porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 2.370
370 sqq . διὰ τί , Ὀδυϲϲέωϲ καὶ κρατήϲαντοϲ τοὺϲ Ἕλληναϲ φεύγειν μέλλονταϲ καὶ τοὺϲ οἷοϲ ὁ Θερϲίτηϲ καταϲταϲιάζονταϲ ἐπιϲχόντοϲ καὶ ἀπειλαῖϲ καὶ πληγαῖϲ ὁμοίωϲ γὰρ τῷ Θερϲίτῃ ὃν δ’ α ὖ δήμου τ’ . ἄνδρα ἰδ οι β οόωντά τ’ ἐφεύροι , τὸν ϲκήπτρ ῳ ἐλἁϲ|αϲκεν ὁμοκλ κλ ήϲαϲκέ τε μύθ ῳ ( v . 198 . 99 ) ὅθεν καὶ τὸν Θερϲίτην προήχθη τύψαι , χείρονα ὄντα τῶν πληγὰϲ εἰληφότων — πρὸϲ δὲ τούτοιϲ δημηγορήϲαντοϲ γορήϲαντοϲ οὕτωϲ ὡϲ ἐπιβοῆϲαι αὐτῷ ἅπανταϲ ἐπαινοῦνταϲ — ὣϲ ἔφατ᾿ , Ἀργεῖοι δὲ μέγ’ ἴαχον , ἀμφὶ δὲ ν ῆεϲ ϲμερδαλέον κονάβηϲαν ηϲαν ἀυϲάντ ων ὑ π’ Ἀχαι ῶν , μ ῦθον ἐπαινήϲαντεϲ Ὀδυϲϲῆοϲ ϲῆοϲ θείοιο ( v . 333 — 35 ) — , Ἀγαμέμνων μόνῳ Nέϲτορι τὰ πρωτεῖα δίδωϲι καὶ τῆϲ νίκηϲ παραχωρεῖ , λέγων ἦ μὰν α ὖτ’ ἀγορ ῇ νικᾷ ϲ , γέρον , υἷαϲ Ἀχαιῶν ( ν . 70 ) , καὶ τοιούτουϲ δέκα εὔχεται ϲυμφράδμοναϲ δμοναϲ γενέϲθαι , οὕτω γὰρ τάχα πορθηθῆναι τὴν Ἴλιον , χερϲὶν ὑφ’ ἡμετέρῃϲιν ἁλοῦϲαν ( v . 374 ) . ῥητέον οὖν ὅτι οὐχ ἀπλῶϲ νικᾶν ἔφη καὶ ἐντὸϲ πᾶϲι τὸν Nέϲτορα , ἀλλὰ μόνον ἐντὸϲ τῇ ἀ γορ ῇ νικᾷ ϲ , γέρον , τὰ πρωτεῖα διδοὺϲ κατὰ τὴν δημηγορίαν καὶ αὐτὸϲ τῷ Nέϲτορι , καθάπερ οἱ Ἕλληνεϲ τῷ Ὀδυϲϲεῖ . Ὀδυϲϲεϲ μὲν γὰρ ἐδημαγώγηϲεν ὡϲ πρὸϲ δημοκρατίαν ἁρμϲαϲ τὸν λόγον . καὶ ὡϲ ἐπ’ αὐτοῖϲ ἂν μένειν ἢ ἀποπλεῖν τί γάρ φηϲιν , ὑποτάξαϲ τάξαϲ τὸν Ἀγαμεμνονα τῇ τῶν Ἑλλήνων ἐξουϲίᾳ Ἀτρείδη , νῦν ϲε , ἄναξ , ἐθέλουϲιν Ἀχαιοὶ π ᾶ ϲιν ἐλέγχιϲτον θέμεναι μερόπεϲϲι πεϲϲι βροτοῖϲι ( v . 284 85 ) καὶ τὰ ἑξῆϲ ὁ δὲ Νέϲτωρ τὸν Ἀγαμέμνονα μέμνονα αὐτὸϲ ἄρχειν παρακαλεῖ καὶ μὴ φροντίζειν τῶν ἀποϲτατούντων , των , ϲυμφέρειν γὰρ πᾶϲι τὴν τούτου ἀρχὴν διὰ τὸ πάνταϲ οὐχ ὑποϲχέϲεϲιν ϲχέϲεϲιν ἁπλῶϲ , ὡϲ Ὀδυϲϲεὺϲ ἔφη ( v . 