porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 6.265
265 . ζητεῖται πῶϲ ποτε ἐναντία ἑαυτῷ ὁ ποιητὴϲ λέγει · προει - πὼν γὰρ ἀνδρὶ κεκμηῶτι μένοϲ μέγα οἶνοϲ ἀέξει ( z 161 ) νῦν ἐπάγει μή μ’ ἀ πογυι ϲῃϲ μένεοϲ ἀλκῆϲ τε λάθωμαι . ἡ μὲν οὖν ὑπὸ πολλῶν γενομένη λύϲιϲ τοῦ ζητήματοϲ τοιαύτη , ὅτι ἕτερόν ἐϲτι πρόϲωπον Ἐξκάβηϲ τὸ λέγον ὠφέλιμον εἰναι τὸν οἰνον , ἕτερον δὲ τὸ τοῦ Ἕκτοροϲ τὸ ἀρνούμενον · οὐδὲν δὲ θαυμαϲτὸν εί παρὰ τῷ ποιητῇ ἐναντία λέγεται ὑπὸ διαφόρων φωνῶν . ὅϲα μὲν γὰρ ἔφη αὐτὸϲ ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐξ ἰδίου προϲώπου , ταῦτα δεῖ ἀκόλουθα εἰναι καὶ μὴ ἐναντία ἀλλήλοιϲ · ὅϲα δὲ προϲώποιϲ περιτίθηϲιν , οὐκ αὐτοῦ εἰϲιν ἀλλὰ τῶν λεγόντων νοεῖται , ὅθεν καὶ ἐπιδέχεται πολλάκιϲ διαφωνίαν , ὥϲπερ καὶ ἐντὸϲ τούτοιϲ . ἡ μὲν γὰρ Ἑκάβη οὐκ εἰδυῖα τὸν κάματον τῶν ἀνδρῶν ταύτηϲ ἐϲτὶ τῆϲ γνώμηϲ , ὁ δὲ Ἕκτωρ μάλιϲτα ἐπιϲτάμενοϲ ἀντιλέγει . ἔπειτα καὶ ἡ μὲν πρεϲβῦτιϲ ἦν , χαίρει δὲ τῷ οἴνῳ ἡ ἡλικία αὕτη — ἐπωφελὴϲ γὰρ ταύτη ἐϲτὶν ὁ οἰνοϲ θερμὸϲ ὤν καὶ ὑγρὸϲ ψυχρῷ οὔϲῃ καὶ ξηρῇ καὶ ἀναρρώννυϲιν αὐτήν — , ὁ δὲ Ἕκτωρ νέοϲ ἠν καὶ ἀκμαῖοϲ . ἄμεινον δέ ἐϲτιν ἐκεῖνο λέγειν καὶ δεικνύειν , ἑκάτερον τῶν εἰρημένων ἔχεϲθαι λόγου καὶ μὴ εἰναι ἐναντία τὰ περὶ τοῦ οἴνου λεγόμενα , ἐὰν ϲκοπῇ τιϲ , ὅτι ἐπὶ παντὸϲ πράγματοϲ ὁ καιρὸϲ καὶ τὸ μέτρον πολὺ διαλλάττει . οὕτωϲ οὑν καὶ ἐπὶ τούτου · τῷ μὲν γὰρ μέτρια πεπονηκότι πρὸϲ ίϲχν ὁ οἰνοϲ ϲυμφέρει , τὸν δὲ πάνυ κεκμηκότα ϲφάλλει · ὅπερ ϲυμβέβηκε τῷ Ἕξκτορι , ο μόνον δὲ ὑπὸ τοῦ πολεμου ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τὴν πόλιν δρόμου . ἄλλωϲ τε καὶ οὐδὲ ϲιτίου οὐδενὸϲ ἐγέγευϲτο · ἡ γὰρ τροφὴ ϲὺν τῷ οίνῳ τὸ πλεῖϲτον ϲυμβάλλεται εἰϲ δύναμιν , ὥϲπερ καὶ ἀλλαχοῦ εἰπὲν ὁ ποιητήϲ · ϲίτου καὶ οἴνοιο , τὸ γὰρ μένοϲ ἐϲτὶ καὶ ἀλκή ( Ι 706 ) , καὶ πάλιν · ὃϲ δέ κ᾿ ἀνὴρ οἴνοιο κορεϲϲάμενοϲ καὶ ἐδωδῆϲ ἀνδράϲι δυϲμενέϲϲι πανημέριον πολεμίζῃ καὶ τὰ λοιπά ( Τ 168 sqq . ) . ἔϲτι δὲ καὶ ἑτέρα λύϲιϲ τοῦ ζητήματοϲ , καθ᾿ ὑπερβατὸν ἐξηγουμένων τινῶν οὕτωϲ · μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα , πότνια μῆτερ , χερϲὶ δ᾿ ἀνίπτοιϲιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον ἅζομαι , οὐδέ πῃ ἔϲτι κελαινεφἐι Κρονίωνι αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάαϲθαι , μή