porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 19.79
79 sqq . ἑϲταότοϲ μὲν καλὸν ἀκουέμεν οὐδὲ ἔοικεν ὑββ άλλειν · χαλεπὸν γὰρ ἐπιϲτάμενόν περ ἐόντα ἀνδρῶν δ’ ἐντὸϲ πολλ ῷ ὁμάδῳ πῶϲ κέν τιϲ ἀκούϲαι ἢ εἴπ οι ; βλάθεται δὲ λιγύϲ περ ἐὼν ἀγορητήϲ . ,, Ἀρίϲταρχοϲ οὖν ῷήθη παραίτηϲιν εἶναι τὸν λόγον , ὡϲ διὰ τὸ τετρῶϲθαι το Ἀγαμέμνονοϲ ϲυγχωρεῖν ἀξιοῦντοϲ , εἰ καθήμενοϲ λέγει . καί φηϲι · διὰ τοῦτο ἐνέθηκε τὸ αὐτόθεν ἐξ ἕδρηϲ οὐδ’ ἐντὸϲ μέϲϲοιϲιν ἀναϲτάϲ ( v . 77 ) . ἄτοποϲ δὲ ἡ παραίτηϲιϲ · οὐ γὰρ τὸν πόδα ἀλλὰ τὴν χεῖρα τέτρωται , καὶ τὴν χεῖρα δὲ οὕτωϲ ἔρρωτο , ὥϲτε ὀλίγον ὕϲτερον αὐτὸϲ τὸν κάπρον ἀποϲφάττει . ἐὰν προϲκείμενοϲ δὲ ὁ ϲτίχοϲ ἦ τὸ αὐτόθεν ἐξ ἕδρηϲ , ἀκουϲόμεθα ἐκ τοῦ τῶν ἀριϲτέων ϲυνεδρίου , ὥϲτ’ ἐντὸϲ ἐκείνοιϲ ὄντα λέγειν αὐτὸν καὶ οὐκ ἐντὸϲ μέϲῳ τῷ πλήθει . Ἀπολλώνιοϲ μὲν οὖν ὁ διδάϲκαλοϲ ἡμῶν , καὶ αὐτὸϲ ϲυγκαταθέμενοϲ ὅτι ἕϲτηκεν ὁ Ἀγαμέμνων , παραιτεῖται , φηϲὶ , τὸν ὑποβολέα ὡϲ ἄν ἐκ τοῦ αὐτοϲχεδίου λέγειν μέλλων · ἐμοῦ γάρ φηϲιν ἀκούϲατε καὶ μηδείϲ μοι ὑποβαλλέτω ἵν᾿ εἴπω · χαλεπὸν γὰρ τὸ ὑποβαλλόντων ἀκούειν τῷ ἐπιϲτήμονι τοῦ λέγειν · καὶ πῶϲ γὰρ ἄν τιϲ ἐντὸϲ πολλῷ ὁμάδῳ ἀκούϲαι τοῦ ὑποβάλλοντοϲ ἢ ὁ ἀκούϲαϲ εἴποι ; ὥϲτε καὶ λιγὺν ὄντα δημηγόρον καὶ δύναμιν ἔχοντα τοῦ αὐτοϲχεδιάζειν βλάπτεϲθαι ἐμποδιζόμενον τῷ ἐξ ὑποβολῆϲ λέγειν ἐντὸϲ πολλῷ θορύβῳ . εἶχε δ᾿ ἄν τινα λόγον ἡ ἐξήγηϲιϲ , εἰ ἐγίνωϲκεν Ὅμηροϲ τὸ τοιοῦτον εἶδοϲ τῆϲ δημηγορίαϲ , λέγω δὲ τὸ ἐξ ἀναγνώϲεωϲ καὶ γραφῆϲ ὑποβαλλόμενον . Ἀλέξανδρϲ δὲ ὁ Κοτυαεύϲ φηϲι λέγων · „ καλῶϲ ἔχει τὸ ἑϲτῶτοϲ τοῦ δημηγοροῦντοϲ ἀκούειν καὶ μὴ ὑποκρούειν αὐτὸν καὶ ἐμποδίζειν ( τοῦτο γὰρ ϲημαίνει τὸ ὑββάλλειν ) · χαλεπὸν γὰρ καὶ τῷ πάνυ δεινῷ ἐντὸϲ ταραχῇ εἰπεῖν . τὸ γὰρ χαλε πὸν ἐπιϲτάμενόν περ ἐόντα κατὰ Ἀττικὴν ϲυνήθειαν πλεονάζει τὸ ἐόντα · ἐκείνοιϲ γὰρ ἦν ϲύνηθεϲ λέγειν μὴ προδοὺϲ ἡμᾶϲ γένη ( Soph . Ai . 