ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.theseus 1.1
ὥσπερ ἐν ταῖς γεωγραφίαις , ὦ Σόσσιε Σενεκίων , οἱ ἱστορικοὶ τὰ διαφεύγοντα τὴν γνῶσιν αὐτῶν τοῖς ἐσχάτοις μέρεσι τῶν πινάκων πιεζοῦντες , αἰτίας παραγράφουσιν ὅτι τὰ δʼ ἐπέκεινα θῖνες ἄνυδροι καὶ θηριώδεις ἢ πηλὸς ἀϊδνὴς ἢ σκυθικὸν κρύος ἢ πέλαγος πεπηγός , οὕτως ἐμοὶ περὶ τὴν τῶν βίων τῶν παραλλήλων γραφήν , τὸν ἐφικτὸν εἰκότι λόγῳ καὶ βάσιμον ἱστορίᾳ πραγμάτων ἐχομένῃ χρόνον διελθόντι , περὶ τῶν ἀνωτέρω καλῶς εἶχεν εἰπεῖν · τὰ δʼ ἐπέκεινα τερατώδη καὶ τραγικὰ ποιηταὶ καὶ μυθογράφοι νέμονται , καὶ οὐκέτʼ ἔχει πίστιν οὐδὲ σαφήνειαν .
Lemmas: ὥσπερ ἐν ὁ γεωγραφία , ὦ Σόσσιος Σενεκίων , ὁ ἱστορικός ὁ διαφεύγω ὁ γνῶσις αὐτός ὁ ἔσχατος μέρος ὁ πίναξ πιέζω , αἰτία παραγράφω ὅτι ὁ δέ ἐπέκεινα θίς ἄνυδρος καί θηριώδης ἤ πηλός ἀιδνής ἤ σκυθικός κρύος ἤ πέλαγος πήγνυμι , οὕτως ἐγώ περί ὁ ὁ βίος ὁ παράλληλος γραφή , ὁ ἐφικτός ἔοικα λόγος καί βάσιμος ἱστορία πρᾶγμα ἔχω χρόνος διέρχομαι , περί ὁ ἀνώτερος καλός ἔχω λέγω · ὁ δέ ἐπέκεινα τερατώδης καί τραγικός ποιητής καί μυθογράφος νέμω , καί οὐκέτι ἔχω πίστις οὐδέ σαφήνεια .
plutarchus.theseus 1.2
ἐπεὶ δὲ τὸν περὶ Λυκούργου τοῦ νομοθέτου καὶ Νομᾶ τοῦ βασιλέως λόγον ἐκδόντες , ἐδοκοῦμεν οὐκ ἂν ἀλόγως τῷ Ῥωμύλῳ προσαναβῆναι , πλησίον τῶν χρόνων αὐτοῦ τῇ ἱστορίᾳ γεγονότες , σκοποῦντι δέ μοι τοιῷδε φωτί ( κατʼ Αἰσχύλον ) τίς ξυμβήσεται ; τίνʼ ἀντιτάξω τῷδε ; τίς φερέγγυος ; ἐφαίνετο τὸν τῶν καλῶν καὶ ἀοιδίμων οἰκιστὴν Ἀθηνῶν ἀντιστῆσαι καὶ παραβαλεῖν τῷ πατρὶ τῆς ἀνικήτου καὶ μεγαλοδόξου Ῥώμης ,
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ περί Λυκοῦργος ὁ νομοθέτης καί Νομᾶς ὁ βασιλεύς λόγος ἐκδίδωμι , δοκέω οὐ ἄν ἄλογος ὁ Ῥωμύλος προσαναβαίνω , πλησίον ὁ χρόνος αὐτός ὁ ἱστορία γίγνομαι , σκοπέω δέ ἐγώ τοιόσδε φώς ( κατά Αἰσχύλος ) τίς συμβαίνω ; τίς ἀντιτάσσω ὅδε ; τίς φερέγγυος ; φαίνω ὁ ὁ καλός καί ἀοίδιμος οἰκιστής Ἀθῆναι ἀνθίστημι καί παραβάλλω ὁ πατήρ ὁ ἀνίκητος καί μεγαλόδοξος Ῥώμη ,
plutarchus.theseus 1.3
εἴη μὲν οὖν ἡμῖν ἐκκαθαιρόμενον λόγῳ τὸ μυθῶδες ὑπακοῦσαι καὶ λαβεῖν ἱστορίας ὄψιν , ὅπου δʼ ἂν αὐθαδῶς τοῦ πιθανοῦ περιφρονῇ καὶ μὴ δέχηται τὴν πρὸς τὸ εἰκὸς μῖξιν , εὐγνωμόνων ἀκροατῶν δεησόμεθα καὶ πρᾴως τὴν ἀρχαιολογίαν προσδεχομένων .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐγώ ἐκκαθαίρω λόγος ὁ μυθώδης ὑπακούω καί λαμβάνω ἱστορία ὄψις , ὅπου δέ ἄν αὐθάδης ὁ πιθανός περιφρονέω καί μή δέχομαι ὁ πρός ὁ ἔοικα μίξις , εὐγνώμων ἀκροατής δέω καί πρᾶος ὁ ἀρχαιολογία προσδέχομαι .
plutarchus.theseus 2.1
ἐδόκει δʼ οὖν ὁ Θησεὺς τῷ Ῥωμύλῳ κατὰ πολλὰς ἐναρμόττειν ὁμοιότητας · ἄμφω μὲν γὰρ ἀνεγγύω καὶ σκοτίω γενόμενοι δόξαν ἔσχον ἐκ θεῶν γεγονέναι , ἄμφω δʼ αἰχμητά , τό γε δὴ καὶ ἴδμεν ἅπαντες , καὶ μετὰ τοῦ δυνατοῦ τὸ συνετὸν ἔχοντες . πόλεων δὲ τῶν ἐπιφανεστάτων ὁ μὲν ἔκτισε τὴν Ῥώμην , ὁ δὲ συνῴκισε τὰς Ἀθήνας · ἁρπαγὴ δὲ γυναικῶν ἑκατέρῳ πρόσεστιν .
Lemmas: δοκέω δέ οὖν ὁ Θησεύς ὁ Ῥωμύλος κατά πολύς ἐναρμόζω ὁμοιότης · ἄμφω μέν γάρ ἀνέγγυος καί σκότιος γίγνομαι δόξα ἔχω ἐκ θεός γίγνομαι , ἄμφω δέ αἰχμητής , ὁ γε δή καί οἶδα ἅπας , καί μετά ὁ δυνατός ὁ συνετός ἔχω . πόλις δέ ὁ ἐπιφανής ὁ μέν κτίζω ὁ Ῥώμη , ὁ δέ συνοικίζω ὁ Ἀθῆναι · ἁρπαγή δέ γυνή ἑκάτερος πρόσειμι .
plutarchus.theseus 2.2
οὐδέτερος δὲ δυστυχίαν περὶ τὰ οἰκεῖα καὶ νέμεσιν ἐγγενῆ διέφυγεν , ἀλλὰ καὶ τελευτῶντες ἀμφότεροι λέγονται τοῖς ἑαυτῶν προσκροῦσαι πολίταις , εἴ τι τῶν ἥκιστα τραγικῶς κῶς εἰρῆσθαι δοκούντων ὄφελός ἐστι πρὸς ἀλήθειαν .
Lemmas: οὐδέτερος δέ δυστυχία περί ὁ οἰκεῖος καί νέμεσις ἐγγενής διαφεύγω , ἀλλά καί τελευτάω ἀμφότερος λέγω ὁ ἑαυτοῦ προσκρούω πολίτης , εἰ τις ὁ ἦκα τραγικός πῶς λέγω δοκέω ὄφελος εἰμί πρός ἀλήθεια .
plutarchus.theseus 3.1
Θησέως τὸ μὲν πατρῷον γένος εἰς Ἐρεχθέα καὶ τοὺς πρώτους αὐτόχθονας ἀνήκει , τῷ δὲ μητρῴῳ Πελοπίδης ἦν . Πέλοψ γὰρ οὐ χρημάτων πλήθει μᾶλλον ἢ παίδων μέγιστον ἴσχυσε τῶν ἐν Πελοποννήσῳ βασιλέων , πολλὰς μὲν ἐκδόμενος θυγατέρας τοῖς ἀρίστοις , πολλοὺς δὲ ταῖς πόλεσιν υἱοὺς ἐγκατασπείρας ἄρχοντας · ὧν εἷς γενόμενος Πιτθεύς , ὁ Θησέως πάππος , πόλιν μὲν οὐ μεγάλην τὴν Τροιζηνίων ᾤκισε , δόξαν δὲ μάλιστα πάντων ὡς ἀνὴρ λόγιος ἐν τοῖς τότε καὶ σοφώτατος ἔσχεν .
Lemmas: Θησεύς ὁ μέν πατρῷος γένος εἰς Ἐρεχθεύς καί ὁ πρῶτος αὐτόχθων ἀνήκω , ὁ δέ μητρῷος Πελοπίδης εἰμί . Πέλοψ γάρ οὐ χρῆμα πλῆθος μάλα ἤ παῖς μέγας ἰσχύω ὁ ἐν Πελοπόννησος βασιλεύς , πολύς μέν ἐκδίδωμι θυγάτηρ ὁ ἀγαθός , πολύς δέ ὁ πόλις υἱός ἐγκατασπείρω ἄρχω · ὅς εἷς γίγνομαι Πιτθεύς , ὁ Θησεύς πάππος , πόλις μέν οὐ μέγας ὁ Τροιζήνιος οἰκίζω , δόξα δέ μάλα πᾶς ὡς ἀνήρ λόγιος ἐν ὁ τότε καί σοφός ἔχω .
plutarchus.theseus 3.2
ἦν δὲ τῆς σοφίας ἐκείνης τοιαύτη τις , ὡς ἔοικεν , ἰδέα καὶ δύναμις , οἵᾳ χρησάμενος Ἡσίοδος εὐδοκίμει μάλιστα περὶ τὰς ἐν τοῖς Ἔργοις γνωμολογίας . καὶ μίαν γε τούτων ἐκείνην λέγουσι Πιτθέως εἶναι , μισθὸς δʼ ἀνδρὶ φίλῳ εἰρημένος ἄρκιος ἔστω . τοῦτο μὲν οὖν καὶ Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος εἴρηκεν , ὁ δʼ Εὐριπίδης , τὸν Ἱππόλυτον ἁγνοῦ Πιτθέως παίδευμα προσειπών , ἐμφαίνει τὴν περὶ τὸν Πιτθέα δόξαν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ σοφία ἐκεῖνος τοιοῦτος τις , ὡς ἔοικα , ἰδέα καί δύναμις , οἷος χράω Ἡσίοδος εὐδοκιμέω μάλα περί ὁ ἐν ὁ Ἔργος γνωμολογία . καί εἷς γε οὗτος ἐκεῖνος λέγω Πιτθεύς εἰμί , μισθός δέ ἀνήρ φίλος λέγω ἄρκιος εἰμί . οὗτος μέν οὖν καί Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος λέγω , ὁ δέ Εὐριπίδης , ὁ Ἱππόλυτος ἁγνός Πιτθεύς παίδευμα προσλέγω , ἐμφαίνω ὁ περί ὁ Πιτθεύς δόξα .
plutarchus.theseus 3.3
Αἰγεῖ δὲ παίδων δεομένῳ τὴν Πυθίαν ἀνελεῖν λέγουσι τὸν θρυλούμενον χρησμόν , διακελευομένην μηδεμιᾷ γυναικὶ συγγενέσθαι πρὶν ἐλθεῖν εἰς Ἀθήνας , οὐ πάνυ δὲ τοῦτο φράζειν εὐδήλως δοκοῦσαν · ὅθεν εἰς Τροιζῆτα παρελθὼν ἀνεκοινοῦτο Πιτθεῖ τὴν τοῦ θεοῦ φωνὴν οὕτως ἔχουσαν · ἀσκοῦ τὸν προὔχοντα πόδα , μέγα φέρτατε λαῶν , μὴ λύσῃς πρὶν δῆμον Ἀθηνέων εἰσαφικέσθαι ·
Lemmas: Αἰγεύς δέ παῖς δέω ὁ Πυθία ἀναιρέω λέγω ὁ θρυλέω χρησμός , διακελεύομαι μηδείς γυνή συγγίγνομαι πρίν ἔρχομαι εἰς Ἀθῆναι , οὐ πάνυ δέ οὗτος φράζω εὔδηλος δοκέω · ὅθεν εἰς Τροιζής παρέρχομαι ἀνακοινόω Πιτθεύς ὁ ὁ θεός φωνή οὕτως ἔχω · ἀσκέω ὁ προέχω πούς , μέγας φέρτατος λαός , μή λύω πρίν δῆμος Ἀθῆναι εἰσαφικνέομαι ·
plutarchus.theseus 3.4
ἃ δῆλον ὅτι νοήσας ὁ Πιτθεύς , ἔπεισεν αὐτὸν ἢ διηπάτησε τῇ Αἴθρᾳ συγγενέσθαι . συνελθὼν δὲ καὶ γνοὺς ἐκεῖνος ὅτι τῇ Πιτθέως θυγατρὶ συγγέγονε , καὶ κύειν αὐτὴν ὑπονοήσας , ἀπέλιπε ξίφος καὶ πέδιλα κρύψας ὑπὸ πέτραν μεγάλην , ἐντὸς ἔχουσαν κοιλότητα συμμέτρως ἐμπεριλαμβάνουσαν τὰ κείμενα .
