polyaenus.strategemata 1.30
Ἀθηναίοις ο θεὸς ἔχρησεν ὦ θείη Σαλαμὶς , ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν . Θεμιστοκλῆς Ἀθηναίων τὸ λόγιον δεδιότων τά γε τῶν πολεμίωνʼ , ἔφη · οὐ γὰρ ἄν θείην τὴν Σαλαμῖνα ὁ θεὸς ἀνηγόρευσεν , εἰ ἔμελλεν ἀπολλύειν τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων.᾿ τοῦτο λεχθὲν θάρσος Ἀθηναίοις ἔδωκε , καὶ ἡ νίκη τὴν ἐξήγησιν ἐπιστώσατο . Τοῦ θεοῦ χρήσαντος τεῖχος Τριτογενεῖ ξύλινον διδοῖ εὐρύοπα Ζεὺς οἱ μὲν ἄλλοι Ἀθηναῖοι τειχίζειν τὴν ἀκρόπολιν ἠγό - ρευον , Θεμιστοκλῆς δὲ ἐς τὰς τριήρεις ἐμβαίνειν , ὡς ταύτας οὔσας τὸ ξύλινον τεῖχος τῶν Ἀθηναίων . ἐπεί - σθησαν , ἐνέβησαν , ἐναυμάχησαν , ἐνίκησαν . Θεμιστοκλῆς ἐναυλόχει περὶ Σαλαμῖνα · τοῖς Ἕλ - λησιν ἐδόκει φεύγειν , Θεμιστοκλεῖ ναυμαχεῖν ἐν στενῇ θαλάσσῃ . ὡς δὲ μένειν οὐκ ἔπειθεν , ἦν αὐτῷ Σίκιννος εὐνοῦχος παιδαγωγὸς τοῖν παίδοιν , νύκτωρ τὸν Σίκιν - νον τοῦτον ὡς βασιλέα πέμπει μηνύσοντα κατʼ εὔνοιαν δὴ ὅτι ἀποδιδράσκει τὸ Ἑλληνικόν · ἀλλὰ ναυμάχει . πείθεται βασιλεὺς καὶ ναυμαχεῖ , καὶ τὸ πλῆθος τῶν τριήρων συνέτριψεν ἡ στενὴ θάλασσα · οἱ δὲ Ἕλληνες ἄκοντες ἐνίκησαν τῇ σοφίᾳ τοῦ στρατηγοῦ . Οἱ Ἕλληνες νικήσαντες ἐν Σαλαμῖνι βουλεύον - ται πλεῖν ἐφʼ Ἑλλήσποντον καὶ τὸ ζεῦγμα λύειν , ἵνα βασιλεὺς μὴ φύγῃ · Θεμιστοκλῆς ἀντιβουλεύεται λέγων ῾βασιλεὺς ἀποληφθεὶς ἀναμαχεῖται τάχα · πολλάκις δὲ ἀπόνοια δίδωσιν , ὅσα μὴ ἔδωκεν ἀνδρεία᾿ . πέμπει δὴ πάλιν ὡς βασιλέα εὐνοῦχον ἄλλον Ἀρσάκην οὑτωσὶ προαγορεύοντα · εἰ μὴ φύγοι διὰ τάχους , ἡ γέφυρα τοῦ Ἑλλησπόντου διαλύεται . βασιλεὺς ἔδεισε καὶ φθάσας τὸ Ἑλληνικὸν διέβη τὸ ζεῦγμα καὶ φυγῶν ᾤχετο · Θεμι - στοκλῆς δὲ τοῖς Ἕλλησιν ἐφύλαξε τὴν νίκην ἀκίνδυνον . Ἀθηναῖοι τὰ τείχη τοῦ ἄστεος ἤγειρον · Δά - κωνες ἐφθόνουν · ἠπάτησεν αὐτοὺς Θεμιστοκλῆς . ὁ δὲ τρόπος τῆς ἀπάτης ἦν · ἀφίκετο πρεσβευτὴς καὶ ἦν πρὸς τοὺς Δάκωνας ἔξαρνος , ἡ μὴν οὐκ ἐγε - ρεῖσθαι τὸ τεῖχος . εἰ δὲ ἀπιστεῖτε , τοὺς ἀρίστους ἐκπέμψατε κατασκόπους ἐμὲ κατασχόντες.