plutarchus.vitae-decem-oratorum-sp-832b-852e 13.1
Λυκόφρων Λυκούργου Βουτάδης ἀπεγράψατο αὑτῷ εἶναι σίτησιν ἐν πρυτανείῳ κατὰ τὴν δοθεῖσαν δωρεὰν ὑπὸ τοῦ δήμου Λυκούργῳ Βουτάδῃ . ἐπὶ Ἀναξικράτους ἄρχοντος , ἐπὶ τῆς Ἀντιοχίδος ἕκτης πρυτανείας , Στρατοκλῆς Εὐθυδήμου Διομειεὺς εἶπεν . ἐπειδὴ Λυκοῦργος Λυκόφρονος Βουτάδης παραλαβὼν παρὰ τῶν ἑαυτοῦ προγόνων οἰκείαν ἐκ παλαιοῦ τὴν πρὸς τὸν δῆμον εὔνοιαν , καὶ οἱ πρόγονοι οἱ Λυκούργου , Λυκομήδης τε καὶ Λυκοῦργος , καὶ ζῶντες ἐτιμῶντο ὑπὸ τοῦ δήμου καὶ τελευτήσασιν αὐτοῖς διʼ ἀνδραγαθίαν ἔδωκεν ὁ δῆμος δημοσίας ταφὰς ἐν Κεραμεικῷ · καὶ Λυκοῦργος αὐτὸς πολιτευόμενος νόμους τε πολλοὺς καὶ καλοὺς ἔθηκε τῇ πατρίδι , καὶ γενόμενος τῆς κοινῆς προσόδου ταμίας τῇ πόλει ἐπὶ τρεῖς πενταετηρίδας καὶ διανείμας ἐκ τῆς κοινῆς προσόδου μύρια καὶ ὀκτακισχίλια καὶ ἐνακόσια τάλαντα · πολλὰ δὲ τῶν ἰδιωτῶν διὰ πίστεως λαβὼν καὶ προδανείσας καὶ εἰς τοὺς τῆς πόλεως καιροὺς καὶ τοῦ δήμου τὰ πάντα ἑξακόσια καὶ πεντήκοντα τάλαντα · δόξας δὲ ἅπαντα ταῦτα δικαίως διῳκηκέναι πολλάκις ἐστεφανώθη ὑπὸ τῆς πόλεως · ἔτι δὲ αἱρεθεὶς ὑπὸ τοῦ δήμου χρήματα πολλὰ συνήγαγεν εἰς τὴν ἀκρόπολιν , καὶ παρασκευάσας τῇ θεῷ κόσμον , Νίκας τε ὁλοχρύσους πομπεῖά τε χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καὶ κόσμον χρυσοῦν εἰς ἑκατὸν κανηφόρους χειροτονηθεὶς δὲ ἐπὶ τῆς τοῦ πολέμου παρασκευῆς ὅπλα μὲν πολλὰ καὶ βελῶν μυριάδας πέντε ἀνήνεγκεν εἰς τὴν ἀκρόπολιν , τετρακοσίας δὲ τριήρεις πλωΐμους κατεσκεύασε , τὰς μὲν ἐπισκευάσας τὰς δὲ ἐξ ἀρχῆς ναυπηγησάμενος · πρὸς τε τούτοις ἡμίεργα παραλαβὼν τούς τε νεωσοίκους καὶ τὴν σκευοθήκην καὶ τὸ θέατρον τὸ Διονυσιακὸν ἐξειργάσατο , καὶ ἐπετέλεσε τό τε στάδιον τὸ Παναθηναϊκὸν καὶ τὸ γυμνάσιον τὸ κατὰ Λύκειον κατεσκεύασε , καὶ ἄλλαις πολλαῖς κατασκευαῖς ἐκόσμησε τὴν πόλιν · Ἀλεξάνδρου τε τοῦ βασιλέως ἅπασαν μὲν τὴν Ἀσίαν κατεστραμμένου , κοινῇ δὲ πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν ἐπιτάττειν ἀξιοῦντος , ἐξαιτήσαντος Λυκοῦργον ὡς ἐναντία πράττοντα αὐτῷ , οὐκ ἐξέδωκεν ὁ δῆμος παρʼ Ἀλεξάνδρου φόβον · καὶ διδοὺς εὐθύνας πολλάκις τῶν πεπολιτευμένων ἐν ἐλευθέρᾳ καὶ δημοκρατουμένῃ τῇ πόλει διετέλεσεν ἀνεξέλεγκτος καὶ ἀδωροδόκητος τὸν ἅπαντα χρόνον · ὅπως ἂν εἰδῶσι πάντες , διότι τοὺς προαιρουμένους ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας δικαίως πολιτεύεσθαι καὶ ζῶντας μὲν περὶ πλείστου ποιεῖται καὶ τελευτήσασι δὲ ἀποδίδωσι χάριτας ἀειμνήστους ἀγαθῇ τύχῃ δεδόχθαι τῷ δήμῳ ἐπαινέσαι μὲν Λυκοῦργον Λυκόφρονος Βουτάδην ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης καὶ στῆσαι αὐτοῦ τὸν δῆμον χαλκῆν εἰκόνα ἐν ἀγορᾷ , πλὴν εἴ που ὁ νόμος ἀπαγορεύει μὴ ἱστάναι ; δοῦναι δὲ σίτησιν ἐν πρυτανείῳ τῶν ἐκγόνων ἀεὶ τῶν Λυκούργου τῷ πρεσβυτάτῳ εἰς ἅπαντα τὸν χρόνον καὶ εἶναι κύρια πάντα τὰ ψηφίσματα αὐτοῦ , ἀναθεῖναι δὲ τὸν γραμματέα τοῦ δήμου ἐν στήλαις λιθίναις καὶ στῆσαι ἐν ἀκροπόλει πλησίον τῶν ἀναθημάτων εἰς δὲ τὴν ἀναγραφὴν τῶν στηλῶν δοῦναι τὸν ταμίαν τοῦ δήμου πεντήκοντα δραχμὰς ἐκ τῶν εἰς τὰ ψηφίσματα ἀναλισκομένων τῷ δήμῳ .
Lemmas: Λυκόφρων Λυκοῦργος Βουτάδης ἀπογράφω ἑαυτοῦ εἰμί σίτησις ἐν πρυτανεῖον κατά ὁ δίδωμι δωρεά ὑπό ὁ δῆμος Λυκοῦργος Βουτάδης . ἐπί Ἀναξικράτης ἄρχων , ἐπί ὁ Ἀντιοχίς ἕκτος πρυτανεία , Στρατοκλῆς Εὐθύδημος Διομειεύς λέγω . ἐπειδή Λυκοῦργος Λυκόφρων Βουτάδης παραλαμβάνω παρά ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος οἰκεῖος ἐκ παλαιός ὁ πρός ὁ δῆμος εὔνοια , καί ὁ πρόγονος ὁ Λυκοῦργος , Λυκομήδης τε καί Λυκοῦργος , καί ζάω τιμάω ὑπό ὁ δῆμος καί τελευτάω αὐτός διά ἀνδραγαθία δίδωμι ὁ δῆμος δημόσιος ταφή ἐν Κεραμεικός · καί Λυκοῦργος αὐτός πολιτεύω νόμος τε πολύς καί καλός τίθημι ὁ πατρίς , καί γίγνομαι ὁ κοινός πρόσοδος ταμίας ὁ πόλις ἐπί τρεῖς πενταετηρίς καί διανέμω ἐκ ὁ κοινός πρόσοδος