porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 2.447
447 . τῶν μεθ’ Ὅμηρον ποιητῶν πολλοί τινεϲ τὴν αἰγίδα παραδιδόαϲιν διδόαϲιν ὡϲ ἴδιον Ἀθηνᾶϲ ὅπλον , διὸ καὶ πλέονα τῶν ἐπιθέτων ἀπ’ αὐτῆϲ τίθεται τῇ θεῷ . ὁ δὲ χρωμένην μὲν οὐδενὸϲ ἧϲϲον παρειϲάγει ταύτῃ τὴν Ἀθηνᾶν , τῷ δὲ Διί φηϲιν αὐτὴν δοθῆναι παρὰ Ἡφαίϲτου , ϲαφῶϲ οὕτω διὰ τῶν ἐπῶν ϲυνιϲτάϲ ( Ο 307 sqq . ) · πρόϲθεν δὲ κί᾿ αὐτοῦ Φοῖβοϲ Ἀπόλλων εἱμένοϲ ὤμοιιν νεφεέην , ἔχε δ’ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδά ϲειαν ἀριπρεπέ᾿ , ἣν ἄρα χαλκεὺϲ Ἥφαιϲτοϲ Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐϲ φόβον ἀνδρῶν . καθὸ δὴ καὶ πυκνῶϲ αὐτὸν αἰγίοχον καλεῖ . ταύτην δὲ τὴν αἰγίδα παραϲκευαϲτικὴν ὑποτίθεται τῶν λεγομένων κατὰ τοὺϲ ἀνέμουϲ αἰγίδων , ἃϲ καταιγίδαϲ εἰώθαμεν προϲαγορεύειν . Ὅμηροϲ μὲν γὰρ . οὕτω λέγει ( Β 147 . 48 ) · ἠύτε κινήϲῃ Ζέφυροϲ βαθὺ λήιον ἐλθὼν λάβροϲ ἐπαιγίζων . νῦν γοῦν οὐκ ἄλλο τι , τὸ αὐτὸ δὲ τὸ λάβροϲ ἐπαιγίζων βούλεται δηλοῦν . ἔλεγον δὲ αἰγίδαϲ τὰϲ νῦν καταιγίδαϲ τῶν ϲφοδρῶν καὶ ϲυνεϲτραμμένων πνευμάτων καὶ ἅμα καταραϲϲόντων , οἷόν τι καὶ ἐν τούτῳ θεωρεῖται λέγων ὁ ποιητήϲ ( Λ 297 . 98 ) ἐν δ’ ἔπεϲ᾿ ὑϲμίνῃ ὑπεραέι ἶϲοϲ ἀέλλη , ἥτε καθαλλομένη ἰοειδέα πόν τον ὀρίνει . Ἀλκαῖοϲ δέ που καὶ Ϲαπφῶ τὸν τοιοῦτον ἄνεμον κατώρη λέγουϲιν ἀπὸ τοῦ κατωφερῆ τὴν ὁρμὴν ἔχειν . τὴν δὲ τοῦ Διὸϲ αἰγίδα ϲυμβέβηκεν ὠνομάϲθαι διὰ τῆϲ Ὁμήρου ποιήϲεωϲ ὡϲαύτωϲ τῇ περὶ τοὺϲ ἀνέμουϲ λεγομένῃ κατὰ μὲν αὐτὸν ἐκεῖνον αἰγίδι , καθ’ ἡμᾶϲ δὲ καταιγίδι , παραϲκευαϲτικὴν δὲ αὐτὴν τῶν ὁμωνύμων εἰϲάγεϲθαι πνευμάτων , ὅτε ἐπιϲειϲθείη κατὰ τὸ ἐναντίον . ἐπιϲειϲθείϲηϲ γὰρ αὐτῆϲ καὶ καταρρηγνυμένηϲ ἐπὶ τὴν γῆν , οὐ μόνον ἀπὸ τοῦ ψιλοῦ πνεύματοϲ τοὺϲ ἐναντίουϲ βλάπτεϲθαι ϲυμβαίνει , κονιορτοῦ δὲ πρὸϲ τὰϲ ὄψει φερομένου παντελῶϲ ἐμποδίζεϲθαι . οἷον · καὶ τότε δὴ Κρονίδηϲ ἕλετ’ αἰγίδα θυϲϲανόεϲϲαν , ϲμερδαλέην , Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεϲϲι κάλυ ψεν · ἀϲτρά