ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
porphyrius.de-abstinentia 2.31
οὕτως οὔτε τὸ παλαιὸν ὅσιον ἦν κτείνειν τὰ συνεργὰ τοῖς βίοις ἡμῶν ζῷα , νῦν τε τοῦτο φυλακτέον ἐστὶ πράττειν . καὶ καθάπερ πρότερον οὐχ ὅσιον ἦν τοῖς ἀνθρώποις ἅπτεσθαι τούτων , οὕτως νῦν τροφῆς χάριν ἅπτε - σθαι τῶν ζῴων οὐχ ὅσιον ἡγητέον . οὐδʼ ἄρα τοῦτο διὰ τὴν πρὸς τὸ θεῖον ἁγιστείαν ποιητέον , ἀλλʼ ὅτι γε τὸ πάθος ἐκ τῶν σωμάτων καθʼ ἑαυτὸ πᾶν ἐκ - πεμπτέον τοῦτο , ἵνα μὴ τῆς τροφῆς ἐξ ὧν οὐ προσ - ήκει ποριζομένης , σύνοικον ἔχωμεν τὸ μίασμα τοῖς ἰδίοις βίοις . καὶ γὰρ εἰ μηθὲν ἄλλο , πρός γε τὴν κατʼ ἀλλήλων ἐκεχειρίαν μεγάλα πάντες ὀνηθείημεν ἄν . οἷς γοῦν ἡ αἴσθησις τοῦ τῶν ἀλλοφύλων ἅπτε - σθαι ζῴων ἀπέκλινεν , τούτων ὁ νοῦς πρόδηλός ἐστιν ὁμοφύλων ἀφεξόμενος . πάντων μὲν οὖν ἴσως ἦν κράτιστον εὐθὺς ἀποσχέσθαι ἐπεὶ δʼ ἀναμάρτη - τος οὐδείς , λοιπὸν ἀκεῖσθαι τοῖς ὕστερον διὰ τῶν καθαρμῶν τὰς πρόσθε περὶ τὴν τροφὴν ἁμαρτίας . τοῦτο δὲ ὁμοίως γένοιτʼ ἄν , εἰ πρὸ ὀμμάτων ποιη - σάμενοι τὸ δεινὸν ἀνευφημήσαιμεν κατὰ τὸν Ἐμ - πεδοκλέα λέγοντες οἴμοι , ὅτʼ οὐ πρόσθεν με διώλεσε νηλεὲς ἦμαρ , πρὶν σχέτλιʼ ἔργα βορᾶς περὶ χείλεσι μητίσασθαι . τὸ γὰρ τοῖς ἁμαρτήμασι συναλγεῖν τὴν οἰκείαν αἲ - σθησιν , εὕρασθαί τι τοῖς ὑπάρχουσι κακοῖς ἄκος ζητούντων βίον , ἵνα καθάπερ ἁγνὰ θύματα τῷ δαι - μονίῳ τῶν ἀνθρώπων ἕκαστος ἀπαρχόμενος τύχῃ τῆς ὁσίας καὶ τῆς παρὰ θεῶν ὡφελείας .
Lemmas: οὕτως οὔτε ὁ παλαιός ὅσιος εἰμί κτείνω ὁ συνεργός ὁ βίος ἐγώ ζῷον , νῦν τε οὗτος φυλάσσω εἰμί πράσσω . καί καθά πρότερος οὐ ὅσιος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἅπτω οὗτος , οὕτως νῦν τροφή χάριν ἅπτω - ἕπομαι ὁ ζῷον οὐ ὅσιος ἡγέομαι . οὐδέ ἄρα οὗτος διά ὁ πρός ὁ θεῖος ἁγιστεία ποιέω , ἀλλά ὅτι γε ὁ πάθος ἐκ ὁ σῶμα κατά ἑαυτοῦ πᾶς ἐκ - πεμπτέος οὗτος , ἵνα μή ὁ τροφή ἐκ ὅς οὐ προς - ἥκω πορίζω , σύνοικος ἔχω ὁ μίασμα ὁ ἴδιος βίος . καί γάρ εἰ μηδείς ἄλλος , πρός γε ὁ κατά ἀλλήλων ἐκεχειρία μέγας πᾶς ὀνίνημι ἄν . ὅς γοῦν ὁ αἴσθησις ὁ ὁ ἀλλόφυλος ἅπτω - ἕπομαι ζῷον ἀποκλίνω , οὗτος ὁ νόος πρόδηλος εἰμί ὁμόφυλος ἀπέχω . πᾶς μέν οὖν ἴσως εἰμί κρατύς εὐθύς ἀπέχω ἐπεί δέ ἀνάμαρτος - ὅς οὐδείς , λοιπός ἀκέομαι ὁ ὕστερον διά ὁ καθαρμός ὁ πρόσθεν περί ὁ τροφή ἁμαρτία . οὗτος δέ ὅμοιος γίγνομαι ἄν , εἰ πρό ὄμμα ποιέω - σάμενος ὁ δεινός ἀνευφημέω κατά ὁ ἐν - πεδοκλέα λέγω οἴμοι , ὅτε οὐ πρόσθεν ἐγώ διόλλυμι νηλής ἦμαρ , πρίν σχέτλιος ἔργον βορά περί χεῖλος μητίομαι . ὁ γάρ ὁ ἁμάρτημα συναλγέω ὁ οἰκεῖος ὁ - ἵστημι , εὑρίσκω τις ὁ ὑπάρχω κακός ἄκος ζητέω βίος , ἵνα καθά ἁγνός θῦμα ὁ δαΐς - μόνιος ὁ ἄνθρωπος ἕκαστος ἀπάρχω τυγχάνω ὁ ὁσία καί ὁ παρά θεός ὠφέλεια .
porphyrius.de-abstinentia 2.32
πάντων δὲ μάλιστα καὶ πρώτη ἡ τῶν καρπῶν ἐστίν , ἧς καὶ ἀπαρκτέον μόνης τοῖς θεοῖς καὶ τῇ γῇ τῇ τούτους ἀναδούσῃ . κοινὴ γάρ ἐστιν αὕτη καὶ θεῶν καὶ ἀν - θρώπων ἑστία , καὶ δεῖ πάντας ἐπὶ ταύτης ὡς τρο - φοῦ καὶ μητρὸς ἡμῶν κλινομένους ὑμνεῖν καὶ φι - λοστοργεῖν ὡς τεκοῦσαν · οὕτως γὰρ τῆς τοῦ βίου καταστροφῆς τυχόντες πάλιν ἀξιωθείημεν ἄν εἰσορᾶν τὸ σύμπαν γένος τῶν ἐν οὐρανῷ θεῶν , οὕς νῦν ὁρῶντας τιμὰν τούτοις ὧν συναίτιοι ἡμῖν εἰσίν , ἀπαρ - χομένους μὲν τῶν ὑπαρχόντων καρπῶν καὶ πάντας , οὐκ ἀξιόχρεως δʼ εἰς τὸ θύειν θεοῖς πάντας ἡμᾶς ἡγουμένους . καθάπερ γὰρ οὐ πᾶν θυτέον αὐτοῖς , οὕτως οὐδʼ ὑπὸ παντὸς ἴσως κεχάρισται τοῖς θεοῖς . ὰ μὲν δὴ κεφάλαια τοῦ μὴ δεῖν θύειν ζῷα χω - ρὶς τῶν ἐμιβεβλημένων μύθων ὀλίγων τε τῶν ὑφʼ ἡμῶν προσκειμένων καὶ συντετμημένων ἐστὶν τῶν Θεοφράστου ταῦτα .
Lemmas: πᾶς δέ μάλιστα καί πρῶτος ὁ ὁ καρπός εἰμί , ὅς καί ἀπαρκτέον μόνος ὁ θεός καί ὁ γῆ ὁ οὗτος ἀναδέω . κοινός γάρ εἰμί οὗτος καί θεός καί ἐν - τρωπάω ἑστία , καί δέω πᾶς ἐπί οὗτος ὡς τρος - φώς καί μήτηρ ἐγώ κλίνω ὑμνέω καί φεῖ - λοστοργεω ὡς τίκτω · οὕτως γάρ ὁ ὁ βίος καταστροφή τυγχάνω πάλιν ἀξιόω ἄν εἰσοράω ὁ σύμπας γένος ὁ ἐν οὐρανός θεός , ὅς νῦν ὁράω τιμάω οὗτος ὅς συναίτιος ἐγώ εἰμί , ἀπαίρω - χόω μέν ὁ ὑπάρχω καρπός καί πᾶς , οὐ ἀξιόχρεως δέ εἰς ὁ θύω θεός πᾶς ἐγώ ἡγέομαι . καθά γάρ οὐ πᾶς θυτέον αὐτός , οὕτως οὐδέ ὑπό πᾶς ἴσως χαρίζω ὁ θεός . ὁ μέν δή κεφάλαιος ὁ μή δέω θύω ζῷον χόω - ἔρις ὁ ἐμβάλλω μῦθος ὀλίγος τε ὁ ὑπό ἐγώ πρόσκειμαι καί συντέμνω εἰμί ὁ Θεόφραστος οὗτος .
porphyrius.de-abstinentia 2.33
ἐγὼ δὲ τὰ μὲν κεκρατηκότα παρʼ ἑκάστοις νόμιμα λύσων οὐκ ἔρχομαι · οὐ γάρ μοι περὶ πολιτείας νῦν πρόκειται λέγειν · δεδωκότων δὲ τῶν νόμων , ἐν οἷς πολιτευόμεθα , καὶ διὰ τῶν λι - τοτάτων καὶ ἀψύχων γεραίρειν τὸ θεῖον , τὸ λιτό - τατον αἱρούμενοι νόμῳ τε πόλεως θύσομεν καὶ αὐτοὶ σπουδάσομεν τὴν προσήκουσαν θυσίαν ποιεῖσθαι , καθαροὶ πανταχόθεν τοῖς θεοῖς προσιόντες . ὅλως δʼ εἰ τὸ τῆς θυσίας ἀπαρχῆς ἔχει ἀξίαν καὶ εὐχαρι - στίαν ὧν παρὰ θεῶν ἔχομεν εἰς τὰς χρείας , ἀλογώ - τατον ἂν εἴη αὐτοὺς ἀπεχομένους τῶν ἐμψύχων τοῖς θεοῖς τούτων ἀπάρχεσθαι . οὔτε γὰρ χείρους ἡμῶν οἱ θεοί , ἵνα τούτων αὐτοὶ δέωνται , ἡμῶν μὴ δεο - μένων , οὔτε ὅσιον ἀπαρχὴν διδόναι ἧς ἡμεῖς ἀπε - χόμεθα τροφῆς . ἐπεὶ καὶ τὸ ἔθος τοιοῦτο κατειλή - φαμεν τῶν ἀνθρώπων ὅτε μὲν οὐχ ἥπτοντο ἐμιψύχου βορᾶς οὐδʼ ἀπαρξαμένων ἀπὸ τῶν ζῴων , ἀφʼ οὗ δʼ ἐγεύσαντο καὶ θεοῖς ἀπαρξαμένων · ὥστε καὶ νῦν καθήκει δήπου τὸν ἀποσχόμενον ἐκείνων ἀπάρχεσθαι ὧν καὶ θιγγάνει .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέν κρατέω παρά ἕκαστος νόμιμος λύω οὐ ἔρχομαι · οὐ γάρ ἐγώ περί πολιτεία νῦν πρόκειμαι λέγω · δίδωμι δέ ὁ νόμος , ἐν ὅς πολιτεύω , καί διά ὁ λίαν - τότα καί ἄψυχος γεραίρω ὁ θεῖος , ὁ λιτός - ὅς αἱρέω νόμος τε πόλις θύω καί αὐτός σπουδάζω ὁ προσήκω θυσία ποιέω , καθαρός πανταχόθεν ὁ θεός προσέρχομαι . ὅλος δέ εἰ ὁ ὁ θυσία ἀπαρχή ἔχω ἀξία καί εὔχαρις - στία ὅς παρά θεός ἔχω εἰς ὁ χρεία , ἄλογος - ὅς ἄν εἰμί αὐτός ἀπέχω ὁ ἔμψυχος ὁ θεός οὗτος ἀπάρχομαι . οὔτε γάρ κακός ἐγώ ὁ θεός , ἵνα οὗτος αὐτός δέω , ἐγώ μή δήω - μένω , οὔτε ὅσιος ἀπαρχή δίδωμι ὅς ἐγώ θέραψ - χομεθη τροφή . ἐπεί καί ὁ ἔθος τοιοῦτος κατειλέω - φημί ὁ ἄνθρωπος ὅτε μέν οὐ ἅπτω ἐμψύχω βορά οὐδέ ἀπάρχομαι ἀπό ὁ ζῷον , ἀπό ὅς δέ γεύω καί θεός ἀπάρχομαι · ὥστε καί νῦν καθήκω δήπου ὁ ἀπέχω ἐκεῖνος ἀπάρχομαι ὅς καί θιγγάνω .
