porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 6.488
488 . ἐζήτηϲάν τινεϲ , πῶϲ ἐνταῦθα ἀπαράβατον λέγει τὴν μοῖραν ποιητήϲ , ἐντὸϲ δὲ τῇ Ὀδυϲϲείᾳ παραβατὸν ὑφίϲταται , ὄταν λέγῃ ( α 35 ) · ὡϲ καὶ νῦν Αἴγιϲθοϲ ὑπὲρ μόρον Ἀλτρείδαο γῆμ’ ἄλοχον . λύεται δὲ τοῦτο ἐκ τοῦ δείκνυϲθαι ὅτι τριχῶϲ ἡ μοῖρα παρὰ τῷ ποιητῇ λέγεται · ἡ εἱμαρμένη , ἡ μερὶϲ καὶ τὸ καθῆκον . ὅταν οὖν λέγῃ ( γ 66 ) μοίραϲ δαϲϲάμενοι δαίνυντ’ ἐρικυδέα δαῖτα , τὰϲ μερίδαϲ λέγει . ὅταν δὲ λέγῃ ( Ε 83 ) ἐλλαβε πορφύρεοϲ θάνατοϲ καὶ μοῖρα κραταιή , τὴν εἱμαρμένην ϲημαίνει . ὅταν δὲ ἐπὶ τῶν Πρώων φευγόντων λέγῃ · οὐ κατὰ μοῖραν τάφρον διεπέρων ( Π 367 ) , οὐ κατὰ τὸ καθῆκον διεπέρων τὴν τάφρον λέγει , ἀλλ’ αἰϲχρῶϲ . καὶ ἐπὶ τῶν οὖν προκειμένων ἐντὸϲ μὲν τῷ μοῖραν δ’ οὔ τινά φημι πεφυγμέν ον ἔμμεναι ἀν δρῶν τὴν εἱμαρμένην λέγει , ὅταν δὲ ὡϲ καὶ νῦν Αἴγιϲθοϲ ὑπὲρ μόρον , οὐ τὸ ϲημαῖνον τὴν εἱμαρμένην λέγει , ἀλλὰ τὸ ὑπὲρ τὸ καθῆκον · οὐ γάρ ἐϲτι νῦν πρέπον οὐδὲ καθῆκον τὰϲ ἄλλοιϲ νόμῳ ϲυνῳκιϲμέναϲ φθείρειν γυναῖκαϲ . ἄλλωϲ τε οὐκ ἐκ τοῦ ποιητοῦ οἱ λόγοι , ἐκ προϲώπων δὲ διαφόρων εἰϲ μίμηϲιν παραληφθέντων . ποτὲ μὲν γὰρ λέγει πρὸϲ Ἀνδρομάχην ὁ Ἕκτωρ , ποτὲ δὲ ὁ Ζεύϲ · διαφωνεῖν δὲ πρὸϲ ἄλληλα οὐδὲν ἀπεικὸϲ τὰ διάφορα πρόϲωπα . ὡϲαύτωϲ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων ὅταν λέγῃ ( B 155 ) ἔνθα κεν Ἀργείοιϲιν ὑπέρμορα νόϲτοϲ ἐτύχθη , παρὰ τὸ καθῆκον ἀκουϲόμεθα . Ὅμροϲ μέντοι ἀπαράβατον τὴν μοῖραν τὴν κατὰ τὴν εἱμαρμένην οἶδεν ἐντὸϲ οἷϲ φηϲι ( Ψ 80 . 81 ) καὶ δὲ ϲοὶ αὐτῷ μοῖρα , θεοῖϲ ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ , τείχει ὕπο Τρώων εὐηγενέων ἀπολέϲθαι , καὶ πάλιν ( Ε 613 ) ἀλλά ἑ μοῖρα ἦγ᾿ ἐπικουρήϲαντα μετὰ Πρίαμόν τε καὶ υἷαϲ . κρατεῖν δὲ οὐ μόνον ἀνθρώπων ἀλλὰ καὶ θεῶν ἀποφαίνεται , ὥϲ που καὶ ὁ Ἄρηϲ φηϲὶν ( Ο 117 . 8 ) εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸϲ πληγέντι κεραυν ῷ κεῖϲθαι ὁμοῦ νεκύεϲϲι , καὶ ὁ Ποϲειδῶν πρὸϲ τὴν Ἶριν ( Ο 208 sqq . ) · ἀλλὰ τόδ’ αἰνὸν ἄχοϲ κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει , ὁππόταν ἰϲόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴϲῃ νεικείειν ἐθέληϲι χολωτοῖϲιν ἐπέεϲϲιν . ἀφ’ ὧν δηλοῖ ὡϲ τὴν πεπρωμένην καὶ αὐτῶν τῶν θεῶν ἐπικρατεῖν γινώϲκει , διὸ καὶ ὑπείκειν αὐτῇ καὶ τὸν ὑπέρτατον θεὸν Δία καὶ ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴϲῃ αὐτοῦ τε υἱὸν νενομιϲμένον μὴ θελῆϲαι θανάτοιο δυϲηχέοϲ ἐξαναλῦϲαι , ἀλλὰ μᾶλλον αἱματοέϲϲαϲ ψιάδαϲ κατέχευεν ἔραζε παῖδα φίλον τιμῶν ( Π 441 . 