ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.titus-flamininus 13.5
τούτους ὁ μὲν Τίτος οὐκ ἀφείλετο τῶν κεκτημένων , καίπερ ἀνιώμενος ἐπʼ αὐτοῖς , οἱ δὲ Ἀχαιοὶ λυτρωσάμενοι πέντε μνῶν ἕκαστον ἄνδρα καὶ συναγαγόντες εἰς ταὐτὸ πάντας ἤδη περὶ πλοῦν ὄντι τῷ Τίτῳ παρέδωκαν , ὥστε αὐτὸν εὐφραινόμενον ἀποπλεῖν , ἀπὸ καλῶν ἔργων καλὰς ἀμοιβὰς καὶ πρεπούσας ἀνδρὶ μεγάλῳ καὶ φιλοπολίτῃ κεκομισμένον ·
Lemmas: οὗτος ὁ μέν Τίτος οὐ ἀφαιρέω ὁ κτάομαι , καίπερ ἀνιάω ἐπί αὐτός , ὁ δέ Ἀχαιός λυτρόω πέντε μνᾶ ἕκαστος ἀνήρ καί συνάγω εἰς αὐτός πᾶς ἤδη περί πλόος εἰμί ὁ Τίτος παραδίδωμι , ὥστε αὐτός εὐφραίνω ἀποπλέω , ἀπό καλός ἔργον καλός ἀμοιβή καί πρέπω ἀνήρ μέγας καί φιλοπολίτης κομίζω ·
plutarchus.titus-flamininus 13.6
ὃ δὴ δοκεῖ πρὸς τὸν θρίαμβον αὐτῷ πάντων ὑπάρξαι λαμπρότατον . οἱ γὰρ ἄνδρες οὗτοι , καθάπερ ἔθος ἐστὶ τοῖς οἰκέταις ὅταν ἐλευθερωθῶσιν , ξύρεσθαί τε τὰς κεφαλὰς καὶ πιλία φορεῖν , ταῦτα δράσαντες αὐτοὶ θριαμβεύοντι τῷ Τίτῳ παρείποντο .
Lemmas: ὅς δή δοκέω πρός ὁ θρίαμβος αὐτός πᾶς ὑπάρχω λαμπρός . ὁ γάρ ἀνήρ οὗτος , καθά ἔθος εἰμί ὁ οἰκέτης ὅταν ἐλευθερόω , ξυρέω τε ὁ κεφαλή καί πιλίον φορέω , οὗτος δράω αὐτός θριαμβεύω ὁ Τίτος παρέπομαι .
plutarchus.titus-flamininus 14.1
καλλίω δὲ καὶ τὰ λάφυρα πομπευόμενα παρεῖχεν ὄψιν , Ἑλληνικὰ κράνη καὶ πέλται Μακεδονικαὶ καὶ σάρισαι . τό τε τῶν χρημάτων πλῆθος οὐκ ὀλίγον ἦν , ὡς ἀναγράφουσιν οἱ περὶ Τουδιτανὸν ἐν τῷ θριάμβῳ κομισθῆναι χρυσίου μὲν συγκεχωνευμένου λίτρας τρισχιλίας ἑπτακοσίας δεκατρεῖς , ἀργύρου δὲ τετρακισμυρίας τρισχιλίας διακοσίας ἑβδομήκοντα ,
Lemmas: καλός δέ καί ὁ λάφυρα πομπεύω παρέχω ὄψις , Ἑλληνικός κράνος καί πέλτης Μακεδ ́νιος καί σάρισα . ὁ τε ὁ χρῆμα πλῆθος οὐ ὀλίγος εἰμί , ὡς ἀναγράφω ὁ περί Τουδιτανός ἐν ὁ θρίαμβος κομίζω χρυσίον μέν συγχωνεύω λίτρα τρισχίλιοι ἑπτακόσιοι δεκατρεῖς , ἄργυρος δέ τετρακισμύριοι τρισχίλιοι διακόσιοι ἑβδομήκοντα ,
plutarchus.titus-flamininus 14.2
Φιλιππείους δὲ χρυσοῦς μυρίους τετρακισχιλίους πεντακοσίους δεκατέσσαρας , χωρὶς δὲ τούτων τὰ χίλια τάλαντα Φίλιππος ὤφειλεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον ἐπείσθησαν Ῥωμαῖοι , μάλιστα τοῦ Τίτου συμπράξαντος , ἀφεῖναι τῷ Φιλίππῳ , καὶ σύμμαχον ἐψηφίσαντο , καὶ τὸν υἱὸν ἀπήλλαξαν αὐτῷ τῆς ὁμηρείας .
Lemmas: Φιλίππειος δέ χρύσεος μυρίος τετρακισχίλιοι πεντακόσιοι δεκατέσσαρες , χωρίς δέ οὗτος ὁ χίλιοι τάλαντον Φίλιππος ὀφείλω . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερον πείθω Ῥωμαῖος , μάλα ὁ Τίτος συμπράσσω , ἀφίημι ὁ Φίλιππος , καί σύμμαχος ψηφίζω , καί ὁ υἱός ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ὁμηρεία .
plutarchus.titus-flamininus 15.1
ἐπεὶ δὲ ὁ Ἀντίοχος εἰς τὴν Ἑλλάδα ναυσὶ πολλαῖς καὶ στρατῷ περαιωθεὶς ἀφίστη τὰς πόλεις καὶ διεστασίαζεν , Αἰτωλῶν αὐτῷ συνεπιλαμβανομένων καὶ πάλαι διακειμένων πρὸς τὸν Ῥωμαίων δῆμον ἐχθρῶς καὶ πολεμικῶς , ὑπόθεσιν τοῦ πολέμου καὶ πρόφασιν διδόντων ἐλευθεροῦν τοὺς Ἕλληνας οὐδὲν δεομένους ( ἐλεύθεροι γὰρ ἦσαν ) ,
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ Ἀντίοχος εἰς ὁ Ἑλλάς ναῦς πολύς καί στρατός περαιόω ἀφίστημι ὁ πόλις καί διαστασιάζω , Αἰτωλός αὐτός συνεπιλαμβάνομαι καί πάλαι διάκειμαι πρός ὁ Ῥωμαῖος δῆμος ἐχθρός καί πολεμικός , ὑπόθεσις ὁ πόλεμος καί πρόφασις δίδωμι ἐλευθερόω ὁ Ἕλλην οὐδείς δέω ( ἐλεύθερος γάρ εἰμί ) ,
plutarchus.titus-flamininus 15.2
ἀλλʼ εὐπρεπεστέρας αἰτίας ἀπορίᾳ τῷ καλλίστῳ τῶν ὀνομάτων χρῆσθαι διδασκόντων , καὶ σφόδρα δείσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τὴν ἀνάστασιν καὶ δόξαν αὐτοῦ τῆς δυνάμεως , στρατηγὸν μὲν ὕπατον τοῦ πολέμου Μάνιον Ἀκίλιον κατέπεμψαν , πρεσβευτὴν δὲ Τίτον διὰ τοὺς Ἕλληνας , ὧν τοὺς μὲν εὐθὺς ὀφθεὶς ἐποίησε βεβαιοτέρους , τοὺς δὲ ἀρχομένους νοσεῖν ὥσπερ τι ἐν καιρῷ φάρμακον ἐνδιδοὺς τὴν πρὸς αὑτὸν εὔνοιαν ἔστησε καὶ διεκώλυσεν ἐξαμαρτεῖν .