porphyrius.de-abstinentia 2.34
θύσομεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς · ἀλλὰ θύσομεν , ὡς προσήκει , διαφόρους τὰς θυσίας ὡς ἂν διαφόροις δυνάμεσι προσάγοντες · θεῷ μὲν τῷ ἐπὶ πᾶσιν , ὥς τις ἀνὴρ σοφὸς ἔφη , μηδὲν τῶν αἰσθη - τῶν μήτε θυμιῶντες μήτε ἐπονομάζοντες · οὐδὲν γὰρ ἔστιν ἔνυλον , ὃ μὴ τῷ ἀύλῳ εὐθύς ἐστιν ἀκάθαρ - τον . διʼ ὃ οὐδὲ λόγος τούτῳ ὁ κατὰ φωνὴν οἰκεῖος , οὐδʼ ὁ ἔνδὸν , ὅταν πάθει ψυχῆς ᾖ μεμολυσμένος , διὰ δὲ σιγῆς καθαρᾶς καὶ τῶν περὶ αὐτοῦ καθαρῶν ἐννοιῶν θρησκεύομεν αὐτόν . δσῖ ἄρα συναφθέντας καὶ ὁμοιωθέντας αὐτῷ τὴν αὑτῶν ἀναγωγὴν θυσίαν ἱερὰν προσάγειν τῷ θεῷ , τὴν αὐτὴν δὲ καὶ ὕμνον οὖσαν καὶ ἡμῶν σωτηρίαν . ἐν ἀπαθείᾳ ἄρα τῆς ψυχῆς , τοῦ δὲ θεοῦ θεωρίᾳ ἡ θυσία αὕτη τελεῖται . τοῖς δὲ αὐτοῦ ἐκγόνοις , νοητοῖς δὲ θεοῖς ἤδη καὶ τὴν ἐκ τοῦλόγου ὑμνῳδίαν προσθετέον . ἀπαρχὴ γὰρ ἑκάστῳ ὧν δέδωκεν ἡ θυσία , καὶ διʼ ὧν ἡμῶν τρέφει καὶ εἰς τὸ εἶναι συνέχει τὴν οὐσίαν . ὡς οὖν γεωρ - γὸς δραγμάτων ἀπάρχεται καὶ τῶν ἀκροδρύων , οὕτως ἡμεῖς ἀπαρξόμεθα αὐτοῖς ἐννοιῶν τῶν περὶ αὐτῶν καλῶν , εὐχαριστοῦντες ὧν ἡμῖν δεδώκασιν τὴν θεω - ρίαν , καὶ ὅτι ἡμᾶς διὰ τῆς αὐτῶν θέας ἀληθινῶς τρέφουσι , συνόντες καὶ φαινόμενοι καὶ τῇ ἡμετέρᾳ σωτηρίᾳ ἐπιλάμποντες .
Lemmas: θύω τοίνυν καί ἐγώ · ἀλλά θύω , ὡς προσήκω , διάφορος ὁ θυσία ὡς ἄν διάφορος δύναμις προσάγω · θεός μέν ὁ ἐπί πᾶς , ὡς τις ἀνήρ σοφός φημί , μηδείς ὁ αἰσθος - ὁ μήτε θυμιάω μήτε ἐπονομάζω · οὐδείς γάρ εἰμί ἔνυλος , ὅς μή ὁ ἄυλος εὐθύς εἰμί ἀκάθαρος - τοσοῦτος . διό ὁ οὐδέ λόγος οὗτος ὁ κατά φωνή οἰκεῖος , οὐδέ ὁ ἔνδον , ὅταν πάθος ψυχή εἰμί μολύνω , διά δέ σιγή καθαρός καί ὁ περί αὐτός καθαρός ἔννοια θρησκεύω αὐτός . δίδωμι ἄρα συνάπτω καί ὁμοιόω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ἀναγωγή θυσία ἱερός προσάγω ὁ θεός , ὁ αὐτός δέ καί ὕμνος εἰμί καί ἐγώ σωτηρία . ἐν ἀπάθεια ἄρα ὁ ψυχή , ὁ δέ θεός θεωρία ὁ θυσία οὗτος τελέω . ὁ δέ αὐτός ἔκγονος , νοητός δέ θεός ἤδη καί ὁ ἐκ τουλογος ὑμνῳδία προστίθημι . ἀπαρχή γάρ ἕκαστος ὅς δίδωμι ὁ θυσία , καί διά ὅς ἐγώ τρέφω καί εἰς ὁ εἰμί συνέχω ὁ οὐσία . ὡς οὖν γεωρ - γος δράγμα ἀπάρχομαι καί ὁ ἀκρόδρυα , οὕτως ἐγώ ἀπάρχομαι αὐτός ἔννοια ὁ περί αὐτός καλός , εὐχαριστέω ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ θεός - Ριάν , καί ὅτι ἐγώ διά ὁ αὐτός θέα ἀληθινός τρέφω , σύνειμι καί φαίνω καί ὁ ἡμέτερος σωτηρία ἐπιλάμπω .
porphyrius.de-abstinentia 2.35
νῦν δὲ τοῦτο μὲν ποιεῖν ὀκνοῦσι καὶ πολλοὶ τῶν φιλοσοφεῖν ἐσπουδακότων , δοξοκοποῦντες δὲ μᾶλλον ἢ τὸ θεῖον τιμῶντες περὶ τὰ ἀφιδρύματα στρέφονται , οὐδὲ πῇ ἀπαντητέον ἢ μὴ ἐπεσκεμμένοι , οὐδὲ παρὰ τῶν θεοσόφων μαθεῖν σπουδάσαντες , ἄχρι τίνος καὶ πόσου κἀνταῦθα πα - ραβλητέον . ἀλλʼ ἡμεῖς οὐδὲν διοισόμεθα τούτοις , μή πῃ δὲ καὶ αὐτοὶ τοιοῦτον σπουδάσομεν διαγι - γνώσκειν , καὶ τοὺς ὁσίους καὶ παλαιοὺς ἐκμιμησό - μεθα , τὸ πλέον ἀπαρχόμενοι ἐκ τῆς θεωρίας , ἧς ἡμῖν αὐτοὶ δεδώκασι , καὶ ἧς ἐν χρείᾳ πρὸς τὴν ὄν - τως σωτηρίαν καθεστήκαμεν .
Lemmas: νῦν δέ οὗτος μέν ποιέω ὀκνέω καί πολύς ὁ φιλοσοφέω σπουδάζω , δοξοκοπέω δέ μάλα ἤ ὁ θεῖος τιμάω περί ὁ ἀφίδρυμα στρέφω , οὐδέ πῇ ἀπαντητέον ἤ μή ἐπισκοπέω , οὐδέ παρά ὁ θεόσοφος μανθάνω σπουδάζω , ἄχρι τίς καί πόσος ἐνταῦθα πῃ - ραβλητέον . ἀλλά ἐγώ οὐδείς διαφέρω οὗτος , μή πη δέ καί αὐτός τοιοῦτος σπουδάζω διαγι - γνῴσκω , καί ὁ ὅσιος καί παλαιός ἐκμιμέομαι - μέθη , ὁ πολύς ἀπάρχομαι ἐκ ὁ θεωρία , ὅς ἐγώ αὐτός δίδωμι , καί ὅς ἐν χρεία πρός ὁ εἰμί - πως σωτηρία καθίστημι .
porphyrius.de-abstinentia 2.36
οἱ γοῦν Πυθαγόρειοι περὶ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰς γραμμὰς σπουδάζοντες ἀπὸ τούτων τὸ πλέον τοῖς θεοῖς ἀπήρχοντο , τὸν μέν τινα ἀριθμὸν Ἀθηνᾶν καλοῦντες , τὸν δέ τινα Ἄρτεμιν , ὥσπερ οὖ ἄλλον Ἀπόλλωνα , καὶ πάλιν ἄλλον μὲν δικαιοσύνην , ἄλ - λον δὲ σωφροσύνην · καὶ ἐπὶ τῶν διαγραμμάτων ὁμοίως . καὶ οὕτως ἠρέσκοντὀ τοὺς θεοὺς ταῖς τοι - αύταις ἀπαρχαῖς , ὡς καὶ τυγχάνειν αὐτῶν καλοῦν - τας ἕκαστον τοῖς ἀναθήμασι καὶ κεχρῆσθαι πολλά - κις πρὸς μαντείαν καὶ εἴ τινος πρὸς ἐξέτασιν δέοιντο . θεοῖς γε μὴν τοῖς ἐντὸς οὐρανοῦ πλανωμένοις τε καὶ ἀπλανέσιν , ὧν ἡγεῖσθαι θετέον ἥλιον πάν - των σελήνην τε δευτέραν , πῦρ τε ἤδη ξυγγενὲς ἀνά - πτοιμεν ἂν ἅ τε φησὶν ὁ θεολόγος ποιήσωμεν . φησὶ δὲ ἔμψυχον οὗτος θύειν μηδὲ ἕν , ἀλλʼ ἄχρις ἀλφί - των καὶ μέλιτος καὶ τῶν ἐκ γῆς ἀκροδρύων τῶν τε ἄλλων ἀνθέων ἀπάρχεσθαι · μηδὲ ἀφʼ ᾑμαγμένης ἐσχάρας ἔστω τὸ πῦρ , καὶ ὅσα φησὶν ἐκεῖνος · τί γὰρ δεῖ μεταγράφειν ταῦτα ; οἶδεν δὲ ὁ τῆς εὐσεβείας φροντίζων ὡς θεοῖς μὲν οὐ θύεται ἔμψυχον οὐδέν , δαίμοσι δέ , ἀλλʼ ἤτοι ἀγαθοῖς ἢ καὶ φαύλοις , καὶ τίνων ἐστὶ τὸ θύειν τούτοις , καὶ ἄχρι τίνος αὐτῶν δεομένων . ἐμοὶ δὲ τὰ μὲν ἄλλα εὔστομα κείσθω , ἅ δʼ οὖν τῶν Πλατωνικῶν τινὲς ἐδημοσίευσαν , ταῦτα ἀνεμέσητον παρατιθέντα τοῖς εὐξυνέτοις μηνύειν τὰ προκείμενα · λέγουσι δὲ ὧδε .
Lemmas: ὁ γοῦν Πυθαγόρειος περί ὁ ἀριθμός καί ὁ γραμμή σπουδάζω ἀπό οὗτος ὁ πολύς ὁ θεός ἀπέρχομαι , ὁ μέν τις ἀριθμός Ἀθήνη καλέω , ὁ δέ τις Ἄρτεμις , ὥσπερ ὅς ἄλλος Ἀπόλλων , καί πάλιν ἄλλος μέν δικαιοσύνη , ἄλμα - λος δέ σωφροσύνη · καί ἐπί ὁ διάγραμμα ὅμοιος . καί οὕτως ἀρέσκω ὁ θεός ὁ τοι - αὐτός ἀπαρχή , ὡς καί τυγχάνω αὐτός καλέω - της ἕκαστος ὁ ἀνάθημα καί χράω πολύς - κίς πρός μαντεία καί εἰ τις πρός ἐξέτασις δέω . θεός γε μήν ὁ ἐντός οὐρανός πλανάω τε καί ἀπλανής , ὅς ἡγέομαι τίθημι ἥλιος πᾶς - ὁ σελήνη τε δεύτερος , πῦρ τε ἤδη συγγενής ἀνά - πτοέω ἄν ὅς τε φημί ὁ θεολόγος ποιέω . φημί δέ ἔμψυχος οὗτος θύω μηδέ εἷς , ἀλλά ἄχρι ἄλφι - ὁ καί μέλι καί ὁ ἐκ γῆ ἀκρόδρυα ὁ τε ἄλλος ἄνθος ἀπάρχομαι · μηδέ ἀπό αἱμάσσω ἐσχάρα εἰμί ὁ πῦρ , καί ὅσος φημί ἐκεῖνος · τίς γάρ δέω μεταγράφω οὗτος ; οἶδα δέ ὁ ὁ εὐσέβεια φροντίζω ὡς θεός μέν οὐ θύω ἔμψυχος οὐδείς , δαίμων δέ , ἀλλά ἤτοι ἀγαθός ἤ καί φαῦλος , καί τίς εἰμί ὁ θύω οὗτος , καί ἄχρι τίς αὐτός δέω . ἐγώ δέ ὁ μέν ἄλλος εὔστομος κεῖμαι , ὅς δέ οὖν ὁ Πλατωνικός τις δημοσιεύω , οὗτος ἀνεμέσητος παρατίθημι ὁ εὐσύνετος μηνύω ὁ πρόκειμαι · λέγω δέ ὧδε .
porphyrius.de-abstinentia 2.37
ὁ μὲν πρῶτος θεὸς ἀσώ - ματός τε ὢν καὶ ἀκίνητος καὶ ἀμέριστος καὶ οὔτε ἔν τινι ὤν οὔτʼ ἐνδεδεμένος εἰς ἑαυτόν , χρῄζει οὐδενὸς τῶν ἔξωθεν , ὥσπερ εἴρηται , οὐ μὴν οὐδʼ ἡ τοῦ κό - σμου ψυχὴ ἔχουσα μὲν τὸ τριχῇ διαστατὸν καὶ αὐτο - κίνητον ἐκ φύσεως , προαιρεῖσθαι δὲ πεφυκυῖα τὸ καλῶς καὶ εὐτάκτως κινεῖσθαι καὶ κινεῖν τὸ σῶμα τοῦ κόσμου κατὰ τοὺς ἀρίστους λόγους . δέδεκται δὲ τὸ σῶμα εἰς ἑαυτὴν καὶ περιείληφεν , καίπερ ἀσώ - ματος οὖσα καὶ παντὸς πάθους ἀμέτοχος . τοῖς δὲ λοιποῖς θεοῖς , τῷ τε κόσμῳ καὶ τοῖς ἀπλανέσι καὶ πλανωμένοις , ἔκ τε ψυχῆς καὶ σώμιατος οὖσιν ὁρα - τοῖς θεοῖς , ἀντευχαριστητέον τὸν εἰρημένον τρόπον διὰ τῶν θυσιῶν τῶν ἀψύχων . λοιπὸν οὖν ἡμῖν ἐστὶ τὸ τῶν ἀοράτων πλῆθος , οὓς δαίμονας ἀδιαστόλως εἴρηκε Πλάτων . τούτων δὲ οἱ μὲν κατονομασθέν - τες ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων παρʼ ἑκάστοις τυγχάνουσι τιμῶν τʼ ἰσοθέων καὶ τῆς ἄλλης θεραπείας , οἱ δὲ ὡς τὸ πολὺ μὲν οὐ πάνυ τι κατωνομάσθησαν , ὑπʼ ἐνίων δὲ κατὰ κώμας ἢ τινας πόλεις ὀνόματός τε καὶ θρησκείας ἀφανῶς τυγχάνουσιν . τὸ δὲ ἄλλο πλῆ - θος οὕτω μὲν κοινῶς προσαγορεύεται τῷ τῶν δαι - μόνων ὀνόματι , πεῖσμα δὲ περὶ πάντων τοιοῦτόν ἐστιν , ὡς ἄρα καὶ βλάπτοιεν ἂν εἰ χολωθεῖεν ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι καὶ μὴ τυγχάνειν τῆς νενομισμένης θεραπείας , καὶ πάλιν εὐεργετοῖεν ἂν τοὺς εὐχαῖς τε αὐτοὺς καὶ λιτανείαις θυσίαις τε καὶ τοῖς ἀκολού - θοις ἐξευμενιζομένους .
Lemmas: ὁ μέν πρῶτος θεός Ἀσώ - Ματός τε εἰμί καί ἀκίνητος καί ἀμέριστος καί οὔτε ἐν τις εἰμί οὔτε ἐνδέω εἰς ἑαυτοῦ , χρῄζω οὐδείς ὁ ἔξωθεν , ὥσπερ λέγω , οὐ μήν οὐδέ ὁ ὁ κὸ - σμόω ψυχή ἔχω μέν ὁ τριχῆ διαστατός καί αὐτός - κινέω ἐκ φύσις , προαιρέω δέ φύω ὁ καλός καί εὐτάκτως κινέω καί κινέω ὁ σῶμα ὁ κόσμος κατά ὁ ἀγαθός λόγος . δέχομαι δέ ὁ σῶμα εἰς ἑαυτοῦ καί περιλαμβάνω , καίπερ Ἀσώ - μα εἰμί καί πᾶς πάθος ἀμέτοχος . ὁ δέ λοιπός θεός , ὁ τε κόσμος καί ὁ ἀπλανής καί πλανάω , ἐκ τε ψυχή καί σωμιαατος εἰμί ὁράω - ὁ θεός , ἀντευχαριστητέον ὁ λέγω τρόπος διά ὁ θυσία ὁ ἄψυχος . λοιπός οὖν ἐγώ εἰμί ὁ ὁ ἀόρατος πλῆθος , ὅς δαίμων ἀδιάστολος λέγω Πλάτων . οὗτος δέ ὁ μέν κατονομάζω - αἱρέω ὑπό ὁ ἄνθρωπος παρά ἕκαστος τυγχάνω τιμή τε ἰσόθεος καί ὁ ἄλλος θεραπεία , ὁ δέ ὡς ὁ πολύς μέν οὐ πάνυ τις κατονομάζω , ὑπό ἔνιοι δέ κατά κώμη ἤ τις πόλις ὄνομα τε καί θρησκεία ἀφανής τυγχάνω . ὁ δέ ἄλλος Πλῆ - ἄνθος οὕτως μέν κοινός προσαγορεύω ὁ ὁ δή - μόνος ὄνομα , πεῖσμα δέ περί πᾶς τοιοῦτος εἰμί , ὡς ἄρα καί βλάπτω ἄν εἰ χολόω ἐπί ὁ παροράω καί μή τυγχάνω ὁ νομίζω θεραπεία , καί πάλιν εὐεργετέω ἄν ὁ εὐχή τε αὐτός καί λιτανεία θυσία τε καί ὁ ἄκολος - θέω ἐξευμενίζω .
porphyrius.de-abstinentia 2.38
συγκεχυμένης δὲ τῆς περὶ αὐτῶν ἐννοίας καὶ εἰς πολλὴν διαβολὴν χωρούσης , ἀναγκαῖον διαστεῖλαι λόγῳ τὴν φύσιν αὐτῶν . ἴσως γὰρ ἀναγκαῖον φασὶν ὅθεν ἡ πλάνη γέγονεν τοἵς ἀνθρώποις περὶ αὐτῶν ἀναφαίνειν . διαιρετέον οὖν τὸν τρόπον τοῦτον . ὅσαι μὲν ψυχαὶ τῆς ὅλης ἐκπε - φυκυῖαι μεγάλα μέρη διοικοῦσι τῶν ὑπὸ σελήνην τόπων , ἐπερειδόμεναι μὲν πνεύματι , κρατοῦσαι δὲ αὐτοῦ κατὰ λόγον , ταύτας δαίμονάς τε ἀγαθοὺς νο - μιστέον καὶ ἐπʼ ὠφελείᾳ τῶν ἐρχομένων πάντα πραγ - ματεύεσθαι , εἴτε τινῶν ἀφηγοῖντο ζῴων , εἴτε καρ - πῶν ἀποτεταγμένων , εἴτε καὶ τῶν ἕνεκα τούτων , οἷον ὄμβρων , πνευμάτων μετρίων , εὐδίας , τῶν . τε ἄλλων ἃ τούτοις συνεργεῖ , εὐκρασίας τε ὡρῶν τοῦ ἔτους , ἡμῖν οὖ τεχνῶν τε καὶ τῶν κατὰ μουσικὴν παιδείας τε συναπάσης ἰατρικῆς τε καὶ γυμναστικῆς τινος τούτοις ὁμοίας . τούτους γὰρ ἀδύνατόν ἐστι καὶ τὰς ὡφελείας ἐκπορίζειν καὶ πάλιν οὖ βλάβης ἐν τοῖς αὐτοῖς αἰτίους γίγνεσθαι . ἐν δὲ τούτοις ἀριθ - μητέον καὶ τοὺς πορθμεύοντας , ὡς φησὶ Πλάτων , καὶ διαγγέλλοντας τὰ παρʼ ἀνθρώπων θεοῖς καὶ τὰ παρὰ θεῶν ἀνθρώποις , τὰς μὲν παρʼ ἡμῶν εὐχὰς ὡς πρὸς δικαστὰς ἀναφέροντας τοὺς θεούς , τὰς δὲ ἐκείνων παραινέσεις καὶ νουθεσίας μετὰ μαντειῶν ἐκφέροντας ἡμῖν . ὅσαι δὲ ψυχαὶ τοῦ συνεχοῦς πνεύ - ματος οὐ κρατοῦσιν , ἀλλʼ ὡς τὸ πολὺ καὶ κρατοῦν - ται , διʼ αὐτὸ τοῦτο ἄγονταί τε καὶ φέρονται λίαν , ὅταν αἱ τοῦ πνεύματος ὀργαί τε καὶ ἐπιθυμίαι τὴν ὁρμὴν λάβωσιν . αὗται δʼ αἱ ψυχαὶ δαίμονες μὲν καὶ αὐταί , κακοεργοὶ δʼ ἂν εἰκότως λέγοιντο .
Lemmas: συγχέω δέ ὁ περί αὐτός ἔννοια καί εἰς πολύς διαβολή χωρέω , ἀναγκαῖος διαστέλλω λόγος ὁ φύσις αὐτός . ἴσως γάρ ἀναγκαῖος φημί ὅθεν ὁ πλάνη γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος περί αὐτός ἀναφαίνω . διαιρετέον οὖν ὁ τρόπος οὗτος . ὅσος μέν ψυχή ὁ ὅλος ΕΚΠΕ - φύω μέγας μέρος διοικέω ὁ ὑπό σελήνη τόπος , ἐπερείδω μέν πνεῦμα , κρατέω δέ αὐτός κατά λόγος , οὗτος δαίμων τε ἀγαθός νο - μιστέον καί ἐπί ὠφέλεια ὁ ἔρχομαι πᾶς πρα - ματεύω , εἴτε τις ἀφηγέομαι ζῷον , εἴτε κάρ - π ἀποτάσσω , εἴτε καί ὁ ἕνεκα οὗτος , οἷος ὄμβρος , πνεῦμα μέτριος , εὐδία , ὁ . τε ἄλλος ὅς οὗτος συνεργέω , εὐκρασία τε ὥρα ὁ ἔτος , ἐγώ ὅς τέχνη τε καί ὁ κατά μουσική παιδεία τε συνάπας ἰατρικός τε καί γυμναστικός τις οὗτος ὅμοιος . οὗτος γάρ ἀδύνατος εἰμί καί ὁ ὠφέλεια ἐκπορίζω καί πάλιν ὅς βλάβη ἐν ὁ αὐτός αἴτιος γίγνομαι . ἐν δέ οὗτος ὁριθς - μητεύω καί ὁ πορθμεύω , ὡς φημί Πλάτων , καί διαγγέλλω ὁ παρά ἄνθρωπος θεός καί ὁ παρά θεός ἄνθρωπος , ὁ μέν παρά ἐγώ εὐχή ὡς πρός δικαστής ἀναφέρω ὁ θεός , ὁ δέ ἐκεῖνος παραίνεσις καί νουθεσία μετά μαντεία ἐκφέρω ἐγώ . ὅσος δέ ψυχή ὁ συνεχής πνεύ - μα οὐ κρατέω , ἀλλά ὡς ὁ πολύς καί κρατώ - ται , διά αὐτός οὗτος ἄγω τε καί φέρω λίαν , ὅταν ὁ ὁ πνεῦμα ὀργή τε καί ἐπιθυμία ὁ ὁρμή λαμβάνω . οὗτος δέ ὁ ψυχή δαίμων μέν καί αὐτός , κακοῦργος δέ ἄν ἔοικα λέγω .
porphyrius.de-abstinentia 2.39
καὶ εἰσὶν οἱ σύμπαντες οὗτοί τε καὶ οἱ τῆς ἐναντίας δυνά - μεως ἀόρατοί τε καὶ τελέως ἀναίσθητοι αἰσθήσεσιν ἀνθρωπίναις . οὐ γὰρ στερεὸν σῶμα περιβέβληνται οὐδὲ μορφὴν πάντες μίαν , ἀλλʼ ἐν σχήμασι πλείο - σιν ἐκτυπούμεναι αἰ χαρακτηρίζουσαι τὸ πνεῦμα αὐτῶν μορφαὶ τοτὲ μὲν ἐπιφαίνονται , τοτὲ δὲ ἀφανεῖς εἰσίν ἐνίοτε δὲ καὶ μεταβάλλουσι τὰς μορφὰς οἵ γε χείρους . τὸ δὲ πνεῦμα μέν ἐστι σωματικόν , πα - θητικόν ἐστι καὶ φθαρτόν · τῷ δὲ ὑπὸ τῶν ψυχῶν οὕτως δεδέσθαι , ὥστε τὸεἶδος αὐτῶν διαμένειν πλείω χρόνον , οὐ μήν ἐστιν αἰώνιον . καὶ γὰρ ἀπορρεἴν αὐτοῦ τι συνεχῶς εἰκός ἐστι καὶ τρέπεσθαι . ἐν συμ - μετρίᾳ μὲν οὖν τὸ τῶν ἀγαθῶν ὡς καὶ τὰ σώμιατα τῶν φαινομένων , τῶν δὲ κακοποιῶν ἀσύμμετρα , οἳ πλέον τῷ παθητικῷ νέμοντες τὸν περόγειον τόπον , οὐδὲν ὅ τι τῶν κακῶν οὐκ ἐπιχειροῦσι δρᾶν . βίαιον γὰρ ὅλως καὶ ὕπουλον ἔχοντες ἦθος ἐστερημένον τε τῆς φυλακῆς τῆς ἀπὸ τοῦ κρείττονος δαιμονίου , σφοδρὰς καὶ αἰφνιδίους οἷον ἐνέδρας ὡς τὸ πολὺ ποιοῦνται τὰς ἐμπτώσεις , πῇ μὲν λανθάνειν πειρώ - μενοι , πῇ δὲ βιαζόμενοι . ὅθεν ὀξέα μὲν τὰ ἀπʼ ἐκείνων πάθη · αἱ δʼ ἀκέσεις καὶ κατορθώσεις αἰ ἀπὸ τῶν κρειττόνων δαιμόνων βραδύτεραι δοκοῦσιν . πᾶν γὰρ τὸ ἀγαθὸν εὐήνιόν τε ὂν καὶ ὁμαλὸν τάξει πρόεισιν καὶ τὸ δέον οὐχ ὑπερβαίνει . οὕτως δέ σοι δοξάζοντι οὐδέποτʼ ἂν εἰς τὸ ἀτοπώτατον ἐμ - πίπτειν ἐνέσται , τὸ περὶ τῶν ἀγαθῶν τὰ κακὰ ὑπο - λαμβάνειν καὶ περὶ τῶν κακῶν τὰ ἀγαθά · οὐ γὰρ ταύτῃ μόνον ὁ λόγος ἄτοπός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ τὰς περὶ τῶν θεῶν φαυλοτάτας ὑπολήψεις λαμιβάνοντες οἱ πολλοί , διαδιδόασιν καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ἀνθρώ - πους .
