porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 3.306
306 . διὰ τί ὁ Πρίαμοϲ τὸν μὲν Ἀλέξανδρον καὶ τὸν Μενέλαον οὐκ ἂν ἔφη δύναϲθαι ἰδεῖν μαχομένουϲ , ἀλλ’ ῷχετο ἀπιών , τὸν δ’ Ἀχιλλέα καὶ Ἕκτορα θεωρεῖ ὃν μᾶλλον ἐφίλει , ἢ ὅτι ὁ μὲν αἴτιοϲ τῶν κακῶν ὤν μονομαχήϲειν ἔμελλεν · ὁ δοὺϲ οὖν τὸ χρῆναι αὐτὸν μονομαχεῖν τῇ τύχη ἐπέτρεψε τὸ τέλοϲ , αὐτὸϲ ἀφιϲτάμενοϲ τοῦ θορύβου . φηϲὶ γὰρ Ζε ὺϲ μέν που τό γε οἶδεν , ὁπποτέρ ῳ θανάτοιο τέλοϲ πεπρωμένον ἐϲτίν ( v . 308 , 9 ) . ὅπου δὲ οὐ ϲυγκατατίθεται τῇ μάχῃ , πείθεϲθαι δὲ παρακαλεῖ τὸν υἱὸν ἀναχωρεῖν , ἐλπίδι τῆϲ ἀναχωρήϲεωϲ ἐπιμένει , ἱκέτηϲ ἀλλ’ οὐ θεατὴϲ γινόμενοϲ · ἄχρι γὰρ τέλουϲ ἡ ἐλπὶϲ τοῦ πειϲθῆναι δεόμενον κατεῖχεν . οὕτωϲ γὰρ καὶ ἡ μήτηρ πάρεϲτιν , οὐχ ἵνα θεάϲηται μαχόμενον , ἀλλ’ ἵνα μὴ θεάϲηται , είϲελθόντοϲ αὐτοῦ , δεομένη . καὶ ἅμα τῷ ποιητῇ ἡ τραγῳδία ἀνύεται δι οἴκτου ψυχαγωγοῦϲα τὸν ἀκροατήν , τούτων παρήντων . ἔπειτα ἐπὶ μὲν τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐπὶ τῷ πεδίῳ ἡ μάχη ἦν , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἐκτοροϲ παρὰ τὸ τῆϲ πόλεωϲ τεῖχοϲ . ϲυνεωϲμένων δὲ τῶν μὲν Πρώων εἰϲ τὴν πόλιν , τῶν δ’ Ἀχαίων ἐφεϲτηκότων καὶ τοῦ Ἀχιλλέωϲ θέοντοϲ περὶ τὸ τεῖχοϲ , ἀναγκαῖον ἦν οὐ τὸν Πρίαμον μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν ἄλλην ἄπαϲαν ὥχρηϲτον ἡλικίαν παρεῖναι διὰ τὸ μέγεθοϲ τοῦ κινδύνου . πῶϲ οὖν Ἀλεξάνδρου μὲν τὸ μονομαχιον οὐ καρτερεῖ θεωρεῖν , Ἕξκτοροϲ δέ ; ἢ ὅτι ὁ μὲν ἐντὸϲ τῷ πεδίῳ ϲυνέβαλεν , ὁ δὲ πρὸ τοῦ τείχουϲ , ἔνθα παρῆϲαν πάντεϲ post h . v . ras . un . litt . τῷ μεγέθει τοῦ κινδύνου καταπληϲϲὸμενοι . ἄλλωϲ τε ἐκεῖνον μὲν ἀπιών ἐῇ πολεμεῖν , εἰ δὼϲ ὀλίγον λειπόμενον Μενελάου καὶ τῶν Δαναῶν ? , θανάτων των cod . πρόξενον γεγονότα , καὶ ὅτι οὐδὲν πρὸϲ ϲωτηρίαν τῆϲ πὸλεωϲ ἐκεῖνοϲ ὡϲ Ἕξκτωρ ἠδύνατο τὸν δὲ μένων ἱκετεύει μὴ πολεμεῖν , τὸ διάφορον ἑκατέρων εἰδώϲ τῆϲ τε ἰϲχύοϲ καὶ τῆϲ πρὸϲ τὴν πόλιν ὠφελείαϲ . ἄλλωϲ τε οὐ θεατὴϲ τοῦ πολεμεῖν ἀλλ’ ἱκέτηϲ τοῦ μὴ πολεμεῖν ἐπιμένει . διὰ τί χωρίζεται ὁ Πρίαμοϲ . καὶ οἱ μέν φαϲιν ὅτι ἵνα ἀφ’ ὕψουϲ κρεῖϲϲον κρείϲϲων cod . θεωρήϲῃ ἀπὸ τῆϲ πόλεωϲ τὴν μονομαχίαν , οἱ δὲ ἵνα φυλάξη τὰ τείχη . ἄλλοι δὲ τὴν Ὁμηρικὴν λύϲιν προίϲχονται , τὸ o ὔπω τλήϲομ’ ὁφθ αλμοῖϲιν ὁρα ϲθαι . ὅπερ ἄμεινον .
