porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 2.73
73 . διὰ τί ὁ Ἀγαμέμνων ἀπεπειρᾶτο τῶν Ἀχαιῶν , καὶ οὕτωϲ ἔπραξεν ὥϲτε ὀλίγου τὰ ἐναντία ϲυμβῆναι ἢ ἐβουλεύετο : καὶ τὸ κώλυμα ἀπὸ μηχανῆϲ · ἡ γὰρ Ἀθηνᾶ ἐκώλυϲεν · ἐϲτι δὲ ἀποίητον τὸ μηχάνημα λύειν ἄλλωϲ εἰ μὴ ἐξ αὐτοῦ τοῦ μύθου . φηϲὶ δὲ ὁ Ἀριϲτοτέληϲ , ποιητικὸν μὲν εἶναι τὸ μιμεὶϲθαι τὰ εἰωθότα γίνεϲθαι καὶ ποιητῶν μᾶλλον τὸ κινδύνουϲ παρειϲάγειν . εἰκὸϲ δὲ καὶ ἐκ λοιμοῦ πεπονημένουϲ καὶ τῷ μήκει τοῦ χρόνου ἀπαυδήϲανταϲ , καὶ τοῦ Ἀχιλλέωϲ μετὰ τῆϲ οἰκείαϲ δυνάμεωϲ ἀποϲτάντοϲ , καὶ αὐτοῦ ἀφαιρεῖϲθαι ἐντὸϲ τῇ ἐκκληϲίᾳ τὴν Βριϲηΐδα λέγοντοϲ εἰϲ φόβον τῶν ἄλλων · ϲτυγέει δὲ καὶ ἄλλοϲ ἶϲον ἐμοὶ φάϲθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντα ( Α 186 ) , καὶ θορύβου γε ἐκ τῆϲ ἐξαναϲτάϲεωϲ τοῦ Ἀχιλλέωϲ γεγονότοϲ , μὴ εὐθὺϲ παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν ἔξοδον , ἀλλὰ πειραθῆναι ἡγήϲαϲθαι δεῖν εἰ οὕτωϲ ἔχουϲιν . εἰ γὰρ ἄνευ πείραϲ πολεμεῖν ἐκέλευε τοὺϲ οὕτω διακειμένουϲ , ϲυνέβη δὲ ἀντειπεῖν τινάϲ , ἀνάϲτατον ἐγίνετο τὸ πᾶν ἔργον καὶ ἐπανάϲταϲιϲ πάντων , καὶ λοιπὸν ἡ δέηϲιϲ τοῦ βαϲιλέωϲ , ἡ κόλαϲιϲ τῶν ἀπειθούντων . ἀναγκοία οὖν ἡ πεῖρα μετὰ τοῦ ἐναντιοῦϲθαι παραγγεῖλαι τοὺϲ ἡγεμόναϲ , ἐντὸϲ ᾧ αὐτοὺϲ φθάϲαϲ ἐναντίουϲ παρακαλεῖ γενέϲθαι τῆϲ αὑτοῦ εἰϲ ἀπόϲταϲιν τοῦ πολέμου πείραϲ . προληφθέντεϲ γὰρ ταῖϲ πρὸϲ αὐτὸν ὁμολογίαιϲ , ἄτοποι εὑρίϲκονται μὴ κωλυταὶ γινόμενοι , ὥϲπερ ϲυνέθεντο , ϲυμπράκτορεϲ δὲ τῶν φευγόντων . ὅθεν καὶ τῷ Ὀδυϲϲεῖ εὐλόγωϲ λείπεται ἡ πρὸϲ τοὺϲ τοιούτουϲ ἐπίπληξιϲ , ἐπὰν λέγῃ · ἐντὸϲ βουλ ῇ δ’ o ὐ πάντεϲ ἀκούϲαμεν οἷον ἔειπε ( Β 194 ) . τὸ μὲν οὖν αὐτὸν παραγράφειν καλεῖν οὕτωϲ ἔχονταϲ πολεμεῖν ἐπίφθονον ἦν , ἐκέλευϲε δ’ αὐτοῦ λέγοντοϲ , ὡϲ δεῖ ἀπιέναι , τοὺϲ ἄλλουϲ κωλύειν · ὑμεῖϲ δ’ ἄλλοθεν ἄλλοϲ ἐρητύειν ἐπέεϲϲιν ( v . 