ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
porphyrius.de-abstinentia 1.33
τε καὶ λύπη · ὧν παρασκευαστικὴ μὲν ἡ αἴσθησις καὶ ἡ κατὰ τὴν αἴσθησιν ἀντίληψις , αἵ τε συνομαρτοῦσαι ταῖς αἰσθήσεσι φαντασίαι τε καὶ δόξαι καὶ μνῆμαι , ἐκ δὲ τούτων ἐγειρόμενα τὰ πάθη καὶ πᾶσα ἡ ἀλογία παχυνομένη κατάγει τὴν ψυχὴν καὶ τοῦ οἰκείου περὶ τὸ ἂν ἀποστρέφει ἔρωτος . ἀποστατέον ἄρα εἰς δύνα - μιν τούτων . αἱ δὲ ἀποστάσεις διὰ τῶν ἐκκλίσεων τῶν κατὰ τὰς αἰσθήσεις παθῶν καὶ τῶν κατὰ τὰς ἀλογίας , αἱ δὲ αἰσθήσεις ἢ διὰ τῶν ὁρατῶν ἢ τῶν ἀκουστῶν ἢ γευστῶν ἢ ὀσφραντῶν ἢ ἁπτῶν . οἷον γὰρ μητρόπολις ἡ αἴσθησις ἦν τῆς ἐν ἡμῖν ἐκφύλου τῶν παθῶν ἀποι - κίας . φέρε γὰρ ἴδε καθʼ ἑκάστην ὅσον τὸ ὑπέκκαυμα εἰσρεῖ τῶν παθῶν εἰς ἡμᾶς , τοῦτο μὲν ἐκ τῆς κατὰ τὰς θέας ἵππων τε ἁμίλλης καὶ ἀθλητῶν ἢ τῶν ἐκλε - λυγισμένων ὀρχήσεων , τοῦτο δὲ ἐκ τῆς ἐπιβλέψεως τῆς πρὸς τὸ θῆλυ , αἳ δέλεαρ τοῦ ἀλογίστου παντοίαις ἐπιθέτοις παγίσι χειροῦνται τὸ ἄλογον .
Lemmas: τε καί λύπη · ὅς παρασκευαστικός μέν ὁ αἴσθησις καί ὁ κατά ὁ αἴσθησις ἀντίληψις , ὁ τε συνομαρτέω ὁ αἴσθησις φαντασία τε καί δόξα καί μνήμη , ἐκ δέ οὗτος ἐγείρω ὁ πάθος καί πᾶς ὁ ἀλογία παχύνω κατάγω ὁ ψυχή καί ὁ οἰκεῖος περί ὁ ἄν ἀποστρέφω ἔρως . ἀφίστημι ἄρα εἰς δύναμαι - ὅς οὗτος . ὁ δέ ἀπόστασις διά ὁ ἔκκλισις ὁ κατά ὁ αἴσθησις πάθος καί ὁ κατά ὁ ἀλογία , ὁ δέ αἴσθησις ἤ διά ὁ ὁρατός ἤ ὁ ἀκουστός ἤ γευστός ἤ ὀσφραντός ἤ ἁπτός . οἷος γάρ μητρόπολις ὁ αἴσθησις εἰμί ὁ ἐν ἐγώ ἔκφυλος ὁ πάθος απόι - κία . φέρω γάρ ὁράω κατά ἕκαστος ὅσος ὁ ὑπέκκαυμα εἰσρέω ὁ πάθος εἰς ἐγώ , οὗτος μέν ἐκ ὁ κατά ὁ θέα ἵππος τε ἅμιλλα καί ἀθλητής ἤ ὁ κλέω - λυγίζω ὄρχησις , οὗτος δέ ἐκ ὁ ἐπίβλεψις ὁ πρός ὁ θῆλυς , ὅς δέλεαρ ὁ ἀλόγιστος παντοῖος ἐπίθετος παγίς χειρόω ὁ ἄλογος .
porphyrius.de-abstinentia 1.34
κατὰ γὰρ πάντα τὰ τοιαῦτα ἐκβακχευομένη ὑπὸ τῆς ἀλογίας ἀναπηδᾶν τε ποιεῖ καὶ ἐκβοᾶν καὶ κεκραγέναι , τῆς ἔξω ταραχῆς ἀπὸ τῆς ἔνδον ἐκκαομένης , ἣν ἀνῆψεν ἡ αἴσθησις . αἱ δὲ διὰ τῶν ἀκοῶν ἐμπαθεῖς οὖσαι κινήσεις ἔκ τε ποιῶν ψόφων καὶ ἤχων , αἰσχρορρημοσύνης τε καὶ λοιδορίας , ὡς τοὺς μὲν πολλοὺς τέλεον τοῦ λογισμοῦ ἐκδεδυκότος φέρεσθαι ποιοῦσιν οἰστρουμένους , τοὺς δʼ οὖ θηλυνομένους παντοίας στροφὰς ἑλίττεσθαι . θυμιαμάτων δὲ χρήσεις ἢ εὐώδεις πνοαί , αἵ τε τοὺς οὑτῶν ἔρωτας τοῖς ἐρασταῖς ἐμπορευόμεναι , τίνα λε - λήθασιν , ὅσην τῆς ψυχῆς τὴν ἀλογίαν πιαίνουσιν ; περὶ γὰρ τῶν διὰ τῆς γεύσεως τί ἄν τις καὶ εἴποι πα - θημάτων , διπλοῦ μάλιστʼ ἀνταῦθα τοῦ δεσμοῦ συμ - πλεκομένου · τοῦ μὲν ὃν ἐκ τῆς γεύσεως τὰ πάθη πιαί - νει , τοῦ δὲ ὃν ἐκ τῆς ἐμφορήσεως τῶν ἀλλοτρίων σω - μάτων βαρύν τε καὶ δυνατὸν ἐργαζόμεθα ; φάρμακα γάρ , ὥς πού τις τῶν ἰατρῶν ἔφη , οὐ μόνα τὰ σκευα - στὰ ὑπὸ τῆς ἰατρικῆς , ἀλλὰ καὶ τὰ καθʼ ἡμέραν εἰς τροφὴν παραλαμβανόμενα σιτία τε καὶ ποτά · καὶ πολὺ μᾶλλον τὸ θανάσιμον ἐκ τούτων τῇ ψυχῇ ἀναδίδοται ἢ ἐκ τῶν φαρμακειῶν εἰς διάλυσιν τοῦ σώματος κατα - σκευάζεται . αἰ δὲ ἀφαὶ μόνον οὐ σωματοῦσαι τὴν ψυ - χὴν καὶ εἰς ἀνάρθρους ψόφους , οἷα δὴ σῶμα , πολλά - κις ἐκπίπτειν ἠρέθισαν . ἐξ ὧν αἱ μνῆμαι καὶ αἱ φαν - τασίαι αἵ τε δόξαι ἀθροιζόμεναι ἑσμὸν τῶν παθῶν ἐγείρονσαι , φόβων , ἐπιθυμιῶν , ὀργῶν , ἐρώτων , φίλ - τρων , λυπῶν , ζήλων , μεριμνῶν , νοσημάτων , τῶν ὁμοίων παθῶν πλήρη ἀπέδειξαν .
Lemmas: κατά γάρ πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐκΒακχεύω ὑπό ὁ ἀλογία ἀναπηδάω τε ποιέω καί ἐκβοάω καί κράζω , ὁ ἔξω ταραχή ἀπό ὁ ἔνδον ἐκκαίω , ὅς ἀνάπτω ὁ αἴσθησις . ὁ δέ διά ὁ ἀκοή ἐμπαθής εἰμί κίνησις ἐκ τε πόα ψόφος καί ἦχος , αἰσχρορρημοσύνη τε καί λοιδορία , ὡς ὁ μέν πολύς τέλειος ὁ λογισμός ἐκδύω φέρω ποιέω οἰστράω , ὁ δέ οὖ θηλύνω παντοῖος στροφή ἑλίσσω . θυμίαμα δέ χρῆσις ἤ εὐώδης πνοή , ὁ τε ὁ οὐτάω ἔρως ὁ ἐραστής ἐμπορεύομαι , τίς λέα - λανθάνω , ὅσος ὁ ψυχή ὁ ἀλογία πιαίνω ; περί γάρ ὁ διά ὁ γεῦσις τίς ἄν τις καί λέγω πῃ - θῆμα , διπλόος μάλα ἐνταῦθα ὁ δεσμός συμ - πλέκω · ὁ μέν ὅς ἐκ ὁ γεῦσις ὁ πάθος πία - νέομαι , ὁ δέ ὅς ἐκ ὁ ἐμφόρησις ὁ ἀλλότριος σός - ματάω βαρύς τε καί δυνατός ἐργάζομαι ; φάρμακον γάρ , ὡς που τις ὁ ἰατρός φημί , οὐ μόνος ὁ σκευή - ἀστός ὑπό ὁ ἰατρικός , ἀλλά καί ὁ κατά ἡμέρα εἰς τροφή παραλαμβάνω σιτίον τε καί ποτός · καί πολύς μάλα ὁ θανάσιμος ἐκ οὗτος ὁ ψυχή ἀναδίδωμι ἤ ἐκ ὁ φαρμάκεια εἰς διάλυσις ὁ σῶμα κατά - σκευάζω . ὁ δέ ἁφή μόνος οὐ σωματόω ὁ ψυ - χὴν καί εἰς ἄναρθρος ψόφος , οἷος δή σῶμα , πολύς - κίς ἐκπίπτω ἐρεθίζω . ἐκ ὅς ὁ μνήμη καί ὁ φαν - τασία ὁ τε δόξα ἀθροίζω ἑσμός ὁ πάθος ἐγείρω , φόβος , ἐπιθυμία , ὀργή , ἔρως , φίλος - τρέω , λύπη , ζῆλος , μέριμνα , νόσημα , ὁ ὅμοιος πάθος πλήρης ἀποδείκνυμι .
porphyrius.de-abstinentia 1.35
διʼ ὃ πολὺς μὲγ ὁ ἀγὼν τούτων καθαρεῦσαι , πολὺς δὲ ὁ πόνος ἀπαλλα - γῆναι αὐτῶν τῆς μελέτης , καὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέ - ραν τῆς κατὰ τὴν αἴσθησιν ἀναγκαίας συμπλοκῆς ἡμῖν παρούσης . ὅθεν ὅση δύναμις ἀποστατέον τῶν τοιού - των χωρίων , ἐν οἷς καὶ μὴ βουλόμενόν ἐστιν περιπί - πτειν τῷ πάθει · καὶ εὐλαβητέον τὴν ἐκ τῆς πείρας μάχην καὶ εἰ βούλει καὶ νίκην καὶ τὴν ἐκ τῆς ἀπειρίας ἀγυμνασίαν .
Lemmas: διό ὁ πολύς μέγας ὁ ἀγών οὗτος καθαρεύω , πολύς δέ ὁ πόνος Απάλλα - γανάω αὐτός ὁ μελέτη , καί νύκτωρ καί μετά ἡμός - Ραν ὁ κατά ὁ αἴσθησις ἀναγκαῖος συμπλοκή ἐγώ πάρειμι . ὅθεν ὅσος δύναμις ἀφίστημι ὁ τοσιῦ - ὁ χωρίον , ἐν ὅς καί μή βούλομαι εἰμί περιπί - πτειν ὁ πάθος · καί εὐλαβέομαι ὁ ἐκ ὁ πεῖρα μάχη καί εἰ βούλομαι καί νίκη καί ὁ ἐκ ὁ ἀπειρία ἀγυμνασία .
porphyrius.de-abstinentia 1.36
οὕτως γὰρ καὶ τῶν πρόσθεν ἀκούομεν κλέα ἀνδρῶν , Πυθαγορείων τε καὶ σοφῶν · ὧν οἱ μὲν τὰ ἐρημότατα χωρία κατῴκουν , οἱ δὲ καὶ τῶν πόλεων τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ἄλση , ἐξ ὧν ἡ πᾶσα ἀπελήλαται τύρβη . Πλάτων δὲ τὴν Ἀκαδήμειαν οἰκεῖν εἵλετο , οὐ μόνον ἔρημον καὶ πόρρω τοῦ ἄστεος χωρίον , ἀλλὰ καί , ὡς φασίν , ἐπίνοσον . ἄλλοι δὲ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν οὐκ ἐφείσαντο πόθῳ τῆς ἔνδον ἀπερισπάστου θεωρίας . εἰ δέ τις οἴεται συνανθρωπεύων καὶ ἐμπιπλὰς τὰς αἰ - σθήσεις τῶν κατʼ αὐτὰς παθῶν αὐτὸς μένειν ἀπαθής , λέληθεν αὑτὸν καὶ τοὺς αὐτῷ πειθομένους ἀπατῶν ἀγνοῶν τε ὡς πολὺ τῶν παθῶν καταδεδούλωται αὐτῇ ὑπὸ τοῦ πλήθους οὐκ ἀλλοτριώσει . οὐ γὰρ δὴ μά - την οὐδὲ τῆς φύσεως καταψευδόμενος τῶν φιλοσόφων ἔλεγεν ὁ φάς · “ οὗτοι δέ που ἐκ νέων πρῶτον εἰς ἀγορὰν οὐκ ἴσασι τὴν ὁδόν , οὐδὲ ὅπου ) δικαστή - ριον ἢ βουλευτήριον ἤ τι κοινὸν ἄλλο τῆς πόλεως συνέδριον , νόμους δὲ καὶ ψηφίσματα λεγόμενα ἢ γεγραμμένα οὔτε ὁρῶσιν οὔτε ἀκούουσιν . σπουδαὶ δὲ ἑταιρειῶν ἐπʼ ἀρχὰς καὶ σύνοδοι καὶ δεῖπνα καὶ σὺν αὐλητρίσιν κῶμοι , οὐδὲ ὄναρ πράττειν προσί - σταται αὐτοῖς . εὖ δὲ ἢ κακῶς τι γέγονεν ἐν πόλει , ἤ τί τῳ κακόν ἐστιν ἐκ προγόνων γεγονός , πρὸς ἀν - δρῶν ἢ γυναικῶν , μᾶλλον αὐτὸν λέληθεν ἢ οἱ τῆς θα - λάττης λεγόμενοι χόες . καὶ ταῦτα πάντα οὐδʼ ὅτι οὐκ οἶδεν , οἶδεν . οὐδὲ γὰρ αὐτῶν ἀπέχεται τοῦ εὐ - δοκιμεῖν χάριν , ἀλλὰ τῷ ὄντι τὸ σῶμα μόνον ἐν τῇ πόλει κεῖται αὐτοῦ καὶ ἐπιδημεῖ , ἡ δὲ διάνοια ταῦτα πάντα ἡγησαμένη σμικρὰ καὶ οὐδέν , ἀτιμάσασα , πανταχῇ πέτεται κατὰ Πίνδαρον , εἰς τῶν ἐγγὺς οὐ - δὲν ἑαυτὴν συγκαθιεῖσα .
