porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 15.56
56 — 7 7 , ἀθετοῦνται ὡϲ περιττοὶ εἴκοϲι καὶ δύο ϲτίχοι , ὅτι οὐκ ἀρεϲτοὶ Ἥρᾳ , καὶ ὅτι οὐκ ἐμπίπτουϲι ταῖϲ ναυϲὶν Ἀχιλλέωϲ , καὶ εἰ ἔκρινεν ἀπολέϲθαι Ϲαρπηδόνα , τί ἐκεῖ ( Π 433 ) οἰκτίζεται ; καὶ ἡ παλίωξιϲ οὐκ ὀρθῶϲ · ἀφ’ οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺϲ ἐξῆλθεν , οὐκ ἐτράπηϲαν Ἀχαιοί καὶ τὸ Ἀθηναίηϲ διὰ βουλάϲ · διὰ τί γὰρ μὴ Ἥραϲ , καίτοι παρούϲηϲ : ῥητέον οὖν ὅτι τὸ ϲχῆμά ἐϲτι προανακεφαλαίωϲιϲ , ὡϲ Ὀδυϲϲεὺϲ προαναφωνεῖ Τηλεμάχῳ τὴν μνηϲτηροκτονίαν ( π 281 sqq . ) , ἀλλ’ οὐδὲν ἧϲϲον καὶ διὰ τῶν πρακτικῶν αὐτίκα διηγεῖται . εἰϲὶ δὲ τῆ Ἥρᾳ , εἰ καὶ μὴ νῦν τερπνά , ἀλλ’ οὖν γε χαρᾶϲ περιποιητικὰ τὰ λεγόμενα . πεϲεῖν δὲ εἰϲ τὰϲ ναῦϲ ἀντὶ τοῦ δεηθῆναι Ἀχιλλέωϲ , ὥϲ φαμεν · ἐνέπεϲεν εἰϲ τὰϲ χεῖράϲ ϲου . οἰκτίζεται δὲ καὶ τὸν Ἕκτορο κρίνων ϲὺν τῇ Ἰλίῳ ἀπολεῖϲθαι ( X 168sqq ) . πόθεν δὲ δῆλον , εἰ μετὰ θάνατον Ἀχιλλέωϲ γεγόναϲι τροπαί ; τό τε Ἀθηναίηϲ , ἐπεὶ ϲὺν Ἐπειῷ τὸν ἵππον ἐποίηϲε . πρὸϲ δὲ τούτοιϲ παραμυθεῖται τὸν ἀκροατήν , τὴν ἅλωϲιν Τροίαϲ ϲκιαγραφῶν αὐτῷ . τίϲ γὰρ ἂν ἠνέϲχετο ἐμπιπραμένων τῶν Ἑλληνικῶν νεῶν καὶ Αἴαντοϲ φεύγοντοϲ , εἰ μὴ ἀπέκειτο ταῖϲ ψυχαῖϲ τῶν ἐντυγχανόντων ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράξαντεϲ κρατηθήϲονταί ποτε . φαϲὶ δὲ ( οἱ ἐξηγηταὶ ) καὶ ὅτι ὁ Ζηνόδοτοϲ τὰ ἐκ τοῦ Πάτροκλον κτενεῖ φαίδιμοϲ Ἕκτωρ καὶ ἑξῆϲ ἕωϲ τοῦ λιϲϲομένη τιμῆϲαι Ἀχιλλέα Εὐριπιδείῳ λέγει ἐοικέναι προλόγῳ , ἀφελῶϲ προαχθέντα καὶ εἰϲ οὐδὲν δέον ἀφητηματικῶϲ . ὅτι δὲ οὐδὲ εὐτελεῖϲ οἱ τοῦ χωρίου τούτου ϲτίχοικαὶ ὅτι οὐκ ἀήθηϲ ἡ πρὸϲ τὸ πρῶτον ἀπάντηϲιϲκαὶ ὅτι μὴ κωλυθέντεϲ οἱ Τρῶεϲ ἐνέρριψαν ἂν τοὺϲ Ἀχαιοὺϲ ταῖϲ τοῦ Ἀχιλλέωϲ ναυϲί , διὸ καὶ δοκοῦϲιν ἕωϲ καὶ εἰϲ αὐτὰϲ φυγεῖν οἱ Ἀχαιοί , καὶ ὡϲ , εἰ καὶ Πάτροκλοϲ παρεκλήτευϲεν , ἀλλ’ εἰ μὴ Ἀχιλλεὺϲ ὥπλιϲεν , οὐκ ἂν ἐκεῖνοϲ τοῖϲ Ἀχαιοῖϲ ἐβοήθηϲε , διὸ καὶ Ἀχιλλεὺϲ ἀναϲτήϲειν ἐκεῖνον λέγεταικαὶ ὅτι πολλὰ παρὰ τῷ ποιητῇ κεῖται ἅπαξ εἰρημένα , οἷϲ ϲυνειϲακτέον καὶ τὸ Ἴλιον αἰπύ καὶ τὸ πτολίπορθοϲ Ἀχιλλεύϲ , οὐ διὰ τὴν Ἴλιον ἀλλὰ διὰ τὰϲ τρεῖϲ πρὸϲ ταῖϲ εἴκοϲιν , ἃϲ πολεμαρχῶν εἷλε ( 1 328 . 9 ) , δῆλόν ἐϲτι .