μυρίος καί ὀκτακισχίλιοι καί ἐνακόσιοι τάλαντον · πολύς δέ ὁ ἰδιώτης διά πίστις λαμβάνω καί προδανείζω καί εἰς ὁ ὁ πόλις καιρός καί ὁ δῆμος ὁ πᾶς ἑξακόσιοι καί πεντήκοντα τάλαντον · δοκέω δέ ἅπας οὗτος δίκαιος διοικέω πολλάκις στεφανόω ὑπό ὁ πόλις · ἔτι δέ αἱρέω ὑπό ὁ δῆμος χρῆμα πολύς συνάγω εἰς ὁ ἀκρόπολις , καί παρασκευάζω ὁ θεός κόσμος , Νίκη τε ὁλόχρυσος πομπεῖον τε χρύσεος καί ἀργύρεος καί κόσμος χρύσεος εἰς ἑκατόν κανήφορος χειροτονέω δέ ἐπί ὁ ὁ πόλεμος παρασκευή ὅπλον μέν πολύς καί βέλος μυριάς πέντε ἀναφέρω εἰς ὁ ἀκρόπολις , τετρακόσιοι δέ τριήρης πλώϊμος κατασκευάζω , ὁ μέν ἐπισκευάζω ὁ δέ ἐκ ἀρχή ναυπηγέω · πρός τε οὗτος ἡμίεργος παραλαμβάνω ὁ τε νεώσοικος καί ὁ σκευοθήκη καί ὁ θέατρον ὁ Διονυσιακός ἐξεργάζομαι , καί ἐπιτελέω ὁ τε στάδιον ὁ Παναθηναικός καί ὁ γυμνάσιον ὁ κατά Λύκειος κατασκευάζω , καί ἄλλος πολύς κατασκευή κοσμέω ὁ πόλις · Ἀλέξανδρος τε ὁ βασιλεύς ἅπας μέν ὁ Ἀσία καταστρέφω , κοινῇ δέ πᾶς ὁ Ἕλλην ἐπιτάσσω ἀξιόω , ἐξαιτέω Λυκοῦργος ὡς ἐναντίος πράσσω αὐτός , οὐ ἐκδίδωμι ὁ δῆμος παρά Ἀλέξανδρος φόβος · καί δίδωμι εὔθυνα πολλάκις ὁ πολιτεύω ἐν ἐλεύθερος καί δημοκρατέομαι ὁ πόλις διατελέω ἀνεξέλεγκτος καί ἀδωροδόκητος ὁ ἅπας χρόνος · ὅπως ἄν οἶδα πᾶς , διότι ὁ προαιρέω ὑπέρ ὁ δημοκρατία καί ὁ ἐλευθερία δίκαιος πολιτεύω καί ζάω μέν περί πολύς ποιέω καί τελευτάω δέ ἀποδίδωμι χάρις ἀείμνηστος ἀγαθός τύχη δοκέω ὁ δῆμος ἐπαινέω μέν Λυκοῦργος Λυκόφρων Βουτάδης ἀρετή ἕνεκα καί δικαιοσύνη καί ἵστημι αὐτός ὁ δῆμος χάλκεος εἰκών ἐν ἀγορά , πλήν εἰ που ὁ νόμος ἀπαγορεύω μή ἵστημι ; δίδωμι δέ σίτησις ἐν πρυτανεῖον ὁ ἔκγονος ἀεί ὁ Λυκοῦργος ὁ πρέσβυς εἰς ἅπας ὁ χρόνος καί εἰμί κύριος πᾶς ὁ ψήφισμα αὐτός , ἀνατίθημι δέ ὁ γραμματεύς ὁ δῆμος ἐν στήλη λίθινος καί ἵστημι ἐν ἀκρόπολις πλησίον ὁ ἀνάθημα εἰς δέ ὁ ἀναγραφή ὁ στήλη δίδωμι ὁ ταμίας ὁ δῆμος πεντήκοντα δραχμή ἐκ ὁ εἰς ὁ ψήφισμα ἀναλίσκω ὁ δῆμος .