Lemmas: καί εἰμί ὁ σύμπας οὗτος τε καί ὁ ὁ ἐναντίος δυάς - μις ἀόρατος τε καί τέλειος ἀναίσθητος αἴσθησις ἀνθρώπινος . οὐ γάρ στερεός σῶμα περιβάλλω οὐδέ μορφή πᾶς εἷς , ἀλλά ἐν σχῆμα Πλειός - βρόχος ἐκτυπόω ὁ χαρακτηρίζω ὁ πνεῦμα αὐτός μορφή τότε μέν ἐπιφαίνω , τότε δέ ἀφανής εἰμί ἐνίοτε δέ καί μεταβάλλω ὁ μορφή ὁ γε κακός . ὁ δέ πνεῦμα μέν εἰμί σωματικός , απά - θητικός εἰμί καί φθαρτός · ὁ δέ ὑπό ὁ ψυχή οὕτως δέω , ὥστε τίος αὐτός διαμένω πολύς χρόνος , οὐ μήν εἰμί αἰώνιος . καί γάρ ἀπορρέω αὐτός τις συνεχής ἔοικα εἰμί καί τρέπω . ἐν συμ - μέτριος μέν οὖν ὁ ὁ ἀγαθός ὡς καί ὁ σωμιατη ὁ φαίνω , ὁ δέ κακοποιός ἀσύμμετρος , ὅς πολύς ὁ παθητικός νέμω ὁ περόγειον τόπος , οὐδείς ὁ τίς ὁ κακός οὐ ἐπιχειρέω δράω . βίαιος γάρ ὅλος καί ὕπουλος ἔχω ἦθος στερέω τε ὁ φυλακή ὁ ἀπό ὁ κρατύς δαιμόνιον , σφοδρός καί αἰφνίδιος οἷος ἐνέδρα ὡς ὁ πολύς ποιέω ὁ ἔμπτωσις , πῇ μέν λανθάνω πειράω - μένω , πῇ δέ βιάζω . ὅθεν ὀξύς μέν ὁ ἀπό ἐκεῖνος πάθος · ὁ δέ ἄκεσις καί κατόρθωσις ὁ ἀπό ὁ κρατύς δαίμων βραδύς δοκέω . πᾶς γάρ ὁ ἀγαθός εὐήνιος τε εἰμί καί ὁμαλός τάξις πρόειμι καί ὁ δέω οὐ ὑπερβαίνω . οὕτως δέ σύ δοξάζω οὐδέποτε ἄν εἰς ὁ ἄτοπος ἐν - πίπτω ἔνειμι , ὁ περί ὁ ἀγαθός ὁ κακός ὑπο - λαμβάνω καί περί ὁ κακός ὁ ἀγαθός · οὐ γάρ οὗτος μόνος ὁ λόγος ἄτοπος εἰμί , ἀλλά καί ὁ περί ὁ θεός φαῦλος ὑπόληψις λαμβάνω ὁ πολύς , διαδίδωμι καί εἰς ὁ λοιπός ἀνθρώ - πως .
porphyrius.de-abstinentia 2.40
ἓν γὰρ δὴ καὶ τοῦτο τῆς μεγίστης βλάβης τῆς ἀπὸ τῶν κακοεργῶν δαιμόνων θετέον , ὅτι αὐτοὶ αἄτιοι γιγνόμενοι τῶν περὶ τὴν γῆν παθημάτων , οἷον λοιμῶν , ἀφοριῶν , σεισμῶν , αὐχμιῶν καὶ τῶν ὁμοίων , ἀναπείθουσιν ἡμᾶς , ὡς ἄρα τούτων αἴτιοί εἰσιν οἵ - περ καὶ τῶν ἐναντιωτάτων [ τουτέστιν τῶν εὐφο - ριῶν ] , ἑαυτοὺς ἐξαιροῦντες τῆς αἰτίας καὶ αὐτὸ τοῦτο πραγματευόμενοι πρῶτον , τὸ λανθάνειν ἀδικοῦντες . τρέπουσίν τε μετὰ τοῦτο ἐπὶ λιτανείας ἡμὰς καὶ θυσίας τῶν ἀγαθοεργῶν θεῶν ὡς ὠργισμένων . ταῦτα δὲ καὶ τὰ ὅμοια ποιοῦσιν , μεταστῆσαι ἡμᾶς ἐθέλον - τες ἀπὸ τῆς ὀρθῆς ἐννοίας τῶν θεῶν καὶ ἐφʼ ἑαυ - τοὺς ἐπιστρέψαι . πᾶσι γὰρ τοῖς οὕτως ἀνομολόγως καὶ ἀκαταλλήλως γινομένοις αὐτοὶ χαίρουσι , καὶ ὥσπερ ὑποδύντες τὰ τῶν ἄλλων θεῶν πρόσωπα , τῆς ἡμετέρας ἀβουλίας ἀπολαύουσι , προσεταιριζόμενοι τὰ πλήθη διὰ τοῦ τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἀνθρώπων ἐκκαίειν ἔρωσιν καὶ πόθοις πλούτων καὶ δυναστειῶν καὶ ἡδονῶν , κενοδοξίαις τε οὖ , ἐξ ὧν στάσεις καὶ πόλεμοι φύονται καὶ τὰ συγγενὴ τούτων . τὸ δὲ πάντων δεινότατον , ἐπαναβαίνουσιν ἐκ τῶνδε καὶ τὰ ὅμοια ἀναπείθουσι καὶ περὶ τῶν μεγίστων θεῶν , μέχρι τοῦ καὶ τὸν ἄριστον θεὸν τούτοις τοῖς ἐγκλή - μασιν ὑπάγειν , ᾧ δὴ καὶ τεταράχθαι φασὶν πάντʼ ἄνω κάτω . πεπόνθασι δὲ τοῦτο οὐκ ἰδιῶται μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ διατριβόντων οὐκ ὀλί - γοι . ἡ δʼ αἰτία διʼ ἀλλήλων γέγονεν . καὶ γὰρ τῶν φιλοσοφούντων οἱ μὴ ἀποστάντες τῆς κοινῆς φορᾶς εἰς τὰ αὐτὰ τοῖς πλήθεσι συνέβησαν , καὶ πάλιν οὐ τὰ πλήθη σύμφωνα ταῖς ἑαυτῶν δόξαις παρὰ τῶν δοκούντων σοφῶν ἀκούοντα , ἐπερρώσθη φρονεῖν ἔτι μᾶλλον περὶ τῶν θεῶν τ᾿ὰ τοιαῦτα .
Lemmas: εἷς γάρ δή καί οὗτος ὁ μέγας βλάβη ὁ ἀπό ὁ κακοεργής δαίμων τίθημι , ὅτι αὐτός ἄττιος γίγνομαι ὁ περί ὁ γῆ πάθημα , οἷος λοιμός , ἀφορία , σεισμός , αὐχμιῶν καί ὁ ὅμοιος , ἀναπείθω ἐγώ , ὡς ἄρα οὗτος αἴτιος εἰμί ὁ - περ καί ὁ ἐναντίος [ τουτέστι ὁ εὐφο - Ῥίον ] , ἑαυτοῦ ἐξαιρέω ὁ αἰτία καί αὐτός οὗτος πραγματεύομαι πρῶτος , ὁ λανθάνω ἀδικέω . τρέπω τε μετά οὗτος ἐπί λιτανεία ἐγώ καί θυσία ὁ ἀγαθοεργός θεός ὡς ὀργίζω . οὗτος δέ καί ὁ ὅμοιος ποιέω , μεθίστημι ἐγώ ἐθέλω - αἱρέω ἀπό ὁ ὀρθός ἔννοια ὁ θεός καί ἐπί ἑ - ὁ ἐπιστρέφω . πᾶς γάρ ὁ οὕτως ἀνομόλογος καί ἀκατάλληλος γίγνομαι αὐτός χαίρω , καί ὥσπερ ὑποδύω ὁ ὁ ἄλλος θεός πρόσωπον , ὁ ἡμέτερος ἀβουλία ἀπολαύω , προσεταιρίζομαι ὁ πλῆθος διά ὁ ὁ ἐπιθυμία ὁ ἄνθρωπος ἐκκαίω ἔρως καί πόθος πλούτων καί δυναστεία καί ἡδονή , κενοδοξία τε ὅς , ἐκ ὅς στάσις καί πόλεμος φύω καί ὁ συγγενής οὗτος . ὁ δέ πᾶς δεινός , ἐπαναβαίνω ἐκ ὅδε καί ὁ ὅμοιος ἀναπείθω καί περί ὁ μέγας θεός , μέχρι ὁ καί ὁ ἀγαθός θεός οὗτος ὁ ἐγκλή - Μασίν ὑπάγω , ὅς δή καί ταράσσω φημί πᾶς ἄνω κάτω . πάσχω δέ οὗτος οὐ ἰδιώτης μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν φιλοσοφία διατρίβω οὐ ὀλί - γος . ὁ δέ αἰτία διά ἀλλήλων γίγνομαι . καί γάρ ὁ φιλοσοφέω ὁ μή ἀφίστημι ὁ κοινός φορά εἰς ὁ αὐτός ὁ πλῆθος συμβαίνω , καί πάλιν οὐ ὁ πλῆθος σύμφωνος ὁ ἑαυτοῦ δόξα παρά ὁ δοκέω σοφός ἀκούω , ἐπιρρώννυμι φρονέω ἔτι μάλα περί ὁ θεός τά τοιοῦτος .
