porphyrius.de-abstinentia 4.13
πρὶν δὲ τῆς κοινῆς ἅψα - σθαι τροφῆς , ὅρκους αὐτοῖς ὄμνυσι φρικώδεις , πρῶ - τον μὲν εὐσεβήσειν τὸ θεῖον , ἔπειτα τὰ πρὸς ἀνθρώ - πους δίκαια φυλάξειν καὶ μήτε κατὰ γνώμην βλάψειν τινὰ μήτʼ ἐξ ἐπιτάγματος , μισήσειν δὲ ἀεὶ τοὺς ἀδί - κους καὶ συναγωνιεῖσθαι τοῖς δικαίοις , τὸ πιστὸν πᾶσι μὲν παρέξειν , μάλιστα δὲ τοῖς κρατοῦσιν · οὐ γὰρ δίχα θεοῦ περιγίνεσθαί τινι τὸ ἄρχειν . κἂν αὐ - τὸς ἄρχῃ , μηδεπώποτε ἐξυβρίσαι εἰς τὴν ἐξουσίαν , μηδὲ ἐσθῆτι ἢ τινι πλείονι κόσμῳ τοὺς ὑποτεταγμέ - νους ὑπερλαμπρύνεσθαι , τὴν ἀλήθειαν ἀγαπᾶν ἀεὲ καὶ τοὺς ψευδομένους προβάλλεσθαι · χεῖρας κλοπῆς καὶ ψυχὴν ἀνοσίου κέρδους καθαρὰν φυλάξειν καὶ μήτε κρύψειν τι τοὺς αἱρετιστὰς μήθʼ ἑτέροις αὐτῶν τι μηνύσειν , κἂν μέχρι θανάτόυ τις βιάζηται . πρὸς δὲ τούτοις ὄμνυσι μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι τῶν δογμιά - των ἑτέρως ἢ ὡς αὐτὸς παρέλαβεν , ἀφέξεσθαι δὲ λῃ - στείας , καὶ συντηρήσειν ὁμοίως τά τε τῆς αἱρέσεως αὐτῶν βιβλία καὶ τὰ τῶν ἀγγέλων ὀνόματα . τοιοῦ - τοι μὲν οἱ ὅρκοι · οἱ δʼ ἁλόντες καὶ οἱ ἐκβληθέντες κακῷ μόρῳ φθείρονται . τοῖς γὰρ ὅρκοις καὶ τοῖς ἔθεσιν ἐνδεδεμένοι οὐδὲ τῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις τροφῆς δύνανται μεταλαμβάνειν , ποηφαγοῦντες δὲ καὶ λιμῷ τὸ σῶμα διαφθειρόμενοι ἀπόλλυνται . διʼ ὃ δὴ πολ - λοὺς ἐλεήσαντες ἐν ταῖς ἐσχάταις ἀνάγκαις ἀνέλαβον , ἱκανὴν τιμωρίαν δεδωκέναι νομίζοντες ἐπὶ τοῖς ἁμαρ - τήμασι τὴν μέχρι θανάτου βάσανον . τὴν δὲ σκαλίδα διδόασι τοῖς μέλλουσιν αἱρετισταῖς , ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ ἄλλως οὐ θακεύουσιν ἢ βόθρον ὀρύξαντες εἰς βάθος ποδιαῖον , περικαλύψαντές τε θοἱματίῳ , ὡς μὴ ταῖς αὐγαῖς ἐνυβρίζειν τοῦ θεοῦ . τοσαύτη δʼ ἐστὶν αὐ - τῶν ἡ λιτότης ἡ περὶ τὴν δίαιταν καὶ ὀλιγότης , ὡς τῇ ἑβδομάδι μὴ δεῖσθαι κενώσεως , ἣν τηρεῖν εἰώ - θασιν εἰς ὕμνους τῷ θεῷ καὶ εἰς ἀνάπαυσιν . ἐκ δὲ τῆς ἀσκήσεως ταύτης τοσαύτην πεποίηνται τὴν καρ - τερίαν , ὡς στρεβλούμενοι