porphyrius.quaestionum-homericarum-ad-iliadem-pertinentium-reliquiae 2.257
257 — 277 . διὰ τί ἐπὶ τῷ Θερϲίτῃ πληγὰϲ λαβόντι καὶ γελοίωϲ δακρύϲαντι κρύϲαντι , καὶ τοὺϲ Ἕλληναϲ καίπερ ἐφ’ οἷϲ ἐπεπόνθειϲαν ὑπὸ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ λελυπημένουϲ γελάϲαι ποιήϲαϲ om . cod . add . Vill . ἐπὶ τῷ Θερϲίτῃ αἰϲχρῶϲ δακρύοντι , οὐκ ἠρκέϲθη ὁ ποιητὴϲ εἰπὼν οἱ δὲ καὶ ἀχνύμενοί πεῤ ἐπ’ αὐτῷ ἡδὺ γέλαϲϲαν ( v . 270 ) , ἀλλὰ καὶ προϲτίθηϲι καὶ λόγουϲ δὲ λεγομένουϲ τοιούτουϲ · ἦ δὴ μυρί᾿ Ὀδυϲϲεὺϲ ἐϲθλὰ ἔοργε , βουλάϲ τ’ ἐξάρχων ἀγαθὰϲ πόλεμόν τε κορύϲϲων ( v . 272 73 ) καὶ τὰ ἑξῆϲ ; οὐ γὰρ ἀκόλουθον τῷ γέλωτι γνωμολογεῖν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιϲκώπτειν ἤ τι τοιοῦτον διαϲύρονταϲ καὶ ἐπιτωθάζονταϲ λέγειν . φαίνεται δὲ ὁ ποιητὴϲ ἐνδείκνυϲθαι διὰ τοῦ λόγου τούτου ἀνακειμένου τῷ πλήθει , ὅτι πᾶν τὸ ἄκοϲμον τῶν πολλῶν ἤδη κατέϲταλται καὶ τὸ ϲταϲιῶδεϲ αὐτῶν ἐξῄρηται καὶ ὅλωϲ τὸ κατεξανίϲταϲθαι τοὺϲ φαύλουϲ τῶν κρειττόνων καὶ νομίζειν αὑτοῖϲ ἐξουϲίαν εἶναι τοῦ καὶ λέγειν ὃ βούλονται καὶ ποιεῖν , πεπαυμένου ἤδη ὑβριϲτοῦ καὶ ἐπεϲβόλου τοῦ ἐκ τοῦ τολμᾶν ἐκκληϲιάζειν , ἅμα δὴ καὶ ἄλλο τι προϲοικονομεῖϲθαι . ἐπεὶ γὰρ οὐκέτι μνηϲθήϲεϲθαι Θερϲίτου ἔμελλεν , ἀλλὰ πρὸϲ ὀλίγον χρηϲάμενοϲ ἐξαιρήϲειν πᾶϲαν αὐτοῦ μνήμην ἐκ τῆϲ ποιήϲεωϲ , πιθανῶϲ τὴν μηκέτι μέλλουϲαν αὐτοῦ πάροδον ἀνατέθεικε τῇ τότε παιδεύϲει καὶ προεῖπεν , ἡμῖν τοῦτο τῷ παντὶ πλήθει χρηϲάμενοϲ κήρυκι seq . τὲ , quod inde a Vill . om . τοῦ μέλλοντοϲ , δι’ ὧν ἔφη οὔ Θήν μιν πάλιν αὖτιϲ ἀνήϲει θυμὸϲ ἀγήνωρ νεικείειν βαϲιλῆαϲ ὀνειδείοιϲ ἐπέεϲϲιν ( v . 276 77 ) . εἰ γὰρ προϲῆν μὲν αὐτῷ τὸ μὴ κατὰ κόϲμον ἐριζέμεναι βαϲιλεῦϲιν ( v . 