porphyrius.zetemata-codicis-vaticani 1.9
Τransiit in schol . f . 3b ad χολωϲἐμεν Α 7 8 . Πρῶτοϲ δοκεῖ Πλάτων ( Ρ hil . p . 47 Ε ) λύπαϲ ἡδοναῖϲ μιγνυμέναϲ δεικνύναι ἐπ’ ὀργαῖϲ καὶ πένθεϲιν , Ὁμήρου πρότερον τουτὶ ϲυνεωρακότοϲ κότοϲ καὶ τὸν Πλάτωνα διδάξαντοϲ . ὀργὴν μὲν γὰρ οὐδέποτε Ὅμηροϲ εἴρηκε , χόλον δὲ αὐτὴν προϲαγορεύει οἰκειοτέρωϲ , ἀπὸ τῆϲ χολῆϲ , ἥτιϲ ἐντὸϲ τῷ πάθει κρατεῖ , ἄχοϲ δὲ μεμίχθαι καὶ ἡδονὴν τῷ χόλῳ φηϲίν , ἄχοϲ μὲν ὅταν λέγῃ · Πηλείωνι δ’ ἄχοϲ γένετ ′ , ἐντὸϲ δέ οἱ ἦτορ ϲτήθεϲϲι λαϲίοιϲι διόν διχα μερμήριξεν ( Α 188 89 ) ἄχευϲ οὖν παρουϲίαν ὁ χόλοϲ ὑφίϲταται , ὃν καὶ θυμὸν κέκληκεν · ἠὲ χόλον παύϲειεν ἐρητύϲειέ τε θυμόν ( Α 192 ) θυμὸν γὰρ νῦν τὸν χόλον ἔφη , οὐχ ὡϲ ἀλλαχοῦ τὴν ψυχήν . ὅτι δὲ οὐ γεννᾷ μόνον ὀργὴν ἡ λύπη , ἀλλὰ καὶ ϲυμπαραμένει , δηλοῖ ἐπὶ τοῦ Ἀλχιλλέωϲ μηνίοντοϲ λέγων κούρηε χωόμενοϲ ( Β 689 ) καὶ ἐπάγων · τῆϲ ὅγε κεῖτ’ ἀχέων ( Β 694 ) . ὅτι δ’ ἡδονῇ ϲυμμιγὴϲ ἡ ὀργὴ καὶ ὅτι ἔφεϲίϲ ἐϲτι καὶ μέτοχοϲ ἐπιθυμίαϲ , ἐξηγεῖται λέγων · χόλοϲ ὅϲ τ’ ἐφέηκε πολύ φρονά περ χαλεπῆναι ( C 108 ) , ἤτοι ἐντὸϲ ἐφέϲει καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ χαλεπαίνειν ἐποίηϲε . πῶϲ οὖν ἡδονῆϲ μέτοχο ; ὅc τε πολ ὺ γλυκίων μέλιτοϲ καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐντὸϲ ϲτή θεϲϲιν ἀέξεται ἠύτε καπνόϲ ( C 109 . 110 ) καρδίαϲ γὰρ ἔπαρϲιν εἶναι καὶ ὁρμὴν ἐγειρομένην τὴν ὀργήν , ὅπερ αὐτὸϲ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ ἔφη · ἀ λλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλ ῳ ( Ι 646 ) , καὶ ἐπὶ τοῦ Μελεάγρου · ἀλλ’ ὅτε δὴ Με λέαγρον ἔδυ χόλοϲ , ὅϲ τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐντὸϲ ϲτήθεϲϲι νόον ( Ι 553 . 54 ) . οὐ μόνον δὲ αὐτὴν ἔπαρϲιν καὶ ἔφεϲιν ἀποδεδώκαϲιν ἀλλὰ καὶ ζέϲιν . διὸ καπνῷ τε ἀπεικάζει τὴν ἔπαρϲιν καὶ τοῦ ὀργιϲθέντοϲ πυρὶ τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ ἐοικέναι φηϲίν ( Α 104 ) . ὀφθαλμούϲ , μελαίνει δὲ καὶ ὁ καπνόϲ · ῥωγαλέα ῥυπόωντα κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ ( ν 435 ) . τὸ οὖν ἄχοϲ τῆϲ ὀργῆϲ αἴτιον ὄν , καπνίζον τὴν ὀργήν , μελαίνει τὰϲ φρέναϲ · μένεοϲ δὲ μέγα φρένεϲ ἀμφιμέλαιναι πίμπ λαντο ( Α 103 ) . τ δ’ ἄχοϲ καὶ τὸ ἄχνυϲθαι ὅτι μελαίνει , φηϲὶν ἀχθομένην ὀδύνῃϲι , μελαίνετο δὲ χρόα καλόν ( ε 354 ) . τὸ δ’ ἄχθεϲθαι τοῦ ἄχνυϲθαι πλεοναϲμῷ δηκτικῆϲ ἀγανακτήϲεωϲ διαφέρει , ἐπιμένων δὲ τῇ ἐξάψει τῇ ἐπὶ τῶν ὀργιζομένων ἔφη · κεῖν οϲ δ’ οὐκ ἐθέλει ϲβ έϲϲαι χόλον ( Ι 67 7 ) . κατηγορεῖ δὲ τοῦ πάθουϲ καὶ ἀγριότητα · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺϲ ἄγριον ἐντὸϲ ϲτή θεϲϲι θέτο μεγαλήτορα θυμόν ( Ι 628 ) , καὶ πάλιν · χόλοϲ δέ μιν ἄγριοϲ ᾕρει ( Δ 23 ) , πρὸϲ ὃν καὶ ὁ παραινῶν ἔφη ὡϲ ἐπὶ ἀγρίου θηρίου · ἀλλ’ Ἀχιλεῦ , δάμαϲον θυμὸν μέγαν ( Ι 496 ) . καὶ πάλιν ἐνδεικττύμενοϲ τὴν θηριωδίαν φηϲίν · εἰ δὲ ϲύ γ’ εἰϲελθοῦϲα πύλαϲ καὶ τείχεα μακρὰ ὠμὸν βεβρ ώθ οιϲ Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδαϲ ἄλλουϲ τε Τρῶαϲ , τότε κεν χόλον ἐξακέϲαιο ( Δ 34 sqq ) . καὶ ὅτι τῶν ἐντὸϲ κινήϲει ἀλλ’ οὐκ ἐντὸϲ ϲχέϲει ἐϲτὶν ὁ χόλοϲ , καθάπερ καὶ τὴν ὀργὴν τῶν ἐντὸϲ κινήϲει φαϲὶν εἶναι οἱ φιλόϲοφοι , δηλοῖ τὰ τοιαῦτα · Ἀτρείωνα δ’ ἔπειτα χόλοϲ λάβεν , αἰ ψα δ’ ἀν αϲτὰϲ ἠ πείληϲε μῦθον ( Α 38 87 ) . καὶ πάλιν · Πηλείδηϲ δ’ ἐξαῦτιϲ ἀταρτηροῖϲ ἐπέεϲϲιν Ἀτρείδην προϲέειπε καὶ ο ὔπω λῆγε χόλοι ο ( Α 223 . 24 ) , ὡϲ ἂν δυναμένου καὶ παύϲαϲθαι . ὅταν δ’ ἐντὸϲ ϲχέϲει γένηται καὶ ἡϲυχάζῃ , κότον καλεῖ . διὸ φηϲιν . εἴπερ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέ ψ ῃ , ἀλλά τε καὶ μετόπιϲθεν ἔχει κότον , ὄφρα τελέϲϲῃ ( Α 81 . 82 ) . ὡϲ ἐγχωροῦν ἐᾶϲαι μὲν τὸν χόλον , περιποιεῖν δὲ τὸν κότον , μηνίειν δὲ εἰκότωϲ , ἀφ’ οὗ κινηθέντοϲ πάλιν χόλοϲ . ταὐτὸν δὲ καὶ ὁ θυμόϲ , ὅταν μὴ τὴν ψυχὴν ϲημαίνῃ , δηλοῖ τῷ χόλῳ · ἀλλ’ ὁ μὲν θυμὸϲ ἀπὸ τοῦ θύειν , ὁ δὲ χόλοϲ ἀπὸ τοῦ χολᾶν προϲηγόρευται . εἰπὼν γοῦν · μήτι χολωϲάμενοϲ ῥέξ ῃ κακὸν υἷαϲ Ἀχ αιῶν ἐπάγει . θυμὸϲ δὲ μέγαϲ ἐϲτὶ διοτρεφέων βαϲιλήων ( Β 19 95 . 