porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 6.116
116.ἀποροῦϲιν ἐπὶ τῇ ἀποϲτάϲει Ἕτορόϲ τινεϲ τῇ εἰϲ τὴν πόλιν γεγονυίᾳ . πάϲηϲ γὰρ οὕτωϲ τῆϲ ῥοπῆϲ τῶν πραγμάτων παρὰ τοῖϲ Ἕλληϲιν οὔϲηϲ , δυνάμενοϲ ὁ Ἕκτωρ καὶ ἄλλον ἀποϲτέλλειν πρὸϲ τὴν μητέρα , ἵνα εὔξηται καὶ τὰϲ ἄλλαϲ εἰϲ τοῦτο παρακαλέϲῃ , οὐ ποιεῖ τοῦτο , ἀλλ’ αὐτὸϲ ἄπειϲιν . οἱ μὲν φαϲιν , ὅπωϲ τῇ γυναικὶ διαλεχθῇ τοῦτο τὸν ποιητὴν οἰκονομῆϲαι . οἱ δὲ τοῦτο μὲν ἄλλωϲ φαϲίν ἐπακολουθῆϲαι , προηγούμενον δὲ ἰδεῖν ὡϲ εὔλογον εἶναι ἀπαίτηϲινφαϲὶν ὅτι παρών τε οὐδὲν ὠφέλει καὶ ἀπελθὼν ἐξ ὧν ὁ μάντιϲ ἔλεγεν ἀπαλλαγὴν τῶν παρόντων εὕριϲκε , παραϲκευάϲαϲ τὸ θεῖον εὐμενέϲ . καὶ οὐ μικρὰν δὲ ἔφαϲαν ἐπιϲτροφὴν τοῦ θείου εἰναι τὸ ἢ διὰ τοῦ τυχόντοϲ ἢ διὰ τοῦ προεϲτῶτοϲ τῶν πραγμάτων γίνεϲθαι τὴν θεραπείαν , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ὑπὸ οἰκέτου τυχεῖν διακονίαϲ ὅμοιον τῷ ὑπὸ τοῦ υἱοῦ ἢ ἀδελφοῦ ἢ γυναικόϲ · ὑπὸ τῶν ἀρίϲτων γὰρ τιμωμένουϲ τοὺϲ θεοὺϲ εἰκὸϲ μᾶλλον χαίρειν ἢ ὑπὸ τῶν τυχόντων . ἔπειτ’ οὐ περὶ τοῦ Ἕξκτοροϲ ζητεῖν δεῖ , διὰ τί χωρίζεται πειϲθεὶϲ τῷ μάντει καὶ τούτου ἀκούϲαϲ ἐκτελεῖ τὴν πρόϲταξιν , ϲυντελεῖν τὰ κελευόμενα πρὸϲ τούϲ θεοὺϲ καθήκειν κρίναϲ · πρὸϲ δὲ τὸν μάντιν , εἰ ἄρα , ζητεῖν ἔδει , δι’ ῆν αἰτίαν καὶ τοῦτον ἀπάγει . εἰπὲ δ’ ἄν ὅτι οὐ πρὸϲ τὰϲ δόξαϲ τῶν πολλῶν ἅπαντα πέφυκεν εἰϲ τούϲ θεὸϲ καθήκοντα , ἀλλ’ ὥϲπερ ἐφάνη δεῖν εὔξαϲθαι καὶ θεῶν οὐκ ἄλλῳ ἀλλὰ τῆ Ἀθηνά , πέπλον τε ἀναθεῖναι τὸν χαριέϲτατον ἠδὲ μέγιϲτον καὶ βουθυϲίαϲ ὑποϲχέϲθαι καὶ διὰ πρεϲβυτίδων γυναικῶν καὶ ἐντίμων καὶ τῶν ἱερειῶν γενέϲθαι τὰϲ εὐχάϲ , οὑτωϲὶ δὲ καὶ ὅτι διὰ πρεϲβευτοῦ καὶ ἀξιόχρεω Ἕκτοροϲ παντὶ λῷον ἐφάνη τὴν πραγματείαν γενέϲθαι , μείζονα