porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 19.221
221 sqq . ζητοῦϲι τίνα νοῦν ἔχει τὰ ἔπη ταῦτα ᾐνιγμένα ὑπὸ τοῦ Ὀδυϲϲέωϲ · αἶψά τε φυλόπιδοϲ πέλεται κόροϲ ἀνθρώποιϲιν , ἧϲτε πλείϲτην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸϲ ἔχευεν , ἄμητοϲ δ᾿ ὀλίγϲτοϲ , ἐπὴν κλίνῃϲι τάλαντα Ζεύϲ , ὅϲτ᾿ ἀνθρώπων ταμίηϲ πολέμοιο τέτυκται ( v . 221 sqq . ) ; ἐπεὶ ἡ ἄμητοϲ λέξιϲ ϲημαίνει καὶ τὸν χρόνον ἐντὸϲ ᾧ ἀμῶϲι , τουτέϲτι τὸν θεριϲμόν , ϲημαίνει δὲ καὶ τὸν ἀμώμενον καρπόν , καθ᾿ ἑκάτερα τῶν δύο ϲημαινομένων ἐκδεξάμενοι πειραθῶμεν τῶν δύο ϲαφῆ ποιῆϲαι τὴν διάνοιαν . ἔϲται τοίνυν ἐκ τοῦ ϲημαινομένου δῆλον , ὡϲ καλάμη μὲν λέγεται τὸ τῶν ἀποθνηϲκόντων πλῆθοϲ , ἄμητοϲ δὲ καὶ καρπὸϲ οἱ ϲωζόμενοι . φηϲὶν οὖν , ταχέωϲ κόρον γίνεϲθαι ἐκείνηϲ τῆϲ μάχηϲ , ἐντὸϲ ᾗ πολὺϲ μὲν ὁ πίπτων , ὀλίγοι δὲ οἱ ϲωζόμενοι , ἐξ οὗ δηλοῦϲθαι , ὅτι τῆϲ ϲφοδροτάτηϲ μάχηϲ ταχὺϲ ὁ κόροϲ , καὶ μάλιϲτα ὅταν τύχῃ τιϲ διὰ λιμὸν ἠϲθενηκώϲ · ἐντὸϲ ᾧ δ᾿ ἂν οὖν πολέμῳ , κλίναντοϲ τοῦ Διὸϲ τὴν νίκην καὶ ἑτερορρεποῦϲ τῆϲ μάχηϲ γεγονυίαϲ , πολὺϲ μὲν ᾖ ὁ ἀναιρούμενοϲ , ὀλίγοϲ δὲ ὁ περιϲωζόμενοϲ , κόροϲ ἐνταῦθα ταχέωϲ γίνεται τῶν μὲν καλάμην πολλὴν ἐκλεγόντων , ἄμητον δὲ καὶ καρπὸν ὀλίγον ἐώντων . τὴν δὲ καλάμην καὶ τὸν καρπὸν ἐπὶ τῶν τραπέντων ἀκουϲόμεθα , ὧν πολὺϲ μὲν ὁ ἀποθνήϲκων , ὃϲ τέτακται ἐπὶ τῆϲ καλάμη , ὀλίγοϲ δὲ ὁ διαϲωζόμενοϲ , ὃϲ τέτακται ἐπὶ τοῦ καρποῦ · τὸν δὲ κόρον ἴϲχειν ταχὺν τοὺϲ ταῦτα δρῶνταϲ καὶ νικῶνταϲ , οἳ τοῖϲ ἀμηταῖϲ εἶεν ἂν ἀνάλογοι . οὔτοι ἄρα δὴ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τὸ ἄμητοϲ ὀλίγιϲτοϲ ἀκουϲτέον · οὐκέτι γὰρ ἑτερορρεπὴϲ ἔϲται ἡ μάχη , οὐδ᾿ οἱ μὲν νικῶντεϲ οἱ δὲ ἡττώμενοι , ἀλλ᾿ ἐπ᾿ ἴϲηϲ ἐξ ἀμφοῖν πολλὴ μὲν ἡ καλάμη ὀλίγοϲ δὲ ὁ καρπόϲ , καὶ οἱ ἀμῶντεϲ ζητηθήϲονται . κἂν ἄμητον δὲ ἐπὶ τοῦ θεριϲμοῦ ἀκούϲωμεν καὶ τοῦ χρόνου καθ᾿ ὃν ἀμῶϲιν , ἔϲται μὲν ἄμητοϲ ἡ πρώτη τῶν ϲτρατοπέδων ϲυμβολὴ πρὸ τῆϲ τῶν ἑτέρων τροπῆϲ , πλείϲτη δὲ ἡ καλάμη τὸ πλῆθοϲ τὸ μετὰ τὴν τροπὴν τῶν πιπτόντων . λογιζόμενοϲ οὖν ὁ Ὀδυϲϲεὺϲ , ὡϲ οὐκ ἂν ὑποϲταῖεν οἱ Τρῶεϲ τὴν Ἀχιλλέωϲ ϲυμβολὴν , τραπήϲονται δὲ εὐθύϲ , πολὺν τὸν κάματον ἔϲεϲθαί φηϲι τοῖϲ διώκουϲιν ἅμα καὶ παίουϲι καὶ φονεύουϲι , καὶ κόρον αὐτίκα λήψεϲθαι νήϲτειϲ ὄνταϲ . ἐνδείξαϲθαι δὲ ταῦτα μᾶλλον καὶ αἰνίξαϲθαι βούλεται ἢ φανερῶϲ λέγων δόξαν κολακείαϲ ἀπενέγκαϲθαι . λέγει οὖν · ἐντὸϲ ὀλίγῳ χρόνῳ τροπῆϲ γενομένηϲ τῶν πολεμίων , πολλῶν ἀναιρουμένων ἐκ πρώτηϲ καὶ βραχείαϲ τῆϲ ϲυμβολῆϲ , αἶψα κόροϲ ἡμῖν γίνεται , ἐὰν μὴ τύχωμεν τὸν μέλλοντα κάματον διὰ τῆϲ τροφῆϲ προανακτηϲάμενοι . πεποίηται δὲ τὴν ἀλληγορίαν ὁ ποιητὴϲ ἐκ τῆϲ παραβολῆϲ ἐκείνηϲ · οἱ δ᾿ ὥϲτ᾿ ἀμητῆρεϲ ἐναντίοι ἀλλήλοιϲιν ὄγμον ἐλαύνωϲιν ἀνδρὸϲ μάκαροϲ κατ᾿ ἄρουραν πυρῶν ἢ κριθῶν , τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει ( Λ 67—69 ) , εἶτ᾿ ἀνταποδίδωϲιν · ὣϲ Τρῶεϲ καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ᾿ ἀλλήλοιϲι θορόντεϲ δῄουν , οὐδ᾿ ἕτεροι μνώοντ᾿ ὀλοοῖο φόβοιο ( Λ 70 . 71 ) . ἀλλ᾿ οὗτοι μὲν τὸν ἄμητον παρέτειναν ἰϲόπαλοι ὄντεϲ · ἐφ᾿ ᾗϲ δ᾿ ἂν μάχηϲ τροπὴ γένηται ἐκ μικρᾶϲ ϲυμβολῆϲ καὶ ὀλίγου ἀμήτον ταχὺϲ ὁ κόροϲ τοῖϲ ἀναιροῦϲι καὶ τὴν καλάμην πολλὴν ποιοῦϲιν , εἰ μὴ τύχωϲι τὴν ἰϲχὺν διὰ τῆϲ τροφῆϲ αὐτάρκη παραϲκευάϲαντεϲ . μήποτε δὲ ὁ ἄμητοϲ οὐ τὴν ἐπικαρπίαν ἀλλὰ τὸν χρόνον τῆϲ ἐνεργείαϲ δηλοῖ · αὐτὸϲ γὰρ ὁ Ὀδυϲϲεὺϲ πρὸϲ τὸν Ἀχιλλέα ταῦτα προεῖπεν · οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐϲ ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνοϲ ϲίτοιο δυνήϲεται ἄντα μάχεϲθαι · εἴπερ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν , ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται , ἠδὲ κιχάνει δίψα τε καὶ λιμόϲ , βλάβεται δέ τε γούνατ᾿ ἰόν τοϲ . ὃϲ δέ κ᾿ ἀνὴρ οἴνοιο κορεϲϲάμενοϲ καὶ ἐδωδῆϲ ἀνδράϲι δυϲμενέεϲϲι πανημέριοϲ πολεμίζῃ , θαρϲαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεϲὶν οὐδέ τι γυῖα πρὶν κάμνει , πρὶν πάνταϲ ἐρωῆϲαι πολέμοιο ( T 162—70 ) . ὀλίγοϲ οὖν ἄμητοϲ καὶ ὁ χρόνοϲ ὁ τοῦ ἀμάν γίνεται καὶ τοῦ πλείϲτην καλάμην ἔχειν καὶ πολλὸ6ϲ ἀναιρεῖν , τροπὴν τοῦ Διὸϲ ἐμβαλόντοϲ τοῖϲ πολεμίοιϲ , ἐὰν μὴ τύχωϲιν οἱ ἀναιροῦντεϲ τροφῆϲ μετειληχότεϲ · ἵν’ ᾖ ὁ λόγοϲ · ἐντὸϲ ᾗ δ’ ἂν μάχῃ ἐντὸϲ ὀλίγῳ χρόνῳ πολὺϲ ᾖ ὁ ἀναιρούμενοϲ τροπῆϲ γενομένηϲ , εὐθέωϲ ἐντὸϲ ταύτῃ ὁ κόροϲ · διὸ δεῖ ἰϲχύειν τοὺϲ βουλομένουϲ ἐπὶ πλέον τυχεῖν τῆϲ νίκηϲ .