Lemmas: 306 . διά τίς ὁ Πρίαμος ὁ μέν Ἀλέξανδρος καί ὁ Μενέλαος οὐ εἄν φημί δύναμαι ὁράω μάχομαι , ἀλλά οἴχομαι ἄπειμι , ὁ δέ Ἀχιλλεύς καί Ἕκτωρ θεωρέω ὅς μᾶλλον φιλέω , ἢ ὅτι ὁ μέν αἴτιος ὁ κακός εἰμί μονομαχέω μέλλω · ὁ δίδωμι οὖν ὁ χρή αὐτός μονομαχέω ὁ τύχη ἐπιτρέπω ὁ τέλος , αὐτός ἀφίστημι ὁ θόρυβος . φημί γάρ Ζε ὕς μέν ποῦ ὁ γε οἶδα , ὁπποτέρ ῳ θάνατος τέλος ἔπορον εἰμί ( v . 308 , 9 ) . ὅπου δέ οὖον συγκατατίθημι ὁ μάχομαι , πείθω δέ παρακαλέω ὁ υἱός ἀναχωρέω , ἐλπίς ὁ ἀναχώρησις ἐπιμένω , ἱκέτης ἀλλά οὖον θεατής γίγνομαι · ἄχρι γάρ τέλος ὁ Ἐλπὶς ὁ πείθω δήω κατέχω . οὕτως γάρ καί ὁ μήτηρ πάρειμι , οὐ ἵνα θεάομαι μάχομαι , ἀλλά ἵνα μή θεάομαι , εἰσέρχομαι αὐτός , δήω . καί ἅμα ὁ ποιητής ὁ τραγῳδία ἀνύω Ζεύς οἶκτος ψυχαγωγέω ὁ ἀκροατής , οὗτος πάρειμι . ἔπειτα ἐπί μέν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπί ὁ πεδίον ὁ μάχη εἰμί , ἐπί δέ ὁ Ἕκτωρ παρά ὁ ὁ πόλις τεῖχος . συσσῴζω δέ ὁ μέν πρώων εἰς ὁ πόλις , ὁ δέ Ἀχαίων ἐφίστημι καί ὁ Ἀχιλλεύς θέω περί ὁ τεῖχος , ἀναγκαῖος εἰμί οὖον ὁ Πρίαμος μόνος ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας ὥχρηστον ἡλικία πάρειμι διά ὁ μέγεθος ὁ κίνδυνος . πῶς οὖν Ἀλέξανδρος μέν ὁ μονομάχιον οὖον καρτερέω θεωρέω , Ἕκτωρ δέ ; ἢ ὅτι ὁ μέν ἐντός ὁ πεδίον συμβάλλω , ὁ δέ πρό ὁ τεῖχος , ἔνθα πάρειμι πᾶς post h . v . ras . un . litt . ὁ μέγεθος ὁ κίνδυνος καταπλήσσω . ἄλλως τε ἐκεῖνος μέν ἄπειμι ἐάω πολεμέω , εἰμί δώς ὀλίγος λείπω Μενέλαος καί ὁ Δαναοί ? , θάνατος ὁ cod . Πρόξενος γίγνομαι , καί ὅτι οὐδείς πρός σωτηρία ὁ πόλις ἐκεῖνος ὡς Ἕκτωρ δύναμαι ὁ δέ Μένων ἱκετεύω μή πολεμέω , ὁ διάφορος ἑκάτερος οἶδα ὁ τε ἰσχύς καί ὁ πρός ὁ πόλις ὠφέλεια . ἄλλως τε οὖον θεατής ὁ πολεμέω ἀλλά ἱκέτης ὁ μή πολεμέω ἐπιμένω . διά τίς χωρίζω ὁ Πρίαμος . καί ὁ μέν φημί ὅτι ἵνα ἀπό ὕψος κρατύς κρατύς cod . θεωρέω ἀπό ὁ πόλις ὁ μονομαχία , ὁ δέ ἵνα φυλάσσω ὁ τεῖχος . ἄλλος δέ ὁ ὁμηρικός λύσις προΐσχω , ὁ o ὕπειμι ἔτλην ὁράω ἁλμός ὁράω ἕπομαι . ὅσπερ ἀγαθός .