proclus.in-platonis-rem-publicam-commentarii 13
F . 13 v ad p . 21 , 17 δικαιοσύνης οὐκ ἐνούσης κτλ . ] Μήποτε δεῖ λέγειν , ὅτι ἐπὶ τῆς τοιαύτης ἕξεως ἀνόμοιός τίς ἐστιν ὁμοιότης πρὸς δικαιοσύνην , ὅπερ εἴωθεν ἐπὶ τῆς ὕλης λέγεσθαι καὶ τοῦ πρώτου · καθόσον οὐ βιαζόμενα τὰ κρείττονα μόρια τῆς ψυχῆς ἕπεται τοῖς χείροσιν ὅπερ ἐστὶν ἡ τοῦ ἀδικεῖσθαι ὑπό τινος ἔννοια , τὸ βίᾳ τῶν προσηκόντων ἀποστερεῖσθαι ὑπ' ἐκείνου ) , ἀλλ’ ἑκουσίως ὑποκατακλίνεται τοῖς χείροσιν , ἑαυτὰ ἀδικοῦντα καὶ διὰ τοῦτο μηδὲν τῶν προσηκόντων ἑαυτοῖς πράττοντα . οὕτω δὲ καὶ τὴν ἄδικον πόλιν καὶ διὰ τοῦτο ἀδρανεστέραν ἐλαμβάνομεν , ἐν ᾑ τῶν πολιτῶν οἱ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους βίᾳ ἀπεστέρουν τῶν προση - κόντων αὐτοῖς καὶ διὰ τοῦτο ἐχθροὺς εἶχον καὶ οὐχ ὅλῃ τῇ ψυχῇ συμπράττοντας · δικαιοσύνης δὲ μετέχειν ἐλέγομεν , ἐν ᾑ οἱ πολῖται καὶ μοχθηροὶ ὄντες συνεφώνονν . ἐν ᾗ οὖν ψυχῇ τοιαύτη ἐστὶν ἀδικία , ὑπὸ ταύτης πρᾶξις οὐκ ἂν γένοιτο ἢ δυσκολώτατα , οὐκ ἐν αὐτῷ τῷ στασιάζειν τὰ μόρια τῆς ψυχῆς πρὸς ἄλληλα , ἀλλὰ μετὰ τὸ βιασθῆναι τὰ ἕτερα ὑπὸ τῶν ἑτέρων , καὶ τότε οὐ προθύμως πραττούσης τῆς ψυχῆς . τί οὖν ; ἐπὶ ταύτης τῆς ἕξεως τῆς στάσιν ἐχούσης οὐδέν ἐστι δικαιοσύνης ἴχνος ; καὶ πάνυ , φαίην ἄν · καθόσον ὁ λόγος τυγχάνει τοῦ κατ' ἀξίαν καὶ ὁρῶν τὸ ἀγαθὸν καὶ αἱρούμενος , εἰ καὶ μαχόμενον ἔχει τὸ πάθος , διὰ τὸ μήπω ἐπιστήμην εἶναι , καὶ ἢ κρατούμενον ἢ κρατοῦν . ἀλλ’ εἰ μὲν μόνος ἦν ὁ λόγος ἡ ψυχή , τότε μᾶλλον ἔδει γίνεσθαι τὰς πράξεις · ἐπεὶ δὲ τριμερὴς μὲν ἐπινοεῖται ἡ ψυχή , δεῖ δὲ εἼπερ μέλλοι τι πράττεσθαι ὑπ’ αὐτῆς , συμφωνεῖν ἀλλήλοις πάντα τὰ μόρια , διὰ τοῦτο ἐπὶ τῆς τελείας κακίας τὸ εἴδωλον τῆς συμφωνίας αἴτιον γίνεται διαστροφῆς πράξεων διάστροφον ὅν . πρὸς τῷ μηδὲ ἀεὶ δύνασθαι συμφωνεῖν ἑαυτῇ τὴν τοιαύτην ζωήν . αἱ γὰρ κατ' οὐσίαν ὑπάρχουσαι τῇ ψυχῇ κοιναὶ ἔννοιαι , καθ' ἃς καὶ ἕχει πρόφασιν σωτηρίας , οὐ δύνανται παντελῶς ἀκίνητοι μένειν . ἴστι δὲ ἡ τοιαύτη συμφωνία τῆς διαφωνίας χείρων ( διὰ γὰρ γίνεται τοῦ λόγου ) , καθάπερ καὶ τὸ ἐπὶ τῆς ὕλης ἀσώματον τῶν σωμάτων χεῖρον καὶ τὸ ἀγένητον τοῦ γενητοῦ . ὥστε ἔοικεν ἡ ἐν πλήθει δικαιοσύνη , καθὸ συμφωνία τίς ἐστιν , αἰτία εἶναι τῶν πράξεων , καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς συμφωνίας ἴχνος τι παρασπασάμενα δύνασθαι πράττειν συμφώνως τῇ συμφωνίᾳ . εἰ μὲν γὰρ ἡ συμφωνία κατὰ φύσιν καὶ ἀληθής , καὶ δικαιοσύνη ἀληθής , καὶ δόγμα τὸ περὶ τοῦ ὀρεκτοῦ ἀγαθοῦ ἀληθές , καὶ αἱ πράξεις ὀρθαί · εἰ δὲ παρὰ φύσιν ἡ συμφωνία τῶν κρειττόνων τοῖς χείροσιν ἑπομένων , καὶ τὰ λοιπὰ πάντα εἰδωλικὰ καὶ ψευδῆ καὶ φαινόμενα μόνον · πρὸς τῷ μηδὲ ἀεὶ δύνασθαι συμφωνεῖν ἑαυτῇ τὴν τοιαύτην ζωήν · αἱ γὰρ κοιναὶ ἔννοιαι θ<οὐθ> δύνανται ἀκίνητοι F . 14v im . sup . ad p . 21 , 18 sqq . quinque ἕξεις ibi descriptae sic illustrantur : κρατεῖ μὴ κρατεῖ μα — κρατεῖται ὑπηρετεῖ τοῖς κρατεῖται μὴ μαχόμενος Χόρενος μαχόμενος πάθεσιν μαχόμενος . F . 17v ad p . 28,26 πᾶς θεὸς ἀγαθὸς τῷ ὄντι , οὐδὲν τῷ ὄντι ἀγαθὸν βλαβερόν — οὐ γὰρ ἂν καὶ ὁ ὑποκείμενος εἶχεν προσδιορισμὸν τὸ πᾶς ] κυρίως κατηγορούμενος ὅρος ἐστὶ τὸ αἴτιον , ᾡ οὐ πρόσκειται ὁ προσδιορισμός · δῆλα δὲ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ἐν τῇ μείζονι προτάσει λέγειν ἡμᾶς πᾶν τὸ μηδενὸς κακοῦ αἴτιον , καὶ λαμβάνειν ἡμᾶς τὸ πᾶν προσδιορισμὸν ὂν ὡς πρὸς τὸ αἴτιον , ὃ νῦν ὑποκείμενον ὂν δῆλον ὡς ἐν τῇ ἐλάττονι προτάσει κατηγορουμενον ην . F . 22v ad p . 37 , 4 sqq . Ἀπορία ά πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ ἀγαθότητα . Ἀπορία β΄ πρὸς τὸ τοῦ θεοῦ ἀμετάβλητον . Ἀπορία γ΄ πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ ἀλήθειαν . F . 22v ad p . 37 , 23 εἴρηται μὲν οὖν διὰ πλειόνων ἐν ἄλλοις περὶ τούτων ] τὸ μὲν ἐν τῷ περὶ τῆς τῶν κακῶν ὑποστάσεως μονοβίβλῳ . τὸ δὲ ἐν τοῖς εἰς τὸν λόγον τῆς Διοτίμας . περὶ τῆς τῶν κακῶν ὑποστάσεως εἴρηται ἐν τοῖς εἰς Θεαί - τητον , ‘’Αλλ' οὔτε ἀπολέσθαι τὰ κακὰ δυνατόν' [ Theaet . p . 176a ] . καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν τρίτην ἐννεάδα , πόθεν τὰ κακά . F . 33v ad p . 56 , 13 διὰ δὲ τῆς εὐαρμοστίας καὶ εὐρυθμίας τὸ ἄλογον κοσμεῖται κτλ . ] μήποτε τὰς μὲν ἁρμονίας ἀποδοτέον τῇ συμφωνίᾳ τοῦ ἀλόγου τῆς ζωῆς εἴδους πρὸς τὸν λόγον , τοὺς δὲ ῥυθμοὺς τῇ συντάξει τῆς κινήσεως τοῦ ζῴου πρός τε τὸ ἄλογον καὶ τὸν λόγον · ἐπεὶ τὰς δυνάμεις χωρὶς τῶν ἐνεργειῶν προπαιδεύεσθαι δυνατόν . F . 36r ad p . 61 , 1 καὶ οἷς μόνοις δώσειν χορόν φησιν ] χοροὺς γὰρ ἐπέτρεπον διδόναι Ἀθήνησιν τοῖς εὐδοκίμοις κριθεῖσι ποιηταῖς . F . 82r ad p . 141 , 27 τῷ μὲν γὰρ δημιουργῷ κτλ . ] ταῦτα μόνα ἱκανὴν ἔχει τὴν εὕθικτον ἐπιβολὴν πρὸς τὸν μῦθον . F . 82v ad p . 142 , 12 ἐφορᾷ μὲν ἄνωθεν ὁ Ἥλιος , μηνύει δὲ τῷ Ἡφαίστῳ ] ὁ δὲ βασιλεὺς Ἥλιος λέγεται μηνύειν τὴν τοῦ Ἄρεως πρὸς τὴν Ἀφροδίτην κοινωνίαν , ἐπειδὴ περὶ τὸν ἐμφανῆ κόσμον , οὗ προέστηκεν ὁ βασιλεὺς Ἥλιος , ἡ συμπάθεια αὐτῶν θεωρεῖται . αὐτοὺς λέγεται παντοίοις , ἀφανέσι τοῖς ἄλλοις ] λεπτοὶ δὲ οἱ δεσμοὶ καὶ μὴ φαινόμενοι διὰ τὴν τῆς ἑνώ - σεως ἀμυδρότητα τῶν τῇδε . ’ Ibidem . Μήποτε κάλλιον τῇ πάντων ἐναντιότητι ἀνεπαίσθητον τοῖς διῃρημένοις καὶ τῇ συντάξει αὐτῶν ὡς ὑπερφυεστέρᾳ τὸν τῆς ὁλότητος δεσμὸν νοεῖν ἐνδιδόντα τὸν Ἥφαιστον · καὶ ὡς ὑποκρυπτόμενα μὲν ἐν τῷ μυχῷ τῆς ὁλότητος τὰ ἐναντία θεωρεῖν ἀλλήλοις ὄντα προσήγορα διά τινος κρυπτομένης Ἀφροδίτης , φανὸν δὲ τὸ ὅλον ὑπὸ τῷ Ἡλίῳ ἀτεχνῶς ὑπερηπλωμένον · οὐ γὰρ διέλαθεν αὐτὸν εἴσω τῆς ὁλότητος εἰς ὁμόνοιαν τἀναντία συνάγοντα . λύεται τοιγαροῦν καὶ ἀναλύεται οὐκ ἀφανιζόμενα εἰς τὴν ὁλοτελῆ μίαν ἕνωσιν τὰ πλήθη τῶν ἐναντίων διὰ Ποσειδῶνα τὸν τοῦ γενητοῦ παντὸς ᾐ γενητὸν ὑποστάτην . F . 