Lemmas: ὅς δῆλος ὅτι νοέω ὁ Πιτθεύς , πείθω αὐτός ἤ διαπατάω ὁ Αἴθρη συγγίγνομαι . συνέρχομαι δέ καί γιγνώσκω ἐκεῖνος ὅτι ὁ Πιτθεύς θυγάτηρ συγγίγνομαι , καί κύω αὐτός ὑπονοέω , ἀπολείπω ξίφος καί πέδιλον κρύπτω ὑπό πέτρα μέγας , ἐντός ἔχω κοιλότης σύμμετρος ἐμπεριλαμβάνω ὁ κεῖμαι .
plutarchus.theseus 3.5
φράσας δὲ πρὸς μόνην ἐκείνην , καὶ διακελευσάμενος , ἂν υἱὸς ἐξ αὐτοῦ γένηται , καὶ λαβὼν ἀνδρὸς ἡλικίαν δυνατὸς ᾖ τὴν πέτραν ἀναστῆσαι καὶ ὑφελεῖν τὰ καταλειφθέντα , πέμπειν πρὸς αὐτὸν ἔχοντα ταῦτα μηδενὸς εἰδότος , ἀλλʼ ὡς ἔνεστι μάλιστα λανθάνοντα πάντας ( ἰσχυρῶς γὰρ ἐδεδοίκει τοὺς Παλλαντίδας , ἐπιβουλεύοντας αὐτῷ καὶ διὰ τὴν ἀπαιδίαν καταφρονοῦντας · ἦσαν δὲ πεντήκοντα παῖδες ἐκ Πάλλαντος γεγονότες ) , ἀπῄει .
Lemmas: φράζω δέ πρός μόνος ἐκεῖνος , καί διακελεύομαι , ἐάν υἱός ἐκ αὐτός γίγνομαι , καί λαμβάνω ἀνήρ ἡλικία δυνατός εἰμί ὁ πέτρα ἀνίστημι καί ὑφαιρέω ὁ καταλείπω , πέμπω πρός αὐτός ἔχω οὗτος μηδείς οἶδα , ἀλλά ὡς ἔνειμι μάλα λανθάνω πᾶς ( ἰσχυρός γάρ δείδω ὁ Παλλαντίδης , ἐπιβουλεύω αὐτός καί διά ὁ ἀπαιδία καταφρονέω · εἰμί δέ πεντήκοντα παῖς ἐκ Πάλλας γίγνομαι ) , ἀπέρχομαι .
plutarchus.theseus 4.1
τεκούσης δὲ τῆς Αἴθρας υἱόν , οἱ μὲν εὐθὺς ὀνομασθῆναι Θησέα λέγουσι διὰ τὴν τῶν γνωρισμάτων θέσιν , οἱ δὲ ὕστερον Ἀθήνησι παῖδα θεμένου τοῦ Αἰγέως αὐτόν . τρεφόμενον δὲ ὑπὸ τοῦ Πιτθέως ἐπιστάτην ἔχειν καὶ παιδαγωγὸν ὄνομα Κοννίδαν , ᾧ μέχρι νῦν Ἀθηναῖοι μιᾷ πρότερον ἡμέρᾳ τῶν Θησείων κριὸν ἐναγίζουσι , μεμνημένοι καὶ τιμῶντες πολὺ δικαιότερον ἢ Σιλανίωνα τιμῶσι καὶ Παρράσιον , εἰκόνων Θησέως γραφεῖς καὶ πλάστας γενομένους .
Lemmas: τίκτω δέ ὁ Αἴθρη υἱός , ὁ μέν εὐθύς ὀνομάζω Θησεύς λέγω διά ὁ ὁ γνώρισμα θέσις , ὁ δέ ὕστερον Ἀθήνησι παῖς τίθημι ὁ Αἰγεύς αὐτός . τρέφω δέ ὑπό ὁ Πιτθεύς ἐπιστάτης ἔχω καί παιδαγωγός ὄνομα Κοννίδας , ὅς μέχρι νῦν Ἀθηναῖος εἷς πρότερος ἡμέρα ὁ Θησεῖος κριός ἐναγίζω , μιμνῄσκω καί τιμάω πολύς δίκαιος ἤ Σιλανίων τιμάω καί Παρράσιος , εἰκών Θησεύς γραφεύς καί πλάστης γίγνομαι .
plutarchus.theseus 5.1
ἔθους δὲ ὄντος ἔτι τότε τοὺς μεταβαίνοντας ἐκ παίδων ἐλθόντας εἰς Δελφοὺς ἀπάρχεσθαι τῷ θεῷ τῆς κόμης , ἦλθε μὲν εἰς Δελφοὺς ὁ Θησεύς , καὶ τόπον ἀπʼ αὐτοῦ τὴν Θησείαν ἔτι νῦν ὀνομάζεσθαι λέγουσιν , ἐκείρατο δὲ τῆς κεφαλῆς τὰ πρόσθεν μόνον , ὥσπερ Ὅμηρος ἔφη τοὺς Ἄβαντας · καὶ τοῦτο τῆς κουρᾶς τὸ γένος Θησηῒς ὠνομάσθη διʼ ἐκεῖνον .
Lemmas: ἔθος δέ εἰμί ἔτι τότε ὁ μεταβαίνω ἐκ παῖς ἔρχομαι εἰς Δελφοί ἀπάρχομαι ὁ θεός ὁ κόμη , ἔρχομαι μέν εἰς Δελφοί ὁ Θησεύς , καί τόπος ἀπό αὐτός ὁ Θησεῖος ἔτι νῦν ὀνομάζω λέγω , κείρω δέ ὁ κεφαλή ὁ πρόσθεν μόνος , ὥσπερ Ὅμηρος φημί ὁ Ἄβας · καί οὗτος ὁ κουρά ὁ γένος Θησηΐς ὀνομάζω διά ἐκεῖνος .
plutarchus.theseus 5.2
οἱ δὲ Ἄβαντες ἐκείραντο πρῶτοι τὸν τρόπον τοῦτον οὐχ ὑπʼ Ἀράβων διδαχθέντες , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν , οὐδὲ Μυσοὺς ζηλώσαντες , ἀλλʼ ὄντες πολεμικοὶ καὶ ἀγχέμαχοι , καὶ μάλιστα δὴ πάντων εἰς χεῖρας ὠθεῖσθαι τοῖς ἐναντίοις μεμαθηκότες , ὡς μαρτυρεῖ καὶ Ἀρχίλοχος ἐν τούτοις ·
Lemmas: ὁ δέ Ἄβαντες κείρω πρῶτος ὁ τρόπος οὗτος οὐ ὑπό Ἄραψ διδάσκω , ὡς ἔνιοι νομίζω , οὐδέ Μυσός ζηλόω , ἀλλά εἰμί πολεμικός καί ἀγχέμαχος , καί μάλα δή πᾶς εἰς χείρ ὠθέω ὁ ἐναντίος μανθάνω , ὡς μαρτυρέω καί Ἀρχίλοχος ἐν οὗτος ·
plutarchus.theseus 5.3
οὔ τοι πόλλʼ ἐπὶ τόξα τανύσσεται οὐδὲ θαμειαὶ σφενδόναι , εὖτʼ ἂν δὴ μῶλον Ἄρης συνάγῃ ἐν πεδίῳ , ξιφέων δὲ πολύστονον ἔσσεται ἔργον · ταύτης γὰρ κεῖνοι δαίμονές εἰσι μάχης δεσπόται Εὐβοίας δουρικλυτοί .
Lemmas: οὐ σύ πολύς ἐπί τόξον τανύω οὐδέ θαμέες σφενδόνη , εὖτε ἄν δή μῶλος Ἄρης συνάγω ἐν πεδίον , ξίφος δέ πολύστονος εἰμί ἔργον · οὗτος γάρ ἐκεῖνος δαίμων εἰμί μάχη δεσπότης Εὔβοια δουρικλειτός .
plutarchus.theseus 5.4
ὅπως οὖν μὴ παρέχοιεν ἐκ τῶν τριχῶν ἀντίληψιν τοῖς πολεμίοις ἀπεκείραντο . τοῦτο δὲ ἀμέλει καὶ Ἀλέξανδρον τὸν Μακεδόνα ἐννοήσαντά φασι προστάξαι τοῖς στρατηγοῖς ξυρεῖν τὰ γένεια τῶν Μακεδόνων , ὡς λαβὴν ταύτην ἐν ταῖς μάχαις οὖσαν προχειροτάτην .
Lemmas: ὅπως οὖν μή παρέχω ἐκ ὁ θρίξ ἀντίληψις ὁ πολέμιος ἀποκείρω . οὗτος δέ ἀμέλει καί Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών ἐννοέω φημί προστάσσω ὁ στρατηγός ξυρέω ὁ γένειον ὁ Μακεδών , ὡς λαβή οὗτος ἐν ὁ μάχη εἰμί πρόχειρος .
plutarchus.theseus 6.1
τὸν μὲν οὖν ἄλλον χρόνον ἔκρυπτεν Αἴθρα τὴν ἀληθινὴν τοῦ Θησέως γένεσιν · ἦν δὲ λόγος ὑπὸ τοῦ Πιτθέως διαδοθεὶς ὡς ἐκ Ποσειδῶνος τεκνωθείη . Ποσειδῶνα γὰρ Τροιζήνιοι σέβονται διαφερόντως , καὶ θεὸς οὗτός ἐστιν αὐτοῖς πολιοῦχος , ᾧ καὶ καρπῶν ἀπάρχονται καὶ τρίαιναν ἐπίσημον ἔχουσι τοῦ νομίσματος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος χρόνος κρύπτω Αἴθρη ὁ ἀληθινός ὁ Θησεύς γένεσις · εἰμί δέ λόγος ὑπό ὁ Πιτθεύς διαδίδωμι ὡς ἐκ Ποσειδῶν τεκνόω . Ποσειδῶν γάρ Τροιζήνιος σέβω διαφερόντως , καί θεός οὗτος εἰμί αὐτός πολιοῦχος , ὅς καί καρπός ἀπάρχομαι καί τρίαινα ἐπίσημος ἔχω ὁ νόμισμα .
plutarchus.theseus 6.2
ἐπεὶ δὲ μειράκιον ὤν , ἅμα τῇ τοῦ σώματος ῥώμῃ διέφαινεν ἀλκὴν καὶ φρόνημα μετὰ νοῦ καὶ συνέσεως βέβαιον , οὕτως αὐτὸν ἡ Αἴθρα πρὸς τὴν πέτραν προσαγαγοῦσα , καὶ φράσασα περὶ τῆς γενέσεως τἀληθές , ἐκέλευσεν ὑφελεῖν τὰ πατρῷα σύμβολα καὶ πλεῖν εἰς Ἀθήνας .
Lemmas: ἐπεί δέ μειράκιον εἰμί , ἅμα ὁ ὁ σῶμα ῥώμη διαφαίνω ἀλκή καί φρόνημα μετά νόος καί σύνεσις βέβαιος , οὕτως αὐτός ὁ Αἴθρη πρός ὁ πέτρα προσάγω , καί φράζω περί ὁ γένεσις ἀληθής , κελεύω ὑφαιρέω ὁ πατρῷος σύμβολον καί πλέω εἰς Ἀθῆναι .
plutarchus.theseus 6.3
ὁ δὲ τὴν μὲν πέτραν ὑπέδυ καὶ ῥᾳδίως ἀνέωσε , πλεῖν δὲ ἀπέγνω , καίπερ οὔσης ἀσφαλείας καὶ δεομένων τοῦ τε πάππου καὶ τῆς μητρός . χαλεπὸν γὰρ ἦν πεζῇ πορεύεσθαι τὴν εἰς Ἀθήνας ὁδόν , οὐδὲν μέρος καθαρὸν οὐδὲ ἀκίνδυνον ὑπὸ λῃστῶν καὶ κακούργων ἔχουσαν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέν πέτρα ὑποδύω καί ῥᾴδιος ἀνωθέω , πλέω δέ ἀπογιγνώσκω , καίπερ εἰμί ἀσφάλεια καί δέω ὁ τε πάππης καί ὁ μήτηρ . χαλεπός γάρ εἰμί πεζός πορεύω ὁ εἰς Ἀθῆναι ὁδός , οὐδείς μέρος καθαρός οὐδέ ἀκίνδυνος ὑπό λῃστής καί κάκουργος ἔχω .
plutarchus.theseus 6.4
ὁ γὰρ δὴ χρόνος ἐκεῖνος ἤνεγκεν ἀνθρώπους χειρῶν μὲν ἔργοις καὶ ποδῶν τάχεσι καὶ σωμάτων ῥώμαις , ὡς ἔοικεν , ὑπερφυεῖς καὶ ἀκαμάτους , πρὸς οὐδὲν δὲ τῇ φύσει χρωμένους ἐπιεικὲς οὐδὲ ὠφέλιμον , ἀλλʼ ὕβρει τε χαίροντας ὑπερηφάνῳ , καὶ ἀπολαύοντας τῆς δυνάμεως ὠμότητι καὶ πικρίᾳ , καὶ τῷ κρατεῖν τε καὶ βιάζεσθαι καὶ διαφθείρειν τὸ παραπῖπτον , αἰδῶ δὲ καὶ δικαιοσύνην καὶ τὸ ἴσον καὶ τὸ φιλάνθρωπον , ὡς ἀτολμίᾳ τοῦ ἀδικεῖν καὶ φόβῳ τοῦ ἀδικεῖσθαι τοὺς πολλοὺς ἐπαινοῦντας , οὐδὲν οἰομένους προσήκειν τοῖς πλέον ἔχειν δυναμένοις .
