priscianus.metaphrasis-in-theophrastum priscianus_lydus_bywater_0358.2
Ἀπορεῖ δὲ ἐξῆς ὅπως γίνεται τὰ νοητά , καὶ τί τὸ πάσχειν 5 αὐτόν . δεῖ γάρ , εἴπερ εἰς ἐνέργειαν ἥξει καθάπερ αἱ αἰσθήσεις . 10 ἀσωμάτῳ δὲ ὑπ’ ἀσωμάτου τί τὸ πάθος ἢ ποία μεταβολή ; καὶ πότερον ἀπ’ ἐκείνου ἢ ἀρχὴ ἢ ἀφ’ ἑαυτοῦ ; τῷ μὲν γὰρ πάσχειν ἀπ’ ἐκείνου δόξειεν ἂν · οὐδὲν γὰρ ἑαυτοῦ τῶν ἐν πάθει · τῷ δὲ ἀρχὴν πάντων εἶναι καὶ ἐφ’ ἑαυτῷ τὸ νοεῖν καὶ μὴ ὥσπερ ταῖς αἰσθήσεσιν , ἀφ’ ἑαυτοῦ . γίνεται μὲν οὖν τὰ νοητά , ἀλλ’ οὐχ ὧσπερ 15 ὡς ὁ χωριστὸς νοῦς τὰ πράγματα , διὰ τὸ κεχλασμένον , ὡς εἴρηται , τῆς ἐνώσεως · καὶ ἐπιλὴ συνάπτεται μὲν αὐτοῖς ἀκριθῶς ὑπὸ τοῦ ἐνεργείᾳ νοῦ συναιρούμενος , ταύτη δὲ καὶ πάσχει πως , διότι ὑπὸθας ἀπὸ τῆς καθαρῶς καὶ πάντῃ ἀμερίστου τῶν χωριστῶν νοητῶν ἐνώσεως · καὶ οἷον ἐχφοιτήσας διὰ τὴν πρὸς ψυχὴν ὁμοιότητα , ὡς ἕτερος ὑφ’ ἑτέρων , ὑπὸ τε τοῦ ἐνεργείᾳ 20 νοῦ καὶ ὑπὸ τῶν ἐν ἐκείνῳ νοητῶν τελειοῦται . ἐπεὶ δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν τε-λειοῖ ἀφ’ ἑαυτοῦ τε ἐγειρόμενος καὶ ἑαυτὸν συνάπτων τῇ ἐνεργείᾳ νῷ καὶ τὴν ἀπ’ ἐκείνου τελειότητα αὐτενεργήτως δεχόμενος , καὶ ἐπειδὴ μὴ παν-τελῶς τοῦ ἐνεργείᾳ ἐκπεφοίτηκε νοῦ , ἀλλὰ , καίτοι ὑπὸθας , συνήπται ὅμως πρὸς ἐκεῖνον ὅτε νοῦς ὢν καὶ αὐτός — διὸ καὶ οὐχ ἕξω ποὺ στρεφόμενος 25 ἀλλ’ εἰς ἑαυτὸν εἰσιὼν καὶ πρὸς ἑαυτὸν ὡς ὅτι μάλιστα συναιρούμενος καὶ ὑπὸ τοῦ ἐνεργείᾳ τελειοῦται νοῦ — διὰ ταῦτα τοίνυν ἕτερως ἢ ὡς αἱ αἰσθήσεις πάσχει , καὶ ὅλως οὐ κυρίως · ἀλλὰ καὶ’ ὁμωνυμίαν πάσχει , ἐνεργεῖ δὲ μᾶλλον . τῇ γὰρ ἑαυτοῦ ἐνεργείᾳ καὶ τὰς ἀπὸ τῶν προτέρων δέχεται τελειότητας καὶ οὐχ ἕξωθεν εἰσθῆγεται ὅπερ νοεῖ . ἐστι γὰρ καὶ 30 αὐτὸς τὰ πράγματα τελειωθεῖς δευτέρως , ἡνωμένος τοῖς | ἑαυτοῦ νοητοῖς 287 καὶ ἅμα καὶ τοῖς χρείττοσι συννημένος τῷ μὴ ἀπεσπάσθαι τὰ αὐτοῦ τῶν προτέρων . καὶ ἐνεργεῖ μὲν καὶ τὰ νοητὰ εἰς τὸν νοῦν , ὡς καὶ τὰ αἰσθητά
