ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.theseus 20.5
καὶ Ναξίων δέ τινες ἰδίως ἱστοροῦσι δύο Μίνωας γενέσθαι καὶ δύο Ἀριάδνας , ὧν τὴν μὲν Διονύσῳ γαμηθῆναί φασιν ἐν Νάξῳ καὶ τοὺς περὶ Στάφυλον τεκεῖν , τὴν δὲ νεωτέραν ἁρπασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Θησέως καὶ ἀπολειφθεῖσαν εἰς Νάξον ἐλθεῖν , καὶ τροφὸν μετʼ αὐτῆς ὄνομα Κορκύνην , ἧς δείκνυσθαι τάφον . ἀποθανεῖν δὲ καὶ τὴν Ἀριάδνην αὐτόθι καὶ τιμὰς ἔχειν οὐχ ὁμοίας τῇ προτέρᾳ . τῇ μὲν γὰρ ἡδομένους καὶ παίζοντας ἑορτάζειν , τὰς δὲ ταύτῃ δρωμένας θυσίας εἶναι πένθει τινὶ καὶ στυγνότητι μεμιγμένας .
Lemmas: καί Νάξιος δέ τις ἴδιος ἱστορέω δύο Μίνως γίγνομαι καί δύο Ἀριάδνη , ὅς ὁ μέν Διόνυσος γαμέω φημί ἐν Νάξος καί ὁ περί Στάφυλος τίκτω , ὁ δέ νέος ἁρπάζω ὑπό ὁ Θησεύς καί ἀπολείπω εἰς Νάξος ἔρχομαι , καί τροφός μετά αὐτός ὄνομα Κορκύνη , ὅς δείκνυμι τάφος . ἀποθνῄσκω δέ καί ὁ Ἀριάδνη αὐτόθι καί τιμή ἔχω οὐ ὅμοιος ὁ πρότερος . ὁ μέν γάρ ἥδομαι καί παίζω ἑορτάζω , ὁ δέ οὗτος δράω θυσία εἰμί πένθος τις καί στυγνότης μείγνυμι .
plutarchus.theseus 21.1
ἐκ δὲ τῆς Κρήτης ἀποπλέων εἰς Δῆλον κατέσχε · καὶ τῷ θεῷ θύσας καὶ ἀναθεὶς τὸ ἀφροδίσιον ὃ παρὰ τῆς Ἀριάδνης ἔλαβεν , ἐχόρευσε μετὰ τῶν ἠϊθέων χορείαν ἣν ἔτι νῦν ἐπιτελεῖν Δηλίους λέγουσι , μίμημα τῶν ἐν τῷ Λαβυρίνθῳ περιόδων καὶ διεξόδων , ἔν τινι ῥυθμῷ παραλλάξεις καὶ ἀνελίξεις ἔχοντι γιγνομένην .
Lemmas: ἐκ δέ ὁ Κρήτη ἀποπλέω εἰς Δῆλος κατέχω · καί ὁ θεός θύω καί ἀνατίθημι ὁ ἀφροδίσιος ὅς παρά ὁ Ἀριάδνη λαμβάνω , χορεύω μετά ὁ ἠίθεος χορεία ὅς ἔτι νῦν ἐπιτελέω Δήλιος λέγω , μίμημα ὁ ἐν ὁ Λαβύρινθος περίοδος καί διέξοδος , ἐν τις ῥυθμός παράλλαξις καί ἀνέλιξις ἔχω γίγνομαι .
plutarchus.theseus 21.2
καλεῖται δὲ τὸ γένος τοῦτο τῆς χορείας ὑπὸ Δηλίων γέρανος , ὡς ἱστορεῖ Δικαίαρχος . ἐχόρευσε δὲ περὶ τὸν Κερατῶνα βωμόν , ἐκ κεράτων συνηρμοσμένον εὐωνύμων ἁπάντων . ποιῆσαι δὲ καὶ ἀγῶνά φασιν αὐτὸν ἐν Δήλῳ , καὶ τοῖς νικῶσι τότε πρῶτον ὑπʼ ἐκείνου φοίνικα δοθῆναι .