καὶ λυγιζόμενοι καὶ καό - μενοι καὶ διὰ πάντων ὁδεύοντες τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων , ἵνʼ ἢ βλασφημήσωσι τὸν νομοθέτην ἢ φά - γωσί τι τῶν ἀσυνήθων , οὐδέτερον ὑπομένειν . διέ - δειξαν δὲ τοῦτο ἐν τῷ πρὸς Ῥωμαίους πολέμῳ , ἐπεὶ οὐδὲ κολακεῦσαι τοὺς αἰκιζομένους ἢ δακρῦσαι ὑπο - μένουσι , μειδιῶντες δʼ ἐν ταῖς ἀλγηδόσι καὶ κατειρω - νευόμενοι τῶν τὰς βασάνους προσφερόντων εὔθυμοι τὰς ψυχὰς ἠφίεσαν , ὡς πάλιν κομιούμενοι · καὶ γὰρ ἔρρωται παρʼ αὐτοῖς ἥδε ἡ δόξα , φθαρτὰ μὲν εἶναι τὰ σώματα καὶ τὴν ὕλην οὐ μόνιμον αὐτῶν , τὰς δὲ ψυχὰς ἀθανάτους ἀεὶ διαμένειν , καὶ συμπλέκεσθαι μὲν ἐκ τοῦ λεπτοτάτου φοιτώσας αἰθέρος , ῥύμῃ φυ - σικῇ κατασπωμένας · ἐπειδὰν δὲ ἀνεθῶσι τῶν κατὰ σάρκα δεσμῶν , οἷον δὴ μακρᾶς δουλείας ἀπηλλαγμέ - νας , τότε χαίρειν καὶ μετεώρους φέρεσθαι . ἀπὸ δὴ τῆς τοιαύτης διαίτης καὶ τῆς πρὸς ἀλήθειαν καὶ τὴν εὐσέβειαν ἀσκήσεως εἰκότως ἐν αὐτοῖς πολλοί , οἵ καὶ τὰ μέλλοντα προγινώσκουσιν , ὡς ἄν βίβλοις ἱεραῖς καὶ διαφόροις ἁγνείαις καὶ προφητῶν ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι . σπάνιον δέ , εἴ ποτε ἐν ταῖς προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσι . τοιοῦτο μὲν τὸ τῶν Ἐσ - σαίων παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις τάγμα .
Lemmas: πρίν δέ ὁ κοινός άψη - ἕπομαι τροφή , ὅρκος αὐτός ὄμνυμι φρικώδης , πρώ - τον μέν εὐσεβέω ὁ θεῖος , ἔπειτα ὁ πρός ἀνθρώ - πως δίκαιος φυλάσσω καί μήτε κατά γνώμη βλάπτω τις μήτε ἐκ ἐπίταγμα , μισέω δέ ἀεί ὁ ἀμνάς - κα καί συναγωνίζομαι ὁ δίκαιος , ὁ πιστός πᾶς μέν παρέχω , μάλα δέ ὁ κρατέω · οὐ γάρ δίχα θεός περιγίγνομαι τις ὁ ἄρχω . ἐάν οὐ - τός ἄρχω , μηδεπώποτε ἐξυβρίζω εἰς ὁ ἐξουσία , μηδέ ἐσθής ἤ τις πολύς κόσμος ὁ ὑποτάσσω - νους ὑπερλαμπρύνομαι , ὁ ἀλήθεια ἀγαπάω ἀεί καί ὁ ψεύδω προβάλλω · χείρ κλοπή καί ψυχή ἀνόσιος κέρδος καθαρός φυλάσσω καί μήτε κρύπτω τις ὁ αἱρετιστής μήτε ἕτερος αὐτός τις μηνύω , ἐάν μέχρι θάνατος τις βιάζω . πρός δέ οὗτος ὄμνυμι