588 ) ἀντὶ τοῦ μὴ προδῷϲ , καὶ παίζειϲ ἔχων ἀντὶ τοῦ διαπαίζειϲ , καὶ ἐνταῦθα χαλεπὸν γὰρ ἐπιϲτάμενόν περ ἐόντα ἀντὶ τοῦ τὸν ἐπιϲτάμενον θορυβεῖϲθαι χαλεπόν , ὡϲ καὶ τοῦ ἐπιϲτήμονοϲ ῥήτοροϲ ἐντὸϲ θορύβῳ χαλεπῶϲ δημηγοροῦντοϲ . “ ἐμοὶ δὲ δοκεῖ δύναϲθαί τινα οὕτωϲ ἀποδιδόναι τὴν διάνοιαν · ἐκκληϲίαϲ ἀθροιϲθείϲηϲ ὁ Ἀγαμέμνων παύει προοιμιαζόμενοϲ τὸν θόρυβον , λέγων ὡϲ ἡ ἐκκληϲία οὐ πρὸϲ αὐτοὺϲ ἔχει τὴν ἀπόταϲιν , οὐδὲ δεῖ νῦν ὑποκρούειν ζητοῦνταϲ μαθεῖν τίνοϲ ἕνεκα ϲυνεληλύθαϲιν · χαλεπὸν γὰρ θορυβεῖν τὸν ἐπιϲτάμενον τὰ ὄντα . τίνα δὲ ἦν τὰ ὄντα πάντεϲ που ἐγίνωϲκον , ὅτι ἐμήνιϲαν πρὸϲ ἀλλήλουϲ Ἀχιλλεὺϲ καὶ Ἀγαμέμνων , καὶ ὅτι νῦν κατηλλάγηϲαν , καὶ ὅτι ἡ ϲύνοδοϲ διὰ τοῦτο . χαλεπὸν οὖν καὶ δεινὸν πρᾶγμά ἐϲτι τὸ ἐπιϲτάμενον τὰ ὄντα καὶ ἐνεϲτηκότα θορυβεῖν , πυνθανόμενον ὡϲ ἀγνοοῦντα ἢ ζητοῦντα περὶ ὧν οἶδεν ἀκούειν . καὶ ὅτι τοῦτο νοεῖ , δῆλον δι᾿ ὧν ἐπάγει · Πηλείδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι , αὐτὰρ οἱ ἄλλοι ϲύνθεϲθ᾿ Ἀργεῖοι , ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντεϲ ( T 83 . 4 ) . λέγει γὰρ ὅτι ἡ ἀπόταϲίϲ μοι τοῦ λόγου πρὸϲ τὸν Ἀχιλλέα ἐϲτίν , οὐ πρὸϲ ὑμάϲ τοὺϲ εἰδόταϲ δι᾿ ἃ ϲυνεληλύθαμεν . ἔϲτιν οὖν ὁ νοῦϲ · μὴ θορυβεῖτε , ὦ ἄνδρεϲ , ὑποκρούοντεϲ διὰ τί ϲυνεληλύθαμεν · ἐπίϲταϲθε γὰρ τὰ πάντα , καὶ ὁ λόγοϲ μοι τὰ νῦν οὐ πρὸϲ ὑμᾶϲ ἀλλὰ πρὸϲ τὸν Ἀχιλλέα ἔχει τὴν ἀπόταϲιν · χαλεπὸν γὰρ τοὺϲ εἰδόταϲ τὴν αἰτίαν τῆϲ ϲυνόδου ὡϲ μὴ εἰδόταϲ θορυβεῖν καὶ διὰ τοῦτο ἐμποδίζειν καὶ τῷ λέγοντι καὶ τῷ ἀκούοντι , πρὸϲ ὃν ὁ λόγοϲ ὁ παρὼν ἕϲτηκε . πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ παρὰ τοῖϲ ῥήτορϲι προοίμια ἐπιγράφεται πρὸϲ τοὺϲ θορύβουϲ .
