proclus.in-platonis-rem-publicam-commentarii 10
To dinar ο ν είς τρία κεφάλαια διηρητ αι' καϊ το μεν πρώτον είς ϊλεγχον τείνει της ποιητικής ως μιμητικής οϋ - οης , αλλ' ου παιδευτικής των ψυχών' το δε δεύτερον την άθανασίαν καταδεϊται της ψυχής και την προς το θείον αυτής άναφαίνει Ουγγένειαν' το δε τρίτον αυτόν παρέχεται τον μϋθον , og την πρόνοιαν δείκνυΰιν την τε δαιμυνίαν και θεία ν ολην τήν περί τάς ψυχάς κατιούβας τε είς γίνε - οιν και χωριζομένας από της γενεΰεως , τους τε τρόπους εκατερων τους πολυειδεις . τριών δε τών κεφαλαίων όντων αݲ εϋδηλον , οτι το μεν χωρίξειν ημας προτίθεται τών ύλικών εΙδώλων και άτνάγειν τών της ψευδοπαιδείας φανταΰιών ως καθελκουΰών είς τα εΰχατα τών όντων , α δη και μερικά εοτιν και μιμητά 'όντων αλλ9 ουκ αληθώς όντα , και απλώς άπάΰης της Ιπιπλάοτου ζωής' το δε μετ ίκεΐνο ταχθεν βݲ Ιπιΰτρέφει προς εαυτους και είς την οίκείαν ίπανάγει ξωην και την άθανααίαν , rjv ϊχομεν κατ ούΰίαν , και την απλό - τητα της ύποοτάΰεως ημών ( και γαρ οτι άπλονν η ψυχη δείκνυται , καν φαντάξηται δια την άλογίαν ΰύνθετον , και οτι άθάνατον και ου θνητοειδες , και οτι τω θείω Ουγγενές , καν * * * ως τοις ΰώμαοιν δμόξυγον ) * το δε δη τρίτον γݲ Ιπιΰτρεφει μ*ν ημας , αλλ' Ιπϊ τα προ ημών και τήν Ιπι - οταΰίαν τών κρειττόνων και την πρόνοιαν και τήν ειμαρ - μεν ην τήν είς ημας καθηκουΰαν , φύαιν έχοντας άμφίβιον , άνιοϋΰαν τε καϊ κατιοϋΰαν' καϊ γαρ οί βίοι και οι κλήροι τάς καθόδους δηλοϋβιν ύπό τοΐς θεοΐς γινομένας , καϊ ot iv " Λιδου καθαίροντες ήμας η κολάζοντες δαί μονες τας μετά την γένεΰιν ζωάς ύποτάττουβι τοις κρείττοβιν . Ταυ τα μεν εατι τα κεφάλαια τοϋδε του βιβλίου , τό δε ουν πρώτον πάλιν είς τέτταρα διήρηται . πρώτον μεν γαρ αυτοϋ μέρος Ιΰτϊ το δεικνϋον , τι ποτέ έΰτι μίμημα και τις η μιμητική , τοϋτο δε έργάξεται διελόμενος , ώς άλλο μέν icίτι το καθόλου καϊ iv φυΰικοΐς καϊ iv τεχνητοϊς , αλλο δε τό μερικόν , ο δή τούτου μετέχει πρώτως , αλλο δε τό τού - του εϊδωλον μερικού μερικόν' οϊον iv μεν φυΰικοΐς τό του άνθρωπου είδος και ὁ τὶς άνθρωπος και η είκων τ ου τινός άνθρωπου , iv δε τεχνητοΐς τό είδος της κλίνης καὶ η τις κλίνη καϊ τό εοικός τγ κλίνγ . καϊ iv μεν τοις τεχνητοϊς τρεις ποιηταϊ κλίνης' ζωγράφος τοϋ μιμήματος , κλινοποιός της τινός κλίνης , θεός τοϋ είδους της κλίνης' τοϋ γαρ άεὶ όντος ( τοιούτο δε τό είδος ) αίτιος θεός , της df τινός κλίνης ὁ δημιουργός αύτης κατά τό είδος , τοϋ δϊ μιμήματος ὁ είδωλοποιός . iv 5έ τοις φυοικοϊς τοϋ μεν είδους αίτιος θεός , τοϋ δε τινός τυχόν 6 πατήρ , τοϋ ίέ όμοιώματος πάλιν ὁ ζωγράφος , και διελών όρίζεται μίμημα είναι τό τοϋ τινός εϊδωλον , ο ίΰτι τρίτον άπό τοϋ είδους της κλίνης , ην δε ώς αληθώς κλίνης τό είδος , αλλ' ούτε ή τϊς κλίνη — μετά γάρ τίνων αΰτη διαφορών γέγονεν τις κλίνη , άλλο τι οὗσα παρά τό εϊδος — · ούτε πολλω πλέον τό εϊδωλον αύτης' ωβτ είναι την μιμητικήν τοϋ άπό της άληθείας τρίτου δημι - ουργόν . ούδε γάρ t ) τις κλίνη μίμημα τοϋ είδους , άλλα υποδοχή τις' ω καϊ δήλον οτι ού νοητόν λαμβάνει τό είδος ( ην γάρ αν τοϋ νοητοϋ τό αίοθητόν μίμημα , ώς ὁ Τί - μαιος εϊπεν [ p . 48e ] ) , αλλ' iv αύτοις ον τοις τιοίν , α ίήπΐίτ . μετέχοντα τοϋ εΖόονς' ουκ άρα ή t τούτον.......νοητοϋ μετέχει , μιμητική ονν έΰτιν ή δί]μιονργός τον τρίτον άπό της αληθείας , αλήθεια δε το είδος , άληθῶς ον και ον έβτι μόνον' διό καϊ κλίνη μόνον , άλλο δε ονδέν' άφ ὄν τρίτον τό μίμημα της κλίνης , ον μετέχον τοῦ εὶδονς τῆς κλίνης , αλλ' ωμοιωμένον προς τό μετέχον . Δεύτερον δβ μετά τοϋτο μέρος έΰτϊ τοϋ πρώτον κεφα - λαίον δεικνϋον , ώς άρα παΟα ποιητική μιμητική τις έΰτιν' καϊ δεικνύει τον τρόπον τοϋτον . οτι μεν μιμείται πας ποιη - της λόγονς καϊ k'fyya βίων ανθρωπίνων , δήλον' καϊ οτι παν - τοία , καϊ τοϋτο δήλον' οϊον στρατηγούς νομοθέτας ρήτορας τέκτονας ναυπηγούς . ονκοϋν η οϊδεν ό ποιητής καϊ αντά έκεινα , όϋα καϊ οϊα μιμείται , οίον οτρατηγείν ρητορεύειν νομοθετείν νανπηγειν' ή αύιά μεν ονκ οίδε , μιμεΐοθαι δε αντά μόνον οϊδεν δια δή τίνων ομοιωμάτων φαινομένων . αλλ' είδώς μεν ονκ αν τις ελοιτο μενειν έπϊ τοις τών χει - ρόνων ϊργοις , έαντόν άποΰτερών τών μειζόνων , εί μη παι - διας ενεκα μεταχειρίζοιτο τά είδωλα προ τών αληθινών' ονδεις γάρ αν ΰπονδάΰειεν έπϊ τοις