Lemmas: ἀπορέω δέ ἑξῆς ὅπως γίγνομαι ὁ νοητός , καί τίς ὁ πάσχω 5 αὐτός . δεῖ γάρ , εἴπερ εἰς ἐνέργεια ἥκω καθάπερ ὁ αἴσθησις . 10 ἀσώματος δέ ὑπό ἀσώματος τίς ὁ πάθος ἢ ποῖος μεταβολή ; καί πότερος ἀπό ἐκεῖνος ἢ ἀρχή ἢ ἀπό ἑαυτοῦ ; ὁ μέν γάρ πάσχω ἀπό ἐκεῖνος δοκέω εἄν · οὐδείς γάρ ἑαυτοῦ ὁ ἐν πάθος · ὁ δέ ἀρχή πᾶς εἰμί καί ἐπί ἑαυτοῦ ὁ νοέω καί μή ὥσπερ ὁ αἴσθησις , ἀπό ἑαυτοῦ . γίγνομαι μέν οὖν ὁ νοητός , ἀλλά οὐ ὡς 15 ὡς ὁ χωριστός νόος ὁ πρᾶγμα , διά ὁ κλάω , ὡς εἴρω , ὁ ένωση · καί πιλέω συνάπτω μέν αὐτός ἄκριθος ὑπό ὁ ἐνέργεια νόος συναιρέω , οὗτος δέ καί πάσχω πως , διότι ὑποτίθημι ἀπό ὁ καθαρός καί πάντῃ ἀμέριστος ὁ χωριστής νοητός ένωση · καί οἷος ἐκφοιτάω διά ὁ πρός ψυχή ὁμοιότης , ὡς ἕτερος ὑπό ἕτερος , ὑπό τε ὁ ἐνέργεια 20 νόος καί ὑπό ὁ ἐν ἐκεῖνος νοητός τελειόω . ἐπεί δέ αὐτός ἑαυτοῦ τελειόω ἀπό ἑαυτοῦ τε ἐγείρω καί ἑαυτοῦ συνάπτω ὁ ἐνέργεια νάω καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος τελειότης αὐτενεργήτως δέχομαι , καί ἐπεί μή παντελής ὁ ἐνέργεια ἐκφοιτάω νόος , ἀλλά , καίτοι ὑποτίθημι , συνάπτω ὅμως πρός ἐκεῖνος ὅτε νόος εἰμί καί αὐτός — διό καί οὐ ἔχω πού στρέφω 25 ἀλλά εἰς ἑαυτοῦ εἴσειμι καί πρός ἑαυτοῦ ὡς ὅτι μάλιστα συναιρέω καί ὑπό ὁ ἐνέργεια τελειόω νόος — διά οὗτος τοίνυν ἑτέρως ἢ ὡς ὁ αἴσθησις πάσχω , καί ὅλως οὖον κύριος · ἀλλά καὶι ὁμωνυμία πάσχω , ἐνεργέω δέ μᾶλλον . ὁ γάρ ἑαυτοῦ ἐνέργεια καί ὁ ἀπό ὁ πρότερος δέχομαι τελειότης καί οὐ ἔξωθεν εἰστίθημι ὅσπερ νοέω . εἰμί γάρ καί 30 αὐτός ὁ πρᾶγμα τελειώνω δύο , ἑνόω ὁ | ἑαυτοῦ νοητός 287 καί ἅμα καί ὁ ἀγαθός συνάπτω ὁ μή ἀποσπάω ὁ αὐτός ὁ πρότερος . καί ἐνεργέω μέν καί ὁ νοητός εἰς ὁ νόος , ὡς καί ὁ αἰσθητής