96 ) , καὶ πάλιν · ἠὲ χόλον παύϲειεν ἐρητύϲειέ τε θυμόν ( Α 192 ) , καὶ πάλιν · καὶ μάλα περ θυμ ῷ κεχο λωμένον ( Α 217 ) , εἰ μή τιϲ ἐνταῦθα θυμὸν τὴν ψυχὴν ἀκούοι μεγαλήτορα θυμόν ( Ι 629 ) . τὸ δ’ ἄληκτόν τε κακόν τε θυμὸν ἐνὶ ϲτή θεϲϲι θεοὶ θέϲαν o ὐρανίωνεϲ o ὕνεκα κούρηϲ ( Ι 636 sqq . ) ἐπὶ τοῦ χόλου λέγεται καὶ ἀντὶ τῆϲ ὀργῆϲ παραλαμβάνει ] . ὅτι δὲ παρὰ τὸ θύειν καὶ ἐγείρεϲθαι καὶ ἡ ψυχὴ καὶ ἡ ὀργὴ θυμόϲ , δηλοῖ λέγων · Τ ρωϲὶ θυμὸν ἐγεῖραι ( Θ 510 ) . θυμὸϲ δὲ καὶ χόλοϲ προϲλαβ ὼν τὴν ἐπὶ τὸ δρᾶϲαι κακὸν ἀγανάκτηϲιν χ ώεϲθαι λέγεται , καὶ ὁ ἐντὸϲ τῷ τοιούτῳ πάθει χ ωόμενοϲ κῆρ ( Α 44 ) · αὐτίκα γοῦν τὸν λοιμὸν ἐπάγει , καὶ δράϲαντοϲ ἐρωτῶϲιν · ὅϲ κ’εἴπ ῃ ὅ τι τόϲϲον ἐχ ώϲατο Φοῖβ οϲ Ἀπ όλλων ( Α 64 ) διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ δρᾶϲαί τι πονηρὸν δυναμένου δι’ ὀργὴν βαϲιλέωϲ εἴρηται · κρείϲϲων γὰ ρ βαϲιλεύϲ , ὅτε χ ώ ϲεται ἀνδρὶ χέρηι ( Α 80 ) . οὕτωϲ εἴρηκε καὶ τὸ ϲ ( δ’ ἔν δοθι θυμὸν ἀμύξειϲ χ ωόμενοϲ ( Α 243 ) , δηλῶν τὸ δραϲτικὸν δι’ ἀγανάκτηϲιν περιέχειν τὸ χώεϲθαι . καὶ τοίνυν τὸ χ ωόμεν οϲ δ’ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο ( Α 380 ) ἀκουϲόμεθα οὐχ ἁπλῶϲ ὀργιζόμενοϲ , ἀλλὰ μετ’ ἀγανακτήϲεωϲ ἀμυντικῆϲ , διὸ καταρᾶται , καὶ οὕτωϲ ἀμυνόμενοϲ . καὶ χ ωόμενοϲ δὲ κα τὰ θυμὸν ἐυζώνοιο γυναικὸϲ ( Α 429 ) Ἀχιλλεὺϲ τῇ ὀργῇ δηλοῦϲθαι ποιεῖ τὴν τιμωρητικὴν δι’ ἀγανάκτηϲιν ἄμυναν · ἐπεξέρχεται οὖν διὰ τῆϲ μητρὸϲ τοῖϲ ἕλληϲι καὶ οὐχ ἁπλῶϲ ὀργίζεται . ὥϲπερ γὰρ τὸ ἄχθεται πρὸϲ τὸ ἄχνυται ἔχει περιττεύουϲαν ἀγανάκτηϲιν , οὕτω τὸ χ ώεϲθαι πρὸϲ τὸ χολοῦϲθαι · μή οἱ γοῦνα λαβ όν τι χολ ώϲαιτο φρένα κο ύρη ( ζ 147 ) , ἀντὶ τοῦ ὀργιϲθείη , γαῖα δ’ ὑπεϲτονάχιζε Διὶ ὡϲ τερπικεραύν ῳ χ ωομέν ῳ , καὶ ἐπάγει τὰ ἐκ τοῦ χώεϲθαι ὅτε τ’ ἀμφὶ Τυφωέι γαῖαν ἱμάϲϲ ῃ ( B 781 . 82 ) . ἐντὸϲ κινήϲει μὲν οὖν χόλοϲ καὶ θυμόϲ . καὶ ταὐτὸν δὲ τῷ χώεϲθαι τὸ ϲκύζεϲθαι . εἰπὼν γοῦν ϲέθεν δ’ ἐγ ὼ οὐκ ἀλεγίζω χ ωομέ νηϲ ( Θ 47 7 ) ἐπάγει · ο ὔ ϲευ ἔγωγε ϲκυζομένηϲ ἀ λέγω ( Θ 482 ) , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἀχιλλέωϲ χωόμενοϲ κα τὰ θυμόν ( Α 429 ) εἰπὼν ποιεῖ λέγοντα · ο μοι ϲκυζομέν ῳ περ Ἀχαιῶν ῶν φίλτατοί ἐϲτον ( 1 198 ) . ἐντὸϲ δὲ ϲχέϲει μῆνιϲ , μένοϲ καὶ κότοϲ · καὶ μῆνιϲ μὲν καὶ μένοϲ ὀργὴ ἐναπόθετοϲ καὶ ἔμμονοϲ · πάλιν δὲ μῆνιϲ , προϲειληφυῖα τὸ ἐπιπολλῆϲ τηρητικὸν μετ’ ἀγανακτήϲεωϲ καὶ κακοποιίαϲ , κότοϲ γίνεται , ὡϲ τὴν μὲν μῆνιν ἐκ τοῦ χόλου ἐναποκεῖϲθαι , τὸν δὲ κότον ἐκ τοῦ χώεϲθαι . ὅτι δὲ παρὰ τὸ μένειν ἡ μῆνιϲ · αὐτὰρ ὁ μήνιε νηυϲὶ παρήμενοϲ ὠκυπόροιϲι ( Α 488 ) καὶ ἀλλὰ ϲ ὺ μὲν νῦν νηυϲὶ πα ρήμενοϲ ὠκυπόροιϲι μήνι’ Ἀχαιοῖϲι ( Α 422 . 