Lemmas: καλέω δέ ὁ γένος οὗτος ὁ χορεία ὑπό Δήλιος γέρανος , ὡς ἱστορέω Δικαίαρχος . χορεύω δέ περί ὁ Κερατών βωμός , ἐκ κέρας συναρμόζω εὐώνυμος ἅπας . ποιέω δέ καί ἀγών φημί αὐτός ἐν Δῆλος , καί ὁ νικάω τότε πρῶτος ὑπό ἐκεῖνος φοῖνιξ δίδωμι .
plutarchus.theseus 22.1
τῇ δὲ Ἀττικῇ προσφερομένων ἐκλαθέσθαι μὲν αὐτόν , ἐκλαθέσθαι δὲ τὸν κυβερνήτην ὑπὸ χαρᾶς ἐπάρασθαι τὸ ἱστίον ᾧ τὴν σωτηρίαν αὐτῶν ἔδει γνώριμον τῷ Αἰγεῖ γενέσθαι · τὸν δὲ ἀπογνόντα ῥῖψαι κατὰ τῆς πέτρας ἑαυτὸν καὶ διαφθαρῆναι . καταπλεύσας δὲ ὁ Θησεὺς ἔθυε μὲν αὐτὸς ἃς ἐκπλέων θυσίας εὔξατο τοῖς θεοῖς Φαληροῖ , κήρυκα δὲ ἀπέστειλε τῆς σωτηρίας ἄγγελον εἰς ἄστυ .
Lemmas: ὁ δέ Ἀττική προσφέρω ἐκλανθάνω μέν αὐτός , ἐκλανθάνω δέ ὁ κυβερνήτης ὑπό χαρά ἐπαίρω ὁ ἱστίον ὅς ὁ σωτηρία αὐτός δέω γνώριμος ὁ Αἰγεύς γίγνομαι · ὁ δέ ἀπογιγνώσκω ῥίπτω κατά ὁ πέτρα ἑαυτοῦ καί διαφθείρω . καταπλέω δέ ὁ Θησεύς θύω μέν αὐτός ὅς ἐκπλέω θυσία εὔχομαι ὁ θεός Φαληροῖ , κῆρυξ δέ ἀποστέλλω ὁ σωτηρία ἄγγελος εἰς ἄστυ .
plutarchus.theseus 22.2
οὗτος ἐνέτυχεν ὀδυρομένοις τε πολλοῖς τὴν τοῦ βασιλέως τελευτὴν καὶ χαίρουσιν , ὡς εἰκός , ἑτέροις καὶ φιλοφρονεῖσθαι καὶ στεφανοῦν αὐτὸν ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ προθύμοις οὖσι . τοὺς μὲν οὖν στεφάνους δεχόμενος τὸ κηρύκειον ἀνέστεφεν , ἐπανελθὼν δὲ ἐπὶ θάλασσαν οὔπω πεποιημένου σπονδὰς τοῦ Θησέως ἔξω περιέμεινε , μὴ βουλόμενος τὴν θυσίαν ταράξαι .
Lemmas: οὗτος ἐντυγχάνω ὀδύρομαι τε πολύς ὁ ὁ βασιλεύς τελευτή καί χαίρω , ὡς ἔοικα , ἕτερος καί φιλοφρονέομαι καί στεφανόω αὐτός ἐπί ὁ σωτηρία πρόθυμος εἰμί . ὁ μέν οὖν στέφανος δέχομαι ὁ κηρύκειον ἀναστέφω , ἐπανέρχομαι δέ ἐπί θάλασσα οὔπω ποιέω σπονδή ὁ Θησεύς ἔξω περιμένω , μή βούλομαι ὁ θυσία ταράσσω .
