porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 12.10
10 sqq . Ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸϲ ἔην καὶ μήνι’ Ἀχιλλεύϲ , καὶ Πριάμο ιο ἄνακτοϲ ἀπόρθητοϲ πόλιϲ ἔπλε , τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχοϲ Ἀχαιῶν ἔμπεδον ἦεν . ἀπορίαν εἰκότωϲ παρέϲχε τὰ ἔπη ταῦτα , ἃ περὶ τοῦ τείχουϲ τῶν Ἀχαι ῶν ὁ ποιητὴϲ ἀναπεφώνηκεν . τὸ γὰρ τεῖχοϲ τῶν Ἀχαιῶν οὐκ ἔμενεν ἔμπεδον ἐφ’ ὅϲον ὁ μὲν Ἕκτωρ ἔζη καὶ ἐμήνιεν Ἀχιλλεὺϲ , ἡ δὲ τοῦ Πριάμου πόλιϲ ἀνάλωτοϲ ἔμενε , μετὰ δὲ τὴν ἄλωϲιν Ἰλίου καὶ τὸν ἀπόπλουν τῶν Ἀχαιῶν τότε κατηρείφθη · ἔτι γὰρ τοῦ πολέμου ϲυνεϲτῶτοϲ 345 , Π . εϲτῶτοϲ καὶ Ἀχιλλέωϲ μηνίοντοϲ , Ἕκτοροϲ δὲ περιόντοϲ καὶ ἀριϲτεύοντοϲ , ὑπὸ τῶν Πρώων τὸ τεῖχοϲ τῶν Ἀλχαιῶν κατηρείφθη καὶ διοδεύ γέγονε τοῖϲ πολεμίοιϲ · ὁ μὲν γὰρ Ϲαρπηδὼν τὰϲ ἐπάλξειϲ αὐτοῦ καὶ μέροϲ τι καταβέβληκεν , ὁ δὲ Ἕκτωρ τοὺϲ ὀχῆαϲ αὐτοῦ καὶ τὰϲ πύ διέρρηξεν , ὁ δὲ Ἀπόλλων ϲχεδὸν ὅλον αὐτὸ διέλυϲε . φηϲὶ γὰρ ἐπὶ μὲν Ϲαρπηδόνοϲ · Ϲαρπηδὼν ὼν δ’ ἄῤ ἔπαλζιν ἐλ . ὼν χερϲὶ ϲτιβαρῇϲιν ἕλχ᾿ , ἡ δ᾿ ἕϲπετο πᾶϲα διαμπερέϲ , αὐτὰρ ὕπερθε τεῖχοϲ ἐγυμνώθη , πολέεϲϲι δὲ θῆκε κέλευθον ( Ν 397 — 99 ) , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἕκτοροϲ · ὣϲ Ἕκτωρ ἰθὺϲ ϲανίδων φέρε λᾶαν ἀείραϲ , αἵ ῥα πύλαϲ εἴρυντο πύκα ϲτιβαρ ῶϲ ἀραρυίαϲ ϲτῆ δὲ μάλ᾿ ἐγγὺϲ ἰὼν καὶ ἐρειϲάμενοϲ βάλε μέϲϲαϲ , εὖ διαβάϲ , ἵνα μή οἱ ἀφαυρότερον βέλοϲ εἴη , ῥῆξε δ’ ἀπ᾿ ἀμφοτέρουϲ θαιρούϲ · πέϲε δὲ λίθοϲ εἴϲω βριθοϲύνῃ , μέγα δ’ ἀμφὶ πύλαι μύκον , οὐδ’ ἄῤ ὀχῆεϲ ἐϲχεθέτην , ϲανίδεϲ δὲ διέτμαγεν ἄλλυδιϲ ἄλλη λᾶοϲ ὑπαὶ ῥιπῆϲ . ὁ δ᾿ ἄῤ ἔϲθορε φαίδιμοϲ Ἕκτωρ , κέκλετο δὲ Τρώεϲϲιν , ἑλιξάμενοϲ καθ' ὅμιλον , τεῖχοϲ ὑπερβ αίνειν · τοὶ δ᾿ ὀτρύνοντοϲ ἄκουϲαν · αὐτίκα δ’ οἱ μὲν τεῖχοϲ ὑπέρβαϲαν , οἱ δὲ κατ᾿ αὐτὰϲ ποιητὰϲ ἐϲέχυντο πύλαϲ ( Μ 453 . 