polyaenus.strategemata 2.31
Ἀριστομένης Λακεδαιμόνιος , Διονυσίῳ συμμαχῶν , τροπῆς βραχείας γενομένης ὁρῶν τὰς τριήρεις ἀναμε - μιγμένας παρήγγειλε τοῖς αὐτοῦ στρατιώταις βοᾶν έα φεύγεινʹ . οἱ πολέμιοι τῆς βοῆς ταύτης ἀκούσαντες ἐς φυγὴν ἐτράποντο δόξαντες κατὰ κράτος ἡττᾶσθαι . Ἀριστομένης , εσηνίων ἡγεμών , τρὶς ἑκατομφόνια θύσας κατὰ Λακεδαιμονίων ἰσχυροῖς ποτὲ τραύμασι περιπεσῶῶν ἑάλω σὺν ἄλλοις πλείοσιν . ἔδοξε τοῖς Λάκωσιν ἅπαντας κατακρημνίσαι , τοὺς μὲν ἄλλους γυμνοὺς , τὸν δὲ Ἀριστομένην διὰ τὴν δόξαν τῆς ἀρετῆς ἐν τοῖς ὅπλοις . οἱ μὲν δὴ ἄλλοι κατενεχθέντες παραχρῆμα ἐτελεύτησαν · τοῦ δὲ Ἀριστομένους ἡ ἀσπὶς ἐφελκομένη τὸν ἀέρα ἐλαφρῶς αὐτον ἐπὶ τὴν γῆν κατήνεγκεν . ὁ δὲ ἐς τὸ ὕψος ἀναβλέπων καὶ τοὺς κρημνοὺς ἐν κύκλῳ περιέχοντας οὐκ ἀνῆκε τῆς ἐλπίδος , ἀλλὰ τὸ σύμπαν ὄρος ἀνασκοπούμενος , κατανοήσας εἴσδυσιν στενωτάτην καὶ διʼ αὐτῆς ἀλῶώπεκας εἰσιούσας , ἀπὸ τῶν κειμένων νεκρῶν ὀστοῦν κλάσας , μιᾶς τῶν ἀλωπέκων λαβόμενος τῆς οὐρᾶς , δακνόμενος ὑπʼ αὐτῆς συνεξεδύετο τὰ στενόπορα τοῦ ὅρους τῷ ὀστῷ παραι - ρῶν καὶ παρακόπτων , καὶ τὸ * * συνεξέθει . καὶ δὴ διεξελθὼν ἧκεν ἐς τοὺς Μεσηνίους προϊέναι μέλλοντας ἐς μάχην καὶ αὐτίκα ὁπλισάμενος αὐτὸς ἡγεῖτο τῆς φάλαγγος . οἱ δὲ άκωνες Αριστομένην πάλιν ἰδόντες ἐν τοῖς ὅπλοις , πάλιν ἀριστεύοντα , πάλιν διῶώκοντα , τὸν βεβλημένον κατὰ τῶν κρημνῶν , ἀφʼ ὧν οὐδεὶς ἐσῶώθη πῶώποτε , πάντες ἐνέκλιναν εἰς φυγὴν θνητῆς φύσεως μείζονα εἶναι τὸν ἄνδρα ἡγούμενοι . Αριστομένης Μεσήνιος αἰχμάλωτος ὑπὸ Ἀακεδαι μονίων καὶ φρουρούμενος [ τούτων κοιμωμένων| τῷ παρακειμένῳ πυρὶ προσεκύλισεν ἑαυτὸν καὶ τοὺς δε - σμοὺς κατακαύσας τοὺς μὲν φύλακας ἀνεῖλε , κρύφα δὲ ἐς τὴν Σπάρτην παρελθῶών καὶ τὰς ἀσπίδας αὐτῶν προσηλῶώσας τῷ τεμένει τῆς Χαλκιοίκου ἐπέγραψεν · Αριστομένης ἀπὸ Λακεδαιμονίων ἀβλαβὴς ἀνεσαώθη . τοῦτο ποιήσας ἐς Μεσήνην ἐπανῆλθε . Ἀριστομένης ὁ Μεσήνιος Ἀακεδαιμονίων πάνδη - μον θυσίαν τοῖς ιοσκούροις ἐπιτελούντων μετὰ ἑνὸς φίλου λευκῶν ἵππων ἐπέβησαν ἄμφω καὶ ταῖς κεφαλαῖς [ πίλους ] περιεθηκάτην[καὶ ] χρυσοῦς ἀστέρας · καὶ νυκτὸς ἥδη προιούσης ἐπεφάνησαν κατὰ σύμμετρον διάστημα τοῖς ακεδαιμονίοις ἔξω πόλεως μετὰ γυναικῶν καὶ παι - δίων πανηγυρίζουσιν . οἱ μὲν δὴ Διοσκούρων ἐπιφάνειαν οἰηθέντες γεγονέναι προήεσαν ἐς μέθην καὶ ἡδονὴν πλείονα · οἱ δὲ ἀπὸ τῶν ἵππων καταβάντες , τὰ ξίφη σπασάμενοι , πλείστους καταφονεύσαντες αὐτῶν καὶ δὴ ἀφιππεύσαντες χοντο .