μηδείς μέν μεταδίδωμι ὁ δογμιά - ὁ ἕτερος ἤ ὡς αὐτός παραλαμβάνω , ἀπέχω δέ λα - στεῖα , καί συντηρέω ὅμοιος ὁ τε ὁ αἵρεσις αὐτός βιβλίον καί ὁ ὁ ἄγγελος ὄνομα . τοσιῦ - τοι μέν ὁ ὅρκος · ὁ δέ ἁλίσκομαι καί ὁ ἐκβάλλω κακός μόρος φθείρω . ὁ γάρ ὅρκος καί ὁ ἔθος ἐνδέω οὐδέ ὁ παρά ὁ ἄλλος τροφή δύναμαι μεταλαμβάνω , ποηφαγέω δέ καί λιμός ὁ σῶμα διαφθείρω ἀπόλλυμι . διό ὁ δή πολ - Λοῦς ἐλεέω ἐν ὁ ἔσχατος ἀνάγκη ἀναλαμβάνω , ἱκανός τιμωρία δίδωμι νομίζω ἐπί ὁ ἦμαρ - τῆμος ὁ μέχρι θάνατος βάσανος . ὁ δέ σκαλίς δίδωμι ὁ μέλλω αἱρετιστής , ἐπεί καί αὐτός ἄλλος οὐ θακεύω ἤ βόθρος ὀρύσσω εἰς βάθος ποδιαῖος , περικαλύπτω τε ἱμάτιον , ὡς μή ὁ αὐγή ἐνυβρίζω ὁ θεός . τοσοῦτος δέ εἰμί ἀ - ὁ ὁ λιτότης ὁ περί ὁ δίαιτα καί ὀλιγότης , ὡς ὁ ἑβδομάς μή δέω κένωσις , ὅς τηρέω ἐάω - θασιν εἰς ὕμνος ὁ θεός καί εἰς ἀνάπαυσις . ἐκ δέ ὁ ἄσκησις οὗτος τοσοῦτος ποιέω ὁ κάρ - Τεριάν , ὡς στρεβλόω καί λυγίζομαι καί Καό - μένω καί διά πᾶς ὁδεύω ὁ βασανιστήριον ὄργανον , ἵνα ἤ βλασφημέω ὁ νομοθέτης ἤ φάω - γώς τις ὁ ἀσυνήθης , οὐδέτερος ὑπομένω . δείδω - δείκνυμι δέ οὗτος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος πόλεμος , ἐπεί οὐδέ κολακεύω ὁ αἰκίζω ἤ δακρύω ὑπο - μένω , μειδιάω δέ ἐν ὁ ἀλγηδών καί καταίρω - νεύω ὁ ὁ βάσανος προσφέρω εὔθυμος ὁ ψυχή ἀφίημι , ὡς πάλιν κομίζω · καί γάρ ῥώννυμι παρά αὐτός ὅδε ὁ δόξα , φθαρτός μέν εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ ὕλη οὐ μόνιμος αὐτός , ὁ δέ ψυχή ἀθάνατος ἀεί διαμένω , καί συμπλέκω μέν ἐκ ὁ λεπτός φοιτάω αἰθήρ , ῥύμη φύω - σίκη κατασπάω · ἐπειδάν δέ ἀνίημι ὁ κατά σάρξ δεσμός , οἷος δή μακρός δουλεία ἀπαλλάσσω - γέννα , τότε χαίρω καί μετέωρος φέρω . ἀπό δή ὁ τοιοῦτος δίαιτα καί ὁ πρός ἀλήθεια καί ὁ εὐσέβεια ἄσκησις ἔοικα ἐν αὐτός πολύς , ὅς καί ὁ μέλλω προγιγνώσκω , ὡς ἄν βίβλος ἱερός καί διάφορος ἁγνεία καί προφήτης ἀπόφθεγμα ἐμπαιδοτριβέομαι . σπάνιος δέ , εἰ ποτέ ἐν ὁ προαγόρευσις ἀστοχέω . τοιοῦτος μέν ὁ ὁ ἐς - Σαίων παρά ὁ Ἰουδαῖος τάγμα .