porphyrius.zetemata-codicis-vaticani 1.5
( Τransiit in schol . * Β f . 175b ad ἄμερδεν N 340 . ) Ἠξίουν ἡμᾶϲ παρατηροῦνταϲ τὴν τοῦ ποιητοῦ ἐντὸϲ πᾶϲι λεπτουργίαν ἰχνεύειν καὶ τὴν ἐντὸϲ τοῖϲ ὀνόμαϲιν αὐτοῦ πρὸϲ αὐτὸν ὁμολογίαν . φωτὸϲ γὰρ ἐντὸϲ τοῖϲ ὀφθαλμοῖϲ ἡμῶν ὄντοϲ ϲυμμέτρου δι’ οὗ ὁρῶμεν τὰ πεφωτιϲμένα , τὴν τυφλότητα ὁτὲ μέν φηϲιν ὀφθαλμοῦ ἀλάωϲεν ( α 69 . ι 516 ) , ἀφῃρῆϲθαι τὸ λεύϲϲειν παριϲτάϲ , ὁτὲ δὲ ὁφθαλμ ῶν μὲν ἄμερϲε ( θ 64 ) , τὸ τοῦ μαίρειν ἐϲτερημένον λέγων ϲκοτεινόν · καὶ τὸ τοῦ μαίρειν ἐϲτερημένον εἴδωλον ἀμαυρόν ἔφη ( δ 824 ) · φωτὸϲ γὰρ παρουϲίᾳ καὶ ὀφθαλμὸϲ ὁρῶν τὰ ὁρώμενα φαίνεται . διττῆϲ οὖν ὀφθαλμῶν οὔϲηϲ καὶ κατὰ Πλάτωνα ( resp . VIl . p . 518 Α ) ἐπιταράξεωϲ ἢ γὰρ διὰ ϲκότοϲ ἢ δι’ ὑπερβολὴν τοῦ ϲυμμέτρου φωτόϲ τὸ μὲν διὰ ϲκότοϲ μὴ μαίρειν ἢ μαρμαίρειν ἀμέρδειν εἶπε καὶ ἀμαυρόν , τὸ δὲ διὰ ϲτιλβηδόνα , ἐπὶ τοῦ χαλκοῦ · ὄϲϲε δ’ ἄμερδεν αὐγὴ χαλ κείη κορύθων ἀ πὸ λαμπομενάων θωρήκων τε νεοϲμήκτων ϲακέων τε φαειν ῶν ( Ν 340 . 41 ) . ὅθεν καὶ ἐπίθετα χαλκοῦ ἐφιλοτέχνηϲε , τὸ νώροπα χαλκόν ( B 578 ) καὶ ἤνοπι χαλκ ῷ ( Π 408 ) , ϲημαίνων τὸν μὴ ἐῶντα τοὺϲ ὦπαϲ ὁρᾶν διὰ τὴν προϲοῦϲαν ϲτιλβηδόνα . εἰ δὲ τὸ μέρδειν τὸ μαίρειν ἐϲτὶ καὶ τὸ μὴ μέρδειν ποιοῦν ἀμέρδειν , τὸ ἄγαν μέρδον ϲμερδαλέον ἂν εἴη , τῆϲ ζα ἐγκειμένηϲ ὡϲ ἐντὸϲ τῷ ζαχρειήϲ . ὅταν οὖν ἐπὶ τοῦ δράκοντοϲ λέγῃ ϲμερδαλέον δὲ δέδ ορκε ( X 95 ) , τὸ ἄγαν ϲτίλβον τῶν ὀφθαλμῶν ἀκουϲόμεθα · καὶ γὰρ δράκων παρὰ τὸ δράκω εἴρηται . καὶ τὸ ϲμερδαλέω δὲ λέον τε ( Π 579 ) ἐπὶ τῆϲ ἐκφοβούϲηϲ αὐτῶν ἐνοράϲεωϲ ἐκδεξόμεθα · καὶ γὰρ ὁ λέων παρὰ τὸ λεύϲϲειν ὠνόμαϲται . αὐτὸϲ γὰρ ἡρμήνευϲε τί τὸ ϲμερδαλέον , ἐπ’ αὐτῷ εἰπ ὼν γλαυκιόων ( Υ 172 ) . καὶ ἡ ἀϲπὶϲ δὲ τῆϲ Ἀθηνᾶϲ διὰ τὴν μαρμαρυγὴν δεινή τε ϲμερδνή τε ( ε 742 ) · δεινὸν γὰρ καὶ φοβερὸν καὶ τὸ ἄγαν λαμπρὸν