porphyrius.de-abstinentia 4.9
ἀπὸ δὲ ταύτης ὁρμώμενοι τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς πρὸς τὸ θεῖον οἰκειώσεως ἔγνωσαν ὡς οὐ διʼ ἀν - θρώπου μόνου τὸ θεῖον διῆλθεν , οὔτε ψυχὴ ἐν μό - νῳ ἀνθρώπῳ ἐπὶ γῆς κατεσκήνωσεν , ἀλλὰ σχεδὸν ἡ αὐτὴ διὰ πάντων διῆλθεν τῶν ζῴων . διʼ ὃ εἰς τὴν θεοποιίαν παρέλαβον πᾶν ζῷον καὶ ὁμοίως που ἀνέμιξαν θηρία καὶ ἀνθρώπους καὶ πάλιν ὀρ - νέων σώματα καὶ ἀνθρώπων · εἴκασται γὰρ παρʼ αὐτοῖς τις μέχρι τραχήλου ἀνθρωποειδής , τὸ δὲ πρόσωπον ὀρνέου ἢ λέοντος ἢ ἄλλου τινὸς ζῴου κεκτημένος · καὶ πάλιν αὖ κεφαλὴ ἀνθρώπειος καὶ ἄλλων τινῶν ζῴων μέρη , πῇ μὲν ὑποκείμενα , πῇ δὲ ἐπικείμενα . διʼ ὧν δηλοῦσιν ὅτι κατὰ γνώμην θεῶν καὶ ταῦτα ἀλλήλοις κοινωνεῖ , καὶ σύντροφα ἡμῖν καὶ τιθασά ἐστιν τῶν θηρίων τὰ ἄγρια οὐκ ἄνευ τινὸς θείας βουλήσεως . ὅθεν καὶ ὁ λέων ὡς θεὸς θρησκεύεται , καὶ μέρος τι τῆς Αἰγύπτου , ὃ καλοῦσι νομόν , ἐπώνυμον ἔχει Λεοντοπολίτην , ἄλλο δὲ Βουσιρίτην , ἄλλο Λυκοπολίτην . τὴν γὰρ ἐπὶ πάντα δύναμιν τοῦ θεοῦ διὰ τῶν συννόμων ζῴων ὧν ἕκαστος τῶν θεῶν παρέσχεν ἐθρήσκευσαν . ὕδωρ δὲ καὶ πῦρ σέβονται μάλιστα τῶν στοιχείων , ὡς ταῦτα αἰτιώτατα τῆς σωτηρίας ἡμῶν , καὶ ταῦτα δει - κνύντες ἐν τοῖς ἱεροῖς , ὥς που ἔτι καὶ νῦν ἐν τῇ ἀνοίξει τοῦ ἁγίου Σαράπιδος ἡ θεραπεία διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος γίνεται , λείβοντος τοῦ ὑμνῳδοῦ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ πῦρ φαίνοντος , ὁπηνίκα ἑστὼς ἐπὶ τοῦ οὐδοῦ τῇ πατρίῳ τῶν Αἰγυπτίων φωνῇ ἐγείρει τὸν θεόν . ταῦτʼ οὖν σέβονται τὰ μέτοχα καὶ μάλιστα πλέον τούτων ἐσέφθησαν τὰ ὡς ἐπὶ πλέον τῶν ἱερῶν μετ - έχοντα · μετὰ ταῦτα δὲ πάντα τὰ ζῷα , ἐπεὶ καὶ ἄνθρωπον σέβονται κατὰ Ἄναβιν κώμην , ἐν ᾗ καὶ τούτῳ θύεται καὶ ἐπὶ τῶν βωμῶν τὰ ἱερεῖα κάεται . ὁ δὲ μετʼ ὀλίγον φάγοι ἂν τὰ ἴδια αὐτῷ ὡς ἀνθρώ - πῳ παρεσκευασμένα . ὡς οὖν ἀνθρώπου · ἀφεκτέον , οὕτω καὶ τῶν ἄλλων . ἔτι δʼ ἐκ περιττῆς σοφίας καὶ τῆς περὶ τὸ θεῖον συντροφίας κατέλαβόν τισι τῶν θεῶν προσφιλῆ τῶν ζῴων τινὰ μᾶλλον ἀνθρώ - πων , ὡς Ἡλίῳ ἱέρακα , σύμπασαν μὲν τὴν φύσιν ἐξ αἵματος ἔχοντα καὶ πνεύματος , οἰκτείροντα δὲ καὶ ἄνθρωπον καὶ κωκύοντα ἐπὶ νεκρῷ κειμένῳ γῆν τε ἐπαμώμενον εἰς τοὺς ὀφθαλμούς , ἐν οἷς τὸ ἡλιακὸν κατοικεῖν πεπιστεύκασι φῶς , καὶ ζῆν μὲν ἐπὶ πλείονα ἔτη κατειληφότες , μετὰ δὲ τὸν βίον ἰσχὺν ἔχειν μαν - τικὴν καὶ εἶναι λογικώτατον ἀπολυθέντα τοῦ σώ - ματος καὶ προγνωστικώτατον , τελεῖν τε ἀγάλματα καὶ ναοὺς κινεῖν . κάνθαρον δὲ ἀμαθὴς μὲν βδε - λυχθείη ἂν ἀγνώμων ὑπάρχων τῶν θείων , Αἰγύ - πτιοι δὲ ἐσέφθησαν ὡς εἰκόνα ἡλίου ἔμψυχον . κάν - θαρος γὰρ πᾶς ἄρρην καὶ ἀφιεὶς τὸν θορὸν ἐν τέλ - ματι καὶ ποιήσας σφαιροειδῆ τοῖς ὀπισθίοις ἀντανα - φέρει ποσὶν ὡς ἥλιος οὐρανόν , καὶ περίοδον ἡμερῶν ἐκδέχεται σεληνιακήν . οὕτως δὲ καὶ περὶ κριοῦ τι φιλοσοφοῦσι καὶ ἄλλο τι περὶ κροκοδείλου , περί τε γυπὸς καὶ ἴβεως καὶ ὅλως καθʼ ἕκαστον τῶν ζῴων , ὡς ἐκ φρονήσεως καὶ τῆς ἄγαν θεοσοφίας ἐπὶ τὸ σέβας ἐλθεῖν καὶ τῶν ζῴων . ἀμαθὴς δὲ ἄνθρωπος οὐδὲ αὐτὸ τοῦτο ὑπώπτευσεν , ὅπως οὐ τῇ κοινῇ φορᾷ καὶ μηδὲν γινωσκούσῃ παρηνέχθησαν δηλον - ότι καὶ αὐτοὶ διʼ ἀμαθίας ὁδεύσαντες , ὑπερβάντες δὲ τὴν τῶν πολλῶν ἄγνοιαν , ᾗ πρώτῃ πᾶς ἐντυγ - χάνει , τὰ τοῖς πολλοῖς οὐδενὸς ἄξια αὐτοὶ εἰς σέβας 0 . κατηξίωσαν .
Lemmas: ἀπό δέ οὗτος ὁρμάω ὁ ἄσκησις καί ὁ πρός ὁ θεῖος οἰκείωσις γιγνώσκω ὡς οὐ διά ἐν - θρώπου μόνος ὁ θεῖος διέρχομαι , οὔτε ψυχή ἐν μός - νόος ἄνθρωπος ἐπί γῆ κατασκηνόω , ἀλλά σχεδόν ὁ αὐτός διά πᾶς διέρχομαι ὁ ζῷον . διό ὁ εἰς ὁ θεοποιία παραλαμβάνω πᾶς ζῷον καί ὅμοιος που ἀναμίσγω θηρίον καί ἄνθρωπος καί πάλιν Ὅρ - νέος σῶμα καί ἄνθρωπος · εἰκάζω γάρ παρά αὐτός τις μέχρι τράχηλος ἀνθρωποειδής , ὁ δέ πρόσωπον ὄρνεον ἤ λέων ἤ ἄλλος τις ζῷον κτάομαι · καί πάλιν αὖ κεφαλή ἀνθρώπειος καί ἄλλος τις ζῷον μέρος , πῇ μέν ὑπόκειμαι , πῇ δέ ἐπίκειμαι . διά ὅς δηλόω ὅτι κατά γνώμη θεός καί οὗτος ἀλλήλων κοινωνέω , καί σύντροφος ἐγώ καί τιθασός εἰμί ὁ θηρίον ὁ ἄγριος οὐ ἄνευ τις θεῖος βούλησις . ὅθεν καί ὁ λέων ὡς θεός θρησκεύω , καί μέρος τις ὁ Αἴγυπτος , ὅς καλέω νόμος , ἐπώνυμος