porphyrius.de-abstinentia 3.21
ναί , φασίν , ἀλλʼ ὡς τῷ θνητῷ τὸ ἀθάνατον ἀντίκειται καὶ τῷ φθαρτῷ τὸ ἄφθαρτον καὶ σώματί γε τὸ ἀσώματον , οὕτως ὑπάρχοντί γε τῷ λογικῷ χρῆναι τὸ ἄλογον ἀντικεῖσθαι καὶ ἀνθυπάρ - χειν , καὶ μὴ μόνην ἐν τοσοῖσδε συζυγίαις ἀτελῆ τήνδε λείπεσθαι καὶ πεπηρωμένην , ὥσπερ ἡμῶν μὴ τοῦτο συγχωρούντων ἢ πολύ τὸ ἄλογον ἐπιδεικνύν - των ἐν τοῖς οὖσιν . πολύ γὰρ δήπου καὶ ἄφθονον ἐν πᾶσι τοῖς ψυχῆς ἀμοιροῦσι , καὶ οὐδὲν ἑτέρας δεόμεθα πρὸς τὸ λογικὸν ἀντιθέσεως · ἀλλὰ πᾶν εὐ - θὺς τὸ ἄψυχον , ἄλογον ὂν καὶ ἀνόητον , ἀντίκειται τῷ μετὰ ψυχῆς λόγον ἔχοντι καὶ διάνοιαν . εἰ δέ τις ἀξιοῖ μὴ κολοβὸν εἶναι τὴν φύσιν , ἀλλὰ τὴν ἔμ - ψυχον φύσιν ἔχειν τὸ μὲν λογικόν , τὸ δὲ ἄλογον , ἕτερος ἀξιώσει τὴν ἔμψυχον φύσιν ἔχειν τὸ μὲν φαν - ταστικόν , τὸ δὲ ἀφαντασίωτον , καὶ τὸ μὲν αἰσθη - τικόν , τὸ δὲ ἀναίσθητον , ἵνα δὴ τὰς ἀντιζύγους ταύτας καὶ ἀντιθέτους ἕξεις καὶ στερήσεις περὶ ταὐ - τὸν ἡ φύσις ἔχῃ γένος , οἷον ἰσορρόπους . ἀλλʼ ἄτοπον τοῦτό γε . εἰ δὲ ἄτοπος ὁ ζητῶν τοῦ ἐμψύ - χου τὸ μὲν αἰσθανόμενον , τὸ δὲ ἀναίσθητον εἶναι , καὶ τὸ μὲν φαντασιούμενον , τὸ δὲ ἀφαντασίωτον , ὅτι πᾶν ἔμψυχον αἰσθητικὸν εὐθὺς εἶναι καὶ φαν - ταστικὸν πέφυκεν , οὐδʼ οὕτως ἐπιεικῶς ἀπαιτήσει τὸ μὲν λογικὸν εἶναι τοῦ ἐμψύχου , τὸ δὲ ἄλογον , πρὸς ἀνθρώπους διαλεγόμενος μηθὲν οἰομένους αἰ - σθήσεως μετέχειν ὃ μὴ καὶ συνέσεως , μηδʼ εἶναι ζῷον ᾧ μὴ δόξα τις καὶ λογισμὸς ὥσπερ αἴσθησις καὶ ὁρμὴ κατὰ φύσιν πάρεστιν . ἡ γὰρ φύσις , ἣν ἕνεκά του καὶ πρός τι πάντα ποιεῖν ὀρθῶς λέγου - σιν , οὐκ ἐπὶ ψιλῷ τῷ πάσχειν καὶ αἰσθάνεσθαι τὸ ζῷον αἰσθητικὸν ἐποίησεν , ἀλλὰ ὄντων μὲν οἰκείων πρὸς αὐτὸ πολλῶν , ὄντων δὲ ἀλλοτρίων , οὐδὲ ἀκα - ρὲς ἦν περιεῖναι μὴ μαθόντι τὰ μὲν φυλάττεσθαι , τοῖς δὲ συμφέρεσθαι . τὴν μὲν οἦν γνῶσιν ἀμφοῖν ὁμοίως ἡ αἴσθησις ἑκάστῳ παρέχει , τὰς δὲ ἑπομένας τῇ αἰσθήσει τῶν μὲν ὠφελίμων λήψεις καὶ διώξεις , διακρούσεις δὲ καὶ φυγὰς τῶν ὀλεθρίων καὶ λυπη - ρῶν , οὐδεμία μηχανὴ παρεῖναι τοῖς μὴ λογίζεσθαί τι καὶ κρίνειν καὶ μνημονεύειν καὶ προσέχειν πε - φυκόσιν . ὧν γὰρ ἂν ἀφέλῃς παντάπασι προσδοκίαν , μνήμη , πρόθεσιν , παρασκευήν , τὸ ἐλπίζειν , τὸ δεδοικέναι , τὸ ἐπιθυμεῖν , τὸ ἀσχάλλειν , οὔτε ὀμ - μάτων ὄφελος παρόντων οὔτε ὤτων , αἰσθήσεως τε πάσης καὶ φαντασίας τὸ χρώμενον οὐκ ἐχούσης ἀπηλλάχθαι βέλτιον ἢ πονεῖν καὶ λυπεῖσθαι καὶ ἀλ - γεῖν , ᾧ διακρούσεται ταῦτα μὴ παρόντος . καίτοι Στράτωνός γε τοῦ φυσικοῦ λόγος ἐστὶν ἀποδεικνύων , ὡς οὐδὲ αἰσθάνεσθαι τὸ παράπαν ἄνευ τοῦ νοεῖν ὑπάρχει . καὶ γὰρ γράμματα πολλάκις ἐπιπορευο - μένους τῇ ὄψει καὶ λόγοι προσπίπτοντες τῇ ἀκοῇ διαλανθάνουσιν ἡμᾶς καὶ διαφεύγουσι πρὸς ἑτέροις τὸν νοῦν ἔχοντας · εἶτʼ αὖθις ἐπανῆλθεν καὶ μετα - θεῖ καὶ διώκει τῶν προειρημένων ἕκαστον ἀναλε - γόμενος · ᾗ καὶ λέλεκται , νοῦς ὁρᾷ , νοῦς ἀκούει , τὰ δʼ ἄλλα κωφὰ καὶ τυφλά ὡς τοῦ περὶ τὰ ὄμματα καὶ τὰ ὦτα πάθους , ἂν μὴ παρῇ τὸ φρονοῦν , αἴσθησιν οὐ ποιοῦντος . διʼ ὃ καὶ Κλεομένης ὁ βασιλεὺς παρὰ πότον εὐδοκιμοῦν - τος ἀκροάματος , ἐρωτηθεὶς εἴ οἱ φαίνεται σπουδαῖον , ἐκέλευεν ἐκείνους σκοπεῖν , αὐτὸς γὰρ ἐν Πελοπον - νήσῳ τὸν νοῦν ἔχειν . ὅθεν ἀνάγκη πᾶσιν οἷς τὸ αἰσθάνεσθαι , καὶ τὸ νοεῖν ὑπάρχειν .
Lemmas: ναί , φημί , ἀλλά ὡς ὁ θνητός ὁ ἀθάνατος ἀντίκειμαι καί ὁ φθαρτός ὁ ἄφθαρτος καί σῶμα γε ὁ ἀσώματος , οὕτως ὑπάρχω γε ὁ λογικός χρή ὁ ἄλογος ἀντίκειμαι καί ανθυπαρα - χέω , καί μή μόνος ἐν τοσόσδε συζυγία ἀτελής ὅδε λείπω καί πηρόω , ὥσπερ ἐγώ μή οὗτος συγχωρέω ἤ πολύς ὁ ἄλογος ἐπιδείκνυμι - ὁ ἐν ὁ εἰμί . πολύς γάρ δήπου καί ἄφθονος ἐν πᾶς ὁ ψυχή ἀμοιρέω , καί οὐδείς ἕτερος δέω πρός ὁ λογικός ἀντίθεσις · ἀλλά πᾶς εὐ - Θῦς ὁ ἄψυχος , ἄλογος εἰμί καί ἀνόητος , ἀντίκειμαι ὁ μετά ψυχή λόγος ἔχω καί διάνοια . εἰ δέ τις ἀξιόω μή κολοβός εἰμί ὁ φύσις , ἀλλά ὁ ἐν - ψύχω φύσις ἔχω ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος , ἕτερος ἀξιόω ὁ ἔμψυχος φύσις ἔχω ὁ μέν φημί - ταστικόν , ὁ δέ ἀφαντασίωτος , καί ὁ μέν αἰσθος - τίκος , ὁ δέ ἀναίσθητος , ἵνα δή ὁ ἀντίζυγος οὗτος καί ἀντίθετος ἕξις καί στέρησις περί ταῦ - ὁ ὁ φύσις ἔχω γένος , οἷος ἰσόρροπος . ἀλλά ἄτοπος τούτος γε . εἰ δέ ἄτοπος ὁ ζητέω ὁ ἐμψύ - χου ὁ μέν αἰσθάνομαι , ὁ δέ ἀναίσθητος εἰμί , καί ὁ μέν φαντασιόω , ὁ δέ ἀφαντασίωτος , ὅτι πᾶς ἔμψυχος αἰσθητικός εὐθύς εἰμί καί φημί - ταστικὸν φύω , οὐδέ οὕτως ἐπιεικής ἀπαιτέω ὁ μέν λογικός εἰμί ὁ ἔμψυχος , ὁ δέ ἄλογος , πρός ἄνθρωπος διαλέγω μηδείς οἴομαι ὁ - σθήσεως μετέχω ὅς μή καί σύνεσις , μηδέ εἰμί ζῷον ὅς μή δόξα τις καί λογισμός ὥσπερ αἴσθησις καί ὁρμή κατά φύσις πάρειμι . ὁ γάρ φύσις , ὅς ἕνεκα τις καί πρός τις πᾶς ποιέω ὀρθός λέω - βρόχος , οὐ ἐπί ψιλός ὁ πάσχω καί αἰσθάνομαι ὁ ζῷον αἰσθητικός ποιέω , ἀλλά εἰμί μέν οἰκεῖος πρός αὐτός πολύς , εἰμί δέ ἀλλότριος , οὐδέ ἀκή - Ρες εἰμί περίειμι μή μανθάνω ὁ μέν φυλάσσω , ὁ δέ συμφέρω . ὁ μέν οὖς γνῶσις ἄμφω ὅμοιος ὁ αἴσθησις ἕκαστος παρέχω , ὁ δέ ἕπομαι ὁ αἴσθησις ὁ μέν ὠφέλιμος λῆψις καί δίωξις , διάκρουσις δέ καί φυγάς ὁ ὀλέθριος καί λύπη - ῥόος , οὐδείς μηχανή πάρειμι ὁ μή λογίζομαι τις καί κρίνω καί μνημονεύω καί προσέχω μετά - φύξ . ὅς γάρ ἄν ἀφαιρέω παντάπασι προσδοκία , μνήμη , πρόθεσις , παρασκευή , ὁ ἐλπίζω , ὁ δείδω , ὁ ἐπιθυμέω , ὁ ἀσχάλλω , οὔτε ὀμ - ματάω ὄφελος πάρειμι οὔτε οὖς , αἴσθησις τε πᾶς καί φαντασία ὁ χράω οὐ ἔχω ἀπαλλάσσω ἀγαθός ἤ πονέω καί λυπέω καί ἀλ - γίγνομαι , ὅς διακρούω οὗτος μή πάρειμι . καίτοι Στράτων γε ὁ φυσικός λόγος εἰμί ἀποδείκνυμι , ὡς οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ παράπαν ἄνευ ὁ νοέω ὑπάρχω . καί γάρ γράμμα πολλάκις ἐπιπορεύομαι - μένος ὁ ὄψις καί λόγος προσπίπτω ὁ ἀκοή διαλανθάνω ἐγώ καί διαφεύγω πρός ἕτερος ὁ νόος ἔχω · εἶτα αὖθις ἐπανέρχομαι καί μετά - θέω καί διώκω ὁ προλέγω ἕκαστος ανάλατος - γίγνομαι · ᾗ καί λέγω , νόος ὁράω , νόος ἀκούω , ὁ δέ ἄλλος κωφός καί τυφλός ὡς ὁ περί ὁ ὄμμα καί ὁ οὖς πάθος , ἐάν μή παρέρχομαι ὁ φρονέω , αἴσθησις οὐ ποιέω . διό ὁ καί Κλεομένης ὁ βασιλεύς παρά πότος εὐδοκιμέω - ὅς ἀκρόαμα , ἐρωτάω εἰ ἕ φαίνω σπουδαῖος , κελεύω ἐκεῖνος σκοπέω , αὐτός γάρ ἐν πελοπως - νῆσος ὁ νόος ἔχω . ὅθεν ἀνάγκη πᾶς ὅς ὁ αἰσθάνομαι , καί ὁ νοέω ὑπάρχω .