Lemmas: ὁ γάρ δή χρόνος ἐκεῖνος φέρω ἄνθρωπος χείρ μέν ἔργον καί πούς τάχος καί σῶμα ῥώμη , ὡς ἔοικα , ὑπερφυής καί ἀκάματος , πρός οὐδείς δέ ὁ φύσις χράω ἐπιεικής οὐδέ ὠφέλιμος , ἀλλά ὕβρις τε χαίρω ὑπερήφανος , καί ἀπολαύω ὁ δύναμις ὠμότης καί πικρία , καί ὁ κρατέω τε καί βιάζω καί διαφθείρω ὁ παραπίπτω , αἰδώς δέ καί δικαιοσύνη καί ὁ ἴσος καί ὁ φιλάνθρωπος , ὡς ἀτολμία ὁ ἀδικέω καί φόβος ὁ ἀδικέω ὁ πολύς ἐπαινέω , οὐδείς οἴομαι προσήκω ὁ πολύς ἔχω δύναμαι .
plutarchus.theseus 6.5
τούτων Ἡρακλῆς τοὺς μὲν ἐξέκοπτε καὶ ἀνῄρει περιϊών , οἱ δὲ λανθάνοντες ἐκείνου παριόντος ἔπτησσον καὶ ἀνεδύοντο καὶ παρημελοῦντο ταπεινὰ πράττοντες . ἐπεὶ δὲ Ἡρακλῆς ἐχρήσατο συμφορᾷ , καὶ κτείνας Ἴφιτον εἰς Λυδίαν ἀπῆρε καὶ συχνὸν ἐκεῖ χρόνον ἐδούλευε παρʼ Ὀμφάλῃ , δίκην τοῦ φόνου ταύτην ἐπιθεὶς αὑτῷ , τότε τὰ μὲν Λυδῶν πράγματα πολλὴν ἔσχεν εἰρήνην καὶ ἄδειαν · ἐν δὲ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις αὖθις ἐξήνθησαν αἱ κακίαι καὶ ἀνερράγησαν , οὐδενὸς πιεζοῦντος οὐδὲ κατείργοντος .
Lemmas: οὗτος Ἡρακλῆς ὁ μέν ἐκκόπτω καί ἀναιρέω περίειμι , ὁ δέ λανθάνω ἐκεῖνος παρέρχομαι πτήσσω καί ἀναδύνω καί παραμελέω ταπεινός πράσσω . ἐπεί δέ Ἡρακλῆς χράω συμφορά , καί κτείνω Ἴφιτος εἰς Λύδιος ἀπαίρω καί συχνός ἐκεῖ χρόνος δουλεύω παρά Ὀμφάλη , δίκη ὁ φόνος οὗτος ἐπιτίθημι ἑαυτοῦ , τότε ὁ μέν Λυδός πρᾶγμα πολύς ἔχω εἰρήνη καί ἄδεια · ἐν δέ ὁ περί ὁ Ἑλλάς τόπος αὖθις ἐξανθέω ὁ κακία καί ἀναρρήγνυμι , οὐδείς πιέζω οὐδέ κατείργω .
plutarchus.theseus 6.6
ἦν οὖν ὀλέθριος ἡ πορεία τοῖς Ἀθήναζε πεζῇ βαδίζουσιν ἐκ Πελοποννήσου · καὶ τῶν κακούργων ἕκαστον ἐξηγούμενος Πιτθεὺς ὁποῖος εἴη καὶ ὁποῖα δρῴη περὶ τοὺς ξένους , ἔπειθε τὸν Θησέα κομίζεσθαι διὰ θαλάττης . τὸν δὲ πάλαι μέν , ὡς ἔοικε , λεληθότως διέκαιεν ἡ δόξα τῆς Ἡρακλέους ἀρετῆς , καὶ πλεῖστον ἐκείνου λόγον εἶχε , καὶ προθυμότατος ἀκροατὴς ἐγίνετο τῶν διηγουμένων ἐκεῖνον οἷος εἴη , μάλιστα δὲ τῶν αὐτὸν ἑωρακότων καὶ πράττοντι καὶ λέγοντι προστετυχηκότων ·
Lemmas: εἰμί οὖν ὀλέθριος ὁ πορεία ὁ Ἀθήναζε πεζός βαδίζω ἐκ Πελοπόννησος · καί ὁ κάκουργος ἕκαστος ἐξηγέομαι Πιτθεύς ὁποῖος εἰμί καί ὁποῖος δράω περί ὁ ξένος , πείθω ὁ Θησεύς κομίζω διά θάλασσα . ὁ δέ πάλαι μέν , ὡς ἔοικα , λεληθότως διακαίω ὁ δόξα ὁ Ἡρακλῆς ἀρετή , καί πολύς ἐκεῖνος λόγος ἔχω , καί πρόθυμος ἀκροατής γίγνομαι ὁ διηγέομαι ἐκεῖνος οἷος εἰμί , μάλα δέ ὁ αὐτός ὁράω καί πράσσω καί λέγω προστυγχάνω ·
plutarchus.theseus 6.7
τότε δὲ παντάπασιν ἦν φανερὸς πεπονθὼς ὅπερ ὕστερον χρόνοις πολλοῖς Θεμιστοκλῆς ἔπαθε , καὶ εἶπεν ὡς καθεύδειν αὐτὸν οὐκ ἐῴη τὸ Μιλτιάδου τρόπαιον · οὕτως ἐκείνῳ τοῦ Ἡρακλέους θαυμάζοντι τὴν ἀρετήν , καὶ νύκτωρ ὄνειρος ἦσαν αἱ πράξεις , καὶ μεθʼ ἡμέραν ἐξῆγεν αὐτὸν ὁ ζῆλος καὶ ἀνηρέθιζε ταὐτὰ πράττειν διανοούμενον .
Lemmas: τότε δέ παντάπασι εἰμί φανερός πάσχω ὅς ὕστερον χρόνος πολύς Θεμιστοκλῆς πάσχω , καί λέγω ὡς καθεύδω αὐτός οὐ ἐάω ὁ Μιλτιάδης τρόπαιον · οὕτως ἐκεῖνος ὁ Ἡρακλῆς θαυμάζω ὁ ἀρετή , καί νύκτωρ ὄνειρος εἰμί ὁ πρᾶξις , καί μετά ἡμέρα ἐξάγω αὐτός ὁ ζῆλος καί ἀνερεθίζω αὐτός πράσσω διανοέω .
plutarchus.theseus 7.1
ἐτύγχανον δὲ καὶ γένους κοινωνοῦντες ἐξ ἀνεψιῶν ὄντες . Αἴθρα μὲν γὰρ ἦν Πιτθέως θυγάτηρ , Ἀλκμήνη δὲ Λυσιδίκης , Λυσιδίκη δὲ καὶ Πιτθεὺς ἀδελφοὶ γεγονότες ἐξ Ἱπποδαμείας καὶ Πέλοπος . δεινὸν οὖν ἐποιεῖτο καὶ οὐκ ἀνεκτὸν ἐκεῖνον μὲν ἐπὶ τοὺς πανταχοῦ πονηροὺς βαδίζοντα καθαίρειν γῆν καὶ θάλατταν , αὐτὸν δὲ τοὺς ἐμποδὼν ἄθλους ἀποδιδράσκειν ,
Lemmas: τυγχάνω δέ καί γένος κοινωνέω ἐκ ἀνεψιός εἰμί . Αἴθρη μέν γάρ εἰμί Πιτθεύς θυγάτηρ , Ἀλκμήνη δέ Λυσιδίκη , Λυσιδίκη δέ καί Πιτθεύς ἀδελφός γίγνομαι ἐκ Ἱπποδάμεια καί Πέλοψ . δεινός οὖν ποιέω καί οὐ ἀνεκτός ἐκεῖνος μέν ἐπί ὁ πανταχοῦ πονηρός βαδίζω καθαίρω γῆ καί θάλασσα , αὐτός δέ ὁ ἐμποδών ἆθλος ἀποδιδράσκω ,
plutarchus.theseus 7.2
τὸν μὲν λόγῳ καὶ δόξῃ πατέρα καταισχύνων διὰ θαλάττης φυγῇ κομιζόμενος , τῷ δὲ ὄντι προσφέρων γνωρίσματα πέδιλα καὶ ξίφος ἀναίμακτον , οὐκ ἔργοις εὐθὺς ἀγαθοῖς καὶ πράξεσι παρέχων ἐμφανῆ χαρακτῆρα τῆς εὐγενείας . τοιούτῳ φρονήματι καὶ τοιούτοις λογισμοῖς ἐξώρμησεν , ὡς ἀδικήσων μὲν οὐδένα , τοὺς δὲ ὑπάρχοντας βίας ἀμυνούμενος .
Lemmas: ὁ μέν λόγος καί δόξα πατήρ καταισχύνω διά θάλασσα φυγή κομίζω , ὁ δέ εἰμί προσφέρω γνώρισμα πέδιλον καί ξίφος ἀναίμακτος , οὐ ἔργον εὐθύς ἀγαθός καί πρᾶξις παρέχω ἐμφανής χαρακτήρ ὁ εὐγένεια . τοιοῦτος φρόνημα καί τοιοῦτος λογισμός ἐξορμάω , ὡς ἀδικέω μέν οὐδείς , ὁ δέ ὑπάρχω βία ἀμύνω .
plutarchus.theseus 8.1
καὶ πρῶτον μὲν ἐν τῇ Ἐπιδαυρίᾳ Περιφήτην , ὅπλῳ χρώμενον κορύνῃ καὶ διὰ τοῦτο Κορυνήτην ἐπικαλούμενον , ἁπτόμενον αὐτοῦ καὶ κωλύοντα προάγειν συμβαλὼν ἀπέκτεινεν · ἡσθεὶς δὲ τῇ κορύνῃ λαβὼν ὅπλον ἐποιήσατο καὶ διετέλει χρώμενος , ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς τῷ δέρματι τοῦ λέοντος . ἐκείνῳ μὲν οὖν ἐπίδειξις ἦν φορούμενον ἡλίκου τὸ μέγεθος θηρίου κρατήσειεν , οὗτος δὲ τὴν κορύνην ἐπεδείκνυεν ἡττημένην μὲν ὑπʼ αὐτοῦ , μετʼ αὐτοῦ δὲ ἀήττητον οὖσαν .
Lemmas: καί πρῶτος μέν ἐν ὁ Ἐπιδαύριος Περιφήτης , ὅπλον χράω κορύνη καί διά οὗτος Κορυνήτης ἐπικαλέω , ἅπτω αὐτός καί κωλύω προάγω συμβάλλω ἀποκτείνω · ἥδομαι δέ ὁ κορύνη λαμβάνω ὅπλον ποιέω καί διατελέω χράω , ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς ὁ δέρμα ὁ λέων . ἐκεῖνος μέν οὖν ἐπίδειξις εἰμί φορέω ἡλίκος ὁ μέγεθος θηρίον κρατέω , οὗτος δέ ὁ κορύνη ἐπιδείκνυμι ἡσσάομαι μέν ὑπό αὐτός , μετά αὐτός δέ ἀήσσητος εἰμί .
plutarchus.theseus 8.2
ἐν δʼ Ἰσθμῷ Σίνιν τὸν πιτυοκάμπτην ᾧ τρόπῳ πολλοὺς ἀνῄρει , τούτῳ διέφθειρεν αὐτός , οὐ μεμελετηκὼς οὐδʼ εἰθισμένος , ἐπιδείξας δὲ τὴν ἀρετὴν ὅτι καί τέχνης περίεστι καὶ μελέτης ἁπάσης . ἦν δὲ τῷ Σίνιδι καλλίστη καὶ μεγίστη θυγάτηρ , ὄνομα Περιγούνη . ταύτην τοῦ πατρὸς ἀνῃρημένου φυγοῦσαν ἐζήτει περιϊὼν ὁ Θησεύς · ἡ δʼ εἰς τόπον ἀπελθοῦσα λόχμην ἔχοντα πολλὴν στοιβήν τε πλείστην καὶ ἀσφάραγον , ἀκάκως πάνυ καὶ παιδικῶς ὥσπερ αἰσθανομένων δεομένη προσεύχετο μεθʼ ὅρκων , ἂν σώσωσιν αὐτὴν καὶ ἀποκρύψωσι , μηδέποτε λυμανεῖσθαι μηδὲ καύσειν .
