porphyrius.de-abstinentia 1.51
ἃ δʼ ἂν συνεφελκύσηται ἡ παρασκευὴ ἐμπόδια ἐκ τῆς τοῦ σώματος βαρύτητος ἢ ἐκ τῆς τῶν παρασκευαζο - μένων πραγματείας ἢ ἐκ τοῦ κωλύειν τὴν περὶ τῶν κυριωτάτων λογισμῶν ἐνέργειαν εἶναι συνεχῆ ἢ ἔκ τινος ἄλλης αἰτίας , εὐθὺς ἀλυσιτελὴς γίνεται καὶ οὐκ ἀντάλλακτος πρὸς τὰς συνακολουθουθας ὀχλήσεις . δεῖ μέντοι τῷ φιλοσόφῳ καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ μηδὲν ὑπολείψειν παρεῖναι διὰ βίου . ταύτην δὲ τὰ μὲν εὐ - πόριστα ίκανῶς διασώζει , τὰ δὲ πολυτελῆ ποιεῖ δυσ - έλπιστον · οἱ γοῦν πολλοὶ διὰ τοῦτο , καίπερ πολλὰ κεκτημένοι , ὡς ὑπολειψόντων ἀνήνυτα μοχθοῦσιν . ἀρκεῖσθαι δὲ τοῖς εὐπορίστοις καὶ λιτοτάτοις ποιεῖ τὸ μνημονεύειν ὅτι πρὸς μὲν τῆς ψυχῆς ἀξιόλογον ταρα - χῆς λύσιν οὐθὲν ἰσχύειν πέφυκεν οὐδʼ ὁ πᾶς πλοῦτος συναχθείς , τὸ δὲ τῆς σαρκὸς ὀχληρὸν ἐξαιρεῖ καὶ τὰ πάνυ μέτρια καὶ τυχόντα πᾶσάν τε εὐποριστίαν κε - κτημένα · ὑπολείποντα δὲ καὶ . τὰ τοιαῦτα οὐ ταράττει τὸν ἀποθνήσκειν μελετῶντα . ἔτι καὶ τὸ ἀλγεινὸν τὸ διʼ ἐνδείας πολλῆς ἠπιότητος ἢ τὸ διὰ πληρώσεως μετ - έχει , ἐὰν μή τις ταῖς κεναῖς δόξαις ἑαυτὸν ἀπατᾷ · ἃ τε ποικιλία τὥν τροφῶν οὐχ ὅπως τὰς ταραχὰς τῆς ψυχῆς ἐκλύει , ἀλλʼ οὐδὲ τὴν ἐν τῇ σαρκὶ ἡδονὴν συν - επαύξει . πέρας γὰρ ἔχει καὶ αὕτη ἅμα τῇ τῆς ἀλγη - δόνος ὑπεξαιρέσει . ὡς τό γε τῆς σαρκοφαγίας οὐδʼ ἔλυέν τι ὀχληρὸν τῆς φύσεως , οὐδʼ ὃ μὴ συντελού - μενον ἐπʼ ἀλγηδόνα ἠνύετο · τὴν δὲ βιαίαν χάριν εἶχε καὶ ταχὺ τῷ ἐναντίῳ μιγνυμένην . οὐ γὰρ πρὸς ζωῆς συμμονήν , πρὸς δὲ ποικιλίαν ἡδονῶν συνεβάλ - λετο , ἐοικὸς ἀφροδισίοις ἢ ξενικῶν οἴνων πόσεσιν , ὧν καὶ χωρὶς διαμένειν δύναται ἡ φύσις . ὧν δὲ χω - ρὶς οὐκ ἄν ὑπομείνειεν , βραχέα παντάπασίν ἐστι καὶ δυνάμενα ῥᾳδίως καὶ μετὰ δικαιοσύνης καὶ ἐλευθε - ρίας ἡσυχίας τε καὶ πολλῆς ῥᾳστώνης πορίζεσθαι .
Lemmas: ὅς δέ ἄν συνεφέλκω ὁ παρασκευή ἐμπόδιος ἐκ ὁ ὁ σῶμα βαρύτης ἤ ἐκ ὁ ὁ παρασκευάζω - μένω πραγματεία ἤ ἐκ ὁ κωλύω ὁ περί ὁ κύριος λογισμός ἐνέργεια εἰμί συνεχής ἤ ἐκ τις ἄλλος αἰτία , εὐθύς ἀλυσιτελής γίγνομαι καί οὐ ἀντάλλακτος πρός ὁ συνακολουθέω ὄχλησις . δέω μέντοι ὁ φιλόσοφος καί ὁ ἐλπίς ὁ μηδείς ὑπολείπω πάρειμι διά βίος . οὗτος δέ ὁ μέν ἀγαθός - ποριστής ἱκανός διασῴζω , ὁ δέ πολυτελής ποιέω δύο - ἔλπιστος · ὁ γοῦν πολύς διά οὗτος , καίπερ πολύς κτάομαι , ὡς ὑπολείπω ἀνήνυτος μοχθέω . ἀρκέω δέ ὁ εὐπόριστος καί λιτός ποιέω ὁ μνημονεύω ὅτι πρός μέν ὁ ψυχή ἀξιόλογος Τάρα - χάω λύσις οὐδείς ἰσχύω φύω οὐδέ ὁ πᾶς πλοῦτος συνάγω , ὁ δέ ὁ σάρξ ὀχληρός ἐξαιρέω καί ὁ πάνυ μέτριος καί τυγχάνω πᾶς τε εὐποριστία ἄν - κτάομαι · ὑπολείπω δέ καί . ὁ τοιοῦτος οὐ ταράσσω ὁ ἀποθνήσκω μελετάω . ἔτι καί ὁ ἀλγεινός ὁ διά ἔνδεια πολύς ἠπιότης ἤ ὁ διά πλήρωσις μετά - ἔχω , ἐάν μή τις ὁ κενός δόξα ἑαυτοῦ ἀπατάω · ὅς τε ποικιλία ὁ τροφή οὐ ὅπως ὁ ταραχή ὁ ψυχή ἐκλύω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐν ὁ σάρξ ἡδονή σῦς - ἐπαύξω . πέρας γάρ ἔχω καί οὗτος ἅμα ὁ ὁ ἄλγος - Δόνος ὑπεξαίρεσις . ὡς ὁ γε ὁ σαρκοφαγία οὐδέ λύω τις ὀχληρός ὁ φύσις , οὐδέ ὅς μή συντελής - μένω ἐπί ἀλγηδών ἀνύω · ὁ δέ βίαιος χάρις ἔχω καί ταχύς ὁ ἐναντίος μείγνυμι . οὐ γάρ πρός ζωή συμμονή , πρός δέ ποικιλία ἡδονή συμβάλλω - Λέτο , ἔοικα ἀφροδίσιος ἤ ξενικός οἶνος πόσις , ὅς καί χωρίς διαμένω δύναμαι ὁ φύσις . ὅς δέ χόω - ἔρις οὐ ἄν ὑπομένω , βραχύς παντάπασι εἰμί καί δύναμαι ῥᾴδιος καί μετά δικαιοσύνη καί ἐλεύθω - ῥίος ἡσυχία τε καί πολύς ῥᾳστώνη πορίζω .