porphyrius.de-abstinentia 2.41
τὸ μὲν γὰρ ποιητικὸν καὶ προσεξέκαυσεν τὰς ὑπολήψεις τῶν ἀνθρώπων τῷ χρῆσθαι φράσει πρὸς ἔκπληξιν καὶ γοητείαν πεποιημένῃ κήλησίν τε ἐμποιῆσαι καὶ πί - στιν περὶ τῶν ἀδυνατωτάτων δυναμένῃ · δέον ἐμπέ - δως πεπεῖσθαι ὅτι οὔτε τὸ ἀγαθὸν βλάπτει ποτὲ οὔτε τὸ κακὸν ὠφελεῖ · οὐ γὰρ θερμότητος , ὡς φη - σὶν Πλάτων , τὸ ψύχειν , ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου · οὕτως οὐδὲ τοῦ δικαίου τὸ βλάπτειν . δικαιότατον δὲ δή ― που φύσει πάντων τὸ θεῖον , ἐπεὶ οὐδʼ ἂν ἦν θεῖον . οὐκοῦν ἀποτετμῆσθαι δεῖ ταύτην τὴν δύναμιν καὶ μοῖραν τῶν δαιμόνων τῶν ἀγαθοεργῶν . ἡ γὰρ βλά - πτειν πεφυκυῖά τε καὶ βουλομένη ἐναντία τῇ ἀγα - θοεργῷ · τὰ δʼ ἐναντία περὶ τὸ αὐτὸ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο . τούτων δὲ κατὰ πολλὰ μέρη λυμαινομέ - νων τὸ θνητόν , ἐνίοτε δὲ καὶ κατὰ μεγάλα , καθʼ ἕνα μὲν γὰρ οὐκ ἔσθʼ ὅτε οὐχὶ οἱ ἀγαθοὶ οὐκ ἀνιᾶσι τὰ καθʼ ἑαυτούς , ἀλλὰ καὶ προσημαίνουσιν εἰς δύ - ναμιν τοὺς ἐπηρτημένους ἀπὸ τῶν κακοεργῶν κιν - δύνους , καὶ διʼ ὀνειράτων ἐμφαίνοντες καὶ διὰ ἐν - θέου ψυχῆς ἄλλων τε πολλῶν . καὶ εἰ ἱκανός τις εἴη τὰ σημαινόμενα διαιρεῖσθαι , πᾶς ἂν γιγνώσκοι καὶ προφυλάττοιτο . πᾶσι γὰρ σημαίνουσιν , οὐ πᾶς δὲ ξυνίησι τὰ σημαινόμενα , οὐδὲ πᾶς τὰ γεγραμ - μένα δύναται ἀναγινώσκειν , ἀλλʼ ὁ μαθὼν γράμματα . διὰ μέντοι τῶν ἐναντίων καὶ ἡ πᾶσα γοητεία ἐκτε - λεῖται . τούτους γὰρ μάλιστα καὶ τὸν προεστῶτα αὐ - τῶν ἐκτιμῶσιν οἱ τὰ κακὰ διὰ τῶν γοητειῶν δια - πραττόμενοι .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ποιητικός καί προσεκκαίω ὁ ὑπόληψις ὁ ἄνθρωπος ὁ χράω φράσις πρός ἔκπληξις καί γοητεία ποιέω κήλησις τε ἐμποιέω καί ἐπί - στία περί ὁ ἀδύνατος δύναμαι · δέω Εμπέ - δίδωμι πείθω ὅτι οὔτε ὁ ἀγαθός βλάπτω ποτέ οὔτε ὁ κακός ὠφελέω · οὐ γάρ θερμότης , ὡς φή - ἵν Πλάτων , ὁ ψύχω , ἀλλά ὁ ἐναντίος · οὕτως οὐδέ ὁ δίκαιος ὁ βλάπτω . δίκαιος δέ δή ― ποῦ φύσις πᾶς ὁ θεῖος , ἐπεί οὐδέ ἄν εἰμί θεῖος . οὐκοῦν ἀποτέμνω δέω οὗτος ὁ δύναμις καί μοῖρα ὁ δαίμων ὁ ἀγαθοεργός . ὁ γάρ βλά - πτειν φύω τε καί βούλομαι ἐναντίος ὁ ἀγα - θοεργῷ · ὁ δέ ἐναντίος περί ὁ αὐτός οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι . οὗτος δέ κατά πολύς μέρος λυμαίνω - ἐγων ὁ θνητός , ἐνίοτε δέ καί κατά μέγας , κατά εἷς μέν γάρ οὐ εἰμί ὅτε οὐ ὁ ἀγαθός οὐ ἀνίημι ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί προσημαίνω εἰς δύο - νάμι ὁ ἐπαρτάω ἀπό ὁ κακοεργής κίς - δύνος , καί διά ὄνειρος ἐμφαίνω καί διά ἐν - Θέου ψυχή ἄλλος τε πολύς . καί εἰ ἱκανός τις εἰμί ὁ σημαίνω διαιρέω , πᾶς ἄν γιγνώσκω καί προφυλάσσω . πᾶς γάρ σημαίνω , οὐ πᾶς δέ συνίημι ὁ σημαίνω , οὐδέ πᾶς ὁ γεγρομ - Μένα δύναμαι ἀναγιγνώσκω , ἀλλά ὁ μανθάνω γράμμα . διά μέντοι ὁ ἐναντίος καί ὁ πᾶς γοητεία ἕκτος - λείω . οὗτος γάρ μάλα καί ὁ προΐστημι οὐ - ὁ ἐκτιμάω ὁ ὁ κακός διά ὁ γοητεία δα - πράσσω .
porphyrius.de-abstinentia 2.42
πλήρεις γὰρ πάσης φαντασίας οὗτοι καὶ ἀπατῆσαι ἱκανοὶ διὰ τῆς τερατουργίας . διὰ τού των φίλτρα καὶ ἐρωτικὰ κατασκευάζουσιν οἱ κακο - δαίμονες . πᾶσα γὰρ ἀκολασία καὶ πλούτων ἐλπὶς καὶ δόξης διὰ τούτων΄ , καὶ μάλιστα ἡ ἀπάτη . τὸ γὰρ ψεῦδος τούτοις οἰκεῖον · βούλονται γὰρ εἶναι θεοὶ καὶ ἡ προεστῶσα αὐτῶν δύναμις δοκεῖν θεὸς εἶναι ὁ μέγιστος . οὗτοι οἱ χαίροντες “ λοιβῇ τε κνίσῃ τε ” , διʼ ὧν αὐτῶν τὸ πνευματικὸν καὶ σωματικὸν πιαίνεται . ζῇ γὰρ τοῦτο ἀτμοῖς καὶ ἀναθυμιάσεσι ποικίλως διὰ τῶν ποικίλων , καὶ δυναμοῦται ταῖς ἐκ τῶν αἱμάτων καὶ σαρκῶν κνίσαις .
Lemmas: πλήρης γάρ πᾶς φαντασία οὗτος καί ἀπατάω ἱκανός διά ὁ τερατουργία . διά ὁ ὁ φίλτρον καί ἐρωτικός κατασκευάζω ὁ κακός - δαίμων . πᾶς γάρ ἀκολασία καί πλούτων ἐλπίς καί δόξα διά ὅς , καί μάλα ὁ ἀπάτη . ὁ γάρ ψεῦδος οὗτος οἰκεῖος · βούλομαι γάρ εἰμί θεός καί ὁ προΐστημι αὐτός δύναμις δοκέω θεός εἰμί ὁ μέγας . οὗτος ὁ χαίρω “ λοιβή τε κνῖσα τε ” , διά ὅς αὐτός ὁ πνευματικός καί σωματικός πιαίνω . ζάω γάρ οὗτος ἀτμός καί ἀναθυμίασις ποικίλος διά ὁ ποικίλος , καί δυναμόω ὁ ἐκ ὁ αἷμα καί σάρξ κνῖσα .
porphyrius.de-abstinentia 2.43
διʼ ὃ συνετὸς ἀνὴρ καὶ σώφρων εὐλαβηθήσεται τοιαύταις χρῆσθαι θυ - σίαις , διʼ ὧν ἐπισπάσεται πρὸς ἑαυτὸν τοὺς τοιού - τους · σπουδάσει δὲ καθαίρειν τὴν ψυχὴν παντοίως καθαρᾷ γὰρ ψυχῇ οὐκ ἐπιτίθενται διὰ τὸ αὐτοῖς ἀνόμιοιον . εἰ δὲ ταῖς πόλεσιν ἀναγκαῖον καὶ τούτους ἀπομειλίττεσθαι , οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς . ταύταις γὰρ καὶ πλοῦτος καὶ τὰ ἐκτὸς καὶ τὰ σωματικὰ ἀγαθὰ εἶναι νενόμισται καὶ τὰ ἐναντία κακά , ὀλιγοστὸν δʼ ἐν αὐταῖς τὸ τῆς ψυχῆς ἐπιμελούμενον . ἡμεῖς δὲ κατὰ δύναμιν οὐ δεησόμεθα ὧν οὗτοι παρέχουσιν , ἀλλʼ ἔκ τε ψυχῆς ἔκ τε τῶν ἐκτὸς πᾶσαν σπουδὴν ποιούμεθα , θεῷ μὲν καὶ τοῖς ἀμφʼ αὐτὸν ὁμοιοῦ - σθαι ( ὃ γίνεται διʼ ἀπαθ είας καὶ τῆς περὶ τῶν ὄν - τως ὄντων διηρθρωμένης διαλήψεως καὶ τῆς πρὸς αὐτὰ ταῦτα ζωῆς ) , πονηροῖς δὲ ἀνθρώποις καὶ δαί - μοσιν καὶ ὅλως παντὶ τῷ χαίροντι τῷ θνητῷ τε καὶ ὑλικῷ ἀνομοιοῦσθαι ὥστε κατὰ τὰ εἰρημένα τῷ Θεοφράστῳ θύσομεν καὶ ἡμεῖς . οἷς καὶ οἱ θεολόγοι συνεφώνησαν , εἰδότες ὡς καθʼ ὅσον τῆς τῶν παθῶν ἐξαιρέσεως ἀμελοῦμεν τῆς ψυχῆς , κατὰ τοσοῦτον τῇ πονηρᾷ δυνάμει συναπτόμεθα , καὶ δεήσει καὶ ταύ - την ἀπομειλίττεσθαι . ὡς γὰρ φασὶν οἱ θεολόγοι , τοῖς δεδεμένοις ὑπὸ τῶν ἐκτὸς καὶ μηδέπω κρατοῦ - σιν τῶν παθῶν ἀναγκαῖον ἀποτρέπεσθαι καὶ ταύτην τὴν δύναμιν · εἰ δὲ μή γε , πόνων οὐ λήξουσι .
Lemmas: διό ὁ συνετός ἀνήρ καί σώφρων εὐλαβέομαι τοιοῦτος χράω ΘΥ - σία , διά ὅς ἐπισπάω πρός ἑαυτοῦ ὁ τοσιῦ - τους · σπουδάζω δέ καθαίρω ὁ ψυχή παντοίως καθαρός γάρ ψυχή οὐ ἐπιτίθημι διά ὁ αὐτός ἀνόμιος . εἰ δέ ὁ πόλις ἀναγκαῖος καί οὗτος ἀπομειλίσσομαι , οὐδείς πρός ἐγώ . οὗτος γάρ καί πλοῦτος καί ὁ ἐκτός καί ὁ σωματικός ἀγαθός εἰμί νομίζω καί ὁ ἐναντίος κακός , ὀλιγοστός δέ ἐν αὐτός ὁ ὁ ψυχή ἐπιμελέομαι . ἐγώ δέ κατά δύναμις οὐ δέω ὅς οὗτος παρέχω , ἀλλά ἐκ τε ψυχή ἐκ τε ὁ ἐκτός πᾶς σπουδή ποιέω , θεός μέν καί ὁ ἀμφί αὐτός ὁμοιόω - ἕπομαι ( ὅς γίγνομαι διά ἀπαθής ἐάω καί ὁ περί ὁ εἰμί - πως εἰμί διαρθρόω διάληψις καί ὁ πρός αὐτός οὗτος ζωή ) , πονηρός δέ ἄνθρωπος καί δή - μόδος καί ὅλος πᾶς ὁ χαίρω ὁ θνητός τε καί ὑλικός ἀνομοιόω ὥστε κατά ὁ λέγω ὁ Θεόφραστος θύω καί ἐγώ . ὅς καί ὁ θεολόγος συμφωνέω , οἶδα ὡς κατά ὅσος ὁ ὁ πάθος ἐξαίρεσις ἀμελέω ὁ ψυχή , κατά τοσοῦτος ὁ πονηρός δύναμις συνάπτω , καί δέω καί ταῦ - την ἀπομειλίσσομαι . ὡς γάρ φημί ὁ θεολόγος , ὁ δέω ὑπό ὁ ἐκτός καί μηδέπω κρατέω - βρόχος ὁ πάθος ἀναγκαῖος ἀποτρέπω καί οὗτος ὁ δύναμις · εἰ δέ μή γε , πόνος οὐ λήγω .
porphyrius.de-abstinentia 2.44
μέ - χρι δὴ τούτων τὰ περὶ τῶν θυσιῶν δεδηλώσθω . πλὴν ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἐλέγομεν , μὴ εἶναι ἀναγκαῖον ὡς , εἰ θυτέον ζῷα , καὶ βρωτέον πάντως , νῦν ἐξ ἀνάγκης τὸ μὴ δεῖν ἐσθίειν , εἴπερ καὶ θύειν ἀνάγκη ποτέ , ἐπιδείκνυται . πάντες γὰρ ἐν τούτῳ ὡμολό - γησαν οἱ θεολόγοι ὡς οὔτε ἁπτέον ἐν ταῖς ἀποτρο - παίοις θυσίαις τῶν θυομένων , καθαρσίοις τε χρη - στέον . μὴ γὰρ ἴοι τις εἰς ἄστυ μηδʼ εἰς οἶκον ἴδιον , μὴ πρότερον ἐσθῆτα καὶ σῶμα ποταμοῖς ἢ πηγῇ ἀποκαθήρας , φασίν . ὥστε καὶ οἷς ἐπέτρεψαν θύειν , ἀπέχεσθαι τῶν θυομένων τούτοις παρήγγειλαν , προ - αγνεύειν τε ἀποσιτίαις καὶ μάλιστα ταῖς ἀποχαῖς τῶν ἐμψύχων . εἶναι γὰρ τὴν ἁγνείαν φυλακὴν πρὸς εὐλάβειαν , οἷον σύμβολον ἢ σφραγῖδα θείαν περὶ τοῦ μηδὲν παθεῖν ὑπʼ ἐκείνων , οἷς πρόσεισι καὶ ἀπομειλίττεται . ἐναντίως γὰρ διακείμενος οἷς δρᾷ καὶ θειοτέρως , ὅτι καὶ καθαρωτέρως , καὶ κατὰ σῶμα καὶ κατὰ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς μένει ἀβλαβής , οἷον ἔρυμα περιβεβλημένος τὴν ἁγνείαν .