Lemmas: ἀλλά εὐπρεπής αἰτία ἀπορία ὁ καλός ὁ ὄνομα χράω διδάσκω , καί σφόδρα δείδω ὁ Ῥωμαῖος ὁ ἀνάστασις καί δόξα αὐτός ὁ δύναμις , στρατηγός μέν ὕπατος ὁ πόλεμος Μάνιος Ἀκίλιος καταπέμπω , πρεσβευτής δέ Τίτος διά ὁ Ἕλλην , ὅς ὁ μέν εὐθύς ὁράω ποιέω βέβαιος , ὁ δέ ἄρχω νοσέω ὥσπερ τις ἐν καιρός φάρμακον ἐνδίδωμι ὁ πρός ἑαυτοῦ εὔνοια ἵστημι καί διακωλύω ἐξαμαρτάνω .
plutarchus.titus-flamininus 15.3
ὀλίγοι δὲ αὑτὸν ἐξέφυγον ἤδη προκατειλημμένοι καὶ διεφθαρμένοι παντάπασιν ὑπὸ τῶν Αἰτωλῶν , οὓς καίπερ ὀργισθεὶς καὶ παροξυνθεὶς ὅμως μετὰ τὴν μάχην περιεποίησεν . Ἀντίοχος γὰρ ἡττηθεὶς ἐν Θερμοπύλαις καὶ φυγὼν εὐθὺς εἰς Ἀσίαν ἀπέπλευσε , Μάνιος δʼ ὁ ὕπατος τοὺς μὲν αὐτὸς ἐπιὼν τῶν Αἰτωλῶν ἐπολιόρκει , τοὺς δὲ τῷ βασιλεῖ Φιλίππῳ συνεχώρησεν ἐξαιρεῖν .
Lemmas: ὀλίγος δέ ἑαυτοῦ ἐκφεύγω ἤδη προκαταλαμβάνω καί διαφθείρω παντάπασι ὑπό ὁ Αἰτωλός , ὅς καίπερ ὀργίζω καί παροξύνω ὅμως μετά ὁ μάχη περιποιέω . Ἀντίοχος γάρ ἡσσάομαι ἐν Θερμοπύλαι καί φεύγω εὐθύς εἰς Ἀσία ἀποπλέω , Μάνιος δέ ὁ ὕπατος ὁ μέν αὐτός ἐπέρχομαι ὁ Αἰτωλός πολιορκέω , ὁ δέ ὁ βασιλεύς Φίλιππος συγχωρέω ἐξαιρέω .
plutarchus.titus-flamininus 15.4
ἀγομένων δὲ καὶ φερομένων ὑπὸ τοῦ Μακεδόνος τοῦτο μὲν Δολόπων καὶ Μαγνήτων , τοῦτο δὲ Ἀθαμάνων καὶ Ἀπεραντῶν , αὐτοῦ δὲ τοῦ Μανίου τὴν μὲν Ἡράκλειαν διαπεπορθηκότος , τὴν δὲ Ναύπακτον Αἰτωλῶν ἐχόντων πολιορκοῦντος , οἰκτείρων τοὺς Ἕλληνας ὁ Τίτος διέπλευσεν ἐκ Πελοποννήσου πρὸς τὸν ὕπατον . καὶ πρῶτον μὲν ἐπετίμησεν εἰ νενικηκὼς αὐτὸς τὰ ἔπαθλα τοῦ πολέμου Φίλιππον ἐᾷ φέρεσθαι , καὶ τριβόμενος περὶ μιᾷ πόλει κάθηται διʼ ὀργήν , ἔθνη δὲ οὐκ ὀλίγα καὶ βασιλείας Μακεδόνες αἱροῦσιν .
Lemmas: ἄγω δέ καί φέρω ὑπό ὁ Μακεδών οὗτος μέν Δόλοψ καί Μάγνης , οὗτος δέ Ἀθαμάν καί Ἀπεραντός , αὐτός δέ ὁ Μάνιος ὁ μέν Ἡράκλεια διαπορθέω , ὁ δέ Ναύπακτος Αἰτωλός ἔχω πολιορκέω , οἰκτίρω ὁ Ἕλλην ὁ Τίτος διαπλέω ἐκ Πελοπόννησος πρός ὁ ὕπατος . καί πρῶτος μέν ἐπιτιμάω εἰ νικάω αὐτός ὁ ἔπαθλον ὁ πόλεμος Φίλιππος ἐάω φέρω , καί τρίβω περί εἷς πόλις κάθημαι διά ὀργή , ἔθνος δέ οὐ ὀλίγος καί βασιλεία Μακεδών αἱρέω .
plutarchus.titus-flamininus 15.5
ἔπειτα τῶν πολιορκουμένων , ὡς εἶδον αὑτὸν , ἀπὸ τοῦ τείχους ἀνακαλούντων καὶ χεῖρας ὀρεγόντων καὶ δεομένων , τότε μὲν οὐδὲν εἰπών , ἀλλὰ στραφεὶς καὶ δακρύσας ἀπῆλθεν , ὕστερον δὲ διαλεχθεὶς τῷ Μανίῳ καὶ καταπαύσας τὸν θυμὸν αὐτοῦ διεπράξατο τοῖς Αἰτωλοῖς ἀνοχὰς δοθῆναι , καὶ χρόνον ἐν ᾧ πρεσβεύσαντες εἰς Ῥώμην μετρίου τινὸς τυχεῖν ἀξιώσουσι .
Lemmas: ἔπειτα ὁ πολιορκέω , ὡς ὁράω ἑαυτοῦ , ἀπό ὁ τεῖχος ἀνακαλέω καί χείρ ὀρέγω καί δέω , τότε μέν οὐδείς λέγω , ἀλλά στρέφω καί δακρύω ἀπέρχομαι , ὕστερον δέ διαλέγω ὁ Μάνιος καί καταπαύω ὁ θυμός αὐτός διαπράσσω ὁ Αἰτωλός ἀνοχή δίδωμι , καί χρόνος ἐν ὅς πρεσβεύω εἰς Ῥώμη μέτριος τις τυγχάνω ἀξιόω .
plutarchus.titus-flamininus 16.1
πλεῖστον δὲ ἀγῶνα καὶ πόνον αὐτῷ παρεῖχον αἱ περὶ Χαλκιδέων δεήσεις πρὸς τὸν Μάνιον , ἐν ὀργῇ γεγονότων διὰ τὸν γάμον ὃν παρʼ αὐτῶν ἔγημεν Ἀντίοχος ἤδη τοῦ πολέμου συνεστῶτος , οὐ καθʼ ὥραν οὐδὲ κατὰ καιρόν , ἀλλʼ ἐρασθεὶς ἀνὴρ πρεσβύτερος κόρης , ἣ θυγάτηρ μὲν ἦν Κλεοπτολέμου , καλλίστη δὲ λέγεται παρθένων γενέσθαι .
Lemmas: πολύς δέ ἀγών καί πόνος αὐτός παρέχω ὁ περί Χαλκιδεύς δέησις πρός ὁ Μάνιος , ἐν ὀργή γίγνομαι διά ὁ γάμος ὅς παρά αὐτός γαμέω Ἀντίοχος ἤδη ὁ πόλεμος συνίστημι , οὐ κατά ὥρα οὐδέ κατά καιρός , ἀλλά ἔραμαι ἀνήρ πρέσβυς κόρη , ὅς θυγάτηρ μέν εἰμί Κλεοπτόλεμος , καλός δέ λέγω παρθένος γίγνομαι .
plutarchus.titus-flamininus 16.2
τοῦτο τοὺς Χαλκιδεῖς ἐποίησε βασιλίσαι προθυμότατα καὶ τὴν πόλιν αὐτῷ πρὸς τὸν πόλεμον ὁρμητήριον παρασχεῖν . ἐκεῖνος μὲν οὖν ὡς τάχιστα μετὰ τὴν μάχην φεύγων προσέμιξε τῇ Χαλκίδι , τήν τε κόρην ἀναλαβὼν καὶ τὰ χρήματα καὶ τοὺς φίλους εἰς Ἀσίαν ἀπέπλευσε · τὸν δὲ Μάνιον εὐθὺς ἐπὶ τοὺς Χαλκιδεῖς σὺν ὀργῇ πορευόμενον ὁ Τίτος παρακολουθῶν ἐμάλαττε καὶ παρῃτεῖτο καί τέλος ἔπεισε καὶ κατεπράϋνεν , αὐτοῦ τε καὶ τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων δεόμενος .
