porphyrius.de-abstinentia 2.27
ἀπʼ ἀρχῆς μὲν γὰρ αἱ τῶν καρπῶν ἐγίνοντο τοῖς θεοῖς θυσίαι · χρόνῳ δὲ τῆς ὁσιότητος ἡμῶν ἐξαμελησάντων , ἐπεὶ καὶ τῶν καρπῶν ἐσπάνισαν , καὶ διὰ τὴν τῆς νομίμου τρο - φῆς ἔνδειαν εἰς τὸ σαρκοφαγεῖν ἀλλήλων ὥρμησακ , τότε μετὰ πολλῶν λιτῶν ίκετεύοντες τὸ δαιμόνιον , σφῶν αὐτῶν ἀπήρξαντο τοῖς θεοῖς πρῶτον , οὐ μό - νον ὅ τι κάλλιστον ἐνῆν αὐτοῖς καὶ τοῦτο τοῖς θεοῖς καθοσιοῦντες , ἀλλὰ καὶ πέρα τῶν καλλίστων προσ - επιλαμιβάνοντες τοῦ γένους · ἀφʼ οὗ μέχρι τοῦ νῦν οὐκ ἐν Ἀρκαδίᾳ μόνον τοῖς Αυκαίοις , οὐδʼ ἐν Καρ - χηδόνι τῷ Κρόνῳ κοινῇ πάντες ἀνθρωποθυτοῦσιν , ἀλλὰ κατὰ περίοδον τῆς τοῦ νομίμου χάριν μνήμης ἐμφύλιον αἷμα ῥαίνουσι πρὸς τοὺς βωμούς , καίπερ τῆς παρʼ αὐτοῖς ὁσίας ἐξειργούσης τῶν ἱερῶν , τοῖς κεριρραντηρίοις κηρύγματι , εἴ τις αἵματος ἀνθρω - πείου μεταίτιος . ἐντεῦθεν οὖν μεταβαίνοντες ὑπάλ - λαγμα [ πρὸς τὰς θυσίας ] τῶν ἰδίων ἐποιοῦντο σωμά - των τὰ τῶν λοιπῶν ζῴων σώματα , καὶ πάλιν κόρῳ τῆς νομίμου τροφῆς εἰς τὴν περὶ εὐσεβείας λήθην ἰόντες , ἐπιβαίνοντες ἀπληστίᾳ καὶ οὐθὲν ἄγευστον οὐδὲ ἄβρωτον περιλείποντες . ὅπερ καὶ περὶ τὴν ἐκ τῶν καρπῶν τροφὴν νῦν συμβαίνει περὶ πάντας . ὅταν γὰρ τῇ προσφορᾷ τὴν ἀναγκαίαν ἔνδειαν κου - φίσωνται , ζητοῦντες τοῦ κόρου τὸ περιττὸν ἐκπο - νοῦσι πρὸς βρῶσιν πολλὰ τῶν σωφροσύνης ἔξω κειμένων . ὅθεν ὡς οὐκ ἄτιμα ποιούμενοι τὰ θεοῖς θύματα , γεύσασθαι τούτων προήχθησαν , καὶ διὰ τὴν ἀρχὴν τῆς πράξεως ταύτης προσθήκη ἡ ζῳο - φαγία γέγονεν τῇ ἀπὸ τῶν καρπῶν τροφῇ τοῖς ἀν - θρώποις . καθάπερ οὖν τὸ παλαιὸν ἀπήρξαντό τε τοῖς θεοῖς τῶν καρπῶν , καὶ τῶν ἀπαρχθέντων ἀσπα - στῶς μετὰ τὴν ὁσίαν ἐγεύσαντο , οὕτω τῶν ζῴων καταρξάμενοι ταὐτὸν ἡγοῦντο δεῖν τοῦτο δρᾶν , καί - περ τὸ ἀρχαῖον οὐχ οὕτως τῆς ὁσίας ταῦτα βραβευ - σάσης , ἀλλʼ ἐκ τῶν καρπῶν ἕκαστον τῶν θείων τι - μῶντες . τοῖς μὲν γὰρ ἥ τε φύσις καὶ πᾶσα τῶν ἀν - θρώπων ἡ τῆς ψυχῆς αἴσθησις δρωμένοις συνη - ρέσκετο , ταύρων δʼ ἀρρήτοισι φόνοις οὐ δεύετο βωμός , ἀλλὰ μύσος τοῦτʼ ἔσκεν ἐν ἀνθρώποισι μέγιστον , θυμὸν ἀπορραίσαντας ἐέδμεναι ἤια γυῖα .
Lemmas: ἀπό ἀρχή μέν γάρ ὁ ὁ καρπός γίγνομαι ὁ θεός θυσία · χρόνος δέ ὁ ὁσιότης ἐγώ ἐξαμελέω , ἐπεί καί ὁ καρπός σπανίζω , καί διά ὁ ὁ νόμιμος τρος - φημί ἔνδεια εἰς ὁ σαρκοφαγέω ἀλλήλων ὁρμάω , τότε μετά πολύς λιτή ἱκετεύω ὁ δαιμόνιον , σφεῖς αὐτός ἀπέρδω ὁ θεός πρῶτος , οὐ μός - νοῦς ὁ τίς καλός ἔνειμι αὐτός καί οὗτος ὁ θεός καθοσιόω , ἀλλά καί πέρα ὁ καλός προς - ἐπιλαμβάνω ὁ γένος · ἀπό ὅς μέχρι ὁ νῦν οὐ ἐν Ἀρκαδία μόνος ὁ αυκαιω , οὐδέ ἐν Κήρ - χηδόνι ὁ Κρόνος κοινῇ πᾶς ἀνθρωποθυτέω , ἀλλά κατά περίοδος ὁ ὁ νόμιμος χάριν μνήμη ἐμφύλιος αἷμα ῥαίνω πρός ὁ βωμός , καίπερ ὁ παρά αὐτός ὁσία ἐξέργω ὁ ἱερός , ὁ κεριρραντηρίοις κήρυγμα , εἰ τις αἷμα ἀνθρω - Πείου μεταίτιος . ἐντεῦθεν οὖν μεταβαίνω ὑπάλ - λαγμα [ πρός ὁ θυσία ] ὁ ἴδιος ποιέω σώμα - ὁ ὁ ὁ λοιπός ζῷον σῶμα , καί πάλιν κόρος ὁ νόμιμος τροφή εἰς ὁ περί εὐσέβεια λήθη ἔρχομαι , ἐπιβαίνω ἀπληστία καί οὐδείς ἄγευστος οὐδέ ἄβρωτος περιλείπομαι . ὅς καί περί ὁ ἐκ ὁ καρπός τροφή νῦν συμβαίνω περί πᾶς . ὅταν γάρ ὁ προσφορά ὁ ἀναγκαῖος ἔνδεια ποῦ - φισαω , ζητέω ὁ κόρος ὁ περισσός ἐκπίνω - Νούσι πρός βρῶσις πολύς ὁ σωφροσύνη ἔξω κεῖμαι . ὅθεν ὡς οὐ ἄτιμος ποιέω ὁ θεός θῦμα , γεύω οὗτος προεχθέω , καί διά ὁ ἀρχή ὁ πρᾶξις οὗτος προσθήκη ὁ ζάω - φαγία γίγνομαι ὁ ἀπό ὁ καρπός τροφή ὁ ἐν - θρώποις . καθά οὖν ὁ παλαιός ἀπέρδω τε ὁ θεός ὁ καρπός , καί ὁ ἀπάρχομαι Άσπα - Στῶς μετά ὁ ὅσιος γεύω , οὕτως ὁ ζῷον κατάρχω αὐτός ἡγέομαι δέω οὗτος δράω , εἰ - περ ὁ ἀρχαῖος οὐ οὕτως ὁ ὁσία οὗτος βραβεύς - Σάσης , ἀλλά ἐκ ὁ καρπός ἕκαστος ὁ θεῖος τίς - μῶν . ὁ μέν γάρ ὁ τε φύσις καί πᾶς ὁ ἐν - τρωπάω ὁ ὁ ψυχή αἴσθησις δράω συνίημι - σπείρω , ταῦρος δέ ἄρρητος φόνος οὐ δεύω βωμός , ἀλλά μύσος οὗτος εἰμί ἐν ἄνθρωπος μέγας , θυμός ἀπορραίω ἐεσθίω ἤια γυῖον .