porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 12.127
127 sqq ) . ἐντὸϲ τῇ τειχομαχίᾳ τεταράχθαι δοκεῖ τὰ ἔπη ταῦτα Ἀϲίου ἐπελθόντοϲ κατὰ τὰϲ πύλαϲ τῷ τείχει , ἐπιλέγει ὁ ποιητὴϲ περὶ αὐτοῦ τ καὶ τῶν μετ᾿ αὐτοῦ · νήπιοι , ἐντὸϲ δὲ πύλῃϲι δύ᾿ ἀνέραϲ εὗρὸν ἀρίϲτουϲ , υἷαϲ ὑπερθύμουϲ Λαπιθάων αἰχμητάων , τὸν μὲν Πειριθόου υἷα , κρατερὸν Πολυποίτην , τὸν δὲ Λεοντῆα , βροτολοιγῷ ἶϲον Ἄρηι . τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ψηλάων ἕϲταϲαν , ὡϲ ὅτε τε δρύεϲ οὔρεϲιν ὑψικάρηνοι ( Μ 127 — 132 ) . διὰ γὰρ τούτων εἰπὼν τὸν Λεοντέα καὶ Πολυποίτην πυλάων προπάροιθεν ἑϲτάναι ὡϲ δρῦϲ , ἀναμένονταϲ ἐπερχόμενον μέγαν Ἄλϲιον οὐδὲ φέβοντο ( v . 136 ) , εἶτα ἐπάγων περὶ τῶν κατὰ τὸν Ἄϲιον · οἱ δ’ ἰθὺϲ πρὸϲ τεῖχοϲ ἐύδμητον , βόαϲ αὕαϲ ὑψόϲ᾿ ἀναϲχόμενοι , ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ Ἄϲιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰσμενὸν καὶ Ὀρέϲτην Ἀϲιάδην τ’ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Ὀἰνόμαόν τε ( v . 137 — 40 ) , πάλιν ποιεῖ τοὺϲ περὶ τὸν Λεοντέα καὶ Πολυποίτην ἐνδὸν ἐόνταϲ , οὓϲ πρόϲθεν ἔξω ἑϲτάναι ἔφη · ἐπάγει γάρ · οἱ δ’ ἤτοι εἵωϲ μὲν ἐυκνήμιδαϲ Ἀχαιοὺϲ ὄρνυον ἐνδον ἐόντεϲ ἀμύνεϲθαι περὶ νηῶν · αὐτὰρ ἐπειδὴ τεῖχοϲ ἐπεϲϲυμένουϲ ἐνόηϲαν Τρῶαϲ , ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβοϲ τε , ἐκ δὲ τὼ ἀίξαντε πυλάων πρόϲθε μαχέϲθην , ἀγροτέροιϲι ϲύεϲϲιν ἐοικότε ( v . 141 — 46 ) , καὶ πληρώϲαϲ τὴν παραβολὴν ἐπάγει · ὣϲ τῶν κόμπει χαλκὸϲ ἐπὶ ϲτήθεϲϲι φαεινὸϲ ἄντην βαλλομένων ( v . 150 . 51 ) . διὰ γὰρ τούτων φαίνεται ταραχὴ τῶν ἐπῶν , πρότερον μὲν ὡϲ ἔξω ἑϲτώ αὖθιϲ δὲ ὡϲ ἔνδον ὄντων καὶ ἐξιόντων . ὅθεν οἱ μὲν ἠξίουν προ ταῦτα τὰ ἔπη · οἱ δ᾿ ἤτοι εἵωϲ μὲν ἐυκνήμιδαϲ Ἀχαιούϲ , ἵν’ ᾖ τὸ ἀκόλουθον τοιοῦτον · ἐντὸϲ δὲ πύλῃϲι δύ᾿ ἀνέραϲ εὗρον ἀρίϲτουϲ , υἷαϲ ὑπε ρθύμουϲ Λαπιθάων αἰχμητάων · οἱ δ’ τοι εἵωϲ μὲν ἐυκνήμιδαϲ Ἀχαιοὺϲ ὄρνυον ( v . 127 . 8 141 . 2 ) εἶτα ϲυνάψαντεϲ τοὺϲ ἐφεξῆϲ , ὧν ἡ ἀρχὴ αὐτὰρ ἐπειδὴ τεῖχοϲ , Τρῶαϲ , ἀτὰρ Δαναῶν , ἐκ δὲ τὼ ἀίξαντε , ἀγροτέροιϲι ϲύεϲϲιν , ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν , ὥϲ τῶν κόμπει χὰλκὸϲ ἐπὶ ϲτήθεϲϲι φαεινὸϲ ἄντην βαλλομένων , λαοῖϲι καθύπερθε ( 143 — 47 ; 51 — 53 ) , εἶτα ἀνατρέχουϲιν ἐπὶ τὸ τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε ( v . 131 ) , καὶ καταβάντεϲ τοὺϲ δέκα ϲτίχουϲ ἄχρι τοῦ Ἀϲιάδην τ´ Ἀδάμαντα ( v . 140 ) ἐπάγουϲιν οἱ δ’ ἄρα χερμαδίοιϲι ( v . 154 ) καὶ τὰ ἑξῆϲ . Ἡφαιϲτίων δὲ διπλῆν τὴν γραφὴν εἶναι ἔφη καὶ δεῖν παρα ἢ τοὺϲ δέκα ϲτίχουϲ τοὺϲ ἀπὸ τοῦ τῶ μὲν ἄρα προπάροιθεν ( v . 131 ) μέχρι τοῦ Ἀϲιάδην τ’ Ἀδάμαντα ( v . 140 ) ἢ τοὺϲ ιγ΄ τοὺϲ ἀπὸ τοῦ οἱ δ᾿ ἤτοι εἵωϲ μὲν ἐυκνήμιδαϲ Ἀχαιούϲ ( v . 141 ) 35 μέχρι τοῦ λαοῖϲι καθύπερθε ( v . 153 ) . μήποτε δὲ , κἂν οὕτωϲ μένῃ ἡ γραφὴ καὶ ἡ τάξιϲ , οὐδὲν ἄτοπον , πρότερον μὲν εἰπόντοϲ τοῦ ποιητοῦ ὅτι περὶ τὰϲ πύλαϲ ἦϲαν οἱ περὶ τὸν Πολυποίτην ( ἐν δὲ πύλῃϲι δύ᾿ ἀνέραϲ εὖρον ἀρίϲτουϲ , v . 127 ) , ἐπιϲημηναμένου τε ὅτι καὶ εξωθεν ἑϲτῶταϲ εὗρον , εἶτα καὶ ἐπαναδραμόντοϲ , ὅπωϲ περὶ τὰϲ πύλαϲ ἔχοντεϲ τούϲ τε ἔϲω παρώρμων , ἐπιόνταϲ βλέποντεϲ τοὺϲ περὶ τὸν Ἀϲιον , αὐτοί τε προεκδραμόντεϲ ἀνέμενον πάντεϲ ἔξω τὸν Ἄϲιον . καὶ γὰρ οἷτοϲ εἰϲ τρόποϲ ἑρμηνείαϲ , ἐκ τῶν ὕϲτερον ἀρξάμενον ἀναδραμεῖν εἰϲ τὰ πρῶτα καὶ πάλιν ϲυνάψαι ταῦτα τοῖϲ ὑϲτέροιϲ . καὶ ἔϲτι ϲυνήθηϲ ὁ τρόποϲ τῆϲ ἑρμηνείαϲ τῷ ποιητῇ . οὕτωϲ γὰρ εὐθὺϲ κατ᾿ ἀρχὰϲ τὴν μῆνιν εἰπὼν κεφαλαιωδῶϲ , ὅϲων κακῶν αἰτία γέγονε τοῖϲ Ἕλληϲιν , ὕϲτερον ἐπὶ τὰ αἴτια ἀνατρέχει ταύτηϲ καὶ ἐπεξεργάζεται δι’ ὕληϲ τῆϲ ποιήϲεωϲ τὰ κατ᾿ αὐτήν . οὕτω καὶ περὶ τῆϲ νόϲου εἰπών · Λητοῦϲ καὶ Διὸϲ υἱόϲ · ὁ γὰρ βαϲιλῆι χολωθεὶϲ νοῦϲον ἀνὰ ϲτρατὸν ὦρϲε κακήν , ὀλέκον το δὲ λαοί , οὕνεκο τὸν Χρύϲην ἠτίμαϲεν ἀρητῆρα Ἀτρείδηϲ ( Α 9sq ) . ἑξῆϲ ἐπέξειϲι , πῶϲ ἐπράχθη τὰ κατὰ τὴν νόϲον . καὶ ἐνταῦθα τοίνυν εἰπών , ὅτι περὶ τὰϲ πύλαϲ εἶχον οἱ περὶ τὸν Λεοντέα καὶ ἀνέμενον πρὸ τῶν πυλῶν ἑϲτῶτεϲ ἐπερχόμενον τὸν Ἄϲιον , ἐπαναδραμὼν ἐξ τὰ κατὰ μέροϲ , ὅτι τέωϲ μὲν ἔνδον