porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 1.399
399 . τί ποτε ἄρα βουλόμενοϲ ταῦτα ἔπλαϲε πολὺ ἔχοντα τὸ ἄλογον καὶ ἀνάρμοϲτον , εἰ γε Ἀθηνᾶ καὶ Ἥρα καὶ Ποϲειδῶν ἐβούλοντο ϲυνδῆϲαι τὸν Δία , ἡ μὲν θυγάτηρ οὖϲα οἱ δὲ ἀδελφοί ; διὸ καὶ ἀντὶ τῆϲ Ἀθηνᾶϲ γράφουϲι καὶ Φοῖβοϲ Ἀπόλλων , ὥϲπερ οὐ τοῦ αὐτοῦ μένοντοϲ ἀτόπου . καὶ ἄλλοι πάλιν ἐναλλάϲϲουϲι τὰ ἔπη · ὅπποτέ μιν . οἴη ἐντὸϲ ἀθανάτοιϲιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμ ῦναι , Ἥρη τ’ ἠδὲ Ποϲειδάων καὶ Παλλὰϲ Ἀθήν η , ὁππότε μιν ξυνδῆϲαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι , ἵνα οὗτοι μὲν οἱ θεοὶ φαίνοιντο βοηθήϲαντεϲ αὐτῷ μετὰ Θέτιδοϲ , ἄλλοι δέ τινεϲ οἱ ξυνδῆϲαι θέλοντεϲ , καὶ μύθουϲ δὲ λέγουϲιν ἐπὶ τούτοιϲ πολλούϲ . μάχεται δὲ τοῖϲ ἐναλλάϲϲουϲι τὸ οἴη ἐντὸϲ ἀ θ αν άτοιϲι · πῶϲ γὰρ τοῦ ποιητοῦ λέγοντοϲ ὅτι μόνη ἐνδέχεται καὶ ἄλλουϲ ἐπειϲάγειν βοηθούϲ ; τίνα δὲ καὶ τὸν Βριάρεων χρὴ νοεῖν , καὶ πῶϲ οὗτοϲ βίῃ τοῦ πατρὸϲ ἀμείνων : δεῖ τοίνυν φυϲικόν τινα μᾶλλον ἐντὸϲ τούτοιϲ ὑπονοεῖν λόγον · Δία γάρ φηϲι τὴν ἄκρατον θερμαϲίαν , τὴν καὶ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ εἶναι ἡμᾶϲ αἰτίαν , Ποϲειδῶνα τὸ ὕδωρ , Ἥραν τὸν ἀέρα , Ἀθηνᾶν τὴν γῆν , Βοριάρεων τὸν ἥλιον — πάντων γὰρ τῶν ἄϲτρων φωτεινότατόϲ ἐϲτι — Θέτιν δὲ τὴν θέϲιν καὶ φύϲιν τοῦ παντόϲ . τοῦ ἡλίου τοίνυν ἀφιϲταμένου ἐπὶ τὰ μεϲημβρινά , ψύξεωϲ γινομένηϲ ἐντὸϲ τοῖϲ καθ’ ἡμᾶϲ μέρεϲι , ϲυμβαίνει τὸν ἀέρα , φύϲιν ἔχοντα μεταβάλλειν εἰϲ ὕδωρ , τότε μάλιϲτα ἐξυγραίνεϲθαι πλέον καὶ δυϲχείμερον γίνεϲθαι . Ποϲειδῶνα οὖν καὶ Ἥραν καὶ Ἀθηνᾶν διὰ τοῦτο βουλομένουϲ ϲυνδῆϲαι τὸν Δία φηϲίν , ἐμφαίνων , ὡϲ ἔφην , τὴν χειμερινὴν κατάϲταϲιν , ἐντὸϲ ᾗ ϲυμβαίνει τὸ ψυχρὸν ἐπικρατέϲτερον εἶναι τοῦ θερμοῦ . ἀλλ’ ἡ Θέτιϲ ἀνάγουϲα τὸν ἥλιον ἐπὶ τὰ βόρεια φαίνεται ὥϲπερ βοηθοῦϲα τῷ Διί . εἰκότωϲ δὲ ἑκατόγχειρον τοῦτόν φηϲιν , ὅτι πάντα τρέφει καὶ αὔξει καὶ φύει , καθάπερ πολλαῖϲ ὁμοῦ χερϲὶν ἐργαζόμενοϲ . οὗ πατρὸϲ δὲ ἀμείνων , τοῦ Διόϲ Ἀπόλλωνα γάρ φηϲι τὸν ἥλιον .