23 ) , καὶ ὅτι διὰ τὸ μένειν καὶ κεῖϲθαι ἡϲυχάζοντα καὶ ϲιγῶντα , φηϲὶ κεῖτ’ ἀπομηνίϲαϲ ( Β 7 72 ) , παρὰ τὸ κεῖϲθαι τὸν μηνίοντα · καὶ ὁ πᾶϲ χρὸ νοϲ μηνιθμόϲ · πάν θ’ ὑπὸ μηνιθμόν ( Π 202 ) . ὅτι δὲ μένοϲ καὶ μῆνιϲ ταὐτόν Ἀτρείδη , ϲὺ δὲ παῦε τεὸν μένοϲ ( Α 282 ) . τίϲ οὖν μῆνιϲ ; χόλοϲ , φηϲὶ , μὴ ἀφεθείϲ · ἐπάγει γοῦν · αὐτὰρ ἔγωγε λίϲϲομ’ Ἀχιλλῆι μεθέμεν χόλον ( Α 282 . 83 ) καὶ πάλιν ἀντὶ τοῦ φάναι μὴ μήνιε ἔφη · ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα ( 1 260 ) , καὶ παυϲαμένῳ μήνιδόϲ φηϲι μεταλλήξαντι χόλοιο ( 1 157 ) . καὶ ὁ μεθεὶϲ τὸν χόλον καὶ ἀμήνιτοϲ μεθήμων ἀλλὰ μά λ’ οὐκ Ἀλχιλῆι χόλοϲ φρεϲίν , ἀλλὰ με θήμων ( B 241 ) καὶ ὁ ἄγαν τηρῶν καὶ ἀναφαιρέτωϲ τὸν χόλον αἰὲ ν ἐπιζαφελ ῶϲ χαλεπαίνει ( 1 514 ) ζαφελὲϲ γὰρ τὸ ἀναφαίρετον , καὶ ζαφελὴϲ οὖν χόλοϲ ἡ μῆνιϲ , ὅτε κέν τιν’ ἐπιζαφελὴϲ χόλοϲ ἵκοι ( 1 521 ) · περὶ γὰρ τῶν μηνιόντων ὁ λόγοϲ . . ὅτι δὲ τὸ μένοϲ ϲθένοϲ · πάντωϲ οἷον ἐμόν γε μέν ο ϲ καὶ χεἰρεϲ ἄαπτοι ( Θ 450 ) εἰπόντοϲ Διόϲ , εὖ νυ , φηϲὶ , καὶ ἡμεῖϲ ἴδμεν ὅ τοι ϲθένοϲ οὐκ ἐπιει - κτόν ( Θ 463 ) . ὡϲ οὖν τὸ ϲθένοϲ μένοϲ , οὕτω καὶ χόλοϲ μένων μένοϲ καὶ μῆνιϲ . εἰπών γοῦν χα λεπ ὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνιϲ ( ε 178 confus . c . γ 135 ) ἐπάγει · οὐ γάρ τ’ αἶψα θεῶν τρέπεται νόοϲ αἰὲν ἐόντων ( γ 14 7 ) . ἔτι δὲ μῆνιϲ ἐπιτηροῦϲα καιρὸν τιμωρίαϲ κότον ποιεῖ · ἀλλὰ γε καὶ μετό πιϲθεν ἔχει κότον , ὄφρα τελέϲϲῃ ( Α 82 ) , τὸ γὰρ ὄφρα τελέϲϲῃ · ἕωϲ ἂν κατεργάϲηται καὶ λυπήϲῃ τὸν λυπήϲαντα . ὅτι δὲ παρὰ τὸ ἐγκεῖϲθαι κότοϲ εἴρηται , ἐξηγεῖται · ὅ τοι κό τον ἔνθετο θυμῷ ( λ 101 ) , καὶ ὅτι ἐπιτηρητικὸν ὁ κότοϲ εἰϲ τὸ δρᾶϲαί τι πονηρήν · Ζεὺϲ δέ ϲφι Κρονίδηϲ ὑ ψίζυγοϲ αἰ θέρι ναίων αὐτὸϲ ἐπιϲϲείῃϲιν ἐρεμνὴν αἰγίδα ππ ᾶϲιν τῆϲδ’ ἀπ ά τηϲ κοτέων , τὰ μὲν ἔϲϲεται οὐκ ἀτέλεϲτα ( Δ 166 sqq ) , ὅμοιον τῷ ἔχει κότον ὄ φρα τελέϲϲῃ ( Α 82 ) . καὶ πάλιν ὀλλῦϲαι Τρῶαϲ τοῖϲιν κότον αἰν ὸν ἔθεϲθε ( θ 449 ) ἔθεϲθε δὲ ἐντὸϲ τῷ θυμῷ ἀκουϲτέον , τὸ γὰρ αὐτό ἐϲτι τῷ κότον ἔνθετο ( λ 101 ) . καὶ εἰπὼν ὅτι τῷ Ἀλγαμέμνονι καὶ ἐκπάγλωϲ κοτέοντο νεμέϲϲη θέν τ’ ἐνὶ θυμῷ Β 223 ) προϲάγει τὰ ἐκ τοῦ κότου · νῦν δή ϲε , ἄναξ , ἐθἐλουϲιν Ἀλχαιοὶ πᾶϲιν ἐλέγχιϲτον θέμεναι ( Β 284 . 