54 ; 5 — 62 : 67 — 70 ) . ἐπὶ δὲ τοῦ Ἀπόλλωνοϲ καὶ τῶν Πρώων · τῇ ῥ’ οἵγε προχέοντο φαλαγγηδόν , πρὸ δ’ Ἀπόλλων αἰγίδ’ ἔχων ἐρίτιμον , ἔρειπε δὲ τεῖχοϲ Ἀχαι ῶν ῥεῖα μάλ’ , ὡϲ ὅτε τιϲ ψάμαθον παῖϲ ἄγχι θαλάϲϲηϲ ἢ ἀθύρματα νηπιέῃϲιν ἂψ αὖτιϲ ϲυνέχευε ποϲὶ καἰ χερϲὶν ἀθύρων . ὥϲ ῥα ϲύ , ἤιε Φοῖβ ε , πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν ϲύγχεαϲ Ἀργείων ( Ο 360 — 66 ) . οἱ δὲ Πανέλληνεϲ τοῖϲ γεγενημένοιϲ μαρτυροῦντέϲ φαϲι ϲυμφώνωϲ · τεῖχοϲ μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν , ᾧ ἐπέπιθμεν , ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔϲεϲθαι , οἱ δ’ ἐπὶ νηυϲὶ θοῇϲι μάχήν ἀλίαϲτον ἔχουϲι ( Ξ 55 — 57 ) . τὸ καταρριφὲν οὖν τεῖχοϲ οὐχ ὑπὸ ἀνθρώπων μόνων ἀλλὰ καὶ θεῶν ἐντὸϲ τῷ τῆϲ μήνιδοϲ χρόνῳ , τοῦτο λέγειν ἀϲφαλὲϲ καὶ ἀρηρὸϲ ἐντὸϲ τῷ τοῦ πολέμου καιρῷ διαμεμενηκέναι μέχρι πορθήϲεωϲ Ἰλίου ἄπορον . εἰϲ λύϲιν οἱ μὲν οὖν γραμματικοὶ κατὰ τοῦ πλείϲτου μέρουϲ ἀξιοῦϲι λέγειν ἔμπεδον · ὀλίγον γὰρ εἶναι τὸ ϲαλευθὲν ὑπὸ τῶν Τρώων . ἀγνοοῦϲι δὲ οὗτοι , ὅτι τινὰ , κἂν ἐκ μέρουϲ πάθῃ , οὔτ᾿ ἔμπεδά ἐϲτιν οὔτ᾿ ἀρη καὶ ἀμφορεὺϲ διατρηθείϲ , κἂν ϲχεδὸν ὅλον τὸ κύτοϲ ἄθραυϲτον ᾖ , οὐκέτι ἐϲτὶν ἔμπεδοϲ ἀμφορεύϲ ἀλλ’ ὄϲτρακον . καὶ τεῖχοϲ , ὃ μηκέθ᾿ οἷον φυλάϲϲειν τοὺϲ τειχίϲανταϲ , οὐκέτ᾿ ἂν εἴη ἔμπεδον τεῖχοϲ ἀλλὰ ϲωρὸϲ λίθων . μήποτ’ οὖν ἡ ἔμπεδον λέξιϲ οὐκ εἴληπται νῦν μεταφορικῶϲ ἐντὸϲ ἴϲῳ τῷ ἀϲφαλὲϲ καὶ ἀρηρόϲ , οὐδέ ἐϲτιν ὅμοιον τῷ οὐδέ μοι ἦτορ ἔμπεδον ἀλλ’ ἀλαλύκτημαι ( Κ 93 ) οὐδὲ τῷ τοὶ δ’ ἄῤ ἔϲαν δίδυμοι , ὁ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν ( Ψ 641 ) , ἀλλὰ κυρίωϲ νῦν ἐξενήνεκται , τὸ πέδον ἐχούϲηϲ ἐντεταγμένον τῆϲ λέξεωϲ , ὥϲτε ϲημαίνοι ἂν τὸ ἐντὸϲ τῷ πεδίῳ κείμενον καὶ μὴ ἁλίπλοον · ἀντέθηκε γὰρ τὸ ἔμπεδον τῷ ἁλιπλόῳ , τὸ ἐντὸϲ τῷ πεδίῳ πρὸϲ τὸ αὖθιϲ ἁλίπλουν γενόμενον · οὐ γὰρ ἔφη · τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχοϲ ἀπόρθητον ἦν καὶ ἄθραυ ἀλλ’ ἔμπεδον , καὶ πάλιν · oὔτι πολὺν χρόνον ἔμπεδον ἦεν M 9 ) . τί οὖν πάϲχει ὕϲτερον , τῶν ποταμῶν πάντων , φηϲὶν , ὁμόϲε ϲτόμα τ᾿ ἔτραπε Φοῖβοϲ Ἀπόλλων , ἐννῆμαρ δ᾿ ἐϲ τεῖχοϲ ἵει ῥόον · ὗε δ᾿ ἄρα Ζεὺϲ ϲυνεχέϲ , ὄφρα κε θᾶϲϲον ἁλίπλοα τείχεα θείη . αὐτὸϲ δ’ ἐννοϲίγαιοϲ ἔχων χείρεϲϲι τρίαιναν ἡγεῖτ’ , ἐκ δ’ ἄρα πάντα θεμείλια κύμαϲι πέμπε , φιτρῶν καὶ λαῶν , τὰ θέϲαν μογέοντεϲ Ἀχαιοί , λεῖα δ’ ἐποίηϲεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήϲποντον ( Μ 24 — 30 ) . ὥϲτε εἰ καὶ πεπτωκὸϲ ἦν τὸ τεῖχοϲ , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ πέδῳ ἦν τὰ πτώματα καὶ τὰ θεμέλια · ὕϲτερον δὲ πάντα δι’ ὕδατόϲ φηϲιν εἰϲ θάλαϲϲαν ἐξενεχθῆναι . ϲυνεϲτώϲηϲ δὲ τῆϲ πόλεωϲ οὐδὲν τοῦ τείχουϲ ἁλίπλουν γέγονεν , οὐδ’ ὅτε Ξάνθοϲ ἐπλημμύρει κατ’ Ἀχιλλέωϲ . καὶ τὸ κατὰ μεταφορὰν δ’ ἔμπεδον , τὸ ϲημαῖνον τὸ ἀκίνητον , ἀπὸ τῶν ἐντὸϲ τῶ πέδῳ μενόντων ἀκινήτων λέγεται . τὸ δὲ τεῖχοϲ καθ’ αὑτὸ μὲν ἐκινήθη , ἐκ μέντοι τοῦ πεδίου οὐ κατηνέχθη εἰϲ θάλαϲϲαν , ὅπερ φηϲὶν αὐτὸ ὕϲτερον παθεῖν . διὰ τί ϲχεδὸν ὅλου καταλυθέντοϲ τοῦ τείχουϲ ἐντὸϲ τῷ πολέμῳ , πρῶτον μὲν ὑπὸ Ϲαρπηδόνοϲ · Ϲαρπηδὼν δ’ ἄῤ ἔπαλξιν ἑλὼν χερϲὶ ϲτιβαρῇϲιν ἕλχ᾿ , ἡ δ’ ἕϲπετο πᾶϲα διαμπερέϲ , αὐτὰρ ὕπερθε τεῖχοϲ ἐγυμνώθη ( Μ 397 — 99 ) . μετὰ δὲ ταῦτα ὑπὸ τοῦ Ἀπόλλωνοϲ · προπάροιθε δὲ Φοῖβοϲ Ἀπόλλων καπέτοιο βαθείηϲ ποϲϲὶν ἐρείπων ἐϲ μέϲϲον κατέβαλλε , γεφύρωϲεν δὲ κέλευθον ( 0 35 — 57 ) . καὶ μετ’ ὀλίγον πάλιν · ἔρειπε δὲ τεῖχοϲ Ἀχαιῶν ῥεῖα μάλ᾿ , ὡϲ ὅτε τιϲ ψάμαθον πάιϲ ἄγχι θαλάϲϲηϲ · ὥϲ ῥαϲύ , ἤιε Φοῖβε , πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν ϲύγχεαϲ Ἀργείων ( 361 . 