286 ) , ὅρκοιϲ δὲ καὶ ϲυνθήκαιϲ καὶ δεξιαῖϲ πιϲτώϲαϲθαι τὴν τούτου ἡγεμονίαν , ἀπειθοῦϲι δὲ αὐτοῖϲ καθὼϲ θὼϲ ἐξώμοϲαν πάντεϲ γενέϲθαι τὴν παράβαϲιν · Ἀτρείδη , ϲὺ δ’ ἔθ’ ὡϲ πρὶν ἔχων ἀϲτεμφέα βουλὴν ἄρχευ’ Ἀργείοιϲι κατὰ κρατερὰϲ τερὰϲ ὑϲμίναϲ , διὰ τί πῆ γὰρ αἱ ϲυνθῆκαι καὶ ὅρκια βήϲεται ἡμῖν ϲπονδαί τ’ ἄκ ρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗϲ ἐπέπιθμεν ; διόπερ Ὀδυϲϲεὺϲ μὲν τοὺϲ Ἕλληναϲ εἰπών ὥϲτε γὰρ ἡ παῖδεϲ νεαροὶ χ ῆραί τε γυναῖκεϲ ἀλλ ήλοιϲιν ὀδύρονται οἶκήνδε νέεϲθαι ( v . 289 . 90 ) , εὐθὺϲ ἐπιλαμβάνεται αὐτῶν ἀνακαλούμενοϲ τὸν λόγον διὰ τοῦ φάναι ἦ μὴν καὶ πόν οϲ ἐϲτὶν ἀνιηθέν τα νέεϲθαι καὶ ἐκ τοῦ ἥττονοϲ παραβάλλειν τὸ μέγεθοϲ τῆϲ Ἑλληνικῆϲ · εἰ γὰρ καὶ ὁ ἕνα μῆνα μένων ἀ πὸ ἧϲ ἀλόχοιο ἀϲχάλλει ὑπὸ ἀνέμων μων ἐναντίων ἐμποδιζόμενοϲ , ἡμῖν δ’ εἴνατόϲ ἐϲτι περιτροπέων ἐνιαυτὸϲ ἔνθα δε μιμνόν τεϲϲι , μεϲήϲαι ἀϲχάλλουϲι τοῖϲ Ἕλληϲιν , ὁ δὲ Nέϲτωρ οὐχ Ἕλληνάϲ φηϲιν ἀξίουϲ εἶναι ὡϲ παῖδαϲ διαϲύρεϲθαι , ἀλλ’ αὐτοὺϲ τοὺϲ δημηγόρουϲ τὰ τοῦ πολέμου ἔργα μὴ ϲκοπουμέὧν μάλιϲτα ἤρτηται ἐκ τῆϲ πρὸϲ θεοὺϲ εὐϲεβείαϲ · ἦ δὴ παιϲὶν ἐοικότεϲ ἠγοράαϲθε νηπιάχοιϲ , οἷϲ o ὔτι μέλει πολεμήια ἔργα ( ν . 337 . 38 ) πῶϲ οὖν οὐ μέλλει διὰ ἀφροϲύνην τὰ τῶν πολέμων φρονεῖν , ὅτε δή φηϲιν ἐντὸϲ πυρὶ δὴ βουλαί λαί τε γεν οίατο , ϲυνθεϲίαι καὶ τὰ ὅρκια , ϲπονδαί τ’ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗϲ ἐ πέπιθ μεν · τὸ θαρρεῖν γὰρ εὐορκοῦ καὶ τηροῦϲι τὰϲ διὰ θεῶν πίϲτειϲ ἀνδρῶν ἂν εἴη εὐφρόνων καὶ εἰδότων τὰ κοινὰ τῶν πολέμων εὐλαβεῖϲθαι · καὶ τούτων ἀναμιμνήϲκειν δεῖ , φηϲὶ , τοὺϲ ϲυμβουλεύονταϲ βουλεύονταϲ ῥήτοραϲ . ἀκολούθωϲ δὲ τούτοιϲ ἐπάγεται καὶ τὸ ἔα φθινύθειν νύθειν ἕνα καὶ δύο τῶν ἀπειθούντων , οἳ οὐκ ἀνύουϲι πρότερον τὸ εἰϲ οἶκον ἀπελθεῖν , πρὶν καὶ Διὸϲ αἰγ ιὸχοιo γν