459 ) . διὸ καὶ Πάτροκλοϲ ( Π 849 ) · ἀλλά με μοῖρ’ ὀλοὴ καὶ Λητοῦϲ ἔκτανεν υἱόϲ . οὕτω καὶ περὶ Ἡρακλέουϲ λέγει ( C 117 ) · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ βίη Ἡρακλῆοϲ φύγε κῆρα , ὅϲ περ φίλτατοϲ ἔϲκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι , ἀλλὰ ἑ μοῖρ’ ἐδάμαϲϲε καὶ ἀργαλέοϲ χόλοϲ Ἥρηϲ , καὶ ἀλλαχοῦ ( C 328 . 9 ) ἀλλ’ οὐ Ζεὺϲ ἄνδρεϲϲι νοήματα πάντα τελευτᾷ · ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦϲαι . ἀλλὰ καὶ Ἥφαιϲτοϲ τὰ μὲν ὅπλα δοῦναι ὑπιϲχνεῖται , τὴν δὲ μοῖραν παρατρέψαι ἀρνεῖται · αἰ γάρ μιν θανάτοιο δυϲηχέοϲ ὧδε δυναίμην νόϲφιν ἀποκρύψαι , ὅτε μιν μόροϲ αἰνὸϲ ἱκάνοι ( C 464 , 5 ) . ἔϲτι δὲ γὰρ καὶ ἄλλα μυρία , ἀφ’ ὧν δείκνυται Ὅμηροϲ ἀπαράβατον λέγων τὴν τοῦ θανάτου μοῖραν . οὐ ϲύνθετον τὸ ὑπὲρ μόρον ( α 34 ) . μόρον δὲ τὴν μοῖραν · ἦ ῥα καὶ ϲὺ κακὸν μόρον ἡγηλάζειϲ ( λ 618 ) . καὶ πῶϲ ἀλλαχοῦ φηϲι μοῖραν δ’ οὔ τινά φημι ( Z 488 ) ; ῥητέον ὅτι τῆϲ μοίραϲ τὸ μέν ἐϲτι μονότροπον τὸ δὲ ἀμφίβολον , ὡϲ ἐντὸϲ Ἰλιάδι ἀπεδείξαμεν , ὡϲ ἐντὸϲ τῷ μήτηρ γάρ τέ μέ φηϲι διχθα δίαϲ κῆραϲ φερέμεν ( 1 410 ) . ἀμφίβολον δὲ τῆϲ μοίραϲ καὶ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ οἶδε , δι᾿ ὧν Τειρεϲίαϲ φηϲὶν Ὀδυϲϲεῖ τὰϲ εἰ μέν κ’ ⟨ κεν BLp ⟩ ἀϲινέαϲ ἐᾷϲ · εἰ δέ κε ϲίνηαι ( λ 110 . 12 ) .
Lemmas: 488 . ζητέω τις , πῶς ἐνταῦθα απαράβατος λέγω ὁ μοῖρα ποιητής , ἐντός δέ ὁ Ὀδυσσεία παραβατός ὑφίστημι , ὅταν λέγω ( ὅς 35 ) · ὡς καί νῦν Αἴγισθος ὑπέρ μόρον Ἀλτρείδαο γαμέω ἄλοχος . λύω δέ οὗτος ἐκ ὁ δείκνυμι ὅτι τριχῶς ὁ μοῖρα παρά ὁ ποιητής λέγω · ὁ μείρομαι , ὁ μερίς καί ὁ καθήκω . ὅταν οὖν λέγω ( γ 66 ) μοῖρα δατέομαι δαίνυμι ἐρικυδής δαίς , ὁ μερίς λέγω . ὅταν δέ λέγω ( Ε 83 ) λαμβάνω πορφύρεος θάνατος καί μοῖρα κραταιός , ὁ μείρομαι σημαίνω . ὅταν δέ ἐπί ὁ πρώων φεύγω λέγω · οὖον κατά μοῖρα τάφρος διαπεράω ( Π 367 ) , οὖον κατά ὁ καθήκω διαπεράω ὁ τάφρος λέγω , ἀλλά αἰσχρῶς . καί ἐπί ὁ οὖν πρόκειμαι ἐντός μέν ὁ μοῖρα δέ οὖον τις φημί φεύγω εἰμί εἰμί εἰς δράω ὁ μείρομαι λέγω , ὅταν δέ ὡς καί νῦν Αἴγισθος ὑπέρ μόρον , οὖον ὁ σημαίνω ὁ μείρομαι λέγω , ἀλλά ὁ ὑπέρ ὁ καθήκω · οὖον γάρ εἰμί νῦν πρέπω οὐδέ καθήκω ὁ ἄλλος νόμος συνοικίζω φθείρω γυνή . ἄλλως τε οὐ ἐκ ὁ ποιητής ὁ λόγος , ἐκ πρόσωπον δέ διάφορος εἰς μίμησις παραλαμβάνω . ποτέ μέν γάρ λέγω πρός Ἀνδρομάχη ὁ Ἕκτωρ , ποτέ δέ ὁ Ζεύς · διαφωνέω δέ πρός ἀλλήλων οὐδείς ἀπεοικώς ὁ διάφορος πρόσωπον . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ Ἕλλην ὅταν λέγω ( B 155 ) ἔνθα ἄν Ἀργεῖος ὑπέρμορον νόστος τεύχω , παρά ὁ καθήκω ἀκούω . Ὅμρος μέντοι απαράβατος ὁ μοῖρα ὁ κατά ὁ μείρομαι οἶδα ἐντός ὅς φημί ( Ψ 80 . 81 ) καί δέ σύ αὐτός μοῖρα , θεός ἐπιείκελος Ἀχιλλεύς , τεῖχος ὑπό Τρώς εὐηγενής ἀπόλλυμι , καί πάλιν ( Ε 613 ) ἀλλά ὅς μοῖρα ἄγω ἐπικουρέω μετά Πρίαμος τε καί υἱός . κρατέω δέ οὖον μόνος ἄνθρωπος ἀλλά καί θεός ἀποφαίνω , ὅς ποῦ καί ὁ Ἄρης φημί ( ὁ 117 . 8 ) εἰμί περ ἐγώ καί μοῖρα Ζεύς πλήσσω κεραίνω ῷ κεῖμαι ὁμοῦ νέκυς , καί ὁ Ποσειδῶν πρός ὁ Ἶρις ( ὁ 208 sqq . ) · ἀλλά ὅδε αἰνός ἄχος Καρδία καί θυμός ἱκάνω , ὁππόταν ἰσόμορος καί ὁμός ἔπορον αἶσα νεικέω ἐθέλω χολωτός ἔπος . ἀπό ὅς δηλόω ὡς ὁ ἔπορον καί αὐτός ὁ θεός ἐπικρατέω γιγνώσκω , διό καί ὑπείκω αὐτός καί ὁ ὐπέρτατος θεός Ζεύς καί ἀνήρ θνητός εἰμί πάλαι ἔπορον αἶσα αὐτός τε υἱός νομίζω μή ἐθέλω θάνατος δυσηχής ἐξαναλύω , ἀλλά μᾶλλον αἱματόεις ψιάς καταχέω ἔραζε παῖς φίλος τιμή ( Π 441 . 459 ) . διό καί Πάτροκλος ( Π 849 ) · ἀλλά ἐγώ μοῖρα ὀλοός καί Λητώ κτείνω υἱός . οὗτος καί περί Ἡρακλῆς λέγω ( C 117 ) · οὐδέ γάρ οὐδέ βίαιος Ἡρακλῆς φεύγω κῆρ , ὅς περ φίλος εἰμί Ζεύς Κρονίων ἄναξ , ἀλλά ὅς μοῖρα δαμάζω καί ἀργαλέος χόλος Ἥρα , καί ἀλλαχοῦ ( C 328 . 9 ) ἀλλά οὖον Ζεύς ἀνήρ νόημα πᾶς τελευτάω · ἄμφω γάρ ἔπορον ὅμοιος γαῖα ἐρεύθω . ἀλλά καί Ἥφαιστος ὁ μέν ὅπλον δίδωμι ὑπισχνέομαι , ὁ δέ μοῖρα παρατρέπω ἀρνέομαι · ὁ γάρ ὅς θάνατος δυσηχής ὧδε δύναμαι νόσφι ἀποκρύπτω , ὅτε ὅς μόρος αἰνός ἱκάνω ( C 464 , 5 ) . εἰμί δέ γάρ καί ἄλλος μυρίος , ἀπό ὅς δείκνυμι Ὅμηρος απαράβατος λέγω ὁ ὁ θάνατος μοῖρα . οὖον συντίθημι ὁ ὑπέρ μόρον ( ὅς 34 ) . μόρον δέ ὁ μοῖρα · εἰμί ἄρα καί σύ κακός μόρον ἡγηλάζω ( λ 618 ) . καί πῶς ἀλλαχοῦ φημί μοῖρα δέ οὖον τις φημί ( Z 488 ) ; ῥητέος ὅτι ὁ μοῖρα ὁ μέν εἰμί μονότροπος ὁ δέ ἀμφίβολος , ὡς ἐντός Ἰλιάς ἀποδείκνυμι , ὡς ἐντός ὁ μήτηρ γάρ τε ἐγώ φημί δίχα δῖος κῆρ φέρω ( 1 410 ) . ἀμφίβολος δέ ὁ μοῖρα καί ἐντός ἄλλος οἶδα , διά ὅς Τειρεσίας φημί Ὀδυσσεύς ὁ εἰμί μέν καί ⟨ ἄν BLp ⟩ ἀσινέας ἐάω · εἰμί δέ κε σίνομαι ( λ 110 . 12 ) .