Lemmas: 56 — 7 7 , ἀθετέω ὡς περισσός εἴκοσι καί δύο στίχος , ὅτι οὐ ἀρεστός Ἥρα , καί ὅτι οὐ ἐμπίπτω ὁ ναῦς Ἀχιλλεύς , καί εἰμί κρίνω ἀπόλλυμι Σαρπηδών , τίς ἐκεῖ ( Π 433 ) οἰκτίζω ; καί ὁ παλίωξις οὐ ὀρθῶς · ἀπό οὖον γάρ Ἀχιλλεύς ἐξέρχομαι , οὐ τρέπω Ἀχαιός καί ὁ Ἀθηναῖος διά βουλή · διά τίς γάρ μή Ἥρα , καίτοι πάρειμι : ῥητέος οὖν ὅτι ὁ σχῆμα εἰμί προανακεφαλαίωσις , ὡς Ὀδυσσεύς προαναφωνέω Τηλέμαχος ὁ μνηστηροκτονία ( π 281 sqq . ) , ἀλλά οὐδείς κακός καί διά ὁ πρακτικός αὐτίκα διηγέομαι . εἰμί δέ τῆ Ἥρα , εἰμί καί μή νῦν τερπνός , ἀλλά οὖν γε χαρά περιποιητικός ὁ λέγω . πίπτω δέ εἰς ὁ ναῦς ἀντί ὁ δήω Ἀχιλλεύς , ὅς φημί · ἐμπίπτω εἰς ὁ χείρ σύ . οἰκτίζω δέ καί ὁ Ἕκτωρ κρίνω σύν ὁ Ἴλιον ἀπόλλυμι ( X 168sqq ) . πόθεν δέ δῆλος , εἰμί μετά θάνατος Ἀχιλλεύς γίγνομαι τροπή ; ὁ τε Ἀθηναῖος , ἐπεί σύν Ἐπειός ὁ ἵππος ποιέω . πρός δέ οὗτος παραμυθέομαι ὁ ἀκροατής , ὁ ἅλωσις Τροία σκιαγράφος αὐτός . τίς γάρ εἄν ἀνέχω ἐμπίμπρημι ὁ Ἑλληνικός νέος καί Αἴας φεύγω , εἰμί μή ἀπόκειμαι ὁ Ψυχή ὁ ἐντυγχάνω ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω κρατέω ποτός . φημί δέ ( ὁ ἐξηγητής ) καί ὅτι ὁ Ζηνόδοτος ὁ ἐκ ὁ Πάτροκλος κτείνω φαίδιμος Ἕκτωρ καί ἑξῆς ἠώς ὁ λίσσομαι τιμάω Ἀχιλλεύς Εὐριπίδειος λέγω ἔοικα πρόλογος , ἀφελής προάγω καί εἰς οὐδείς δήω ἀφητηματικῶς . ὅτι δέ οὐδέ εὐτελής ὁ ὁ χωρίον οὗτος στιχοικος ὅτι οὐ ἀήθης ὁ πρός ὁ πρῶτος ἀπάντησισκαὶ ὅτι μή κωλύω ὁ Τρώς ἐνρίπτω εἄν ὁ Ἀχαιός ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ναῦς , διό καί δοκέω ἠώς καί εἰς αὐτός φεύγω ὁ Ἀχαιός , καί ὡς , εἰμί καί Πάτροκλος παρακλητεύω , ἀλλά εἰμί μή Ἀχιλλεύς ὁπλίζω , οὐ εἄν ἐκεῖνος ὁ Ἀχαιός βοηθέω , διό καί Ἀχιλλεύς ἀνίστημι ἐκεῖνος λέγω ὅτι πολύς παρά ὁ ποιητής κεῖμαι ἅπαξ εἴρω , ὅς συνεισακτέος καί ὁ Ἴλιον Αἰπύ καί ὁ πτολίπορθος Ἀχιλλεύς , οὖον διά ὁ Ἴλιον ἀλλά διά ὁ τρεῖς πρός ὁ εἴκοσι , ὅς πολεμάρχης αἱρέω ( 1 328 . 9 ) , δῆλος εἰμί .