porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 4.2
2 . de χρυϲέῳ ἐντὸϲ δαπέδῳ v . ε 504 . ibid . κατηγοροῦϲι τοῦ ποητοῦ ὡϲ μαχύμενα ⟨ μαχομένου L ⟩ λέγον τοϲ , ὅταν ποτὲ μὲν τὸν Γανυμήδην ⟨ γαννυμήδην L . ; id . Baller . v eras . ⟩ οἰνοχόον εἰναι om . L τῶν θεῶν λέγει , ποτὲ δὲ τὴν Ἥβην . οὐκοῦν λύϲομεν ὀνόματι ὀν . μὲν L καὶ λέξει , ὅτι οὐχὶ τῶν θεῶν ἀλλὰ τοῦ Διὸϲ αὐτὸν οἰνοχόον ἀποφαίνει — ἔχει γὰρ ἡ λέξιϲ οὕτωϲ · τὸν καὶ ἀνηρεί ψᾶν τὸ θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν ( Υ 234 ) — , ἡ δὲ Ἥβη τοῖϲ θεοῖϲ οἰνοχοεῖ · προϲώπῳ δέ , ὅτι τὸ μὲν ἐκ τοῦ ποιητοῦ λέγεται , τὸ δὲ ἐξ Αίνείου αἴνου L , ὃν εἰκὸϲ μεγαλύνειν τὸ αὑτοῦ αὐτοῦ B γένοϲ · καιρῷ δὲ καὶ χρόνῳ , ὡϲ ἐγχωρεῖ πάλαι ποτὲ αὐτὸν ἁρπαϲθέντα πρὸϲ τὴν διακονίαν ταύτην ὑπὲρ ὑπὸ L τοῦ θνητὸν εἶναι μηκέτι παραμένειν ἕωϲ τῶν Ἰλιακῶν · ἔθει δέ , ὡϲ πολλοῖϲ νενομιϲμένον ἐϲτὶν οἰνοχόοιϲ χρῆϲθαι χρᾶϲθαι L . ἄρρεϲι καὶ θηλείαιϲ , ὥϲτε οὐδ’ ἐντὸϲ θεοῖϲ ἄτοπον τοῦτο . τὸ μὲν οὖν ἐναντίον οὕτωϲ ἐλέγχεται λέγεται L , τὸ δ’ ἀδύνατον ἐγκαλεῖται οὕτωϲ excidisse nonnulla videntur . δι’ ἣν δὲ αἰτίαν οὐ πάρεϲτι Γανυμήδηϲ , ὢν οίνοχόοϲ τοῦ Διόϲ ; ἔνιοι μέν φαϲιν ὅτι τοῦ Διὸϲ μόνου ὢν διάκονοϲ , οὐκ ἐξῆν αὐτὸν κοινῶϲ πᾶϲιν οἰνοχοεῖν , ἡ δὲ Ἡβη εὐλόγωϲ , ὅτι κοινὴ πᾶϲίν ἐϲτιν . ἔνιοι δέ φαϲιν , ὅτι ϲκέψεωϲ περὶ τῆϲ Ἰλίου πορθήϲεωϲ γινομένηϲ εὐοικονομήτωϲ ἄπεϲτι τοῦ ϲυνεδρίου , ἱνα μηδὲν ἐναντίον γένηται διὰ τὴν πρὸϲ αὐτὸν χάριν . διὰ τί δὲ καὶ μόνῳ τῷ Διὶ Γανυμήδηϲ ὑπηρετεῖ ; ῥητέον οὖν ὅτι μὲν ἄπαϲι διακονεῖ , ἐπεὶ τὸ θεῖον ἀεὶ νεάζει τε καὶ ἡβῶ τοῦτο ’γὰρ βούλεται αὐτοῖϲ ἥ τε ἀμβροϲία ἀβροϲία τιϲ οὐϲα καὶ τὸ νέκταρ , παρὰ τὸ νεάζειν γεγενημένον . Γανυμήδηϲ δὲ ὑπηρετεῖ μόνῳ τῷ Διί , ὅτι ὁ μὲν ζεὺϲ ὁ πρῶτόϲ ἐϲτι νοῦϲ , μόνοϲ δὲ νοῦϲ οἰκεῖον ἔχει τὸ τοῖϲ μήδεϲι γάνυϲθαι · τοῦτο γάρ ὁ Γανυμήδηϲ .
