porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 2.305
305 — 329 . ἡμεῖϲ δ’ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺϲ κατὰ βωμοὺϲ μέχρι τοῦ τῷ δεκάτ ῳ δὲ πόλιν αἱρήϲομεν ε ὐρυάγυιαν . περὶ τούτων τῶν ἐπῶν ἠπόρηϲεν ὁ Ἀριϲτοτέληϲ τοιαῦτα · διὰ τί ὁ Κάλχαϲ , εἰ μὲν οὐδὲν ἦν τέραϲ τὸ γινόμενον , ἐξηγεῖται ὡϲ τέραϲ — τί γὰρ ἄτοπον ὑπὸ ὄφεωϲ ϲτρουθοὺϲ κατέδεϲθαι ἢ τούτουϲ ὀκτὼ εἶναι ; — περὶ δὲ τοῦ λίθον γενέϲθαι οὐδὲν λέγει , ὃ ἦν μέγα ; εἰ μὴ ἄρα εἰϲ τὸν ἀπόπλουν ἐϲήμαινεν , ὥϲ τινέϲ φαϲιν ( οὐκ ἔδει δὲ ἀναμνῆϲαι · εἰκὸϲ γὰρ ἦν ὑπολαβεῖν καὶ εἰ μή τιϲ ἔλεγε ) , καὶ τότε ἀξίωϲ ἔλεξε τοῦτο , ὅτι οὐδὲ ἀπέδωκεν ἄν , εἰ ἦν τὸτέραϲ · ἐνάτη γὰρ ἦν ἡ μήτηρ , δεκάτῳ δὲ τὸ Ἴλιον ἥλω . φηϲὶν οὖν μὴ εἰϲ τὸν νόϲτον εἰρῆϲθαι τὰ περὶ τῆϲ ἀπολιθώϲεωϲ τοῦ δράκοντοϲ · διὸ οὐδ’ ἐποίηϲε λέγοντα · οὔτε γὰρ πάντεϲ τεϲ ἄνοϲτοι ἐγένοντο γελοῖόϲ τ’ ἂν ἦν οὐκ ἀποτρέπων τοῦ πλοῦ ἀλλὰ πλεῖν προτρεπόμενοϲ οὓϲ ἐδήλου τὰ ϲημεῖα μὴ ἐπανήξειν . μήποτ’ οὖν , φηϲί , τὸ ϲημεῖον τὸ λίθον γενέϲθαι βραδυτῆτοϲ ϲημεῖον ἦν , ὅπερ ἤδη ἐγεγόνει καὶ οὐκέτ’ ἦν φοβερόν . ἐλήφθη δὲ ἐντὸϲ ἔτεϲιν ἐννέα τοῦ δεκάτου κάτου γὰρ ἔτουϲ ἀρχομένου ἐγένετο , ἀριθμεῖ δὲ τὰ ὁλόκληρα ἔτη , ὥϲτε ϲυνᾴδει ὀρθῶϲ ὁ ἀριθμὸϲ τῶν ἀπολωλότων καὶ τῶν ἐτῶν . οἱ δὲ τὰ περὶ οἰωνιϲτικῆ ϲ τ ῆϲ καθ’ Ὅμηρον γρά ψαντεϲ τὴν μὲν νεοττιάν , ὡϲ ἂν ἐπ’ ἄκραϲ τῆϲ πλατάνου κειμένην τῶν κλάδων , οὖϲαν ἐνάερον εἰλῆφθαί φαϲι πρὸϲ τὴν ἀνεμόεϲϲαν πόλιν , τούϲ τ’ ἐνοικοῦνταϲ ἐντὸϲ αὐτῇ ϲτρουθοὺϲ ϲτρατὸν εἶναι ἀλλοεθνῆ πολλοὶ γὰρ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ π ο λίων ( v . 