porphyrius.de-abstinentia 3.5
ἱστο - ρεῖται δὲ καὶ τῶν ἀφθόγγων τινὰ οὕτως ἑτοίμως ὑπακούειν τοῖς δεσπόταις , ὡς οὐκ ἂν ἄνθρωπος τῶν συνήθων . ἡ γοῦν Κράσσου τοῦ Ῥωμαῖκοῦ μύραινα ὀνομαστὶ καλουμένη προσῄει τῷ Κράσσῳ , ὅν καὶ οὕτως διέθηκεν , ὡς πενθῆσαι ἀποθανοῦσαν , τριῶν τέκνων ἀποβολὴν πρότερον μετρίως ἐνεγκόντα . καὶ ἐγχέλεις δὲ πολλοὶ ἱστόρησαν τὰς ἐν Ἀρεθούσῃ καὶ σαπέρδας τούς περὶ Μαίανδρον ὑπακούοντας τοῖς καλοῦσιν . οὐκοῦν φαντασία ἡ αὐτὴ τῇ τοῦ λέγον - τος , ἐάν τε ἐπὶ γλῶτταν ἐξικνῆται , ἐάν τε μή . πῶς οὖν οὐκ ἄγνωμον μόνην λόγον τὴν ἀνθρώπου φω - νὴν λέγειν , ὅτι ἡμῖν ξυνετή , τὴν δὲ τῶν ἄλλων ζῴων παραιτεῖσθαι ; ὅμοιον γὰρ ὡς εἰ κόρακες τὴν σφῶν μόνην ἠξίουν εἶναι φωνήν , ἡμᾶς δʼ εἶναι ἀλόγους , διότι οὐκ αὐτοῖς εὔσημα φθεγγόμεθα ἢ οἱ Ἀττικοὶ εἰ μόνην τὴν Ἀτθίδα ἔλεγον φωνήν , τούς δὲ ἄλλους ἀλόγους ἡγοῦντο τούς λέξεως Ἀττικῆς ἀμοιροῦντας . καίτοι θᾶττον ἂν κόρακος ξύνεσιν λάβοι ὁ Ἀττικὸς ἢ Σύρου ἢ Πέρσου συρί - ζοντος καὶ περσίζοντος . ἀλλὰ μήποτε ἄτοπον ἐκ τῆς εὐσυνέτου φθέγξεως ἢ μὴ ἢ τῆς σιγῆς καὶ φω - νῆς τὸ λογικὸν κρίνειν καὶ τὸ ἄλογον . οὕτως γὰρ καὶ τὸν ἐπὶ πᾶσι θεὸν καὶ τούς ἄλλους τῷ μὴ φθέγ - γεσθαι φαίη ἄν τις μὴ εἶναι λογικούς . ἀλλʼ οἵ γε θεοὶ σιγῶντες μηνύουσι , καὶ συνιᾶσιναὐ τῶν ὄρνιθες θᾶττον ἢ ἄνθρωποι καὶ συνέντες ἀπαγγέλλουσιν ὡς δύνανται καὶ τοῖς ἀνθρώποις εἰσὶ κήρυκες ἄλλοι ἄλλων θεῶν · Διὸς μὲν ἀετός , Ἀπόλλωνος δὲ ἱέραξ καὶ κόραξ , Ἥρας δὲ πελαργός , Ἀθηνᾶς δὲ οὖ κρέξ τε καὶ γλαῦξ , ὡς Δήμητρος γέρανος καὶ ἄλλων ἄλλοι . καὶ μὴν καὶ ἡμῶν οἱ παρατηροῦντες καὶ οἱ σύντροφοι γιγνώσκουσιν αὐτῶν τὰ φθέγματα . ὁ γοῦν κυνηγέτης ἀπὸ τῆς ὑποκρίσεως ᾔσθετο τοῦ κυνὸς ὑλακτοῦντος νῦν μὲν ὅτι ζητεῖ τὸν λαγών , νῦν δὲ ὅτι εὗρεν , νῦν δὲ ὅτι διώκει , νῦν δὲ ὅτι ἔλαβεν , καὶ πλανωμένου ὅτι πλανᾶται . καὶ ὁ βου - κόλος οἶδεν ὅτι ἡ βοῦς πεινῇ ἢ διψῇ ἢ κέκμηκεν ὀργὰ ἢ τὸν μόσχον ζητεῖ · καὶ λέων βρυχώμενος δηλοῖ ὅτι ἀπειλεῖ , καὶ λύκος ὠρυόμενος ὅτι κακῶς πράσσει , καὶ οἶς βληχώμεναι οὐκ ἔλαθον τὸν ποι - μένα ὅτου δέονται .
