάλλος πενία ἢ πλοῦτος , ψυχικός δέ ἕξις , ἀρετή οὗτος καί μοχθηρία . δῆλος γάρ ὅτι | καί . . . 30 . . . πολλάκις βίος . . . 20 . . . μένω διά πενία . . . 20 . . . ὅς διά πλοῦτος . καί πανταχοῦ [ ὁ ἕξις εἰμί ἀλλοῖος φαίνω · μετά μέν [ εὐμαθής καί ἀγχίνοια ἕκαστος οὗτος εἰμί σφαλερός , μετά δέ δυσμαθής κακός . τοιοῦτος μέν οὖν εἰμί καί ὅσος τοιοῦτος φύσις περί Ψυχή ( γίγνομαι γάρ εὐμαθής φύσις καί δυσμαθέω ) · ἐπακολουθέω δέ ἐγώ ἔξωθεν πᾶς ὅσος προεῖπον ἢ σῶμα ἢ ὁ ἐκτός πλεονέκτημα ἢ ἐλάττωμα . δήω οὖν ἐπεί ὁ χράω εἰμί ψυχή , ὁ δέ ἄλλος ὄργανον οὗτος , εἰς ὁ οὗτος ἀποβλέπω φύσις καί οἶδα αὐτός , ὅς μέν ἄρχω δύναμαι , οὗτος αἱρέω συμμείγνυμι ὁ εἶδος ὁ ζωή , ὅς δέ οὐ ἔχω ὁ χράω ἕξις , οὗτος μή ἐπιδιώκω , ἀλλά χαίρω ἐάω , ἀεί ὁ πρόσφορος ὄργανον ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ζητέω καί ἐκλέγω , μή πρός ὁ πλέω βλέπω ὁ ἄλλος , ἀλλά πρός ὁ ἑαυτοῦ σύμμετρος . τίς οὖν ὁ ἀγαθός δόξα περί οὗτος , ὅς ἀξιόω μένω ἐν ἐγώ ἀσάλευτος καί ὡς εἶπον ἀδαμάντινος καί εἰς Ἅιδου πορεύω [ p . 619 a ] ; ὅτι ὁ μέσος εἰμί ἀσφαλής ἐν ἅπας ὁ ἐκτός , ὑγεία νόσος , ῥώμη ἀσθένεια , κάλλος αἶσχος , πλοῦτος πενία , δύναμις ἀδυναμία , τιμή ἀτιμία , καί πρός οὗτος ποιέω ὁ ἐκλογή ὁ Βίων ἀνέκπληκτος ὑπό ὁ τυραννίς , ἀνάλωτος ὑπό ὁ φαίνω ἀγαθός , ἀχείρωτος ὑπό ὁ σωματικός εἰμί δύναμις , ὁ ὑπερβολή ἐκτρέπω πανταχοῦ καί ὁ ἔνδεια · καί τέλος | [ προΐστημι οὖον τείνω ὄργανον ὁ περιεργία ] , ἀλλά ὁ χράω τελέω · ὁ γάρ ἐνδέω καί ὁ πλεονεξία γίγνομαι μέν αἴτιος ὁ ] δράω μέγας κακός , πολλάκις δέ ἔχω ] καί πάθος μείζων ὁ ποίησις . πολύς γοῦν ὁ τύραννος ἀνασταυρόω , ἕ δέ εἰς πτωχεία ἐλαύνω , ἕ δέ εἰς φυγή διά βίος πᾶς καθίστημι · πολύς δέ καί ὁ πλοῦτος ἢ κάλλος χράω κακῶς εἰς παντοῖος ἐκπίπτω συμφορά · πολύς δέ καί πενία καί αἶσχος σῶμα ἀγεννής καί ταπεινός καί δουλοπρεπής φρονέω ἀναγκάζω , καί ἐμπόδιος ὁ ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια τίς καί οὗτος γίγνομαι · καί μεστός οὗτος ὁ ἱστορία ὁ τε παλαιός καί ὁ νέος καί κατά ἐγώ . δήω οὖν ὁ ἑκατέρωσε ὑπερβάλλω φεύγω , εἰς τε ὁ χείρων δοκέω εἰμί καί ὁ ἀγαθός φαίνω ὁ πολύς . καί προστίθημι · οὗτος γάρ εὐδαίμων ἄνθρωπος γίγνομαι · γίγνομαι μέν γάρ πᾶς χράω δήω καί ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔνδεια . πᾶς γάρ ὄργανον ὁ ἀρετή , κατά ὅς ὁ εὐδαίμων εἰμί εὐδαίμων , καί πᾶς ἀδιάφορος πρός ἐκείνην.ἵνα δέ εὐδαίμων γίγνομαι , ὁ μέσος , ἀλλά οὐ ὁ ἄκρος δήω · ὁ γάρ ἄκρος πρός ὁ κτῆσις ὁ ἀρετή ἐμπόδιος , ὁ μέν βαπτίζω ὁ ψυχή καί κατακλύζω , ὁ δέ ἀγεννής ποιέω καί ἀνελεύθερος . καί δή καί τότε ὁ ἐκεῖθεν ἄγγελος ἀγγέλλω ὁ μέν προφήτης οὕτως εἶπον ἠώς ὁ μήτε ὁ τελευτή ἀθυμέω [ p . 619 b ] . ὁ μέν αἴτιος , διά ὅς ὁ ὁ προφήτης λόγος μεταξύ διατέμνω , ἐκ τε ὅς πρότερος εἶπον δεῖ λαμβάνω ( ὁ γάρ λόγος αὐτός ὁ ἔργον σύνδρομος παρέχω | ἐπιδείκνυμι προθυμέομαι , ἅμα λέγω καί ῥίπτω ὁ κλῆρος καί ὁ παράδειγμα προστίθημι ὁ Βίων ἀπομιμέομαι , αὐτός δέ παρά μέρος ἑκάτερος διδάσκω εἰκότως ὁ ἔργον διατέμνω μεταξύ ὁ λόγος ) · καί δή καί νῦν τρόπος ἕτερος ῥητέος , ὅτι ὁ μερικός Ψυχή οἰκεῖος πως εἰμί ὁ ὁ λόγος διαίρεσις , οὖον δύναμαι πᾶς ὁμοῦ ὁ ὁ ἀγαθός νόησις ὑποδείκνυμι , μερίζω δέ ὁ ἐκεῖνος ἑνόω καί διακόπτω ὁ συνεχής ὁ ἑαυτοῦ μέσος παρεμφαίνω ἐνέργεια . ὁ δή καί ὁ Πλάτων ἀποτυπόω ὁ ἠθικός κανών παρεμβάλλω ὁ ὁ προφήτης λόγος · ὁ δέ ἠθικός κανών Ψυχή εἰμί ἐπιστρέφω εἰς ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ ἀσφαλής περί ὁ αἵρεσις ποιέω · ὁ οἶδα ἐπίστασις οὗτος ὁ συνέχεια ὁ ἀπό ὁ κρατύς ἐνέργεια εἰς ἑαυτοῦ διατέμνω εἴωθα · καί οὗτος μιμέομαι ὁ προφητικός ῥῆμα ὁ διαίρεσις . εἰμί δέ συνάπτω ὁ τέλος ὁ ἔμπροσθεν εἴρω οὗτος ὁ νυνί λέγω , μάλιστα θεάομαι ὁ συνεχής ὁ λόγος · αἰτία αἱρέω , θεός ἀναίτιος · καί τελευταῖος ἔπειμι σύν νάω αἱρέω σύντονος ζῶ κεῖμαι βίος ἀγαπητός , οὖον κακός [ p . 617 e . 619 b ] . εἰμί γάρ ὁ αἵρεσις αἴτιος ὁ ἀγαθός καί χείρων Βίων , δυνατός καί αἵρεσις ὁ ἔπειμι πρός ὁ αἵρεσις , σύν νάω ποιέω ὁ δέ αἱρέω σύν νάω ζωή προστίθημι σύντονος ποιέω ὁ βίος ἀγαπητός , οὖον κακός · οὐδέ γάρ πάντως ἀγαθός , εἰμί μή ἔχω ὁ κλῆρος τοιοῦτος | . . . 30 . . . . γε . . . . . . . αὐλή . . . . . . . καί αἱρέω . . . 17 . . . μᾶλλον συντελέω . . . 12 . . . [ προστίθημι βίος σύντονος · ὁ [ γάρ ἀσθενικός ἀντιλαμβάνω ὁ ἀγαθός ἀναιρέω ὅς ἐν αὐτός ἀγαθός · παροσεἰς ἀρετή ὁδός . καί ἔοικα καί οὗτος ὁ μέν εἰς ὁ κρίσις ἀναφέρω ὁ Ψυχή , ὁ ἐκλογή ὁ ὁ προτείνω ἀγαθός βίος , ὁ δέ εἰς ὁ ὁ ζωή ῥώμη , ὁ σύντονος ἀντίληψις ὁ ἐκλέγω . ἐκ ἀμφότερος δέ ἐπιτήδειος γίγνομαι πρός ὁ τυγχάνω μείζων ἐκ ὁ πᾶς εὐμοιρία · ὁ γάρ ὁ δίδωμι χράω ὀρθῶς προκαλέω μείζων ἀγαθός εἰς ἑαυτοῦ παρουσία · ὥσπερ τὴνἁμαρτητικὴν χρῆσις ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἀγαθός φημί ἐν πολύς δή τις ἑξῆς περίοδος στερίσκω ἐγώ ὁ ἐκεῖθεν εὐμοιρία , ἀναξίθους ὁράω ὅς τυγχάνω ἔμπροσθεν . τις δή οὖν ἐπί τοῦτος φημί ὁ προφήτης , τέλος ἐπάγω ἅπας τοιῖς ἑαυτοῦ λόγος , ὅς ἐκφαίνω ὁ Ψυχή ; μήτε ὁ ἄρχω αἵρεσις , φημί , ἀμελέω μήτε ὁ τελευτή ἀθυμέω [ p . 619 b ] · θεῖος , ὡς ἐγώ δοκέω , διά οὗτος τῶνπαραγγελμάτων ἐνδείκνυμι , ὡς ἄρα ὁ πᾶς ἐπί ὁ Ψυχή εἰμί καί ὁ εὐμοιρία ὁ αἵρεσις ἀφανίζω καί ὁ δυσμοιρία ἐπανορθόω . ὁ μέν γάρ ἄρχω ὁ αἵρεσις ἐκεῖνος λέγω ὁ πρῶτος αἱρέω καί κληρόω πρῶτος , ὅς διά μοχθηρός αἵρεσις θρηνέω μικρός ὕστερος ἑαυτοῦ , ὁ δέ τελευτή τοῦτος ἐκεῖνος εἰμί φημί , ὅς σωφρονέω περί ὁ αἵρεσις τοῦτος τε προκληρόω , καί οὗτος ἔσχατος ἐπί ὁ αἵρεσις ἔρχομαι , πράσσω καλός , ἐκ ὁ ἔνειμι [ ὁ ἀγαθός ] αἱρέω βίος . οὔτε οὗτος οὖν ἀθυμέω προσήκω ὡς ἔσχατος , ἐάν ἔχω καί ὁ τυγχάνω ] νοῦς ] , ὁ δίδωμι μετά νόος χράω , οὔτε ὁ πρῶτος διά ὁ εὐμοιρία ῥᾳθυμέω · ὁ γάρ ῥᾳθυμία πολύς ἀφανής ποιέω ὁ ἐκ ὁ εὐμοιρία ἀγαθός διά μοχθηρός ὁ ἐκ ὁ πᾶς ὑπάρχω χρῆσις . αὐτός οὖν σφραγίς ὁ λόγος ἐπιτίθημι ἱκανός μέν εἰμί ὁ ἄξιος ἐπιστρέφω πρός ὁ μετά κρίσις ὀρθός αἵρεσις , τοῖ δέ ἀναφίοις ἱκανός μείζων ποιέω ὁ συμφορά · ὁ γε καί ὅς προφήτης λέγω ἀπερισκέπτως ποιέω ὁ αἵρεσις . μάλιστα μέν οὖν καί ὁ ἐν ὁ πᾶς προφήτης εἰμί τῶντοιῶνδε λόγος δημηγόρος · εἰμί δέ καί ἐν ἕκαστος Ψυχή προφήτης τις οὗτος βοῦς καί διαμαρτύρομαι κατά οὐσία , ὥσπερ καί δίκη καί νόμος . ἀλλά ὅς μέν καί πείθω ὁ ἐν αὐτός προφήτης καί γίγνομαι ἐπιστατικός περί ὁ ἐκλογή , ὅς δέ ἀπειθέω μικρός ὕστερος μεταμέλεια ἀναπίμπλημι καί κακός , ἐπιτρέχω διά πάθος οὗτος , ὅς ὁ ἐν αὐτός προφήτης ἀναστέλλω . εἶπον δέ οὗτος ὁ πρῶτος λαγχάνω φημί εὐθύς ἔπειμι ὁ μέγας τυραννίς αἱρέω μέχρι ὁ ἔθος ἄνευ φιλοσοφία ἀρετή μεταλαμβάνω p . 619 c ] . ὁ μέν λόγος ὁ προφήτης διά αὐτός ἐπιδείκνυμι ὁ ἔργον ἐναργής εἰμί ΕΚΚ τε ὁ ἀπερισκέπτως ἐπιτρέχω ὁ αἵρεσις διά ὁ προφαίνω ] δύναμις καί ἐκ ὁ διά κρίσις καί λογισμός ἀκριβής μένω ἀμετάβλητος ἐπί ὅς αἱρέω βίος · πολύς δέ προστίθημι ὁ ὁ μῦθος σκηνή ὁ λόγος ἔμφασις , εἶπον ὁ ἐν ὅς πρῶτος κλῆρος προσέρχομαι ὁ αἵρεσις τοιοῦτος σφάλμα περιπίπτω καί κοπετός , οἰμώζω πάθος ὁ ἐπίστασις καί θρῆνος καί κοπετός , οἰμώζω ὁ αἱρέω ὁ Ψυχή καί πρό ὁ ἔκβασις ἀνακλάω καί οὐ ἔχω ἀναδύνω ὁ αἱρέω · προερέω γάρ ὁ αἱρέω ἐκ ἀνάγκη ὁ βίος σύνειμι , καί ὁ πᾶς ἀφίστημι καί τοκῦ δαίμων ἀποπληρόω ὁ αἵρεσις . ὁ μέν οὖν αἴτιος ὁ τοιοῦτος τραγῳδία εἰμί στικεω δύναμαι τύφλωσις , ὅς δέ ὁ ὀρέζεως ἀπέραντος ἔκτασις · ὁ μέν ἐπιτρέχω ὁ φαίνω δύναμις , ὁ δέ οὐ ἐάω ὁράω ὁ ποιμήν ὁ αἱρέω βίος δρᾶμα . ὁ ἕπομαι τίς εἰμί ; μεταμέλεια δεινός καί αἰτίασις οὐ ἑαυτοῦ ( δήω γάρ εἰμί ἑαυτοῦ καταμέμφομαι ὁ τε ἀφροσύνη καί πᾶς μᾶλλον . ἐπεί γάρ ὁ αἱρέω δαίμων ἐπιστατέω μόνος καί πᾶς μᾶλλον . ἐπεί γάρ ὁ μέν δαίμων ἐπιστατέω ὁ ἔνδον ἐγώ κίνημα , ὁ δέ τύχη ὁ ἕπομαι οὗτος ἀποπληρόω κατά καιρός , οὗτος αἰτιάομαι ὁ κατά ὁ βίος ὅλος ἀτοπία , οὐ ἑαυτοῦ , καίτοι ὁ μέν αἵρεσις ἐπί αὐτός κεῖμαι , οὗτος δέ ὁ μέν ἀποπληρόω ὁ ὁ Ψυχή ὁμολογία πρός ὁ πᾶς , ὁ δέ ἀνάπαλιν ανποπληροω ὁ ὁ πᾶς πρός ὁ Ψυχή . ὁ μέν γάρ ζῶ τοινόδε ζωή εἶδος ὁμολογέω πρός ὁ πᾶς , ὁ δέ ζωή το[ιαύτῃ καί ὁ ] τοιόσδε πάντως ἐπικλώθω · ὅς ὁ μέν ὁ ἄδιμος ἐφίστημι ἀπαιτέω , ὁ δέ [ ὁ τύχη πάντως ἐγώ ] ἀποδίδωμι . οὗτος οὖν ἄτοπος αἰτιάομαι ὁ σύνδεσμος ἐγώ πρός ὁ πᾶς συνέχω καί ὁ πάτος ἐγώ · εἴπερ ἐγώ ὁ πᾶς προσάγω ἐγώ αὐτός , ἕ δέ φύλαξ εἰμί ὁ ἀμφότερος κοινωνία . μεταξύ δέ ὁ αἴτιος ὁ ἄτοπος οὗτος αἵρεσις καί ὁ ἕπομαι ὁ ἐπίστασις ὁ ἀκόλουθος ὁ βίος οὗτος κακός αὐτός ὁ εἶδος ὁ ζωή καί ὁ ἐκ ὁ πᾶς αὐτός συναρτάω ἀτύχημα κπαραδέδωκεν ὁ μῦθος , ὁ μέν τυραννίς μέγας λέγω οἷος ἔθνος ὅλος τις , ὁ δέ βρῶσις παῖς . ἀλλά τυραννίς μέν ὁ πᾶς φέρω καί τυραννικός βίος οὐδείς θαυμαστός · εἰμί γάρ καί τυραννίς χράω καλῶς · παῖς δέ βρῶσις ἆρα σημαίνω αὐτός μόνος οἰητέον ὁ ὁ πᾶς φορός , εἰς ὅς ἀποβλέπω ὁράω οὗτος ὁ πάθος ἐν-εἰμί ὁ βίος μετά ὁ ἐπίστασις , ἢ καί ποιέω οὗτος καί εἰμί αἴτιος ἢ συναίτιος ἐκεῖνος ; καί ὅς οὗτος μόνος ἄξιος ἀπορία , ἀλλά ἐκεῖνος , πῶς κατά δίκη οὗτος ὁ βίος , εἰμί ὁ ἐκ οὐρανός τίς εἰμί ἀφικνέομαι , λῆξις δέ τυγχάνω οὐράνιος ἐν πολιτεία χρηστός βιόω ; πόθεν γάρ ὅλως αὐτός τοιοῦτος προτείνω βίος , τίς ζωή ἄξιος ἔχω ὁ μείρομαι οὗτος ; οὖον γάρ ἔχω ἐνταῦθα προβιοτή αιτιπαθος τις ὁ τοιοῦτος ποινή . Πῶς ὁ ὁ παῖς βρῶσις γίγνομαι ἐκ ὁ πᾶς , καί πῶς οὗτος ὀφείλω Ψυχή ἐκ ὁ οὐρανός κατέρχομαι . πρός μέν οὖν ὁ πρότερος ἀποκρίνω λέγω μή μόνος τείνω τε καί ὁ τοιοῦτος σημαίνω ὁ πᾶς , ὡς ὁ ὄρνις , ἀλλά καί ποιέω . πάσσω . γάρ κίνησις καί πᾶς σχῆμα καί πᾶς μεταστροφή ὁ κόσμος δραστήριος εἰμί καί ἄλλος ἄλλος οίστικὴ φθορά καί γένεσις · φθείρω δέ ὁ μέν ὑπό ἑαυτοῦ , ὁ δέ διά ἄλλος , καί ἤτοι ὁ σύστοιχος ἢ ὁ αἴτιος ἢ ὁ αἰτιατῶν.δεῖ γάρ ὁ σῶμα ἐκ ἀλλήλων γίγνομαι καί ὁ γίγνομαι ἐκ τίνω ἀναλύω εἰς ἐκεῖνος , καί πᾶς πορεύω τις κύκλος οὕτως . ἐν μέν οὖν ὁ ἁπλόος φανερός πᾶς οὗτος γίγνομαι συνεχῶς · ὁ γάρ ἐκ ὁ γίγνομαι εἰς ἐκεῖνος φθείρω πάλιν ἐκ ὅς γίγνομαι , οἷος ὁ ἐκ πυρός ἀήρ εἰς πῦρ . οὕτως δέ ἔχω καί ὁ σύνθετος πρός ὁ ἁπλόος · γίγνομαι γάρ ἐκφαίνω ἐκεῖνος ἀναλύω αὖθις εἰς ἐκεῖνος · δανείζω γάρ , φημί Tim p . 42 c ] , ὁ ἐν ὁ κόσμος δημιουργός μόριον ἐκ ὁ πᾶς ὁ σύνθετος πλάσσω , ὡς ἀποδίδωμι Μένα πάλιν . εἰμί οὖν καί ὁ ἁπλόος ἐκ ὁ ἁπλόος καί ὁ σύνθετος ἐκ ὁ ἁπλόος οὕτως ἔχω γένεσις , ὡς καί ὁ εἰς οὗτος ἀνάλυσις ὑπομένω , ἐκ ὅς γίγνομαι κατά φύσις , ἔχω δήπου λόγος καί ὁ λείπω , ὁ σύνθετος ὅσος ἐκ συντίθημι ἄλλος γίγνομαι ἀναλύω εἰς ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι , πᾶς κατά κύκλος μεταβάλλω . ὥστε καί ζῷον βρῶσις ὑπό ὁ γεννάω αὐτός γίγνομαι κατά τις τάξις ἀποτελέω φυσικός καί σωματικός εἰς ἐκεῖνος μεταβολή ἐκ ὅς γίγνομαι . καί ὅταν μέντοι ὁ γεννάω τρέφω ἐκ ὁ γεννάω , κατά ὁ πρός ὁ ὅλος γίγνομαι καί οὗτος μίμησις . πόθεν γάρ ἄλλοθεν ὁ σύνθετος τρέφω ἢ ἐκ ὁ ἁπλόος ἐκ ὅς γίγνομαι ; οὗτος δή τρεῖς εἰμί φυσικός νόμος περί ὁ ὁ σῶμα μεταβολή , ὁ γεννάω ἀναλύω εἰς ὁ γεννάω , ὁ σύστοιχος συντελέω ἀλλήλων εἰς ὁ γένεσις , ὁ γεννάω ἐκ ὁ γεννάω εἰμί ὁ τροφή , γίγνομαι μέν καί ἐν ὁ ὅλος οὗτος καί ἐν ὁ μέρος κατά ὁ εἴρω τρεῖς μεταβολή . καί ὁ πᾶς οὗτος δράω οὗτος ἕκαστος , ὡς κινέω εἰς ἀλλήλων πᾶς καί μεταβάλλω σῶμα ἄλλος εἰς ἄλλος . — ὁ δέ ἄξιος ἀφορίζω ὁ ἐν οὗτος κατά ὁ ζωή ὁ ἐν αὐτός δίκη ( δεῖ γάρ ἤδγ καί πρός ὁ δύο ἐπίστασις ἀποκρίνω ) καί οὖον πᾶς , ἀλλά τις οὗτος ἀφορίζω Ψυχή βίος ὁ ὁ τοιοῦτος ἀνάλυσις ὑπομένω , ὁ κατά φύσις μέν ἐν ὁ πᾶς γίγνομαι , αὐτός δέ παρά φύσις ἐνεργέω · ὁ [[ δέ ]] Δίκη κατά ὁ προσήκω οὗτος περί τίνω ὁ ψῆφος ἐκφέρω , κατά δή τις ἀνάγκη τιμωρητικός ὁ ἄξιος οὗτος Ψυχή . καί γάρ ὁ ἄλλος πᾶς ποιέω μέν ὁ τάξις ὁ πᾶς ὅς ἔκαστος φαίνω , συναρμόζω δέ ὁ γίγνομαι ὁ βίος ὁ Δίκη ὁ ἡμέτερος καί διανέμω ὁ μέν ἄλλος ὁ δέ ἄλλος , καί γένεσις τρόπος καί θάνατος καί πᾶς ἁπλόος , ἀάω ὡς εἰς ὁ πᾶς τελέω χράω ὁ ἐκ ὁ πᾶς . καί δή καί οὗτος ὁ πρῶτος κληρόω , καί εἰμί ὁ ἐκ ὁ οὐρανός τις ἥκω εἰμί , οὖον διά φιλοσοφία ἐκεῖ γίγνομαι , ἀλλά διά δή τις ἀρετή παῖς οὐ ἀνήρ οἰκεῖος ὁ ἐκ ἔθος ἀγαθός ἀρετή παῖς οὐ ἀνήρ οἰκεῖος ὁ ἐκ ἔθος ἀγαθός γίγνομαι , πάντως ὁ ὁ παῖς βρῶσις ποινῆτις οἴομαι κατά δίκη ἀποδίδωμι · καί ὅπως κατά δίκη , εἰμί καί μή ἐκ προβιόω δή τίνω , αὐτός ἐ[π]ή[γ]α[γ]εν εἶπον ἐπιπηδάω ὁ μειδάω τυραννίς ὁ ἄνθρωπος ὑπό ἀφροσύνη καί λαιμαργία · καί γάρ οὐδέ ἄν ἔπα[θε]ν ἄλλος οὗτος μή τοιοῦτος ἔνοχος εἰμί κακός . κολάζω τοίνυν ὁ Δίκη ὁ λαίμαργος βρῶσις παῖς , διά ὁ ἄθεσμος τροφή καί ἀνόσιος ὁ ὁ ζωή ἀπληστία τιμωρέω · μόνος οὐ ἐκεῖνος βοῦς ὁ κατακούω ὁ ὁ Δίκη φθέγμα δύναμαι , ὡς ἄρα ὁ ζωτικός λαιμργία καί ἥκω ἀπέραντος ὄρεξις ὅς μή δεῖ καί ἄπληστος ἕπομαι ἔχω καί ὁ παρά φύσις τροφή , ὡς μέν σῶμα σωματικός κατά φύσις εἰμί , ὡς δέ ζῷον παρά φύσις . αἴτιος δέ ὁ ἀφροσύνη καί οὗτος ὁ λαιμαργία · ὁ γάρ ὁ λόγος τυφλότης ἀκόρεστος ποιέω ἐπιθυμία πλοῦτος καί δύναμις καί ζῶ ὡς ἄλογος καί θηρίον παρασκευάζω · ἀλογέω οὖν ἑαυτοῦ ὡς ἄλογος χράω ὁ πᾶς . ὁ τοίνυν ἐκτείνω ὁ λαίμαργος ὁ ἑαυτοῦ ζωή εἰς τυραννίς αἵρεσις μέγας ὡς ἐκπλήσσω ὁ οἰκεῖος ἀπέραντος ὄρεξις , ἐν ἐκεῖνος δίδωμι δίκη περί ἑαυτοῦ ὁ λαιμαργία τρέπω καί ὁ ὁ ἑαυτοῦ παῖς ἀπόλαυσις · μόνος οὐ βοῦς ὁ Δίκη , ὅτι ὁ ἀπέραντος ὁ τυραννίς ὄρεξις οὗτος ἔχω ποινή θηρίον γίγνομαι , ὁ τέκνον ἐμπίμπλημι ὅς γεννάω . οὗτος μέν οὖν , εἰμί ζητέω τις , πῶς τηλικόσδε ἕπω κακός ὁ μή ἐκ προβιόω ὀφείλω · εἰμί μή ἄρα καί πρό ὁ τάσσω ζωή , διά ὅς τυγχάνω ὁ οὐράνιος λῆξις , εἰμί τις αὐτός βίος | γίγνομαι ] . . . . 60 . . . [ δῆ]λον ὡς πολύς .. 22 .... Ῥίκων , ἐπί ζωάρ ............... [ δίδωμι ἐν ἄλλος ὕστερος χρόνος ὁ ἁμαρτάνω ἐγεί ποινή , οὔπω [ κατά ἄξιος ἐν ἐκεῖνος καθαίρω · καί οὗτος ἐ[ξῆν ] καί προβιοτή ἀεί αἰτιάομαι · ὡς ἐγώ γε ἀποχράω νομίζω ὁ ἐπί ὁ ἔχω ὁ Ψυχή , ἀπό ὅς ὁ αἵρεσις , ποινή , κολάζω ἐκεῖνος ὁ πᾶς διά ὁ ἕπομαι . δηλόω δέ καί αὐτός [ p . 619bc ] εἶπον ὁ ἀφροσύνη καί καί λαιμαργία ὁ ὁ παῖς βρῶσις ἀκολουδθῆσαι , ὅς ὁράω θρηνέω ὁ ἀνεπίσκεπτος αἱρέω οὗτος ὁ βίος , παρά πούς τυγχάνω ὁ Δίκη . Δεύς δεῖ μηδέ ἐκεῖνος λανθάνω , ὅτι καί δαίμων ἐπεισχέω - μαζουω ὁ τοιοῦτος Ψυχή , ὅς ὁ ἐπιθυμία τοσοῦτος , ποιναῖος κινέω ὁ τοιοῦτος ἐμβάλλω ὁρμή · ὅς ὑπάρχω ὁ πρῶτος μιμέομαι ὁ ἑαυτοῦ σειρά ἀνομοίως καί ὡς ἔσχατος εἰκός . ὅσος γάρ ἐκεῖνος δράω θεῖος , αὐτός οὗτος πράσσω ποιναίως · οἷος ὁ ἀρεικός σειρά ὁ ἄχραντος ἑαυτοῦ δύναμις καί διαιρετικός τέμνω μέν ὁ ὕλη , ὁ δέ ψυχή ἀνάγω διά μέσος ὁ ἀποκοπτικός ἄγγελος ὁ ὑλικός ζωή καί ὁ ἡγεμών αὐτός ὁ ὁ τμῆσις ἐξάρχων , ὡς τολογιος εἴρω ( εἰμί γάρ τις τμῆσις ἄγω ἐκτέμνω ὁ ὕλη ἀπό ὁ Ψυχή ἄγγελος ) , ὁ ἔσχατος ὁ Ἀρεϊκός δαίμων μιμοῦνροντες καί ὁ τομή ὁ ὁ σῶμα καί τοιοῦτος | . . . 95 . . . . ναλῶς . . . 20 . . . ποιέω ἀνακόπτω . . . 20 . . . ἐξέχω , χαίρω τίκτω βιβρώσκω ὑπό παντέρα · καί γάρ ἀπόπτωσις οὗτος ὁ κακός ἀγαθός μέγαλος ] γίγνομαι ὑπό ὁ ἔσχατος ἄλογος , ὅς ὁ ἀρχέτυπος ὑπό ὁ πρῶτος γίγνομαι νοερός . καί ὁ ψυχή παρά ἐκεῖνος μένω καί ἐκεῖνος μιμέομαι ζῶ νοερός καί ὁ γέννημα ἑαυτοῦ ἐν ἑαυτοῦ κατακλείω ( νοερός δέ ζωή γέννημα δήπουθεν εἰμί , ὅσος προχειρίζω νόημα σύνειμι ἐκεῖνος ) , ἐν δέ ὁ ἔσχατος γίγνομαι καί διά ἀφροσύνη ὁ ἔσχατος ὁ σειρά ἐκεῖνος ὁμιλέω κινέω πρός ὁ ἀπόπτωσις ἐκεῖνος , καί ὁ γεννάω ζωώδης ἀλλά οὖον νοερός καί εἰμί μεριστός ἀλλά οὐ ἀμερής εἰς ὁ γεννάω ἀναλύω , καί ἀναλύω ποινή ἔσχατος τίνω ὁ ὁ τοιοῦτος συνουσία . ἐπεί καί ὁ ὅς μέγας ὁ τυραννίς ἐπιτρέπω ἀπόπτωσις εἰμί τοιοῦτος τις ζωή ὁ πᾶς ὁ κόσμος διοικέω , ὅς ἔχω φαντασία ὑποφέρω πρός ὁ ὅς - ἄν πολύς ἄρχω μετά ἀνάγκη δύναμις . καί ὅλως πᾶς ὁ μέγας κακός ὁ πρᾶξις Ψυχή εἰμί μέγας μέν φύσις χράω καί εὐφυής , δι'εννοια δέ ἀδιάρθρωτος ἐξεργάζομαι ὁ μέγας ὁ κακός ( καί εἴρω ἐγώ ὁ λόγος καί ἐν ἄλλος πολλάκις ) · τάχα καί ὁ ὁ παῖς βρῶσις , εἰμί χρή τολμάω εἶπον , ὁμοῦ ὁ μέγας τυραννίς πρῶτος ἐκφαίνω . ὁ γάρ αὐτός | . . . 32 . . . ὕς , ε . . . 30 . . . καί . . . 30 . . . ὁ ἑαυτοῦ διακρις . . . 16 . . . κυβερνάω κρατέω θεός μόνος , . . . 15 . . . ἐν ὁ συνοχικός . καί ταῦ[τ]α [ καί ὁ θεολόγος γιγνώσκω ὁ βία λαμβάνω ὁ βασίλειος καί ὁ ἑαυτοῦ παῖς ἐάω μυθολογέω , ὡς δήω εἰμί ὁ βιάζομαι ὅς πατήρ καί περί ὁ παῖς εἰμί τοιοῦτος · οὗτος δέ εἰμί ὁ διά ὑπεροχή δύναμις ἕτερος ἡγέομαι βασίλεια καί ὅσος γεννάω παρά ἑαυτοῦ καταχέω . Τόδε δέ συλλογίζομαι ἐκ πᾶς , ὅτι ὁ ὁ παῖς βρῶσις γίγνομαι μέν κατά μείρομαι ὡς πᾶς ἀνάλυσις σῶμα εἰς σῶμα προστάτις , ἁπλόος εἰς ἁπλόος , συντίθημι εἰς ἄλλος σύνθετος , καί οὗτος ἢ εἰς ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι ἢ εἰς ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ἢ εἰς ὁ μηδέτερος μέν ἐκ δέ ὁ αὐτός γίγνομαι στοιχεῖον ( καί γάρ ὁ ὁ ζῷον βρῶσις τοιοῦτος καί ὁ ὁ ἐκ γῆ καρπός ) , γίγνομαι δέ καί ὑπό δαίμων ἔσχατος , ἐκεῖνος ὁ θεός ἐξάπτω , ἕ ὁ αἰτιατός ὁ εἰς ὁ αἴτιος ἐπιστροφή εἰμί αἴτιος , μιμέομαι ἀνομοίως ὁ ἑαυτοῦ ἀγελάρχης , γίγνομαι δέ καί ὑπό ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή διά ἔσχατος ἐμπάθεια ἢ θυμικός ἢ ἐπιθυμητικός ( πολύς γοῦν καί διά λιμός ἅπτω ὁ τέκνον , ὥσπερ ἐν Θεσσαλία μετά ὁ ὁ βαράρων ἔφοδος ἔναγχος ) , γίγνομαι δέ πρό οὗτος ὑπό ὁ ἐν ὁ πᾶς δίκη διά δή τις ἁμαρτάς ἀνίατος ἐπάγω ὁ ποιέω ἅμα καί πάσχω , οὗτος μέν περί πατήρ | ἀσεβέω , ἐκεῖνος δέ περί ὁ ὅρος [ πᾶς ] ὁ γένος ἤ τίς ἄλλος τοιοῦτος πλημμελέω ( διό δ[α ] πανᾶς ἄξιος ὁ ὁ διαμονή αἴτιος ὅς γένος κρίνω ) εἰς ὁ . . . . . Ν ἐν . . . [ νεύω . ἀλλά οὗτος μέν εὔστομος ] κεῖμαι · λοιπός δέ εἰμί ἐν ὁ πρόκειμαι ἐπισκοπέω ῥῆμα , τίς ὁ δαίμων οὗτος καί τίς ὁ τύχη · τίνω μέν γάρ προΐστημι εἶπον . λέγω τοίνυν ὁ μέν δαίμων ἕκαστος τις ἴδιος , ὁ δέ τύχη κυβερνάω ὁ ἕκαστος βίος . ἀλλά ὅστις μέν ὁ δαίμων εἷς εἰμί ὁ παρά ὁ θεολόγος ἀγγελικός δαίμων ἀνομαζομένων , λέγω ἐγώ καί πρότερος [ ρ . 271,23 ] · διό καί ὁ προφήτης αὐτός ἐφίστημι , ὅς ἄγγελος εἰμί ἀποδείκνυμι [ p . 270,4 ] . ὁ δέ Τύχη οὗτος δήω μέν εἶπον αὐκ ἀληθής , ὁ δαίμων σύστοιχος εἰμί , δαιμόνιος δέ πάντως , ἀντιδιαιρέω δέ πρός δαίμων , κατά ὅσος ὅς μέν ὁ ἔνδον ἐγώ ἐπιτροπεύω κινέω , ὅς δέ ὁ εἰς ὁ ἔξω προΐημι · μηδέ δέ δαίμων ἐνταῦθα τρέπω , φίλος [ ΙΙ . Ι 600 ] · φᾶρος μέν ἐγώ πρῶτος ἐμπνέω μέγας δαίμων [ Od . τ 138 ] , φημί ὁ πάνσοφος ποιητής · ἄλλος δέ καί δαίμων ὑποτίθημι [ Οd . γ 27 ] · καί ὅλως ἄφθονος παρά αὐτω ὁ ὁ δαιμόνιος ἐπίπνοια εἰς ὁ ἔνδον ἐγώ τρέπω παντοῖος ὁρμή . ὅτι δέ ὁ τύχη ὁ ἐκτός προΐστημι , καί αὐτός ἐγώ ὁ Πλάτων πολλαχοῦ διδάσκω καί ὁ κοινός φήμη , ὁ τυχαῖος ὁ οιὁ - ὁ τίθημι πᾶς ὁ ἐν ὁ ἐνέργεια ἐγώ καί ὁ ζωή ὁ ἐμφανής ὁράω . καί διά οὗτος ἄρα καί ὁ μέν ὁ ἀρρενωπός προσήκω , ὁ δέ ὁ θηλυπρεπής , εἴπερ ὅς μέν ἀφανής ὅς δέ ἐμφαίνω προΐστημι , καί ὅς μέν ἀσωματωτέων ὅς δέ σωματοειδής · ὁ γάρ δυνατός καί ἑνοειδής ὁ ἄρσην οἰκέω , ὁ δέ ἐκ . . . . . ὁ θῆλυς . ἐπεί δέ ἔνιοι οὗτος [ κατά ἀπειρία οἴομαι ὁ ἴδιος ἐγώ δαίμων καί ὁ οὗτος σύστοιχος Τύχη ὁ ἀγαθός δαίμων καί ὁ ἀγαθός τυγχάνω διαφέρω οὐδείς , ἄξιος ἐπισημαίνω εἶπον , ὡς ἄρα οὗτος μέν ἄκρατος εἰμί ἀγαθός χορηγός ( διό καί μετά ὁ προσθήκη ὀνομάζω οὗτος ) , καί εἰμί οὐ ἀφορίζω ὅδε ὁ βίος , ἀλλά κοινός ὁ ἄξιος ἀπολαύω ὁ ἐκεῖνος χορηγία , καί ἡγέομαι σειρά ἑκάτερος ὅλος · ὁ δέ δαίμων οὗτος , ὅς ἴδιος καλέω , καί ὁ τύχη προΐστημι ἀνθρώπινος Βίων εὐμοιρέω ἢ καί ἐναντίος καί εἶδος ζωή ἀγαθός ἢ χείρων , καί κυβερνάω οὗτος ὅσος αὐτός προσήκω κατά ὁ αἵρεσις ὁ ζωή · ἀλλά ὁ μέν δαίμων ὡς ἐπίτροπος ζωή ὅς εἰμί ἔφορος ἡγέομαι ὁ αἱρέω ὁ ζωή ἐκεῖνος , οἷος τυραννικός ἢ βασιλικός , ὁ δέ τύχη ὁ ἀπονέμω ἐκ ὁ πᾶς εἰμί προστάτις , ὡς προσήκω ὁ τάξις ὁ οὗτος ἀφορίζω ὁ ζωή , ἄλλος καί ἄλλος κατά ἕκαστος εἰμί · καί ὁ πλῆθος αὐτός καί ὁ διαίρεσις οὖον ὁ εἶδος ὁ ζωή , ἀλλά ὁ ἀναφορά ὁρίζω ὁ πᾶς . ἀφορίζω δέ ὡς εἷς αἴτιος ὁ μέν ὁ Ἥλιος , ὁ δέ ὁ Σελήνη · διό καί ὁ κλῆρος οὗτος ἀπό οὗτος εὑρίσκω ὁ θεός ἐν ὁ γένεσις ἐγώ , ὅς εἰμί δῆλος ὁ περί ἀστρολογία γυμνάζω . ἀλλά ἐπί | . . . 85 . . . ἐπιτρέχω ζῶ τυ[ράννου . ὁ δέ ἀρετή ] ἄνευ φιλοσοφία τοῦτος μετέχω ὁ ἐν οὐρανός τυγχάνω ζωή διά ] ὁ ἐν πολιτεία χρηστός τροφή , δίδωμι ἐγώ ἐννοέω , ὡς ἄρα οὗτος καί [ ἐν ] οὐρανός μετά σῶμα ζῶ , καί ὡς , εἰμί οὗτος , καί ὁ ὄχημα ὁ οὗτος Ψυχή ἀνάγω ἔοικα εἰς οὐρανός . ψυχή γάρ ζῶ μετά σῶμα ἐκεῖ λέγω εἰμί καί εἰμί ὅπου καί ὁ σῶμα διά ὁ σχέσις · ὥστε εἰμί ὑπό σελήνη αὐτός εἰμί ὁ σῶμα , μετά ὅς ζῶ , καί αὐτός ὑπό σελήνη εἰμί · ἀνάγκη ἄρα καί ὁ ὄχημα αὐτός συνάνειμι . καί γάρ ὁ ἐν Φαῖδρος εἴρω [ p . 249a ] , ὁ εἰς ὁ οὐρανός τις τόπος ὑπό ὁ δίκη κουφίζω ὁ μή διά φιλοσοφία κίγκαθαρμαι , τοιόσδε τίς δηλόω ἔοικα · καί γάρ ὁ κουφίζω καί ὁ εἰς τις τόπος σωματοειδής συνεισάγω λῆξις ὑπόνοια . πλήν ἐκεῖνος δῆλος , ὅτι ὁ μέν τέλειος καθαρμένος Ψυχή ὁ δύο ὄχημα μένω ὑπό σελήνη διά ὁ ἐκεῖνος περιστροφή ἀμυδρόω κατά ὁ ζωή ἀναλύω εἰς ὁ στοιχεῖον ἐκ ὅς εἰμί , ὁ δέ ἐν ἔθος μόνος χρηστός βιόω διαμένω καί οὗτος ἐλλάμπω ὑπό αὐτός · οὖον γάρ τέλειος ἐχωρίκαὶ ἵημι , ἅτε μήπω διά φιλοσοφία κεκαθάριυμι · καί πως καί οὗτος συμπεριάγω ὁ συμφυής ὄχημα , ὡς ὁ κομέω τις ἄστρον , ὡς πολύς ὁ ἐνταῦθα φυτός ὁ οὐράνιος φωστήρ . εἰμί δέ ἔθος χρηστός διά βίος γίγνομαι τοιοῦτος προξενέω ὁ Ψυχή μετά ὁ | ὄχημα τοι]αύτ[ης θεωρία ] τυγχάνω ὁ ἐμφανής πορεία ἕπω ] μόνος ὁ οὐράνιος ἀναγκαῖος καί ὁ τάξις αὐτός ἄγαμαι καί ζηλόω διά ὁ ἐκ μόνος ὁ ἔθος ἐγγίγνομαι τάξις ὁ ἦθος · ὥσπερ λόγος μέν αὐτός συνδέω ὁ λογικός αὐτός Ψυχή , νόος δέ ὁ νοερός οὐσία , ἐνθεασμός δέ ὁ θεότης αὐτός , καί πανταχοῦ ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος . ὡς δέ καί εἶπον , οὐ μικρός εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος ἁλίσκομαι ὁ ἐκ ὁ οὐρανός ἥκω ἠώς ὁ οὐ ἐκ ἐπιδρομή ὁ αἵρεσις ποιέω [ p . 619 d ] . θαυμαστός μέν εἰμί ὁ λόγος , εἰμί ὁ ἐκ ὁ οὐρανός ἥκω μάλιστα ὁ αἵρεσις ἐπιπηδάω ὁ τυραννικός Βίων · ὅμως δέ κατασκευάζω καί αὐτός ὁ λόγος , χαυνότης αἰτιάομαι ἐκεῖνος διά πόνος ἀγυμναςίαν , ὁ δέ ἐκ ὁ ὑπόγειος τόπος ἀσφαλής εἰμί λέγω καί μή ἐκ ἐπιδρομή ποιέω ὁ αἵρεσις διά ὁ πείρω ὁ ἐκεῖ πόνος καί ὁ κόλασις . ἔοικα δέ καί ὁ φαντασία οὗτος ἔχω ὁ τυραννικός ὁ ἐκ οὐρανός , θεάομαι ὁ ὁ οὐράνιος ἀρχή καί δύναμις κυβερνών πᾶς ὁ γένεσις καί ἄλλος ἄλλος μείζων καί δυνατός , ὅθεν καί αὐτός δύναμις ἐφίημι · δήω γιγνώσκω , ὅτι παρά ἐκεῖνος μέν ὁ τρεῖς σύνειμι , ἀγαθότης δύναμις νόος , παρά ἐγώ δέ ὁ | [ δύναμις ἀρετή καί ] νόος στέρομαι μέγας [ αἰτία εἰμί κακός , καί ὡς δεῖ ὁ ἀληθινός [ ἔχω καί σωστικός , ἀλλά οὖον ὁ δοκέω δύναμις , [ ὅς ὁ κτῆσις μή ] σώζω ὁ ἔχω αὐτός · . . . 14 . . . ρ καί ὁ δοκέω τιμή , ἄξιος [ σύνειμι , καλός ] ἐκεῖνος ὄργανον , ἄνευ δέ [ οὗτος ] εἰς ὄλεθρος ἄγω ὁ χράω . ἀπό [ δέ τοῦτος ἐκεῖνος λαμβάνω ἄν , ὅτι καί ὁ δοκέω αἴσιος εἰμί ὁ ἀπονέμω βλάπτω πολλάκις διά ὁ μετέχω οὐ ὀρθῶς αὐτός χράω , καί τἀναντία οὗτος ὀνίνημι , ἐπιστρέφω ὁ ψυχή εἰς ὁ προσοχή καί ὁ ἀγαθός ζωή · καί ὅτι πολύς ὁ ἱστορία ὁ κακός εἰς ἀγαθός τελευτάω οἶδα , ὅς ἄνευ οὗτος οὐ εἰμί ὠφελέω δυνατός . οὗτος γάρ καί ὁ ὑπό γῆ ἐν πόνος γίγνομαι καί ἄλλος ὁράω τληπαθέω ὠφελέω πρός ὁ ὁ ἑξῆς Βίων αἵρεσις . ἀπό πᾶς ὁ περί ὁ κλῆρος καί ὁ αἵρεσις ὁ Βίων ἱστορέω οἷος συμπέρασμα εἷς ἐπιστημονικός συνάγω διά οὗτος · ὅτι οὗτος χρεία δύο , εἷς μέν ὁ ὀρθός κρίσις περί ὁ ἀγαθός καί χείρων ὁ προτείνω Βίων , ἕτερος δέ ὁ ὁ κλῆρος μή ἐν ὁ ἔσχατος πίπτω · τίς γάρ εἰμί καί ὁ αἱρέω εἰμί περί κρίσις ἀσφαλής , ἀλλοῖος προτείνω βίος διά δή τις αἴτιος ὁ τυγχάνω ἄγω ; τίς δέ εἰμί εὐμοιρία μέν τις εἰμί περί ὁ βίος , ὁ δέ αἱρέω εἰς ἐκλογή ὁ ἀγαθός ἄτοπος ; δεῖ οὖν ἄμφος , καί ὁ ὁ κλῆρος μοῖρα ἀγαθός καί ὁ ἡμέτερος κρίσις · οὗτος γάρ ὑπάρχω , φημί , καί ὁ ὅδε βίος εὐδαίμων καί ὁ ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεία καί ὁ ἐκεῖθεν δεῦρο πάλιν ] εἰς ἕτερος βίος οὖον τραχύς καί χθόνιος γίγνομαι ] ἄν , ἀλλά λεῖος τε καί Οὐρανία . τίς δή οὖν δηλόω οὗτος ] λέγω ; ὁ μέν δή τραχύς καί χθόνιος σημαίνω ὁ ἐπίπονος καί κόλασις ἔνοχος εἰμί ζωή , ὁ δέ λεῖος καί οὐράνιος ὁ εὐπάθεια μέτοχος καί εὐμοιρία . πᾶς γάρ τραχύτης ἐμποδών εἰμί ὁ κίνησις , οὐ ἐάω ῥᾳστώνη μετέχω , πᾶς δέ λειότης ἀπαραπόδιστος παρέχω ὁ πορεύω ὁ διέξοδος · ζωή οὖν ὅς μέν εὐκολία ὅς δέ τληπάθεια ὁ ὁδός περιποιέω . καί ἔοικα οὗτος μέν παραγίγνομαι ὁ ἀγαθός ὁ Ψυχή ἀπό τε ἑαυτοῦ καί ὁ πᾶς , ὁ ἄξιος μέν ὁ πᾶς ἀποδίδωμι , ὁ δέ Ψυχή ἑαυτοῦ ποιόω ἄξιος διά ὁ ἔμφρων ζωή · ἐκεῖνος δέ τἀναντία οὗτος ἀπό ἀμφότερος πάλιν , ὁ μέν διά ὁ ἀφροσύνη ἑαυτοῦ ἐπικλώθω μοχθηρός ζωή , ὁ δέ πᾶς ὁ ὀφείλω αὐτός μοῖρα ἐπαρτάω . ἐκ δή ὅδε ὁ ῥῆσις ἐκεῖνος συλλογιστέος , ὡς ἄρα κατά Πλάτων , καί εἰμί μή συντελής πρός εὐδαιμονία ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἀπονέμω ὁ Ψυχή , ἀλλά συντελής πρός γε ὁ εὐδαίμων γίγνομαι , καί διά ὁ ἐκεῖθεν ἐμποδίζω εἄν πρός ὁ εἰς εὐδαιμονία ὁδός . καί γάρ σῶμα τοιόσδε πρός ὁ κατά ἀρετή ἄσκησις δεῖ , καί περιουσία τις εἰς ὁ μή ὁ ἀναγκαῖος ἐνδεής εἰμί ἀφέλκω ὁ προηγούμενος ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια , καί ὁ ἔξωθεν ἀταραξία ἀπερίσπαστος | . . . . 80 . . . ἀείδω . . . . . . ὁ . . . 20 . . . κοσμέω · καί . . . 18 . . . καί χαλεπός πρᾶος . . . . . . . ἀλλά τίς ποτέος ] εἰμί ὁ ὑγιής φιλοσοφέω , [ καί τίς ὁ τείνω κλῆρος πίπτω δηλόω ; οὗτος μέν τοίνυν [ εἴρω ] πρός ὁ ῥῖψις σύμφωνος . εἰμί γάρ [ ὁ ] προφήτης ῥίπτω ὁ κλῆρος ὁ Ψυχή , ἀνάγκη ὁ ῥίπτω κλῆρος πίπτω εἰς ὁ [ ὑποδέχομαι αὐτός Ψυχή . ἄμφω δέ δηλόω δήπουθεν , ὡς ἄρα κατά ὁ ἀπό ὁ οὐράνιος περίοδος ποίησις εἰς ἐγώ ὁ κλῆρος κατέρχομαι , ἀπό υψηλοπεριποιεω , τέρος εἷς χαμαίζηλος φέρω καί ἀπό ὁλικός εἰς μερικός . καί τίς δεῖ περί κλῆρος λέγω , ὅπου γε καί αὐτός ὁ Πλάτων ἐν Φίληβος [ p . 16 c ] ῥῖψις καλέω ὁ εἰς ἐγώ μετάδοσις ἀπό ὁ θεός ὁ διαλεκτική ἅμα φανός πῦρ διά Προμηθεύς ῥίπτω ; οὕτως αικαιω αὐτός ὁ ὄνομα ὁ εἰς ὁ κάτω ποίησις ὁ ἀνωτέρω σύμβολον εἰμί , καί ὁ θεολόγος ῥίπτω καί πτῶσις θεός ὁ κατά βούλησις ὁ κινέω αὐτός ἄνωθεν ἠώς ὁ ἔσχατος ἀποκαλέω . ὁ δέ υἱός ἄρα φιλοσοφέω εἰμί ὁ μήτε διά ἄγνοια ὁ ἀγαθός καί χείρων Βίων αἱρέω ὁ χείρων ἀντί ὁ ἀγαθός , μήτε διά ὄρεξις ἄμετρος ἐφίστημι ὁ ἀγαθός εἶτα ἐπιπηδάω ὁ χείρων . ὁ γάρ ὑγιής δηλόω ὁ μηδείς ἐλλείπω εἰς ὁ ὀρθόντητα ὁ προακούω ὁ εἰς ὁ αἵρεσις ἀπαντάω · ἐλλείπω δέ πᾶς ὁ κατά ἕτερος οὗτος ἀτελής , ὡς ὁ γε κατά ἀμφότερος χωλεύω , κρίσις καί ὄρεξις , τέλειος | αὐτός . . . 20 . . . οὗτος γάρ δή φημί ὁ θέας ἄξιος εἰμί ὁράω , ὡς ἕκαστος ] ὁ ψυχή αἱρέω ὁ βίος · ἐλεεινός τε γάρ ὁράω ] εἰμί καί γελοῖος καί θαυμασία · κατά συνήθεια γάρ ὁ πρότερος [ βίος ὁ πολά αἱρέω [ p . 619 e sq . ] . τίς ποτός εἰμί τάος ἐν οὗτος ] ἀγγέλλω , ἐκ ὅς συνάγω , ὅστις δεῖ ] ὁ εὐδαίμων εἰμί ὁ τε υγιναω φιλοσοφέω ἐν ὁ αἵρεσις ὁ Βίων καί ὁ ὁ κλῆρος μή πίπτω ἐν ὁ ἔσχατος , θέλων ] ἀναδιδάσκω φημί [ p . 