porphyrius.de-abstinentia 3.7
δεικτέον δὲ καὶ τὸν ἐντὸς αὐτῶν καὶ ἐν - διάθετον . φαίνεται δὲ ἡ παραλλαγή , ὡς φησί που καὶ Ἀριστοτέλης , οὐκ οὐσίᾳ διαλλάττουσα , ἀλλʼ ἐν τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον θεωρουμένη · καθάπερ πολλοὶ οἴονται καὶ τὴν θεῶν πρὸς ἡμὰς ἐξηλλάχθαι , οὐ κατʼ οὐσίαν οὔσης τῆς διαφορὰς ταύτης , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἀκριβὲς ἢ μὴ τοῦ λόγου . καὶ ὅτι μὲν ἄχρι γε αἰ - σθήσεως τῆς τε ἄλλης ὀργανώσεως τῆς τε κατὰ τὰ αἰ - σθητήρια καὶ τῆς κατὰ σάρκα ὁμοίως ἡμῖν διάκειται , πᾶς σχεδὸν συγκεχώρηκεν . καὶ γὰρ οὐ μόνον τῶν κατὰ φύσιν παθῶν τε καὶ κινημάτων τῶν διὰ τού - των ὁμοίως ἡμῖν κεκοινώνηκεν , ἀλλʼ ἤδη καὶ τῶν παρὰ φύσιν καὶ νοσωδῶν ἐν αὐτοῖς θεωρουμένων . οὐκ ἂν δέ τις εὖ φρονῶν διὰ τὸ ἐξηλλαγμένον τῆς ἕξεως τοῦ σώματος ἄδεκτα λογικῆς εἴποι διαθέσεως , ὁρῶν καὶ ἐπʼ ἀνθρώπων πολλὴν τὴν παραλλαγὴν τῆς ἕξεως κατά τε γένη καὶ ἔθνη , καὶ ὅμως λογι - κούς συγχωρῶν πάντας . ὄνος μέν γε κατάρρῳ ἁλίσκεται , κἂν εἰς πνεύμονα αὐτῷ ῥυῇ τὸ νόσημα , ἀποθνήσκει ὥσπερ ἄνθρωπος · ἵππος δὲ καὶ ἔμπυος γίνεται καὶ φθίνει , ὥσπερ ἄνθρωπος , καὶ τέτανος λαμβάνει ἵππον καὶ ποδάγρα καὶ πυρετὸς καὶ λύσσα , ὁπότε καὶ κατωπιᾶν λέγεται . καὶ ἡ κύουσα ἵππος , ἐπειδὰν ὀσφρήσηται λύχνου ἀπεσβεσμένου , ἀμβλί - σκει ὡς ἄνθρωπος . πυρέττει δὲ καὶ βοῦς καὶ μαίνεται , καθάπερ καὶ ὁ κάμηλος . κορώνη δὲ ψωριᾷ καὶ λεπριᾷ , ὡς καὶ κύων οὗτος μέν γε καὶ ποδαγριᾷ καὶ λυσσᾷ . ὗς δὲ βραγχᾷ , καὶ ἔτι μᾶλ - λον κύων , καὶ τὸ πάθος ἐν ἀνθρώπῳ ἀπὸ τοῦ κυνὸς κυνάγχη κέκληται . καὶ ταῦτα μὲν γνώριμεα , ἐπεὶ σύννομα ταῦτα ἡμῖν τὰ ζῷα , τῶν δὲ ἄλλων ἐσμὲν ἄπειροι διὰ τὸ ἀσύνηθες . καὶ εὐνουχιζόμενα δὲ μαλακίζεται · οἱ μέν γε ἀλεκτρυόνες οὐδὲ ᾄδου - σιν ἔτι , ἀλλὰ τὴν φωνὴν ἐπὶ τὸ θῆλυ μεταβάλ - λουσιν ὥσπερ ἄνθρωποι , βοός τε κέρατα καὶ φω - νὴν οὐκ ἔστι διαγνῶναι τομίου καὶ θήλεος · οἱ δὲ ἔλαφοι οὐκ ἔτι ἀποβάλλουσι τὰ κέρατα , ἀλλὰ συνέ - χουσιν , ὡς εὐνοῦχοι τὰς τρίχας , μὴ ἔχοντες δὲ οὐ φύουσιν , ὥσπερ οἱ πρὶν πώγωνα φῦσαι ἐκτμηθέν - τες . οὕτως σχεδὸν ἀπάντων τὰ σώματα ὁμοίως τοῖς ἡμετέροις κατὰ τὰ πάθη .