plutarchus.theseus 22.3
γενομένων δὲ τῶν σπονδῶν ἀπήγγειλε τὴν τοῦ Αἰγέως τελευτήν . οἱ δὲ σὺν κλαυθμῷ καὶ θορύβῳ σπεύδοντες ἀνέβαινον εἰς τὴν πόλιν . ὅθεν καὶ νῦν ἐν τοῖς ὠσχοφορίοις στεφανοῦσθαι μὲν οὐ τὸν κήρυκα λέγουσιν , ἀλλὰ τὸ κηρύκειον , ἐπιφωνεῖν δὲ ἐν ταῖς σπονδαῖς , Ἐλελεῦ , Ἰού , Ἰού , τοὺς παρόντας · ὧν τὸ μὲν σπεύδοντες ἀναφωνεῖν καὶ παιωνίζοντες εἰώθασι , τὸ δὲ ἐκπλήξεως καὶ ταραχῆς ἐστι .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ σπονδή ἀπαγγέλλω ὁ ὁ Αἰγεύς τελευτή . ὁ δέ σύν κλαυθμός καί θόρυβος σπεύδω ἀναβαίνω εἰς ὁ πόλις . ὅθεν καί νῦν ἐν ὁ ὀσχοφόρια στεφανόω μέν οὐ ὁ κῆρυξ λέγω , ἀλλά ὁ κηρύκειον , ἐπιφωνέω δέ ἐν ὁ σπονδή , Ἐλελεῦ , Ἰηού , Ἰηού , ὁ πάρειμι · ὅς ὁ μέν σπεύδω ἀναφωνέω καί παιωνίζω εἴωθα , ὁ δέ ἔκπληξις καί ταραχή εἰμί .
plutarchus.theseus 22.4
θάψας δὲ τὸν πατέρα , τῷ Ἀπόλλωνι τὴν εὐχὴν ἀπεδίδου τῇ ἑβδόμῃ τοῦ Πυανεψιῶνος μηνὸς ἱσταμένου · ταύτῃ γὰρ ἀνέβησαν εἰς ἄστυ σωθέντες . ἡ μὲν οὖν ἕψησις τῶν ὀσπρίων λέγεται γίνεσθαι διὰ τὸ σωθέντας αὐτοὺς εἰς ταὐτὸ συμμῖξαι τὰ περιόντα τῶν σιτίων καὶ μίαν χύτραν κοινὴν ἑψήσαντας συνεστιαθῆναι καὶ συγκαταφαγεῖν ἀλλήλοις .
Lemmas: θάπτω δέ ὁ πατήρ , ὁ Ἀπόλλων ὁ εὐχή ἀποδίδωμι ὁ ἕβδομος ὁ Πυανεψιών μείς ἵστημι · ταύτῃ γάρ ἀναβαίνω εἰς ἄστυ σῴζω . ὁ μέν οὖν ἕψησις ὁ ὄσπριον λέγω γίγνομαι διά ὁ σῴζω αὐτός εἰς αὐτός συμμείγνυμι ὁ περίειμι ὁ σιτίον καί εἷς χύτρα κοινός ἕψω συνεστιάω καί συγκατεσθίω ἀλλήλων .
plutarchus.theseus 22.5
τὴν δὲ εἰρεσιώνην ἐκφέρουσι κλάδον ἐλαίας ἐρίῳ μὲν ἀνεστεμμένον , ὥσπερ τότε τὴν ἱκετηρίαν , παντοδαπῶν δὲ ἀνάπλεων καταργμάτων διὰ τὸ λῆξαι τὴν ἀφορίαν , ἐπᾴδοντες · εἰρεσιώνη σῦκα φέρει καὶ πίονας ἄρτους καὶ μέλι ἐν κοτύλῃ καὶ ἔλαιον ἀποψήσασθαι καὶ κύλικʼ εὔζωρον , ὡς ἂν μεθύουσα καθεύδῃ . καίτοι ταῦτά τινες ἐπὶ τοῖς Ἡρακλείδαις γίνεσθαι λέγουσιν , οὕτως διατρεφομένοις ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων · οἱ δὲ πλείονες ὡς προείρηται .