Lemmas: οὗτος ὁ Χαλκιδεύς ποιέω βασιλίζω πρόθυμος καί ὁ πόλις αὐτός πρός ὁ πόλεμος ὁρμητήριον παρέχω . ἐκεῖνος μέν οὖν ὡς ταχύς μετά ὁ μάχη φεύγω προσμείγνυμι ὁ Χαλκίς , ὁ τε κόρη ἀναλαμβάνω καί ὁ χρῆμα καί ὁ φίλος εἰς Ἀσία ἀποπλέω · ὁ δέ Μάνιος εὐθύς ἐπί ὁ Χαλκιδεύς σύν ὀργή πορεύω ὁ Τίτος παρακολουθέω μαλάσσω καί παραιτέομαι καί τέλος πείθω καί καταπραύνω , αὐτός τε καί ὁ ἐν τέλος Ῥωμαῖος δέω .
plutarchus.titus-flamininus 16.3
οὕτω διασωθέντες οἱ Χαλκιδεῖς τὰ κάλλιστα καὶ μέγιστα τῶν παρʼ αὐτοῖς ἀναθημάτων τῷ Τίτῳ καθιέρωσαν , ὧν ἐπιγραφὰς ἔστι τοιαύτας ἄχρι νῦν ὁρᾶν ὁ δῆμος Τίτῳ καὶ Ἡρακλεῖ τὸ γυμνάσιον , ἑτέρωθι δὲ πάλιν , ὁ δῆμος Τίτῳ καὶ Ἀπόλλωνι τὸ Δελφίνιον .
Lemmas: οὕτως διασῴζω ὁ Χαλκιδεύς ὁ καλός καί μέγας ὁ παρά αὐτός ἀνάθημα ὁ Τίτος καθιερόω , ὅς ἐπιγραφή εἰμί τοιοῦτος ἄχρι νῦν ὁράω ὁ δῆμος Τίτος καί Ἡρακλῆς ὁ γυμνάσιον , ἑτέρωθι δέ πάλιν , ὁ δῆμος Τίτος καί Ἀπόλλων ὁ Δελφίνιον .
plutarchus.titus-flamininus 16.4
ἔτι δὲ καὶ καθʼ ἡμᾶς ἱερεὺς χειροτονητὸς ἀπεδείκνυτο Τίτου , καὶ θύσαντες αὐτῷ τῶν σπονδῶν γενομένων ᾄδουσι παιᾶνα πεποιημένον , οὗ τἆλλα διὰ μῆκος ἡμεῖς παρέντες ἀνεγράψαμεν ἃ παυόμενοι τῆς ᾠδῆς λέγουσι · πίστιν δὲ Ῥωμαίων σέβομεν , τὰν μεγαλευκτοτάταν ὅρκοις φυλάσσειν · μέλπετε κοῦραι , Ζῆνα μέγαν Ῥώμαν τε Τίτον θʼ ἅμα Ῥωμαίων τε πίστιν ἰήϊε Παιάν , ὦ Τίτε σῶτερ .
Lemmas: ἔτι δέ καί κατά ἐγώ ἱερεύς χειροτονητός ἀποδείκνυμι Τίτος , καί θύω αὐτός ὁ σπονδή γίγνομαι ἀείδω παιάν ποιέω , ὅς ἄλλος διά μῆκος ἐγώ παρίημι ἀναγράφω ὅς παύω ὁ ἀοιδή λέγω · πίστις δέ Ῥωμαῖος σέβω , ὁ μεγαλευκτός ὅρκος φυλάσσω · μέλπω κόρη , Ζεύς μέγας Ῥώμη τε Τίτος τε ἅμα Ῥωμαῖος τε πίστις ἰήϊος Παιάν , ὦ Τίτος σωτήρ .
plutarchus.titus-flamininus 17.1
ἦσαν δὲ καὶ παρά τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τιμαὶ πρέπουσαι , καὶ τὸ τὰς τιμὰς ἀληθινὰς ποιοῦν , εὔνοια θαυμαστὴ διʼ ἐπιείκειαν ἤθους , καὶ γὰρ εἴ τισιν ἐκ πραγμάτων ἢ φιλοτιμίας ἕνεκα , καθάπερ Φιλοποίμενι καὶ πάλιν Διοφάνει στρατηγοῦντι τῶν Ἀχαιῶν , προσέκρουσεν , οὐκ ἦν βαρὺς οὐδʼ εἰς ἔργα διατείνων ὁ θυμός , ἀλλʼ ἐν λόγῳ παρρησίαν τινὰ πολιτικὴν ἔχοντι παυόμενος .
Lemmas: εἰμί δέ καί παρά ὁ ἄλλος Ἕλλην τιμή πρέπω , καί ὁ ὁ τιμή ἀληθινός ποιέω , εὔνοια θαυμαστός διά ἐπιείκεια ἦθος , καί γάρ εἰ τις ἐκ πρᾶγμα ἤ φιλοτιμία ἕνεκα , καθά Φιλόποιμεν καί πάλιν Διοφάνης στρατηγέω ὁ Ἀχαιός , προσκρούω , οὐ εἰμί βαρύς οὐδέ εἰς ἔργον διατείνω ὁ θυμός , ἀλλά ἐν λόγος παρρησία τις πολιτικός ἔχω παύω .
plutarchus.titus-flamininus 17.2
πικρὸς μὲν οὖν οὐδενί , πολλοῖς δὲ ὀξὺς ἐδόκει καὶ κοῦφος εἶναι τὴν φύσιν , ἄλλως δὲ συγγενέσθαι πάντων ἥδιστος καὶ εἰπεῖν ἐπίχαρις μετὰ δεινότητος . Ἀχαιούς μὲν γὰρ σφετεριζομένους τὴν Ζακυνθίων νῆσον ἀποτρέπων ἔφη κινδυνεύσειν , ἂν ὥσπερ αἱ χελῶναι πορρωτέρω τὴν κεφαλὴν τῆς Πελοποννήσου προτείνωσι · Φιλίππου δέ , ὁπηνίκα περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνης τὸ πρῶτον εἰς λόγους συνῄεσαν , εἰπόντος μετὰ πολλῶν ἥκειν ἐκεῖνον , αὑτὸν δὲ μόνον , ὑπολαβὼν ὁ Τίτος , αὑτὸν γὰρ , ἔφη , μόνον ἐποίησας ἀποκτείνας τοὺς φίλους καὶ συγγενεῖς .
Lemmas: πικρός μέν οὖν οὐδείς , πολύς δέ ὀξύς δοκέω καί κοῦφος εἰμί ὁ φύσις , ἄλλος δέ συγγίγνομαι πᾶς ἡδύς καί λέγω ἐπίχαρις μετά δεινότης . Ἀχαιός μέν γάρ σφετερίζω ὁ Ζακύνθιος νῆσος ἀποτρέπω φημί κινδυνεύω , ἐάν ὥσπερ ὁ χελώνη πρόσω ὁ κεφαλή ὁ Πελοπόννησος προτείνω · Φίλιππος δέ , ὁπηνίκα περί σπονδή καί εἰρήνη ὁ πρῶτος εἰς λόγος συνέρχομαι , λέγω μετά πολύς ἥκω ἐκεῖνος , ἑαυτοῦ δέ μόνος , ὑπολαμβάνω ὁ Τίτος , ἑαυτοῦ γάρ , φημί , μόνος ποιέω ἀποκτείνω ὁ φίλος καί συγγενής .
plutarchus.titus-flamininus 17.3
ἐπεὶ δὲ Δεινοκράτης ὁ Μεσσήνιος ἐν Ῥώμῃ παρά πότον μεθυσθεὶς ὠρχήσατο λαβὼν ἱμάτιον γυναικεῖον , τῇ δʼ ὑστεραίᾳ τὸν Τίτον ἠξίου βοηθεῖν αὐτῷ διανοουμένῳ τὴν Μεσσήνην ἀφιστάναι τῶν Ἀχαιῶν , ταῦτα μὲν ἔφη σκέψεσθαι , θαυμάζειν δὲ ἐκεῖνον , εἰ τηλικαύταις ἐπικεχειρηκὼς πράξεσιν ὀρχεῖσθαι δύναται παρά πότον καὶ ᾄδειν .