χείροΰιν άντϊ τών άμει - νόνων , αμφότερα δννάμενος' λείπεται ονν άγνοια τών αλη - θών οπονδάζειν αν τον iv τοις μιμήμαΰιν . εί ονν πας ποιητής απονδή τά μιμήματα μέτειΰιν , τιας ό ΰπονδή τά μιμήματα μετιων ονδεν άλλο έΰτιν η μιμητής * πάς άρα ποιητής μιμητής ifaiv , εί μηδέν ϊχει τοϋ μιμεΐοθαι κάλλιον . καϊ τοντό γε ονδεν άλλο συνάγει η οτι τών ποιητών ουδείς , καθ᾿ ὅσον iouv ποιητής , πολιτικός ίΰτιν' ουδείς γάρ f . nsr . πολιτικός μιμητής έβτιν , πας δε ποιητής μιμητής . Τρίτον τοίνυν τοϋ αύτοϋ κεφαλαίου , οτι πας ποιητής ούτε ίπιστήμων εστϊν εκείνων α μιμείται ούτε όροδοξαστι - κός . τρεις γάρ είΰιν τέχναι περϊ εκαβτον' ή χρησομένη τω γινομένω ώς όργάνω , οίον χαλινω ή ιππική' ή δημιουρ - γοϋΰα , οϊον χαλινοποιική' ή μίμου μένη τον όντα χαλινόν , ώς ή γραφική , και η μεν έπιστήμων τοϋ χαλινοϋ τό τέλος είδυΐα και την χρείαν ( κυριώτατον γάρ τών αιτίων τό τελικόν , δ δε τό κυριώτατον είδώς αίτιον πάντως επιστήμων , ό δε χρηΰόμενος οϊδεν τον όργάνου τό τελικόν αίτιον ) , ί ) ίέ όρ - θήν ίχει δόξαν περί χαλινοϋ' μανθάνει γάρ ὁ χαλινοποιός , οτι τοιόνδε δει τον χαλινόν εϊναι , παρά τοϋ χρησομένου τω χαλινω , καϊ τήν αίτίαν άγνοών ποιεί τοιόνδε χαλινόν . ή δέ ζωγραφία μιμείται τό εϊδος τοϋ χαλινοϋ , βλέπουσα τό Οχημα τοϋ δημιουργηθέντος , ούτε τήν χρείαν είδνία , ώς ή χρω - μένη , ούτε τον τρόπον της ποιήσεως , ώς ή δημιονργήσασα τον χαλινόν . ούτ' άρ' ό μιμητής ίπιστήμων εστίν ούτε ὀρ - δοδοζαστικός ων μιμείται . Τέταρτον ίπϊ τούτοις , οτι λώβη τών άκονόντων έστϊν ή ποιητική , τό μεν λογιστικόν της ψυχής άγχονσα , τό δε παητικόν τρέφονσα . τοϋτο μεν γάρ έστιν φιλήδονον και φιλόλνπον' αύξει δε τό μϊν ποιοϋσα φιλόθδονον ἡ καὶ γωδία , τό δε φιλόγελων ή κωμωδία , καϊ τί δεί περί τών πολλών λέγειν ; άλλα καϊ τών έπιεικών καϊ μέσων έπιτρίβει τό παθητικόν } iv ταίς άλλοτρίαις σνμφοραίς σννοικτίζεσθαι καϊ τοις άλλοτρίοις όνείδεσι σνγ γελάν ονδεν άτοπον ήγον - Misv μίνων , αλλ' ώς iv παιδιας μοίρα ταντα πραττόντων , κα - πειτα μετά σπονδής ποιονντων ταύτα δια τον εἰισμόν . εί οὗν ή ποιητική μιμητική παθῶν εστίν , ή μιμητική τών παθῶν αϋξει τό παθητικόν , ή αυξουσα τό παθητικόν εὐνο - μονμέναις πόλεσιν άνεπιτήδειος , δήλον τό σνναγόμενον . Τό μεν δή πρώτον κεφάλαιον είς ταντα διήρηται , τό δέ περί ψνχής είς δνο τέμνεται * τό μ\ν γάρ ίστιν αν τοϋ δεικνϋον άθάνατον τήν ψνχήν , τό δε τήν ποίαν ψνχήν άθάνατον δει νομίζειν διασ τέλλον . τό μεν ονν πρότερο ν διά τοιώνδε πρόεισιν λόγων' ή ψνχή ον φθείρεται νπό της ιδίας κακίας' τό μη φθειρόμενον ύπό της ίδιας κακίας άίδιόν έστιν' * kv γάρ φθείρει , τό κακόν' τό ονν νπό τοϋ μόνον δνναμένον φθείρειν μή φθειρόμενον άίδιον' ή άρα ψνχή άίδιον . καϊ ωρμηται ό λόγος άπό της αίτιας της φδαρτικής τών φθαρτών' καϊ εστίν ονχ απλώς σνλλογισμός , άλλα άπόδειξις άναιροϋσα τήν φθοράν άπ αίτιας , είς δε τήν τοϋ λόγον τοντον διάρθρωσιν πολλά διορίζεται' καϊ διαφερόντως ἓν μέν , οτι εκάστω τών φθαρτών εστίν τι κακόν , iv ζωοις , iv φντοίς , iv άψνχοις , ώς ξυλω σηπεδών , ερνσίβη φντω , όφθαλμία ζωω . ετερον δέ , οτι δει μή κατά σνμβεβηκός λαμβάνειν τό φθαρτικόν , οϊον οτι ή άδικία φθείρει , διότι ὁ άδικος διδονς δίκην σφάττεται' κατά σνμ - βεβηκός γάρ ον τω φθείρει ή αδικία' εί γάρ καθ' αυτό , πανταχοϋ αν έποίει τοϋτο καϊ iv πάσιν . τρίτον δέ , ότι μέγιστον ονκ εστι κακόν τό δανάσιμον ( άπαλλαττει γάρ έαν - τοϋ τό Ιχον ) , άλλα τό μή άπολλϋον τό iv ω | ίστιν' καϊ τοϋτο άπ Ιννοίας ίκείνης της λεγούσης τό μή είναι έλασσον είναι κακόν τον είναι κακώς . ώστε καϊ καθ' αυτό μείζον κακόν τό ψνχής ι ) τό σώματος , οϊον άδικία νόσου * τ ) μεν γάρ κακννει μή άπολλϋσα , ή δε κακννασα διόλλνσι τό ἔχον αὐτήν , τούτων δὲ διοριθδέντων ἄραρεν ἡ ἀπόδειξις · ἡ γάρ ψυχή οὐ φθείρεται ὑπό τοῦ ἰδίου κάκοῦ καθ᾿ αὑτό , τό δέ μή φδειρόμενον ὑπό τοῦ ἰδίου κακοῦ καθ᾿ αὑτό ἀίδιον , ἡ ἄρα ψυχὴ ἀίδιον . καὶ γὰρ εἴ τις λέγοι τοῦ σώματος ἀπολυμένου φθείρεσθαι τὴν ψυχὴν , ἔδει τὸ σῶμα φθειρόμενον ἐμποιεῖν τῇ ψυχῇ τὴν αὐτῆς κακίαν , ἵνα φθαρῇ διὰ τὸ οἰκεῖον κακόν , ἀλλ᾿ οὐχὶ διὰ τὸ ἀλλότριον · εἰ δὲ τοῦτο , ἔδει τοῦς νοσοῦντας ἀδικωτέρους γίνεσθαι καὶ τὴν ἄλλην πᾶσαν κακίαν κακίους · ταῦτα δὲ ἄτοπα · οὐκ ἄρα διὰ τὴν σώματος φθορὰν ἡ ψυχὴ φθείροιτο ἄν . εἰ δέ τις