porphyrius.zetemata-codicis-vaticani 1.7
( Τ Τransierun t in schol . * B f.85h ad καππεδίον τὸ ἀλήιον Z 201 ) Ἀξιῶν δὲ ἐγὼ Ὅμηρον ἐξ Ὁμήρου ϲαφηνίζειν αὐτὸν ἐξηγούμενον ἑαυτὸν ὑπεδείκνυον , ποτὲ μὲν παρακειμένωϲ , ἄλλοτε δ’ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ . τῇ τε γὰρ εἰροκόμ ῳ παράκειται ϲυνεζευγμένη ἡ ἐξήγηϲιϲ · γρηῒ δέ μιν εἰκυῖα παλαιγενέι προϲέειπεν εἰροκόμ ῳ ( Γ 386 ) . τίϲ οὖν ἡ είροκόμοϲ ἥ οἱ , φηϲὶν , ἤϲκειν εἴρια κα λά · ἡ γὰρ ἀϲκοῦϲα τὰ ἔρια εἴη ἂν εἰροκόμοϲ · ἀϲκεῖν δὲ τὸ καλλωπίζειν , ὡϲ τὸ χ ῥυϲὸν κέραϲι περιχεύει ἀϲκήϲαϲ , ἵν᾿ ἄγαλμα θεὰ κεχάροιτο ἰδοῦϲα ( γ 437 ) . καὶ πάλιν ἄλλουϲ τ’ αἰδέϲθητε περικτίοναϲ ἀνθρώ πουϲ . τίνεϲ οὖν οἱ περικτίονεϲ ; οἳ περιν αιετά ουϲι ( β 65 . 66 ) . βοῦν ἦνιν ρυμέτωπον ἀδμήτην ( Κ 292 ) . ἆρ’ οὖν τὸ ἀδμήτην ἄγαμον δηλοῖ οὐχί , ἀλλὰ τὴν ο ὔπω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ . καὶ πάλιν ἔνθ’ οἵ γ’ οὐκέτι πάμπαν ἀφέϲταϲαν , ἦρχε γὰρ Ἄλρηϲ ( Φ 391 ) . τί οὖν τὸ ἦρχε ; πρῶτοϲ Ἀθηναίῃ ἐπόρουϲεν . ἐπὶ δὲ τῆϲ Πηλιάδοϲ μελίηϲ καὶ φιλοτιμουμένῳ ἔοικε πολλαχόθεν τὴν κλῆϲιν προοῦϲαν δεικνύναι · ἢ γὰρ ἀπὸ τοῦ μόνον αὐτὴν ἐπίϲταϲθαι πῆλαι τὸν Ἀχιλλέα · ἀλλά μιν οἶοϲ ἐπίϲτατο πῆλαι Ἀχιλλεύϲ ( Π 142 ) , ἢ ἀπὸ τοῦ Πηλέωϲ τοῦ πατρόϲ · τὴν πατρὶ φίλ ῳ τάμε Χείρων ( ib . 143 ) , ἢ ἀπὸ Πηλίου τοῦ ὄρουϲ ὅθεν ἐτμήθη · πατρὶ φίλ ῳ τά με Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆϲ . ἀλλ’ ἐπεὶ μελίη τὸ δόρυ ἀπὸ τοῦ δένδρου τῆϲ μελίαϲ , δῆλον ὡϲ καὶ τὸ μείλινον ἔγχοϲ ( 655 ) ἐκ μελίαϲ τοῦ δένδρου , οὐ μὴν , ὡϲ οἱ πολλοὶ , τὸ μακρόν . καὶ ἔγχεα ὸξυόεντα ( ε 568 ) τὰ ἐξ ὀξύηϲ τοῦ δένδρου , ὡϲ καὶ Ἀρχίλοχοϲ ( fr.12 B ⟩ ) · ὀξύη ποτᾶτο , ἀλλ’ οὐ τὰ ὀξέα , ὡϲ οἱ γραμματικοὶ ἀποδεδώκαϲιν . πάλιν ἔφη · ἤτοι ὁ καππεδίον τὸ ἀλήιον ( Ζ 201 ) . διὰ τί οὖν ἀλήιον ; ἆρά γε τὸ ἄϲπορον καὶ μὴ ἔχον λήια ; οὐχί . ἀλλ’ ἐκ τοῦ οἶον