porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 1.407
407 . διὰ τί εἰδὼϲ ὁ Ἀχιλλεὺϲ χάριν προϲοφειλομένην τῇ μητρὶ ὑπὸ τοῦ Διὸϲ οὐκ εἰϲ τὴν νίκην τῶν Ἑλλήνων κέχρηται ταύτῃ , ὅτε , φηϲί , πολλὰϲ ἀ ΰπνουϲ ν ύκταϲ ἴαυεν , ἤματα δ’ αἱματόεντα διέπρηϲϲεν διέπρηϲεν cod . πολεμίζων ( Ι 325 326 ) , εἰϲ δὲ ἀπώλειαν αὐτῶν κατακέχρηται ταύτῃ , καίπερ οὐκ σἰτίων τῆϲ ἀτιμίαϲ αὐτῷ γεγονότων τῶν Ἑλλήνων ἀλλὰ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ εἴπερ οὖν ἔδει κατὰ φίλων ἀδικηϲάντων χρήϲαϲθαι τῇ παρὰ Διὸϲ ἐπικουρίᾳ , κατὰ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ δίκαιον ἦν τοῦτο , ἀλλ’ οὐ κατὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων . τὸ μὲν οὖν μὴ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων χρήϲαϲθαι τῇ τῶν χαρίτων παρὰ Διὸϲ ἀποδόϲει οὐδὲν ἤπειγεν , αὐτοῦ τοῦ Διὸϲ ἀϲτρά πτον τοϲ ἐπιδέξι’ ἐναίϲιμα ϲήματα φαίνοντοϲ ( Β 353 ) καὶ πάντων πεπεραϲμένην πειϲμένων ὅτι κατένευϲεν ὁ Ζεὺϲ τὴν Τρωικὴν ἀπώλειαν . εὐημερούντων οὖν τῶν οἰκείων οὐκ ἔδει χαρίτων ἀμοιβὴν ἀπαιτεῖν παρὰ τοῦ ἐπινεύϲαντοϲ τὴν ἧτταν τῶν πολεμίων , ὀργιϲθέντα δὲ τοῖϲ ἀδικήϲαϲιν αὐτὸν μεταβαλεῖν τὴν τοῦ Διὸϲ γνώμην ἄλλωϲ οὐκ ἐνῆν ἢ διὰ χαρίτων ὀφειλομένων ὑπομνήϲεωϲ . καὶ τὸ μὲν νικῆϲαι τοὺϲ Ἕλληναϲ εἰϲ τοὺϲ Ἀτρείδαϲ ἔχει τὴν ἀφορμήν ? evan . h . v . nonnullae litterae , τὸ δὲ ἀποϲτρέφειν τὴν τοῦ Διὸϲ ϲυμμαχίαν ἐκ τῶν Ἑλλήνων εἰϲ αὐτὸν εἶχε τὸ τέλοϲ . εἰϲ τὰ αὐτῷ τοίνυν διαφέροντα θηϲαυρὶζειν τὰϲ ἀπαιτήϲειϲ οὐδὲν παράλογον ἔχει . κατὰ δὲ evan . τῶν Ἑλλήνων ἡ τιμωρία τι evan . , ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν ποιητὴν τῶ βαϲιλεῖ κῦδοϲ μὲν ἅμ’ ἑ ψεται , εἴ κεν Ἀχαιοὶ Τρ ώων ἐκπέρϲωϲιν εὖ ναιόμεν ον πτολίεθρον , τούτῳ δ’ α ὖ μέγα πένθ οϲ Ἀχαιῶν δῃωθέντων ( Δ 415 — 417 confusi cum Α 164 ) , καὶ τὸ ὅλον ἀγώνιϲμα δείξει τῷ Ἀγαμέμνονι κατὰ τοὺϲ Νέϲτοροϲ λόγουϲ ( Α 254 ? ) . αὐτὸϲ γὰρ τῷ ὄντι ἕρκοϲ Ἀχαιοῖϲιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο ( Α 284 ) . καὶ γὰρ τοῦτο ὀμωμόκει ἐντὸϲ τῇ ἐκκληϲίᾳ , ὁ δέ τοι μέγα ϲ ἔϲϲεται ὅρκοϲ · ἦ π οτ’ Ἀχιλλῆοϲ ποθὴ ἵξεται υἷαϲ Ἀχαιῶν καὶ τὰ ἑξῆϲ ( Α sq . ) . καὶ ἡ Ἀθηνᾶ καί ποτέ τοι τρὶϲ τόϲϲα παρέϲϲεται ἀγλαὰ δῶρα φηϲί , καὶ ἄμφω ὁμῶϲ φιλεῖϲθαι αὐτόν τε καὶ τὸν Ἀγαμέμνονο ὑπὸ τῆϲ Ἥραϲ , καὶ ϲυμβουλεύει μηδαμῶϲ περὶ θανάτου διανοεῖϲθαι τοῦ βαϲιλέωϲ ( Α 207 — 214 ) , κἀκεῖνοϲ ϲυναινεῖ χρῆναι ϲυμβουλεύουϲι θεοῖϲ πεπεῖϲθαι ( Α 216 sqq . ) . ϲώζεϲθαι οὖν ἔδει τὸν Ἀγαμέμνονα διὰ πάντων , ἵνα καὶ τὰ ἀπειληθέντα πληρωθῇ . καὶ οὐκ ἄδικοϲ ἡ e corr . κρίϲιϲ . ὑπὲρ ὧν γὰρ λοιμωϲϲόντων αὐτὸϲ τὴν ἐκκληϲίαν ϲυνήγαγε καὶ τὸ πρόϲκρουϲμα ἔϲχε πρὸϲ τὸν βαϲιλέα , τούτουϲ οὐδαμῶϲ ἔϲχεν ἀγανακτοῦνταϲ ὑπὲρ αὑτοῦ ὑβριζομένου διὸ κατ’ ἀρχὰϲ μὲν ἐθεράπευεν αὐτοὺϲ λέγων οὐδέ τί πω ἴδμεν ξυνήια κείμενα πολλά , λαο ὺϲ δ’ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ’ ἐπαγείρειν ( Α 124 — 126 ) . καὶ ἀπειλοῦντοϲ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ ἀφελεῖν τὴν Βριϲηίδα , οὐ παρ’ αὐτοῦ φηϲιν εἰληφέναι ἀλλὰ παρὰ τῶν Ἑλλήνων · καὶ δή μοι γέρα ϲ αὐτὸϲ ἀφαιρήϲεϲθαι ἀπειλεῖϲ , ᾧ ἔπι πὁλλ’ ἐμόγηϲα , δόϲαν δέ μοι υἷεϲ Ἀχαιῶν ( Α161 162 ) . ὕϲτερον δὲ μηδὲν αὐτῶν δυϲχεραινόντων μηδ’ ὥϲπερ ἐπὶ τοῦ Χρύϲου τὴν αὐτὴν γνώμην ἐνδειξαμένων αἰδεῖϲθαι δεῖν τὸν ἱερῆα ( Α 23 ) ὅϲῳ καὶ τὸν ἀριϲτέα καὶ μὴ ἀτιμάζειν , εἰκότωϲ καί πωϲ καὶ πόθεν cod . , quod correxi αὐτοῦ ὁμοίωϲ πρὸϲ πάνταϲ ἀπειλεῖ καὶ τὴν ἀφαίρεϲιν κοινοποιεῖ λέγων χερϲὶ μὲν οὔ τι ἔγωγε μαχέϲϲομαι εἵνεκα κούρηϲ ϲ ὔτε ϲοὶ o ὔτε τ ῳ ἄλλ ῳ , ἐπεί μ’ ἀφέλεϲθέ γε δόντεϲ ( Α 298 . 299 ) . ὥϲτε καὶ ἡ μῆνιϲ λόγον εἶχε τὴν τιμωρίαν εἰϲπραττομένη παρὰ πάντων , τῶν μὲν διὰ τῆϲ ἥττηϲ , τοῦ δὲ διὰ τῆϲ ὑπὲρ τῶν ἡττωμένων λύπηϲ .
Lemmas: 407 . διά τίς εἰδοί ὁ Ἀχιλλεύς χάρις προσοφείλω ὁ μήτηρ ὑπό ὁ Ζεύς οὐ εἰς ὁ Νίκη ὁ Ἕλλην χράομαι οὗτος , ὅτε , φημί , πολύς ὅς ὕπνος Ν κύτα ἰαύω , ἦμαρ δέ αἱματόεις διαπράσσω διαπίμπρημι cod . πολεμέω ( Ι 325 326 ) , εἰς δέ ἀπώλεια αὐτός καταχράομαι οὗτος , καίπερ οὐ σιτίον ὁ ἀτιμία αὐτός γίγνομαι ὁ Ἕλλην ἀλλά ὁ Ἀγαμέμνων εἴπερ οὖν ἐσθίω κατά Φίλων ἀδικέω χράω ὁ παρά Ζεύς ἐπικουρία , κατά ὁ Ἀγαμέμνων Δίκαιος εἰμί οὗτος , ἀλλά οὖον κατά ὁ ἄλλος Ἕλλην . ὁ μέν οὖν μή ὑπέρ ὁ Ἕλλην χράω ὁ ὁ Χαρίτων παρά Ζεύς ἀπόδοσις οὐδείς ἐπείγω , αὐτός ὁ Ζεύς Αστρά πτον ὅς επιδέξια ἐναίσιμος σῆμα φαίνων ( Β 353 ) καί πᾶς περαίνω πεισμένος ὅτι κατανεύω ὁ Ζεύς ὁ Τρωϊκός ἀπώλεια . εὐημερέω οὖν ὁ οἰκέω οὐ ἐσθίω Χαρίτων ἀμοιβή ἀπαιτέω παρά ὁ ἐπινεύω ὁ ἧσσα