Lemmas: Ἀριστομένης Λακεδαιμόνιος , Διονύσιος συμμαχέω , τροπή βραχύς γίγνομαι ὁράω ὁ τριήρης ἀναμένω - μίγνυμι παραγγέλλω ὁ ἑαυτοῦ στρατιώτης βοάω ἐάω φεύγω . ὁ πολέμιος ὁ βοή οὗτος ἀκούω εἰς φυγή τρέπω δοκέω κατά κράτος ἡσσάομαι . Ἀριστομένης , ἐσσηνία ἡγεμών , τρίς ἑκατομφόνια θύω κατά Λακεδαιμόνιος ἰσχυρός ποτέ τραῦμα περιπίπτω ἁλίσκομαι σύν ἄλλος πολύς . δοκέω ὁ Λάκων ἅπας κατακρημνίζω , ὁ μέν ἄλλος γυμνός , ὁ δέ Ἀριστομένης διά ὁ δόξα ὁ ἀρετή ἐν ὁ ὅπλον . ὁ μέν δή ἄλλος καταφέρω παραχρῆμα τελευτάω · ὁ δέ Ἀριστομένης ὁ ἀσπίς ἐφέλκω ὁ ἀήρ ἐλαφρός αὐτός ἐπί ὁ γῆ καταφέρω . ὁ δέ εἰς ὁ ὕψος ἀναβλέπω καί ὁ κρημνός ἐν κύκλος περιέχω οὐ ἀνίημι ὁ ἐλπίς , ἀλλά ὁ σύμπας ὄρος ἀνασκοπέω , κατανοέω εἴσδυσις στενός καί διά αὐτός ἀλώπηξ εἰσέρχομαι , ἀπό ὁ κεῖμαι νεκρός ὀστέον κλάω , εἷς ὁ ἀλώπηξ λαμβάνω ὁ οὐρά , δάκνω ὑπό αὐτός συνεκδύομαι ὁ στενόπορος ὁ ὄρος ὁ ὀστέον παρά - ῥόος καί παρακόπτω , καί ὁ * * συνεξέθω . καί δή διεξέρχομαι ἥκω εἰς ὁ Μεσήνιος προέρχομαι μέλλω εἰς μάχη καί αὐτίκα ὁπλίζω αὐτός ἡγέομαι ὁ φάλαγξ . ὁ δέ άκων Ἀριστομένης πάλιν ὁράω ἐν ὁ ὅπλον , πάλιν ἀριστεύω , πάλιν διώκω , ὁ βάλλω κατά ὁ κρημνός , ἀπό ὅς οὐδείς σῴζω πίνω , πᾶς ἐγκλίνω εἰς φυγή θνητός φύσις μέγας εἰμί ὁ ἀνήρ ἡγέομαι . Ἀριστομένης Μεσήνιος αἰχμάλωτος ὑπό Ἀακεδαι μονία καί φρουρέω [ οὗτος κοιμάω ὁ παράκειμαι πῦρ προσκυλίω ἑαυτοῦ καί ὁ ε - σμοὺς κατακαίω ὁ μέν φύλαξ ἀναιρέω , κρύφα δέ εἰς ὁ Σπάρτη παρέρχομαι καί ὁ ἀσπίς αὐτός προσηλόω ὁ τέμενος ὁ Χαλκίοικος ἐπιγράφω · Ἀριστομένης ἀπό Λακεδαιμόνιος ἀβλαβής ἀνασῴζω . οὗτος ποιέω εἰς Μεσσήνη ἐπανέρχομαι . Ἀριστομένης ὁ Μεσήνιος αακεδαιμονια Πάνδη - νυμφότιμον θυσία ὁ ιοσκουροος ἐπιτελέω μετά εἷς φίλος λευκός ἵππος ἐπιβαίνω ἄμφω καί ὁ κεφαλή [ πῖλος ] περιεθηκάτην[καὶ ] χρύσεος ἀστήρ · καί νύξ ἤδη προέρχομαι ἐπιφαίνω κατά σύμμετρος διάστημα ὁ ακεδαιμονιον ἔξω πόλις μετά γυνή καί παῖς - Δίων πανηγυρίζω . ὁ μέν δή Διόσκοροι ἐπιφάνεια οἴομαι γίγνομαι προέρχομαι εἰς μέθη καί ἡδονή πολύς · ὁ δέ ἀπό ὁ ἵππος καταβαίνω , ὁ ξίφος σπάω , πολύς καταφονεύω αὐτός καί δή ἀφιππεύω Χόντο .