Lemmas: δείκνυμι δέ καί ὁ ἐντός αὐτός καί ἐν - διατίθημι . φαίνω δέ ὁ παραλλαγή , ὡς φημί που καί Ἀριστοτέλης , οὐ οὐσία διαλλάσσω , ἀλλά ἐν ὁ μάλα καί ἥσσων θεωρέω · καθά πολύς οἴομαι καί ὁ θεός πρός ἐγώ ἐξαλλάσσω , οὐ κατά οὐσία εἰμί ὁ διαφορά οὗτος , ἀλλά κατά ὁ ἀκριβής ἤ μή ὁ λόγος . καί ὅτι μέν ἄχρι γε ὁ - σθήσεως ὁ τε ἄλλος ὀργάνωσις ὁ τε κατά ὁ ὁ - σθητήρια καί ὁ κατά σάρξ ὅμοιος ἐγώ διάκειμαι , πᾶς σχεδόν συγχωρέω . καί γάρ οὐ μόνος ὁ κατά φύσις πάθος τε καί κίνημα ὁ διά ὁ - ὁ ὅμοιος ἐγώ κοινωνέω , ἀλλά ἤδη καί ὁ παρά φύσις καί νοσώδης ἐν αὐτός θεωρέω . οὐ ἄν δέ τις εὖ φρονέω διά ὁ ἐξαλλάσσω ὁ ἕξις ὁ σῶμα ἄδεκτος λογικός λέγω διάθεσις , ὁράω καί ἐπί ἄνθρωπος πολύς ὁ παραλλαγή ὁ ἕξις κατά τε γένος καί ἔθνος , καί ὅμως λογ - κα συγχωρέω πᾶς . ὄνος μέν γε κατάρροος ἁλίσκομαι , ἐάν εἰς πνεύμων αὐτός ῥέω ὁ νόσημα , ἀποθνῄσκω ὥσπερ ἄνθρωπος · ἵππος δέ καί ἔμπυος γίγνομαι καί φθίω , ὥσπερ ἄνθρωπος , καί τέτανος λαμβάνω ἵππος καί ποδάγρα καί πυρετός καί λύσσα , ὁπότε καί κατωπιάω λέγω . καί ὁ κύω ἵππος , ἐπειδάν ὀσφρέω λύχνος ἀποσβέννυμι , ἀμβλί - σκῶ ὡς ἄνθρωπος . πυρέσσω δέ καί βοῦς καί μαίνομαι , καθά καί ὁ κάμηλος . κορώνη δέ ψωράω καί λεπριάω , ὡς καί κύων οὗτος μέν γε καί ποδαγριάω καί λυσσάω . ὗς δέ βραγχάω , καί ἔτι μάλα - λος κύων , καί ὁ πάθος ἐν ἄνθρωπος ἀπό ὁ κύων κυνάγχη καλέω . καί οὗτος μέν γνώριμος , ἐπεί σύννομος οὗτος ἐγώ ὁ ζῷον , ὁ δέ ἄλλος εἰμί ἄπειρος διά ὁ ἀσυνήθης . καί εὐνουχίζω δέ μαλακίζομαι · ὁ μέν γε ἀλεκτρυών οὐδέ ἀείδω - βρόχος ἔτι , ἀλλά ὁ φωνή ἐπί ὁ θῆλυς μεταβάλλω - λοῦσις ὥσπερ ἄνθρωπος , βοῦς τε κέρας καί φημί - νή οὐ εἰμί διαγιγνώσκω τόμιον καί θῆλυς · ὁ δέ ἔλαφος οὐ ἔτι ἀποβάλλω ὁ κέρας , ἀλλά συνέρχομαι - χόω , ὡς εὐνοῦχος ὁ θρίξ , μή ἔχω δέ οὐ φύω , ὥσπερ ὁ πρίν πώγων φύω ἐκτέμνω - αἱρέω . οὕτως σχεδόν ἅπας ὁ σῶμα ὅμοιος ὁ ἡμέτερος κατά ὁ πάθος .