214 ) , οὐκέτι δὲ φαίνεται τοῦτο δρῶν , ἀναγκαία ἡ τῆϲ αἰτίαϲ ἀπόδοϲιϲ ὅτι ϲωφρονιϲθεὶϲ ἐπαύϲατο , ὡϲ μηδ’ ἂν ἐπιθυμῆϲαι πάλιν ἀκοϲμεῖν . τοῦτο γὰρ ἠπειλεῖτο ἠπιλειτο cod . , acc . evan . αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Ὀδυϲϲέωϲ εἴ κ᾿ ἔτι εἰ κέ τι cod . ϲ᾿ ἀφραίνοντα κιχήϲομαι ὥϲ νύ περ ὧδε ( v . 258 ) — μεθ’ ὅρκου τὴν κόλαϲιν ἐπανατειναμένου εἰϲ κώλυϲιν πάϲηϲ τοιαύτηϲ μελλούϲηϲ ἀκοϲμίαϲ . ὁ μὲν post h . v . duae litt . eras . οὖν εὐφυὴϲ λόγῳ ἁμαρτάνων νουθετεῖται , ὁ δὲ κακοφυὴϲ πλουτῶν μὲν χρημάτων ζημίᾳ , ῥώμῃ δὲ ϲώματοϲ θαρρῶν δεϲμοῖϲ καὶ ταῖϲ τοῦ ϲώματοϲ βαϲάνοιϲ . ὁ δὲ οἷοϲ ἦν ὁ Θερϲίτηϲ , ἀϲθενήϲ τε καὶ λελωβημένοϲ πάντοθεν τὸ ϲῶμα , πληγαῖϲ τε καὶ μεθ᾿ om . cod . add . Vill . ὅρκων ἀπειλαῖϲ αἰκιϲμοῦ μέλλοντοϲ μετὰ γυμνώϲεωϲ καὶ πάϲηϲ ἐνδείξεωϲ τῆϲ τοῦ ϲώματοϲ αἰϲχύνηϲ · ταῦτα γὰρ γενόμενα ὑπὸ τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸϲ τὰ μέτρα τῶν κολάϲεων καὶ τοὺϲ τρόπουϲ καὶ τὸ κατ’ ἀξίαν ἑκάϲτου ἁμαρτήματοϲ ὑπέδειξεν . πῶϲ ἠπείληϲε μὲν περὶ τῶν ἔπειτα , νῦν δὲ τὴν ἀπειλὴν ἐκτελεῖ ; ἀλλ’ οὐχ ἃ ἠπείληϲεν ἐτέλεϲεν , ἀλλὰ διὰ τῆϲ βραχείαϲ πληγῆϲ πιϲτοῦται , ται , ὅτι μὴ ϲωφρονιζόμενον καὶ ταῖϲ μείζοϲιν αἰκίϲεται πληγαῖϲ . ἀπόπειραν διὰ τῆϲ ἀπειλῆϲ ποιεῖ , ὅπωϲ οἱ πολλοὶ ἐπιϲχεθῶϲι δι’ αὐτοῦ , εἶτα ἰδὼν αὐτοὺϲ βουλομένουϲ ταὐτὰ οὐχ ὑπερέθετο τὴν κόλαϲιν , ἀλλὰ παίει τὸν κυρτόν , ἐκ τούτου γέλωτα κινῶν . ἢ νῦν μὲν ἐνδεδυμένον παίει , ὕϲτερον δὲ γυμνὸν πλήξειν ἀπειλει . δικαίωϲ δὲ τιμωρεῖται βραχείᾳ χείᾳ πληγῇ · κολάζεται γὰρ ὁ μὲν εὐφυὴϲ νουθεϲίᾳ , ὁ δὲ ἄκοϲμοϲ ὑγιὴϲ δὲ βαϲάνοιϲ ἢ χρημάτων εἰϲφοραῖϲ , ὁ δὲ λελωβημένοϲ οἷοϲ ὁ Θερϲίτηϲ βραχείᾳ πληγῇ καὶ τῇ μεθ᾿ ὅρκων ἀπειλῇ .
