porphyrius.de-abstinentia 4.15
καὶ μὴν καὶ τοὺς Σύρους ἱστοροῦσι τὸ παλαιὸν ἀπέχεσθαι τῶν ζῴων καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ τοῖς θεοῖς θύειν , ὕστερον δὲ θῦσαι μὲν εἰς ἀποτροπήν τινων κακῶν , αὐτοὺς δὲ μηδὲ ὅλως προσίεσθαι τὴν σαρκοφαγίαν . προἴόντος δὲ τοῦ χρόνου , ὡς φησὶ Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Κύπριος , κατὰ Πυγμαλίωνα τὸν γένει μὲν Φοίνικα , βασιλεύσαντα δὲ Κυπρίων τὴν σαρκο - φαγίαν παραδεχθῆναι ἐκ τοιαύτης παρανομίας . λέγει δὲ ὁ Ἀσκληπιάδης ἐν τῷ περὶ Κύπρου καὶ Φοινίκης ταῦτα . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον οὐκ ἐθύετο τοῖς θεοῖς οὐδὲν ἔμψυχον , ἀλλʼ οὐδὲ νόμος ἦν περὶ τούτου διὰ τὸ νόμῳ φυσικῷ κεκωλῦσθαι · ὑπὸ δέ τινας καιροὺς πρῶτον ἱερεῖον θῦσαι μυθεύονται , ψυχὴν ἀντὶ ψυ - χῆς αἰτουμένους . εἶτα τούτου γενομένου ὁλοκαυτί - ζειν τὸ τυθέν . ὕστερον δέ ποτε φλεγομένου τοῦ ἱε - ρείου πεσεῖν σάρκα εἰς γῆν , ἥν ἀνελόντα τὸν ἱερέα καὶ κατακαιόμενον ἀβουλήτως προσαγαγεῖν τῷ στό - ματι τοὺς δακτύλους , ἀκούμενον τὴν κατάκαυσιν . γευσάμενον δὲ τῆς κνίσσης ἐπιθυμῆσαι καὶ μὴ ἀπο - σχέσθαι , ἀλλὰ καὶ τῇ γυναικὶ μεταδοῦναι . γνόντα δὲ τοῦτο τὸν Πυγμαλίωνα αὐτόν τε καὶ τὴν γυναῖκα κατὰ κρημνῶν ἀφεῖναι , ἑτέρῳ δὲ τὴν ἱερωσύνην πα - ραδοῦναι , ὅς οὐ πολλοῦ χρόνου διαλιπόντος τὴν μὲν αὐτὴν θυσίαν ἔτυχε ποιούμενος , ὅτι δὲ τῶν αὐτῶν κρεῶν ἔφαγε , ταῖς αὐταῖς ἐκείνῳ συμφοραῖς περιέ - πιπτεν . ἐπὶ πλέον δὲ τοῦ πράγματος προβαίνοντος καὶ τῶν ἀνθρώπων τῇ θυσίᾳ χρωμένων καὶ διὰ τὴν ἐπιθυμίαν οὐκ ἀπεχομένων , ἀλλὰ τῆς σαρκὸς ἁπτο - μένων , οὕτω δὴ ἀποστῆναι τοῦ κολάζειν . τὸ μέντοι τῶν ἰχθύων ἀπέχεσθαι ἄχρι τῶν Μενάνδρου χρόνων τοῦ κωμικοῦ διέμεινεν · λέγει γάρ · παράδειγμα τοὺς Σύρους λάβε · ὅταν φάγωσʼ ἰχθὺν ἐκεῖνοι διά τινα αὑτῶν ἀκρασίαν , τοὺς πόδας καὶ τὴν γαστέρα οἰδοῦσιν , ἔλαβον σακίον , εἶτʼ εἰς τὴν ὁδὸν ἐκάθισαν αὐτοὺς ἐπὶ κόπρου καὶ τὴν θεὸν ἐξιλάσαντο τοῦ ταπεινῶσαι σφόδρα .
Lemmas: καί μήν καί ὁ Σύρος ἱστορέω ὁ παλαιός ἀπέχω ὁ ζῷον καί διά οὗτος μηδέ ὁ θεός θύω , ὕστερον δέ θύω μέν εἰς ἀποτροπή τις κακός , αὐτός δέ μηδέ ὅλος προσίημι ὁ σαρκοφαγία . προέρχομαι δέ ὁ χρόνος , ὡς φημί Νεάνθης ὁ Κυζικηνός καί Ἀσκληπιάδης ὁ Κύπριος , κατά Πυγμαλίων ὁ γένος μέν Φοῖνιξ , βασιλεύω δέ Κύπριος ὁ Σαρκό - φαγία παραδείκνυμι ἐκ τοιοῦτος παρανομία . λέγω δέ ὁ Ἀσκληπιάδης ἐν ὁ περί Κύπρος καί Φοινίκη οὗτος . ὁ μέν γάρ πρῶτος οὐ θύω ὁ θεός οὐδείς ἔμψυχος , ἀλλά οὐδέ νόμος εἰμί περί οὗτος διά ὁ νόμος φυσικός κωλύω · ὑπό δέ τις καιρός πρῶτος ἱερεῖον θύω μυθεύω , ψυχή ἀντί ψυ - χάω αἰτέω . εἶτα οὗτος γίγνομαι ὁλοκαυτί - ζέω ὁ θύω . ὕστερον δέ ποτέ φλέγω ὁ ιος - ῥείω πίπτω σάρξ εἰς γῆ , ὅς ἀναιρέω ὁ ἱερεύς καί κατακαίω ἀβούλητος προσάγω ὁ στο̅ - μάτι ὁ δάκτυλος , ἀκέω ὁ κατάκαυσις . γεύω δέ ὁ κνῖσα ἐπιθυμέω καί μή ἀπος - ἔχω , ἀλλά καί ὁ γυνή μεταδίδωμι . γιγνώσκω δέ οὗτος ὁ Πυγμαλίων αὐτός τε καί ὁ γυνή κατά κρημνός ἀφίημι , ἕτερος δέ ὁ ἱερωσύνη πῃ - ραδουνη , ὅς οὐ πολύς χρόνος διαλείπω ὁ μέν αὐτός θυσία τυγχάνω ποιέω , ὅτι δέ ὁ αὐτός κρέας ἐσθίω , ὁ αὐτός ἐκεῖνος συμφορά περιὲ - πίπτω . ἐπί πολύς δέ ὁ πρᾶγμα προβαίνω καί ὁ ἄνθρωπος ὁ θυσία χράω καί διά ὁ ἐπιθυμία οὐ ἀπέχω , ἀλλά ὁ σάρξ Άπτο - μένω , οὕτως δή ἀφίστημι ὁ κολάζω . ὁ μέντοι ὁ ἰχθῦς ἀπέχω ἄχρι ὁ Μένανδρος χρόνος ὁ κωμικός διαμένω · λέγω γάρ · παράδειγμα ὁ Σύρος λαμβάνω · ὅταν ἐσθίω ἰχθῦς ἐκεῖνος διά τις ἑαυτοῦ ἀκρασία , ὁ πούς καί ὁ γαστήρ οἰδέω , λαμβάνω σακκίον , εἶτα εἰς ὁ ὁδός καθίζω ἑαυτοῦ ἐπί κόπρος καί ὁ θεός ἐξιλάσκομαι ὁ ταπεινόω σφόδρα .