ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
porphyrius.ad-marcellam 1
Ἐγώ σέ , Μάρκελλα , θυγατέρων μὲν πέντε , δυοῖν δὲ ἀρρένων οὖσαν μητέρα,τῶν μὲν καὶ ἔτι νηπίων , τῶν δὲ ἤδη εἰς γάμου ἡλικίαν ἡβᾶν ἐφορμούντων , εἱλόμην ἔχειν σύνοικον , μὴ καταδείσας τὸ πλῆθος τῶν εἰς τὰς χρείας αὐτοῖς ἐσομένων ἀναγκαίων , οὔτε παιδοποιίας χάριν τῆς ἀπὸ τοῦ σώματος , ἔχειν κεκρικὼς παῖδας τούς τῆς ἀληθινῆς σοφίας ἐραστάς , τά τε σὰ τέ - κνα , εἰ φιλοσοφίας τῆς ὀρθῆς ἀντιλάβοιτό ποτε ὑφʼ ἡμῖν ἀνατρεφόμενα · οὔτε μὴν διὰ χρημάτων περιου - σίαν ἢ ὑμῖν ἢ ἐμοὶ προσοῦσαν · ἀγαπητὸν γὰρ καὶ τῶν ἀναγκαίων τὸ τυχὸν οὖσιν ἀκτήμοσιν · οὔτε ἀπὸ τῆς ἄλλης διακονίας ῥᾳστώνην τινά μοι προσδοκήσας εἰς τὸ γῆρας ἀποκλίναντι ἔσεσθα · ἐπίνοσον γάρ σοι τὸ σῶμα καὶ ἰατρείας μᾶλλον τῆς παρὰ τῶν ἄλ - λων δεόμενον ἢ ἄλλοις ἐπικουρεῖν τι ἢ παραστατεῖν ἐπιτήδειον · οὔτε δι᾿ ἄλλην οἰκονομίαν ἢ θήραν δόξης καὶ ἐπαίνων παρὰ τῶν ἀνυποστάτων ἐθελοντὶ τὸ τοι - οῦτον βαστάσαι ψιλῆς ἕνεκα τῆς εἰς τὸ εὖ ποιεῖν προ - θυμίας · τοὐναντίον γὰρ ὑπ᾿ ἀβελτηρίας τῶν πολι - τῶν σου καὶ τῷ πρὸς ἡμὰς φθόνῳ βλασφημίαις τε πολλαῖς περιπέπτωκα καὶ παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν εἰς θανάτου κίνδυνον ὑπʼ αὐτῶν διʼ ὑμὰς περιέστην .
Lemmas: ἐγώ σύ , Μαρκέλλα , θυγάτηρ μέν πέντε , δύο δέ ἄρσην εἰμί μητέρα,τῶν μέν καί ἔτι νήπιος , ὁ δέ ἤδη εἰς γάμος ἡλικία ἡβάω ἐφορμέω , αἱρέω ἔχω σύνοικος , μή καταδείδω ὁ πλῆθος ὁ εἰς ὁ χρεία αὐτός εἰμί ἀναγκαῖος , οὔτε παιδοποιΐα χάριν ὁ ἀπό ὁ σῶμα , ἔχω κρίνω παῖς ὁ ὁ ἀληθινός σοφία ἐραστής , ὁ τε σός τε - κνάω , εἰ φιλοσοφία ὁ ὀρθός ἀντιλαμβάνω ποτέ ὑπό ἐγώ ἀνατρέφω · οὔτε μήν διά χρῆμα περίειμι - Σιάν ἤ σύ ἤ ἐγώ πρόσειμι · ἀγαπητός γάρ καί ὁ ἀναγκαῖος ὁ τυγχάνω εἰμί ἀκτήμων · οὔτε ἀπό ὁ ἄλλος διακονία ῥᾳστώνη τις ἐγώ προσδοκάω εἰς ὁ γῆρας ἀποκλίνω σεμί · ἐπίνοσος γάρ σύ ὁ σῶμα καί ἰατρεία μάλα ὁ παρά ὁ ἄλμα - λάω δέω ἤ ἄλλος ἐπικουρέω τις ἤ παραστατέω ἐπιτήδειος · οὔτε διά ἄλλος οἰκονομία ἤ θήρα δόξα καί ἔπαινος παρά ὁ ἀνυπόστατος ἐθελοντί ὁ τοι - οὗτος βαστάζω ψιλός ἕνεκα ὁ εἰς ὁ εὖ ποιέω προ - θυμία · ἐναντίος γάρ ὑπό ἀβελτηρία ὁ πόλις - ὁ σύ καί ὁ πρός ἐγώ φθόνος βλασφημία τε πολύς περιπίπτω καί παρά πᾶς προσδοκία εἰς θάνατος κίνδυνος ὑπό αὐτός διά σύ περιίστημι .
porphyrius.ad-marcellam 2
τούτων οὖν χάριν οὐδενὸς κοινωνὸν ἕτερον τοῦ βίου πεποίηκα , διττῆς δὲ μᾶλλον ἕνεκα εὐλόγου αἰτίας . μιᾶς μέν , καθʼ ἣν ἀπομειλίξασθαι κρίνας τοὺς γε - νεθλίους θεούς κατὰ τὸν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ Σωκρά - την , δημιώδη μουσικὴν πρὸ τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ συνή - θους ἐνεργείας διαθεῖναι ἑλόμενον , ἀσφαλείας ἕνεκα τῆς ἐκ τοῦ βίου ἀπαλλαγῆς · οὑτωσὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ἀπομειλιττόμενος τούς ἐν τῇ κωμῳδοτραγῳδίᾳ προ - στάτας δαίμονας τὸν γαμικὸν ὕμνον ἀγωνίσασθαι οὐκ ὤκνησα ἀσμενέστατα , καὶ πλήθει τῶν σῶν τέκνων συντυχὼν καὶ τῇ προσούσῃ περισκελείᾳ τῶν ἀναγ - καίων τῇ τε πονηρίᾳ τῶν ἐνυβρισάντων . οὐδὲν γὰρ παρεῖται τῶν εἰς τὸ δρᾶμα συμβαίνειν εἰωθότων , οὐ ζηλοτυπία , οὐ μῖσος , οὐ γέλως , οὐ διαπληκτισμός τε καὶ ὀργαί · πλήν γε ὅτι οὐ περὶ ἡμὰς , περὶ δὲ τούς ἄλλους ὑπουργοῦντας τοῖς δαίμοσι τουτὶ τὸ θέατρον ἡμεῖς ὑπεκρίθημεν .
Lemmas: οὗτος οὖν χάριν οὐδείς κοινωνός ἕτερος ὁ βίος ποιέω , δισσός δέ μάλα ἕνεκα εὔλογος αἰτία . εἷς μέν , κατά ὅς ἀπομειλίσσομαι κρίνω ὁ γε - νεθλίους θεός κατά ὁ ἐν ὁ δεσμωτήριον Σωκρᾶς - ὁ , δημιώδης μουσική πρό ὁ ἐν φιλοσοφία συνίημι - Θοῦς ἐνέργεια διατίθημι αἱρέω , ἀσφάλεια ἕνεκα ὁ ἐκ ὁ βίος ἀπαλλαγή · οὕτως γάρ καί αὐτός ἀπομειλίσσομαι ὁ ἐν ὁ κωμῳδοτραγῳδία προ - στατός δαίμων ὁ γαμικός ὕμνος ἀγωνίζομαι οὐ ὀκνέω ἀσμενής , καί πλῆθος ὁ σός τέκνον συντυγχάνω καί ὁ πρόσειμι περισκέλεια ὁ ἀνακ - καίω ὁ τε πονηρία ὁ ἐνυβρίζω . οὐδείς γάρ παρίημι ὁ εἰς ὁ δρᾶμα συμβαίνω εἴωθα , οὐ ζηλοτυπία , οὐ μῖσος , οὐ γέλως , οὐ διαπληκτισμός τε καί ὀργή · πλήν γε ὅτι οὐ περί ἐγώ , περί δέ ὁ ἄλλος ὑπουργέω ὁ δαίμων οὗτος ὁ θέατρον ἐγώ ὑποκρίνομαι .
porphyrius.ad-marcellam 3
ἑτέρας δὲ θειοτέρας καὶ οὐδὲν τῇ δημώδει ταύτῃ ἐοικυίας , καθ᾿ ἣν ἀγασθείς σου τὴν πρὸς τὴν ὀρθὴν φιλοσοφίαν ἐπιτηδειότητα τῆς φύσεως , οὐκ ᾠήθην προσήκειν ἀνδρὸς φίλου μοι στερηθεῖσαν συλλήπτορος ἔρημόν σε καταλι - πεῖν καὶ προστάτου σώφρονος καὶ τῷ σῷ τρόπῳ ἐπιτηδείου . ἀποσοβήσας δὲ πάντας τοὺς ἐπηρεάζειν μέλλοντας ἐν προσποιήσει , ἤνεγκα μὲν τὰς παραλό - γους ὕβρεις , ἐβάστασα δὲ τὰς ἐπιβουλὰς εὐσχημόνως · ἐλευθερῶν δὲ τὸ εἰς ἐμὲ περιῆκον παντὸς τοῦ δεσπό - ζειν ἐπιχειροῦντος ἀνεκαλεσάμην εἰς τὸν ἑαυτῆς τρό - πον , μεταδιδοὺς φιλοσοφίας ἀκόλουθόν τε τῷ βίῳ λόγον ἐπιδεικνύμενος . καὶ τίς γὰρ ἂν ἄλλος μοι πρό γε σοῦ μάρτυς ἂν εἴη ἀκριβέστερος , ἣν αἰσχυνοίμην ἀφοσιούμενος ἢ τὰ κατʼ ἐμαυτὸν ἀποκρύπτων , ἀλλ᾿ οὐχὶ πρὸς ἀλήθειαν ἀπʼ ἀρχῆς εἰς τέλος τῇ μάλιστά τὴν ἀλήθειαν προτιμώσῃ καὶ διὰ ταύτην ἕρμαιον ἡγη - σαμένῃ τὴν συνοίκησιν , πάντα τὰ εἰς αὐτὴν καὶ διʼ αὐτῆς πραχθέντα ὑπομιμνῆσκον .
Lemmas: ἕτερος δέ θεῖος καί οὐδείς ὁ δημώδης οὗτος ἔοικα , κατά ὅς ἄγαμαι σύ ὁ πρός ὁ ὀρθός φιλοσοφία ἐπιτηδειότης ὁ φύσις , οὐ οἴομαι προσήκω ἀνήρ φίλος ἐγώ στερέω συλλήπτωρ ἐρῆμος σύ καταλέω - πίνω καί προστάτης σώφρων καί ὁ σός τρόπος ἐπιτήδειος . ἀποσοβέω δέ πᾶς ὁ ἐπηρεάζω μέλλω ἐν προσποίησις , φέρω μέν ὁ παράλλος - πέλαγος ὕβρις , βαστάζω δέ ὁ ἐπιβουλή εὐσχήμων · ἐλευθερόω δέ ὁ εἰς ἐγώ περιήκω πᾶς ὁ Δέσπο - ζέω ἐπιχειρέω ἀνακαλέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ τρέ - πος , μεταδίδωμι φιλοσοφία ἀκόλουθος τε ὁ βίος λόγος ἐπιδείκνυμι . καί τίς γάρ ἄν ἄλλος ἐγώ πρό γε σύ μάρτυς ἄν εἰμί ἀκριβής , ὅς αἰσχύνω ἀφοσιόω ἤ ὁ κατά ἐμαυτοῦ ἀποκρύπτω , ἀλλά οὐ πρός ἀλήθεια ἀπό ἀρχή εἰς τέλος ὁ μάλα ὁ ἀλήθεια προτιμάω καί διά οὗτος ἑρμαῖος ἡγέομαι - σάττω ὁ συνοίκησις , πᾶς ὁ εἰς αὐτός καί διά αὐτός πράσσω ὑπομιμνῄσκω .
porphyrius.ad-marcellam 4
συγχωρούντων οὖν τῶν πραγμάτων ἐπὶ πλέον αὐτόθι διατρίβειν ἐπ᾿ ἐξου - σίας ἂν ἦν σοι ὥσπερ ἐκ παρακειμένων πηγαίων να - μάτων τὸ ποτὸν ἀπαρύεσθαι δαψιλέστερόν τε καὶ πρόσφατον , καὶ μὴ ἀγαπᾶν ὅσον ἂν τῆς δόσεως συν - τείνοι πρὸς τὸ χρήσιμον , θαρρεῖν δὲ καὶ διαναπαυ - σαμένῃ παρέχεσθαι ἐκ τοῦ ῥᾴστου δι᾿ ἐξουσίας τὴν ἀνάκτησιν . καλούσης δὲ τῆς τῶν Ἑλλήνων χρείας καὶ τῶν θεῶν συνεπειγόντων αὐτοῖς ὑπακούειν μὲν σὲ καίπερ οὖσαν προθυμοτάτην μετὰ τοσαύτης ἀκο - λουθίας θυγατέρων ἀδύνατον ἦν . ἄνευ δὲ σοῦ ταύ - τας ῥίπτειν οὕτως ἐν σκαιοῖς ἀνθρώποις ἀβουλίας εἶναι ὁμοῦ καὶ ἀδικίας ἔργον ὑπείληφα . μένειν δὲ ἐνταυθοῖ βιαζόμενος τήν τε τοῦ αὖθις ἐντυχεῖν ἐλ - πίδα προϊσχόμενος εἰκότως σοι παραινέσαιμι᾿ ἂν ἀντ - ἐχομένῃ τῶν δοθέντων ἐν τοῖς δέκα μησὶν οἷς μοι συνῴκησας μὴ πόθῳ καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πλείονος καὶ τὸ ὂν ἤδη ἐκβαλεῖν . σπεύδω μὲν γὰρ ὃν ἂν δύνω - μαι τρόπον τὴν ταχίστην πάλιν ἀναλαβεῖν .