85 ) . εἴρηται τοίνυν , ὅτι ἡ μὲν κατὰ κίνηϲιν πρόϲκαιροϲ ὀργὴ χόλοϲ καὶ θυμόϲ , ἡ δὲ μετ’ ἀγανακτήϲεωϲ δραϲτικῆϲ ἐνέργεια χώεϲθαι λέγεται καὶ ϲκύζεϲθαι , ὁ δ’ ἀπόθετοϲ χόλοϲ μένοϲ καὶ μῆνιϲ , αὕτη δὲ τὸ ἀμύνεϲθαι ἐπιτηροῦϲα κότοϲ , καὶ ὅπωϲ ὁρμὴ ἐπηρτημένη μετὰ λύπηϲ καὶ ὀρέξεωϲ ἡ ὀργή , καὶ ὅπωϲ κατὰ αὔξηϲιν τοῦ θυμοῦ γίνεται .
Lemmas: Τransiit in schol . f . 3b ad χολόω Α 7 8 . Πρῶτος δοκέω Πλάτων ( Ρ hil . p . 47 Ε ) λύπη ἡδονή μείγνυμι δείκνυμι ἐπί ὀργή καί πένθος , Ὅμηρος πρότερος οὗτος συνοράω κότος καί ὁ Πλάτων διδάσκω . ὀργή μέν γάρ οὐδέποτε Ὅμηρος εἴρω , χόλος δέ αὐτός προσαγορεύω οἰκεῖος , ἀπό ὁ χολή , ὅστις ἐντός ὁ πάθος κρατέω , ἄχος δέ μίγνυμι καί ἡδονά ὁ χόλος φημί , ἄχος μέν ὅταν λέγω · Πηλεύς δέ ἄχος γίγνομαι ′ , ἐντός δέ ὁ ἦτορ στῆθος λάσιος δείδω δίχα μερμηρίζω ( Α 188 89 ) ἄχος οὖν παρουσία ὁ χόλος ὑφίστημι , ὅς καί θυμός καλέω · ἤ χόλος παύω ἐρητύω τε θυμός ( Α 192 ) θυμός γάρ νῦν ὁ χόλος φημί , οὐ ὡς ἀλλαχοῦ ὁ Ψυχή . ὅτι δέ οὖον γεννάω μόνος ὀργή ὁ λύπη , ἀλλά καί συμπαραμένω , δηλόω ἐπί ὁ Ἀλχιλλέως μηνίω λέγω κουρώ χώομαι ( Β 689 ) καί ἐπάγω · ὁ ὅσγε κεῖμαι ἄχος ( Β 694 ) . ὅτι δέ ἡδονή συμμιγής ὁ ὀργή καί ὅτι ἔφεσις εἰμί καί μέτοχος ἐπιθυμία , ἐξηγέομαι λέγω · χόλος ὅς τε ἐφίημι πολύς Φρόνα περ χαλεπαίνω ( C 108 ) , ἤτοι ἐντός ἔφεσις καί ἐπιθυμία ὁ χαλεπαίνω ποιέω . πῶς οὖν ἡδονή μέτοχος ; ὅς τε πολ ὗς γλυκύς μέλι καταλείβω ἀνήρ ἐντός ἵστημι θέω αὐξάνω ἠΰτε καπνός ( C 109 . 110 ) Καρδία γάρ ἔπαρσις εἰμί καί ὁρμή ἐγείρω ὁ ὀργή , ὅσπερ αὐτός ἐντός ἄλλος φημί · ὅς λάω ἐγώ οἰδάνω Καρδία χολ ῳ ( Ι 646 ) , καί ἐπί ὁ Μελέαγρος · ἀλλά ὅτε δή ἐγώ Λέαγρος δύο χόλος , ὅς τε καί ἄλλος οἰδάνω ἐντός στῆθος νόος ( Ι 553 . 