Lemmas: οὕτως γάρ καί ὁ πρόσθεν ἀκούω κλέος ἀνήρ , Πυθαγόρειος τε καί σοφός · ὅς ὁ μέν ὁ ἐρῆμος χωρίον κατοικέω , ὁ δέ καί ὁ πόλις ὁ ἱερόν καί ὁ ἄλσος , ἐκ ὅς ὁ πᾶς ἀπελαύνω τύρβη . Πλάτων δέ ὁ Ἀκαδήμεια οἰκέω αἱρέω , οὐ μόνος ἐρῆμος καί πρόσω ὁ ἄστυ χωρίον , ἀλλά καί , ὡς φημί , ἐπίνοσος . ἄλλος δέ καί ὁ ὀφθαλμός οὐ φείδομαι πόθος ὁ ἔνδον ἀπερίσπαστος θεωρία . εἰ δέ τις οἴομαι συνανθρωπεύομαι καί ἐμπίμπλημι ὁ ὁ - ἵστημι ὁ κατά αὐτός πάθος αὐτός μένω ἀπαθής , λανθάνω ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός πείθω ἀπατάω ἀγνοέω τε ὡς πολύς ὁ πάθος καταδουλόω αὐτός ὑπό ὁ πλῆθος οὐ ἀλλοτρίωσις . οὐ γάρ δή μή - ὁ οὐδέ ὁ φύσις καταψεύδομαι ὁ φιλόσοφος λέγω ὁ φημί · “ οὗτος δέ που ἐκ νέος πρῶτος εἰς ἀγορά οὐ οἶδα ὁ ὁδός , οὐδέ ὅπου ) δικαστής - Ῥίον ἤ βουλευτήριον ἤ τις κοινός ἄλλος ὁ πόλις συνέδριον , νόμος δέ καί ψήφισμα λέγω ἤ γράφω οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω . σπουδή δέ ἑταιρεία ἐπί ἀρχή καί σύνοδος καί δεῖπνον καί σύν αὐλητρίς κῶμος , οὐδέ ὄναρ πράσσω πρών - στατός αὐτός . εὖ δέ ἤ κακός τίς γίγνομαι ἐν πόλις , ἤ τίς τις κακός εἰμί ἐκ πρόγονος γίγνομαι , πρός ἐν - δράω ἤ γυνή , μάλα αὐτός λανθάνω ἤ ὁ ὁ ἀνταπόλλυμι - λάττα λέγω χοῦς . καί οὗτος πᾶς οὐδέ ὅτι οὐ οἶδα , οἶδα . οὐδέ γάρ αὐτός ἀπέχω ὁ εὀ - δοκέω χάριν , ἀλλά ὁ εἰμί ὁ σῶμα μόνος ἐν ὁ πόλις κεῖμαι αὐτός καί ἐπιδημέω , ὁ δέ διάνοια οὗτος πᾶς ἡγέομαι μικρός καί οὐδείς , ἀτιμάζω , πανταχῇ πέτομαι κατά Πίνδαρος , εἰς ὁ ἐγγύς οὐ - δέν ἑαυτοῦ συγκαθίημι .
porphyrius.de-abstinentia 1.37
” διὰ γὰρ τούτων ὁ Πλάτων οὐ καθιέντα εἰς τὰ εἰρημένα φησὶν ἐξ αὐτῶν μένειν ἀπαθῆ , ἀλλʼ ἐκ τοῦ εἰς μηδὲν αὐτῶν συγκαθιέναι . διʼ ὃ οὔτε τὴν ὁδὸν οἶδεν , ὅπου τὸ δικαστήριον ἢ βουλευτήριον , οὔτʼ ἄλλο οὐδὲν τῶν κατὰ μέρος . οὐκ οἶδε μὲν καὶ ἀπαντᾷ , ἀπαντῶν δὲ καὶ ἐμπιπλὰς τὰς αἰσθήσεις ἀπʼ αὐτῶν , ὅτι οὐδὲν οὐκ οἶδεν , ἀλλὰ τοὐ - ναντίον ἀπεχόμενον αὐτῶν φησίν , καὶ μὴ εἰδότα , οὐδʼ ὅτι οὐκ οἶδεν , εἰδέναι . εἰς δὲ δεῖπνα καθιέναι οὐδὲ ὄναρ , φησίν , προσίσταται αὐτῷ . σχολῇ ἄρα ἀγανακτήσειεν ἂν ζωμῶν καὶ κρεᾳδίων ἀποστερούμε - νος . ἢ ὅλως προσήσεται ταῦτα ; οὐχὶ δὲ πάντα ἡγη - σάμενος μικρὰ μὲν καὶ οὐδὲν ἐκ τῆς ἀποχῆς , με - γάλα δὲ καὶ βλαβερὰ ἐκ τῆς προσαγωγῆς , παραδειγ - μάτων ἐν τῷ ὄντι ἑστώτων , τοῦ μὲν θείου εὐδαιμονε - στάτου , τοῦ δὲ ἀθέου ἀθλιωτάτου , τῷ μὲν ὁμοιώσεται , τῷ δὲ ἀνομοιώσεται , τὸν εἰκότα βίον ζῶν ὁμοιοῦται , λιτόν τε τοῦτον καὶ αὐτάρκη καὶ ἥκιστα τοῖς θνητοῖς ἐμφορούμενον ;
Lemmas: ” διά γάρ οὗτος ὁ Πλάτων οὐ καθίημι εἰς ὁ λέγω φημί ἐκ αὐτός μένω ἀπαθής , ἀλλά ἐκ ὁ εἰς μηδείς αὐτός συγκαθίημι . διό ὁ οὔτε ὁ ὁδός οἶδα , ὅπου ὁ δικαστήριον ἤ βουλευτήριον , οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ κατά μέρος . οὐ οἶδα μέν καί ἀπαντάω , ἀπαντάω δέ καί ἐμπίμπλημι ὁ αἴσθησις ἀπό αὐτός , ὅτι οὐδείς οὐ οἶδα , ἀλλά ὁ - νηντίος ἀπέχω αὐτός φημί , καί μή οἶδα , οὐδέ ὅτι οὐ οἶδα , οἶδα . εἰς δέ δεῖπνον καθίημι οὐδέ ὄναρ , φημί , προσίστημι αὐτός . σχολή ἄρα ἀγανακτέω ἄν ζωμός καί κρεᾴδιον αποστερώ - ν . ἤ ὅλος προσίημι οὗτος ; οὐ δέ πᾶς ἡγέομαι - σάω μικρός μέν καί οὐδείς ἐκ ὁ ἀποχή , ἐγώ - γάλα δέ καί βλαβερός ἐκ ὁ προσαγωγή , παραδειγ - ματάω ἐν ὁ εἰμί ἵστημι , ὁ μέν θεῖος εὐδαίμων - Στάτου , ὁ δέ ἄθεος ἄθλιος , ὁ μέν ὁμοιόω , ὁ δέ ἀνομοιόω , ὁ ἔοικα βίος ζάω ὁμοιόω , λιτός τε οὗτος καί αὐτάρκης καί ἦκα ὁ θνητός ἐμφορέω ;
porphyrius.de-abstinentia 1.38
ὡς ἕως ἄν τις περὶ βρωτῶν - ρηται καὶ συνηγορῇ ὡς καὶ τόδε βρωτέον , ἀλλʼ οὐκ , εἰ οἷόν τε ἦν , ἀπάσης τροφῆς ὅτι ἀφεκτέον διανοῆ - ται,τοῖς πάθεσι συναγορεύων , δοξοκοπεῖ , ὡς μηδὲν διαφερόμενος περὶ ὧν διαφέρεται . βίᾳ μὲν τοίνυν ἑαυτὸνὁ φιλοσοφῶν οὐκ ἐξάξει · βιαζόμενος γὰρ οὐδὲν ἧττον ἐκεῖ μένει , ὅθεν ἀπελθεῖν βιάζεται · οὐ μὴν τὸν δεσμὸν παχύνων ἀδιάφορόν τι πράττειν ἡγήσεται . ὥστε τὸ ἀναγκαῖον μόνον διδοὺς τῇ φύσει καὶ τοῦτο κοῦφον καὶ διὰ κουφοτέρων τροφῶν , πᾶν τὸ παρὰ τοῦτο ὡς εἰς ἡδονὴν συντεῖνον παραιτήσεται . πέπει - σται γὰρ κατὰ τὸν εἰπόντα , ὡς ἧλος ψυχῆς πρὸς τὰ σώματα ἐτύγχανεν ἡ αἴσθησις · αὐτῇ τῇ ῥώσει τοῦ πάθους ἑαυτῆς συγκολλῶσα καὶ οἷον καθηλοῦσα τὴν ψυχὴν πρὸς τὴν διὰ τοῦ σώματος ἀπόλαυσιν . εἰ γὰρ μὴ ἐνεπόδιζεν · τὰ αἰσθήματα τῇ τῆς ψυχῆς καθαρᾷ ἐνεργείᾳ , τί δεινὸν ἦν ἐν σώματι εἶναι ἀπαθῆ μένοντα τῶν διὰ σώματος κινημάτων ;
Lemmas: ὡς ἕως ἄν τις περί βρωτός - ῥητός καί συνηγορέω ὡς καί ὅδε βρωτέος , ἀλλά οὐ , εἰ οἷος τε εἰμί , ἅπας τροφή ὅτι ἀπέχω διανοέω - ται,τοῖς πάθος συναγορεύω , δοξοκοπέω , ὡς μηδείς διαφέρω περί ὅς διαφέρω . βία μέν τοίνυν ἑαυτός φιλοσοφέω οὐ ἐξάγω · βιάζω γάρ οὐδείς ἥσσων ἐκεῖ μένω , ὅθεν ἀπέρχομαι βιάζω · οὐ μήν ὁ δεσμός παχύνω ἀδιάφορος τις πράσσω ἡγέομαι . ὥστε ὁ ἀναγκαῖος μόνος δίδωμι ὁ φύσις καί οὗτος κοῦφος καί διά κοῦφος τροφή , πᾶς ὁ παρά οὗτος ὡς εἰς ἡδονή συντείνω παραιτέομαι . πίνω - εἰμί γάρ κατά ὁ λέγω , ὡς ἧλος ψυχή πρός ὁ σῶμα τυγχάνω ὁ αἴσθησις · αὐτός ὁ ῥῶσις ὁ πάθος ἑαυτοῦ συγκολλάω καί οἷος καθηλόω ὁ ψυχή πρός ὁ διά ὁ σῶμα ἀπόλαυσις . εἰ γάρ μή ἐμποδίζω · ὁ αἴσθημα ὁ ὁ ψυχή καθαρός ἐνέργεια , τίς δεινός εἰμί ἐν σῶμα εἰμί ἀπαθής μένω ὁ διά σῶμα κίνημα ;
porphyrius.de-abstinentia 1.39
πῶς δʼ ἂν ἐπέκρινας καὶ εἶπας ὅ πέπονθας , μὴ πάσχων μηδὲ παρὼν οἷς ἔπαθες ; νοῦς μὲν γάρ ἐστι πρὸς αὐτῷ , κἂν ἡμεῖς μὴ ὦμεν πρὸς αὐτῷ . νοῦ δὲ ὁ παρεκβὰς ἐκεῖ ἐστὶν ὅπου καὶ παρεξῆλθεν , καὶ δια - θέων γε ἄνω καὶ κάτω τῇ τῆς ἀντιλήψεως προσοχῇ ἐκεῖ πάρεστιν ὅπου ἡ ἀντίληψις . ἄλλο δὲ ἦν μὴ προσέχειν τοῖς αἰσθητοῖς τῷ πρὸς ἄλλοις εἶναι , ἄλλο δὲ τὸ ἀφιστάντα νομίζειν ἑαυτὸν μὴ παρεῖναι . οὐ δὴ δείξει τις τοῦτο συγχωροῦντα τὸν Πλάτωνα , εἴγε μὴ ἑαυτὸν ἀπατῶντα τοῦτόν τις ἐπιδείξειεν . ὁ δὴ καθ - ιεὶς εἰς βρωτῶν παραδοχὰς καὶ εἰς θέας ἑκὼν τὰς διʼ ὄψεως ὁμιλίας τε καὶ γέλωτας αὐτῇ τῇ καθέσει ἐκεῖ ἐστὶν ὅπου καὶ τὸ πάθος · ὁ δὲ πρὸς ἄλλοις ὤν καὶ ἀποστάς , οὗτός ἐστιν ὁ διὰ τὴν ἀπειρίαν γέλωτα παρέχων οὐ μόνον Θρᾴτταις ἀλλὰ καὶ τῷ ἄλλῳ ὄχλῳ , καὶ ὅταν καθῇ , εἰς πᾶσαν ἀπορίαν ἐμπίπτων , ἀλλʼ οὐκ ἐξαναισθητῶν , οὐδὲ ἐξακριβῶν μέν , τῷ δὲ ἀλό - γῳ μόνον ἐνεργῶν ( οὐ γὰρ τοῦτο εἰπεῖν ἐτόλμησε Πλάτων ) , ἀλλʼ ὡς ἔν τε ταῖς λοιδορίαις ἴδιον ἔχει οὐδὲν οὐδένα λοιδορεῖν , ἅτε οὐκ εἰδὼς κακὸν οὐδὲν οὐδενός , ἐκ τοῦ μὴ μεμελετηκέναι , φησίν · ἀπορῶν οὖν γελοῖος φαίνεται , ἔν τε τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς τῶν ἄλλων μεγαλαυχίαις , οὐ προσποιητῶς , ἀλλὰ τῷ ὄντι γελῶν ἔνδηλος γιγνόμενος ληρώδης δοκεῖ εἶναι .
