priscianus.metaphrasis-in-theophrastum priscianus_lydus_bywater_0142.1
ἐπιτιθέναι γαλαί , καὶ μὴ φυλαττόμεναι ἐπιπηδῶσι , καὶ συλῶσι τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐκροφῶσι , δῆλον ἐστι . φασὶ δὲ καὶ ὄργιει γαλῆς γυναικὶ κατ' ἐπιβουλὴν ἢ καὶ ἐκούσῃ περιαρθέντας ἐπισχεῖν τὸ ἐπὶ μητέρας γίνεσθαι καὶ ἀναστέλλειν αὐτῶν . σπλάγχνα δὲ γαλῆς σκευασίαν δή τινα ( προσλαβόντα , ἣν ἴστωσαν οἱ σοφοὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ εἰς οἶνον ἐμβληθέντα κατ' ἐπιβουλὴν , φιλίαν ὡς λόγος διέστησιν , καὶ ἠνωμένην τέως εὔνοιαν διακόπτει . καὶ ὑπὲρ μὲν τούτων τοὺς γόητάς τε καὶ φαρμακέας Ἄρει φίλῳ κολάζειν καὶ διακαίειν καταλίπομεν . εἴη δ' ἂν καὶ ἰχθὺς γαλῆ , μικρὸς δ' οὕτος καὶ οὐδὲν τοῦ κοινῶν πρὸς τοὺς γαλεοὺς καλουμένους ἔχων . οἱ μὲν γὰρ εἰσὶ σελάγιοι καὶ πελάγιοι καὶ μέγιστοι προήκοντες εἶτα μέντοι καὶ κυνὶ ἐοίκασιν · ἡ γαλὴ δέ , φαῦν ἂν αὐτὴν εἶναι τὸν καλούμενον ἵππατον . ἰχθὺς δέ ἐστιν αὕτη βραχύς , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπιμέμυκε · χώρας δὲ ἔχει κυανοῦ χρώα προσεικασμένας . καὶ τὸ μὲν γένειον ἔχει τοῦ ἵπατου μεῖζον , ἥτταται δὲ αὐ πάλιν τοῦ χρέμηντος κατὰ γε τοῦτο . πειραῖαν δὲ οὖσαν τὴν γαλὴν καὶ νεμομένην φυκίᾳ ἀκούω πάντων σωμάτων οἷς νεχροὶς τύχη | τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ταύτην ὡς τὴν χερσαίαν ἐσθίειν . χρωῦνται ( δὲ ) αὐτῇ ἐς τὰ ὁμοία ἀλκείς ὅσοι κατὰ τοὺς Ἡπειρώτας φαρμακεύουσι πονηροὶ καὶ οὕτοι σοφισταὶ τῶν κακῶν . ἐπεὶ δὲ ὠμοβόρον ἐστὶ τὸ τῶν ἰχθύων φύλον , πᾶν τὸ ταῖς ὑδροθηρίαις γένος συμβιῶν καὶ τὰς ἀποδόσεις τὰς κατωτάτω μετὰν μελαίνουσι τὰς ἑαυτῶν βάσεις καὶ τὰ κοῖλα τῶν χειρῶν , ἀφανίζειν πειρώμενοι τὴν ἐξ αὐτῶν αὐγήν . τὰ γὰρ τοι τῶν ἀνθρωπίωνων μελῶν ὡς ὅτι μάλιστα ἐκλάμποντα ἐν τῷ ὑδάτι καὶ ταύτᾳ τῶν ἰχθύων ταύτᾳ ἐστιν . ( 385 ) Ἐκ τοῦ Τιμοθέου . Πολέμιον ἡ γαλὴ τῷ ὄψει καὶ φύσει ἀντίπαλον . ὥστε γοῦν αὐτῷ καὶ ἐναπάτειν βούλεται , πήγανον ἐσθίει · τοῦτον γὰρ ἡ ὀσμὴ μυσῆ τε καὶ ὄψει δεινῶς ἐναντία . ( 386 ) ἐστὶ δέ
Lemmas: ἐπιτίθημι γαλέη , καί μή φυλάσσω ἐπιπηδάω , καί συλάω ὁ ὀφθαλμός καί ἐκροφάω , δῆλος εἰμί . φημί δέ καί ὀργίζω γαλέη γυνή κατά ἐπιβουλή ἢ καί ἑκών περιαίρω ἐπέχω ὁ ἐπί μήτηρ γίγνομαι καί ἀναστέλλω αὐτός . σπλάγχνον δέ γαλέη σκευασία δή τις ( προσλαμβάνω , ὅς οἶδα ὁ σοφός ὁ τοιοῦτος , καί εἰς οἶνος ἐμβάλλω κατά ἐπιβουλή , φίλιος ὡς λόγος διίστημι , καί ἀνοέω τέως εὔνοια διακόπτω . καί ὑπέρ μέν οὗτος ὁ γόης τε καί φαρμακεύς Ἄρης φίλος κολάζω καί διακαίω καταλείπω . εἰμί δέ εἄν καί ἰχθύς γαλέη , μικρός δέ οὗτος καί οὐδείς ὁ κοινός πρός ὁ γαλεός καλέω ἔχω . ὁ μέν γάρ εἰμί σελάγιοι καί πελάγιος καί μέγας προήκω εἶτα μέντοι καί κύων ἔοικα · ὁ γαλέη δέ , φημί εἄν αὐτός εἰμί ὁ καλέω ἵππατον . ἰχθύς δέ εἰμί οὗτος βραχύς , καί ὁ ὀφθαλμός ἐπιμμύκνω · χώρα δέ ἔχω κυάνεος χρόα πρόσεικασμαι . καί ὁ μέν γένειον ἔχω ὁ ἵπατου μείζων , ηττώμαι δέ αὖος πάλιν ὁ χρέμηντος κατά γε οὗτος . πειράω δέ εἰμί ὁ γαλέη καί νέμω φυκία ἀκούω πᾶς σῶμα ὅς νεκρός τύχη | ὁ ὀφθαλμός καί οὗτος ὡς ὁ χερσαῖος ἐσθίω . χράω ( δέ ) αὐτός εἰς ὁ ὅμοιος ἀλκεύς ὅσος κατά ὁ Ἠπειρώτης φαρμακεύω πονηρός καί οὕτος σοφιστής ὁ κακός . ἐπεί δέ ὠμοβόρος εἰμί ὁ ὁ ἰχθύς φῦλον , πᾶς ὁ ὁ ὑδροθηρία γένος συμβιόω καί ὁ ἀπόδοσις ὁ κατωτάτω μετά μελαίνω ὁ ἑαυτοῦ βάσις καί ὁ κοῖλος ὁ χείρ , ἀφανίζω πειράω ὁ ἐκ αὐτός αὐγή . ὁ γάρ ὅς ὁ ἀνθρωπίων μέλος ὡς ὅτι μάλιστα ἐκλάμπω ἐν ὁ ὕδωρ καί ταύτᾳ ὁ ἰχθύς ταύτᾳ εἰμί . ( 385 ) ἐκ ὁ Τιμόθεος . Πολέμιος ὁ γαλέη ὁ ὁράω καί φύσις ἀντίπαλος . ὥστε γοῦν αὐτός καί ἐνάπτω βούλομαι , πήγανον ἐσθίω · οὗτος γάρ ὁ ὀσμή μυσή τε καί ὁράω δεινῶς ἐναντίος . ( 386 ) εἰμί δέ