Lemmas: συγχωρέω οὖν ὁ πρᾶγμα ἐπί πολύς αὐτόθι διατρίβω ἐπί ἔξω - σία ἄν εἰμί σύ ὥσπερ ἐκ παράκειμαι πηγαῖος να - ματάω ὁ ποτός ἀπαρύω δαψιλής τε καί πρόσφατος , καί μή ἀγαπάω ὅσος ἄν ὁ δόσις σῦς - τείνω πρός ὁ χρήσιμος , θαρσέω δέ καί διαναπαύω - σάττω παρέχω ἐκ ὁ ῥᾴδιος διά ἐξουσία ὁ ἀνάκτησις . καλέω δέ ὁ ὁ Ἕλλην χρεία καί ὁ θεός συνεπείγω αὐτός ὑπακούω μέν σύ καίπερ εἰμί πρόθυμος μετά τοσοῦτος ΑΚΟ - λουθία θυγάτηρ ἀδύνατος εἰμί . ἄνευ δέ σύ ταῦ - της ῥίπτω οὕτως ἐν σκαιός ἄνθρωπος ἀβουλία εἰμί ὁμοῦ καί ἀδικία ἔργον ὑπολαμβάνω . μένω δέ ἐνταυθοῖ βιάζω ὁ τε ὁ αὖθις ἐντυγχάνω Ελ - πιδάω προίσχω ἔοικα σύ παραινέω ἄν ἀντί - ἔχω ὁ δίδωμι ἐν ὁ δέκα μείς ὅς ἐγώ συνοικέω μή πόθος καί ἐπιθυμία ὁ πολύς καί ὁ εἰμί ἤδη ἐκβάλλω . σπεύδω μέν γάρ ὅς ἄν δύο - μής τρόπος ὁ ταχύς πάλιν ἀναλαμβάνω .
porphyrius.ad-marcellam 5
ἀδήλου δὲ ἐν ταῖς ἀποδημίαις τοῦ μέλλοντος ὄντος ἀναγκαῖόν σοι παραμυθούμενον τῷ λόγῳ ἅμα ἐπισκήπτειν , οἰ - κειότερον δ᾿ εἴποιμ᾿ ἂν τοῦ σαυτῆς καὶ ἐν σεαυ - τῇ “ οἴκου κήδεσθαι καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσειν ” , καταλειπόμενος οὐδὲν ἀπεικότως τοῦ ἐν τραγῳδίαις Φιλοκτήτου “ ἕλκεϊ μοχθίζοντος ” , πλὴν ὅτι τῷ μὲν τὸ ἕλκος ὑπὸ “ ὀλοόφρονος ὕδρου ” , σοὶ δʼ ἐπιγνούσῃ τὸ εἰς τὴν γένεσιν πτῷμα ὅσον καὶ οἷον ἡμῖν τῆς ψυχῆς περιέστη , οὐ τῶν θεῶν ἡμᾶς ὑπεριδόντων , ὡς ἐκεῖ - νον οἱ Ἀτρεῖδαι , ἀλλὰ σωτήρων γενομένων καὶ οὐκ ἐπιλαθομένων . πολλοῖς δή σε παλαίσμασι καὶ ἐπω - δύνοις εἰς ἀγῶνα ἐμπεσοῦσαν νῦν μάλιστα φιλοσο - φίας τοῦ μόνου ἀσφαλοῦς πείσματος ἀντεχομένην παρακαλῶ μὴ ταῖς ἀμηχανίαις ταῖς ἐκ τῆς ἡμετέρας ἀπουσίας πλέον ἐνδοῦναι τοῦ προσήκοντος μηδὲ πόθῳ τῆς παῤ ἡμῖν διδασκαλίας καὶ τὸ δοθὲν ἤδη ἐκκροῦ - σαι , μηδὲ πρὸς τὸ πλῆθος τῶν περιεστώτων ἀλλοτρί - ων ἀπαυδήσασαν ἔκδοτον σεαυτὴν τῷ σύροντι ποτα - μῷ τῶν πραγμάτων ἐᾶσαι , ἀλλὰ λογισαμένην ὡς οὐ διὰ ῥᾳστώνης ἡ τῶν ὄντως ἀγαθῶν κτῆσις τοῖς ἀν - θρώποις περιγίνεται , αὐτοῖς τούτοις τοῖς συγκυρή - μασιν εἰς ἄσκησιν τοῦ προσδοκωμένου χρήσασθαι βίου , ὅσα καὶ μόνα τῶν ἄλλων ἀντίπαλα τῆς σῆς καρτερίας εἰς τὸ παρατρέψαι σε καὶ βιάσαι εἶναι δύ - ναται . τὰ μὲν γὰρ τῶν ἐπιβουλῶν εὐκαταφρόνητα πάντῃ τοῖς ὧν οὐχ ἡμεῖς κύριοι ἐθίσασιν ἀτιμάζειν καὶ μᾶλλον εἰς ἐκείνους κεκρικόσι τὴν ἀδικίαν ἀνα - στρέφειν ἢ βλάπτειν γε τούτους οἷς τῶν μάλιστα παῤ ἑαυτοῖς δρωμένων ἐναντίων οὐ μεγάλη τῆς ζημίας ἡ ἐλάττωσις εἶναι ὑπελήφθη .
Lemmas: ἄδηλος δέ ἐν ὁ ἀποδημία ὁ μέλλω εἰμί ἀναγκαῖος σύ παραμυθέομαι ὁ λόγος ἅμα ἐπισκήπτω , ὁ - κεῖος δέ λέγω ἄν ὁ σεαυτοῦ καί ἐν σεα - ὁ “ οἶκος κήδω καί ἔμπεδος πᾶς φυλάσσω ” , καταλείπω οὐδείς ἀπεικότως ὁ ἐν τραγῳδία Φιλοκτήτης “ ἕλκω μοχθίζω ” , πλήν ὅτι ὁ μέν ὁ ἕλκος ὑπό “ ὀλοόφρων ὕδρος ” , σύ δέ ἐπιγιγνώσκω ὁ εἰς ὁ γένεσις πτῶμα ὅσος καί οἷος ἐγώ ὁ ψυχή περιίστημι , οὐ ὁ θεός ἐγώ ὑπεροράω , ὡς ἐκεῖ - νος ὁ Ἀτρείδης , ἀλλά σωτήρ γίγνομαι καί οὐ ἐπιλανθάνομαι . πολύς δή σύ πάλαισμα καί ἔπω - δύο εἰς ἀγών ἐμπίπτω νῦν μάλα φιλοσοφέω - φία ὁ μόνος ἀσφαλής πεῖσμα ἀντέχω παρακαλέω μή ὁ ἀμηχανία ὁ ἐκ ὁ ἡμέτερος ἀπουσία πολύς ἐνδίδωμι ὁ προσήκω μηδέ πόθος ὁ παρά ἐγώ διδασκαλία καί ὁ δίδωμι ἤδη ἐκκρούω - φέρω , μηδέ πρός ὁ πλῆθος ὁ περιίστημι ἀλλοτρί - ων ἀπαυδάω ἔκδοτος σεαυτοῦ ὁ σύρω ποτός - μός ὁ πρᾶγμα ἐάω , ἀλλά λογίζομαι ὡς οὐ διά ῥᾳστώνη ὁ ὁ ὄντως ἀγαθός κτῆσις ὁ ἐν - θρώποις περιγίγνομαι , αὐτός οὗτος ὁ συγκυρέω - Μασίν εἰς ἄσκησις ὁ προσδοκάω χράω βίος , ὅσος καί μόνος ὁ ἄλλος ἀντίπαλος ὁ σός καρτερία εἰς ὁ παρατρέπω σύ καί βιάζω εἰμί δύω - νάω . ὁ μέν γάρ ὁ ἐπιβουλή εὐκαταφρόνητος πάντῃ ὁ ὅς οὐ ἐγώ κύριος ἐθίζω ἀτιμάζω καί μάλα εἰς ἐκεῖνος κρίνω ὁ ἀδικία ἀνα - στρέφω ἤ βλάπτω γε οὗτος ὅς ὁ μάλα παρά ἑαυτοῦ δράω ἐναντίος οὐ μέγας ὁ ζημία ὁ ἐλάττωσις εἰμί ὑπολαμβάνω .
porphyrius.ad-marcellam 6
τὴν δὲ τοῦ ἐπωφελοῦν - τος τὴν ψυχὴν ἀπουσίαν , πατρός τε ὁμοῦ καὶ ἀνδρὸς καὶ διδασκάλου καὶ συγγενῶν , εἰ δὲ βούλει , καὶ τῆς πατρίδος τὴν εὔνοιαν εἰς αὑτὸν συνῃρηκότος , δοκοῦ - σαν περιέχειν εὔλογον τῆς δυσχερείας τὴν αἰτίαν , παρηγοροίης ἂν θεωρὸν προστησαμένη τὸν λόγον , οὐ τὸ πάθος . πρῶτον μὲν ὡς οὐκ ἦν ἄλλως , ὅπερ ἔφην , πρὸς τῶν μελλόντων νόστου δὴ μιμνήσκεσθαι ἐκ τῆς ἐνταυθοῖ ξένης καταγωγῆς τὸ δι᾿ ἡδονῆς καθάπερ ἱππήλατόν τι χωρίον καὶ ῥᾳστώνης ποιεῖσθαι τὴν ἐπάνοδον . αὐτὸ γὰρ τὸ πρᾶγμα ὡς οὐδὲν ἄλλο ἄλλῳ ἀντίκειται πράγματι , ἡδονή τε καὶ ῥᾳθυμία τῇ πρὸς θεούς ἀνόδῳ . ἐπεὶ οὐδὲ τὰ ὑψηλότερα τῶν ὀρῶν ἀκινδύνως καὶ πόνων ἄνευ ἦν ἀναβαίνειν , οὐδ᾿ ἀπὸ τῶν μυχῶν τοῦ σώματος διὰ τῶν εἰς τὸ σῶμα καταγωγῶν , ἡδονῆς τε καὶ ῥᾳθυμίας , ἀνακύπτειν . διὰ γὰρ μερίμνης ἡ ὁδὸς καὶ τῆς ἀναμνήσεως τοῦ πτώματος . κἂν ᾖ τὰ συμβαίνοντα δυσχερῆ , τὸ δύσκολον πρὸς ἀνάβασιν οἰκεῖον · ὅτι καὶ τὸ ῥεῖα ζώειν παρὰ θεοῖς , πεπτωκόσι δὲ εἰς τὴν ἔγερσιν ἐναντιώτατον ὡς ἂν εἰς λήθην ἄγον τῷ ἀλλοτρίῳ καὶ τῷ ὕπνῳ συντελοῦν , ἂν καθεύδωμεν ὑπὸ τῶν ψυχα - γωγούντων ἡμὰς ἐνυπνίων βουκολούμενοι .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἐπωφελέω - ὅς ὁ ψυχή ἀπουσία , πατήρ τε ὁμοῦ καί ἀνήρ καί διδάσκαλος καί συγγενής , εἰ δέ βούλομαι , καί ὁ πατρίς ὁ εὔνοια εἰς ἑαυτοῦ συλλέγω , δοκέω - σάω περιέχω εὔλογος ὁ δυσχέρεια ὁ αἰτία , παρηγορέω ἄν θεωρός προΐστημι ὁ λόγος , οὐ ὁ πάθος . πρῶτος μέν ὡς οὐ εἰμί ἄλλος , ὅς φημί , πρός ὁ μέλλω νόστος δή μιμνῄσκω ἐκ ὁ ἐνταυθοῖ ξένος καταγωγή ὁ διά ἡδονή καθά ἱππήλατος τις χωρίον καί ῥᾳστώνη ποιέω ὁ ἐπάνοδος . αὐτός γάρ ὁ πρᾶγμα ὡς οὐδείς ἄλλος ἄλλος ἀντίκειμαι πρᾶγμα , ἡδονή τε καί ῥαθυμία ὁ πρός θεός ἄνοδος . ἐπεί οὐδέ ὁ ὑψηλός ὁ ὄρος ἀκίνδυνος καί πόνος ἄνευ εἰμί ἀναβαίνω , οὐδέ ἀπό ὁ μυχός ὁ σῶμα διά ὁ εἰς ὁ σῶμα καταγωγή , ἡδονή τε καί ῥαθυμία , ἀνακύπτω . διά γάρ μέριμνα ὁ ὁδός καί ὁ ἀνάμνησις ὁ πτῶμα . ἐάν εἰμί ὁ συμβαίνω δυσχερής , ὁ δύσκολος πρός ἀνάβασις οἰκεῖος · ὅτι καί ὁ ῥεῖα ζάω παρά θεός , πίπτω δέ εἰς ὁ ἔγερσις ἐναντίος ὡς ἄν εἰς λήθη ἄγω ὁ ἀλλότριος καί ὁ ὕπνος συντελέω , ἐάν καθεύδω ὑπό ὁ ψίχα - γωγούντων ἐγώ ἐνύπνιον βουκολέω .