ἀποροίη , πῶς οὖν ἡ ἐμψυχία φθείρεται διὰ τὴν τοῦ σώματος ἐν ᾧ ἐστι διάλυσιν , ἐροῦμεν , ὅτι ἡ τοῦ σώματος διάλυσις τοῦ ζῶντος , ᾗ ζῶν ἐστι , καὶ τῆς ἐμψυχίας ἐστὶν κακόν · ἐπειδήπερ ἐν ὑποκειμένοις ἐστὶν ἡ ἐμψυχία , τὸ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ ὂν πᾶν δεῖται τῆς τοῦ ὑποκειμένου φύσεως εἰς τὸ εἶναι · εἰ οὖν τὸ εἶναι κοινὸν ἀμφοῖν , καὶ τὸ μὴ εἶναι κοινόν , καὶ τὸ αἴτιον θατέρῳ τοῦ μὴ εἶναι καθ᾿ αὑτὸ καὶ τῷ λοιπῷ γίνεται αἴτιον τοῦ μὴ εἶναι , διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , οὐ κατὰ συμβεβηκός . εἰ δέ τις ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ ἄλογον μεταβάς , ὅπερ ὁ Τίμαιος λέγει θνητὸν εἶδος ζωῆς [ p . 69c ] σαφῶς , ἀποροῖ , πῶς οὐχὶ κἀκεῖνο ἀθάνατον , ὅπερ οὐ φθείρετια ρεται ὑπὸ ἀδικίας καὶ δειλίας καὶ ἀκολασίας , μεγίστων | ὄντων κακῶν , εἴπερ μὴ θανάσιμα ( τὸ γὰρ ὑπὸ τῶν μεγίστων μὴ φθειρόμενον οὐδ᾿ ὑπὸ τῶν ἐλασσόνων [ ἂν ] φθαρήσοιτ᾿ ἄν · ταῦτα δὲ πιστὰ διὰ τὸ τεθὲν τὸ λέγον τὸ μὴ θανάσιμον κακὸν τοῦ θανασίμου μεῖζον ) , ἐροῦμεν , ὅτι ταῦτα μέγιστα μὲν ἐστι κακῶν , ἀλλὰ τῶν λογικῶν , τῶν δὲ ἀλόγων τρόπον τινὰ καὶ κατὰ φύσιν ἐστί . θηριώδη γὰρ τὰ ἄλογα μόρια , τοῖς δὲ τοιούτοις κατὰ φύσιν τὸ ἀλόγως ἐνεργεῖν , λόγῳ δὲ παρὰ φύσιν ( ὡς φύσει κυσὶν τὸ ὑλακτεῖν καὶ ὄνοις τὸ γαστριμαργεῖν ) · εἰ δὲ τῷ ἀλόγῳ μὴ μέγιστα ταῦτα κακά , θαυμαστὸν οὐδὲν κἀκεῖνο φθείρεσθαι μετὰ τοῦ ὑποκειμένου τοῦ ἐν ᾧ ἐστι , καθάπερ τὴν ἐμψυχίαν · ὃ δὴ γίνεται τότε μόνον , ὅταν ἡ λογικὴ χωρισθῇ πάντῃ τῆς πρὸς αὐτὸ συζωΐας . εἰ δέ τις ἐπιζητεῖ , πῶς δὲ ὅλως οὐ φθείρει τὴν ψυχὴν ἡ αὐτῆς πονηρία , εἴπερ ὁρισμός ἐστιν τοῦ κακοῦ τὸ φθαρτικὸν οὗ ἐστιν κακόν , ἐροῦμεν ὅτι καὶ ἡ ἀδικία φθείρει καὶ ἡ ἀκολασία , ἀλλὰ τὰς ἐνεργείας τῆς λογικῆς ψυχῆς τὰς νοερὰς καὶ διανοητικὰς καὶ τὰς ὀρθὰς δόξας , ὥσπερ αὔξει τὰς τῶν ἀλόγων . διὰ καὶ ἐλέγομεν ἐκείναις εἶναι κατὰ φύσιν · ἐναντίως γὰρ ἔχετον ἥ τε λογικὴ ψυχὴ καὶ <ἡ> ἄλογος , καὶ τὸ τῇ ἑτέρᾳ κατὰ φύσιν τὴν λοιπὴν διατίθησιν παρὰ φύσιν . διὰ καὶ ὁ παντελὴς χωρισμὸς ἀπὸ τοῦ ἀλόγου τῆς λογικῆς ἀποσβέννυσιν τὴν ἐκείνου ζωήν . φθείρει δ᾿ οὖν τι τῶν τῆς λογικῆς τὸ ἐν αὐτῇ κακόν , καὶ οὕτω πᾶν κακὸν φθαρτικὸν οὗ ἐστι κακόν , καὶ μέχρι τοσούτου φθαρτικὸν μέχρις ὅσου κακόν . Τό μὲν οὖν πρότερον κεφάλαιον οὐτωσὶ διέθηκεν ἁ παρὼν λόγος᾿ ἐκ δὲ τούτον συνήγαγεν οἷον | πόρισμα τοιοῦτον , τάς ψνχάς μήτε πλείονς γενέσθαι μήτε ἐλάσσους . εἴτε γὰρ ἐλάσσους γίνοιντο , φθαρήσεταί τις · δέδεικται δὲ ἄφθαρτος οὖσα · εἴτε πλείους γίνοιντο , ἐκ τῶν θνητῶν ἔσονται · τοῦτο δὲ ἀδύνατον , ἵνα μὴ πάντα γένηται ἀθάνατα . πᾶν δὲ τὸ γιγνόμενον ἔκ τινος γίνεται · εἰ οὖν ἐκ τοῦ θνητοῦ τις γίγνοιτο ψυχή , γενομένη δὲ ἀθάνατος εἴη , τὸ θνητὸν ἀθάνατον ἔσται [ ἡ ] ψυχὴ γεγονός · ἀεὶ γὰρ γινομένων τῶν ψυχῶν δαπανηθήσεται πᾶν τὸ θνητὸν εἰς τὴν τούτων ἀθανάτων οὐσῶν γένεσιν , μὴ ἀνταποδιδομένων εἰς τὴν ἐκείνου γένεσιν . λάβοις δ᾿ ἂν ἐκ τούτων καὶ ὅτι κατ᾿ αὐτὸν πεπέρασται τῶν ψυχῶν ὁ ἀριθμός , εἴπερ οὔτε πλείους γινόμεναι οὔτε ἐλάσσους διὰ τὴν ἀθανασίαν ἔχουσι τὸν ὅρον , ἀλλ᾿ οὐ [ διὰ ] τὴν ἀπειρίαν . Τὸ δὲ δὴ δεύτερον ἀναγκαῖον ὑπέλαβεν διὰ τὴν ἄλογον ψυχήν . ἐπειδὴ γὰρ ψυχὴν καλοῦμεν τὴν πᾶσαν , ἀναγκαῖον ἦν διορίσαι ποίαν εἶναί φησιν τὴν ἀίδιον . τοῦτο οὖν ποιῶν τὴν λογικὴν μόνην διορίζεται τοιαύτην εἶναι ( δηλοῖ δὲ λέγων [ p . 611e ] , ὅτι τὴν ἀθανασίαν ἴδοις ἂν εἰς τὴν φιλοσοφίαν αὐτῆς βλέπων , καὶ οἵων ἐφάπτεται καὶ οἷς ἐστιν συγγενής ) , ἀλλ᾿ οὐχὶ τὴν πᾶσαν μετὰ τῶν παθῶν . <διὰ> ταῦτα γὰρ σαφῶς τὴν θείαν ψυχὴν ἀφελὼν ἀπὸ τῆς παθητικῆ ἐν τῷ ἀθανάτῳ τίθησιν , ἅμα καὶ τὸν ἀπὸ τῆς ὁμοιότητος τῆς πρὸς τὸ θεῖον λόγον δυνάμει παραδιδούς . Τούτῳ δὲ πάλιν τῷ κεφαλαίῳ συνῆψεν ὄντι ἀναγκαίῳ τὸν περὶ τῶν μισθῶν τῶν ὑπαρχόντων ζῶσι τοῖς δικαίοις λόγον ἀντιστρόφως | οἷς οἱ περὶ Γλαύκωνα κατέτειναν ὑπὲρ τοῦ ἀδίκου λόγοις . ὥστε τρόπον τινὰ καὶ τοῦτο τὸ μέσον κεφάλαιον εἶναι τετραμερές · ἑκατέρῶ γὰρ τοῖν δυοῖν συνήρτηταί τι συνεισαγόμενον τῷ προηγουμένῳ . Τρίτον δὲ ἦν τοῦ βιβλίου μέρος ὁ μῦθος · διῄρηται δὲ καὶ οὗτος εἰς τέτταρα κεφάλαια . καὶ τὸ μὲν πρῶτὸν ἐστιν περὶ τῶν διαφόρων ἐν Ἅιδου λήξεων τῶν χωριζομένων ψυχῶν , ἐν ᾧ καὶ περὶ τοῦ δικαστικοῦ τόπου λέγεται καὶ περὶ αὐτῶν τῶν δικαστῶν καὶ περὶ τῆς ὑπὸ γῆς