75 ) . ϲυνέβη δὲ ἃ εἰκὸϲ ἦν , διά τε τὸ ὀργᾶν καὶ τὸ μὴ εἰδέναι εἰ ἀπεπειρᾶτο ἀϲμένωϲ ἀκοῦϲαι καὶ φθάϲαι ἀναϲτάνταϲ πρίν τινα τῷ Ἀγαμέμνονι ἀντειπεῖν . ὁ οὖν Ἀγαμέμνων ὀρθῶϲ ἐβουλεύϲατο · οὐ γὰρ δεῖ ἐκ τῶν ἀποβαινόντων κρίνειν τὸ ὀρθῶϲ , ἀλλ’ ἐκ τοῦ πῶϲ κατὰ λόγον ἦν ἀποβῆναι · πολλὰ γὰρ παραλόγωϲ ἐπιπολλῆϲ τυγχάνει , εἴπερ γε καὶ κατορθοῦται · καὶ οἱ Ἀχαιοὶ ἀνέϲτηϲαν πρίν τινα ἀντειπεῖν . τί γὰρ ἔφη ἐγὼ μὲν ἐρῶ ὅτι δεῖ φεύγειν , ὑμεὶϲ δ’ ἄλλοθεν ἄλλοϲ ἀντιλέγετέ μοι πρὸϲ τοῦτο , οὐ προϲδοκήϲαϲ ὅτι πρὶν ἀντειπεῖν αὐτῷ ἔϲται τι τῶν ἀτόπων , οὐδ’ ὅτι τὸ πλῆθοϲ ἅμα τῷ φᾶναι αὐτὸν ἀΐξει ἐπὶ τὸ ῥηθέν . ἄμα δὲ καὶ ὁ ποιητὴϲ ἀγωνιᾶϲθαι πεποίηκε τὸν ἀκροατήν · τό τε γὰρ ἀποβῆναι καὶ τὸ πάλιν εἰϲ ὀρθὸν ἐλθεῖν τραγικόν , καὶ τοῦ ποιητοῦ ἐπιβολὴ ἔνογκοϲ . ἡ δὲ λύϲιϲ οὐκ ἀπὸ μηχανῆϲ · ὅταν γὰρ διὰ τῶν εἰκότων γίγνηται , οὐ μηχανὴ τοῦτ’ ἔϲτιν , ἅμ’ ὅτε πρόϲκειται ται θεόϲ . ἀλλὰ τοῦτ’ εἰπ ὼν ὃ εἰκὸϲ ἦν αὐτοῖϲ γίνεϲθαι . εἰϲ θεὸν ἀνέθηκε τὸν Ὀδυϲϲέα διανοηθῆναι ταῦτα δρᾶν ἃ πρᾶξαι ἂν εἰκόϲ ἐϲτιν , ὡϲ τὸ καὶ φεύγειν ἐντὸϲ νηυϲὶ πολυκλήϊϲι κελε ύϲω · ὑμεῖϲ δ’ ἄλλοθεν ἄλλοϲ ἐρητύειν . ἢ οὐ τοὺϲ φεύγονταϲ ἐρητύειν κελεύει ( οὐδὲ γὰρ ἤλπιζε τοῦτ’ ἔϲεϲθαι ) , ἀλλ’ ἐμοὶ ἀντιλέγειν , ἐπέχειν καὶ μένειν ϲυμπλεκόμενον βουλεύονταϲ , καὶ τοῦτο ποιοῦνταϲ πρὸϲ ἐμὲ διδάϲκειν ὡϲ χρὴ μένειν καὶ μὴ τοῖϲ ὑπ’ ἐμοῦ ῥηθεῖϲι περὶ φυγῆϲ πείθεϲθαι .