αὐτὸν ἐντὸϲ αὐτῷ ἀλᾶϲθαι . καὶ τί οὖν τὸ οἶον ἀλᾶϲθαι ; ἐξηγεῖται · πάτον ἀν θρώπων ἀλεείν ων . ἐντὸϲ δὲ τῷ καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενοϲ τά - μον ( Ζ 194 ) ταχέωϲ δεδήλωκεν ὅτι ἀπὸ τοῦ τετμῆϲθαι καὶ ἀφωρίϲθαι τὸ τέμενοϲ λέγεται · τέμενοϲ τάμον . οὕτω καὶ κειμήλια ἔφη κεῖϲθαι ( Ζ 47 ) ἀπὸ γὰρ τοῦ κεῖϲθαι κειμήλια λέγεται . πάλιν πτωχὸν ἔφη πανδήμιον ( ϲ 1 ) . τίϲ οὖν οὗτοϲ ; ὃϲ κατὰ ἄϲτυ πτω χεύεϲκ’ Ἰθά κηϲ , ἀλλ’ οὐχ ὡϲ Ὀδυϲϲεὺϲ ἐντὸϲ μιᾷ οἰκίᾳ . πάλιν · μετέπ ρεπε γαϲτέρι μάργ ῃ ( ϲ 2 ) . τίϲ οὖν αὕτη ἡ γαϲτριμαργία ἧϲ ὥϲπερ ὅρον ποιούμενοϲ ἐπάγει · ἀζηχὲϲ φαγέμεν καὶ πιέμεν , τὸ ἀδιαλείπτωϲ ἐϲθίειν καὶ πίνειν μεταλαβὼν εἰϲ τὸ ἀζηχέϲ , ὃ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ ἔφη ϲυνεχὲϲ αἰεί ( 1 74 ) . καὶ ἐπὶ ἄλλου μὲν ἐντὸϲ πᾶϲι διαπρέποντοϲ ἔφη ὁ δ’ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων ( Μ 104 ) , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἴρου μετὰ δ’ ἔπρεπε γα ϲτέρι μάρτῃ , ἤτοι μόνῃ γαϲτριμαργίᾳ . πόθεν οὖν Ἶροϲ ἐκλήθη ; ο ὕνεκ’ ἐπαγγέλλεϲκε κι ὼν ὅτε π ού τιϲ ἀνώγοι ( ϲ 7 ) . καὶ πάλιν · οὐκ ἀίειϲ ὅτι δή μοι ἐπιλλίζουϲιν Ἀχαιοί ( ϲ 11 ) ; τί οὖν τὸ ἐπιλλίζειν ; τὸ διανεύειν — ἑλκέμεναι δὲ κέλονται — , ἀπὸ τοῦ τοὺϲ διανεύονταϲ ϲυϲτρέφειν τοὺϲ ὀφθαλμούϲ ἰλλάδεϲ ( Ν 572 ) γὰρ οἱ ϲυνεϲτραμμένοι ἱμάντεϲ , ὡϲ ἀλλαχοῦ ἔφη · ἐντὸϲ δὲ ϲτρόφοϲ ἦεν ἀορτήρ ( ν 438 ) . τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλ’ ἀργυρότοξοϲ Ἀπόλλων ( η 64 ) . τίϲ οὖν ὁ ἄκουροϲ μίαν οἴην παῖδα λιπόντα . ὡϲαύτωϲ καὶ τὸ κύμβα χοϲ ἐξηγεῖται ἐπάγων ἐ πὶ βρεχμόν τε καὶ ὤμουϲ δηθὰ μά λ’ εἱϲτήκει ( 586 ) . γυῖα δ’ ἐξηγεῖται · πόδαϲ καὶ χεῖραϲ ὕπερθεν ( 122 ) καὶ ἀμφιγυήειϲ οὖν ὁ περὶ τὰ γυῖα βεβλαμμένοϲ , ὃν καὶ κυλλοποδίονα εἶπε . καὶ τὸ γυιώϲω μὲν ϲφῶιν ὑφ’ ἅρμα ϲιν ὠ κέαϲ ἵππ ουϲ ( Θ 402 ) , ἤτοι ϲκελεαγεῖϲ ποιήϲω · ἐπάγει