Lemmas: πῶς δέ ἄν ἐπικρίνω καί λέγω ὅς πάσχω , μή πάσχω μηδέ πάρειμι ὅς πάσχω ; νόος μέν γάρ εἰμί πρός ἑαυτοῦ , ἐάν ἐγώ μή εἰμί πρός αὐτός . νόος δέ ὁ παρεκβαίνω ἐκεῖ εἰμί ὅπου καί παρεξέρχομαι , καί δα - θέω γε ἄνω καί κάτω ὁ ὁ ἀντίληψις προσοχή ἐκεῖ πάρειμι ὅπου ὁ ἀντίληψις . ἄλλος δέ εἰμί μή προσέχω ὁ αἰσθητός ὁ πρός ἄλλος εἰμί , ἄλλος δέ ὁ ἀφίστημι νομίζω ἑαυτοῦ μή πάρειμι . οὐ δή δείκνυμι τις οὗτος συγχωρέω ὁ Πλάτων , εἰ μή ἑαυτοῦ ἀπατάω οὗτος τις ἐπιδείκνυμι . ὁ δή κατά - ἵημι εἰς βρωτός παραδοχή καί εἰς θέα ἑκών ὁ διά ὄψις ὁμιλία τε καί γέλως αὐτός ὁ κάθεσις ἐκεῖ εἰμί ὅπου καί ὁ πάθος · ὁ δέ πρός ἄλλος εἰμί καί ἀφίστημι , οὗτος εἰμί ὁ διά ὁ ἀπειρία γέλως παρέχω οὐ μόνος Θρᾷσσα ἀλλά καί ὁ ἄλλος ὄχλος , καί ὅταν καθίημι , εἰς πᾶς ἀπορία ἐμπίπτω , ἀλλά οὐ ἐξαναισθητέω , οὐδέ ἐξακριβόω μέν , ὁ δέ ἀλός - γος μόνος ἐνεργέω ( οὐ γάρ οὗτος λέγω τολμάω Πλάτων ) , ἀλλά ὡς ἐν τε ὁ λοιδορία ἴδιος ἔχω οὐδείς οὐδείς λοιδορέω , ἅτε οὐ οἶδα κακός οὐδείς οὐδείς , ἐκ ὁ μή μελετάω , φημί · ἀπορέω οὖν γέλοιος φαίνω , ἐν τε ὁ ἔπαινος καί ὁ ὁ ἄλλος μεγαλαυχία , οὐ προσποιητός , ἀλλά ὁ εἰμί γελάω ἔνδηλος γίγνομαι ληρώδης δοκέω εἰμί .
porphyrius.de-abstinentia 1.40
ὥστε διὰ τὴν ἀπειρίαν καὶ ἀποχὴν οὐκ οἶδεν οὐχ ὅτι εἰς πεῖραν καθιεὶς καὶ διὰ τοῦ ἀλόγου ἐνεργῶν , οἷός τέ ἐστιν θεωρεῖν τὰ κατὰ τὸν νοῦν ἀκραιφνῶς · οὐδὲ τῶν δύο ψυχὰς ἡμᾶς ἔχειν λεγόντων , δύο προσ - οχὰς ἡμῖν δεδωκότων . δύο γὰρ ἂν οὕτω ζῴων συν - έρξεις ἐποίουν , ἅ ἐνεδέχετο , ἄλλου πρὸς ἄλλοις ὄντος , τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου μὴ προσποιεῖσθαι τὰ ἔργα .
Lemmas: ὥστε διά ὁ ἀπειρία καί ἀποχή οὐ οἶδα οὐ ὅτι εἰς πεῖρα καθίημι καί διά ὁ ἄλογος ἐνεργέω , οἷος τε εἰμί θεωρέω ὁ κατά ὁ νόος ἀκραιφνής · οὐδέ ὁ δύο ψυχή ἐγώ ἔχω λέγω , δύο προς - ὀχή ἐγώ δίδωμι . δύο γάρ ἄν οὕτως ζῷον σῦς - ἔρδω ποιέω , ὅς ἐνδέχομαι , ἄλλος πρός ἄλλος εἰμί , ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος μή προσποιέω ὁ ἔργον .
porphyrius.de-abstinentia 1.41
τί δὲ ἔδει καὶ μαραίνειν τὰ πάθη καὶ ἀπο - θνήσκειν ἀπʼ αὐτῶν καὶ τοῦτο μελετᾶν καθʼ ἡμέραν , εἰ οἷόν τʼ ἦν ἐνεργεῖν ἡμᾶς κατὰ νοῦν πρὸς τὰ θνητὰ συναπτομένους ἂνευ τῆς τοῦ νοῦ ἐπιβλέψεως , ὥς τινες ἀπεφαίνοντο ; “ νοῦς γὰρ ὁρᾷ καὶ νοῦς ἀκούει.ʼʼ εἰ δʼ ἐσθίων πολυτελῆ καὶ πίνων οἶνον τὸν ἥδιστον οἷός τε εἶ πρὸς τοῖς ἀύλοις εἶναι , διὰ τί οὐχὶ καὶ παλ - λακίσι συνὼν καὶ δρῶν ἅ μηδὲ λέγειν καλόν ; παν - ταχοῦ γὰρ τοῦ ἐν ἡμῖν παιδὸς ἦν ταῦτα τὰ πάθη , καὶ ὅσῳ αἰσχρά , οὐ πρὸς αὐτὰ φήσεις κατασπᾶσθαι . τίς γὰρ ἡ διακλήρωσις τούτου , τὰ μὲν μὴ οἷόν τε εἶναι πάσχειν μὴ ὄντα πρὸς αὐτοῖς , τὰ δὲ ἕτερα συγχωρεῖν ἀποτελεῖν πρὸς τοῖς νοητοῖς ὄντα ; οὐ γὰρ ὅτι τάμεν ὑπείληπται εἶναι αἰσχρὰ παρὰ τοῖς πολλοῖς , τὰ δὲ οὔ αἰσχρὰ γὰρ πάντα ὡς πρός γε τὴν κατὰ νοῦν ζωήν , καὶ πάντων ἀφεκτέον καθάπερ τῶν ἀφροδισίων . ὀλίγον δὲ τῇ φύσει τροφῶν συγχωρητέον διὰ τὴν τῆς γενέσεως ἀνάγκην . ὅπου γὰρ αἴσθησις καὶ ταύτης ἀντίληψις , ἐκεῖ τοῦ νοητοῦ ἡ ἀπόστασις · καὶ ὅσῳ τῆς ἀλογίας ἀνακίνησις , τόσῳ τοῦ νοεῖν ἀπόστασις . οὐ γὰρ ἐνδέχεται τῇδε κἀκεῖσε φερόμενον , ἐνταῦθα ὄντα , εἶναι ἐκεῖ . οὐ γὰρ μέρει ἡμῶν , ἀλλʼ ὅλοι τὰς προσοχὰς ποιούμεθα .
Lemmas: τίς δέ δέω καί μαραίνω ὁ πάθος καί ἀπος - θνῄσκω ἀπό αὐτός καί οὗτος μελετάω κατά ἡμέρα , εἰ οἷος τε εἰμί ἐνεργέω ἐγώ κατά νόος πρός ὁ θνητός συνάπτω ἄνευ ὁ ὁ νόος ἐπίβλεψις , ὡς τις ἀποφαίνω ; “ Νοῦς γάρ ορά καί Νοῦς ἀκούω εἰ δέ ἐσθίω πολυτελής καί πίνω οἶνος ὁ ἡδύς οἷος τε εἰμί πρός ὁ ἄυλος εἰμί , διά τίς οὐ καί πάλος - λακίς σύνειμι καί δράω ὅς μηδέ λέγω καλός ; πᾶς - Τάχου γάρ ὁ ἐν ἐγώ παῖς εἰμί οὗτος ὁ πάθος , καί ὅσος αἰσχρός , οὐ πρός αὐτός φημί κατασπάω . τίς γάρ ὁ διακλήρωσις οὗτος , ὁ μέν μή οἷος τε εἰμί πάσχω μή εἰμί πρός αὐτός , ὁ δέ ἕτερος συγχωρέω ἀποτελέω πρός ὁ νοητός εἰμί ; οὐ γάρ ὅτι τέμνω ὑπολαμβάνω εἰμί αἰσχρός παρά ὁ πολύς , ὁ δέ οὐ αἰσχρός γάρ πᾶς ὡς πρός γε ὁ κατά νόος ζωή , καί πᾶς ἀπέχω καθά ὁ ἀφροδίσιος . ὀλίγος δέ ὁ φύσις τροφή συγχωρέω διά ὁ ὁ γένεσις ἀνάγκη . ὅπου γάρ αἴσθησις καί οὗτος ἀντίληψις , ἐκεῖ ὁ νοητός ὁ ἀπόστασις · καί ὅσος ὁ ἀλογία ἀνακίνησις , τόσος ὁ νοέω ἀπόστασις . οὐ γάρ ἐνδέχομαι τῇδε ἐκεῖσε φέρω , ἐνταῦθα εἰμί , εἰμί ἐκεῖ . οὐ γάρ μέρος ἐγώ , ἀλλά ὅλος ὁ προσοχή ποιέω .
porphyrius.de-abstinentia 1.42
τὸ δὲ οἴεσθαι κατὰ τὴν αἴσθη - σιν παθαινόμενον πρὸς τοῖς νοητοῖς ἐνεργεἴν πολ - λοὺς καὶ τῶν βαρβάρων ἐξετραχήλισεν , οἵ ἐπὶ πᾶν εἶδος ἡδονῆς προῆλθον ἐκ καταφρονήσεως , λέγοντες καὶ τῶν δύνασθαι πρὸς ἄλλοις ὄντα τῇ ἀλογίᾳ χρῆ - σθαι τούτοις ἐπιτρέπειν . ἤδη γάρ τινων ἀκήκοα τῇ σφῶν δυστυχίᾳ συναγορευόντων τοῦτον τὸν τρόπον . οὐ γὰρ ἡμᾶς μολύνει , φασί , τὰ βρώματα , ὥσπερ οὐδὲ τὴν θάλατταν τὰ ῥυπαρὰ τῶν ῥευμάτων · κυρι - . εύομεν γὰρ βρωτῶν ἀπάντων , καθάπερ ἡ θάλασσα τῶν ὑγρῶν πάντων . εἰ δὲ ἡ θάλασσα κλείσειε τὸ ἑαυτῆς στόμα , ὥστε μὴ δέξασθαι τὰ ῥέοντα , ἐγένετο καθʼ ἑαυτὴν μὲν μεγάλη , κατὰ δὲ τὸν κόσμον μικρά , ὡς μὴ δυναμένη στέξαι τὰ ῥυπαρά . εὐλαβηθεῖσα δὲ μολυνθῆναι , οὐκ ἂν δέξαιτο . ἀλλὰ διὰ τοῦτο δὴ πάντα δέχεται , γιγνώσκουσα τὸ ἑαυτῆς μέγεθος , καὶ οὐκ ἀποστρέφεται τὰ εἰς ἑαυτὴν ἐρχόμενα . καὶ ἡμεῖς οὖν , φασίν , ἐὰν εὐλαβηθῶμεν βρῶσιν , ἐδουλώθη - μεν τῷ τοῦ φόβου φρονήματι . δεῖ δὲ πάνθʼ ἡμῖν ὑποτετάχθαι . ὕδωρ μὲν γὰρ ὀλίγον συνακτὸν ἐάν τι δέξηται ῥυπαρόν , εὐθέως μιαίνεται καὶ θολοῦται ὑπὸ τῆς ῥυπαρίας · βυθὸς δὲ οὐ μιαίνεται . οὕτω δὴ καὶ βρώσεις τῶν ὀλίγων περιγίγνονται · ὅπου δὲ βυ - θὸς ἐξουσίας , πάντα δέχονται καὶ ὑπʼ οὐδενὸς μιαί - νονται . τοιούτοις δʼ ἑαυτοὺς ἀπατῶντες ἀκόλουθα μὲν οἷς ἠπάτηντο ἔδρων , ἀντὶ δʼ ἐλευθερίας εἰς τὸν τῆς κακοδαιμονίας βυθὸν αὐτοὺς φέροντες ἔπνιξαν . τοῦτο καὶ τῶν κυνικῶν τινὰς παντορέκτας ἐποίησεν , προσπλακέντας τῷ αἰτίῳ τῶν ἁμαρτημάτων αὐτοῖς , ὅ δὴ καλεῖν εἰώθασιν ἀδιάφορον .