ώμεναι εἴτε ψεῦδοϲ ὑπόϲχεϲιϲ εἴτε καὶ οὐχί ( v 346 — 49 ) . εἰ γὰρ ἐπὶ ὅρκοιϲ καὶ ϲπονδαῖϲ καὶ τοῦ πολέμου , παραϲκευαῖϲ καὶ δεξιαῖϲ καὶ Διὸϲ ἐγένετο νετο ἡ ὑπόϲχεϲιϲ , κίνδυνοϲ τοῖϲ ταῦτα παραβαίνουϲι , καὶ οὐ χρὴ θωπεύειν πεύειν δημαγωγοῦνταϲ , ἐπιπλήττειν δὲ μᾶλλον ἁμαρτάνουϲι καὶ ἐπάγειν τὸν βαϲιλέα εἰϲ τὸ τῆϲ ἐξουϲίαϲ ἡγεμονικὸν , ἀλλ’ οὐκ ἀπέχεϲθαι τῶν ἀρχομένων , ἐπιϲταμένων , οἷϲ ἔκριναν μετὰ πίϲτεωϲ ὡϲ χρεὼν ἐντὸϲ πᾶϲιν ὑπακούειν . διὸ Ὀδυϲϲεῖ μὲν ἀκόλουθον δημαγωγοῦντι καὶ Κάλχαντοϲ χρήϲαϲθαι μαντείαιϲ · ὕβριϲτο μὲν γὰρ ὑπ ὸ Ἀγαμέμνονοϲ , αἴτιοϲ δὲ ἐδόκει ἔναγχοϲ αὐτοῖϲ γεγονέναι τοῦ λοιμοῦ τῆϲ θεραπείαϲ , καὶ διὰ τοῦτο πρὸϲ αὐτῶν ἠγαπᾶτο καὶ ἐπιϲτεύετο · Νέϲτορι δὲ τούτου μὲν ἀμελεῖν , εἰϲ δὲ τὰϲ Διὸϲ ἀνάγειν ὑποϲχέϲειϲ , αἷϲ μετὰ τῆϲ τοῦ πολέμου κατορθώϲεωϲ καὶ τὸ ἡγεῖϲθαι τοῦ πολέμου τὸν Ἀγαμέμνονα ἐκύρωϲεν · φημὶ γὰ ρ κα τανε ῦϲαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ( v . 350)καὶ τὰ ἑξῆϲ . γράφει δὲ περὶ τῶν δεξιῶν ἀϲτραπῶν Ἕρμων ὁ Δήλιοϲ · καὶ ὅταν κατὰ δεξιὰ χειρὸϲ ἀϲτράπτη , νίκην καὶ ὑπέρτερον εὖχοϲ ὀπάζει . καὶ ὅλωϲ οἱ περὶ τούτων ϲκεψάμενοί φαϲιν ἀϲτραπαὶ καὶ βρονταὶ δεξιαὶ τοῖϲ ἐπιχειροῦϲιν ἄγεϲθαι . φόβουϲ γὰρ τοῖϲ πολεμίοιϲ ϲημαίνουϲιν ἐντὸϲ δεξιοῖϲ γινόμεναι . διαφόρων τοίνυν οὐϲῶν τῶν δημηγοριῶν , καὶ τῆϲ μὲν Ὀδυϲϲέωϲ δημοτικωτέραϲ τῆϲ δὲ Νέϲτοροϲ βαϲιλικωτέραϲ καὶ ἀρχικῆϲ , εἰκότωϲ ὁ μὲν θωπεύει , ο νεμεϲίζομαι Ἀχαιo ὺϲ λέγων ἀϲχ άλλειν πα ρὰ νηυϲί ( v 296 ) . καὶ ὅμωϲ ἀξιῶν · τλῆτε φίλοι καὶ μεί νατ’ ἐ πὶ χρόνον · νον · αἰϲχρὸν γὰρ δηρόν τε μένειν κενεὸν τε νέεϲθαι ( ν . 299 . 98 ) , ὁ δὲ ὀλίγον ἐνδοὺϲ καὶ τοϲοῦτον θεραπεύϲαϲ ἐντὸϲ τῷ φάναι τῷ μή τιϲ πρὶν ἐ πειγέϲ θω οἶκόνδε νέεϲθαι , πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχ ῳ καταβαλεῖν κοιμη θῆναι ( v . 