μ᾿ ἀπογυιώϲῃϲ μένεοϲ ἀλκῆϲ τε λάθωμαι , ἵνα ὡϲ μὴ καθαρὸϲ τὰϲ χεῖραϲ τὸν οἶνον ϲπένδειν θεοῖϲ παραιτῆται καὶ μὴ ὀργήν τινα παρὰ θεῶν λάβῃ διὰ τοῦτο . λύεται δὲ τὸ προκείμενον καὶ οὕτωϲ , ὅτι τὸ μένοϲ διχῶϲ κεῖται , καὶ ἐπὶ θυμοῦ καὶ ὀργῆϲ καὶ δυνάμεωϲ . ἡ μὲν οὖν Ἑξκάβη φύϲει τοῦ πιόντοϲ οἶνον τὴν δύναμιν αὔξειν λέγει , ὁ δὲ μαραίνεϲθαι τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ πιόντοϲ λέγει ὑπὸ τοῦ οἴνου , ὥϲτε μὴ κεῖϲθαι ἐναντία . μητρὸϲ ἦθοϲ ἀναφαίνεται διὰ τούτου ( Ζ 258 sqq ) · καὶ γὰρ ἀεὶ φαγεῖν καὶ πιεῖν ἀξιοῦϲι τὰ τέκνα . πιθανὸν δὲ αὐτὸν νοεῖν διψῆν ἀπὸ τῆϲ κινήϲεωϲ τοῦ πολέμου . ὑφαιρουμένη δὲ αὐτοῦ τὴν αἰδῶ καὶ τὸ ϲπείϲηϲ εἶπεν . ὀνίνηϲι δὲ οἶνοϲ μέτριοϲ ποθεὶϲ δύναμίν τε ἐμποιεῖ ὡϲ καὶ τὸ τὸ γὰρ μένοϲ ἐϲτὶ καὶ ἀλκή ( Ι 706 ) · ὁ δέ , ἐπεὶ πραύνει ὁ οἶνοϲ , βούλεται δὲ ἄγριοϲ πρὸϲ τοὺϲ πολεμίουϲ εἶναι , παραιτεῖται . ἢ ὅτι δίχα τροφῆϲ βλάπτει , τιῶν νεύρων καθαπτόμενοϲ , ὥϲ φηϲι Λἁύκοϲ . ἢ ὅτι μετέωρον ἔχει τὸ πνεῦμα , ὡϲ δρομαῖοϲ ἐλθών , ϲπεύδει δὲ καὶ ἀπελθεῖν δρομαῖοϲ . ἄλλωϲ τε ϲτρατιώταιϲ μὲν θράϲοϲ πορίζεται , ϲτρατηγοὺϲ δὲ τῆϲ φρονήϲεωϲ ὑπεκλύει , μόνουϲ δὲ τοὺϲ ἀποκαμόνταϲ ὠφελεῖ , ὁ δὲ ἔτι ἰϲχύει . ἢ ἐν ὑπερβατῷ ἐϲτι · χερϲὶ δ᾿ ἀνίπτοιϲιν Διὶ λείβειν ἅζομαι , μή μ’ ἀπογυιώϲῃϲ μένεοϲ ἀλκῆϲ τε λάθωμαι . ἄλλωϲ τε ὁ μὲν μετὰ πόνουϲ οἶνοϲ ὠφέλιμοϲ , ὁ δὲ πρὸ πόνου ἐπιβλαβήϲ .
Lemmas: 265 . ζητέω πῶς ποτός ἐναντίος ἑαυτοῦ ὁ ποιητής λέγω · πρόειμι - πάω γάρ ἀνήρ κάμνω μένος μέγας οἶνος αὐξάνω ( z 161 ) νῦν ἐπάγω μή εἷς ὅς πογυι σός μένος ἀλκή τε λανθάνω . ὁ μέν οὖν ὑπό πολύς γίγνομαι λύσις ὁ ζήτημα τοιοῦτος , ὅτι ἕτερος εἰμί πρόσωπον Ἐξκάβης ὁ λέγω ὠφέλιμος εἰναι ὁ οἶνος , ἕτερος δέ ὁ ὁ Ἕκτωρ ὁ ἀρνέομαι · οὐδείς δέ θαυμαστός εἰ παρά ὁ ποιητής ἐναντίος λέγω ὑπό διάφορος φωνή . ὅσος μέν γάρ φημί αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ ἐκ ἴδιος πρόσωπον , οὗτος δεῖ ἀκόλουθος εἰναι καί μή ἐναντίος ἀλλήλων · ὅσος δέ πρόσωπον περιτίθημι , οὐ αὐτός εἰμί ἀλλά ὁ λέγω νοέω , ὅθεν καί ἐπιδέχομαι πολλάκις διαφωνία , ὥσπερ καί ἐντός οὗτος . ὁ μέν γάρ Ἑκάβη οὐ οἶδα ὁ κάματος ὁ ἀνήρ οὗτος εἰμί ὁ γνώμη , ὁ δέ Ἕκτωρ μάλιστα ἐπίσταμαι ἀντιλέγω . ἔπειτα καί ὁ μέν πρεσβύτης εἰμί , χαίρω δέ ὁ οἶνος ὁ ἡλικία οὗτος — ἐπωφελής γάρ οὗτος εἰμί ὁ οἶνος