Lemmas: ὁ δέ οἴομαι κατά ὁ αἰσθάνομαι - βρόχος παθαίνω πρός ὁ νοητός ἐνεργέω πολ - Λοῦς καί ὁ βάρβαρος ἐκτραχηλίζω , ὅς ἐπί πᾶς εἶδος ἡδονή προέρχομαι ἐκ καταφρόνησις , λέγω καί ὁ δύναμαι πρός ἄλλος εἰμί ὁ ἀλογία χράω - ἕπομαι οὗτος ἐπιτρέπω . ἤδη γάρ τις ἀκούω ὁ σφεῖς δυστυχία συναγορεύω οὗτος ὁ τρόπος . οὐ γάρ ἐγώ μολύνω , φημί , ὁ βρῶμα , ὥσπερ οὐδέ ὁ θάλασσα ὁ ῥυπαρός ὁ ῥεῦμα · Κῦρι - . εὕω γάρ βρωτός ἅπας , καθά ὁ θάλασσα ὁ ὑγρός πᾶς . εἰ δέ ὁ θάλασσα κλῄζω ὁ ἑαυτοῦ στόμα , ὥστε μή δέχομαι ὁ ῥέω , γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ μέν μέγας , κατά δέ ὁ κόσμος μικρός , ὡς μή δύναμαι στέγω ὁ ῥυπαρός . εὐλαβέομαι δέ μολύνω , οὐ ἄν δέχομαι . ἀλλά διά οὗτος δή πᾶς δέχομαι , γιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ μέγεθος , καί οὐ ἀποστρέφω ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἔρχομαι . καί ἐγώ οὖν , φημί , ἐάν εὐλαβέομαι βρῶσις , δουλόω - μέν ὁ ὁ φόβος φρόνημα . δέω δέ πᾶς ἐγώ ὑποτάσσω . ὕδωρ μέν γάρ ὀλίγος συνακτός ἐάν τις δέχομαι ῥυπαρός , εὐθύς μιαίνω καί θολόω ὑπό ὁ ῥυπαρία · βυθός δέ οὐ μιαίνω . οὕτως δή καί βρῶσις ὁ ὀλίγος περιγίγνομαι · ὅπου δέ βυ - ἄνθος ἐξουσία , πᾶς δέχομαι καί ὑπό οὐδείς μιαίος - νοντ . τοιοῦτος δέ ἑαυτοῦ ἀπατάω ἀκόλουθος μέν ὅς ἀπατάω δράω , ἀντί δέ ἐλευθερία εἰς ὁ ὁ κακοδαιμονία βυθός ἑαυτοῦ φέρω πνίγω . οὗτος καί ὁ κυνικός τις παντορέκτης ποιέω , προσπλέκω ὁ αἴτιος ὁ ἁμάρτημα αὐτός , ὅς δή καλέω εἴωθα ἀδιάφορος .
porphyrius.de-abstinentia 1.43
ἀνὴρ δὲ εὐλαβὴς καὶ ὕποπτος πρὸς τὰ γοητεύματα τῆς φύσεως , τήν τε τοῦ σώματος φύσιν κατασκεψάμενος καὶ ὡς ἥρμοσται ὀργάνου δίκην πρὸς τὰς δυνάμεις τῆς ψυχῆς γνούς , οἶδεν ὡς ἕτοιμον φθέγξασθαι τὸ πάθος , ἄν τε βου - λώμεθα ἂν τε μή , κρουσθέντος τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν ἔξωθεν καὶ τοῦ κρούσματος εἰς ἀντίληψιν ἀφικομέ - νου . ἡ γὰρ ἀντίληψις ἐτύχgκεν οὖσα ἡ φθέγξις , φθέγξασθαι δʼ οὐκ ἔστι τὴν ψυχὴν μὴ ὅλην πρὸς τὸ φθέγμα ἐπιστραφεῖσαν καὶ τὸ ἐπιστατικὸν ὄμμα πρὸς τοῦτο μεταθεῖσαν . ὅλως δὲ τῆς ἀλογίας τὸ ἄχρι τί - νος καὶ πῶς καὶ πόθεν καὶ πρὸς οὕς ἐπικρίνειν οὐκ ἐχούσης , καθ’ ἑαυτὴν δὲ ἀνεπισκέπτου ὑπαρχούσης , ἂν ἐπιβρίσῃ , ἵπποις ἐοικυίας ἄνευ ἡνιόχου , ἀμή - χανόν ἐστιν ἢ διοικεῖν τι καθηκόντως πρὸς τὰ ἔξω ἢ τροφῆς καιρὸν καὶ μέτρα γιγνώσκειν , μὴ οὐχὶ τοῦ ἡνιόχου ἐφεστῶτος ὄμματος , ὃς τὰ κινήματα ῥυθμί - ζει καὶ ἡνιοχεῖ τῆς τυφλῆς καθʼ ἑαυτὴν ἀλογίας . ὁ δὲ τὴν ἐπίστασιν τοῦ λογισμοῦ ἀφαιρῶν τῆς ἀλογίας , ἐπιτρέπων δὲ αὐτῇ φέρεσθαι κατὰ τὴν οἰκείαν φύ - σιν , οἷος ἂν εἴη τῇ ἐπιθυμίᾳ συγχωρήσας εἰς ὅσον βούλεται προχωρεῖν τῆς οἰκείας κινήσεως , καὶ τῷ θυμιῷ ὡσαύτως . καλὸν γοῦν ἡμῖν τὸ σπουδαῖον ποι - ήσει καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ λελογισμένα ἀκάθεκτον ὑπὸ τοῦ ἐφεστῶτος λογισμοῦ ποιῶν ἐν ταῖς τοῦ ἀλόγου ἐνεργείαις .
Lemmas: ἀνήρ δέ εὐλαβής καί ὕποπτος πρός ὁ γοήτευμα ὁ φύσις , ὁ τε ὁ σῶμα φύσις κατασκέπτομαι καί ὡς ἁρμόζω ὄργανον δίκη πρός ὁ δύναμις ὁ ψυχή γιγνώσκω , οἶδα ὡς ἑτοῖμος φθέγγομαι ὁ πάθος , ἐάν τε βοῦς - λάω ἐάν τε μή , κρούω ὁ σῶμα ὑπό ὁ ἔξωθεν καί ὁ κροῦσμα εἰς ἀντίληψις ἀφικνέομαι - νόος . ὁ γάρ ἀντίληψις τυγχάνω εἰμί ὁ φθέγξις , φθέγγομαι δέ οὐ εἰμί ὁ ψυχή μή ὅλος πρός ὁ φθέγμα ἐπιστρέφω καί ὁ ἐπιστατικός ὄμμα πρός οὗτος μετατίθημι . ὅλος δέ ὁ ἀλογία ὁ ἄχρι τίς - ν καί πῶς καί πόθεν καί πρός ὅς ἐπικρίνω οὐ ἔχω , κατά ἑαυτοῦ δέ ἀνεπίσκεπτος ὑπάρχω , ἄν ἐπιβρίθω , ἵππος ἔοικα ἄνευ ἡνίοχος , ἡμέτερος - χάσκω εἰμί ἤ διοικέω τις καθήκω πρός ὁ ἔξω ἤ τροφή καιρός καί μέτρον γιγνώσκω , μή οὐ ὁ ἡνίοχος ἐφίστημι ὄμμα , ὅς ὁ κίνημα ῥυθμί - ζω καί ἡνιοχέω ὁ τυφλός κατά ἑαυτοῦ ἀλογία . ὁ δέ ὁ ἐπίστασις ὁ λογισμός ἀφαιρέω ὁ ἀλογία , ἐπιτρέπω δέ αὐτός φέρω κατά ὁ οἰκεῖος φῦ - βρόχος , οἷος ἄν εἰμί ὁ ἐπιθυμία συγχωρέω εἰς ὅσος βούλομαι προχωρέω ὁ οἰκεῖος κίνησις , καί ὁ θυμιάω ὡσαύτως . καλός γοῦν ἐγώ ὁ σπουδαῖος ποῖ - ἵημι καί ὁ ἔργον αὐτός λογίζομαι ἀκάθεκτος ὑπό ὁ ἐφίστημι λογισμός ποιέω ἐν ὁ ὁ ἄλογος ἐνέργεια .
porphyrius.de-abstinentia 1.44
καίτοι ταύτῃ διενηνοχέναι φαίνεται ὁ σπουδαῖος τοῦ φαύλου , ὅτι ὁ μὲν πανταχοῦ τὸν λο - γισμὸν ἔχει παρεστῶτα καὶ κρατοῦντα καὶ ἡνιοχοῦντα τὸ ἄλογον , ὁ δὲ πολλὰ πράττει παριεὶς τῷ λογισμῷ καὶ σὺν τούτῳ πράττειν ἅ πράττει . διʼ ὅ καὶ ὁ μὲν ἀλόγιστος λέγεται καὶ φερόμενος ὑπὸ τῆς ἀλογίας , ὁ δὲ λελογισμένος καὶ ἐγκρατὴς παντὸς ἀλογίστου · καὶ τὸ ἁμαρτάνειν ἄρα τοῦτο τοῖς πολλοῖς καὶ ἐν λόγῳ καὶ ἐν πράξει καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ταῖς ὀργαῖς γίνεται , ἔμπαλιν δὲ κατορθοῦν τοῖς σπουδαίοις , ὅτι οί μὲν ἐφῆκαν τῷ παιδὶ δρᾶν καθʼ ἑαυτὸν ἃ βούλε - ται , οἱ δὲ τῷ παιδαγωγῷ , καὶ μετὰ τούτου τὰ καθʼ ἑαυτούς κυβερνῶσιν . ὥστε καὶ ἐν βρωτοῖς καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ταῖς διὰ τοῦ σώματος ἐνεργείαις ἢ ἀπο - λαύσεσιν παρὼν μὲν ὁ ἡνίοχος ἀφορίζει τὸ σύμμε - τρον καὶ τὸ εὔκαιρον , ἀπὼν δὲ καὶ ὡς φασίν τινες πρὸς τοῖς ἑαυτοῦ ὤν , εἰ μὲν καὶ τὴν ἡμετέραν πρόσε - ξιν ἔχει παρʼ ἑαυτῷ , οὐδʼ ἐπιτρέπει τῇ ἀλογίᾳ παθαίνεσθαι οὐδʼ ὅλως τι ἐνεργεῖν . εἰ δʼ ἀφῆκε ταύτην πρὸς τῷ παιδὶ εἶναι ἄνευ αὑτοῦ , ἀπώλεσε τὸν ἄνθρωπον συρόμενον ὑπὸ τῆς ἀνοίας τοῦ ἀλό - μου .
