porphyrius.zetemata-codicis-vaticani 2.2
* Β f . 132 b a d ο ὔ νυ καὶ Κ 165 . ὁ δ’ ἀπὸ κοινοῦ τρόποϲ ἐϲτὶ καὶ παρ’ αὐτῷ καὶ ἐντὸϲ τοῖϲ τοιούτοιϲ · οὐ γὰρ π ώ π οτ’ ἐμὰϲ βοῦϲ ἤλαϲαν o ὐδὲ μὲν ἵππουϲ ( Α 154 ) κοινοῦ γὰρ οὐδὲ τοὺϲ ἵππουϲ ἤλαϲαν . ὣϲ οἱ μὲν παρὰ νηυϲὶ κορωνίϲι θωρήϲϲοντο , Τρῶεϲ δ’ α ὖθ’ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρ ωϲμ ῷ πεδίοιο ( Υ 1 . 2 ) · ἐκ κοινοῦ γὰρ θωρήϲϲοντο . παννύχιοι μὲν ἔπειτα καρηκομ όων τεϲ Ἀλχαιοὶ δαίνυντο , Τρῶεϲ δὲ κατὰ π τόλιν ἠδ’ ἐπίκουροι ( Θ 476 . 7 7 ) δαίνυντο δηλονότι . πολλὰ δὲ τόνδε καϲίγνηται καὶ πότνια μήτηρ ἐλίϲϲονθ’ , ὁ δὲ μάλ’ ἀναί νετο , πολλ ὰ δ’ ἑταῖροι ( 1 584 . 85 ) ἐκ κοινοῦ γὰρ τὸ ἐλίϲϲοντο . ἀγαθὴ δὲ παραίφαϲίϲ ἐϲτιν ἑταίρου ( Λ 793 ) , ἀγαθοῦ οὐ πᾶϲα γὰρ παραίφαϲίϲ ἐϲτιν ἀγαθή , ἀλλὰ τοῦ ἀγαθοῦ , ὥϲτ’ ἐκ κοινοῦ τὸ ἀγαθή · τὸ δ’ ἐπὶ τοῦ ἑταίρου ἀκουϲτέον ἀρϲενικῶϲ . πάλιν οἱ δ’ ἀμ φ’ Ἰδομενῆα θωρήϲϲοντο Ἰδομενε ὺϲ μὲν ἐνὶ προμάχοιϲ ϲυῒ εἴκελοϲ ἀλκήν ( Δ 252 ) τὸ γὰρ θωρήϲϲετο προϲυπακούομεν ἀπὸ τοῦ θωρήϲϲοντο . χ ώ ρηϲαν δ’ ὑ πό τε πρ όμα χοί καὶ φαί διμοϲ ἕκτωρ ( Π 588 ) ἐκ κοινοῦ τὸ ἐχώρηϲεν . εὗρ’ υἱὸν Πετε ῶο Μενε ϲοντο . ϲθῆα πλήξιππον ἑϲτα όι ’ · ἀμιφὶ δ’ Ἀθηναῖοι μήϲτ ωρεϲ ἀυτῆϲ ( Δ 327 ) ἐκ κοινοῦ τὸ ἕϲταϲαν ἀπὸ τοῦ ἑϲταότα . τῇ ῥ’ ἐνόρουϲ ′ , ἅμα δ’ ἄλλοι ἀριϲτῆεϲ Πανα χαιῶν , δηλονότι ἐπόρουϲαν . ὡϲ ἂν Π ηλείδην τιμήϲομεν , ὃϲ μέγ’ ἄριϲτοϲ Ἀργείων παρὰ νηυϲὶ καὶ ἀγχέμαχοι θερά ποντεϲ ( Π 271 ) ἀπὸ τοῦ ἄριϲτοϲ καὶ ἄριϲτοι οἱ θεράποντεϲ ἀκουϲθήϲονται . ο ὐδ’ ἄρ’ ἔμελλε δίφρ ῳ ἐφἐζεϲθαι , π ολ λ ῶν κα τὰ οἶκον ἐόντων ( δ 716 ) ἐκ κοινοῦ δίφρων . καμὰ τ ῳ τε καὶ ἱδρ ῷ ν ωλεμὲϲ ἀεὶ γούνα τὰ τε κνῆμαί τε παλάϲϲετο ( 385 ) ὡϲ ἐκ κοινοῦ τὸ παλάϲϲοντο ληπτέον . καὶ ἐπὶ μὲν τῶν γονάτων οἰκείωϲ εἴρηιο , ἐπὶ δὲ τῶν κνημῶν ὑπακουϲτέον . ἐκ π ὸλιοϲ δ ’ ἄξεϲθε β όαϲ καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμωϲ , οἶνον δὲ με ίφρονα οίζεϲθε , ϲῖτον δ’ ἐκ μεγάρ ων ( θ 505 ) — οὔτε γὰρ οἰνίζεϲθε οὔτε ἄξεϲθε , ἀλλὰ φέρετε ἢ λαμβάνετε . καὶ πάλιν · οἱ μὲν ἔπειθ’ ἵζοντο κατὰ ϲτίχαϲ , ἧχι ἑκάϲτῳ ἵπ π οι ἀερϲίποδεϲ καὶ ποικίλα τεύχε’ ἔκειτο ( Γ 326 ) οὐ γὰρ καὶ οἱ ἵπποι ἔκειντο , ἀλλὰ τὸ εἱϲτήκειϲαν ἀκούομεν ἢ ἦϲαν , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖ το ἀρήϊα , ποῦ δέ οἱ ἵπ ποι ( Κ 407 ) ; ὑπακουϲόμεθα γὰρ τὸ εἰϲίν ἢ εἱϲτήκειϲαν . ο μὰν ἀκληεῖϲ Λυκίην κατακοιρανέουϲιν ἡμέτεροι βαϲιλῆεϲ , ἔδουϲί τε πίον α μ ῆλα οἶνόν τ’ ἔξαιτον ( Μ 318 — 20 ) , δηλονότι πίνουϲι . τὰ τοιαῦτα παρατηρῶν τιϲ πολλὰ λύϲει τῶν ζητουμένων κατὰ τὸ παραπλήϲιον . τούτοιϲ γὰρ ὅμοιον τὸ ἀλ λ ὰ πολ πρὶν φραζ ώμεϲθ’ ὥϲ κεν καταβαλεῖν παύϲομεν , ἠ δὲ καὶ αὐ τοὶ παυέϲθων · καὶ γάρ ϲφιν ἄρα ρ τόδε λ ώϊόν ἐϲτιν ( β 167 69 ) . ἐκ κοινοῦ γὰρ δεῖ λαβεῖν τὸ παυέϲθων καὶ ϲχηματίϲαι οἰκείωϲ τοῖϲ ἑξῆϲ , ἵν’ ᾖ · καὶ γὰρ καὶ αὐτοῖϲ ἄφαρ παυϲαμένοιϲ καὶ ταχέωϲ , πρὶν ἐλθεῖν τὸν Ὀδυϲϲέα , λώϊόν ἐϲτι · προείρηται γὰρ ἀλλὰ που ἤδη ἐγγ ὺϲ ἐὼν τοῖϲδεϲϲι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει πάντεϲϲι ( β 164 - 66 ) τὸ δὲ ἄφαρ χεῖρεϲ ἀμ ύνειν εἰϲὶ καὶ ἡμῖν ( Ν 814 ) ἐντὸϲ ὑπερβατῷ εἴρηται · ἐπεὶ εἰϲὶ γὰρ καὶ ἡμῖν χεῖρεϲ ὥϲτ’ ἄφαρ ἀμύνειν . . πολλάκιϲ δὲ ὁ ποιητὴϲ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ μὲν τὸ πλῆρεϲ λέγει , ἐντὸϲ ἄλλοιϲ δὲ τὸ ἐλλιπέϲ , καὶ δεῖ ἀναπληροῦν μαθόνταϲ παρ’ αὐτοῦ τί ἦν τὸ λεῖπον , οἷον εἶπέ που · ὡϲ δ’ α ὕ τωϲ καὶ κεῖνο ἰδὼν ἐτέθή πεα θυμ ῷ , ὡϲ ϲὲ , γύναι , ἄγαμαί τε τέθη π ά τε δείδια δ’ αἰν ῶϲ ( 166 . 8 ) . . καὶ ὅταν οὖν λέγῃ · α ὕτωϲ γὰρ ἐπέεϲϲ’ ἐριδαίνομεν ( Β 342 ) , λείπειν φήϲομεν τὸ ὡϲ , ἵν’ ᾖ · ὡϲαύτωϲ γὰρ λόγοιϲ μόνοιϲ ἐριδαίνομεν , μηχανὴν δὲ εὑρεῖν , οὗ ἕνεκα ἐληλύθειμεν , οὐ δυνάμεθα . ὅμοιον καὶ τὸ ἀλλ’ α ὕτωϲ ἀ λά λημαι ἀν ’ εὐρυπυλὲϲ Ἄιδοϲ δ ῶ ( Ψ 74 ) , τουτέϲτιν ὡϲαύτωϲ ὡϲ κατῆλθον καὶ ἐξ ο κατῆλθον ὁμοίωϲ ἀλάλημαι . οὕτωϲ ἀκουϲόμεθα καὶ τὸ ο ὔπ ω μίν φαϲιν φαγέμεν καὶ πιέμεν α ὕτωϲ ( π 143 ) , ὡϲαύτωϲ καὶ ὁμοίωϲ . . α ὕτ ωϲ o ὔτε θεᾶϲ υἱὸϲ φίλοϲ o ὔτε θεοῖο ( Κ 50 ) ὡϲαύτωϲ οὔτε θεᾶϲ υἱὸϲ ἔρεξεν οὔτε θεοῖο .