116v ad p . 205 , 4 καὶ ἔοικεν οὐδὲν ἄλλο κατασκευάζειν ἐν τούτοις ὁ Πλάτων ἢ τοῦτο , ὃ καὶ Σωκράτης αὐτῷ πρῶτον ἐντυχὼν περὶ τραγῳδίαν σπουδάζοντι κτλ . ] ὅτε , φασί , καὶ τὰ τραγικὰ αὐτοῦ συγγράμματα κατακαίων ὁ Πλάτων ἔλεγεν · Ἥφαιστε πρόμολ' ὧδε · Πλάτων νύ τι σεῖο χα - τίζει · τοσοῦτον ἑάλω ὑπὸ τῶν Σωκράτους κατὰ τῆς ποιήσεως λόγων . F . 117ar ad p . 208 , 9 οὐδὲν ἐκείνοις συμβαλλό - μενον ἐν τῷ πρὸς ἑαυτὸ ἐνεργεῖν ] καὶ πῶς οὐ συμ - βάλλεται συνεπιστρέφων αὐτὸς ἑαυτῷ καὶ τὴν κάτω πᾶσαν ζωὴν καὶ χωρίζων τῆς γενέσεως ; F . 118v ad p . 210 , 8 τοῦτο δεῖ κατιδεῖν , ὅπως ἔχουσιν αἱ τῶν ἑτέρων ἀρεταὶ καὶ κακίαι πρὸς τὰς τῶν ἑτέρων ] ὁ δὲ Σωκράτης τὰς ἐν τῇ πόλει πρώτας παραδίδωσιν ἀπὸ τῶν φύσει μὲν ὑστέρων , πρὸς ἡμᾶς δὲ πρώτων καὶ γνωριμωτέρων ἀρχόμενος . F . 123r ad p . 218 , 13 τὴν σμινύην ] σκαφίον . τινὲς ἀξίνην ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους δικελλοειδῆ . F . 128v ad p . 229 , 3 ὅτι τρία μόνα τὰ δεκτικὰ τούτων ἐστὶν μόρια τῆς ψυχῆς ] ἔστι μὲν καὶ ἄλλα μόρια τῆς ψυχῆς πλείονα τούτων , ἔχοντα πρὸς ἄλληλα διαφοράν , ὅπερ φησὶ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς περὶ ψυχῆς [ III 9 p . 432a 22 sq . ] , ἀλλ’ ὀρεκτικὰ καὶ παραλαμβανόμενα εἰς τὸν τῶν ἀρετῶν λόγον οὐδὲν παρὰ ταῦτα · ἡ γὰρ ὄρεξις ἢ τῶν πρὸς σῶμα καὶ τὸ ἀγαθὸν τοῦ σώματος τεινόντων ἐστὶν ἢ ὄντως ἢ φαινομένως ὂν τοιοῦτον , ἢ τῶν ἔξω σώματος · καὶ εἰ τῶν πρὸς τὸ σῶμα τεινόντων , ἢ τῶν τὰ συμβαλλόμενα βαλλόμενα ἐν ]] αὐτῷ πρὸς τὸ εἶναι πορισομένων , ἢ τῶν τὰ λυποῦντα καὶ φθείροντα ἀμυνουμένων . F . 132v ad p . 235 , 13 ἡ μὲν φανταστικὴ τῆς νοητικῆς , ἡ δὲ αἰσθητικὴ τῆς δοξαστικῆς κτλ . ] ἢ διὰ τὸ μάχεσθαι ἀλλήλοις οὐκ ἔστι μιᾶς οὐσίας τὸ λογικὸν καὶ θυμοειδὲς καὶ ἐπιθυμητικόν , οὐδὲ τῆς ἐπιθυμίας μία ἡ φύσις διὰ τὸ φιλήδονον καὶ φιλοχρήματον μαχόμενα ἀλλήλοις ὡς εἴ τις λίχνος ἅμα εἴη καὶ φιλάργυρος ) · ἢ τὸ φιλοχρήματον οὐκ ἔστιν μόνης τῆς ἀλόγου ψυχῆς οὐδὲν γὰρ ἄλογον ζῷον φιλοχρήματόν ἐστιν ) , ἀλλὰ τῆς συμπλοκῆς ἐστὶ τοῦ λόγου καὶ τοῦ πάθους . F . 135r ad p . 240,21 καὶ γὰρ τοὺς κύνας οὐ μεῖον τοὺς θήλεις ἢ τοὺς ἄρρενας εἶναι τῶν ἀγελῶν φυλακικούς ] ὅτι καὶ ἐπὶ ἵππων τῶν τε ἀρρένων καὶ τῶν θηλειῶν δείκνυσι τὴν ὁμοιότητα τῆς ἀρετῆς ὁ ποιητὴς εἰπών , ὅτι ὁ Μενέλαος πρὸς τὸν δρόμον ἐζεύγνυ τοὺς ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαρηον [ Ψ 295 ] . F . 144v ad p . 258 , 15 εἰ γὰρ δύο τὰ ἐναντία καλὸν αἰσχρόν , ἔν ἐστιν ἑκάτερον ] τὸ αὐτὸ καλὸν καὶ τὸ αὐτὸ αἰσχρὸν ἐναντία · τὰ ἐναντία δύο , τῶν δύο ἐκάτερον ἕν · τοῦ αὐτὸ ἄρα καλοῦ καὶ τοῦ αὐτὸ αἰσχροῦ ἑκάτερον ἕν . Ibid . ad . 1 . 22 κοινωνήσαντα γὰρ ταῦτα σώμασιν ὥς φησι καὶ πράξεσι ] καὶ οὐ μόνον σώμασι καὶ πράξεσιν κοινωνεῖν αὐτά φησιν ὁ Σωκράτης , ἀλλὰ καὶ ἀλλήλοις . ᾧ καὶ δῆλον , ὅτι περὶ τῶν μετεχομένων ὁ λόγος , διότι οὐδὲν τῶν εἰδῶν εἰλικρινές ἐστιν , ἀλλὰ συμμιγὲς πρὸς τὸ ἐναντίον διὰ τὴν ὑποκειμένην ὕλην , καὶ τὸ δοκοῦν ἐνταῦθα καλὸν μετέχει πως τοῦ αἰσχροῦ καὶ τὸ αἰσχρὸν τοῦ καλοῦ , διότι ἡ ὁποιαοῦν τοῦ εἴδους μέθεξις κάλλους ἐστὶ μετουσία . F . 146r ad p . 261 , 22 τὰ πολλὰ καλὰ γενητά · τὰ γενητὰ μεταξὺ ὄντος καὶ μὴ ὄντος κτλ . ] μήποτε σαφέστερον ποιήσομεν τὸν λόγον ἀποδεικνύντες , ὅτι τὰ εἴδη μόνως γνωστὰ καὶ ὄντως γνωστά , τὸ δὲ μὴ ὂν οὐδαμῶς γνωστόν · εἶθ’ ὅτι τὰ γενητὰ μεταξὺ ὄντα δοξαστά ἐστιν . Καὶ ἄλλως . ἡ γνῶσις τῶν πρός τι , γνωστοῦ γάρ · ὁμοίως δὲ καὶ ἡ δόξα τοῦ δοξαστοῦ . τῶν δὲ πρός τι ὄντος τοῦ ἑτέρου ἔστι καὶ τὸ λοιπόν · οὕσης οὖν τῆς γνώσεως , ὁμοίως δὲ καὶ τῆς δόξης , ἔσται καὶ τὸ γνωστὸν καὶ τὸ δοξαστόν . Καὶ γὰρ εἰ μὴ ὡς περὶ ὄντος , ἀλλ’ ὡς περὶ μὴ ὄντος δοξάξομεν , ἀλλ’ ἔστι πάντως τοῦ μὴ ὄντος ἔννοια ἐν τῷ δοξάξοντι περὶ αὐτοῦ καὶ ἕξει τινὰ ἐν τῇ δόξῃ ὑπόστασιν . τὸ οὖν μηδαμῶς ὂν οὐκ ἂν οὔτε δοξαστὸν εἴη οὔτε γνωστόν · ὡς δὲ ἐν Σοφιστῇ λέγεται , οὐδὲ ῥητὸν διὰ τὰς αὐ * * * F . 148v ad ’ 265 , 26 λαβὼν δ’ οὖν ὅτι πᾶς ὁ γιγνώσκων ὂν γιγνώσκει · τὸ γὰρ μὴ ὂν ὡς τὸ μηδαμῶς ὂν οὐκ εἶναι γιγνώσκειν ] τετραχῶς τὸ μὴ ὂν . ἢ τὸ ὑπερούσιον , ὡς τὸ πρῶτον · ἢ τὸ κατὰ τὴν ἑτερότητα , ὁ τὶ μὴ ὂν καλεῖ Ἀριστοτέλης , Πλάτων δὲ οὐ παρ’ ἔλαττον τοῦ ὄντος · ἢ τὸ αἰσθητὸν πρὸς τὸ νοητόν , ὅπερ ὄντως ὂν λέγεται , παραβαλλόμενον ἢ ὕλη , ὡς οὐδὲν οὖσα ἐνεργείᾳ ]] . ἢ τὸ μηδαμῶς ὂν καὶ ἁπλῶς μὴ ὂν κατὰ τὸν τοῦ Ἀριστοτέλους λόγον . τούτων οὖν τὰ ἄκρα μόνως ἐκβέβηκε τὰ ὄντα , τὸ μὲν ἐπὶ τὸ κρεῖττον τὸ δὲ ἐπὶ τὸ χεῖρον · τῶν δὲ μέσων τὸ μέν ἐστι πῇ μὲν ὂν πῇ δὲ μὴ ὄν , τὸ δὲ πρὸς τὶ μὲν ὂν πρὸς τὶ δὲ μὴ ὄν . τῶν μὲν οὖν ἄκρων τὸ μὲν κρεῖττον ἂν εἴη πάσης γνώσεως ἐπιβλητικῆς , διότι πᾶσα γνῶσις εἴδους τινός ἐστιν ἀντίληψις , ἐκεῖνο δὲ ὑπὲρ πᾶν εἶδος , γνωστὸν δὲ μόνως κατὰ τὴν πρὸς τὰ ὄντα ὑπεροχὴν καὶ ὅπερ εἰώθασι λέγειν ‘μύσασιν ὄμμασι’ . τὸ δὲ ἔσχατον ὥσπερ οὐδαμῶς ὂν οὕτω καὶ οὐδαμῶς γνωστόν · τῶν δὲ μέσων ἑκάτερον πῇ γνωστόν , διότι καὶ πῇ ὄν . διὰ τοῦτο οὖν ἀσφαλῶς ὁ Σωκράτης [ V p . 