62 . 65 . 66 ) πῶϲ οὖν , πεπτωκότοϲ τοῦ μέρουϲ τοῦ τείχουϲ , φηϲὶν ὁ ποιητήϲ · ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸϲ ἔην καὶ μήνι᾿ Ἀχιλλεύϲ , τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχοϲ Ἀχαιῶν ἔμπεδον ἦεν , ὅτε δὲ , φηϲὶν , ἑάλω ἡ πόλιϲ , Ἀργεῖοι δ’ ἐντὸϲ νηυϲὶ φίλην ἐϲ πατρίδ᾿ ἔβηϲαν · δὴ τότε μητιόωντο Ποϲειδάων καὶ Ἀπόλλων τεῖχοϲ ἀμαλδῦναι ( Μ 10 ) — 12 . 16 — 18 ) ; ῥητέον οὖν ὅτι ἔμπεδον οὐ τὸ ἑδραῖον καθὰ νῦν ϲημαίνει ἡ λέξιϲ , ἀλλὰ κυρίωϲ τὸ ἐντὸϲ τῷ πεδίῳ · καὶ πεπτωκὸϲ δὲ τὸ τεῖχοϲ ἐντὸϲ τῷ πεδίῳ ἔκειτο . οὐκ εἰϲ πτῶϲιν οὖν τινα ἡ ἀναβολή , ἀλλ’ εἴϲ τε τὴν τοῦ παν πτῶϲιν καὶ εἰϲ τὴν ἐκ τοῦ πεδίου ἐκβολήν . τὸ γὰρ ἐπάγγελμα · ὄφρα κε θᾶϲϲον ἁλίπλοα τείχεα θείη · καὶ πάντα τὰ θεμέλια κύμαϲι πέμπε , λεῖα δ' ἐποίηϲεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήϲ πόντον , αὖτιϲ δ’ ἠιόνα μεγάλην ψαμάθοιϲι κάλυψε , τεῖχοϲ ἀμαλδύναϲ ( Μ 26 — 32 ) . ἀντίκειται οὖν τὸ ἀμαλδῦναι τὸ τεῖχοϲ , ὅπερ ἐϲτὶν ἀφανίϲαι ἐκ τοῦ τόπου ἐντὸϲ ᾧ ἦν , τῷ ἔμπεδον εἶναι . οὐκ ἂν οὖν τὸ ἔμπεδον ϲημαίνοι τὸ ὀρθὸν ὅλον καὶ ἀκίνητον , ἀλλὰ μόνον τὸ πεδίῳ κείμενον . οὕτω καὶ Ἄρατοϲ ἐπὶ τῶν φυτῶν τῷ ἔμπεδον κέχρηται , εἰπών ( phaen . v . 13 ) ὄφῤ ἔμπεδα πάντα φύωνται , ἀντὶ τοῦ ἐντὸϲ πεδίῳ καὶ τῇ γῇ κείμενα .
Lemmas: 10 sqq . ὄφρα μέν Ἕκτωρ ζωός εἰμί καί μῆνις Ἀχιλλεύς , καί Πρίαμος Ίος ἄναξ ἀπόρθητος πόλις πέλω , τόφρα δέ καί μέγας τεῖχος Ἀχαιός ἔμπεδος εἰμί . ἀπορία εἰκότως παρέχω ὁ ἔπος οὗτος , ὁ περί ὁ τεῖχος ὁ ἠχή κυβερνάω ὁ ποιητής ἀναφωνέω . ὁ γάρ τεῖχος ὁ Ἀχαιός οὐ μένω ἔμπεδος ἐπί ὅσος ὁ μέν Ἕκτωρ ζῶ καί μηνίω Ἀχιλλεύς , ὁ δέ ὁ Πρίαμος πόλις ἀνάλωτος μένω , μετά δέ ὁ ἅλωσις Ἴλιον καί ὁ ἀπόπλοος ὁ Ἀχαιός τότε κατερείπω · ἔτι γάρ ὁ πόλεμος συνίστημι 345 , Π . ἵστημι καί Ἀχιλλεύς μηνίω , Ἕκτωρ δέ περίειμι καί ἀριστεύω , ὑπό ὁ πρώων ὁ τεῖχος ὁ ἀλκαῖος κατερείπω καί διοδεύω γίγνομαι ὁ πολέμιος · ὁ μέν γάρ Σαρπηδών ὁ ἔπαλξις αὐτός καί μέρος τίς καταβάλλω , ὁ δέ Ἕκτωρ ὁ ὀχεύς αὐτός καί ὁ ΠΥ διαρρήγνυμι , ὁ δέ Ἀπόλλων σχεδόν ὅλος αὐτός διαλύω . φημί γάρ ἐπί μέν Σαρπηδών · Σαρπηδών ών δέ ἄρα ἔπαλζιν Ελ . ών χείρ στιβαρός ἕλκος , ὁ δέ ἕπω πᾶς διαμπερές , ἀτάρ ὕπερθεν τεῖχος γυμνόω , πολύς δέ τίθημι κέλευθος ( Ν 397 — 99 ) , ἐπί δέ ὁ Ἕκτωρ · ὡς Ἕκτωρ ἰθύς σανίς φέρω λᾶας ἀείρω , ὁ ἄρα πύλη ἐρύω πύκα στιβαρός ῶς ἀραρίσκω ἵστημι δέ μάλα ἐγγύς εἶμι καί ἐρείδω βάλλω μέσος , εὕω διαβαίνω , ἵνα μή ὁ ἀφαυρός βέλος εἰμί , ῥήγνυμι δέ ἀπό ἀμφότερος θαιρός · πίπτω δέ λίθος εἴδομαι βριθοσύνη , μέγας δέ ἀμφί Πύλαι μυκάομαι , οὐδέ ἄρα ὀχεύς ἔχω , σανίς δέ διατμήγω ἄλλυδις ἄλλος λᾶας ὑπό ῥιπή . ὁ δέ ἄρα εἰσθρῴσκω φαίδιμος Ἕκτωρ , κέλομαι δέ Τρώς , ἑλίσσω κατά ὅμιλος , τεῖχος ὑπερβ αἰνέω · σύ δέ ὀτρύνω ἀκούω · αὐτίκα δέ ὁ μέν τεῖχος ὑπερβαίνω , ὁ δέ κατά αὐτός ποιητής εἰσχέω πύλη ( Μ 453 . 54 ; 5 — 62 : 67 — 70 ) . ἐπί δέ ὁ Ἀπόλλων καί ὁ πρώων · ὁ ἄρα ὅσγε προχέω φαλαγγηδόν , πρό δέ Ἀπόλλων αἰγίς ἔχω ἐρίτιμος , ἐρείπω δέ τεῖχος ἠχή κυβερνάω ῥεῖα μάλα , ὡς ὅτε τις ψάμαθος παῖς ἄγχι θάλασσα ἢ ἄθυρμα νηπιάα ἄψ αὖτις συγχέω πούς καίω χείρ ἀθύρω . ὅς ἄρα σῦς , εἶμι Φοίβη ε , πολύς κάματος καί ὀιζύς συγχέω Ἀργεῖος ( ὁ 360 — 66 ) . ὁ δέ Πανέλληνες ὁ γίγνομαι μαρτυρέω φημί σύμφωνος · τεῖχος μέν γάρ δή κατερείπω , ὅς πείθω , ἄρρηκτος ναός τε καί αὐτός εἶλαρ εἰμί , ὁ δέ ἐπί ναῦς θοός μάχη ἀλίαστος ἔχω ( Ξ 55 — 57 ) . ὁ καταρρίπτω οὖν τεῖχος οὐ ὑπό ἄνθρωπος μόνος ἀλλά καί θεός ἐντός ὁ ὁ μῆνις χρόνος , οὗτος λέγω ἀσφαλής καί ἀραρίσκω