Lemmas: ὁ δέ εἰρεσιώνη ἐκφέρω κλάδος ἐλαία ἔριον μέν ἀναστέφω , ὥσπερ τότε ὁ ἱκετηρία , παντοδαπής δέ ἀνάπλεος κάταργμα διά ὁ λήγω ὁ ἀφορία , ἐπαείδω · εἰρεσιώνη σῦκον φέρω καί πίων ἄρτος καί μέλι ἐν κοτύλη καί ἔλαιον ἀποψάω καί κύλιξ εὔζωρος , ὡς ἄν μεθύω καθεύδω . καίτοι οὗτος τις ἐπί ὁ Ἡρακλείδαι γίγνομαι λέγω , οὕτως διατρέφω ὑπό ὁ Ἀθηναῖος · ὁ δέ πολύς ὡς προλέγω .
plutarchus.theseus 23.1
τὸ δὲ πλοῖον ἐν ᾧ μετὰ τῶν ἠϊθέων ἔπλευσε καὶ πάλιν ἐσώθη , τὴν τριακόντορον , ἄχρι τῶν Δημητρίου τοῦ Φαληρέως χρόνων διεφύλαττον οἱ Ἀθηναῖοι , τὰ μὲν παλαιὰ τῶν ξύλων ὑφαιροῦντες , ἄλλα δὲ ἐμβάλλοντες ἰσχυρὰ καὶ συμπηγνύντες οὕτως ὥστε καὶ τοῖς · φιλοσόφοις εἰς τὸν αὐξόμενον λόγον ἀμφιδοξούμενον παράδειγμα τὸ πλοῖον εἶναι , τῶν μὲν ὡς τὸ αὐτό , τῶν δὲ ὡς οὐ τὸ αὐτὸ διαμένοι λεγόντων .
Lemmas: ὁ δέ πλοῖον ἐν ὅς μετά ὁ ἠίθεος πλέω καί πάλιν σῴζω , ὁ τριακόντορος , ἄχρι ὁ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς χρόνος διαφυλάσσω ὁ Ἀθηναῖος , ὁ μέν παλαιός ὁ ξύλον ὑφαιρέω , ἄλλος δέ ἐμβάλλω ἰσχυρός καί συμπήγνυμι οὕτως ὥστε καί ὁ · φιλόσοφος εἰς ὁ αὐξάνω λόγος ἀμφιδοξέω παράδειγμα ὁ πλοῖον εἰμί , ὁ μέν ὡς ὁ αὐτός , ὁ δέ ὡς οὐ ὁ αὐτός διαμένω λέγω .
plutarchus.theseus 23.2
ἄγουσι δὲ καὶ τὴν τῶν ὠσχοφορίων ἑορτὴν Θησέως καταστήσαντος . οὐ γὰρ ἁπάσας αὐτὸν ἐξαγαγεῖν τὰς λαχούσας τότε παρθένους , ἀλλὰ τῶν συνήθων νεανίσκων δύο θηλυφανεῖς μὲν ὀφθῆναι καὶ νεαρούς , ἀνδρώδεις δὲ τὰς ψυχὰς καὶ προθύμους , λουτροῖς τε θερμοῖς καὶ σκιατραφίαις καὶ ταῖς περὶ κόμην καὶ λειότητα καὶ χροιὰν ἀλοιφαῖς καὶ κοσμήσεσιν ὡς ἔστιν ἐξαλλάξαντα κομιδῇ , καὶ διδάξαντα φωνὴν καὶ σχῆμὰ καὶ βάδισιν ὡς ἔνι μάλιστα παρθένοις ὁμοιοῦσθαι καὶ μηδὲν φαίνεσθαι διαφέροντας , ἐμβαλεῖν εἰς τὸν τῶν παρθένων ἀριθμὸν καὶ διαλαθεῖν ἅπαντας ·
Lemmas: ἄγω δέ καί ὁ ὁ ὀσχοφόρια ἑορτή Θησεύς καθίστημι . οὐ γάρ ἅπας αὐτός ἐξάγω ὁ λαγχάνω τότε παρθένος , ἀλλά ὁ συνήθης νεανίσκος δύο θηλυφανής μέν ὁράω καί νεαρός , ἀνδρώδης δέ ὁ ψυχή καί πρόθυμος , λουτρόν τε θερμός καί σκιατραφία καί ὁ περί κόμη καί λειότης καί χροιά ἀλοιφή καί κόσμησις ὡς εἰμί ἐξαλλάσσω κομιδῇ , καί διδάσκω φωνή καί σχῆμα καί βάδισις ὡς ἔνειμι μάλα παρθένος ὁμοιόω καί μηδείς φαίνω διαφέρω , ἐμβάλλω εἰς ὁ ὁ παρθένος ἀριθμός καί διαλανθάνω ἅπας ·