Lemmas: 73 . διά τίς ὁ Ἀγαμέμνων ἀποπειράομαι ὁ Ἀχαιός , καί οὕτως πράσσω ὥστε ὀλίγος ὁ ἐναντίος συμβαίνω ἢ βουλεύω : καί ὁ κώλυμα ἀπό μηχανή · ὁ γάρ Ἀθηνᾶ κωλύω · εἰμί δέ ἀποίητος ὁ μηχάνημα λύω ἄλλως εἰμί μή ἐκ αὐτός ὁ μῦθος . φημί δέ ὁ Ἀριστοτέλης , ποιητικός μέν εἰμί ὁ μιμέομαι ὁ εἴωθα γίγνομαι καί ποιητής μᾶλλον ὁ κίνδυνος παρεισάγω . εἰκός δέ καί ἐκ λοιμός πονέω καί ὁ μῆκος ὁ χρόνος ἀπαυδάω , καί ὁ Ἀχιλλεύς μετά ὁ οἰκεῖος δύναμις ἀφίστημι , καί αὐτός ἀφαιρέω ἐντός ὁ ἐκκλησία ὁ Βρισηΐς λέγω εἰς φόβος ὁ ἄλλος · στυγέω δέ καί ἄλλος ἴσος ἐγώ φημί καί ὁμοιόω ἄντα ( Α 186 ) , καί θόρυβος γε ἐκ ὁ ἐξανάστασις ὁ Ἀχιλλεύς γίγνομαι , μή εὐθύς παρακαλέω ἐπί ὁ ἔξοδος , ἀλλά πειράω ἡγέομαι δήω εἰμί οὕτως ἔχω . εἰμί γάρ ἄνευ πείρω πολεμέω κελεύω ὁ οὗτος διάκειμαι , συμβαίνω δέ ἀντιλέγω τις , ἀνάστατος γίγνομαι ὁ πᾶς ἔργον καί ἐπανάστασις πᾶς , καί λοιπός ὁ δέησις ὁ βασιλεύς , ὁ κόλασις ὁ ἀπειθέω . ἀναγκοία οὖν ὁ πείρω μετά ὁ ἐναντιόομαι παραγγέλλω ὁ ἡγεμών , ἐντός ὅς αὐτός φθάνω ἐναντίος παρακαλέω γίγνομαι ὁ αὐτός εἰς ἀπόστασις ὁ πόλεμος πείρω . προλαμβάνω γάρ ὁ πρός αὐτός ὁμολογία , ἄτοπος εὑρίσκω μή κωλυτής γίγνομαι , ὥσπερ συντίθημι , συμπράκτωρ δέ ὁ φεύγω . ὅθεν καί ὁ Ὀδυσσεύς εὔλογος λείπω ὁ πρός ὁ τοιοῦτος ἐπίπληξις , ἐπάν λέγω · ἐντός βολ ᾗ δέ o υἱός πᾶς ἀκούω οἷος εἶπον ( Β 194 ) . ὁ μέν οὖν αὐτός παραγράφω καλέω οὕτως ἔχω πολεμέω ἐπίφθονος εἰμί , κελεύω δέ αὐτός λέγω , ὡς δεῖ ἀφίημι , ὁ ἄλλος κωλύω · σύ δέ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύω ἔπος ( v . 75 ) . συμβαίνω δέ ὁ εἰκός εἰμί , διά τε ὁ ὀργάω καί ὁ μή οἶδα εἰμί ἀποπειράομαι ἄσμενος ἀκούω καί φθάνω ἀνίστημι πρίν τις ὁ Ἀγαμέμνων ἀντιλέγω . ὁ οὖν Ἀγαμέμνων ὀρθῶς βουλεύω · οὖον γάρ δεῖ ἐκ ὁ ἀποβαίνω κρίνω ὁ ὀρθῶς , ἀλλά ἐκ ὁ πῶς κατά λόγος εἰμί ἀποβαίνω · πολύς γάρ παράλογος ἐπιπολή τυγχάνω , εἴπερ γε καί κατορθόω · καί ὁ Ἀχαιός ἀνίστημι πρίν τις ἀντιλέγω . τίς γάρ φημί ἐγώ μέν εἴρω ὅτι δεῖ φεύγω , συίς δέ ἄλλοθεν ἄλλος ἀντιλέγω ἐγώ πρός οὗτος , οὖον προσδοκάω ὅτι πρίν ἀντιλέγω αὐτός εἰμί τίς ὁ ἄτοπος , οὐδέ ὅτι ὁ πλῆθος ἅμα ὁ φαίνω αὐτός ἀΐσσω ἐπί ὁ εἴρω . ἄμη δέ καί ὁ ποιητής ἀγωνιάω ποιέω ὁ ἀκροατής · ὁ τε γάρ ἀποβαίνω καί ὁ πάλιν εἰς ὀρθός ἔρχομαι τραγικός , καί ὁ ποιητής ἐπιβολή ἔνογκος . ὁ δέ λύσις οὐ ἀπό μηχανή · ὅταν γάρ διά ὁ εἰκός γίγνομαι , οὖον μηχανή οὗτος εἰμί , ἅμα ὅτε πρόσκειμαι ὁ θεός . ἀλλά οὗτος ΕΙΠ ών ὅς εἰκός εἰμί αὐτός γίγνομαι . εἰς θεός ἀνατίθημι ὁ Ὀδυσσεύς διανοέομαι οὗτος δράω ὁ πράσσω εἄν εἰκός εἰμί , ὡς ὁ καί φεύγω ἐντός ναῦς πολυκλήϊς κέλε ὕω · σύ δέ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύω . ἢ οὖον ὁ φεύγω ἐρητύω κελεύω ( οὐδέ γάρ ἐλπίζω οὗτος εἰμί ) , ἀλλά ἐγώ ἀντιλέγω , ἐπέχω καί μένω συμπλέκω βουλεύω , καί οὗτος ποιέω πρός ἐγώ διδάσκω ὡς χρή μένω καί μή ὁ ὑπό ἐγώ εἴρω περί φυγή πείθω .