477a ] τὸ μηδαμῶς ὄν ἄγνωστον ἀπέφηνεν . εἰ δὲ τὸ ὂν εἶπε μόνον γνωστόν , οὐ θαυμαστόν · ὡς γὰρ περὶ τῆς ἐπιβλητικῆς γνώσεως , ἧς ὁ Γλαύκων ἔννοιαν εἶχε , ταῦτα εἴρηται . Ἔστι τι καὶ πέμπτον , ὃ πρὸς τοῦ ἁπλῶς μὴ ὄντος δεῖ τάττειν , ἡ ὕλη , ἀνομοίως ὡμοιωμένη τῷ πρώτῳ , διότι ὥσπερ τὸ πρῶτον κρεῖττον παντὸς εἴδους ἐστίν , οὕτως αὕτη χείρων . τῇ τε οὖν ὑποστάσει ἔοικεν τῷ πρώτῳ ἀνομοίως , ὡς εἴρηται , καὶ τῇ περὶ αὐτῆς γνώσει · οὐκ ἄρα οὐδὲ ταύτην καθ’ αὑτὴν γιγνώσκομεν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ πᾶσιν ὑποκεῖσθαι , ὥσπερ ἐκεῖνο ἐκ τοῦ πάντων ἐξῃρῆσθαι . μόνον οὖν κυρίως ἄγνωστον τὸ ἁπλῶς μὴ ὄν , ἅτε μηδὲ ὑπόστασίν τινα ἔχον · πρὸς τοῦτο τὸ τί , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τὸ ἓν ὂν ἢ μετέχον τοῦ ἑνός , γνωστὸν εἶπεν ὁ Σωκράτης . κράτης . εἶτα ἐπειδὴ ἄλλως μὲν ] τὸ ἐν τοῖς οὖσιν ἓν γνωστὸν καταφατικῶς , ἄλλως δὲ τὸ ὑπὲρ τὰ ὄντα ἀποφατικῶς γάρ ) , μόνην * * * F . 149r ad p . 266 , 30 ἀπὸ γὰρ τῶν ἐνεργημάτων διαφόρων φαινομένων καὶ ἀπὸ τῶν ὑποκειμένωνκτλ . ] τῶν τεχνῶν αἳ μὲν κατὰ τὰ ὑποκείμενα διαφέρουσιν , ὡς χαλκευτικὴ καὶ ἀργυροχοϊκή , αἳ δὲ κατὰ τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας , ὡς τεκτονικὴ καὶ ναυπηγική · εἰκότως οὖν ἀπ ἀμφοτέρων αὐτῶν ἔλαβεν τὴν διαφορὰν ὁ Σωκράτης [ V p . 477d ] καὶ ἁπλῶς τῶν δυνάμεων . F . 149v ad p . 267 , 29 καὶ ὅπερ ἐν Νόμοις φησίν , ὅτι αἱ μὲν γνωστικαὶ δυνάμεις κτλ . ] αἱ δυνάμεις γνωστικαί ABBREV κινήσεως αἴτιαι αἰσθητικαί ABBREV νοητικαί ἐν κινουμένοις ABBREV ἐν κινοῦτὰ ἐλάττονα τὰ μείζονα αἱ ὑπὸ ἐλατσ - σιν αἱ τὰ γινώσκουσαι γινώσκουσαι τόνων κινού - μείξονα κικαὶ τὰ μείζω καὶ τὰ ἐλάτ - μεναι καὶ νοῦσαι καὶ τονα ὑπὸ μειζόνων τὰ ἐλάσσονα . F . 165r ad p . 296 , 2 τελευταῖον ὁρᾶν τὴν τἀγα - θοῦ ἰδέαν ἐν τῷ γνωστῷ , διότι τὸ γνωστόν , ὃ δὴ τὸ νοητόν ἐστιν , ὑποβάθρα τῆς ἐκείνου θέας ἐστίν ] οὐχ ὅτι τὸ εἰδητικὸν ἀγαθόν , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ πρῶτον · ὕτω καὶ πρότερον ἐκάλει ἔστι γὰρ αὐτὸ ἰδέα ἰδεῶν ) καὶ ἔσχατον εἶναι μάθημα ἔλεγεν · τοῦτο οὖν ἐν τῷ νοητῷ φαίνεται , οὐχ ὡς μετέχον ἐκείνου οὐδ’ ὅλως ὡς ἐν αὐτῷ ὄν , ἀλλ’ ὡς πρώτως ὑπ' ἐκείνου μετεχόμενον καὶ δι’ ἐκείνου φαινόμενον . B . SCHOLIA CODICIS VATICANI . F . 151r ad p . 5 , 1 καὶ δῆλον ὅτι ὁ Πλάτων ἕπεσθαι βούλεται τῆς σπορᾶς τῇ τοιᾷδε καταρχῇ καὶ τὴν τοιάνδε γένεσιν ] λέγουσι γὰρ οἱ ἀστρο]λόγοι τὴν μὲν σπόριμον ὥραν σημαίνειν τὸ τοίαν ἢ τοίαν ἔσε - σθαι ] τὴν κύησιν , τὴν δὲ τῆς ἐκλύσεως ( ? ) ὥραν σημαίνειν τὸ εἶδος τοῦ βίου . ὁ δὲ θεῖος Πλάτων τὴν σπόριμον ὥραν δῆλός ἐστιν οὐ μόνον τῆς κυήσεως ἀρχὴν ἡγούμενος εῖναι , ἀλλὰ καὶ τῶν με[τὰ ] τὴν κύησιν συμβαιν]όντ[ων ] . F . 34r ad p . 10 , 6 εἰ δὲ λέγοιέν τινες φθαρτὸν αὐτὸν ὄντα τῇ φύσει γεγονέναι ἄφθαρτον διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν ] ὁ Ἁρποκρατίων καὶ ὁ Ἀττικὸς οἱ τὸ γενητὸν λέγεσθαι τὸν κόσμον ἐν Τιμαίῳ [ p . 28c ] ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος κατὰ χρόνον ἀκούοντες , ἐπειδὴ ὁ Ἀρι - στοτέλης ἐγκαλεῖ τῷ θείῳ Πλάτωνι ἐν τῇ περὶ οὑρανοῦ I 10 p . 280a 30 ] , διότι λέγων κατὰ χρόνον τὸν κόσμον γενητόν , ὡς ἐκεῖνος οἴεται , λέγει αὐτὸν ἄφθαρτον εἶναι , ἀπολογίαν οἴονται εὑρίσκειν πρὸς αὐτὸν λέγοντες , ὅτι φθαρτὸς μέν ἐστι διὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν , ἄφθαρτος δὲ διαμένει διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν . πάνυ δὲ καλῶς ὁ φιλόσοφος εἶπεν πρὸς αὐτούς , ὅτι εἰ λέγετε φθαρτὸν αὐτὸν ὄντα ὅσον ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ φύσει ἄφθαρτον γεγονέναι , διὰ τί μὴ λέγετε , ὅτι καὶ γενητὸν αὐτὸν ὄντα καὶ γενόμενον ἐν χρόνῳ εἶναι ἀγένητον διὰ τὴν τοῦ δημιουργοῦ βούλησιν ; εἰδέναι δὲ χρή , ὅτι ὅ θεῖος Πλάτων τὸ γενητὸν κατ’ αἰτίαν λαμβάνει καὶ οὐ κατὰ χρόνον . οὐ γὰρ δήπου ὁ Τίμαιος παρὼν τῇ προτοιὰν τεραίᾳ τοῖς περὶ πολιτείας λόγοις καὶ ἀποδεξάμενος τὸ πᾶν τὸ κατὰ χρόνον γενητὸν φθαρτὸν εἶναι , τῇ ἑξῆς ὥσπερ ἐπιλαθόμενος τὰ ἐναντία ἑαυτῷ ἔλεγεν . καὶ ὀρθῶς ἀπαντῶντες πρὸς τὸν Ἀριστοτέλη ταῦτα ἐροῦσιν , ὅτι ἐπειδὴ κατ’ αἰτίαν αὐτὸν λέγει γενητὸν καὶ οὐ κατὰ χρόνον , εἰκότως οὐ λέγει αὐτὸν φθαρτὸν εἶναι . F . 34r ad p . 10 , 25 ὅτι γὰρ οὐ πάσης ἦν ἀποτέλεσμα τῆς κινήσεως , δηλοῖ τὸ καὶ πρότερον κινεῖσθαι τὸ αἴτιον τῆς τούτου συστάσεως ] οἶον ἐγὼ ἑτέχθην οὐχ ἁπλῶς ὑπὸ τῆς κινήσεως τοῦ οὐρανοῦ , ἀλλ’ ὁπὸ τῆσδε τῆς περιφορᾶς · εἰ γὰρ ἁπλῶς ὑπὸ τῆς κινήσεως ἐγενόμην , ἔδει με καὶ πρὶν γεννηθῶ γενέσθαι . F . 35v ad p . 13 , 24 Ση(μείωσαι ) περὶ ζῴου αὐθημερὸν γεννωμένου καὶ ἀποθνήσκοντος , ὃ καλεῖται ἐπιβάλλον . Ibid . ad v . 26 τὸ δὲ ( ξῇ ) ἐννέα γενεὰς ἀνδρῶν γηρώντων ] ὡς ἡ κορώνη . F . 40r ad p . 21 , 25 ὁ Ρ ἐπίτριτος · ὁ ΖΦ ὑπεπίτριτος . Ibid . ad p . 22 , 9 λείπων γάρ ἐστιν ἐκεῖνος τῷ ἀπὸ τῆς πεντάδος ] ἀπὸ τῆς πεντάδος τὸν # x772 ; φησίν · τὰ γὰρ # x772 ; ἐφ’ ἑαυτὰ # x772 ; ποιεῖ . F . 41r ad p . 24 , 5 σαφέστερον λέγεται ταῦτα ἐν λζ κεφαλαίῳ . F . 42r ad p . 265 16 τοῦτο γλαφυρώτερον παραδίδωσιν ὁ Ὀνήτωρ ἐν τῷ πέ[μπτῳ ] περὶ ἀριθμητικῆς ἀναλογίας . F . 44r ad p . 30 , 6 schol . a m3 uv . quinque linearum , in quo 1 . Π]λάτων et πολιν . F . 47v ad p . 