Lemmas: ἐπεί δέ Δεινοκράτης ὁ Μεσσήνιος ἐν Ῥώμη παρά πότος μεθύσκω ὀρχέομαι λαμβάνω ἱμάτιον γυναικεῖος , ὁ δέ ὑστεραῖος ὁ Τίτος ἀξιόω βοηθέω αὐτός διανοέω ὁ Μεσσήνη ἀφίστημι ὁ Ἀχαιός , οὗτος μέν φημί σκοπέω , θαυμάζω δέ ἐκεῖνος , εἰ τηλικοῦτος ἐπιχειρέω πρᾶξις ὀρχέομαι δύναμαι παρά πότος καί ἀείδω .
plutarchus.titus-flamininus 17.4
πρὸς δὲ τοὺς Ἀχαιούς τῶν παρά Ἀντιόχου πρέσβεων πλῆθος τι τῆς βασιλικῆς στρατιᾶς καταλεγόντων καὶ καταριθμουμένων πολλὰς προσηγορίας , ὁ Τίτος ἔφη δειπνοῦντος αὐτοῦ παρά τῷ ξένῳ καὶ μεμφομένου τὸ πλῆθος τῶν κρεῶν καὶ θαυμάζοντος πόθεν οὕτω ποικίλης ἀγορᾶς εὐπόρησεν , εἰπεῖν τὸν ξένον , ὡς ὕεια πάντα ἐστί τῇ σκευασίᾳ , διαφέροντα καὶ τοῖς ἡδύσμασι .
Lemmas: πρός δέ ὁ Ἀχαιός ὁ παρά Ἀντίοχος πρέσβυς πλῆθος τις ὁ βασιλικός στρατιά καταλέγω καί καταριθμέω πολύς προσηγορία , ὁ Τίτος φημί δειπνέω αὐτός παρά ὁ ξένος καί μέμφομαι ὁ πλῆθος ὁ κρέας καί θαυμάζω πόθεν οὕτως ποικίλος ἀγορά εὐπορέω , λέγω ὁ ξένος , ὡς ὕειος πᾶς εἰμί ὁ σκευασία , διαφέρω καί ὁ ἥδυσμα .
plutarchus.titus-flamininus 17.5
μὴ τοίνυν , ἔφη , μηδὲ ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες Ἀχαιοὶ , θαυμάζετε τὴν Ἀντιόχου δύναμιν λογχοφόρους καὶ ξυστοφόρους καὶ πεζεταίρους ἀκούοντες πάντες γὰρ οὗτοι Σύροι εἰσίν ὁπλαρίοις διαφέροντες .
Lemmas: μή τοίνυν , φημί , μηδέ σύ , ὦ ἀνήρ Ἀχαιός , θαυμάζω ὁ Ἀντίοχος δύναμις λογχοφόρος καί ξυστοφόρος καί πεζέταιροι ἀκούω πᾶς γάρ οὗτος Σύρος εἰμί ὁπλάριον διαφέρω .
plutarchus.titus-flamininus 18.1
μετὰ δὲ τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις καὶ τὸν Ἀντιοχικὸν πόλεμον ἀπεδείχθη τιμητής , ἥτις ἐστὶν ἀρχὴ μεγίστη καὶ τρόπον τινὰ τῆς πολιτείας ἐπιτελείωσις . καὶ συνῆρχε μὲν αὐτῷ Μαρκέλλου τοῦ πεντάκις ὑπατεύσαντος υἱός , ἐξέβαλον δὲ τῆς βουλῆς τῶν οὐκ ἄγαν ἐπιφανῶν τέσσαρας , προσεδέξαντο δὲ πολίτας ἀπογραφομένους πάντας , ὅσοι γονέων ἐλευθέρων ἦσαν , ἀναγκασθέντες ὑπὸ τοῦ δημάρχου Τερεντίου Κουλέωνος , ὃς ἐπηρεάζων τοῖς ἀριστοκρατικοῖς ἔπεισε τὸν δῆμον ταῦτα ψηφίσασθαι .
Lemmas: μετά δέ ὁ Ἑλληνικός πρᾶξις καί ὁ Ἀντιοχικός πόλεμος ἀποδείκνυμι τιμητής , ὅστις εἰμί ἀρχή μέγας καί τρόπος τις ὁ πολιτεία ἐπιτελείωσις . καί συνάρχω μέν αὐτός Μάρκελλος ὁ πεντάκις ὑπατεύω υἱός , ἐκβάλλω δέ ὁ βουλή ὁ οὐ ἄγαν ἐπιφανής τέσσαρες , προσδέχομαι δέ πολίτης ἀπογράφω πᾶς , ὅσος γονεύς ἐλεύθερος εἰμί , ἀναγκάζω ὑπό ὁ δήμαρχος Τερέντιος Κουλέων , ὅς ἐπηρεάζω ὁ ἀριστοκρατικός πείθω ὁ δῆμος οὗτος ψηφίζω .
plutarchus.titus-flamininus 18.2
τῶν δὲ γνωριμωτάτων κατʼ αὑτὸν ἀνδρῶν καὶ μεγίστων ἐν τῇ πόλει διαφερομένων πρὸς ἀλλήλους , Ἀφρικανοῦ Σκηπίωνος καὶ Μάρκου Κάτωνος , τὸν μὲν προέγραψε τῆς βουλῆς , ὡς ἄριστον ἄνδρα καὶ πρῶτον , Κάτωνι δἐ εἰς ἔχθραν ἦλθε συμφορᾷ τοιαύτῃ χρησάμενος . ἀδελφὸς ἦν Τίτῳ Λεύκιος Φλαμινῖνος , οὔτε τὰ ἄλλα προσεοικὼς ἐκείνῳ τὴν φύσιν ἔν τε ταῖς ἡδοναῖς ἀνελεύθερος δεινῶς καὶ ὀλιγωρότατος τοῦ πρέποντος .
Lemmas: ὁ δέ γνώριμος κατά ἑαυτοῦ ἀνήρ καί μέγας ἐν ὁ πόλις διαφέρω πρός ἀλλήλων , Ἀφρικανός Σκηπίων καί Μάρκος Κάτων , ὁ μέν προγράφω ὁ βουλή , ὡς ἀγαθός ἀνήρ καί πρῶτος , Κάτων δέ εἰς ἔχθρα ἔρχομαι συμφορά τοιοῦτος χράω . ἀδελφός εἰμί Τίτος Λεύκιος Φλαμινῖνος , οὔτε ὁ ἄλλος προσέοικα ἐκεῖνος ὁ φύσις ἐν τε ὁ ἡδονή ἀνελεύθερος δεινός καί ὀλίγωρος ὁ πρέπω .
plutarchus.titus-flamininus 18.3
τούτῳ συνῆν μειρακίσκος ἐρώμενος , ὃν καὶ στρατιᾶς ἄρχων ἐπήγετο καὶ διέπων ἐπαρχίας εἶχεν ἀεὶ περὶ αὑτόν , ἔν οὖν πότῳ τινὶ θρυπτόμενος πρὸς τὸν Λεύκιον οὕτως ἔφη σφόδρα φιλεῖν αὐτόν ὥστε θέαν μονομάχων ἀπολιπεῖν οὔπω γεγονὼς ἀνθρώπου φονευομένου θεατής , τὸ πρὸς ἐκεῖνον ἡδὺ τοῦ πρὸς αὑτὸν ἐν πλείονι λόγῳ θέμενος . ὁ δὲ Λεύκιος ἡσθείς οὐδὲν , ἔφη , δεινόν · ἰάσομαι γὰρ ἐγώ σου τὴν ἐπιθυμίαν .