Lemmas: ἐν δέ Ἰσθμός Σίνις ὁ πιτυοκάμπτης ὅς τρόπος πολύς ἀναιρέω , οὗτος διαφθείρω αὐτός , οὐ μελετάω οὐδέ ἐθίζω , ἐπιδείκνυμι δέ ὁ ἀρετή ὅτι καί τέχνη περίειμι καί μελέτη ἅπας . εἰμί δέ ὁ Σίνις καλός καί μέγας θυγάτηρ , ὄνομα Περιγούνη . οὗτος ὁ πατήρ ἀναιρέω φεύγω ζητέω περίειμι ὁ Θησεύς · ὁ δέ εἰς τόπος ἀπέρχομαι λόχμη ἔχω πολύς στοιβή τε πολύς καί ἀσφάραγος , ἄκακος πάνυ καί παιδικός ὥσπερ αἰσθάνομαι δέω προσεύχομαι μετά ὅρκος , ἐάν σῴζω αὐτός καί ἀποκρύπτω , μηδέποτε λυμαίνομαι μηδέ καίω .
plutarchus.theseus 8.3
ἀνακαλουμένου δὲ τοῦ Θησέως καὶ πίστιν διδόντος ὡς ἐπιμελήσεται καλῶς αὐτῆς καὶ οὐδὲν ἀδικήσει , προῆλθε · καὶ τῷ μὲν Θησεῖ συγγενομένη Μελάνιππον ἔτεκε , Δηϊονεῖ δὲ τῷ Εὐρύτου τοῦ Οἰχαλιέως ὕστερον συνῴκησε , Θησέως δόντος . ἐκ δὲ Μελανίππου τοῦ Θησέως γενόμενος Ἴωξος Ὀρνύτῳ τῆς εἰς Καρίαν ἀποικίας μετέσχεν · ὅθεν Ἰωξίδαις καὶ Ἰωξίσι πάτριον κατέστη μήτε ἄκανθαν ἀσφαράγου μήτε στοιβὴν καίειν , ἀλλὰ σέβεσθαι καὶ τιμᾶν .
Lemmas: ἀνακαλέω δέ ὁ Θησεύς καί πίστις δίδωμι ὡς ἐπιμελέομαι καλός αὐτός καί οὐδείς ἀδικέω , προέρχομαι · καί ὁ μέν Θησεύς συγγίγνομαι Μελάνιππος τίκτω , Δηϊονεύς δέ ὁ Εὔρυτος ὁ Οἰχαλιεύς ὕστερον συνοικέω , Θησεύς δίδωμι . ἐκ δέ Μελάνιππος ὁ Θησεύς γίγνομαι Ἴωξος Ὄρνυτος ὁ εἰς Καρία ἀποικία μετέχω · ὅθεν Ἰωξίδης καί Ἰωξίς πάτριος καθίστημι μήτε ἄκανθα ἀσφάραγος μήτε στοιβή καίω , ἀλλά σέβω καί τιμάω .
plutarchus.theseus 9.1
ἡ δὲ Κρομμυωνία σῦς , ἣν Φαιὰν προσωνόμαζον , οὐ φαῦλον ἦν θηρίον , ἀλλὰ μάχιμον καὶ χαλεπὸν κρατηθῆναι . ταύτην ὁδοῦ πάρεργον , ὡς μὴ δοκοίη πάντα πρὸς ἀνάγκην πονεῖν , ὑποστὰς ἀνεῖλε , καὶ ἅμα τῶν μὲν ἀνθρώπων τοῖς πονηροῖς ἀμυνόμενον οἰόμενος δεῖν τὸν ἀγαθὸν προσφέρεσθαι , τῶν δὲ θηρίων καὶ προεπιχειροῦντα τοῖς γενναίοις μάχεσθαι καὶ διακινδυνεύειν . ἔνιοι δέ φασι τὴν Φαιὰν λῃστρίδα γενέσθαι γυναῖκα φονικὴν καὶ ἀκόλαστον , αὐτόθι κατοικοῦσαν ἐν Κρομμυῶνι , σῦν δὲ ἐπονομασθεῖσαν διὰ τὸ ἦθος καὶ τὸν βίον εἶτα ὑπὸ Θησέως ἀποθανεῖν .
Lemmas: ὁ δέ Κρομμυωνία ὗς , ὅς Φαιή προσονομάζω , οὐ φαῦλος εἰμί θηρίον , ἀλλά μάχιμος καί χαλεπός κρατέω . οὗτος ὁδός πάρεργον , ὡς μή δοκέω πᾶς πρός ἀνάγκη πονέω , ὑφίστημι ἀναιρέω , καί ἅμα ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ πονηρός ἀμύνω οἴομαι δέω ὁ ἀγαθός προσφέρω , ὁ δέ θηρίον καί προεπιχειρέω ὁ γενναῖος μάχομαι καί διακινδυνεύω . ἔνιοι δέ φημί ὁ Φαιή λῃστρίς γίγνομαι γυνή φονικός καί ἀκόλαστος , αὐτόθι κατοικέω ἐν Κρομμυών , ὗς δέ ἐπονομάζω διά ὁ ἦθος καί ὁ βίος εἶτα ὑπό Θησεύς ἀποθνῄσκω .
plutarchus.theseus 10.1
Σκείρωνα δὲ πρὸ τῆς Μεγαρικῆς ἀνεῖλε ῥίψας κατὰ τῶν πετρῶν , ὡς μὲν ὁ πολὺς λόγος λῃστεύοντα τοὺς παριόντας , ὡς δʼ ἔνιοι λέγουσιν ὕβρει καὶ τρυφῇ προτείνοντα τὼ πόδε τοῖς ξένοις καὶ κελεύοντα νίπτειν , εἶτα λακτίζοντα καὶ ἀπωθοῦντα νίπτοντας εἰς τὴν θάλατταν .
Lemmas: Σκείρων δέ πρό ὁ Μεγαρικός ἀναιρέω ῥίπτω κατά ὁ πέτρα , ὡς μέν ὁ πολύς λόγος λῃστεύω ὁ παρέρχομαι , ὡς δέ ἔνιοι λέγω ὕβρις καί τρυφή προτείνω ὁ πούς ὁ ξένος καί κελεύω νίζω , εἶτα λακτίζω καί ἀπωθέω νίζω εἰς ὁ θάλασσα .
plutarchus.theseus 10.2
οἱ δὲ Μεγαρόθεν συγγραφεῖς , ὁμόσε τῇ φήμῃ βαδίζοντες καὶ τῷ πολλῷ χρόνῳ , κατὰ Σιμωνίδην , πολεμοῦντες , οὔτε ὑβριστὴν οὔτε λῃστὴν γεγονέναι τὸν Σκείρωνά φασιν , ἀλλὰ λῃστῶν μὲν κολαστήν , ἀγαθῶν δὲ καὶ δικαίων οἰκεῖον ἀνδρῶν καὶ φίλον . Αἰακόν τε γὰρ Ἑλλήνων ὁσιώτατον νομίζεσθαι , καὶ Κυχρέα τιμὰς θεῶν ἔχειν Ἀθήνησι τὸν Σαλαμίνιον , τὴν δὲ Πηλέως καὶ Τελαμῶνος ἀρετὴν ὑπʼ οὐδενὸς ἀγνοεῖσθαι .
Lemmas: ὁ δέ Μεγαρόθεν συγγραφεύς , ὁμόσε ὁ φήμη βαδίζω καί ὁ πολύς χρόνος , κατά Σιμωνίδης , πολεμέω , οὔτε ὑβριστής οὔτε λῃστής γίγνομαι ὁ Σκείρων φημί , ἀλλά λῃστής μέν κολαστής , ἀγαθός δέ καί δίκαιος οἰκεῖος ἀνήρ καί φίλος . Αἰακός τε γάρ Ἕλλην ὅσιος νομίζω , καί Κύχρευς τιμή θεός ἔχω Ἀθήνησι ὁ Σαλαμίνιος , ὁ δέ Πηλεύς καί Τελαμών ἀρετή ὑπό οὐδείς ἀγνοέω .
plutarchus.theseus 10.3
Σκείρωνα τοίνυν Κυχρέως μὲν γενέσθαι γαμβρόν , Αἰακοῦ δὲ πενθερόν , Πηλέως δὲ καὶ Τελαμῶνος πάππον , ἐξ Ἐνδηίδος γεγονότων τῆς Σκείρωνος καὶ Χαρικλοῦς θυγατρός . οὔκουν εἰκὸς εἶναι τῷ κακίστῳ τοὺς ἀρίστους εἰς κοινωνίαν γένους ἐλθεῖν , τὰ μέγιστα καὶ τιμιώτατα λαμβάνοντας καὶ διδόντας . ἀλλὰ Θησέα φασὶν οὐχ ὅτε τὸ πρῶτον ἐβάδιζεν εἰς Ἀθήνας , ἀλλʼ ὕστερον Ἐλευσῖνά τε λαβεῖν Μεγαρέων ἐχόντων , παρακρουσάμενον Διοκλέα τὸν ἄρχοντα , καὶ Σκείρωνα ἀποκτεῖναι . ταῦτα μὲν οὖν ἔχει τοιαύτας ἀντιλογίας .
Lemmas: Σκείρων τοίνυν Κύχρευς μέν γίγνομαι γαμβρός , Αἰακός δέ πενθερός , Πηλεύς δέ καί Τελαμών πάππος , ἐκ Ἐνδηΐς γίγνομαι ὁ Σκείρων καί Χαρικλώ θυγάτηρ . οὔκουν ἔοικα εἰμί ὁ κακός ὁ ἀγαθός εἰς κοινωνία γένος ἔρχομαι , ὁ μέγας καί τίμιος λαμβάνω καί δίδωμι . ἀλλά Θησεύς φημί οὐ ὅτε ὁ πρῶτος βαδίζω εἰς Ἀθῆναι , ἀλλά ὕστερον Ἐλευσίς τε λαμβάνω Μεγαρεύς ἔχω , παρακρούω Διοκλῆς ὁ ἄρχων , καί Σκείρων ἀποκτείνω . οὗτος μέν οὖν ἔχω τοιοῦτος ἀντιλογία .
plutarchus.theseus 11.1
ἐν δὲ Ἐλευσῖνι Κερκύονα τὸν ἐξ Ἀρκαδίας καταπαλαίσας ἀνεῖλε · καὶ μικρὸν προελθὼν Δαμάστην ἐν Ἐρινεῷ τὸν Προκρούστην , ἀναγκάσας αὑτὸν ἀπισοῦν τοῖς κλιντῆρσιν ὥσπερ τοὺς ξένους ἐκεῖνος . ἔπραττε δὲ ταῦτα μιμούμενος τὸν Ἡρακλέα . καὶ γὰρ ἐκεῖνος οἷς ἐπεβουλεύετο τρόποις ἀμυνόμενος τοὺς προεπιχειροῦντας , ἔθυσε τὸν Βούσιριν καὶ κατεπάλαισε τὸν Ἀνταῖον καὶ τὸν Κύκνον κατεμονομάχησε καὶ τὸν Τέρμερον συρρήξας τὴν κεφαλὴν ἀπέκτεινεν .
Lemmas: ἐν δέ Ἐλευσίς Κερκύων ὁ ἐκ Ἀρκαδία καταπαλαίω ἀναιρέω · καί μικρός προέρχομαι Δαμάστης ἐν Ἐρινεός ὁ Προκρούστης , ἀναγκάζω ἑαυτοῦ ἀπισόω ὁ κλιντήρ ὥσπερ ὁ ξένος ἐκεῖνος . πράσσω δέ οὗτος μιμέομαι ὁ Ἡρακλῆς . καί γάρ ἐκεῖνος ὅς ἐπιβουλεύω τρόπος ἀμύνω ὁ προεπιχειρέω , θύω ὁ Βούσιρις καί καταπαλαίω ὁ Ἀνταῖος καί ὁ Κύκνος καταμονομαχέω καί ὁ Τερμερον συρρήσσω ὁ κεφαλή ἀποκτείνω .
plutarchus.theseus 11.2
ἀφʼ οὗ δὴ καὶ τὸ Τερμέρειον κακὸν ὀνομασθῆναι λέγουσι · παίων γάρ , ὡς ἔοικε , τῇ κεφαλῇ τοὺς ἐντυγχάνοντας ὁ Τέρμερος ἀπώλλυεν . οὕτω δὴ καὶ Θησεὺς κολάζων τοὺς πονηροὺς ἐπεξῆλθεν , οἷς μὲν ἐβιάζοντο τοὺς ἄλλους , ὑπʼ ἐκείνου καταβιαζομένους , ἐν δὲ τοῖς τρόποις τῆς ἑαυτῶν ἀδικίας τὰ δίκαια πάσχοντας .
Lemmas: ἀπό ὅς δή καί ὁ Τερμέρειον κακός ὀνομάζω λέγω · παίω γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ κεφαλή ὁ ἐντυγχάνω ὁ Τέρμερος ἀπόλλυμι . οὕτως δή καί Θησεύς κολάζω ὁ πονηρός ἐπεξέρχομαι , ὅς μέν βιάζω ὁ ἄλλος , ὑπό ἐκεῖνος καταβιάζω , ἐν δέ ὁ τρόπος ὁ ἑαυτοῦ ἀδικία ὁ δίκαιος πάσχω .
plutarchus.theseus 12.1
προϊόντι δὲ αὐτῷ καὶ γενομένῳ κατὰ τὸν Κηφισόν , ἄνδρες ἐκ τοῦ Φυταλιδῶν γένους ἀπαντήσαντες ἠσπάσαντο πρῶτοι , καὶ δεομένου καθαρθῆναι , τοῖς νενομισμένοις ἁγνίσαντες καὶ μειλίχια θύσαντες εἱστίασαν οἴκοι , μηδενὸς πρότερον αὐτῷ φιλανθρώπου καθʼ ὁδὸν ἐντυχόντος . ἡμέρᾳ μὲν οὖν ὀγδόῃ λέγεται Κρονίου μηνός , ὃν νῦν Ἑκατομβαιῶνα καλοῦσι , κατελθεῖν . κατελθὼν δὲ εἰς τὴν πόλιν εὗρε τά τε κοινὰ ταραχῆς μεστὰ καὶ διχοφροσύνης , καὶ τὰ περὶ τὸν Αἰγέα καὶ τὸν οἶκον ἰδίᾳ νοσοῦντα .