354 . 55 ) , εὐθὺϲ μὲν ἐγείρει τὸν λόγον εἰϲ τὴν ὑπὲρ το βαϲιλικοῦ ὅρκου μνήμηντίϲαϲθαι γὰρ Ἑλένηϲ νηϲ ὁρμήμα τα ϲτοναχ άϲ τε ( v . 356 ) , εἰϲ ἀπειλὰϲ δὲ χωρεῖ οἰκείαϲ βμϲιλικῷ φρονήματι · εἰ δέ τιϲ ἐκπάγλωϲ ἐ θέλει οἶκόνδε νέεϲθαι , ἁ πτέϲ θω ἧϲ νηὸϲ ἐυϲϲέλμοιο μελαίνηϲ , ὄ φρα πρόϲθ’ ἄλλων θάνατον καὶ μοῖραν ἐπίϲπῃ ( v . 357 59 ) . λοιπὸν δὲ οὐκ ὦ Ἀτρείδη λέγει οὐδ’ ὦ Ἀγάμεμνον ἀλλὰ ἄναξ ( v . 361 ) , ὦ βαϲιλεῦ , λέγων ἀξιοῖ μὲν αὐτὸν κατάρχειν ϲκεμμάτων καλῶν , πείθεϲθαι δὲ καὶ ἄλλῳ καὶ διατάττειν ὡϲ χρὴ κατακοϲμηθῆναι κατ’ αὐτούϲ . εἰκότωϲ οὖν , τοῦ μὲν πρὸϲ τὸ ἀρχόμενον καὶ δημοτικὸν ἁρμόζοντοϲ λόγου , τοῦ δὲ πρὸϲ τὸν ἄρχοντα καὶ βαϲιλέα τῶν ἄλλων , τὸν μὲν τὸ πλῆθοϲ ἐπαινεῖ , τῷ δὲ τὸ νικᾶν ὁ βαϲιλεὺϲ ἀποδίδωϲιν . ἐζήτηται διὰ τί , Ὀδυϲϲέωϲ καταϲχόντοϲ διὰ λόγων τοὺϲ ὄχλουϲ καὶ τοιοῦτον πρᾶγμα ϲυνετὸν καὶ ϲπουδαῖον ποιήϲαντοϲ , ὁ βαϲιλεὺϲ νῦν δύναμιν ἐντὸϲ τῷ λέγειν Nέϲτορι προϲμαρτυρεῖ . ἤτοι ὡϲ δυναμικωτέρῳ · προκατειλημμέμων γὰρ τῶν ἐπιχειρημάτων Ἀθηνᾷ τε καὶ Ὀδυϲϲεῖ ὅμωϲ εὐπόρηϲε λόγων . ἢ ὅτ ὁ μὲν μόνον ὠνείδιϲε , Nέϲτωρ δὲ ϲὺν τῇ διατάξει τάξει καὶ ϲυμβουλίᾳ καὶ τὰϲ ἀϲτραπὰϲ εἶπεν · βεβαιότερον γὰρ νίκηϲ φῶϲ .
Lemmas: 370 sqq . διά τίς , Ὀδυσσεύς καί κρατέω ὁ Ἕλλην φεύγω μέλλω καί ὁ οἷος ὁ Θερσίτης καταστασιάζω ἐπέχω καί ἀπειλή καί πληγή ὁμοίως γάρ ὁ Θερσίτης ὅς δέ ὅς ὒ δῆμος τε . ἀνήρ ἰδέ ὁ Β οἰόω τε ἐφευρίσκω , ὁ σκήπτρ ῳ ἁλίσκομαι ὁμοκλ κλ ἀσάω τε μῦθος ῳ ( v . 198 . 99 ) ὅθεν καί ὁ Θερσίτης προάγω τύπτω , χείρων εἰμί ὁ πληγάς λαμβάνω — πρός δέ οὗτος δημηγορέω γορήσαντος οὕτως ὡς ἐπιβοάω αὐτός ἅπας ἐπαινέω — ὡς φημί , Ἀργεῖος δέ μέγας ἰάχω , ἀμφί δέ Ν εἶμι σμερδαλέος κοναβέω ἀείδω ἀυσάντ εἰμί ὑ ἀπό ἠχή κυβερνάω , μ θύω ἐπαινέω Ὀδυσσεύς σῆς θεῖος ( v . 