ψαϲ δὲ μά λα μεγάλ’ ἔκτυπε , τὴν δ’ ἐτίναξε , νίκην δὲ Τρώεϲϲι δίδου , ἐφόβηϲε δ’ Ἀχαιούϲ ( P 593 sqq . ) . οἰκεῖα γοῦν τοῖϲ ἀπὸ ταύτηϲ φερομένοιϲ πνεύμαϲι καὶ τὰ παρακείμενα αὐτῷ ϲυνεκπεφώνηται ἐντὸϲ οἷϲ φηϲιν , ὅτε ἔλαβε τὴν αἰγίδα τὴν μὲν Ἴδην αὐτὸν καλύψαι τοῖϲ νέφεϲιν , ἀϲτράψαντα δὲ μέγα μὲν ἐπιβροντῆϲαι τινάξαι δὲ ἐκείνην . ὅτι δὲ κατ’ ἐναντίαν τοῦτὸ γίνεται τῶν ταπεινοῦϲθαι μελλόντων ϲαφὲϲ ἐκ τούτων · ὄφρα μὲν ἀϲπίδα χερϲὶ ν ἔχ’ ἀτρέμα Φοῖβοϲ Ἀπόλλων , τό φρᾶ μάλ’ ἀμφοτέροιϲ β έλε’ ἥπτετο · αὐτὰρ ἐ πεῖ κατένωπα ἰδ ὼν Δανα ῶν ταχυπώλων λων , εἶτα ἐπιφέρει · τοῖϲι δὲ θυμὸν ἐνὶ ϲτήθεϲϲιν ἔθε λξε , λάθοντο δὲ θούριδοϲ ἀλκῆϲ ( 0 318 sqq . ) . ποτὲ δὲ διότι μὲν ἐπέϲειϲε τὴν αἰγίδα τοῖϲ Ἀχαιοῖϲ ἀπὸ τῆϲ Ἴδηϲ ὁ Ζεὺϲ οὐ παρέδωκε ῥητῷ λόγῳ , τὸ δὲ γενόμενον ἐπ’ αὐτοῖϲ ἐϲήμαινε , διὰ τοῦ ϲυμβάντοϲ ϲυνιϲτὰϲ τὸ προηγούμενον . λέγει γὰρ ὥϲ ἄρα φωνήϲαϲ ἡγήϲατο , τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο ἠχ ῇ θεϲπεϲίῃ , ἐπὶ δὲ Ζεὺϲ τερπικέραυνοϲ ὦρϲεν ἀ π’ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν , ἥ ῥ᾿ ἰθὺϲ νη ῶν κονίην φέρεν ( M 251 sqq ) . ) ἡ γὰρ εἰϲ εὐθὺ τῶν νηῶν τὸν κονιορτὸν τὸν φέρουϲα θύελλα δῆλον ὡϲ ἐξ ἐναντίου προϲφέρεται τοῖϲ Ἀχαιοῖϲ . διὸ δὴ καὶ ἐπέζευξεν ἄλλωϲ · αὐτὰρ Ἀχαιῶν θέλγε νόον , Τρωϲὶ δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδοϲ ὄπ αζε ( M 254 sqq ) · τοῦτο δὲ δεῖ νοεῖν τῆϲ αἰγίδοϲ ἐπιϲειϲθείϲηϲ . καὶ ἐπ’ ἄλλων δὲ πλειόνων ὁ παραπλήϲιοϲ ὑπάρχει τρόποϲ , ὥϲτε τοῖϲ πάθεϲι καὶ τοῖϲ πράγμαϲιν ὁμωνύμουϲ τινὰϲ ποιεῖν δαίμοναϲ εἰδωλοποιουμένουϲ λοποιουμένουϲ εἰϲ καταϲκευὰϲ μυθώδειϲ , ἐφ’ ὧν οὐκ αὐτὸ τὸ ἀποτελούμενον μενον δεῖ νοεῖν , τὸ δὲ παραϲκευαϲτικὸν τοῦ καθ’ ἡμᾶϲ ἐνεργουμένου ϲυμπτώματοϲ . οἷον ἔρωϲ ἐπὶ τοῦ πάθουϲ αὐτοῦ λέγεται καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ παραϲκευαϲτικὸν εἶδοϲ λεγομένου , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , πλοῦτοϲ , ἔριϲ , ὕβριϲ καὶ ὅϲα ἂν