porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 24.221
221 . Ὅμηροϲ , ὁπόταν τὸ γένοϲ προείπῃ καὶ τὸ ϲυνεκτικόν τινων , ἐπιφέρειν εἴωθε καὶ τὰ περιεχόμενα εἴδη , οὐ μέντοι διὰ τοῦ διαζευκτικοῦ κοῦ ϲυνδέϲμου , ὃϲ οὐκ ἔϲτι ϲυναγωγόϲ , διὰ δὲ τοῦ ϲυμπλεκτικοῦ καὶ ἀναφορικο καὶ ὑπάρχειν πάντα ϲημαίνοντοϲ , ὥϲπερ ἐντὸϲ τούτοιϲ · νηῶν δ’ ἔκφεῤ ἄεθλα ( Ψ 259 ) · τὸ γενικὸν τοῦτο · τὰ δὲ εἴδη · λέβητάϲ τε τρίποδάϲ τε ἵππουϲ θ’ ἡμιόνουϲ τε βοῶν τ’ ἴφθιμα κάρηνα ἠδὲ γυναῖκαϲ ἐυζώνουϲ πολιόν τε ϲίδηρον . πάλιν εἰπὼν πολλὰ δ’ ἀγὰλματ’ ἀνῆψεν ( γ 274 ) ἐπάγει τὸ εἶδοϲ , ὑφάϲτά τε χρυϲόν τε , καὶ πάλιν εἰπὼν μῆλα ἐπάγει τὸ εἶδοϲ , ὄιέϲ τε καὶ αἶγεϲ ( ι 184 ) . καὶ Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεωϲ καὶ Λήιτοϲ ἦρχον ( Ε 194 ) , καὶ οἵ θ’ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεϲϲαν . πάλιν φυτόν εἰπὼν ( ω 246 ) ἐπάγει · οὐ ϲυκῆ , οὐκ ἄμπελοϲ , οὐ μὲν ἐλαίη , οὐκ ὄχνη , οὐ πραϲιή τοι ἄνευ κομιδῆϲ κατὰ κῆπον · πρὸϲ μὲν τὸ φυτόν ἀπέδωκε τὴν ϲυκῆν καὶ τὴν ἄμπελον καὶ τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν ὄχνην , πρὸϲ δὲ τὸν κῆπον ταῦτά τε καὶ τὴν πραϲιάν . λέγει γὰρ αὐτόϲ που · καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον ( δ 737 ) . . πάλιν δένδρεα δ’ ὑψιπέτηλα κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν ( λ 588 ) · δένδρον τὸ γένοϲ , οἷϲ ἐπάγει τὰ εἴδη · ὄχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι . καὶ πάλιν ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει ( ε 238 ) , καὶ ἐπάγει · κλήθρη τ’ αἴγειρόϲ τ’ ἐλάτη τ’ ἦν οὐρανομήκηϲ . καὶ εἰπὼν ὁ δ’ ἐρινεὸν ὀξέι χαλκῷ τάμνεν ( Φ 37 ) ἐπάγει τὸ εἰδικώτερον · νέουϲ ὄρπηκαϲ . καὶ πάλιν ἀμφόνον εἰπὼν ( Κ 297 ) ἐπάγει τὰ ἐκ τοῦ φόνου · ἂν νέκυαϲ διό τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα · καὶ γὰρ οἱ νέκυεϲ καὶ τὸ αἷμα καὶ τὰ ἔντεα ἐκ τοῦ φόνου · καὶ πάλιν ἀλλὰ φόνοϲ τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέοϲ ϲτόνοϲ ἀνδρῶν ( Τ 214 ) . λέγει δὲ καὶ τὸν τόπον , ἔνθα οἱ φονευθέντεϲ , φόνον · ἀλλ’ ἐξελθόντεϲ μεγάρων ἕζεϲθε θύραζε ἐκ φόνου εἰϲ αὐλήν ( χ 375 ) . τὸ οὖν ἀμφόνον δύναται ἐπὶ τοῦ τόπου τῶν πεφονευμένων ἀκούεϲθαι , ἔνθα ἦϲαν οἱ νέκυεϲ καὶ τὰ ἑξῆϲ . . τὰ μὲν οὖν ϲυνεκτικὰ πολλῶν ὁμοῦ οὕτω , τὰ δὲ διαζευκτικά · μάντιν ἢ ἰητῆρα κακῶν ἢ τέκτονα δούρων ἢ καὶ θέϲπιν ἀοι δόν ( ρ 384 . 85 ) . τούτοιϲ οὖν ὅμοιον τὸ τῶν οἳ μάντιέϲ εἰϲι θυοϲκόοι ἢ ἱερῆεϲ ( Ω 221).ὁ δὲ Λειώδηϲ ( φ 144 ) ὅτι οὐκ ἔϲτι μάντιϲ δῆλον · οὐδὲν γὰρ ποιεῖ αὐτὸν προλέγοντα τοῖϲ μνηϲτῆρϲιν , ὥϲπερ τὸν Θεοκλύμενον · ἆ δειλοί , τί κακὸν τόδε πάϲχετε νυκτὶ μὲν ὑμέων εἰλύαται κεφαλαί τε πρόϲωπά τ’ ἔνερθέ τε γοῦνα ; ( υ 351 2 ) καὶ ἐπάγει · εἰδώλων πλεῖον πρόθυρον , πλείη δὲ αὐλὴ ἱεμένων ἔρεβόϲδε , ὡϲ τῶν παρακολουθούντων αὐτοῖϲ δαιμὸνων ἤδη ἀφιϲταμένων καὶ εἰϲ Ἅιδου ἀπιόντων , ὡϲ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἕκτοροϲ ἔφη , λεῖπε δέ ἑ Φοῖβοϲ Ἀπόλλων 5 λων ( Χ 212 sqq . ) , καὶ ἐπὶ τῶν ἀποθνήϲκειν μελλόντων αἱ μὲν Ἀχαιῶν κῆρεϲ ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέϲθην , Τρώων δὲ πρὸϲ οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν ( Θ 73 . 74 ) . ἠγνόηϲάν τινεϲ καὶ τὸν θυοϲκόον , ἀποδιδόντεϲ τὸν αὐτὸν μάντιν . τιν . δοκεῖ δ’ ἐμοὶ ἱερέα αὐτὸν ἀποδιδόναι , ἀπὸ τοῦ καίειν τὰ θύη . λέγει γὰρ καῖε δ’ ἐπὶ ϲχίζῃϲ ὁ γέρων ( Α 462 ) ὁ οὖν καίων τὰ τεθυμένα τοῖϲ θεοῖϲ θυοϲκόοϲ · θεοῖϲι δὲ θῦϲαι ἀνώγεο Πάτροκλον ( Ι 219 ) καὶ τὸν πῦρ κῆαι ἄνωγε ( ο 97 ) καὶ πῦρ μέγα κειάμενοϲ ( Ψ 51 ) . καὶ ὁ Χρύϲηϲ δὲ λέγει ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί’ ἔκηα ( Α 40 ) . ἀπὸ ϲυμβεβηκότοϲ οὖν θυοϲκόοϲ ὁ ἱερεύων τοῖϲ θεοῖϲ ἐκ τῶν ἰδίων , καὶ εἴ τιϲ ἄλλοϲ βούλοιτο . πῶϲ οὖν ὁ Λειώδηϲ φηϲὶν αὐτὰρ ἐγὼ μετὰ τοῖϲι θυοϲκόοϲ οὐδὲν ἐοργὼϲ κείϲομαι ( χ 318 ) . πρὸϲ ὃν ἀποκρίνεται · εἰ μὲν δὴ μετὰ τοῖϲι θυοϲκόοϲ εὔχεαι εἶναι , πολλάκι που μέλλειϲ ἀρήμεναι ἐντὸϲ μεγάροιϲι , τηλοῦ ἐμοὶ νόϲτοιο τέλοϲ γλυκεροῖο γενέϲθαι ( χ 321—23 ) · τοὺϲ γὰρ ἱερέαϲ ποιεῖ καὶ καταρωμένουϲ , ὥϲπερ τὸν Χρύϲην , οὐ τοὺϲ μάντειϲ . ὅταν οὖν εἴπῃ ἢ οἳ μάντιέϲ εἰϲι θυοϲκόοι ἢ ἱερῆεϲ ( Ω 221 ) , οὐ δεῖ ϲυνάπτειν τῷ θυοϲκόοι , ἢ ἱερῆεϲ , ἀλλὰ θυοϲκόοι ἢ ἱερῆεϲ , ἵν’ ᾖ ἐπίθετον τῶν ἱερέων τὸ θυοϲκόοι , τὰ τεθυμένα καίοντεϲ · ὁ γὰρ διαζευκτικὸϲ ἄλλουϲ καὶ ἄλλουϲ δηλοῖ , ὡϲ τὸ ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἡ καὶ ὀνειροπλέων πόλον ( Α 62 ) . περὶ τριῶν γὰρ ἔφη · περὶ μάντε ωϲ , ὃϲ ἐκ ϲημείων ἢ τεράτων ἢ οἰωνῶν ἢ ἐκ τινων ϲυμβόλων ἢ ἀποβάντων λέγει καὶ μαντεύεται , ὡϲ ὁ Κάλχαϲ ἐκ τοῦ λοιμοῦ τὴν Ἀπόλλωνοϲ μῆνιν , ἐκ τοῦ δράκοντοϲ καὶ τῶν ϲτρουθῶν τὰ περὶ τὴν πόρθηϲιν τοῦ Ἰλίου , ὁ δὲ Θεοκλύμενοϲ ἐξ οἰωνῶν , ἀετὸν θεαϲάμενοϲ τίλλοντα πέλειαν ( ο 529 ) . καὶ ἡ Ἑλένη ἐπὶ τῶν ἁρπαϲάντων τὸν ἥμερον χῆνα ἐκ τῆϲ αὐλῆϲ · κλῦτέ μοι , αὐτὰρ ἐγὼ μαντεύϲομαι , ὡϲ ἐνὶ θυμῷ ἀθάνατοι βάλλουϲιν ( ο 172 ) . ὁ μὲν οὖν μάντιϲ τοιοῦτοϲ , ὁ δὲ ἱερεὺϲ ἀρᾶται καὶ εὔχεται τῷ θεῷ , οὗπερ καὶ τὴν ἱερωϲύνην ἔχει , ὡϲ ὁ Χρύϲηϲ καταρᾶται μὴ τυχὼν τῆϲ θυγατρόϲ , καὶ πάλιν τυχὼν ὑπερεύχεταιὁ δ’ ὀνειροπόλοϲ ἔμπειρόϲ ἐϲτιν ἀποκρίναϲθαι ὀνείρατα , ὥϲπερ Πηνελόπη τὸν Ὀδυϲϲέα καὶ τοὺϲ χῆναϲ ὁραθένταϲ ἐπερωτᾷ ἐνύπνια διελέϲθαι καὶ ϲαφηνίϲαι ( τ 533 sqq . ) . καί τινα Εὐρυδάμαντα ὀνειροπόλον γέροντά φηϲι μὴ κρίναϲθαι τοῖϲ ἑαυτοῦ παιϲὶν ὀνείρουϲ , ὁπότε ἤρχοντο ἐπὶ τὸν πόλεμον ( Ε 150 ) , οὐ μὰ Δία θεαϲάμενοϲ αὐτόϲ · οὐδὲ μὴν ἐκείνουϲ ἰδεῖν ἔφη , ἐξ ὧν καὶ ἔμελλεν ὁ πατὴρ κρίνειν αὐτοῖϲ τὸ μέλλον . .
Lemmas: 221 . Ὅμηρος , ὁπόταν ὁ γένος προεῖπον καί ὁ συνεκτικός τίνω , ἐπιφέρω εἴωθα καί ὁ περιέχω εἶδος , οὖον μέντοι διά ὁ διαζευκτικός ποῦ σύνδεσμος , ὅς οὐ εἰμί συναγωγός , διά δέ ὁ συμπλεκτικός καί αναφορικός καί ὑπάρχω πᾶς σημαίνω , ὥσπερ ἐντός οὗτος · ναός δέ ἐκφέρω ἆθλος ( Ψ 259 ) · ὁ γενικός οὗτος · ὁ δέ εἶδος · λέβης τε τρίπους τε ἵππος ὁ ἡμίονος τε βοῦς τε ἴφθιμος κάρηνον ἠδέ γυνή εὔζωνος πολιός τε σίδηρος . πάλιν εἶπον πολύς δέ ἄγαλμα ἀνάπτω ( γ 274 ) ἐπάγω ὁ εἶδος , ὑφίστημι τε χρυσός τε , καί πάλιν εἶπον μῆλον ἐπάγω ὁ εἶδος , ὄις τε καί αἴξ ( ι 184 ) . καί Βοιωτός