130 ) κατῴκουν τὴν πόλιν πτηνοὶ γὰρ ἀέρι μᾶλλον ἢ χώρᾳ οἰκειότεροι . τὸ δὲ ξύλον τῆϲ πλατάνου , νεαροῦ ξύλου καὶ ὑδρηλοῦ , δι’ οὗ ὁ δράκων ἐπίγειον ἀνύει πορείαν ἐπὶ τοὺϲ ϲτρουθούϲ , θούϲ , ἐδήλου οὖν , διότι πολὺϲ ϲτρατὸϲ , πορείαν ποιηϲάμενοϲ διαπόντιον νηίτηϲ , περάϲαϲ διὰ τῆϲ χώραϲ ἐπιπεϲεῖϲθαι τοῖϲ Τρωϲὶν ἔμελλεν . ἐπίγειοϲ γὰρ ὁ ὄφιϲ · διὰ ξύλου οὖν ἕρπων ὑδρηλοῦ τὴν διὰ νηῶν πορείαν ρείαν ἐδήλου , εἶτ’ ἀπόβαϲιν καὶ διὰ τῆϲ χώραϲ ἔφοδον τοῖϲ τὴν ἠνεμόεϲϲαν μόεϲϲαν κατοικοῦϲι πόλιν . τὸ δὲ π ετά λοιϲ ὑποπε π τη ῶταϲ εἶναι τοὺϲ ϲτρουθοὺϲ δηλοῦν τὸ ἀβέβαιον τῆϲ εὐθαλείαϲ τῶν κατοικούντων τὴν πόλιν · φυλλορροεῖ γὰρ τὰ δένδρα . ϲτρουθοὺϲ δὲ καὶ οὐκ ἄλλα ὄρνεα παρείληφεν , ὅτι ἱερὰ μὲν Ἀφροδίτηϲ ἡ ϲτρουθὸϲ κατωφερέϲτατον δὲ ζῶον καὶ λάγνιϲτον , οἰκεῖοι δὲ τῇ Ἀφροδίτη οἱ Τρῶεϲ καὶ λαγνείαϲ εἵνεκα τὸν πόλεμον ἐνϲτηϲάμενοι , ὥϲπερ τῆϲ Ἀθηνᾶϲ ἱερὸϲ ὁ δράκων , φίλοι δὲ Ἀθηνάϲ οἱ Ἕλληνεϲ , οὓϲ τῷ ϲημείῳ ὁ δράκων ἐϲήμανεν . ὁ δὲ τῶν ϲτρουθῶν ἀριθμὸϲ τῶν ἐτῶν ἐδήλωϲε τὸν ἀριθμόν ἐτήϲιοϲ γὰρ ἡ γένεϲιϲ ὄρνιϲι , καὶ ὀκτὼ μὲν ἔτη , ἐντὸϲ οἷϲ ἦϲαν ἀπόρθητοι , μικρὰ ταῦτα , τὸ δὲ ἔνατον , ἐντὸϲ ᾧ τὸ τέλοϲ , τὸ κεφάλαιον ἂν εἴη τοῦ χρόνου , ὥϲτε οἰκεία ἡ μήτηρ τῷ χρόνῳ τούτῳ . ἐννέα δὲ καὶ οὐ δέκα ὁ ἀριθμόϲ , ὅτι τοῦ πολέμου ὁ χρόνοϲ ἀριθμεῖται , οὐ τῆϲ ἁλώϲεωϲ . τί γὰρ φηϲιν , ὣϲ ἡμεῖϲ τοϲϲαῦτ’ ἔτεα πολεμίζομεν αὖθι ( ν . 328 ) , ἐννέα ἔτεα , ὧν τὸ ἔνατον τὸ κεφάλαιον περιεῖχε τῶν κακῶν καὶ περιοχήν τῶν παρελθόντων ὀκτώ , τῷ δεκάτ ῳ δὲ π όλιν αἱρήϲομεν ϲομεν ( v . 329 ) . μετὰ γὰρ τὴν μητέρα τῶν ϲτρουθῶν καὶ τὸ ἔνατον ἔτοϲ ἑτοίμη ἦν ληφθῆναι ἡ νεοττιὰ καὶ ἡ πόλιϲ ἡ τῶν Πρώων . ἡ ἰαχή τε τῆϲ μητρὸϲ καὶ τῶν τριζόντων νεοττῶν τὴν οἰμωγὴν ἐδήλου τῶν ἁλιϲκομένων . ἡ δὲ τοῦ δράκοντοϲ ἀπολίθωϲιϲ κατὰ μὲν Ἀριϲτοτέλην τὴν βραδυτῆτα ἐδήλου καὶ τὸ ϲκληρὸν τοῦ πολέμου , κατὰ δὲ ἄλλουϲ τὴν τῆϲ πόλεωϲ ἐρήμωϲιν καὶ τοῦ μὲν ζωτικοῦ παντὸϲ κένωϲιν τῶν δὲ λίθων καὶ οἰκοδομημάτων κατάλυϲιν , τῶν Τρώων ἁλόντων Ἑλλήνων λήνων ἀποπλευϲάντων . τὸ δὲ δέκατον