porphyrius.ad-marcellam 7
ἐπεὶ καὶ τῶν πεδῶν αἱ μὲν ἐκ χρυσοῦ βαρυτάτου ὄντος διὰ τὴν εὐπρέπειαν εἰς κόσμον μᾶλλον συντελοῦσι καὶ φέρειν τὸν δεσμὸν δι᾿ αὐτῶν ἐνήγαγον τῷ κούφῳ τὰς δι᾿ ἀφροσύνην τοῦ βάρους ἀναισθήτους γυναῖκας · αἱ δὲ τοῦ σιδήρου συνιέναι τῶν ἁμαρτημάτων ἠνάγκα - σαν καὶ λυπήσασαι μεταγινώσκειν καὶ ζητεῖν τοῦ βά - ρους ἀπαλλαγὴν πορίσασθαι · τοῦ χρυσοῦ δὲ διὰ τὴν τέρψιν εἰς ἀγανάκτησιν οὐ τὴν τυχούσαν ποδλλάκις συντελούσης τῆς ἀλύσεως . ὅθεν καὶ ἔδοξε τοῖς σώ - φροσι τὰ ἐπίπονα τῶν ἡδέων μᾶλλον συντελεῖν εἰς ἀρετήν , καὶ τὸ μοχθεῖν ἄριστον εἶναι ἀνδρί τε ὁμοίως καὶ γυναικὶ ἢ ἐξοιδαίνειν τὴν ψυχὴν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς χαλωμένην . παντὸς γὰρ καλοῦ κτήματος πόνους δεῖ προηγεῖσθαι , καὶ πονεῖν ἀνάγκη τὸν τυχεῖν ἀρετῆς σπουδάζοντα . ἀκούεις δὲ καὶ τὸν Ἡρακλέα τούς τε Διοσκούρους καὶ τὸν Ἀσκληπιὸν τούς τε ἄλλους ὅσοι θεῶν παῖδες ἐγένοντο ὡς διὰ τῶν πόνων καὶ τῆς καρτερίας τὴν μακαρίαν εἰς θεοὺς ὁδὸν ἐξετέλεσαν . οὐ γὰρ ἐκ τῶν δι᾿ ἡδονῆς βεβιωκότων ἀνθρώπων αἱ εἰς θεὸν ἀναδρομαί , ἀλλ᾿ ἐκ τῶν τὰ μέγιστα τῶν συμβαινόντων γενναίως διενεγκεῖν μεμαθηκότων .
Lemmas: ἐπεί καί ὁ πέδη ὁ μέν ἐκ χρυσός βαρύς εἰμί διά ὁ εὐπρέπεια εἰς κόσμος μάλα συντελέω καί φέρω ὁ δεσμός διά αὐτός ἐνάγω ὁ κοῦφος ὁ διά ἀφροσύνη ὁ βάρος ἀναίσθητος γυνή · ὁ δέ ὁ σίδηρος συνίημι ὁ ἁμάρτημα ἀνάγκη - σάω καί λυπέω μεταγιγνώσκω καί ζητέω ὁ βον - ρας ἀπαλλαγή πορίζω · ὁ χρυσός δέ διά ὁ τέρψις εἰς ἀγανάκτησις οὐ ὁ τυγχάνω ποδλλάκις συντελέω ὁ ἄλυσις . ὅθεν καί δοκέω ὁ σός - φροσι ὁ ἐπίπονος ὁ ἡδύς μάλα συντελέω εἰς ἀρετή , καί ὁ μοχθέω ἀγαθός εἰμί ἀνήρ τε ὅμοιος καί γυνή ἤ ἐξοιδάνω ὁ ψυχή ὑπό ὁ ἡδονή χαλάω . πᾶς γάρ καλός κτῆμα πόνος δέω προηγέομαι , καί πονέω ἀνάγκη ὁ τυγχάνω ἀρετή σπουδάζω . ἀκούω δέ καί ὁ Ἡρακλῆς ὁ τε Διόσκοροι καί ὁ Ἀσκληπιός ὁ τε ἄλλος ὅσος θεός παῖς γίγνομαι ὡς διά ὁ πόνος καί ὁ καρτερία ὁ μακάριος εἰς θεός ὁδός ἐκτελέω . οὐ γάρ ἐκ ὁ διά ἡδονή βιόω ἄνθρωπος ὁ εἰς θεός ἀναδρομή , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ μέγας ὁ συμβαίνω γενναῖος διαφέρω μανθάνω .
porphyrius.ad-marcellam 8
μέγιστος δὲ ἆθλος τοῦ νῦν σοι προκειμένου εὖ οἶδα καὶ αὐτὸς ὡς οὐκ ἂν γένοιτο ἄλλος , ἡγουμένῃ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ τῆς σωτηρίας τὴν ὁδὸν καὶ τὸν ταύτης καθ - ηγεμόνα καταλείψειν . ἔχει δὲ οὐχ οὕτω παντάπασι δυσκαρτερήτως σοι τὰ παρόντα , εἰ παρεῖσα τὴν ἐκ τοῦ πάθους ἀλόγιστον ταραχὴν μὴ περὶ φαύλων ἡγήσῃ μεμυῆσθαι ὧν εἰς φιλοσοφίαν τὴν ὀρθὴν παρὰ τῶν θείων ἐτελέσθης λόγων · ὧν τὴν βεβαίαν ἀκρόασιν αἱ πράξεις ἐλέγχειν εἰώθασι . τὰ γὰρ ἔργα τῶν δογμά - των ἑκάστου φέρειν πέφυκε τὰς ἀποδείξεις · καὶ δεῖ οὕτως βιοῦν ὅστις ἐπίστευσεν , ἵνα καὶ αὐτὸς πιστὸς ᾖ μάρτυς περὶ ὧν λέγει τοῖς ἀκροωμένοις . τίνα οὖν ἦν ἄρα ἃ παρὰ τῶν σαφέστατ᾿ εἰδότων τὰ κατ᾿ ἀν - θρώπους μεμαθήκαμεν ; ἆρ᾿ οὐχ ὅτι μὲν σοὶ ἐγὼ οὐχ ὁ ἁπτὸς οὗτος καὶ τῇ αἰσθήσει ὑποπτωτός , ὁ δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἀφεστηκὼς τοῦ σώματος , ὁ ἀχρώματος καὶ ἀσχημάτιστος , καὶ χερσὶ μὲν οὐδαμῶς ἐπαφητός , δια - νοία δὲ μόνῃ κρατητός ; λαμβάνομεν δὲ οὐ παρὰ τῶν ἔξωθεν τὰ εἰς τὰ παρ᾿ αὐτῶν ἡμῖν ἐντεθειμένα · τοὐνδόσιμον δὲ μόνον ὥσπερ ἐν χορῷ εἰς ἀνάμνησιν ἡμᾶς ἄγον ὧν ἔχοντες παρὰ τοῦ δεδωκότος ἐπλανή - θημεν .
Lemmas: μέγας δέ ἆθλος ὁ νῦν σύ πρόκειμαι εὖ οἶδα καί αὐτός ὡς οὐ ἄν γίγνομαι ἄλλος , ἡγέομαι μετά ἐγώ καί ὁ σωτηρία ὁ ὁδός καί ὁ οὗτος κατά - ηγεμόνας καταλείπω . ἔχω δέ οὐ οὕτως παντάπασι δυσκαρτέρητος σύ ὁ πάρειμι , εἰ παρίημι ὁ ἐκ ὁ πάθος ἀλόγιστος ταραχή μή περί φαῦλος ἡγέομαι μυάω ὅς εἰς φιλοσοφία ὁ ὀρθός παρά ὁ θεῖος τελέω λόγος · ὅς ὁ βέβαιος ἀκρόασις ὁ πρᾶξις ἐλέγχω εἴωθα . ὁ γάρ ἔργον ὁ δόγμα - ὁ ἕκαστος φέρω φύω ὁ ἀπόδειξις · καί δέω οὕτως βιόω ὅστις πιστεύω , ἵνα καί αὐτός πιστός εἰμί μάρτυς περί ὅς λέγω ὁ ἀκροάομαι . τίς οὖν εἰμί ἄρα ὅς παρά ὁ σαφής οἶδα ὁ κατά ἐν - θρώπους μανθάνω ; ἆρα οὐ ὅτι μέν σύ ἐγώ οὐ ὁ ἁπτός οὗτος καί ὁ αἴσθησις ὑποπτωτός , ὁ δέ ἐπί πολύς ἀφίστημι ὁ σῶμα , ὁ ἀχρώματος καί ἀσχημάτιστος , καί χείρ μέν οὐδαμῶς ἐπαφητός , δα - νοῖος δέ μόνος κρατητός ; λαμβάνω δέ οὐ παρά ὁ ἔξωθεν ὁ εἰς ὁ παρά αὐτός ἐγώ ἐντίθημι · ἐνδόσιμος δέ μόνος ὥσπερ ἐν χορός εἰς ἀνάμνησις ἐγώ ἄγω ὅς ἔχω παρά ὁ δίδωμι ἐπλανή - τίθημι .
porphyrius.ad-marcellam 9
πρὸς δὲ τούτοις οὐχ ὅτι πᾶν πάθος ψυχῆς εἰς σωτηρίαν αὐτῆς πολεμιώτατον , καὶ ἀπαιδευσία μὲν τῶν παθῶν πάντων μήτηρ , τὸ δὲ πεπαιδεῦσθαι οὐκ ἐνπολυμαθείας ἀναλήψει , ἐν ἀπαλλάξει δὲ τῶν ψυ - χικῶν παθῶν ἐθεωρεῖτο ; πάθη δὲ νοσημάτων ἀρχαί ψυχῆς δὲ νόσημα κακία · κακία δὲ πᾶσα αἰσχρόν · τὸ δὲ αἰσχρὸν τῷ καλῷ ἐναντίον · καλοῦ δὲ ὄντος τοῦ θείου ἀμήχανον αὐτῷ σὺν κακίᾳ πελάζειν · καθαροῦ γὰρ μὴ καθαρὸν ἐφάπτεσθαι οὐδὲν ὁ Πλάτων φησὶ θεμιτὸν εἶναι . δι᾿ ὃ καὶ μέχρι τοῦ νῦν καθαρεύειν δεῖ τῶν παθῶν τε καὶ τῶν διὰ τὸ πάθος ἁμαρτημά - των . ἆρ᾿ οὖν οὐ τοιαῦτα ἦν οἷς μάλιστα συνῄνεις , ὡς γράμματα θεῖα ἐνόντα παρὰ σαυτῇ διὰ τῆς τῶν λόγων ἐνδείξεως ἀναγινώσκουσα ; πῶς οὗν οὐκ ἄτο - πον τὴν πεπεισμένην ἐν σοὶ εἶναι καὶ τὸ σῶζον καὶ τὸ σωζόμενον καὶ τό γε ἀπολλύον καὶ τὸ ἀπολλύμενον τόν τε πλοῦτον καὶ τὴν πενίαν τόν τε πατέρα καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τῶν ὄντως ἀγαθῶν καθηγεμόνα , κε - χηνέναι πρὸς τὴν τοῦ ὑφηγητοῦ σκιάν , ὡς δὴ τὸν ὄντως ὑφηγητὴν μὴ ἐντὸς ἔχουσαν μηδὲ παρὰ σαυτῇ πάντα τὸν πλοῦτον ; ὃν ἀνάγκη ἀπολλύναι καὶ δια - φεύγειν πρὸς τὴν σάρκα καταβαίνουσαν ἀντὶ τοῦ σώ - ζοντος καὶ σωζομένου .