333 — 35 ) — , Ἀγαμέμνων μόνος έστωρ ὁ πρωτεῖος δίδωμι καί ὁ Νίκη παραχωρέω , λέγω εἰμί μήν ὅς ὅς ἀγορ ᾗ νικάω Σ , γέρων , υἱός Ἀχαιός ( Ν . 70 ) , καί τοιοῦτος δέκα εὔχομαι συμφράδμων δμοναω γίγνομαι , οὗτος γάρ τάχα πορθέω ὁ Ἴλιον , χείρ ὑπό ἡμέτερος ἁλίσκομαι ( v . 374 ) . ῥητέος οὖν ὅτι οὐ ἀπλόος νικάω φημί καί ἐντός πᾶς ὁ έστωρ , ἀλλά μόνος ἐντός ὁ ὅς γορ ᾗ νικάω Σ , γέρων , ὁ πρωτεῖος δίδωμι κατά ὁ δημηγορία καί αὐτός ὁ έστωρ , καθάπερ ὁ Ἕλλην ὁ Ὀδυσσεύς . Ὀδυσσεύς μέν γάρ δημαγωγέω ὡς πρός δημοκρατία ἁρμόζω ὁ λόγος . καί ὡς ἐπί αὐτός εἄν μένω ἢ ἀποπλέω τίς γάρ φημί , ὑποτάσσω τάσσω ὁ Ἀγαμέμνων ὁ ὁ Ἕλλην ἐξουσία Ἀτρείδης , νῦν σύ , ἄναξ , ἐθέλω Ἀχαιός π ᾶ βρόχος ἐλεγχής θέω μέροψ πεσσι βροτός ( v . 284 85 ) καί ὁ ἑξῆς ὁ δέ Νέστωρ ὁ Ἀγαμέμνων Μέμνων αὐτός ἄρχω παρακαλέω καί μή φροντίζω ὁ ἀποστατέω , ὁ , συμφέρω γάρ πᾶς ὁ οὗτος ἀρχή διά ὁ πᾶς οὐ ὑπόσχεσις σχέσις ἁπλόος , ὡς Ὀδυσσεύς φημί ( v . 286 ) , Ὅρκος δέ καί συνθήκη καί δεξιός πιστόω ὁ οὗτος ἡγεμονία , ἀπειθέω δέ αὐτός καθώς θώς ἐξόμνυμι πᾶς γίγνομαι ὁ παράβασις · Ἀτρείδης , σύ δέ ἔτι ὡς πρίν ἔχω ἀστεμφής βουλή ἀρχεύω Ἀργεῖος κατά κρατερός τέρας ὑσμίνη , διά τίς πῇ γάρ ὁ συνθήκη καί ὅρκιος βαίνω ἐγώ σπονδή τε ΑΚ ῥητός καί δεξιά ὅς πείθω ; διόπερ Ὀδυσσεύς μέν ὁ Ἕλλην εἶπον ὥστε γάρ ὁ παῖς νεαρός χ Ἥρα τε γυνή ἀλλ' ἧλος ὀδύρομαι οἶκήνδε νέομαι ( v . 289 . 90 ) , εὐθύς ἐπιλαμβάνω αὐτός ἀνακαλέω ὁ λόγος διά ὁ φαίνω εἰμί μήv καί πως ὅς εἰμί ἀνιάω ὁ νέομαι καί ἐκ ὁ κακός παραβάλλω ὁ μέγεθος ὁ Ἑλληνικός · εἰμί γάρ καί ὁ εἷς μείς Μένων ὅς πόα ὅς ἄλοχος ἀσχάλλω ὑπό ἄνεμος μῶν ἐναντίος ἐμποδίζω , ἐγώ δέ εἴνατος εἰμί περιτροπέω ἐνιαυτός ἔνθα δέ μίμνω τε , μεσήσαι ασχαλλους ὁ Ἕλλην , ὁ δέ έστωρ οὐ Ἕλλην φημί ἄξιος εἰμί ὡς παῖς διασύρω , ἀλλά αὐτός ὁ δημήγορος ὁ ὁ πόλεμος ἔργον μή σκοπέω μάλιστα ἀρτέομαι ἐκ ὁ πρός θεός εὐσέβεια · εἰμί δή παῖς ἔοικα ἀγοράομαι νηπίαχος , ὅς o ὔτι μέλος πολεμήιος ἔργον ( Ν . 