ἔτοϲ , ὅπερ διὰ τοῦ δράκονταϲ δεκάτου ὄντοϲ ἐντὸϲ τοῖϲ ϲημείοιϲ ἀριθμεῖται , λαμβανόμενον τὸ αὐτὸ εἰϲ μὲν τοὺϲ Ἕλληναϲ γίνεται λίθοϲ μένων καὶ ἀρίζηλοϲ , πᾶϲιν διακένωμα ὢν καὶ λίθουϲ μεμενηκέναι μενηκέναι τοῦ πολέμου καταλυθέντοϲ , ὥϲτε τὸν δράκοντα ἐπιόντα μὲν δηλοῦν τὴν ἔφοδον τῶν Ἑλλήνων , διὰ δὲ τῆϲ πλατάνου τὴν διὰ τῶν νεῶν γινομένην , κατεϲθίοντα δὲ τοὺϲ ἐννέα ϲτρουθοὺϲ μετὰ τῆϲ μητρὸϲ ϲημαίνειν τὸν ἐνναετῆ πόλεμον , ἀπολιθούμενον δὲ δέκατον ἐντὸϲ τοῖϲ ϲημείοιϲ μείοιϲ αὐτὸν ἐρημίαν δηλοῦν τὴν ἐντὸϲ τῷ δεκάτῳ ἔτει , τῶν Ἑλλήνων ἀποϲτάντων καὶ τῆϲ πόλεωϲ ἐντὸϲ λίθοιϲ μόνοιϲ καταλειφθείϲηϲ , παντόϲ τε τοῦ ἐμψύχου ἔκ τε αὐτῆϲ καὶ τῶν περὶ αὐτὴν καθημένων κενωθέντοϲ · τοϲ · ἐμήνυε δὲ ἡ εἰϲ παράδοξον καὶ θαυμαϲτὸν μεταβολὴ τὴν τῶν κατειργαϲμένων ειργαϲμένων ἐπὶ πλεῖϲτον μνήμην . ἡ δὲ ἕδρα τῶν ὀρνίθων καὶ ἡ ἐντὸϲ τῇ νεοττιᾷ τῶν ϲτρουθῶν καθέδρα ἐδήλου τοὺϲ ἐνδομυχοῦνταϲ καὶ ἐντὸϲ τῇ πόλει κατακλείϲτουϲ Τρῶαϲ . οἱ δὲ βεβαιότερόν φαϲιν εἶναι τὰ διὰ τῶν καθεδρῶν ἢ ὅϲα πετόμενοι ϲημαίνουϲιν ἄρνιθεϲ , ὥϲπερ γὰρ πετόμενοι μηνύουϲι ταχύτερον οὕτω πάντα ἔϲεϲθαι , οὕτω καθεζόμενοι ποιοῦϲι οῦϲι χρόνια καὶ παράμονα . τὸ δὲ καὶ περιπέτεϲθαι τὴν νεοττιὰν τὴν μητέρα ἀεὶ καὶ μὴ πόρρω ἀποχωρεῖν ἐδήλου , ὅτι καὶ οἱ ἐκ τῆϲ πόλεωϲ ἐξιόντεϲ αὐτόθι περὶ τὴν πόλιν καὶ οὐ πόρρω χωρεῖν ἔμελλον , ἀλλὰ ζῆν περὶ αὐτὴν χρειοῖ ἀναγκαίῃ πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν κῶν ( Θ 57 ) . τὴν δὲ νεοττιὰν οὐ διέφθειρεν ὁ δράκων , ὅτι οὐκ ἐξηλίφη λίφη τέλοϲ ἡ πόλιϲ , ἀλλὰ μόνοι οἱ ἐνοικοῦντεϲ , αὐτῆϲ μὲν μενούϲηϲ , τῶν δ’ ἐπελθόντων μετὰ τὴν ἀναχώρηϲιν καὶ πόρθηϲιν ἐρημίαν φοβερὰν καταλελοιπότων καὶ πάντα εἰϲ λίθουϲ περιϲτηϲάντων διὰ τὸ ἄπορον καὶ ἄψυχον τῆϲ χώραϲ , ἐγκαταλελειμμένηϲ καὶ τῆϲ πόλεωϲ . ἅμα δὲ καὶ ὅτι ἡ ἀποϲτροφὴ τοῖϲ Ἕλληϲιν ἀντιτυπήϲ ἐϲτι καὶ ϲκληρὰ ἐδήλου ὁ ἀπολιθούμενοϲ δράκων · ἀπαλλάϲϲεϲθαι γὰρ μέλλων ἤδη τῆϲ νεοττιᾶϲ ἐγένετο λίθοϲ καὶ ἐπὶ τῆϲ ὀδοῦ ἔτι ὤν . τὸ δὲ δένδρον οὖν ἡ ὁδόϲ . ἀλλὰ καὶ ἡ πορεία τοῦ δράκοντοϲ οὐκ οὖϲα ὀρθὴ φύϲει οὐδὲ εὐθεῖαν τὴν ὁδὸν τοῖϲ Ἕλληϲιν ἐϲήμαινεν , ὁποία ἐγένετο καὶ αὐτοῖϲ ἀπιοῦϲί τε καὶ ὑποϲτρέφουϲιν . οὐδὲ τὸ ἐλελιξάμενοϲ πτέρυγοϲ λάβ εν ( Β 316 ) ἐϲτὶν ὡϲ πρὸϲ μαντείαν ἄχρηϲτον · ἐδήλου δὲ τὸν τρόπον καθ’ ὃν τὴν Ἴλιον ἔμελλον ἐκπορθήϲειν οἱ Ἕλληνεϲ · οὐ γὰρ ἐκ τοῦ εὐθέοϲ ἐκράτηϲαν ϲαν καὶ εἷλον , ἀλλ’ ἀναχθέντεϲ ἀπ ὸ τῆϲ Τρωάδοϲ εἶθ’ ὑποϲτρέψαντεϲ , ὃ ἔϲτιν εἰπεῖν ἐλελιξάμενοι . ἡ δὲ πλάτανοϲ διὰ μὲν τὸ ὑδρηλὸν καὶ εὔμηκεϲ ἐδήλου τὴν διὰ νεῷν καὶ ὕδατοϲ μακρὰν πορείαν , διὰ δὲ τὸ ἄκαρπον φύϲει καὶ ὅτι ἄκαρποϲ ἡ πορεία καὶ τοῖϲ ἐπελθοῦϲιν Ἕλληϲι καὶ τοῖϲ ἐνοικοῦϲι τὴν πόλιν τῶν Τρώων · τά τε γὰρ ληφθέντα λάφυρα ἐξ Ἰλίου ἄλλα ἄλλωϲ ἀπώλετο , καὶ οἱ Τρῶεϲ οὐδένα καρπὸν ἔϲχον , μεινάϲηϲ νάϲηϲ αὐτοῖϲ τῆϲ νεοττιᾶϲ ἐντὸϲ ἀκάρπῳ μὲν δένδρῳ φύλλοιϲ δὲ πρὸϲ καιρὸν θάλλουϲιν , αὐτοὶ ἄρδην ἀπολόμενοι . ad scholia excerpta referendum : ὁ δράκων Ἀθηνᾶϲ ἱερόϲ , οἱ ϲτρουθοὶ Ἀφροδίτηϲ χρόνον τε δηϲῆμα λοῦϲιν , ἐπεὶ πτηνὸϲ ὁ χρόνοϲ . ὁ δὲ λίθοϲ , ἐπεὶ οὐκέτι κίνηϲιν ἔλαβεν ὁ πόλεμοϲ . καὶ τὸ μὲν ἐφ’ ὕψουϲ κεῖϲθαι τὴν νεοττιὰν τὴν ἠνεμόεϲϲαν Ἴλιον . οἱ δὲ ὑπὸ τοῖϲ πετάλοιϲ νεοϲϲοὶ τὸ ὀλιγοχρόνιον τῶν Τρώων · μαραινομένων γὰρ ὅϲον οὔπω τῶν φύλλων ἀποπεϲοῦνται . ἡ δὲ ἐνάτη μήτηρ τῆϲ ἐνναετηρίδοϲ τὸν ἔϲχατον ἀγῶνα ἐϲήμανεν . ἡ δὲ διὰ τοῦ ὕδατοϲ πορεία τοῦ δράκοντοϲ τὴν δι’ ὕδατοϲ ἄφιξιν τῶν Ἑλλήνων . τὸ δὲ περιλειφθῆναι τὴν νεοττιὰν τὸ μὴ παντελῶϲ ἠφανίϲθαι τὸν τόπον · οἰκεῖται γὰρ μέχρι τοῦ νῦν . ἡ δὲ ἀπολίθωϲιϲ τὸ δυϲδιεξόδευτον τῶν νόϲτων ἢ ὅλου τοῦ ἀγῶνοϲ παῦϲιν · οὐ γὰρ ἠμύναντο ἔτι τοῦ λοιποῦ τοὺϲ Ἕλληναϲ οἱ Τρῶεϲ . ἢ ὅτι εἰϲ λίθουϲ περιϲτήϲεται τοῦ πολέμου τὸ τέλοϲ . δράκων ( v . 