πορείας · τὸ δὲ δεύτερον περὶ τῆς τοῦ κόσμου τάξεως , ἐν ᾧ λέγεται , τίς τε ἡ τοῦ οὐρανοῦ κατασκευή , καὶ τίνες αἱ προϊστάμεναι τῆς τάξεως αὐτοῦ θεῖαι μονάδες , καὶ τίνες αἱ προσεχῶς αὐτὸν κινοῦσαι , καὶ τίνες αἱ ἐκείνων ὀπαδοὶ καὶ διαπόρθμιοι δυνάμεις · τὸ δὲ τρίτον περὶ κλήρων καὶ βίων καὶ αἱρέσων ψυχικῶν , <ἐν ᾧ> λέγεται , πῶς αἱροῦνται , τίς ὁ δαίμων , τίς ἡ ψυχή , τίς ἡ τάξις ἡ τῶν συγκλήρων , τίνες αἱ μετατάξεις αἱ ἀπὸ ἀλόγων εἰς λογικὰ ζῷα , αἱ ἀπὸ λογικῶν εἰς ἄλογα , αἱ ἀπὸ λογικῶν εἰς λογικά , αἱ ἀπὸ ἀλόγων εἰς ἄλογα · τὸ δὲ τέταρτον καὶ τελευταῖον , πῶς αἱ ψυχαὶ κατίασιν εἰς τὰ σώματα · καὶ λέγεται καὶ ἐν τούτῳ , τίς ὁ τῆς Λήθης ποταμός , τί τὸ πεδίον τῆς Λήθης , τίνες αἱ φοραὶ τῶν ψυχῶν αἱ τοῖς διᾴττουσιν ὅμοιαι , πῶς εἰσδύονται εἰς τὰ σώματα , τίς ἡ βροντή , τίς ὁ σεισμός , ἃ δὴ παρακολουθεῖν φησιν ταῖς πτώσεσιν τῶ ψυχῶν . Ταῦτα δὴ ἀναγκαῖα πάντα πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν δικαιοσύνην μεγάλα προξενοῦσαν ἀγαθὰ | ὐγαθὰ | καὶ ἐν ταῖς λήξεσιν καὶ ἐν ταῖς δευτέραις καθόδοις εἰς τὴν γένεσιν . ὁ μὲν οὖν δικαστικὸς τόπος ἐστὶν μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ , οὐ διότι μόνος ἐκεῖνος ἔχει δικαστάς , ἀλλ᾿ ὅτι πανταχοῦ προσήκει τοῖς δικασταῖς τὰ μέσα , τῷ νόμῳ ἐπανισοῦσι τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἔσχατα ἀλλήλοις · ὡς ἡ μὲν πεμπάς , οὖσα μέση τῆς ἐννεάδος καὶ μονάδος , ἱερὰ λέγεται τῆς δικης . τὰ δὲ χάσματα τὰ διπλᾶ τὰ εἰς οὐρανὸν τείνοντα ἀπὸ τοῦδε τοῦ τόπου καὶ εἰς γῆν ἀναγωγά γωγά τε καὶ καταγωγὰ διπλᾶς ἐπ᾿ ἄμφω τάξεις παρίστησιν , οὐρανίας καὶ χθονίας , τῇ μὲν ἀναγωγοὺς εἰς οὐρανὸν [ ἂν ] ἀπὸ γενέσεως καὶ προϊσταμένας ἑτέρας γενέσεως , τῇ δὲ κολαστικὰς καὶ ὑπὸ γῆς συνωθούσας τὰς ἀξίας τῆς τίσεως , τὰς δὲ χωριζούσας ἀπ᾿ ἐκείνων τῶν τόπων καὶ εἰς γένεσιν περιαγούβας . τά δὲ δὴ σημεῖα τὰ περιαπτόμενα ταῖς δικασθείσαις ψυχαῖς τὰ μὲν ὄπισθεν τὴν γενεσιουργὸν ἐνδείκνυται ζωήν , τὰ δὲ ἔμπροσθεν τὴν νοεράν · διότι καὶ ἡ μὲν νόησις εἰς τὰ πρὸ αὐτῆς βλέπει , ἡ δὲ φύσις εἰς τὰ μετ᾿ αὐτὴν ῥέπει καὶ χαίρει τοῖς ὀπισθίοις . ὁ δὲ δὴ λει - μὼν αὐτὴν ἐνδείκνυται τὴν ἀκρότητα τῆς γενέσεως , εἰς ἣν αἱ ψυχαὶ συρρεέουσιν ἄνωθεν καὶ κάτωθεν τῆς αἱρέσεως ἕνεκα τῶν γενέσεων . ἡ δὲ χιλιέτης ὑπὸ γῆς πορεία τὴν χθονίαν περίοδον · κύβος γὰρ ἡ χιλιὰς ἀπὸ δεκάδος καὶ διὰ τοῦτο σύνθημα χθονίας ζωῆς · τὸ δὲ μυκώμενον στόμιον τάξεως δαιμονίας διοριστικῆς τῶν τε κολαστικῶν καὶ τῶν γενεσιουργῶν περιόδων , εἰς τὴν τῆς | σελήνης σειρὰν ἀνηρτημένης , ἧς καὶ ὁ μυκηθμὸς ἱερός . τὸ δὲ δὴ φῶς τὸ διῆκον δι᾿ ὅλης τῆς οὐρανοῦ περιφορᾶς αὐτὸν δηλοῖ τὸν τόπον , εἰς ὃν ἐνήδρασται ὁ οὐρανός , ὄχημα πρῶτον ὂν τῆς οὐρανίας ζωῆς . ὁ δὲ εἷς σφόνδυλος καὶ οἱ ἑπτὰ τὴν ἀπλανῆ καὶ τὰς ἑπτὰ σημαίνουσιν σφαίρας , τὰ δὲ ἄγκιστρα τοὺς πόλους , καὶ τὸν ἄξονα ἡ ἠλακάτη · διὰ καὶ ταῦτα μὲν ἐξ ἀδάμαντος ὡς ἄτρεπτα καὶ ἀδιαίρετα , οἱ δὲ σφόνδυλοι καὶ ἐξ ἄλλων γενῶν διὰ τὴν ἐκ τῶν στοικείων . ἡ δὲ αὖ Ἀνάγκη παρίστησι τὴν μίαν θεότητα τὴν προεστῶσαν τῆς εἱμαρμένης καὶ τὴν μίαν θεότητα τὴν προεστῶσαν , αὐτὴν δηλοῦσα τὴν παρὰ τοῖς θεολόγοις Θέμιν · αἱ δὲ Μοῖραι τὰς κατανειμαμένας τὴν πρόνοιαν τῆς μητρὸς Θέμιδος , καὶ ἡ μὲν Κλωθὼ τὴν ἀπλανῆ λαχοῦσα σφαῖραν , ἡ δὲ Ἄτροπος τὴν πλανωμένην , ἡ δὲ Λάχεσις τὸν ὅλον οὐρανόν . ὁ δὲ προφήτης καὶ πᾶσα ἡ κατ᾿ αὐτὸν σειρὰ τάξιν ἀγγελικὴν ἐμφαίνει μέσην τῆς τε Μοιραίας θεότητος καὶ τῆς δαιμονίας προνοίας , τῶν ψυχικῶν βίων προστάτιν . ὁ δὲ εἰληχὼς δαίμων ἐστὶν ὁ τῶν γενεσιουργῶν βίων ἔφορος , κυβερνῶν πᾶσαν ἡμῶν τὴν ἐν τῇ γενέσει πολιτείαν . οἱ δὲ αὖ κλῆροι σημαίνουσι τὴν κοσμικὴν τάξιν τὴν ἀφορίζουσαν ταῖς ψυχαῖς τοὺς ὀφειλομένους ἑκάστῃ κατὰ τὴν ἀξίαν βίους , ἧς δὲ βίοι τὰ εἴδη τῶν γενεσιουργῶν ζωῶν τῶν ἐκ τοῦ παντὸς ἀπονεμομένων ταῖς κατιούσαις ψυχαῖς , πλειόνων ἢ ἐλασσόνων · αἱ δὲ αἰρέσεις | προβολὰς λόγων κατὰ τὴν αὐτενέργητον τῶν ψυχῶν δύναμιν ἐναρμοζομένων τῇ τάξει τοῦ παντός · αἱ δὲ εἰς διάφορα ζῷα μετατάξεις ἀμείων καὶ χείρω τῆς ζωῆς ποικίλας διεξόδους κατὰ τὰς διαφόρους δυνάμεις λογικὰς ἢ ἀλόγους , τῶν ὁμοίων ἀεὶ πρὸς τὰ ὅμοια φερομένων κατὰ τὴν ἐν τῷ κόσμῳ δίκην . τὸ δὲ τῆς Λήθης πεδίον πᾶσαν δηλοῖ τὴν γένεσιν , ἐν ᾗ καὶ δαίμονές εἰσι γενεσιουργοὶ καὶ ἡ ἄλογος ζωὴ συνδεῖται ψυχαῖς · ὁ δὲ τῆς Λήθης ποταμὸς πᾶσαν τὴν ῥύσιν τῶν ἐνύλων καὶ τὸ ῥόθιον κύτος ἡμῶν , † ἀεὶ λήθης ἀναπιμπλὰς τὰς ψυχὰς Διὸς ἅμα καὶ Ποσειδῶνος ἄνωθέν τε καὶ κάτωθεν περὶ τὴν γένεσιν δημιουργίας · ἡ δὲ ἐν ννυκτὶ πτῶσις τὴν εἰς τὸ σκοτῶδες καὶ ἀφεγγὲς περιάγουσαν κατάταξιν · αἱ δὲ τοῖς διᾴττουσιν ἐοικυῖαι φοραὶ τὰς τῶν ὀχημάτων τῶν ψυχικῶν γενεσιουργοὺς φοράς , ἃ καὶ διὰ τοῦτο ἀφωμοίωται διᾴττουσιν ὡς ὁμοιότητά τινα φερόμενα πρὸς τὰ τῶν ἄστρων ὀχήματα . καὶ τέλος <ὁ> ὕπνος αὐτὴν ἐνδείκνυται τὴν πάρεσιν καὶ τὴν ἀργίαν τῆς νοερᾶς τῶν ψυχῶν χωῆς ἀπ᾿ ἐναντίας ἔχουσαν πρὸς τὴν ἄγρυπνον τοῦ νοῦ θεωρίαν . Τοσαῦτα καὶ περὶ τῶν ἐν τῷ μύθῳ δπέρματα νοημάτων ἀναγεγράφθω προκείμενα τοῖς ἐξεργάζεσθαι βουλομένοις τε καὶ δυναμένοις ἀνελίττειν .
Lemmas: To dinar ὁ Ν εἷς τρεῖς κεφάλαιος διηρητ ἀεί και ὁ μέν πρῶτος εἷς ϊλεγχον τείνω ὁ ποιητικός ως μιμητικός ου - Όη , ἀλλά ου παιδευτικός ὁ ψυχώνω ὁ δέ δύο ὁ ἀθανασία καταδέω ὁ Ψυχή και ὁ προς ὁ θεῖον αὐτός ἀναφαίνω Ουγγένειαν' ὁ δέ τρίτος αὐτός παρέχω ὁ μῦθος , og ὁ πρόνοια δείκνυμι ὁ τε δαιμυνίαν και θεῖος Ν ὅλος ὁ περί ὁ Ψυχή κατιουβος τε εἷς γΐνω - ὅς και χωρίζω από ὁ γενευηως , ὁ τε τρόπος ἑκάτερος ὁ πολυειδής . τρεῖς δέ ὅς κεφάλαιος εἰμί αʹ εὔδηλος , ὅτι ὁ μέν χωρίζω ἡμεῖς προτίθημι ὅς ὑλικός εἴδωλον και ἀντάγω ὅς ὁ ψευδοπαιδεία φανταΰιών ως καθέλκω εἷς ὁ εΰχατα ὅς εἰμί , ὅς δη και μερικός εἰμί και μιμητής ὄνομαι αλλ9 οὐ ἀληθής εἰμί , και ἁπλόος ἀφαύω ὁ ιπιπλαοος ζωός ὁ δέ μετά ίκεΐνο τάσσω βݲ ιπιυτρεφω προς ἑαυτοῦ και εἷς ὁ οἰκεῖος ίπανάγει ὀξύνω και ὁ αθαναία , rjv οἴχομαι κατά ουυεις , και ὁ απλός - τητάω ὁ υποοταυηως ἡμεῖς ( και γαρ ὅτι ἅπλος ὁ Ψυχή δείκνυμι , καν φαντάζω διά ὁ ἀλογία ὕω , και ὅτι ἀθάνατος και ου θνητοειδής , και ὅτι ὁ θεῖον Ουγγενές , καν * * * ως ὁ εὔμαος δμοξυγος ) * ὁ δέ δη τρίτος γݲ ιπιυτρεφω μ*ν ἡμεῖς , ἀλλά ἴψ ὁ προ ἡμεῖς και ὁ ἴψ - οταυεις ὅς ἀγαθός και ὁ πρόνοια και ὁ ειμαρ - μέν ἐάν ὁ εἷς ἡμεῖς καθήκω , φυή ἔχω ἀμφίβιος , άνιος τε και κατιοϋΰαν' και γαρ οἷ βίος και ὁ κλῆρος ὁ κάθοδος δηλοϋβιν ὑπό ὅς θεός γίγνομαι , και ot iv " Λίδου καθαίρω ἀμάω ὁ κολάζω δή μονός ὅς μετά ὁ γένος ζωή ὑποτάσσω ὁ κρείττοβιν . ταυ ὁ μέν ἄγαλμα ὁ κεφάλαιος ὅδε ὁ βιβλίον , ὁ δέ οὖν πρῶτος πάλιν εἷς τέσσαρες διαιρέω . πρῶτος μέν γαρ αὐτός μέρος Ιΰτϊ ὁ δείκνυμι , τίς ποτός ἔρχομαι μίμημα και τις ὁ μιμητικός , οὗτος δέ ἔργω διαιρέω , οὖς ἄλλος μέν ὅς ὁ καθόλου και iv φυυικω και iv τεχνητός , ἄλλος δέ ὁ μερικός , ὁ δή οὗτος μετέχω πρῶτος , ἄλλος δέ ὁ ὅς - ὁ εἴδωλον μερικός μερικός οἷος iv μέν φυυικω ὁ ὁ ἄνθρωπος είδος και ὁ τις άνθρωπος και ὁ εἴκω τ ου τις ἄνθρωπος , iv δέ τεχνητός ὁ είδος ὁ κλίνη καί ὁ τις κλίνη και ὁ ἔοικα τγ κλίνγ . και iv μέν ὁ τεχνητός τρεις ποιητής κλίνη ζωγράφος ὅς μίμημα , κλινοποιός ὁ τις κλίνη , θεός ὅς εἶδος ὁ κλίνη ὅς γαρ ἀεί εἰμί ( τοιοῦτος δέ ὁ είδος ) αίτιος θεός , ὁ df τις κλίνη ὁ δημιουργός αὐτός κατά ὁ είδος , ὅς Ζεύς μίμημα ὁ εἰδωλοποιός . iv εἶμι ὁ φυοικος ὅς μέν εἶδος αίτιος θεός , ὅς δέ τις τυγχάνω 6 πατήρ , ὅς εἶμι ομοίωμα πάλιν ὁ ζωγράφος , και διαιρέω ὁρίζω μίμημα εἰμί ὁ ὅς τις εἴδωλον , ὁ ίΰτι τρίτος ἀπό ὅς εἶδος ὁ κλίνη , ἐάν δέ οὖς ἀληθής κλίνη ὁ είδος , ἀλλά ούτε ή τις κλίνη — μετά γάρ τίνω ἀϋτή διαφορά γίγνομαι τις κλίνη , ἄλλος τίς ὕω παρά ὁ εἶδος — · ούτε πολύς πλέω ὁ εἴδωλον αύτης' ωβτ εἰμί ὁ μιμητικός ὅς ἀπό ὁ ἀλήθεια τρίτος δημι - ὀργός . οὐδέ γάρ t ) τις κλίνη μίμημα ὅς εἶδος , ἄλλος υποδοχή τις εἰμί και δῆλος ὅτι ὅς νοητός λαμβάνω ὁ είδος ( ἐάν γάρ αν ὅς νοητός ὁ αἴθω μίμημα , οὖς ὁ τις - Μάϊος εἶπον [ p . 48e ] ) , ἀλλά iv αὐτός εἰμί ὁ τίω , ὅς ἶπος . μετέχω ὅς εΖόονς' οὐ άρα ή t τουτον.......