619 e ] οὗτος ὁ θέα ὁ αἵρεσις ἄξιος ὁράω εἰμί παρά ὁ ἄγγελος λέγω · καί πῶς ἄξιος ὁράω , πρόσω - τίθημι τριχῆ μέν διαιρέω αὐτός , εἰς ὁ γελοῖος , εἰς ὁ ἐλεεινός , εἰς ὁ θαυμάσιος , κοινός δέ ἐπάγω πᾶς οὗτος ὁ αἵρεσις ὁ κατά συνήθεια ὡς ὁ πολύς ὁ προβιόω γίγνομαι ὁ Βίων ὁ αἵρεσις , καί οὗτος εἶπον αἴτιος εἰμί ὁ παντοῖος αὐτός ἐξαλλαγή . οὗτος μέν οὖν ἀνάλογος εἰμί ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 248 d ] εἴρω περί ὁ νεοτελής Ψυχή · ὡς γάρ ἐκεῖνος φημί κατά ὁ θέαμα πλείων ἢ μικρός εἰμί βίος ἄλλος καί ἄλλος προΐστημι , ὁ μέν ἀγαθός ὁ δέ χείρων , οὗτος καί οὗτος κατά συνήθεια ὁ προβιόω ἐπιτρέχω ἄλλος καί ἄλλος βίος · πλήν ὅτι προτίθημι ἐν οὗτος , ἐνδέχομαι ὁ πρότασις ποιέω , ὁ ὡς ὁ πολύς . διότι θαυμαστός αὐδέ καί ἀποστέργω τις ψυχή ὁ συνήθης διά τις πόνος , μιμνήσκω ὅς πάσχω ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος · οἷος παραδίδωμι ὁ Ὀδυσέως ψυχή πόνος καί φιλοτιμία λωφέω [ p . 620 c ] καί ὁ [ ῥέω ἰδιώτης καί ἀπράγμων βίος ἀνήρ . πρός μέν οὖν ὁ ] ἀπορέω , πῶς ὁ συνήθεια ] τοσοῦτος ἔχω κράτος [ ὁ ὁ πρότερος βίος , ὥστε ] καί εἰς οὐρανός ἀνάγω ψυχή ἔθος ] ἄνευ φιλοσοφία βιόω , [ καί ] εἰς λογάω ζῷον κατάγω διά ὁ πρός [ ὁ κάτω νεύω ] ἐκ συνήθεια ζωή , λέγω [ ἤδη ] καί αὐτός , ὅτι παντάπασι οὕτως ἔχω · [ ἐπεί ] πάμμεγας δύναμαι τίθημι παρά πᾶς ὡς εἶπον , ὥστε καί ὑποτάσσω ἡμπᾶς ἄλλος καί ἄλλος γένεσις ἐν ὁ κόσμος καί πρός ἀλλήλων συνάπτω ἢ διϊστάνω , καί ἐν ὁ ξἄλλοις ζῷον . παρά οὗτος μέν οὖν οὐδείς θαυμαστός , ἅτε λόγος οὐ ἔχω , μόνος δουλεύω ὁ ἔθος · ἀλλά καί ἐπί αὐτός ὁ θεῖον ἀκούω ὁ λόγιος λέγω ὅτι εἰσάντα ὁ στοιχεῖον τοιῶσδε ζῶ οὖον παραλλάσσω ὁ ἔθος , καί περί αὐτός ὁ ἥλιος , ὅτι περί ὁ κέντρον ἐθάς ἔρχομαι ὁ ἑαυτοῦ δρόμος ἐξανύω . καί ὁ ἄνθρωπος οὐ ἄλλος τίς ποιέω ὁ πάτριος ἕπομαι μή δύναμαι ῥᾳδίως αὐτός ἀφίστημι , δίκη δέ ὑπέχω μεθίστημι , ἢ ὁ ἔθος διά ὁ χρόνος κυρόω · διό καί οὐ ἀσφαλής αὐτός κινέω . οὗτος δέ ἀπολέγω λέγω ὁ πρῶτος τάξις τις δαιμόνιος ἐπίσκοπος εἰμί ὁ ἔθος οὗτος , ὁπὸ ὁ αἰών τάσσω · καί γάρ ὁ ἔθος οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ ποτέ οὐ ἄλλως ἀλλά ὡσαύτως ἐπιτηδεύω · εἰμί οὖν σειρά ἀπό ὁ αἰών ὁ πᾶς μέν ζωή ἀεί ἵστημι , πᾶς δέ ἀεί κινέω μετρητικός , εἰμί τις τελευταῖος ἀπό ἐκεῖνος τάξις ὁ ποτέ μέν κρατέω , ἀμετάβολος δέ ἐν τις χρόνος περίοδος | μείζων ἢ μικρός φρουρητικός ἀναγκαῖος , ἵνα πᾶς ὁ ὡσαύτως εἰς ἐκεῖνος ἀνάπτω ] ὁ αἴτιος · καί δῆλος μ[ὴ εἷς , ἀλλά πολύς ὁ ] ἔθος εἰμί κρατητικός αἴτιος , ἄρχω ὁ ] μέν νοερός ὁ δέ ἄλογος [ ἔθος ] , καί μόνος εἷς πρό οὗτος ἀνάλογος ὁ ] ὅλος αἰών , πᾶς ὁ τε ἀγαθός καί ὁ χείρων ὁ κράτος αὐτός ἐνδίδωμι , κατά ὅσος κοινός τις καί οὗτος μεταλαγχάνω ὁ πρός ὁ ἄλλος πᾶς ὁ περίοδος μετρέω τις λαγχάνω ἐξαλλαγή . ὡς οὖν ὁ ὥρα ὁ σειρά εἰμί οὗτος ἀνακυκλόω ὁ ἔργον ὁ φύσις , οὕτως εἰμί τις καί ὁ ἔθος μετρητικός αἴτιος ὁ ὁρίζω πᾶς κατά περίοδος οἰκεῖος . οὗτος δέ εὕω εἴρω , ὁ μέν ἄλλος ὁ ἔθος ἐν ἄλλος χρόνος λύω καί γένεσις ἔχω αὖθις δοκέω ὁ ἀρχή ὁ λόγος ἀνευρίσκω , πόθεν δέ ὅλως ὁ ἔθος ὁ ἰσχύς , διά ὅς τοσοῦτος ἔχω πανταχοῦ ὁ ἐπικράτεια , οὔπω διορίζω . ἵνα οὖν καί οὗτος πιέζω , δοκέω χρή πρότερος ὁράω , τίς δύναμις ἔχω ὁ ἔθος παρά ἐγώ , εἶτα ἐντεῦθεν ἐξανίστημι ὁ ἐν ὁ ὅλος αὐτός αἴτιος κατά - δήω . δῆλος τοίνυν ὅτι ὁ ἔθος νόμιμος τις βούλομαι εἰμί , εἰμί καί ἄγραφος , φημί , νόμιμος δέ ὅμως · ἐπεί καί ὁ ἀληθής νόμος δήω γράμμα οὐδείς , ἀλλά ἐν αὐτός κεῖμαι ὁ ὁ κατά αὐτός ζῶ Ψυχή ἀκίνητος Μένων . καί ὁ ἔθος οὖν ὁ παρά ἕκαστος ἴδιος τε καί κοινός νόμος δή τις εἰμί ἔμψυχος , καί ἕπω νόμος ἄλλος ἄλλος , ἢ φυσικός ὡς ἐπί ὁ ἄλογος , ἢ πολιτικός ὡς ἐπί ἄνθρωπος . εἰμί οὖν οὗτος ἀληθής , δῆλος δήπουθεν . εἰμί ὁ ἐκ οὗτος συμβαίνω , ὡς ἄρα . . . 25 . . . πῃ . . . 30 . . κυβερνάω . . . 25 . σύ .. . 22 . . . εἰμί · ἄν τε ἐπί ὁ θεῖον καί οὐράνιος θεωρέω στοιχεῖον ἀεί ὁ ] αὐτός ] εἰμί καί ὡσαύτως κατά εἷς λόγος , ἄν τε ἐν ἄνθρωπος , εἶμι τις τακτός δυναστεύω χρόνος , ἄν τε ἐν ὁ ἄλλος ζῷον , συμπληρόω ὁ κατά φύσις ἕκαστος διεξαγωγή . ὁ δέ δή Νόμος οὗτος ὅτι θεός ἡγέομαι δεῖ συνοχεύς ὁ τε μείρομαι νόμος , ὅς ὁ ἐν Τίμαιος [ p . 46 e ] δημιουργός ἐγγράφω ὁ Ψυχή , καί ὁ εἰς πᾶς ὁ ὁ κόσμος πολιτεία διατείνω , ἀκούω πολλάκις ὁ τε θεολόγος αὐτός ἐξυμνέω καί ὁ Πλάτων ἐν τε Γοργίας [ p . 523 a ] καί ἐν Νόμος [ IV p . ὅς 716 a ] . διά οὗτος δή οὖν ὁ θεός ἤδη θαρσέω λέγω καί ὁ ὁ ἔθος ὁ πανταχοῦ δύναμις ὑφίστημι μέγας μοῖρα ἐν ὁ κόσμος λαγχάνω , καί πολύς γίγνομαι κατά οὗτος καί ἐν ὁ ἡμέτερος Ψυχή . καί ὥσπερ ὁ μέν ἀληθής νόμος ὁ κοσμικός εἰμί νόμος εἰκών , ὁ δέ ἁμαρτάνω νόμος μέν , ἀλλά σκιαγραφώ τις εἰμί ἀπόπτωσις ἐκεῖνος ὑπάρχω , οὗτος καί ἔθος ὁ μέν εἰμί ἐν ὁ ἡμέτερος ζωή ἔοικα ὁ ὁ ὅλος , ὁ δέ εἴδωλον ἐκεῖνος εἰμί τυγχάνω · κράτος δέ ὅμως ἔχω καί οὗτος μεταλλάσσω ὁ τε λήγω ἐγώ καί ὁ ἐν ὁ πᾶς τιμή καί ἀτιμία . ἀλλά οὗτος μέν ἅδην · ἐπανέρχομαι δέ εἰς ὁ πρόκειμαι λέγω , ὅτι τρεῖς διάφορος εἶδος πρός ἀλλήλων εἴρω ὁ μέν ἐλεεινός εἰμί , ἐν ὅς εἰς ἄλογος μέν ζῷον ψυχή εἰσδύω | παραδίδωμι ἄλλος ἀστεῖος ὁ ἄλλος , καί οὗτος δοκέω ἡρωικός εἰμί · διά οὗτος γάρ ἐλεεινός αὐτός ὁ πάθος δοκέω εἰμί , τοιοῦτος ἀπόπτωσις ἔχω διά πάθος τηλικόσδε Ψυχή . ὁ δέ γελοῖος , ἐν οἶς αἰσχρός εἰς ὅμοιος ζῷον πίπτω ἱστορέω · τίς γάρ ἄλλος ὁ γέλοιος εἰμί ἢ ὁ αἰσχρός μετά ἀσθένεια ; διά ἀδυναμία οὖν ζωή καί εὐτέλεια εἰς ἄλλος ζῷον τοιοῦτος φέρω εἰκότως ἀποκαλέω γελοῖος . ὁ δέ θαυμάσιος , ἐν οἶς εἴρω τις ψυχή ἐπιστατικός αἱρέω ὁ βίος , οὐ ἐπιπηδάω ἄλογος ὁ ὑπό ὀφθαλμός · διό καί μεταβάλλω ὁ τοιοῦτος ἀπό χείρων τις Βίων εἰς ἀγαθός , ἢ ἐκ ἀνθρώπινος εἰς ἀνθρώπινος , ἢ καί ἐκ ἄλογος εἰς λογικός ζῷον μεθίστημι . εἰμί δέ βούλομαι καί ἄλλος τρόπος · ὁ μέν θαυμάσιος ὁ ἀγαθός εἰμί ζωή καί εἰς εὐδαιμονία ἄγω , ὁ δέ ἐλεεινός ὁ ἐναντίος πρός οὗτος καί ὁ οἰκεῖος τέλος ἐκπίπτω κινδυνεύω , ὁ δέ γελοῖος ὁ μήτε ἀγαθός μέγας μήτε κακός ἔχω , αἰσχρός μέν εἰμί καί διά οὗτος οὐδαμῶς εὐδαιμονικός , ἀσθένεια δέ σύνειμι καί διά οὗτος οὖον παντελῶς κακοδαιμονία ἀπειλέω . καί γάρ ὁ εἰμί πᾶς μέν θαῦμα ἄξιος βίος εἰς εὐδαιμονία φέρω , πᾶς δέ ἐλεεινός εἰς κακοδαιμονία ὠθέω , ὁ δέ ἐν μέσος οὗτος εὐτελής τε εἰμί καί αἰσχρός γελοῖος εἄν εἰκότως ἐπονομάζω διά ὁ ἀμφότερος οὗτος συμπλοκή . ἀλλά ἐπεί καί εἰς ἄλογος ζῷον μεθίστημι ὁ ψύξ ὁ μῦθος , ὁ δέ παλαιός ἕ μέν κατά ὁ ὁμοιότης ὁ . ἀνθρώπινος ψυκῆς πρός ὁ ἄλογος | ἀποδείκνυμι ὁ μεταβολή , οὖον σῶμα λέγω ] [ ἔνδυσις ἄλογος ζῷον προσήκω , ἀλλά ζωή προχείρισις ἐκεῖνος οἰκεῖος — εἰμί γάρ καί ἐν ἐγώ πᾶς , ὅσος καί ἐν ἐκεῖνος , καί ζῶ ἐγώ ποτέ μέν κατά ὅς κοινωνέω ὁ ἄλογος ἀλογόω ( ὅδε γάρ οὐ ἀπέχω κύω ἄλογος πολύς μέτρον , ὁ ζῶ πονηρός ζωή , φημί ὁ λόγιος ) , ποτέ δέ κατά ὅς διΐστημι ἐκεῖνος · ὅς γάρ εἄν ζῶ , οὗτος εἰμί , εἰμί μέν κατά λόγος , ἄνθρωπος , εἰμί δέ κατά ἀλογία , θηρίον — , ἕ δέ καί σφόδρα ὁ εἰς ὁ ἄλλος πᾶς ζῷον ὁ ἡμέτερος Ψυχή μετάστασις ἐπιτρέχω , ὁ πνεῦμα ὁ ψυχή ἔοικα φάσκω συναλλοιόω ὁ περίειμι ἔχω καί συσχηματίζω καί γάρ ἐν ἐγώ εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ ἡμέτερος σῶμα , εἰμί λογικός καί ἐν ὁ ὁ ἄλογος ἄλογος ) · ἐπεί δέ οὖν οὗτος πολύς δή τις ἀρέσκω , ὁ μέν ἀκριβής οὗτος ἐξέτασις ἐν ὁ εἰς ὁ παλινῳδία ἐγώ ὁ Φαῖδρος γράφω ποιέω μένω περισσός ἡγέομαι καί ἐν οὗτος αὖτις ἀρίζηλος εἴρω ἐν ἐκεῖνος μυθολογεύω · σύντομος δέ ὁ συμπέρασμα ὁ ἐκεῖ πιέζω ἐνταῦθα παρατίθημι , διά ὁ μηδέ ὁ τόπος οὗτος ἀνενόχλητος ὑπό ὁ ἐξηγητής ἀπολείπω ὁ διά ὁ δόγμα οὗτος πρός ἀλλήλων ἀντίρρησις . λέγω δέ οὖν ὅτι πάντως μέν κατά ὁ Πλάτων ψῆφος μέτειμι ὁ ψυχή εἰς ἄλογος ζῷον διά ὁ ὁμοιότης ὁ ζωή καί ἐγώ φημί , ἀλλά οὐ ἐνοικίζω ὁ σῶμα αὐτός ( ὁ γάρ φυσικός διοργάνωσις μάχομαι πρός ὁ τοιοῦτος κατάταξις ) , ἐν σχέσις δέ μόνος | ὁ ζωή συνδέω πρός ὁ ἐκεῖνος ψυχή ὁ οἰκέω σῶμα ψυχόω , οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος προσδέω · οὗτος γάρ καί ὁ Ἀσιναῖος Θεόδωρος αὐτός πρῶτος ἐπιβάλλον καί ἐγώ ἀναπείθω φρονέω τε καί γράφω · συνάπτω δέ ἕκαστος ὁ πρόχειρον πάθος συνεφελκύω ὁ ὁ Ψυχή κύτος εἰς ὁ ἑαυτοῦ ζωή καί ὁρμή · οὗτος γάρ καί ὁ μέγας ἱκανῶς καταδέω Πλωτῖνος . ὥστε ἔχω ἐγώ παρά ἀμφότερος , καί τίς ὁ συνδετικός ἐγώ πρός ὁ ἄλογος , καί ὅτι πάθος μέν , συγγενής δέ ἐκεῖνος ὅς εἄν συνδέω ( κρατέω γάρ καί ἐκεῖνος ἄλλος ἐν ἄλλος , καί ἐν ἐγώ ἄλλος ἐν ἄλλος · ὁ οὖν κρατέω ἐν ἐγώ συνδέω πρός ὁ ἐν ἐκεῖνος κρατέω ) , καί μέντοι καί ὅπως ὁ συναφή οὗτος γίγνομαι , καί ὅτι κατά ὁ ἐν σχέσις ζωή · ἐν ἐγώ μέν γάρ πάρειμι ὁ ἡμέτερος ψυχή δῆλος ὡς ἐν κατάταξις , καί ἐν ὁ ἄλογος ὁ ἐν αὐτός · ὁ δέ ἐν ἐγώ πρός ὁ ἐν ἐκεῖνος ἐν σχέσις γίγνομαι ψυχός ὁ ἄλογος ἔξωθεν ἐφίστημι σχετικός · ἐπεί καί ἐν δαίμων γίγνομαι καί ἐν θεός καί δαίμων κατά σχέσις καί θεός , ἀλλά οὐ αὐτός δαίμων καί αὐτός θεός , ὅς μή ὕπαρξις εἰμί δαίμων πρέπω καί θεός . ἔοικα γάρ καί ἐπί ὁ ἄνω διαβάλλω καί ἐπί ὁ κάτω γίγνομαι πᾶς ἐν σχέσις καί ὁ πρό αὐτός καί ὁ μετά αὐτός , καί συμφύω πᾶς . Ψυχή γάρ εἰμί ἀληθής ἐν ὁ βίος τάξις οὐ ἔνειμι [ p . 618 b ] , φέρω δέ αὐτός ἐπί ἑκάτερος , καί μέχρι ἀγαθός καί μέχρι ὁ Τάρταρος , καί γίγνομαι διά μέν νόος καί ὁ ὑπέρ νόος δαιμόνιος καί θεῖος , διά δέ ὄρεξις ἄλογος καί γνῶσις ἄλλος καί ἄλλος τίς ὁ ἄλογος . ὅτι2 δέ καί ὁ Πλάτων οὖον ὁ σῶμα ἐνοικίζω ὁ ὁ | ἄλογος ὁ ἡμέτερος Ψυχή , ἀλλά ὁ ἤδη ζῷον εἰμί , δηλόω καί ἐνταῦθα λέγω ὁ μέν εἰς κύκνος , ὁ δέ εἰς [ ἀηδών , ὁ δέ εἰς ἀετός , ὁ δέ εἰς λέων χωρέω , ὁ δέ ἐνδύω πίθηκος μάλα γελοῖος , ἀλλά οὐ σῶμα οὗτος ἀμφιίσχω ὁ ζῷον ( οὖον γάρ ποῦ ὁ κύκνος καί ὁ λέων καί ὁ πίθηκος σῶμα δηλόω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα ῥητέος ) · δηλόω δέ ἐπί ὁ ἐκ ἀνήρ εἰς γυνή μεθιστάω βίος οὐκέτι εἶπον εἰς γυνή εἶμι , ἵνα εἄν ποιέω κατά σχέσις καί οὗτος ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ ψύχω , ἀλλά εἰς γυνή φύσις τεχνικός [ p . 620 c ] . ὁ δέ φύσις ὅτι σῶμα εἰμί ἔσχατος ζωή δῆλος · εἰς οὗτος οὖν ἔρχομαι γίγνομαι ἐκ ὁ πᾶς καί ἐνδύω οὖον ζῷον ( αὐτός γάρ ποιέω οὗτος ζῷον ) , ἀλλά σῶμα φυσικός . συλλήβδην οὖν εἶπον δυνατός εἰμί ὁ ψυχή εἰς ἄλογος ζῷον χωρέω καί ἐκ ἄλογος εἰς ἄνθρωπος , οὖον πᾶς ὁ ἐν ὁ ἄλογος ζωή μέτειμι , ἀλλά ὁ ἀνθρώπινος . οὗτος γάρ καί ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 249 b ] Σωκράτης σαφής διά-ὁρίζω , ὅτι δή καί ἐκ θηρίον μέτειμι ὅς ποτός εἰμί ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπος · διττός οὖν εἰμί ὁ ἄλογος ψύχωσις , ὁ μέν ἐν κατάταξις ὁ δέ ἐν σχέσις , ὁ ἐν σχέσις μόνος εἰμί ὁ αὖθις εἰς ἄνθρωπος μετέρχομαι καί γίγνομαι πάλιν ἄνθρωπος . καί ὡς οὗτος ὁ παραφορά ὁ Ψυχή οὐ εἰμί ὁ νεοτελής · οὖον γάρ νόμος φυτεύω ὁ ψυχή εἰς θήρειος φύσις ἐν ὁ πρῶτος γένεσις [ p . 248d ] · σφάλλω γάρ αὐτός ὁ διαδέχομαι τρόπος ὁ ψύχωσις . καί γάρ οὐ εἰμί θεμιτός ἀμέσως ὁ θηριώδης ζωή συνάπτω ὁ νοερός , ἀλλά διά . μέση ὁ λόγος χράω ἢ ἀγαθός ἢ χείρων γενονα μένω , ὅς . . 10 . . ει ἀλογία καί πάθος . τοσοῦτος προλαμβάνω περί οὗτος , ὅσπερ εἶπον , ἐξετάζω ἐγώ ὁ πρᾶγμα ἱκανῶς ἐν ὁ ὁ παλινῳδία ὑπόμνημα , ἐνταῦθα δέ πρόκειμαι ἄλλος εἰς ἐξέτασις οὐδείς οὗτος λείπω εἰς ὁ δυστόπαστος . Ἰ[δεῖν ] μέν γάρ φημί ψυχή ὁ ποτέ Ὀρφεύς γίγνομαι κύκνος βίος αἱρέω μισέω ὁ γυναικεῖος γένος ἴωσις ὁ καί πᾶς μίξις μίγνυμι - ἕπομαι [ p . 620a—d ] . ὅτι2 μέν παντελῶς οὗτος ἀτοπία μεστός ὁ ἀπερισκέπτως αὐτός μέτειμι εἰμί , εἰμί , αὐτός ἄλλως εἄν εἶπον . ὁ γάρ ὁ ὁ θεῖον ἀνήρ ψυχή εἰσοικίζω εἰς ἄλογος ζῷον καί ὁ ἡρωικός ὑπερβολή οὖον καταλείπω ὁ περί ἐκεῖνος πλημμέλεια . καίτοι γε μαρτύρομαι ἀκούω παμπολύς , ὡς Πλάτων φρονέω περί ἐκεῖνος οὐ τοιοῦτος οἶος ὁράω μῦθος οὗτος κατηγορέω . δηλόω δέ ὁ ἐν [ p . 42 a ] εἴρω παρά ὁ Σωκράτης , ὡς ἄρα πολύς εἄν τιμάω ὁ ἐν Ἅιδου συγγίγνομαι ὁ Ὀρφεύς , ὁ ὕω , ὁ Αἴας · ἀκούω γάρ ποῦ καί ὁ ἐν Ἐλευσίς μυστήριον ἐξυμνέω ὁ ὁ ἅγιος ἐκφαίνω τελετή . πῶς οὖν εἰκός τοιοῦτος ἔχω περί ἐκεῖνος ἔννοια τοσοῦτος αὐτός κατασκεδάννυμι τραγῳδία , ἤ ὁ πλαγκ-τήρ πιστεύω τοιοῦτος περί ὁ λῆξις αὐτός παρά ὁ τελευτή φρονέω ; πῶς δέ ἄν τις διανήχομαι τοσοῦτος πέλαγος πλάσμα ; οὖον ῥᾴδιος ἐγώ καταφαίνω · κύκνος καί ἀηδών ἀπό ὁ ὁ Μοῦσα γίγνομαι κάτοχος , ἀετός καί λέων ἀπό ὁ ἡρωικός · καί οὗτος ἐν αὐτός οὗτος . ὁ πραγματεία [ III p . 391 d ] καταβοάω αὐτός ὁ ποιητής , ἕ ποιέω ὁ ἥρως ἄνθρωπος οὐδείς ἀγαθός , ἀλλά ὁ ὅμοιος ἔνοχος πάθος . εἶτα ὁ ὁ πίνω ὁ ἡρωικός Ψυχή ἐν σῶμα στρέφω ἐξαιρέω μετά ὁ σῶμα διά πάθος ὁ ἄλογος αὐτός ἐνοικίζω ζῷον ; μήποτε οὖν , ἵνα καί ὁ μῦθος χαρίζομαι καί συγχωρέω ὁ βούλομαι πλάσσω καί ὁ Πλάτων ὁ εἰς ὁ ἥρως δυσφημία ἐξαιρέω , ἐκεῖνος ῥητέος , ὡς ἄρα διά ὁ τοιοῦτος πλάσμα οὐ αὐτός ἐθέλω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ὅς διαμνημονεύω νῦν ἥρως εἰς ὁ ἄλογος κατασπάω , ἀλλά ζωή εἶδος αἰνίσσομαι διά ὅδε ὁ ὄνομα , οἷος προσήκω μέν εἰμί ὁ ὀνομάζω , διά δέ τις πάθος προσθήκη ἀνομοίως ἐκεῖνος μιμέομαι καταπίπτω εἰς ἀλογία ἀφομοιόω ἄλογος ὁ εἶδος ἐκεῖνος · οἷος ἀπό ὁ Ὀρφεύς ζωή καί ὁ Θαμύρας ζωή ἐνδείκνυμι μουσική μέν τις πάντως , διά δέ πάθος ἄλογος , οἶος μῖσος ἢ ζῆλος ἤ τίς ἄλλος τοιοῦτος , εἰς μουσικός πίπτω τίς ζῷον , ὅς δή ὁ μέν εἰμί μουσικός ἔχω συγγενής πρός ὁ ἀνθρώπινος μουσικός , ὁ δέ αὖος ἄλογος εἰμί ὁ ἀλογόω ὑποδέχομαι ψυχή διά τίς πάθος · ὁ γάρ οὗτος πρόσθεσις ἀλογία αὐτός ἀποφαίνω οἰκεῖος . τεκμαίρομαι δέ οὗτος εἰμί ἀληθής , διότι καί ἐν Γοργίας [ p . 523 f . sq . ] λέγω ἀκούω ὁ Σωκράτης ὁ Μίνως καί ὁ Αἰακός καί ὁ Ῥαδάμανθυς δικαστής ἐν Ἅιδου ὁ Ψυχή κάθημαι , καί διά οὗτος εἶδος ζωή δικαστικός σημαίνω . ἢ πῶς ἐκεῖνος διαζῶ ὁ ὅδε βίος ὁ ἐν Ἅιδου ψυχή δίκη τυγχάνω τυγχάνω ; | ἐκ γάρ ὁ οἴομαι καί ὁ τοιοῦτος ἐναργής εἰμί πᾶς , ὅτι ὁ ὄνομα ὁ ἥρως εἰς ἔνδειξις ἐν ὁ μῦθος χράω ὁ εἶδος ὅλος ὁ ζωή , ἐν ὅς ἐκεῖνος διαφερόντως ὁ βίος διεξάγω , καί διά οὗτος ἐκεῖ μέν ὁ δικαστικός ψυχή ἀντί ὁ παντοῖος παραλαμβάνω δικαστικός τάξις θεῖον τε καί δαιμόνιος , ἀπό ὅς ὡς ἔοικα γιγνώσκω ὁ κοινωνός ὁ λόγος καί ὑπέρ ὅς οὐ οἶδα , διδάσκω ἀπό ὁ μερικός καί κατά σχέσις ἀντί ὁ ολικός καί κατά ὕπαρξις δικαστής · ἐνταῦθα δέ ὁ μουσικός ἀντί ὁ ὅμοιος ἐν ὁ πᾶς μουσικός Ψυχή , ὁ γιγνώσκω ἀντί ὁ ἄγνωστος , ὁ ἀπαθής ἀντί ὁ ἐμπαθής . ὡς εἰμί σαφῶς λέγω ὅσος αἰνίσσομαι διά οὗτος , ὁράω εἄν εἶπον οἷος ὁ Ὀρφεύς , οἷος ὁ Θαμύρας ψυχή διά δή τίς πάθος εἰς κύκνος καί ἀηδών εἰσπηδάω . καί τίς ὁ πάθος , ἀπό ὁ ἕτερος οὗτος ἐνδείκνυμι μισέω , φημί , ὁ γυναικεῖος γένος , ἵνα μή ἐκ γυνή γίγνομαι βίος ἀνθρώπινος αἱρέω , διά δή τίς μῖσος εἰς κύκνος οἴχομαι , καί μουσικός ἔχω δυσαπάλλακτος καί ὁ ἀνθρώπειος ἐκκλίνω γένος . καί ὁ Θαμύρας δέ μουσικός , ἀλλά διά ὁ πρός ὁ Μοῦσα φιλοτιμία πηρός γίγνομαι · ἄλλως οὖν ὁ διά οὗτος δηλέομαι ψυχή , μουσική μέν , πέρα δέ ὁ μέτρον φιλότιμος , ἐπιτρέχω ὁ ἀηδών , ἀεί τε θαμά τρωπάω ἑός πολυηχής φωνή καί ἀείδω νύχιος διατελέω καλλωπίζω ὁ ἑαυτοῦ ποικίλος καί ἐναρμόνιος φωνή . ἀποχράω μέν τοίνυν ἔοικα ὁ κατά ὁ Ὀρφεύς | μῦθος δηλόω ὁ ἐκλέγω αὐτός μουσική ἀπό ὁ θηλυπρεπής καί εἰμί χαλάω — ἔνθεος γάρ εἰμί , εἰμί καί μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή μεμερισμένως αὐτός μετέχω ( ὅς διά ὁ σπαραγμός ὁ μῦθος δηλόω ) καί ὁ κεφάλαιος αὐτός ὁ Λέσβος ὑποδείκνυμι ( οὗτος ὅθε δή προσφωνέω ) , ὅθεν καί ὄνομα ἔχω ὁ Λέσβιος Μοῦσα καί ὁ μετά Λέσβιος ᾠδός εἰς παροιμία ἐκνικάω — , ἀποχράω δέ ἀντί ὁ ὑπεροψία ὁ ἐκθηλύνω μέλος ἀπέχθεια πρός ὁ θῆλυς πᾶς λαμβάνω , ἐμπαθής ποιέω μουσική ψυχή πρός ἀνθρώπινος φύσις καί ζωή , μεθιστάνω πᾶς τοιόσδε , κἀν εἰμί μουσικός , ζωή εἰς ἀλογία , οὔτε ἔξω μουσικός ὅς ἐπιτηδεύω , οὔτε ἀνθρώπινος ὅς ἐκκλίνω . οὐ ἄρα οὐδέ ὁ μουσικός βίος σῴζω ὁ ψυχή ἄνευ ἀπάθεια , ἀλλά καθάπερ ὁ ἐρωτικός , καί οὗτος ἀνάγω μετά φιλοσοφία · πάθος δέ ὑποσυμμιγής αὐτός γίγνομαι ἄλογος συνάπτω ζῷον μουσικός . οὗτος μέν οὖν περί Ψυχή ἀνθρώπινος , μουσικός μέν , οὐ ἄνευ δέ πάθος , πρός ὁ ἀνθρώπινος ἀπεχθάνομαι φύσις · δεῖ γάρ ὡς ἔοικα ἄσχετος ζωή ὁ μή πίπτω εἰς ἀλογία . εἰμί δέ καί κύκνος εἰς ἀνθρώπινος βίος μεθίστημι ἢ καί ζῷον ἄλλος μουσικός , πολύς δέ ὁ τοιοῦτος , πᾶς δήπου δῆλος , ὅτι ψυχή μέν εἰμί ἐν οὗτος ἀνθρώπινος , πάλιν δέ ἐπάνειμι εἰς ὁ ἑαυτοῦ τάξις ἀπό ὁ χείρων οἴκησις . οὖον γάρ ὅς γε μή ποτός ὁράω ὁ ἀλήθεια εἰς ὅδε ὕξει ὁ σχῆμα , φημί ὁ ἐν ὁ Φαῖδρος Σωκράτης [ p . 249 b ] , οὖον πᾶς ὁ ἐν ὁ ἄλογος . ζωή μετοικίζω εἰς ἄνθρωπος , | ἀλλά ὁ ἐκ ἄνθρωπος εἰς ἀλογία ἐκπίπτω . οὐκοῦν ἐν οὗτος μουσικός εἰμί Ψυχή μετάβασις ἐκ λογικός εἰς ἄλογος , καί αὖος ἐκ ἄλογος εἰς λογικός ζῷον . καί φανερός ὡς , εἰμί λόγος κρατέω εἰς ἄνθρωπος ἄγω , πάθος πλεονάζω εἰς ἀλογία ἀπωθέω . καί λέγω πᾶς μέν ψυχή μουσική Ὀρφεύς ἢ Θαμύρας τις , ἀπό ὁ μάλιστα μουσικός λαμβάνω ὁ ἐπωνυμία · πάθος δέ αἴτιος ἄμουσος καί ἀφιλόσοφος ὁ εἰς ἄλογος ζῷον πορεία . δισσός δέ εἰμί μουσικός , ὁ μέν ἔνθεος ὁ δέ ἀνθρωπικός , καί ὁ μέν ἐν Ὀρφεύς θεωρέω ὁ δέ ἐν Θαμύρας ( Καλλιόπη μέν γάρ ἐκεῖνος υἱός διά ὁ ἔνθεος Μοῦσα , πηρός δέ οὗτος τίθημι ὁ Μοῦσα διά ὁ ἅμιλλα ὁ ἀνθρώπινος μουσικός παρά ὁ θεῖος ) , ἑκάτερος πάθος χραίνω εἰς ἀλογία ἄγω , καί ὁ ἔνθεος μουσικός καί ὁ ἀνθρώπινος χράω · ὡς ἄνευ φιλοσοφία μηδέ ὁ δοκέω εἰμί δαιμόνιος σῴζω ὁ ψυχή ( μόνος γάρ οὗτος προξενέω ὁ ἀπαθής ζωή ) , καί μουσική δέ καί ἐρωτικός καί πᾶς ἄλλος βίος πάθος μέτοχος εἰμί ἀλογία συνάπτω φύω . φιλοσοφέω μέν γάρ οὐδείς δύναμαι ὁ ἄλογος , μουσική δέ φυσικός ὁράω εἄν καί ἐν ἐκεῖνος καί ἐναβρύνομαι γε ὁ ᾠδή ἐκεῖνος πολύς μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος . μέτειμι γάρ αἴσθησις καί ἐκεῖνος , μουσική δέ καί ἐρωτικός προσχράομαι ὁ ἄκρος ὁ αἴσθησις · φιλοσοφία δέ πάλαι καταψηφίζομαι πᾶς αἴσθησις , ὡς οὔτε ἀκούω ἀκριβής οὐδείς οὔτε ὁράω ἀπελέγχω καί διαμαρτυρόμενη , λόγος δέ πείθω μόνος ἡγεμών προίστημι καί νόος . ὥστε εἰκότως οὗτος | γε μόνος ῥύομαι ὁ εἰς ὁ ἀλογία φέρω ὁδός . τίς μέν οὖν τρόπος ἀκούω χρή καί ὁ ὄνομα οὗτος καί ὁ πλάσμα , ἱκανῶς ὑπομιμνῄσκω , λέγω δέ ὁ Ὀρφεύς , ὁ Θαμύρας , ὁ ἰαίνω , ὁ Ἀγαμέμνων , ὅλως ὁ ἡρωικός Ψυχή . τοσοῦτος δέ ὁ ἔμπροσθεν προσθετέον , ὅς περί τε Ὀρφεύς εἶπον καί Θαμύρας , περί ὁ λοιπός , ὡς ὁ μέν Αἴας ψυχή πᾶς δηλόω ζωή . ἀνδρικός μέν , πλεονάζω δέ κατά ὁ θυμός | διά τις φιλόνεικος Ψυχή ἕξις , καί διά οὗτος ἐνδύω εἰς ἀνδρικός μέν ζῷον , ἄλογος δέ ὁ γάρ φιλόνεικος προσκω - μένω ὁ ἀνδρικός συνάπτω πρός ἀλογία ) · ὁ δέ ὁ Ἀγαμέμνων βασιλικός μέν ἐπιδιώκω αἰνίσσομαι βίος ἐξαιρέω ὁ πολύς ( τοιοῦτος γάρ ὁ βασιλεύς ) , διά δέ πάθος ἕτερος , μῖσος πρός ἄνθρωπος , εἰς ἀετός μετοικίζω · Δίιος γάρ καί ὁ ἀετός καί ἐν ὕψος πέτομαι καί βασιλεύω ὁ πτηνός , λόγος δέ ἄμοιρος · διό πρός ὁ ὅμοιος ὁ τοιόσδε ψυχή χωρέω ὁ ἀετός βίος ἀλλάσσω καί | . ὅς . . . 14 . . . ἔρομαι ἀλογόω αἰνέω . ὁ δέ ὁ ] Ἀταλάντη ψυχή καί ὁ Ἐπειός μεταμπίσχω , ὅς μέν ἀπό γυνή εἰς ἀθλητικός [ τις βίος ἀνήρ · καί γάρ ἐν γυνή εἰμί ὁ ἀνδρικός ἐπιδιώκω ζωή · ὅς δέ ἀπό ἀνήρ εἰς γυναικεῖος τεχνικός · καί γάρ εἰς ἀνήρ τέλος τεχνικός μέν εἰμί , ὅς γε καί ὁ ἵππος τεχνάομαι , ὁ Ἐπειός ποιέω σύν Ἀθήνη [ Od . θ 493 ] , ζωή δέ ἀνδρικός ἄμοιρος , ὅς γε καί φημί · ἢ οὐ ἅλις ὅτι μάχη ἐπιδέω ΙΙ . Ψ 670 ] ; μέτειμι τοίνυν εἰς ὁ προσήκω ὅς μέν εἰς ὁ ἀνδρωνῖτις , ὅς δέ εἰς ὁ γυναικωνῖτις . καί εἰμί οὗτος ζωή εἶδος κατά ὁ ἀνθρώπινος ζωή ἄνω τε καί κάτω διαβάλλω · διό καί φημί ἐν μέσος λαγχάνω αὐτός ὁ τάξις , ὡς ὁ μεσότης οὐ ἐξίστημι ὁ ἀνθρώπινος . εἰμί δέ δή ὁ Αἴας εἰκοστή εἶπον λαγχάνω , δηλόω μέν εἰμί βούλομαι διά ὁ εἰκοσάς ὁ κατά θυμός ζωή προσεχῶς ἐκβαίνω ἀπό ὁ κατά λόγος , ὁ μέν λόγος ὁ δεκάς πρέπω , ὥσπερ ὁ νάω ὁ μόνος , ὁ δέ θυμός ὁ εἰκοσάς ὡς μετά λόγος τάσσω ( τοιοῦτος γάρ ὁ ἡμέτερος φιλοσοφέω περί οὗτος πατήρ ) · δηλόω δέ καί ὅσος φημί ὁ Πορφύριος παρά Αἰγύπτιος μανθάνω ὁ Πλάτων περί ὁ ἀναφορικός χρόνος ἐνδείκνυμι διά οὗτος , ὡς ἄρα κατά ὁ ἀναφορά ὁ ὁ βίος ὁρίζω χρόνος εἰκοστή ἔχω τάξις ὁ ὁ Αἴας οὗτος ψυχή , καί οὗτος ἀποβλέπω εἰς ὁ πᾶς ὁ ὅδε ὁ λόγος ἄγγελος ἀριθμέω ὁ τάξις , λέγω ὁ Ψυχή ὁ πρῶτος ἢ δύο ἢ εἰκοστός ἢ ἄλλως ὁπωσοῦν αἱρέω . καί γάρ ἐγώ ἐντυγχάνω σφαῖρα βαρβαρικός Αἰγύπτιος καί Χαλδαῖος κατά ὁ μοῖρα ὁ ζωδιακός ὁ ὁ Βίων διαφορά ὁρίζω , καί ὁ μέν ποιέω εἰμί τυγχάνω βασιλικός , ὁ δέ ἑξῆς , ὅς καί παράδοξος ἀκούω , ἐμπορικός τις καί οὗτος χείρων ὁ ζωή , καί ἄλλος ἱερεύς , καί ὁ μετά αὐτός δοῦλος , καί ὁ ὅδε χείρων , ἀπερυθριάω πρός ὁ ἄρσην φύσις . ὥστε οὐδείς θαυμαστός καί ὁ σύγκληρος ψυχή ὁ πρωτεῖος ἔχω καί μέσος καί ἔσχατος κατά ὁ ἀναφορά ὁ μοῖρα , εἴπερ καί ὁ διαφορά ὁ Βίων κατά αὐτός , ὡς ὁ εἴρω σφαῖρα διασημαίνω · ὅς εἷς τις † Κυρατος ἐπιγράφω εὑρίσκω , καί ἄλλος εἰς ἄλλος ἀναφέρω πατήρ ὁ λόγος , πᾶς δέ , ὅσπερ φημί , ὁ βίος ὁ ὁ μοῖρα ἀφορίζω ἰδιότης , ὡς ὁ ποιέω ὁ κατά ὁ βίος ἀποτελέω διά ὁ ὁ ἀστήρ πρός ὁ μοῖρα συσχηματισμός . οὗτος τοίνυν επομένως ὁ ὁ γελωτοποιός Θερσίτης ψυχή πίθηκος ἐνδύω , φημί [ p . 620 c ] . γελωτοποιός μέν οὖν εἰμί Θερσίτης , ὅς τίς ὁ εἶμι γέλοιος Ἀργεῖος [ II . Β 215 ] , λέγω · ὁ δέ πίθηκος ἐνδύω διά ὁ ὅδε ὁ ζῷον φύσις καταγέλαστος εἰμί εἰμί ὁ μιμέομαι ὁ ἄνθρωπος ζωή , ἀλλά ἐπί ὁ αἰσχρός . ἅπας οὖν μετά ὁ αἰσχρός καί ἀσθενής γελοῖος εἰμί πιθηκοειδής εἰμί , ὥσπερ λεοντόμορφος ὁ ἀνδρικός μετά φιλονεικέω καί θυμικός πάθος , καί ἀετόμορφος ὁράω βασιλικός μετά ὁ πρός ὁ ἀνθρώπινος γένος ἐμπάθεια · καί ἐπί ἕκαστος τρόπος ὁ αὐτός , ὁ μέν εἶδος ὁ ζωή λαμβάνω ἀπό ὁ ἡρωικός Ψυχή , ὁ δέ ἀπό ὁ ἱστορία ἔθος προστίθημι . εἰμί οὖν ] ἐκεῖνος μέν μετά ὁ ἐκ ὁ σῶμα ἔξοδος ἀπαλλάσσω χωριστός ἔχω ζωή γένεσις , ὁ δέ ὅμοιος μέν ἐκεῖνος ἔχω ὁ ὁ ζωή εἶδος , ὁ δέ πάθος ἐνίσχω , τοιοῦτος ζῷον ἄλογος ἐνοικίζω , μόνος οὐ βοάω οἰητέον ὁ πάρειμι μῦθος · ὅς ὁ δοκέω εἰμί ἀγαθός μετά πάθος , εἰμί Ψυχή , μετέρχομαι · οὗτος γάρ σύ εἰς ἀλογία κατάγω , παρά ὅς φυσικός εἰμί οὗτος καί ἐμπαθῶς , οἷος ὁ μουσικός εἰς ἄλογος μουσικός , ὁ ἀνδρικός εἰς ἄλογος ἀνδρεία , ὁ βασιλικός εἰς ἄλογος βασίλειος , καί ποιέω κύκνος , λέων , ἀετός · εἰμί γάρ οὗτος καί ἄλογος ἔχω καί λογικός , ποιέω δέ ἀλογία ἐμπαθής ζωή , καί ἀνθρώπινος ἀπαθής . ὅτι2 δέ ὁ εἴρω βίος πᾶς συνᾴδω ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 248 de ] βίος , εὔδηλος . καί γάρ ὁ μουσικός εἰμί ἐν ἐκεῖνος καί ὁ βασιλικός καί ὁ πολεμικός καί ὁ τεχνικός καί ὁ γυμναστικός καί ὁ μιμητικός , οἷος ἐπιδιώκω ὁ ὁ πίθηκος ἐνδύω ἐπί ὁ αἰσχρός , ὡς Ἐπειός ὁ τεχνικός , ὡς ὁ Ἀταλάντη ὁ γυμναστικός καί ὁ λοιπός ὁ εἴρω ὁ λοιπός . ἐν ἔσχατος τοίνυν ὁ Ὀδυσσεύς ψυχή ( ληπτέος δέ καί οὗτος εἶδος εἰμί τίς ζωή ἐνδείκνυμι ὥσπερ ὁ ἄλλος ἐκεῖνος , ὁ ἔμφρων ἐν ὁ ὁ Βίων αἵρεσις ) , οὗτος τοίνυν ὁράω βίος ὑπό ὁ ἄλλος ἀμελέω , ἔσχατος δέ λαγχάνω , φημί αὐτός , διά Τύχη , ὅς ἔργον ὁ συντάσσω ἐγώ πρός ὁ πᾶς , οὗτος οὖν ἔχω ὁ κλῆρος ὁ τάξις ὅμως διά φρόνησις αἱρέω βίος ἀγαθός , πόνος λωφέω , λωφάω , φημί , καί φιλτιμί|ας · ἀποδείκνυμι ὁ ὑπεροχή οὗτος ὁ ] Ψυχή · οὗτος γοῦν αὐτός [ εἶπον λωφέω φιλοτιμία ὁ Πλάτων , ὡς ἀπό ὁ φιλοτιμέομαι ἐπί ὁ ἄνω πορεύω ὁ κατά γνῶσις λείπω · αἱρέω δέ οὖν ὁ τοιοῦτος ψυχή ὁ ἀγαθός ἐκ ὁ ἔνειμι , οὐ ἀπερισκέπτως αἱρέω , ἀλλά ζητέω ἐκ ὁ λοιπός ( οὗτος δέ ὡς εἄν πλείων ἔτι εἰμί ) ὁ ἀγαθός , καί περίειμι · ὅς δή σημαίνω ὁ μεταβατικός ὁ λογισμός ὁ διάνοια ἐνέργεια · κρίνω δέ οὖν ὁ ἰδιώτης καί ἀπράγμων βίος ἀγαθός αἱρέω τότε ὁ τοιοῦτος ( ἀντιδιαιρέω δέ ὁ μέν ἰδιώτης πρός ὁ τυραννικός καί ὅλως ἀρχικός καί φιλότιμος , ὁ δέ ἀπράγμων πρός ὁ ἐπίπνοος · εἴρω γάρ ὅτι πόνος λωφάω καί φιλοτιμία ) · αἱρέω δέ ὁ οὗτος ἀπαλλάσσω εἶπον , ὅτι οὗτος εἄν αἱρέω ὁ βίος καί πρό [ ὁ ] ὁ ἄλλος τυγχάνω καί πάλιν ὑπομνηστέον ὅτι οὗτος δείκνυμι , ὡς ἄρα ὁ κλῆρος περιέχω ὁ πρότερος ὁ δεύτερος , καί ὅσος μέν ὁ δύο βίος προτίθημι , καί ὁ πρότερος , οὖον μέντοι καί ἀνάπαλιν · ὡς ἐκ ἄφθονος καί πλείων ὁ ἀεί πρότερος κληρόω ὁ αἵρεσις ὑπάρχω . οὖον γάρ εἄν ὁ Ὀδυσσεύς ψυχή οὗτος εἶπον αἱρέω εἄν βίος , ὅθε εἴλω ἔσχατος κληρόω ὁ ἄλλος , εἰμί μή καί ὁ βίος ἐν ὁ ὁ πρότερος περιέχω κλῆρος . ἀπό οὗτος δέ οὖν ὁ αἵρεσις οὗτος γίγνομαι πιστόν ποιέω ὁ ὁ προφήτης λόγος εἶπον · καί τελευταῖος ἔπειμι , σύν νάω αἱρέω , κεῖμαι βίος ἀγαπητός οὖον κακός [ p . 619b ] · καί δῆλος ὅτι γίγνομαι μέν ἐν ὁ . . . . 30 . . . μέν . . . 30 . . . οὗτος . . . 70 . . . οὖον μήv ἀλλά καί ὡς σωφρονιστικός οὗτος διασκευάζω τοιῶσδε ὁ Ψυχή , φρόνησις δείκνυμι ὁ φαίνω εὐπορία αἱρετός , οὗτος οὗτος μερίζω ἀπό ἀλλήλων . ἐθί μέν γάρ εὐδαιμονία οἶδα ἄγω , ὅς δέ οὐ ἐκ ἀνάγκη , εἰμί μή καί φρόνησις εἰμί περί ὁ αἵρεσις . οὗτος τοίνυν ἐπάγω , ὅς δή λοιπός εἰμί ὁ διαίρεσις , ὅτι καί εἰς ἀλλήλων ὁ ἄλλος ζῷον μεταβάλλω , ὁ μέν ἄδικος εἰς ὁ ἄγριος , ὁ δέ Δίκαιος εἰς ὁ ἥμερος [ p . 620 d ] . λείπω οὗτος μετά ὁ μεταβολή ὁ ἐκ ἄνθρωπος εἰς ὁ ἄλογος καί ἐκ ὁ ἄλογος ἔρχομαι ἄνθρωπος , Ἴος ὁ κύκνος ἔμπροσθεν , οἶς ὁ πρό οὗτος , ἐν ὅς λέγω , ὅτι καί ἐκ ὁ ἄλλος θηρίον εἰς ἄνθρωπος γίγνομαι μετά - τάξις [ p . 620 a ] , καί δή καί ὁ ἐκ ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπος , ὡς ὁ Ἐπειός καί ὁ Ἀταλάντη · ὅς διά οὗτος εἶπον ἐν μέσος λαγχάνω ὡς ἐν ὁ μεσότης ὁ ἀνθρώπινος ζωή στρέφω καί ὁ ἐκ ἄρσην εἰς θῆλυς ἢ ὁ ἐκ θῆλυς εἰς ἄρσην διαφέρω . διαφέρω . οὗτος γάρ εἴρω λείπω καί ὁ ἔσχατος εἶπον μεταβολή ὁ ἐκ θηρίον εἰς θηρίον γίγνομαι , ὅς τελευταῖος καί αὐτός προστίθημι , διορίζω καί ἐπί οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἄδικος ὁ ζωή εἶδος μεταβάλλω εἰς ὁ ἄγριος , ὁ δέ Δίκαιος εἰς ὁ ἥμερος · καί ἐπί πᾶς ἐπιφέρω ὁ εἶδος ὁ μεταβολή , καί πᾶς μίξις μίγνυμι ὁ ζωή , πέρας ἐπιτίθημι ὁ ὅλος διαίρεσις ὁ Βίων κοινός . πᾶς δέ μίξις ἢ ἐκ ὁ ὅμοιος εἰς ὁ ὅμοιος ( καί οὗτος διχῶς , ἐκ λογικός | εἰς λογικός καί ἐκ ἄλογος εἰς ἄλογος ) ἢ ἐκ ἀνόμοιος εἰς ἀνόμοιος , καί οὗτος πάλιν διχῶς , ἢ ἐκ ἄλογος εἰς λογικός [ μετέρχομαι ὁ Ψυχή ἢ ἐκ λογικός εἰς ἄλογος . [ οὗτος ] μέν οὖν ἤδη ] δῆλος διά ὁ ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι . ἁ δέ τελευταῖος προστίθημι , σκεπτέος , ὅταν λέγω ὁ ἄδικος εἰς ὁ ἄγριος καί ὁ Δίκαιος μεταβάλλω εἰς ὁ ἥμερος , πότερος ἄλογος εἰμί ὁ εἰμί μετοίκισις Ψυχή εἰς ἄλλος ζῷον ἄλογος , οἷος κύνειος Ψυχή εἰς ἵππειος ζῷον μέτειμι , τίω , ἢ καί οὗτος Ψυχή μέν ἀνθρώπινος , μετενδύω δέ ἀπό ἄλογος εἰς ἄλογος , καί ἀπό μέν ὁ ἄδικος ζῷον , οἶος ἴκτινος καί λύκος καί ὅσος αρπακτικός , εἰς ὁ ἄγριος μεθίστημι , οἷος ὅσος ἰοβόλος , ὁ δή παντελῶς εἰμί ἀνήμερος · ἀπό δέ ὁ Δίκαιος , οἶος πελαργός καί τοιοῦτος ἄλλος , εἰς ὁ ἥμερος , οἶος μέλισσα καί μύρμηξ , ὁ δή πολιτικός γένος καί ἥμερος προσεῖπον αὐτός ἐν ὁ Φαίδων [ p . 82b ] , ὁ μέν βασιλικός ὁ δέ οἰκονομικός ἔχω ζωή ἴχνος . οὗτος δή πρόκειμαι εἰς ζήτησις λέγω , ὅτι καί οὗτος ὁ μεταβολή οὐ ἄλογος Ψυχή ἀλλά ἀνθρώπινος οἴομαι δεῖ λέγω παρά ὁ Πλάτων , καί περί οὗτος εἰμί μόνος ἁπλόος σύμπας ὁ περί ὁ μετενσωμάτωσις αὐτός λόγος . οὗτος δέ ἐγώ ἐκ πολύς ἀποδείκνυμι . πρῷος ὁ μέν γάρ ὁ ὁ προφήτης λόγος οὖον πρός ἄλογος , ἀλλά πρός λογικός εἰμί Ψυχή · γελοῖος γάρ ἄλογος λέγω Ἀνάγκη θυγάτηρ κόρη Λάχεσις ὅδε λόγος , καί οὐ σύ λήγω δαίμων , ἀλλά σύ δαίμων αἱρέω , καί αἰτία αἱρέω , θεός ἀναίτιος [ p . 