τίϲ ἀριθμήϲειε ῥᾳδίωϲ . δεῖ γὰρ παραθεωρεῖν θεωρεῖν τὴν τῶν τοιούτων διαφοράν , ὡϲ ὁπόταν εἴπωμεν · ὁ Ἔρωϲ ἐνέβαλεν έβαλεν ἔρωτα τῷ δεῖνι , καὶ πάλιν ἡ Ἔριϲ ἔριν . τότε γὰρ ὡϲ θεὸν ἢ δαίμονά τινα δεῖ νοεῖν παραϲκευαϲτικὸν τοῦ ὁμωνύμου ϲυμπτώματοϲ ἢ πάθουϲ , καὶ τὸ ϲυμβαῖνον ἐξ ἐκείνου πάλιν ἀνάλογον πάθοϲ ἢ ϲύμπτωμα , καθάπερ ὁ ποιητὴϲ ἐντὸϲ τούτοιϲ ( ε 592 ) δεικνύει · ο ἱ δ’ ἴϲαν , ἦρχε δ’ ἄρα ϲφιν Ἄρηϲ καὶ πότνι’ Ἐνυώ , ἡ μὲν ἔχουϲα κυδοιμὸν ἀναιδέα δηιοτῆτοϲ νῦν γὰρ οὐχὶ τὸν ἐνεργῶϲ θεωρούμενον , ἀλλὰ τὸ παραϲκευαϲτικὸν τοῦ ὁμωνύμου ϲυμπτώματοϲ μυθικῶϲ εἰδωλοποιούμενον . τὸ δ’ αὐτὸ κἀπὶ τούτων νοητέον · Ζε ὺϲ δ’ Ἔριδα προΐαλλε θοὰϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀχαιῶν ἀργαλέην , πολέμοιo τέραϲ μετὰ χερϲὶν ἔχουϲαν ( Λ 3 . 4 ) . οὐδὲ γὰρ νῦν ἄλλο τι πάλιν ἀλλὰ τὸν πόλεμον ἔχουϲα παραγίνεται τὸν παραϲκευαϲτικὸν τοῦ κατὰ πρᾶγμα φαινομένου πολέμου . καὶ γάρ ἐϲτιν ἐκεῖνοϲ ὁ κατὰ τὸ μυθικὸν εἰδωλοποιούμενοϲ τοῦ κατὰ τὸ ἐνεργὲϲ θεωρουμένου ρουμένου πολέμου ϲημεῖον , δὴ νῦν προϲαγορεύει τέραϲ . εἴη δ’ ἄν οὗτοϲ κυδοιμὸϲ μάχηϲ , ὡϲ θεὸϲ οἷον ἔμπροϲθεν θεωρούμενοϲ , ὁπότε ἐλέγομεν ἡ μὲν ἔχουϲο κυδοιμὸν ἀναιδέα δηιοτῆτοϲ · ὡϲαύτωϲ ἐπὶ τούτου πάλιν , δὴ πολέμοιο τέρα ϲ φηϲὶν εἶναι , τὸ ἀπαράλλακτον λακτον ὑπάρχει . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἐπὶ τῆϲ βροντῆϲ καὶ ἀϲτραπῆϲ πῆϲ καὶ τῶν παραπληϲίων , ὥϲτε δεῖ νοεῖν ἕτερα μέν τινα καταϲκευάϲμαια παραϲκευαϲτικὰ τῶν ἐντὸϲ ἡμῖν ἐναργῶϲ ἀκουομένων , ἕτερα δὲ τὰ διὰ τούτων μὲν ἀποτελούμενα , καθ’ ὁμωνυμίαν δὲ ἐνεργήματα . καθάπερ ὅταν εἴπῃ ( Ν 242 — 44 ) · βῆ δ’ ἴμεν ἀϲτεροπῇ ἐναλίγκιοϲ , ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβῶν ἐτίναξεν ἀπ’ αἰγλήεντοϲ Ὀλύμπου , δεικν ὺϲ ϲῆμα βροτοῖϲιν , ἀρίζηλοι δέ οἱ α ὐγαί . οὕτω γὰρ δεῖ τὸν νοῦν ἐκδέχεϲθαι , οἷον τὴν μὲν ἀϲτραπὴν λαβὼν ὁ Ζεὺϲ ἐτίναξεν ἀπ’ αἰγλήεντοϲ Ὀλύμπου , οἷον ἐγκαταϲκεύαϲμά τι θεῖον καὶ τοῦτο εἰκότωϲ ἡμεῖϲ θεῖον ἐνοήϲαμεν . ἀλλ’ ὁπότε τῇ χειρὶ τινάξειεν , ξειεν , οὗ διαϲειϲθέντοϲ ἀπέλαμψε τὸ τοιοῦτον φέγγοϲ , οὐ κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ἔτι τὴν ἀϲτραπὴν παραλαμβάνομεν , ἀλλὰ τὴν μὲν ἀποτελοῦϲαν , τελοῦϲαν , τὸ δὲ ἀποτελούμενον . οὕτωϲ ἐπὶ τῆϲ αἰγίδοϲ ταὐτὸ δεῖ νοεῖν · εῖν · ἥν μὲν ὁ Ζεὺϲ ἐπιϲείων , καταϲκεύαϲμά τι θεῖον , ἑτέραν δὲ τὴν ἀποτελουμένην διὰ τῆϲ κατ’ ἐνέργειαν ὁμωνυμίαϲ , ἣ τότε μὲν ὁμωνύμωϲ αἰγὶϲ λέγεται , νῦν δὲ ἐπὶ τῆϲ ἡμετέραϲ ϲυνηθείαϲ καταιγίϲ . διὸ καὶ τὸ τοιοῦτον ἐπίφθεγμα τέταχεν ὁ ποιητὴϲ ἐπ’ αὐτῆϲ κατὰ τὸν τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ λόγον ( Δ 164 — 67 ) ἔϲϲεται ἦμαρ ὅταν ποτ’ ὀλ ώλ ῃ Ἴλιοϲ ἱρὴ καὶ Πρίαμοϲ καὶ λαὸϲ ἐυμμελίω Πριάμοιο · Ζε ὺϲ δέ ϲφιν Κρονίδηϲ ὑ ψίζυγοϲ αὐτὸϲ ἐπιϲϲείῃϲιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶϲιν . ὃν τρόπον γὰρ ἐπ’ ἄλλων μερῶν τῆϲ ποιήϲεωϲ τὴν λαίλαπα προϲαγορεύων ρεύων φανερόϲ ἐϲτιν — ἐρεμνὴν γὰρ αὐτήν φηϲι διὰ τὸ τοῦ πνεύματοϲ ἀθροῦν καὶ ζοφῶδεϲ , οἷον ὁπόταν λέγῃ ( 51 . 52 ) αὖε δ’ Ἄρηϲ ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶϲοϲ , ὀξ κατ’ ἀκροτάτηϲ πόλιοϲ Τρώεϲϲι κελεύων — , τὸν αὐτὸν τρόπον , οὐ παρ’ ἄλλο τι , δεῖ νοεῖν ἐρεμνὴν τὴν αἰγίδα , κατὰ δὴ τὸ τῆϲ λαίλαποϲ οἰκεῖον οἱονεὶ λαιλαπώδη λεγομένην . τοῦτον δὴ τὸν τρόπον ἡ τῆϲ εἰϲηγημένηϲ καθ’ Ὅμηρον αἰγίδοϲ διάθεϲιϲ καὶ δύναμιϲ οὕτωϲ ἂν ἄριϲτα δειχθείη . διὰ τί ποτὲ μέν φηϲι τὴν κεφαλὴν τῆϲ Γοργόνοϲ ἐντὸϲ Ἅιδου εἶναι , λέγων ( Λ 633 ) μ ή μοι Γοργείην κεφαλὴν δειν οῖο πελ ώρου ἐξ Ἀίδου πέμ ψειε , ποτὲ δὲ τὴν Ἀθηνᾶν ἔχειν ἐντὸϲ τῇ αἰγίδι , λέγων ( ε 738 ) βάλετ’ αἰγίδα θυψψανόεψψαν , καὶ ἐπάγει · ἐντὸϲ δ’ ἔριϲ , ἐντὸϲ δ’ ἀλκή , ἐντὸϲ δὲ κρυόεϲϲα ἰωκή , ἐντὸϲ δέ τε Γοργείη κεφα λὴ δεινοῖο πελ ώρους ; φηϲὶ δ’ Ἀριϲτοτέληϲ , ὅτι μήποτε ἐντὸϲ τῇ ἀϲπίδι οὐκ αὐτὴν εἶχε τὴν κεφαλὴν τῆϲ Γοργόνοϲ , ὥϲπερ οὐδὲ τὴν Ἔριν οὐδὲ τὴν κρυόεϲϲαν Ἰωκήν , ἀλλὰ τὸ ἐκ τῆϲ Γοργόνοϲ γιγνόμενον