Lemmas: προέρχομαι δέ αὐτός καί γίγνομαι κατά ὁ Κηφισός , ἀνήρ ἐκ ὁ Φυταλίδης γένος ἀπαντάω ἀσπάζομαι πρῶτος , καί δέω καθαίρω , ὁ νομίζω ἁγνίζω καί μειλίχιος θύω ἑστιάω οἴκοι , μηδείς πρότερος αὐτός φιλάνθρωπος κατά ὁδός ἐντυγχάνω . ἡμέρα μέν οὖν ὄγδοος λέγω Κρόνιος μείς , ὅς νῦν Ἑκατομβαιών καλέω , κατέρχομαι . κατέρχομαι δέ εἰς ὁ πόλις εὑρίσκω ὁ τε κοινός ταραχή μεστός καί διχοφροσύνη , καί ὁ περί ὁ Αἰγεύς καί ὁ οἶκος ἴδιος νοσέω .
plutarchus.theseus 12.2
Μήδεια γὰρ ἐκ Κορίνθου φυγοῦσα , φαρμάκοις ὑποσχομένη τῆς ἀτεκνίας ἀπαλλάξειν Αἰγέα , συνῆν αὐτῷ . προαισθομένη δὲ περὶ τοῦ Θησέως αὕτη , τοῦ δὲ Αἰγέως ἀγνοοῦντος , ὄντος δὲ πρεσβυτέρου καὶ φοβουμένου πάντα διὰ τὴν στάσιν , ἔπεισεν αὐτὸν ὡς ξένον ἑστιῶντα φαρμάκοις ἀνελεῖν . ἐλθὼν οὖν ὁ Θησεὺς ἐπὶ τὸ ἄριστον οὐκ ἐδοκίμαζε φράζειν αὑτόν , ὅστις εἴη , πρότερος , ἐκείνῳ δὲ βουλόμενος ἀρχὴν ἀνευρέσεως παρασχεῖν , κρεῶν παρακειμένων σπασάμενος τὴν μάχαιραν , ὡς ταύτῃ τέμνων , ἐδείκνυεν ἐκείνῳ .
Lemmas: Μήδεια γάρ ἐκ Κόρινθος φεύγω , φάρμακον ὑπέχω ὁ ἀτεκνία ἀπαλλάσσω Αἰγεύς , σύνειμι αὐτός . προαισθάνομαι δέ περί ὁ Θησεύς οὗτος , ὁ δέ Αἰγεύς ἀγνοέω , εἰμί δέ πρέσβυς καί φοβέω πᾶς διά ὁ στάσις , πείθω αὐτός ὡς ξένος ἑστιάω φάρμακον ἀναιρέω . ἔρχομαι οὖν ὁ Θησεύς ἐπί ὁ ἄριστον οὐ δοκιμάζω φράζω ἑαυτοῦ , ὅστις εἰμί , πρότερος , ἐκεῖνος δέ βούλομαι ἀρχή ἀνεύρεσις παρέχω , κρέας παράκειμαι σπάω ὁ μάχαιρα , ὡς οὗτος τέμνω , δείκνυμι ἐκεῖνος .
plutarchus.theseus 12.3
ταχὺ δὲ καταμαθὼν ὁ Αἰγεύς , τὴν μὲν κύλικα τοῦ φαρμάκου κατέβαλε , τὸν δὲ υἱὸν ἀνακρίνας ἠσπάζετο , καὶ συναγαγὼν τοὺς πολίτας ἐγνώριζεν , ἡδέως δεχομένους διὰ τὴν ἀνδραγαθίαν . λέγεται δὲ τῆς κύλικος πεσούσης ἐκχυθῆναι τὸ φάρμακον ὅπου νῦν ἐν Δελφινίῳ τὸ περίφρακτόν ἐστιν , ἐνταῦθα γὰρ ὁ Αἰγεὺς ᾤκει , καὶ τὸν Ἑρμῆν τὸν πρὸς ἕω τοῦ ἱεροῦ καλοῦσιν ἐπʼ Αἰγέως πύλαις .
Lemmas: ταχύς δέ καταμανθάνω ὁ Αἰγεύς , ὁ μέν κύλιξ ὁ φάρμακον καταβάλλω , ὁ δέ υἱός ἀνακρίνω ἀσπάζομαι , καί συνάγω ὁ πολίτης γνωρίζω , ἡδύς δέχομαι διά ὁ ἀνδραγαθία . λέγω δέ ὁ κύλιξ πίπτω ἐκχέω ὁ φάρμακον ὅπου νῦν ἐν Δελφίνιον ὁ περίφρακτος εἰμί , ἐνταῦθα γάρ ὁ Αἰγεύς οἰκέω , καί ὁ Ἑρμῆς ὁ πρός ἠώς ὁ ἱερός καλέω ἐπί Αἰγεύς πύλη .
plutarchus.theseus 13.1
οἱ δὲ Παλλαντίδαι πρότερον μὲν ἤλπιζον αὐτοὶ τὴν βασιλείαν καθέξειν Αἰγέως ἀτέκνου τελευτήσαντος · ἐπεὶ δὲ Θησεὺς ἀπεδείχθη διάδοχος , χαλεπῶς φέροντες εἰ βασιλεύει μὲν Αἰγεὺς θετὸς γενόμενος Πανδίονι καὶ μηδὲν Ἐρεχθείδαις προσήκων , βασιλεύσει δʼ ὁ Θησεὺς πάλιν ἔπηλυς ὢν καὶ ξένος , εἰς πόλεμον καθίσταντο .
Lemmas: ὁ δέ Παλλαντίδαι πρότερος μέν ἐλπίζω αὐτός ὁ βασιλεία κατέχω Αἰγεύς ἄτεκνος τελευτάω · ἐπεί δέ Θησεύς ἀποδείκνυμι διάδοχος , χαλεπός φέρω εἰ βασιλεύω μέν Αἰγεύς θετός γίγνομαι Πανδίων καί μηδείς Ἐρεχθείδης προσήκω , βασιλεύω δέ ὁ Θησεύς πάλιν ἔπηλυς εἰμί καί ξένος , εἰς πόλεμος καθίστημι .
plutarchus.theseus 13.2
καὶ διελόντες ἑαυτοὺς οἱ μὲν ἐμφανῶς Σφηττόθεν ἐχώρουν ἐπὶ τὸ ἄστυ μετὰ τοῦ πατρός , οἱ δὲ Γαργηττοῖ κρύψαντες ἑαυτοὺς ἐνήδρευον , ὡς διχόθεν ἐπιθησόμενοι τοῖς ὑπεναντίοις . ἦν δὲ κῆρυξ μετʼ αὐτῶν , ἀνὴρ Ἁγνούσιος , ὄνομα Λεώς . οὗτος ἐξήγγειλε τῷ Θησεῖ τὰ βεβουλευμένα τοῖς Παλλαντίδαις .
Lemmas: καί διαιρέω ἑαυτοῦ ὁ μέν ἐμφανής Σφηττοῖ χωρέω ἐπί ὁ ἄστυ μετά ὁ πατήρ , ὁ δέ Γαργηττούς κρύπτω ἑαυτοῦ ἐνεδρεύω , ὡς διχόθεν ἐπιτίθημι ὁ ὑπεναντίος . εἰμί δέ κῆρυξ μετά αὐτός , ἀνήρ Ἁγνούσιος , ὄνομα Λεώς . οὗτος ἐξαγγέλλω ὁ Θησεύς ὁ βουλεύω ὁ Παλλαντίδης .
plutarchus.theseus 13.3
ὁ δὲ ἐξαίφνης ἐπιπεσὼν τοῖς ἐνεδρεύουσι πάντας διέφθειρεν . οἱ δὲ μετὰ τοῦ Πάλλαντος πυθόμενοι διεσπάρησαν . ἐκ τούτου φασὶ τῷ Παλληνέων δήμῳ πρὸς τὸν Ἁγνουσίων ἐπιγαμίαν μὴ εἶναι , μηδὲ κηρύττεσθαι τοὐπιχώριον παρʼ αὐτοῖς ἀκούετε λεῷ · μισοῦσι γὰρ τοὔνομα διὰ τὴν προδοσίαν τοῦ ἀνδρός .
Lemmas: ὁ δέ ἐξαίφνης ἐπιπίπτω ὁ ἐνεδρεύω πᾶς διαφθείρω . ὁ δέ μετά ὁ Πάλλας πυνθάνομαι διασπείρω . ἐκ οὗτος φημί ὁ Παλληνεύς δῆμος πρός ὁ Ἁγνούσιος ἐπιγαμία μή εἰμί , μηδέ κηρύσσω ἐπιχώριος παρά αὐτός ἀκούω λαός · μισέω γάρ ὄνομα διά ὁ προδοσία ὁ ἀνήρ .
plutarchus.theseus 14.1
ὁ δὲ Θησεὺς ἐνεργὸς εἶναι βουλόμενος , ἅμα δὲ καὶ δημαγωγῶν , ἐξῆλθεν ἐπὶ τὸν Μαραθώνιον ταῦρον , οὐκ ὀλίγα πράγματα τοῖς οἰκοῦσι τὴν Τετράπολιν παρέχοντα · καὶ χειρωσάμενος ἐπεδείξατο ζῶντα διὰ τοῦ ἄστεος ἐλάσας , εἶτα τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Δελφινίῳ κατέθυσεν .
Lemmas: ὁ δέ Θησεύς ἐνεργός εἰμί βούλομαι , ἅμα δέ καί δημαγωγέω , ἐξέρχομαι ἐπί ὁ Μαραθώνιος ταῦρος , οὐ ὀλίγος πρᾶγμα ὁ οἰκέω ὁ Τετράπολις παρέχω · καί χειρόω ἐπιδείκνυμι ζάω διά ὁ ἄστυ ἐλαύνω , εἶτα ὁ Ἀπόλλων ὁ Δελφίνιος καταθύω .
plutarchus.theseus 14.2
ἡ δὲ Ἑκάλη καὶ τὸ περὶ αὐτὴν μυθολόγημα τοῦ ξενισμοῦ καὶ τῆς ὑποδοχῆς ἔοικε μὴ πάσης ἀμοιρεῖν ἀληθείας . ἔθυον γὰρ Ἑκαλήσια οἱ πέριξ δῆμοι συνιόντες Ἑκάλῳ Διΐ , καὶ τὴν Ἑκάλην ἐτίμων , Ἑκαλίνην ὑποκοριζόμενοι διὰ τὸ κἀκείνην νέον ὄντα κομιδῇ τὸν Θησέα ξενίζουσαν ἀσπάσασθαι πρεσβυτικῶς καὶ φιλοφρονεῖσθαι τοιούτοις ὑποκορισμοῖς .
Lemmas: ὁ δέ Ἑκάλη καί ὁ περί αὐτός μυθολόγημα ὁ ξενισμός καί ὁ ὑποδοχή ἔοικα μή πᾶς ἀμοιρέω ἀλήθεια . θύω γάρ Ἑκαλήσιον ὁ πέριξ δῆμος συνέρχομαι Ἕκαλος Ζεύς , καί ὁ Ἑκάλη τιμάω , Ἑκαλίνη ὑποκορίζομαι διά ὁ ἐκεῖνος νέος εἰμί κομιδῇ ὁ Θησεύς ξενίζω ἀσπάζομαι πρεσβυτικός καί φιλοφρονέομαι τοιοῦτος ὑποκορισμός .
plutarchus.theseus 14.3
ἐπεὶ δὲ εὔξατο μὲν ὑπὲρ αὐτοῦ τῷ Διί , βαδίζοντος ἐπὶ τὴν μάχην , εἰ σῶς παραγένοιτο , θύσειν , ἀπέθανε δὲ πρὶν ἐκεῖνον ἐπανελθεῖν , ἔσχε τὰς εἰρημένας ἀμοιβὰς τῆς φιλοξενίας τοῦ Θησέως κελεύσαντος , ὡς Φιλόχορος ἱστόρηκεν .