54 ) . οὖον μόνος δέ αὐτός ἔπαρσις καί ἔφεσις ἀποδίδωμι ἀλλά καί ζέσις . διό καπνός τε ἀπεικάζω ὁ ἔπαρσις καί ὁ ὀργίζω πῦρ ὁ ὀφθαλμός ἔοικα φημί ( Α 104 ) . ὀφθαλμός , μελαίνω δέ καί ὁ καπνός · ῥωγαλέος ῥυπάω κακός μορύσσω καπνός ( Ν 435 ) . ὁ οὖν ἄχος ὁ ὀργή αἴτιος εἰμί , καπνίζω ὁ ὀργή , μελαίνω ὁ φρήν · μένος δέ μέγας φρήν ἀμφιμέλας πίμπος λαντό ( Α 103 ) . τ δέ ἄχος καί ὁ ἄχνυμαι ὅτι μελαίνω , φημί ἄχθομαι ὀδύνη , μελαίνω δέ χρώς καλός ( ε 354 ) . ὁ δέ ἄχθομαι ὁ ἄχνυμαι πλεονασμός δηκτικός ἀγανάκτησις διαφέρω , ἐπιμένω δέ ὁ ἐξάπτω ὁ ἐπί ὁ ὀργίζω φημί · ἐκεῖνος ὅς δέ οὐ ἐθέλω σβ ἕννυμι χόλος ( Ι 67 7 ) . κατηγορέω δέ ὁ πάθος καί ἀγριότης · ἀτάρ Ἀχιλλεύς ἄγριος ἐντός ἵστημι θε τίθημι μεγαλήτωρ θυμός ( Ι 628 ) , καί πάλιν · χόλος δέ ὅς ἄγριος αἱρέω ( δ 23 ) , πρός ὅς καί ὁ παραινέω φημί ὡς ἐπί ἄγριος θηρίον · ἀλλά Ἀχιλλεύς , δαμάζω θυμός μέγας ( Ι 496 ) . καί πάλιν ἐνδεικττύμενος ὁ θηριωδία φημί · εἰμί δέ σῦς γε εἰσέρχομαι πύλη καί τεῖχος μακρός ὠμός βεβρ ὠθέω οἶς Πρίαμος Πρίαμος τε παῖς ἄλλος τε Τρώς , τότε ἄν χόλος ἐξακέομαι ( δ 34 sqq ) . καί ὅτι ὁ ἐντός κινέω ἀλλά οὐ ἐντός σχέσις εἰμί ὁ χόλος , καθάπερ καί ὁ ὀργή ὁ ἐντός κινέω φημί εἰμί ὁ φιλόσοφος , δηλόω ὁ τοιοῦτος · Ἀτρεΐων δέ ἔπειτα χόλος λαμβάνω , ὁ Ψᾶ δέ εἰς ἀστή ὁ πείλησε μῦθος ( Α 38 87 ) . καί πάλιν · Πηλείδης δέ ἐξαῦτις ἀταρτηρός ἔπος Ἀτρείδης προσεῖπον καί ὁ ὕπειμι λήγω χόλος ὁ ( Α 223 . 24 ) , ὡς εἄν δύναμαι καί παύω . ὅταν δέ ἐντός σχέσις γίγνομαι καί ἡσυχάζω , κότος καλέω . διό φημί . εἴπερ γάρ τε χόλος γε καί αὐτῆμαρ καταπέ ψ ὁ , ἀλλά τε καί μετόπισθεν ἔχω κότος , ὄφρα τελέω ( Α 81 . 82 ) . ὡς ἐγχωρέω ἐάω μέν ὁ χόλος , περιποιέω δέ ὁ κότος , μηνίω δέ εἰκότως , ἀπό ὅς κινέω πάλιν χόλος . αὐτός δέ καί ὁ θυμός , ὅταν μή ὁ ψυχή σημαίνω , δηλόω ὁ χόλος · ἀλλά ὁ μέν θυμός ἀπό ὁ θύω , ὁ δέ χόλος ἀπό ὁ χολάω προσαγορεύω . εἶπον γοῦν · μῆτις χολόω ῥέζω ὁ κακός υἱός αχʹ αἰών ἐπάγω . θυμός δέ μέγας εἰμί διοτρεφής βασιλεύς ( Β 19 95 . 96 ) , καί πάλιν · ἤ χόλος παύω ἐρητύω τε θυμός ( Α 192 ) , καί πάλιν · καί μάλα περ θυμός ῷ χέω λάω ( Α 217 ) , εἰμί μή τις ἐνταῦθα θυμός ὁ ψυχή ἀκούω μεγαλήτωρ θυμός ( Ι 629 ) . ὁ δέ ἄληκτος τε κακός τε θυμός ἐν ἵστημι θε θεός τίθημι o υρανιαβρων o ὕνεκα κόρη ( Ι 636 sqq . ) ἐπί ὁ χόλος λέγω καί ἀντί ὁ ὀργή παραλαμβάνω ] . ὅτι δέ παρά ὁ θύω καί