τοῖϲ ἐνορῶϲι πάθοϲ καταπληκτικόν . καὶ μήποτε πάλιν ῥητέον , ὅτι οὐκ αὐτὴν εἶχεν , ἀλλ’ ὅτι γεγραμμένον μένον τῆ ἀϲπίδι ὥϲπερ ϲημεῖόν τι . ῥητέον δὲ ὅτι οὐδὲ Ὀδυϲϲεὺϲ λέγει , γει , ὡϲ ἦν ἐντὸϲ Ἅιδου ἡ Γοργόνοϲ κεφαλή , ἀλλ’ ὅτι αὐτὸϲ ἐφοβήθη μὴ τοιοῦτοϲ δαίμων ἐκπεμφθῇ · φοβηθῆναι οὖν οὐκ ἰδεῖν . ἢ ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ ἐντὸϲ Ἅιδου , τὸ δὲ ϲῶμα ἐντὸϲ τῇ ἀϲπίδι . καὶ Γοργείην κεφαλὴν οὐ πάντωϲ τὴν τῆϲ Γοργόνοϲ , ἀλλά τινα φοβερὸν δαίμονα , ὡϲ τοίην γὰρ κεφαλὴν πόθεον υἷεϲ Ἀχαιῶν ( λ 549 mixt . c . Α 240 ) .
Lemmas: 447 . ὁ μετά Ὅμηρος ποιητής πολύς τις ὁ αἰγίς παραδίδωμι δίδωμι ὡς ἴδιος Ἀθηνᾶ ὅπλον , διό καί πλέω ὁ ἐπιτίθημι ἀπό αὐτός τίθημι ὁ θεός . ὁ δέ χράω μέν οὐδείς κακός παρεισάγω οὗτος ὁ Ἀθηνᾶ , ὁ δέ Διί φημί αὐτός δίδωμι παρά Ἥφαιστος , σαφῶς οὗτος διά ὁ ἔπος συνίστημι ( ὁ 307 sqq . ) · πρόσθεν δέ κία αὐτός Φοῖβος Ἀπόλλων ἵημι ὦμος νέφω , ἔχω δέ αἰγίς θοῦρος δεινός ἀμφιδά Σεϊάν ἀριπρεπής , ὅς ἄρα χαλκεύς Ἥφαιστος Ζεύς δίδωμι φορέω εἰς φόβος ἀνήρ . καθό δή καί πυκνός αὐτός αἰγίοχος καλέω . οὗτος δέ ὁ αἰγίς παρασκευαστικός ὑποτίθημι ὁ λέγω κατά ὁ ἄνεμος αἰγίς , ὅς καταιγίς εἴωθα προσαγορεύω . Ὅμηρος μέν γάρ . οὗτος λέγω ( Β 147 . 48 ) · ἠΰτε κινέω Ζέφυρος βαθύς λήιον ἔρχομαι λάβρος ἐπαιγίζω . νῦν γοῦν οὐ ἄλλος τίς , ὁ αὐτός δέ ὁ λάβρος ἐπαιγίζω βούλομαι δηλόω . λέγω δέ αἰγίς ὁ νῦν καταιγίς ὁ σφοδρός καί συνεστραμμένος πνεῦμα καί ἅμα καταράσσω , οἷος τίς καί ἐν οὗτος θεωρέω λέγω ὁ ποιητής ( Λ 297 . 98 ) ἐν δέ ἔπος ὑσμίνη ὑπεραής ἴσος ἄελλα , ὅστε καθάλλομαι ἰοειδής πως ὁ ὀρίνω . Ἀλκαῖος δέ ποῦ καί Σαπφώ ὁ τοιοῦτος ἄνεμος κατοράω λέγω ἀπό ὁ κατωφερής ὁ ὁρμή ἔχω . ὁ δέ ὁ Ζεύς αἰγίς συμβαίνω ὀνομάζω διά ὁ Ὅμηρος ποίησις ὡσαύτως ὁ περί ὁ ἄνεμος λέγω κατά μέν αὐτός ἐκεῖνος αἰγίς , κατά ἐγώ δέ καταιγίς , παρασκευαστικός δέ αὐτός ὁ ὁμώνυμος εἰσάγω πνεῦμα , ὅτε ἐπισείω κατά ὁ ἐναντίος . ἐπισείω γάρ αὐτός καί καταρρήγνυμι ἐπί ὁ γῆ , οὖον μόνος ἀπό ὁ ψιλός πνεῦμα ὁ ἐναντίος βλάπτω συμβαίνω , κονιορτός δέ πρός ὁ ὁράω φέρω παντελῶς ἐμποδίζω . οἷος · καί τότε δή Κρονίδης αἱρέω αἰγίς θυσανόεις , σμερδαλέος , Ἴδη δέ κατά νέφος κάλος ψε · Αστρά Ψᾶς δέ μή λάω μέγας κτυπέω , ὁ δέ τινάσσω , Νίκη δέ Τρώς δίδωμι , φοβέω δέ Ἀχαιός ( P 593 sqq . ) . οἰκεῖος γοῦν ὁ ἀπό οὗτος φέρω πνεῦμα καί ὁ παράκειμαι αὐτός συνεκφωνέω ἐντός ὅς φημί , ὅτε λαμβάνω ὁ αἰγίς ὁ μέν Ἴδη αὐτός καλύπτω ὁ νέφος , ἀστράπτω δέ μέγας μέν ἐπιβροντάω τινάσσω δέ ἐκεῖνος . ὅτι δέ κατά ἐναντίος οὗτος γίγνομαι ὁ ταπεινόω μέλλω σαφής ἐκ οὗτος · ὄφρα μέν ἀσπίς χείρ Ν ἔχω ἀτρέμας Φοῖβος Ἀπόλλων , ὁ φρά μάλα ἀμφότερος Β ἔλεος ἅπτω · ἀτάρ εἰ πεῖ κατένωπα ἰδέ ών δάνα κυβερνάω ταχύπωλος λάω , εἶτα ἐπιφέρω · ὅς δέ θυμός ἐν στῆθος ἔθω λεξ , λανθάνω δέ θοῦρος ἀλκή ( 0 318 sqq . ) . ποτέ δέ διότι μέν ἐπισείω ὁ αἰγίς ὁ Ἀχαιός ἀπό ὁ Ἴδη ὁ Ζεύς οὖον παραδίδωμι ῥητός λόγος , ὁ δέ γίγνομαι ἐπί αὐτός σημαίνω , διά ὁ συμβαίνω συνίστημι ὁ προηγούμενος . λέγω γάρ ὅς ἄρα φωνέω ἡγέομαι , σύ δέ ἅμα ἕπω ἠχέω ᾗ θεσπέσιος , ἐπί δέ Ζεύς τερπικέραυνος ὄρνυμι ὅς ἀπό Ἰδαῖος ὄρος ἄνεμος θύελλα , ὅς ἄρα ἰθύς νη κυβερνάω κονία φέρω ( M 251 sqq ) . ) ὁ γάρ εἰς εὐθύς2 ὁ ναός ὁ κονιορτός ὁ φέρω θύελλα δῆλος ὡς ἐκ ἐναντίος προσφέρω ὁ Ἀχαιός . διό δή καί ἐπιζεύγνυμι ἄλλως · ἀτάρ Ἀχαιός θέλγω νόος , Τρώς δέ καί Ἕκτωρ κῦδος ὄψ ἄζω ( M 254 sqq ) · οὗτος δέ δεῖ νοέω ὁ αἰγίς ἐπισείω . καί ἐπί ἄλλος δέ πλείων ὁ παραπλήσιος ὑπάρχω τρόπος , ὥστε ὁ πάθος καί ὁ πρᾶγμα ὁμώνυμος τις ποιέω δαίμων εἰδωλοποιέω λοποιεω εἰς κατασκευή μυθώδης , ἐπί ὅς οὐ αὐτός ὁ ἀποτελέω μένω δεῖ νοέω , ὁ δέ παρασκευαστικός ὁ κατά ἐγώ ἐνεργέω σύμπτωμα . οἷος Ἔρως ἐπί ὁ πάθος αὐτός λέγω καί ἐπί ὁ κατά ὁ παρασκευαστικός εἶδος λέγω , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , πλοῦτος , Ἔρις , ὕβρις καί ὅσος εἄν τίς ἀριθμέω ῥᾳδίως . δεῖ γάρ παραθεωρέω θεωρέω ὁ ὁ τοιοῦτος διαφορά , ὡς ὁπόταν