Lemmas: ἐπεί δέ εὔχομαι μέν ὑπέρ αὐτός ὁ Ζεύς , βαδίζω ἐπί ὁ μάχη , εἰ σῶς παραγίγνομαι , θύω , ἀποθνῄσκω δέ πρίν ἐκεῖνος ἐπανέρχομαι , ἔχω ὁ λέγω ἀμοιβή ὁ φιλοξενία ὁ Θησεύς κελεύω , ὡς Φιλόχορος ἱστορέω .
plutarchus.theseus 15.1
ὀλίγῳ δὲ ὕστερον ἧκον ἐκ Κρήτης τὸ τρίτον οἱ τὸν δασμὸν ἀπάξοντες . ὅτι μὲν οὖν Ἀνδρόγεω περὶ τὴν Ἀττικὴν ἀποθανεῖν δόλῳ δόξαντος , ὅ τε Μίνως πολλὰ κακὰ πολεμῶν εἰργάζετο τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸ δαιμόνιον ἔφθειρε τὴν χώραν ( ἀφορία τε γὰρ καὶ νόσος ἐνέσκηψε πολλὴ καὶ ἀνέδυσαν οἱ ποταμοί ) , καὶ τοῦ θεοῦ προστάξαντος ἱλασαμένοις τὸν Μίνω καὶ διαλλαγεῖσι λωφήσειν τὸ μήνιμα καὶ τῶν κακῶν ἔσεσθαι παῦλαν , ἐπικηρυκευσάμενοι καὶ δεηθέντες ἐποιήσαντο συνθήκας ὥστε πέμπειν διʼ ἐννέα ἐτῶν δασμὸν ἠϊθέους ἑπτὰ καὶ παρθένους τοσαύτας , ὁμολογοῦσιν οἱ πλεῖστοι τῶν συγγραφέων ·
Lemmas: ὀλίγος δέ ὕστερον ἥκω ἐκ Κρήτη ὁ τρίτος ὁ ὁ δασμός ἀπάγω . ὅτι μέν οὖν Ἀνδρόγεως περί ὁ Ἀττική ἀποθνῄσκω δόλος δοκέω , ὁ τε Μίνως πολύς κακός πολεμέω ἐργάζομαι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ δαιμόνιον φθείρω ὁ χώρα ( ἀφορία τε γάρ καί νόσος ἐνσκήπτω πολύς καί ἀναδύνω ὁ ποταμός ) , καί ὁ θεός προστάσσω ἱλάσκομαι ὁ Μίνως καί διαλλάσσω λωφάω ὁ μήνιμα καί ὁ κακός εἰμί παῦλα , ἐπικηρυκεύομαι καί δέω ποιέω συνθήκη ὥστε πέμπω διά ἐννέα ἔτος δασμός ἠίθεος ἑπτά καί παρθένος τοσοῦτος , ὁμολογέω ὁ πολύς ὁ συγγραφεύς ·
plutarchus.theseus 15.2
τοὺς δὲ παῖδας εἰς Κρήτην κομιζομένους ὁ μὲν τραγικώτατος μῦθος ἀποφαίνει τὸν Μινώταυρον ἐν τῷ Λαβυρίνθῳ διαφθείρειν , ἢ πλανωμένους αὐτοὺς καὶ τυχεῖν ἐξόδου μὴ δυναμένους ἐκεῖ καταθνήσκειν , τὸν δὲ Μινώταυρον , ὥσπερ Εὐριπίδης φησί , σύμμικτον εἶδος κἀποφώλιον βρέφος γεγονέναι , καὶ ταύρου μεμῖχθαι καὶ βροτοῦ διπλῇ φύσει .
Lemmas: ὁ δέ παῖς εἰς Κρήτη κομίζω ὁ μέν τραγικός μῦθος ἀποφαίνω ὁ Μινώταυρος ἐν ὁ Λαβύρινθος διαφθείρω , ἤ πλανάω αὐτός καί τυγχάνω ἔξοδος μή δύναμαι ἐκεῖ καταθνῄσκω , ὁ δέ Μινώταυρος , ὥσπερ Εὐριπίδης φημί , σύμμικτος εἶδος ἀποφώλιος βρέφος γίγνομαι , καί ταῦρος μείγνυμι καί βροτός διπλός φύσις .
plutarchus.theseus 16.1
φιλόχορος δέ φησιν οὐ ταῦτα συγχωρεῖν Κρῆτας , ἀλλὰ λέγειν ὅτι φρουρὰ μὲν ἦν ὁ Λαβύρινθος , οὐδὲν ἔχων κακὸν ἀλλʼ ἢ τὸ μὴ διαφυγεῖν τοὺς φυλαττομένους , ἀγῶνα δὲ ὁ Μίνως ἐπʼ Ἀνδρόγεῳ γυμνικὸν ἐποίει καὶ τοὺς παῖδας ἆθλα τοῖς νικῶσιν ἐδίδου τέως ἐν τῷ Λαβυρίνθῳ φυλαττομένους · ἐνίκα δὲ τοὺς προτέρους ἀγῶνας ὁ μέγιστον παρʼ αὐτῷ δυνάμενος τότε καὶ στρατηγῶν , ὄνομα Ταῦρος , ἀνὴρ οὐκ ἐπιεικὴς καὶ ἥμερος τὸν τρόπον , ἀλλὰ καὶ τοῖς παισὶ τῶν Ἀθηναίων ὑπερηφάνως καὶ χαλεπῶς προσφερόμενος .
Lemmas: φιλόχορος δέ φημί οὐ οὗτος συγχωρέω Κρής , ἀλλά λέγω ὅτι φρουρά μέν εἰμί ὁ Λαβύρινθος , οὐδείς ἔχω κακός ἀλλά ἤ ὁ μή διαφεύγω ὁ φυλάσσω , ἀγών δέ ὁ Μίνως ἐπί Ἀνδρόγεως γυμνικός ποιέω καί ὁ παῖς ἆθλον ὁ νικάω δίδωμι τέως ἐν ὁ Λαβύρινθος φυλάσσω · νικάω δέ ὁ πρότερος ἀγών ὁ μέγας παρά αὐτός δύναμαι τότε καί στρατηγέω , ὄνομα Ταῦρος , ἀνήρ οὐ ἐπιεικής καί ἥμερος ὁ τρόπος , ἀλλά καί ὁ παῖς ὁ Ἀθηναῖος ὑπερήφανος καί χαλεπός προσφέρω .
plutarchus.theseus 16.2
Ἀριστοτέλης δὲ καὶ αὐτὸς ἐν τῇ Βοττιαίων πολιτείᾳ δῆλός ἐστιν οὐ νομίζων ἀναιρεῖσθαι τοὺς παῖδας ὑπὸ τοῦ Μίνω , ἀλλὰ θητεύοντας ἐν τῇ Κρήτῃ καταγηράσκειν · καί ποτε Κρῆτας εὐχὴν παλαιὰν ἀποδιδόντας ἀνθρώπων ἀπαρχὴν εἰς Δελφοὺς ἀποστέλλειν , τοῖς δὲ πεμπομένοις ἀναμιχθέντας ἐκγόνους ἐκείνων συνεξελθεῖν · ὡς δὲ οὐκ ἦσαν ἱκανοὶ τρέφειν ἑαυτοὺς αὐτόθι , πρῶτον μὲν εἰς Ἰταλίαν διαπερᾶσαι κἀκεῖ κατοικεῖν περὶ τὴν Ἰαπυγίαν , ἐκεῖθεν δὲ αὖθις εἰς Θρᾴκην κομισθῆναι καὶ κληθῆναι Βοττιαίους · διὸ τὰς κόρας τῶν Βοττιαίων θυσίαν τινὰ τελούσας ἐπᾴδειν · ἴωμεν εἰς Ἀθήνας . ἔοικε γὰρ ὄντως χαλεπὸν εἶναι φωνὴν ἐχούσῃ πόλει καὶ μοῦσαν ἀπεχθάνεσθαι .
Lemmas: Ἀριστοτέλης δέ καί αὐτός ἐν ὁ Βοττιαῖος πολιτεία δῆλος εἰμί οὐ νομίζω ἀναιρέω ὁ παῖς ὑπό ὁ Μίνως , ἀλλά θητεύω ἐν ὁ Κρήτη καταγηράσκω · καί ποτέ Κρής εὐχή παλαιός ἀποδίδωμι ἄνθρωπος ἀπαρχή εἰς Δελφοί ἀποστέλλω , ὁ δέ πέμπω ἀναμίσγω ἔκγονος ἐκεῖνος συνεξέρχομαι · ὡς δέ οὐ εἰμί ἱκανός τρέφω ἑαυτοῦ αὐτόθι , πρῶτος μέν εἰς Ἰταλία διαπεράω ἐκεῖ κατοικέω περί ὁ Ἰαπυγία , ἐκεῖθεν δέ αὖθις εἰς Θρᾴκη κομίζω καί καλέω Βοττιαῖος · διό ὁ κόρη ὁ Βοττιαῖος θυσία τις τελέω ἐπαείδω · ἔρχομαι εἰς Ἀθῆναι . ἔοικα γάρ ὄντως χαλεπός εἰμί φωνή ἔχω πόλις καί μοῦσα ἀπεχθάνομαι .
plutarchus.theseus 16.3
καὶ γὰρ ὁ Μίνως ἀεὶ διετέλει κακῶς ἀκούων καὶ λοιδορούμενος ἐν τοῖς Ἀττικοῖς θεάτροις , καὶ οὔτε Ἡσίοδος αὐτὸν ὤνησε βασιλεύτατον οὔτε Ὅμηρος ὀαριστὴν Διὸς προσαγορεύσας , ἀλλʼ ἐπικρατήσαντες οἱ τραγικοὶ πολλὴν ἀπὸ τοῦ λογείου καὶ τῆς σκηνῆς ἀδοξίαν αὐτοῦ κατεσκέδασαν ὡς χαλεποῦ καὶ βιαίου γενομένου . καίτοι φασὶ τὸν μὲν Μίνω βασιλέα καὶ νομοθέτην , δικαστὴν δὲ τὸν Ῥαδάμανθυν εἶναι καὶ φύλακα τῶν ὡρισμένων ὑπʼ ἐκείνου δικαίων .
Lemmas: καί γάρ ὁ Μίνως ἀεί διατελέω κακός ἀκούω καί λοιδορέω ἐν ὁ Ἀττικός θέατρον , καί οὔτε Ἡσίοδος αὐτός ὀνίνημι βασίλειος οὔτε Ὅμηρος ὀαριστής Ζεύς προσαγορεύω , ἀλλά ἐπικρατέω ὁ τραγικός πολύς ἀπό ὁ λογεῖον καί ὁ σκηνή ἀδοξία αὐτός κατασκεδάννυμι ὡς χαλεπός καί βίαιος γίγνομαι . καίτοι φημί ὁ μέν Μίνως βασιλεύς καί νομοθέτης , δικαστής δέ ὁ Ῥαδάμανθυς εἰμί καί φύλαξ ὁ ὁρίζω ὑπό ἐκεῖνος δίκαιος .
plutarchus.theseus 17.1
ἐπεὶ δʼ οὖν καθῆκεν ὁ χρόνος τοῦ τρίτου δασμοῦ , καὶ παρέχειν ἔδει τοὺς πατέρας ἐπὶ τὸν κλῆρον οἷς ἦσαν ἠΐθεοι παῖδες , αὖθις ἀνεφύοντο τῷ Αἰγεῖ διαβολαὶ πρὸς τοὺς πολίτας , ὀδυρομένους καὶ ἀγανακτοῦντας ὅτι πάντων αἴτιος ὢν ἐκεῖνος , οὐδὲν μέρος ἔχει τῆς κολάσεως μόνος , ἀλλʼ ἐπὶ νόθῳ καὶ ξένῳ παιδὶ τὴν ἀρχὴν πεποιημένος αὐτοὺς περιορᾷ γνησίων ἐρήμους καὶ ἄπαιδας ἀπολειπομένους .
Lemmas: ἐπεί δέ οὖν καθίημι ὁ χρόνος ὁ τρίτος δασμός , καί παρέχω δέω ὁ πατήρ ἐπί ὁ κλῆρος ὅς εἰμί ἠίθεος παῖς , αὖθις ἀναφύω ὁ Αἰγεύς διαβολή πρός ὁ πολίτης , ὀδύρομαι καί ἀγανακτέω ὅτι πᾶς αἴτιος εἰμί ἐκεῖνος , οὐδείς μέρος ἔχω ὁ κόλασις μόνος , ἀλλά ἐπί νόθος καί ξένος παῖς ὁ ἀρχή ποιέω αὐτός περιοράω γνήσιος ἐρῆμος καί ἄπαις ἀπολείπω .
plutarchus.theseus 17.2
ταῦτʼ ἠνία τὸν Θησέα , καὶ δικαιῶν μὴ ἀμελεῖν , ἀλλὰ κοινωνεῖν τῆς τύχης τοῖς πολίταις , ἐπέδωκεν ἑαυτὸν ἄνευ κλήρου προσελθών . καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις τό τε φρόνημα θαυμαστὸν ἐφάνη καὶ τὸ δημοτικὸν ἠγάπησαν , ὁ δὲ Αἰγεύς , ἐπεὶ δεόμενος καὶ καθικετεύων ἀμετάπειστον ἑώρα καὶ ἀμετάτρεπτον , ἀπεκλήρωσε τοὺς ἄλλους παῖδας .