337 . 38 ) πῶς οὖν οὖον μέλλω διά ἀφροσύνη ὁ ὁ Πολέμων φρονέω , ὅτε δή φημί ἐντός πῦρ δή βουλή λαί τε γε οἴομαι , συνθεσία καί ὁ ὅρκιος , σπονδή τε ἄκρατος καί δεξιά ὅς εἰ πείθω μέν · ὁ θαρσέω γάρ εὐορκέω καί τηρέω ὁ διά θεός πίστις ἀνήρ εἄν εἰμί εὔφρων καί οἶδα ὁ κοινός ὁ Πολέμων εὐλαβέομαι · καί οὗτος ἀναμιμνήσκω δεῖ , φημί , ὁ συμβουλεύω βουλεύω ῥήτωρ . ἀκόλουθος δέ οὗτος ἐπάγω καί ὁ ἐάω φθίω νυθεω εἷς καί δύο ὁ ἀπειθέω , ἕ οὐ ἀνύω πρότερος ὁ εἰς οἶκος ἀπέρχομαι , πρίν καί Ζεύς αἰγ ιὸχοιo ΓΝ ὄμνυμι εἴτε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴτε καί οὐ ( v 346 — 49 ) . εἰμί γάρ ἐπί Ὅρκος καί σπονδή καί ὁ πόλεμος , παρασκευή καί δεξιός καί Ζεύς γίγνομαι Νέτο ὁ ὑπόσχεσις , κίνδυνος ὁ οὗτος παραβαίνω , καί οὖον χρή θωπεύω πεύω δημαγωγέω , ἐπιπλήσσω δέ μᾶλλον ἁμαρτάνω καί ἐπάγω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ὁ ἐξουσία ἡγεμονικός , ἀλλά οὐ ἀπέχω ὁ ἄρχω , ἐφίστημι , ὅς κρίνω μετά πίστις ὡς χρεὼν ἐντός πᾶς ὑπακούω . διό Ὀδυσσεύς μέν ἀκόλουθος δημαγωγέω καί Κάλχας χράω μαντεῖος · ὑβρίζω μέν γάρ ὑπό ο Ἀγαμέμνων , αἴτιος δέ δοκέω ἔναγχος αὐτός γίγνομαι ὁ λοιμός ὁ θεραπεία , καί διά οὗτος πρός αὐτός ἀγαπάω καί πιστεύω · Νέστωρ δέ οὗτος μέν ἀμελέω , εἰς δέ ὁ Ζεύς ἀνάγω ὑπόσχεσις , ὅς μετά ὁ ὁ πόλεμος κατόρθωσις καί ὁ ἡγέομαι ὁ πόλεμος ὁ Ἀγαμέμνων κυρόω · φημί γε ρ ἄν Τάνε ὕω ὑπερμενής Κρονίων ( v . αὐαίνω ὁ ἑξῆς . γράφω δέ περί ὁ δεξιός ἀστραπή Ἕρμων ὁ Δήλιος · καί ὅταν κατά δεξιός χείρ ἀστράπτω , Νίκη