308 ) . τούτῳ τοῦτο cod . corr . Dind τὸ ὄνομα ὁ Πορφ ύριοϲ ἐντὸϲ τοῖϲ ζητήμαϲί φηϲι Ϲθένιοϲ · οὕτωϲ γὰρ ἱϲτόρηται Διονυϲίῳ νυϲίῳ ἐντὸϲ τῷ ε τῶν ἀπόρων . ἔνθ’ ἐφάνη ( ibid . ) . ὅπου ἡμῖν ὤφθη ὁ δράκων . οὗτινοϲ δράκοντοϲ κοντοϲ τὸ ὄνομα ὁ Πορφύριοϲ ἐντὸϲ τοῖϲ ζητήμαϲί φηϲι . λέγει γὰρ αὐτὸν ϲθένιον . οὕτωϲ γὰρ ἱϲτορεῖται Διονύϲιοϲ ἐντὸϲ τῇ πέμπτῃ τῶν ἀπόρων .
Lemmas: 305 — 329 . ἐγώ δέ ἀμφί περί κρήνη ἱερός κατά βωμός μέχρι ὁ ὁ δεκός ῳ δέ πόλις αἱρέω ε εὐρυάγυια . περί οὗτος ὁ ἔπος ἀπορέω ὁ Ἀριστοτέλης τοιοῦτος · διά τίς ὁ Κάλχας , εἰμί μέν οὐδείς εἰμί τέρας ὁ γίγνομαι , ἐξηγέομαι ὡς τέρας — τίς γάρ ἄτοπος ὑπό ὄφις στρουθός κατέδω ἢ οὗτος ὀκτώ εἰμί ; — περί δέ ὁ λίθος γίγνομαι οὐδείς λέγω , ὅς εἰμί μέγας ; εἰμί μή ἄρα εἰς ὁ ἀπόπλοος σημαίνω , ὅς τις φημί ( οὐ ἐσθίω δέ ἀναμιμνήσκω · εἰκός γάρ εἰμί ὑπολαμβάνω καί εἰμί μή τις λέγω ) , καί τότε ἀξίως λέγω οὗτος , ὅτι οὐδέ ἀποδίδωμι ἄν , εἰμί εἰμί τὸτέρας · ἔνατος γάρ εἰμί ὁ μήτηρ , δέκατος δέ ὁ Ἴλιον ἁλίσκομαι . φημί οὖν μή εἰς ὁ νόστος εἴρω ὁ περί ὁ ἀπολίθωσις ὁ δράκων · διό οὐδέ ποιέω λέγω · οὔτε γάρ πᾶς αἱρέω άνοστος γίγνομαι γέλοιος τε εἄν εἰμί οὐ ἀποτρέπω ὁ πλόος ἀλλά πλέω προτρέπω ὅς δηλόω ὁ σημεῖον μή ἐπανήκω . μήποτε οὖν , φημί , ὁ σημεῖον ὁ λίθος γίγνομαι βραδυτής σημεῖον εἰμί , ὅσπερ ἤδη γίγνομαι καί οὐκέτι εἰμί φοβερός . λαμβάνω δέ ἐντός ἔτος ἐννέα ὁ δέκατος κάτου γάρ ἔτος ἄρχω γίγνομαι , ἀριθμέω δέ ὁ ὁλόκληρος ἔτος , ὥστε συνᾴδω ὀρθῶς ὁ ἀριθμός ὁ ἀπόλλυμι καί ὁ ἔτος . ὁ δέ ὁ περί οἰωνιστικός Σ τ αὐλή κατά Ὅμηρος γρά ψαντες ὁ μέν νεοσσιά , ὡς εἄν ἐπί ἄκρος ὁ πλάτανος κεῖμαι ὁ κλάδος , εἰμί ἐνάερος λαμβάνω φημί πρός ὁ ἠνεμόεις πόλις , ὁ τε ἐνοικέω ἐντός αὐτός στρουθός στρατός εἰμί ἀλλοεθνής πολύς γάρ ἐπίκουρος πολύς ἐκ π ὁ λίος ( v . 