Lemmas: καίτοι οὗτος διαφέρω φαίνω ὁ σπουδαῖος ὁ φαῦλος , ὅτι ὅς μέν πανταχοῦ ὁ Λο - γισμὸν ἔχω παρίστημι καί κρατέω καί ἡνιοχέω ὁ ἄλογος , ὅς δέ πολύς πράσσω παρίημι ὁ λογισμός καί σύν οὗτος πράσσω ὅς πράσσω . διό ὁ καί ὁ μέν ἀλόγιστος λέγω καί φέρω ὑπό ὁ ἀλογία , ὁ δέ λογίζομαι καί ἐγκρατής πᾶς ἀλόγιστος · καί ὁ ἁμαρτάνω ἄρα οὗτος ὁ πολύς καί ἐν λόγος καί ἐν πρᾶξις καί ὁ ἐπιθυμία καί ὁ ὀργή γίγνομαι , ἔμπαλιν δέ κατορθόω ὁ σπουδαῖος , ὅτι ὁ μέν ἐφίημι ὁ παῖς δράω κατά ἑαυτοῦ ὅς βούλω - ται , ὁ δέ ὁ παιδαγωγός , καί μετά οὗτος ὁ κατά ἑαυτοῦ κυβερνάω . ὥστε καί ἐν βρωτός καί ἐν ὁ ἄλλος ὁ διά ὁ σῶμα ἐνέργεια ἤ ἀπος - λαύσεσιν πάρειμι μέν ὁ ἡνίοχος ἀφορίζω ὁ σύμμ̈ος - τρος καί ὁ εὔκαιρος , ἄπειμι δέ καί ὡς φημί τις πρός ὁ ἑαυτοῦ εἰμί , εἰ μέν καί ὁ ἡμέτερος πρόσω - Ξιν ἔχω παρά ἑαυτοῦ , οὐδέ ἐπιτρέπω ὁ ἀλογία παθαίνω οὐδέ ὅλος τις ἐνεργέω . εἰ δέ ἀφίημι οὗτος πρός ὁ παῖς εἰμί ἄνευ ἑαυτοῦ , ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος σύρω ὑπό ὁ ἄνοια ὁ ἀλός - ἐγώ .
porphyrius.de-abstinentia 1.45
ὅθεν τοῖς σπουδαίοις ἡ ἀποχὴ μᾶλλον οἰκειο - τέρα καὶ βρωτῶν καὶ τῶν διὰ σώματος ἀπολαύσεων καὶ πράξεων τῆς ἐφάψεως , τῷ δεῖν ἐφαπτόμενον τῶν σωματικῶν καταβαίνειν ἀπὸ τῶν οἰκείων ἠθῶν εἰς παιδαγωγίαν τοῦ ἐν ἡμῖν ἀλογίστου · ἐν δὲ ταῖς τροφαῖς καὶ μᾶλλον · οὐδὲ γὰρ τοῦ μέλλοντος ἐξ αὐ - τῶν ἐπιλογιστικὸν τὸ ἄλογον . φύσει γὰρ ἀνεπίγνω - μον τοῦ ἀπόντος τὸ ἄλογον . τῶν δὲ τροφῶν εἰ μὲν ἦν ἀπηλλάχθαι ὥσπερ τῶν ὁρατῶν ἀρθέντων ( ἔξεστι γὰρ πρὸς ἄλλοις εἶναι κοιμίσαντα τὰς ἀπʼ αὐτῶν φαντασίας ) , μέτριον ἄν ἦν , τῇ ἀνάγκῃ εἴξαντα τῆς θνητῆς φύσεως ἐπʼ ὀλίγον , εὐθὺς ἀπηλλάχθαι . ἐπεὶ δὲ καὶ παρολκῆς χρόνου χρεία καὶ πέψεως καὶ ἀνα - δόσεως καὶ τῆς πρὸς τούτοις συνεργείας τῆς ἐξ ὕπνου τε καὶ ἡσυχίας τῆς τε ἄλλης ἀργίας καὶ μετὰ ταῦτα τῆς ἐκ τῆς ἀναδόσεως ποιᾶς κράσεως περιττωμάτων τε διαχωρήσεως , ἀνάγκη τὸν παιδαγωγὸν παρεῖναι , ὅς τὰ κοῦφα καὶ ἀνεμπόδιστα ἑαυτῷ ἐκλεξάμενος , ταῦτʼ ἐπιτρέψει τῇ φύσει , τὸ μέλλον προορώμενος καὶ ὅσον τὸ ἐμπόδιον , συγχωρήσαντος ταῖς ἐπιθυ - μίαις φορτίον οὐκ εὐάγκαλον ἐπεισάγειν ἡμῖν διʼ ὀλίγην ἡδονήν , ἧς ἐν τῷ καταδέχεσθαι αὐτὰ εἰς τὴν κατάποσιν ἀντιλαμβάνονται .
Lemmas: ὅθεν ὁ σπουδαῖος ὁ ἀποχή μάλα οικείος - τέρας καί βρωτός καί ὁ διά σῶμα ἀπόλαυσις καί πρᾶξις ὁ ἔφαψις , ὁ δέω ἐφάπτω ὁ σωματικός καταβαίνω ἀπό ὁ οἰκεῖος ἦθος εἰς παιδαγωγία ὁ ἐν ἐγώ ἀλόγιστος · ἐν δέ ὁ τροφή καί μάλα · οὐδέ γάρ ὁ μέλλω ἐκ οὐ - ὁ ἐπιλογιστικός ὁ ἄλογος . φύσις γάρ ἀνεπίγνω - νυμφότιμον ὁ ἄπειμι ὁ ἄλογος . ὁ δέ τροφή εἰ μέν εἰμί ἀπαλλάσσω ὥσπερ ὁ ὁρατός ἀραρίσκω ( ἔξεστι γάρ πρός ἄλλος εἰμί κοιμίζω ὁ ἀπό αὐτός φαντασία ) , μέτριος ἄν εἰμί , ὁ ἀνάγκη εἴκω ὁ θνητός φύσις ἐπί ὀλίγος , εὐθύς ἀπαλλάσσω . ἐπεί δέ καί παρολκή χρόνος χρεία καί πέψις καί ἄναξ - δόσις καί ὁ πρός οὗτος συνέργεια ὁ ἐκ ὕπνος τε καί ἡσυχία ὁ τε ἄλλος ἀργία καί μετά οὗτος ὁ ἐκ ὁ ἀνάδοσις ποιός κρᾶσις περίσσωμα τε διαχώρησις , ἀνάγκη ὁ παιδαγωγός πάρειμι , ὅς ὁ κοῦφος καί ἀνεμπόδιστος ἑαυτοῦ ἐκλέγω , οὗτος ἐπιτρέπω ὁ φύσις , ὁ μέλλω προοράω καί ὅσος ὁ ἐμπόδιος , συγχωρέω ὁ ἐπιθύω - μῖος φορτίον οὐ εὐάγκαλος ἐπεισάγω ἐγώ διά ὀλίγος ἡδονή , ὅς ἐν ὁ καταδέχομαι αὐτός εἰς ὁ κατάποσις ἀντιλαμβάνω .
porphyrius.de-abstinentia 1.46
οὐκ ἀπεικότως ἄρα τὸ πολὺ καὶ περιττὸν ὁ λόγος ἀποκρίνας εἰς ὀλίγον πε - ριγράφει τὸ ἀναγκαῖον , εἰ μέλλει μήτε πορίζων ἕξειν πράγματα διὰ τὸ δεῖσθαι πλειόνων , μήτε εὐτρεπῆ ποιῶν πλειόνων τῶνὑπηρετησομένωνδεήσεσθαι,μήτε ἐσθίων πλειόνων ἡδονῶν ἀντιλήψψεσθαι,μήτεπληρού - μενος πολλῆς ἀργίας ἐμπλήσεσθαι , μήτε παχυτέρου φορτίου ἐμπιπλάμενος ὑπνώδης γίγνεσθαι , μήτε τῶν πιαινόντων τὸ σῶμα πληρούμενος ἰσχυρότερον μὲντὸν δεσμόν , αὐτὸν δὲ ἀργότερον πρὸς τὰ οἰκεῖα ποιήσειν καὶἀσθενέστερον.δειξάτω τοίνυνὴμῖντιςἀνήρ,σπεύ - δων ὡς ἔνι μάλιστα ζῆν κατὰ νοῦν καὶ ἀπερίσπαστος ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα παθῶν εἶναι , ὡς εὐπορωτέρα μὲν ἡ κρεοφαγία τῶν ἐκ τῶν ἀκροδρύων καὶ ἐκ λαχάνων ὄψων , εὐτελεστέρα δὲ ἡ τούτων παρασκευὴ τῆς τῶν ἀψύχων καὶ μαγείρων ὅλως μὴ δεομένης , ἀνήδονος δὲ καθʼ ἑαυτὴν παραβαλλομένη πρὸς τὴν ἄψυχον , κου - φοτέρα δὲ ἐν ταῖς πέψεσιν τῆς ἑτέρας , κἀν ταῖς ἀνα - δόσεσιν ταῖς εἰς τὸ σῶμα ταχυτέρα τῆς ἐκ λαχάνων ἀναδόσεως , πρός τε τὰς ἐπιθυμίας ἧττον ἐρεθίζουσα , καὶ εἰς πάχος καὶ ῥώμην σώματος ἔλαττον συμβαλλο - μένη τῆς ἀψύχου διαίτης .
Lemmas: οὐ ἀπεικότως ἄρα ὁ πολύς καί περισσός ὁ λόγος ἀποκρίνω εἰς ὀλίγος μετά - ριγραφω ὁ ἀναγκαῖος , εἰ μέλλω μήτε πορίζω ἔχω πρᾶγμα διά ὁ δέω πολύς , μήτε εὐτρεπής ποιέω πολύς τῶνὑπηρετησομένωνδεήσεσθαι,μήτε ἐσθίω πολύς ἡδονή ἀντιλαμβάνω - μένος πολύς ἀργία ἐμπίμπλημι , μήτε παχύς φορτίον ἐμπίμπλημι ὑπνώδης γίγνομαι , μήτε ὁ πιαίνω ὁ σῶμα πληρόω ἰσχυρός μεντον δεσμός , ἑαυτοῦ δέ ἀργός πρός ὁ οἰκεῖος ποιέω καὶἀσθενέστερον.δειξάτω τοίνυνὴμῖντιςἀνήρ,σπεύ - δήω ὡς ἔνειμι μάλα ζάω κατά νόος καί ἀπερίσπαστος ἐκ ὁ κατά ὁ σῶμα πάθος εἰμί , ὡς εὔπορος μέν ὁ κρεοφαγία ὁ ἐκ ὁ ἀκρόδρυα καί ἐκ λάχανον ὄψον , εὐτελής δέ ὁ οὗτος παρασκευή ὁ ὁ ἄψυχος καί μάγειρος ὅλος μή δέω , ἀνήδονος δέ κατά ἑαυτοῦ παραβάλλω πρός ὁ ἄψυχος , ποῦ - φοτερας δέ ἐν ὁ πέψις ὁ ἕτερος , ἐν ὁ ἀνα - δόσις ὁ εἰς ὁ σῶμα ταχύς ὁ ἐκ λάχανον ἀνάδοσις , πρός τε ὁ ἐπιθυμία ἥσσων ἐρεθίζω , καί εἰς πάχος καί ῥώμη σῶμα ἐλαχύς συμβάλλω - μένω ὁ ἄψυχος δίαιτα .
porphyrius.de-abstinentia 1.47
εἰ δὲ τοῦτο οὕτε ἰατρῶν τις οὔτε φιλοσόφων , οὐ γυμναστής , οὐκ ἰδιώτης εἰπεῖν ἐτόλμησεν,τί οὐκ ἀφιστάμεθα ἑκόντες τοῦ σωματικοῦ φορτίου ; τί οὐκ ἐλευθεροῦμεν αὐτοὺς ἅμα τῇ ἀπο - στάσει ἐκ πολλῶν ( οὐ γὰρ ἑνὸς ἦν , ἀλλὰ μυρίων , τοῖς ἐλαχίστοις ἐθίσαντα αὐτὸν ἀρκεῖσθαι , ἀπηλλά - χθαι ) , χρημάτων περιουσίας , οἰκετῶν πλειόνων ὑπη - ρεσίας , σκευῶν πλήθους , ὑπνώδους καταστάσεως , νόσων σφοδρότητος καὶ πλήθους , ἰατρῶν δεήσεως , ἐρεθισμῶν πρὸς ἀφροδίσια , ἀναθυμιάσεων παχυτέ - ρων , περιττωμάτων πλήθους , παχύτητος τοῦ δε - σμοῦ , ῥώμης πρὸς πράξεις ἐγειρούσης , Ἰλιάδος κα - κῶν · ὧν ἡ ἄψυχος καὶ λιτὴ τροφὴ καὶ πᾶσιν εὐπό - ριστος ἀφαιρεῖται ἡμᾶς , εἰρήνην παρασκευάζουσα τῷ τὰ σωτήρια ἡμῖν ἐκπορίζοντι λογισμῷ . οὐ γὰρ ἐκ τῶν μαζοφάγων , φησὶν ὁ Διογένης , οἱ κλέπται καὶ οἱ πολέμιοι , ἀλλ᾿ ἐκ τῶν κρεοφάγων οἱ συκοφάν - ται καὶ τύραννοι . τῆς δὲ τοῦ πολλῶν δεῖσθαι ἀρθεί - σης αἰτίας καὶ τοῦ πλήθους τῶν εἰσαγομένων ἐἰς τὸ σῶμα περιαιρεθέντος τοῦ τε βάρους τῶν ἀναδιδομέ - νων κουφισθέντος , ἐλεύθερον τὸ ὄμμα καπνοῦʼτε καὶ κύματος τοῦ σωματικοῦ ἐκτὸς καθωρμισμένον γίγνεται .