36 , 27 πλάγια ] πλάγια καλεῖ τὰ κατὰ παράλληλον θέσιν τῇ ἐκθέσει τῶν πυθμένων . F . 48v ad p . 38 , 8 supra φησὶν L et im . notula charta obtecta : ἐκ . . ν Ι ἀν Ι ασ | . . . άδος Ι . . . . fort . textui inserenda . F . 49 a r ad p . 40 , 27 κατὰ τὸ ηݲ θεώρημα τοῦ βιβλίου τῶν Εὐκλείδου . F . 49a v ad p . 43,4 ἐν τοῖς λοιποῖς κατὰ τριπλάσιον λόγον ηὐξημένοις ] θ καὶ ιβ καὶ κζ καὶ λς , οἷς ἑξῆς ἀναλ(ογοῦσιν ) ὁ # x772 ; καὶ ξδ , οἵ εἰσιν οἱ ξητούμενοι . F . 95r ad p . 54 , 8 τοῦ μὲν κυβικοῦ , τοῦ δὲ ἐξ ἐξ ἀνομοίων πλευρῶν ] κζ καὶ # x772 ; . F . 96v ad p . 57 , 14 τίνες οἱ δυνάμενοι καὶ τίνες οἱ δυναστευόμενοι ] οὓς οἱ ἀστρολόγοι καθυπερτερεῖν ἢ καθυπερτερεῖσθαι λέγουσιν . F . 113v ad p . 89 , 17 πρὸς κατασκευὴν τῆς ἀποφατικῆς προτάσεως . F . 20r ad p . 104 , 21 ἐπὶ τῶν ἀσπαλάθων ] ἀσπάλαθος · φυτὸν ἀκανθῶδες . F . 21v ad p . 107 , 6 Ση(μείωσαι ) ὅτι ἡ φύσις κρύπτεσθαι φιλεῖ καθ’ Ἡράκλειτον . F . 22r ad p . 107 , 26 ἐπιλυγαξούσης ] ἐπισκιαζούσης ἐπικρυπτούσης · λυγὴ γὰρ ἡ σκιά . F . 23r ad p . 109 , 13 Περὶ τῆς τετραβίβλου φυσικῆς Ζωροάστρου . F . 58r fere ad p . 116 , 26 scholion cuius alteram tantum partem 1 . . . λα δαίμοσιν ἐν ἀέρι καθορᾶσθαι πέσοῦσιν . F . 29v ad p . 136 , 21 μέσην ἔχει τάξιν ἐν τοῖς οὖσιν ἡ ψυχή · διὰ τοῦτο οὖν δύο σχέσεις πρὸς τὰ ἑκατέρωθεν αὐτῆς ὄντα τούτων δὲ πάλιν ἑκατέραν διττήν , ἢ συναπτομένης αὐτῆς ἐκείνοις , πρὸς ἃ τὴν σχέσιν ἔχει , ἢ χωριζομένης αὐτῶν · Με διὰ τοῦτο τέσσαρες αἱ σχέσεις καὶ μεταβολαὶ τῆς ζωῆς , ἃς τὰ χάσματα σημαίνουσιν . F . 1v ad p . 143 , 17 χειὰ ἡ κατάδυσις τῶν ὄφεων καὶ δρακόντων · ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ , τῷ φωλεῷ . F . 6r ad p . 152 , 10 μήποτε τὸ σημεῖον τὴν ἀμέριστον καὶ νοερὰν ἔνδοσιν τῶν δικαστῶν ἐνδείκνυται · αὕτη γὰρ ἀρχοειδὴς καὶ τὸ πᾶν ἔχουσα κῦρος , ὅπερ ἐξαπλοῦσι διὰ ζωτικῆς καὶ παντοδαπῆς κινήσεως οἱ ὑπουργοῦντές τε καὶ οἱ τὰ σημεῖα δεδεγμένοι . F . 7v ad p . 155 , 1 ἡ αἴσθησις ἡ μία καὶ ἀμερής ] ἡ κοινὴ αἰσθησις ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους προσαγορευομένη , ἀφ’ ἧς οἷον ἀμεροῦς οὔσης καὶ οἷον σημείου προβάλλεσθαι τὰς πέντε αἰσθήσεις λέγει , οἷον εὐθείαις ἀναλογούσας ἀπὸ τοῦ κοινοῦ σημείου προϊούσαις . F . 10r ad p . 159 , 16 Ση(μείωσαι ) ὅτι τὰ χθόνια μόνα σκιὰν ἀποτελεῖ . F . 123r ad p . 177 , 16 ἐπεὶ καὶ εἴρηται περὶ τούτων καὶ τῶν ἐκ τῶν ὑπὸ γῆς δικαιωτηρίων ἀνιουσῶν , ὅτι ἠρώτων ἀλλήλας μόναι αὗ]ται καὶ διηγοῦντο ἀλλήλαις μό]ναι , αὐταῖς ]] ἅμα συνηρίθμηνται ταύταις καὶ αἱ τῶν σωμάτων προσεχῶς ἐξελθοῦσαι ὡς ἂν προηγουμένην καὶ κατεπείγουσαν ἐχούσαις τήν τε κρίσιν καὶ τὴν ἐπὶ τὰς λήξεις ὁδόν . F . 125v ad p . 182 , 10 πρῶτον μὲν συμποδίζουσιν ] αὐτὸ δὲ τὸ συμποδίσαι σημαίνει τὸ τῶν οἰκείων ἐνεργειῶν ἐπισχεῖν καὶ ὡς ἑτεροκίνητα ἄγειν . F . 126r ad p . 182 , 19 τὸ δὲ ἐκδεῖραι ] τοῦτο καλῶς ὁ φιλόσοφος Πατέριος ἐξηγήσατο · σημαίνειν γάρ φησι τὴν ἀφαίρεσιν τῶν πρὸς τὴν κόλασιν ἐμποδίων · οἱ γὰρ τοῦ δέρματος ἀφαιρούμενοι μᾶλλον συναισθάνονται τῶν ἔξωθεν πληγῶν . F . 136r ad p . 199 , 6 καὶ ὅτι ὕφεσιν ἔχει τῆς καθαρότητος , ὡς εἴρηται ἐν τοῖς περὶ τόπου · δεῖ γὰρ δια - 30 φέρειν τὸν δεξάμενον τὸν οὐρανὸν τόπον τοῦ δεξαμένου τὴν γῆν . F . 137r ad p . 200 , 16 ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὰ ἄκρα αὐτοῦ τῶν δεσμῶν τεταμένα [ Pl . Χ 616c ] . δεσμοὶ μὲν τοῦ φωτὸς λέγοιντο ἂν αἱ συνεκτικαὶ αὐτοῦ δυνάμεις ( λέγεται γὰρ συνέχειν τὸν οὐρανόν ) , ἄκρα δὲ τῶν δεσμῶν αἱ ἀκρόταται καὶ πρώτισται καὶ οἶον ἐκ πρύμνης τῆς κυρτῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ τὸν ὅλον κόσμον συνέχουσαι · τοῦτο γὰρ τὸ τετάσθαι . Ibid . ad 1 . 24 μᾶλλον δοκεῖ λέγειν ὑποζώματα τὰ πρὸς ὀρθὰς τῇ τρόπιδι ξύλα τὰ συνέχοντα τὰς συμπληρούσας τὸ κύτος τῆς νεὼς σανίδας . F . 140r ad p . 205 , 30 λίνον λίνῳ συνάπτειν · παροιμία ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ διὰ τῶν αὐτῶν πρασσόντων , ὡς Στράττις ἐν Ποταμοῖς ( fr . 38 K ) . F . 142r ad p . 209 , 6 ὅτι καὶ Ὅμηρος πρὸ Πλάτωνος ἡλακάτην ἔοικεν καλεῖν τὸν νῦν λεγόμενον ἄτρακτον · φησὶ γοῦν · ἠλακάτην στρωφῶσαι . στρέφεται δὲ οὐχὶ τὸ ἐν ᾧ τὸ ἔριον , ἀλλὰ τὸ ἐν ᾡ τὸ νῆμα . F . 147v ad p . 218 , 21 καὶ ἡ σελήνη φαίνεταί ποτε τοῦ ἡλίου μείζων , ὡς ἐν τῇ συντάξει δέδεικται . F . 66r ad p . 227 , 28 δύνανται καθ’ ἕκαστον τῶν ἀστέρων καὶ ὁμοκέντρων τῷ παντὶ σφαῖραν ποιεῖν καὶ ἐν ταύτῃ ἄλλην ἔκκεντρον χωροῦσαν διὰ τῆς ὁμοκεντρότητος , ὡς καὶ ἡμεῖς τὰ τῶν ἀστέρων σώματα χωρεῖν λέγομεν διὰ τῶν σφαιρῶν συνεχῶν οὐσῶν καὶ ναστῶν . F . 66v ad p . 228 , 28 αἱ ὁμόκεντροι περὶ τὸ τοῦ παντὸς κινοῦνται κέντρον , a|i καὶ ὄντως εἰσὶν ὅλαι . αἱ δὲ ἔκ - κεντροι μέρη̣ οὖσαι τοῦ παντὸς περὶ τὰ ἑαυτῶν κινοῦνται κέντρα παραπλησίως τοῖς ἄστροις . F . 67r ad p . 229 , 13 εἰ δεῖ , φασίν , αὐτὰ ἁπλᾶ κατ’ οὐσίαν ὄντα ἁπλῆν κινεῖσθαι κίνησιν καὶ ταύτην ἐγκύκλιον , ζητητέον πῶς τοῦτο σώσομεν . F . IT ad p . 247 , 7 στρόφιον στρ]ογγύλη ζώνη ] . . 7 . τὰ στ[έμματα ] περιλαμ[βάνουσ]α ἐν τῷ ἀνα . . . . . γυναῖκες . . . . . φαν . . . F . 82v cf . ad p . 256 , 4 F . 153r ad p . 279 , 18 διὸ μετὰ τὴν ῥῖψιν ἐρεῖ ὡς ἂν † μείζονα τῶν λόγων τὴν ῥῖψιν ποιούμενος . F . 163v ad p . 298 , 3 . . ρω . ένας δίκας τίννυσι τῆς περὶ τοὺς γ[ονεῖς ] ἀσεβείας · οἱ βρωθέντες . . ερ . . τοὺ]ς ἐφόρους . . . . . . νο . 