Lemmas: 399 . τίς ποτός ἄρα βούλομαι οὗτος πλάσσω πολύς ἔχω ὁ ἄλογος καί ἀνάρμοστος , εἰμί γε Ἀθηνᾶ καί Ἥρα καί Ποσειδῶν βούλομαι συνδέω ὁ Ζεύς , ὁ μέν θυγάτηρ εἰμί ὁ δέ ἀδελφός ; διό καί ἀντί ὁ Ἀθηνᾶ γράφω καί Φοῖβος Ἀπόλλων , ὥσπερ οὖον ὁ αὐτός Μένων ἄτοπος . καί ἄλλος πάλιν ἐναλλάσσω ὁ ἔπος · ὁπότε ὅς . οἶος ἐντός ἀθάνατος ἀεικής λοιγός ἀνά ὑνή , Ἥρα τε ἠδέ Ποσειδῶν καί Παλλάς Ἀθήν ὁ , ὁπότε ὅς συνδέω Ὀλύμπιος ἐθέλω ἄλλος , ἵνα οὗτος μέν ὁ θεός φαίνω βοηθέω αὐτός μετά Θέτις , ἄλλος δέ τις ὁ συνδέω ἐθέλω , καί μῦθος δέ λέγω ἐπί οὗτος πολύς . μάχομαι δέ ὁ ἐναλλάσσω ὁ οἶος ἐντός ὅς θ αν ἄτος · πῶς γάρ ὁ ποιητής λέγω ὅτι μόνος ἐνδέχομαι καί ἄλλος ἐπεισάγω βοηθός ; τίς δέ καί ὁ Βριάρεως χρή νοέω , καί πῶς οὗτος βίαιος ὁ πατήρ ἀγαθός : δεῖ τοίνυν φυσικός τις μᾶλλον ἐντός οὗτος ὑπονοέω λόγος · Ζεύς γάρ φημί ὁ ἄκρατος θερμασία , ὁ καί ὁ ζῶ καί ὁ εἰμί ἐγώ αἴτιος , Ποσειδῶν ὁ ὕδωρ , Ἥρα ὁ ἀήρ , Ἀθηνᾶ ὁ γῆ , βοριαειρω ὁ ἥλιος — πᾶς γάρ ὁ ἄστρον φωτεινός εἰμί — Θέτις δέ ὁ θέσις καί φύσις ὁ πᾶς . ὁ ἥλιος τοίνυν ἀφίστημι ἐπί ὁ μεσημβρινός , ψῦξις γίγνομαι ἐντός ὁ κατά ἐγώ μέρος , συμβαίνω ὁ ἀήρ , φύσις ἔχω μεταβάλλω εἰς ὕδωρ , τότε μάλιστα ἐξυγραίνω πλέω καί δυσχείμερος γίγνομαι . Ποσειδῶν οὖν καί Ἥρα καί Ἀθηνᾶ διά οὗτος βούλομαι συνδέω ὁ Ζεύς φημί , ἐμφαίνω , ὡς φημί , ὁ χειμερινός κατάστασις , ἐντός ὅς συμβαίνω ὁ ψυχρός ἐπικρατής εἰμί ὁ θερμός . ἀλλά ὁ Θέτις ἀνάγω ὁ ἥλιος ἐπί ὁ βόρειος φαίνω ὥσπερ βοηθέω ὁ Διί . εἰκότως δέ ἑκατόγχειρος οὗτος φημί , ὅτι πᾶς τρέφω καί αὐξάνω καί φύω , καθάπερ πολύς ὁμοῦ χείρ ἐργάζομαι . ὅς πατήρ δέ ἀγαθός , ὁ Ζεύς Ἀπόλλων γάρ φημί ὁ ἥλιος .