Lemmas: εἰ δέ οὗτος ἵημι ἰατρός τις οὔτε φιλόσοφος , οὐ γυμναστής , οὐ ἰδιώτης λέγω ἐτόλμησεν,τί οὐ ἀφίστημι ἑκών ὁ σωματικός φορτίον ; τίς οὐ ἐλευθερόω ἑαυτοῦ ἅμα ὁ ἀπος - στάσις ἐκ πολύς ( οὐ γάρ εἷς εἰμί , ἀλλά μυρίος , ὁ ἐλαχύς ἐθίζω ἑαυτοῦ ἀρκέω , ἀπηλλά - χθαι ) , χρῆμα περιουσία , οἰκέτης πολύς ὕπειμι - ῥέω , σκεῦος πλῆθος , ὑπνώδης κατάστασις , νόσος σφοδρότης καί πλῆθος , ἰατρός δέησις , ἐρεθισμός πρός ἀφροδίσιος , ἀναθυμίασις πάχω - ῥόος , περίσσωμα πλῆθος , παχύτης ὁ δέ - σμόω , ῥώμη πρός πρᾶξις ἐγείρω , Ἰλιάς ἄν - γυνή · ὅς ὁ ἄψυχος καί λιτός τροφή καί πᾶς εὐπό - ριστος ἀφαιρέω ἐγώ , εἰρήνη παρασκευάζω ὁ ὁ σωτήριος ἐγώ ἐκπορίζω λογισμός . οὐ γάρ ἐκ ὁ μαζοφάγος , φημί ὁ Διογένης , ὁ κλέπτης καί ὁ πολέμιος , ἀλλά ἐκ ὁ κρεοφάγος ὁ συκοφημι - ὁ καί τύραννος . ὁ δέ ὁ πολύς δέω αίρω - σός αἰτία καί ὁ πλῆθος ὁ εἰσάγω εἰς ὁ σῶμα περιαιρέω ὁ τε βάρος ὁ ἀναδίδωμι - νόος κουφίζω , ἐλεύθερος ὁ ὄμμα καπνόω καί κῦμα ὁ σωματικός ἐκτός καθορμίζω γίγνομαι .
porphyrius.de-abstinentia 1.48
καὶ τοῦτο οὔτε ὑπομνήσεως οὔτε ἀποδεί - ξεως διὰ τὴν αὐτόθεν προσοῦσαν ἐνάργειαν χρῄζει . ὅθεν οὐ μόνον οἱ κατὰ νοῦν ζῆν ἐσπουδακότες καὶ τέλος τὸν κατʼ αὐτὸν βίον ἐνστησάμενοι ἀναγκαίαν πρὸς τὸ τέλος ὁρῶσι τὴν τούτων ἀποχὴν , ἀλλὰ καὶ πᾶς σχεδὸν οἶμαι φιλόσοφος τὴν εὐτέλειαν πρὸ τῆς πολυτελείας ἐγκρίνων ἀποδέξαιτʼ ἄν μᾶλλον τὸν ὀλίγοις ἀρκούμενον τοῦ πλειόνων δεομένου . καὶ ( ὃ παράδοξον τὅς πολλοὅς δόξειεν ἄν εἶναι ) τοῦτο λέ - γοντας καὶ ἐκτιμῶντας εὑρίσκομεν [ λέγω δὲ ] τοὺς ἡδονὴν οἰομένους τὸ τέλος τῶν φιλοσοφησάντων . τῶν γὰρ Ἐπικουρείων οἱ πλείους ἀπʼ αὐτοῦ τοῦ κορυ - φαίου ἀρξάμενοι μάζῃ καὶ τοῖς ἀκροδρύοις ἀρκούμε - νοι φαίνονται , τά τε συγγράμματα ἐμπεπλήκασι τὸ ὀλιγοδεὲς τῆς φύσεως ἀφηγούμενοι καὶ τὸ ἐκ τῶν λιτῶν καὶ εὐπορίστων ἱκανῶς αὐτῆς τὸ ἀναγκαῖον ἰώμενον παριστάντες .
Lemmas: καί οὗτος οὔτε ὑπόμνησις οὔτε ἀποδεί - ξις διά ὁ αὐτόθεν πρόσειμι ἐνάργεια χρῄζω . ὅθεν οὐ μόνος ὁ κατά νόος ζάω σπουδάζω καί τέλος ὁ κατά αὐτός βίος ἐνίστημι ἀναγκαῖος πρός ὁ τέλος ὁράω ὁ οὗτος ἀποχή , ἀλλά καί πᾶς σχεδόν οἴομαι φιλόσοφος ὁ εὐτέλεια πρό ὁ πολυτέλεια ἐγκρίνω ἀποδείκνυμι ἄν μάλα ὁ ὀλίγος ἀρκέω ὁ πολύς δέω . καί ( ὅς παράδοξος τός πολύς δοκέω ἄν εἰμί ) οὗτος λέα - γοντας καί ἐκτιμάω εὑρίσκω [ λέγω δέ ] ὁ ἡδονή οἴομαι ὁ τέλος ὁ φιλοσοφέω . ὁ γάρ Ἐπικούρειος ὁ πολύς ἀπό αὐτός ὁ κορ - φαιός ἄρχω μᾶζα καί ὁ ἀκρόδρυα αρκώ - νόος φαίνω , ὁ τε σύγγραμμα ἐμπίμπλημι ὁ ὀλιγοδεής ὁ φύσις ἀφηγέομαι καί ὁ ἐκ ὁ λιτή καί εὐπόριστος ἱκανός αὐτός ὁ ἀναγκαῖος ἰάομαι παρίστημι .
porphyrius.de-abstinentia 1.49
ὥρισται γάρ , φησίν , ὁ τῆς φύσεως πλοῦτος καὶ ἔστιν εὐπόριστος , ὁ δὲ τῶν κενῶν δοξῶν ἀόριστός τε ἦν καὶ δυσπόριστος . τὸ γὰρ κατʼ ἔνδειαν ἐνοχλοῦν τὴν σάρκα ἐξαιρεῖται καλῶς καὶ αὐτάρκῶς τὰ εὐπόριστα , ἁπλῆν ἔχοντα φύσιν ὑγρῶν τε καὶ ξηρῶν · τὸ δὲ λοιπὸν ὅσον εἰς πολυτέ - λειαν πέπτωκεν , οὐκ ἀναγκαίαν ἔχειν φασὶ τὴν ὄρε - ξιν οὐδʼ ἀπʼ ἀλγοῦντός τινος ἀναγκαίως γιγνομένην , ἀλλὰ τὴν μὲν ἀπὸ τοῦ ἢ λυποῦντος ἢ νύττοντος μόνον ἐν τῷ μὴ παρεῖναι , τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ χαίροντος , τὴν δὲ ὅλως ἀπὸ τῶν κενῶν καὶ διεψευσμένων δογμάτων , ἣ εἰς οὐδὲν φυσικὸν ἀνάγεται ἔλλειμμα οὐδʼ εἰς τὸ διαλῦον τὴν σύστασιν ἐκ τοῦ μὴ παρεῖναι . ἱκανὰ γὰρ καὶ τὰ τυχόντα διακρατῆσαι ταῦτα ἦν , ὧν ἀναγ - καίως δεῖται ἡ φύσις . ταῦτα δὲ καὶ διὰ τὴν λιτότητα καὶ διὰ τὴν ὀλιγότητά ἐστιν εὐπόριστα · καὶ τῷ μὲν κρεοφαγίας ἁπτομένῳ χρεία καὶ τῶν ἀψύχων , τῷ δὲ ἀρκουμένῳ τοῖς ἀψύχοις ἐξ ἡμισείας καὶ τοῦτο εὐπό - ριστον καὶ ὀλίγων δεόμενον ἀναλωμάτων τὸ τῆς πα - ρασκευῆς .
Lemmas: ὁρίζω γάρ , φημί , ὁ ὁ φύσις πλοῦτος καί εἰμί εὐπόριστος , ὁ δέ ὁ κενός δόξα ἀόριστος τε εἰμί καί δυσπόριστος . ὁ γάρ κατά ἔνδεια ἐνοχλέω ὁ σάρξ ἐξαιρέω καλός καί αὔταρκος ὁ εὐπόριστος , ἁπλόος ἔχω φύσις ὑγρός τε καί ξηρός · ὁ δέ λοιπός ὅσος εἰς πολυτος - λεῖος πίπτω , οὐ ἀναγκαῖος ἔχω φημί ὁ ὅρος - Ξιν οὐδέ ἀπό ἀλγέω τις ἀναγκαῖος γίγνομαι , ἀλλά ὁ μέν ἀπό ὁ ἤ λυπέω ἤ νύσσω μόνος ἐν ὁ μή πάρειμι , ὁ δέ ἀπό ὁ χαίρω , ὁ δέ ὅλος ἀπό ὁ κενός καί διαψεύδω δόγμα , ὅς εἰς οὐδείς φυσικός ἀνάγω ἔλλειμμα οὐδέ εἰς ὁ διαλύω ὁ σύστασις ἐκ ὁ μή πάρειμι . ἱκανός γάρ καί ὁ τυγχάνω διακρατέω οὗτος εἰμί , ὅς ἀνακ - παῖος δέω ὁ φύσις . οὗτος δέ καί διά ὁ λιτότης καί διά ὁ ὀλιγότης εἰμί εὐπόριστος · καί ὁ μέν κρεοφαγία ἅπτω χρεία καί ὁ ἄψυχος , ὁ δέ ἀρκέω ὁ ἄψυχος ἐκ ἥμισυς καί οὗτος εὐπό - ριστον καί ὀλίγος δέω ἀνάλωμα ὁ ὁ πῃ - ρασκευῆς .
porphyrius.de-abstinentia 1.50
δεῖ δέ , φασίν , οὐχ ἑτοιμασάμενον τὰ ἀναγκαῖα , προσθήκῃ τῇ φιλοσοφίᾳ χρὴσθαι , ἀλλὰ παρασκευασάμενον τὸ θαρρεῖν τῇ ψυχῇ γνησίως , οὕτως ἀντέχεσθαι τῶν καθʼ ἡμέραν . κακῷ γὰρ φρον - τιστῇ τὰ καθʼ ἑαυτοὺς ἐπιτρέψομεν , ἄνευ φιλοσο - φίας τὸ ἀναγκαῖον συμμετρούμενοι τῆς φύσεως καὶ παρασκευάζοντες . διʼ ὃ φιλοσοφοῦντα δεῖ καὶ τού - των προνοεῖν καὶ ἐφʼ ὅσον ἂν ἡ παρʼ ἐκείνοις ἔντο - νος ἐπιμέλεια παραδιδῷ . ἐφʼ ὅσον δὲ ἐκεῖθέν τι ἀφαιρεῖται , ὃ μὴ κυριεύσει τῆς τελείας ἐκθαρρήσεως , μὴ προσίεσθαι πρὸς τὴν χρημάτων τε καὶ τροφῶν παρασκευήν . σὺν φιλοσοφίᾳ τοίνυν ἁπτέον τούτων , καὶ εὐθὺς προσπεσεῖται ὅτι πολλῷ κρεῖττον τὸ ἐν αὐτοῖς μεταδιώκειν ἐλάχιστόν τε καὶ λιτὸν καὶ κοῦ - φον . ἐλάχιστον γὰρ καὶ τὸ ὀχληρὸν ἐκ τοῦ ἐλαχίστου .
Lemmas: δέω δέ , φημί , οὐ ἑτοιμάζω ὁ ἀναγκαῖος , προσθήκη ὁ φιλοσοφία χράω , ἀλλά παρασκευάζω ὁ θαρσέω ὁ ψυχή γνήσιος , οὕτως ἀντέχω ὁ κατά ἡμέρα . κακός γάρ φρον - τίνω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω , ἄνευ φιλοσοφέω - φία ὁ ἀναγκαῖος συμμετρέω ὁ φύσις καί παρασκευάζω . διό ὁ φιλοσοφέω δέω καί ὁ - ὁ προνοέω καί ἐπί ὅσος ἄν ὁ παρά ἐκεῖνος ἵημι - ν ἐπιμέλεια παραδίδωμι . ἐπί ὅσος δέ ἐκεῖθεν τις ἀφαιρέω , ὅς μή κυριεύω ὁ τέλειος ἐκθάρρησις , μή προσίημι πρός ὁ χρῆμα τε καί τροφή παρασκευή . σύν φιλοσοφία τοίνυν ἁπτέον οὗτος , καί εὐθύς προσπίπτω ὅτι πολύς κρατύς ὁ ἐν αὐτός μεταδιώκω ἐλαχύς τε καί λιτός καί ποῦ - φος . ἐλαχύς γάρ καί ὁ ὀχληρός ἐκ ὁ ἐλαχύς .
porphyrius.de-abstinentia 1.52
ἔτι δὲ οὐδὲ πρὸς ὑγείαν τὰ κρέα συντελεῖ , ἀλλὰ μᾶλλον τῇ ὑγείᾳ ἐμποδίζει . διʼ ὧν γὰρ ὑγεία ἀνα - κτᾶται , διὰ τούτων καὶ διαμένει . ἀνακτᾶται δὲ διὰ τῆς λιτοτάτης καὶ ἀσάρκου διαίτης , ὥστε καὶ ταύτῃ ἂν συμμείνειεν . εἰ δὲ μὴ πρὸς τὴν Μίλωνος ῥώμην τὰ ἄψυχα συμβάλλεται μηδὲ ὅλως πρὸς ἐπίτασιν ἰσχύος , οὐδὲ γὰρ ῥώμης οὐδὲ ἐπιτάσεως ἰσχύος χρεία τῷ φιλοσόφῳ , εἰ μέλλοι θεωρίᾳ καὶ μὴ πράξεσι καὶ ἀκολασίαις προσέχειν . οὐδὲν δὲ θαυμαστὸν τοὺς πολλοὺς οἴεσθαι εἰς ὑγίειαν συντελεἵν τὴν κρεοφα - γίαν · τῶν γὰρ αὐτῶν ἦν καὶ τὰς ἀπολαύσεις οἴεσθαι ὑγείας εἶναι τηρητικὰς καὶ τὰ ἀφροδίσια , ἃ ὤνησε μὲν οὐδένα τινά , ἀγαπητὸν δὲ εἰ μὴ ἔβλαψεν . εἰ δʼ οἱ πολλοὶ μὴ τοιοῦτοι , οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς · οὐδὲ γὰρ φιλίας καὶ εὐνοίας πιστόν τι καὶ διαμόνιμον ἐν τοῖς πολλοῖς · οὐδὲ δεκτικοὶ τούτων οὐδὲ σοφίας οὐδὲ τῶν ἀξιόλογόν τι ἐχόντων σοφίας μορίων , οὐδὲ τοῦ συμ - φέροντος οὕτε τοῦ ἰδίου οὔτε τοῦ κοινοῦ συνετὸς ὁ πολύς , οὐδὲ ἐθῶν φαύλων καὶ ἀστείων κρίσιν ποι - εἴσθαι δυνάμενος . πρός τε τούτοις πολύ τὸ ἀσελγὲς καὶ ἀκρασίας γέμον ἐν τοῖς πολλοῖς . διʼ ὃ οὐδὲ φοβη - τέον , μήποτε οὐκ ὦσιν οἱ βῥωσόμενοι τὰ ζῷα .