11 . νοσ . . 8 . F . 164v ad p . 300 , 19 ἐν τῷ ὑπὸ σελήνην · οὐ γὰρ οἷόν τε αὐτὸ φθαρτὸν ὂν ἐν οὐρανῷ γενέσθαι . F . 166v ad p . 304 , 9 τὸ δὲ ὑγιῶς ἄρα φιλοσοφεῖν ] ἀντὶ θ<τοῦθ> ζητεῖν μετὰ ἀκριβείας καὶ ἀδεκάστως . οὕτω καὶ Ἀριστοτέλης [ phys . I 2 . 185 a ’ ἔχει γὰρ φιλοσοφίαν ἡ σκέψις , ἀντὶ θ<τοῦθ> ἀξιόλογον θεωρίαν . F . 169v ad p . 309 , 20 ζητητέον σοι τὰ εἰς τὸν Φαῖδρον τοῦ Πλάτωνος Πρόκλου σχόλια . F . 171r ad p . 312 , 6 πόθεν διεγίγνωσκεν τοὺς βίους , οὓς ἐτύγχανον αἱ ψυχαὶ πρότερον ἐξηκυῖαι , λέγεται ἐν τῇ ἐξηγήσει τῆς ἑξῆς ῥήσεως . F . 178r ad p . 324 , 15 γυναικὸς μιᾶς τῶν εὐπαρυφων ] ρύφων ] εὐπάρυφος · ἀγαθοῦ πατρὸς θυγάτηρ . Ibid . ad 1 . 24 διήγημα ψευδέστατον . F . 182r ad p . 333 , 1 . . . . . . . κατ' εἶδος πάντων , οὑ κατ' ἀριθμόν . ἐλάσσους γὰρ εἶναι χρὴ τὰς λογικὰς ψυχὰς τῶν ἀλόγων ζώων , ὥσπερ τῇ οὐσίᾳ κρείττους . F . 193v ad p . 354 , 24 ση(μείωσαι ) τὸ παντὶ μύθῳ ἐπιλεγόμενον .
Lemmas: F . 13 v ad p . 21 , 17 δικαιοσύνη οὐ ἔνειμι κτλ . ] μήποτε δεῖ λέγω , ὅτι ἐπί ὁ τοιοῦτος ἕξις ἀνόμοιος τίς εἰμί ὁμοιότης πρός δικαιοσύνη , ὅσπερ εἴωθα ἐπί ὁ ὕλη λέγω καί ὁ πρῶτος · καθόσον οὖον βιάζομαι ὁ ἀγαθός μόριον ὁ Ψυχή ἕπω ὁ χείρων ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ ἀδικέω ὑπό τις ἔννοια , ὁ βία ὁ προσήκω ἀποστερέω ὑπό ἐκεῖνος ) , ἀλλά ἑκούσιος ὑποκατακλίνομαι ὁ χείρων , ἑαυτοῦ ἀδικέω καί διά οὗτος μηδείς ὁ προσήκω ἑαυτοῦ πράσσω . οὗτος δέ καί ὁ ἄδικος πόλις καί διά οὗτος ἀδρανής λαμβάνω , ἐν ὁ ὁ πολίτης ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος βία ἀποστερέω ὁ πρόσειμι - κοντός αὐτός καί διά οὗτος ἐχθρός ἔχω καί οὐ ὅλος ὁ Ψυχή συμπράσσω · δικαιοσύνη δέ μετέχω λέγω , ἐν ὁ ὁ πολίτης καί μοχθηρός εἰμί συμφωνέω . ἐν ὅς οὖν Ψυχή τοιοῦτος εἰμί ἀδικία , ὑπό οὗτος πρᾶξις οὐ εἄν γίγνομαι ἢ δύσκολος , οὐ ἐν αὐτός ὁ στασιάζω ὁ μόριον ὁ Ψυχή πρός ἀλλήλων , ἀλλά μετά ὁ βιάζομαι ὁ ἕτερος ὑπό ὁ ἕτερος , καί τότε οὖον προθύμως πράσσω ὁ Ψυχή . τίς οὖν ; ἐπί οὗτος ὁ ἕξις ὁ στάσις ἔχω οὐδείς εἰμί δικαιοσύνη ἴχνος ; καί πάνυ , φημί ἄν · καθόσον ὁ λόγος τυγχάνω ὁ κατά ἄξιος καί ὁράω ὁ ἀγαθός καί αἱρέω , εἰμί καί μάχομαι ἔχω ὁ πάθος , διά ὁ μήπω ἐπιστήμη εἰμί , καί ἢ κρατέω ἢ κρατέω . ἀλλά εἰμί μέν μόνος εἰμί ὁ λόγος ὁ ψυχή , τότε μᾶλλον ἐσθίω γίγνομαι ὁ πρᾶξις · ἐπεί δέ τριμερής μέν ἐπινοέω ὁ ψυχή , δεῖ δέ εἴπερ μέλλω τίς πράσσω ὑπό αὐτός , συμφωνέω ἀλλήλων πᾶς ὁ μόριον , διά οὗτος ἐπί ὁ τέλειος κακία ὁ εἴδωλον ὁ συμφωνία αἴτιος γίγνομαι διαστροφή πρᾶξις διάστροφος ὅς . πρός ὁ μηδέ ἀεί δύναμαι συμφωνέω ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ζωή . ὁ γάρ κατά οὐσία ὑπάρχω ὁ Ψυχή κοινός ἔννοια , κατά ὅς καί ἕχω πρόφασις σωτηρία , οὖον δύναμαι παντελῶς ἀκίνητος μένω . ἴσις δέ ὁ τοιοῦτος συμφωνία ὁ διαφωνία χείρων ( διά γάρ γίγνομαι ὁ λόγος ) , καθάπερ καί ὁ ἐπί ὁ ὕλη ἀσώματος ὁ σῶμα χείρων καί ὁ ἀγένητος ὁ γενητός . ὥστε ἔοικα ὁ ἐν πλῆθος δικαιοσύνη , καθό συμφωνία τίς εἰμί , αἰτία εἰμί ὁ πρᾶξις , καί διά οὗτος ὁ ὁ συμφωνία ἴχνος τίς παρασπάω δύναμαι πράσσω σύμφωνος ὁ συμφωνία . εἰμί μέν γάρ ὁ συμφωνία κατά φύσις καί ἀληθής , καί δικαιοσύνη ἀληθής , καί δόγμα ὁ περί ὁ ὀρεκτός ἀγαθός ἀληθής , καί ὁ πρᾶξις ὀρθός · εἰμί δέ παρά φύσις ὁ συμφωνία ὁ ἀγαθός ὁ χείρων ἕπομαι , καί ὁ λοιπάς πᾶς εἰδωλικός καί ψευδής καί φαίνω μόνος · πρός ὁ μηδέ ἀεί δύναμαι συμφωνέω ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ζωή · ὁ γάρ κοινός ἔννοια θ<οὐθ> δύναμαι ἀκίνητος F . 14v im . sup . ad p . 21 , 18 sqq . quinque ἔχω ibi descriptae sic illustrantur : κρατέω μή κρατέω μή — κρατέω ὑπηρετέω ὁ κρατέω μή μάχομαι Χόρενος μάχομαι πάθος μάχομαι . F . 17v ad p . 28,26 πᾶς θεός ἀγαθός ὁ εἰμί , οὐδείς ὁ εἰμί ἀγαθός βλαβερός — οὖον γάρ εἄν καί ὁ ὑπόκειμαι ἔχω προσδιορισμός ὁ πᾶς ] κύριος κατηγορέω ὅρος εἰμί ὁ αἴτιος , ᾡ οὖον πρόσκειμαι ὁ προσδιορισμός · δῆλος δέ οὗτος ἀπό ὁ ἐν ὁ μείζων πρότασις λέγω ἐγώ πᾶς ὁ μηδείς κακός αἴτιος , καί λαμβάνω ἐγώ ὁ πᾶς προσδιορισμός εἰμί ὡς πρός ὁ αἴτιος , ὅς νῦν ὑπόκειμαι εἰμί δῆλος ὡς ἐν ὁ μικρός πρότασις κατηγορέω ἐάν . F . 22v ad p . 37 , 4 sqq . ἀπορία ἆ πρός ὁ ὁ θεός ἀγαθότης . ἀπορία Β΄ πρός ὁ ὁ θεός ἀμετάβλητος . ἀπορία Γ΄ πρός ὁ ὁ θεός ἀλήθεια . F . 22v ad p . 37 , 23 εἴρω μέν οὖν διά πλείων ἐν ἄλλος περί οὗτος ] ὁ μέν ἐν ὁ περί ὁ ὁ κακός ὑπόστασις μονόβιβλος . ὁ δέ ἐν ὁ εἰς ὁ λόγος ὁ Διοτίμα . περί ὁ ὁ κακός ὑπόστασις εἴρω ἐν ὁ εἰς Θεός - τέῳ , ‘’Αλλ' οὔτε ἀπόλλυμι ὁ κακός δυνατός [ Theaet . p . 176a ] . καί ἐν ὁ εἰς ὁ τρίτος ἐννεάς , πόθεν ὁ κακός . F . 33v ad p . 56 , 13 διά δέ ὁ εὐαρμοστία καί εὐρυθμία ὁ ἄλογος κοσμέω κτλ . ] μήποτε ὁ μέν ἁρμονία ἀποδοτέον ὁ συμφωνία ὁ ἄλογος ὁ ζωή εἶδος πρός ὁ λόγος , ὁ δέ ῥυθμός ὁ συντάσσω ὁ κίνησις ὁ ζῷον πρός τε ὁ ἄλογος καί ὁ λόγος · ἐπεί ὁ δύναμις Χωρὶς ὁ ἐνέργεια προπαιδεύω δυνατός . F . 36r ad p . 61 , 1 καί ὅς μόνος δίδωμι χορός φημί ] χορός γάρ ἐπιτρέπω δίδωμι Ἀθήνησιν ὁ εὐδοκιμέω κρίνω ποιητής . F . 82r ad p . 141 , 27 ὁ μέν γάρ δημιουργός κτλ . ] οὗτος μόνος ἱκανός ἔχω ὁ εὔθικτος ἐπιβολή πρός ὁ μῦθος . F . 82v ad p . 