porphyrius.de-abstinentia 1.54
διʼ καὶ ἐπὶ τῶν λιτῶν φυλακτέον τὸ πλήσμιον , καὶ πανταχοῦ σκεπτέον τί διὰ τῆς ἀπολαύσεως ἢ κτήσεως γίγνεται καὶ πηλίκον ἔχει μέγεθός καὶ τίνος ὀχληροῦ λυτικὸν σαρκὸς ἢ ψυχῆς · μηδὲ διὰ .... χάριν ἡ περὶ ἑκά - στου . ... ἔντασις γίγνεται , ὥσπερ ὁτω ... . βίος κεκύηται . ἀοριστεῖν γὰρ οὐδαμοῦ δεῖ , ἀλλʼ ἔχεσθαι ὅρου καὶ μέτρου τοῦ ἐν τοῖς τοιούτοις , καὶ λογίζε - σθαι ὡς ὁ φοβούμενος ἐμψύχων ἀποχήν , εἴπερ διʼ ἡδονὴν ἅπτεται κρεοφαγίας , τὸν θάνατον φοβεῖται . εὐθὺς γὰρ τῇ στερήσει τῶν βρωτῶν συνάπτει ἀορί - στου τινὸς δεινοῦ παρουσίαν , ἐξ ἧς ὁ θάνατος . παρὰ δὲ τὰς τοιαύτας καὶ τὰς ὁμογενεῖς αἰτίας καὶ ἡ τοῦ ζῆν ἄπληστος ὄρεξις γίγνεται καὶ πλούτων καὶ χρη - μάτων καὶ δόξης τοῦ συναυξήσειν τε νομίζειν τὸ πᾶν ἀγαθὸν σὺν αὐτοῖς διὰ τοῦ πλείονος χρόνου , καὶ τὸ κατὰ τὸν θάνατον δεινὸν ὡς ἀπέραντον φο - βεῖσθαι . ἡδονὴ δὲ ἡ διὰ πολυτελείας οὐδὲ ἐγγὺς τείνει τῆς διʼ αὐταρκείας τῷ πεπειραμένῳ γιγνομέ - νης · πολὺ γὰρ τὸ ἡδὺ ἐν τῷ κατανοεῖν , ὅσων αὐτὸς χρείαν ἔχει . ἀρθείσης γὰρ πολυτελείας , ἀρθείσης δὲ τῆς περὶ τὰ ἀφροδίσια πτοίας , τίς ἔξω φιλοτιμία , τίς λοιπὸν χρεία πλούτου ἀργοῦ , εἰς μηδὲν ἡμῖν χρησι - μεύοντος , ἀλλὰ μόνον βαρήσοντος ; ὡς τὸ πεπληρῶ - σθαι γίγνεται καὶ ἡ ἐκ τοῦ τοιούτου κόρου ἡδονὴ ἀκραιφνής . δεῖ δὲ καὶ τὸ σῶμα ἀπεθίζειν ὡς οἷόν τε . τῆς τοῦ κόρου ἡδονῆς , οὐ τῆς κατὰ τὴν πενίαν πλη - σμονῆς , καὶ γεύεσθαι , ἵνα ... . διὰ πάντων διέλθῃ , καὶ ὅρον θεῖναι τὸ ἀναγκαῖον ἢ τὸ ἀόριστον . οὕτω γὰρ καὶ τούτῳ εἰληφέναι τὸ ἐνδεχόμενον ἀγαθὸν ἐνέ - σται διὰ τῆς αὐταρκείας καὶ ὁμοιώσεως τοῦ θεοῦ , οὕτως οὐδʼ αὐτὸ ἐπὶ πλέον ποθήσει οὐδὲ τὸν χρόνον ὡς προσθήσοντα αὐτῷ μεῖζον ἀγαθόν , οὕτως δʼ αὖ ἀληχθινῶς πλουτήσει τῷ φυσικῷ ὅρῳ τὸν πλοῦτον μετρῶν , οὐ δόξαις κεναῖς , οὕτως οὐκ ἐπʼ ἐλπίσι κρε - μήσεται μεγίστης ἡδονῆς πίστιν οὐκ ἐχούσης τοῦ γε - . νέσθαι · θορυβωδεστάτη γὰρ αὕτη · ἀλλʼ ἐν αὐταρ - κείᾳ τοῦ παρόντος καὶ γεγονότος ἤδη μενεἴ · οὐδὲ ἀγωνιάσει μὴ τὸν πλείονα χρόνον παραμένειν .