ὁ πολέμιος , ὀργίζω δέ ὁ ἀδικέω αὐτός μεταβάλλω ὁ ὁ Ζεύς γνώμη ἄλλως οὐ ἐν-εἰμί ἢ διά Χαρίτων ὀφείλω ὑπόμνησις . καί ὁ μέν νικάω ὁ Ἕλλην εἰς ὁ Ἀτρείδης ἔχω ὁ ἀφορμή ? evan . h . v . nonnullae litterae , ὁ δέ ἀποστρέφω ὁ ὁ Ζεύς συμμαχία ἐκ ὁ Ἕλλην εἰς αὐτός ἔχω ὁ τέλος . εἰς ὁ αὐτός τοίνυν διαφέρω θησαυρίζω ὁ ἀπαιτέω οὐδείς παράλογος ἔχω . κατά δέ evan . ὁ Ἕλλην ὁ τιμωρία τίς evan . , ὅτι κατά αὐτός ὁ ποιητής ὁ βασιλεύς κῦδος μέν ἅμα ὅς ψεται , εἰμί ἄν Ἀχαιός Τρ ᾦον ἐκπέρθω εὕω νάω εἰμί πτολίεθρον , οὗτος δέ ὅς ὒ μέγας πέντε ὅς Ἀχαιός δῃόω ( δ 415 — 417 confusi cum Α 164 ) , καί ὁ ὅλος ἀγώνισμα δείκνυμι ὁ Ἀγαμέμνων κατά ὁ Νέστωρ λόγος ( Α 254 ? ) . αὐτός γάρ ὁ εἰμί ἕρκος Ἀχαιός πέλω πόλεμος κακός ( Α 284 ) . καί γάρ οὗτος ὄμνυμι ἐντός ὁ ἐκκλησία , ὁ δέ ὅς μέγας Σ εἰμί Ὅρκος · εἰμί π ὅτι Ἀχιλλεύς ποθή ἱκνέομαι υἱός Ἀχαιός καί ὁ ἑξῆς ( Α sq . ) . καί ὁ Ἀθηνᾶ καί ποτός ὅς τρίς τόσος πάρειμι ἀγλαός Δῶρα φημί , καί ἄμφω ὁμῶς φιλέω αὐτός τε καί ὁ Ἀγαμέμνων ὑπό ὁ Ἥρα , καί συμβουλεύω μηδαμῶς περί θάνατος διανοέομαι ὁ βασιλεύς ( Α 207 — 214 ) , ἐκεῖνος συναινέω χρή συμβουλεύω θεός πείθω ( Α 216 sqq . ) . σῴζω οὖν ἐσθίω ὁ Ἀγαμέμνων διά πᾶς , ἵνα καί ὁ ἀπειλέω2 πληρόω . καί οὐ ἄδικος ὁ e corr . κρίσις . ὑπέρ ὅς γάρ λοιμώσσω αὐτός ὁ ἐκκλησία συνάγω καί ὁ πρόσκρουσμα ἔχω πρός ὁ βασιλεύς , οὗτος οὐδαμῶς ἔχω ἀγανακτέω ὑπέρ αὐτός ὑβρίζω διό κατά ἀρχή μέν θεραπεύω αὐτός λέγω οὐδέ τίς πω οἶδα σύνειμι κεῖμαι πολύς , Λάο ὕς δέ οὐ ἐπέοικα παλίλλογος αὐτός ἐπαγείρω ( Α 124 — 126 ) . καί ἀπειλέω ὁ Ἀγαμέμνων ἀφαιρέω ὁ Βρισηΐς , οὖον παρά αὐτός φημί λαμβάνω ἀλλά παρά ὁ Ἕλλην · καί δή ἐγώ γέρας Σ αὐτός ἀφαιρέω ἀπειλέω , ὅς ἐπί πολύς μογέω , δίδωμι δέ ἐγώ υἱός Ἀχαιός ( ΑΕ 162 ) . ὕστερος δέ μηδείς αὐτός δυσχεραίνω μηδέ ὥσπερ ἐπί ὁ Χρύσης ὁ αὐτός γνώμη ἐνδείκνυμι αἰδέομαι δήω ὁ ἱερεύς ( Α 23 ) ὅσος καί ὁ Ἀριστεύς καί μή ἀτιμάζω , εἰκότως καί πως καί πόθεν cod . , quod correxi αὐτός ὁμοίως πρός πᾶς ἀπειλέω καί ὁ ἀφαίρεσις κοινοποιέω λέγω χείρ μέν οὖον τίς ἔγωγε μάχομαι ἕνεκα κόρη Σ ὕω σύ o ὕω τ ῳ ἄλλος ῳ , ἐπεί εἷς ἀφαιρέω γε δίδωμι ( Α 298 . 299 ) . ὥστε καί ὁ μῆνις λόγος ἔχω ὁ τιμωρία εἰσπράσσω παρά πᾶς , ὁ μέν διά ὁ ἧσσα , ὁ δέ διά ὁ ὑπέρ ὁ ἡσσάομαι λύπη .