142 , 12 ἐφοράω μέν ἄνωθεν ὁ Ἥλιος , μηνύω δέ ὁ Ἥφαιστος ] ὁ δέ βασιλεύς Ἥλιος λέγω μηνύω ὁ ὁ Ἄρης πρός ὁ Ἀφροδίτη κοινωνία , ἐπεί περί ὁ ἐμφανής κόσμος , ὅς προΐστημι ὁ βασιλεύς Ἥλιος , ὁ συμπάθεια αὐτός θεωρέω . αὐτός λέγω παντοῖος , ἀφανής ὁ ἄλλος ] λεπτός δέ ὁ δεσμός καί μή φαίνω διά ὁ ὁ νάω - σέως ἀμυδρότης ὁ ὅδε . ’ Ibidem . μήποτε καλός ὁ πᾶς ἐναντιότης ἀνεπαίσθητος ὁ διαλέγω καί ὁ συντάσσω αὐτός ὡς ὑπερφυής ὁ ὁ ὁλότης δεσμός νοέω ἐνδίδωμι ὁ Ἥφαιστος · καί ὡς ὑποκρύπτω μέν ἐν ὁ μυχός ὁ ὁλότης ὁ ἐναντίος θεωρέω ἀλλήλων εἰμί προσήγορος διά τις κρύπτω Ἀφροδίτη , ὅτι δέ ὁ ὅλος ὑπό ὁ Ἥλιος ἄτεχνος ὑπεραπλόω · οὖον γάρ διαλανθάνω αὐτός εἴδομαι ὁ ὁλότης εἰς ὁμόνοια τἀναντία συνάγω . λύω τοιγάρ καί ἀναλύω οὐ ἀφανίζω εἰς ὁ ὁλοτελής εἷς ἕνωσις ὁ πλῆθος ὁ ἐναντίος διά Ποσειδῶν ὁ ὁ γενητός πᾶς ὁ γενητός ὑποστάτης . F . 116v ad p . 205 , 4 καί ἔοικα οὐδείς ἄλλος κατασκευάζω ἐν οὗτος ὁ Πλάτων ἢ οὗτος , ὅς καί Σωκράτης αὐτός πρῶτος ἐντυγχάνω περί τραγῳδία σπουδάζω κτλ . ] ὅτε , φημί , καί ὁ τραγικός αὐτός σύγγραμμα κατακαίω ὁ Πλάτων λέγω · Ἥφαιστος προμολή ὧδε · Πλάτων νῦ τίς σῦς χάω - τίζω · τοσοῦτος ἁλίσκομαι ὑπό ὁ Σωκράτης κατά ὁ ποίησις λόγος . F . 117ar ad p . 208 , 9 οὐδείς ἐκεῖνος συμβάλλω - μένω ἐν ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐνεργέω ] καί πῶς οὖον συμ - βάλλω συνεπιστρέφω αὐτός ἑαυτοῦ καί ὁ κάτω πᾶς ζωή καί χωρίζω ὁ γένεσις ; F . 118v ad p . 210 , 8 οὗτος δεῖ καθοράω , ὅπως ἔχω ὁ ὁ ἕτερος ἀρετή καί κακία πρός ὁ ὁ ἕτερος ] ὁ δέ Σωκράτης ὁ ἐν ὁ πόλις πρῶτος παραδίδωμι ἀπό ὁ φύσις μέν ὕστερος , πρός ἐγώ δέ πρῶτος καί γνώριμος ἄρχω . F . 123r ad p . 218 , 13 ὁ σμινύη ] σκαφίον . τις ἀξίνη ἐκ ὁ ἕτερος μέρος δικελλοειδής . F . 128v ad p . 229 , 3 ὅτι τρεῖς μόνος ὁ δεκτικός οὗτος εἰμί μόριον ὁ Ψυχή ] εἰμί μέν καί ἄλλος μόριον ὁ Ψυχή πλείων οὗτος , ἔχω πρός ἀλλήλων διαφορά , ὅσπερ φημί καί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περί Ψυχή [ III 9 p . 432a 22 sq . ] , ἀλλά ὀρεκτικός καί παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ ἀρετή λόγος οὐδείς παρά οὗτος · ὁ γάρ ὄρεξις ἢ ὁ πρός σῶμα καί ὁ ἀγαθός ὁ σῶμα τείνω εἰμί ἢ εἰμί ἢ φαίνω εἰμί τοιοῦτος , ἢ ὁ ἔξω σῶμα · καί εἰμί ὁ πρός ὁ σῶμα τείνω , ἢ ὁ ὁ συμβάλλω βάλλω ἐν ]] αὐτός πρός ὁ εἰμί πορίζω , ἢ ὁ ὁ λυπέω καί φθείρω ἀμύνω . F . 132v ad p . 235 , 13 ὁ μέν φανταστικός ὁ νοητικός , ὁ δέ αἰσθητικός ὁ δοξαστικός κτλ . ] ἢ διά ὁ μάχομαι ἀλλήλων οὐ εἰμί εἷς οὐσία ὁ λογικός καί θυμοειδής καί ἐπιθυμητικός , οὐδέ ὁ ἐπιθυμία εἷς ὁ φύσις διά ὁ φιλήδονος καί φιλοχρήματος μάχομαι ἀλλήλων ὡς εἰμί τις λίχνος ἅμα εἰμί καί φιλάργυρος ) · ἢ ὁ φιλοχρήματος οὐ εἰμί μόνος ὁ ἄλογος Ψυχή οὐδείς γάρ ἄλογος ζῷον φιλοχρήματος εἰμί ) , ἀλλά ὁ συμπλοκή εἰμί ὁ λόγος καί ὁ πάθος . F . 135r ad p . 240,21 καί γάρ ὁ κύω οὖον μείων ὁ θῆλυς ἢ ὁ ἄρσην εἰμί ὁ ἀγέλη φυλακικός ] ὅτι καί ἐπί ἵππος ὁ τε ἄρσην καί ὁ θῆλυς δείκνυμι ὁ ὁμοιότης ὁ ἀρετή ὁ ποιητής εἶπον , ὅτι ὁ Μενέλαος πρός ὁ δρόμος ζεύγνυμι ὁ ἵππος Αἴθη ὁ Ἀγαμεμνόνεος ὁ ἑός τε πούς [ Ψ 295 ] . F . 144v ad p . 258 , 15 εἰμί γάρ δύο ὁ ἐναντίος καλός αἰσχρός , ἐν εἰμί ἑκάτερος ] ὁ αὐτός καλός καί ὁ αὐτός αἰσχρός ἐναντίος · ὁ ἐναντίος δύο , ὁ δύο ἐκάς εἷς · ὁ αὐτός ἄρα καλός καί ὁ αὐτός αἰσχρός ἑκάτερος εἷς . Ibid . ad . 1 . 22 κοινωνέω γάρ οὗτος σῶμα ὅς φημί καί πρᾶξις ] καί οὖον μόνος σῶμα καί πρᾶξις κοινωνέω αὐτός φημί ὁ Σωκράτης , ἀλλά καί ἀλλήλων . ὅς καί δῆλος , ὅτι περί ὁ μετέχω ὁ λόγος , διότι οὐδείς ὁ εἶδος εἰλικρινής εἰμί , ἀλλά συμμιγής πρός ὁ ἐναντίος διά ὁ ὑπόκειμαι ὕλη , καί ὁ δοκέω ἐνταῦθα καλός μετέχω πως ὁ αἰσχρός καί ὁ αἰσχρός ὁ καλός , διότι ὁ ὁποιοσοῦν ὁ εἶδος μέθεξις κάλλος εἰμί μετουσία . F . 146r ad p . 261 , 22 ὁ πολύς καλός γενητός · ὁ γενητός μεταξύ εἰμί καί μή εἰμί κτλ . ] μήποτε σαφής ποιέω ὁ λόγος ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ εἶδος μόνος γνωστός καί εἰμί γνωστός , ὁ δέ μή εἰμί οὐδαμῶς γνωστός · εἶτα ὅτι ὁ γενητός μεταξύ εἰμί δοξαστής εἰμί . καί ἄλλως . ὁ γνῶσις ὁ πρός τίς , γνωστός γάρ · ὁμοίως δέ καί ὁ δόξα ὁ δοξαστής . ὁ δέ πρός τίς εἰμί ὁ ἕτερος εἰμί καί ὁ λοιπός · ὗσις οὖν ὁ γνῶσις , ὁμοίως δέ καί ὁ δόξα , εἰμί καί ὁ γνωστός καί ὁ δοξαστός . καί γάρ εἰμί μή ὡς περί εἰμί , ἀλλά ὡς περί μή εἰμί δοξάζω , ἀλλά εἰμί πάντως ὁ μή εἰμί ἔννοια ἐν ὁ δοξάζω περί αὐτός καί ἔχω τις ἐν ὁ δόξα ὑπόστασις . ὁ οὖν μηδαμῶς εἰμί οὐ εἄν οὔτε δοξαστός εἰμί οὔτε γνωστός · ὡς δέ ἐν σοφιστής λέγω , οὐδέ ῥητός διά ὁ αὖος * * * F . 148v ad ’ 265 , 26 λαμβάνω δέ οὖν ὅτι πᾶς ὁ γιγνώσκω εἰμί γιγνώσκω · ὁ γάρ μή εἰμί ὡς ὁ μηδαμῶς εἰμί οὐ εἰμί γιγνώσκω ] τετραχῶς ὁ μή εἰμί . ἢ ὁ ὑπερούσιος , ὡς ὁ πρῶτος · ἢ ὁ κατά ὁ ἑτερότης , ὁ τίς μή εἰμί καλέω Ἀριστοτέλης , Πλάτων δέ οὖον παρά μικρός ὁ εἰμί · ἢ ὁ αἰσθητός πρός ὁ νοητός , ὅσπερ εἰμί εἰμί λέγω , παραβάλλω ἢ ὕλη , ὡς οὐδείς εἰμί ἐνέργεια ]] . ἢ ὁ μηδαμῶς εἰμί καί ἁπλόος μή εἰμί κατά ὁ ὁ Ἀριστοτέλης λόγος . οὗτος οὖν ὁ ἄκρος μόνος ἐκβαίνω ὁ εἰμί , ὁ μέν ἐπί ὁ ἀγαθός ὁ δέ ἐπί ὁ χείρων · ὁ δέ μέσος ὁ μέν εἰμί πῇ μέν εἰμί πῇ δέ μή εἰμί , ὁ δέ πρός τίς μέν εἰμί πρός τίς δέ μή εἰμί . ὁ μέν οὖν ἄκρος ὁ μέν ἀγαθός εἄν εἰμί πᾶς γνῶσις επιβλητικός , διότι πᾶς γνῶσις εἶδος τις εἰμί ἀντίληψις , ἐκεῖνος δέ ὑπέρ πᾶς εἶδος , γνωστός δέ μόνος κατά ὁ πρός ὁ εἰμί ὑπεροχή καί ὅσπερ εἴωθα λέγω μύω ὄμμα . ὁ δέ ἔσχατος ὥσπερ οὐδαμῶς εἰμί οὗτος καί οὐδαμῶς γνωστός · ὁ δέ μέσος ἑκάτερος πῇ γνωστός , διότι καί πῇ εἰμί . διά οὗτος οὖν ἀσφαλῶς ὁ Σωκράτης [ V p . 