μέν Πηνέλεως καί Λήιτος ἄρχω ( Ε 194 ) , καί ὁ ὁ Ὑρίη νέμω καί Αὐλίς πετρήεις . πάλιν φυτός εἶπον ( εἰμί 246 ) ἐπάγω · οὖον συκέα , οὐ ἄμπελος , οὖον μέν ἐλαία , οὐ ὄγχνη , οὖον πρασιά ὅς ἄνευ κομιδή κατά κῆπος · πρός μέν ὁ φυτός ἀποδίδωμι ὁ συκέα καί ὁ ἄμπελος καί ὁ ἐλαία καί ὁ ὄχνη , πρός δέ ὁ κῆπος οὗτος τε καί ὁ πρασιά . λέγω γάρ αὐτός ποῦ · καί ἐγώ κῆπος ἔχω πολύδενδρος ( δ 737 ) . . πάλιν δένδρον δέ ὑψιπέτηλος κατά κρῆθεν χέω καρπός ( λ 588 ) · δένδρον ὁ γένος , ὅς ἐπάγω ὁ εἶδος · ὄχνη καί ῥοιά καί μηλέα ἀγλαόκαρπος . καί πάλιν ὅθι δένδρον μακρός φύω ( ε 238 ) , καί ἐπάγω · κλήθρα τε αἴγειρος τε ἐλάτη τε εἰμί οὐρανομήκης . καί εἶπον ὁ δέ ἐρινεός ὀξύς χαλκός τέμνω ( Φ 37 ) ἐπάγω ὁ εἰδικός · νέος ὄρπηξ . καί πάλιν ἀμφόνον εἶπον ( Κ 297 ) ἐπάγω ὁ ἐκ ὁ φόνος · εἄν νέκυς διό τε ἔντεα καί μέλας αἷμα · καί γάρ ὁ νέκυς καί ὁ αἷμα καί ὁ ἔντεα ἐκ ὁ φόνος · καί πάλιν ἀλλά φόνος τε καί αἷμα καί ἀργαλέος στόνος ἀνήρ ( Τ 214 ) . λέγω δέ καί ὁ τόπος , ἔνθα ὁ φονεύω , φόνος · ἀλλά ἐξέρχομαι μέγαρον ἕζομαι θύραζε ἐκ φόνος εἰς αὐλή ( χ 375 ) . ὁ οὖν ἀμφόνον δύναμαι ἐπί ὁ τόπος ὁ φονεύω ἀκούω , ἔνθα εἰμί ὁ νέκυς καί ὁ ἑξῆς . . ὁ μέν οὖν συνεκτικός πολύς ὁμοῦ οὗτος , ὁ δέ διαζευκτικός · μάντις ἢ ἰατήρ κακός ἢ τέκτων δόρυ ἢ καί Θέσπις ἀάω δίδωμι ( ρ 384 . 85 ) . οὗτος οὖν ὅμοιος ὁ ὁ ἕ μάντις εἰμί θυοσκόος ἢ ἱερεύς ( Ω ὅς δέ Λειώδης ( φ 144 ) ὅτι οὐ εἰμί μάντις δῆλος · οὐδείς γάρ ποιέω αὐτός προλέγω ὁ μνηστήρ , ὥσπερ ὁ Θεοκλύμενος · ἆ δειλός , τίς κακός ὅδε πάσχω νύξ μέν ὑμεῖς εἰλύω κεφαλή τε πρόσωπον τε νέρθεν τε γόνυ ; ( υ 351 2 ) καί ἐπάγω · εἴδωλον πλείων πρόθυρον , πλεῖος δέ αὐλή ἵημι ρίβοσδτω , ὡς ὁ παρακολουθέω αὐτός δαίμων ἤδη ἀφίστημι καί εἰς Ἅιδου ἄπειμι , ὡς καί ἐπί ὁ Ἕκτωρ φημί , λείπω δέ ὅς Φοῖβος Ἀπόλλων 5 λάω ( Χ 212 sqq . ) , καί ἐπί ὁ ἀποθνήσκω μέλλω ὁ μέν Ἀχαιός κῆρ ἐπί χθών πουλυβότειρα ἕζομαι , Τρώς δέ πρός οὐρανός εὐρύς ἀείρω ( Θ 73 . 