porphyrius.de-abstinentia 3.10
ὁ δὲ φύσει λέγων αὐτοῖς προσεῖναι ταῦτα ἀγνοεῖ λέγων ὅτι φύσει ἐστὶ λογικά , ἦ ὡς τοῦ λόγου μὴ φύσει ἐν ἡμῖν συνισταμένου , καὶ τῆς τελειώσεως μὴ καθὸ πεφύκαμεν τὴν αὔξη - σιν λαμβανούσης . τὸ μέν γε θεῖον οὐδὲ διὰ μαθήσεως λογικὸν γέγονεν · οὐ γὰρ ἦν ὅτε ἦν ἄλογον , ἀλλʼ ἅμα τε ἦν καὶ λογικὸν ἦν , καὶ οὐ κεκώλυται εἶναι λογικόν , ὅτι οὐ διὰ διδασκαλίας ἀνέλαβε τὸν λό - γον . καίτοι ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων , καθάπερ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , τὰ μὲν ἐν αὐτοῖς ἡ φύσις ἐδίδαξεν , τὰ δὲ ἤδη παρέσχε καὶ ἡ μάθησις διδάσκονται δὲ τὰ μὲν ὑπʼ ἀλλήλων , τὰ δέ , ὡς ἔφαμεν , ὑπὸ ἀν - θρώπων . καὶ ἔχει γε μνήμην , ἥπερ εἰς ἀνάληψιν λογισμοῦ καὶ φρονήσεως ἐτύγχανεν οὖσα κυριω - τάτη . εἰσὶ δὲ καὶ κακίαι ἄφθονοι ἐν αὐτοῖς , εἰ καὶ μὴ οὕτω κέχυνται ὥσπερ ἐν ἀνθρώποις · ἔστιν γὰρ αὐτῶν ἡ κακία κουφοτέρα τῆς ἀνθρώπων . αὐτίκα ἀνὴρ μὲν οἰκοδόμος οἰκίας θεμέλια οὐκ ἂν καταβάλοιτο μὴ νήφων , οὐδὲ ναυπηγὸς νεὼς τρό - πιν μὴ ὑγιαίνων , οὐδὲ γεωργὸς ἄμπελον φυτεύσαι μὴ πρὸς τοῦτο τὸν νοῦν ἔχων · παιδοποιοῦνται δὲ σχεδὸν πάντες μεθύοντες . ἀλλʼ οὐ τά γε ζῷα · ζωογονεῖ δὲ τέκνων ἕνεκα , καὶ τὰ πλεῖστα , ὅταν ἐγκύμονα ποιήσῃ τὴν θήλειαν , οὔτε αὐτὰ ἐπιβαίνειν ἐπιχειρεῖ , οὔτε τὸ θῆλυ ἀνέχεται . ἡ δὲ ὕβρις ὅση ἐν τούτοις ἡ ἀνθρώπειος καὶ ἀκολασία δήλη . οἶδεν δὲ ἐπὶ τῶν ζῴων τὰς ὠδῖνας ὁ σύνοικος , καὶ συνω - δίνει γε τὰ πολλά , ὥσπερ καὶ ἀλεκτρυόνες · τὰ δὲ καὶ συνεκλέπει , ὡς ταῖς περιστεραῖς οἱ ἄρρενες · καὶ τόπου προνοεῖ , οὗ μέλλουσι τίκτειν . καὶ γεν - νῆσαν ἕκαστον ἐκκαθαίρει τὸ γεννώμενον καὶ ἑαυτό . παρατηρήσας δʼ ἄν τις κατίδοι καὶ σύν τάξει ἰόντα πάντα καὶ διαπαντῶντα μετὰ τού σαίνειν τῷ τρέ - φοντι καὶ ἐπιγιγνώσκειν τὸν δεσπότην καὶ μηνύειν τὸν ἐπίβουλον .
Lemmas: ὁ δέ φύσις λέγω αὐτός πρόσειμι οὗτος ἀγνοέω λέγω ὅτι φύσις εἰμί λογικός , ἤ ὡς ὁ λόγος μή φύσις ἐν ἐγώ συνίστημι , καί ὁ τελείωσις μή καθό φύω ὁ αὔξη - βρόχος λαμβάνω . ὁ μέν γε θεῖος οὐδέ διά μάθησις λογικός γίγνομαι · οὐ γάρ εἰμί ὅτε εἰμί ἄλογος , ἀλλά ἅμα τε εἰμί καί λογικός εἰμί , καί οὐ κωλύω εἰμί λογικός , ὅτι οὐ διά διδασκαλία ἀναλαμβάνω ὁ λό - γος . καίτοι ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον , καθά ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ὁ μέν ἐν αὐτός ὁ φύσις διδάσκω , ὁ δέ ἤδη παρέχω καί ὁ μάθησις διδάσκω δέ ὁ μέν ὑπό ἀλλήλων , ὁ δέ , ὡς φημί , ὑπό ἐν - τρωπάω . καί ἔχω γε μνήμη , ὅς εἰς ἀνάληψις λογισμός καί φρόνησις τυγχάνω εἰμί κύριος - τήτη . εἰμί δέ καί κακία ἄφθονος ἐν αὐτός , εἰ καί μή οὕτως χέω ὥσπερ ἐν ἄνθρωπος · εἰμί γάρ αὐτός ὁ κακία κοῦφος ὁ ἄνθρωπος . αὐτίκα ἀνήρ μέν οἰκοδόμος οἰκία θεμέλιος οὐ ἄν καταβάλλω μή νήφω , οὐδέ ναυπηγός ναῦς τρέ - πεῖ μή ὑγιαίνω , οὐδέ γεωργός ἄμπελος φυτεύω μή πρός οὗτος ὁ νόος ἔχω · παιδοποιέω δέ σχεδόν πᾶς μεθύω . ἀλλά οὐ ὁ γε ζῷον · ζωογονέω δέ τέκνον ἕνεκα , καί ὁ πολύς , ὅταν ἐγκύμων ποιέω ὁ θῆλυς , οὔτε αὐτός ἐπιβαίνω ἐπιχειρέω , οὔτε ὁ θῆλυς ἀνέχω . ὁ δέ ὕβρις ὅσος ἐν οὗτος ὁ ἀνθρώπειος καί ἀκολασία δῆλος . οἶδα δέ ἐπί ὁ ζῷον ὁ ὠδίς ὁ σύνοικος , καί συνίημι - δινέω γε ὁ πολύς , ὥσπερ καί ἀλεκτρυών · ὁ δέ καί συνεκλέπω , ὡς ὁ περιστερά ὁ ἄρσην · καί τόπος προνοέω , ὅς μέλλω τίκτω . καί γε - νέος ἕκαστος ἐκκαθαίρω ὁ γεννάω καί ἑαυτοῦ . παρατηρέω δέ ἄν τις καθοράω καί σύν τάξις ἔρχομαι πᾶς καί διαπαντάω μετά ὁ σαίνω ὁ τρέ - φοντί καί ἐπιγιγνώσκω ὁ δεσπότης καί μηνύω ὁ ἐπίβουλος .