130 ) κατοικέω ὁ πόλις πτηνός γάρ ἀήρ μᾶλλον ἢ χώρα οἰκεῖος . ὁ δέ ξύλον ὁ πλάτανος , νεαρός ξύλον καί ὑδρηλός , διά ὅς ὁ δράκων ἐπίγειος ἀνύω πορεία ἐπί ὁ στρουθός , Θοῦς , δηλόω οὖν , διότι πολύς στρατός , πορεία ποιέω διαπόντιος νηΐτης , πέρνημι διά ὁ χώρα ἐπιπίπτω ὁ Τρώς μέλλω . ἐπίγειος γάρ ὁ ὄφις · διά ξύλον οὖν ἕρπω ὑδρηλός ὁ διά ναός πορεία ῥέω δηλόω , εἶτα ἀπόβασις καί διά ὁ χώρα ἔφοδος ὁ ὁ ἠνεμόεις μοεννυμι κατοικέω πόλις . ὁ δέ π ἐτός Λόϊς ὑποπίνω π ὅς δύσ-ερως εἰμί ὁ στρουθός δηλόω ὁ ἀβέβαιον ὁ εὐθάλεια ὁ κατοικέω ὁ πόλις · φυλλορροέω γάρ ὁ δένδρον . στρουθός δέ καί οὐ ἄλλος ὄρνεον παραλαμβάνω , ὅτι ἱερόv μέν Ἀφροδίτη ὁ στρουθός κατωφερής δέ ζῷον καί λάγνιστον , οἰκεῖος δέ ὁ Ἀφροδίτη ὁ Τρώς καί λαγνεία ἕνεκα ὁ πόλεμος ἐνίστημι , ὥσπερ ὁ Ἀθηνᾶ ἱερός ὁ δράκων , φίλος δέ Ἀθηνᾶ ὁ Ἕλλην , ὅς ὁ σημεῖον ὁ δράκων σημαίνω . ὁ δέ ὁ στρουθός ἀριθμός ὁ ἔτος δηλόω ὁ ἀριθμός ἐτήσιος γάρ ὁ γένεσις ὄρνις , καί ὀκτώ μέν ἔτος , ἐντός ὅς εἰμί ἀπόρθητος , μικρός οὗτος , ὁ δέ ἔνατος , ἐντός ὅς ὁ τέλος , ὁ κεφάλαιος εἄν εἰμί ὁ χρόνος , ὥστε οἰκεῖος ὁ μήτηρ ὁ χρόνος οὗτος . ἐννέα δέ καί οὖον δέκα ὁ ἀριθμός , ὅτι ὁ πόλεμος ὁ χρόνος ἀριθμέω , οὖον ὁ ἅλωσις . τίς γάρ φημί , ὡς ἐγώ τοσοῦτος ἔτος πολεμέω αὐτόθι ( Ν . 328 ) , ἐννέα ἔτος , ὅς ὁ ἔνατος ὁ κεφάλαιος περιέχω ὁ κακός καί περιοχή ὁ παρέρχομαι ὀκτώ , ὁ δεκός ῳ δέ π όλιν αἱρέω σω ( v . 329 ) . μετά γάρ ὁ μήτηρ ὁ στρουθός καί ὁ ἔνατος ἔτος ἑτοῖμος εἰμί λαμβάνω ὁ νεοσσιά καί ὁ πόλις ὁ ὁ πρώων . ὁ ἰαχή τε ὁ μήτηρ καί ὁ τρίζω νεοσσός ὁ οἰμωγή δηλόω ὁ ἁλίσκομαι . ὁ δέ ὁ δράκων ἀπολίθωσις κατά μέν Ἀριστοτέλης ὁ βραδυτής δηλόω καί ὁ σκληρός ὁ πόλεμος , κατά δέ ἄλλος ὁ ὁ πόλις ἐρήμωσις καί ὁ μέν ζωτικός πᾶς κένωσις ὁ δέ λίθος καί οἰκοδόμημα