γὰρ κατὰ δ’ ἅρματα ἄξω . φιλοτιμεῖται καὶ τὸ λυκόφωϲ ἐξηγήϲαϲθαι · ἦμοϲ δ’ οὔτ’ ἄρ πω ἠώϲ , ἔτι δ’ ἀμφιλύκη νύξ ( Η 433 ) οὐ γὰρ εἰ μηδέπω ἠώϲ , ἔτι ἦν νύξ , ἀλλ’ ἡ ἀμφιλύκη ἦν , ὁ βαθὺϲ ὄρθροϲ . ἠῶ δὲ λέγει νῦν τὸν ὄρθρον καὶ τὸ πρὸ ἀνατολῆϲ ἡλίου πεφωτιϲμένον διάϲτημα · ὅτι γὰρ καὶ τοῦτο τὸ διάϲτημα λέγει ἠῶ , δηλοῖ ἐπὶ τῆϲ νεὼϲ τοῦ Τηλεμάχου εἰπών · παννυχίη μὲν ἄρ’ ἥγε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον ( β 434 ) , εἶτα εἰπὼν ἠέλιοϲ δ’ ἀνόρουϲε ( γ 1 ) . καὶ ἡμεῖϲ δὲ τὸ πρὸ ἡλίου ἐξ ἑωθινοῦ φαμεν καὶ ἕωθεν , ὃ ὁ ποιητὴϲ ἠῶθεν δ’ ἀ γορήνδε ( α 372 ) φηϲίν . ἕωϲ οὖν καὶ ἠώϲ τὸ πρὸ ἀνατολῆϲ ἡλίου · τὸ δὲ πρὸ τῆϲ ἕω λυκόφωϲ καὶ νὺξ ἀμφιλύκη . λέγει μέντοι καὶ τὸ ἀπὸ ἀνατολῆϲ ἡλίου ἄχρι μεϲημβρίαϲ διάϲτημα ἠῶ ἔϲϲεται ἢ ἠὼϲ ἢ δείλη ἢ μέϲον ἦμαρ ( Φ 111 ) καὶ ὄφρα μὲν ἠὼϲ ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ ( Θ 66 ) καὶ εὖδον παννύχιοι καὶ ἐπ’ ἠῶ καὶ μέϲον ἦμαρ ( η 288 ) . λέγει ἠῶ καὶ ὅλην τὴν ἡμέραν · ἥδε δ ὴ ἠὼϲ εἶϲι δυϲώνυμοϲ ( τ 571 ) , ἥδε δέ μοι νῦν ἠὼϲ ἑνδεκάτη ( Φ 155 ) , περὶ οὗ φηϲιν ἕνδεκα δ’ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷϲι φίλοιϲιν ( ib . 45 ) . Ἠὼϲ δὲ καὶ ἡ θεόϲ · ὣϲ μὲν ὅτ’ Ὠρίων’ ἕλετο ῥοδοδάκτυλοϲ Ἠώϲ ( ε 121 ) . πάλιν ἑαυτὸν ἐξηγεῖται παρακειμένωϲ δι’ ὧν φηϲιν Ἴρῳ δὲ κακῶϲ ὠρίνετο θυμόϲ ( ϲ 75 ) . τί οὖν τὸ κακῶϲ ὀρίνεϲθαι τὸν θυμόν ; ἐπάγει δειδιότα . τί οὖν παρακολούθημα δέουϲ ϲάρκεϲ δὲ περιτρομέοντο μέλεϲ ϲιν · ὁ δὲ δειλὸϲ κακόϲ , ἀφ’ οὗ τὸ κακῶϲ . πάλιν τὸ δεδιέναι , ὃ πάθοϲ ἐντὸϲ τῇ ψυχῇ γίνεται , καὶ τὸ τρέμειν , ὃ ἐντὸϲ τῷ ϲώματι , ἐπιτέμνων ἔφη · εἰ δὴ τοῦτόν γε τρομέειϲ καὶ δείδιαϲ αἰνῶϲ ( ib . 