θερμός εἰμί καί ὑγρός ψυχρός εἰμί καί ξηρός καί ἀναρρώννυμι αὐτός — , ὁ δέ Ἕκτωρ νέος ἐάν καί ἀκμαῖος . ἀγαθός δέ εἰμί ἐκεῖνος λέγω καί δείκνυμι , ἑκάτερος ὁ εἴρω ἔχω λόγος καί μή εἰναι ἐναντίος ὁ περί ὁ οἶνος λέγω , ἐάν σκοπέω τις , ὅτι ἐπί πᾶς πρᾶγμα ὁ καιρός καί ὁ μέτρον πολύς διαλλάσσω . οὕτως ἐν καί ἐπί οὗτος · ὁ μέν γάρ μέτριος πονέω πρός ίσχν ὁ οἶνος συμφέρω , ὁ δέ πάνυ κάμνω σφάλλω · ὅσπερ συμβαίνω ὁ Ἕκτωρ , ὁ μόνος δέ ὑπό ὁ πόλεμος ἀλλά καί ὑπό ὁ ἐπί ὁ πόλις δρόμος . ἄλλως τε καί οὐδέ σιτίον οὐδείς γεύω · ὁ γάρ τροφή σύν ὁ οἶνος ὁ πλεῖστος συμβάλλω εἰς δύναμις , ὥσπερ καί ἀλλαχοῦ εἶπον ὁ ποιητής · σῖτος καί οἶνος , ὁ γάρ μένος εἰμί καί ἀλκή ( Ι 706 ) , καί πάλιν · ὅς δέ καί ἀνήρ οἶνος κορέννυμι καί ἐδωδή ἀνήρ δυσμενής πανημέριος πολεμέω καί ὁ λοιπός ( Τ 168 sqq . ) . εἰμί δέ καί ἕτερος λύσις ὁ ζήτημα , κατά ὑπερβατός ἐξηγέομαι τις οὕτως · μή ἐγώ οἶνος ἀείρω μελίφρων , πότνια μήτηρ , χείρ δέ ἄνιπτος Ζεύς λείβω αἶθοψ οἶνος ἅζομαι , οὐδέ πῃ εἰμί κελαινεφής Κρονίων αἷμα καί λύθρον παλάσσω εὐχετάομαι , μή εἷς ἀπογυιόω μένος ἀλκή τε λανθάνω , ἵνα ὡς μή καθαρός ὁ χείρ ὁ οἶνος σπένδω θεός παραιτέομαι καί μή ὀργή τις παρά θεός λαμβάνω διά οὗτος . λύω δέ ὁ πρόκειμαι καί οὕτως , ὅτι ὁ μένος διχῶς κεῖμαι , καί ἐπί θυμός καί ὀργή καί δύναμις . ὁ μέν οὖν Ἑξκάβη φύσις ὁ πίνω οἶνος ὁ δύναμις αὐξάνω λέγω , ὁ δέ μαραίνω ὁ θυμός καί ὁ ὀργή ὁ πίνω λέγω ὑπό ὁ οἶνος , ὥστε μή κεῖμαι ἐναντίος . μήτηρ ἦθος ἀναφαίνω διά οὗτος ( Ζ 258 sqq ) · καί γάρ ἀεί ἐσθίω καί πίνω ἀξιόω ὁ τέκνον . πιθανός δέ αὐτός νοέω διψάω ἀπό ὁ κίνησις ὁ πόλεμος . ὑφαιρέω δέ αὐτός ὁ αἰδώς καί ὁ σπένδω εἶπον . ὀνίνημι δέ οἶνος μέτριος πίνω δύναμις τε ἐμποιέω ὡς καί ὁ ὁ γάρ μένος εἰμί καί ἀλκή ( Ι 706 ) · ὁ δέ , ἐπεί πραύνω ὁ οἶνος , βούλομαι δέ ἄγριος πρός ὁ πολέμιος εἰμί , παραιτέομαι . ἢ ὅτι δίχα τροφή βλάπτω , τίω νεῦρον καθάπτω , ὅς φημί Λαύκος . ἢ ὅτι μετέωρος ἔχω ὁ πνεῦμα , ὡς δρομαῖος ἔρχομαι , σπεύδω δέ καί ἀπέρχομαι δρομαῖος . ἄλλως τε στρατιώτης μέν θράσος πορίζω , στρατηγός δέ ὁ φρόνησις ὑπεκλύω , μόνος δέ ὁ ἀποκάμνω ὠφελέω , ὁ δέ ἔτι ἰσχύω . ἢ ἐν ὑπερβατόν εἰμί · χείρ δέ ἄνιπτος Ζεύς λείβω ἅζομαι , μή εἷς ἀπογυιόω μένος ἀλκή τε λανθάνω . ἄλλως τε ὁ μέν μετά πόνος οἶνος ὠφέλιμος , ὁ δέ πρό πόνος ἐπιβλαβής .