617 de ] , καί τελευ|αίῳ ἔπειμι , σύνα νάω αἱρέω , καίω βίος ἀγαπητός , οὐ κακός [ p . 619b ] · οὗτος γάρ μάτης κατατείνω πρός ὁ φ[ύσιν οὐ ἔχω ἐπαΐω οὐ ὅστις ὁ ἀπό νόος πρόειμι λόγος , ἀλλά οὐδέ ὅλως λόγος ψυχή οὐδέ σύν νάω τίς δύναμαι αἱρέω καί πράσσω . ἔπειτα ὅτε διορίζω αὐτός , πῶς δεῖ ποιέω ὁ αἵρεσις , καί λέγω Ψυχή τάξις μή ἔνειμι [ p . 618b ] , σαφῶς ὡς περί λογικός διαλέγω Ψυχή · οὗτος γάρ ἀξιόω μή ἐκπλήσσω ὑπό δύναμις καί ὑπό πλοῦτος καί ευγένεια , ἀλλά κρίσις ἐφιστάνω ὁ βίος καί σκοπέω ὁ εἰς εὐδαιμονία ἄγω μᾶλλον δύναμαι ἐκ ὁ προτείνω · ἐν οὗτος δή πᾶς καί ὁ τοιοῦτος δῆλος εἰμί οὖον περί ἄλογος ἀλλά περί λογικός μόνος διατάσσω Ψυχή · ποῖος γάρ ἔκπληξις ἢ κρίσις πλοῦτος καί πενία καί δύναμις μις καί ἀδυναμία καί ὁ ἐν οὗτος μεσότης ἐν ἄλογος ; γος ; τρίτος τοίνυν μετά ὁ συμπληρόω ὁ περί ὁ μεταβολή λόγος πᾶς κατάγω λοιπός εἰς ὁ γένεσις πᾶς ἀκούω , ὅσος φημί [ p . 620d ] · ἐπεί δέ πᾶς ὁ ψυχή ὁ βίος αἱρέω , πᾶς εἶμι πρός ὁ Λάχεσις καί ὁ δαίμων δέχομαι παρά αὐτός φύλαξ καί ἀποπληρωτής , φημί . εἰμί οὖν πᾶς μέν αἱρέω , Ψυχή δέ ἄλογος αἵρεσις οὐ οὐ ( οὐδέ γάρ προαίρεσις ) , δῆλος ὡς οὐ εἰμί ἐν ὁ εἴρω μεταβολή ἄλογος μετοίκισις , ἀλλά ἀνθρώπινος εἰμί πᾶς Ψυχή ὁ μετενδύω ἐκεῖνος ποιέω , καί ἀπό ἀρχή εἰς τέλος περί ἐκεῖνος εἰμί ὁ λόγος . μή οὖν ζητέω καί ἄλογος ζῷον πῶς εἰς ἄλογος ἄλλος μέτειμι , ἀλλά μένω ἐπί ὁ λογικός Ψυχή . | ὁ γάρ αὐτεξούσιος καί ὁ ἐπί ἐγώ ἐν λογικός εἰμί ζωή · ὡς καί ὁ Ἀθηναῖος ξένος εἶπον [ legg . Χ p . 904b ] ὁ ἡμέτερος Ψυχή ὁ θεός ὁ ποιέω ] δίδωμι ὁ ἐξουσία , οὗτος δέ κύριος εἰμί ὁ μεταβάλλω ἑαυτοῦ κατά ὁ χείρων ἢ ἀγαθός ὑπό ὁ μείρομαι εἰς ἄλλος καί ἄλλος τάσσω χωράω , ἐν ὅς τάσσω πᾶς Νίκη μέν ἀρετή ἐν ὁ κόσμος παρέχω , κακία δέ ἡττάω . ὅτι2 δέ καί ἀνθρώπινος ψυχή μέτειμι ἀπό ἄλλος ἄλογος ζῷον εἰς ἄλλος , δηλόω καί ὁ κατά ἐγώ ἱστορία καί μικρός πρό ἐγώ . Νεστόριος γοῦν ὁ μέγας ἀνήρ ἱερατικός εἰς ὁ Ῥώμη ἀφικνέομαι γυνή εἷς ὁ εὐπάρυφος μόλις ἐξεῖπον ἐθέλω , θρηνέω δέ ἐπί ὁ μνήμη ὁ ἔμπροσθεν Βίων αὐτός ἀκούω λέγω περί ἑαυτοῦ ἱστορέω , ὡς ἄρα ἐν περίοδος πρότερος ἐν † Ἀδασμάστῃ ὁ Ἀττικός γίγνομαι παιδισκάριον κάπηλος τις ὑπηρετέω , λήθη δέ ὑπερβάλλω κατέχω ὁ ἀεί προστάσσω ὑπό ὁ χράω , καί ἀποκλάω ὁ λήθη , θην , ὥσπερ ὅτε οὗτος λέγω ὁ μνήμη · συμμίγνυμι οὖν αὐτός τις φάσμα καί αἰτέω μνήμη καί αἰτέω λαμβάνω , καί λαμβάνω πᾶς ἑξῆς ὁ ἐκεῖθεν διαμνημονεύω . γίγνομαι οὖν αὐτός ὡς μιμνήσκω μετά ἐκεῖνος ὁ βίος κύων Ψυχή , καί ἄχθομαι μετά ὁ σύνερξις ὠθέω ὁ κύω ἐκ τέγος τις , ἀπαλλάσσω βούλομαι ὁ δεσμός · καί ὁ ἄδικος πρᾶξις εἰς ὁ κύω δίκη τίνω εἰς ὄφις ἔρχομαι , καί ἐκεῖνος κτείνω δυσχεραίνω ὁ ψύχω , ἐκτείνω αὐτός ἅμαξα κινέω ἔμπροσθεν ὁ ἅμαξα · . ἐκεῖνος μέν κατατέμνω ἀπόλλυμι , μετά δέ ἐκεῖνος ἄρκτος γίγνομαι καί ὁ μείρομαι χρόνος ὁ ζῷον αυμωιειμι εἰς ἄνθρωπος ἔρχομαι . ἐκεῖνος μέν οὖν καί ὁ μνήμη καί ὁ ἐπί ὁ μνήμη θρῆνος ὁ Νεστόριος ἰάομαι θεός χράω συνεργός καί περί ὁ μέλλω ἔχω ἀγαθός ἐλπίς ποιέω · ἐκ δέ οὗτος χρή λαμβάνω , ὅτι καί ἀπό ἄλλος ζῷον εἰς ἄλλος κατά δίκη γίγνομαι μετάστασις καί διά ἀδικία εἰς ἄγριος , καί ὡς εἰμί καί ἐν ἄλογος ἀδικία καί δικαιοσύνη , καί πᾶς δίκη καί νόμος ἔφορος . ὅτι2 μέν οὖν πᾶς ὁ ἐν ὁ αἵρεσις οὗτος μεταβολή Ψυχή εἰμί δεῖ νομίζω λογικός ἢ εἰς ὁ ὅμοιος μεθίστημι ἢ εἰς ὁ ἀνόμοιος , καί ἢ ἐπί ὁ ἀγαθός ἢ ἐπί ὁ χείρων ὁ μεταβολή ποιέω , εἴρω πρότερος , καί λαμβάνω πᾶς ἐκ διαίρεσις ἐγώ ὁ εἶδος ὁ ζωή . συλλογίζομαι δέ ὅσος ἕπω ὁ δείκνυμι . ὅς εἰμί πρῶτος ὁ ὁ εἰς ὁ ἄλογος ζῷον κάθοδος μή εἰμί ὁ ἐκ οὐρανός Ψυχή εἰς γένεσις εἶμι . οὐδέ γάρ ἄνοδος ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ τόπος ἐκ ὁ ἄλογος γίγνομαι ἄν , ἀλλά , ὡς εἴρω αὐτός [ p . 619 c ] , τίθημι καί ἄνευ φιλοσοφία ἢ νόος ὁ γε ἐν τάσσω πολιτεία βιόω πάντως ἔχω . οὕτως γάρ καί εἰμί πάλιν εἰς ὁ ὅμοιος ὁ μετοίκισις , ἀπό τάσσω παρά ἄνθρωπος πολιτεία εἰς ὁ ἐν ὁ κόσμος τάσσω πολιτεία · τοιοῦτος δέ ὁ ὁ κατά οὐρανός περίειμι , ὅπου θῆμα ἀδικέω μήδομαι μήτε ἀδικέω , πᾶς δέ ἐν κόσμος φέρω καί τάξις καί ζῶ μετά ἀλλήλων ὁ κοινός ζωή , καί ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ παρέχω συμπλήρωσις εἰς ὁ ὅλος , ὁ ἑαυτοῦ πράσσω , καί εἶμι ἔπειμι - f . 179r . δεῦμα ἔχω πρόχειρος . μία γάρ ἰδέα [ ὁ ] τάσσω εἰμί πολιτεία · ὡς καί ὁ πολιτεία οὗτος ἐν οὐρανός ὁ παράδειγμα ὁ Σωκράτης λέγω τάσσω ὁ ἀγαθός [ IX p . 592 b ] . χωρέω οὖν εἰς οὐρανός οὐ ἀπό ὁ ἄλογος ὁ ψυχή ζῷον · προσωτέρω γάρ οὗτος ὁ οὐράνιος ζῷον ὁ νόος μιμέομαι ὁ ἄμοιρος λόγος , ὁ κύκλος κινέω ὁ εἰς γῆ κύπτω , ὁ ἀεί τάσσω ὁ ἀεί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἄτακτος , ὁ μεταβολεύς πανταχοῦ διά ὁμοιότης γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ εἰς οὐρανός ἄφιξις οὐ ἀπό ἄλογος γίγνομαι οἴκησις , ἀλλά ἀπό τάσσω πολιτεία , ὡς αὐτός φημί , οὐδέ ὁ ἀνάπαλιν ὁ ἐκ οὐρανός κατέρχομαι εἰς ἄλογος ζῷον γίγνομαι εἄν μετάστασις ἐκεῖθεν . καί γάρ οὗτος διά-ὁρίζω αὐτός , ὅτι κατά συνήθεια ὁ ἔμπροσθεν Βίων γίγνομαι ὁ Ψυχή ὁ αἵρεσις [ p . 620a ] · ποῖος δέ συγγενής πρός ἀλογία εἰμί πολιτεία ἀνθρώπινος τάσσω ; ἐπεί καί ὁ τυραννίς ἐπιτρέχω διά ὁ κράτος ὁ οὐράνιος ἐγγίγνομαι ὁ ἐκ οὐρανός κατέρχομαι · καί οὗτος ἐκ συνήθεια ὁ περί ὁ οὐράνιος , ὁ δέ ὅλως εἰς ἄνθρωπος χωρέω θ<ἐκ θ> ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰς ὁ οὐρανός ἄφιξις · μίγνυμι οὖν ἀνθρώπινος πολιτεία καί δύναμις κρατητικός εἰς ὄρεξις ὁ τυραννικός καθίστημι ζωή , ἀφαιρέω μέν ὁ ἀνθρώπινος πολιτεία ὁ τάσσω , ὅσπερ ποιέω αὐτός ὁ ἐν οὐρανός λῆξις τυγχάνω , ὁ δέ ἐν οὐρανός δύναμις ἀγνοέω ὁ κατά νόος , διότι καί ἄνευ νόος ποιέω ὁ ἄνοδος · ὁ γάρ ὅμοιος ὁ ὅμοιος γνωστός . ὅτι2 μέν οὖν ὁ οὐρανόθεν κατέρχομαι εἰς γένεσις εἰς ἄλογος ζῷον | χωρέω ἀδύνατος , δῆλος · ἕπω δή ὁ ἐκ ὁ ὑπόγειος τόπος οὗτος ὁ πάθος ὑπομένω , διά μέν ὁ ἐν Ἅιδου δρᾶμα καί μάλιστα ὁ περί ὁ αρδιαπιος ἐκτρέπω ὁ τυραννικός βίος , φέρω δέ ὅμως ὡς αὐχμός καί κόνις μεστός εἰς ὁ χθόνιος ζωός καί ὁ ἀλογία † δῆλος . Πῶς δέ ἄρα διαγιγνώσκω ὁ θαυμαστός οὗτος ἄγγελος , ὅτι βιόω πρότερος εἰμί ὅδε ὁ ψυχή λογικός ζῷον βίος ἤ ἀλόγων;τὰς μέν γάρ πάρειμι αὐτός αἵρεσις ὁράω , καί εἰς αὐτός βλέπω καί εἰς ὁ πᾶς τοιόσδε τίνω Βίων οἰστικός ὑπάρχω · ὁ δέ πρό ὁ χίλιος περίοδος ζωός αὐτός , ἀπό ὅς εἰς ὁ τότε πάρειμι ἔρχομαι , πῶς ὁράω ; καί πόθεν ἔχω φράζω , ὡς ὁ μέν ἄνθρωπος εἰς κύκνος ἔρχομαι καί ἀηδών , ὁ δέ ἐκ ἄλογος εἰς ἄνθρωπος , ὡς ὁ ἀπό κύκνος εἰς ἄνθρωπος , ὁ δέ καί ἐκ ἄλογος εἰς ἄλογος , καθάπερ ὁ ἐκ θηρίον εἰς θηρίον μετενδύω ; μήποτε οὖν ἀληθής μέν καί ὁ σός δή οὗτος , εἰμί φίλος ἑταῖρος , καί διηγέομαι ἀκούω οὗτος ὁ ἤρα ὁ Ψυχή 15 ( καί γάρ εἴρω οὗτος πρότερος [ p . 614 e ] , ὅτι καί ἀσπάζομαι ἀλλήλων ὅσος γνώριμος καί διηγέομαι ὁ σφεῖς αὐτός , ὁ μέν ὅσος ὁράω ὑπό γῆ , ὁ δέ ὁ ἐν οὐρανός πᾶς εὐπάθεια · οὐδείς οὖν θαυμαστός ὁ ἐκ ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον καί ὁ Ἅβιος διηγέομαι ὁ ἔμπροσθεν , ἀπό ὅς ὁρμάω ὁ περίοδος ἐκεῖνος ἀνατλῆναι ) · ἀληθής δέ καί ὁ ὁ πνευματικός καυτός περίβλημα ἐκφαίνω ὁ τύπος καί ὁ μορφή ἔτι ὁ πρότερος βίαιος , εἰμί μέν ἐά ἄνθρωπος εἶδος βιόω , 24 ἀνθρωποειδής , εἰμί δέ ἐν ἄλογος , ἐκεῖνος παραπλήσιος · οὐ ὡς ἐνδύω | ὁ Ψυχή ὁ σῶμα καί τυπόω ὑπό αὐτός εἰς ἕκαστος μορφή , ἀλλά ὡς διά ὁ ὁ λόγος προβολή καί ὁ πνεῦμα ὁ ἑαυτοῦ τύπτω εἰς ὁ ὅμοιος ὁ σκιγραφια . καί γάρ ὁ φαντασία ποικίλος περί ὁ πνεῦμα παρέχω οὗτος μορφή συνεξαλλάσσω αὐτός καί συνδιατίθημι · ἢ πῶς οἴομαι καί ἐν ὁ φάσμα πολλάκις ἐν ὀλίγος χρόνος διάστημα ὁ αὐτός φαίνω πολύμορφος καί φωνή ἐκπέμπω οἰκεῖος ὁ σχῆμα ὁ φαντάζω , ἢ ὑπό ὁ φαντασία μετασχηματίζω ἕκαστος καί ὁ μόρφωμα οἰκεῖος συμφθέγγομαι ; οὐδείς οὖν ἀπεοικώς δήπουθεν εἰμί , καί ὁ Ψυχή ὁ ὑλικός περίβλημα σῴζω ὁ τύπος ὁ ἔμπροσθεν βίος , καί κατά οὗτος οἶος σκιαγραφέω ἐν αὐτός ὁ θεάομαι δηλόω , ἀπό οἷος ἥκω ζῷον · μέχρι εἄν ἄλλος προβολή λόγος οὗτος μέν ἀφανίζω , ὁ δέ προσήκω ὁ ὁ πάρειμι δύναμις καί προχειρίζω συμμεταμορφόω , μετά ὁ καί ὁ πᾶς εἰς ὁ ἐκεῖνος διάθεσις συνεργέω καί φυλάσσω ὁ πρότερος καί τυπόω ὁ δύο , κατά ὁ οἰκεῖος ἑκάτερος περίοδος . οὗτος μέν τοίνυν οὑτωσί φημί καί ὁ ἄγγελος ὅδε ὁ μῦθος γίγνομαι γνώριμος , ἐκ οἷος ἥκω ζῷον ὁ Ψυχή , λογικός ἄλογος , εἰς ὁ ἕπομαι γένεσις . Ἴσος δέ ἄν τις ἀπορέω , πῶς ὁ ἀπό γένεσις ἐπί γένεσις πρό ἀποκατάστασις ὁ Ψυχή Τελέας χίλιος εἰμί πορεία ὁ ὁ θέαμα οὗτος ἄγγελος ὁράω φημί ὁ Ὀρφεύς ψυχή καί ὁ Αἴας καί ὁ ἄλλος εἰς γένεσις ἐρχόμενος , ὅς οὐ ἴσος εἰμί χρόνος ὁ τε πάρειμι βίος καί ὁ πρότερος καί ὅλως οὐδείς χιλιοστύς · οὗτος γάρ οὐ εἰμί συγκλώθω , ὁ τε ὁ χίλιοι ἔτος ἀριθμός καί τίθημι ψυχή ὁ μή ἅμα βιόω εἰς δύο ἄγω ὁμόχρονος καί σύγκληρος ποιέω . ἐγώ μέν οὖν καί ὁ ὁ χιλιάς ἀριθμός ὅπως ἀκούω δεῖ συμβολικός βολικός καί ὁ ὄνομα ὁ ἡρωικός Ψυχή προεῖπον · καί κατά οὗτος ὁ ἐπιβολή οὐδείς εἰμί ἐναντίος , εἴπερ ὅς μέν εἶδος τίς ζωή δηλόω περιοδικός , ὁ δέ Βίων διαφορά ὅμοιος ἐκεῖνος ὁ Ψυχή , ἀλλά οὐ αὐτός ἐκεῖνος οὐδέ μαθηματικός ἀριθμός ὁ χίλιοι . Δεύς δέ μηδέ ὁ ὁ πρό ἐγώ τις ἐπιβολή ἀποκρύπτω , ναυμάχιον λέγω ὁ Ἠπειρώτης , ὅς καί πρότερος μιμνήσκω ὁ ἱστορία παρατίθημι ὁ ἀναβίωσις ἔχω ὅς ἐκεῖνος ἀθρέω - | δεν . περί γάρ δύο πρόβλημα εἰς ὅδε ὁ μῦθος μονόβιβλον συγγράφω , περί τε ὁ ἀναβίωσις καί περί ὁ πῶς δεῖ λύω ὁ ] εἴρω ἀπορία , ἀξιόω πρός τίθημι δύο ἀπαντάω , ὁ ἄγγελος ὁ οὗτος θεῖος ἀλλάσσω ζωή ὁ μετά ὁ σῶμα οὕτως ὁράω ὁ ψυχή ὁ αἱρέω ὁ βίος ὡς ὁ ἀγαθός ἐγώ , ὁ δαιμόνιον τρόπος . ὥσπερ οὖν ὁ θεός καί ὁ μήπω πάρειμι [ καί ] ὁράω ὡς ἤδη πάρειμι ὁ μή ἅμα ὅντα ὡς ἅμα ( πᾶς γάρ ἐκεῖνος ἅμα ) , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἆρα κατά ὁ ἐν ἑαυτοῦ θέω καί ὁ οὐ ἅμα κατέρχομαι ψυχή ὡς ἅμα κατέρχομαι θεάομαι ( τοιοῦτος γάρ εἰμί πᾶς ὁ θεῖος νόησις καί ὁ ἐν ἐγώ ) · οὗτος δέ θεάομαι καί οὐ ἄλλος ὡς ἔχω τις περί αὐτός ἔννοια · καί οὗτος μέν ὡς ψυχή πάσχω ὁ ἀπό ὅς ἔχω ὁ περί Ψυχή ἁπλόος θεωρία ποιέω , ὁ δέ ὡς πάρειμι ὁράω ὁ μή πάρειμι καί ἅμα ὁ μή ἅμα ὡς θεῖος ἐνεργέω . τοσοῦτος μέν ὁ Ναυμάχιος ἐφηυπόρησεν εἰς λύσις ὁ προτίθημι ἀπορία . 29 τρεῖς δέ ἐγώ δείκνυμι ἐν οὗτος , εἷς μέν ὅτι ὅς Ψυχή εἰμί λογικός ὁ μεταβολή πᾶς μόνος ἢ ἀπό ἀνμήτε , τρωπάω εἰς ἄλογος μέτειμι ἢ ἀνάπαλιν ἢ ἀπό ἄρσην εἰς θῆλυς | ἢ ἀνάπαλιν ἢ ἀπό ἄλογος εἰς δέ ὅστις ὁ εἰς ἄλογος μετοίκησις ὁ ἀπό γῆ εἰμί Ψυχή , ἀλλά οὖον ὁ ἐκ ὁ οὐρανός προέρχομαι , δέ ὅπως γνωρίζω ὁ οὗτος ἄγγελος ὁ θέαμα ὁ ἐκ ἀνθρώπινος Βίων ἢ ἐκ ἄλογος ὁρμάω · καί δείκνυμι πᾶς οὐ ἀπίθανος ἕπω τρεῖς μετά οὗτος συγγενής οὗτος διασκέπτομαι πρόβλημα καί ὁ δοκέω περί αὐτός εἶπον · ὅς εἷς μέν εἰμί , εἰμί πᾶς ψυχή εἰς γένεσις κατέρχομαι εἰς ἄλογος ζῷον κατέρχομαι δυνατός , δυνατός , ἢ εἰμί γένος Ψυχή ὁ τοιοῦτος ἄδεκτος ἀπόπτωσις · ἕτερος δέ εἰμί ἄλογος ζῷον ἔχω ψυχή ἐφίστημι λογικός ἔξωθεν , καί οὐ ἄλλως ψυχόω καί οὗτος δυνατός ἢ διά Ψυχή Λο - δυναμόω δυναμόω ὁ ἐν αὐτός ψυχή ἔνειμι · τρίτος εἰμί διά πᾶς ἄλογος ζῷον ὁ κάθοδος εἰμί ὁ λογικός Ψυχή κατά ὁ Πλάτων ψῆφος , καί εἰμί μέχρι οὗτος μόνος . οὗτος δέ ὁ τρεῖς ὁ μέν πρῶτος ζητέω οὐδαμοῦ ὁ Πλάτων σαφῶς διορίζω ὁ πίπτω εἰς ἀλογία ψυχή καί άπτωτος εὑρίσκω ἀπό ἀλλήλων , πᾶς δέ ἐναντίος Τῖον ἐνδείκνυμι , ὡς ἄρα πᾶς ουετης οὗτος πάσχω ὁ πάθος . καί γάρ ἐν Τίμαιος [ p . 42c ] πρός πᾶς ὁ δημιουργός ὁ ψυχή λέγω ὁ μείρομαι νόμος ὁ ἁμαρτάνω εἶπον ἥκω καί εἰς θήρειος φύσις , μή διαιρέω ὅτι τις εἰμί οὗτος προσήκω Ψυχή καί οὖον πᾶς · καί ἐν Φαῖδρος [ p . 248c sq . ] ὁ μέν φιλοσοφέω εἰς ὁ αὐτός φημί ἀφικνέομαι , τρίς αἱρέω ὁ βίος οὗτος , ὁ δέ ἄλλος μετά ὁ πρῶτος βίος χωρέω καί εἰς ἄλογος ζῷον πίπτω , οὐ γένος Ψυχή ἀλλά εἶδος | ζωή ἀποδίδωμι δίδωμι ὁ τοιοῦτος πτῶσις , ὡς καί ὁ φιλόσοφος βίος αἱρέω , εἰμί μή ἄδολος φιλοσοφέω , αὐτός ὁ ἄλλος πάσχω οὐ ἀπογιγνώσκω παρά αὐτός · καί ἐν αὐτός μέντοι ὅδε ὁ μῦθος [ p . 618b ] Ψυχή τάξις οὐ ἔνειμι προλέγω εἴρω διά ὁ ἄλλος αἱρέω βίος , καί οὐδέ ἐνταῦθα τις Ψυχή Ίφη μή ἔνειμι τάξις , ἀλλά Ψυχή ἁπλόος . ὥστε ἐκ ἅπας οὗτος εἰμί συλλαμβάνω πᾶς αὐτός ψυχή ὑπομένω ὁ μεταβολή οὗτος μή ἀπογιγνώσκω . εἰμί δέ δή ὁ ἡρωικός ψυχή ἐξαλλάσσω ὁ καλέω ἀνθρώπινος κατά οὐσία ὑπολαμβάνω , εἰκάζω ἔξεστι , ὅτι οὗτος [ ὁ ] μέχρι ἄνθρωπος κατάγω , καθάπερ ὁ μέχρι θηρίον . ὅτι2 δέ ἐκεῖνος πλατωνικός εἰμί , λαμβάνω εἄν ἐκ τε ὁ ἐν ὁ πραγματεία οὗτος [ III p . 39 391d ] εἴρω πρός ὁ μυθοπλάστης καί ἐπιτιμάω , ὡς ἄνθρωπος ὁ ἥρως οὐδείς ἀγαθός ποιέω καί καί ἐκεῖνος πάθος προσήκω ἄνθρωπος ἀναπέμπω , καί ἐκ ὅς ἐν Κρατύλος [ p . 397d sq . ] ὁ δαίμων καί ὁ ἄνθρωπος ἐν μέσος ὁ ὁ ἥρως τάσσω φῦλον , [ καί ] ὁ δαίμων ὁ ἥρως ὑπέρτερος κατά ὁ οὐσία , οὗτος ὁ ἥρως ὁ ἄνθρωπος ὑψηλός τίθημι · καί ἐπί οὗτος ἀπό ὁ ἐν Νόμος διά-ὁρίζω [ IV p . ἐν ὅς ὡς θεός ἱερόv καί θυσία καί δαίμων , ὕω καί ὁ θεός παῖς δοκιμάζω σέβω ὁ ἑαυτοῦ τρόφιμος , ἐφεξῆς τάσσω θεός δαίμων ἥρως ἄνθρωπος , ὅσιος ἐξαλλάσσω καί Ψυχή γένος τέσσαρες ποιέω , θέω δαιμόνιολν ἡρωϊκός ἀνθρώπινος , καθάπερ καί ἐν Κρατύλος [ p . 