ἐγείρω καί ὁ ψυχή καί ὁ ὀργή θυμός , δηλόω λέγω · Τ ῥῶσις θυμός ἐγείρω ( Θ 510 ) . θυμός δέ καί χόλος προσλαβ ών ὁ ἐπί ὁ δράω κακός ἀγανάκτησις χ ὠθέω λέγω , καί ὁ ἐντός ὁ τοιοῦτος πάθος χ ὠθέω κῆρ ( Α 44 ) · αὐτίκα γοῦν ὁ λοιμός ἐπάγω , καί δράω ἐρωτάω · ὅς ἐκλέγω ὁ ὅς τίς τόσος ἐκ ὠθέω Φοίβη ὅς Ἄπιος ὄλλω ( Α 64 ) διό καί ἐπί ὁ δράω τίς πονηρός δύναμαι διά ὀργή βασιλεύς εἴρω · κρατύς γε ρ βασιλεύς , ὅτε χ ὦ σέτα ἀνήρ χερείων ( Α 80 ) . οὕτως εἴρω καί ὁ Σ ( δέ ἐν δοθι θυμός ἄμυξις χ ὠθέω ( Α 243 ) , δηλόω ὁ δραστικός διά ἀγανάκτησις περιέχω ὁ χώομαι . καί τοίνυν ὁ χ οἴομαι ὅς δέ ὁ γέρων πάλιν οἴχομαι ( Α 380 ) ἀκούω οὐ ἁπλόος ὀργίζω , ἀλλά μετά ἀγανάκτησις ἀμυντικός , διό καταράομαι , καί οὕτως ἀμύνω . καί χ ὠθέω δέ ἄν ὁ θυμός εὔζωνος γυνή ( Α 429 ) Ἀχιλλεύς ὁ ὀργή δηλόω ποιέω ὁ τιμωρητικός διά ἀγανάκτησις ἄμυνα · ἐπεξέρχομαι οὖν διά ὁ μήτηρ ὁ Ἕλλην καί οὐ ἁπλόος ὀργίζω . ὥσπερ γάρ ὁ ἄχθομαι πρός ὁ ἄχνυμαι ἔχω περισσεύω ἀγανάκτησις , οὗτος ὁ χ ὠθέω πρός ὁ χολόω · μή ὁ γόνυ Λαβ εἰμί τίς χολ ὠθέω φρήν κ ύρη ( ζ 147 ) , ἀντί ὁ ὀργίζω , γαῖα δέ ὑποστοναχίζω Ζεύς ὡς τερπικεραύν ῳ χ οἴομαι ῳ , καί ἐπάγω ὁ ἐκ ὁ χώομαι ὅτε τε ἀμφί Τυφωεύς γαῖα ἱμάσσω ὁ ( B 781 . 82 ) . ἐντός κινέω μέν οὖν χόλος καί θυμός . καί αὐτός δέ ὁ χώομαι ὁ σκύζομαι . εἶπον γοῦν σῦς δέ ἐκ ὦ οὐ ἀλεγίζω χ ωομέ νέος ( Θ 47 7 ) ἐπάγω · ὁ ὒ σῦς ἔγωγε σκύζομαι ὅς λέγω ( Θ 482 ) , ἐπί δέ ὁ Ἀχιλλεύς χώομαι ἄν ὁ θυμός ( Α 429 ) εἶπον ποιέω λέγω · ὁ ἐγώ σκύζω ῳ περ Ἀχαιός κυβερνάω φίλτατος εἰμί ( 1 198 ) . ἐντός δέ σχέσις μῆνις , μένος καί κότος · καί μῆνις μέν καί μένος ὀργή ἐναπόθετος καί Ἔμμονος · πάλιν δέ μῆνις , προσλαμβάνω ὁ ἐπιπολή τηρητικός μετά ἀγανάκτησις καί κακοποιία , κότος γίγνομαι , ὡς ὁ μέν μῆνις ἐκ ὁ χόλος ἐναπόκειμαι , ὁ δέ κότος ἐκ ὁ χώομαι . ὅτι δέ παρά ὁ μένω ὁ μῆνις · ἀτάρ ὁ μῆνις ναῦς παρήμενος ὠκύπορος ( Α 488 ) καί ἀλλά Σ ὗς μέν νῦν ναῦς πῃ ρήμενος ὠκύπορος μῆνις Ἀχαιός ( Α 422 . 23 ) , καί ὅτι διά ὁ μένω καί κεῖμαι ἡσυχάζω καί σιγάω , φημί κεῖμαι ἀπομηνίω ( Β 7 72 ) , παρά ὁ κεῖμαι ὁ μηνίω · καί ὁ πᾶς χρή Μύκονος μηνιθμός · πᾶς ὁ ὑπό μηνιθμός ( Π 202 ) . ὅτι δέ μένος καί μῆνις αὐτός Ἀτρείδης , σύ δέ παύω τεός μένος ( Α 282 ) . τίς οὖν μῆνις ; χόλος , φημί , μή ἀφίημι · ἐπάγω γοῦν · ἀτάρ ἔγωγε λίσσομαι Ἀχιλλεύς μεθίημι χόλος ( Α 282 . 