ʼ οἱ μὲν ἔπεμψαν · Θεμιστοκλῆς δὲ κρύφα πέμψας ἐνετείλατο Ἀθηναίοις κατέχειν τοὺς κατασκόπους , ἔστʼ ἄν ἐγείρωσι τὸ τεῖχος · ἐπειδὰν δὲ ἐγείρωσι , μὴ πρότερον αὐτοὺς ἀποπέμπειν , εἰ μὴ πρόσθεν αὐτὸν ἀπολάβοιεν . καὶ ταῦτα οὕτως ἐγένετο . ἠγέρθη τὸ τεῖχος , καὶ ἐπαν - ῆλθε Θεμιστοκλῆς . ἀπεδόθησαν οἱ κατάσκοποι , ἐτει - χίσθησαν Ἀθῆναι Δακεδαιμονίων ἀκόντων . Θεμιστοκλῆς ἐν τῷ πρὸς Αἰγινήτας πολέμῳ μελ - λόντων Ἀθηναίων τὴν ἐκ τῶν ἀργυρείων πρόσοδον , ἑκατὸν τάλαντα , διανέμεσθαι κωλύσας ἔπεισεν ἑκατὸν ἀνδράσι τοῖς πλουσιωτάτοις ἑκάστῳ δοῦναι τάλαντον · κἄν μὲν ἀρέσῃ τὸ πραχθησόμενον , τῇ πόλει τὸ ἀνά - λωμα λογισθῆναι , ἐὰν δὲ μὴ ἀρέσῃ , τοὺς λαβόντας ἀποδοῦναι . ταῦτα μὲν ἔδοξεν . οἱ δὲ ἑκατὸν ἄνδρες ἕκαστος μίαν τριήρη κατέστησαν σπουδῇ χρησάμενοι κάλλους καὶ τάχους . Ἀθηναῖοι καινὸν στόλον ποιή - σαντες ἥσθησαν , καὶ οὐ μόνον κατὰ Αἰγινητῶν ταῖς τριήρεσι ταύταις , ἀλλὰ καὶ κατὰ Περσῶν ἐχρήσαντο . Θεμιστοκλῆς Ἰώνων Ξέρξῃ συμμαχούντων ἐκέ - λευσε τοῖς Ἕλλησι καταγράφειν ἐπὶ τοὺς τοίχους ἄνδρες Ἴωνες , οὐ δίκαια ποιεῖτε στρατεύοντες ἐπὶ τοῖς πατέρας᾿ . τούτων ἀναγιγνωσκομένων βασιλεὺς τοὺς Ἴωνας ὑπόπτους ἡγήσατο . Θεμιστοκλῆς φεύγων Ἀθηναίους νεῶς ἐπιβὰς ἀγνοούμενος ἐκομίζετο τὴν ἐπὶ Ἰωνίας . ἐπεὶ δὲ ἡ ναῦς ὑπὸ χειμῶνος ἐπὶ Νάξον κατεφέρετο πολιορκου - μένην ὑπʼ Ἀθηναίων , τῷ ναυκλήρῳ φοβηθεὶς ἔφρασεν ὅστις εἴη . καὶ εἰ μὴ σώσειεν αὐτὸν , κατερεῖν ἠπεί - λησεν Ἀθηναίοις , ὡς χρήμασι αὐτὸν πεισθεὶς ἄγοι · ὅπως οὖν ἀμφότεροι σωθεῖεν , μηδεὶς ( οὖν ) ἐκβαινέτω τῆς νεώς . ὁ ναύκληρος φοβηθεὶς οὔτε ἐκβῆναι συνε - χώρησε καὶ ἀναχθῆναι διὰ τάχους ἔσπευσεν .
Lemmas: Ἀθηναῖος ὁ θεός χράω ὦ θεῖος Σαλαμίς , ἀπόλλυμι δέ σύ τέκνον γυνή . Θεμιστοκλῆς Ἀθηναῖος ὁ λόγιον δείδω ὁ γε ὁ πολέμιος , φημί · οὐ γάρ ἄν τίθημι ὁ Σαλαμίς ὁ θεός ἀναγορεύω , εἰ μέλλω ἀπόλλυμι ὁ τέκνον ὁ Ἑλλήνων.᾿ οὗτος λέγω θάρσος Ἀθηναῖος δίδωμι , καί ὁ νίκη ὁ ἐξήγησις πιστόω . ὁ θεός χράω τεῖχος Τριτογενής ξύλινος δίδωμι εὐρύοπα Ζεύς ὁ μέν ἄλλος Ἀθηναῖος τειχίζω ὁ ἀκρόπολις ἄγω - ῥεύω , Θεμιστοκλῆς δέ εἰς ὁ τριήρης ἐμβαίνω , ὡς οὗτος εἰμί ὁ ξύλινος τεῖχος ὁ Ἀθηναῖος . ἐπεί - ἵημι , ἐμβαίνω , ναυμαχέω , νικάω . Θεμιστοκλῆς ναυλοχέω περί Σαλαμίς · ὁ αἱρέω - λῆσις δοκέω φεύγω , Θεμιστοκλῆς ναυμαχέω ἐν στενός θάλασσα . ὡς δέ μένω οὐ πείθω , εἰμί αὐτός Σίκιννος εὐνοῦχος παιδαγωγός ὁ παῖς , νύκτωρ ὁ Σίκιν - νος οὗτος ὡς βασιλεύς πέμπω μηνύω κατά εὔνοια δή ὅτι ἀποδιδράσκω ὁ Ἑλληνικός · ἀλλά ναυμαχέω . πείθω βασιλεύς καί ναυμαχέω , καί ὁ πλῆθος ὁ τριήρης συντρίβω ὁ στενός θάλασσα · ὁ δέ Ἕλλην ἄκων νικάω ὁ σοφία ὁ στρατηγός . ὁ Ἕλλην νικάω ἐν Σαλαμίς βουλεύω - ται πλέω ἐπί Ἑλλήσποντος καί ὁ ζεῦγμα λύω , ἵνα βασιλεύς μή φεύγω · Θεμιστοκλῆς ἀντιβουλεύομαι λέγω ῾βασιλαας ἀπολαμβάνω ἀναμάχομαι τάχα · πολλάκις δέ ἀπόνοια δίδωμι , ὅσος μή δίδωμι ἀνδρεία . πέμπω δή πάλιν ὡς βασιλεύς εὐνοῦχος ἄλλος Ἀρσάκης οὕτως προαγορεύω · εἰ μή φεύγω διά τάχος , ὁ γέφυρα ὁ Ἑλλήσποντος διαλύω . βασιλεύς δείδω καί φθάνω ὁ Ἑλληνικός διαβαίνω ὁ ζεῦγμα καί φεύγω οἴχομαι · Θέμις - στοκλεις δέ ὁ Ἕλλην φυλάσσω ὁ νίκη ἀκίνδυνος . Ἀθηναῖος ὁ τεῖχος ὁ ἄστυ ἀγείρω · δᾶ - κωνεύς φθονέω · ἀπατάω αὐτός Θεμιστοκλῆς . ὁ δέ τρόπος ὁ ἀπάτη εἰμί · ἀφικνέομαι πρεσβευτής καί εἰμί πρός ὁ Δάκωνας ἔξαρνος , ἦ μήν οὐ ἐγώ - ρέω ὁ τεῖχος . εἰ δέ ἀπιστέω , ὁ ἀγαθός ἐκπέμπω κατάσκοπος ἐγώ κατέχω ὁ μέν πέμπω · Θεμιστοκλῆς δέ κρύφα πέμπω ἐντέλλω Ἀθηναῖος κατέχω ὁ κατάσκοπος , ἔστε ἄν ἐγείρω ὁ τεῖχος · ἐπειδάν δέ ἐγείρω , μή πρότερος αὐτός ἀποπέμπω , εἰ μή πρόσθεν αὐτός ἀπολαμβάνω . καί οὗτος οὕτως γίγνομαι . ἐγείρω ὁ τεῖχος , καί ἐπήν - ἔρχομαι Θεμιστοκλῆς . ἀποδίδωμι ὁ κατάσκοπος , ἔτος - χίσθησαν Ἀθῆναι Δακεδαιμόνιος ἄκων . Θεμιστοκλῆς ἐν ὁ πρός Αἰγινήτης πόλεμος Μέλ - λόντος Ἀθηναῖος ὁ ἐκ ὁ ἀργύρειος πρόσοδος , ἑκατόν τάλαντον , διανέμω κωλύω πείθω ἑκατόν ἀνήρ ὁ πλούσιος ἕκαστος δίδωμι τάλαντον · ἐάν μέν ἀρέσκω ὁ πράσσω , ὁ πόλις ὁ ἄναξ - λῶμα λογίζομαι , ἐάν δέ μή ἀρέσκω , ὁ λαμβάνω ἀποδίδωμι . οὗτος μέν δοκέω . ὁ δέ ἑκατόν ἀνήρ ἕκαστος εἷς τριήρης καθίστημι σπουδή χράω κάλλος καί τάχος . Ἀθηναῖος καινός στόλος ποιέω - ἀτιμόω ἥδομαι , καί οὐ μόνος κατά Αἰγινήτης ὁ τριήρης οὗτος , ἀλλά καί κατά Πέρσης χράω . Θεμιστοκλῆς Ἴων Ξέρξης συμμαχέω ἐπίτεξ - λεύσω ὁ Ἕλλην καταγράφω ἐπί ὁ τοῖχος ἀνήρ Ἴων , οὐ δίκαιος ποιέω στρατεύω ἐπί ὁ πατέρας . οὗτος ἀναγιγνώσκω βασιλεύς ὁ Ἴων ὕποπτος ἡγέομαι . Θεμιστοκλῆς φεύγω Ἀθηναῖος ναῦς ἐπιβαίνω ἀγνοέω κομίζω ὁ ἐπί Ἰωνία . ἐπεί δέ ὁ ναῦς ὑπό χειμών ἐπί Νάξος καταφέρω πολιορκέω - μένω ὑπό Ἀθηναῖος , ὁ ναύκληρος φοβέω φράζω ὅστις εἰμί . καί εἰ μή σῴζω αὐτός , καταλέγω ἄπειμι - λανθάνω Ἀθηναῖος , ὡς χρῆμα αὐτός πείθω ἄγω · ὅπως οὖν ἀμφότερος σῴζω , μηδείς ( οὖν ) ἐκβαίνω ὁ ναῦς . ὁ ναύκληρος φοβέω οὔτε ἐκβαίνω συνίημι - χωρέω καί ἀνάγω διά τάχος σπεύδω .