ἔχοντοϲ τὴν τοῦ ϲυμφέροντοϲ κατάληψιν ἢ οἱ ἄλλοι ἰδιῶται . καὶ μῆνιϲ θεῶν πολλάκιϲ ἰδίωϲ διά τινοϲ λύεται προϲώπου καὶ διὰ τοῦδε μᾶλλον τοῦ ἱερείου ἢ τοῦδε καὶ τῶνδε παρόντων ἢ τῶνδε . χωρὶϲ δὲ τούτων οὐκ ἔρημον ἄρχοντοϲ κατέλιπε τὸ ϲτρατόπεδον , ἀλλ᾿ οἵ τε ἀδελφοὶ παρῆϲαν πολλοὶ καὶ ὁ Αἰνείαϲ καὶ οἱ Ἀντηνορίδαι καὶ Πουλυδάμαϲ , ἀξίωμα ἐπὶ τῷ μάχεϲθαι καὶ φρόνημα οὐ μικρὸν ἔχοντεϲ . δεῖ οὖν μᾶλλον λογίζεϲθαι διὰ τὴν εἰρημένην χρείαν καὶ ἄλλα παρευρίϲκειν ὠφελεῖν μέλλοντα τοὺϲ οἰκείουϲ , ὧν καὶ τὸ ἐξαγαγεῖν κρυπτόμενον τὸν Ἀλέξανδρον καὶ οἴκου διατρἱβοντα · πρὸϲ ὃν εἰκὸϲ ἀγανακτοῦνταϲ τοὺϲ Τρῶαϲ ἐθελοκακεῖν ἐν τῷ πολέμῳ . ῥᾳδίωϲ δὲ οὐκ ἂν ἐξήγγελλε πέμψαϲ ἄλλουϲ πρὸϲ αὐτόν . καὶ γὰρ καὶ τὸ μονομάχιον τούτῳ πειϲθεὶϲ ἐποίηϲε ( Η 54 sqq . ) . δειϲιδαίμων δὲ ὤν οὐ θέλει παρέργωϲ τὴν θυϲίαν γενέϲθαι . ἄλλωϲ τε παροξύνει αὐτοὺϲ καὶ καταλείπει Αἰνείαν . ἢ πρὸϲ ἀνάπαυϲιν τῶν ϲτρατευμάτων · διὸ καὶ τὸ μονομάχιον Γλαύκου παράγεται . ἢ ἐπεὶ ὠνείδιϲται ὑπὸ Ϲαρπηδόνοϲ ( Ε 472 sqq ) Ἀλέξανδρον θέλει παρεγεῖραι .
Lemmas: ἐπαίρω ἐπί ὁ ἀπόστασις Ἕτορός τις ὁ εἰς ὁ πόλις γίγνομαι . πᾶς γάρ οὕτως ὁ ῥοπή ὁ πρᾶγμα παρά ὁ Ἕλλην εἰμί , δύναμαι ὁ Ἕκτωρ καί ἄλλος ἀποστέλλω πρός ὁ μήτηρ , ἵνα εὔχομαι καί ὁ ἄλλος εἰς οὗτος παρακαλέω , οὖον ποιέω οὗτος , ἀλλά αὐτός ἄπειμι . ὁ μέν φημί , ὅπως ὁ γυνή διαλέγω οὗτος ὁ ποιητής οἰκονομέω . ὁ δέ οὗτος μέν ἄλλως φημί ἐπακολουθέω , προηγούμενος δέ ὁράω ὡς εὔλογος εἰμί ἀπαίτησινφασὶν ὅτι πάρειμι τε οὐδείς ὀνίνημι καί ἀπέρχομαι ἐκ ὅς ὁ μάντις λέγω ἀπαλλαγή ὁ πάρειμι εὑρίσκω , παρασκευάζω ὁ θέω εὐμενής . καί οὖον μικρός δέ φημί ἐπιστροφή ὁ θεῖον εἰναι ὁ ἢ διά ὁ τυγχάνω ἢ διά ὁ προίστημι ὁ πρᾶγμα γίγνομαι ὁ θεραπεία , ἐπεί οὐδέ ὁ ὑπό οἰκέτης τυγχάνω διακονία ὅμοιος ὁ ὑπό ὁ υἱός ἢ ἀδελφός ἢ γυνή · ὑπό ὁ Ἀρίστων γάρ τιμάω ὁ θεός εἰκός μᾶλλον χαίρω ἢ ὑπό ὁ τυγχάνω . ἔπειτα οὖον περί ὁ Ἕκτωρ ζητέω δεῖ , διά τίς χωρίζω πείθω ὁ μάντις καί οὗτος ἀκούω ἐκτελέω ὁ πρόσταξις , συντελέω ὁ κελεύω πρός ὁ θεός καθήκω κρίνω · πρός δέ ὁ μάντις , εἰμί ἄρα , ζητέω ἐσθίω , διά ἐάν αἴτιος καί οὗτος ἀπάγω . εἶπον δέ ἄν ὅτι οὖον πρός ὁ δόξα ὁ πολύς ἅπας φύω εἰς ὁ θεός καθήκω , ἀλλά ὥσπερ φαίνω δήω εὔχομαι καί θεός οὐ ἄλλος ἀλλά τῆ Ἀθηνᾶ , πέπλος τε ἀνατίθημι ὁ χαρίεις ἠδέ μέγας καί βουθυσία ὑπισχνέομαι καί διά πρεσβῦτις γυνή καί ἔντιμος καί ὁ ἱέρεια γίγνομαι ὁ εὐχή , οὑτωσί δέ καί ὅτι διά πρεσβευτής καί ἀξιόχρεως Ἕκτωρ πᾶς Λῷος φαίνω ὁ πραγματεία γίγνομαι , μείζων ἔχω ὁ ὁ συμφέρω κατάληψις ἢ ὁ ἄλλος ἰδιώτης . καί μῆνις θεός πολλάκις ἰδίως διά τις λύω πρόσωπον καί διά ὅδε μᾶλλον ὁ ἱερεῖον ἢ ὅδε καί ὅδε πάρειμι ἢ ὅδε . Χωρὶς δέ οὗτος οὐ ἐρῆμος ἄρχω καταλείπω ὁ στρατόπεδον , ἀλλά ὁ τε ἀδελφός πάρειμι πολύς καί ὁ Αἰνείας καί ὁ Ἀντηνορίδης καί Πολυδάμας , ἀξίωμα ἐπί ὁ μάχομαι καί φρόνημα οὖον μικρός ἔχω . δεῖ οὖν μᾶλλον λογίζομαι διά ὁ εἴρω χρεία καί ἄλλος παρευρίσκω ὠφελέω μέλλω ὁ οἰκεῖος , ὅς καί ὁ ἐξάγω κρύπτω ὁ Ἀλέξανδρος καί οἶκος διατρίβω · πρός ὅς εἰκός ἀγανακτέω ὁ Τρώς ἐθελοκακέω ἐν ὁ πόλεμος . ῥᾳδίως δέ οὐ εἄν ἐξαγγέλλω πέμπω ἄλλος πρός αὐτός . καί γάρ καί ὁ μονομάχιον οὗτος πείθω ποιέω ( ὁ 54 sqq . ) . δεισιδαίμων δέ εἰμί οὖον ἐθέλω πάρεργον ὁ θυσία γίγνομαι . ἄλλως τε παροξύνω αὐτός καί καταλείπω Αἰνείας . ἢ πρός ἀνάπαυσις ὁ στράτευμα · διό καί ὁ μονομάχιον Γλαῦκος παράγω . ἢ ἐπεί ὀνειδίζω ὑπό Σαρπηδών ( Ε 472 sqq ) Ἀλέξανδρος ἐθέλω παρεγείρω .