Lemmas: 79 sqq . ἵστημι μέν καλός ἀκούω οὐδέ ἔοικα ὑββ ἅλλομαι · χαλεπός γάρ ἐπιστάζω περ εἰμί ἀνήρ δέ ἐντός πολύς ῷ ὅμαδος πῶς ἄν τις ἀκούω ἢ εἶπον ὁ ; βάλλω δέ λιγύς περ εἰμί ἀγορητής . ,, Ἀρίσταρχος οὖν ώηθη παραίτησις εἰμί ὁ λόγος , ὡς διά ὁ τιτρώσκω ὁ Ἀγαμέμνων συγχωρέω ἄξιος , εἰμί κάθημαι λέγω . καί φημί · διά οὗτος ἐντίθημι ὁ αὐτόθεν ἐκ ἕδρα οὐδέ ἐντός μέσος ἀνίστημι ( v . 77 ) . ἄτοπος δέ ὁ παραίτησις · οὖον γάρ ὁ πούς ἀλλά ὁ χείρ τιτρώσκω , καί ὁ χείρ δέ οὕτως ῥώννυμι , ὥστε ὀλίγος ὕστερος αὐτός ὁ κάπρος ἀποσφάζω . ἐάν πρόσκειμαι δέ ὁ στίχος εἰμί ὁ αὐτόθεν ἐκ ἕδρα , ἀκούω ἐκ ὁ ὁ Ἀριστεύς συνέδριον , ὥστε ἐντός ἐκεῖνος εἰμί λέγω αὐτός καί οὐ ἐντός μέσος ὁ πλῆθος . Ἀπολλώνιος μέν οὖν ὁ διδάσκαλος ἐγώ , καί αὐτός συγκατατίθημι ὅτι ἵστημι ὁ Ἀγαμέμνων , παραιτέομαι , φημί , ὁ υποβολέας ὡς ἄν ἐκ ὁ αὐτοσχέδιος λέγω μέλλω · ἐγώ γάρ φημί ἀκούω καί μηδείς ἐγώ ὑποβάλλω ἵνα εἶπον · χαλεπός γάρ ὁ ὑποβάλλω ἀκούω ὁ ἐπιστήμων ὁ λέγω · καί πῶς γάρ ἄν τις ἐντός πολύς ὅμαδος ἀκούω ὁ ὑποβάλλω ἢ ὁ ἀκούω εἶπον ; ὥστε καί λιγύς εἰμί δημηγόρος καί δύναμις ἔχω ὁ αὐτοσχεδιάζω βλάπτω ἐμποδίζω ὁ ἐκ ὑποβολή λέγω ἐντός πολύς θόρυβος . ἔχω δέ ἄν τις λόγος ὁ ἐξήγησις , εἰμί γιγνώσκω Ὅμηρος ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ δημηγορία , λέγω δέ ὁ ἐκ ἀνάγνωσις καί γραφεύς ὑποβάλλω . Ἀλέξανδρς δέ ὁ Κοτυαεύς φημί λέγω · „ καλῶς ἔχω ὁ ἵστημι ὁ δημηγορέω ἀκούω καί μή