Lemmas: διό καί ἐπί ὁ λιτή φυλάσσω ὁ πλήσμιος , καί πανταχοῦ σκοπέω τίς διά ὁ ἀπόλαυσις ἤ κτῆσις γίγνομαι καί πηλίκος ἔχω μέγεθος καί τίς ὀχληρός λυτικός σάρξ ἤ ψυχή · μηδέ διά .... χάρις ὁ περί ἑκα - ἕκαστος . ... ἔντασις γίγνομαι , ὥσπερ ὅστις ... . βίος κυέω . ἀοριστέω γάρ οὐδαμοῦ δέω , ἀλλά ἔχω ὅρος καί μέτρον ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος , καί λογίζω - ἕπομαι ὡς ὁ φοβέω ἔμψυχος ἀποχή , εἴπερ διά ἡδονή ἅπτω κρεοφαγία , ὁ θάνατος φοβέω . εὐθύς γάρ ὁ στέρησις ὁ βρωτός συνάπτω ἄορ - ἕκαστος τις δεινός παρουσία , ἐκ ὅς ὁ θάνατος . παρά δέ ὁ τοιοῦτος καί ὁ ὁμογενής αἰτία καί ὁ ὁ ζάω ἄπληστος ὄρεξις γίγνομαι καί πλούτων καί χρή - ματάω καί δόξα ὁ συναυξάνω τε νομίζω ὁ πᾶς ἀγαθός σύν αὐτός διά ὁ πολύς χρόνος , καί ὁ κατά ὁ θάνατος δεινός ὡς ἀπέραντος φο - βαίνω . ἡδονή δέ ὁ διά πολυτέλεια οὐδέ ἐγγύς τείνω ὁ διά αὐτάρκεια ὁ πειράω γίγνομαι - νέος · πολύς γάρ ὁ ἡδύς ἐν ὁ κατανοέω , ὅσος αὐτός χρεία ἔχω . ἀείρω γάρ πολυτέλεια , ἀείρω δέ ὁ περί ὁ ἀφροδίσιος πτόα , τίς ἔξω φιλοτιμία , τίς λοιπός χρεία πλοῦτος ἀργός , εἰς μηδείς ἐγώ χρῆσις - μεθύω , ἀλλά μόνος βαρέω ; ὡς ὁ πληρόω - ἕπομαι γίγνομαι καί ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος κόρος ἡδονή ἀκραιφνής . δέω δέ καί ὁ σῶμα ἀπεθίζω ὡς οἷος τε . ὁ ὁ κόρος ἡδονή , οὐ ὁ κατά ὁ πενία Πλῆ - σμονεος , καί γεύω , ἵνα ... . διά πᾶς διέρχομαι , καί ὅρος τίθημι ὁ ἀναγκαῖος ἤ ὁ ἀόριστος . οὕτως γάρ καί οὗτος λαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀγαθός εἶμαι - εἰμί διά ὁ αὐτάρκεια καί ὁμοίωσις ὁ θεός , οὕτως οὐδέ αὐτός ἐπί πολύς ποθέω οὐδέ ὁ χρόνος ὡς προστίθημι αὐτός μέγας ἀγαθός , οὕτως δέ αὖ αληχθιναω πλουτέω ὁ φυσικός ὅρος ὁ πλοῦτος μετρέω , οὐ δόξα κενός , οὕτως οὐ ἐπί ἐλπίς κρος - μήδομαι μέγας ἡδονή πίστις οὐ ἔχω ὁ γε - . νω · θορυβώδης γάρ οὗτος · ἀλλά ἐν αὐτάρ - κεῖος ὁ πάρειμι καί γίγνομαι ἤδη μένω · οὐδέ ἀγωνιάω μή ὁ πολύς χρόνος παραμένω .