Lemmas: 221 sqq . ζητέω τίς νόος ἔχω ὁ ἔπος οὗτος αἰνίζομαι ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς · αἶψα τε φύλοπις πέλω κόρος ἄνθρωπος , οἶδα πλεῖστος μέν καλάμη χθών χαλκός χέω , ἄμητος δέ ὀλίγος , ἐπήν κλίνω τάλαντον Ζεύς , ὀστέον ἄνθρωπος ταμίας πόλεμος τεύχω ( v . 221 sqq . ) ; ἐπεί ὁ ἄμητος λέξις σημαίνω καί ὁ χρόνος ἐντός ὅς ἀμάω , τουτέστι ὁ θερισμός , σημαίνω δέ καί ὁ ἀμάω καρπός , κατά ἑκάτερος ὁ δύο σημαίνω ἐκδέχομαι πειράω ὁ δύο σαφής ποιέω ὁ διάνοια . εἰμί τοίνυν ἐκ ὁ σημαίνω δῆλος , ὡς καλάμη μέν λέγω ὁ ὁ ἀποθνῄσκω πλῆθος , ἄμητος δέ καί καρπός1 ὁ σώζω . φημί οὖν , ταχέως κόρος γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ μάχη , ἐντός ὅς πολύς μέν ὁ πίπτω , ὀλίγος δέ ὁ σώζω , ἐκ ὅς δηλόω , ὅτι ὁ σφοδρός μάχη ταχύς ὁ κόρος , καί μάλιστα ὅταν τυγχάνω τις διά λιμός ἀσθενέω · ἐντός ὅς δέ εἄν οὖν πόλεμος , κλίνω ὁ Ζεύς ὁ Νίκη καί ἑτερορρεπής ὁ μάχη γίγνομαι , πολύς μέν εἰμί ὁ ἀναιρέω , ὀλίγος δέ ὁ περισῴζω , κόρος ἐνταῦθα ταχέως γίγνομαι ὁ μέν καλάμη πολύς ἐκλέγω , ἄμητος δέ καί καρπός ὀλίγος ἐάω . ὁ δέ καλάμη καί ὁ καρπός ἐπί ὁ τρέπω ἀκούω , ὅς πολύς μέν ὁ ἀποθνήσκω , ὅς τάσσω ἐπί ὁ καλάμη , ὀλίγος δέ ὁ διασῴζω , ὅς τάσσω ἐπί ὁ καρπός · ὁ δέ κόρος ἴσχω ταχύς ὁ οὗτος δράω καί Νίκη , ἕ ὁ ἀμητής ἄγω εἄν ἀνάλογος . οὔτοι ἄρα δή ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἄμητος ὀλίγιστος ἀκούω · οὐκέτι γάρ ἑτερορρεπής εἰμί ὁ μάχη , οὐδέ ὁ μέν Νίκη ὁ δέ ἡσσάομαι , ἀλλά ἐπί ἴσος ἐκ ἄμφω πολύς μέν ὁ καλάμη ὀλίγος δέ ὁ καρπός , καί ὁ ἀμάω ζητέω . κἀν ἄμητος δέ ἐπί ὁ θερισμός ἀκούω καί ὁ χρόνος κατά ὅς ἀμάω , εἰμί μέν ἄμητος ὁ πρῶτος ὁ στρατόπεδον συμβολή πρό ὁ ὁ ἕτερος τροπή , πλεῖστος δέ ὁ καλάμη ὁ πλῆθος ὁ μετά ὁ τροπή ὁ πίπτω . λογίζομαι οὖν ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς οὐ εἄν ὑφίστημι ὁ Τρώς ὁ Ἀχιλλεύς συμβολή , τρέπω δέ εὐθύς , πολύς ὁ κάματος εἰμί φημί ὁ διώκω ἅμα καί παίω καί φονεύω , καί κόρος αὐτίκα λαμβάνω νῆστις εἰμί . ἐνδείκνυμι δέ οὗτος μᾶλλον καί αἰνίσσομαι βούλομαι ἢ φανερῶς λέγω δόξα κολακεία ἀποφέρω . λέγω οὖν · ἐντός ὀλίγος χρόνος τροπή γίγνομαι ὁ πολέμιος , πολύς ἀναιρέω ἐκ πρῶτος καί βραχύς ὁ συμβολή , αἶψα κόρος ἐγώ γίγνομαι , ἐάν μή τυγχάνω ὁ μέλλω κάματος διά ὁ τροφή προανακτάομαι . ποιέω δέ ὁ ἀλληγορία ὁ ποιητής ἐκ ὁ παραβολή ἐκεῖνος · ὁ δέ ὥστε ἀμητήρ ἐναντίος ἀλλήλων ὄγμος ἐλαύνω ἀνήρ μάκαρ κατά ἄρουρα πυρά ἢ κριθή , ὁ δέ δράγμα ταρφύς πίπτω ( Λ 67—69 ) , εἶτα ἀνταποδίδωμι · ὡς Τρώς καί Ἀχαιός ἐπί ἀλλήλων θρῴσκω δῃόω , οὐδέ ἕτερος μνάομαι ὀλοός φόβος ( Λ 70 . 71 ) . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἄμητος παρατείνω ισόπαλος εἰμί · ἐπί ὅς δέ εἄν μάχη τροπή γίγνομαι ἐκ μικρός συμβολή καί ὀλίγος ἄμητος ταχύς ὁ κόρος ὁ ἀναιρέω καί ὁ καλάμη πολύς ποιέω , εἰμί μή τυγχάνω ὁ ἰσχύς διά ὁ τροφή αὐτάρκης παρασκευάζω . μήποτε δέ ὁ ἄμητος οὖον ὁ ἐπικαρπία ἀλλά ὁ χρόνος ὁ ἐνέργεια δηλόω · αὐτός γάρ ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ Ἀχιλλεύς οὗτος προεῖπον · οὖον γάρ ἀνήρ πρόπας ἦμαρ εἰς ἥλιος καταδύω ἄκμηνος σῖτος δύναμαι ἄντα μάχομαι · εἴπερ γάρ θυμός γε μενοινάω πολεμέω , ἀλλά τε λάθρῃ γυῖον βαρύνω , ἠδέ κιχάνω δίψα τε καί λιμός , βλάπτω δέ τε γόνυ εἶμι ὅς . ὅς δέ καί ἀνήρ οἶνος κορέννυμι καί ἐδωδή ἀνήρ δυσμενής πανημέριος πολεμέω , θαρσαλέος νῦ ὁ ἦτορ ἐν φρήν οὐδέ τίς γυῖον πρίν κάμνω , πρίν πᾶς ἐρωέω πόλεμος ( T 162—70 ) . ὀλίγος οὖν ἄμητος καί ὁ χρόνος ὁ ὁ ἀμάω γίγνομαι καί ὁ πλεῖστος καλάμη ἔχω καί πολύς ἀναιρέω , τροπή ὁ Ζεύς ἐμβάλλω ὁ πολέμιος , ἐάν μή τυγχάνω ὁ ἀναιρέω τροφή μετιγιιλήσχω · ἵνα εἰμί ὁ λόγος · ἐντός ὅς δέ εἄν μάχομαι ἐντός ὀλίγος χρόνος πολύς εἰμί ὁ ἀναιρέω τροπή γίγνομαι , εὐθύς ἐντός οὗτος ὁ κόρος · διό δεῖ ἰσχύω ὁ βούλομαι ἐπί πλέω τυγχάνω ὁ Νίκη .