Lemmas: ἐγώ - χρις δή οὗτος ὁ περί ὁ θυσία δηλόω . πλήν ὅς ἐκ ἀρχή λέγω , μή εἰμί ἀναγκαῖος ὡς , εἰ θυτέον ζῷον , καί βρωτέος πάντως , νῦν ἐκ ἀνάγκη ὁ μή δέω ἐσθίω , εἴπερ καί θύω ἀνάγκη ποτέ , ἐπιδείκνυμι . πᾶς γάρ ἐν οὗτος ὡμολό - γησαν ὁ θεολόγος ὡς οὔτε ἁπτέον ἐν ὁ αποτρος - παίω θυσία ὁ θύω , καθάρσιος τε χρα - στέω . μή γάρ ἔρχομαι τις εἰς ἄστυ μηδέ εἰς οἶκος ἴδιος , μή πρότερος ἐσθής καί σῶμα ποταμός ἤ πηγή ἀποκαθαίρω , φημί . ὥστε καί ὅς ἐπιτρέπω θύω , ἀπέχω ὁ θύω οὗτος παραγγέλλω , προ - ἁγνεύω τε ἀποσιτία καί μάλα ὁ ἀποχή ὁ ἔμψυχος . εἰμί γάρ ὁ ἁγνεία φυλακή πρός εὐλάβεια , οἷος σύμβολον ἤ σφραγίς θεῖος περί ὁ μηδείς πάσχω ὑπό ἐκεῖνος , ὅς πρόσειμι καί ἀπομειλίσσομαι . ἐναντίος γάρ διάκειμαι ὅς δράω καί θεῖος , ὅτι καί καθαρός , καί κατά σῶμα καί κατά ὁ πάθος ὁ ψυχή μένω ἀβλαβής , οἷος ἔρυμα περιβάλλω ὁ ἁγνεία .
porphyrius.de-abstinentia 2.45
διʼ ὅ καὶ ἄχρι τῶν γοήτων ἀναγκαία ἔδοξεν ἡ τοιαύτη προφυλακή , οὐ δύναται μέντοι διὰ παντός · ἀσελγείας γὰρ ἕνεκα ἐνοχλοῦσι δαίμονας πονηρούς · ὥστε οὐ γοήτων ἦν ἡ ἁγνεία , ἀλλὰ θείων καὶ θεοσόφων ἀνδρῶν , φυ - λακὴν δὲ φέρουσα πανταχοῦ τοῖς χρωμένοις τὴν πρὸς τὸ θεῖον οἰκείωσιν . ὡς εἴθε διὰ παντὸς αὐτῇ καὶ γόητες ἐχρῶντο , καὶ οὐκ ἄν γοητεύειν προυθυμή - θησαν , ἀποκεκλεισμένοι ὑπὸ ταύτης ἀπολαύειν ὧν ἕνεκα ἀσεβοῦσιν . ὅθεν παθῶν ὄντες πλήρεις καὶ πρὸς ὀλίγον ἀπεχόμενοι τῶν ἀκαθάρτων βρώσεων , μεστοὶ ὄντες ἀκαθαρσίας , δίκας τίνουσι τῆς εἰς τὰ ὅλα παρανομίας , τὰ μὲν ὑπʼ αὐτῶν ὧν ἐρεθίζουσι , τὰ δὲ καὶ ὑπὸ τῆς πάντʼ ἐφορώσης τὰ θνητὰ καὶ ἔργα καὶ διανοήματα δίκης . ἀνδρὸς ἄρα θείου ἡ ἔσω καὶ ἡ ἐκτὸς ἁγνεία , ἀποσίτου μὲν παθῶν ψυ - χῆς σπουδάζοντος εἶναι , ἀποσίτου δὲ καὶ βρώσεων αἳ τὰ πάθη κινοὑσιν , σιτουμένου δὲ θεοσοφίαν καὶ ὁμοιουμένου ταῖς περὶ τοῦ θείου ὀρθαῖς διανοίαις καὶ ἰερωμένου τῇ νοερᾷ θυσίᾳ καὶ μετὰ λευκῆς ἐσθῆ - τος καὶ καθαρᾶς τῷ ὄντι τῆς ψυχικῆς ἀπαθείας καὶ τῆς κουφότητος τοῦ σώματος προσιόντος τῷ θεῷ , οὐκ ἐξ ἀλλοτρίων καὶ ὀθνείων χυμῶν καὶ πα - θῶν ψυχικῶν βεβαρημένου .
Lemmas: διό ὁ καί ἄχρι ὁ γόης ἀναγκαῖος δοκέω ὁ τοιοῦτος προφυλακή , οὐ δύναμαι μέντοι διά πᾶς · ἀσέλγεια γάρ ἕνεκα ἐνοχλέω δαίμων πονηρός · ὥστε οὐ γόης εἰμί ὁ ἁγνεία , ἀλλά θεῖος καί θεόσοφος ἀνήρ , φύω - λακέω δέ φέρω πανταχοῦ ὁ χράω ὁ πρός ὁ θεῖος οἰκείωσις . ὡς εἴθε διά πᾶς αὐτός καί γόης χράω , καί οὐ ἄν γοητεύω προθυμέομαι - θημι , ἀποκλείω ὑπό οὗτος ἀπολαύω ὅς ἕνεκα ἀσεβέω . ὅθεν πάθος εἰμί πλήρης καί πρός ὀλίγος ἀπέχω ὁ ἀκάθαρτος βρῶσις , μεστός εἰμί ἀκαθαρσία , δίκη τίνω ὁ εἰς ὁ ὅλος παρανομία , ὁ μέν ὑπό αὐτός ὅς ἐρεθίζω , ὁ δέ καί ὑπό ὁ πᾶς ἐφοράω ὁ θνητός καί ἔργον καί διανόημα δίκη . ἀνήρ ἄρα θεῖος ὁ ἔσω καί ὁ ἐκτός ἁγνεία , ἀπόσιτος μέν πάθος ψυ - χάω σπουδάζω εἰμί , ἀπόσιτος δέ καί βρῶσις ὅς ὁ πάθος κινέω , σιτέω δέ θεοσοφία καί ὁμοιόω ὁ περί ὁ θεῖος ὀρθός διάνοια καί ἱεράομαι ὁ νοερός θυσία καί μετά λευκός ἔσθος - ὅς καί καθαρός ὁ εἰμί ὁ ψυχικός ἀπάθεια καί ὁ κουφότης ὁ σῶμα προσέρχομαι ὁ θεός , οὐ ἐκ ἀλλότριος καί ὀθνεῖος χυμός καί πῃ - Θῶν ψυχικός βαρέω .
porphyrius.de-abstinentia 2.46
οὐ γὰρ δὴ ἐν μὲν ἱε - ροῖς ὑπʼ ἀνθρώπων θεοῖς ἀφωρισμένοις καὶ τὰ ἐν ποσὶ καθαρὰ δεῖ εἶναι καὶ ἀκηλίδωτα πέδιλα , ἐν δὲ τῷ ναῷ τοῦ πατρός , τῷ κόσμῳ τούτῳ , τὸν ἔσχατον καὶ ἐκτὸς ἡμῶν χιτῶνα τὸν δερμάτινον οὐχ ἁγνὸν προσήκει διατηρεῖν καὶ μεθʼ ἀγνοῦ διατρίβειν ἐν τῷ ναῷ τοῦ πατρός . εἰ μὲν γὰρ ἐν τῷ μεμολύνθαι αὐτὸν μόνον ὁ κίνδυνος ἔκειτο , ἐνῆν παριδεῖν ἴσως καὶ καταρρᾳθυμῆσαι . νῦν δὲ παντὸς τοῦ αἰσθη - τοῦ σώμιατος ἀπορροίας φέροντος δαιμονίων ὑλικῶν , ἅμα τῇ ἀκαθαρσίᾳ τῇ ἔκ σαρκῶν καὶ αἱμάτων πάρ - εστιν ἡ ταύτῃ φίλη καὶ προσήγορος δύναμις διʼ ὁμοιότητα καὶ οἰκειότητα .
Lemmas: οὐ γάρ δή ἐν μέν εἶμι - ῥόος ὑπό ἄνθρωπος θεός ἀφορίζω καί ὁ ἐν πούς καθαρός δέω εἰμί καί ἀκηλίδωτος πέδιλον , ἐν δέ ὁ ναός ὁ πατήρ , ὁ κόσμος οὗτος , ὁ ἔσχατος καί ἐκτός ἐγώ χιτών ὁ δερμάτινος οὐ ἁγνός προσήκω διατηρέω καί μετά ἁγνός διατρίβω ἐν ὁ ναός ὁ πατήρ . εἰ μέν γάρ ἐν ὁ μολύνω αὐτός μόνος ὁ κίνδυνος κεῖμαι , ἔνειμι παροράω ἴσως καί καταρρᾳθυμέω . νῦν δέ πᾶς ὁ αἰσθος - ὁ σωμιαατος ἀπόρροια φέρω δαιμόνιον ὑλικός , ἅμα ὁ ἀκαθαρσία ὁ ἐκ σάρξ καί αἷμα παρά - εἰμί ὁ οὗτος φίλος καί προσήγορος δύναμις διά ὁμοιότης καί οἰκειότης .
porphyrius.de-abstinentia 2.47
ὅθεν ὀρθῶς οἱ θεολόγοι τῆς ἀποχῆς ἐπεμέλοντο , καὶ ὁ Αἰγύπτιος ταῦθʼ ἡμῖν ἐμήνυσεν αἰτίαν ἀποδιδοὺς φυσικωτάτην , ἣν ἐκ τῆς πείρας ἐδοκίμασεν . ἐπεὶ γὰρ ψυχὴ φαύλη καὶ ἄλο - γος , ἣ τὸ σῶμα ἀπέλιπε βίᾳ συληθεῖσα , προσμένει τούτῳ , ὅπου γε καὶ τῶν ἀνθρώπων αἱ τῶν βίᾳ ἀποθανόντων κατέχονται πρὸς τῷ σώματι , ὃ καὶ τοῦ μὴ βίᾳ ἑαυτὸν ἐξάγειν ἦν κωλυτικόν , ἐπεὶ οὖν τῶν ζῴων αἱ βίαιοι σφαγαὶ ἐμφιληδεῖν τὰς ψυχὰς οἷς ἀπολείπουσιν ἀναγκάζουσιν , διείργεται δὲ οὐδα - μῶς ψυχὴ ἐκεῖ εἶναι , ὅποι τὸ συγγενὲς καθέλκει αὐτήν , ὅθεν καὶ ὀδυρόμεναι ὤφθησαν πολλαί , καὶ αἱ τῶν ἀτάφων παραμένουσι τοῖς σώμασιν , αἷς καὶ οἱ γόητες καταχρῶνται πρὸς αὑτῶν ὑπηρεσίαν , βια - ζόμενοι τῇ τοῦ σώματος ἢ μέρους τοῦ σώματος κατ - οχῇ · ἐπεὶ οὖν ταῦτα ἱστόρησαν καὶ φύσιν ψυχῆς φαύλης καὶ συγγένειαν καὶ ἡδονήν , ἣν ἔχει πρὸς τὰ σώματα ἐξ ὧν ἀπεσπάσθη , εἰκότως ἐφυλάξαντο τὴν τῶν σαρκῶν θοίνην , ἵνα ἀλλοτρίαις ψυχαῖς βι - αίοις καὶ ἀκαθάρτοις πρὸς τὸ συγγενὲς ἑλκομέναις μὴ ἐνοχλοῖντο μηδὲ ἐμποδίζοιντο προσέρχεσθαι μό - νοι τῷ θεῷ , δαιμόνων τῇ παρουσίᾳ ἐνοχλούντων .