plutarchus.theseus 23.3
ἐπεὶ δὲ ἐπανῆλθεν , αὐτόν τε πομπεῦσαι καὶ τοὺς νεανίσκους οὕτως ἀμπεχομένους ὡς νῦν ἀμπέχονται τοὺς ὀσχοὺς φέροντες . φέρουσι δὲ Διονύσῳ καὶ Ἀριάδνῃ χαριζόμενοι διὰ τὸν μῦθον , ἢ μᾶλλον ὅτι συγκομιζομένης ὀπώρας ἐπανῆλθον · αἱ δὲ δειπνοφόροι παραλαμβάνονται καὶ κοινωνοῦσι τῆς θυσίας ἀπομιμούμεναι τὰς μητέρας ἐκείνων τῶν λαχόντων · ἐπεφοίτων γὰρ αὐτοῖς ὄψα καὶ σιτία κομίζουσαι · καὶ μῦθοι λέγονται διὰ τὸ κἀκείνας εὐθυμίας ἕνεκα καὶ παρηγορίας μύθους διεξιέναι τοῖς παισί . ταῦτα μὲν οὖν καὶ Δήμων ἱστόρηκεν . ἐξῃρέθη δὲ καί τέμενος αὐτῷ , καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν παρασχόντων τὸν δασμὸν οἴκων ἔταξεν εἰς θυσίαν αὑτῷ τελεῖν ἀποφοράς · καὶ τῆς θυσίας ἐπεμελοῦντο Φυταλίδαι , Θησέως ἀποδόντος αὐτοῖς ἀμοιβὴν τῆς φιλοξενίας .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐπανέρχομαι , αὐτός τε πομπεύω καί ὁ νεανίσκος οὕτως ἀμπέχω ὡς νῦν ἀμπέχω ὁ ὦσχος φέρω . φέρω δέ Διόνυσος καί Ἀριάδνη χαρίζω διά ὁ μῦθος , ἤ μάλα ὅτι συγκομίζω ὀπώρα ἐπανέρχομαι · ὁ δέ δειπνοφόρος παραλαμβάνω καί κοινωνέω ὁ θυσία ἀπομιμέομαι ὁ μήτηρ ἐκεῖνος ὁ λαγχάνω · ἐπιφοιτάω γάρ αὐτός ὄψον καί σιτίον κομίζω · καί μῦθος λέγω διά ὁ ἐκεῖνος εὐθυμία ἕνεκα καί παρηγορία μῦθος διεξέρχομαι ὁ παῖς . οὗτος μέν οὖν καί Δήμων ἱστορέω . ἐξαιρέω δέ καί τέμενος αὐτός , καί ὁ ἀπό ὁ παρέχω ὁ δασμός οἶκος τάσσω εἰς θυσία ἑαυτοῦ τελέω ἀποφορά · καί ὁ θυσία ἐπιμελέομαι Φυταλίδαι , Θησεύς ἀποδίδωμι αὐτός ἀμοιβή ὁ φιλοξενία .
plutarchus.theseus 24.1
μετὰ δὲ τὴν Αἰγέως τελευτὴν μέγα καὶ θαυμαστὸν ἔργον εἰς νοῦν βαλόμενος συνῴκισε τοὺς τὴν Ἀττικὴν κατοικοῦντας εἰς ἓν ἄστυ , καὶ μιᾶς πόλεως ἕνα δῆμον ἀπέφηνε , τέως σποράδας ὄντας καὶ δυσανακλήτους πρὸς τὸ κοινὸν πάντων συμφέρον , ἔστι δʼ ὅτε καὶ διαφερομένους ἀλλήλοις καὶ πολεμοῦντας .