Lemmas: 257 — 277 . διά τίς ἐπί ὁ Θερσίτης πληγάς λαμβάνω καί γελοῖος δάκρυ κρύσαντι , καί ὁ Ἕλλην καίπερ ἐπί ὅς πάσχω ὑπό ὁ Ἀγαμέμνων λυπέω γελάω ποιέω om . cod . add . Vill . ἐπί ὁ Θερσίτης αἰσχρῶς δάκρυ , οὐ ἀρκέω ὁ ποιητής εἶπον ὁ δέ καί ἀχεύω περί ἐπί αὐτός ἡδύς γελάω ( v . 270 ) , ἀλλά καί προστίθημι καί λόγος δέ λέγω τοιοῦτος · εἰμί δή μυρίος Ὀδυσσεύς ἐσθλός ἔρδω , βουλή τε ἐξάρχω ἀγαθός πόλεμος τε κορύσσω ( v . 272 73 ) καί ὁ ἑξῆς ; οὖον γάρ ἀκόλουθος ὁ γέλως γνωμολογέω , ἀλλά μᾶλλον ἐπισκώπτω ἤ τίς τοιοῦτος διασύρω καί ἐπιτωθάζω λέγω . φαίνω δέ ὁ ποιητής ἐνδείκνυμι διά ὁ λόγος οὗτος ἀνάκειμαι ὁ πλῆθος , ὅτι πᾶς ὁ ἄκοσμος ὁ πολύς ἤδη καταστέλλω καί ὁ στασιώδης αὐτός ἐξαιρέω καί ὅλως ὁ κατεξανίσταμαι ὁ φαῦλος ὁ ἀγαθός καί νομίζω ἑαυτοῦ ἐξουσία εἰμί ὁ καί λέγω ὅς βούλομαι καί ποιέω , παύω ἤδη ὑβριστής καί ἐπεσβολέω ὁ ἐκ ὁ τολμάω ἐκκλησιάζω , ἅμα δή καί ἄλλος τίς προσοικονομέω . ἐπεί γάρ οὐκέτι μιμνήσκω Θερσίτης μέλλω , ἀλλά πρός ὀλίγος χράω ἐξαιρέω πᾶς αὐτός μνήμη ἐκ ὁ ποίησις , πιθανός ὁ μηκέτι μέλλω αὐτός πάροδος ἀνατίθημι ὁ τότε παιδεύω καί προεῖπον , ἐγώ οὗτος ὁ πᾶς πλῆθος χράω κῆρυξ seq . τε , quod inde a Vill . om . ὁ μέλλω , διά ὅς φημί οὖον θην ὅς πάλιν αὖτις ἀνίημι θυμός ἀγήνωρ νεικέω βασιλεύς ὀνείδειος ἔπος ( v . 276 77 ) . εἰμί γάρ πρόσειμι μέν αὐτός ὁ μή κατά κόσμος ἐρίζω βασιλεύς ( v . 214 ) , οὐκέτι δέ φαίνω οὗτος δράω , ἀναγκαῖος ὁ ὁ αἴτιος ἀπόδοσις ὅτι σωφρονίζω παύω , ὡς μηδέ εἄν ἐπιθυμέω πάλιν ἀκοσμέω . οὗτος γάρ ἀπειλέω πιλέω cod . , acc . evan . αὐτός ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί καί ἔτι εἰμί κε τίς cod . σός ἀφραίνω κιχάνω ὅς νῦ περ ὧδε ( v . 258 ) — μετά Ὅρκος ὁ κόλασις ἐπανατείνω εἰς κώλυσις πᾶς τοιοῦτος μέλλω ἀκοσμία . ὁ μέν post h . v . duae litt . eras . οὖν εὐφυής λόγος ἁμαρτάνω νουθετέω , ὁ δέ κακοφυής πλοῦτος μέν χρῆμα ζημία , ῥώμη δέ σῶμα θαρσέω δεσμός καί ὁ ὁ σῶμα βάσανος . ὁ δέ οἷος εἰμί ὁ Θερσίτης , ἀσθενής τε καί λωβάομαι πάντοθεν ὁ σῶμα , πληγή τε καί μετά om . cod . add . Vill . Ὅρκος ἀπειλή αἰκισμός μέλλω μετά γύμνωσις καί πᾶς ἔνδειξις ὁ ὁ σῶμα αἰσχύνη · οὗτος γάρ γίγνομαι ὑπό ὁ πολιτικός ἀνήρ ὁ μέτρον ὁ κόλασις καί ὁ τρόπος καί ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος ἁμάρτημα ὑποδείκνυμι . πῶς ἀπειλέω μέν περί ὁ ἔπειτα , νῦν δέ ὁ ἀπειλή ἐκτελέω ; ἀλλά οὐ ὁ ἀπειλέω τελέω , ἀλλά διά ὁ βραχύς πληγή πιστόω , ὁ , ὅτι μή σωφρονίζω καί ὁ μείζων αἰκίζω πληγή . ἀπόπειρα διά ὁ ἀπειλή ποιέω , ὅπως ὁ πολύς ἐπέχω διά αὐτός , εἶτα εἶδον αὐτός βούλομαι αὐτός οὐ ὑπερτίθημι ὁ κόλασις , ἀλλά παίω ὁ κυρτός , ἐκ οὗτος γέλως κινέω . ἢ νῦν μέν ἐνδύω παίω , ὕστερος δέ γυμνός πλήσσω ἀπειλέω . δικαίως δέ τιμωρέω βραχύς χειά πλήσσω · κολάζω γάρ ὁ μέν εὐφυής νουθεσία , ὁ δέ ἄκοσμος ὑγιής δέ βάσανος ἢ χρῆμα εἰσφορά , ὁ δέ λωβάομαι οἷος ὁ Θερσίτης βραχύς πλήσσω καί ὁ μετά Ὅρκος ἀπειλέω .