397 c — 399c ] | ὁ ὄνομα αὐτός ἐπισκοπέω εἰς γάρ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος συχνός εἰμί ἀποβλέπω τις εἰκάζω ἄν , ὅτι ὁ ἡρωικός Ψυχή , ὅς ἀποκαλέω παῖς θεός , οὖον κατάγω καί εἰς θήρειος φύσις ὡς ὁ ἄνθρωπος ( οὐδέ γάρ εἄν ἔτι ὁ οὐσία διαφέρω , ὁμοπαθής εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ὀνομάζω Ψυχή ) , ἀλλά εἰς ἄνθρωπος βίος , ὥσπερ ὁ δαιμόνιος οὐδέ εἰς ἄνθρωπος βίος άπτωτος εἰμί εἰς γένεσις . ἔοικα δέ καί ὁ πρᾶγμα ὁ λόγος οὗτος συμβαίνω . δεῖ γοῦν πανταχοῦ ὁ μεσότης συμπληρόω πᾶς ὁ εἰμί σειρά · ὡς οὖν ἐπί ὁ σῶμα οὐ ἀπό ὁ ἀίδιος εὐθύς ὁ πάμφθορος ὁ γένεσις ἔχω , ἀλλά ὁ μεταξύ οὗτος ἀίδιος τε εἰμί καί οὐ ἀίδιος , καθάπερ ὁ στοιχεῖον ὁ ὑπό σελήνη , οὕτως ἄρα καί ὁ Ψυχή οὐ ἀπό ὁ ἀεί ἄνω Μένων ὁ πᾶς ὑπομένω πτῶσις ὑφίστημι , ἀλλά μέσος οὗτος θ<αἱθ> πίπτω ἐπιστρέφω δέ εἰς ὁ ἀρχή , πρίν εἰς βάθος πίπτω . εἰμί δέ οὗτος κρατέω , καί ὅσος ἐν Τίμαιος λέγω ὁ δημιουργός , καί ὅσος ἐν Φαῖδρος γράφω περί ὁ πρῶτος κάθοδος ποιέω Ψυχή , καί ὁ Ψυχή μή ἔνειμι τάξις ἀναφέρω εἰς ὁ κοινός περί ἅπας λόγος κατέρχομαι εἰς γένεσις · ἐν γάρ οὗτος εἰμί καί ὁ πίπτω ἐπί ἔσχατος , καί διά οὗτος συνείρω αὐτός ὁ ἕπομαι ὁ ποικίλος αἵρεσις , καί ὁ περί ὁ δύο καί τρίτος Βίων τύπος εἰς οὗτος ὁράω , ἀλλά οὐ εἰς πᾶς ὁ κατέρχομαι ὁπωσοῦν ἐκεῖθεν δεῦρο Ψυχή . καί γάρ ἐκ ὑπόθεσις λέγω ὁ ἐπακολουθέω ὁ ἁμαρτάνω · εἴτε τις ἄγω | διά ὁ ἄχραντος ζωή ἀναμάρτητος , οὗτος ὁ ἄλλος ἐξαιρέω Ψυχή , εἴθ<τεθ> τις ποικίλος καθαρεύω , οὗτος εἰμί καί ὁ βίος μονοειδής . οὗτος μέν δή ὁ πρόβλημα περί τοσοῦτος γράφω ἐφίστημι . βݲ ὅτι2 δέ εἰς πᾶς ζῷον κατάγω ὁ λογικός καί Ψυχή , δῆλος μέν εἰμί καί ἐκ ὅς ἐν ὁ μῦθος οὗτος προαγορεύω [ p . 618 a ] , ὅτι βίος πᾶς εἰμί ζῷον πρόκειμαι ὁ Ψυχή · εἰμί γάρ πᾶς , ἔοικα ὁ ψυχή πᾶς ἐγκαταδέω ζῷον , πτηνός ἔνυδρος χερσαῖος · δῆλος δέ καί ἀπό ὁ ἐν Τίμαιος [ p . 91 d sq . ] εἴρω , ἐν ὅς διά πᾶς ἄγω ὁ ἄλογος γένος ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀφροσύνη συμβιόω Ψυχή , ἥμερος τε καί ἄγριος . καί ἔοικα ὁ εἰς φυτόν μόνος πτῶσις αὐτός ἐξαιρέω καί οὗτος ὁ Ἐμπεδοκλῆς διαφέρω , ὅς φημί καί θάμνος γίγνομαι ποτός , καθάπερ οἰωνός καί ἐκ ἅλς ἔμπορος ἰχθύς · προσήκω ἡγέομαι αὐτός ὁ ἀνθρώπινος ψυχή μή εἰς ὁ προσωτέρω ὁ ἀνθρώπινος ἐξολισθάνω ζωή , ἀλλά εἰς ὁ καί αἴσθησις ἔχω τρανής διά ὁ λογικός ζωή ( ὅς εἰκών ὁ αἴσθησις ) , καί ὁ κατά τόπος κίνησις διά ὁ αὐτοκινησία ( ὅς εἰκών ὁ ὁ ζῷον κατά τόπος μάλιστα κίνησις ) . καί ὁράω πάλιν ὁ συμφωνία ὁ δόγμα · ὡς γάρ ὁ ἡρωικός ψυχή ἄγω μέχρι ἄνθρωπος , ἀλλά οὖον μέχρι ἄλογος , οὗτος ὁ ἀνθρώπινος μέχρι ἄλογος , ἀλλά οὖον μέχρι φυτός . ὅτι γάρ οὖον κατά ὁ Ἐμπεδοκλῆς καί αὐτός ἐνδέω καί φυτός ὁ ψυχή ὁ ἀνθρώπινος , δηλόω μέν καί ὁ Τίμαιος , ὁ ὁ ζῷον γένεσις ἀπό οὗτος πᾶς διατίθημι , ὁ δέ φυτόν λέγω [ p . 77a ] ἄλλος αἴσθησις κεράννυμι τροφή ἕνεκα ὁ . ζῷον γῆσαι ὁ θεός ] καί μέτοχος ποιέω ὁ τρίτος εἶδος ] ὁ Ψυχή , ὁ ἐπιθυμία δήπου λέγω · δηλόω δέ καί ὁ ἐν Φαίδων [ p . 81 c sq . ] Σωκράτης , εἰς ὁ ὁ ζῷον γένος μεθίστημι ὁ ἡμέτερος ψυχή ἄλλος εἰς ἄλλος κατά ἄλλος ζωή εἶδος , ἀλλά οὐ εἰς φυτόν καθάπερ ἐκεῖνος . οὗτος δή οὖν διαρθρόω ἐγώ ἐπί ὁ τρίτος Ελ - γݲ θνῄσκω ὁ πρόκειμαι εἰς ζήτησις λέγω , ὅτι ὁ μέν Τίμαιον οὐ ἄν τις ἀμφιβάλλω λέγω , ὅτι πᾶς ὁ ἄλογος ἀπό Ψυχή εἰμί εἰς αὐτός μετοικέω ἐκ ἄνθρωπος ὁ ψύχωσις · δοκέω δέ εἄν ὁ ἐν Φαῖδρος [ p . 279b ] Σωκράτης καί ἕτερος αὐτός οἶδα τρόπος ψύχωσις καί οὐ ἀπό λογικός Ψυχή μόνος , ὁπόταν λέγω καί ἐκ θηρίον ψυχή ἀφικνέομαι πάλιν εἰς ἄνθρωπος , ὅς ποτός ἄνθρωπος εἰμί · οὖον γάρ ὅς γε μήποτε ὁράω ὁ ἀλήθεια , φημί , εἰς ὅδε ἥκω ὁ σχῆμα · σαφῶς καί αὐτός , ὥσπερ καί Ἀριστοτέλης [ de anima Ι 3 p . 407b 22 ] ἀξιόω , διορίζω μή ὁ τυγχάνω ψυχή εἰς ὁ τυγχάνω σῶμα εἰσδύνω καί κατατάσσω ἐν αὐτός καί συμπληρόω ζῷον εἷς . ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος ψυχή ἐν ἄλογος γίγνομαι δυνατός , ἔξωθεν σχετικός σύνειμι ( ὅπου γε ἐν ἐγώ δαίμων σχέσις πρός ὁ ζῷον ὁ Τίμαιος [ p . 41cd ] ὁ λογικός Ψυχή δίδωμι · πολύς δή οὖν ὁ ἄλογος μᾶλλον ὡς δαίμων ἐφίστημι , διά ὁ ἀλογία δηλονθ<ότιθ> συνάπτω ) , ὁ δέ ἄλογος ἐν κατάταξις μέν γίγνομαι ἐν ἄνθρωπος σῶμα πάντως ἀδύνατος διά ὁ εἴρω αἴτιος , ὁ ἄλογος ζωή ὁ ἀνθρώπειος σχῆμα μή συμβαίνω ( οὗτος μέν γάρ , φημί ὁ Τίμαιος [ p . 90a ] , εἰς οὐρανός ἀνακρεμάννυμι | ὁ κεφαλή δείκνυμι ὡς φυτόν οὐ ἔγγειος ἀλλά οὐράνιος , ἐκεῖνος δέ κάτω βλέπω καί οὐδείς ἔχω πρός οὐρανός ἀνανεύω ) , ἔξωθεν δέ ἐφίστημι ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή κατά σχέσις , ὡς οὗτος ὁ ἄλογος , φημί ἀδύνατος · ποῦ γάρ λόγος ὁ ἄλογος ἔχω φύσις ἐφίστημι ; οὗτος τοίνυν ὁ Σωκράτης λέγω , ὅς ποτός ἄνθρωπος εἰμί εἰς ἄνθρωπος μέτειμι , δοκέω ἄν τις καί ἄλλος εἰμί ψύχωσις τρόπος ὁ ἄλογος ἀπό ὁ ἴδιος ἐκεῖνος Ψυχή , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ ἀνθρώπινος μόνος , ὥσπερ δοκέω λέγω ὁ Τίμαιος . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὁ Σωκράτης δόξα ἐπανάγω δυνατός εἰς ὁ ὁ Τίμαιος παράδοσις — ἵστημι γάρ ἐν ἅπας ὁ ἄλογος ἀνθρώπινος ψυχή , μετά δέ οὗτος ὁ ἴδιος ὁ ἄλογος ζῷον καί πρό οὗτος · οὗτος οὖν ἐπάνειμι εἰς ἄνθρωπος ὁ ἐν σχέσις ψυχόω ὁ ἄλογος , ἀλλά οὐ ὁ ἐν κατάταξις ( καί οὗτος εἄν λέγω καί ὁ Σωκράτης λέγω οὖον γάρ ὅς γε μήποτε ὁράω ὁ ἀλήθεια εἰς ὅδε ἥκω ὁ σχῆμα , ὁ μηδέποτε ὁράω ὁ ἀλήθεια ἐκεῖνος λέγω ὁ πρό ὁ ἀνθρώπινος ψυχόω ὁ ἄλογος καί ποιέω ἐκ ἑαυτοῦ καί ἐκεῖνος ζῷον εἶμι ὅλος ) — καί ὁ ὁ Τίμαιος μέντοι κρίσις εἰς ὁ πᾶς πρόχειρον ὁ Σωκράτης δόξα περί ὁ διττός ψύχωσις · καί γάρ εἰμί εἰς πᾶς ἄλογος ζῷον δυνατός χωρέω ψυχή ἄνθρωπος καί πᾶς διά ἑαυτοῦ ψυχόω , ἀλλά οὔπω λέγω ὅτι καί μόνος ψύχωσις οὗτος ὁ ἄλογος εἰμί ὑπό ὁ Τίμαιος · κωλύω τοίνυν οὐδείς δύο τρόπος εἰμί ὁ ψύχωσις ὁ ἕτερος μέν μόνος | . ἐκλέγω ὁ Τίμαιον διά αἴτιος εὐλόγιστος , ὅς εἶπον ἐν ὁ εἰς ὁ Τίμαιον ἐκδίδωμι , μηκέτι δέ προστίθημι καί ὅτι μόνος οἴομαι οὗτος εἰμί ψύχωσις ὁ ἄλογος τρόπος , χώρα δίδωμι καί ὁ ὁ Σωκράτης περί ἀμφότερος ἔνδειξις . Ταύτη δέ συμφωνέω δύναμαι ἀλλήλων αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ δόγμα λοιπός θεωρία εἰμί ἄξιος , εἴτε καί πᾶς ζῷον ἄλογος μόνος ψυχόω ἀπό ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή , εἴτε καί εἰμί ἄνευ οὗτος ἴδιος τις ὁ ἄλογος ψύχωσις . ὁ μέν οὖν ἕκαστος ὁ ἄλογος ζῷον πάρειμι * * * δοκέω , ἵνα ἔχω ὁ προσεχῶς ἐμπνέω αὐτός ζωή , ὁ ἐν καταἐπαναγεῖν τάξις διά ὁ ἐν ὁ σῶμα ὁ σκιδνάω κατάταξις αὐτός ἑαυτοῦ συνόχωκα ἀσθενέω καί δήω ἄλλος ἔξωθεν ὁ ζῳογονέω αὐτός δύναμαι ἀποσβέννυμι , ὥσπερ καί ὁ σῶμα ἐν ᾡ εἰμί . ὁ δέ αὖος εἰμί τις ζῷον ἄλογος καί μή ὑπό Ψυχή ἀνθρώπινος ζῳογονέω πιστόν διά ὁ ὁ μεσότης λόγος · εἰμί γάρ ὁ μέν φυτόν ὁ τρίτος μετέχω ὁ Ψυχή εἶδος , ἄδεκτος εἰμί Ψυχή ἀνθρώπινος , τις δέ ὁ ἄλογος ζῷον ὑπό ἀνθρώπινος ψυχόω Ψυχή , εἰμί δεῖ ποῦ καί ὁ μέσος οὗτος , μετέχω μέν πᾶς ὁ ἄλογος ζωή καί οὗτος ἀγαθός ὁ φυτός εἰμί , Χωρὶς δέ ἀνθρώπινος εἰς αὐτός πάρειμι Ψυχή ζῶ καί οὗτος ὁ καί ἐκεῖνος μετέχω χείρων · καί οὗτος ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι , καθάπερ καί ὁ ἄνθρωπος ἄλλοτε ἄλλος δαιμόνιος ἐπίπνοια μετέχω . οὗτος μέν οὖν ἐπίστασις ἄξιος · καί παραβλητέος ὁ ὁ μεσότης | λόγος ὁ ἀπό ὁ δήω ὁ ὁ ἄλογος ψυχή ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή εἰς ὁ συνέρχομαι παρά αὐτός . μήποτε γάρ οὗτος μέν καί ἀπό ὁ ἐφίστημι αὐτός δυνατός ὑπάρχω , ἄνευ δέ μεσότης ἢ οὐσία ἢ ζωός ἢ γνῶσις ἀδύνατος παραγίγνομαι . καί δεῖ τις καί ἄλογος εἰμί ζῷον φύσις ἴδιος ἔχω ψύχω , ὥσπερ καί ὁ φυτός , καί ὁ ἀνθρώπινος ψυχή ἁμαρτάνω ἐνδύω ὁ ἐκεῖνος ζωή καί παρά φύσις · οὐ εἄν παρά φύσις εἰμί ὁ μετάστασις , εἰμί μή δυνατός εἰμί ἄλλως ψυχόω ὁ ἄλογος , κατά εἷς δέ μόνος τρόπος διά Ψυχή ἀνθρώπινος . οὐδείς γάρ ἐκ ὁ παρά φύσις † μόνος ἀεί γίγνομαι κατά φύσις · ὁ οὖν πᾶς γίγνομαι παρά φύσις πλήν ἄνθρωπος παντελῶς ἄτοπος . ὅτι δέ παρά φύσις ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ὁ εἰς ὁ ἄλογος μετάβασις , οὖον ὁ λόγιος μόνος διδάσκω λέγω θεσμός ἀπό μάκαρ εἰμί οὗτος ἄλυτος , ὁ ἄνθρωπος ψυχή αὖτις ἐπί ἄνθρωπος πέρνημι βίος , οὐ ἐπί θήρ ὡς ὁ εἰς ὁ θηρίον μετοίκησις ἄθεσμος ζωή ἔκγονος , εἰμί · ἀλλά καί Πλάτων , ἁμαρτάνω Ψυχή εἰμί ὁ τοιοῦτος ψύχω τίθημι . ἄτοπος δή ὁ μόνος καί πᾶς ὁ ὁ ἄλογος σύστασις κατά φύσις μή εἰμί , καί φυτός καί ἄνθρωπος κατά φύσις γίγνομαι . τίς γάρ εἰμί κατά φύσις ; ὁ Ψυχή ; ἀλλά πᾶς παρά φύσις ξέω ἐν τοιοῦτος εἰμί σῶμα . ἀλλά ὁ σῶμα ; ἀλλά οὐδέ οὗτος κατά φύσις , Ψυχή εἰμί ὄργανον παρά φύσις αὐτός χράω · πᾶς γάρ ὄργανον κατά φύσις εἰμί ὁ χράω κατά φύσις . εἰμί δέ δή καί δαίμων εἰμί φῦλον ἄλογος καί οὖον πᾶς ὁ δαιμόνιον λογικός — ἐπεί Ι πῶς ὁ Διοτίμα φημί ὁ γοητεία καί οὖον ὁ ἱερός - τική μόνος γίγνομαι διά ὁ δαιμόνιος γένος , εἰμί μή πρός ὁ λογικός τίς δαιμόνιον καί ἄλογος εἰμί ; ὅς δή καί ὁ λό - για κύων ἀπεικάζω εἴωθα καί πηρός ἀποκαλέω ἀποκαλέω ὡς νόος καί διάνοια ἄμοιρος ) — , πῶς οὐ καί θνητός εἰμί τίς μόνος ἄλογος γένος Ψυχή ἀνθρώπινος ἀμέτοχος ; οὖον γάρ ποῦ ἐκεῖνος φημί ὑπό τοιοῦτος γίγνομαι Ψυχή ἀίδιος εἰμί , οὐδέ ἀίδιος γένος ἄλογος καί ἄνευ ἀνθρώπινος εἰμί Ψυχή θνητός ἀδύνατος εἰμί τοιοῦτος φημί . ἔτι δέ ἕκαστος ὁ ἰδέα μή κατά ὁ ἑαυτοῦ ἰδιότης ὁ ζῷον εἶδος γεννάω , ἀλλά πᾶς δήω εἷς , πρός ὅς ἀντι - διαιρέω , παντελῶς ἄτοπος . δήω γάρ ὁ ὁ ἄλογος ζῷον ἰδέα εἷς πᾶς ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή , ἄνευ οὗτος ἵππος ἢ κύω ἢ λέων γεννάω μή δύναμαι μηδέ ἄλλος τίς ζῷον , εἰμί διά ἐκεῖνος πᾶς ψύχω ὁ ὅδε ζῷον , τρόπος δέ ἄλλος ἀδυνατέω ποιέω κύω καί ἵππος καί λέων καί ἕκαστος ὁ ἄλλος ζῷον . τίς οὖν εἰμί ὅς δή γεννάω ; ὁ μέν γάρ εἶδος ἐκ ἄλλος παραγίγνομαι ὁ ζῷον ἰδέα ὁ ἀνθρώπινος · εἰμί δέ ὁ ὕλη ὑφίστημι μόνος οἷος ὁ σῶμα ὁ ζῷον , οὐκέτι ζῷον εἰμί ἰδέα , ἀλλά ὕλη ὁ ζῷον , καί οὗτος ἀλλότριος ὁ εἶδος . οὐ ἄρα μόνος οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἄλογος ψύχωσις ὁ τρόπος , ἀλλά πρό οὗτος πάντως ὁ ἴδιος Ψυχή ἕκαστος εἰμί γένεσις , πρό ὁ παρά φύσις ὁ κατά φύσις ψύχωσις εἰμί καί πρό ὁ μερικός ὁ κοινός πᾶς ὁ ὁμοειδής · οὗτος καί ὁ Ὀρφικός ἐγώ ἐκδιδάσκω Ι θεολογία . ἢ οὐ καί Ὀρφεύς [ fr . 222 ] ὁ τοιοῦτος σαφῶς παραδίδωμι , ὅταν μετά ὁ ὁ Τιτάν μυθικός δίκη καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος γένεσις ὁ θνητός οὗτος οἴγω ζῷον λέγω πρῶτος μέν , ὅτι ὁ βίος ἀμείβω ὁ ψυχή κατά δή τις περίοδος καί εἰσδύνω ἄλλος εἰς ἄλλος σῶμα πολλάκις ἄνθρωπος · ὁ δέ αὐτός πατήρ τε καί υἱός ἐν μέγαρον εὔκοσμος τε ἄλοχος καί μήτηρ ἠδέ θυγάτηρ γίνομαι ἀλλήλων μεταμείβω γενέθλη . ἐν γάρ οὗτος ὁ ἀπό ἀνθρώπινος σῶμα εἰς ἀνθρώπινος μετοίκισις αὐτός παραδίδωμι . οὗτος δέ οὐδέ εἄν Ἀριστοτέλης ἀπαγορεύω , εἴπερ ἀθάνατος τε εἰμί δίδωμι ὁ ψυχή καί ὁ πλῆθος περαίνω καί ὁ κόσμος ἀίδιος · ὅς ὁ μέν καί λέγω καί δείκνυμι , ἀίδιος εἰμί ὁ κόσμος · ὁ δέ ὁμολογέω σαφῶς , ὅταν λέγω περί ὁ δύναμις νόος · καί οὗτος μόνος ὁ ἐν ἐγώ ἀθάνατος · ὁ δέ ἀναγκάζω συγχωρέω , ὁ πᾶς ἀίδιος πλῆθος εἰμί περαίνω . ὁ ἔπειτα ὅτι καί εἰς ὁ ἄλλος ζῷον μετάβασις εἰμί ὁ Ψυχή ὁ ἀνθρώπινος , καί οὗτος διαρρήδην Ὀρφεύς [ fr . 223 ] ἀναδιδάσκω , ὁπηνίκα εἄν διορίζω · οὕνεκα ἀμείβω ψυχή κατά κύκλος χρόνος ἄνθρωπος ζῷον μετέρχομαι ἄλλοθεν ἄλλος · ἄλλοτε μέν ὁ ἵππος , τότε γίγνομαι . . . . . . ἄλλοτε δέ πρόβατον , τότε δέ ὄρνεον αἰνός ὁράω , ἄλλοτε δέ αὖος κύνεος τε δέμας φωνή τε βαρύς , καί ψυχρός ὄφις ἕρπω γένος ἐν χθών δῖος . οὗτος μέντοι ὁ Ἀριστοτέλης συγχωρέω παντελῶς ἡμέτερος - χάσκω · δεῖ γάρ , φημί [ de anima I 3 p . 407 b 25 ] , ὁ μέν ψυχή ὁ σῶμα χράω , ὁ δέ τέχνη ὁ ὄργανον · ὁ δέ ὄργανον ὁ ἀλλότριος ὁ Ι τέχνη εἰμί ἄχρηστος πᾶς . οὗτος μέν οὖν μυριόλεκτος · καί εἴρω καί ἐγώ περί αὐτός ἐν ὁ ὁ παλινῳδία ὑπόμνημα , ὅπως εἰμί ἐλεγκτέος , διά πλείων . ὅτι2 δέ καί ἴδιος εἷς ὁ ἄλογος τίς εἰμί ψύχωσις , ἀλλά οὐ ἀπό μόνος ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή , δηλόω λέγω ὁ Ὀρφεύς [ fr . 224 ] . ὁ μέν δή θήρ τε καί οἰωνός πτερόεις ψυχή ὅτι ἀΐσσω , λίπος δέ ὅς ἱερός αἰών , ὁ οὖον τις ψυχή παράγω δόμος εἰς ᾍδης , ἀλλά αὐτός πέτομαι ἐτώσιος , εἰς ὅς ἄν αὐτός ἄλλος ἀφαρπάζω μίγδην ἄνεμος πνοή . ὁπότε δέ ἄνθρωπος προλείπω φάος ἥλιος , ψυχή ἀθάνατος κατάγω Κυλλήνη Ἑρμῆς γαῖα εἰς κευθμών Πελώριον · διά ὅς ὁ μέν ἀνθρώπινος ψυχή βούλομαι χωρέω εἰς ὁ ὑποχθόνιος τόπος κάθαρσις ἕνεκα καί κόλασις καί εἰς ὁ δεσμωτήριον ὁ τίσις , ὁ δέ ὁ ἄλογος αὐτός περί ὁ ἀήρ πωτάομαι , μέχρι εἄν εἰς ἄλλος σῶμα πάλιν ἐνδέω . εἰμί δέ εἰμί καί ὁ ὁ ἄλογος ψύχωσις ἀπό Ψυχή ἀνθρώπινος μόνος , πᾶς ἶδος φαίνω ὁ Ἑρμῆς εἰς Ἅιδου κατάγω ἢ καθαίρω ἢ κολάζω · ὥσπερ καί Πλάτων ποιέω καί ὁ ἐκ ὁ ἄλογος , ἀνθρώπινος δέ εἰμί ψυχή εἰς ὁ ὑπό γῆ τόπος ἀπάγω καί πάλιν ἐκεῖθεν στέλλω εἰς ἄλλος Βίων αἵρεσις , ὁ δή πρότερος ἐπιδείκνυμι . ἐπεί καί ὁ ἄλλος παρά Ὀρφεύς μυθολογέω λαμβάνω , οἷος ὅτι ἐν ὁ Ἀχέρων καθαίρω καί τυγχάνω εὐμοιρία τις [ fr . 154 ] . ὁ μέν καί εὐαγέω ὑπό αὐγή ἥλιος , αὖτις ἀποφθίνω μαλακός οἶτος ἔχω ἐν καλός λειμών βαθύρροος ἀμφι Ἀχέρων , καί ὅτι κολάζω ἐν ὁ Τάρταρος · f 186r . ὁ δέ ἄδικος ῥέζω ὑπό αὐγή ἥλιος ὑβριστής κατάγω ὑπό πλάξ Κωκυτός Τάρταρος εἰς κρυόεις . διά γάρ οὗτος σαφῶς ὁ πλατωνικός διάταξις περί ὁ ὑπό γῆ λῆξις φαίνω προλαμβάνω , ὥσπερ καί ὁ περί ὁ μετεμψύχωσις . εἰμί δέ οὗτος ἕπω Ὀρφεύς διατάσσω Πλάτων , ἆρα οὖον γέλοιος εἰμί ἀφίημι γάρ θεμιτός λέγω ) ὁ ὁ τοιοῦτος ἡγεμών δόγμα , οἶς ὁ Πλάτων φιλοσοφία διαφέρω ὁ ἄλλος ἅπας , εἰς ἄλογος ζῷον κατάγω καί κύκνος ψυχή ποιέω [ p . 620]a ; ὅς καί ὁ περί ὁ θεῖον ὑφήγησις αὐτός ἐν Τίμαιος [ p . 