Lemmas: οὗτος σύνειμι μειρακίσκος ἐρώμενος , ὅς καί στρατιά ἄρχων ἐπάγω καί διέπω ἐπαρχία ἔχω ἀεί περί ἑαυτοῦ , ἐν οὖν πότος τις θρύπτω πρός ὁ Λεύκιος οὕτως φημί σφόδρα φιλέω αὐτός ὥστε θέα μονόμαχος ἀπολείπω οὔπω γίγνομαι ἄνθρωπος φονεύω θεατής , ὁ πρός ἐκεῖνος ἡδύς ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐν πολύς λόγος τίθημι . ὁ δέ Λεύκιος ἥδομαι οὐδείς , φημί , δεινός · ἰάομαι γάρ ἐγώ σύ ὁ ἐπιθυμία .
plutarchus.titus-flamininus 18.4
καὶ κελεύσας ἕνα τῶν καταδίκων ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου προαχθῆναι , καὶ τὸν ὑπηρέτην μεταπεμψάμενος , ἐν τῷ συμποσίῳ προσέταξεν ἀποκόψαι τοῦ ἀνθρώπου τὸν τράχηλον . Οὐαλλέριος δὲ Ἀντίας οὐκ ἐρωμένῳ φησίν , ἀλλʼ ἐρωμένῃ τοῦτο χαρίσασθαι τὸν Λεύκιον . ὁ δὲ Λίβιος ἐν λόγῳ Κάτωνος αὐτοῦ γεγράφθαι φησίν , ὡς Γαλάτην αὐτόμολον ἐλθόντα μετὰ παίδων καὶ γυναικὸς ἐπὶ τὰς θύρας δεξάμενος εἰς τὸ συμπόσιον ὁ Λεύκιος ἀπέκτεινεν ἰδίᾳ χειρί τῷ ἐρωμένῳ χαριζόμενος .
Lemmas: καί κελεύω εἷς ὁ κατάδικος ἐκ ὁ δεσμωτήριον προάγω , καί ὁ ὑπηρέτης μεταπέμπω , ἐν ὁ συμπόσιον προστάσσω ἀποκόπτω ὁ ἄνθρωπος ὁ τράχηλος . Οὐαλλέριος δέ Ἀντία οὐ ἐράω φημί , ἀλλά ἐράω οὗτος χαρίζω ὁ Λεύκιος . ὁ δέ Λίβιος ἐν λόγος Κάτων αὐτός γράφω φημί , ὡς Γαλάτης αὐτόμολος ἔρχομαι μετά παῖς καί γυνή ἐπί ὁ θύρα δέχομαι εἰς ὁ συμπόσιον ὁ Λεύκιος ἀποκτείνω ἴδιος χείρ ὁ ἐράω χαρίζω .
plutarchus.titus-flamininus 18.5
τοῦτο μὲν οὖν εἰκὸς εἰς δείνωσιν εἰρῆσθαι τῆς κατηγορίας ὑπὸ τοῦ Κάτωνος · ὅτι δὲ οὐκ αὐτόμολον ἤν , ἀλλὰ δεσμώτης ὁ ἀναιρεθεὶς καὶ ἐκ τῶν καταδίκων , ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ Κικέρων ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ περὶ γήρως αὐτῷ Κάτωνι τὴν διήγησιν ἀναθείς εἴρηκεν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἔοικα εἰς δείνωσις λέγω ὁ κατηγορία ὑπό ὁ Κάτων · ὅτι δέ οὐ αὐτόμολος ἐάν , ἀλλά δεσμώτης ὁ ἀναιρέω καί ἐκ ὁ κατάδικος , ἄλλος τε πολύς καί Κικέρων ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ περί γῆρας αὐτός Κάτων ὁ διήγησις ἀνατίθημι λέγω .
plutarchus.titus-flamininus 19.1
ἐπὶ τούτῳ Κάτων τιμητὴς γενόμενος καὶ καθαίρων τὴν σύγκλητον ἀπήλασε τῆς βουλῆς τὸν Λεύκιον , ὑπατικοῦ μὲν ἀξιώματος ὄντα , συνατιμοῦσθαι δὲ τοῦ ἀδελφοῦ δοκοῦντος αὐτῷ . διὸ καὶ προελθόντες εἰς τὸν δῆμον ἀμφότεροι ταπεινοὶ καὶ δεδακρυμένοι μέτρια δεῖσθαι τῶν πολιτῶν ἐδόκουν , ἀξιοῦντες αἰτίαν εἰπεῖν τὸν Κάτωνα καὶ λόγον , ᾧ χρησάμενος οἶκον ἔνδοξον ἀτιμίᾳ τοσαύτῃ περιβέβληκεν .
Lemmas: ἐπί οὗτος Κάτων τιμητής γίγνομαι καί καθαίρω ὁ σύγκλητος ἀπελαύνω ὁ βουλή ὁ Λεύκιος , ὑπατικός μέν ἀξίωμα εἰμί , συνατιμόομαι δέ ὁ ἀδελφός δοκέω αὐτός . διό καί προέρχομαι εἰς ὁ δῆμος ἀμφότερος ταπεινός καί δακρύω μέτριος δέω ὁ πολίτης δοκέω , ἀξιόω αἰτία λέγω ὁ Κάτων καί λόγος , ὅς χράω οἶκος ἔνδοξος ἀτιμία τοσοῦτος περιβάλλω .
plutarchus.titus-flamininus 19.2
οὐδὲν οὖν ὑποστειλάμενος ὁ Κάτων προῆλθε , καὶ καταστὰς μετὰ τοῦ συνάρχοντος ἠρώτησε τὸν Τίτον εἰ γινώσκει τὸ συμπόσιον . ἀρνουμένου δὲ ἐκείνου , διηγησάμενος εἰς ὁρισμὸν προεκαλεῖτο τὸν Λεύκιον εἴ τί φησι τῶν εἰρημένων μὴ ἀληθὲς εἶναι , τοῦ δὲ Λευκίου σιωπήσαντος , ὁ μὲν δῆμος ἔγνω δικαίαν γεγονέναι τὴν ἀτιμίαν καὶ τὸν Κάτωνα προέπεμψε λαμπρῶς ἀπὸ τοῦ βήματος ,
Lemmas: οὐδείς οὖν ὑποστέλλω ὁ Κάτων προέρχομαι , καί καθίστημι μετά ὁ συνάρχω ἐρωτάω ὁ Τίτος εἰ γιγνώσκω ὁ συμπόσιον . ἀρνέομαι δέ ἐκεῖνος , διηγέομαι εἰς ὁρισμός προκαλέω ὁ Λεύκιος εἰ τις φημί ὁ λέγω μή ἀληθής εἰμί , ὁ δέ Λεύκιος σιωπάω , ὁ μέν δῆμος γιγνώσκω δίκαιος γίγνομαι ὁ ἀτιμία καί ὁ Κάτων προπέμπω λαμπρός ἀπό ὁ βῆμα ,
plutarchus.titus-flamininus 19.3
ὁ δὲ Τίτος τῇ συμφορᾷ τοῦ ἀδελφοῦ περιπαθῶν συνέστη μετὰ τῶν πάλαι μισούντων τὸν Κάτωνα καὶ πάσας μὲν ἃς ἐκεῖνος ἐποιήσατο τῶν δημοσίων ἐκδόσεις καὶ μισθώσεις καὶ ὠνὰς ἠκύρωσε καὶ ἀνέλυσεν ἐν τῇ βουλῇ κρατήσας , πολλὰς δὲ καὶ μεγάλας δίκας κατʼ αὐτοῦ παρεσκεύασεν , οὐκ οἶδὲ ὅπως εὖ καὶ πολιτικῶς πρὸς ἄρχοντα νόμιμον καὶ πολίτην ἄριστον ὑπὲρ ἀνδρὸς οἰκείου μέν , ἀναξίου δὲ καὶ τὰ προσήκοντα πεπονθότος ἀνήκεστον ἔχθραν ἀράμενος .