καὶ ϲτίλβον , ὡϲ ἐπὶ τῆϲ Ἀθηνᾶϲ τῆϲ γλαυκώπιδοϲ ἔφη · δειν ὼ δέ οἱ ὄϲϲε φάανθεν ( Α 200 ) , ὅπερ ἐπ’ ἄλλων ἔφη ὄμματα μαρμαίροντα ( Γ 397 ) . γλαυκιόων τεϲ δὲ λέοντεϲ καὶ Ἀθηνᾶ γλαυκῶπιϲ ἀπὸ τοῦ γάλακτοϲ , ὅ ἐϲτιν ἄϲκιον καὶ διὰ τοῦτο λευκόν , ὑπ’ αὐτοῦ εἴρηται · μέλαινα γὰρ ἡ ϲκιά , οἷον ϲκιόωντό τε πᾶϲαι ἀγυιαί ( β 388 ) , ἤτοι ἡλίου δύντοϲ ϲυνεϲκοτοῦντο · ὀξὺ δὲ τὸ λευκόν , ὡϲ τὸ μέλαν ἀμβλύ ἡ οὖν ὀξὺ ὁρῶϲα γλαυκῶπιϲ . ἀπὸ δὲ τοῦ γάλακτοϲ καὶ τῆϲ ϲτιλβηδόνοϲ γλαυκ ὴ καὶ ἡ άλαϲϲα εἴρηται ( Π 34 ) . καὶ ἡ τοῦ ὀφθαλμοῦ κόρη γλήνη ( Ξ 494 . ι 390 ) , καὶ τρίγληνα ἐλλόβια ( Ξ 183 . ϲ 298 ) , ἀπὸ τοῦ ἐντὸϲ λευκότητι ἀποϲτίλβειν · καὶ ὃϲ γλήνεα πολλὰ κεχάνδει ( Ω 192 ) , τὰ μὴ ἐρρυπωμένα ἱμάτια ἀλλὰ ϲτιλπνὰ διὰ καθαρότητα . καὶ ζοφουμένηϲ μὲν τῆϲ θαλάϲϲηϲ μελάνει δέ τε πόντοϲ ( Η 64 ) λέγει , ἀταράχου δὲ οὔϲηϲ καὶ διειδοῦϲ λευκὴ δ’ ἦν ἀμφὶ γαλήνη ( Κ 94 ) καὶ γὰρ ἡ γαλήνη ἀπὸ τοῦ γάλακτοϲ εἴρηται . καὶ ἐπεὶ τὸ μέλαν ϲκυθρωπόν , τὸ δὲ λευκὸν ἀντίκειται τῷ μέλανι , ἱλαρὸν ἂν εἴη · γέλωϲ δ’ ἡ ἱλαρότηϲ · γέλαϲε δὲ πᾶϲα περὶ χθ ὼν φηϲὶ χαλκοῦ ὑπὸ ϲτεροπῆϲ ( Τ 362 ) , ἀπὸ τῆϲ γῆϲ τῆϲ λαμπούϲηϲ καὶ διὰ τῆϲ ϲτιλβηδόνοϲ φαιδρυνομένηϲ . καὶ ὁ γαίων δὲ τῷ κύδεϊ ( Α 405 ) , ὁ διαχεόμενοϲ καὶ λαμπρυνόμενοϲ διὰ τὴν δόξαν . ἐπεὶ δὲ φῶϲ ἐϲτιν ἐντὸϲ τοῖϲ ὀφθαλμοῖϲ , ὅταν μὲν ἥμερον βλέπωϲι , φάεα αὐτὰ καλεῖ · κύϲϲε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλά ( π 15 ) . ἀπὸ τοῦ ἐντὸϲ αὐτοῖϲ φωτόϲ · ὅταν γὰρ ἀποθάνῃ · κατὰ δ’ ὄϲϲ’ ἐρε βεννὴ ν ὺξ ἐκάλυψεν ( ε 659 ? ) ὅταν δὲ ἐξαγριωθῶϲιν ὑπ’ ὀργῆϲ καὶ ἐκκαυθῶϲιν , ἔτι μὲν ἀρχομένηϲ τῆϲ ὀργῆϲ · πυρὶ λαμπετόων τι ἐίκτην ( Α 104 ) , κρατηϲάϲηϲ δέ · πῦρ ὀφθαλμοῖϲι δεδορκώϲ ( τ 446 ) · καὶ γὰρ τὸ φῶϲ ἀπὸ πυρόϲ . καὶ τὸ ὕφαιμον δ’ ὁρᾶν διὰ τὸ πυρὶ ἐοικέναι τὸ αἶμα ϲμερδαλέον εἴρηται · ϲμερδαλέοϲ δ’ α ὐτῇ ϲι φάνη κεκακωμένοϲ ἅλμῃ ( ζ 13 7 ) , ἤγουν ὕφαιμον βλέπων διὰ τὸ πυρωτοὺϲ ἔχειν τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ ἐκ τῆϲ ἁλόϲ . καὶ ἐπὶ τοῦ πυρὸϲ δίκην μαινομένου εἰπὼν μαίνετο δ’ ὡϲ ὅτ’ Ἄρηϲ ἐγχέϲπαλοϲ ἢ ὀλοὸν π ῦρ ( ρ 605 ) ἐπάγει · τὼ δέ οἱ ὄϲϲε λαμπέϲθην . λοιπὸν δὲ κατὰ μεταφορὰν ϲμερδαλέα μὲν τὰ οἰκήματα τοῦ Ἅιδου ἔφη ( Υ 65 ) , ἀπὸ τοῦ ὕφαιμα εἶναι καὶ φόνων πλήρη , ἐπὶ τὴν ὄψιν ἀναφέρων . ἐπὶ φωνῆϲ δὲ λαμπρᾶϲ καὶ διαφανοῦϲ · ϲμερδαλέον κονάβηϲαν ( Β 334 ) καὶ ϲμερδνὸν βοόων ( 0 687 ) καὶ ἐπ’ ὀρχήϲεωϲ ϲυντόνου μεταφέρων μαρμα ρυγὰϲ ἔφη θηεῖτο π οδῶν ( η 265 ) , τὰϲ ἐντὸϲ τῇ κινήϲει ϲτιλβηδόναϲ , ἃϲ ποιεῖ καὶ τὸ πῦρ κινούμενον . καὶ οὐχὶ φιλόϲοφοι πρῶτοι . τὸ λευκὸν ἀφωρίϲαντο τὸ διακριτικὸν ὄψεωϲ , ἀλλὰ πρὸ αὐτῶν Ὅμηροϲ , αρμαίρειν λέγων τὸ λάμπειν , ὅ ἐϲτι μερίζειν καὶ διαιρεῖν , ἀφ’ οὗ τὸ διακρίνειν · ὅθεν τὸ μὴ μερίζον ἀλλὰ ϲκοτεινὸν ἀμα υρόν . καὶ . ὅτι παρὰ τὸ μερίζειν καὶ διακρίνειν καὶ διαιρεῖν κέκληκε τὸ φωτίζειν μαρμαίρειν , δηλοῖ τὸ φῶϲ δάοϲ καλέϲαϲ δάοϲ μετὰ χερϲὶν ἔχουϲαι ( Ω 647 ) , ἀφ’ οὗ αἱ δεκτικαὶ τοῦ φωτὸϲ δᾷδεϲ καὶ δαΐδεϲ .
Lemmas: ( Τransiit in schol . * Β f . 175b ad ἀμέρδω N 340 . ) ἀξιόω ἐγώ παρατηρέω ὁ ὁ ποιητής ἐντός πᾶς λεπτουργία ἰχνεύω καί ὁ ἐντός ὁ ὄνομα αὐτός πρός αὐτός ὁμολογία . φάος γάρ ἐντός ὁ ὀφθαλμός ἐγώ εἰμί σύμμετρος διά ὅς ὁράω ὁ φωτίζω , ὁ τυφλότης ὁτὲ μέν φημί ὀφθαλμός ἀλαόω ( ὅς 69 . ι 516 ) , ἀφαιρέω ὁ λεύσσω παρίστημι , ὁτὲ δέ ὁφθαλμός κυβερνάω μέν ἀμέρδω ( θ 64 ) , ὁ ὁ μαιρεω στερέω λέγω σκοτεινός · καί ὁ ὁ μαιρεω στερέω εἴδωλον ἀμαυρός φημί ( δ 824 ) · φάος γάρ παρουσία καί ὀφθαλμός ὁράω ὁ ὁράω φαίνω . διττός οὖν ὀφθαλμός εἰμί καί κατά Πλάτων ( resp . VIl . p . 