80 ) . ἐπιμένων δὲ τῇ ψυχρᾷ φύϲει τοῦ φόβου , κρυόεντα καλεῖ τὸν φόβον · φόβου κρυόεντοϲ ἑταίρη ( 1 2 ) , καὶ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ · ψυχρὸν δέοϲ εἷλε καὶ ῥίγηϲε δ’ ὁ γέρων ( 1 259 ) , ἐφοβήθη . εἰ δ’ ὁ φόβοϲ ψύχει , δῆλον ὡϲ τὸ θάρϲοϲ θάλπει · εἰκότωϲ ἄρα θαλπωρὴν ( Κ 223 ) λέγει τὸ θάρϲοϲ . ἐκ δὴ τούτων παρακειμέναϲ ἐχόντων τὰϲ ἐξηγήϲειϲ δεῖ παρατηρεῖϲθαι καὶ τὰ ἐντὸϲ διαφόροιϲ ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ διανοίαϲ παραλαμ βανόμενα εἰϲ ἐξήγηϲιν τῶν ἀϲαφεϲτέρων .
Lemmas: ( Τ Τransierun t in schol . * B f.85h ad καταπεδάω ὁ ἀλἥιον Z 201 ) Ἄξιος δέ ἐγώ Ὅμηρος ἐκ Ὅμηρος σαφηνίζω αὐτός ἐξηγέομαι ἑαυτοῦ ὑποδείκνυμι , ποτέ μέν παρακειμένως , ἄλλοτε δέ ἐντός ἄλλος . ὁ τε γάρ εἴρω ῳ παράκειμαι συζεύγνυμι ὁ ἐξήγησις · γραῦς δέ ὅς ἔοικα παλαιγενής προσεῖπον εἴρω ῳ ( Γ 386 ) . τίς οὖν ὁ είροκόμος ὅς ὁ , φημί , ἀσκέω ἔριον ἄν λάω · ὁ γάρ ἀσκέω ὁ ἔριον εἰμί εἄν εἰροκόμος · ἀσκέω δέ ὁ καλλωπίζω , ὡς ὁ χ ῥυσός κέρας περιχέω ἀσκέω , ἵνα ἄγαλμα θεά χαίρω ὁράω ( γ 437 ) . καί πάλιν ἄλλος τε αἰδέομαι περικτίονες ἀνθρώ πούς . τίς οὖν ὁ περικτίονες ; ἕ Περίν αἰετός εἰμί ( Β 65 . 66 ) . βοῦς ἦνις ρυμέτωπον ἄδμητος ( Κ 292 ) . ἆρα οὖν ὁ ἄδμητος ἄγαμος δηλόω οὐ , ἀλλά ὁ ὁ ὕπειμι ὑπό ζυγόν ἄγω ἀνήρ . καί πάλιν ἔνθα ὁ γε οὐκέτι πάμπαν ἀφίστημι , ἄρχω γάρ Ἄλρης ( Φ 391 ) . τίς οὖν ὁ ἄρχω ; πρῶτος Ἀθηναῖος ἐπορούω . ἐπί δέ ὁ Πηλιάς μελία καί φιλοτιμέομαι ἔοικα πολλαχόθεν ὁ κλῆσις πρόειμι δείκνυμι · ἢ γάρ ἀπό ὁ μόνος αὐτός ἐφίστημι πάλλω ὁ Ἀχιλλεύς · ἀλλά ὅς οἶος ἐπίσταμαι πάλλω Ἀχιλλεύς ( Π 142 ) , ἢ ἀπό ὁ Πηλεύς ὁ πατήρ · ὁ πατήρ φίλος ῳ τέμνω Χείρων ( ib . 143 ) , ἢ ἀπό Πήλιον ὁ ὄρος ὅθεν τέμνω · πατήρ φίλος ῳ ὁ ἐγώ Χείρων Πήλιον ἐκ κορυφή . ἀλλά ἐπεί μελία ὁ δόρυ ἀπό ὁ δένδρον ὁ μελία , δῆλος ὡς καί ὁ μέλινος ἔγχος ( 655 ) ἐκ μελία ὁ δένδρον , οὖον μήv , ὡς ὁ πολύς , ὁ μακρός . καί ἔγχος ὀξυόεις ( ε 568 ) ὁ ἐκ ὀξύη ὁ δένδρον , ὡς καί Ἀρχίλοχος ( fr.12 B ⟩ ) · ὀξύα ποτάω , ἀλλά οὖον ὁ ὀξύς , ὡς ὁ γραμματικός ἀποδίδωμι . πάλιν φημί · ἤτοι ὁ καταπεδάω ὁ ἀλἥιον ( Ζ 201 ) . διά τίς οὖν ἀλἥιον ; ἆρα γε ὁ ἄσπορος καί μή ἔχω λήϊον ; οὐ . ἀλλά ἐκ ὁ οἶος αὐτός ἐντός αὐτός ἀλάομαι . καί τίς οὖν ὁ οἶος ἀλάομαι ; ἐξηγέομαι · πάτος εἰς τρωπάω ἀλέω εἰμί . ἐντός δέ ὁ καί μέν ὁ Λύκιος τέμενος ὁ - νυμφότιμον ( Ζ 194 ) ταχέως δηλόω ὅτι ἀπό ὁ τέμνω καί ἀφορίζω ὁ τέμενος λέγω · τέμενος τέμνω . οὗτος καί κειμήλιον φημί κεῖμαι ( Ζ 47 ) ἀπό γάρ ὁ κεῖμαι κειμήλιον λέγω . πάλιν πτωχός φημί πανδήμιος ( Σ 1 ) . τίς οὖν οὗτος ; ὅς κατά Ἄστυ πέτομαι χέω ἰθή κέω , ἀλλά οὐ ὡς Ὀδυσσεύς ἐντός εἷς οἰκίον . πάλιν · μετέπ ῥέπω γαστήρ μάργος ὁ ( Σ 2 ) . τίς οὖν οὗτος ὁ γαστριμαργία ὅς ὥσπερ ὅρος ποιέω ἐπάγω · ἀζηχής ἐσθίω καί πίνω , ὁ ἀδιαλείπτως ἐσθίω καί πίνω μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἀζηχής , ὅς ἐντός ἄλλος φημί συνεχής ἀεί ( 1 74 ) . καί ἐπί ἄλλος μέν ἐντός πᾶς διαπρέπω φημί ὁ δέ πρέπω καί διά πᾶς ( Μ 104 ) , ἐπί δέ ὁ Ἶρος μετά δέ πρέπω γῆ στέρι Μάρτη , ἤτοι μόνος γαστριμαργία . πόθεν οὖν Ἶρος καλέω ; ὁ ὕνεκ’ ἐπαγγέλλω κις ών ὅτε π ὅς τις ἄνωγα ( Σ 7 ) . καί πάλιν · οὐ ἀίω ὅτι δή ἐγώ ἐπιλλίζω Ἀχαιός ( Σ 11 ) ; τίς οὖν ὁ ἐπιλλίζω ; ὁ διανεύω — ἕλκω δέ κέλομαι — , ἀπό ὁ ὁ διανεύω συστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἰλλάς ( Ν 572 ) γάρ ὁ συστρέφω ἱμάς , ὡς ἀλλαχοῦ φημί · ἐντός δέ στρόφος εἰμί ἀορτήρ ( Ν 438 ) . ὁ μέν ἄκουρος εἰμί βάλλω ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ( ὁ 64 ) . τίς οὖν ὁ ἄκουρος εἷς οἶος παῖς λίπος . ὡσαύτως καί ὁ κύμβη χος ἐξηγέομαι ἐπάγω εἰ ἐπί βρεχμός τε καί ὦμος δηθά μή λίαν ἵστημι ( 586 ) . γυῖον δέ ἐξηγέομαι · πούς καί χείρ ὕπερθεν ( 122 ) καί ἀμφιγυήεις οὖν ὁ περί ὁ γυῖον βλάπτω , ὅς καί κυλλοποδιαδων εἶπον . καί ὁ γυιόω μέν σφῶιν ὑπό ἅρμα βρόχος ᾠόν καίω ἵππ ους ( Θ 402 ) , ἤτοι σκελεαγής ποιέω · ἐπάγω γάρ κατά δέ ἅρμα ἄγω . φιλοτιμέομαι καί ὁ λυκόφως ἐξηγέομαι · ἦμος δέ οὔτε ἄρα