porphyrius.de-abstinentia 3.25
τοὺς ἐκ τῶν αὐ - τῶν γεννηθέντας , λέγω δὲ πατρὸς καὶ μητρός , οἰκείους εἶναι φύσει φαμὲν ἀλλήλων καὶ τοίνυν καὶ τούς ἀπὸ τῶν αὐτῶν προπατόρων σπαρέντας οἰκείους ἀλλήλων εἶναι νομίζομεν , καὶ μέντοι καὶ τοὺς ἑαυτῶν πολίτας τῷ τῆς τε γῆς καὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμιλίας κοινωνεῖν . οὐ γὰρ ἐκ τῶν αὐ - τῶν ἔτι τούς τοιούτους ἀλλήλοις φύντας οἰκείους αὐτοῖς εἶναι κρίνομεν , εἰ μὴ ἄρα τινὲς τῶν πρώτων αὐτοῖς προγόνων οἱ αὐτοὶ τοῦ γένους ἀρχηγοὶ πε - φύκασιν ἢ ἀπὸ τῶν αὐτῶν . οὕτω δέ , οἶμαι , καὶ τὸν Ἐλληνα μὲν τῷ Ἕλληνι , τὸν δὲ βάρβαρον τῷ βαρβάρῳ , πάντας δὲ τούς ἀνθρώπους ἀλλήλοις φα - μεὲν οἰκείους τε καὶ συγγενεῖς εἶναι δυοῖν θάτερον , ἢ τῷ προγόνων εἶναι τῶν αὐτῶν , ἢ τῷ τροφῆς καὶ ἠθῶν καὶ ταὐτοῦ γένους κοινωνεῖν . οὕτως δὲ καὶ τούς πάντας ἀνθρώπους ἀλλήλοις τίθεμεν καὶ συγ - γενεῖς . καὶ μὴν πᾶσι τοῖς ζῴοις αἵ γε τῶν σωμά - των ἀρχαὶ πεφύκασιν αἱ αὐταί . λέγω δὲ οὐκ ἐπὶ τὰ στοιχεῖα ἀναφέρων τὰ πρῶτα · ἐκ τούτων μὲν γὰρ καὶ τὰ φυτά ἀλλʼ οἷον σπέρμα , σάρκας καὶ τὸ τῶν ὑγρῶν τοῖς ζῴοις σύμφυτον γένος . πολύ δὲ μᾶλλον τῷ τὰς ἐν αὐτοῖς ψυχὰς ἀδιαφόρους πεφυκέναι , λέγω δὴ ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ταῖς ὀργαῖς , ἔτι δὲ τοῖς λο - γισμοῖς , καὶ μάλιστα πάντων ταῖς αἰσθήσεσιν . ἀλλʼ ὥσπερ τὰ σώματα , οὕτω καὶ τὰς ψυχὰς τὰ μὲν ἀπη - κριβωμένας ἔχει τῶν ζῴων , τὰ δὲ ἧττον τοιαύτας , πᾶσί γε μὴν αὐτοῖς αἱ αὐταὶ πεφύκασιν ἀρχαί . δη - λοῖ δὲ ἡ τῶν παθῶν οἰκειότης · εἰ δὲ ἀληθές ἐστι τὸ λεγόμενον , ὡς ἡ τῶν ἠθὼν γένεσίς ἐστι τοιαύτη , φρονοῦσι μὲν ἅπαντα φῦλα , διαφέρουσι δὲ ταῖς ἀγωγαῖς τε καὶ ταῖς τῶν πρώτων κράσεσι , παντά - πασιν ἂν οἰκεῖον εἴη καὶ συγγενὲς ἡμῖν τὸ τῶν λοι - πῶν ζῴων γένος . καὶ γὰρ τροφαὶ αἱ αὐταὶ πᾶσιν αὐτοῖς καὶ πνεύμιατα , ὡς Κὐριπίδης , καὶ φοινίους ἔχει ῥοὰς τὰ ζῷα πάντα καὶ κοινοὺς ἀπάντων δεί - κνυσι γονεῖς οῦρανὸν καὶ γῆν .
Lemmas: ὁ ἐκ ὁ οὐ - ὁ γεννάω , λέγω δέ πατήρ καί μήτηρ , οἰκεῖος εἰμί φύσις φημί ἀλλήλων καί τοίνυν καί ὁ ἀπό ὁ αὐτός προπάτωρ σπείρω οἰκεῖος ἀλλήλων ἔρχομαι νομίζω , καί μέντοι καί ὁ ἑαυτοῦ πολίτης ὁ ὁ τε γῆ καί ὁ πρός ἀλλήλων ὁμιλία κοινωνέω . οὐ γάρ ἐκ ὁ ἀ - ὁ ἔτι ὁ τοιοῦτος ἀλλήλων φύω οἰκεῖος ἑαυτοῦ εἰμί κρίνω , εἰ μή ἄρα τις ὁ πρῶτος αὐτός πρόγονος ὁ αὐτός ὁ γένος ἀρχηγός μετά - φύκας ἤ ἀπό ὁ αὐτός . οὕτως δέ , οἴομαι , καί ὁ Ἕλλην μέν ὁ Ἕλλην , ὁ δέ βάρβαρος ὁ βάρβαρος , πᾶς δέ ὁ ἄνθρωπος ἀλλήλων φάω - μένω οἰκεῖος τε καί συγγενής εἰμί δύο ἕτερος , ἤ ὁ πρόγονος εἰμί ὁ αὐτός , ἤ ὁ τροφή καί ἦθος καί αὐτός γένος κοινωνέω . οὕτως δέ καί ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἀλλήλων τίθημι καί συγ - γίνομαι . καί μήν πᾶς ὁ ζῷον ὁ γε ὁ σώμα - ὁ ἀρχή φύω ὁ αὐτός . λέγω δέ οὐ ἐπί ὁ στοιχεῖον ἀναφέρω ὁ πρῶτος · ἐκ οὗτος μέν γάρ καί ὁ φυτόν ἀλλά οἷος σπέρμα , σάρξ καί ὁ ὁ ὑγρός ὁ ζῷον σύμφυτος γένος . πολύς δέ μάλα ὁ ὁ ἐν αὐτός ψυχή ἀδιάφορος φύω , λέγω δή ὁ ἐπιθυμία καί ὁ ὀργή , ἔτι δέ ὁ Λο - γισμοω , καί μάλα πᾶς ὁ αἴσθησις . ἀλλά ὥσπερ ὁ σῶμα , οὕτως καί ὁ ψυχή ὁ μέν ἄπειμι - κριβωμένας ἔχω ὁ ζῷον , ὁ δέ ἥσσων τοιοῦτος , πᾶς γε μήν αὐτός ὁ αὐτός φύω ἀρχή . δή - Λόι δέ ὁ ὁ πάθος οἰκειότης · εἰ δέ ἀληθής εἰμί ὁ λέγω , ὡς ὁ ὁ ἦθος γένεσις εἰμί τοιοῦτος , φρονέω μέν ἅπας φῦλον , διαφέρω δέ ὁ ἀγωγή τε καί ὁ ὁ πρῶτος κρᾶσις , παντᾷ - πᾶς ἄν οἰκεῖος εἰμί καί συγγενής ἐγώ ὁ ὁ Λόι - ποῦ ζῷον γένος . καί γάρ τροφή ὁ αὐτός πᾶς αὐτός καί πνευμιατη , ὡς κυριπιδηω , καί φοίνιος ἔχω ῥοή ὁ ζῷον πᾶς καί κοινός ἅπας δέω - κνυμι γονεύς οὐρανός καί γῆ .