ἔχω Λεοντοπολίτης , ἄλλος δέ Βουσιρίτης , ἄλλος Λυκοπολίτης . ὁ γάρ ἐπί πᾶς δύναμις ὁ θεός διά ὁ σύννομος ζῷον ὅς ἕκαστος ὁ θεός παρέχω θρησκεύω . ὕδωρ δέ καί πῦρ σέβω μάλα ὁ στοιχεῖον , ὡς οὗτος αἴτιος ὁ σωτηρία ἐγώ , καί οὗτος δεῖ - κνύω ἐν ὁ ἱερός , ὡς που ἔτι καί νῦν ἐν ὁ ἄνοιξις ὁ ἅγιος Σάραπις ὁ θεραπεία διά πῦρ καί ὕδωρ γίγνομαι , λείβω ὁ ὑμνῳδός ὁ ὕδωρ καί ὁ πῦρ φαίνω , ὁπηνίκα ἵστημι ἐπί ὁ οὐδός ὁ πάτριος ὁ Αἰγύπτιος φωνή ἐγείρω ὁ θεός . οὗτος οὖν σέβω ὁ μέτοχος καί μάλα πλείων οὗτος σέβομαι ὁ ὡς ἐπί πολύς ὁ ἱερός μετά - ἔχω · μετά οὗτος δέ πᾶς ὁ ζῷον , ἐπεί καί ἄνθρωπος σέβω κατά Ἄναβις κώμη , ἐν ὅς καί οὗτος θύω καί ἐπί ὁ βωμός ὁ ἱερεῖον καίω . ὁ δέ μετά ὀλίγος ἐσθίω ἄν ὁ ἴδιος αὐτός ὡς ἀνθρώ - πῳ παρασκευάζω . ὡς οὖν ἄνθρωπος · ἀπέχω , οὕτως καί ὁ ἄλλος . ἔτι δέ ἐκ περισσός σοφία καί ὁ περί ὁ θεῖος συντροφία καταλαμβάνω τις ὁ θεός προσφιλής ὁ ζῷον τις μάλα ἀνθρώ - πω , ὡς Ἥλιος ἱέραξ , σύμπας μέν ὁ φύσις ἐκ αἷμα ἔχω καί πνεῦμα , οἰκτίρω δέ καί ἄνθρωπος καί κωκύω ἐπί νεκρός κεῖμαι γῆ τε ἐπαμάομαι εἰς ὁ ὀφθαλμός , ἐν ὅς ὁ ἡλιακός κατοικέω πιστεύω φάος , καί ζάω μέν ἐπί πολύς ἔτος καταλαμβάνω , μετά δέ ὁ βίος ἰσχύς ἔχω μείς - τική καί εἰμί λογικός ἀπολύω ὁ σός - μα καί προγνωστικός , τελέω τε ἄγαλμα καί ναός κινέω . κάνθαρος δέ ἀμαθής μέν βδε - λύζω ἄν ἀγνώμων ὑπάρχω ὁ θεῖος , Αἰγύ - πτιοι δέ σέβομαι ὡς εἰκών ἥλιος ἔμψυχος . κἄν - θάρσος γάρ πᾶς ἄρσην καί ἀφίημι ὁ θορός ἐν τημλ - μάτι καί ποιέω σφαιροειδής ὁ ὀπίσθιος ἀντανα - φέρω πούς ὡς ἥλιος οὐρανός , καί περίοδος ἡμέρα ἐκδέχομαι σεληνιακός . οὕτως δέ καί περί κριός τις φιλοσοφέω καί ἄλλος τις περί κροκόδειλος , περί τε γύψ καί ἶβις καί ὅλος κατά ἕκαστος ὁ ζῷον , ὡς ἐκ φρόνησις καί ὁ ἄγαν θεοσοφία ἐπί ὁ σέβας ἔρχομαι καί ὁ ζῷον . ἀμαθής δέ ἄνθρωπος οὐδέ αὐτός οὗτος ὑποπτεύω , ὅπως οὐ ὁ κοινός φορά καί μηδείς γιγνώσκω παραφέρω δῆλος - ότι καί αὐτός διά ἀμαθία ὁδεύω , ὑπερβαίνω δέ ὁ ὁ πολύς ἄγνοια , ὅς πρῶτος πᾶς ἐντυγ - χάσκω , ὁ ὁ πολύς οὐδείς ἄξιος αὐτός εἰς σέβας 0 . καταξιόω .