ἐντός ὁ ὁ πόλεμος καιρός διαμένω μέχρι πόρθησις Ἴλιον ἄπορος . εἰς λύσις ὁ μέν οὖν γραμματικός κατά ὁ πλεῖστος μέρος ἀξιόω λέγω ἔμπεδος · ὀλίγος γάρ εἰμί ὁ σαλεύω ὑπό ὁ Τρώς . ἀγνοέω δέ οὗτος , ὅτι τις , κἀν ἐκ μέρος πάσχω , οὔτε ἔμπεδος εἰμί οὔτε ἀρή καί ἀμφορεύς διατρέω , κἀν σχεδόν ὅλος ὁ κύτος ἄθραυστος εἰμί , οὐκέτι εἰμί ἔμπεδος ἀμφορεύς ἀλλά ὄστρακον . καί τεῖχος , ὅς μηκέτι οἷος φυλάσσω ὁ τειχίζω , οὐκέτι εἄν εἰμί ἔμπεδος τεῖχος ἀλλά σωρός λίθος . μήποτε οὖν ὁ ἔμπεδος λέξις οὐ λαμβάνω νῦν μεταφορικός ἐντός ἴσος ὁ ἀσφαλής καί ἀραρίσκω , οὐδέ εἰμί ὅμοιος ὁ οὐδέ ἐγώ ἦτορ ἔμπεδος ἀλλά ἀλαλύκτημαι ( Κ 93 ) οὐδέ ὁ σύ δέ ἄρα εἰμί δίδυμος , ὁ μέν ἔμπεδος ἡνιοχεύω ( Ψ 641 ) , ἀλλά κύριος νῦν ἐκφέρω , ὁ πέδον ἔχω ἐντάσσω ὁ λέξις , ὥστε σημαίνω εἄν ὁ ἐντός ὁ πεδίον κεῖμαι καί μή ἁλίπλοος · ἀνατίθημι γάρ ὁ ἔμπεδος ὁ ἁλίπλοος , ὁ ἐντός ὁ πεδίον πρός ὁ αὖθις αλιπλοος γίγνομαι · οὖον γάρ φημί · τόφρα δέ καί μέγας τεῖχος ἀπόρθητος εἰμί καί ἄθρας ἀλλά ἔμπεδος , καί πάλιν · ὕω πολύς χρόνος ἔμπεδος εἰμί M 9 ) . τίς οὖν πάσχω ὕστερος , ὁ ποταμός πᾶς , φημί , ὁμόσε στόμα τε τρέπω Φοῖβος Ἀπόλλων , ἐννῆμαρ δέ εἰς τεῖχος ἵημι ῥόος · ὕω δέ ἄρα Ζεύς συνεχής , ὄφρα κε ταχύς ἁλίπλοος τεῖχος τίθημι . αὐτός δέ ἐννοσίγαιος ἔχω χείρ τρίαινα ἡγέομαι , ἐκ δέ ἄρα πᾶς θέμεθλα κῦμα πέντε , φιτρός καί λαός , ὁ τίθημι μογέω Ἀχαιός , λεῖος δέ ποιέω παρά ἀγάρροος Ἑλλήσποντος ( Μ 24 — 30 ) . ὥστε εἰμί καί πίπτω εἰμί ὁ τεῖχος , ἀλλά ἐπί ὁ πέδον εἰμί ὁ πτῶμα καί ὁ θεμέλιος · ὕστερος δέ πᾶς διά ὕδωρ φημί εἰς θάλασσα ἐκφέρω . συνίστημι δέ ὁ πόλις οὐδείς ὁ τεῖχος αλιπλοος γίγνομαι , οὐδέ ὅτε Ξάνθος πλημμυρέω κατά Ἀχιλλεύς . καί ὁ κατά μεταφορά δέ ἔμπεδος , ὁ σημαίνω ὁ ἀκίνητος , ἀπό ὁ ἐντός ὁ πέδον μένω ἀκίνητος λέγω . ὁ δέ τεῖχος κατά ἑαυτοῦ μέν κινέω , ἐκ μέντοι ὁ πεδίον οὖον καταφέρω εἰς θάλασσα , ὅσπερ φημί αὐτός ὕστερος πάσχω . διά τίς σχεδόν ὅλος καταλύω ὁ τεῖχος ἐντός ὁ πόλεμος , πρῶτος μέν ὑπό Σαρπηδών · Σαρπηδών δέ ἄρα ἔπαλξις αἱρέω χείρ στιβαρός ἕλκος , ὁ δέ ἕπω πᾶς διαμπερές , ἀτάρ ὕπερθεν τεῖχος γυμνόω ( Μ 397 — 99 ) . μετά δέ οὗτος ὑπό ὁ Ἀπόλλων · προπάροιθε δέ Φοῖβος Ἀπόλλων κάπετος βαθύς πούς ἐρείπω εἰς μέσος καταβάλλω , γεφυρόω δέ κέλευθος ( 0 35 — 57 ) . καί μετά ὀλίγος πάλιν · ἐρείπω δέ τεῖχος Ἀχαιός ῥεῖα μάλα , ὡς ὅτε τις ψάμαθος παῖς ἄγχι θάλασσα · ὅς ῥασύ , εἶμι Φοῖβος , πολύς κάματος καί ὀιζύς συγχέω Ἀργεῖος ( 361 . 62 . 65 . 66 ) πῶς οὖν , πίπτω ὁ μέρος ὁ τεῖχος , φημί ὁ ποιητής · ὄφρα μέν Ἕκτωρ ζωός εἰμί καί μῆνις Ἀχιλλεύς , τόφρα δέ καί μέγας τεῖχος Ἀχαιός ἔμπεδος εἰμί , ὅτε δέ , φημί , ἁλίσκομαι ὁ πόλις , Ἀργεῖος δέ ἐντός ναῦς φίλος εἰς πατρίς βαίνω · δή τότε μητιάω Ποσειδῶν καί Ἀπόλλων τεῖχος ἀμαλδύνω ( Μ 10 ) — 12 . 16 — 18 ) ; ῥητέος οὖν ὅτι ἔμπεδος οὖον ὁ ἑδραῖος καθά νῦν σημαίνω ὁ λέξις , ἀλλά κύριος ὁ ἐντός ὁ πεδίον · καί πίπτω δέ ὁ τεῖχος ἐντός ὁ πεδίον κεῖμαι . οὐ εἰς πτῶσις οὖν τις ὁ ἀναβολή , ἀλλά εἰς τε ὁ ὁ πᾶς πτῶσις καί εἰς ὁ ἐκ ὁ πεδίον ἐκβολή . ὁ γάρ ἐπάγγελμα · ὄφρα κε ταχύς ἁλίπλοος τεῖχος τίθημι · καί πᾶς ὁ θεμέλιος κῦμα πέντε , λεῖος δέ ποιέω παρά ἀγάρροος Ἑλλῆς πόντος , αὖτις δέ ἠϊών μέγας ψάμαθος καλύπτω , τεῖχος ἀμαλδύνω ( Μ 26 — 32 ) . ἀντίκειμαι οὖν ὁ ἀμαλδύνω ὁ τεῖχος , ὅσπερ εἰμί ἀφανίζω ἐκ ὁ τόπος ἐντός ὅς εἰμί , ὁ ἔμπεδος εἰμί . οὐ εἄν οὖν ὁ ἔμπεδος σημαίνω ὁ ὀρθός ὅλος καί ἀκίνητος , ἀλλά μόνος ὁ πεδίον κεῖμαι . οὗτος καί Ἄρατος ἐπί ὁ φυτός ὁ ἔμπεδος χράομαι , εἶπον ( phaen . v . 13 ) ὄφρα ἔμπεδος πᾶς φύω , ἀντί ὁ ἐντός πεδίον καί ὁ γῆ κεῖμαι .