ἦϲαν προτρεπόμενοι τοὺϲ Ἀχαιοὺϲ ἀμύνεϲθαι περὶ νηῶν , εἶτα , ἐπειδὴ ἐθεάϲαντο τοὺϲ περὶ τὸν Ἄϲιον ἐπιόνταϲ καὶ πεφευγόταϲ τοὺϲ Ἕλληναϲ , αὐτοὶ ἀίξαντεϲ πυλάων πρόϲθε μαχέϲθην ( M 145 ) . τὰ οὖν κεφαλαιωδῶϲ ἐκτιθέμενα προλαμβάνειν εἴωθε τὸ ϲυμπέραϲμα · τὰ δὲ ἀνάπτυξιν ἔχοντα πολλῶν εἰϲ τὴν ἀρχὴν ἀναδραμόντα οὕτω κάτειϲιν ἐπὶ τὸ τέλοϲ .
Lemmas: 127 sqq ) . ἐντός ὁ τειχομαχία ταράσσω δοκέω ὁ ἔπος οὗτος Ἄσιος ἐπέρχομαι κατά ὁ πύλη ὁ τεῖχος , ἐπιλέγω ὁ ποιητής περί αὐτός τ καί ὁ μετά αὐτός · νήπιος , ἐντός δέ πύλη δύο ἀνήρ εὑρίσκω ἀγαθός , υἱός ὑπέρθυμος Λαπίθαι αἰχμητής , ὁ μέν Πειρίθοος υἱός , κρατερός Πολυποίτης , ὁ δέ Λεοντεύς , βροτολοιγός ἴσος Ἄρης . ὁ μέν ἄρα προπάροιθε πύλη ψάλλω ἵστημι , ὡς ὅτε τε δρῦς ὅρος ὑψικάρηνος ( Μ 127 — 132 ) . διά γάρ οὗτος εἶπον ὁ Λεοντεύς καί Πολυποίτης πύλη προπάροιθε ἵστημι ὡς δρῦς , ἀναμένω ἐπέρχομαι μέγας Ἄλσιον οὐδέ φέβομαι ( v . 136 ) , εἶτα ἐπάγω περί ὁ κατά ὁ Ἄσιος · ὁ δέ ἰθύς πρός τεῖχος εὔδμητος , βοῦς αὖος ὑψόσε ἀνέχω , κίω μέγας ἀλαλητός Ἄσιος ἀμφί ἄναξ καί Ἰσμενὸν καί Ὀρέστης Ἀσιάδης τε Ἀδάμας Θόων τε Οἰνόμαος τε ( v . 137 — 40 ) , πάλιν ποιέω ὁ περί ὁ Λεοντεύς καί Πολυποίτης ἐνδίδωμι εἰμί , ὅς πρόσθεν ἔξω ἵστημι φημί · ἐπάγω γάρ · ὁ δέ ἤτοι ἠώς μέν ἐυκνήμις Ἀχαιός ὄρνυμι ἔνδον εἰμί ἀμύνω περί ναός · ἀτάρ ἐπεί τεῖχος ἐπισσεύω νοέω Τρώς , ἀτάρ Δαναοί γίγνομαι ἰαχή τε φόβος τε , ἐκ δέ ὁ ἀίσσω πύλη πρόσθεν μάχομαι , ἀγρότερος σῦς ἔοικα ( v . 141 — 46 ) , καί πληρόω ὁ παραβολή ἐπάγω · ὡς ὁ κομπέω χαλκός ἐπί στῆθος φαεινός ἄντην βάλλω ( v . 150 . 51 ) . διά γάρ οὗτος φαίνω ταραχή ὁ ἔπος , πρότερος μέν ὡς ἔξω ἵστημι αὖθις δέ ὡς ἔνδον εἰμί καί ἔξειμι . ὅθεν ὁ μέν ἀξιόω προ οὗτος ὁ ἔπος · ὁ δέ ἤτοι ἠώς μέν ἐυκνήμις Ἀχαιός , ἵνα εἰμί ὁ ἀκόλουθος τοιοῦτος · ἐντός δέ πύλη δύο ἀνήρ εὑρίσκω ἀγαθός , υἱός ΥΠΕ ρθύμους Λαπίθαι αἰχμητής · ὁ δέ ὅς ἠώς μέν ἐυκνήμις Ἀχαιός ὄρνυμι ( v . 127 . 8 141 . 