porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 8.praef
Ἠώϲ διάφορα ϲημαίνει · τήν τε ϲωματοειδῆ θεὸν διὰ τὸ φάναι τὸν ποιητὴν Ἠὼϲ δ’ ἐκ λεχέων παρ’ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο ὤρνυθ’ , ἵν’ ἀθανάτοιϲι φόωϲ φέροι ἠδὲ βροτοῖϲι , ( Λ 1 . 2 ) , καὶ τὸν ὄρθρον φερωνύμωϲ κληθέντα ἀπὸ τοῦ ὀρθοῦϲθαι ἡμᾶϲ ἀπὸ τῆϲ κοίτηϲ καὶ περὶ τὰ οἰκεῖα τρέπεϲθαι ἔργα , ὡϲ ὅταν φηϲὶν ἠὼϲ μὲν κροκόπεπλοϲ ἐκίδνατο πᾶϲαν ἐπ’ αἶαν ( Θ 1 ) , καὶ τὸ ἀπὸ πρωΐαϲ μέχριϲ ὥραϲ ἕκτηϲ διάϲτημα , ὡϲ τὸ ὄφρα μὲν ἠ ὡϲ ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ ( Θ 66 ) , καὶ τὴν ὅλην ἡμέραν , καθ’ 5 ϲημαινόμενον ἡμέρα νοεῖται ὁ ἀπὸ ἀνατολῆϲ τοῦ ἡλίου δρόμοϲ μέχρι δύϲεωϲ , ὁπότε τὴν ὑπὲρ ἡμᾶϲ ποιεῖται φορὰν ὁ θεὸϲ οὗτοϲ , τὸ παρ’ ἡμᾶϲ διεξιῶν ἡμιϲφαίριον , ὡϲ τὸ οἵ ῥ’ ἐξ Ἀϲκανίηϲ ἐριβώλακοϲ ἦλθον ἀμοιβοὶ ἠοῖ τῇ προτέρῃ , τότε δὲ Ζεὺϲ ὧρϲε μάχεϲθαι ( N 793 ) , καὶ ἤματι τῷ προτέρῳ , ὅτ’ ἐμαίνετο φαίδιμοϲ Ἕκτωρ ( Φ 5 ) , καὶ τὸ ϲυναμφόητερον ἡμέραν τε καὶ νύκτα , καθ’ ὃ ϲημαινόμενον καὶ παρὰ τοῖϲ μαηματικοῖϲ νοεῖται , ὡϲ τὸ ἠ ὼϲ δέ μοί ἐϲτιν ἥδε δυωδεκάτη , ὅτ’ ἐϲ Ἴλιον εἰλήλουθα ( Φ 80 ) , καὶ τὴν ἡλίου πάροδον καὶ τὸν τόπον ὅθεν ἀνατέλλει ὁ ἥλιοϲ κατὰ Ἀρίϲταρχον · ὦ φίλοι , οὐ γὰρ ἴδμεν ὅπῃ ζόφοϲ οὐδ’ ὅπῃ ἠέλιοϲ φαεϲίμβροτοϲ εἶϲ᾿ ὑπὸ γαῖαν , οὐδ’ ὅπῃ ἀννεῖται ( κ 190 sqq . ) νῦν γὰρ , καθά φηϲιν ὁ Κράτηϲ , τῶν τεϲϲάρων τοῦ κόϲμου μέμνηται μερῶν , ἄρκτου , μεϲημβρίαϲ , ἀνατολῆϲ καὶ δύϲεωϲ , ἅπερ ἀλλήλοιϲ ἐξ ἀντιθέτου ἀντίκειται , ἡ μὲν ἄρκτοϲ τῇ μεϲημβρίᾳ , ἡ δὲ ἀνατολὴ τῇ δύϲει . καὶ ποϲαχῶϲ μὲν ἠώϲ παρ’ αὐτῷ λέγεται εἴρηται · ὅτι δὲ ἡ κροκόπεπλοϲ καὶ ἡ ῥοδοδάκτυλοϲ ἐπὶ τῆϲ δαίμονοϲ λέγεται δῆλον . δὲ τὰ ἐπίθετα ἐκ τοῦ περὶ τὸ ὁρώμενον τῆϲ ἡμέρμϲ καταϲτήματοϲ εἴληπται , ἐξηεῖται τὸ ἐκ ποίαϲ μὲν καταλήψεωϲ ἡ κροκόπεπλοϲ . ἐκ ποίαϲ δὲ ἡ ῥοδοδάκτυλοϲ . φημὶ τοίνυν , ὡϲ διὰ μὲν τῆϲ τοῦ κρόκου χρόαϲ δηλοῖ ὀλίγον τῆϲ ἡμέραϲ φῶϲ πολλῷ τῷ τῆϲ νυκτὸϲ μέλανι κιρνώμενον , ὅταν δὲ λέγῃ ἦμοϲ δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλοϲ Ἠώϲ ( e . c . A 477 ) , διὰ τῆϲ τοῦ ῥόδου χροιᾶϲ δηλοῦν αὐτὸν ὀλίγον τὸ τῆϲ νυκτὸϲ μέλαν πολλῷ τῷ τῆϲ ἡμέραϲ φωτὶ κεχρωϲμένον . καὶ ὅτι τοῦτο νοεῖ , δῆλον ἔϲτω ἐκεῖθεν · μνηϲθεὶϲ γὰρ ἑωϲφόρου , ὡϲ νυκτὸϲ ἔτ’ οὔϲηϲ ἀνατέλλει , ἐπάγει αὐτῷ τὴν κροκόπεπλον ἠῶ · ἦμοϲ ἑωϲφόροϲ εἶϲι φόωϲ ἐρέων ἐπὶ γαῖαν , ὅν τε μέτα κροκόπεπλοϲ ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώϲ ( Ψ 226 . 7 ) . ( Ψ 226 . 27 ) . γεννήϲαϲ δὲ ἐκ τῆϲ κροκοπέπλου τὸν ὄρθρον ἐπάγει τὴν ῥοδοδάκτυλον · ἦμοϲ δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδ οδάκτυλοϲ ἠώϲ . ἐντὸϲ δὲ τῷ ἠὼϲ μὲν κροκόπεπλοϲ ἐκίδνατο πάϲαν ἐπ’ αἶαν ( Θ 1 ) τοῦ κίδναϲθαι δηλοῦντοϲ τὸ ϲκορπίζεϲθαι ὡϲ ἐντὸϲ τῷ ϲκίδναται κατὰ ϲτρατόν ( A 487 ? ) , δύο ταῦτα τηρήϲεωϲ ἄξια ὑπεδείκνυεν · ἓν μὲν ὅτι ἐκίδνατο ἔφη πᾶϲαν ἐπ’ αἶαν , ὅπερ παράταϲιν ἔχει , οὐ ϲυντέλειαν , οἷον τὸ ἐϲκεδάϲθη ἐπεὶ δὲ ϲφαιροειδοῦϲ ὄντοϲ τοῦ κόϲμου καὶ τῆϲ γῆϲ οὐχ ἅμα παρὰ πᾶϲι κατὰ τὸ αὐτὸ ὁ ἥλιοϲ ἀνατέλλει οὐδὲ κατὰ τὴν αὐτὴν ὥραν ἡ ἡμέρα ἀνίϲταται , εἰκότωϲ ἐκίδνατο ἔφη , τὴν ἐντὸϲ παρατάϲει ἄλλοτε πρὸϲ ἄλλουϲ ἐπιβολὴν παριϲτὰϲ τῆϲ ἡμέραϲ καὶ πορείαν . ἕτερον δὲ πάλιν ἐϲημειούμην , ὅτι ϲὺν τῷ ἀποτελέϲματι καὶ τὸν κύριον τοῦ ἀποτελουμένου εἶναι βούλεται · ἡ μὲν γὰρ θεὸϲ κροκόπεπλοϲ ὡϲ ἂν οὐϲία ἔννουϲ τε καὶ ἔμψυχοϲ καὶ ἐνϲώματοϲ , τὸ δὲ ἀπ’ αὐτῆϲ ϲκεδάννυται περὶ τὴν γῆν . ὁ δὲ λαβὼν τὴν ϲωματοειδῆ θεὸν ἐντὸϲ τῷ κροκόπεπλοϲ ϲυνήρτηϲεν αὐτὴν τῷ ϲκεδαννυμένῳ ἀπ’ αὐτῆϲ φωτί , εἰπὼν αὐτὴν ἀλλ’ οὐχὶ τὸ ἀπ’ αὐτῆϲ φῶϲ ϲκεδάννυϲθαι · Ἠὼν ὡϲ μὲν κροκόπεπλοϲ ἐκίδνατο πᾶϲαν ἐπ’ αἶαν · οὐ γὰρ δήποτε ἡ ϲωματοειδὴϲ ἐπεπόρευτο , ἀλλὰ τὸ ἀπ’ αὐτῆϲ ἡμερινὸν φῶϲ . ἀλλ’ οἶδεν , ὅπου τὸ ἀποτέλεϲμα , ἐκεῖ καὶ τὸ ἀποτελοῦν . ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων οἶδε τὸ ποιοῦν καὶ τὸ ἀποτελούμενον , λάμβανε πρῶτον ἐπὶ τῆϲ νυκτόϲ · τὸ μὲν ἀποτέλεϲμα · νὺξ δ’ ἤδη τελέθει , ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέϲθαι ( H 282 ) , αἱ δέ τε νύκτεϲ ἀθέϲφατοι ( ο 392 ) , ἐκ νυκτὸϲ δ᾿ ἄνεμοι χαλεποί ( μ 286 ) , τὴν δὲ δεϲπότιν · Εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐϲάωϲε καὶ ἀνδρῶν · τὴν ἱκόμην φεύγων καὶ ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἔρδοι ( Ξ 259 — 61 ) . οὕτω καὶ ἥβη ἀποτέλεϲμα καὶ θεὸϲ ταύτηϲ προϲτάτιϲ · οἳ νῶϊν ἀγάϲαντο παρ’ ἀλλήλοιϲι μένοντεϲ ἥβηϲ ταρφθῆναι καὶ γήραοϲ οὐδὸν ἱκέϲθαι ( ψ 211 ) , τῆϲ νεότητοϲ καὶ ἀκμῆϲ τῆϲ ἐντὸϲ νεότητι ϲφριγώϲηϲ · ὄφρ’ ἥβῃ τε πεποίθεα χερϲί τ’ ἐμῇϲιν ( θ 181 ) , οὐδέ τι ἥβηϲ δεύεται ( θ 136 ) · ἐπὶ γὰρ πάντων τὰ ἀποτελέϲματα λέγεται . ἐπὶ δὲ τῆϲ θεοῦ · μετὰ δέ ϲφιϲι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐῳνοχόει ( Δ 2 ) , τὸν δ’ Ἥβ η λοῦϲεν ( Ε 905 ) · ἐντὸϲ γὰρ τοῖϲ ἀγηράτοιϲ θεοῖϲ καὶ ἀεὶ ἡβῶϲιν οἰνοχόον τὴν Ἥβην καὶ ὑπηρέτιν ἐποίηϲεν . ἐκ τούτων λύϲειϲ , πῶϲ ἀγάϲτονόν τε λέγει τὴν Ἀλμφιτρίτην , ὅταν εἴπῃ ( μ 96 ) · καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἔνεϲτι κῆτοϲ , ἃ μυρία βόϲκει ἀγάϲτονοϲ ἀμφιτρίτη , καὶ πάλιν κλυτὸν ἐντὸϲ οἷϲ φηϲιν ( ε 421 ) · ἢ ἔτι μοι καὶ κῆτοϲ ἐπιϲϲε ύῃ μέγα δαίμων ἐξ ἁλόϲ , οἷά τε πολλὰ τρέφει κλυτὸϲ Ἀλμφιτρίτη · κλυτὸϲ μὲν γὰρ ἡ θεὸϲ , ἡ μεγάλη δαίμων , ἀγάϲτονοϲ δὲ ἡ θάλαϲϲα . οὕτωϲ καὶ γῆ μὲν τὸ ϲτοιχεῖον · ἕλε γαῖαν ἀγοϲτῷ ( Λ 425 ) καὶ κάππεϲεν ἐντὸϲ γαίῃ , ἡ δὲ θεόϲ · ἴϲτω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸϲ εὐρὺϲ ὕπερθεν ( Ο 36 ) καὶ Γῆ τε καὶ Ἠέλιοϲ καὶ Ἐρινύεϲ ( Τ 259 ) . οὕτω καὶ Ϲτυγὸϲ ὕδωρ λέγει , τῆϲ δαίμονοϲ , τὸ Ϲτύγιον ἀπ’ αὐτῆϲ καλούμενον · καὶ τὸ κατειβόμενον Ϲτυγὸϲ ὕδωρ ( Ο 37 ) , ὥϲπερ καὶ ποταμὸν λέγει δαίμονα Ἀλφειὸν καὶ Ἀξιὸν καὶ Ϲπερχειόν , ὧν εἶναι καὶ γένοϲ , καὶ Ξάνθον δινήεντα . καὶ ὅταν μὴ εἴπῃ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ , τὸν εὐχόμενον ποιεῖ λέγοντα · κλῦθι ἄναξ , ὅτιϲ ἐϲϲί ( ε 445 ) εὔχεται δὲ τῷ ποταμῷ , ὡϲ ἂν ἑκάϲτου ἔχοντοϲ δαίμονα . ὁ δὲ καὶ ἐντὸϲ ταῖϲ κρήναιϲ οἶδε θεάϲ , ἃϲ Nύμφαϲ καλεῖ Νύμφαι κρηναῖαι , κοῦραι Διόϲ ( ρ 240 ) , καὶ ἄλλαι Νύμφαι ὀρεϲτιάδεϲ , κοῦραι Διόϲ ( Ζ 420 ) . οὕτω πεπληρῶϲθαι θείων δυνάμεων Ὅμηροϲ ἡγεῖτο ἅπόντα .
Lemmas: Ἠώς διάφορος σημαίνω · ὁ τε σωματοειδής θεός διά ὁ φαίνω ὁ ποιητής Ἠώς δέ ἐκ λέχος παρά ἀγαυός Τιθωνός ὄρνυμι , ἵνα ἀθάνατος φάος φέρω ἠδέ βροτός , ( Λ 1 . 2 ) , καί ὁ ὄρθρος φερώνυμος καλέω ἀπό ὁ ὀρθόω ἐγώ ἀπό ὁ κοίτη καί περί ὁ οἰκεῖος τρέπω ἔργον , ὡς ὅταν φημί ἠώς μέν κροκόπεπλος κίδναμαι πᾶς ἐπί Αἶα ( Θ 1 ) , καί ὁ ἀπό Πρωΐας μέχρι ὥρα ἕκτος διάστημα , ὡς ὁ ὄφρα μέν ὁ ὡς εἰμί καί αὐξάνω ἱερόν ἦμαρ ( Θ 66 ) , καί ὁ ὅλος ἡμέρα , κατά 5 σημαίνω ἡμέρα νοέω ὁ ἀπό ἀνατολή ὁ ἥλιος δρόμος μέχρι δύσις , ὁπότε ὁ ὑπέρ ἐγώ ποιέω φορά ὁ θεός οὗτος , ὁ παρά ἐγώ διέξειμι ἡμισφαίριον , ὡς ὁ ὁ ἄρα ἐκ Ἀσκανίη ἐριβῶλαξ ἔρχομαι ἀμοιβός ἠώς ὁ πρότερος , τότε δέ Ζεύς ὄρνυμι μάχομαι ( N 793 ) , καί ἦμαρ ὁ πρότερος , ὅτι μαίνομαι φαίδιμος Ἕκτωρ ( Φ 5 ) , καί ὁ συναμφόητερον ἡμέρα τε καί νύξ , κατά ὅς σημαίνω καί παρά ὁ μαηματικοιξ νοέω , ὡς ὁ ὁ οὖς δέ ἐγώ εἰμί ὅδε δωδέκατος , ὅτι εἰς Ἴλιον ἔρχομαι ( Φ 80 ) , καί ὁ ἥλιος πάροδος καί ὁ τόπος ὅθεν ἀνατέλλω ὁ ἥλιος κατά Ἀρίσταρχος · εἰμί φίλος , οὖον γάρ οἶδα ὅπῃ ζόφος οὐδέ ὅπῃ ἥλιος φαεσίμβροτος εἶμι ὑπό γαῖα , οὐδέ ὅπῃ ἀνανέομαι ( Κ 190 sqq . ) νῦν γάρ , καθά φημί ὁ Κράτης , ὁ τέσσαρες ὁ κόσμος μιμνήσκω μέρος , ἄρκτος , μεσημβρία , ἀνατολή καί δύσις , ὅσπερ ἀλλήλων ἐκ ἀντίθετος ἀντίκειμαι , ὁ μέν ἄρκτος ὁ μεσημβρία , ὁ δέ ἀνατολή ὁ δύο . καί ποσαχῶς μέν ἠώς παρά αὐτός λέγω εἴρω · ὅτι δέ ὁ κροκόπεπλος καί ὁ ῥοδοδάκτυλος ἐπί ὁ δαίμων λέγω δῆλος . δέ ὁ ἐπίθετος ἐκ ὁ περί ὁ ὁράω ὁ ἡμέρμς κατάστημα λαμβάνω , ἐξίημι ὁ ἐκ Ποίας μέν κατάληψις ὁ κροκόπεπλος . ἐκ Ποίας δέ ὁ ῥοδοδάκτυλος . φημί τοίνυν , ὡς διά μέν ὁ ὁ κρόκος χρώς δηλόω ὀλίγος ὁ ἡμέρα φάος πολύς ὁ ὁ νύξ μέλας κιρνάω , ὅταν δέ λέγω ἦμος δέ ἠριγένεια φαίνω ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ( e . c . A 477 ) , διά ὁ ὁ ῥόδον χροιά δηλόω αὐτός ὀλίγος ὁ ὁ νύξ μέλας πολύς ὁ ὁ ἡμέρα φάος χρῴζω . καί ὅτι οὗτος νοέω , δῆλος ἵστημι ἐκεῖθεν · μιμνήσκω γάρ Ἑωσφόρος , ὡς νύξ ἔτι εἰμί ἀνατέλλω , ἐπάγω αὐτός ὁ κροκόπεπλος ἠώς · ἦμος Ἑωσφόρος εἶμι φάος εἴρω ἐπί γαῖα , ὅς τε μετά κροκόπεπλος ὑπέρ ἅλς κίδναμαι ἠώς ( Ψ 226 . 7 ) . ( Ψ 226 . 27 ) . γεννάω δέ ἐκ ὁ κροκόπεπλος ὁ ὄρθρος ἐπάγω ὁ ῥοδοδάκτυλος · ἦμος δέ ἠριγένεια φαίνω ῥοδίς οδάκτυλος ἠώς . ἐντός δέ ὁ ἠώς μέν κροκόπεπλος κίδναμαι πᾶς ἐπί Αἶα ( Θ 1 ) ὁ κίδναμαι δηλόω ὁ σκορπίζω ὡς ἐντός ὁ σκίδνημι κατά στρατός ( A 487 ? ) , δύο οὗτος τήρησις ἄξιος ὑποδείκνυμι · εἷς μέν ὅτι κίδναμαι φημί πᾶς ἐπί Αἶα , ὅσπερ παράτασις ἔχω , οὖον συντέλεια , οἷος ὁ σκεδάννυμι ἐπεί δέ σφαιροειδής εἰμί ὁ κόσμος καί ὁ γῆ οὐ ἅμα παρά πᾶς κατά ὁ αὐτός ὁ ἥλιος ἀνατέλλω οὐδέ κατά ὁ αὐτός ὥρα ὁ ἡμέρα ἀνίστημι , εἰκότως κίδναμαι φημί , ὁ ἐντός παράτασις ἄλλοτε πρός ἄλλος ἐπιβολή παρίστημι ὁ ἡμέρα καί πορεία . ἕτερος δέ πάλιν σημειόω , ὅτι σύν ὁ ἀποτέλεσμα καί ὁ κύριος ὁ ἀποτελέω εἰμί βούλομαι · ὁ μέν γάρ θεός κροκόπεπλος ὡς εἄν οὐσία ἔννους τε καί ἔμψυχος καί ἐνσώματος , ὁ δέ ἀπό αὐτός σκεδάννυμι περί ὁ γῆ . ὁ δέ λαμβάνω ὁ σωματοειδής θεός ἐντός ὁ κροκόπεπλος συναρτάω αὐτός ὁ σκεδάννυμι ἀπό αὐτός φάος , εἶπον αὐτός ἀλλά οὐ ὁ ἀπό αὐτός φάος σκεδάννυμι · Ἠϊών ὡς μέν κροκόπεπλος κίδναμαι πᾶς ἐπί Αἶα · οὖον γάρ δήποτε ὁ σωματοειδής πορεύω , ἀλλά ὁ ἀπό αὐτός ἡμερινός φάος . ἀλλά οἶδα , ὅπου ὁ ἀποτέλεσμα , ἐκεῖ καί ὁ ἀποτελέω . ὅτι δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος οἶδα ὁ ποιέω καί ὁ ἀποτελέω , λαμβάνω πρῶτος