porphyrius.de-abstinentia 4.2
ἀρξώμεθα δʼ ἀπὸ τῆς κατὰ ἔθνη τινῶν ἀποχῆς , ὧν ἡγήσονται τοῦ λόγου οἱ Ἕλληνες , ὡς ἂν τῶν μαρτυρούντων ὄντες οἰκειό - τατοι . τῶν τοίνυν συντόμως τε ὁμοῦ καὶ ἀκριβῶς τὰ Ἑλληνικὰ συναγαγόντων ἐστὶν καὶ ὁ περιπατη - τικὸς Δικαίαρχος , ὃς τὸν ἀρχαῖον βίον τῆς Ἑλλά - δος ἀφηγούμενος , τούς παλαιοὺς καὶ ἐγγύς θεῶν φησὶ γεγονότας , βελτίστους τε ὄντας φύσει καὶ τὸν ἄριστον ἐζηκότας βίον , ὡς χρυσοῦν γένος νομίζε - σθαι παραβαλλομένους πρὸς τοὺς νῦν , κιβδήλους καὶ φαυλοτάτης ὑπάρχοντας ὕλης , μηδὲν φονεύειν ἔμι - ψυχον . ὃ δὴ καὶ τοὺς ποιητὰς παριστάντας χρυ - σοῦν μὲν ἐπονομάζειν γένος , ἐσθλὰ δὲ πάντα , λέγειν , τοῖσιν ἔην · καρπὸν δʼ ἔφερε ζείδωρος ἄρουρα αὐτομάτη πολλόν τε καὶ ἄφθονον · οἱ δʼ ἐθε - λημοὶ ἥσυχοι ἔργʼ ἐνέμοντο σύν ἐσθλοῖσιν πολέεσσιν . ἃ δὴ καὶ ἐξηγούμενος ὁ Δικαίαρχος τὸν ἐπὶ Κρόνου βίον τοιοῦτον εἶναι φησίν · εἰ δεῖ λαμβάνειν μὲν αὐτὸν ὡς γεγονότα καὶ μὴ μάτην ἐπιπεφημισμένον , τὸ δὲ λίαν μυθικὸν ἀφέντας , εἰς τὸ διὰ τοῦ λόγου φυσικὸν ἀνάγειν . αὐτόματα μὲν γὰρ πάντα ἐφύετο · εἰκότως . οὐ γὰρ αὐτοί γε κατεσκεύαζον οὐθὲν διὰ τὸ μήτε τὴν γεωργικὴν ἔχειν πω τέχνην μήθʼ ἑτέραν μηδεμίαν ἀπλῶς . τὸ δʼ αὐτὸ καὶ τοῦ σχολὴν ἄγειν αἴτιον ἐγίγνετο αὐτοῖς καὶ τοῦ διάγειν ἄνευ πόνων καὶ μερίμνης , εἰ δὲ τῇ τῶν γλαφυρωτάτων ἰατρῶν ἐπακολουθῆσαι δεῖ διανοίᾳ , καὶ τοῦ μὴ νοσεῖν . οὐθὲν γὰρ εἰς ὑγίειαν αὐτῶν μεῖζον παράγγελμα εὕροι τις ἂν ἢ τὸ μὴ ποιεῖν περιττώματα , ὧν διὰ παυτὸς ἐκεῖνοι καθαρὰ τὰ σώματα ἐφύλαττον . οὔτε γὰρ τῆς φύσεως ἰσχυροτέραν τροφήν , ἀλλ᾿ ἧς ἡ φύσις ἰσχυροτέρα , προσεφέροντο , οὔτε τὴν πλείω τῆς μετρίας διὰ τὴν ἑτοιμότητα , ἀλλʼ ὡς τὰ πολλὰ τὴν ἐλάττω τῇς ἱκανῆς διὰ τὴν σπάνιν . ἀλλὰ μην οὐδὲ πόλεμοι αὐτοῖς ἦσαν οὐδὲ στάσεις πρὸς ἀλλήλους . ἆθλον γὰρ οὐθὲν ἀξιόλογον ἐν τῷ μέσῳ προκείμενον ὑπῆρ - χεν , ὑπὲρ ὅτου τις ἂν διαφορὰν τοσαύτην ἐνεστή - σατο . ὥστε τὸ κεφάλαιον εἶναι τοῦ βίου συνέβαινεν σχολήν , ῥᾳθυμίαν ἀπὸ τῶν ἀναγκαίων , ὑγίειαν , εἰρήνην , φιλίαν . τοῖς δὲ ὑστέροις ἐφιεμένοις μεγά - λων καὶ πολλοῖς περιπίπτουσι κακοῖς ποθεινὸς εἰκό - τως ἐκεῖνος ὁ βίος ἐγίγνετο . δηλοῖ δὲ τὸ λιτὸν τῶν πρώτων καὶ αὐτοσχέδιον τῆς τροφῆς τὸ μεθύστερον ῥηθὲν ἅλις δρυός , τοῦ μεταβάλλοντος πρώτου , οἷα εἰκός , τοῦτο φθεγξαμένου . ὕστερον ὁ νομαδικὸς εἰσῆλθεν βίος , καθʼ ὅν περιττοτέραν ἤδη κτῆσιν προσπεριεβάλοντο καὶ ζῴων ἥψαντο , κατανοήσαν - τες ὅτι τὰ μὲν ἀσινῆ ἐτύγχανεν ὄντα , τὰ δὲ κα - κοῦργα καὶ χαλεπά · καὶ οὕτω δὴ τὰ μὲν ἐτιθάσευ - σαν , τοῖς δὲ ἐπέθεντο , καὶ ἅμα ἐν τῷ αὐτῷ βίῳ συνεισῆλθε πόλεμος . καὶ ταῦτα , φησίν , οὐχ ἡμεῖς , ἀλλʼ οἱ τὰ παλαιὰ ἱστορίᾳ διεξελθόντες εἰρήκασιν . ἤδη γὰρ ἀξιόλογα κτήματα ἦν ὑπάρχοντα , οἱ μὲν ἐπὶ τὸ παρελέσθαι φιλοτιμίαν ἐποιοῦντο , ἀθροιζό - μενοί τε καὶ παρακαλοῦντες ἀλλήλους , οἱ δʼ ἐπὶ τὸ διαφυλάξαι . προϊόντος δὲ κατὰ μικρὸν οὕτω τοῦ χρόνου , κατανοοῦντες ἀεὶ τῶν χρησίμων εἶναι δο - κούντων , εἰς τὸ τρίτον τε καὶ γεωργικὸν ἐνέπεσον εἶ - δος . ταυτὶ μὲν Δικαιάρχου τὰ παλαιὰ τῶν Ἑλλη - νικῶν διεξιόντος μακάριόν τε τὸν βίον ἀφηγουμέ - νου τῶν παλαιοτάτων , ὄν οὐχ ἧττον τῶν ἄλλων καὶ ἡ ἀποχὴ τῶν ἐμψύχων συνεπλήρου . διʼ ὃ πό - λεμος οὐκ ἦν , ὡς ἂν ἀδικίας ἐξεληλαμένης · συνεισ - ῆλθεν δὲ ὕστερον καὶ πόλεμος καὶ εἰς ἀλλήλους πλεονεξία ἅμα τῇ τῶν ζῴων ἀδικίᾳ . ὃ καὶ θαυμα - στὸν τῶν τολμησάντων τὴν ἀποχὴν τῶν ζῴων ἀδι - κίας μητέρα εἰπεῖν , τῆς ἱστορίας καὶ τῆς πείρας ἅμα τῷ φόνῳ αὐτῶν τρυφήν τε καὶ πόλεμον καὶ ἀδικίαν συνεισελθεῖν μηνυούσης .
Lemmas: ἄρχω δέ ἀπό ὁ κατά ἔθνος τις ἀποχή , ὅς ἡγέομαι ὁ λόγος ὁ Ἕλλην , ὡς ἄν ὁ μαρτυρέω εἰμί οικείος - Τατόι . ὁ τοίνυν σύντομος τε ὁμοῦ καί ἀκριβής ὁ Ἑλληνικός συνάγω εἰμί καί ὁ περιπατέω - τικός Δικαίαρχος , ὅς ὁ ἀρχαῖος βίος ὁ Ἕλλα - δ ἀφηγέομαι , ὁ παλαιός καί ἐγγύς θεός φημί γίγνομαι , ἀγαθός τε εἰμί φύσις καί ὁ ἀγαθός γιζήσκω βίος , ὡς χρύσεος γένος νομίζω - ἕπομαι παραβάλλω πρός ὁ νῦν , κίβδηλος καί φαῦλος ὑπάρχω ὕλη , μηδείς φονεύω μι - ψύχω . ὅς δή καί ὁ ποιητής παρίστημι ΧΡΥ - σέω μέν ἐπονομάζω γένος , ἐσθλός δέ πᾶς , λέγω , ὁ εἰμί · καρπός δέ φέρω ζείδωρος ἄρουρα αὐτόματος πολύς τε καί ἄφθονος · ὁ δέ ἔθω - λημοὶ ἥσυχος ἔργον νέμω σύν ἐσθλός πολύς . ὅς δή καί ἐξηγέομαι ὁ Δικαίαρχος ὁ ἐπί Κρόνος βίος τοιοῦτος εἰμί φημί · εἰ δέω λαμβάνω μέν αὐτός ὡς γίγνομαι καί μή μάτην ἐπιφημίζω , ὁ δέ λίαν μυθικός ἀφίημι , εἰς ὁ διά ὁ λόγος φυσικός ἀνάγω . αὐτόματος μέν γάρ πᾶς φύω · ἔοικα . οὐ γάρ αὐτός γε κατασκευάζω