Lemmas: 2 . de χρύσεος ἐντός δάπεδον v . ε 504 . ibid . κατηγορέω ὁ ποιητός ὡς μάχομαι ⟨ μάχομαι L ⟩ λέγω ὅς , ὅταν ποτέ μέν ὁ Γανυμήδης ⟨ γαννυμήδην L . ; id . Baller . v eras . ⟩ οἰνοχόος εἰναι om . L ὁ θεός λέγω , ποτέ δέ ὁ Ἥβη . οὐκοῦν λύω ὄνομα ἀνά . μέν L καί λέγω , ὅτι οὐ ὁ θεός ἀλλά ὁ Ζεύς αὐτός οἰνοχόος ἀποφαίνω — ἔχω γάρ ὁ λέξις οὕτως · ὁ καί ἀναιρέω Ψάν ὁ θεός Ζεύς οἰνοχοεύω ( Υ 234 ) — , ὁ δέ Ἥβη ὁ θεός οἰνοχοεύς · πρόσωπον δέ , ὅτι ὁ μέν ἐκ ὁ ποιητής λέγω , ὁ δέ ἐκ Αἰνείας αἶνος L , ὅς εἰκός μεγαλύνω ὁ αὐτός αὐτός B γένος · καιρός δέ καί χρόνος , ὡς ἐγχωρέω πάλαι ποτέ αὐτός ἁρπάζω πρός ὁ διακονία οὗτος ὑπέρ ὑπό L ὁ θνητός εἰμί μηκέτι παραμένω ἠώς ὁ Ἰλιακός · ἔθος δέ , ὡς πολύς νομίζω εἰμί οἰνόχοος χράω χράομαι L . ἄρσην καί θῆλυς , ὥστε οὐδέ ἐντός θεός ἄτοπος οὗτος . ὁ μέν οὖν ἐναντίος οὕτως ἐλέγχω λέγω L , ὁ δέ ἀδύνατος ἐγκαλέω οὕτως excidisse nonnulla videntur . διά ὅς δέ αἴτιος οὖον πάρειμι Γανυμήδης , εἰμί οἰνοχόος ὁ Ζεύς ; ἔνιοι μέν φημί ὅτι ὁ Ζεύς μόνος εἰμί διάκονος , οὐ ἔξεστι αὐτός κοινῶς πᾶς οἰνοχοέω , ὁ δέ Ἥβη εὔλογος , ὅτι κοινός πᾶς εἰμί . ἔνιοι δέ φημί , ὅτι σκέψις περί ὁ Ἴλιον πόρθησις γίγνομαι εὐοικονόμητος ἄπειμι ὁ συνέδριον , ἵνα μηδείς ἐναντίος γίγνομαι διά ὁ πρός αὐτός χάρις . διά τίς δέ καί μόνος ὁ Ζεύς Γανυμήδης ὑπηρετέω ; ῥητέος οὖν ὅτι μέν ἄπας διακονέω , ἐπεί ὁ θέω ἀεί νεάζω τε καί ἡβάω οὗτος ἄγαρ βούλομαι αὐτός ὅς τε ἀμβρόσιος ἁβροσία τις εἰμί καί ὁ νέκταρ , παρά ὁ νεάζω γίγνομαι . Γανυμήδης δέ ὑπηρετέω μόνος ὁ Διί , ὅτι ὁ μέν Ζεύς ὁ πρότερος εἰμί νόος , μόνος δέ νόος οἰκέω ἔχω ὁ ὁ μήδεα γάνυμαι · οὗτος γάρ ὁ Γανυμήδης .