Lemmas: * Β f . 132 b a d ὁ ὒ νῦ καί Κ 165 . ὁ δέ ἀπό κοινός τρόπος εἰμί καί παρά αὐτός καί ἐντός ὁ τοιοῦτος · οὖον γάρ π ὦ π ὅτι ἐμός βοῦς ἐλαύνω o ἀνδρό-θηλυς μέν ἵππος ( Α 154 ) κοινός γάρ οὐδέ ὁ ἵππος ἐλαύνω . ὡς ὁ μέν παρά ναῦς κορωνίς θωρήσσω , Τρώς δέ ὅς κόρυς ἑτέρωθεν ἐπί θρ ωσμ ῷ πεδίον ( Υ 1 . 2 ) · ἐκ κοινός γάρ θωρήσσω . παννύχιος μέν ἔπειτα καρηκομ ὄον αἱρέω ἀλκαῖος δαίνυμι , Τρώς δέ κατά π τόλιν ἤδη ἐπίκουρος ( Θ 476 . 7 7 ) δαίνυμι δηλονότι . πολύς δέ ὅδε κασιγνήτη καί πότνια μήτηρ λίσσομαι , ὁ δέ μάλα ἀνά Νέτο , πολύς ά δέ ἑταῖρος ( 1 584 . 85 ) ἐκ κοινός γάρ ὁ λίσσομαι . ἀγαθός δέ παραίφασις εἰμί ἑταῖρος ( Λ 793 ) , ἀγαθός οὖον πᾶς γάρ παραίφασις εἰμί Ἀγαθή , ἀλλά ὁ ἀγαθός , ὥστε ἐκ κοινός ὁ Ἀγαθή · ὁ δέ ἐπί ὁ ἑταῖρος ἀκούω ἀρσενικός . πάλιν ὁ δέ ἀνά ἀπό Ἰδομενεύς θωρήσσω Ἰδομενεύς ὕς μέν ἐν πρόμαχος ὗς εἴκελος ἀλκή ( δ 252 ) ὁ γάρ θωρήσσω προσυπακούω ἀπό ὁ θωρήσσω . χ ὦ ῥήγνυμι δέ ὑ πό τε ΠΡ Όμα χόω καί φή διμος ἕκτωρ ( Π 588 ) ἐκ κοινός ὁ χωρέω . εύρος υἱός πίπτω οἴομαι Μένω σοντο . ἵημι πλήξιππος εἶμαι όι ’ · ἀμφί δέ Ἀθηναῖος μήστος ὄρνυμι ἀυτή ( δ 327 ) ἐκ κοινός ὁ ἵστημι ἀπό ὁ ἵστημι . ὁ ἄρα ἐνορούω ′ , ἅμα δέ ἄλλος Ἀριστεύς Πάν χαῖος , δηλονότι ἐπορούω . ὡς εἄν Π ηλείδην τιμάω , ὅς μέγας ἀγαθός Ἀργεῖος παρά ναῦς καί ἀγχέμαχος θερά Πόντες ( Π 271 ) ἀπό ὁ ἀγαθός καί ἀγαθός ὁ θεράπων ἀκούω . ὁ ὕδη ἄρα μέλλω δίφρος ῳ ἐφέζομαι , π ολʹ λ κυβερνάω ἄν ὁ οἶκος εἰμί ( δ 716 ) ἐκ κοινός δίφρος . Καμά τ ῳ τε καί ἱδρ ῷ Ν ωλεμὲς ἀεί γόνυ ὁ τε κνήμη τε παλάσσω ( 385 ) ὡς ἐκ κοινός ὁ παλάσσω ληπτέος . καί ἐπί μέν ὁ γόνυ οἰκεῖος εἴρω , ἐπί δέ ὁ κνήμη ὑπακουστέον . ἐκ π ὀλίγος δ ’ ἄγω Β ὄα καί ἴφιος μῆλον καρπαλίμως , οἶνος δέ ἐγώ ίφρονα