Lemmas: ὁ δέ Τίτος ὁ συμφορά ὁ ἀδελφός περιπαθέω συνίστημι μετά ὁ πάλαι μισέω ὁ Κάτων καί πᾶς μέν ὅς ἐκεῖνος ποιέω ὁ δημόσιος ἔκδοσις καί μίσθωσις καί ὠνή ἀκυρόω καί ἀναλύω ἐν ὁ βουλή κρατέω , πολύς δέ καί μέγας δίκη κατά αὐτός παρασκευάζω , οὐ οἶδα ὅπως εὖ καί πολιτικός πρός ἄρχων νόμιμος καί πολίτης ἀγαθός ὑπέρ ἀνήρ οἰκεῖος μέν , ἀνάξιος δέ καί ὁ προσήκω πάσχω ἀνήκεστος ἔχθρα ἀείρω .
plutarchus.titus-flamininus 19.4
οὐ μὴν ἀλλὰ τοῦ Ῥωμαίων ποτὲ δήμου θέαν ἔχοντος ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ τῆς βουλῆς , ὥσπερ εἴωθε , κόσμῳ προκαθημένης , ὀφθεὶς ὁ Λεύκιος ἐπʼ ἐσχάτοις που καθήμενος ἀτίμως καὶ ταπεινῶς οἶκτον ἔσχε · καὶ τὸ πλῆθος οὐκ ἠνέσχετο τὴν ὄψιν , ἀλλʼ ἐβόων μεταβῆναι κελεύοντες , ἕως μετέβη , δεξαμένων αὐτὸν εἰς ἑαυτοὺς τῶν ὑπατικῶν .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ὁ Ῥωμαῖος ποτέ δῆμος θέα ἔχω ἐν ὁ θέατρον καί ὁ βουλή , ὥσπερ εἴωθα , κόσμος προκάθημαι , ὁράω ὁ Λεύκιος ἐπί ἔσχατος που κάθημαι ἄτιμος καί ταπεινός οἶκτος ἔχω · καί ὁ πλῆθος οὐ ἀνέχω ὁ ὄψις , ἀλλά βοάω μεταβαίνω κελεύω , ἕως μεταβαίνω , δέχομαι αὐτός εἰς ἑαυτοῦ ὁ ὑπατικός .
plutarchus.titus-flamininus 20.1
τὸ δὲ οὖν φύσει Τίτου φιλότιμον , ἄχρι μὲν ἱκανὴν εἶχεν ὕλην περὶ τοὺς εἰρημένους πολέμους διατρίβοντος , εὐδοκίμει · καὶ γὰρ ἐχιλιάρχησεν αὖθις μετὰ τὴν ὑπατείαν , οὐδενὸς ἐπείγοντος · ἀπαλλαγεὶς δέ τοῦ ἄρχειν καὶ πρεσβύτερος ὢν ἠλέγχετο μᾶλλον , ἐν οὐκ ἔχοντι πράξεις ἔτι τῷ λοιπῷ βίῳ σπαργῶντα πρὸς δόξαν καὶ νεανἰζοντα τῷ πάθει κατέχειν ἑαυτὸν οὐ δυνάμενος .
Lemmas: ὁ δέ οὖν φύσις Τίτος φιλότιμος , ἄχρι μέν ἱκανός ἔχω ὕλη περί ὁ λέγω πόλεμος διατρίβω , εὐδοκιμέω · καί γάρ χιλιαρχέω αὖθις μετά ὁ ὑπατεία , οὐδείς ἐπείγω · ἀπαλλάσσω δέ ὁ ἄρχω καί πρέσβυς εἰμί ἐλέγχω μάλα , ἐν οὐ ἔχω πρᾶξις ἔτι ὁ λοιπός βίος σπαργάω πρός δόξα καί νεανίζω ὁ πάθος κατέχω ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι .
plutarchus.titus-flamininus 20.2
τοιαύτῃ γάρ τινι καὶ τὸ περὶ Ἀννίβαν φορᾷ ἐδόκει πράξας ἐπαχθὴς γενέσθαι τοῖς πολλοῖς . ὁ γὰρ Ἀννίβας οἴκοθεν μὲν ἐκ Καρχηδόνος ὑπεκδρὰς Ἀντιόχῳ συνῆν , ἐκείνου δέ μετὰ τὴν ἐν Φρυγίᾳ μάχην εἰρήνης ἀγαπητῶς τυχόντος , αὖθις φεύγων καὶ πλανηθεὶς πολλά τέλος ἐν τῇ Βιθυνίᾳ κατέστη Προυσίαν θεραπεύων , οὐδενὸς Ῥωμαίων ἀγνοοῦντος , ἀλλὰ παρορώντων ἁπάντων διʼ ἀσθένειαν καὶ γῆρας ὥσπερ ἐρριμμένον ὑπὸ τῆς τύχης .
Lemmas: τοιοῦτος γάρ τις καί ὁ περί Ἀννίβας φορά δοκέω πράσσω ἐπαχθής γίγνομαι ὁ πολύς . ὁ γάρ Ἀννίβας οἴκοθεν μέν ἐκ Καρχηδών ὑπεκδιδράσκω Ἀντίοχος σύνειμι , ἐκεῖνος δέ μετά ὁ ἐν Φρυγία μάχη εἰρήνη ἀγαπητός τυγχάνω , αὖθις φεύγω καί πλανάω πολύς τέλος ἐν ὁ Βιθυνία καθίστημι Προυσίας θεραπεύω , οὐδείς Ῥωμαῖος ἀγνοέω , ἀλλά παροράω ἅπας διά ἀσθένεια καί γῆρας ὥσπερ ῥίπτω ὑπό ὁ τύχη .
plutarchus.titus-flamininus 20.3
Τίτος δέ πρεσβευτὴς διʼ ἑτέρας δή τινας πράξεις ὑπὸ τῆς βουλῆς πρὸς τὸν Προυσίαν ἀφικόμενος καὶ τὸν Ἀννίβαν ἰδὼν αὐτόθι διαιτώμενον , ἠγανάκτησεν εἰ ζῇ , καὶ πολλά τοῦ Προυσίου δεομένου καὶ λιπαροῦντος ὑπὲρ ἀνδρὸς ἱκέτου καὶ συνήθους οὐ παρῆκε . χρησμοῦ δέ τινος , ὡς ἔοικε , παλαιοῦ περὶ τῆς Ἀννίβου τελευτῆς οὕτως ἔχοντος , Λίβυσσα κρύψει βῶλος Ἀννίβου δέμας , ὁ μὲν ἄρα Λιβύην ὑπενόει καὶ τὰς ἐν Καρχηδόνι ταφάς , ὡς ἐκεῖ καταβιωσόμενος ·
Lemmas: Τίτος δέ πρεσβευτής διά ἕτερος δή τις πρᾶξις ὑπό ὁ βουλή πρός ὁ Προυσίας ἀφικνέομαι καί ὁ Ἀννίβας ὁράω αὐτόθι διαιτάω , ἀγανακτέω εἰ ζάω , καί πολύς ὁ Προυσίας δέω καί λιπαρέω ὑπέρ ἀνήρ ἱκέτης καί συνήθης οὐ παρίημι . χρησμός δέ τις , ὡς ἔοικα , παλαιός περί ὁ Ἀννίβας τελευτή οὕτως ἔχω , Λίβυς κρύπτω βῶλος Ἀννίβας δέμας , ὁ μέν ἄρα Λιβύη ὑπονοέω καί ὁ ἐν Καρχηδόνιος ταφή , ὡς ἐκεῖ καταβιόω ·
plutarchus.titus-flamininus 20.4
ἐν δὲ Βιθυνίᾳ τόπος ἐστὶ θινώδης ἐπὶ θαλάσσης καὶ πρὸς αὐτῷ κώμη τις μεγάλη Λίβυσσα καλεῖται , περὶ ταύτην ἔτυχε διατρίβων Ἀννίβας , ἀεὶ δὲ ἀπιστῶν τῇ τοῦ Προυσίου μαλακίᾳ καὶ φοβούμενος τοὺς Ῥωμαίους τὴν οἰκίαν ἔτι πρότερον ἐξόδοις ἑπτὰ καταγείοις συντετρημένην ἐκ τῆς ἑαυτοῦ διαίτης εἶχεν , ἄλλου κατʼ ἄλλο τῶν ὑπονόμων , πόρρω δὲ πάντων ἀδήλως ἐκφερόντων .
