porphyrius.de-abstinentia 2.5
ἀνάριθμος μέν τις ἔοικεν εἶναι χρόνος , ἀφʼ οὗ τό γε πάντων λογιώτατον γένος , ὡς φησὶν Θεόφραστος , καὶ τὴν ἱερωτάτην ὑπὸ τοῦ Νείλου κτισθεῖσαν χώραν κατοικοῦν ἤρξατο πρῶτον ἁφοʼ Ἑστίας τοῖς οὐρανίοις θεοῖς θύειν οὐ σμύρνης οὐδὲ κασίας καὶ λιβανωτοῦ κρόκῳ μιχθέντων ἀπαρχάς · πολλαῖς γὰρ γενεαῖς ὕστερον παρελήφθη ταῦτα , καὶ πλάνης καὶ μαστὴρ ὁ ἄνθρωπος γιγνόμενος τῆς ἀναγκαίας ζωῆς μετὰ πολ - λῶν πόνων καὶ δακρύων σταγόνας τούτων ἀπήρξατο τοῖς θεοῖς · οὐ τούτων οὖν ἔθυον πρότερον , ἀλλὰ χλόης , οίονεί τινα τῆς γονίμου φύσεως χνοῦν ταῖς χερσὶν ἀράμενοι . δένδρα μὲν γὰρ δὴ πρὸ ζῴων ἀνέ - δωκεν ἡ γῆ,τῶν δένδρων δὲ πολὺ πρόσθεν τὴν ἐπέ - τειον γεννωμένην πόαν , ἧς δρεπόμενοι φύλλα καὶ ῥί - ζας καὶ τοὺς ὅλους τῆς φύσεως αὐτῶν βλαστοὺς κατέ - καιον , ταύτῃ τοὺς φαινομένους οὐρανίους θεοὺς τῇ θυσία δεξιούμενοι καὶ διὰ τοῦ πυρὸς ἀπαθανατίζον - τες αὐτοῖς τὰς τιμάς . τούτοις γὰρ καὶ τὸ πῦρ ἀθάνα - τον ἐφύλαττον ἐν τοῖς ἱεροῖς , ὡς ὄν μάλιστα αὐτοῖς ὁμοιότατον . ἐκ δὲ τῆς θυμιάσεως τῶν ἀπὸ γῆς θυ - μιατήριά τε ἐκάλουν καὶ τὸ θύειν καὶ θυσίας · ἃ δὴ ἡμεῖς ὡς τὴν ὑστέραν πλημμέλειαν σημαίνοντα οὐκ ὀρθῶς ἐξακούομεν , τὴν διὰ τῶν ζῴων δοκοῦσαν θε - ραπείαν καλοῦντες θυσίαν . τοσοῦτον δὲ τοῖς παλαι - οἵς τοῦ μὴ παραβαίνειν τὸ ἔθος ἔμελεν , ὡς κατὰ τῶν ἐκλειπόντων τὸ ἀρχαῖον , ἐπεισαγόντων δὲ ἕτερον ἀρασαμένους , ἀρώματα τὰ θυμιώμενα προσαγορεύ - σοι . τὴν δὲ ἀρχαιότητα τῶν εἰρημένων θυμιαμάτων κατίδοι τις ἂν , ἐπιβλέψας ὅτι πολλοὶ καὶ νῦν ἔτι θύ - ουσι συγκεκομμένα τῶν εὐωδῶν ξύλων τινά . ὅθεν μετὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς πόαν δενδροφυούσης ἤδη τῆς γῆς , πρώτης δρυὸς καρποφαγήσαντες , τῆς μὲν τροφῆς διὰ τὴν σπάνιν μικρά , τῶν δὲ φύλλων αὐτῆς πλείω τοῖς θεοἵς εἰς τὰς θυσίας ἀνὴπτον . μετὰ δὲ ταῦτα ὁ βίος ἐπὶ τὴν ἥμερον ἢδη τροφὴν μεταβαίνων καὶ θύματα τὰ ἐκ τῶν καρπῶν “ ἅλις δρυὸςʼʼ ἔφη .
Lemmas: ἀνάριθμος μέν τις ἔοικα εἰμί χρόνος , ἀπό ὅς ὁ γε πᾶς λόγιος γένος , ὡς φημί Θεόφραστος , καί ὁ ἱερός ὑπό ὁ Νεῖλος κτίζω χώρα κατοικέω ἄρχω πρῶτος ἀφίημι Ἑστία ὁ οὐράνιος θεός θύω οὐ σμύρνα οὐδέ κασία καί λιβανωτός κρόκος μείγνυμι ἀπαρχή · πολύς γάρ γενεά ὕστερον παραλαμβάνω οὗτος , καί πλάνη καί μαστήρ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος ζωή μετά πολ - λάω πόνος καί δάκρυον σταγών οὗτος ἀπάρχομαι ὁ θεός · οὐ οὗτος οὖν θύω πρότερος , ἀλλά χλόη , οἷον τις ὁ γόνιμος φύσις χνόος ὁ χείρ ἀράομαι . δένδρον μέν γάρ δή πρό ζῷον διαβαίνω - δίδωμι ὁ εἶμι δένδρον δέ πολύς πρόσθεν ὁ ἐπές - Τῖον γεννάω πόα , ὅς δρέπω φύλλον καί Ῥίον - Ζεύς καί ὁ ὅλος ὁ φύσις αὐτός βλαστός κατέ - καίω , ταύτῃ ὁ φαίνω οὐράνιος θεός ὁ θυσία δεξιόομαι καί διά ὁ πῦρ ἀπαθανατίζω - αἱρέω αὐτός ὁ τιμή . οὗτος γάρ καί ὁ πῦρ Ἀθηναῖος - τον φυλάσσω ἐν ὁ ἱερός , ὡς εἰμί μάλα αὐτός ὅμοιος . ἐκ δέ ὁ θυμίασις ὁ ἀπό γῆ ΘΥ - μιατήριά τε καλέω καί ὁ θύω καί θυσία · ὅς δή ἐγώ ὡς ὁ ὕστερος πλημμέλεια σημαίνω οὐ ὀρθός ἐξακούω , ὁ διά ὁ ζῷον δοκέω ΘΕ - ραπείαν καλέω θυσία . τοσοῦτος δέ ὁ πάλαι - ὅς ὁ μή παραβαίνω ὁ ἔθος μέλω , ὡς κατά ὁ ἐκλείπω ὁ ἀρχαῖος , ἐπεισάγω δέ ἕτερος ἀράομαι , ἄρωμα ὁ θυμιάω προσαγορεύω - σύ . ὁ δέ ἀρχαιότης ὁ λέγω θυμίαμα καθοράω τις ἄν , ἐπιβλέπω ὅτι πολύς καί νῦν ἔτι θύ - εἰμί συγκόπτω ὁ εὐώδης ξύλον τις . ὅθεν μετά ὁ ἐκ ἀρχή πόα δενδροφυέω ἤδη ὁ γῆ , πρῶτος δρῦς καρποφαγέω , ὁ μέν τροφή διά ὁ σπάνις μικρός , ὁ δέ φύλλον αὐτός πολύς ὁ θεός εἰς ὁ θυσία ἀνάπτω . μετά δέ οὗτος ὁ βίος ἐπί ὁ ἥμερος ἤδη τροφή μεταβαίνω καί θῦμα ὁ ἐκ ὁ καρπός “ ἅλις δρυὸςʼʼ φημί .