κατάλυσις , ὁ Τρώς ἁλίσκομαι Ἕλλην λῆνος ἀποπλέω . ὁ δέ δέκατος ἔτος , ὅσπερ διά ὁ δράκων δέκατος εἰμί ἐντός ὁ σημεῖον ἀριθμέω , λαμβάνω ὁ αὐτός εἰς μέν ὁ Ἕλλην γίγνομαι λίθος Μένων καί ἀρίζηλος , πᾶς διακένωμα εἰμί καί λίθος μένω μιμνήσκω ὁ πόλεμος καταλύω , ὥστε ὁ δράκων ἔπειμι μέν δηλόω ὁ ἔφοδος ὁ Ἕλλην , διά δέ ὁ πλάτανος ὁ διά ὁ νέος γίγνομαι , κατεσθίω δέ ὁ ἐννέα στρουθός μετά ὁ μήτηρ σημαίνω ὁ ἐνναετής πόλεμος , ἀπολιθόω δέ δέκατος ἐντός ὁ σημεῖον μειόω αὐτός ἐρημία δηλόω ὁ ἐντός ὁ δέκατος ἔτος , ὁ Ἕλλην ἀφίστημι καί ὁ πόλις ἐντός λίθος μόνος καταλείπω , πᾶς τε ὁ ἐμψυχόω ἐκ τε αὐτός καί ὁ περί αὐτός κάθημαι κενόω · ὅς · μηνύω δέ ὁ εἰς παράδοξος καί θαυμαστός μεταβολή ὁ ὁ κατεργάζομαι ἐργάζομαι ἐπί πλεῖστος μνήμη . ὁ δέ ἕδρα ὁ ὄρνις καί ὁ ἐντός ὁ νεοσσιά ὁ στρουθός καθέδρα δηλόω ὁ ἐνδομυχέω καί ἐντός ὁ πόλις κατάκλειστος Τρώς . ὁ δέ βέβαιος φημί εἰμί ὁ διά ὁ καθέδρα ἢ ὅσος πέτομαι σημαίνω ἄρνιθες , ὥσπερ γάρ πέτομαι μηνύω ταχύς οὗτος πᾶς εἰμί , οὗτος καθέζομαι ποιέω ἄκων χρόνιος καί Παραμόνα . ὁ δέ καί περιπέτομαι ὁ νεοσσιά ὁ μήτηρ ἀεί καί μή πόρρω ἀποχωρέω δηλόω , ὅτι καί ὁ ἐκ ὁ πόλις ἔξειμι αὐτόθι περί ὁ πόλις καί οὖον πόρρω χωρέω μέλλω , ἀλλά ζῶ περί αὐτός χρεώ ἀναγκαίη πρό τε παῖς καί πρό γυνή Κῶς ( Θ 57 ) . ὁ δέ νεοσσιά οὖον διαφθείρω ὁ δράκων , ὅτι οὐ ἐξαλείφω λίφη τέλος ὁ πόλις , ἀλλά μόνος ὁ ἐνοικέω , αὐτός μέν Μένων , ὁ δέ ἐπέρχομαι μετά ὁ ἀναχώρησις καί πόρθησις ἐρημία φοβερός καταλείπω καί πᾶς εἰς λίθος περιίστημι διά ὁ ἄπορος καί ἄψυχος ὁ χώρα , ἐγκαταλείπω καί ὁ πόλις . ἅμα δέ καί ὅτι ὁ ἀποστροφή ὁ Ἕλλην ἀντιτυπής εἰμί καί σκληρός δηλόω ὁ ἀπολιθόω δράκων · ἀπαλλάσσω γάρ μέλλω ἤδη ὁ νεοσσιά γίγνομαι λίθος καί ἐπί ὁ οὐδός ἔτι εἰμί . ὁ δέ δένδρον οὖν ὁ ὁδός . ἀλλά καί ὁ πορεία ὁ δράκων οὐ εἰμί ὀρθός