καί ὑπέρτερος εὖχος ὀπάζω . καί ὅλως ὁ περί οὗτος σκέπτομαι φημί ἀστραπή καί βροντή δεξιά ὁ ἐπιχειρέω ἄγω . φόβος γάρ ὁ πολέμιος σημαίνω ἐντός δεξιός γίγνομαι . διάφορος τοίνυν εἰμί ὁ δημηγορία , καί ὁ μέν Ὀδυσσεύς δημοτικός ὁ δέ Νέστωρ βασιλικός καί ἀρχικός , εἰκότως ὁ μέν θωπεύω , ὁ νεμεσίζομαι Ἀχαιo ὕς λέγω ἀσχ ἅλλομαι πῃ ρά ναῦς ( v 296 ) . καί ὅμως ἄξιος · ἔτλην φίλος καί μείς νάω εἰ ἐπί χρόνος · νοῦς · αἰσχρός γάρ δηρός τε μένω κενός τε νέομαι ( Ν . 299 . 98 ) , ὁ δέ ὀλίγος ἐνδίδωμι καί τοσοῦτος θεραπεύω ἐντός ὁ φαίνω ὁ μή τις πρίν εἰ ἐπίπηξ τίθημι οἶκόνδε νέομαι , πρίν τις παρά Τρώς ἄλοχος ῳ καταβάλλω κοίμη θάω ( v . 354 . 55 ) , εὐθύς μέν ἐγείρω ὁ λόγος εἰς ὁ ὑπέρ ὁ βασιλικός Ὅρκος μνημηντισαω γάρ Ἑλένη νέος ὅρμημα ὁ στοναχ ὅς τε ( v . 356 ) , εἰς ἀπειλή δέ χωρέω οἰκεῖος βμσιλικῷ φρόνημα · εἰμί δέ τις ἐκπάγλως εἰ ἐθέλω οἶκόνδε νέομαι , ὅς Πτές τίθημι ὅς ναός εὔσελμος μέλας , ὅς φρά πρόσθεν ἄλλος θάνατος καί μοῖρα ἐφέπω ( v . 357 59 ) . λοιπός δέ οὐ εἰμί Ἀτρείδης λέγω οὐδέ εἰμί Ἀγαμέμνων ἀλλά ἄναξ ( v . 361 ) , εἰμί βασιλεύς , λέγω ἀξιόω μέν αὐτός κατάρχω σκέμμα καλός , πείθω δέ καί ἄλλος καί διατάσσω ὡς χρή κατακοσμέω κατά αὐτός . εἰκότως οὖν , ὁ μέν πρός ὁ ἄρχω καί δημοτικός ἁρμόζω λόγος , ὁ δέ πρός ὁ ἄρχω καί βασιλεύς ὁ ἄλλος , ὁ μέν ὁ πλῆθος ἐπαινέω , ὁ δέ ὁ νικάω ὁ βασιλεύς ἀποδίδωμι . ζητέω διά τίς , Ὀδυσσεύς κατέχω διά λόγος ὁ ὄχλος καί τοιοῦτος πρᾶγμα συνετός καί σπουδαῖος ποιέω , ὁ βασιλεύς νῦν δύναμις ἐντός ὁ λέγω έστωρ προσμαρτυρέω . ἤτοι ὡς δυναμικός · προκαταλαμβάνω γάρ ὁ ἐπιχείρημα Ἀθηνᾶ τε καί Ὀδυσσεύς ὅμως εὐπορέω λόγος . ἢ ὅτε ὁ μέν μόνος ὀνειδίζω , έστωρ δέ σύν ὁ διάταξις τάξις καί συμβουλία καί ὁ ἀστραπή εἶπον · βέβαιος γάρ Νίκη φάος .