porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 2.649
649 . διὰ τί ἐνταῦθα μὲν πεποίηκεν ἄλλ οι θ’ οἵ Κρήτην ἑκατόμπολιν τόμπολιν ἀμφενέμοντο , ἐντὸϲ δὲ Ὀδυϲϲείᾳ ( τ 174 ) εἰπὼν ὅτι ἔϲτιν ἡ Κρήτη καλὴ καὶ πίειρα καὶ περίρρυτοϲ ἐπάγει · ἐντὸϲ δ’ ἄνθρωποι πολλοὶ ἀπειρέϲιοι καὶ ἐννήκοντα πόληεϲ : τὸ γὰρ ποτὲ μὲν ἐνενήκοντα ποτὲ δὲ ἑκατὸν λέγειν δοκεῖ ἐναντίον εἶναι . Ἡρακλείδηϲ μὲν οὖν καὶ ἄλλοι λύειν ἐπεχείρουν οὕτωϲ · ἐπεὶ γὰρ μυθεύεται τοὺϲ μετ’ Ἰδομενέωϲ ἀπὸ Τροίαϲ ἀποπλεύϲανταϲ πορθῆϲαι Λύκτον καὶ τὰϲ ἐγγὺϲ πόλειϲ , ἃϲ ἔχων Λεύκων ὁ Τάλω πόλεμον ἐξήνεγκε τοῖϲ ἐκ Τροίαϲ ἐλθοῦϲιν , εἰκότωϲ ἂν φαίνοιτο μᾶλλον τοῦ ποιητοῦ ἡ ἀκρίβεια ἢ ἐναντιολογία τιολογία τιϲ . οἱ μὲν γὰρ εἰϲ Τροίαν ἐλθόντεϲ ἐξ ἑκατὸν ἦϲαν πόλεων , τοῦ δὲ Ὀδυϲϲέωϲ εἰϲ οἶκον ἥκοντοϲ ἔτει δεκάτῳ μετὰ Τροίαϲ ἃλωϲιν καὶ φήμηϲ διηκούϲηϲ , ὅτι πεπόρθηνται δέκα πόλειϲ ἐντὸϲ Κρήτῃ καὶ οὔκ εἰϲί πωϲ ϲυνῳκιϲμέναι , μετὰ λόγου φαίνοιτ’ ἂν Ὀδυϲϲεὺϲ λέγων ἐνενηκοντάπολιν κοντάπολιν τὴν Κρήτην , ὥϲτε , εἰ καὶ μὴ τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν λέγει , οὐ μέντοι διὰ τοῦτο καὶ ψεύδεται . Ἀριϲτοτέληϲ δὲ οὐκ ἄτοπόν φηϲιν , εἰ μὴ πάντεϲ τὰ αὐτὰ λέγοντεϲ πεποίηνται αὐτῷ · οὕτωϲ γὰρ καὶ ἀλλήλοιϲ τὰ αὐτὰ παντελῶϲ λέγειν ὤφειλον . μήποτε δὲ καὶ μεταφορά φορά ἐϲτι τὰ ἑκατόν , ὡϲ ἐκ τῆϲ ἑκατὸν θύϲανοι ( Β 448 ) οὐ γὰρ ἑκατὸν ἦϲαν ἀριθμῷ · καὶ ἑκατὸν δέ τε δούρατ’ ἀμάξηϲ ( Ηes . ἐκἡ 456 ) . ἔπειτα οὐδαμοῦ λέγει ὡϲ ἐνενήκοντα μόναι εἰϲίν · ἐντὸϲ δὲ τοῖϲ ἑκατόν εἰϲι καὶ ἐνενήκοντα . πῶϲ οὖν ἐντὸϲ τῷ καταλόγῳ φηϲὶν ἄλλοι θ’ ο ἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν πολιν ἀμφενέμοντο ; ἤτοι οὖν ἐκεῖ τὸ ἑκατόν ἀντὶ τοῦ πολλοῦ κεῖται , ται , ὡϲ τῆϲ ἑκα τὸν θύϲανοι ἢ ἐπεὶ μετὰ τὸν ἀπόπλουν οἱ μετὰ Ἰδομενέωϲ ἐπόρθηϲαν Λύκτον καὶ τὰϲ πέριξ , ἃϲ ἔχων Λεῦκοϲ ὁ Τάλω πόλεμον ἤρατο πρὸϲ αὐτούϲ . οὗτοϲ θετὸϲ ὢν Ἰδομενέωϲ παῖϲ ἀφεθεὶϲ ὑπ’ αὐτοῦ φύλαξ τῆϲ Κρήτηϲ ἐϲταϲίαϲε πρὸϲ αὐτοὺϲ ἐπανελθόνταϲ μετὰ δὲ ταῦτα προϲεκτίϲθηϲαν αἱ δέκα .