40e ] πιστός εἰμί φημί καίπερ ἄνευ τε εἰκός λόγος καί ἀπόδειξις λεγο - μένω , ὡς διά ἐνθεασμός οἶδα μάλιστα ὁ ὁ θεός πατήρ εἰμί , εἰμί τις εἰμί ὁ θεογονία ὁ Ἕλλην πατήρ , ὅς αὐτός παραδίδωμι προτίθημι ἐπί ὁ παραδίδωμι πρῶτος ἀνάγω ὁ περί αὐτός ἀλήθεια . ἀλλά οὗτος μέν καί ἐν ἀρχή ὁ ἐξήγησις ὁ ῥῆσις οὗτος διά πλείων ἐξετάζω · τέλος δέ ἀρχή συνάπτω ὁ ἕπομαι λοιπός ἀντιλαμβάνω ὁ μῦθος ῥῆμα · ἐπεί δέ οὖν πᾶς ὁ ψυχή ὁ βίος αἱρέω , ὥσπερ λαγχάνω , ἐν τάξις πρόσειμι πρός ὁ Λάχεσις ἠώς ὁ ἀμεταστρεπτί ὑπό ὁ ὁ ἀνάγκη θρόνος [ p . 620de ] . μετά ὁ αἵρεσις ὁ Βίων ὁ πρός ὁ ὅλος ὁ Ψυχή εἰμί συντάσσω καί ὁ ἀπό ὁ ὅλος εἰς ὁ ψυχή μετάδοσις . δεῖ γάρ ἔνειμι ὁ μή ἀπαρτάω ὁ μέρος ποτέ ὁ ὅλος μηδέ ὁ αὐτεξούσιος ἀφανίζω ὁ τάξις , ὥσπερ μηδέ ὁ τάξις ἀνατρέπω ὁ αὐτεξούσιος , ὅς δή κατά οὐσία I ἐγώ ὑπάρχω ὁ Ψυχή . συντάσσω δέ οὖν ὁ βίος ὁ αἱρέω πᾶς Ψυχή πρός ὁ Λάχεσις ὁ καί ὁ κλῆρος αὐτός ὁ περιληπτικός ὁ Βίων ἀφορίζω , εἰκότως · ὅλος γάρ οὗτος κινέω ὁ οὐρανός ἐν ὁ γόνυ κεῖμαι ὁ μήτηρ . ὁ δέ Λάχεσις , φημί , ὥσπερ λαγχάνω , οὗτος καί κατά ὁ αὐτός τάξις προσέρχομαι ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δύο , ὁ δέ οὗτος ἕπομαι ἀπονέμω ὁ δαίμων φύλαξ ὁ βίος , ὅς ἕκαστος προαιρέω , καί ὁ αἱρέω ἀποπληρωτής . καί ὁ δαίμων οὖν ἐγώ ἀπό ὁ αὐτός δίδωμι Μοῖρα , ἀπό ὅς ὁ κλῆρος καί ὁ παράδειγμα ὁ Βίων . καί γάρ οὗτος ἐπίτροπος ἐγώ εἰμί ὁ βίος , τρίτος εἰμί ἀπό ὁ Λάχεσις · ὅς μέν αὐτόθεν ὡς θεός ἐγώ ἐφίστημι ὁ δαίμων οὗτος , ὁ δέ προφήτης ὡς ἄγγελος ὁ Λάχεσις · διό καί ὅς μέν λέγω αὐτός ἐφίστημι , ὅς δέ δράω οὗτος Χωρὶς λόγος ὁ προσήκω θεός τρόπος . ὁ μέν οὖν προσέρχομαι εἰμί ὁ Λάχεσις ὁ συντάσσω πρός ὁ ποιέω αὐτός εἰς ὁ πᾶς πρόειμι καί ὑποδείκνυμι ὁ δόσις ὁ εἰς ἐγώ καθήκω , ὡς μέρος ὁ πᾶς γίγνομαι . ὁ δέ δή δαίμων παρά ὁ Λάχεσις ἐγώ ἐπιστάτης δίδωμι ἄγω πρός ὁ ἑξῆς Μοῖρα ἤδη ὁ ἀπό ὁ Λάχεσις μετέχω ἐγώ · καί πρῶτος ὑπό ὁ Κλωθώ καί ὑπό ὁ ἐκεῖνος χείρ ὁ γάρ δεξιός μόνος ὁ ἄτρακτος κινέω ) καί ὑπό ὁ ἐπιστροφή οὗτος ὁ ὁ ἄτρακτος δίνη . καί προσεκτέος ὅπως εἶπον ὑπό ὁ Κλωθώ ὁ δαίμων ἄγω , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ Κλωθώ . καίτοι γε εἰμί ἄνωθεν ἄγω , οὗτος εἰμί τρόπος ὀρθός εἶπον · ἀπό Ι ὁ Λάχεσις ἐπί ὁ Κλωθώ . νῦν δέ οὐ οὕτως εἶπον , ἀλλά ὡς ὑπό σελήνη εἰμί ὁ Ψυχή , ὑποτάσσω δέ ὁ Μοῖρα ποίησις διά ὁ εἰς γένεσις ῥοπή ὑπό ὁ Κλωθώ φημί ἄγω καί αὖθις ἐπί ὁ Ἄτροπος ὑπό ὁ δαίμων , ὡς ὑποκατακλίνω ὁ περίοδος αὐτός καί ὑποδέχομαι ὁ εἰς ἐγώ κινέω διαβαίνω ἐκεῖθεν . τις οὖν ἀπό ὁ Κλωθώ παραγίγνομαι ; κυρόω φημί ὅς αἱρέω μοῖρα · οὐ ὁ ὁ ζωή εἶδος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀπονέμω ἐγώ ἀπό ὁ πᾶς . ἐκ γάρ ὁ Λάχεσις , παρά εἰμί καί βίος , ὁ συναμφότεροι ἔχω · ὁ δέ Κλωθώ κυρόω οὗτος ὁ ἑαυτοῦ νῆμα καί κλῶσμα , ἐπιρρέω ἐγώ ὁ ἐκ ὁ ἀπλανής δόσις . οὗτος γάρ ὁ κύρωσις · ἐπεί δέ ἀπό ὁ ὑψηλός κύκλος πρόειμι εἰς ἐγώ εἰμί ὑπό σελήνη , κλώθω τις ἀπεικάζω , καί ὁ ὄνομα ἔχω ἐντεῦθεν ὁ Κλωθώ . δηλόω δέ καί ὁ συμπλοκή ἅμα ὁ ἐκεῖθεν δίδωμι · καί γάρ ὁ κλωθοδοσις , Μένα περιστρέφω πως ἑαυτοῦ ἠλάκατα στρωφάω , φημί ὁ ποίησις [ Od , ζ 53 ρ 97 ] ) . οὔκουν μόνος ἀπό ὁ ζῴδιον , ἀλλά καί ἀπό ὁ παραντέλλω ἔρχομαι εἰς ἐγώ πάμπολυς τις δόσις · ἀπό ὅς καί εἴωθα Χαλδαῖος τε καί Αἰγύπτιος πολύς περί ὁ Βίων ἐγώ προγιγνώσκω , ὡς μέγας μοῖρα καί οὗτος ἔχω καί δραστήριος περί ὁ γένεσις . ὁ οὖν ἀπό πᾶς οὗτος ἔρομαι ποίησις καί συμπλέκω στρέφω καί περιστροφή μετά ὁ ἄνωθεν εἰς ὁ κάτω ὁ νῆμα τάσις απεικάζω ὁ παλαιός λαιός καί ἀπεικάζω Κλωθώ διά οὗτος ὁ Μοῖρα καλέω . μετά οὗτος τοίνυν Ι ἐπί ὁ νῆσις ἄγω ὁ Ἄτροπος , πέρας ἐπιτίθημι ὁ κλώθω καί διά ὅς οὗτος νῆμα δίδωμι ἀμετάστροφος ὁ κλωσθέντα ποιέω . παραδέχομαι γάρ οὗτος παρά ὁ Κλωθώ ὁ νῆσις διά ὁ πλανάω κύκλος ἄλλος ἐπί ἄλλος ἐγώ ἐκεῖθεν ἐκ ὁ κίνησις αὐτός προξενέω . καί ὅσος δή πλέω ὁ δύο ἐπί ὁ πρό αὐτός εἰς ἐγώ δράω , τόσος μᾶλλον ἄφυκτος πᾶς γίγνομαι ὁ μοιραίος . βαθύνω γάρ ὁ ψυχή πλείων ὑποκατακλίνω κατακλίνω περίοδος , ἀπό ὅς οὐκέτι δυνατός ἀναφεύγω μή τέλος ἐπιτίθημι ὁ αἱρέω . οὐ ἄρα δεῖ μόνος οἴομαι ὁ γένεσις συμπληρόω ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ἄλλος ζῷον ἀπό ὁ ἀπλανής ἢ ἀπό ὁ πλανάω μόνος , ἀλλά ἀπό πᾶς εἱρμός εἷς γίγνομαι καί τάξις ἐγώ ἐφήκω , καί διά ὁ πλανάω ἐγώ ὁ ἀπό ὁ ἀπλανής δίδωμι , ὁ τε κύκλος ὁ ἐκεῖ καί ὁ ἐν αὐτός μοῖρα καί ὁ ἀστήρ καί ὁ ὅλος ζῴδιον καί ὁ ἄλλος σύστασις , οἷος πρός εἄν εἰμί , ὅς ἄνθρωπος καθοράω ἐπιφημίζω ἄλλος ἄλλος ὄνομα . ὁ μέν γάρ ἀπό οὗτος ἔργον εἰμί πᾶς ὁ μέγας Κλωθώ , ὁ δέ ἀπό ὁ πλανάω ὁ Ἄτρος - ποῦ δύο τάξις λαγχάνω καί διαπορθμεύω εἰς ὁ ὅδε ὁ ἐκεῖνος δόσις ἀπό ὁ ὑψηλός ὁρμάω . ὁ δή πᾶς κατεῖδον ὁ Πλάτων ἄγω ὁ ψυχή ὑπό ὁ Κλωθώ πρότερος , εἶτα ὑπό ὁ Ἄτροπος , εἶτα οὕτως ὑπό ὁ ὁ Ἀνάγκη θρόνος · ὑπό ὅς καί θεός εἰμί καί δαίμων ἄρα τάξις συντελέω πρός ὁ γένεσις ὁ ὅδε κατά ὁ Ἀνάγκη † διατη βούλησις . καί οὗτος μέν εἰςαῦθις . εἰμί δέ ἐφάπτω λέγω ὁ δαίμων ὁ χείρ f . 188r . ὁ Κλωθώ καί οὕτως ἐπί ὁ Ἄτροπος ἄγω ὁ Ψυχή , lo δῆλος δήπουθεν ὅτι ὁ ἑαυτοῦ πρόνοια ἐξάπτω ὁ λωτός καί ἀμέσως αὐτός σύνειμι καί ὁ Ἄτροπος παραπλήσιος οὕτως ποδηγέω ὁ αἱρέω αὐτός Ψυχή . καί εἰμί μή μόνος ὁ Ἄτροπος , ἀλλά καί αὐτός ἀμετάστροφος ποιέω ὁ κλωσθέντα , ὁ Μοῖρα εἰμί εἰμί ὑπουργός , συντελής ὁ εἰς ἐγώ αὐτός δραστήριος δόσις κατά ὁ περί ἑαυτοῦ εἴρω λόγος ἱερός · Ἡμέτερος γενέθλη γενέθλη Μοῖρα δίδωμι . ἐντεῦθεν δέ ἤδη φημί ἀμεταστρεπτί ὁ ψυχή αὐτός ἄγω ὑπό ὁ θρόνος ὁ Ἀνάγκη . ὑπό μέν γάρ ὁ Ἀνάγκη καί πρότερος εἰμί , ὑπό δέ ὁ θρόνος αὐτός τέλειος ὑποτάσσω λέγω γίγνομαι ὁ κοσμικός κλῶσμα καί ὁ περίοδος πᾶς · ἐγώ καί εἰμί τις εἰμί ὑπό σελήνη δαίμων ἢ θεός γενεσιουργός τάξις ἀφορίζω ὁ κατέρχομαι ὅσος αὐτός προσήκω , καί ὑπό οὗτος ἤδη τελέω · διό ὁ θρόνος ὁ Ἀνάγκη παντελῶς ὑπό-στόρεννυμι . ὁ μέν οὖν Ἀνάγκη τίς δεῖ νομίζω , καί πρότερος εἶπον καί μαρτυρέω ἔχω ὁ ἱερατικός παραδίδωμι καί αὐτοπτικός κλῆσις ὁ μέγας θεός οὗτος καί διδάσκω πῶς ὁράω πρόσειμι τίθημι · δεῖ γάρ ἄλλος τρόπος παράδοξος ἢ ὁ ἄλλος θεός , εἰμί ὁ οὗτος γράφω Πετοσεῖρις εἰμί ἀξιόχρεως ἀνήρ , παντοῖος τάξις θεός τε καί ἄγγελος συναλίζω . ἀλλά καί ὅτι ὁ Θέμις ὁ αὐτός εἰμί ὁ Ἀνάγκη οὗτος οἰητέον , οὖον μόνος ἐκ ὁ Ἑλληνικός θεογονία πιστός , Ι ἀλλά καί ἐκ ὁ Περσικός ὁ ὁ Μίθρας τελετή , παρά ὅς πᾶς ὁ ὁ Θέμις ἐπίκλησις , πρῶτος μέσος τελευταῖος , συνάπτω καί ὁ Ἀνάγκη , λέγω σαφῶς Θέμις καί Ἀνάγκη , καί οὗτος ἐπί πᾶς . ὁ δέ δή θρόνος αὐτός εἴτε ὁ ζωή ὁ ὑποδείκνυμι αὐτός ὁ μόνιμος καί ἄκλιτος ἕνωσις εἴτε καί ὅλος ἐκεῖνος ὁ θέω φάος ὁ περιέχω ὁ ὁ οὐρανός περιφορά συμβολικός οἰητέον δηλόω , * * * * ἐν ὁ πάρειμι πᾶς ὁ ἵστημι ἀεί καί ἀκίνητος βασίλειος ὁ Ἀνάγκη , ὑπό ὅς εἰς ὁ ἔσχατος προέρχομαι ὁ περίοδος γίγνομαι ψυχή , πρόειμι δέ εἰς ὁ ἔσχατος ὁ ἀπό ὁ οὐράνιος περιλαμβάνω ποίησις . ὥστε μή μόνος εἰμί ὁ κόσμος μέρος , ἀλλά καί εἷς τίς ὁ ἔσχατος μέρος καί ὁ διοικέω ἀντί ὁ διοικέω ὁ πᾶς · οἶος εἰμί τις φιλόσοφος εἰς ναῦς ἐμβαίνω καί γίγνομαι πλωτήρ · ἀνάγκη γάρ οὗτος καί ὑπό ὁ ναύτης ὁ καί ὁ ἀκούω καί ἕπω ὁ κυβερνήτης καί ἄνεμος ὑπόκειμαι ζάλη καί εἰμί τρόπος τις διαφέρω ὁ ετεροκίνητος οὐδείς · οὗτος γάρ καί ψυχή πίπτω πάντως εἰς γένεσις ἔκκειμαι δαίμων ὑλικός , ὑπό-στόρεννυμι ὁ ἄγω δαίμων , ὁ κοσμικός περίοδος ὁ ποίησις ἐξαρτάω ποιέω ἄλλος ἄλλος εἰς αὐτός . καί διά ἐκεῖνος διεξέρχομαι , ἐπεί καί ὁ ἄλλος διέρχομαι , πορεύω [ καί ] ἅπας εἰς ὁ Λήθη πεδίον ἠώς ὁ καί ὅσος yf ] φύω [ p . 621a ] . δίειμι μέν ὁ δαίμων διά ὁ θρόνος ὁ Ἀνάγκη οὐ ὡς τόπος ἐκ τόπος μεθίστημι οὐδέ ὡς ἀμείβω ὁ τάξις , ἀλλά ὡς ὁ ἐνέργεια , διά ὅς ἄγω ὁ Ψυχή , εἰς ὁ τέλος ὁ πᾶς Ι ἐκτείνω , εἰς αὐτός ἄνωθεν κατέρχομαι ἀπό ὁ ἄκρος ὁ ὑπό σελήνη . ἄγω τοίνυν οὗτος Μένων αὐτός κατά ὁ αὐτός τάξις διά πᾶς ὁ ὑποδέχομαι ζωή ὁ ὁ Ἀνάγκη ἕδρα ἄνωθεν ἠώς ὁ τελευταῖος . οὗτος μέν οὖν εἰμί ὁ διεξέρχομαι ἐπί ὁ δαίμων ἀκούω · ὁ δέ ἕπομαι ἀκόλουθος ἐπί ὁ Ψυχή ὁ Ἦρος οὗτος τε καί ὁ ἀκόλουθος οὗτος νοέω . ἐπάγω γάρ ὅτι ἀφικνέομαι εἰς ὁ πεδίον ὁ Λήθη , ὅς δή ἐπί ὁ δαίμων ἀκούω ἄτοπος , ἀλλά ἔοικα ὁ οὗτος ἄγγελος περί ἑαυτοῦ λέγω καί πρός ὁ ἐκ ἀρχή ἀποδίδωμι καί οὗτος · προερέω γάρ , ὅτι φημί ὁράω τοῖος καί τοῖος αἵρεσις . φημί οὖν διεξέρχομαι ἑαυτοῦ διά ὁ θρόνος ὁ Ἀνάγκη , ἐπεί καί ὁ ἄλλος διέρχομαι , οὕτως ἀφικνέομαι πᾶς εἰς ὁ ὁ Λήθη πεδίον διά καῦμα καί πνῖγος · καί γάρ εἰμί φημί αὐτός δένδρον κενός καί ὅσος γῆ . φύω πᾶς . ὅτι2 μέν οὖν ἀντίθετος εἰμί πρός ὁ ὁ Ἀλήθεια πεδίον ὁ ὁ Δήθης πεδίον , δῆλος · εἴπερ οὗτος μέν ἄκαρπος καί ἄγονος καί αὐχμηρός , ἐκεῖνος δέ ζωή πλήρης , τροφός ὁ Ψυχή , ὁ νοερός καρπός ἀποπληρωτικός , ὡς ἐν Φαῖδρος [ p . 248b ] μανθάνω . εἰμί οὖν ἐκεῖνος ὁ πεδίον ἐν ὁ ἄκρος , οὗτος εἄν εἰμί πάντως ἐν ὁ ἔσχατος . δηλόω τοίνυν ὡς ὁ λειμών ὁ ὅδε ὁ αἰθέριος , ὕω ὁ πεδίον ὁ ἀέριος τόπος ὁ παχύς , ἐν ᾡ καί ἐρημία δένδρον εἰμί σκιά ποιέω δύναμαι καί αὐχμός διά ὁ δίπλωσις ὁ ἀκτίς , καί ἄλλως ὁ αὐχμός ὁ ἄγονος ὕλη σημαίνω , ὅς καί ὁ λόγιος προσαγορεύω εἴωθα αὐχμηρός . καί μήv καί ὁ πνῖγος παρίστημι ἐναργής , ὡς ἄρα ὅσος βαθύς - Νούσι εἰς ὁ κάτω ὁ Ψυχή , τοσοῦτος μᾶλλον ἀποστενόω πᾶς αὐτός ὁ ζωή καί εἰς στενός κομιδή συνάγω , καθάπερ εἰς ὁ ἀνάντης χωρέω ὑπάρχω πλατύς ὁ ἄνωθεν ἀγαθός ὑποδοχή . διό καί ὁ λόγιος παρακελεύομαι πλατύνω ἐγώ διά ὁ ἀπόλυτος ζωή ἑαυτοῦ , ἀλλά μή ἀποστενόω πνιγμός Ἔρως ἀληθής ἐφέλκω ἀντί ὁ εἰς ὁ ὅλος ἀνάτασις · ἐπεί καί ὁ πνίγω ὁ εἴσοδος ἀποστενόω , διά ὅς μετέχω ὁ κοσμικός πνεῦμα . μα . ὅσος δέ οὖν εἰς ὁ παχύς ἀήρ κατέρχομαι ἐκ ὁ αἰθήρ εἰς ὁ ὑλικός ἀζωΐα κατέρχομαι , ὁ άσχετος ἐγώ καί εἰς ὁ ὅλος ἀναπλόω ζωός κατακλείω , ἵνα γίγνομαι διά στενότητα ὁ ζωή ὁ ἔσχατος οὗτος δεσμός σύζυγος καί πρέπω · οὖον γάρ εἰμί ὁ ὁλικός ζῶ θέμις ὁ μερίκος συζάω . σκηνάω οὖν σφεῖς ἤδη ἑσπέρα γίγνομαι παρά ὁ Ἀμέλης ποταμός ἠώς ὁ πᾶς ἐπιλανθάνομαι λανθάνω [ p . 621a ] . ὁ μέν ἑσπέρα συγγενής ὁ τέλειος πτῶσις ὁ Ψυχή ὁ μῦθος παραλαμβάνω , ὡς ἐγώ δοκέω . σκότος γάρ εἰμί συμπίπτω περί αὐτός ἐκ ὁ πρός ὁ ὕλη ῥοπή καί στέρησις ὁ θεῖον φάος . ὡς οὖν ὁ ποίησις λέγω [ Α Μέντης ὁ Ἥφαιστος ἐκ ὁ Ὄλυμπος πανημέριος φέρω καί ἅμα ἥλιος καταδύω πίπτω εἰς ὁ Λῆμνος , ὁ ἔσχατος εἰμί βυθός ὁ ὕλη καί εἰμί λημάω ὁ ὑλικός πάθος , οὗτος δή καί ὁ μῦθος οὗτος ἄνωθεν ἀπό ὁ Λάχεσις ὁ εἰς ὁ πυθμήν ὁ κόσμος ὁ Ψυχή Ι ῥύσις ἐκφαίνω ὡς ἀπό ὁ φωτεινός εἰς τἀναντία καταντάω , ἑσπέρα ἤδη γίγνομαι αὐτός κατασκηνάω φημί , ὡς εἰς ὁ σκῆνος εἰμί ὁ σῶμα οὗτος σπεύδω ἐν σκότος ὁ ζωή . Τῖς οὖν ὁ Ἀμέλης ποταμός , ὅς ὁ ὕδωρ οὐδείς ἀγγεῖον στέγω φημί ; λέγω μέν οὖν καί ὁ ἔνικμος ἀήρ οὗτος ὁ περιρρέω ὁ γῆ , ὅς ὁ Τίμαιος [ p . 58d ] ὁμίχλη καλέω καί γάρ οὗτος ἀήρ εἰμί στέγω οὐδείς ἀγγεῖον δύναμαι , καί ποταμός ἔοικα ἀεί φέρω διά ὁ ἄστατος ῥοή ) · λέγω δέ καί πᾶς ὁ περί ὁ γῆ ἐπίρρυτος καί ἀπόρρυτος γένεσις , ὅρος ἔχω οὐδείς · καί οὗτος δηλόω ὁ μηδείς αὐτός ἀγγεῖον στέγω , ὡς εἶδος οὐδείς εἰμί ἱκανός στέγω ὁ δεινός ἐκροή ὁ τοιοῦτος μενέσεως . καί γάρ ὡς ἀγγεῖον πᾶς ὁ ἔνειμι ὑγρός μορφωτικός εἰμί καί σχηματιστικός , οὗτος καί ὁ εἶδος ὁ ἐν γένεσις φέρω . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ Τίμαιος [ p . 43a ] οὗτος σύμφωνος λέγω , ἐν ὅς φημί ἔπειμι ὁ ψυχή εἰς ποταμός ἐνδέω πολύς , ὁ ἀστάθμητος φορά ὁ ὅδε γίγνομαι ποταμός καί αὐτός εἰκάζω . τις δή οὖν αἰνίσσομαι οὗτος , ὅτι μέτρον ἀπό ὁ ἀμέλητος ἕκαστος πίνω ἀναγκαῖος , ὁ δέ φρόνησις μή σῴζω πλέω ἐμφορέω , πᾶς δέ ὁ πίνω πλέω ἢ μικρός πᾶς ἐπιλανθάνομαι ὁ προβιόω ; ἢ οὗτος δή ἐκεῖνος παρίστημι , ὁ ὁ ψυχή γένεσις κοινωνέω καί ἀνεγείρω ἐπί μᾶλλον ὁ ἐμπαθής ζωός καί φιλογενεσις ἀποτυφλόω ἑαυτοῦ καί περισπάω ὑπό ὁ πλήσσω ἐν ὁ τότε πάθος ἐξίστημι ὁ μνήμη ὁ ἔμπροσθεν ; πᾶς γάρ ἐνέργεια ὁ Ψυχή Ι ἀργός μένω f . 190v . ὁ οἰκέω , γνωστός εἰμί γνωστικός εἰμί τάξις , ἢ ὁ ἐφέτης , εἰμί ὁ ὀρεκτικός , παντελῶς ἀφίστημι καί ἀφίστημι καί ὁ ἐν ὁ Ψυχή τύπος ἀφανίζω ὀφείλω ὁ οἰκεῖος κίνησις . ὅθεν δή καί ἄλλοτε ἄλλος ἐγώ γίγνομαι λήθη , πρόχειρος μέν εἰμί ἐκεῖνος , πρός ὅς εἄν εἰμί τυγχάνω μᾶλλον , εἰς δέ λήθη ἐκπίπτω , ὅσος εἄν μή πρόχειρον ποιέω διά ἀμελετησία καί ἀργία · δεῖ γάρ ὁ μελέτη ἀνανεόω ἐγώ ἀεί ὁ μνήμη ὅς γιγνώσκω . εἰμί δέ δή καί ὁ πνευματικός ὄχημα ὁ Ψυχή ὑγρός γίγνομαι διά ὁ ἔνικμος ἀήρ λήθη ποιέω ὁ τύπος , οὐδείς θαυμαστός καί οὗτος αἰνίσσομαι ὁ πόσις ἀναγκαῖος , ὁ εἰς ὁ πνεῦμα παραδοχή ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι καί οἷος ὀλισθάνω ποιέω ὁ ἐν αὐτός τύπος , ὅς ἐπιτείνω εἰκότως ὁ φρόνησις μή σῴζω διά ὁ ἑαυτοῦ συμπάθεια περί ὁ ἔνυλος , βαρύς ὁ πνεῦμα ποιέω καί ἐφέπω - μένος καί ἄλλος πολύς ὁ λήθη αἴτιος θ<καὶθ> καταγωγή ὁ Ψυχή . λέγω μέν δή καί οὗτος φυσικός · λέγω δέ καί ὁ δή - Μόνιος Ἀριστοτέλης αἴτιος , διά ὅς ἐκεῖθεν μέν εἶμι ὁ ψυχή δεῦρο ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐκεῖ θέαμα , ἐντεῦθεν δέ ἔξειμι μιμνήσκω ἐκεῖ ὁ ἐνταῦθα πάθημα · καί ἀπος - δεκτέος ὁ λόγος . φημί γάρ οὖν καί αὐτός ἐκ μέν ὑγεία εἰς νόσος ὁδεύω λήθη ἴσχω τις καί αὐτός ὁ γράμμα ὅς μανθάνω , ἐκ νόσος δέ εἰς ὑγεία εἶμι μηδείς πώποτε οὗτος πάσχω . ἔοικα δέ ὁ μέν ἄνευ σῶμα ζωή ὁ Ψυχή κατά φύσις εἰμί | ὑγεία , ὁ δέ ἐν σῶμα , ὡς παρά φύσις , νόσος . ζῶ γάρ ἐκεῖ μέν κατά φύσις αὐτός , ἐνταῦθα δέ παρά φύσις · ὥστε εἰκότως συμβαίνω ὁ μέν ἐκεῖθεν εἶμι ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐκεῖ , ὁ δέ ἐντεῦθεν ἐκεῖσε ὁ ἐνταῦθα διαμνημονεύω . δοκέω δέ ἐγώ καί οὗτος κατά ὁ ὁ θεός συμπίπτω πρόνοια · τίς γάρ ὁ ἐκεῖ μιμνήσκω ψυχή σῶμα ἐπιμελέομαι καί γένεσις ἐθέλω , πειράω πειράω τοιοῦτος ὁ ἐν σῶμα ζωή , πόνος ἀνήνυτος εἰμί μεστός ; ἀλλά ὁ λήθη ὁ ἐκεῖ βίος καί ὁ ἐκεῖ ῥᾳστώνη ἐξανίστημι ἐγώ εἰς ὁ ἐπιμέλεια ὁ ὑπό ὀφθαλμός κεῖμαι · ἔνθεν καί τέχνη πρός ὁ βίος ὁράω ἀναγκαῖος καί ἐπιστήμη πᾶς ὁ ὅδε τόπος νόος καί θεός πληρόω , ὡς καί ὁ γένεσις ἄλογος λογόω καί ὁ ὁ κακός τόπος κατακοσμέω ὁ ποικιλίας ὁ ἀγαθός . Τάχα δέ εἄν καί Ἀμέλης καλέω εἰμί οὗτος ὁ ποταμός ὡς διά ἀμέλεια ὁ Ψυχή ἐμποιέω ὁ πολύς οὗτος λήθη , ὅς ἀμελέω ἑαυτοῦ καί ἐνδύω ὁ ὁ γένεσις σκότος . ὡς ὁ γε θεοπρεπής ὁ ἀφικνέομαι ιπιπολαιος ἔχω ὁ λήθη διά ὁ ἐποχή ὁ ἐνέργεια ἀναμιμνήσκω ὁ ἐκεῖ ῥᾳδίως · ἐπέχω δέ ὁ ἐνέργεια ὅς τε φυσικός διά ὁ τροφή κίνησις καί ὁ ὁ αἴσθησις ἀήθεια ὁ προσπίπτω , ὡς ἐν Τίμαιος λέγω [ p . 