Lemmas: ἔτι δέ οὐδέ πρός ὑγεία ὁ κρέας συντελέω , ἀλλά μάλα ὁ ὑγεία ἐμποδίζω . διά ὅς γάρ ὑγεία ἀνα - κτάομαι , διά οὗτος καί διαμένω . ἀνακτάομαι δέ διά ὁ λιτός καί ἄσαρκος δίαιτα , ὥστε καί οὗτος ἄν συμμένω . εἰ δέ μή πρός ὁ Μίλων ῥώμη ὁ ἄψυχος συμβάλλω μηδέ ὅλος πρός ἐπίτασις ἰσχύς , οὐδέ γάρ ῥώμη οὐδέ ἐπίτασις ἰσχύς χρεία ὁ φιλόσοφος , εἰ μέλλω θεωρία καί μή πρᾶξις καί ἀκολασία προσέχω . οὐδείς δέ θαυμαστός ὁ πολύς οἴομαι εἰς ὑγίεια συντελέω ὁ κρεοφα - Γιάν · ὁ γάρ αὐτός εἰμί καί ὁ ἀπόλαυσις οἴομαι ὑγεία εἰμί τηρητικός καί ὁ ἀφροδίσιος , ὅς ὀνίνημι μέν οὐδείς τις , ἀγαπητός δέ εἰ μή βλάπτω . εἰ δέ ὁ πολύς μή τοιοῦτος , οὐδείς πρός ἐγώ · οὐδέ γάρ φιλία καί εὔνοια πιστός τις καί διαμόνιμος ἐν ὁ πολύς · οὐδέ δεκτικός οὗτος οὐδέ σοφία οὐδέ ὁ ἀξιόλογος τις ἔχω σοφία μόριον , οὐδέ ὁ συμ - φέρω ἵημι ὁ ἴδιος οὔτε ὁ κοινός συνετός ὁ πολύς , οὐδέ ἔθος φαῦλος καί ἀστεῖος κρίσις ποῖ - ἵημι δύναμαι . πρός τε οὗτος πολύς ὁ ἀσελγής καί ἀκρασία γέμω ἐν ὁ πολύς . διό ὁ οὐδέ φοβέω - τέος , μήποτε οὐ εἰμί ὁ βιβρώσκω ὁ ζῷον .
porphyrius.de-abstinentia 1.53
πάν - τῶν μὲν γὰρ φρονησάντων τὰ ἄριστα , οὐδεμία χρεία ὀρνιθευτικῆς , ἰξευτῶν , ἁλιέων , συβωτῶν . αὐτὰ δὲ αὐτὰ διοικοῦντα τὰ ζῷα καὶ μὴ ἔχοντα τὸν ἐπιμελό - μενον καὶ ἐφεστῶτα ταχέως φθείρεται καὶ δαπανᾶ - ται πρὸς τῶν ἐπιτιθεμένων καὶ τὸ πλῆθος ἀναλισκόν - των , ὥσπερ ἐπὶ μυρίων ὧν οὐ γεύονται ἄνθρωποι ζῴων συμβέβηκε · μενούσης δὲ τῆς κατὰ ἀνθρώπους ποικίλης καὶ παντοίας ἀφροσύνης ἔσονται μυρίοι καὶ οἴ ταῦτα λαιμαργήσοντες . τηρεῖν τε χρὴ τὴν ὑγείαν οὐ φόβῳ θανάτου , ἀλλʼ ἕνεκα τοῦ μὴ ἐμποδίζεσθαι πρὸς τὰ ἀγαθὰ τὰ ἐκ τῆς θεωρίας . διατηρητικὸν δὲ αὐτῆς μάλιστα μὲν ἡ τῆς ψυχῆς ἀτάραχος κατάστασις καὶ ἡ πρὸς τὸ ὄντως ὄν διάθεσις τῆς διανοίας . πολύ γὰρ τὸ ἄχρι σώματος ἐντεῦθεν ἀφικνούμενον , ὡς πείρᾳ διέδειξαν ἡμῶν ἑταῖροι , καὶ ἀρθρῖτιν νόσον περί τε πόδας καὶ χεῖρας τοσαύτην οὖσαν , ὡς ὅλων ὀκτὼ ἐτῶν φέρεσθαι βασταζομένους , ἀποκροῦσαι ἅμα τῇ ἐκστάσει τῶν χρημάτων καὶ πρὸς τὸ θεῖον ἐπιβλέ - ψει · συναπέθεντο γοῦν ἄμα τοῖς χρήμασι καὶ ταῖς φροντίσιν καὶ τὴν νόσον τοῦ σώματος , ὥστε πολύ πρὸς ὑγίειαν καὶ τὸ πᾶν ἐκ τῆς ποιᾶς ψυχῆς καταστά - σεως εἰς τὸ σῶμα κάτεισιν . συμβάλλεται δὲ ὡς ἐπὶ πλεῖστονʼκαὶ ἡ τῆς τροφῆς ἐλάττωσις . καθόλου δὲ ὀρθῶς ὁ Ἐπίκουρος ἔφασκεν εὐλαβητέον εἶναι τρο - φήν , ὓν ἀπολαῦσαι μὲν ποθοῦμεν καὶ διώκομεν , συντελεσθεῖσαν δʼ ἐν ἀχαρίστῳ τίθεμεν . τοιαύτη δὲ πᾶσα ἡ δαψιλὴς καὶ παχεῖα . καὶ τοῦτο πάσχουσιν οἱ περὶ ταύτην ἐπτοημένοι , ἢ ἀναλώμασιν ἢ νόσοις ἢ πλησμονῇ ἢ ἀσχολίαις περιπίπτοντες .
Lemmas: πᾶς - ὁ μέν γάρ φρονέω ὁ ἀγαθός , οὐδείς χρεία ὀρνιθευτικός , ἰξευτής , ἁλιεύς , συβώτης . αὐτός δέ ἑαυτοῦ διοικέω ὁ ζῷον καί μή ἔχω ὁ ἐπιμελέομαι - μένω καί ἐφίστημι ταχύς φθείρω καί δαπανάω - ται πρός ὁ ἐπιτίθημι καί ὁ πλῆθος ἀναλίσκω - ὁ , ὥσπερ ἐπί μυρίος ὅς οὐ γεύω ἄνθρωπος ζῷον συμβαίνω · μένω δέ ὁ κατά ἄνθρωπος ποικίλος καί παντοῖος ἀφροσύνη εἰμί μυρίος καί ὁ οὗτος λαιμαργέω . τηρέω τε χρή ὁ ὑγεία οὐ φόβος θάνατος , ἀλλά ἕνεκα ὁ μή ἐμποδίζω πρός ὁ ἀγαθός ὁ ἐκ ὁ θεωρία . διατηρητικός δέ αὐτός μάλα μέν ὁ ὁ ψυχή ἀτάραχος κατάστασις καί ὁ πρός ὁ ὄντως εἰμί διάθεσις ὁ διάνοια . πολύς γάρ ὁ ἄχρι σῶμα ἐντεῦθεν ἀφικνέομαι , ὡς πεῖρα διαδείκνυμι ἐγώ ἑταῖρος , καί ἀρθρῖτις νόσος περί τε πούς καί χείρ τοσοῦτος εἰμί , ὡς ὅλος ὀκτώ ἔτος φέρω βαστάζω , ἀποκρούω ἅμα ὁ ἔκστασις ὁ χρῆμα καί πρός ὁ θεῖος ἐπιβλέπω - ψεῖ · συναποτίθημι γοῦν ἅμα ὁ χρῆμα καί ὁ φροντίς καί ὁ νόσος ὁ σῶμα , ὥστε πολύς πρός ὑγίεια καί ὁ πᾶς ἐκ ὁ ποιός ψυχή καθίστημι - σέως εἰς ὁ σῶμα κατέρχομαι . συμβάλλω δέ ὡς ἐπί πλεῖστος ὁ ὁ τροφή ἐλάττωσις . καθόλου δέ ὀρθός ὁ Ἐπίκουρος φάσκω εὐλαβέομαι εἰμί τρος - φημί , υε͂͂ς ἀπολαύω μέν ποθέω καί διώκω , συντελέω δέ ἐν ἀχάριστος τίθημι . τοιοῦτος δέ πᾶς ὁ δαψιλής καί παχύς . καί οὗτος πάσχω ὁ περί οὗτος πτοέω , ἤ ἀνάλωμα ἤ νόσος ἤ πλησμονή ἤ ἀσχολία περιπίπτω .
porphyrius.de-abstinentia 1.55
πρὸς δὲ τούτοις πῶς οὐκ ἄτοπον πρὸς Διός , τὸν μὲν κακο - παθοῦντα ἢ ἐν περιστάσει ὄντα ἰσχυρᾷ τῶν ἔξωθεν ἢ ἐν δεσμοῖς εἰλημμένον οὐδʼἔννοιαν ἔχειν τροφῆς , οὐδὲ πόθεν πορισθήσεται φροντίζειν , ἀλλὰ καὶ παρατιθε - μένης παραιτεῖσθαι τὴν ἀναγκαίαν · τὸν δὲ ὄντως δεσμιώτην κατατεινόμενον ταῖς ἔνδον κακοπαθείαις ζητεῖν ἐδεσμάτων παρασκευήν , ποικιλίας φροντίζειν , διʼ ὧν τὸν δεσμὸν παχύνει ; καὶ πῶς ταῦτα ἀνδρῶν ἦν ἐγνωκότων ἃ πεπόνθασιν , οὐχὶ φιληδούντων οἷς πεπόνθασιν , καὶ ἐν οἷς εἰσὶν οὐκ εἰδότων ; οἷς ἀντί - στροφον τὸ πάθος ἢ τοῖς εἰδόσι δεσμώταις τὴν ἑαυ - τῶν συμφορὰν γίγνεται . τῷ γὰρ ὑπάρχοντι βίῳ ἀχα - ριστοῦντες καὶ ταραχῆς ἀπλάτου γέμοντες , τοῦ ἀπόν - τος εἰς πλήρωσιν ἐφίενται . οὐδεὶς γὰρ ἀπὸ τοῦ πάντα αὐτῷ εὔλυτα εἶναι τὰ κατὰ τοὺς θορύβους ἔρχεται ἐπὶ τραπεζῶν καὶ κλινῶν ἀργυρῶν ὀρέξεις καὶ μύ - ρων καὶ μαγείρων καὶ σκευῶν καὶ ἐσθήτων καὶ δεί - πνων ἐπὶ πᾶν πλῆθος καὶ ποικιλίας καὶ πολυτελείας ἀνθρώπων ἡκόντων , ἀλλʼ ἀπὸ ἀχρηστίας παντὶ τῷ ὑπάρχοντι βίῳ καὶ ἀγαθῶν ἀορίστου γενέσεως καὶ ταραχῆς ἀπλάτου . ὥσθʼ οἱ μὲν οὐ μέμνηνται τῷ τὸ παρὸν ἀποκρούειν , οἱ δὲ τὸ μὴ παρὸν ζητοῦσι τῷ ἀχαριστεῖν τῷ παρόντι .