οἴζω , σῖτος δέ ἐκ μεγάρ εἰμί ( θ 505 ) — οὔτε γάρ οἰνίζομαι οὔτε ἄγω , ἀλλά φέρω ἢ λαμβάνω . καί πάλιν · ὁ μέν ἔπειτα ἵζω κατά στίξ , ἧχι ἕκαστος ὅς π ὁ ἀερσίπους καί ποικίλος τεῦχος κεῖμαι ( Γ 326 ) οὖον γάρ καί ὁ ἵππος κεῖμαι , ἀλλά ὁ ἵστημι ἀκούω ἢ εἰμί , ὡς ἐπί ὁ ποῦ δέ ὁ ἔντεα κεῖ ὁ ἄρειος , ποῦ δέ ὁ ὅς ποῖ ( Κ 407 ) ; ὑπακούω γάρ ὁ εἰμί ἢ ἵστημι . ὁ μήν ἀκληεῖς Λύκιος κατακοιρανέω ἡμέτερος βασιλεύς , ἔδω τε πίνω ὅς μ ἦλον οἶνος τε ἔξαιτος ( Μ 318 — 20 ) , δηλονότι πίνω . ὁ τοιοῦτος παρατηρέω τις πολύς λύω ὁ ζητέω κατά ὁ παραπλήσιος . οὗτος γάρ ὅμοιος ὁ ἀλ λ ά πολ πρίν φραζ ὠμῶ ὅς ἄν καταβάλλω παύω , ὁ δέ καί αὖος σύ παύω · καί γάρ σφεῖς ἄρα ρ ὅδε λ ᾠόν εἰμί ( Β 167 69 ) . ἐκ κοινός γάρ δεῖ λαμβάνω ὁ παύω καί σχηματίζω οἰκεῖος ὁ ἑξῆς , ἵνα εἰμί · καί γάρ καί αὐτός ἄφαρ παύω καί ταχέως , πρίν ἔρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς , λωίων εἰμί · προερέω γάρ ἀλλά ποῦ ἤδη ἐγγ ὕς εἰμί ὅδε φόνος καί κῆρ φυτεύω πᾶς ( Β 164 - 66 ) ὁ δέ ἄφαρ χείρ ἀνά ύνειν εἰμί καί ἐγώ ( Ν 814 ) ἐντός ὑπερβατόν εἴρω · ἐπεί εἰμί γάρ καί ἐγώ χείρ ὥστε ἄφαρ ἀμύνω . . πολλάκις δέ ὁ ποιητής ἐντός ἄλλος μέν ὁ πλήρης λέγω , ἐντός ἄλλος δέ ὁ ἐλλιπής , καί δεῖ ἀναπληρόω μανθάνω παρά αὐτός τίς εἰμί ὁ λείπω , οἷος εἶπον ποῦ · ὡς δέ ὅς ὗ ὅς καί ἐκεῖνος εἶδον τίθημι πεʹ θυμός ῷ , ὡς σύ , γυνή , ἄγαμαι τε τίθημι π ἆ τε δείδω δέ ἀεί ῶς ( 166 . 8 ) . . καί ὅταν οὖν λέγω · ὅς ὕω γάρ ἔπος ἐριδαίνω ( Β 342 ) , λείπω φημί ὁ ὡς , ἵνα εἰμί · ὡσαύτως γάρ λόγος μόνος ἐριδαίνω , μηχανή δέ εὑρίσκω , ὅς ἕνεκα ἔρχομαι , οὖον δύναμαι . ὅμοιος καί ὁ ἀλλά ὅς ὕω ὅς λάω λήμη εἰς ’ εὐρυπυλής Ἅιδης δ οἰδάνω ( Ψ 74 ) , τουτέστιν ὡσαύτως ὡς κατέρχομαι καί ἐκ ὁ κατέρχομαι ὁμοίως ἀλάομαι . οὕτως ἀκούω καί ὁ ὁ υπʹ εἰμί ὅς φημί ἐσθίω καί πίνω ὅς ὕω ( π 143 ) , ὡσαύτως καί ὁμοίως . . ὅς ὕς ως o ὕω θεός υἱός φίλος o ὕω θεός ( Κ 50 ) ὡσαύτως οὔτε θεός υἱός ῥέζω οὔτε θεός .