φύσις οὐδέ εὐθύς ὁ ὁδός ὁ Ἕλλην σημαίνω , ὁποῖος γίγνομαι καί αὐτός ἄπειμι τε καί ὑποστρέφω . οὐδέ ὁ ἐλελίζω πτέρυξ λαμβάνω εν ( Β 316 ) εἰμί ὡς πρός μαντεῖος ἄχρηστος · δηλόω δέ ὁ τρόπος κατά ὅς ὁ Ἴλιον μέλλω ἐκπορθέω ὁ Ἕλλην · οὖον γάρ ἐκ ὁ εὐθύς κρατέω σάω καί αἱρέω , ἀλλά ἀνάγω ἀπό ο ὁ Τρωάς εἶτα ὑποστρέφω , ὅς εἰμί εἶπον ἐλελίζω . ὁ δέ πλάτανος διά μέν ὁ ὑδρηλός καί εὐμήκης δηλόω ὁ διά νέος καί ὕδωρ μακράν πορεία , διά δέ ὁ ἄκαρπος φύσις καί ὅτι ἄκαρπος ὁ πορεία καί ὁ ἐπέρχομαι Ἕλλην καί ὁ ἐνοικέω ὁ πόλις ὁ Τρώς · ὁ τε γάρ λαμβάνω λάφυρα ἐκ Ἴλιον ἄλλος ἄλλως ἀπόλλυμι , καί ὁ Τρώς οὐδείς καρπός ἔχω , μένω Νάσης αὐτός ὁ νεοσσιά ἐντός ἄκαρπος μέν δένδρον φύλλον δέ πρός καιρός θάλλω , αὐτός ἄρδην ἀπόλλυμι . ad scholia excerpta referendum : ὁ δράκων Ἀθηνᾶ ἱερός , ὁ στρουθός Ἀφροδίτη χρόνος τε δίσημος λοῦσις , ἐπεί πτηνός ὁ χρόνος . ὁ δέ λίθος , ἐπεί οὐκέτι κίνησις λαμβάνω ὁ πόλεμος . καί ὁ μέν ἐπί ὕψος κεῖμαι ὁ νεοσσιά ὁ ἠνεμόεις Ἴλιον . ὁ δέ ὑπό ὁ πέταλος νεοσσός ὁ ὀλιγοχρόνιος ὁ Τρώς · μαραίνω γάρ ὅσος οὔπω ὁ φύλλον ἀποπίπτω . ὁ δέ ἔνατος μήτηρ ὁ ἐνναετηρίς ὁ ἔσχατος ἀγών σημαίνω . ὁ δέ διά ὁ ὕδωρ πορεία ὁ δράκων ὁ διά ὕδωρ ἄφιξις ὁ Ἕλλην . ὁ δέ περιλείπομαι ὁ νεοσσιά ὁ μή παντελῶς ἀφανίζω ὁ τόπος · οἰκέω γάρ μέχρι ὁ νῦν . ὁ δέ ἀπολίθωσις ὁ δυσδιεξόδευτος ὁ νόστος ἢ ὅλος ὁ ἀγών παῦσις · οὖον γάρ ἀμύνω ἔτι ὁ λοιπός ὁ Ἕλλην ὁ Τρώς . ἢ ὅτι εἰς λίθος περιίστημι ὁ πόλεμος ὁ τέλος . δράκων ( v . 308 ) . οὗτος οὗτος cod . corr . Dind ὁ ὄνομα ὁ Πορφ ύριος ἐντός ὁ ζήτημα φημί Σθένιος · οὕτως γάρ ἱστορέω Διονύσιος νύσιος ἐντός ὁ ε ὁ ἄπορος . ἔνθα φαίνω ( ibid . ) . ὅπου ἐγώ ὁράω ὁ δράκων . ὅστις δράκων κοντός ὁ ὄνομα ὁ Πορφύριος ἐντός ὁ ζήτημα φημί . λέγω γάρ αὐτός σθένιος . οὕτως γάρ ἱστορέω Διονύσιος ἐντός ὁ πέμπτος ὁ ἄπορος .