Lemmas: πρός δέ οὗτος πῶς οὐ ἄτοπος πρός Ζεύς , ὁ μέν κακός - παθέω ἤ ἐν περίστασις εἰμί ἰσχυρός ὁ ἔξωθεν ἤ ἐν δεσμός λαμβάνω ουδʼεννοεις ἔχω τροφή , οὐδέ πόθεν πορίζω φροντίζω , ἀλλά καί παρατίθημι - μένω παραιτέομαι ὁ ἀναγκαῖος · ὁ δέ ὄντως δεσμιόω κατατείνω ὁ ἔνδον κακοπάθεια ζητέω ἔδεσμα παρασκευή , ποικιλία φροντίζω , διά ὅς ὁ δεσμός παχύνω ; καί πῶς οὗτος ἀνήρ εἰμί γιγνώσκω ὅς πάσχω , οὐ φιληδέω ὅς πάσχω , καί ἐν ὅς εἰμί οὐ οἶδα ; ὅς ἀντί - στρόφος ὁ πάθος ἤ ὁ οἶδα δεσμώτης ὁ ἑ - ὁ συμφορά γίγνομαι . ὁ γάρ ὑπάρχω βίος ἠχή - ριστοῦντες καί ταραχή ἄπλατος γέμω , ὁ ἄπειμι - ὅς εἰς πλήρωσις ἐφίημι . οὐδείς γάρ ἀπό ὁ πᾶς αὐτός εὔλυτος εἰμί ὁ κατά ὁ θόρυβος ἔρχομαι ἐπί τράπεζα καί κλίνη ἀργύρεος ὄρεξις καί μῦς - ῥόος καί μάγειρος καί σκεῦος καί ἐσθής καί Δεύς - πνέω ἐπί πᾶς πλῆθος καί ποικιλία καί πολυτέλεια ἄνθρωπος ἥκω , ἀλλά ἀπό ἀχρηστία πᾶς ὁ ὑπάρχω βίος καί ἀγαθός ἀόριστος γένεσις καί ταραχή ἄπλατος . ὥστε ὁ μέν οὐ μιμνῄσκω ὁ ὁ πάρειμι ἀποκρούω , ὁ δέ ὁ μή πάρειμι ζητέω ὁ ἀχαριστέω ὁ πάρειμι .
porphyrius.de-abstinentia 1.56
ἑκατέρως δὲ ὁ θεωρητικὸς τοῦ λιτοῦ τῆς διαίτης ἀνθέξεται · καὶ γὰρ οἶδεν ἐν οἷς ἐστιν δεσμοῖς · ὥστε πολυτελείας ὀρέγεσθαι οὐ δύναται , καὶ τὸ λιτὸν ἀγαπῶν οὐ ζητήσει ἐμψύχων βρώσεις , ὡς οὐκ ἀρκούμενος τῇ τῶν ἀψύχων . εἰ δὲ καὶ μὴ τοιαύτη ἦν ἡ τοῦ σώματος φύσις ἐπὶ τοῦ φιλοσόφου καὶ οὕτως εὐάγωγος καὶ διὰ τῶν τυ - χόντων εὐίατος , ἔδει δὲ καὶ ἀλγηδόνας ὑπομένειν ἕνεκα τῆς ἀληθινῆς σωτηρίας , ἆρʼ οὐκ ἄν ὑπεμείνα - μεν ; οὐ γὰρ δὴ νοσήματος στέρεσθαι δεῖ , ὅπου σπου - δάζοντες πάνθʼ ὑπομένομεν , τεμνόμενοι , φοινισσό - μενοι , καιόμενοι , πικρὰ φάρμακα πίνοντες , καθαιρό - μενοι διὰ γαστρός , διʼ ἐμέτων , διὰ ῥινῶν , μισθούς τε προσαναλίσκοντες τοῖς ταῦθʼ ἡμὰς διατιθεῖσιν , οὐχὶ δὲ τοῦ ἔνδον χάριν νοσήματος ( ὡς ἂν τὸν ὑπὲρ ἀθανασίας ἀγῶνα ἀθλοῦντες καὶ θεοῦ συνουσίας , ὧν κωλυόμεθα διὰ τὴν τοῦ σώματος συνουσίαν ) πάνθʼ ὑπομενοῦμεν εὐλόφως ; εἰ καὶ μετʼ ἀλγηδόνων ποιεῖσθαι τὰς ὑπομονὰς ἐχρῆν καὶ οὐ δήπου τοῖς νό - μοις τοῦ σώματος ἕπεσθαι βιαίοις οὖσι καὶ ἀντικειμιέ - νοις τοῖς τοῦ νοῦ νόμοις κοί ταῖς ὁδοῖς ταῖς σωτηρίοις ὑπομένομεν . ὅπου δὲ νῦν οὐδὲ περὶ ἀλγηδόνων ὑπο - μονῆς φιλοσοφοῦμεν , ἀλλὰ περὶ ἡδονῶν οὐκ ἀναγ - καίων ἀποβολῆς , τίς λοιπὸν ἀπολογία τοῖς ἀπαναι - σχυντεῖν πρὸς τὴν αὐτῶν ἀκρασίαν βουλομένοις ;
Lemmas: ἑκάτερος δέ ὁ θεωρητικός ὁ λιτός ὁ δίαιτα ἀντέχω · καί γάρ οἶδα ἐν ὅς εἰμί δεσμός · ὥστε πολυτέλεια ὀρέγω οὐ δύναμαι , καί ὁ λιτός ἀγαπάω οὐ ζητέω ἔμψυχος βρῶσις , ὡς οὐ ἀρκέω ὁ ὁ ἄψυχος . εἰ δέ καί μή τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ σῶμα φύσις ἐπί ὁ φιλόσοφος καί οὕτως εὐάγωγος καί διά ὁ σύ - χόντος εὐίατος , δέω δέ καί ἀλγηδών ὑπομένω ἕνεκα ὁ ἀληθινός σωτηρία , ἆρα οὐ ἄν ὑπομένω - μέν ; οὐ γάρ δή νόσημα στέρομαι δέω , ὅπου ἕπω - δάζοντες πᾶς ὑπομένω , τέμνω , φοινισσό - μένω , καίω , πικρός φάρμακον πίνω , καθαίρω - μένω διά γαστήρ , διά ἔμετος , διά ῥίς , μισθός τε προσαναλίσκω ὁ οὗτος ἐγώ διατίθημι , οὐ δέ ὁ ἔνδον χάριν νόσημα ( ὡς ἄν ὁ ὑπέρ ἀθανασία ἀγών ἀθλέω καί θεός συνουσία , ὅς κωλύω διά ὁ ὁ σῶμα συνουσία ) πᾶς ὑπομένω εὔλοφος ; εἰ καί μετά ἀλγηδών ποιέω ὁ ὑπομονή χρή καί οὐ δήπου ὁ Ν - Μοίς ὁ σῶμα ἕπομαι βίαιος εἰμί καί ἀντικειμιέ - νόος ὁ ὁ νόος νόμος κοί ὁ οὐδός ὁ σωτήριος ὑπομένω . ὅπου δέ νῦν οὐδέ περί ἀλγηδών ὑπο - μονή φιλοσοφέω , ἀλλά περί ἡδονή οὐ ἀνακ - καίω ἀποβολή , τίς λοιπός ἀπολογία ὁ ἀπάνω - σχυντεῖν πρός ὁ ἑαυτοῦ ἀκρασία βούλομαι ;
porphyrius.de-abstinentia 1.57
εἰ γὰρ δεῖ μηδὲν ὑποστειλὰμενον μετὰ παρρησίας εἰ - πεῖν , οὐκ ἔστιν ἄλλως τυχεῖν τοῦ τέλους ἢ προσηλω - θέντα μέν , εἰ χρὴ φάναι , τῷ θεῷ , ἀφηλωθέντα δὲ καὶ σώματος καὶ τῶν διὰ τούτου τῆς ψυχῆς ἡδυπταθειῶν , διʼ ἔργων ἡμῖν τῆς σωτηρίας , οὐ διʼ ἀκροάσεως λό - γων ψιλῆς γινομένης . θεῷ δὲ οὐδὲ τῶν μερικῶν τινί , οὐχ ὅτι τῷ ἐπὶ πᾶσιν καὶ ὑπὲρ τὴν ἀσώματον φύσιν ἀπλῶς μεθʼ ὁποίας οὖν διαίτης καὶ ὅλως σαρκοφα - γίας ἐνῆν οἰκειοῦσθαι , ἀλλʼ ἁγνείαις παντοίαις καὶ ψυχῆς καὶ σώματος μόλις καταξιοῦσθαι τῆς ἐκείνου ἐπαισθήσεως , φύντι τε καλῶς καὶ ζῶντι ὁσίως καὶ καθαρῶς . ὥσθʼ ὅσῳ ὁ πάντων πατὴρ ἀπαθέστερος καὶ καθαρώτερος καὶ αὐταρκέστατος , ἅτε πόρρω ὑλι - κῆς ἐμφάσεως ἱδρυμένος , τόσῳ τὸν προσιόντα αὐτῷ παντοίως καθαρόν τε καὶ ἁγνὸν εἶναι προσήκει , ἀρ - ξάμενον ἀπὸ τοῦ σώματος καὶ τελευτῶντα εἰς τὸ εἴσω , καθʼ ἕκαστον τῶν μερῶν ἢ ὅλως τῶν προσόντων τὴν κατὰ φύσιν ἑκάστῳ ἁγνείαν ἀπονέμοντα . ἀλλʼ ἴσως πρὸς μὲν ταῦτα οὐδεὶς ἂν ἀντείποι , ἀπορήσειε δʼ ἂν πῶς ἐν ἁγνείᾳ τίθεμεν τὴν ἀποχὴν , καίτοι ἐν ταῖς θυσίαις μηλοσφαγοῦντές τε καὶ βουθυτοῦντες ἁγνήν τε ταύτην νομίζοντες τὴν ἱερουργίαν καὶ θεοῖς κεχα - ρισμένην . διʼ ὃ μακροῦ δεομένων λόγου πρὸς τὴν τούτων διάλυσιν , ἀπʼ ἄλλης ἀρχῆς τὰ περὶ τῶν θυ - σιῶν διαληπτέον .
Lemmas: εἰ γάρ δέω μηδείς ὑποστέλλω μετά παρρησία εἰ - πίνω , οὐ εἰμί ἄλλος τυγχάνω ὁ τέλος ἤ προσηλῶ - τίθημι μέν , εἰ χρή φημί , ὁ θεός , ἀφηλόω δέ καί σῶμα καί ὁ διά οὗτος ὁ ψυχή ἡδυπταθειῶν , διά ἔργον ἐγώ ὁ σωτηρία , οὐ διά ἀκρόασις λό - γῆ ψιλός γίγνομαι . θεός δέ οὐδέ ὁ μερικός τις , οὐ ὅτι ὁ ἐπί πᾶς καί ὑπέρ ὁ ἀσώματος φύσις ἁπλῶς μετά ὁποῖος οὖν δίαιτα καί ὅλος σαρκοφάς - γία ἔνειμι οἰκειόω , ἀλλά ἁγνεία παντοῖος καί ψυχή καί σῶμα μόλις καταξιόω ὁ ἐκεῖνος ἐπαίσθησις , φύω τε καλός καί ζάω ὅσιος καί καθαρός . ὥστε ὅσος ὁ πᾶς πατήρ ἀπαθής καί καθαρός καί αὐτάρκης , ἅτε πρόσω ὗλις - κέω ἔμφασις ἱδρύω , τόσος ὁ προσέρχομαι αὐτός παντοίως καθαρός τε καί ἁγνός εἰμί προσήκω , ἀρ - ξαίνω ἀπό ὁ σῶμα καί τελευτάω εἰς ὁ εἴσω , κατά ἕκαστος ὁ μέρος ἤ ὅλος ὁ πρόσειμι ὁ κατά φύσις ἕκαστος ἁγνεία ἀπονέμω . ἀλλά ἴσως πρός μέν οὗτος οὐδείς ἄν ἀντιλέγω , ἀπορέω δέ ἄν πῶς ἐν ἁγνεία τίθημι ὁ ἀποχή , καίτοι ἐν ὁ θυσία μηλοσφαγέω τε καί βουθυτέω ἁγνός τε οὗτος νομίζω ὁ ἱερουργία καί θεός χάσκω - ῥίπτω . διό ὁ μακρός δέω λόγος πρός ὁ οὗτος διάλυσις , ἀπό ἄλλος ἀρχή ὁ περί ὁ ΘΥ - θεός διαλαμβάνω .
porphyrius.de-abstinentia 2.1
Τῶν περὶ λιτότητος καὶ ἁγνείας ζητημάτων ἐχό - μενοι εἰς τὸν περὶ τῶν θυσιῶν , ὦ Καστρίκιε , λόγον ἀφικόμεθα δυσδιαίτητόν τε ὁμοῦ καὶ πολλῆς ἐξηγή - σεως δεόμενον , εἰ μέλλοιμεν ἀληθῶς τε ἅμα καὶ τοῖς θεοῖς εὐαρέστως τὴν περὶ αὐτοῦ κρίσιν διαθήσειν . διʼ ὃ εἰς ἴδιον σκέμμα τὸν τόπον ὑπερβαλλόμενοι , νῦν τὰ φαινόμενα ἡμῖν καὶ ὅσα δυνατὸν ἐξαγορεύειν ἐροῦμεν , τὸ παρορώμενον πρότερον εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς προκειμένην ὑπόθεσιν εὐθύναντες .
Lemmas: ὁ περί λιτότης καί ἁγνεία ζήτημα ἔχω - μένω εἰς ὁ περί ὁ θυσία , ὦ Καστρίκιος , λόγος ἀφικνέομαι δυσδιαίτητος τε ὁμοῦ καί πολύς ἐξηγέομαι - σέως δέω , εἰ μέλλω ἀληθής τε ἅμα καί ὁ θεός εὐάρεστος ὁ περί αὐτός κρίσις διατίθημι . διό ὁ εἰς ἴδιος σκέμμα ὁ τόπος ὑπερβάλλω , νῦν ὁ φαίνω ἐγώ καί ὅσος δυνατός ἐξαγορεύω λέγω , ὁ παροράω πρότερος εἰς ὁ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι ὑπόθεσις εὐθύνω .