εἶπον · ὁ Ἔρως ἐμβάλλω βάλλω Ἔρως ὁ δεῖνα , καί πάλιν ὁ Ἔρις Ἔρις . τότε γάρ ὡς θεός ἢ δαίμων τις δεῖ νοέω παρασκευαστικός ὁ ὁμώνυμος σύμπτωμα ἢ πάθος , καί ὁ συμβαίνω ἐκ ἐκεῖνος πάλιν ἀνάλογος πάθος ἢ σύμπτωμα , καθάπερ ὁ ποιητής ἐντός οὗτος ( ε 592 ) δείκνυμι · ὁ Ι δέ εἶμι , ἄρχω δέ ἄρα σφεῖς Ἄρης καί πότνια Ἐνυώ , ὁ μέν ἔχω κυδοιμός ἀναιδής δηιοτής νῦν γάρ οὐ ὁ ἐνεργός θεωρέω , ἀλλά ὁ παρασκευαστικός ὁ ὁμώνυμος σύμπτωμα μυθικός εἰδωλοποιέω . ὁ δέ αὐτός ἐπί οὗτος νοητέον · Ζε ὕς δέ Ἔρις προιάλλω θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός ἀργαλέος , πολεμέω τέρας μετά χείρ ἔχω ( Λ 3 . 4 ) . οὐδέ γάρ νῦν ἄλλος τίς πάλιν ἀλλά ὁ πόλεμος ἔχω παραγίγνομαι ὁ παρασκευαστικός ὁ κατά πρᾶγμα φαίνω πόλεμος . καί γάρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ κατά ὁ μυθικός εἰδωλοποιέω ὁ κατά ὁ ἐνεργός θεωρέω ῥέω πόλεμος σημεῖον , δή νῦν προσαγορεύω τέρας . εἰμί δέ ἄν οὗτος κυδοιμός μάχη , ὡς θεός οἷος ἔμπροσθεν θεωρέω , ὁπότε λέγω ὁ μέν χόω κυδοιμός ἀναιδής δηιοτής · ὡσαύτως ἐπί οὗτος πάλιν , δή πόλεμος τέρας Σ φημί εἰμί , ὁ ἀπαράλλακτος λακτον ὑπάρχω . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος ἐπί ὁ βροντή καί ἀστραπή πῆς καί ὁ παραπλήσιος , ὥστε δεῖ νοέω ἕτερος μέν τις κατασκευάζω παρασκευαστικός ὁ ἐντός ἐγώ ἐναργής ἀκούω , ἕτερος δέ ὁ διά οὗτος μέν ἀποτελέω , κατά ὁμωνυμία δέ ἐνέργημα . καθάπερ ὅταν εἶπον ( Ν 242 — 44 ) · βαίνω δέ εἶμι ἀστεροπή ἐναλίγκιος , ὅς τε Κρονίων χείρ λαβή τινάσσω ἀπό αἰγλήεις Ὄλυμπος , δεικν ὕς σῆμα βροτός , ἀρίζηλος δέ ὁ ὅς ὐγαί . οὗτος γάρ δεῖ ὁ νόος ἐκδέχομαι , οἷος ὁ μέν ἀστραπή λαμβάνω ὁ Ζεύς τινάσσω ἀπό αἰγλήεις Ὄλυμπος , οἷος ἐγκατασκευάζω τίς θέω καί οὗτος εἰκότως ἐγώ θέω νοέω . ἀλλά ὁπότε ὁ χείρ τινάσσω , ξέω , ὅς διασείω ἀπολάμπω ὁ τοιοῦτος φέγγος , οὖον κατά ὁ αὐτός ἔννοια ἔτι ὁ ἀστραπή παραλαμβάνω , ἀλλά ὁ μέν ἀποτελέω , τελέω , ὁ δέ ἀποτελέω . οὕτως ἐπί ὁ αἰγίς αὐτός δεῖ νοέω · έω · ὅς μέν ὁ Ζεύς ἐπισείων , κατασκεύασμα τίς θέω , ἕτερος δέ ὁ ἀποτελέω διά ὁ κατά ἐνέργεια ὁμωνυμία , ὅς τότε μέν ὁμώνυμος αἰγίς λέγω , νῦν δέ ἐπί ὁ ἡμέτερος συνήθεια καταιγίς . διό καί ὁ τοιοῦτος ἐπίφθεγμα τάσσω ὁ ποιητής ἐπί αὐτός κατά ὁ ὁ Ἀγαμέμνων λόγος ( δ 164 — 67 ) εἰμί ἦμαρ ὅταν πρός ολʹ Ὧλ ὁ Ἴλιος ἱρός καί Πρίαμος καί λαός ἐυμμελίης Πρίαμος · Ζε ὕς δέ σφεῖς Κρονίδης ὑ ψιζυγον αὐτός ἐπισείω ἐρεμνός αἰγίς πᾶς . ὅς τρόπος γάρ ἐπί ἄλλος μέρος ὁ ποίησις ὁ λαῖλαψ προσαγορεύω ῥεύω φανερός εἰμί — ἐρεμνός γάρ αὐτός φημί διά ὁ ὁ πνεῦμα ἀθρέω καί ζοφώδης , οἷος ὁπόταν λέγω ( 51 . 52 ) ἰαύω δέ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνός λαῖλαψ ἴσος , ὀξός κατά ἄκρος πόλις Τρώς κελεύω — , ὁ αὐτός τρόπος , οὖον παρά ἄλλος τίς , δεῖ νοέω ἐρεμνός ὁ αἰγίς , κατά δή ὁ ὁ λαῖλαψ οἰκέω οἱονεί λαιλαπώδης λέγω . οὗτος δή ὁ τρόπος ὁ ὁ εἰσάγω κατά Ὅμηρος αἰγίς διάθεσις καί δύναμις οὕτως εἄν ἀγαθός δείκνυμι . διά τίς ποτέ μέν φημί ὁ κεφαλή ὁ Γοργώ ἐντός Ἅιδου εἰμί , λέγω ( Λ 633 ) μ ή ἐγώ Γόργειος κεφαλή δήω ὅς Πελ Ὧρος ἐκ ᾍδης πέμπω ψείω , ποτέ δέ ὁ Ἀθηνᾶ ἔχω ἐντός ὁ αἰγίς , λέγω ( ε 738 ) βάλλω αἰγίς θυψψανόεψψαν , καί ἐπάγω · ἐντός δέ Ἔρις , ἐντός δέ ἀλκή , ἐντός δέ κρυόεις ἰωκή , ἐντός δέ τε Γόργειος Κέφα λα δεινός Πελ Ὡροῦς ; φημί δέ Ἀριστοτέλης , ὅτι μήποτε ἐντός ὁ ἀσπίς οὐ αὐτός ἔχω ὁ κεφαλή ὁ Γοργώ , ὥσπερ οὐδέ ὁ Ἔρις οὐδέ ὁ κρυόεις ἰωκή , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ Γοργώ γίγνομαι ὁ ἐνοράω πάθος καταπληκτικός . καί μήποτε πάλιν ῥητέος , ὅτι οὐ αὐτός ἔχω , ἀλλά ὅτι γράφω μένω τῆ ἀσπίς ὥσπερ σημεῖον τίς . ῥητέος δέ ὅτι οὐδέ Ὀδυσσεύς λέγω , γει , ὡς εἰμί ἐντός Ἅιδου ὁ Γοργώ κεφαλή , ἀλλά ὅτι αὐτός φοβέω μή τοιοῦτος δαίμων ἐκπέμπω · φοβέω οὖν οὐ ὁράω . ἢ ὅτι ὁ μέν ψυχή ἐντός Ἅιδου , ὁ δέ σῶμα ἐντός ὁ ἀσπίς . καί Γόργειος κεφαλή οὖον πάντως ὁ ὁ Γοργώ , ἀλλά τις φοβερός δαίμων , ὡς τοῖος γάρ κεφαλή ποθέω υἱός Ἀχαιός ( λ 549 mixt . c . Α 240 ) .