νοαιτεω μετέχω , μιμητικός προνέω ἔρχομαι ή δί]μιονργός ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἀλήθεια , αλήθεια δέ ὁ είδος , ἀληθής εἰμί και εἰμί έβτι μόνος διό και κλίνη μόνος , ἄλλος δέ ονδέν' ἄφος εἰμί τρίτος ὁ μίμημα ὁ κλίνη , εἰμί μετέχω ὁ εἶδον ὁ κλίνη , ἀλλά ὁμοιόω προς ὁ μετέχω . Δεύτερος δβ μετά οὗτος μέρος ὕς ὅς πρῶτος Κέφα - λαιός δείκνυμι , οὖς άρα παΟα ποιητικός μιμητικός τις ἔρχομαι και δείκνυμι ὁ τρόπος οὗτος . ὅτι μέν μιμέομαι πᾶς ποιέω - ὁ λόγος και k'fyya Βίων ἀνθρώπινος , δῆλος και ὅτι πᾶς - τοῖος , και οὗτος δῆλος οἷος στρατηγός νομοθέτης ῥήτωρ τέκτων ναυπηγός . ονκοϋν ὁ οἶδα ὅς ποιητής και ἀντάω ἐκεῖνος , οὖον και οἶος μιμέομαι , οἷος οτρατηγείν ῥητορεύω νομοθετέω νανπηγειν' ή αὖ μέν ὀνκ οἶδα , μιμειοθαις δέ ἀντάω μόνος οἶδα διά δή τίνω ομοίωμα φαίνω . ἀλλά οἶδα μέν ὀνκ αν τις αἱρέω μένω ἐπί ὁ ὅς χέω - ρόνων ῥῖγος , ἔνατος απουτερας ὅς μείζων , εἰ μη παῖς - δῖος ἕνεκα μεταχειρίζω ὁ εἴδωλον προ ὅς αληθινός ονδεις γάρ αν υπονδαυαγω ἐπί ὁ χείρος ἀντί ὅς ἄμι - νονά , ἀμφότερος δννάμενος' λείπω προνέω άγνοια ὅς ἄλη - Θῶν οπονδάζειν αν ὁ iv ὁ μίμημα . εἰ προνέω πᾶς ποιητής απονδή ὁ μίμημα μέτειμι , Τίας ὅς ΰπονδή ὁ μίμημα μέτειμι ὅνδε ἄλλος ἔρχομαι ὁ μιμητής * πᾶς άρα ποιητής μιμητής ifaiv , εἰ μηδείς ϊχει ὅς μιμειοθαις καλός . και τόντος γε ὅνδε ἄλλος συνάγω ὁ ὅτι ὅς ποιητής ουδείς , κατά ὅσος iouv ποιητής , πολιτικός ἴτις ουδείς γάρ f . nsr . πολιτικός μιμητής έβτιν , πᾶς δέ ποιητής μιμητής . Τρίτος τοίνυν ὅς αὐτός κεφάλαιος , ὅτι πᾶς ποιητής ούτε ίπιστήμων εἰμί ἐκεῖνος ὅς μιμέομαι ούτε όροδοξαστι - γυνή . τρεις γάρ εἶμι τέχνη περί καταβαίνω ή χράω ὁ γίγνομαι οὖς ὄργανον , οἷος χαλινός ή ἱππικός ή δημιορ - γοϋΰα , οἷος χαλινοποιική' ή μῖμος μένω ὁ εἰμί χαλινός , οὖς ή γραφικός , και ὁ μέν ἐπιστήμη ὅς χαλινός ὁ τέλος οἶδα και ὁ χρεία ( κύριος γάρ ὅς αἴτιος ὁ τελικός , δ δέ ὁ κύριος οἶδα αἴτιος πάντως Ἐπιστήμων , ὅς δέ χράω οἶδα ὁ ὄργανον ὁ τελικός αἴτιος ) , ἵ ) εἶμι Ὅρ - θην ίχει δόξα περί χαλινός μανθάνω γάρ ὁ χαλινοποιός , ὅτι τοιόσδε δεῖ ὁ χαλινός εἰμί , παρά ὅς χράω ὁ χαλινός , και ὁ αἴτιος ἀγνοέω ποιέω τοιόσδε χαλινός . ή δέ ζωγραφία μιμέομαι ὁ εἶδος ὅς χαλινός , βλέπω ὁ ὄχημα ὅς δημιουργέω , ούτε ὁ χρεία είδνία , οὖς ή χράω - μένω , ούτε ὁ τρόπος ὁ ποίησις , οὖς ή δημιονργήσασα ὁ χαλινός . οὔτε ἄρα ὅς μιμητής ίπιστήμων εἰμί ούτε Ὅρ - δοδοζαστικός εἰμί μιμέομαι . Τέταρτος ἴψ οὗτος , ὅτι λώβη ὅς ἄκων εἰμί ή ποιητικός , ὁ μέν λογιστικός ὁ Ψυχή ἄγχω , ὁ δέ παητικόν τρέφω . οὗτος μέν γάρ εἰμί φιλήδονος και φιλόλνπον' αὐξάνω δέ ὁ ὅς ποιέω φιλόθδονον ὁ καί γωδία , ὁ δέ φιλογέλως ή κωμωδία , και τίς δεῖ περί ὅς πολύς λέγω ; ἄλλος και ὅς ἐπιεικής και μέσος ἐπιτρίβω ὁ παθητικός } iv ὅς ἀλλότριος σνμφοραίς σννοικτιζω και ὁ ἀλλότριος ὄνειδος σνγ γελάω ὅνδε ἄτοπος ἄγω - Misv Μίνως , ἀλλά οὖς iv παιδιά μοῖρα Τάντα πράσσω , ἄν - ἔπειτα μετά σπονδή ποιέω οὗτος διά ὁ εἰισμόν . εἰ ἐν ή ποιητικός μιμητικός πάθος εἰμί , ή μιμητικός ὅς πάθος αὐξάνω ὁ παθητικός , ή αὐξάνω ὁ παθητικός εὐνοέω - μονμέναις πόλις ἀνεπιτήδειος , δῆλος ὁ σνναγομενω . ὁ μέν δή πρῶτος κεφάλαιος εἷς Τάντα διαιρέω , ὁ δέ περί ψνχής εἷς ΔΝΟ τέμνω * ὁ μ\ν γάρ Ἵστιν αν ὅς δείκνυμι ἀθάνατος ὁ ψνχήν , ὁ δέ ὁ ποῖος ψνχήν ἀθάνατος δεῖ νομίζω δῖος τέλλω . ὁ μέν προνέω πρότερος Ν διά τοιόσδε πρόειμι λόγος ή ψήχω εἰμί φθείρω νπό ὁ ἴδιος κακία ὁ μη φθείρω ὑπό ὁ ίδιος κακία ἀΐδιος ἵστημι * kv γάρ φθείρω , ὁ Κακονά ὁ προνέω νπό ὅς μόνος δνναμένον φθείρω μή φθείρω άίδιον' ή άρα ψήχω ἀΐδιος . και ὁρμάω ὅς λόγος ἀπό ὁ αίτιος ὁ φδαρτικεω ὅς φθαρτός και εἰμί ονχ ἁπλόος σνλλογισμός , ἄλλος ἀπόδειξις ἀναιρέω ὁ φθορά ΑΠ αίτιος , εἷς δέ ὁ ὅς λόγος τοντον διάρθρωσις πολύς διορίζω και διαφερόντως εἷς μέν , ὅτι ἕκαστος ὅς φθαρτός εἰμί τίς κακός , iv ζῷον , iv φντοίς , iv άψνχοις , οὖς ξύλον σηπεδών , ερνσίβη φντω , ὀφθαλμία ζῷον . ἕτερος δέ , ὅτι δεῖ μή κατά σνμβεβηκός λαμβάνω ὁ φθαρτικός , οἷος ὅτι ή ἀδικία φθείρω , διότι ὁ άδικος διδονς δίκη σφάζω κατά σνμ - βαίνω γάρ εἰμί ὁ φθείρω ή ἀδικία εἰ γάρ κατά αὐτός , πανταχοῦ αν ποιέω οὗτος και iv πᾶς . τρίτος δέ , ότι μέγας ὀνκ εἰμί κακός ὁ δανάσιμον ( απαλλάσσω γάρ ἐάν - ὅς ὁ Ιχον ) , ἄλλος ὁ μή ἀπόλλυμι ὁ iv εἰμί | ἵστημι και οὗτος ΑΠ ιννοια ἵκω ὁ λέγω ὁ μή εἰμί μικρός εἰμί κακός ὁ εἰμί κακώς . ώστε και κατά αὐτός μείζων κακός ὁ ψνχής ι ) ὁ σῶμα , οἷος ἀδικία νόσος * τ ) μέν γάρ κακννει μή ἀπόλλυμι , ή δέ κακννασα διόλλνσι ὁ ἔχω αὐτός , οὗτος δέ διορίζω ἀραρίσκω ὁ ἀπόδειξις · ὁ γάρ ψυχή οὖον φθείρω ὑπό ὁ ἴδιος κακός κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ μή φδειρομενω ὑπό ὁ ἴδιος κακός κατά ἑαυτοῦ ἀίδιος , ὁ ἄρα ψυχή ἀίδιος . καί γάρ εἰμί τις λέγω ὁ σῶμα απολύω φθείρω ὁ ψυχή , ἐσθίω ὁ σῶμα φθείρω ἐμποιέω ὁ Ψυχή ὁ αὐτός κακία , ἵνα φθείρω διά ὁ οἰκέω κακός , ἀλλά οὐ διά ὁ ἀλλότριος · εἰμί δέ οὗτος , ἐσθίω ὁ νοσέω ἄδικος γίγνομαι καί ὁ ἄλλος πᾶς κακία κακός · οὗτος δέ ἄτοπος · οὐ ἄρα διά ὁ σῶμα φθορά ὁ ψυχή φθείρω ἄν . εἰμί δέ τις ἀπορέω , πῶς οὖν ὁ ἐμψυχία φθείρω διά ὁ ὁ σῶμα ἐν ὅς εἰμί διάλυσις , εἴρω , ὅτι ὁ ὁ σῶμα διάλυσις ὁ ζῶ , ὅς ζῶ εἰμί , καί ὁ ἐμψυχία εἰμί κακός · ἐπεί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ἐμψυχία , ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί πᾶς δήω ὁ ὁ ὑπόκειμαι φύσις εἰς ὁ εἰμί · εἰμί οὖν ὁ εἰμί κοινός ἄμφω , καί ὁ μή εἰμί κοινός , καί ὁ αἴτιος ἕτερος ὁ μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ καί ὁ λοιπός γίγνομαι αἴτιος ὁ μή εἰμί , διά ὁ αὐτός αἴτιος , οὖον κατά συμβεβηκός . εἰμί δέ τις ἐπί αὐτός ὁ ἄλογος μεταβαίνω , ὅσπερ ὁ Τίμαιος λέγω θνητός εἶδος ζωή [ p . 69c ] σαφῶς , ἀπορέω , πῶς οὐ ἐκεῖνος ἀθάνατος , ὅσπερ οὖον φθείρω ρεται ὑπό ἀδικία καί δειλία καί ἀκολασία , μέγας | εἰμί κακός , εἴπερ μή θανάσιμος ( ὁ γάρ ὑπό ὁ μέγας μή φθείρω οὐδέ ὑπό ὁ μικρός [ εἄν ] φθείρω ἄν · οὗτος δέ πιστόν διά ὁ τίθημι ὁ λέγω ὁ μή θανάσιμος κακός ὁ θανάσιμος μείζων ) , εἴρω , ὅτι οὗτος μέγας μέν εἰμί κακός , ἀλλά ὁ λογικός , ὁ δέ ἄλογος τρόπος τις καί κατά φύσις εἰμί . θηριώδης γάρ ὁ ἄλογος μόριον , ὁ δέ τοιοῦτος κατά φύσις ὁ ἄλογος ἐνεργέω , λόγος δέ παρά φύσις ( ὡς φύσις κύων ὁ ὑλακτέω καί ὄνος ὁ γαστριμαργέω ) · εἰμί δέ ὁ ἄλογος μή μέγας οὗτος κακός , θαυμαστός οὐδείς ἐκεῖνος φθείρω μετά ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἐν ὅς εἰμί , καθάπερ ὁ ἐμψυχία · ὅς δή γίγνομαι τότε μόνος , ὅταν ὁ λογικός χωρίζω πάντῃ ὁ πρός αὐτός συζωΐα . εἰμί δέ τις ἐπιζητέω , πῶς δέ ὅλως οὖον φθείρω ὁ ψυχή ὁ αὐτός πονηρία , εἴπερ ὁρισμός εἰμί ὁ κακός ὁ φθαρτικός ὅς εἰμί κακός , εἴρω ὅτι καί ὁ ἀδικία φθείρω καί ὁ ἀκολασία , ἀλλά ὁ ἐνέργεια ὁ λογικός Ψυχή ὁ νοερός καί διανοητικός καί ὁ ὀρθός δόξα , ὥσπερ αὐξάνω ὁ ὁ ἄλογος . διά καί λέγω ἐκεῖνος εἰμί κατά φύσις · ἐναντίος γάρ ἔχω ὅς τε λογικός ψυχή καί <ἡ> ἄλογος , καί ὁ ὁ ἕτερος κατά φύσις ὁ λοιπός διατίθημι παρά φύσις . διά καί ὁ παντελής χωρισμός ἀπό ὁ ἄλογος ὁ λογικός ἀποσβέννυμι ὁ ἐκεῖνος ζωή . φθείρω δέ οὖν τίς ὁ ὁ λογικός ὁ ἐν αὐτός κακός , καί οὗτος πᾶς κακός φθαρτικός ὅς εἰμί κακός , καί μέχρι τοσοῦτος φθαρτικός μέχρι ὅσος κακός . ὁ μέν οὖν πρότερος κεφάλαιος οὕτως διατίθημι ὅς πάρειμι λόγος ἐκ δέ οὗτος συνάγω οἷος | πόρισμα τοιοῦτος , ὁ ψνχάς μήτε πλεῖος γίγνομαι μήτε μικρός . εἴτε γάρ μικρός γίγνομαι , φθείρω τις · δείκνυμι δέ ἄφθαρτος εἰμί · εἴτε πλείων γίγνομαι , ἐκ ὁ θνητός εἰμί · οὗτος δέ ἀδύνατος , ἵνα μή πᾶς γίγνομαι ἀθάνατος . πᾶς δέ ὁ γίγνομαι ἐκ τις γίγνομαι · εἰμί οὖν ἐκ ὁ θνητός τις γίγνομαι ψυχή , γίγνομαι δέ ἀθάνατος εἰμί , ὁ θνητός ἀθάνατος εἰμί [ ὁ ] ψυχή γίγνομαι · ἀεί γάρ γίγνομαι ὁ Ψυχή δαπανάω πᾶς ὁ θνητός εἰς ὁ οὗτος ἀθάνατος εἰμί γένεσις , μή ἀνταποδίδωμι εἰς ὁ ἐκεῖνος γένεσις . λαμβάνω δέ εἄν ἐκ οὗτος καί ὅτι κατά αὐτός περάω ὁ Ψυχή ὁ ἀριθμός , εἴπερ οὔτε πλείων γίγνομαι οὔτε μικρός διά ὁ ἀθανασία ἔχω ὁ ὅρος , ἀλλά οὖον [ διά ] ὁ ἀπειρία . ὁ δέ δή δύο ἀναγκαῖος ὑπολαμβάνω διά ὁ ἄλογος Ψυχή . ἐπεί γάρ ψυχή καλέω ὁ πᾶς , ἀναγκαῖος εἰμί διορίζω ποῖος εἰμί φημί ὁ ἀίδιος . οὗτος οὖν ποιέω ὁ λογικός μόνος διορίζω τοιοῦτος εἰμί ( δηλόω δέ λέγω [ p . 611e ] , ὅτι ὁ ἀθανασία ὁράω εἄν εἰς ὁ φιλοσοφία αὐτός βλέπω , καί οἷος ἐφάπτω καί ὅς εἰμί συγγενής ) , ἀλλά οὐ ὁ πᾶς μετά ὁ πάθος . <διὰ> οὗτος γάρ σαφῶς ὁ θεῖος ψυχή ἀφαιρέω ἀπό ὁ παθητικός ἐν ὁ ἀθάνατος τίθημι , ἅμα καί ὁ ἀπό ὁ ὁμοιότης ὁ πρός ὁ θέω λόγος δύναμις παραδίδωμι . οὗτος δέ πάλιν ὁ κεφάλαιος συνάπτω εἰμί ἀναγκαῖος ὁ περί ὁ μισθός ὁ ὑπάρχω ζῶ ὁ Δίκαιος λόγος ἀντιστρόφως | ὅς ὁ περί Γλαύκων κατατείνω ὑπέρ ὁ ἄδικος λόγος . ὥστε τρόπος τις καί οὗτος ὁ μέσος κεφάλαιος εἰμί τετραμερής · ἑκάτερος γάρ ὁ δύο συναρτάω τίς συνεισάγω ὁ προηγούμενος . Τρίτος δέ εἰμί ὁ βιβλίον μέρος ὁ μῦθος · διαιρέω δέ καί οὗτος εἰς τέσσαρες κεφάλαιος . καί ὁ μέν πρότερος εἰμί περί ὁ διάφορος ἐν Ἅιδου λῆξις ὁ χωρίζω Ψυχή , ἐν ὅς καί περί ὁ δικαστικός τόπος λέγω καί περί αὐτός ὁ δικαστής καί περί ὁ ὑπό γῆ πορεία · ὁ δέ δύο περί ὁ ὁ κόσμος τάξις , ἐν ὅς λέγω , τίς τε ὁ ὁ οὐρανός κατασκευή , καί τίς ὁ προΐστημι ὁ τάξις αὐτός θεῖος μόνος , καί τίς ὁ προσεχῶς αὐτός κινέω , καί τίς ὁ ἐκεῖνος ὀπηδός καί διαπόρθμιος δύναμις · ὁ δέ τρίτος περί κλῆρος καί Βίων καί αἱρέω ψυχικός , ἐν Ἴ λέγω , πῶς αἱρέω , τίς ὁ δαίμων , τίς ὁ ψυχή , τίς ὁ τάξις ὁ ὁ συγκληρόω , τίς ὁ μετάταξις ὁ ἀπό ἄλογος εἰς λογικός ζῷον , ὁ ἀπό λογικός εἰς ἄλογος , ὁ ἀπό λογικός εἰς λογικός , ὁ ἀπό ἄλογος εἰς ἄλογος · ὁ δέ τέταρτος καί τελευταῖος , πῶς ὁ ψυχή κατέρχομαι εἰς ὁ σῶμα · καί λέγω καί ἐν οὗτος , τίς ὁ ὁ Λήθη ποταμός , τίς ὁ πεδίον ὁ Λήθη , τίς ὁ φορά ὁ Ψυχή ὁ ὁ διαίσσω ὅμοιος , πῶς εἰσδύνω εἰς ὁ σῶμα , τίς ὁ βροντή , τίς ὁ σεισμός , ὁ δή παρακολουθέω φημί ὁ πτῶσις ὁ Ψυχή . οὗτος δή ἀναγκαῖος πᾶς πρός ὁ δείκνυμι ὁ δικαιοσύνη μέγας προξενώ ἀγαθός | ὐγαθὰ | καί ἐν ὁ λῆξις καί ἐν ὁ δύο κάθοδος εἰς ὁ γένεσις . ὁ μέν οὖν δικαστικός τόπος εἰμί μεταξύ γῆ καί οὐρανός , οὖον διότι μόνος ἐκεῖνος ἔχω δικαστής , ἀλλά ὅτι πανταχοῦ προσήκω ὁ δικαστής ὁ μέσος , ὁ νόμος ἐπανίημι ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος ἀλλήλων · ὡς ὁ μέν Πεμπᾶς , εἰμί μέσος ὁ ἐννεάς καί μόνος , ἱερόv λέγω ὁ δίκη . ὁ δέ χάσμα ὁ διπλόος ὁ εἰς οὐρανός τείνω ἀπό ὅδε ὁ τόπος καί εἰς γῆ ἀναγωγή Γώγα τε καί καταγωγή διπλόος ἐπί ἄμφω τάξις παρίστημι , οὐράνιος καί χθόνιος , ὁ μέν ἀναγωγός εἰς οὐρανός [ εἄν ] ἀπό γένεσις καί προΐστημι ἕτερος γένεσις , ὁ δέ κολαστικός καί ὑπό γῆ συνωθέω ὁ ἄξιος ὁ τίσις , ὁ δέ χωρίζω ἀπό ἐκεῖνος ὁ τόπος καί εἰς γένεσις περιαγουβος . ὁ δέ δή σημεῖον ὁ περιάπτω ὁ δικάζω Ψυχή ὁ μέν ὄπισθεν ὁ γενεσιουργός ἐνδείκνυμι ζωή , ὁ δέ ἔμπροσθεν ὁ νοερός · διότι καί ὁ μέν νόησις εἰς ὁ πρό αὐτός βλέπω , ὁ δέ φύσις εἰς ὁ μετά αὐτός ῥέπω καί χαίρω ὁ ὀπίσθιος . ὁ δέ δή λέι - μῶν αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ ἀκρότης ὁ γένεσις , εἰς ὅς ὁ ψυχή συρρέω ἄνωθεν καί κάτωθεν ὁ αἵρεσις ἕνεκα ὁ γένεσις . ὁ δέ χιλιέτης ὑπό γῆ πορεία ὁ χθόνιος περίοδος · κύβος γάρ ὁ χιλιάς ἀπό δεκάς καί διά οὗτος σύνθημα χθόνιος ζωή · ὁ δέ μυκάομαι στόμιον τάξις δαιμόνιος διοριστικός ὁ τε κολαστικός καί ὁ γενεσιουργός περίοδος , εἰς ὁ ὁ | σελήνη σειρά ἀναρτέομαι , ὅς καί ὁ μυκηθμός ἱερός . ὁ δέ δή φάος ὁ διήκω διά ὅλος ὁ οὐρανός περιφορά αὐτός δηλόω ὁ τόπος , εἰς ὅς ἐντρέχω ὁ οὐρανός , ὄχημα πρῶτος εἰμί ὁ οὐράνιος ζωή . ὁ δέ εἷς σφόνδυλος καί ὁ ἑπτά ὁ ἀπλανῆ καί ὁ ἑπτά σημαίνω σφαῖρα , ὁ δέ ἄγκιστρον ὁ πόλος , καί ὁ ἄγω ὁ ἠλακάτη · διά καί οὗτος μέν ἐκ ἀδάμας ὡς ἄτρεπτος καί ἀδιαίρετος , ὁ δέ σφόνδυλος καί ἐκ ἄλλος γένος διά ὁ ἐκ ὁ στοικειμαι . ὁ δέ αὖος Ἀνάγκη παρίστημι ὁ εἷς θεότης ὁ προΐστημι ὁ μείρομαι καί ὁ εἷς θεότης ὁ προΐστημι , αὐτός δηλόω ὁ παρά ὁ θεολόγος Θέμις · ὁ δέ Μοῖρα ὁ κατανέμω ὁ πρόνοια ὁ μήτηρ Θέμις , καί ὁ μέν Κλωθώ ὁ ἀπλανῆ λαγχάνω σφαῖρα , ὁ δέ Ἄτροπος ὁ πλανάω , ὁ δέ Λάχεσις ὁ ὅλος οὐρανός . ὁ δέ προφήτης καί πᾶς ὁ κατά αὐτός σειρά τάξις ἀγγελικός ἐμφαίνω μέσος ὁ τε μοιραίος θεότης καί ὁ δαιμόνιος πρόνοια , ὁ ψυχικός Βίων προστάτις . ὁ δέ λαγχάνω δαίμων εἰμί ὁ ὁ γενεσιουργός Βίων ἔφορος , κυβερνάω πᾶς ἐγώ ὁ ἐν ὁ γένεσις πολιτεία . ὁ δέ αὖος κλῆρος σημαίνω ὁ κοσμικός τάξις ὁ ἀφορίζω ὁ Ψυχή ὁ ὀφείλω ἕκαστος κατά ὁ ἄξιος βίος , ὅς δέ βίος ὁ εἶδος ὁ γενεσιουργός ζωή ὁ ἐκ ὁ πᾶς ἀπονέμω ὁ κατέρχομαι Ψυχή , πλείων ἢ μικρός · ὁ δέ αἵρεσις | προβολή λόγος κατά ὁ αὐτενέργητος ὁ Ψυχή δύναμις ἐναρμόζω ὁ τάξις ὁ πᾶς · ὁ δέ εἰς διάφορος ζῷον μετάταξις ἀμείων καί χείρων ὁ ζωή ποικίλος διέξοδος κατά ὁ διάφορος δύναμις λογικός ἢ ἄλογος , ὁ ὅμοιος ἀεί πρός ὁ ὅμοιος φέρω κατά ὁ ἐν ὁ κόσμος δίκη . ὁ δέ ὁ Λήθη πεδίον πᾶς δηλόω ὁ γένεσις , ἐν ὅς καί δαίμων εἰμί γενεσιουργός καί ὁ ἄλογος ζωή συνδέω Ψυχή · ὁ δέ ὁ Λήθη ποταμός πᾶς ὁ ῥύσις ὁ ἔνυλος καί ὁ ῥόθιος κύτος ἐγώ , † ἀεί λήθη ἀναπίμπλημι ὁ ψυχή Ζεύς ἅμα καί Ποσειδῶν ἄνωθεν τε καί κάτωθεν περί ὁ γένεσις δημιουργία · ὁ δέ ἐν νυκτίς πτῶσις ὁ εἰς ὁ σκοτώδης καί ἀφεγγής περιάγω κατάταξις · ὁ δέ ὁ διαίσσω ἔοικα φορά ὁ ὁ ὄχημα ὁ ψυχικός γενεσιουργός φορός , ὁ καί διά οὗτος ἀφομοιόω διαίσσω ὡς ὁμοιότης τις φέρω πρός ὁ ὁ ἄστρον ὄχημα . καί τέλος ὅς ὕπνος αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ πάρεσις καί ὁ ἀργία ὁ νοερός ὁ Ψυχή χάω ἀπό ἐναντίος ἔχω πρός ὁ ἄγρυπνος ὁ νόος θεωρία . τοσοῦτος καί περί ὁ ἐν ὁ μῦθος δέρμα νόημα ἀναγράφω πρόκειμαι ὁ ἐξεργάζομαι βούλομαι τε καί δύναμαι ἀνελίσσω .