Lemmas: μετά δέ ὁ Αἰγεύς τελευτή μέγας καί θαυμαστός ἔργον εἰς νόος βάλλω συνοικίζω ὁ ὁ Ἀττική κατοικέω εἰς εἷς ἄστυ , καί εἷς πόλις εἷς δῆμος ἀποφαίνω , τέως σποράς εἰμί καί δυσανάκλητος πρός ὁ κοινός πᾶς συμφέρω , εἰμί δέ ὅτε καί διαφέρω ἀλλήλων καί πολεμέω .
plutarchus.theseus 24.2
ἐπιὼν οὖν ἀνέπειθε κατὰ δήμους καὶ γένη , τῶν μὲν ἰδιωτῶν καὶ πενήτων ἐνδεχομένων ταχὺ τὴν παράκλησιν αὐτοῦ , τοῖς δὲ δυνατοῖς ἀβασίλευτον πολιτείαν προτείνων καὶ δημοκρατίαν αὐτῷ μόνον ἄρχοντι πολέμου καὶ νόμων φύλακι χρησομένην , τῶν δὲ ἄλλων παρέξουσαν ἅπασιν ἰσομοιρίαν .
Lemmas: ἐπέρχομαι οὖν ἀναπείθω κατά δῆμος καί γένος , ὁ μέν ἰδιώτης καί πένης ἐνδέχομαι ταχύς ὁ παράκλησις αὐτός , ὁ δέ δυνατός ἀβασίλευτος πολιτεία προτείνω καί δημοκρατία αὐτός μόνος ἄρχω πόλεμος καί νόμος φύλαξ χράω , ὁ δέ ἄλλος παρέχω ἅπας ἰσομοιρία .
plutarchus.theseus 24.3
τοὺς μὲν ταῦτα ἔπειθεν , οἱ δὲ τὴν δύναμιν αὐτοῦ δεδιότες μεγάλην οὖσαν ἤδη καὶ τὴν τόλμαν , ἐβούλοντο πειθόμενοι μᾶλλον ἢ βιαζόμενοι ταῦτα συγχωρεῖν . καταλύσας οὖν τὰ παρʼ ἑκάστοις πρυτανεῖα καὶ βουλευτήρια καὶ ἀρχάς , ἓν δὲ ποιήσας ἅπασι κοινὸν ἐνταῦθα πρυτανεῖον καὶ βουλευτήριον ὅπου νῦν ἵδρυται τὸ ἄστυ , τήν τε πόλιν Ἀθήνας προσηγόρευσε καὶ Παναθήναια θυσίαν ἐποίησε κοινήν .
Lemmas: ὁ μέν οὗτος πείθω , ὁ δέ ὁ δύναμις αὐτός δείδω μέγας εἰμί ἤδη καί ὁ τόλμα , βούλομαι πείθω μάλα ἤ βιάζω οὗτος συγχωρέω . καταλύω οὖν ὁ παρά ἕκαστος πρυτανεῖον καί βουλευτήριον καί ἀρχή , εἷς δέ ποιέω ἅπας κοινός ἐνταῦθα πρυτανεῖον καί βουλευτήριον ὅπου νῦν ἱδρύω ὁ ἄστυ , ὁ τε πόλις Ἀθῆναι προσαγορεύω καί Παναθήναια θυσία ποιέω κοινός .
plutarchus.theseus 24.4
ἔθυσε δὲ καὶ Μετοίκια τῇ ἕκτῃ ἐπὶ δέκα τοῦ Ἑκατομβαιῶνος , ἣν ἔτι νῦν θύουσι . καὶ τὴν βασιλείαν ἀφείς , ὥσπερ ὡμολόγησε , διεκόσμει τὴν πολιτείαν ἀπὸ θεῶν ἀρχόμενος · ἧκε γὰρ αὐτῷ χρησμὸς ἐκ Δελφῶν μαντευομένῳ περὶ τῆς πόλεως ·
Lemmas: θύω δέ καί Μετοικία ὁ ἕκτος ἐπί δέκα ὁ Ἑκατομβαιών , ὅς ἔτι νῦν θύω . καί ὁ βασιλεία ἀφίημι , ὥσπερ ὁμολογέω , διακοσμέω ὁ πολιτεία ἀπό θεός ἄρχω · ἵημι γάρ αὐτός χρησμός ἐκ Δελφοί μαντεύομαι περί ὁ πόλις ·
plutarchus.theseus 24.5
Αἰγείδη Θησεῦ , Πιτθηΐδος ἔκγονε κούρης , πολλαῖς τοι πολίεσσι πατὴρ ἐμὸς ἐγκατέθηκε τέρματα καὶ κλωστῆρας ἐν ὑμετέρῳ πτολιέθρῳ . ἀλλὰ σὺ μή τι λίην πεπονημένος ἔνδοθι θυμὸν βουλεύειν · ἀσκὸς γὰρ ἐν οἴδματι ποντοπορεύσει . τοῦτο δὲ καὶ Σίβυλλαν ὕστερον ἀποστοματίσαι πρὸς τὴν πόλιν ἱστοροῦσιν , ἀναφθεγξαμένην · ἀσκὸς βαπτίζῃ · δῦναι δέ τοι οὐ θέμις ἐστίν .