Lemmas: ὅθεν ὀρθός ὁ θεολόγος ὁ ἀποχή ἐπιμελέομαι , καί ὁ Αἰγύπτιος οὗτος ἐγώ μηνύω αἰτία ἀποδίδωμι φυσικός , ὅς ἐκ ὁ πεῖρα δοκιμάζω . ἐπεί γάρ ψυχή φαῦλος καί ἄλος - γος , ὅς ὁ σῶμα ἀπολείπω βία συλάω , προσμένω οὗτος , ὅπου γε καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ βία ἀποθνῄσκω κατέχω πρός ὁ σῶμα , ὅς καί ὁ μή βία ἑαυτοῦ ἐξάγω εἰμί κωλυτικός , ἐπεί οὖν ὁ ζῷον ὁ βίαιος σφαγή ἐμφιληδέω ὁ ψυχή ὅς ἀπολείπω ἀναγκάζω , διείργω δέ οὐδή - μάω ψυχή ἐκεῖ εἰμί , ὅποι ὁ συγγενής καθέλκω αὐτός , ὅθεν καί ὀδύρομαι ὁράω πολύς , καί ὁ ὁ ἄταφος παραμένω ὁ σῶμα , ὅς καί ὁ γόης καταχράω πρός ἑαυτοῦ ὑπηρεσία , βία - ζομενω ὁ ὁ σῶμα ἤ μέρος ὁ σῶμα κατά - ὀχεύς · ἐπεί οὖν οὗτος ἱστορέω καί φύσις ψυχή φαῦλος καί συγγένεια καί ἡδονή , ὅς ἔχω πρός ὁ σῶμα ἐκ ὅς ἀποσπάω , ἔοικα φυλάσσω ὁ ὁ σάρξ θοίνη , ἵνα ἀλλότριος ψυχή βι - ἀΐω καί ἀκάθαρτος πρός ὁ συγγενής ἕλκω μή ἐνοχλέω μηδέ ἐμποδίζω προσέρχομαι μός - νόος ὁ θεός , δαίμων ὁ παρουσία ἐνοχλέω .
porphyrius.de-abstinentia 2.48
ὅτι γὰρ ὁλκὸν τῆς ψυχῆς ἡ τοῦ συγγενοῦς σώματος φύσις , ἡ πεῖρα τούτους ἐδίδαξεν διὰ πλειόνων . οἱ γοῦν ζῴων μαντικῶν ψυχὰς δέξασθαι βουλόμενοι εἰς ἑαυτούς , τὰ κυριώτατα μόρια καταπιόντες , οἷον . καρδίας κοράκων ἢ ἀσπαλάκων ἢ ἱεράκων , ἔχουσι παροῦσαν τὴν ψυχὴν καὶ χρηματίζουσαν ὡς θεὸν καὶ εἰσιοῦσαν εἰς αὐτοὺς ἅμα τῇ ἐνθέσει τῇ τοῦ σώματος .
Lemmas: ὅτι γάρ ὁλκός ὁ ψυχή ὁ ὁ συγγενής σῶμα φύσις , ὁ πεῖρα οὗτος διδάσκω διά πολύς . ὁ γοῦν ζῷον μαντικός ψυχή δέχομαι βούλομαι εἰς ἑαυτοῦ , ὁ κύριος μόριον κατάπειμι , οἷος . καρδία κόραξ ἤ ἀσπάλαξ ἤ ἱέραξ , ἔχω πάρειμι ὁ ψυχή καί χρηματίζω ὡς θεός καί εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ἅμα ὁ ἔνθεσις ὁ ὁ σῶμα .
porphyrius.de-abstinentia 2.49
εἰκότως ἄρα ὁ φιλόσοφος καὶ θεοῦ τοῦ ἐπὶ πᾶσιν ίερεὺς πάσης ἀπέχεται ἐμψύχου βορᾶς , μόνος μόνῳ διʼ ἑαυτοῦ θεῷ προσιέναι σπουδάζων ἄνευ τῆς τῶν παρομαρτούντων ἐνοχλήσεως , καὶ ἔστιν εὐλαβὴς τὰς τῆς φύσεως ἀνάγκας ἐξιστορηκώς . ἵστωρ γὰρ πολλῶν ὁ ὄντως φιλόσοφος καὶ σημειωτικὸς καὶ καταληπτικὸς τῶν τῆς φύσεως πραγμάτων καὶ συνετὸς καὶ κόσμιος καὶ μέτριος , πανταχόθεν σώζων ἑαυτόν · καὶ ὥσπερ ὅ τινος τῶν κατὰ μέρος ἱερεὺς ἔμπειρος τῆς ἱδρύσεως τῶν ἀγαλμάτων αὐτοῦ τῶν τε ὀργιασμιῶν καὶ τελετῶν καθάρσεών τε καὶ τῶν ὁμοίων , οὕτως ὁ τοῦ ἐπὶ πᾶσιν θεοῦ ἱερεὺς ἔμπει - ρος τῆς αὐτοῦ ἀγαλματοποιίας καθάρσεών τε καὶ τῶν ἄλλων διʼ ὧν συνάπτεται τῷ θεῷ .
Lemmas: ἔοικα ἄρα ὁ φιλόσοφος καί θεός ὁ ἐπί πᾶς ἱερεύς πᾶς ἀπέχω ἔμψυχος βορά , μόνος μόνος διά ἑαυτοῦ θεός προσέρχομαι σπουδάζω ἄνευ ὁ ὁ παρομαρτέω ἐνόχλησις , καί εἰμί εὐλαβής ὁ ὁ φύσις ἀνάγκη ἐξιστορέω . ἵστωρ γάρ πολύς ὁ ὄντως φιλόσοφος καί σημειωτικός καί καταληπτικός ὁ ὁ φύσις πρᾶγμα καί συνετός καί κόσμιος καί μέτριος , πανταχόθεν σῴζω ἑαυτοῦ · καί ὥσπερ ὁ τις ὁ κατά μέρος ἱερεύς ἔμπειρος ὁ ἵδρυσις ὁ ἄγαλμα αὐτός ὁ τε ὀργιασμιῶν καί τελετή κάθαρσις τε καί ὁ ὅμοιος , οὕτως ὁ ὁ ἐπί πᾶς θεός ἱερεύς ἔμπει - ρος ὁ αὐτός ἀγαλματοποιία κάθαρσις τε καί ὁ ἄλλος διά ὅς συνάπτω ὁ θεός .
porphyrius.de-abstinentia 2.50
εἰ δὲ οἱ τῶν τῇδε ἱερεῖς καὶ ἱεροσκόποι καὶ τάφων ἀπέχεσθαι κελεύουσιν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς ἄλλοις , καὶ ἀνδρῶν , ἀνοσίων καὶ ἐμμήνων καὶ συνουσιῶν καὶ θέας ἤδη , αἰσχρᾶς καὶ πενθικῆς καὶ ἀκροάσεως πάθος ἐγει - ρούσης ( ἐπεὶ πολλάκις φαίνεται διὰ τοὺς παρόντας ἀκαθάρτους ταράττει τὸν ἱεροσκόπον διʼ ὃ καὶ τὸ θύειν ἀκαίρως καὶ βλάβην μείζονα φέρειν ἢ κέρ - δος φασίν ) , ἦ που γε ὁ τοῦ πατρὸς ἱερεὺς αὐτὸς τάφος γίγνεσθαι νεκρῶν σωμάτων ὑπομενεῖ αὐτὸς μιασμάτων πλήρης , ὁμιλητὴς σπουδάζων γενέσθαι τῷ κρείττονι ; ἀρκεῖ ὅτι τὰ τοῦ θανάτου μέρη ἐπὶ τῶν καρπῶν εἰς τὴν ἐνταῦθα ἡμῶν ζωὴν παραλαμ - βάνομεν . ἀλλὰ μήπω περὶ τούτων · ἔτι δὲ τὰ περ - τῶν θυσιῶν διακριτέον .
Lemmas: εἰ δέ ὁ ὁ τῇδε ἱερεύς καί ἱεροσκόπος καί τάφος ἀπέχω κελεύω ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος , καί ἀνήρ , ἀνόσιος καί ἔμμηνος καί συνουσία καί θέα ἤδη , αἰσχρός καί πενθικός καί ἀκρόασις πάθος ἐγώ - Ρούσης ( ἐπεί πολλάκις φαίνω διά ὁ πάρειμι ἀκάθαρτος ταράσσω ὁ ἱεροσκόπος διά ὁ καί ὁ θύω ἄκαιρος καί βλάβος μέγας φέρω ἤ Κερ - δ φημί ) , ἦ που γε ὁ ὁ πατήρ ἱερεύς αὐτός τάφος γίγνομαι νεκρός σῶμα ὑπομένω αὐτός μίασμα πλήρης , ὁμιλητής σπουδάζω γίγνομαι ὁ κρατύς ; ἀρκέω ὅτι ὁ ὁ θάνατος μέρος ἐπί ὁ καρπός εἰς ὁ ἐνταῦθα ἥμων ζωή παραλαμ - βάνω . ἀλλά μήπω περί οὗτος · ἔτι δέ ὁ περ - ὁ θυσία διακριτέος .
porphyrius.de-abstinentia 2.51
φαίη γὰρ ἄν τις ὅτι πολύ μέρος ἀναιροῦμεν μαντείας τῆς διὰ σπλάγχνων ἀπε - χόμενοι τῆς τῶν ζῴων ἀναιρέσεως . οὐκοῦν ὁ τοι - οῦτος ἀναιρείτω καὶ τοὺς ἀνθρώπους · ἐπιφαίνεται γὰρ μᾶλλον , ὡς φασίν , τοῖς τούτων σπλάγχνοις τὰ μέλλοντα · καὶ πολλοί γε τῶν βαρβάρων διʼ ἀνθρώ - πων σπλαγχνεύονται . ἀλλʼ ὥσπερ ἀδικίας καὶ πλε - ονεξίας ἦν τὸ ἕνεκα μαντείας ἀναιρεῖν τὸν ὁμόφυλον , οὕτω καὶ τὸ ἄλογον ζῷον σφάττειν μαντείας ἕνεκα ἄδικον . πότερα δὲ τὰ σημεῖα οἱ θεοὶ ἐπιφαίνουσιν ἢ δαίμονες ἢ ἡ ψυχὴ ἀπαλλαττομένη τοῦ ζῴου πρὸς τὴν πεῦσιν ἀποκρίνεται διὰ τῶν ἐν τοῖς σπλάγχνοις σημείων , οὐκ ἔστιν τοῦ παρόντος λόγου ἐρευνῆσαι .
Lemmas: φημί γάρ ἄν τις ὅτι πολύς μέρος ἀναιρέω μαντεία ὁ διά σπλάγχνον θέραψ - χομενω ὁ ὁ ζῷον ἀναίρεσις . οὐκοῦν ὁ σύ - ἔτος ἀναιρέω καί ὁ ἄνθρωπος · ἐπιφαίνω γάρ μάλα , ὡς φημί , ὁ οὗτος σπλάγχνον ὁ μέλλω · καί πολύς γε ὁ βάρβαρος διά ἀνθρώ - π σπλαγχνεύω . ἀλλά ὥσπερ ἀδικία καί πλε - ονεξίας εἰμί ὁ ἕνεκα μαντεία ἀναιρέω ὁ ὁμόφυλος , οὕτως καί ὁ ἄλογος ζῷον σφάζω μαντεία ἕνεκα ἄδικος . πότερος δέ ὁ σημεῖον ὁ θεός ἐπιφαίνω ἤ δαίμων ἤ ὁ ψυχή ἀπαλλάσσω ὁ ζῷον πρός ὁ πεῦσις ἀποκρίνω διά ὁ ἐν ὁ σπλάγχνον σημεῖον , οὐ εἰμί ὁ πάρειμι λόγος ἐρευνάω .
porphyrius.de-abstinentia 2.52
οἷς μέντοι ὁ βίος ἔξω κυλίεται , τούτοις ἐπιτρέπομεν ἅπαξ ἀσεβήσασιν εἰς ἑαυτούς φέρεσθαι ᾗπερ καὶ φέρονται . ὃν δʼ ἡμεῖς ὑπογράφομεν φιλόσοφον ἀφι - στάμενον τῶν ἐκτός , εἰκότως φαμὲν μὴ ἐνοχλήσειν δαίμοσι , μηδὲ μάντεων δεήσεσθαι μηδὲ σπλάγχνων ζῴων . ὧν γὰρ ἕνεκα αἱ μαντεῖαι , τούτων οὗτος με - μελέτηκεν ἀφίστασθαι . οὐ γὰρ εἰς γάμον καθίησιν , ἵνα περὶ γάμου τὸν μάντιν ἐνοχλήσῃ , οὐκ εἰς ἐμ πορίαν , οὐ περὶ οἰκέτου , οὐ περὶ προκοπῆς καὶ τῆς ἄλλης παῤ ἀνθρώποις δοξοκοπίας . περὶ ὧν δὲ ζη - τεῖ , μάντις μὲν οὐδεὶς οὐδὲ σπλάγχνα ζῴων μηνύ - σει τὸ σαφές · αὐτὸς δὲ διʼ ἑαυτοῦ , ὡς λέγομεν , προσιών τῷ θεῷ , ὃς ἐν τοῖς ἀληθινοῖς αὐτοῦ σπλάγ - χνοις ἵδρυται , περὶ τοῦ αἰωνίου βίου λήψεται τὰς ὑποθήκας , ὅλος ἐκεῖ συρρεύσας , καὶ ἀντὶ μάντεως “ Διὸς μεγάλου ὀαριστὴς ” εὐχόμενος γενέσθαι .