οὐδείς διά ὁ μήτε ὁ γεωργικός ἔχω πω τέχνη μήτε ἕτερος μηδείς ἁπλῶς . ὁ δέ αὐτός καί ὁ σχολή ἄγω αἴτιος γίγνομαι αὐτός καί ὁ διάγω ἄνευ πόνος καί μέριμνα , εἰ δέ ὁ ὁ γλαφυρός ἰατρός ἐπακολουθέω δέω διάνοια , καί ὁ μή νοσέω . οὐδείς γάρ εἰς ὑγίεια αὐτός μέγας παράγγελμα εὑρίσκω τις ἄν ἤ ὁ μή ποιέω περίσσωμα , ὅς διά παυος ἐκεῖνος καθαρός ὁ σῶμα φυλάσσω . οὔτε γάρ ὁ φύσις ἰσχυρός τροφή , ἀλλά ὅς ὁ φύσις ἰσχυρός , προσφέρω , οὔτε ὁ πολύς ὁ μέτριος διά ὁ ἑτοιμότης , ἀλλά ὡς ὁ πολύς ὁ ἐλαχύς ὁ ἱκανός διά ὁ σπάνις . ἀλλά μήν οὐδέ πόλεμος αὐτός εἰμί οὐδέ στάσις πρός ἀλλήλων . ἆθλον γάρ οὐδείς ἀξιόλογος ἐν ὁ μέσος πρόκειμαι ὑπάρ - χω , ὑπέρ ὅστις τις ἄν διαφορά τοσοῦτος ἐνίστημι - Σάτο . ὥστε ὁ κεφάλαιος εἰμί ὁ βίος συμβαίνω σχολή , ῥαθυμία ἀπό ὁ ἀναγκαῖος , ὑγίεια , εἰρήνη , φιλία . ὁ δέ ὕστερος ἐφίημι μέγας - λάω καί πολύς περιπίπτω κακός ποθεινός διαβατάρης - πως ἐκεῖνος ὁ βίος γίγνομαι . δηλόω δέ ὁ λιτός ὁ πρῶτος καί αὐτοσχέδιος ὁ τροφή ὁ μεθύστερος λέγω ἅλις δρῦς , ὁ μεταβάλλω πρῶτος , οἷος ἔοικα , οὗτος φθέγγομαι . ὕστερον ὁ νομαδικός εἰσέρχομαι βίος , κατά ὅς περισσός ἤδη κτῆσις προσπεριβάλλω καί ζῷον ἅπτω , κατανοέω - αἱρέω ὅτι ὁ μέν ἀσινής τυγχάνω εἰμί , ὁ δέ ἄν - κοῦργα καί χαλεπός · καί οὕτως δή ὁ μέν τιθασεύω - σάω , ὁ δέ ἐπιτίθημι , καί ἅμα ἐν ὁ αὐτός βίος συνεισέρχομαι πόλεμος . καί οὗτος , φημί , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ ὁ παλαιός ἱστορία διεξέρχομαι λέγω . ἤδη γάρ ἀξιόλογος κτῆμα εἰμί ὑπάρχω , ὁ μέν ἐπί ὁ παραιρέω φιλοτιμία ποιέω , ἀθροίζω - μένω τε καί παρακαλέω ἀλλήλων , ὁ δέ ἐπί ὁ διαφυλάσσω . προέρχομαι δέ κατά μικρός οὕτως ὁ χρόνος , κατανοέω ἀεί ὁ χρήσιμος εἰμί δο - κέω , εἰς ὁ τρίτος τε καί γεωργικός ἐμπίπτω εἶ - δ . οὗτος μέν Δικαίαρχος ὁ παλαιός ὁ Ἕλλη - νικάω διεξέρχομαι μακάριος τε ὁ βίος ἀφηγέομαι - νόος ὁ παλαιός , ὅς οὐ ἥσσων ὁ ἄλλος καί ὁ ἀποχή ὁ ἔμψυχος συμπληρόω . διό ὁ πό - Λεμός οὐ εἰμί , ὡς ἄν ἀδικία ἐξελαύνω · συνίημι - ἔρχομαι δέ ὕστερον καί πόλεμος καί εἰς ἀλλήλων πλεονεξία ἅμα ὁ ὁ ζῷον ἀδικία . ὅς καί θαῦμα - ἀστός ὁ τολμάω ὁ ἀποχή ὁ ζῷον ἔνδαις - κία μήτηρ λέγω , ὁ ἱστορία καί ὁ πεῖρα ἅμα ὁ φόνος αὐτός τρυφή τε καί πόλεμος καί ἀδικία συνεισέρχομαι μηνύω .