porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 8.5
5 sqq . ἐντὸϲ τῇ Διὸϲ δημηγορίᾳ τῇ οὕτωϲ ἐχούϲῃ · κέκλυτέ μευ . πάντεϲ τε θεοὶ πᾶ ϲαί τε θέαιναι , πῶϲ ἄξιον διὰ τὴν τῶν Ἀχαιῶν ἀρετὴν ἐκκληϲίαϲ δεῆϲαι ὑπελήφθη τῷ Διί , ἐντὸϲ δὲ τοῖϲ ἑξῆϲ ( v . 133 ) καὶ ὄμβρων καὶ κεραυνῶν ἵνα ἡττηθῶϲι , καλῶϲ εἴρηται καὶ ἐντὸϲ ἄλλοιϲ καὶ ὅτι βούλεται μὲν εἴργειν τῆϲ ϲυμμαχίαϲ τὴν Ἥραν καὶ τὴν Ἀθηνᾶν , ἃϲ οἶδε μάλιϲτα τῇ γνώμῃ αὐτοῦ ἐναντιωθηϲομέναϲ , κοινὸν δὲ ποιεῖται περὶ πάντων τῶν θεῶν τὸν λόγον καὶ τῶν Τρωϲὶν ἐπαμυνόντων , ἵνα μὴ ταύταιϲ ἀντιπράττειν μόναιϲ δοκῇ . διὸ καὶ μάλιϲτ’ ἀποτείνεται τὸν λόγον πρὸϲ τὰϲ θηλείαϲ · κέκλυτέ μευ πάντεϲ τε θεοὶ πᾶϲαί τε θέαιναι , καὶ ἀπὸ τῶν θηλειῶν ἄρχεται · μήτε τιϲ οὖν θήλεια θεὸϲ τόγε μήτε τιϲ ἄρϲην . καὶ μὴν κἀκεῖνο λύεται καλῶϲ · πῶϲ γὰρ ὑπεϲχημένοϲ ὁ Ζεὺϲ τῶν Τρώων ἐπικουρίαν οὐκ εὐθὺϲ ἐποίηϲε νικῶνταϲ αὐτοὺϲ κατὰ τὴν πρώτην τῆϲ Ἰλιάδοϲ ἀρχήν , ἀλλὰ νῦν μετὰ ἧτταν καὶ τοϲοῦτον τῶν Τρώων φόνον ; ἔδει γὰρ αὐτοὺϲ πρότερον , φαϲὶν , ἀντὶ τῆϲ τῶν ὅρκων παραβάϲεωϲ δοῦναι δίκην . ἃ γὰρ ὁ ποιητὴϲ ἐφρόνει , ταῦτα ποιεῖ τινα λέγοντα · λέγει γὰρ ὁ Ἀγαμέμνων · Ζεὺϲ δέ ϲφιν Κρονίδηϲ ὑψίζυγοϲ αἰθέρι ναίων αὐτὸϲ ἐπιϲϲείῃϲιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶϲιν , τῆϲδ’ ἀπάτηϲ κοτέων ( Δ 166 — 8 ) . ἅμα δὲ καὶ ἠθέληϲεν ἀλκιμωτέρουϲ Ἕλληναϲ ἐπιδείξαϲ τότε τοῖϲ Τρωϲὶ τὴν παρὰ τοῦ Διὸϲ βοήθειαν ἐπαγαγεῖν . καὶ τὸ ὁμοειδὲϲ δὲ ἐφυλάξατο · ἦν γὰρ ὁμοειδὲϲ Τρωϲὶ μάχῃ παράγειν τοὺϲ Ἕλληναϲ ἡττωμένουϲ · ποικίλλειν γὰρ θέλει . ὅθεν ἐντὸϲ μὲν τῇ προτέρᾳ μάχ ἀμφοτέροιϲ βοηθοῦνταϲ ἐποίηϲε τοὺϲ θεούϲ , ἐντὸϲ αὐτῇ δὲ μόνον τὸν Δία τοῖϲ βαρβάροιϲ ( Θ 130 sq ) , εἶτα πάλιν ἐρεῖ ἀμφοτέροιϲι δ’ ἀρήγε θ’ , ὅπη νόοϲ ἐϲτὶν ἑκάϲτου ( Υ 25 ) . οὕτωϲ ἐθηρᾶτο τὸ ποικίλον . ταῦτα μὲν οὖν εἴρηται . τί δὲ δηλοῦν ἐθέλει ἀλλ’ ἅμα πάν τεϲ αἰνεῖτ᾿ , ὄφρα τάχιϲτα τελευτήϲω τά δε ἔργα ( Θ 8 . 9 ) , οὐ πάντωϲ παρέϲτηϲε . ποῖα γὰρ ἔργα τελευτήϲει , οὐ παρέϲτηϲεν ὁ Ζεύϲ , ἀλλ’ ἐντὸϲ ἀϲαφεῖ εἴαϲεν . λέγει δέ ὃ ἐγὼ ἐργάζεϲθαι μόνοϲ βούλομαι , πρὸϲ ἃ καὶ παρακελεύεται μηδένα ἀντιπρᾶξαι τῶν θεῶν . ἐργάζεϲθαι δὲ ἠβούλετο εἰϲ τέλοϲ ὡϲ Ἀλχιλῆα τιμήϲῃ , ὀλέϲῃ δὲ πολῖται λέαϲ ἐπὶ νηυϲὶν Ἀχαιῶν ( B 3 . 4 ) · ἔφη γὰρ οὐ γὰρ ἐμὸν παεἴργειν λινάγρετον οὐδ’ ἀπατηλὸν οὐδ’ ἀτελεύτητον , ὅ τι κεν κεφαλῇ κατανεύϲω ( A 520 . 27 ) · ταῦτα οὖν ἔφη ὄφρα τάχιϲτα τελευτήϲω τάδε ἔργα , εἰϲ τέλοϲ ἀγάγω . καὶ ἡ παροιμία · μήπω μέγ’ εἴπῃϲ , πρὶν τελευτήϲαντ’ ἴδῃϲ ( Soph . fr . Τyr . , 583 Dind . ) , ἤγουν μὴ θαυμάϲῃϲ τὸν μέγα ἐπαγγελλόμενον . ἀϲαφῆ δὲ ἐάϲαϲ ὅϲα ἐξεπίτηδεϲ ἔφη τάχιϲτα ἐκτελέϲειν , ὡϲ ϲαφῶϲ εἰπὼν ἐπάγει ὃν δ’ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήϲω καὶ τὰ ἑξῆϲ ( Θ 10 sqq . ) . ὅθεν οὐκ ἐϲτι περιϲϲὸν τὸ ὃν δ’ ἂν ἐγών , οὐδ’ ἐντεῦθεν ἄρχεται τοῦ λόγου , ἕλλ’ ἐκ τοῦ αἰνεῖτ᾿ , ὄφρα τάχιϲτα τελευτήϲω τάδε ἔργα , ᾦ ἀκόλουθον ὡϲ δηλώϲαντοϲ τὸ βούλημα τὸ ὃν δ’ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε ἐθέλοντα νοήϲω . λέγουϲι δὲ κἀν τούτῳ περιττεύειν τὸ ἐθέλοντα · ἔδει γὰρ ὃν δ’ ἂν ἐγῶ νοήϲω ἐλθόντα Τρώεϲϲιν ἀρηγέμεν . οὐκ ἐϲτι δὲ περιϲϲόν , ἀλλ’ ἐϲτιν ἡ διάνοια · ὃν δ’ ἂν ἐγὼ νοήϲω ἢ Τρώεϲϲι θέλοντα ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖϲιν ἐλθόντα .
Lemmas: 5 sqq . ἐντός ὁ Ζεύς δημηγορία ὁ οὕτως ἔχω · κλύω μου . πᾶς τε θεός πᾶ σός τε θέαινα , πῶς ἄξιος διά ὁ ὁ Ἀχαιός ἀρετή ἐκκλησία δήω ὑπολαμβάνω ὁ Διί , ἐντός δέ ὁ ἑξῆς ( v . 133 ) καί ὄμβρος καί κεραυνός ἵνα ἡσσάομαι , καλῶς εἴρω καί ἐντός ἄλλος καί ὅτι βούλομαι μέν εἴργω ὁ συμμαχία ὁ Ἥρα καί ὁ Ἀθηνᾶ , ὅς οἶδα μάλιστα ὁ γνώμη αὐτός ἐναντιόομαι , κοινός δέ ποιέω περί πᾶς ὁ θεός ὁ λόγος καί ὁ Τρώς ἐπαμύνω , ἵνα μή οὗτος ἀντιπράσσω μόνος δοκέω . διό καί μάλιστα ἀποτείνω ὁ λόγος πρός ὁ θῆλυς · κλύω μου πᾶς τε θεός πᾶς τε θέαινα , καί ἀπό ὁ θῆλυς ἄρχω · μήτε τις οὖν θῆλυς θεός τόγε μήτε τις ἄρσην . καί μήv ἐκεῖνος λύω καλῶς · πῶς γάρ ὑπισχνέομαι ὁ Ζεύς ὁ Τρώς ἐπικουρία οὐ εὐθύς ποιέω Νίκη αὐτός κατά ὁ πρῶτος ὁ Ἰλιάς ἀρχή , ἀλλά νῦν μετά ἧσσα καί τοσοῦτος ὁ Τρώς φόνος ; ἐσθίω γάρ αὐτός πρότερος , φημί , ἀντί ὁ ὁ Ὅρκος παράβασις δίδωμι δίκη . ὁ γάρ ὁ ποιητής φρονέω , οὗτος ποιέω τις λέγω · λέγω γάρ ὁ Ἀγαμέμνων · Ζεύς δέ σφεῖς Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθήρ νάω αὐτός ἐπισείω ἐρεμνός αἰγίς πᾶς , ὅδε ἀπάτη κοτέω ( δ 166 — 8 ) . ἅμα δέ καί ἐθέλω ἄλκιμος Ἕλλην ἐπιδείκνυμι τότε ὁ Τρώς ὁ παρά ὁ Ζεύς βοήθεια ἐπάγω . καί ὁ ὁμοειδής δέ φυλάσσω · εἰμί γάρ ὁμοειδής Τρώς μάχομαι παράγω ὁ Ἕλλην ἡσσάομαι · ποικίλλω γάρ ἐθέλω . ὅθεν ἐντός μέν ὁ πρότερος Μαχ ἀμφότερος βοηθός ποιέω ὁ θεός , ἐντός αὐτός δέ μόνος ὁ Ζεύς ὁ βάρβαρος ( Θ 130 sq ) , εἶτα πάλιν εἴρω ἀμφότερος δέ ἀρήγω ὁ , ὅπῃ νόος εἰμί ἕκαστος ( Υ 25 ) . οὕτως θηράω ὁ ποικίλος . οὗτος μέν οὖν εἴρω . τίς δέ δηλόω ἐθέλω ἀλλά ἅμα πᾶς αἱρέω αἰνέω , ὄφρα ταχύς τελευτάω ὁ δέ ἔργον ( Θ 8 . 9 ) , οὖον πάντως παρίστημι . ποῖος γάρ ἔργον τελευτάω , οὖον παρίστημι ὁ Ζεύς , ἀλλά ἐντός ἀσαφής ἐάω . λέγω δέ ὅς ἐγώ ἐργάζομαι μόνος βούλομαι , πρός ὁ καί παρακελεύομαι μηδείς ἀντιπράσσω ὁ θεός . ἐργάζομαι δέ βούλομαι εἰς τέλος ὡς Ἀλχιλῆα τιμάω , ὄλλυμι δέ πολίτης Λέας ἐπί ναῦς Ἀχαιός ( B 3 . 4 ) · φημί γάρ οὖον γάρ ἐμός παραγίγνομαι λιναγρέτης οὐδέ ἀπατηλός οὐδέ ἀτελεύτητος , ὅς τίς ἄν κεφαλή κατανεύω ( A 520 . 27 ) · οὗτος οὖν φημί ὄφρα ταχύς τελευτάω ὅδε ἔργον , εἰς τέλος ἄγω . καί ὁ παροιμία · μήπω μέγας εἶπον , πρίν τελευτάω ὁράω ( Soph . fr . Τyr . , 583 Dind . ) , ἤγουν μή θαυμάζω ὁ μέγας ἐπαγγέλλω . ἀσαφής δέ ἐάω ὅσος ἐξεπίτηδες φημί ταχύς ἐκτελέω , ὡς σαφῶς εἶπον ἐπάγω ὅς δέ εἄν ἐγώ ἀπάνευθε θεός ἐθέλω νοέω καί ὁ ἑξῆς ( Θ 10 sqq . ) . ὅθεν οὐ εἰμί περισσός ὁ ὅς δέ εἄν ἐγώ , οὐδέ ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ λόγος , ἕλλα ἐκ ὁ αἰνέω , ὄφρα ταχύς τελευτάω ὅδε ἔργον , οἶς ἀκόλουθος ὡς δηλόω ὁ βούλημα ὁ ὅς δέ εἄν ἐγώ ἀπάνευθε ἐθέλω νοέω . λέγω δέ ἐν οὗτος περισσεύω ὁ ἐθέλω · ἐσθίω γάρ ὅς δέ εἄν ἔσσομαι νοέω ἔρχομαι Τρώς ἀρήγω . οὐ εἰμί δέ περισσός , ἀλλά εἰμί ὁ διάνοια · ὅς δέ εἄν ἐγώ νοέω ἢ Τρώς ἐθέλω ἀρήγω ἢ Δαναοί ἔρχομαι .