ἐπί ὁ νύξ · ὁ μέν ἀποτέλεσμα · νύξ δέ ἤδη τελέθω , ἀγαθός καί νύξ πείθω ( H 282 ) , ὁ δέ τε νύξ ἀθέσφατος ( ὁ 392 ) , ἐκ νύξ δέ ἄνεμος χαλεπός ( μ 286 ) , ὁ δέ δεσπότις · εἰμί μή Νύξ δμητήρ θεός σῴζω καί ἀνήρ · ὁ ἱκνέομαι φεύγω καί ἅζομαι γάρ μή Νύξ θοός ἀποθύμιος ἔρδω ( Ξ 259 — 61 ) . οὗτος καί ἥβη ἀποτέλεσμα καί θεός οὗτος προστάτις · ἕ νάω ἄγαμαι παρά ἀλλήλων Μένων ἥβη τέρπω καί γῆρας οὐδός1 ἱκνέομαι ( ψ 211 ) , ὁ νεότης καί ἀκμή ὁ ἐντός νεότης σφριγώσης · ὄφρα ἥβη τε πείθω χείρ τε ἐμός ( θ 181 ) , οὐδέ τίς ἥβη δήω ( θ 136 ) · ἐπί γάρ πᾶς ὁ ἀποτέλεσμα λέγω . ἐπί δέ ὁ θεός · μετά δέ ὅς πότνια Ἥβη νέκταρ οἰνοχοέω ( δ 2 ) , ὁ δέ ΗΒ ὁ λούω ( Ε 905 ) · ἐντός γάρ ὁ ἀγήρατον θεός καί ἀεί ἡβάω οἰνοχόος ὁ Ἥβη καί ὑπηρέτις ποιέω . ἐκ οὗτος λύω , πῶς ἀγάστονος τε λέγω ὁ αλμφιτριτος , ὅταν εἶπον ( μ 96 ) · καί εἰμί πόθι μείζων ἔνειμι κῆτος , ὁ μυρίος βόσκω ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη , καί πάλιν κλυτός ἐντός ὅς φημί ( ε 421 ) · ἢ ἔτι ἐγώ καί κῆτος πίπτω ὕω μέγας δαίμων ἐκ ἅλς , οἷος τε πολύς τρέφω κλυτός αλμφιτριτος · κλυτός μέν γάρ ὁ θεός , ὁ μέγας δαίμων , ἀγάστονος δέ ὁ θάλασσα . οὕτως καί γῆ μέν ὁ στοιχεῖον · αἱρέω γαῖα ἀγοστός ( Λ 425 ) καί καταπίπτω ἐντός γαῖα , ὁ δέ θεός · οἶδα νῦν ὅδε Γαῖα καί Οὐρανός εὐρύς ὕπερθεν ( ὁ 36 ) καί Γῆ τε καί Ἥλιος καί Ἐρινύς ( Τ 259 ) . οὗτος καί Στύξ ὕδωρ λέγω , ὁ δαίμων , ὁ Στύγιος ἀπό αὐτός καλέω · καί ὁ κατείβω Στύξ ὕδωρ ( ὁ 37 ) , ὥσπερ καί ποταμός λέγω δαίμων Ἀλφειός καί Ἀξιός καί Σπερχειός , ὅς εἰμί καί γένος , καί Ξάνθος δινήεις . καί ὅταν μή εἶπον ὁ ὄνομα ὁ θεός , ὁ εὔχομαι ποιέω λέγω · κλύω ἄναξ , ὅστις εἰμί ( ε 445 ) εὔχομαι δέ ὁ ποταμός , ὡς εἄν ἕκαστος ἔχω δαίμων . ὁ δέ καί ἐντός ὁ κρήνη οἶδα θεός , ὅς Nύμφας καλέω Νύμφη κρηναῖος , κόρη Ζεύς ( ρ 240 ) , καί ἄλλος Νύμφη ὀρεστιάς , κόρη Ζεύς ( Ζ 420 ) . οὗτος πληρόω θεῖον δύναμις Ὅμηρος ἡγέομαι ἅπων .