Lemmas: πρός δέ οὗτος οὐ ὅτι πᾶς πάθος ψυχή εἰς σωτηρία αὐτός πολέμιος , καί ἀπαιδευσία μέν ὁ πάθος πᾶς μήτηρ , ὁ δέ παιδεύω οὐ ἐνπολυμαθείας ἀνάληψις , ἐν ἀπάλλαξις δέ ὁ ψυ - χικῶν πάθος θεωρέω ; πάθος δέ νόσημα ἀρχή ψυχή δέ νόσημα κακία · κακία δέ πᾶς αἰσχρός · ὁ δέ αἰσχρός ὁ καλός ἐναντίος · καλός δέ εἰμί ὁ θεῖος ἀμήχανος αὐτός σύν κακία πελάζω · καθαρός γάρ μή καθαρός ἐφάπτω οὐδείς ὁ Πλάτων φημί θεμιτός εἰμί . διά ὅς καί μέχρι ὁ νῦν καθαρεύω δέω ὁ πάθος τε καί ὁ διά ὁ πάθος ἁμάρτημα - ὁ . ἆρα οὖν οὐ τοιοῦτος εἰμί ὅς μάλα συναινέω , ὡς γράμμα θεῖος ἔνειμι παρά σεαυτοῦ διά ὁ ὁ λόγος ἔνδειξις ἀναγιγνώσκω ; πῶς οὖν οὐ ατο - πως ὁ πείθω ἐν σύ εἰμί καί ὁ σῴζω καί ὁ σῴζω καί ὁ γε ἀπολύω καί ὁ ἀπόλλυμι ὁ τε πλοῦτος καί ὁ πενία ὁ τε πατήρ καί ὁ ἀνήρ καί ὁ ὄντως ἀγαθός καθηγεμών , ἄν - χάσκω πρός ὁ ὁ ὑφηγητής σκιά , ὡς δή ὁ ὄντως ὑφηγητής μή ἐντός ἔχω μηδέ παρά σεαυτοῦ πᾶς ὁ πλοῦτος ; ὅς ἀνάγκη ἀπόλλυμι καί δα - φεύγω πρός ὁ σάρξ καταβαίνω ἀντί ὁ σός - ζω καί σῴζω .
porphyrius.ad-marcellam 10
τῆς μὲν οὖν ἐμῆς σκιὰς καὶ τοῦ φαινομένου εἰ - δώλου οὔτε παρόντων ὠνήσω τι οὔτ᾿ ἀπόντων ἐπώ - δυνος ἡ ἀπουσία τῇ μελετώσῃ φεύγειν ἀπὸ τοῦ σώ - ματος . ἐμοῦ δὲ καθαρῶς τύχοις ἂν μάλιστα καὶ παρ - όντος καὶ συνόντος νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν σὺν καθαρῷ καὶ τῷ καλλίστῳ τῆς συνουσίας καὶ μηδὲ χωρισθῆναι οἵου τε ὄντος , εἰ μελετῴης εἰς ἑαυτὴν ἀναβαίνειν συλλέγουσα ἀπὸ τοῦ σώματος πάντα τὰ διασκεδασθέντα μέλη καὶ εἰς πλῆθος κατακερματι - σθέντα ἀπὸ τῆς τέως ἐν μεγέθει δυνάμεως ἰσχυού - σης ἑνώσεως . συνάγοις δʼ ἂν καὶ ἑνίζοις τὰς ἐμφύτους ἐννοίας καὶ διαρθροῦν συγκεχυμένας καὶ εἰς φῶς ἕλ - κειν ἐσκοτισμένας πειρωμένη . ἀφ᾿ ὧν ὁρμώμενος καὶ ὁ θεῖος Πλάτων ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ νοητὰ τὰς ἀνακλήσεις πεποίηται . ἔτι εἰ μνημονεύοις , διαρ - θροίης δ᾿ ἂν ἅ γε ἀκήκοας διὰ τῆς μνήμης ἀναπεμ - παζομένη τοῖς τε τοιούτοις τῶν λόγων ὡς ἀγαθοῖς συμβούλοις ἀξιοῦσα προσέχειν καὶ λοιπὸν τὰ γνω - σθέντα διὰ τῶν ἔργων ἀσκοῦσα , διὰ δʼ αὖ τοῦ πο - νεῖν συντηροῦσα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐμός σκιά καί ὁ φαίνω εἰ - δῶλος οὔτε πάρειμι ὀνίνημι τις οὔτε ἄπειμι ἔπειμι - δυνος ὁ ἀπουσία ὁ μελετάω φεύγω ἀπό ὁ σός - μα . ἐγώ δέ καθαρός τυγχάνω ἄν μάλα καί παρά - εἰμί καί σύνειμι νύκτωρ καί μετά ἡμέρα σύν καθαρός καί ὁ καλός ὁ συνουσία καί μηδέ χωρίζω οἷος τε εἰμί , εἰ μελετάω εἰς ἑαυτοῦ ἀναβαίνω συλλέγω ἀπό ὁ σῶμα πᾶς ὁ διασκεδάννυμι μέλος καί εἰς πλῆθος κατακερματόω - τελέω ἀπό ὁ τέως ἐν μέγεθος δύναμις ἰσχύω - σός ἕνωσις . συνάγω δέ ἄν καί ἑνίζω ὁ ἔμφυτος ἔννοια καί διαρθρόω συγχέω καί εἰς φάος αἱρέω - κέω σκοτίζω πειράω . ἀπό ὅς ὁρμάω καί ὁ θεῖος Πλάτων ἀπό ὁ αἰσθητός ἐπί ὁ νοητός ὁ ἀνάκλησις ποιέω . ἔτι εἰ μνημονεύω , διαρ - θρῴσκω δέ ἄν ὅς γε ἀκούω διά ὁ μνήμη ἀναπέμπω - πάσσω ὁ τε τοιοῦτος ὁ λόγος ὡς ἀγαθός σύμβουλος ἀξιόω προσέχω καί λοιπός ὁ γιγνώσκω - τελέω διά ὁ ἔργον ἀσκέω , διά δέ αὖ ὁ ἀπό - νέος συντηρέω .
porphyrius.ad-marcellam 11
λέγει δὲ ὁ λόγος πάντῃ μὲν καὶ πάντως παρεῖναι τὸ θεῖον , νεὼν δὲ τούτῳ παρ᾿ ἀν - θρώποις καθιερῶσθαι τὴν διάνοιαν μάλιστα τοῦ σο - φοῦ μόνην , τιμήν τε προσήκουσαν ἀπονέμεσθαι τῷ θεῷ ὑπὸ τοῦ μάλιστα τὸν θεὸν ἐγνωκότος · τοῦτον δὲ εἶναι εἰκότως μόνον τὸν σοφόν , ᾧ τιμητέον διὰ σοφίας τὸ θεῖον καὶ κατακοσμητέον αὐτῷ διὰ σοφίας ἐν τῇ γνώμῃ τὸ ἱερόν , ἐμψύχῳ ἀγάλματι τῷ νῷ ἐνει - κονισαμένου ἀγάλλοντα . . . . θεὸς μὲν γὰρ δεῖται οὐδενός , σοφὸς δὲ μόνου θεοῦ . οὐ γὰρ ἂν ἄλλος καλὸς κἀγαθὸς γένοιτο ἢ ὁ νοῶν τό τε ἀγαθὸν καὶ καλόν , ὅπερ ἐξέχει τοῦ θείου · οὐδ᾿ αὖ ἄλλος κακο - δαίμων ἄνθρωπος ἢ ὁ πονηρῶν δαιμόνων ἐνδιαίτημα τὴν ψυχὴν κατασκευάσας . ἀνθρώπῳ δὲ σοφῷ θεὸς θεοῦ δίδωσιν ἐξουσίαν . καὶ καθαίρεται μὲν ἄνθρω - πος ἐννοίᾳ θεοῦ , δικαιοπραγίαν δὲ ἀπὸ θεοῦ ὁρμώ - μενος διώκει .
Lemmas: λέγω δέ ὁ λόγος πάντῃ μέν καί πάντως πάρειμι ὁ θεῖος , ναός δέ οὗτος παρά ἐν - θρώποις καθιερόω ὁ διάνοια μάλα ὁ σο - φώς μόνος , τιμή τε προσήκω ἀπονέμω ὁ θεός ὑπό ὁ μάλα ὁ θεός γιγνώσκω · οὗτος δέ εἰμί ἔοικα μόνος ὁ σοφός , ὅς τιμάω διά σοφία ὁ θεῖος καί κατακοσμητέος αὐτός διά σοφία ἐν ὁ γνώμη ὁ ἱερός , ἔμψυχος ἄγαλμα ὁ νόος νέος - κονίζω ἀγάλλω . . . . θεός μέν γάρ δέω οὐδείς , σοφός δέ μόνος θεός . οὐ γάρ ἄν ἄλλος καλός ἀγαθός γίγνομαι ἤ ὁ νοέω ὁ τε ἀγαθός καί καλός , ὅς ἐκχέω ὁ θεῖος · οὐδέ αὖ ἄλλος Κακό - δαίμων ἄνθρωπος ἤ ὁ πονηρός δαίμων ἐνδιαίτημα ὁ ψυχή κατασκευάζω . ἄνθρωπος δέ σοφός θεός θεός δίδωμι ἐξουσία . καί καθαίρω μέν ἄνθρω - πούς ἔννοια θεός , δικαιοπραγία δέ ἀπό θεός ὁρμάω - μένος διώκω .
porphyrius.ad-marcellam 12
πάσης πράξεως καὶ παντὸς ἔργου καὶ λόγου θεὸς ἐπόπτης παρέστω καὶ ἔφορος . καὶ πάντων ὧν πράτ - τομεν ἀγαθῶν τὸν θεὸν αἴτιον ἡγώμεθα · τῶν δὲ κα - κῶν αἴτιοι ἡμεῖς ἐσμὲν οἱ ἑλόμενοι , θεὸς δὲ ἀναίτιος . ὅθεν καὶ εὐκτέον τὰ ἄξια θεοῦ . καὶ αἰτώμεθα ἃ μὴ λάβοιμεν ἂν παρ᾿ ἑτέρου · καὶ ὧν ἡγεμόνες οἱ μετʼ ἀρετῆς πόνοι , ταῦτα εὐχώμεθα γενέσθαι μετὰ τοὺς πόνους · εὐχὴ γὰρ ῥᾳθύμου μάταιος λόγος . ἃ δὲ κτη - σάμενος οὐ καθέξεις , μὴ αἰτοῦ παρὰ θεοῦ · δῶρον γὰρ θεοῦ πᾶν ἀναφαίρετον · ὥστε οὐ δώσει ἃ μὴ καθέξεις . ὧν δὲ τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσα οὐ δεηθήσῃ , ἐκείνων καταφρόνει · καὶ ὧν ἂν ἀπαλλαγεῖσα δεηθῇς , ταῦτά σοι ἀσκουμένῃ τὸν θεὸν παρακάλει γενέσθαι συλλή - πτορα . οὔκουν δεήσῃ οὐδενὸς ὧν καὶ ἡ τύχη δοῦσα πολλάκις πάλιν ἀφαιρεῖται . οὐ δεῖ πρὸ καιροῦ τινὸς τὴν αἴτησιν ποιεῖσθαι , ἀλλʼ ὅταν σοι ὁ θεὸς ἐν σοὶ οὖσαν φύσει τὴν ὀρθὴν αἴτησιν ἐκφαίνῃ .
Lemmas: πᾶς πρᾶξις καί πᾶς ἔργον καί λόγος θεός ἐπόπτης πάρειμι καί ἔφορος . καί πᾶς ὅς προιτ - τόμος ἀγαθός ὁ θεός αἴτιος ἡγέομαι · ὁ δέ ἄν - γυνή αἴτιος ἐγώ εἰμί ὁ αἱρέω , θεός δέ ἀναίτιος . ὅθεν καί εὐκτέον ὁ ἄξιος θεός . καί αἰτέω ὅς μή λαμβάνω ἄν παρά ἕτερος · καί ὅς ἡγεμών ὁ μετά ἀρετή πόνος , οὗτος εὔχομαι γίγνομαι μετά ὁ πόνος · εὐχή γάρ ῥᾴθυμος μάταιος λόγος . ὅς δέ κτείνω - σάω οὐ κατέχω , μή αἰτέω παρά θεός · δῶρον γάρ θεός πᾶς ἀναφαίρετος · ὥστε οὐ δίδωμι ὅς μή κατέχω . ὅς δέ ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω οὐ δέω , ἐκεῖνος καταφρονέω · καί ὅς ἄν ἀπαλλάσσω δέω , οὗτος σύ ἀσκέω ὁ θεός παρακαλέω γίγνομαι Σύλλη - πτορα . οὔκουν δέω οὐδείς ὅς καί ὁ τύχη δίδωμι πολλάκις πάλιν ἀφαιρέω . οὐ δέω πρό καιρός τις ὁ αἴτησις ποιέω , ἀλλά ὅταν σύ ὁ θεός ἐν σύ εἰμί φύσις ὁ ὀρθός αἴτησις ἐκφαίνω .
porphyrius.ad-marcellam 13
δι᾿ ὧν μάλιστα καὶ αὐτὸς ἐνοπτρίζεσθαι πέφυκεν , οὔτε διὰ σώματος ὁρατὸς ὢν οὔτε διὰ ψυχῆς αἰσχρᾶς καὶ ὑπὸ τῆς κακίας ἐσκοτισμένης . κάλλος γὰρ ἐκείνου τὸ ἀκή - ρατον καὶ φῶς τὸ ζωτικὸν ἀληθείᾳ διαλάμπον · κακία δὲ πᾶσα ὑπ᾿ ἀγνοίας διέψευσται καὶ ὑπὸ αἴσχους διέστραπται . ταῦτ᾿ οὖν θέλε καὶ αἰτοῦ τὸν θεὸν ἃ θέλει τε καὶ ἔστιν αὐτός , εὖ ἐκεῖνο γινώσκουσα ὡς ἐφ᾿ ὅσον τις τὸ σῶμα ποθεῖ καὶ τὰ τοῦ σώματος σύμ - φυλα , ἐπὶ τοσοῦτον ἀγνοεῖ τὸν θεὸν καὶ τῆς ἐκείνου ἐνοράσεως ἑαυτὸν ἀπεσκότισε , κἂν παρὰ πᾶσι τοῖς ἀνθρώποις ὡς θεὸς δοξάζηται . σοφὸς δὲ ἄνθρωπος ὀλίγοις γινωσκόμενος , εἰ δὲ βούλει , καὶ ὑπὸ πάντων ἀγνοούμενος , γινώσκεται ὑπὸ θεοῦ . ἑπέσθω τοίνυν ὁ μὲν νοῦς τῷ θεῷ , ἐνοπτριζόμενος τῇ ὁμοιώσει θεοῦ τῷ δὲ νῷ ἡ ψυχή · τῇ δ᾿ αὖ ψυχῇ ὑπηρετείτω τὸ σῶμα , εἰς ὅσον οἷόν τε , καθαρᾷ καθαρόν . ἀπὸ γὰρ τῶν παθῶν ταύτης μιαινόμενον εἰς αὐτὴν πάλιν ἐπανα - στρέφεται τὰ μιάσματα .