Lemmas: ὅς μέντοι ὁ βίος ἔξω κυλίω , οὗτος ἐπιτρέπω ἅπαξ ἀσεβέω εἰς ἑαυτοῦ φέρω ᾗ καί φέρω . ὅς δέ ἐγώ ὑπογράφω φιλόσοφος ἀφι - ἵστημι ὁ ἐκτός , ἔοικα φημί μή ἐνοχλέω δαίμων , μηδέ μάντις δέω μηδέ σπλάγχνον ζῷον . ὅς γάρ ἕνεκα ὁ μαντεία , οὗτος οὗτος ἐγώ - μελετάω ἀφίστημι . οὐ γάρ εἰς γάμος καθίημι , ἵνα περί γάμος ὁ μάντις ἐνοχλέω , οὐ εἰς ἐν πορεία , οὐ περί οἰκέτης , οὐ περί προκοπή καί ὁ ἄλλος παρά ἄνθρωπος δοξοκοπία . περί ὅς δέ ζῶ - τεῖ , μάντις μέν οὐδείς οὐδέ σπλάγχνον ζῷον μηνύω - σέω ὁ σαφής · αὐτός δέ διά ἑαυτοῦ , ὡς λέγω , προσέρχομαι ὁ θεός , ὅς ἐν ὁ ἀληθινός αὐτός σπλάγ - χνοις ἱδρύω , περί ὁ αἰώνιος βίος λαμβάνω ὁ ὑποθήκη , ὅλος ἐκεῖ συρρέω , καί ἀντί μάντις “ Ζεύς μέγας ὀαριστής ” εὔχομαι γίγνομαι .
porphyrius.de-abstinentia 2.53
εἰ δʼ ἄρα καὶ ἐπείξειέ τι τῶν τῆς ἀνάγκης , εἰσίν οἱ τῷ οὕτω ζῶντι τῷ οἰκέτῃ τοῦ θεοῦ καὶ διʼ ὀνειράτων καὶ συμβόλων καὶ διʼ ὄττης ἀγαθοὶ δαίμονες προτρέ - ποντες καὶ μηνύοντες τὸ ἀποβησόμενον καὶ ὃ ἀναγ - καῖον φυλάξασθαι . μόνον γὰρ ἀποστῆναι δεῖ τοῦ κακοῦ καὶ ἐπιγνῶναι τὸ ἐν τοῖς ὅλοις τιμιώτατον καὶ πᾶν τὸ ἐν τῷ ὅλῳ ἀγαθὸν φίλον καὶ προσήγο - ρον . ἀλλὰ δεινή τις ἡ κακία καὶ τῶν θείων ἀμσ - θία καταφρονεῖν ὧν οὐκ οἶδεν καὶ ἐπισύρειν , ἐπειδὴ ταῦτα οὐ φωναῖς ἐξακούστοις ἡ φύσις βοᾷ , νοερὰ δὲ οὖσα διὰ νοῦ μυσταγωγεῖ τούς ταύτην σέβοντας . κἂν μέντοι τις θυτικὴν παραδέξηται προγνώσεως ἕνεκα τοῦ μέλλοντος , οὐχ ἕπεται ταύτῃ καὶ τὸ ἐσθί - ειν δεῖν ἐξ ἀνάγκης καὶ σάρκας παραδέχεσθαι , κα - θάπερ οὐδὲ τὸ θύειν ὁπωσοῦν ἢ θεοῖς ἢ δαίμοσιν εἰσηγεῖται τὴν βρῶσιν . ἡ γοῦν ἱστορία οὐ μόνον ὧν Θεόφραστος ἐμνήσθη , ἀλλὰ καὶ ἄλλων πλειόνων τὴν μενήμην παρέδωκεν ὡς καὶ ἀνθρώπους θυόντων τῶν πάλαι , καὶ οὐ δήπου διὰ τοῦτο καὶ βρωτέον ἀνθρώ - πους .
Lemmas: εἰ δέ ἄρα καί ἐπείγω τις ὁ ὁ ἀνάγκη , εἰμί ὁ ὁ οὕτως ζάω ὁ οἰκέτης ὁ θεός καί διά ὄνειρος καί σύμβολος καί διά ὄσσα ἀγαθός δαίμων προτρέ - Πόντες καί μηνύω ὁ ἀποβαίνω καί ὅς ἀνακ - καίω φυλάσσω . μόνος γάρ ἀφίστημι δέω ὁ κακός καί ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐν ὁ ὅλος τίμιος καί πᾶς ὁ ἐν ὁ ὅλος ἀγαθός φίλος καί προσάγω - ἀντίμοιρος . ἀλλά δεινός τις ὁ κακία καί ὁ θεῖος ἀμίς - θεός καταφρονέω ὅς οὐ οἶδα καί ἐπισύρω , ἐπειδή οὗτος οὐ φωνή ἐξάκουστος ὁ φύσις βοάω , νοερός δέ εἰμί διά νόος μυσταγωγέω ὁ οὗτος σέβω . ἐάν μέντοι τις θυτικός παραδείκνυμι πρόγνωσις ἕνεκα ὁ μέλλω , οὐ ἕπομαι οὗτος καί ὁ ἐσθίω - εἶμαι δέω ἐκ ἀνάγκη καί σάρξ παραδέχομαι , ἄν - ἀνταπόλλυμι οὐδέ ὁ θύω ὁπωσοῦν ἤ θεός ἤ δαίμων εἰσηγέομαι ὁ βρῶσις . ὁ γοῦν ἱστορία οὐ μόνος ὅς Θεόφραστος μιμνῄσκω , ἀλλά καί ἄλλος πολύς ὁ μένω παραδίδωμι ὡς καί ἄνθρωπος θύω ὁ πάλαι , καί οὐ δήπου διά οὗτος καί βρωτέος ἀνθρώ - πως .
porphyrius.de-abstinentia 2.54
καὶ ὅτι ταῦτα οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ πλήρους οὔ - σης τῆς ἱστορίας λέγομεν , αὐτάρκη καὶ ταῦτα πα - ραστῆσαι . ἐθύετο γὰρ καὶ ἐν Ῥόδῳ μηνὶ Μεταγειτ - νιῶνι ἕκτῃ ἱσταμένου ἄνθρωπος τῷ Κρόνῳ . ὃ δὴ ἐπὶ πολὺ κρατῆσαν ἔθος μετεβλήθη · ἕνα γὰρ τῶν ἐπὶ θανάτῳ δημοσίᾳ κατακριθέντων μέχρι μὲν τῶν Κρονίων συνεῖχον , ἐνστάσης δὲ τῆς ἑορτῆς προαγα - γόντες τὸν ἄνθρωπον ἔξω πυλῶν ἄντικρυς τοῦ Ἀρι - στοβούλης ἕδους , οἴνου ποτίσαντες ἔσφαττον . ἐν δὲ τῇ νῦν Σαλαμῖνι , πρότερον δὲ Κορωνίδι ὀνο - μαζομένῃ , μηνὶ κατὰ Κυπρίους Ἀφροδισίῳ ἐθύετο ἄνθρωπος τῇ Ἀγραύλῳ τῇ Κέκροπος καὶ νύμφης Ἀγραυλίδος . καὶ διέμενε τὸ ἔθος ἄχρι τῶν Διομήδους χρόνων · εἶτα μετέβαλεν , ὥστε τῷ Διομήδει τὸν ἄνθρωπον θύεσθαι ὑφʼ ἕνα δὲ περίβολον ὅ τε τῆς Ἀθηνᾶς νεὼς καὶ ὁ τῆς Ἀγραύλου καὶ Διομήδους . ὁ δὲ σφαγιαζόμενος ὑπὸ τῶν ἐφήβων ἀγόμενος τρὶς περιέθει τὸν βωμόν · ἔπειτα ὁ ἱερεὺς αὐτὸν λόγχῃ ἔπαιεν κατὰ τοῦ στομιάχου , καὶ οὕτως αὐτὸν ἐπὶ τὴν νησθεῖσαν πυρὰν ὡλοκαύτιζεν .
Lemmas: καί ὅτι οὗτος οὐ ἁπλῶς , ἀλλά πλήρης οὐ - σός ὁ ἱστορία λέγω , αὐτάρκης καί οὗτος πῃ - ραστῆσαι . θύω γάρ καί ἐν Ῥόδος μείς Μεταγειτ - νία ἕκτος ἵστημι ἄνθρωπος ὁ Κρόνος . ὅς δή ἐπί πολύς κρατέω ἔθος μεταβάλλω · εἷς γάρ ὁ ἐπί θάνατος δημοσίᾳ κατακρίνω μέχρι μέν ὁ Κρόνια συνέχω , ἐνίστημι δέ ὁ ἑορτή προάγω - γόντα ὁ ἄνθρωπος ἔξω πύλη ἄντικρυς ὁ ἀρι - στοβουλη ἕδος , οἶνος ποτίζω σφάζω . ἐν δέ ὁ νῦν Σαλαμίς , πρότερος δέ Κορωνίς ὀνο - μαζόω , μείς κατά Κύπριος Ἀφροδίσιος θύω ἄνθρωπος ὁ Ἄγραυλος ὁ Κέκροψ καί νύμφη Ἀγραυλίς . καί διαμένω ὁ ἔθος ἄχρι ὁ Διομήδης χρόνος · εἶτα μεταβάλλω , ὥστε ὁ Διομήδης ὁ ἄνθρωπος θύω ὑπό εἷς δέ περίβολος ὁ τε ὁ Ἀθήνη ναῦς καί ὁ ὁ Ἄγραυλος καί Διομήδης . ὁ δέ σφαγιάζομαι ὑπό ὁ ἔφηβος ἄγω τρίς περιθέω ὁ βωμός · ἔπειτα ὁ ἱερεύς αὐτός λόγχη παίω κατά ὁ στομιαχεω , καί οὕτως αὐτός ἐπί ὁ μινῄσκω πυρή ὁλοκαυτίζω .
porphyrius.de-abstinentia 2.55
τοῦτον δὲ τὸν θεσμὸν Δίφιλος ὁ τῆς Κύπρου βασιλεὺς κατέλυσε , κατὰ τούς Σελεύκου χρόνους τοῦ θεολόγου γενό - μενος , τὸ ἔθος εἰς βουθυσίαν μεταστήσας . προσή - κατο δʼ ὁ δαίμων ἀντὶ ἀνθρώπου τὸν βοῦν οὕτως ἰσάξιόν ἐστιν τὸ δρώμενον . κατέλυσε δὲ καὶ ἐν Ἡλίου πόλει τῆς Αἰγύπτου τὸν τῆς ἀνθρωποκτονίας νόμον Ἄμωσις , ὡς μαρτυρεῖ Μανεθὼς ἐν τῷ περὶ ἀρχαϊσμοῦ καὶ εὐσεβείας . ἐθύοντο δὲ τῇ Ἥρᾳ καὶ ἐδοκιμάζοντο , καθάπερ οἱ ζητούμενοι καθαροὶ μό - σχοι καὶ συσφραγιζόμενοι . ἐθύοντο δὲ τῆς ἡμέρας τρεῖς , ἀνθʼ ὧν κηρίνους ἐκέλευσεν ὁ Ἄμωσις τούς ἴσους ἐπιτίθεσθαι . ἔθυον δὲ καὶ ἐν Χίῳ τῷ Ὠμα - δίῳ Διονύσῳ ἄνθρωπον διασπῶντες , καὶ ἐν Τενώ - δῳ , ὡς φησὶν Κὔελπις ὁ Καρύστιος · ἐπεὶ καὶ Λα - κεδαιμονίους φησὶν ὁ Ἀπολλόδωρος τῷ Ἄρει θύειν ἄνθρωπον .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ θεσμός Δίφιλος ὁ ὁ Κύπρος βασιλεύς καταλύω , κατά ὁ Σέλευκος χρόνος ὁ θεόλογος γενο - μένος , ὁ ἔθος εἰς βουθυσία μεθίστημι . πρόσειμι - Κάτο δέ ὁ δαίμων ἀντί ἄνθρωπος ὁ βοῦς οὕτως ἰσάξιος εἰμί ὁ δράω . καταλύω δέ καί ἐν Ἥλιος πόλις ὁ Αἴγυπτος ὁ ὁ ἀνθρωποκτονία νόμος Ἄμωσις , ὡς μαρτυρέω Μανεθώς ἐν ὁ περί ἀρχαισμός καί εὐσέβεια . θύω δέ ὁ Ἥρα καί δοκιμάζω , καθά ὁ ζητέω καθαρός μός - ἔχω καί συσφραγίζω . θύω δέ ὁ ἡμέρα τρεῖς , ἀντί ὅς κήρινος κελεύω ὁ Ἄμωσις ὁ ἴσος ἐπιτίθημι . θύω δέ καί ἐν Χίος ὁ ὠμός - δῖος Διόνυσος ἄνθρωπος διασπάω , καί ἐν τείνω - δῶμα , ὡς φημί Κὔελπις ὁ Καρύστιος · ἐπεί καί Λα - κεδαιμονίους φημί ὁ Ἀπολλόδωρος ὁ Ἄρης θύω ἄνθρωπος .