porphyrius.de-abstinentia 3.3
ἐπεὶ τοίνυν διττὸς ἦν , ὁ μὲν ἐν τῇ προφορᾷ , ὁ δὲ ἐν τῇ διαθέσει , ἀρξώμεθα πρότερον ἀπὸ τοῦ προφορικοῦ καὶ τοῦ κατὰ τὴν φωνὴν τεταγμένου . εἰ δὴ προφορικός ἐστι λόγος φωνὴ διὰ γλώττης σημαντικὴ τῶν ἔνδον καὶ κατὰ ψυχὴν παθῶν κοινοτάτη γὰρ ἡ ἀπόδοσις αὕτη καὶ αἱρέσεως οὐδέπω ἐχομένη , ἀλλὰ μόνον τῆς τοῦ λόγου ἐννοίας · τί τούτου ἄπεστι τῶν ζῴων ὅσα φθέγγεται ; τί δὲ οὐχὶ καὶ ἃ πάσχει τι , πρότερον καὶ πρὶν εἰπεῖν ὅ μέλει , διενοήθη ; λέγω δὲ διάνοιαν τὸ ἐν τῇ ψυχῇ κατὰ σιγὴν φωνούμενον . τοῦ τοίνυν ὑπὸ τῆς γλώττης φωνηθέντος , ὅπως ἂν καὶ φωνηθῇ , εἴτε βαρβάρως εἴτε Ἑλληνικῶς εἴτε κυνικῶς ἢ βοϊκῶς , λόγου γε ὄντος μέτοχα τὰ ζῷα τὰ φωνητικά , τῶν μὲν ἀνθρώπων κατὰ νόμους τούς ἀνθρωπείους φθεγγομένων , τῶν δὲ ζῴων κατὰ νόμους οὓς παρὰ τῶν θεῶν καὶ τῆς φύσεως εἴληχεν ἕκαστὸν . εἰ δὲ μὴ ἡμεῖς ξυνίεμεν , τί τοῦτο ; οὐδὲ γὰρ τῆς Ἰνδῶν οἱ Ἕλληνες , οὐδὲ τῆς Σκυθῶν ἢ Θρᾳκῶν ἢ Σύρων οἱ ἐν τῇ Ἀττικῇ τραφέντες · ἀλλʼ ἴσα κλαγγῇ γερά - νων ὁ τῶν ἑτέρων τοῖς ἑτέροις ἦχος προσπίπτει . καίτοι ἐγγράμματος τοῖς ἑτέροις ἡ αὐτῶν καὶ ἔναρ - θρος , ὡς καὶ ἡμῖν ἡ ἡμετέρα · ἄναρθρος δὲ καὶ ἀγράμματος ἡ τῶν Σύρων φέρε εἰπεῖν ἢ τῶν Περ - σῶν ; ὡς καὶ πᾶσιν ἡ τῶν ζῴων . καθάπερ γὰρ ἡμεῖς ψόφου μόνου ἀντιλαμβανόμεθα καὶ ἢχου , ἀξύνετοι ὄντες τῆς φέρε Σκυθῶν ὁμιλίας , καὶ κλαγ - γάζειν δοκοῦσι καὶ μηδὲν διαρθροῦν , ἀλλ᾿ ἐνὶ ψόφῳ χρῆσθαι μακροτέρῳ ἢ βραχυτέρῳ , τὸ παρηλλαγμέ - νον δὲ αὐτοῦ εἰς σημασίαν οὐδαμῶς προσπίπτει , ἐκείνοις δὲ εὐσύνετος ἡ φθέγξις καὶ πολύ τὸ διά - φορον ἔχουσα , καθάπερ ἡμῖν ἡ συνήθης · οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων ἡ ξύνεσις μὲν ἐκείνοις κατὰ γένος ἰδίως προσπίπτει , ἡμῖν δὲ ὁ ψόφος μόνος ἐξάκου - στος , τῆς σημασίας ἐκλειπούσης , διὰ τὸ μηδένα δι - δαχθέντα τὴν ἡμετέραν διδάξαι ἡμᾶς διὰ τῆς ἡμε - τέρας τὴν ἑρμηνείαν τῶν λεγομένων παρὰ τοῖς ζῴοις . καίτοι εἰ δεῖ πιστεύειν τοῖς παλαιοῖς καὶ τοῖς ἐφʼ ἡμῶν καὶ τῶν πατέρων γεγονόσιν , εἰσὶν οἳ λέγον - ται ἐπακοῦσαι καὶ σύνεσιν ἔχειν τῆς τῶν ζῴων φθέγξεως · ὡς ἐπὶ μὲν τῶν παλαιῶν ὁ Μελάμπους καὶ ὁ Τειρεσίας καὶ οἱ τοιοῦτοι , οὐ πρὸ πολλοῦ δὲ Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς , ἐφʼ οὐ καὶ λέγεται , ὅτι τοῖς ἑταίροις συνόντος , χελιδόνος ἐπιπτάσης καὶ φθεγγομένης , εἶπεν ὅτι μηνύει ἡ χελιδών ταῖς ἄλ - λαις ὄνον πρὸ τοῦ ἄστεως πεπτωκέναι σίτου βαστά - ζοντα φορτίον , ὅ δὴ κεχύσθαι εἰς τὴν γῆν τοῦ ἀχθοφοροῦντος πεπτωκότος . ἑταῖρος δὲ ἡμῶν ἐξη - γεῖτό τις , οἰκέτου εὐτυχῆσαι παιδός , ὃς πάντα ξυνίει τὰ φθέγματα τῶν ὀρνίθων , καὶ ἦν πάντα μαντικὰ καὶ τοῦ μετʼ ὀλίγον μέλλοντος ἀγγελτικά · ἀφαιρεθῆναι δὲ τὴν σύνεσιν , τῆς μητρὸς εὐλαβη - θείσης μὴ δῶρον αὐτὸν βασιλεῖ πέμψειεν , καὶ καθεύ - δοντος εἰς τὰ ὦτα ἐνουρησάσης .