Lemmas: διά ὅς μάλα καί αὐτός ἐνοπτρίζω φύω , οὔτε διά σῶμα ὁρατός εἰμί οὔτε διά ψυχή αἰσχρός καί ὑπό ὁ κακία σκοτίζω . κάλλος γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀκή - ρατον καί φάος ὁ ζωτικός ἀλήθεια διαλάμπω · κακία δέ πᾶς ὑπό ἄγνοια διαψεύδω καί ὑπό αἶσχος διαστρέφω . οὗτος οὖν ἐθέλω καί αἰτέω ὁ θεός ὅς ἐθέλω τε καί εἰμί αὐτός , εὖ ἐκεῖνος γιγνώσκω ὡς ἐπί ὅσος τις ὁ σῶμα ποθέω καί ὁ ὁ σῶμα σύμ - φυλάω , ἐπί τοσοῦτος ἀγνοέω ὁ θεός καί ὁ ἐκεῖνος ἐνόρασις ἑαυτοῦ ἀποσκοτίζω , ἐάν παρά πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὡς θεός δοξάζω . σοφός δέ ἄνθρωπος ὀλίγος γιγνώσκω , εἰ δέ βούλομαι , καί ὑπό πᾶς ἀγνοέω , γιγνώσκω ὑπό θεός . ἕπομαι τοίνυν ὁ μέν νόος ὁ θεός , ἐνοπτρίζω ὁ ὁμοίωσις θεός ὁ δέ νόος ὁ ψυχή · ὁ δέ αὖ ψυχή ὑπηρετέω ὁ σῶμα , εἰς ὅσος οἷος τε , καθαρός καθαρός . ἀπό γάρ ὁ πάθος οὗτος μιαίνω εἰς αὐτός πάλιν Πάν - στρέφω ὁ μίασμα .
porphyrius.ad-marcellam 14
τῇ δὲ ψυχῇ τῇ θεοφιλεῖ καὶ τῷ θεοφιλεῖ νῷ ἐν τῷ καθαρῷ σώματι ἔστωσαν καὶ πρᾶξις ἀκόλουθος καὶ λόγος , αἱρετωτέρου σοι ὄντος λίθον εἰκῆ βαλεῖν ἢ λόγον , καὶ τὸ ἡττᾶσθαι τἀληθῆ λέγοντα ἢ νικᾶν ἀπατῶντα · τὸ γὰρ νικῆσαν ἀπάτῃ ἐν τῷ ἤθει ἥττηται . μάρτυρες δὲ κακῶν ψευ - δεῖς λόγοι . ἀδύνατον τὸν αὐτὸν φιλόθεόν τε εἶναι καὶ φιλήδονον καὶ φιλοσώματον . ὁ γὰρ φιλήδονος καὶ φιλοσώματος , ὁ δὲ φιλοσώματος πάντως καὶ φι - λοχρήματος , ὁ δὲ φιλοχρήματος ἐξ ἀνάγκης ἄδικος , ὁ δὲ ἄδικος καὶ εἰς θεὸν καὶ εἰς πατέρας ἀνόσιος καὶ εἰς τούς ἄλλους παράνομος . ὥστε κἂν ἑκατόμβας θύῃ καὶ μυρίοις ἀναθήμασι τούς νεὼς ἀγάλλῃ , ἀσεβής ἐστι καὶ ἄθεος καὶ τῇ προαιρέσει ἱερόσυλος . δι᾿ ὃ καὶ πάντα φιλοσώματον ὡς ἄθεον καὶ μιαρὸν ἐκτρέπεσθαι χρή .
Lemmas: ὁ δέ ψυχή ὁ θεοφιλής καί ὁ θεοφιλής νόος ἐν ὁ καθαρός σῶμα εἰμί καί πρᾶξις ἀκόλουθος καί λόγος , αἱρετός σύ εἰμί λίθος εἰκῇ βάλλω ἤ λόγος , καί ὁ ἡσσάομαι ἀληθής λέγω ἤ νικάω ἀπατάω · ὁ γάρ νικάω ἀπάτη ἐν ὁ ἦθος ἡσσάομαι . μάρτυς δέ κακός ψεύδω - δέω λόγος . ἀδύνατος ὁ αὐτός φιλόθεος τε εἰμί καί φιλήδονος καί φιλοσώματος . ὁ γάρ φιλήδονος καί φιλοσώματος , ὁ δέ φιλοσώματος πάντως καί φ - λοχρημα , ὁ δέ φιλοχρήματος ἐκ ἀνάγκη ἄδικος , ὁ δέ ἄδικος καί εἰς θεός καί εἰς πατήρ ἀνόσιος καί εἰς ὁ ἄλλος παράνομος . ὥστε ἐάν ἑκατόμβη θύω καί μυρίος ἀνάθημα ὁ ναῦς ἀγάλλω , ἀσεβής εἰμί καί ἄθεος καί ὁ προαίρεσις ἱερόσυλος . διά ὅς καί πᾶς φιλοσώματος ὡς ἄθεος καί μιαρός ἐκτρέπω χρή .
porphyrius.ad-marcellam 15
καὶ οὗ ταῖς δόξαις οὐκ ἂν χρήσαιο , τούτῳ μήτε βίου μήτε λόγου τοῦ περὶ θεοῦ κοινώνει . λόγον γὰρ περὶ θεοῦ τοῖς ὑπὸ δόξης διεφθαρμένοις λέγειν οὐκ ἀσφα - λές · καὶ γὰρ καὶ τἀληθῆ λέγειν ἐπὶ τούτων περὶ θεοῦ καὶ τὰ ψευδῆ κίνδυνον ἴσον φέρει . οὔτε αὐ - τόν τινα προσῆκεν ἀνοσίων ἔργων μὴ καθαρεύοντα φθέγγεσθαι περὶ θεοῦ , οὔτε εἰς τοιούτων ἀκοὰς ἐμ - βάλλοντα τὸν περὶ θεοῦ λόγον οἴεσθαι μή μιαίνειν · ἀλλ᾿ ἀκροᾶσθαι καὶ λέγειν τὸν περὶ θεοῦ λόγον ὡς ἐπὶ θεοῦ . προηγείσθω οὖν τοῦ περὶ θεοῦ λόγου τὰ θεοφιλῆ ἔργα , καὶ σιγάσθω ὁ περὶ αὐτοῦ λόγος ἐπὶ πλήθους · ἀνοικειοτάτη γὰρ θεολογία κενοδοξίᾳ ψυχῆς . νόμιζε αἱρετώτερον εἶναι σιγᾶν ἢ λόγον εἰκῆ προέσθαι περὶ θεοῦ . ἀξίαν σε ποιήσει θεοῦ τὸ μηδὲν ἀνάξιον θεοῦ μήτε λέγειν μήτε πράττειν μήτε πάντως εἰδέναι ἀξι - οῦν . ὁ δὲ ἄξιος ἄνθρωπος θεοῦ θεὸς ἂν εἴη .
Lemmas: καί ὅς ὁ δόξα οὐ ἄν χράω , οὗτος μήτε βίος μήτε λόγος ὁ περί θεός κοινωνέω . λόγος γάρ περί θεός ὁ ὑπό δόξα διαφθείρω λέγω οὐ ἀσφα - Λες · καί γάρ καί ἀληθής λέγω ἐπί οὗτος περί θεός καί ὁ ψευδής κίνδυνος ἴσος φέρω . οὔτε ἀ - ὁ τις προσήκω ἀνόσιος ἔργον μή καθαρεύω φθέγγομαι περί θεός , οὔτε εἰς τοιοῦτος ἀκοή ἐν - βάλλω ὁ περί θεός λόγος οἴομαι μή μιαίνω · ἀλλά ἀκροάομαι καί λέγω ὁ περί θεός λόγος ὡς ἐπί θεός . προηγέομαι οὖν ὁ περί θεός λόγος ὁ θεοφιλής ἔργον , καί σιγάω ὁ περί αὐτός λόγος ἐπί πλῆθος · ἀνοίκειος γάρ θεολογία κενοδοξία ψυχή . νομίζω αἱρετός εἰμί σιγάω ἤ λόγος εἰκῇ προίημι περί θεός . ἄξιος σύ ποιέω θεός ὁ μηδείς ἀνάξιος θεός μήτε λέγω μήτε πράσσω μήτε πάντως οἶδα ἄβαξ - σαλπάρω . ὁ δέ ἄξιος ἄνθρωπος θεός θεός ἄν εἰμί .
porphyrius.ad-marcellam 16
καὶ τιμήσεις μὲν ἄριστα τὸν θεόν , ὅταν τῷ θεῷ τὴν σαυ - τῆς διάνοιαν ὁμοιώσῃς · ἡ δὲ ὁμοίωσις ἔσται διὰ μό - νης ἀρετῆς · μόνη γὰρ ἀρετὴ τὴν ψυχὴν ἄνω ἕλκει καὶ πρὸς τὸ συγγενές . καὶ μέγα οὐδὲν ἄλλο μετὰ θεὸν ἢ ἀρετή . μείζων ἀρετῆς θεός · θεὸς δὲ ἄνθρω - πον βεβαιοῖ πράσσοντα καλά · κακῶν δὲ πράξεων · κακὸς δαίμων ἡγεμών . ψυχὴ οὖν πονηρὰ φεύγει μὲν θεόν , πρόνοιαν δὲ θεοῦ εἶναι οὐ βούλεται , νόμου τε θείου τοῦ πάντα φαῦλον κολάζοντος ἀποστατοῖ πάν - τως . ψυχὴ δὲ σοφοῦ ἁρμόζεται πρὸς θεόν , ἀεὶ θεὸν ὁρᾷ , σύνεστιν ἀεὶ θεῷ . εἰ δὲ χαίρει τῷ ἀρχομένῳ τὸ ἄρχον , καὶ θεὸς σοφοῦ κήδεται καὶ προνοεῖ · καὶ διὰ τοῦτο μακάριος ὁ σοφός , ὅτι ἐπιτροπεύεται ὑπὸ θεοῦ . οὐχ ἡ γλῶττα τοῦ σοφοῦ τίμιον παρὰ θεῷ , ἀλλὰ τὰ ἔργα . σοφὸς γὰρ ἀνὴρ καὶ σιγῶν τὸν θεὸν τιμᾷ · ἄνθρωπος δὲ ἀμαθὴς καὶ εὐχόμενος καὶ θύων μιαίνει τὸ θεῖον . μόνος οὖν ἱερεὺς ὁ σοφός , μόνος θεοφιλής , μόνος εἰδὼς εὔξασθαι .
Lemmas: καί τιμάω μέν ἀγαθός ὁ θεός , ὅταν ὁ θεός ὁ Σαυ - ὁ διάνοια ὁμοιόω · ὁ δέ ὁμοίωσις εἰμί διά μός - νέος ἀρετή · μόνος γάρ ἀρετή ὁ ψυχή ἄνω ἕλκω καί πρός ὁ συγγενής . καί μέγας οὐδείς ἄλλος μετά θεός ἤ ἀρετή . μέγας ἀρετή θεός · θεός δέ ἄνθρω - πος βεβαιόω πράσσω καλός · κακός δέ πρᾶξις · κακός δαίμων ἡγεμών . ψυχή οὖν πονηρός φεύγω μέν θεός , πρόνοια δέ θεός εἰμί οὐ βούλομαι , νόμος τε θεῖος ὁ πᾶς φαῦλος κολάζω ἀποστατόω πᾶς - πως . ψυχή δέ σοφός ἁρμόζω πρός θεός , ἀεί θεός ὁράω , σύνειμι ἀεί θεός . εἰ δέ χαίρω ὁ ἄρχω ὁ ἄρχω , καί θεός σοφός κήδω καί προνοέω · καί διά οὗτος μακάριος ὁ σοφός , ὅτι ἐπιτροπεύω ὑπό θεός . οὐ ὁ γλῶσσα ὁ σοφός τίμιος παρά θεός , ἀλλά ὁ ἔργον . σοφός γάρ ἀνήρ καί σιγάω ὁ θεός τιμάω · ἄνθρωπος δέ ἀμαθής καί εὔχομαι καί θύω μιαίνω ὁ θεῖος . μόνος οὖν ἱερεύς ὁ σοφός , μόνος θεοφιλής , μόνος οἶδα εὔχομαι .
porphyrius.ad-marcellam 17
καὶ ὁ σοφίαν ἀσκῶν ἐπιστήμην ἀσκεῖ τὴν περὶ θεοῦ , οὐ λιτανεύων ἀεὶ καὶ θύων , διὰ δὲ τῶν ἔργων τὴν πρὸς θεὸν ἀσκῶν εὐσέβειαν . θεῷ γὰρ εὐάρεστος οὔτε δόξαις ἀνθρώπων οὔτε σοφιστῶν κεναῖς φωναῖς γένοιτ᾿ ἄν τις · αὐτὸς δὲ ἑαυτὸν καὶ εὐάρεστον ποιεῖ θεῷ καὶ ἐκθεοῖ τῇ τῆς ἰδίας διαθέσεως ὁμοιότητι τῷ μετὰ ἀφθαρσίας μακαρίῳ · καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἀσεβῆ καὶ δυσάρεστον ποιεῖ τῷ θεῷ , οὐχ ὑπὸ θεοῦ πάσχων κα - κῶς , ἀγαθοποιὸν γὰρ μόνον τὸ θεῖον , ἀλλ᾿ ὑφ᾿ ἑαυ - τοῦ διά τε ἄλλα καὶ τὴν περὶ θεοῦ κακὴν δόξαν . ἀσεβὴς οὐχ οὕτως ὁ τὰ ἀγάλματα τῶν θεῶν μὴ πε - ριέπων ὡς ὁ τὰς τῶν πολλῶν δόξας τῷ θεῷ συνά - πτων . σὺ δὲ μηδὲν ἀνάξιόν ποτε ὑπολάβῃς περὶ θεοῦ μήτε τῆς μακαριότητος αὐτοῦ μήτε τῆς ἀφθαρσίας .