Lemmas: ἐν δέ Βιθυνία τόπος εἰμί θινώδης ἐπί θάλασσα καί πρός αὐτός κώμη τις μέγας Λίβυς καλέω , περί οὗτος τυγχάνω διατρίβω Ἀννίβας , ἀεί δέ ἀπιστέω ὁ ὁ Προυσίας μαλακία καί φοβέω ὁ Ῥωμαῖος ὁ οἰκία ἔτι πρότερος ἔξοδος ἑπτά κατάγειος συντετραίνω ἐκ ὁ ἑαυτοῦ δίαιτα ἔχω , ἄλλος κατά ἄλλος ὁ ὑπόνομος , πρόσω δέ πᾶς ἄδηλος ἐκφέρω .
plutarchus.titus-flamininus 20.5
ὡς οὖν ἤκουσε τότε τὸ πρόσταγμα τοῦ Τίτου , φεύγειν μὲν ὥρμησε διὰ τῶν ὑπονόμων , ἐντυχὼν δὲ φυλακαῖς βασιλικαῖς ἔγνω διʼ αὑτοῦ τελευτᾶν . ἔνιοι μὲν οὖν λέγουσιν ὡς ἱμάτιον τῷ τραχήλῳ περιβαλὼν καὶ κελεύσας οἰκέτην ὄπισθεν ἐρείσαντα κατὰ τοῦ ἰσχίου τὸ γόνυ καὶ σφοδρῶς ἀνακλάσαντα συντεῖναι καὶ περιστρέψαι , μέχρι ἂν ἐκθλίψαι τὸ πνεῦμα , διαφθείρειεν αὑτόν ἔνιοι δέ μιμησάμενον Θεμιστοκλέα καὶ Μίδαν αἷμα ταύρειον πιεῖν ·
Lemmas: ὡς οὖν ἀκούω τότε ὁ πρόσταγμα ὁ Τίτος , φεύγω μέν ὁρμάω διά ὁ ὑπόνομος , ἐντυγχάνω δέ φυλακή βασιλικός γιγνώσκω διά ἑαυτοῦ τελευτάω . ἔνιοι μέν οὖν λέγω ὡς ἱμάτιον ὁ τράχηλος περιβάλλω καί κελεύω οἰκέτης ὄπισθεν ἐρείδω κατά ὁ ἴσχιον ὁ γόνυ καί σφοδρός ἀνακλάζω συντείνω καί περιστρέφω , μέχρι ἄν ἐκθλίβω ὁ πνεῦμα , διαφθείρω ἑαυτοῦ ἔνιοι δέ μιμέομαι Θεμιστοκλῆς καί Μίδας αἷμα ταύρειος πίνω ·
plutarchus.titus-flamininus 20.6
Λίβιος δέ φησι φάρμακον ἔχοντα κεράσαι καὶ τὴν κύλικα δεξάμενον εἰπεῖν ἀναπαύσωμεν ἤδη ποτὲ τὴν πολλὴν φροντίδα Ῥωμαίων , οἳ μακρὸν ἡγήσαντο καὶ βαρὺ μισουμένου γέροντος ἀναμεῖναι θάνατον , οὐ μὴν οὐδὲ Τίτος ἀξιοζήλωτον ἀποίσεται νίκην οὐδὲ τῶν προγόνων ἀξίαν , οἳ Πύρρῳ πολεμοῦντι καὶ κρατοῦντι τὴν μέλλουσαν ὑποπέμψαντες κατεμήνυσαν φαρμακείαν .
Lemmas: Λίβιος δέ φημί φάρμακον ἔχω κεράννυμι καί ὁ κύλιξ δέχομαι λέγω ἀναπαύω ἤδη ποτέ ὁ πολύς φροντίς Ῥωμαῖος , ὅς μακρός ἡγέομαι καί βαρύς μισέω γέρων ἀναμένω θάνατος , οὐ μήν οὐδέ Τίτος ἀξιοζήλωτος ἀποφέρω νίκη οὐδέ ὁ πρόγονος ἄξιος , ὅς Πύρρος πολεμέω καί κρατέω ὁ μέλλω ὑποπέμπω καταμηνύω φαρμακεία .
plutarchus.titus-flamininus 21.1
οὕτω μὲν τὸν Ἀννίβαν ἀποθανεῖν λέγουσιν . ἀπαγγελθέντων δὲ τούτων πρὸς τὴν σύγκλητον , οὐκ ὀλίγοις ἐπαχθὴς ἔδοξεν ὁ Τίτος καί περιττὸς ἄγαν καί ὠμός , ὥσπερ ὄρνιν ὑπὸ γήρως ἀπτῆνα καί κόλουρον ἀφειμένον ζῆν χειροήθη τὸν Ἀννίβαν ἀποκτείνας , οὐδενὸς ἐπείγοντος , ἀλλὰ διὰ δόξαν , ὡς ἐπώνυμος τοῦ θανάτου γένοιτο .
Lemmas: οὕτως μέν ὁ Ἀννίβας ἀποθνῄσκω λέγω . ἀπαγγέλλω δέ οὗτος πρός ὁ σύγκλητος , οὐ ὀλίγος ἐπαχθής δοκέω ὁ Τίτος καί περισσός ἄγαν καί ὠμός , ὥσπερ ὄρνις ὑπό γῆρας ἀπτήν καί κόλουρος ἀφίημι ζάω χειροήθης ὁ Ἀννίβας ἀποκτείνω , οὐδείς ἐπείγω , ἀλλά διά δόξα , ὡς ἐπώνυμος ὁ θάνατος γίγνομαι .
plutarchus.titus-flamininus 21.2
καί τὴν Ἀφρικανοῦ Σκηπίωνος ἐκτιθέντες πρᾳότητα καί μεγαλοψυχίαν ἔτι μᾶλλον ἐθαύμαζον , ὡς ἀήττητον ὄντα καί φοβερὸν ἐν Λιβύῃ καταπολεμήσας Ἀννίβαν οὔτε ἐξήλασεν οὔτε ἐξῃτήσατο παρὰ τῶν πολιτῶν , ἀλλὰ καί πρὸ τῆς μάχης εἰς λόγους ἐλθὼν ἐδεξιώσατο καί μετὰ τὴν μάχην σπενδόμενος οὐδὲν ἐπετόλμησεν οὐδʼ ἐπενέβη τῇ τύχῃ τοῦ ἀνδρός .
Lemmas: καί ὁ Ἀφρικανός Σκηπίων ἐκτίθημι πραότης καί μεγαλοψυχία ἔτι μάλα θαυμάζω , ὡς ἀήσσητος εἰμί καί φοβερός ἐν Λιβύη καταπολεμέω Ἀννίβας οὔτε ἐξελαύνω οὔτε ἐξαιτέω παρά ὁ πολίτης , ἀλλά καί πρό ὁ μάχη εἰς λόγος ἔρχομαι δεξιόομαι καί μετά ὁ μάχη σπένδω οὐδείς ἐπιτολμάω οὐδέ ἐπεμβαίνω ὁ τύχη ὁ ἀνήρ .