43bc ] . καί ὁ γε θαυμαστός , ὅτι μᾶλλον ἀνάμνησις εἰμί ὁ κατά ὅλος ἢ ὁ μερικός · οἶος ὅτι πρό ὁ γένεσις τοιόσδε βίος ζῶ ἐν ὅδε ὁ τόπος . αἴτιος δέ | ὅτι ὁ μέν ὁ κατά ὅλος ἀνάμνησις ὁ λογικός μόνος δήω Ψυχή εὐφυής ἔχω θρῴσκω προβολή ὅς ἔχω λόγος , ὁ δέ μερικός ὁ φανταστικός ἐν οὗτος γάρ ὁ τύπος ὁ αἰσθητής ) . οὗτος δέ ἅτε ὁ σῶμα προσεχής ὑπό ὁ ἐν αὐτός ὑγρότης κατακλύζω πρός λήθη εὔφορος γίγνομαι . ἐπεί δέ κοιμάω καί μέσος νύξ γίγνομαι μέχρι ὁ εἰς ὁ γένεσις ἀίσσω ὥσπερ ἀστήρ [ p . 621b ] . μετά ὁ ἑσπέρα καί ὁ ὁ Ληθαίος πόσις ὕδωρ ὕπνος μέν παραλαμβάνω ὁ μῦθος , σύνθημα ὁ ὁ ἐνέργεια ὁ γνωστικός ἀργία καί πάρεσις ( καί γάρ ὁ φωώδης ὕπνος ἐκλύω ὁ αἴσθησις , ὅς δή ὁ γνώση εἰμί ὁ νοερός ἀποτελεύτησις ) , μέσος δέ νύξ αὐτός ὁ ὁ ζωή ἀφεγγής ἐνδείκνυμι · κατά γάρ οὗτος εἰμί ἐγώ προσωτέρω ὁ ἥλιος , ὅς τἀγαθά φημί ἀνάλογος ἐν ὁ ὁρατός ὑπάρχω . πλεῖστος οὖν ἐγώ ἤδη ὁ ἀγαθός διίστημι φημί ὁ μυθολογία , καθάπερ καί ὁ κοιμάω νόος καί ὁ ἀληθής γνῶσις ἀφίστημι πλεῖστος . καί ἔοικα καί ὁ ἔνθεος ποίησις [ Od . εἰμί 2 sq . ] ὁ Ἑρμῆς ἡγεμών κάθοδος ψυχικός ὑπολαμβάνω καί ἄνοδος τις οὗτος δή φαίνω ὁ ῥάβδος , χρύσεος εἶπον ὁ ῥάβδος καί ὁ θεός χρυσόρραπις , ὁ μέν ὁ ὄμμα θέλγω ὡσανεί κοιμίζω , ὁ δέ ὁ ἀνήρ καί ὑπνάω ἐγείρω · ὕπνος μέν καλέω καί οὗτος ὁ Ψυχή ὁ εἰς γένεσις ὁδός , ἐξέγερσις δέ ἀπό ὁ καρόω οὗτος πάρεσις ἐγώ ἐμποιέω ὁ νοερός οἴγω , ὡς ὁ αἰσθητικός ὁ ὀξώδης ὕπνος , ὁ ἀπό γένεσις Ι αὖθις ἄνοδος ἐπί ὁ νόησις κατά ὁ ὁ εἰμί ἀνάμνησις . καί εἰμί καί οὗτος ὁ ὁ ἀγγελικός τάξις ἡγεμών πρέπω , συνάπτω καί ὁ ἄνω ὁ κάτω διά ὁ ψυχικός κάθοδος καί ὁ κάτω ὁ ἄνω διά ὁ ἄνοδος . οὗτος μέν , ἵνα καί ὁ ὕπνος ὁράω ἑπομένως ὁ θεολόγος ὑπό ὁ Πλάτων εἰς ὁ πρόκειμαι μῦθος εἴσειμι , ἀναγκαῖος εἴρω . μετά δέ ὁ ὕπνος καί ὁ μέσος νύξ βροντή τις γίγνομαι φημί καί . σύνθημα καί οὗτος δήπουθεν , ἀλλά Δίων τις καί Ποσειδώνιος ἐνέργεια . ἐπεί γάρ κάθοδος εἰμί ἄνωθεν ἀπό ὁ μετέωρος εἰς ὁ γῆ , ἀπό ὁ Ζεύς εἰς ὁ ὁ Ποσειδῶν τόπος , ὁ μέν βροντή σύμβολον παραλαμβάνω , ὡς ἄνωθεν γίγνομαι , ὁ Δίιος ποίησις , ὁ δέ σεισμός ὁ ὁ Ποσειδῶν δημιουργία . ὡς εἄν ὁ εἰς ὁ γένεσις ἐγώ κάθοδος συμπίνω ἰσχύω ἀμφότερος ὁ δημιουργία . εἰμί δέ καί πνεῦμα κίνησις ἐν νέφος μέν ὁ βροντή , ὑπό γῆ δέ κινέω ὁ σεισμός ἀποτελέω , δῆλος δήπουθεν ὅτι σύμβολον καί οὗτος ὁ ὁ ψυχικός πνεῦμα εἰμί κίνησις ἄνω τε καί κάτω φέρω διά ὁ παντοῖος τροφή . ἢ καί ὁ δισσός γένος Ψυχή εἰμί ὁ εἰς γένεσις χωρέω , ὁ μέν οὐρανόθεν ὁ δέ ἀπό ὁ ὑπόγειος τόπος , καί ὁ μέν βροντή ὁ ἄνωθεν ἥκω , ὁ δέ σεισμός ὁ κάτωθεν εἰμί σύμβολον . Τέλος γοῦν εἰμί ὁ τοιόσδε κίνησις ὁ εἰς ὁ γένεσις ἀίσσω ἐξαπίνης πᾶς . καί προστίθημι ὥσπερ ἀστήρ · ἔοικα γάρ ὁ κινέω ὁ διαίσσω ἀστήρ περί γῆ εἰμί ὁ ὁ Ι ὄχημα ἐγώ κίνησις εἰς ὁ γένεσις , ἄλλος δέ Ψυχή εἰς ἄλλος σῶμα κατατάσσω εἰκότως καί ὁ ὁ ὄχημα φορά ὁ μετά ὁ Ψυχή ἀστήρ διαίσσω ἀπεικάζω διαδρομή . ὁ δέ ἄνω πᾶς ἀίσσω αἴτιος ἔχω ὁ μετά ὁ πτῶσις εἰς ξῳογονίαν αὐτός χωρέω , ὅσπερ εἰμί ἀγαθός ὁ πίπτω μόνος · συντελέω γάρ εἰμί πρός ὁ δημιουργία , ἀλλά οὖον πίπτω μόνος . ἴσως δέ συντάσσω αὐτός δεῖ καί ὁ ὥσπερ ἀστήρ , ἵνα εἰμί ὁ ὅλος . ἀίσσω εἰς ὁ γένεσις οὕτως ὡς ἄνω ὁ γένεσις ἀστήρ ἀίσσω ὁράω ἐν ὁ ἄκρος ὁ ἀείρω . εἰμί δέ ἄλλος ἄλλος καί ἐξαπίνης ὁρμάω φημί , δῆλος δήπου - τίθημι ὡς διασπείρω μέν εἰς ὁ πληθύνω καί διαίρω - μένω ἐν ὁ γένεσις ζωή καί εἰς οἰκέω διαφέρω καί μερίς ὁ γῆ , ἀθρόος δέ εἰσκρίνω πᾶς καί ἄχρονος ὁ σῶμα ἐμψυχόω καί ἐνοικίζω ἐν αὐτός · ὡς ὁ ἔξω ὁ σῶμα ζωή καί ὁ ἐν σῶμα ὁ διορισμός ἀνεπαίσθητος ὑπάρχω . τοιοῦτος γάρ ἐν Παρμενίδης [ p . 156d ] ὁ ἐξαπίνης αὐτός ἐγώ ἑρμηνεύω φύσις , ἄτοπος δή τις εἰμί ὡς ἐκεῖ λέγω , κατά ὅς ὁ ἀπό ὁ ἀντίκειμαι εἰς ὁ ἀντίκειμαι γίγνομαι μετάστασις . καί εἴσκρισις οὖν ὁ εἰς ὁ σῶμα ὁ Ψυχή ἐν οὗτος δή ὁ ἐξαπίνης ἐπιτελέω , καί πᾶς μεταβολή εἰς τε στάσις ἐκ κίνησις καί εἰς κίνησις ἀπό ὁ στάσις . αὐτός δέ ὁ μέν ὕδωρ κωλύω πίνω ἠώς ὁ καί ὁ ψυχή οὖον μιαίνω [ p . 621bc ] . τρεῖς μέν οὗτος καιρός μάλιστα ὁ διαφορά ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ ὁ λόγος οὗτος Ι γίγνομαι πατήρ πρός ὁ ἄλλος Ψυχή . εἷς μέν ὁ παρά ὁ δικαστής · ὁ γάρ ἄλμα - λάω Ψυχή σημεῖον λαμβάνω ὁ κρίσις αὐτός μή λαμβάνω [ p . 614d ] ὡς οὔπω συμπληρόω ὁ ὅδε βίος . ἕτερος δέ ὁ ὁ διακλήρωσις · αὐτός γάρ ὁ ἄλλος κληρόω κλῆρος μή τυγχάνω [ p . 617c ] . οὗτος γάρ οὔπω εἰμί ἀρχή ἄλλος περίοδος . τρίτος δέ ὁ ὁ πόσις ὁ ἐκ ὁ ἀμέλητος . μή γάρ συγχωρέω μόνος πίνω , ἵνα μή λήθη ὁ ὁράω ἔχω , δήω αὐτός ἄγγελος γίγνομαι ὁ ὅδε ἄνθρωπος ὁ πρό ὁ γένεσις θέαμα . δῆλος οὖν ὅτι πᾶς ὁ τοιόσδε λόγος Ψυχή εἰμί μνήμη ἔχω ἱκανός ὁ χωριστός ζωή . εἷς ἐν μῦθος σχῆμα δῆλος εἰμί ὁ Πλάτων ἀναδιδάσκω , τίς ἔργον Ψυχή ὁ τοιοῦτος φράζω , καί ὡς οὗτος ὅς μή κατακλύζω ὁ πόμα ὁ ποταμός ὁ Δήθης . ὁ δέ οὖν ἐφεξῆς πᾶς οὗτος , ὅτι πῶς μέν ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι , οὐ οἶδα — ὁ γάρ ἐξαπίνης ὁδός οὐ δίδωμι ἐπίστασις χώρα · οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ἐξαπίνης γίγνομαι ἐφίστημι , χρόνος παράτασις ὁ ἐπίστασις ἀπαιτέω , ἵνα παρακολουθέω ὁ ἀρχή καί ὁ μέσος καί ὁ τέλος ὁ συμβαίνω — , ἀναβλέπω δέ ἕωθεν ἑαυτοῦ ὁράω ἐπί ὁ πυρά κεῖμαι δωδεκαταῖος , ὡς εἴρω ἐν προοίμιον [ p . 614b ] . καί ὅπως οὐ ἀπίθανος ὁ ἱστορία , διά ἐκεῖνος ὁ ἐν ἀρχή λέγω3 ἐγώ ὑπομιμνῄσκω · πρόσκειμαι δέ ἐκεῖνος , ὅτι καί ὁ δυωδεκάς περίοδος θεῖος εἰμί ἀριθμός εἰς ὁ πέρας ὁ εἰμί ἀπό ὁ ἀρχή Ι καταντάω , πέρας καί μέσος ὁ ὅλος περιλαμβάνω , ἅτε ἀπό ὁ ἀρχή μάλιστα προέρχομαι ὁ ἐν ὁ ἀριθμός πρωτουργός . οὗτος δέ ἑπομένως ὁ Σωκράτης [ p . 621b ] ὁ μῦθος lo συμπεραίνω σῴζω φημί , ἀλλά οὐ ἀπόλλυμι , καί ἐγώ σῴζω , ἐάν πείθω αὐτός — πείθω γάρ οὖον μιαίνω ὁ ψυχή καί ]] ἀνοσιουργία ἐπιτρέπω ἐγώ αὐτός , διαβαίνω δέ εὕω οὗτος ὁ ὁ Λήθη ποταμός · ὁ γένεσις πᾶς αὖθις αἰνίσσομαι , ἀπό ὅς ὁ δεινός λήθη ὁ Ψυχή ὁ τε θεῖον καί ἑαυτοῦ . νῦν γάρ ἐν ὁ τοιόσδε ποταμός ζῶ ὁ Λήθη , ὅς δεῖ διαβαίνω ὁ συμφύω αὐτός λήθη ἀποσκευάζω καί διά ὁ κάθαρσις ὁ ἐκ ὁ πάθος ἀνανεόομαι ὁ μνήμη ὁ εἰμί . μιασμός γάρ Ψυχή ὁ ἐμπαθής ζωή καί ἔνυλος , ἀπό ὅς ἐπιγίγνομαι ὁ ὁ λήθη πάθος · κάθαρσις δέ ὁ ἀποβολή ὁ λήθαιον οὗτος καί ὁ γένεσις σύμφυλος πάθος . ὁ μέν οὖν πολύς προστίθημι ὁ μῦθος ἔθος εἰμί , ὅτι μῦθος ἀπόλλυμι , δείκνυμι βούλομαι ὡς ἄρα ὁ μῦθος λέγω μή εἰμί , πλασματώδης εἰμί , καί ἅμα τε εἴρω καί οὐ εἰμί . αὐτός δέ πᾶς ἐναντίος καί ἐνταῦθα καί ἀλλαχοῦ σῴζω τε καί σῴζω φημί ὁ μῦθος ὁ παρά αὐτός . μάλα γε εἰκότως · ὁ γάρ εἰμί εἰμί ἐξηγητής καί ὠφέλιμος ὁ ἀκούω ὑπάρχω τοοδε εἰμί καί ὁ πείθω αὐτός ἐπανάγω αὐτοφυής ἐπί ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια , καίπερ ἄνευ εἰκός καί ἀπόδειξις διδάσκω , ὡς εἄν ὁ ἀδιάστροφος , ἐγώ πρόληψις περί ὁ πρᾶγμα συνᾴδω . ὁ μέν δή ὁ μῦθος τέλος ἔχω . μικρός δέ προστίθημι οὗτος σπέρμα πρός ὁ δόξα ὁ Πλάτων τείνω περί ὁ ἐπί ἐγώ καί μείρομαι καί πρόνοια περιγράφω καί αὐτός ὁ λόγος . ὅτι2 μέν οὖν εἰμί οὗτος δή ὁ ἐπί ἐγώ δείκνυμι κατά Πλάτων περισσός , πανταχοῦ ὁ αἵρεσις ὁ Ψυχή αἴτιος λέγω αὐτός εἰμί ὁ τε ἀγαθός πᾶς καί ὁ κακός καί ὁ ἀρετή ἀδέσποτος καλέω . πλήν ὅτι κατά αὐτός οὐ εἰμί ὁ ἑκούσιος καί ὁ ἐπί ἐγώ αὐτός · ἀλλά ὁ μέν ἑκούσιος ἐν μόνος εἰμί ὁ ἀγαθός , εἴπερ ἀεκούσιος καί ἀβούλητος ὁ ὁ κακός βίος · ἐπί ἐγώ δέ καί ἀπό ὁ ἡμέτερος αἵρεσις καί ὁ ἁμάρτημα . καί γάρ οὗτος αἱρέω καί αἱρέω πράσσω , ἀλλά διά ἄγνοια . εἰμί οὖν ὁ ἁμάρτημα ἀεκούσιος μέν , ἐν ὁ αἵρεσις δέ ἐγώ εἰμί καί οὗτος , πᾶς μέν ὁ ἑκούσιος καί αἱρετός δήπουθεν εἰμί , οὖον πᾶς δέ ὁ αἱρετός ἑκούσιος . οὗτος δέ ὁ μέν ἀεκούσιος εἰμί ὅσος ἁμαρτάνω ἐν ὁ ἔνατος δείκνυμι ὁ Νόμων ρ . 860d sq . ] . ὁ δέ καί ὁ ἁμάρτημα ἀπό ὁ αἵρεσις εἰμί ὁ ἡμέτερος καί ἐν ὁ ὅδε ὁ μῦθος ῥῆμα κηρύσσω σαφῶς · αἰτία αἱρέω , θεός ἀναίτιος [ p . 617e ] . ὁ γάρ κακός δήπου θεός ἀναίτιος , οὐ ὁ ἀγαθός . πᾶς γάρ αἰτιάομαι χρή ὁ ἀγαθός ὁ θεός ἐν ὁ δύο ὁ Πολιτεία [ p . 379c ] ἀκούω . οὗτος μέν οὖν , ὅσπερ φημί , ὑπομιμνήσκω διά πλείων περίεργος . ὅτι2 δέ ὁ μείρομαι αἴτιος εἰμί φημί αὐτός ὁ ὁ κόσμος περίοδος , I καί οὔτε ὁ περίοδος οὔτε ὁ τάξις ὁ ἐν αὐτός καί ὁ εἱρμός , ὅς τις δοκέω , δηλόω ὁ ἐν ὁ πολιτικός [ p . 272e ] εἴρω περί αὐτός · ὁ δέ δή κόσμος ἀναστρέφω μείρομαι καί σύμφυτος ἐπιθυμία , ὁ ἐναντίος ὁ πρότερος περιάγω κύκλησις . δῆλος γάρ ὅτι κινέω μέν ἐν οὗτος οἴομαι ὁ μείρομαι , κινέω δέ ὑπό αὐτός ὁ κόσμος σύμπας κατά πᾶς ὁ ἐν αὐτός κινέω . διό ἄρχω μέν ἀκριβής ἀποτελέω , τελευτή δέ ἀμβλύς · κακός γάρ ὁ τάξις ἐν ὁ ἔσχατος ὁ κόσμος , πλείων δέ ἐν ὁ πρῶτος . τοιοῦτος δέ ὁ μείρομαι εἰμί , κινητικός λέγω ὁ κοσμικός περίοδος αἴτιος , ὅτι θεός οὐ οἴομαι εἰμί , λαμβάνω εἄν ἐναργής ἐκ ὁ αὐτός διάλογος . φημί γάρ [ p . 269e ] δύο κινέω ἐναντίος δύο θεός ἐναντίος φρονέω μή κινέω · ὁ δέ ἀνακύκλησις ἐναντίος εἰμί ὁ πρότερος κύκλησις ὁ θεῖος · δῆλος ἄρα ὅτι ὁ οὗτος κινητικός οὐ εἄν φημί θεός εἰμί , θεός ἄρχω ἐκεῖνος ὁ κύκλησις προεῖπον [ p . 271d ] . ἐπεί καί πᾶς θεός ἀφίημι ὁ μέρος ὁ κόσμος ὁ ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια ὕω ἐπάγω , ὅτι ὁ κόσμος ἐκεῖνος ἀφίημι αὐτός ἀναστρέφω μείρομαι λοιπός [ p . 272e ] . οὐ ἄρα θεός εἰμί , εἴπερ ὁ ἐναντίος κινέω κίνησις ὁ πρότερος κύκλησις ὁ πᾶς , ὅς κινέω θεός , θεός δέ ἐναντίος θεός κίνησις ἀμήχανος κινέω , καί εἰμί μετά ὁ ἀπόλειψις πᾶς θεός οὗτος κινέω ὁ κόσμος ὡς εἄν αὐτός μή εἰμί θεός . ὅτι2 δέ οὐδέ ὁ θεῖος ψυχή ὁ πᾶς εἰμί , μανθάνω εἄν ἐννοέω , ὅπως οὗτος καί Ι ἐν Τίμαιος θεός οἶδα εἴπερ καλέω ὁ κόσμος εὐδαίμων διά αὐτός θεός [ p . 34b ] ) καί θεῖος ἀρχή ἄρχω φημί ἀπαυστου βίος καί ἔμφρων [ p . 36e ] , καί Νόμος Χ 397b ] νόος θέω προλαμβάνω εἰμί βούλομαι θεός , ὅπου καί πᾶς ὁ ψυχή ἄστρον ὥρα στοιχεῖον . εἰμί οὖν ὁ μέν μείρομαι κατά αὐτός οὖον θεός , ὁ δέ ψυχή ὁ κόσμος θεός , οὐ εἄν εἰμί μείρομαι ὁ ὁ κόσμος ψυχή , οὔτε ὁ ἐν Τίμαιος οὔτε ὁ ἐν Νόμος . ὅτι2 δέ ὅσπερ ὑπόλοιπος ἀληθής , καί ὡς ὁ φύσις εἰμί ὁ πᾶς , ἐκ οὗτος συνάγω δυνατός . εἰμί γάρ μήτε ὁ ψυχή εἰμί ὁ προσλαμβάνω νόος μήτε ὁ σωματοειδής οὗτος μέν γάρ κινέω , θεός δέ οὐ εἰμί ὥσπερ ἐκεῖνος ) , λείπω μέσος αὐτός εἰμί ἀμφότερος , ὁ μέν ὡς θεός μή θεός χείρων , ὁ δέ ὡς κινέω κινέω κρατύς , ὁ φύσις εἰμί ὁ πᾶς . καί γάρ ἐν Τίμαιος [ p . 41e ] ὁ Ψυχή ὁ μείρομαι νόμος εἶπον ἐθέλω πρότερος ὁ φύσις δείκνυμι ὁ πᾶς οὗτος γοῦν φημί · καί ἐμβιβάζω ὡς εἰς ὄχημα ὁ ὁ πᾶς φύσις δείκνυμι νόμος τε ὁ μείρομαι εἶπον αὐτός ) , καί ἐν Νόμος Χ 892 b ] πρός ὁ σωματικός ἀρχή χράω ἀγωνίζομαι μέλλω θ<οὐθ> καλῶς φημί ὁ φύσις φύσις ἀποκαλέω , ὡς ἄλλος δηλαδή παρά ὁ φύσις ὁ φύσις εἰμί . εἰμί οὖν ὁ σῶμα πᾶς φύσις , δῆλος ὡς φύσις ἄλλος τις παρά ὁ σῶμα καί αἰτία ὁ φύσις καί κατά αὐτός . δείκνυμι τοίνυν , ὅτι φύσις εἰμί ὁ πᾶς ὁ μείρομαι καί κατά ὁ Πλάτων ἀρχή . ὅτι2 δέ οὗτος συντάσσω ἀλλήλων , ὁ τε ἐπί ἐγώ λέγω καί μείρομαι , καί συνεμφαίνω παρά ὁ πρόνοια , λαμβάνω εἄν ἐκ ὁ ἐν ὁ δέκατος ὁ Νόμων ῥέω [ p . 904 ] . λέγε·ι Ι γάρ , ὅτι μέν οὖον βιάζομαι ὁ ἐπί ἐγώ ἢ μείρομαι ἢ πρόνοια , οὗτος γράφω δέ συντέμνω ὁ ῥῆσις ) · ἐπεί καθοράω ἐγώ ὁ πρᾶξις ὁ βασιλεύς ἔμψυχος εἰμί , καί πολύς μέν ἀρετή ἐν αὐτός εἰμί , πολύς δέ κακία ὅσπερ ἐάν ὁ ἐπί ἐγώ ἴδιος ) , μηχανάομαι ποῦ κεῖμαι ἕκαστος ὁ μέρος ἀρετή μέν Νίκη , ἡττάω δέ κακία ἐν ὁ πᾶς παρέχω οὗτος δέ εἰμί πρόνοια ἴδιος , πᾶς χράω κατά ὁ δυνατός εἰς ὁ ἀγαθός ) · μηχανάομαι δή πρός οὗτος , ποῖος γίγνομαι ἀεί ποῖος ἕδρα δεῖ μεταλαμβάνω · ὁ δέ γένεσις ὁ ποιέω τις ἀφίημι ἐν ]] ὁ βούλησις ἕκαστος ἐγώ ὁ αἴτιος . ὅπῃ γάρ εἄν ἐπιθυμέω καί ὁποῖος τις εἰμί ὁ Ψυχή , οὗτος σχεδόν ἑκάστοτε καί τοιοῦτος γίγνομαι ἅπας ἐγώ . διά ὅς ὁ αὐτεξούσιος μάλιστα σῴζω ὁ Ψυχή καί ὁ ἐπί ἐγώ · ὁ γάρ ποιός ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος ἀρτάω βούλησις · ὁ προαιρετικός δύναμις ἀποκαλέω ἐν οὗτος βούλησις . τοιοῦτος δέ εἰμί πῶς συντάσσω πρός ὁ μείρομαι , ἐπακούω · μεταβάλλω μέν τοίνυν πᾶς ὅσος μέτοχος Ψυχή , ἐν ἑαυτοῦ κτάομαι ὁ ὁ μεταβολεύς αἴτιος καί οὗτος πάλιν διά ὁ ἐπί ἐγώ εἶπον ) · μεταβάλλω δέ , φημί , φέρω κατά ὁ ὁ μείρομαι τάξις καί νόμος · καί πῶς φέρεταιλ , καί ὅτι τάσσω εἰς ὁ ὀφείλω αὐτός χώρα · μικρός μέν ὁ ἠθέω μεταβάλλω μικρός κατά ὁ ὁ χώρα ἐπίπεδος , πλείων δέ μεταπίπτω εἰς βάθος ὁ τε κάτω λέγω , ὅσος Ἅιδην καί ὁ οὗτος ἔχω ἐπονομάζω σφόδρα φοβέω . τοῦτος μέν οὖν ὁ τρόπος οὐ ἐκβαίνω ὁ μείρομαι , ἀλλά κατά ὁ ἐν αὐτός νόμος φέρω , μεταβάλλω κατά ὁ ζωή , κύριος ὁ μεταβολεύς εἰμί , εἰς ἄλλος καί ἄλλος τόπος ἅγιος ἢ τιμωρητικός ἢ καί μέσος ἀμφότερος . εἴρω δέ καί ὁ πᾶς συντάσσω , καί ὅτι πρόνοια καί ὁ ὅδε ὁ πᾶς βασιλεύς · εἰς ὅς καί ἀνατρέχω ἐνταῦθα περιγράφω ὁ περί ὁ μῦθος σύμπας λόγος . Πρόκλος Λύκιος πλατωνικός διάδοχος εἰς ὁ ἐν πολιτεία ὁ Πλάτων μῦθος ὑπόμνημα .