Lemmas: καί ὁ σοφία ἀσκέω ἐπιστήμη ἀσκέω ὁ περί θεός , οὐ λιτανεύω ἀεί καί θύω , διά δέ ὁ ἔργον ὁ πρός θεός ἀσκέω εὐσέβεια . θεός γάρ εὐάρεστος οὔτε δόξα ἄνθρωπος οὔτε σοφιστής κενός φωνή γίγνομαι ἄν τις · αὐτός δέ ἑαυτοῦ καί εὐάρεστος ποιέω θεός καί ἐκθεόω ὁ ὁ ἴδιος διάθεσις ὁμοιότης ὁ μετά ἀφθαρσία μακάριος · καί αὐτός ἑαυτοῦ ἀσεβής καί δυσάρεστος ποιέω ὁ θεός , οὐ ὑπό θεός πάσχω ἄν - πῶς , ἀγαθοποιός γάρ μόνος ὁ θεῖος , ἀλλά ὑπό ἑ - ὁ διά τε ἄλλος καί ὁ περί θεός κακός δόξα . ἀσεβής οὐ οὕτως ὁ ὁ ἄγαλμα ὁ θεός μή μετά - ῥίπτω ὡς ὁ ὁ ὁ πολύς δόξα ὁ θεός Σύνα - πτων . σύ δέ μηδείς ἀνάξιος ποτέ ὑπολαμβάνω περί θεός μήτε ὁ μακαριότης αὐτός μήτε ὁ ἀφθαρσία .
porphyrius.ad-marcellam 18
οὗτος γὰρ μέγιστος καρπὸς εὐσεβείας ἢ τιμᾶν τὸ θεῖον κατὰ τὰ πάτρια , οὐχ ὡς ἐκείνου προσδεομένου , ἀλλ᾿ ἀπὸ τῆς ἐκείνου εὐλαβεστάτης καὶ μακαρίας σεμνότητος εἰς τὸ σέβας αὐτοῦ ἐκκαλουμένου . βωμοὶ δὲ θεοῦ ἱερουργούμενοι μὲν οὐδὲν βλάπτουσιν , ἀμε - λούμενοι δὲ οὐδὲν ὠφελοῦσιν . ὅστις δὲ τιμᾷ τὸν θεὸν ὡς προσδεόμενον , οὗτος λέληθεν ἑαυτὸν δοξά - ζων τοῦ θεοῦ κρείττων εἶναι . οὐ χολωθέντες οὖν οἱ θεοὶ βλάπτουσιν , ἀλλ᾿ ἀγνοηθέντες · ὀργὴ γὰρ θεῶν ἀλλοτρία , ὅτι ἐπ᾿ ἀβουλήτοις μὲν ἡ ὀργή , θεῷ δὲ οὐ - δὲν ἀβούλητον . μὴ τοίνυν μίαινε τὸ θεῖον ἀνθρω - πίναις ψευδοδοξίαις · οὔτε γὰρ ἐκεῖνο βλάψεις τό γε μακάριον διὰ παντὸς καὶ οὗ πᾶσα βλάβη τῆς ἀφθαρ - σίας ἐξελήλαται , σαυτὴν δὲ τυφλώσεις πρὸς τὴν τῶν μεγίστων καὶ κυριωτάτων διάγνωσιν .
Lemmas: οὗτος γάρ μέγας καρπός εὐσέβεια ἤ τιμάω ὁ θεῖος κατά ὁ πάτριος , οὐ ὡς ἐκεῖνος προσδέω , ἀλλά ἀπό ὁ ἐκεῖνος εὐλαβής καί μακάριος σεμνότης εἰς ὁ σέβας αὐτός ἐκκαλέω . βωμός δέ θεός ἱερουργέω μέν οὐδείς βλάπτω , ἀμος - λούω δέ οὐδείς ὠφελέω . ὅστις δέ τιμάω ὁ θεός ὡς προσδέω , οὗτος λανθάνω ἑαυτοῦ δόξα - ζῶ ὁ θεός κρατύς εἰμί . οὐ χολόομαι οὖν ὁ θεός βλάπτω , ἀλλά ἀγνοέω · ὀργή γάρ θεός ἀλλότριος , ὅτι ἐπί ἀβούλητος μέν ὁ ὀργή , θεός δέ οὐ - δέν ἀβούλητος . μή τοίνυν μιαίνω ὁ θεῖος ἀνθρω - πίνω ψευδοδοξία · οὔτε γάρ ἐκεῖνος βλάπτω ὁ γε μακάριος διά πᾶς καί ὅς πᾶς βλάβη ὁ ἀφθήρ - σία ἐξελαύνω , σεαυτοῦ δέ τυφλόω πρός ὁ ὁ μέγας καί κύριος διάγνωσις .
porphyrius.ad-marcellam 19
σὺ δὲ ταῦτα λέγειν με ἡγοῦ οὐ παραγγέλλοντα σέβειν θεόν · γε - λοῖος γὰρ ὁ τοῦτο παραγγέλλων ὡς ἐπιδιστάζειν ἐνόν - τος περὶ τούτου · καὶ οὐχ ὅτι τινὰ ποιοῦντες ἢ δοξά - ζοντες περὶ θεοῦ καλῶς τοῦτον σέβομεν . οὔτε δά - κρυα καὶ ἱκετεῖαι θεὸν ἐπιστρέφουσιν οὔτε θυμπόλια θεὸν τιμῶσιν οὔτε ἀναθημάτων πλῆθος κοσμοῦσι θεόν , ἀλλὰ τὸ ἔνθεον φρόνημα καλῶς ἡδρασμένον συνάπτει θεῷ . χωρεῖν γὰρ ἀνάγκη τὸ ὅμοιον πρὸς τὸ ὅμοιον . θυηπολία δὲ ἀφρόνων πυρὸς τροφὴ καὶ τὰ παρὰ τούτων ἀναθήματα ἱεροσύλοις χορηγία τῶν ἀκολασιῶν . σοὶ δέ , ὥσπερ εἴρηται , νεὼς μὲν ἔστω τοῦ θεοῦ ὁ ἐν σοὶ νοῦς . παρασκευαστέον δὲ αὐτὸν καὶ κοσμητέον εἰς καταδοχὴν τοῦ θεοῦ ἐπιτήδειον . μηδὲ ἐφήμερος ὁ κόσμος ἔστω καὶ τὰ τῆς παραδοχῆς καὶ πάλιν γέλωτες καὶ ἀφροσύναι καὶ τὸ χώρημα τοῦ πονηροῦ δαίμονος .
Lemmas: σύ δέ οὗτος λέγω ἐγώ ἡγέομαι οὐ παραγγέλλω σέβω θεός · γε - Λόιος γάρ ὁ οὗτος παραγγέλλω ὡς ἐπιδιστάζω ἔνειμι - ὅς περί οὗτος · καί οὐ ὅτι τις ποιέω ἤ δόξα - ζῶ περί θεός καλός οὗτος σέβω . οὔτε δᾶ - κρύος καί ἱκετεία θεός ἐπιστρέφω οὔτε θυμποιύς θεός τιμάω οὔτε ἀνάθημα πλῆθος κοσμέω θεός , ἀλλά ὁ ἔνθεος φρόνημα καλός ἑδράζω συνάπτω θεός . χωρέω γάρ ἀνάγκη ὁ ὅμοιος πρός ὁ ὅμοιος . θυηπολία δέ ἄφρων πῦρ τροφή καί ὁ παρά οὗτος ἀνάθημα ἱερόσυλος χορηγία ὁ ἀκολασία . σύ δέ , ὥσπερ λέγω , ναῦς μέν εἰμί ὁ θεός ὁ ἐν σύ νόος . παρασκευάζω δέ αὐτός καί κοσμητέον εἰς καταδοχή ὁ θεός ἐπιτήδειος . μηδέ ἐφήμερος ὁ κόσμος εἰμί καί ὁ ὁ παραδοχή καί πάλιν γέλως καί ἀφροσύνη καί ὁ χώρημα ὁ πονηρός δαίμων .
porphyrius.ad-marcellam 20
ἐὰν οὖν ἀεὶ μνημονεύῃς ὅτι ὅπου ἂν ἡ ψυχή σου περιπατῇ καὶ τὸ σῶμα ἐνεργὸν ἀποτελῇ , θεὸς παρέ - στηκεν ἔφορος ἐν πάσαις σου ταῖς βουλαῖς καὶ ταῖς πράξεσιν , αἰδεσθήσῃ μὲν τοῦ θεωροῦ τὸ ἄληστον , ἕξεις δὲ τὸν θεὸν σύνοικον . κἂν τὸ στόμα οὖν σου πρόφασίν τινα πράγματος ἄλλου του διαλέγηται , μετὰ τῆς γνώμης τὸ φρόνημα τετράφθω πρὸς τὸν θεόν . οὕτως γάρ σοι καὶ ὁ λόγος ἔνθεος ἔσται διὰ φωτὸς τοῦ θεοῦ τῆς ἀληθείας λαμπρυνόμενος καὶ ῥᾷον προχωρῶν . θεοῦ γὰρ γνῶσις ποιεῖ βραχύν λό - γον .
Lemmas: ἐάν οὖν ἀεί μνημονεύω ὅτι ὅπου ἄν ὁ ψυχή σύ περιπατέω καί ὁ σῶμα ἐνεργός ἀποτελέω , θεός παίρνω - στήκω ἔφορος ἐν πᾶς σύ ὁ βουλή καί ὁ πρᾶξις , αἰδέομαι μέν ὁ θεωρός ὁ ἄληστος , ἔχω δέ ὁ θεός σύνοικος . ἐάν ὁ στόμα οὖν σύ πρόφασις τις πρᾶγμα ἄλλος τις διαλέγω , μετά ὁ γνώμη ὁ φρόνημα τρέπω πρός ὁ θεός . οὕτως γάρ σύ καί ὁ λόγος ἔνθεος εἰμί διά φώς ὁ θεός ὁ ἀλήθεια λαμπρύνω καί ῥᾴδιος προχωρέω . θεός γάρ γνῶσις ποιέω βραχύς λό - γος .
porphyrius.ad-marcellam 21
ὅπου δ᾿ ἂν λήθη παρεισέλθῃ θεοῦ , τὸν κακὸν δαίμονα ἀνάγκη ἐν σοὶ οἰκεῖν · χώρημα γὰρ ἡ ψυχή , ὥσπερ μεμάθηκας , ἢ θεῶν ἢ δαιμόνων . καὶ θεῶν μὲν συνόντων πράξει τὰ ἀγαθὰ καὶ διὰ τῶν λόγων καὶ διὰ τῶν ἔργων · ὑποδεξαμένη δὲ ψυχὴ τὸν κακὸν σύνοικον διὰ πονηρίας πάντα ἐνεργεῖ . ὅταν οὖν ἴδῃς ἅνθρωπον τοῖς κακοῖς χαίροντα καὶ δρῶντα , γίνωσκε τοῦτον ἠρνῆσθαι μὲν τὸν θεὸν ἐν τῇ γνώμῃ , πονη - ροῦ δὲ δαίμονος ὄντα ἐνδιαίτημα . θεὸν οἱ μὲν εἶναι νομίζοντες καὶ διοικεῖν ἅπαντα τοῦτο γέρας ἐκτήσαντο διὰ τῆς γνώσεως καὶ τῆς βεβαίας πίστεως , τὸ μεμα - θηκέναι ὅτι ὑπὸ θεοῦ προνοεῖται πάντα καὶ εἰσὶν ἄγγελοι θεῖοί τε καὶ ἀγαθοὶ δαίμονες ἐπόπται τῶν πραττομένων , οὓς καὶ λαθεῖν ἀμήχανον . καὶ δὴ τοῦτο οὕτως ἔχειν πεπεισμένοι φυλάττονται μὲν μὴ διαπίπτειν τοῖς κατὰ τὸν βίον , πρὸ ὄψεως ἔχοντες τὴν τῶν θεῶν ἀναπόδραστον ἐφόρασιν · εὐγνώμονα δὲ βίον κτησάμενοι μανθάνουσι θεούς γινώσκονταί τε γινωσκομένοις θεοῖς .
Lemmas: ὅπου δέ ἄν λήθη παρεισέρχομαι θεός , ὁ κακός δαίμων ἀνάγκη ἐν σύ οἰκέω · χώρημα γάρ ὁ ψυχή , ὥσπερ μανθάνω , ἤ θεός ἤ δαίμων . καί θεός μέν σύνειμι πράσσω ὁ ἀγαθός καί διά ὁ λόγος καί διά ὁ ἔργον · ὑποδέχομαι δέ ψυχή ὁ κακός σύνοικος διά πονηρία πᾶς ἐνεργέω . ὅταν οὖν ὁράω ἄνθρωπος ὁ κακός χαίρω καί δράω , γιγνώσκω οὗτος ἀρνέομαι μέν ὁ θεός ἐν ὁ γνώμη , πονέω - ῥόος δέ δαίμων εἰμί ἐνδιαίτημα . θεός ὁ μέν εἰμί νομίζω καί διοικέω ἅπας οὗτος γέρας κτάομαι διά ὁ γνῶσις καί ὁ βέβαιος πίστις , ὁ Μέμα - τίθημι ὅτι ὑπό θεός προνοέω πᾶς καί εἰμί ἄγγελος θεῖος τε καί ἀγαθός δαίμων ἐπόπτης ὁ πράσσω , ὅς καί λανθάνω ἀμήχανος . καί δή οὗτος οὕτως ἔχω πείθω φυλάσσω μέν μή διαπίπτω ὁ κατά ὁ βίος , πρό ὄψις ἔχω ὁ ὁ θεός ἀναπόδραστος ἐφόρασις · εὐγνώμων δέ βίος κτάομαι μανθάνω θεός γιγνώσκω τε γιγνώσκω θεός .
porphyrius.ad-marcellam 22
οἱ δὲ μήτε εἶναι θεούς πι - στεύσαντες μήτε προνοίᾳ θεοῦ διοικεῖσθαι τὰ ὅλα , δίκης κόλασιν πεπόνθασι τὸ μήτε ἑαυτοῖς πιστεύειν μήθ᾿ ἑτέροις ὅτι θεοὶ εἰσὶ καὶ οὐκ ἀλόγῳ φορᾷ διοι - κεῖται τὰ πάντα . εἰς κίνδυνον οὖν ἄφατον ἑαυτούς ἐμβαλόντες ἀλόγῳ ὁρμῇ καὶ εὐδιαπτώτῳ τοῖς κατὰ τὸν βίον ἐπιτίθενται καὶ πάντα δρῶσιν ἃ μὴ θέμις , ἀναιρεῖν πειρώμενοι τὴν περὶ θεοὺς ὑπόληψιν . καὶ δὴ τούτους μὲν ἀγνοίας ἕνεκα καὶ ἀπιστίας θεοὶ δια - φεύγουσιν · αὐτοὶ δὲ θεοὺς καὶ τὴν ὀπαδὸν τῶν θεῶν Δίκην οὔτε φυγεῖν οὔτε λαθεῖν δύνανται · βίον δὲ κα - κοδαίμονα καὶ πλανήτην ἑλόμενοι ἀγνοοῦντες θεούς γινώσκονται θεοῖς καὶ τῇ δίκῃ τῇ παρὰ θεῶν .
Lemmas: ὁ δέ μήτε εἰμί θεός πι - στευατιμοω μήτε πρόνοια θεός διοικέω ὁ ὅλος , δίκη κόλασις πάσχω ὁ μήτε ἑαυτοῦ πιστεύω μήτε ἕτερος ὅτι θεός εἰμί καί οὐ ἄλογος φορά δῖος - κεῖμαι ὁ πᾶς . εἰς κίνδυνος οὖν ἄφατος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω ἄλογος ὁρμή καί εὐδιάπτωτος ὁ κατά ὁ βίος ἐπιτίθημι καί πᾶς δράω ὅς μή θέμις , ἀναιρέω πειράω ὁ περί θεός ὑπόληψις . καί δή οὗτος μέν ἄγνοια ἕνεκα καί ἀπιστία θεός δα - φεύγω · αὐτός δέ θεός καί ὁ ὀπηδός ὁ θεός Δίκη οὔτε φεύγω οὔτε λανθάνω δύναμαι · βίος δέ ἄν - κοδαιμων καί πλανήτης αἱρέω ἀγνοέω θεός γιγνώσκω θεός καί ὁ δίκη ὁ παρά θεός .
porphyrius.ad-marcellam 23
κἂν θεούς τιμὰν οἴωνται καὶ πεπεῖσθαι εἶναι θεούς , ἀρε - τῆς δὲ ἀμελῶσι καὶ σοφίας , ἤρνηνται θεοὺς καὶ ἀτι - μάζουσιν . οὔτε γὰρ ἄλογος πίστις δίχα τοῦ ὀρθῶς ζῆν ἐπιτυχὴς θεοῦ , οὔτε μὴν τὸ τιμᾶν θεοσεβὲς ἄνευ τοῦ μεμαθηκέναι ὅτῳ τρόπῳ χαίρει τὸ θεῖον τιμώμενον . εἰ μὲν γὰρ προχοαῖς ἢ θυηλαῖς τερπό - μενον πείθεται , οὐκ ἂν εἴη δίκαιον τῷ τὴν ἴσην πάν - τας ἀμοιβὴν αἰτεῖν μὴ τὴν ἴσην λαχόντας τύχην . εἰ δὲ τούτων οὐδὲν ἧττον , μόνῳ δὲ ἥδεται τῷ καθα - ρεύειν τὴν διάνοιαν , ὃ δὴ δυνατὸν ἐκ προαιρέσεως παντί τῳ προσεῖναι , πῶς οὐκ ἂν εἴη δίκαιον ; εἰ δὲ ἐξ ἀμφοῖν τὸ θεῖον θεραπευόμενον ἥδεται , ἱερείοις μὲν κατὰ δύναμιν , διανοίᾳ δὲ ὑπὲρ δύναμιν αὐτὸ τιμητέον . εὔχεσθαι θεῷ οὐ κακόν , ὡς τὸ ἀχαριστεῖν πονηρότατον .
Lemmas: ἐάν θεός τιμάω οἴομαι καί πείθω εἰμί θεός , ἄμβαρ - ὁ δέ ἀμελέω καί σοφία , ἀρνέομαι θεός καί ἆμαρ - μαζους . οὔτε γάρ ἄλογος πίστις δίχα ὁ ὀρθός ζάω ἐπιτυχής θεός , οὔτε μήν ὁ τιμάω θεοσεβής ἄνευ ὁ μανθάνω ὅστις τρόπος χαίρω ὁ θεῖος τιμάω . εἰ μέν γάρ προχοή ἤ θυηλή Τέρπο - μένω πείθω , οὐ ἄν εἰμί δίκαιος ὁ ὁ ἴσος πᾶς - της ἀμοιβή αἰτέω μή ὁ ἴσος λαγχάνω τύχη . εἰ δέ οὗτος οὐδείς ἥσσων , μόνος δέ ἥδομαι ὁ καθά - ῥεύω ὁ διάνοια , ὅς δή δυνατός ἐκ προαίρεσις πᾶς τις πρόσειμι , πῶς οὐ ἄν εἰμί δίκαιος ; εἰ δέ ἐκ ἄμφω ὁ θεῖος θεραπεύω ἥδομαι , ἱερεῖον μέν κατά δύναμις , διάνοια δέ ὑπέρ δύναμις αὐτός τιμάω . εὔχομαι θεός οὐ κακός , ὡς ὁ ἀχαριστέω πονηρός .
porphyrius.ad-marcellam 24
κακῶν ἀνθρώπῳ οὐδεὶς θεὸς αἴτιος , ἀλλὰ αὐτὸς ἑαυτῷ ὁ ἑλόμενος . εὐχὴ ἡ μὲν μετὰ φαύ - λων ἔργων ἀκάθαρτος καὶ διὰ τοῦτο ἀπρόσδεκτος ὑπὸ θεοῦ · ἡ δὲ μετὰ καλῶν ἔργων καθαρά τε ὁμοῦ καὶ εὐπρόσδεκτος · τέσσαρα στοιχεῖα μάλιστα κεκρα - τύνθω περὶ θεοῦ · πίστις , ἀλήθεια , ἔρως , ἐλπίς . πιστεῦσαι γὰρ δεῖ ὅτι μόνη σωτηρία ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἐπιστροφή , καὶ πιστεύσαντα ὡς ἔνι μάλιστα σπου - δάσαι τἀληθῆ γνῶναι περὶ αὐτοῦ , καὶ γνόντα ἐρα - σθῆναι τοῦ γνωσθέντος , ἐρασθέντα δὲ ἐλπίσιν ἀγα - θαῖς τρέφειν τὴν ψυχὴν περὶ τοῦ βίου . ἐλπίσι γὰρ ἀγαθαῖς οἱ ἀγαθοὶ τῶν φαύλων ὑπερέχουσι . στοι - χεῖα μὲν οὖν ταῦτα καὶ τοσαῦτα κεκρατύνθω .
Lemmas: κακός ἄνθρωπος οὐδείς θεός αἴτιος , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ ὁ αἱρέω . εὐχή ὁ μέν μετά Φάυ - λῖς ἔργον ἀκάθαρτος καί διά οὗτος ἀπρόσδεκτος ὑπό θεός · ὁ δέ μετά καλός ἔργον καθαρός τε ὁμοῦ καί εὐπρόσδεκτος · τέσσαρες στοιχεῖον μάλα Κρής - τείνω περί θεός · πίστις , ἀλήθεια , ἔρως , ἐλπίς . πιστεύω γάρ δέω ὅτι μόνος σωτηρία ὁ πρός ὁ θεός ἐπιστροφή , καί πιστεύω ὡς ἔνειμι μάλα ἕπω - δατέομαι ἀληθής γιγνώσκω περί αὐτός , καί γιγνώσκω ἄρα - ἵημι ὁ γιγνώσκω , ἔραμαι δέ ἐλπίς ἀγα - Θαίς τρέφω ὁ ψυχή περί ὁ βίος . ἐλπίς γάρ ἀγαθός ὁ ἀγαθός ὁ φαῦλος ὑπερέχω . στος - χειά μέν οὖν οὗτος καί τοσοῦτος κεκρατύνθαμαι .
porphyrius.ad-marcellam 25
τρεῖς δὲ νόμοι διακεκρίσθωσαν οἵδε · εἷς μὲν ὁ τοῦ θεοῦ , ἕτερος δὲ ὁ τῆς θνητῆς φύσεως , τρίτος δὲ ὁ θετὸς κατʼ ἔθνη καὶ πόλεις . ὁ μὲν οὖν τῆς φύσεως ἀφο - ρίζων τὰ μέτρα τῶν χρειῶν τοῦ σώματος καὶ τὸ ἐν ταύταις δεικνὺς ἀναγκαῖον τὸ μάτην κὰκ περιττοῦ σπουδαζόμενον ἐλέγχει . ὁ δὲ θετός τε καὶ κατ᾿ ἔθνη διατεταγμένος κατὰ συνθήκην τὴν πρὸς ἀλλήλους κρατύνει κοινωνίαν διὰ τῆς πρὸς τὰ τεθέντα ὁμολο - γίας . ὁ δʼ αὖ θεῖος ὑπὸ μὲν τοῦ νοῦ σωτηρίας ἕνεκα ταῖς λογικαῖς ψυχαῖς κατὰ τὰς ἐννοίας διετάχθη , δι᾿ ἀληθείας δὲ τῶν ἐν αὐταῖς πεπραγμένων εὑρίσκεται . παραβαίνεται δὲ ὁ μὲν τῆς φύσεως κεναῖς δόξαις ἀγνοηθεὶς ὑπὸ τῶν τῇ ἄγαν φιλοσωματίᾳ προσκει - μένων τῷ σώματι · ὑπερβαίνεται δὲ καταφρονού - μένος ὑπὸ τῶν ὑπεράνω γινομένων τοῦ σώματος καὶ διὰ τὸ σῶμα . ὁ δὲ θετὸς καιρῷ μὲν ὑποτάττεται ἄλλοτε ἀλλοῖος γραφόμενος κατὰ τὸ βίαιον τῆς τοῦ κρατοῦντος δυναστείας , εἰς κόλασιν δὲ ἀπάγει τὸν ἁλόντα , οὔτε τοῦ λαθόντος οὔτε τῆς προαιρέσεως ἐφικέσθαι δυνάμενος ἑκάστου .