Lemmas: οὗτος ἀνιάω ὁ Θησεύς , καί δικαιόω μή ἀμελέω , ἀλλά κοινωνέω ὁ τύχη ὁ πολίτης , ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ἄνευ κλῆρος προσέρχομαι . καί ὁ μέν ἄλλος ὁ τε φρόνημα θαυμαστός φαίνω καί ὁ δημοτικός ἀγαπάω , ὁ δέ Αἰγεύς , ἐπεί δέω καί καθικετεύω ἀμετάπειστος ὁράω καί ἀμετάτρεπτος , ἀποκληρόω ὁ ἄλλος παῖς .
plutarchus.theseus 17.3
Ἑλλάνικος δέ φησιν οὐ τοὺς λαχόντας ἀπὸ κλήρου καὶ τὰς λαχούσας ἐκπέμπειν τὴν πόλιν , αὐτὸν δὲ τὸν Μίνω παραγινόμενον ἐκλέγεσθαι καὶ τὸν Θησέα πάντων ἑλέσθαι πρῶτον ἐπὶ τοῖς ὁρισθεῖσιν · ὡρισμένον δʼ εἶναι τὴν μὲν ναῦν Ἀθηναίους παρέχειν , ἐμβάντας δὲ πλεῖν σὺν αὐτῷ τοὺς ἠϊθέους μηδὲν ὅπλον ἀρήϊον ἐπιφερομένους , ἀπολομένου δὲ τοῦ Μινωταύρου πέρας ἔχειν τὴν ποινήν .
Lemmas: Ἑλλάνικος δέ φημί οὐ ὁ λαγχάνω ἀπό κλῆρος καί ὁ λαγχάνω ἐκπέμπω ὁ πόλις , αὐτός δέ ὁ Μίνως παραγίγνομαι ἐκλέγω καί ὁ Θησεύς πᾶς αἱρέω πρῶτος ἐπί ὁ ὁρίζω · ὁρίζω δέ εἰμί ὁ μέν ναῦς Ἀθηναῖος παρέχω , ἐμβαίνω δέ πλέω σύν αὐτός ὁ ἠίθεος μηδείς ὅπλον ἄρειος ἐπιφέρω , ἀπόλλυμι δέ ὁ Μινώταυρος πέρας ἔχω ὁ ποινή .
plutarchus.theseus 17.4
πρότερον μὲν οὖν οὐδεμία σωτηρίας ἐλπὶς ὑπέκειτο · διὸ καὶ μέλαν ἱστίον ἔχουσαν , ὡς ἐπὶ συμφορᾷ προδήλῳ , τὴν ναῦν ἔπεμπον · τότε δὲ τοῦ Θησέως τὸν πατέρα θαρρύνοντος καὶ μεγαληγοροῦντος ὡς χειρώσεται τὸν Μινώταυρον , ἔδωκεν ἕτερον ἱστίον λευκὸν τῷ κυβερνήτῃ , κελεύσας ὑποστρέφοντα σωζομένου τοῦ Θησέως ἐπάρασθαι τὸ λευκόν , εἰ δὲ μή , τῷ μέλανι πλεῖν καὶ ἀποσημαίνειν τὸ πάθος .
Lemmas: πρότερος μέν οὖν οὐδείς σωτηρία ἐλπίς ὑπόκειμαι · διό καί μέλας ἱστίον ἔχω , ὡς ἐπί συμφορά πρόδηλος , ὁ ναῦς πέμπω · τότε δέ ὁ Θησεύς ὁ πατήρ θαρσύνω καί μεγαληγορέω ὡς χειρόω ὁ Μινώταυρος , δίδωμι ἕτερος ἱστίον λευκός ὁ κυβερνήτης , κελεύω ὑποστρέφω σῴζω ὁ Θησεύς ἐπαίρω ὁ λευκός , εἰ δέ μή , ὁ μέλας πλέω καί ἀποσημαίνω ὁ πάθος .
plutarchus.theseus 17.5
ὁ δὲ Σιμωνίδης οὐ λευκόν φησιν εἶναι τὸ δοθὲν ὑπὸ τοῦ Αἰγέως , ἀλλὰ φοινίκεον ἱστίον ὑγρῷ πεφυρμένον πρίνου ἄνθει ἐριθάλλου · καὶ τοῦτο τῆς σωτηρίας αὐτῶν ποιήσασθαι σημεῖον · ἐκυβέρνα δὲ τὴν ναῦν Ἀμαρσυάδας Φέρεκλος , ὥς φησι Σιμωνίδης .
Lemmas: ὁ δέ Σιμωνίδης οὐ λευκός φημί εἰμί ὁ δίδωμι ὑπό ὁ Αἰγεύς , ἀλλά φοινίκεος ἱστίον ὑγρός φύρω πρῖνος ἄνθος ἐρίθαλλος · καί οὗτος ὁ σωτηρία αὐτός ποιέω σημεῖον · κυβερνάω δέ ὁ ναῦς Ἀμαρσυάδας Φέρεκλος , ὡς φημί Σιμωνίδης .
plutarchus.theseus 17.6
φιλόχορος δὲ παρὰ Σκίρου φησὶν ἐκ Σαλαμῖνος τὸν Θησέα λαβεῖν κυβερνήτην μὲν Ναυσίθοον , πρωρέα δὲ Φαίακα , μηδέπω τότε τῶν Ἀθηναίων προσεχόντων τῇ θαλάττῃ · καὶ γὰρ εἶναι τῶν ἠϊθέων ἕνα Μενέσθην Σκίρου θυγατριδοῦν . μαρτυρεῖ δὲ τούτοις ἡρῷα Ναυσιθόου καὶ Φαίακος εἱσαμένου Θησέως Φαληροῖ πρὸς τῷ τοῦ Σκίρου ἱερῷ , καὶ τὴν ἑορτὴν τὰ Κυβερνήσιά φασιν ἐκείνοις τελεῖσθαι .
Lemmas: φιλόχορος δέ παρά Σκίρος φημί ἐκ Σαλαμίς ὁ Θησεύς λαμβάνω κυβερνήτης μέν Ναυσίθοος , πρωρεύς δέ Φαίαξ , μηδέπω τότε ὁ Ἀθηναῖος προσέχω ὁ θάλασσα · καί γάρ εἰμί ὁ ἠίθεος εἷς Μενέσθης Σκίρος θυγατριδοῦς . μαρτυρέω δέ οὗτος ἡρῷον Ναυσίθοος καί Φαίαξ ἵζω Θησεύς Φαληροῖ πρός ὁ ὁ Σκίρος ἱερόν , καί ὁ ἑορτή ὁ Κυβερνάσιος φημί ἐκεῖνος τελέω .
plutarchus.theseus 18.1
γενομένου δὲ τοῦ κλήρου παραλαβὼν τοὺς λαχόντας ὁ Θησεὺς ἐκ τοῦ πρυτανείου , καὶ παρελθὼν εἰς Δελφίνιον , ἔθηκεν ὑπὲρ αὐτῶν τῷ Ἀπόλλωνι τὴν ἱκετηρίαν . ἦν δὲ κλάδος ἀπὸ τῆς ἱερᾶς ἐλαίας , ἐρίῳ λευκῷ κατεστεμμένος . εὐξάμενος δὲ κατέβαινεν ἕκτῃ μηνὸς ἐπὶ θάλασσαν ἱσταμένου Μουνυχιῶνος , ᾗ καὶ νῦν ἔτι τὰς κόρας πέμπουσιν ἱλασομένας εἰς Δελφίνιον .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ κλῆρος παραλαμβάνω ὁ λαγχάνω ὁ Θησεύς ἐκ ὁ πρυτανεῖον , καί παρέρχομαι εἰς Δελφίνιον , τίθημι ὑπέρ αὐτός ὁ Ἀπόλλων ὁ ἱκετηρία . εἰμί δέ κλάδος ἀπό ὁ ἱερός ἐλαία , ἔριον λευκός καταστέφω . εὔχομαι δέ καταβαίνω ἕκτος μείς ἐπί θάλασσα ἵστημι Μουνυχιών , ὅς καί νῦν ἔτι ὁ κόρη πέμπω ἱλάσκομαι εἰς Δελφίνιον .
plutarchus.theseus 18.2
λέγεται δὲ αὐτῷ τὸν μὲν ἐν Δελφοῖς ἀνελεῖν θεὸν Ἀφροδίτην καθηγεμόνα ποιεῖσθαι καὶ παρακαλεῖν συνέμπορον , θύοντι δὲ πρὸς θαλάσσῃ τὴν αἶγα θήλειαν οὖσαν αὐτομάτως τράγον γενέσθαι · διὸ καὶ καλεῖσθαι τὴν θεὸν Ἐπιτραγίαν .
Lemmas: λέγω δέ αὐτός ὁ μέν ἐν Δελφοί ἀναιρέω θεός Ἀφροδίτη καθηγεμών ποιέω καί παρακαλέω συνέμπορος , θύω δέ πρός θάλασσα ὁ αἴξ θῆλυς εἰμί αὐτόματος τράγος γίγνομαι · διό καί καλέω ὁ θεός Ἐπιτραγία .
plutarchus.theseus 19.1
ἐπεὶ δὲ κατέπλευσεν εἰς Κρήτην , ὡς μὲν οἱ πολλοὶ γράφουσι καὶ ᾄδουσι , παρὰ τῆς Ἀριάδνης ἐρασθείσης τὸ λίνον λαβών , καὶ διδαχθεὶς ὡς ἔστι τοῦ λαβυρίνθου τοὺς ἑλιγμοὺς διεξελθεῖν , ἀπέκτεινε τὸν Μινώταυρον καὶ ἀπέπλευσε τὴν Ἀριάδνην ἀναλαβὼν καὶ τοὺς ἠϊθέους . Φερεκύδης δὲ καὶ τὰ ἐδάφη τῶν Κρητικῶν νεῶν φησιν ἐκκόψαι τὸν Θησέα , τὴν δίωξιν ἀφαιρούμενον .
Lemmas: ἐπεί δέ καταπλέω εἰς Κρήτη , ὡς μέν ὁ πολύς γράφω καί ἀείδω , παρά ὁ Ἀριάδνη ἔραμαι ὁ λίνον λαμβάνω , καί διδάσκω ὡς εἰμί ὁ λαβύρινθος ὁ ἑλιγμός διεξέρχομαι , ἀποκτείνω ὁ Μινώταυρος καί ἀποπλέω ὁ Ἀριάδνη ἀναλαμβάνω καί ὁ ἠίθεος . Φερεκύδης δέ καί ὁ ἔδαφος ὁ Κρητικός ναῦς φημί ἐκκόπτω ὁ Θησεύς , ὁ δίωξις ἀφαιρέω .
plutarchus.theseus 19.2
δήμων δὲ καὶ τὸν Ταῦρον ἀναιρεθῆναί φησι τὸν τοῦ Μίνω στρατηγόν , ἐν τῷ λιμένι διαναυμαχοῦντα τοῦ Θησέως ἐκπλέοντος . ὡς δὲ Φιλόχορος ἱστόρηκε , τὸν ἀγῶνα τοῦ Μίνω συντελοῦντος , ἐπίδοξος ὢν ἅπαντας πάλιν νικήσειν , ὁ Ταῦρος ἐφθονεῖτο . καὶ γὰρ ἡ δύναμις αὐτοῦ διὰ τὸν τρόπον ἦν ἐπαχθής , καὶ διαβολὴν εἶχεν ὡς τῇ Πασιφάῃ πλησιάζων . διὸ καὶ τοῦ Θησέως ἀξιοῦντος ἀγωνίσασθαι συνεχώρησεν ὁ Μίνως .
Lemmas: δῆμος δέ καί ὁ Ταῦρος ἀναιρέω φημί ὁ ὁ Μίνως στρατηγός , ἐν ὁ λιμήν διαναυμαχέω ὁ Θησεύς ἐκπλέω . ὡς δέ Φιλόχορος ἱστορέω , ὁ ἀγών ὁ Μίνως συντελέω , ἐπίδοξος εἰμί ἅπας πάλιν νικάω , ὁ Ταῦρος φθονέω . καί γάρ ὁ δύναμις αὐτός διά ὁ τρόπος εἰμί ἐπαχθής , καί διαβολή ἔχω ὡς ὁ Πασιφάη πλησιάζω . διό καί ὁ Θησεύς ἀξιόω ἀγωνίζομαι συγχωρέω ὁ Μίνως .
plutarchus.theseus 19.3
ἔθους δὲ ὄντος ἐν Κρήτῃ θεᾶσθαι καὶ τὰς γυναῖκας , Ἀριάδνη παροῦσα πρός τε τὴν ὄψιν ἐξεπλάγη τοῦ Θησέως καὶ τὴν ἄθλησιν ἐθαύμασε πάντων κρατήσαντος . ἡσθεὶς δὲ καὶ ὁ Μίνως μάλιστα τοῦ Ταύρου καταπαλαισθέντος καὶ προπηλακισθέντος , ἀπέδωκε τῷ Θησεῖ τοὺς παῖδας καὶ ἀνῆκε τῇ πόλει τὸν δασμόν .