477a ] ὁ μηδαμῶς εἰμί ἄγνωστος ἀποφαίνω . εἰμί δέ ὁ εἰμί εἶπον μόνος γνωστός , οὖον θαυμαστός · ὡς γάρ περί ὁ επιβλητικός γνῶσις , ὅς ὁ Γλαύκων ἔννοια ἔχω , οὗτος εἴρω . εἰμί τίς καί πέμπτος , ὅς πρός ὁ ἁπλόος μή εἰμί δεῖ τάσσω , ὁ ὕλη , ἀνομοίως ὁμοιόω ὁ πρῶτος , διότι ὥσπερ ὁ πρῶτος ἀγαθός πᾶς εἶδος εἰμί , οὕτως οὗτος χείρων . ὁ τε οὖν ὑπόστασις ἔοικα ὁ πρῶτος ἀνομοίως , ὡς εἴρω , καί ὁ περί αὐτός γνῶσις · οὐ ἄρα οὐδέ οὗτος κατά ἑαυτοῦ γιγνώσκω , ἀλλά ἐκ ὁ πᾶς ὑπόκειμαι , ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκ ὁ πᾶς ἐξαιρέω . μόνος οὖν κύριος ἄγνωστος ὁ ἁπλόος μή εἰμί , ἅτε μηδέ ὑπόστασις τις ἔχω · πρός οὗτος ὁ τίς , αὐτός δέ εἶπον ὁ εἷς εἰμί ἢ μετέχω ὁ εἷς , γνωστός εἶπον ὁ Σωκράτης . Κράτης . εἶτα ἐπεί ἄλλως μέν ] ὁ ἐν ὁ εἰμί εἷς γνωστός καταφατικός , ἄλλως δέ ὁ ὑπέρ ὁ εἰμί ἀποφατικός γάρ ) , μόνος * * * F . 149r ad p . 266 , 30 ἀπό γάρ ὁ ἐνέργημα διάφορος φαίνω καί ἀπό ὁ ὑποκειμένωνκτλ . ] ὁ τέχνη ὅς μέν κατά ὁ ὑπόκειμαι διαφέρω , ὡς χαλκευτικός καί ἀργυροχοϊκός , ὅς δέ κατά ὁ τρόπος ὁ ἐνέργεια , ὡς τεκτονικός καί ναυπηγικός · εἰκότως οὖν ἀπό ἀμφότερος αὐτός λαμβάνω ὁ διαφορά ὁ Σωκράτης [ V p . 477d ] καί ἁπλόος ὁ δύναμις . F . 149v ad p . 267 , 29 καί ὅσπερ ἐν Νόμος φημί , ὅτι ὁ μέν γνωστικός δύναμις κτλ . ] ὁ δύναμις γνωστικός ABBREV κίνησις αἴτιος αἰσθητικός ABBREV νοητικός ἐν κινέω ABBREV ἐν κινέω μικρός ὁ μείζων ὁ ὑπό ἐλατός - βρόχος ὁ ὁ γιγνώσκω γιγνώσκω τόνος κινέω - μίγνυμι κική ὁ μείζων καί ὁ ἐλατός - Μεναί καί νοέω καί τονή ὑπό μείζων ὁ μικρός . F . 165r ad p . 296 , 2 τελευταῖος ὁράω ὁ τάσσω - τίθημι ἰδέα ἐν ὁ γνωστός , διότι ὁ γνωστός , ὅς δή ὁ νοητός εἰμί , ὑποβάθρα ὁ ἐκεῖνος θέα εἰμί ] οὐ ὅτι ὁ εἰδητικός ἀγαθός , ἀλλά αὐτός ὁ πρῶτος · ὕω καί πρότερος καλέω εἰμί γάρ αὐτός ἰδέα ἰδέα ) καί ἔσχατος εἰμί μάθημα λέγω · οὗτος οὖν ἐν ὁ νοητός φαίνω , οὐ ὡς μετέχω ἐκεῖνος οὐδέ ὅλως ὡς ἐν αὐτός εἰμί , ἀλλά ὡς πρῶτος ὑπό ἐκεῖνος μετέχω καί διά ἐκεῖνος φαίνω . B . SCHOLIA CODICIS VATICANI . F . 151r ad p . 5 , 1 καί δῆλος ὅτι ὁ Πλάτων ἕπω βούλομαι ὁ σπορά ὁ τοιόσδε καταρχή καί ὁ τοιόσδε γένεσις ] λέγω γάρ ὁ ἀστρολόγος ὁ μέν σπόριμος ὥρα σημαίνω ὁ τοῖος ἢ τοῖος Έσε - ἕπομαι ] ὁ κύησις , ὁ δέ ὁ ἔκλυσις ( ? ) ὥρα σημαίνω ὁ εἶδος ὁ βίος . ὁ δέ θεῖος Πλάτων ὁ σπόριμος ὥρα δῆλος εἰμί οὖον μόνος ὁ κύησις ἀρχή ἡγέομαι εἰμί , ἀλλά καί ὁ μετά ] ὁ κύησις συμβαίνω ] . F . 34r ad p . 10 , 6 εἰμί δέ λέγω τις φθαρτός αὐτός εἰμί ὁ φύσις γίγνομαι ἄφθαρτος διά ὁ ὁ θεός βούλησις ] ὁ Ἁρποκρατίων καί ὁ Ἀττικός ὁ ὁ γενητός λέγω ὁ κόσμος ἐν Τίμαιος [ p . 28c ] ὑπό ὁ Πλάτων κατά χρόνος ἀκούω , ἐπεί ὁ ἀρι - στοτελεω ἐγκαλέω ὁ θεῖον Πλάτων ἐν ὁ περί οὐρανός I 10 p . 280a 30 ] , διότι λέγω κατά χρόνος ὁ κόσμος γενητός , ὡς ἐκεῖνος οἴομαι , λέγω αὐτός ἄφθαρτος εἰμί , ἀπολογία οἴομαι εὑρίσκω πρός αὐτός λέγω , ὅτι φθαρτός μέν εἰμί διά ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ἄφθαρτος δέ διαμένω διά ὁ ὁ θεός βούλησις . πάνυ δέ καλῶς ὁ φιλόσοφος εἶπον πρός αὐτός , ὅτι εἰμί λέγω φθαρτός αὐτός εἰμί ὅσος ἐπί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἄφθαρτος γίγνομαι , διά τίς μή λέγω , ὅτι καί γενητός αὐτός εἰμί καί γίγνομαι ἐν χρόνος εἰμί ἀγένητος διά ὁ ὁ δημιουργός βούλησις ; οἶδα δέ χρή , ὅτι ὅς θεῖος Πλάτων ὁ γενητός κατά αἴτιος λαμβάνω καί οὖον κατά χρόνος . οὖον γάρ δήπου ὁ Τίμαιος πάρειμι ὁ προτοιος τεραίᾳ ὁ περί πολιτεία λόγος καί ἀποδείκνυμι ὁ πᾶς ὁ κατά χρόνος γενητός φθαρτός εἰμί , ὁ ἑξῆς ὥσπερ ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐναντίος ἑαυτοῦ λέγω . καί ὀρθῶς ἀπαντάω πρός ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος εἴρω , ὅτι ἐπεί κατά αἴτιος αὐτός λέγω γενητός καί οὖον κατά χρόνος , εἰκότως οὖον λέγω αὐτός φθαρτός εἰμί . F . 34r ad p . 10 , 25 ὅτι γάρ οὖον πᾶς εἰμί ἀποτέλεσμα ὁ κίνησις , δηλόω ὁ καί πρότερος κινέω ὁ αἴτιος ὁ οὗτος σύστασις ] οἶος ἐγώ τίκτω οὐ ἁπλόος ὑπό ὁ κίνησις ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁπὸ ὅδε ὁ περιφορά · εἰμί γάρ ἁπλόος ὑπό ὁ κίνησις γίγνομαι , ἐσθίω ἐγώ καί πρίν γεννάω γίγνομαι . F . 35v ad p . 13 , 24 Σημειόω ) περί ζῷον αὐθήμερος γεννάω καί ἀποθνῄσκω , ὅς καλέω ἐπιβάλλον . Ibid . ad v . 26 ὁ δέ ( διαειδικός ) ἐννέα γενεά ἀνήρ γηράσκω ] ὡς ὁ κορώνη . F . 40r ad p . 21 , 25 ὁ Ρ ἐπίτριτος · ὁ ΖΦ ὑπεπίτριτος . Ibid . ad p . 22 , 9 λείπω γάρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ πεντάς ] ἀπό ὁ πεντάς ὁ # x772 ; φημί · ὁ γάρ # x772 ; ἐπί ἑαυτοῦ # x772 ; ποιέω . F . 41r ad p . 24 , 5 σαφής λέγω οὗτος ἐν λζʹ κεφάλαιος . F . 42r ad p . 265 16 οὗτος γλαφυρός παραδίδωμι ὁ Ὀνήτωρ ἐν ὁ πέμπτος ] περί ἀριθμητικός ἀναλογία . F . 44r ad p . 30 , 6 schol . a m3 uv . quinque linearum , in quo 1 . Πλάτων et πόλις . F . 47v ad p . 36 , 27 πλάγιος ] πλάγιος καλέω ὁ κατά παράλληλος θέσις ὁ ἔκθεσις ὁ πυθμήν . F . 48v ad p . 38 , 8 supra φημί L et im . notula charta obtecta : ἐκ . . Ν Ι εἰς Ι ὅς | . . . ἅδος Ι . . . . fort . textui inserenda . F . 49 a r ad p . 40 , 27 κατά ὁ ἡηʹ θεώρημα ὁ βιβλίον ὁ Εὐκλείδης . F . 49a v ad p . 43,4 ἐν ὁ λοιπός κατά τριπλάσιος λόγος αὐξάνω ] θ καί Ἶβ καί κζ καί λςʹ , ὅς ἑξῆς ἀναλογέω ) ὁ # x772 ; καί ξδʹ , ὁ εἰμί ὁ ξητουμενοω . F . 95r ad p . 54 , 8 ὁ μέν κυβικός , ὁ δέ ἐκ ἐκ ἀνόμοιος πλευρά ] κζ καί # x772 ; . F . 96v ad p . 57 , 14 τίς ὁ δύναμαι καί τίς ὁ δυναστεύω ] ὅς ὁ ἀστρολόγος καθυπερτερέω ἢ καθυπερτερέω λέγω . F . 113v ad p . 89 , 17 πρός κατασκευή ὁ ἀποφατικός πρότασις . F . 20r ad p . 104 , 21 ἐπί ὁ ἀσπάλαθος ] ἀσπάλαθος · φυτόν ἀκανθώδης . F . 21v ad p . 107 , 6 Σημειόω ) ὅτι ὁ φύσις κρύπτω φιλέω κατά Ἡράκλειτος . F . 22r ad p . 107 , 26 ἐπιλυγάζω ] ἐπισκιάζω ἐπικρύπτω · λύγη γάρ ὁ σκιά . F . 23r ad p . 109 , 13 περι ὁ τετράβιβλος φυσικός Ζωροάστρης . F . 58r fere ad p . 116 , 26 scholion cuius alteram tantum partem 1 . . . λάω δαίμων ἐν ἀήρ καθοράω πίπτω . F . 29v ad p . 136 , 21 μέσος ἔχω τάξις ἐν ὁ εἰμί ὁ ψυχή · διά οὗτος οὖν δύο σχέσις πρός ὁ ἑκατέρωθεν αὐτός εἰμί οὗτος δέ πάλιν ἑκάτερος διττός , ἢ συνάπτω αὐτός ἐκεῖνος , πρός ὁ ὁ σχέσις ἔχω , ἢ χωρίζω αὐτός · ἐγώ διά οὗτος τέσσαρες ὁ σχέσις καί μεταβολή ὁ ζωή , ὅς ὁ χάσμα σημαίνω . F . 1v ad p . 143 , 17 χειά ὁ κατάδυσις ὁ ὄφις καί δράκων · ὡς δέ δράκων ἐπί χειά , ὁ φωλεός . F . 6r ad p . 152 , 10 μήποτε ὁ σημεῖον ὁ ἀμέριστος καί νοερός ἔνδοσις ὁ δικαστής ἐνδείκνυμι · οὗτος γάρ ἀρχοειδής καί ὁ πᾶς ἔχω κῦρος , ὅσπερ ἐξαπλόω διά ζωτικός καί παντοδαπής κίνησις ὁ ὑπουργέω τε καί ὁ ὁ σημεῖον δέχομαι . F . 7v ad p . 155 , 1 ὁ αἴσθησις ὁ εἷς καί ἀμερής ] ὁ κοινός αἴσθησις ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης προσαγορεύω , ἀπό ὅς οἷος ἀμερής εἰμί καί οἷος σημεῖον προβάλλω ὁ πέντε αἴσθησις λέγω , οἷος εὐθύς ἀναλογέω ἀπό ὁ κοινός σημεῖον πρόειμι . F . 10r ad p . 159 , 16 Σημειόω ) ὅτι ὁ χθόνιος μόνος σκιά ἀποτελέω . F . 123r ad p . 177 , 16 ἐπεί καί εἴρω περί οὗτος καί ὁ ἐκ ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον ἀνέρχομαι , ὅτι ἐρωτάω ἀλλήλων μόνος αὗ]ται καί διηγέομαι ἀλλήλων μόνη , αὐτός ]] ἅμα συναριθμέω οὗτος καί ὁ ὁ σῶμα προσεχῶς ἐξέρχομαι ὡς εἄν προηγούμενος καί κατεπείγω ἔχω ὁ τε κρίσις καί ὁ ἐπί ὁ λήγω ὁδός . F . 125v ad p . 182 , 10 πρῶτος μέν συμποδίζω ] αὐτός δέ ὁ συμποδίζω σημαίνω ὁ ὁ οἰκέω ἐνέργεια ἐπέχω καί ὡς ετεροκίνητος ἄγω . F . 126r ad p . 182 , 19 ὁ δέ ἐκδέρω ] οὗτος καλῶς ὁ φιλόσοφος Πατέριος ἐξηγέομαι · σημαίνω γάρ φημί ὁ ἀφαίρεσις ὁ πρός ὁ κόλασις ἐμπόδιος · ὁ γάρ ὁ δέρμα ἀφαιρέω μᾶλλον συναισθάνομαι ὁ ἔξωθεν πληγή . F . 136r ad p . 199 , 6 καί ὅτι ὕφεσις ἔχω ὁ καθαρότης , ὡς εἴρω ἐν ὁ περί τόπος · δεῖ γάρ διά - 30 φέρω ὁ δέχομαι ὁ οὐρανός τόπος ὁ δέχομαι ὁ γῆ . F . 137r ad p . 200 , 16 ἐκ ὁ οὐρανός ὁ ἄκρος αὐτός ὁ δεσμός τείνω [ Pl . Χ 616c ] . δεσμός μέν ὁ φάος λέγω εἄν ὁ συνεκτικός αὐτός δύναμις ( λέγω γάρ συνόχωκα ὁ οὐρανός ) , ἄκρος δέ ὁ δεσμός ὁ ἄκρος καί πρῶτος καί οἶος ἐκ πρύμνα ὁ κυρτός ἐπιφάνεια ὁ οὐρανός ὁ ὅλος κόσμος συνέχω · οὗτος γάρ ὁ τείνω . Ibid . ad 1 . 24 μᾶλλον δοκέω λέγω ὑπόζωμα ὁ πρός ὀρθός ὁ τρόπις ξύλον ὁ συνόχωκα ὁ συμπληρόω ὁ κύτος ὁ ναός σανίς . F . 140r ad p . 205 , 30 λίνον λίνον συνάπτω · παροιμία ἐπί ὁ ὁ αὐτός διά ὁ αὐτός πράσσω , ὡς Στράττις ἐν Ποταμός ( fr . 38 K ) . F . 142r ad p . 209 , 6 ὅτι καί Ὅμηρος πρό Πλάτων ἠλακάτη ἔοικα καλέω ὁ νῦν λέγω ἄτρακτος · φημί γοῦν · ἠλακάτη στρωφάω . στρέφω δέ οὐ ὁ ἐν ὅς ὁ ἔριον , ἀλλά ὁ ἐν ᾡ ὁ νῆμα . F . 147v ad p . 218 , 21 καί ὁ σελήνη φαίνω ποτός ὁ ἥλιος μείζων , ὡς ἐν ὁ συντάσσω δείκνυμι . F . 66r ad p . 227 , 28 δύναμαι κατά ἕκαστος ὁ ἀστήρ καί ὁμόκεντρος ὁ πᾶς σφαῖρα ποιέω καί ἐν οὗτος ἄλλος ἔκκεντρος χωρέω διά ὁ ομοκεντροτητη , ὡς καί ἐγώ ὁ ὁ ἀστήρ σῶμα χωρέω λέγω διά ὁ σφαῖρα συνεχής εἰμί καί ναστός . F . 66v ad p . 228 , 28 ὁ ομόκεντρος περί ὁ ὁ πᾶς κινέω κέντρον , a|i καί εἰμί εἰμί ὅλος . ὁ δέ ἐκ - κεντρόω μέρος εἰμί ὁ πᾶς περί ὁ ἑαυτοῦ κινέω κέντρον παραπλήσιος ὁ ἄστρον . F . 67r ad p . 229 , 13 εἰμί δεῖ , φημί , αὐτός ἁπλόος κατά οὐσία εἰμί ἁπλόος κινέω κίνησις καί οὗτος ἐγκύκλιος , ζητητέος πῶς οὗτος σῴζω . F . IT ad p . 247 , 7 στρόφιον στρογγύλη ζώνη ] . . 7 . ὁ στέμμα ] περιλαμβάνω ἐν ὁ ἀνα . . . . . γυνή . . . . . φημί . . . F . 82v cf . ad p . 256 , 4 F . 153r ad p . 279 , 18 διό μετά ὁ ῥῖψις εἴρω ὡς εἄν † μείζων ὁ λόγος ὁ ῥῖψις ποιέω . F . 163v ad p . 298 , 3 . . ῥῶ . νάω δίκη τίννυμι ὁ περί ὁ γονεύς ] ἀσέβεια · ὁ βιβρώσκω . . ἄρα . . ὅς ἔφορος . . . . . . νο . 11 . Μύκονος . . 8 . F . 164v ad p . 300 , 19 ἐν ὁ ὑπό σελήνη · οὖον γάρ οἷος τε αὐτός φθαρτός εἰμί ἐν οὐρανός γίγνομαι . F . 166v ad p . 304 , 9 ὁ δέ ὑγιής ἄρα φιλοσοφέω ] ἀντί θύω ζητέω μετά ἀκρίβεια καί ἀδέκαστος . οὗτος καί Ἀριστοτέλης [ phys . I 2 . 185 a ’ ἔχω γάρ φιλοσοφία ὁ σκέψις , ἀντί θύω ἀξιόλογος θεωρία . F . 169v ad p . 309 , 20 ζητητέος σύ ὁ εἰς ὁ Φαῖδρος ὁ Πλάτων Πρόκλος σχόλιον . F . 171r ad p . 312 , 6 πόθεν διαγιγνώσκω ὁ βίος , ὅς τυγχάνω ὁ ψυχή πρότερος ἐξίημι , λέγω ἐν ὁ ἐξήγησις ὁ ἑξῆς ῥῆσις . F . 178r ad p . 324 , 15 γυνή εἷς ὁ ευπαρυφη ] ῥύφω ] εὐπάρυφος · ἀγαθός πατήρ θυγάτηρ . Ibid . ad 1 . 24 διήγημα ψευδής . F . 182r ad p . 333 , 1 . . . . . . . κατά εἶδος πᾶς , ὅς κατά ἀριθμός . μικρός γάρ εἰμί χρή ὁ λογικός ψυχή ὁ ἄλογος ζῷον , ὥσπερ ὁ οὐσία ἀγαθός . F . 193v ad p . 354 , 24 σημειόω ) ὁ πᾶς μῦθος ἐπιλέγω .