Lemmas: τρεῖς δέ νόμος διακρίνω ὅδε · εἷς μέν ὁ ὁ θεός , ἕτερος δέ ὁ ὁ θνητός φύσις , τρίτος δέ ὁ θετός κατά ἔθνος καί πόλις . ὁ μέν οὖν ὁ φύσις ἀφο - ῥίζα ὁ μέτρον ὁ χρεώ ὁ σῶμα καί ὁ ἐν οὗτος δείκνυμι ἀναγκαῖος ὁ μάτην ἐκ περισσός σπουδάζω ἐλέγχω . ὁ δέ θετός τε καί κατά ἔθνος διατάσσω κατά συνθήκη ὁ πρός ἀλλήλων κρατύνω κοινωνία διά ὁ πρός ὁ τίθημι ὁμολο - γία . ὁ δέ αὖ θεῖος ὑπό μέν ὁ νόος σωτηρία ἕνεκα ὁ λογικός ψυχή κατά ὁ ἔννοια διατάσσω , διά ἀλήθεια δέ ὁ ἐν αὐτός πράσσω εὑρίσκω . παραβαίνω δέ ὁ μέν ὁ φύσις κενός δόξα ἀγνοέω ὑπό ὁ ὁ ἄγαν φιλοσωματία προσκω - μένω ὁ σῶμα · ὑπερβαίνω δέ καταφρονέω - μένος ὑπό ὁ ὑπεράνω γίγνομαι ὁ σῶμα καί διά ὁ σῶμα . ὁ δέ θετός καιρός μέν ὑποτάσσω ἄλλοτε ἀλλοῖος γράφω κατά ὁ βίαιος ὁ ὁ κρατέω δυναστεία , εἰς κόλασις δέ ἀπάγω ὁ ἁλίσκομαι , οὔτε ὁ λανθάνω οὔτε ὁ προαίρεσις ἐφικνέομαι δύναμαι ἕκαστος .
porphyrius.ad-marcellam 26
ὁ δέ γε θεῖος ἀγνοεῖται μὲν ψυχῇ δι᾿ ἀφροσύνην καὶ ἀκολασίαν ἀκαθάρτῳ , ἐκλάμπει δὲ δι᾿ ἀπαθείας καὶ φρονήσεως . καὶ οὔτε ὑπερβῆναι τοῦτον δυνατόν , οὐδὲν γὰρ τούτου ὑπερ - άνω , οὔτ᾿ αὐτοῦ καταφρονῆσαι · οὐ γὰρ ἐκλάμψαι αὐτὸν οἷόν τε ἐν τῷ καταφρονεῖν αὐτοῦ μέλλοντι · οὔτε τύχαις καιρῶν τρέπεται , ὅτι κρείττων ἦν τῆς τύχης καὶ πάσης βίας πολυτρόπου ἰσχυρότερος . νοῦς δὲ αὐτὸν μόνος γινώσκει μεταλλεύων αὐτοῦ τὴν ἔρευναν καὶ τετυπωμένον ἐν αὑτῷ ἐξευρίσκει τροφήν τε ἀπʼ αὐτοῦ πορίζει τῇ ὥσπερ σώματι αὐτοῦ ψυχῇ . νοῦ γὰρ σῶμα ψυχὴν λογικὴν θετέον , ἣν τρέφει ὁ νοῦς τὰς ἐν αὐτῇ ἐννοίας , ἃς ἐνετύπωσε καὶ ἐνεχά - ραξεν ἐκ τῆς τοῦ θείου νόμου ἀληθείας , εἰς ἀναγνώ - ρισιν ἄγων διὰ τοῦ παρ᾿ αὐτῷ φωτός · καὶ διδάσκα - λος αὐτὸς γινόμενος καὶ σωτὴρ καὶ τροφεύς καὶ φύ - λαξ καὶ ἀναγωγός , κατὰ σιγῆς μὲν φθεγγόμενος τὴν ἀλήθειαν , τὸν δὲ θεῖον αὐτῆς ἐξελίττειν νόμον διδοὺς διὰ τῆς εἰς αὐτὸν ἐμβλέψεως ἐν ταῖς εἰς αὐτὸν ἐπι - βολαῖς ἐν αὐτῇ τετυπωμένον ἐξ ἀιδίου ἐπιγινώσκει .
Lemmas: ὁ δέ γε θεῖος ἀγνοέω μέν ψυχή διά ἀφροσύνη καί ἀκολασία ἀκάθαρτος , ἐκλάμπω δέ διά ἀπάθεια καί φρόνησις . καί οὔτε ὑπερβαίνω οὗτος δυνατός , οὐδείς γάρ οὗτος ὑπερ - ἄνω , οὔτε αὐτός καταφρονέω · οὐ γάρ ἐκλάμπω αὐτός οἷος τε ἐν ὁ καταφρονέω αὐτός μέλλω · οὔτε τύχη καιρός τρέπω , ὅτι κρατύς εἰμί ὁ τύχη καί πᾶς βία πολύτροπος ἰσχυρός . νόος δέ αὐτός μόνος γιγνώσκω μεταλλεύω αὐτός ὁ ἔρευνα καί τυπόω ἐν ἑαυτοῦ ἐξευρίσκω τροφή τε ἀπό αὐτός πορίζω ὁ ὥσπερ σῶμα αὐτός ψυχή . νόος γάρ σῶμα ψυχή λογικός τίθημι , ὅς τρέφω ὁ νόος ὁ ἐν αὐτός ἔννοια , ὅς ἐντυπόω καί ἐνεχά - ῥάσσω ἐκ ὁ ὁ θεῖος νόμος ἀλήθεια , εἰς ἀναγιγνώσκω - ῥίς ἄγω διά ὁ παρά αὐτός φώς · καί διδάσκω - Λός αὐτός γίγνομαι καί σωτήρ καί τροφεύς καί φῦ - λαξ καί ἀναγωγός , κατά σιγή μέν φθέγγομαι ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ θεῖος αὐτός ἐξελίσσω νόμος δίδωμι διά ὁ εἰς αὐτός ἔμβλεψις ἐν ὁ εἰς αὐτός ἐπι - βολή ἐν αὐτός τυπόω ἐκ ἀίδιος ἐπιγιγνώσκω .
porphyrius.ad-marcellam 27
κατανοητέον οὖν πρῶτόν σοι τὸν τῆς φύσεως νόμον , ἀπὸ δὲ τούτου ἀναβατέον ἐπὶ τὸν θεῖον , ὃς καὶ τὸν τῆς φύσεως διέταξε νόμον · ἀφ᾿ ὧν ὁρμωμένη οὐδα - μοῦ εὐλαβήσῃ τὸν ἔγγραφον . οἱ γὰρ ἔγγραφοι νόμοι χάριν τῶν μετρίων κεῖνται , οὐχ ὅπως μὴ ἀδικῶσιν , ἀλλʼ ὅπως μὴ ἀδικῶνται . ὁ τῆς φύσεως πλοῦτος ἀληθῶς φιλόσοφος ὥρισται καὶ ἔστιν εὐπόριστος , ὁ δὲ τῶν κενῶν δοξῶν ἀόριστός τε καὶ δυσπόριστος . ὁ οὖν τῇ φύσκ κατακολουθῶν καὶ μὴ ταῖς κεναῖς δόξαις ἐν πᾶσιν αὐτάρκης · πρὸς γὰρ τὸ τῇ φύσει ἀρκοῦν πᾶσα κτῆσίς ἐστι πλοῦτος , πρὸς δὲ τὰς ἀορί - στους ὀρέξεις καὶ ὁ μέγιστος πλοῦτος ἐστίν . οὐ σπά - νιόν γε εὑρεῖν ἄνθρωπον πρὸς τὸ τῆς φύσεως τέλος πλούσιον καὶ πρὸς τὰς κενὰς δόξας . οὐδεὶς γὰρ τῶν ἀφρόνων οἷς ἔχεί ἀρκεῖται , μᾶλλον δὲ οἷς οὐκ ἔχει ὀδυνᾶται . ὥσπερ οὖν οἱ πυρέσσοντες διὰ κακοήθειαν τῆς νόσου ἀεὶ διψῶσι καὶ τῶν ἐναντιωτάτων ἐπιθυ - μοῦσιν , οὕτω καὶ οἱ τὴν ψυχὴν κακῶς ἔχοντες δια - κειμένην πένονται πάντων ἀεὶ καὶ εἰς πολυτρόπους ἐπιθυμίας ὑπὸ λαιμαργίας ἐμπίπτουσιν .
Lemmas: κατανοητέον οὖν πρῶτος σύ ὁ ὁ φύσις νόμος , ἀπό δέ οὗτος ἀναβατέον ἐπί ὁ θεῖος , ὅς καί ὁ ὁ φύσις διατάσσω νόμος · ἀπό ὅς ὁρμάω οὐδή - ἐγώ εὐλαβέομαι ὁ ἔγγραφος . ὁ γάρ ἔγγραφος νόμος χάριν ὁ μέτριος κεῖμαι , οὐ ὅπως μή ἀδικέω , ἀλλά ὅπως μή ἀδικέω . ὁ ὁ φύσις πλοῦτος ἀληθής φιλόσοφος ὁρίζω καί εἰμί εὐπόριστος , ὁ δέ ὁ κενός δόξα ἀόριστος τε καί δυσπόριστος . ὁ οὖν ὁ φύσκος κατακολουθέω καί μή ὁ κενός δόξα ἐν πᾶς αὐτάρκης · πρός γάρ ὁ ὁ φύσις ἀρκέω πᾶς κτῆσις εἰμί πλοῦτος , πρός δέ ὁ ἄορ - στος ὄρεξις καί ὁ μέγας πλοῦτος εἰμί . οὐ σπάω - νιον γε εὑρίσκω ἄνθρωπος πρός ὁ ὁ φύσις τέλος πλούσιος καί πρός ὁ κενός δόξα . οὐδείς γάρ ὁ ἄφρων ὅς ἔχω ἀρκέω , μάλα δέ ὅς οὐ ἔχω ὀδυνάω . ὥσπερ οὖν ὁ πυρέσσω διά κακοήθεια ὁ νόσος ἀεί διψάω καί ὁ ἐναντίος ἐπιθύω - Μουσίν , οὕτως καί ὁ ὁ ψυχή κακός ἔχω δα - κεῖμαι πένομαι πᾶς ἀεί καί εἰς πολύτροπος ἐπιθυμία ὑπό λαιμαργία ἐμπίπτω .
porphyrius.ad-marcellam 28
ἁγνεύειν οὖν καὶ οἱ θεοὶ δι᾿ ἀποχῆς βρωμάτων καὶ ἀφροδι - σίων προσέταξαν , εἰς τὸ τῆς φύσεως , ἣν αὐτοὶ συν - ἐστησαν , ἐπάγοντες βούλημα τούς εὐσέβειαν μετιόν - τας , ὡς ἅπαντος τοῦ παρὰ τὸ βούλημα πλεονάζοντος μιαροῦ καὶ θανασίμου . φοβούμενος γὰρ ὁ πολὺς τὸ λιτὸν τῆς διαίτης , διὰ τὸν φόβον ἐπὶ πράξεις πορεύε - ται τὰς μάλιστα πλοῦτον παρασκευαζούσας . καὶ πολ - λοὶ τοῦ πλούτου τυχόντες οὐ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν κακῶν εὗρον , ἀλλὰ μεταβολὴν μειζόνων . δι᾿ ὃ φασὶν οἱ φιλόσοφοι οὐδὲν οὕτως ἀναγκαῖον ὡς τὸ γινώσκειν καλῶς τὸ μὴ ἀναγκαῖον , πλουσιωτάτην δὲ εἶναι πάν - των τὴν αὐτάρκειαν καὶ σεμνὸν τὸ μηδενὸς δεῖσθαι λαμβάνονται . δι᾿ ὃ καὶ μελετᾶν παρακελεύονται οὐχ ὅπως τι ποριστέον ἀναγκαῖον , ἀλλ᾿ ὅπως μᾶλλον θαρρήσομεν μὴ πορισθέντος .
Lemmas: ἁγνεύω οὖν καί ὁ θεός διά ἀποχή βρῶμα καί ἀφροδι - σής προστάσσω , εἰς ὁ ὁ φύσις , ὅς αὐτός σῦς - ἵστημι , ἐπάγω βούλημα ὁ εὐσέβεια μέτειμι - της , ὡς ἅπας ὁ παρά ὁ βούλημα πλεονάζω μιαρός καί θανάσιμος . φοβέω γάρ ὁ πολύς ὁ λιτός ὁ δίαιτα , διά ὁ φόβος ἐπί πρᾶξις πορεύω - ται ὁ μάλα πλοῦτος παρασκευάζω . καί πολ - λόω ὁ πλοῦτος τυγχάνω οὐ ὁ ἀπαλλαγή ὁ κακός εὑρίσκω , ἀλλά μεταβολή μέγας . διά ὅς φημί ὁ φιλόσοφος οὐδείς οὕτως ἀναγκαῖος ὡς ὁ γιγνώσκω καλός ὁ μή ἀναγκαῖος , πλούσιος δέ εἰμί πᾶς - ὁ ὁ αὐτάρκεια καί σεμνός ὁ μηδείς δέω λαμβάνω . διά ὅς καί μελετάω παρακελεύομαι οὐ ὅπως τις ποριστέον ἀναγκαῖος , ἀλλά ὅπως μάλα θαρσέω μή πορίζω .