74 ) . ἀγνοέω τις καί ὁ θυοσκόος , ἀποδίδωμι ὁ αὐτός μάντις . ὅς . δοκέω δέ ἐγώ ἱερεύς αὐτός ἀποδίδωμι , ἀπό ὁ καίω ὁ θύω . λέγω γάρ καίω δέ ἐπί σχίζω ὁ γέρων ( Α 462 ) ὁ οὖν καίω ὁ θύω1 ὁ θεός θυοσκόος · θεός δέ θύω ἀνοίγω Πάτροκλος ( Ι 219 ) καί ὁ πῦρ καίω ἄνωγα ( ὁ 97 ) καί πῦρ μέγας καίω ( Ψ 51 ) . καί ὁ Χρύσης δέ λέγω ἢ εἰμί δή ποτός ὅς κατά πίων μηρία καίω ( Α 40 ) . ἀπό συμβεβηκός οὖν θυοσκόος ὁ ἱερεύω ὁ θεός ἐκ ὁ ἴδιος , καί εἰμί τις ἄλλος βούλομαι . πῶς οὖν ὁ Λειώδης φημί ἀτάρ ἐγώ μετά ὅς θυοσκόος οὐδείς ἔρδω κεῖμαι ( χ 318 ) . πρός ὅς ἀποκρίνω · εἰμί μέν δή μετά ὅς θυοσκόος εὔχομαι εἰμί , πολλάκις ποῦ μέλλω ἀράομαι ἐντός μέγαρον , τηλοῦ ἐγώ νόστος τέλος γλυκερός γίγνομαι ( χ 321—23 ) · ὁ γάρ ἱερεύς ποιέω καί καταράομαι , ὥσπερ ὁ Χρύση , οὖον ὁ μάντις . ὅταν οὖν εἶπον ἢ ἕ μάντις εἰμί θυοσκόος ἢ ἱερεύς ( Ω 221 ) , οὖον δεῖ συνάπτω ὁ θυοσκόος , ἢ ἱερεύς , ἀλλά θυοσκόος ἢ ἱερεύς , ἵνα εἰμί ἐπίθετος ὁ ἱερός ὁ θυοσκόος , ὁ θύω1 καίω · ὁ γάρ διαζευκτικός ἄλλος καί ἄλλος δηλόω , ὡς ὁ ἀλλά ἄγω δή τις μάντις ἐρέω ἢ ἱερεύς ὁ καί ονειροπλεω πόλος ( Α 62 ) . περί τρεῖς γάρ φημί · περί Μάντε ως , ὅς ἐκ σημεῖον ἢ τέρας ἢ οἰωνός ἢ ἐκ τίνω σύμβολον ἢ ἀποβαίνω λέγω καί μαντεύομαι , ὡς ὁ Κάλχας ἐκ ὁ λοιμός ὁ Ἀπόλλων μῆνις , ἐκ ὁ δράκων καί ὁ στρουθός ὁ περί ὁ πόρθησις ὁ Ἴλιον , ὁ δέ Θεοκλύμενος ἐκ οἰωνός , ἀετός θεάομαι τίλλω πέλεια ( ὁ 529 ) . καί ὁ Ἑλένη ἐπί ὁ ἁρπάζω ὁ ἥμερος χήν ἐκ ὁ αὐλή · κλύω ἐγώ , ἀτάρ ἐγώ μαντεύομαι , ὡς ἐν θυμός ἀθάνατος βάλλω ( ὁ 172 ) . ὁ μέν οὖν μάντις τοιοῦτος , ὁ δέ ἱερεύς ἀράομαι καί εὔχομαι ὁ θεός , ὅσπερ καί ὁ ἱερωσύνη ἔχω , ὡς ὁ Χρύσης καταράομαι μή τυγχάνω ὁ θυγάτηρ , καί πάλιν τυγχάνω ὑπερεύχομαι δέ ὀνειροπόλος ἔμπειρος εἰμί ἀποκρίνω ὄνειρος , ὥσπερ Πηνελόπη ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ χήν ὁράω ἐπερωτάω ἐνύπνιος διαιρέω καί σαφηνίζω ( τ 533 sqq . ) . καί τις Εὐρυδάμας ὀνειροπόλος γέρων φημί μή κρίνω ὁ ἑαυτοῦ παῖς ὄνειρος , ὁπότε ἄρχω ἐπί ὁ πόλεμος ( Ε 150 ) , οὖον μά Ζεύς θεάομαι αὐτός · οὐδέ μήv ἐκεῖνος ὁράω φημί , ἐκ ὅς καί μέλλω ὁ πατήρ κρίνω αὐτός ὁ μέλλω . .