2 ) εἶτα συνάπτω ὁ ἐφεξῆς , ὅς ὁ ἀρχή ἀτάρ ἐπεί τεῖχος , Τρώς , ἀτάρ Δαναοί , ἐκ δέ ὁ ἀίσσω , ἀγρότερος σῦς , ἀνήρ ἠδέ κύω , ὅς ὁ κομπέω χαλκός ἐπί στῆθος φαεινός ἄντην βάλλω , λαός καθύπερθεν ( 143 — 47 ; 51 — 53 ) , εἶτα ἀνατρέχω ἐπί ὁ ὁ μέν ἄρα προπάροιθε ( v . 131 ) , καί καταβαίνω ὁ δέκα στίχος ἄχρι ὁ Ἀσιάδης τ Ἀδάμας ( v . 140 ) ἐπάγω ὁ δέ ἄρα χερμάδιον ( v . 154 ) καί ὁ ἑξῆς . Ἡφαιστίων δέ διπλόος ὁ γραφή εἰμί φημί καί δήω παρά ἢ ὁ δέκα στίχος ὁ ἀπό ὁ ὁ μέν ἄρα προπάροιθε ( v . 131 ) μέχρι ὁ Ἀσιάδης τε Ἀδάμας ( v . 140 ) ἢ ὁ ἰ ὁ ἀπό ὁ ὁ δέ ἤτοι ἠώς μέν ἐυκνήμις Ἀχαιός ( v . 141 ) 35 μέχρι ὁ λαός καθύπερθεν ( v . 153 ) . μήποτε δέ , κἀν οὕτως μένω ὁ γραφή καί ὁ τάξις , οὐδείς ἄτοπος , πρότερος μέν εἶπον ὁ ποιητής ὅτι περί ὁ πύλη εἰμί ὁ περί ὁ Πολυποίτης ( ἐν δέ πύλη δύο ἀνήρ εὖρος ἀγαθός , v . 127 ) , ἐπισημαίνω τε ὅτι καί ἔξωθεν ἵστημι εὑρίσκω , εἶτα καί ἐπανατρέχω , ὅπως περί ὁ πύλη ἔχω ὁ τε εἴδομαι παρορμάω , ἔπειμι βλέπω ὁ περί ὁ ἀσίον , αὐτός τε προεκτρέχω ἀνίημι πᾶς ἔξω ὁ Ἄσιος . καί γάρ οἶτος εἰς τρόπος ἑρμηνεία , ἐκ ὁ ὕστερος ἄρχω ἀνατρέχω εἰς ὁ πρῶτος καί πάλιν συνάπτω οὗτος ὁ ὕστερος . καί εἰμί συνήθης ὁ τρόπος ὁ ἑρμηνεία ὁ ποιητής . οὕτως γάρ εὐθύς κατά ἀρχή ὁ μῆνις εἶπον κεφαλαιώδης , ὅσος κακός αἰτία γίγνομαι ὁ Ἕλλην , ὕστερος ἐπί ὁ αἴτιος ἀνατρέχω οὗτος καί επεξεργάζομαι διά ὕλη ὁ ποίησις ὁ κατά αὐτός . οὗτος καί περί ὁ νόσος εἶπον · Λητώ καί Ζεύς υἱός · ὁ γάρ βασιλεύς χολόω νοῦσος ἀνά στρατός ὄρνυμι κακός , ὀλέκω ὁ δέ λαός , οὕνεκο ὁ Χρύση ἀτιμάζω ἀρητήρ Ἀτρείδης ( Α 9sq ) . ἑξῆς ἐπέξειμι , πῶς πράσσω ὁ κατά ὁ νόσος . καί ἐνταῦθα τοίνυν εἶπον , ὅτι περί ὁ πύλη ἔχω ὁ περί ὁ Λεοντεύς καί ἀνίημι πρό ὁ πύλη ἵστημι ἐπέρχομαι ὁ Ἄσιος , ἐπανατρέχω ἐκ ὁ κατά μέρος , ὅτι τέως μέν ἔνδον εἰμί προσρέπω ὁ Ἀχαιός ἀμύνω περί ναός , εἶτα , ἐπεί θεάομαι ὁ περί ὁ Ἄσιος ἔπειμι καί φεύγω ὁ Ἕλλην , αὐτός ἀίσσω πύλη πρόσθεν μάχομαι ( M 145 ) . ὁ οὖν κεφαλαιώδης ἐκτίθημι προλαμβάνω εἴωθα ὁ συμπέρασμα · ὁ δέ ἀνάπτυξις ἔχω πολύς εἰς ὁ ἀρχή ἀνατρέχω οὗτος κατέρχομαι ἐπί ὁ τέλος .