Lemmas: Αἰγεΐδης Θησεύς , Πιτθηΐς ἔκγονος κόρη , πολύς σύ πόλις πατήρ ἐμός ἐγκατατίθεμαι τέρμα καί κλωστήρ ἐν ὑμέτερος πτολίεθρον . ἀλλά σύ μή τις λίαν πονέω ἔνδοθι θυμός βουλεύω · ἀσκός γάρ ἐν οἶδμα ποντοπορεύω . οὗτος δέ καί Σίβυλλα ὕστερον ἀποστοματίζω πρός ὁ πόλις ἱστορέω , ἀναφθέγγομαι · ἀσκός βαπτίζω · δύω δέ σύ οὐ θέμις εἰμί .
plutarchus.theseus 25.1
ἔτι δὲ μᾶλλον αὐξῆσαι τὴν πόλιν βουλόμενος ἐκάλει πάντας ἐπὶ τοῖς ἴσοις , καὶ τὸ δεῦρʼ ἴτε πάντες λεῴ κήρυγμα Θησέως γενέσθαι φασὶ πανδημίαν τινὰ καθιστάντος . οὐ μὴν ἄτακτον οὐδὲ μεμιγμένην περιεῖδεν ὑπὸ πλήθους ἐπιχυθέντος ἀκρίτου γενομένην τὴν δημοκρατίαν , ἀλλὰ πρῶτος ἀποκρίνας χωρὶς εὐπατρίδας καὶ γεωμόρους καὶ δημιουργούς ,
Lemmas: ἔτι δέ μάλα αὐξάνω ὁ πόλις βούλομαι καλέω πᾶς ἐπί ὁ ἴσος , καί ὁ δεῦρο ἔρχομαι πᾶς λαός κήρυγμα Θησεύς γίγνομαι φημί πανδημία τις καθίστημι . οὐ μήν ἄτακτος οὐδέ μείγνυμι περιοράω ὑπό πλῆθος ἐπιχέω ἄκριτος γίγνομαι ὁ δημοκρατία , ἀλλά πρῶτος ἀποκρίνω χωρίς εὐπατρίδης καί γημόρος καί δημιουργός ,
plutarchus.theseus 25.2
εὐπατρίδαις δὲ γινώσκειν τὰ θεῖα καὶ παρέχειν ἄρχοντας ἀποδοὺς καὶ νόμων διδασκάλους εἶναι καὶ ὁσίων καὶ ἱερῶν ἐξηγητάς , τοῖς ἄλλοις πολίταις ὥσπερ εἰς ἴσον κατέστησε , δόξῃ μὲν εὐπατριδῶν , χρείᾳ δὲ γεωμόρων , πλήθει δὲ δημιουργῶν ὑπερέχειν δοκούντων . ὅτι δὲ πρῶτος ἀπέκλινε πρὸς τὸν ὄχλον , ὡς Ἀριστοτέλης φησί , καὶ ἀφῆκε τὸ μοναρχεῖν , ἔοικε μαρτυρεῖν καὶ Ὅμηρος ἐν νεῶν καταλόγῳ μόνους Ἀθηναίους δῆμον προσαγορεύσας .