Lemmas: ιστός - ῥέω δέ καί ὁ ἄφθογγος τις οὕτως ἑτοῖμος ὑπακούω ὁ δεσπότης , ὡς οὐ ἄν ἄνθρωπος ὁ συνήθης . ὁ γοῦν Κράσσος ὁ Ῥωμαῖος μύραινα ὀνομαστί καλέω προσέρχομαι ὁ Κράσσος , ὅς καί οὕτως διατίθημι , ὡς πενθέω ἀποθνῄσκω , τρεῖς τέκνον ἀποβολή πρότερος μέτριος φέρω . καί ἔγχελυς δέ πολύς ἱστορέω ὁ ἐν Ἀρέθουσα καί σαπέρδης ὁ περί Μαίανδρος ὑπακούω ὁ καλέω . οὐκοῦν φαντασία ὁ αὐτός ὁ ὁ λέγω - ὅς , ἐάν τε ἐπί γλῶσσα ἐξικνέομαι , ἐάν τε μή . πῶς οὖν οὐ ἀγνώμων μόνος λόγος ὁ ἄνθρωπος φημί - νή λέγω , ὅτι ἐγώ συνετός , ὁ δέ ὁ ἄλλος ζῷον παραιτέομαι ; ὅμοιος γάρ ὡς εἰ κόραξ ὁ σφεῖς μόνος ἀξιόω εἰμί φωνή , ἐγώ δέ εἰμί ἄλογος , διότι οὐ αὐτός εὔσημος φθέγγομαι ἤ ὁ Ἀττικός εἰ μόνος ὁ Ἀτθίς λέγω φωνή , ὁ δέ ἄλλος ἄλογος ἡγέομαι ὁ λέξις Ἀττικός ἀμοιρέω . καίτοι ταχύς ἄν κόραξ σύνεσις λαμβάνω ὁ Ἀττικός ἤ Σύρος ἤ Πέρσης σῦρ - ζω καί περισίζω . ἀλλά μήποτε ἄτοπος ἐκ ὁ εὐσύνετος φθέγξις ἤ μή ἤ ὁ σιγή καί φημί - νη ὁ λογικός κρίνω καί ὁ ἄλογος . οὕτως γάρ καί ὁ ἐπί πᾶς θεός καί ὁ ἄλλος ὁ μή φθέγ - γίγνομαι φημί ἄν τις μή εἰμί λογικός . ἀλλά ὁ γε θεός σιγάω μηνύω , καί συνίημι ὁ ὄρνις ταχύς ἤ ἄνθρωπος καί συνίημι ἀπαγγέλλω ὡς δύναμαι καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί κῆρυξ ἄλλος ἄλλος θεός · Ζεύς μέν ἀετός , Ἀπόλλων δέ ἱέραξ καί κόραξ , Ἥρα δέ πελαργός , Ἀθήνη δέ ὅς κρέξ τε καί γλαύξ , ὡς Δημήτηρ γέρανος καί ἄλλος ἄλλος . καί μήν καί ἐγώ ὁ παρατηρέω καί ὁ σύντροφος γιγνώσκω αὐτός ὁ φθέγμα . ὁ γοῦν κυνηγέτης ἀπό ὁ ὑπόκρισις αἰσθάνομαι ὁ κύων ὑλακτέω νῦν μέν ὅτι ζητέω ὁ λαγώς , νῦν δέ ὅτι εὑρίσκω , νῦν δέ ὅτι διώκω , νῦν δέ ὅτι λαμβάνω , καί πλανάω ὅτι πλανάω . καί ὁ βοῦς - κόλος οἶδα ὅτι ὁ βοῦς πεινάω ἤ διψάω ἤ κάμνω ὀργή ἤ ὁ μόσχος ζητέω · καί λέων βρυχάομαι δηλόω ὅτι ἀπειλέω , καί λύκος ὠρύομαι ὅτι κακός πράσσω , καί οἶς βληχάομαι οὐ λανθάνω ὁ ποῖ - μένος ὅστις δέω .