Lemmas: 649 . διά τίς ἐνταῦθα μέν ποιέω ἄλλος ὁ ὁ ὁ Κρήτη ἑκατόμπολις τομπολις ἀμφινέμομαι , ἐντός δέ Ὀδυσσεία ( τ 174 ) εἶπον ὅτι εἰμί ὁ Κρήτη κάλως καί πίων καί περίρρυτος ἐπάγω · ἐντός δέ ἄνθρωπος πολύς ἀπειρέσιος καί ἐνενήκοντα πόλις : ὁ γάρ ποτέ μέν ἐνενήκοντα ποτέ δέ ἑκατόν λέγω δοκέω ἐναντίος εἰμί . Ἡρακλείδης μέν οὖν καί ἄλλος λύω ἐπιχειρέω οὕτως · ἐπεί γάρ μυθεύω ὁ μετά Ἰδομενεύς ἀπό Τροία ἀποπλέω πορθέω Λύκτος καί ὁ ἐγγύς πόλις , ὅς ἔχω Λεύκων ὁ Τάλως πόλεμος ἐκφέρω ὁ ἐκ Τροία ἔρχομαι , εἰκότως εἄν φαίνω μᾶλλον ὁ ποιητής ὁ ἀκρίβεια ἢ ἐναντιολογία τιολογιος τις . ὁ μέν γάρ εἰς Τροία ἔρχομαι ἐκ ἑκατόν εἰμί πόλις , ὁ δέ Ὀδυσσεύς εἰς οἶκος ἥκω ἔτος δέκατος μετά Τροία ἅλωσις καί φήμη διήκω , ὅτι πορθέω δέκα πόλις ἐντός Κρήτη καί οὐ εἰμί πως συνοικίζω , μετά λόγος φαίνω εἄν Ὀδυσσεύς λέγω ἐνενηκοντάπολις κονταπολις ὁ Κρήτη , ὥστε , εἰμί καί μή ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός λέγω , οὖον μέντοι διά οὗτος καί ψεύδω . Ἀριστοτέλης δέ οὐ ἄτοπος φημί , εἰμί μή πᾶς ὁ αὐτός λέγω ποιέω αὐτός · οὕτως γάρ καί ἀλλήλων ὁ αὐτός παντελῶς λέγω ὀφείλω . μήποτε δέ καί μεταφορά φορός εἰμί ὁ ἑκατόν , ὡς ἐκ ὁ ἑκατόν θύσανος ( Β 448 ) οὖον γάρ ἑκατόν εἰμί ἀριθμός · καί ἑκατόν δέ τε δόρυ ἅμαξα ( Ηes . ἔκω 456 ) . ἔπειτα οὐδαμοῦ λέγω ὡς ἐνενήκοντα μόνος εἰμί · ἐντός δέ ὁ ἑκατόν εἰμί καί ἐνενήκοντα . πῶς οὖν ἐντός ὁ κατάλογος φημί ἄλλος ὁ ὁ ἕ Κρήτη ἑκατόμπολις πόλις ἀμφινέμομαι ; ἤτοι οὖν ἐκεῖ ὁ ἑκατόν ἀντί ὁ πολύς κεῖμαι , ὁ , ὡς ὁ ἐπίτεξ ὁ θύσανος ἢ ἐπεί μετά ὁ ἀπόπλοος ὁ μετά Ἰδομενεύς πορθέω Λύκτος καί ὁ πέριξ , ὅς ἔχω Λεῦκος ὁ Τάλως πόλεμος ἔραμαι πρός αὐτός . οὗτος θετός εἰμί Ἰδομενεύς παῖς ἀφίημι ὑπό αὐτός φύλαξ ὁ Κρήτη στασιάζω πρός αὐτός ἐπανέρχομαι μετά δέ οὗτος προσεκτίζω ὁ δέκα .