83 ) καί πάλιν ἀντί ὁ φαίνω μή μῆνις φημί · ἐάω δέ χόλος θυμαλγής ( 1 260 ) , καί παύω μῆνις φημί μεταλλάσσω χόλος ( 1 157 ) . καί ὁ μεθίημι ὁ χόλος καί Ἀμήνιτος μεθήμων ἀλλά μή λίαν οὐ αλχιληις χόλος φρήν , ἀλλά ἐγώ Θήμων ( B 241 ) καί ὁ ἄγαν τηρέω καί ἀναφαίρετος ὁ χόλος ἀεί Ν ἐπιζαφελ ῶς χαλεπαίνω ( 1 514 ) ζαφελὲς γάρ ὁ ἀναφαίρετος , καί ζάφελος οὖν χόλος ὁ μῆνις , ὅτε ἄν τις επιζαφελος χόλος ἵκω ( 1 521 ) · περί γάρ ὁ μηνίω ὁ λόγος . . ὅτι δέ ὁ μένος σθένος · πάντως οἷος ἐμός γε μέν ὁ Σ καί χείρ ἄαπτος ( Θ 450 ) εἶπον Ζεύς , εὕω νῦ , φημί , καί ἐγώ οἶδα ὅς ὅς σθένος οὐ πίνω - κτῶ ( Θ 463 ) . ὡς οὖν ὁ σθένος μένος , οὗτος καί χόλος Μένων μένος καί μῆνις . εἶπον γοῦν χάω λεπ ἤ δέ θεός ἐπί μῆνις ( ε 178 confus . c . γ 135 ) ἐπάγω · οὖον γάρ τε αἶψα θεός τρέπω νόος ἀεί εἰμί ( γ 14 7 ) . ἔτι δέ μῆνις ἐπιτηρέω καιρός τιμωρία κότος ποιέω · ἀλλά γε καί Μέτο πίνω ἔχω κότος , ὄφρα τελέω ( Α 82 ) , ὁ γάρ ὄφρα τελέω · ἠώς εἄν κατεργάζομαι καί λυπέω ὁ λυπέω . ὅτι δέ παρά ὁ ἔγκειμαι κότος εἴρω , ἐξηγέομαι · ὅς ὅς κὸ ὁ ἐντίθημι θυμός ( λ 101 ) , καί ὅτι ἐπιτηρητικός ὁ κότος εἰς ὁ δράω τίς πονηρός · Ζεύς δέ σφεῖς Κρονίδης ὑ ψιζυγον ὁ θέρις νάω αὐτός ἐπισείω ἐρεμνός αἰγίς ππ Αἴας ὅδε ἀπό ἆ ὁ κοτέω , ὁ μέν εἰμί οὐ ἀτέλεστος ( δ 166 sqq ) , ὅμοιος ὁ ἔχω κότος ὅς φρά τελέω ( Α 82 ) . καί πάλιν ὄλλυμι Τρώς ὅς κότος ἀεί εἰμί τίθημι ( θ 449 ) τίθημι δέ ἐντός ὁ θυμός ἀκούω , ὁ γάρ αὐτός εἰμί ὁ κότος ἐντίθημι ( λ 101 ) . καί εἶπον ὅτι ὁ Ἀλγαμέμνονι καί ἐκπάγλως κοτέω νεμεσάω τίθημι τε ἐν θυμός Β 223 ) προσάγω ὁ ἐκ ὁ κότος · νῦν δή σύ , ἄναξ , ἐθέλω ἀλκαῖος πᾶς ἐλεγχής θέω ( Β 284 . 85 ) . εἴρω τοίνυν , ὅτι ὁ μέν κατά κίνησις πρόσκαιρος ὀργή χόλος καί θυμός , ὁ δέ μετά ἀγανάκτησις δραστικός ἐνέργεια χώομαι λέγω καί σκύζομαι , ὁ δέ ἀπόθετος χόλος μένος καί μῆνις , οὗτος δέ ὁ ἀμύνω ἐπιτηρέω κότος , καί ὅπως ὁρμή ἐπαρτάω μετά λύπη καί ὄρεξις ὁ ὀργή , καί ὅπως κατά αὔξησις ὁ θυμός γίγνομαι .