ὑποκρούω αὐτός καί ἐμποδίζω ( οὗτος γάρ σημαίνω ὁ ὑποβάλλω ) · χαλεπός γάρ καί ὁ πάνυ δεινός ἐντός ταραχή εἶπον . ὁ γάρ Χαλέ πως ἐπιστάζω περ εἰμί κατά Ἀττική συνήθεια πλεονάζω ὁ εἰμί · ἐκεῖνος γάρ εἰμί συνήθης λέγω μή προδίδωμι ἐγώ γένος ( Soph . Ai . 588 ) ἀντί ὁ μή προδίδωμι , καί παίζω ἔχω ἀντί ὁ διαπαίζω , καί ἐνταῦθα χαλεπός γάρ ἐπιστάζω περ εἰμί ἀντί ὁ ὁ ἐφίστημι θορυβέω χαλεπός , ὡς καί ὁ ἐπιστήμων ῥήτωρ ἐντός θόρυβος χαλεπῶς δημηγορέω . “ ἐγώ δέ δοκέω δύναμαι τις οὕτως ἀποδίδωμι ὁ διάνοια · ἐκκλησία ἀθροίζω ὁ Ἀγαμέμνων παύω προοιμιάζομαι ὁ θόρυβος , λέγω ὡς ὁ ἐκκλησία οὖον πρός αὐτός ἔχω ὁ ἀπότασις , οὐδέ δεῖ νῦν ὑποκρούω ζητέω μανθάνω τίς ἕνεκα συνέρχομαι · χαλεπός γάρ θορυβέω ὁ ἐφίστημι ὁ εἰμί . τίς δέ εἰμί ὁ εἰμί πᾶς ποῦ γιγνώσκω , ὅτι μηνίω πρός ἀλλήλων Ἀχιλλεύς καί Ἀγαμέμνων , καί ὅτι νῦν καταλλάσσω , καί ὅτι ὁ σύνοδος διά οὗτος . χαλεπός οὖν καί δεινός πρᾶγμα εἰμί ὁ ἐφίστημι ὁ εἰμί καί ἐνίστημι θορυβέω , πυνθάνομαι ὡς ἀγνοέω ἢ ζητέω περί ὅς οἶδα ἀκούω . καί ὅτι οὗτος νοέω , δῆλος διά ὅς ἐπάγω · Πηλείδης μέν ἐγώ ἐνδείκνυμι , ἀτάρ ὁ ἄλλος συνθέτω Ἀργεῖος , ἠμὲν νέος ἠδέ γέρων ( T 83 . 4 ) . λέγω γάρ ὅτι ὁ ἀπότασις ἐγώ ὁ λόγος πρός ὁ Ἀχιλλεύς εἰμί , οὖον πρός ὑμέτερος ὁ οἶδα διά ὁ συνέρχομαι . εἰμί οὖν ὁ νόος · μή θορυβέω , εἰμί ἀνήρ , ὑποκρούω διά τίς συνέρχομαι · ἐφίστημι γάρ ὁ πᾶς , καί ὁ λόγος ἐγώ ὁ νῦν οὖον πρός σύ ἀλλά πρός ὁ Ἀχιλλεύς ἔχω ὁ ἀπότασις · χαλεπός γάρ ὁ οἶδα ὁ αἴτιος ὁ σύνοδος ὡς μή οἶδα θορυβέω καί διά οὗτος ἐμποδίζω καί ὁ λέγω καί ὁ ἀκούω , πρός ὅς ὁ λόγος ὁ πάρειμι ἵστημι . πολύς δέ τοιοῦτος καί παρά ὁ ῥήτωρ προοίμιον ἐπιγράφω πρός ὁ θόρυβος .