Lemmas: ἐπεί τοίνυν δισσός εἰμί , ὁ μέν ἐν ὁ προφορά , ὁ δέ ἐν ὁ διάθεσις , ἄρχω πρότερος ἀπό ὁ προφορικός καί ὁ κατά ὁ φωνή τάσσω . εἰ δή προφορικός εἰμί λόγος φωνή διά γλῶσσα σημαντικός ὁ ἔνδον καί κατά ψυχή πάθος κοινός γάρ ὁ ἀπόδοσις οὗτος καί αἵρεσις οὐδέπω ἔχω , ἀλλά μόνος ὁ ὁ λόγος ἔννοια · τίς οὗτος ἄπειμι ὁ ζῷον ὅσος φθέγγομαι ; τίς δέ οὐ καί ὅς πάσχω τις , πρότερος καί πρίν λέγω ὅς μέλω , διανοέω ; λέγω δέ διάνοια ὁ ἐν ὁ ψυχή κατά σιγή φωνέω . ὁ τοίνυν ὑπό ὁ γλῶσσα φωνέω , ὅπως ἄν καί φωνέω , εἴτε βάρβαρος εἴτε Ἑλληνικός εἴτε κυνικός ἤ βοϊκός , λόγος γε εἰμί μέτοχος ὁ ζῷον ὁ φωνητικός , ὁ μέν ἄνθρωπος κατά νόμος ὁ ἀνθρώπειος φθέγγομαι , ὁ δέ ζῷον κατά νόμος ὅς παρά ὁ θεός καί ὁ φύσις λαγχάνω ἕκαστος . εἰ δέ μή ἐγώ συνίημι , τίς οὗτος ; οὐδέ γάρ ὁ Ἰνδός ὁ Ἕλλην , οὐδέ ὁ Σκύθης ἤ Θρᾷξ ἤ Σύρος ὁ ἐν ὁ Ἀττική τρέφω · ἀλλά ἴσος κλαγγή γερός - νόος ὁ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἦχος προσπίπτω . καίτοι ἐγγράμματος ὁ ἕτερος ὁ αὐτός καί ἔναρ - θρους , ὡς καί ἐγώ ὁ ἡμέτερος · ἄναρθρος δέ καί ἀγράμματος ὁ ὁ Σύρος φέρω λέγω ἤ ὁ Περ - σός ; ὡς καί πᾶς ὁ ὁ ζῷον . καθά γάρ ἐγώ ψόφος μόνος ἀντιλαμβάνω καί ἦχος , ἀσύνετος εἰμί ὁ φέρω Σκύθης ὁμιλία , καί κλαγ - γάζειν δοκέω καί μηδείς διαρθρόω , ἀλλά εἷς ψόφος χράω μακρός ἤ βραχύς , ὁ παρηλλαγμέ - νος δέ αὐτός εἰς σημασία οὐδαμῶς προσπίπτω , ἐκεῖνος δέ εὐσύνετος ὁ φθέγξις καί πολύς ὁ διά - φόρος ἔχω , καθά ἐγώ ὁ συνήθης · οὕτως καί ἐπί ὁ ζῷον ὁ σύνεσις μέν ἐκεῖνος κατά γένος ἴδιος προσπίπτω , ἐγώ δέ ὁ ψόφος μόνος ἐξάγω - Στος , ὁ σημασία ἐκλείπω , διά ὁ μηδείς διά - δάκνω ὁ ἡμέτερος διδάσκω ἐγώ διά ὁ ἡμος - τέρας ὁ ἑρμηνεία ὁ λέγω παρά ὁ ζῷον . καίτοι εἰ δέω πιστεύω ὁ παλαιός καί ὁ ἐπί ἐγώ καί ὁ πατήρ γίγνομαι , εἰμί ὅς λέγω - ται ἐπακούω καί σύνεσις ἔχω ὁ ὁ ζῷον φθέγξις · ὡς ἐπί μέν ὁ παλαιός ὁ Μελάμπους καί ὁ Τειρεσίας καί ὁ τοιοῦτος , οὐ πρό πολύς δέ Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς , ἐπί ὅς καί λέγω , ὅτι ὁ ἑταῖρος σύνειμι , χελιδών ἐφίπταμαι καί φθέγγομαι , λέγω ὅτι μηνύω ὁ χελιδών ὁ ἄλμα - ληΐς ὄνος πρό ὁ ἄστυ πίπτω σῖτος βαστάω - θερίζω φορτίον , ὅς δή χέω εἰς ὁ γῆ ὁ ἀχθοφορέω πίπτω . ἑταῖρος δέ ἐγώ ἐξη - γίγνομαι τις , οἰκέτης εὐτυχέω παῖς , ὅς πᾶς συνίημι ὁ φθέγμα ὁ ὄρνις , καί εἰμί πᾶς μαντικός καί ὁ μετά ὀλίγος μέλλω ἀγγελτικός · ἀφαιρέω δέ ὁ σύνεσις , ὁ μήτηρ εὐλαβέομαι - τίθημι μή δῶρον αὐτός βασιλεύς πέμπω , καί καθίημι - δίδωμι εἰς ὁ οὖς ἐνουρέω .