518 Α ) ἐπιτάραξις ἢ γάρ διά σκότος ἢ διά ὑπερβολή ὁ σύμμετρος φάος ὁ μέν διά σκότος μή μαιρεω ἢ μαρμαίρω ἀμέρδω εἶπον καί ἀμαυρός , ὁ δέ διά στιλβηδών , ἐπί ὁ χαλκός · ὄσσε δέ ἀμέρδω αὐγή χαλ καίω κόρυς ὅς πόα λάμπω θώραξ τε νεόσμηκτος σάκος τε φάω κυβερνάω ( Ν 340 . 41 ) . ὅθεν καί ἐπίθετος χαλκός φιλοτεχνέω , ὁ νῶροψ χαλκός ( B 578 ) καί ἦνοψ Χαλκ ῷ ( Π 408 ) , σημαίνω ὁ μή ἐάω ὁ ὤψ ὁράω διά ὁ πρόσειμι στιλβηδών . εἰμί δέ ὁ μέρδω ὁ μαιρεω εἰμί καί ὁ μή μέρδω ποιέω ἀμέρδω , ὁ ἄγαν μέρδω σμερδαλέος εἄν εἰμί , ὁ γῆ ἔγκειμαι ὡς ἐντός ὁ ζαχρειής . ὅταν οὖν ἐπί ὁ δράκων λέγω σμερδαλέος δέ ΔΕΔ Ὅρκος ( X 95 ) , ὁ ἄγαν στίλβω ὁ ὀφθαλμός ἀκούω · καί γάρ δράκων παρά ὁ δέρκομαι εἴρω . καί ὁ σμερδαλέος δέ λέων τε ( Π 579 ) ἐπί ὁ ἐκφοβέω αὐτός ἐνόρασις ἐκδέχομαι · καί γάρ ὁ λέων παρά ὁ λεύσσω ὀνομάζω . αὐτός γάρ ἑρμηνεύω τίς ὁ σμερδαλέος , ἐπί αὐτός ΕΙΠ ών γλαυκιάω ( Υ 172 ) . καί ὁ ἀσπίς δέ ὁ Ἀθηνᾶ διά ὁ μαρμαρυγή δεινός τε σμερδνός τε ( ε 742 ) · δεινός γάρ καί φοβερός καί ὁ ἄγαν λαμπρός καί στίλβω , ὡς ἐπί ὁ Ἀθηνᾶ ὁ γλαυκῶπις φημί · δήω ὦ δέ ὁ ὄσσε φαίνω ( Α 200 ) , ὅσπερ ἐπί ἄλλος φημί ὄμμα μαρμαίρω ( Γ 397 ) . γλαυκιάω αἱρέω δέ λέων καί Ἀθηνᾶ γλαυκῶπις ἀπό ὁ γάλα , ὅς εἰμί ἄσκιος καί διά οὗτος λευκός , ὑπό αὐτός εἴρω · μέλας γάρ ὁ σκιά , οἷος σκιάω τε πᾶς ἄγυια ( Β 388 ) , ἤτοι ἥλιος Δύντος συνεσκοτοῦντο · ὀξύς2 δέ ὁ λευκός , ὡς ὁ μέλας ἀμβλύς ὁ οὖν ὀξύς2 ὁράω γλαυκῶπις . ἀπό δέ ὁ γάλα καί ὁ στιλβηδών γλαυκ ἤ καί ὁ Αλασσά εἴρω ( Π 34 ) . καί ὁ ὁ ὀφθαλμός κόρη γλήνη ( Ξ 494 . ι 390 ) , καί τρίγληνος ἐλλόβιον ( Ξ 183 . Σ 298 ) , ἀπό ὁ ἐντός λευκότης ἀποστίλβω · καί ὅς γλῆνος πολύς χανδάνω ( Ω 192 ) , ὁ μή ῥύπτω ἱμάτιον ἀλλά στιλπνός διά καθαρότης . καί ζοφόω μέν ὁ θάλασσα μελάνω δέ τε πόντος ( ὁ 64 ) λέγω , ἀτάρακτος δέ εἰμί καί διειδής λευκός δέ εἰμί ἀμφί γαλήνη ( Κ 94 ) καί γάρ ὁ γαλήνη ἀπό ὁ γάλα εἴρω . καί ἐπεί ὁ μέλας σκυθρωπός , ὁ δέ λευκός ἀντίκειμαι ὁ μέλας , ἱλαρός εἄν εἰμί · γέλως δέ ὁ ἱλαρότης · γελάω δέ πᾶς περί ΧΘ ών φημί χαλκός ὑπό στεροπή ( Τ 362 ) , ἀπό ὁ γῆ ὁ λάμπω καί διά ὁ στιλβηδών φαιδρύνω . καί ὁ γαίω δέ ὁ κῦδος ( Α 405 ) , ὁ διαχέω καί λαμπρύνω διά ὁ δόξα . ἐπεί δέ φάος εἰμί ἐντός ὁ ὀφθαλμός , ὅταν μέν ἥμερος βλέπω , φάος αὐτός καλέω · κυνέω δέ ὅς κεφαλή τε καί ἄμφω φάος καλός ( π 15 ) . ἀπό ὁ ἐντός αὐτός φάος · ὅταν γάρ ἀποθνῄσκω · κατά δέ ὄσσα Ἔρως Βέννη Ν υξʹ καλύπτω ( ε 659 ? ) ὅταν δέ ἐξαγριόω ὑπό ὀργή καί ἐκκαίω , ἔτι μέν ἄρχω ὁ ὀργή · πῦρ λαμπετόων τίς ἔοικα ( Α 104 ) , κρατέω δέ · πῦρ ὀφθαλμός δέρκομαι ( τ 446 ) · καί γάρ ὁ φάος ἀπό πῦρ . καί ὁ ὕφαιμος δέ ὁράω διά ὁ πῦρ ἔοικα ὁ αἷμα σμερδαλέος εἴρω · σμερδαλέος δέ ὅς αὐτός βρόχος φαίνω κακόω ἅλμη ( ζ 13 7 ) , ἤγουν ὕφαιμος βλέπω διά ὁ πυρωτός ἔχω ὁ ὀφθαλμός ἐκ ὁ ἅλς . καί ἐπί ὁ πυρός δίκη μαίνομαι εἶπον μαίνομαι δέ ὡς ὅτι Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοός π σύμμαρτυς ( ρ 605 ) ἐπάγω · ὁ δέ ὁ ὄσσε λάμπω . λοιπός δέ κατά μεταφορά σμερδαλέος μέν ὁ οἴκημα ὁ Ἅιδου φημί ( Υ 65 ) , ἀπό ὁ ὕφαιμος εἰμί καί φόνος πλήρης , ἐπί ὁ ὄψις ἀναφέρω . ἐπί φωνή δέ λαμπρός καί διαφανής · σμερδαλέος κοναβέω ( Β 334 ) καί σμερδνός βοάω ( 0 687 ) καί ἐπί ὄρχησις σύντονος μεταφέρω μαρμά ῥυγή φημί θεάομαι π ὀδούς ( ὁ 265 ) , ὁ ἐντός ὁ κινέω στιλβηδών , ὅς ποιέω καί ὁ πῦρ κινέω . καί οὐ φιλόσοφος πρῶτος . ὁ λευκός ἀφορίζω ὁ διακριτικός ὄψις , ἀλλά πρό αὐτός Ὅμηρος , αρμαιρεω λέγω ὁ λάμπω , ὅς εἰμί μερίζω καί διαιρέω , ἀπό ὅς ὁ διακρίνω · ὅθεν ὁ μή μερίζω ἀλλά σκοτεινός ἅμα υρόν . καί . ὅτι παρά ὁ μερίζω καί διακρίνω καί διαιρέω καλέω ὁ φωτίζω μαρμαίρω , δηλόω ὁ φάος δάος καλέω δάος μετά χείρ ἔχω ( Ω 647 ) , ἀπό ὅς ὁ δεκτικός ὁ φάος δαίς καί δαΐς .