Lemmas: ἔθος δέ εἰμί ἐν Κρήτη θεάομαι καί ὁ γυνή , Ἀριάδνη πάρειμι πρός τε ὁ ὄψις ἐκπλήσσω ὁ Θησεύς καί ὁ ἄθλησις θαυμάζω πᾶς κρατέω . ἥδομαι δέ καί ὁ Μίνως μάλα ὁ Ταῦρος καταπαλαίω καί προπηλακίζω , ἀποδίδωμι ὁ Θησεύς ὁ παῖς καί ἀνίημι ὁ πόλις ὁ δασμός .
plutarchus.theseus 19.4
ἰδίως δέ πως καὶ περιττῶς ὁ Κλείδημος ἀπήγγειλε περὶ τούτων , ἄνωθέν ποθεν ἀρξάμενος , ὅτι δόγμα κοινὸν ἦν Ἑλλήνων μηδεμίαν ἐκπλεῖν τριήρη μηδαμόθεν ἀνδρῶν πέντε πλείονας δεχομένην · τὸν δὲ ἄρχοντα τῆς Ἀργοῦς Ἰάσονα μόνον περιπλεῖν ἐξείργοντα τῆς θαλάττης τὰ λῃστήρια . Δαιδάλου δὲ πλοίῳ φυγόντος εἰς Ἀθήνας , Μίνως παρὰ τὰ δόγματα μακραῖς ναυσὶ διώκων ὑπὸ χειμῶνος εἰς Σικελίαν ἀπηνέχθη κἀκεῖ κατέστρεψε τὸν βίον .
Lemmas: ἴδιος δέ πως καί περισσός ὁ Κλείδημος ἀπαγγέλλω περί οὗτος , ἄνωθεν ποθεν ἄρχω , ὅτι δόγμα κοινός εἰμί Ἕλλην μηδείς ἐκπλέω τριήρης μηδαμόθεν ἀνήρ πέντε πολύς δέχομαι · ὁ δέ ἄρχω ὁ Ἀργώ Ἰάσων μόνος περιπλέω ἐξέργω ὁ θάλασσα ὁ λῃστήριον . Δαίδαλος δέ πλοῖον φεύγω εἰς Ἀθῆναι , Μίνως παρά ὁ δόγμα μακρός ναῦς διώκω ὑπό χειμών εἰς Σικελία ἀποφέρω ἐκεῖ καταστρέφω ὁ βίος .
plutarchus.theseus 19.5
ἐπεὶ δὲ Δευκαλίων ὁ υἱὸς αὐτοῦ πολεμικῶς ἔχων πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἔπεμψεν , ἐκδιδόναι Δαίδαλον αὑτῷ κελεύων ἢ τοὺς παῖδας ἀποκτενεῖν ἀπειλῶν οὓς ἔλαβεν ὁμήρους ὁ Μίνως , τούτῳ μὲν ἀπεκρίνατο πρᾴως ὁ Θησέυς , παραιτούμενος ἀνεψιὸν ὄντα Δαίδαλον κἀκείνῳ κατὰ γένος προσήκοντα , μητρὸς ὄντα Μερόπης τῆς Ἐρεχθέως , αὐτὸς δὲ ναυπηγίαν ἐπεβάλετο , τὴν μὲν ἐν Θυμαιταδῶν αὐτόθι μακρὰν τῆς ξενικῆς ὁδοῦ , τὴν δὲ διὰ Πιτθέως ἐν Τροιζῆνι , βουλόμενος λανθάνειν .
Lemmas: ἐπεί δέ Δευκαλίων ὁ υἱός αὐτός πολεμικός ἔχω πρός ὁ Ἀθηναῖος πέμπω , ἐκδίδωμι Δαίδαλος ἑαυτοῦ κελεύω ἤ ὁ παῖς ἀποκτείνω ἀπειλέω ὅς λαμβάνω ὅμηρος ὁ Μίνως , οὗτος μέν ἀποκρίνω πρᾶος ὁ Θησέυς , παραιτέομαι ἀνεψιός εἰμί Δαίδαλος ἐκεῖνος κατά γένος προσήκω , μήτηρ εἰμί Μερόπη ὁ Ἐρεχθεύς , αὐτός δέ ναυπηγία ἐπιβάλλω , ὁ μέν ἐν Θυμαιτάδης αὐτόθι μακρός ὁ ξενικός ὁδός , ὁ δέ διά Πιτθεύς ἐν Τροιζήν , βούλομαι λανθάνω .
plutarchus.theseus 19.6
γενομένων δὲ ἑτοίμων ἐξέπλευσε τόν τε Δαίδαλον ἔχων καὶ φυγάδας ἐκ Κρήτης καθηγεμόνας · οὐδενὸς δὲ προειδότος , ἀλλὰ ναῦς φιλίας οἰομένων τῶν Κρητῶν προσφέρεσθαι , τοῦ λιμένος κρατήσας καὶ ἀποβὰς ἔφθασεν εἰς τὴν Κνωσσὸν παρελθών · καὶ μάχην ἐν πύλαις τοῦ Λαβυρίνθου συνάψας ἀπέκτεινε τὸν Δευκαλίωνα καὶ τοὺς δορυφόρους .
Lemmas: γίγνομαι δέ ἑτοῖμος ἐκπλέω ὁ τε Δαίδαλος ἔχω καί φυγάς ἐκ Κρήτη καθηγεμών · οὐδείς δέ πρόοιδα , ἀλλά ναῦς φίλιος οἴομαι ὁ Κρής προσφέρω , ὁ λιμήν κρατέω καί ἀποβαίνω φθάνω εἰς ὁ Κνωσσός παρέρχομαι · καί μάχη ἐν πύλη ὁ Λαβύρινθος συνάπτω ἀποκτείνω ὁ Δευκαλίων καί ὁ δορυφόρος .
plutarchus.theseus 19.7
ἐν δὲ τοῖς πράγμασι τῆς Ἀριάδνης γενομένης , σπεισάμενος πρὸς αὐτὴν τούς τε ἠϊθέους ἀνέλαβε καὶ φιλίαν ἐποίησε τοῖς Ἀθηναίοις πρὸς τοὺς Κρῆτας , ὀμόσαντας μηδέποτε πολέμου κατάρξειν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ πρᾶγμα ὁ Ἀριάδνη γίγνομαι , σπένδω πρός αὐτός ὁ τε ἠίθεος ἀναλαμβάνω καί φιλία ποιέω ὁ Ἀθηναῖος πρός ὁ Κρής , ὄμνυμι μηδέποτε πόλεμος κατάρχω .
plutarchus.theseus 20.1
πολλοὶ δὲ λόγοι καὶ περὶ τούτων ἔτι λέγονται καὶ περὶ τῆς Ἀριάδνης , οὐδὲν ὁμολογούμενον ἔχοντες . οἱ μὲν γὰρ ἀπάγξασθαί φασιν αὐτὴν ἀπολειφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Θησέως , οἱ δὲ εἰς Νάξον ὑπὸ ναυτῶν κομισθεῖσαν Οἰνάρῳ τῷ ἱερεῖ τοῦ Διονύσου συνοικεῖν , ἀπολειφθῆναι δὲ τοῦ Θησέως ἐρῶντος ἑτέρας · δεινὸς γάρ μὲν ἔτειρεν ἔρως Πανοπηΐδος Αἴγλης .
Lemmas: πολύς δέ λόγος καί περί οὗτος ἔτι λέγω καί περί ὁ Ἀριάδνη , οὐδείς ὁμολογέω ἔχω . ὁ μέν γάρ ἀπάγχω φημί αὐτός ἀπολείπω ὑπό ὁ Θησεύς , ὁ δέ εἰς Νάξος ὑπό ναύτης κομίζω Οἴναρος ὁ ἱερεύς ὁ Διόνυσος συνοικέω , ἀπολείπω δέ ὁ Θησεύς ἐράω ἕτερος · δεινός γάρ μέν τείρω ἔρως Πανοπηΐς Αἴγλη .
plutarchus.theseus 20.2
τοῦτο γὰρ τὸ ἔπος ἐκ τῶν Ἡσιόδου Πεισίστρατον ἐξελεῖν φησιν Ἡρέας ὁ Μεγαρεύς , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν Ὁμήρου νέκυιαν τὸ Θησέα Πειρίθοόν τε θεῶν ἀριδείκετα τέκνα , χαριζόμενον Ἀθηναίοις · ἔνιοι δὲ καὶ τεκεῖν ἐκ Θησέως Ἀριάδνην Οἰνοπίωνα καὶ Στάφυλον · ὧν καὶ ὁ Χῖος Ἴων ἐστὶ περὶ τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος λέγων · τήν ποτε Θησείδης ἔκτισεν Οἰνοπίων . ἃ δʼ ἐστὶν εὐφημότατα τῶν μυθολογουμένων , πάντες ὡς ἔπος εἰπεῖν διὰ στόματος ἔχουσιν . ἴδιον δέ τινα περὶ τούτων λόγον ἐκδέδωκε Παίων ὁ Ἀμαθούσιος .
Lemmas: οὗτος γάρ ὁ ἔπος ἐκ ὁ Ἡσίοδος Πεισίστρατος ἐξαιρέω φημί Ἡρέας ὁ Μεγαρεύς , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐμβάλλω εἰς ὁ Ὅμηρος νέκυια ὁ Θησεύς Πειρίθοος τε θεός ἀριδείκετος τέκνον , χαρίζω Ἀθηναῖος · ἔνιοι δέ καί τίκτω ἐκ Θησεύς Ἀριάδνη Οἰνοπίων καί Στάφυλος · ὅς καί ὁ Χῖος Ἴων εἰμί περί ὁ ἑαυτοῦ πατρίς λέγω · ὁ ποτέ Θησείδαι κτίζω Οἰνοπίων . ὅς δέ εἰμί εὔφημος ὁ μυθολογέω , πᾶς ὡς ἔπος λέγω διά στόμα ἔχω . ἴδιος δέ τις περί οὗτος λόγος ἐκδίδωμι Παίων ὁ Ἀμαθούσιος .
plutarchus.theseus 20.3
τὸν γὰρ Θησέα φησὶν ὑπὸ χειμῶνος εἰς Κύπρον ἐξενεχθέντα καὶ τὴν Ἀριάδνην ἔγκυον ἔχοντα , φαύλως δὲ διακειμένην ὑπὸ τοῦ σάλου καὶ δυσφοροῦσαν , ἐκβιβάσαι μόνην , αὐτὸν δὲ τῷ πλοίῳ βοηθοῦντα πάλιν εἰς τὸ πέλαγος ἀπὸ τῆς γῆς φέρεσθαι . τὰς οὖν ἐγχωρίους γυναῖκας τὴν Ἀριάδνην ἀναλαβεῖν καὶ περιέπειν ἀθυμοῦσαν ἐπὶ τῇ μονώσει , καὶ γράμματα πλαστὰ προσφέρειν , ὡς τοῦ Θησέως γράφοντος αὐτῇ , καὶ περὶ τὴν ὠδῖνα συμπονεῖν καὶ βοηθεῖν · ἀποθανοῦσαν δὲ θάψαι μὴ τεκοῦσαν .
Lemmas: ὁ γάρ Θησεύς φημί ὑπό χειμών εἰς Κύπρος ἐκφέρω καί ὁ Ἀριάδνη ἔγκυος ἔχω , φαῦλος δέ διάκειμαι ὑπό ὁ σάλος καί δυσφορέω , ἐκβιβάζω μόνος , αὐτός δέ ὁ πλοῖον βοηθέω πάλιν εἰς ὁ πέλαγος ἀπό ὁ γῆ φέρω . ὁ οὖν ἐγχώριος γυνή ὁ Ἀριάδνη ἀναλαμβάνω καί περιέπω ἀθυμόω ἐπί ὁ μόνωσις , καί γράμμα πλαστός προσφέρω , ὡς ὁ Θησεύς γράφω αὐτός , καί περί ὁ ὠδίς συμπονέω καί βοηθέω · ἀποθνῄσκω δέ θάπτω μή τίκτω .
plutarchus.theseus 20.4
ἐπελθόντα δὲ τὸν Θησέα καὶ περίλυπον γενόμενον τοῖς μὲν ἐγχωρίοις ἀπολιπεῖν χρήματα , συντάξαντα θύειν τῇ Ἀριάδνῃ , δύο δὲ μικροὺς ἀνδριαντίσκους ἱδρύσασθαι , τὸν μὲν ἀργυροῦν , τὸν δὲ χαλκοῦν . ἐν δὲ τῇ θυσίᾳ τοῦ Γορπιαίου μηνὸς ἱσταμένου δευτέρᾳ κατακλινόμενόν τινα τῶν νεανίσκων φθέγγεσθαι καὶ ποιεῖν ἅπερ ὠδίνουσαι γυναῖκες · καλεῖν δὲ τὸ ἄλσος Ἀμαθουσίους , ἐν ᾧ τὸν τάφον δεικνύουσιν , Ἀριάδνης Ἀφροδίτης .
Lemmas: ἐπέρχομαι δέ ὁ Θησεύς καί περίλυπος γίγνομαι ὁ μέν ἐγχώριος ἀπολείπω χρῆμα , συντάσσω θύω ὁ Ἀριάδνη , δύο δέ μικρός ἀνδριαντίσκος ἱδρύω , ὁ μέν ἀργύρεος , ὁ δέ χάλκεος . ἐν δέ ὁ θυσία ὁ Γορπιαῖος μείς ἵστημι δεύτερος κατακλίνω τις ὁ νεανίσκος φθέγγομαι καί ποιέω ὅς ὠδίνω γυνή · καλέω δέ ὁ ἄλσος Ἀμαθούσιος , ἐν ὅς ὁ τάφος δείκνυμι , Ἀριάδνη Ἀφροδίτη .