plutarchus.titus-flamininus 21.3
λέγεται δὲ αὖθις ἐν Ἐφέσῳ συμβαλεῖν αὐτούς · καί πρῶτον μὲν ἐν τῷ συμπεριπατεῖν τοῦ Ἀννίβου τὴν προσήκουσαν ἐν ἀξιώματι τάξιν ἐκεἰνῳ προλαβόντος ἀνέχεσθαι καί περιπατεῖν ἀφελῶς τὸν Ἀφρικανόν , ἔπειτα λόγου περὶ στρατηγῶν ἐμπεσόντος καί τοῦ Ἀννίβου κράτιστον ἀποφηναμένου γεγονέναι τῶν στρατηγῶν Ἀλέξανδρον , εἶτα Πύρρον , τρίτον δὲ αὑτόν , ἡσυχῇ μειδιάσαντα τὸν Ἀφρικανὸν εἰπεῖν , τί δʼ , εἰ μή σε ἐγὼ νενικήκειν ;
Lemmas: λέγω δέ αὖθις ἐν Ἔφεσος συμβάλλω αὐτός · καί πρῶτος μέν ἐν ὁ συμπεριπατέω ὁ Ἀννίβας ὁ προσήκω ἐν ἀξίωμα τάξις ἐκεῖνος προλαμβάνω ἀνέχω καί περιπατέω ἀφελής ὁ Ἀφρικανός , ἔπειτα λόγος περί στρατηγός ἐμπίπτω καί ὁ Ἀννίβας κρατύς ἀποφαίνω γίγνομαι ὁ στρατηγός Ἀλέξανδρος , εἶτα Πύρρος , τρίτος δέ ἑαυτοῦ , ἡσυχῇ μειδιάω ὁ Ἀφρικανός λέγω , τίς δέ , εἰ μή σύ ἐγώ νικάω ;
plutarchus.titus-flamininus 21.4
καί τὸν Ἀννίβαν , οὐκ ἂν , ὦ Σκηπίων , φάναι , τρίτον ἐμαυτόν , ἀλλὰ πρῶτον ἐποιούμην τῶν στρατηγῶν . ταῦτα δὴ τοῦ Σκηπίωνος οἱ πολλοὶ θαυμάζοντες ἐκάκιζον τὸν Τίτον ὡς ἀλλοτρίῳ νεκρῷ προσενεγκόντα τὰς χεῖρας . ἔνιοι δὲ ἦσαν οἱ τὸ πεπραγμένον ἐπαινοῦντες καί τὸν Ἀννίβαν , ἕως ἔζη , πῦρ ἡγούμενοι δεόμενον τοῦ ῥιπίζοντος ·
Lemmas: εἰ ὁ Ἀννίβας , οὐ ἄν , ὦ Σκιπίων , φημί , τρίτος ἐμαυτοῦ , ἀλλά πρῶτος ποιέω ὁ στρατηγός . οὗτος δή ὁ Σκηπίων ὁ πολύς θαυμάζω κακίζω ὁ Τίτος ὡς ἀλλότριος νεκρός προσφέρω ὁ χείρ . ἔνιοι δέ εἰμί ὁ ὁ πράσσω ἐπαινέω καί ὁ Ἀννίβας , ἕως ζάω , πῦρ ἡγέομαι δέω ὁ ῥιπίζω ·
plutarchus.titus-flamininus 21.5
μηδὲ γὰρ ἀκμάζοντος αὐτοῦ τὸ σῶμα Ῥωμαίοις καί τὴν χεῖρα φοβεράν , ἀλλὰ τὴν δεινότητα καί τὴν ἐμπειρίαν γεγονέναι μετὰ τῆς ἐμφύτου πικρίας καί δυσμενείας , ὧν οὐδὲν ἀφαιρεῖν τὸ γῆρας,ʼ ἀλλʼ ὑπομένειν τὴν φύσιν ἐν τῷ ἤθει , τὴν δὲ τύχην οὐ διαμένειν ὁμοίαν , ἀλλὰ μεταπίπτουσαν ἐκκαλεῖσθαι ταῖς ἐλπίσι πρὸς τὰς ἐπιθέσεις τοὺς ἀεὶ τῷ μισεῖν πολεμοῦντας .
Lemmas: μηδέ γάρ ἀκμάζω αὐτός ὁ σῶμα Ῥωμαῖος καί ὁ χείρ φοβερός , ἀλλά ὁ δεινότης καί ὁ ἐμπειρία γίγνομαι μετά ὁ ἔμφυτος πικρία καί δυσμένεια , ὅς οὐδείς ἀφαιρέω ὁ Ἅγρα ἀλλά ὑπομένω ὁ φύσις ἐν ὁ ἦθος , ὁ δέ τύχη οὐ διαμένω ὅμοιος , ἀλλά μεταπίπτω ἐκκαλέω ὁ ἐλπίς πρός ὁ ἐπίθεσις ὁ ἀεί ὁ μισέω πολεμέω .
plutarchus.titus-flamininus 21.6
καί τὰ ὕστερά πως ἔτι μᾶλλον ἐμαρτύρησε τῷ Τίτῳ , τοῦτο μὲν Ἀριστόνικος ὁ τοῦ κιθαρῳδοῦ διὰ τὴν Εὐμενοῦς δόξαν ἐμπλήσας ἅπασαν ἀποστάσεων καί πολέμων τὴν Ἀσίαν , τοῦτο δὲ Μιθριδάτης μετὰ Σύλλαν καί Φιμβρίαν καί τοσοῦτον ὄλεθρον στρατευμάτων καὶ στρατηγῶν αὖθις ἐπὶ Λεύκολλον ἐκ γῆς ὁμοῦ καί θαλάττης ἀναστὰς τηλικοῦτος .
Lemmas: καί ὁ ὕστερος πως ἔτι μάλα μαρτυρέω ὁ Τίτος , οὗτος μέν Ἀριστόνικος ὁ ὁ κιθαρῳδός διά ὁ Εὐμενής δόξα ἐμπίμπλημι ἅπας ἀπόστασις καί πόλεμος ὁ Ἀσία , οὗτος δέ Μιθριδάτης μετά Σύλλας καί Φιμβρίας καί τοσοῦτος ὄλεθρος στράτευμα καί στρατηγός αὖθις ἐπί Λεύκολλος ἐκ γῆ ὁμοῦ καί θάλασσα ἀνίστημι τηλικοῦτος .
plutarchus.titus-flamininus 21.7
οὐ μὴν οὐδὲ Γαΐου Μαρίου ταπεινότερος Ἀννίβας ἔκειτο , τῷ μὲν γὰρ βασιλεὺς φίλος ὑπῆρχε καί βίος ἦν συνήθης καί διατριβαὶ περὶ ναῦς καί ἵππους καί στρατιωτῶν ἐπιμέλειαν τὰς δὲ Μαρίου τύχας Ῥωμαῖοι γελῶντες ἀλωμένου καί πτωχεύοντος ἐν Λιβύῃ μετὰ μικρὸν ἐν Ῥώμῃ σφαττόμενοι καὶ μαστιγούμενοι προσεκύνουν . οὕτως οὐδὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μέγα τῶν παρόντων πρὸς τὸ μέλλον ἐστίν , ἀλλὰ μία τοῦ μεταβάλλειν τελευτὴ καί τοῦ εἶναι .
Lemmas: οὐ μήν οὐδέ Γάϊος Μάριος ταπεινός Ἀννίβας κεῖμαι , ὁ μέν γάρ βασιλεύς φίλος ὑπάρχω καί βίος εἰμί συνήθης καί διατριβή περί ναῦς καί ἵππος καί στρατιώτης ἐπιμέλεια ὁ δέ Μάριος τύχη Ῥωμαῖος γελάω ἀλάομαι καί πτωχεύω ἐν Λιβύη μετά μικρός ἐν Ῥώμη σφάζω καί μαστιγόω προσκυνέω . οὕτως οὐδείς οὔτε μικρός οὔτε μέγας ὁ πάρειμι πρός ὁ μέλλω εἰμί , ἀλλά εἷς ὁ μεταβάλλω τελευτή καί ὁ εἰμί .
plutarchus.titus-flamininus 21.8
διὸ καί φασιν ἔνιοι Τίτον οὐκ ἀφʼ ἑαυτοῦ ταῦτα πρᾶξαι , πεμφθῆναι δὲ πρεσβευτὴν μετὰ Λευκίου Σκηπίωνος , οὐδὲν ἄλλο τῆς πρεσβείας ἐχούσης ἔργον ἢ τὸν Ἀννίβου θάνατον . ἐπεὶ δὲ οὐδεμίαν ἔτι τούτων κατόπιν οὔτε πολιτικὴν τοῦ Τίτου πρᾶξιν οὔτε πολεμικὴν ἱστορήκαμεν , ἀλλὰ καί τελευτῆς ἔτυχεν εἰρηνικῆς , ὥρα τὴν σύγκρισιν ἐπισκοπεῖν .
Lemmas: διό καί φημί ἔνιοι Τίτος οὐ ἀπό ἑαυτοῦ οὗτος πράσσω , πέμπω δέ πρεσβευτής μετά Λεύκιος Σκηπίων , οὐδείς ἄλλος ὁ πρεσβεία ἔχω ἔργον ἤ ὁ Ἀννίβας θάνατος . ἐπεί δέ οὐδείς ἔτι οὗτος κατόπιν οὔτε πολιτικός ὁ Τίτος πρᾶξις οὔτε πολεμικός ἱστορέω , ἀλλά καί τελευτή τυγχάνω εἰρηνικός , ὥρα ὁ σύγκρισις ἐπισκοπέω .