πω ἠώς , ἔτι δέ ἀμφιλύκη νύξ ( ὁ 433 ) οὖον γάρ εἰμί μηδέπω ἠώς , ἔτι εἰμί νύξ , ἀλλά ὁ ἀμφιλύκη εἰμί , ὁ βαθύς ὄρθρος . ἠώς δέ λέγω νῦν ὁ ὄρθρος καί ὁ πρό ἀνατολή ἥλιος πεφωτισμένος διάστημα · ὅτι γάρ καί οὗτος ὁ διάστημα λέγω ἠώς , δηλόω ἐπί ὁ ναός ὁ Τηλέμαχος εἶπον · παννύχιος μέν ἄρα ἥγε καί ἠώς πείρω κέλευθος ( Β 434 ) , εἶτα εἶπον ἥλιος δέ ἀνορούω ( γ 1 ) . καί ἐγώ δέ ὁ πρό ἥλιος ἐκ ἑωθινός φημί καί ἕωθεν , ὅς ὁ ποιητής ἕωθεν δέ ὅς γορήνδε ( ὅς 372 ) φημί . ἠώς οὖν καί ἠώς ὁ πρό ἀνατολή ἥλιος · ὁ δέ πρό ὁ ἠώς λυκόφως καί νύξ ἀμφιλύκη . λέγω μέντοι καί ὁ ἀπό ἀνατολή ἥλιος ἄχρι μεσημβρία διάστημα ἠώς εἰμί ἢ ἠώς ἢ δείλη ἢ μέσος ἦμαρ ( Φ 111 ) καί ὄφρα μέν ἠώς εἰμί καί αὐξάνω ἱερόν ἦμαρ ( Θ 66 ) καί εὕδω παννύχιος καί ἐπί ἠώς καί μέσος ἦμαρ ( ὁ 288 ) . λέγω ἠώς καί ὅλος ὁ ἡμέρα · ὅδε δ ἤ ἠώς εἶμι δυσώνυμος ( τ 571 ) , ὅδε δέ ἐγώ νῦν ἠώς ἑνδέκατος ( Φ 155 ) , περί ὅς φημί ἕνδεκα δέ ἦμαρ θυμός τέρπω ὅς φίλος ( ib . 45 ) . Ἠώς δέ καί ὁ θεός · ὡς μέν ὅτι Ὠρίων αἱρέω ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ( ε 121 ) . πάλιν ἑαυτοῦ ἐξηγέομαι παρακειμένως διά ὅς φημί Ἶρος δέ κακῶς ὀρίνω θυμός ( Σ 75 ) . τίς οὖν ὁ κακῶς ὀρίνω ὁ θυμός ; ἐπάγω δείδω . τίς οὖν παρακολούθημα δέος σάρξ δέ περιτρομέω μέλω βρόχος · ὁ δέ δειλός κακός , ἀπό ὅς ὁ κακῶς . πάλιν ὁ δείδω , ὅς πάθος ἐντός ὁ Ψυχή γίγνομαι , καί ὁ τρέμω , ὅς ἐντός ὁ σῶμα , ἐπιτέμνω φημί · εἰμί δή οὗτος γε τρομέω καί δείδω αἰνῶς ( ib . 80 ) . ἐπιμένω δέ ὁ ψυχρός φύσις ὁ φόβος , κρυόεις καλέω ὁ φόβος · φόβος κρυόεις ἑταίρα ( 1 2 ) , καί ἐντός ἄλλος · ψυχρός δέος αἱρέω καί ῥιγέω δέ ὁ γέρων ( 1 259 ) , φοβέω . εἰμί δέ ὁ φόβος ψύχω , δῆλος ὡς ὁ θάρσος θάλπω · εἰκότως ἄρα θαλπωρή ( Κ 223 ) λέγω ὁ θάρσος . ἐκ δή οὗτος παράκειμαι ἔχω ὁ ἐξήγησις δεῖ παρατηρέω καί ὁ ἐντός διάφορος ἐπί ὁ αὐτός διάνοια παραλαμ βαίνω εἰς ἐξήγησις ὁ ἀσαφής .