Lemmas: εὐπατρίδης δέ γιγνώσκω ὁ θεῖος καί παρέχω ἄρχων ἀποδίδωμι καί νόμος διδάσκαλος εἰμί καί ὅσιος καί ἱερός ἐξηγητής , ὁ ἄλλος πολίτης ὥσπερ εἰς ἴσος καθίστημι , δόξα μέν εὐπατριδοῦς , χρεία δέ γημόρος , πλῆθος δέ δημιουργός ὑπερέχω δοκέω . ὅτι δέ πρῶτος ἀποκλίνω πρός ὁ ὄχλος , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , καί ἀφίημι ὁ μοναρχέω , ἔοικα μαρτυρέω καί Ὅμηρος ἐν ναῦς κατάλογος μόνος Ἀθηναῖος δῆμος προσαγορεύω .
plutarchus.theseus 25.3
ἔκοψε δὲ καὶ νόμισμα , βοῦν ἐγχαράξας , ἢ διὰ τὸν Μαραθώνιον ταῦρον , ἢ διὰ τὸν Μίνω στρατηγόν , ἢ πρὸς γεωργίαν τοὺς πολίτας παρακαλῶν . ἀπʼ ἐκείνου δέ φασι τὸ ἑκατόμβοιον καὶ τὸ δεκάβοιον ὀνομασθῆναι . προσκτησάμενος δὲ τῇ Ἀττικῇ τὴν Μεγαρικὴν βεβαίως , τὴν θρυλουμένην ἐν Ἰσθμῷ στήλην ἔστησεν , ἐπιγράψας τὸ διορίζον ἐπίγραμμα τὴν χώραν δυσὶ τριμέτροις , ὧν ἔφραζε τὸ μὲν πρὸς ἕω τάδʼ οὐχὶ Πελοπόννησος , ἀλλʼ Ἰωνία · τὸ δὲ πρὸς ἑσπέραν τάδʼ ἐστὶ Πελοπόννησος , οὐκ Ἰωνία .
Lemmas: κόπτω δέ καί νόμισμα , βοῦς ἐγχαράσσω , ἤ διά ὁ Μαραθώνιος ταῦρος , ἤ διά ὁ Μίνως στρατηγός , ἤ πρός γεωργία ὁ πολίτης παρακαλέω . ἀπό ἐκεῖνος δέ φημί ὁ ἑκατόμβοιος καί ὁ δεκάβοιος ὀνομάζω . προσκτάομαι δέ ὁ Ἀττική ὁ Μεγαρικός βέβαιος , ὁ θρυλέω ἐν Ἰσθμός στήλη ἵστημι , ἐπιγράφω ὁ διορίζω ἐπίγραμμα ὁ χώρα δύο τρίμετρος , ὅς φράζω ὁ μέν πρός ἠώς ὅδε οὐ Πελοπόννησος , ἀλλά Ἰωνία · ὁ δέ πρός ἑσπέρα ὅδε εἰμί Πελοπόννησος , οὐ Ἰωνία .
plutarchus.theseus 25.4
καὶ τὸν ἀγῶνα πρῶτος ἔθηκε κατὰ ζῆλον Ἡρακλέους , ὡς διʼ ἐκεῖνον Ὀλύμπια τῷ Δΐ , καὶ διʼ αὐτὸν Ἴσθμια τῷ Ποσειδῶνι φιλοτιμηθεὶς ἄγειν τοὺς Ἕλληνας . ὁ γὰρ ἐπὶ Μελικέρτῃ τεθεὶς αὐτόθι νυκτὸς ἐδρᾶτο , τελετῆς ἔχων μᾶλλον ἢ θέας καὶ πανηγυρισμοῦ τάξιν . ἔνιοι δέ φασιν ἐπὶ Σκείρωνι τὰ Ἴσθμια τεθῆναι , τοῦ Θησέως ἀφοσιουμένου τὸν φόνον διὰ τὴν συγγένειαν · Σκείρωνα γὰρ υἱὸν εἶναι Κανήθου καὶ Ἡνιόχης τῆς Πιτθέως . οἱ δὲ Σίνιν ,
Lemmas: καί ὁ ἀγών πρῶτος τίθημι κατά ζῆλος Ἡρακλῆς , ὡς διά ἐκεῖνος Ὀλύμπιος ὁ Ζεύς , καί διά αὐτός Ἴσθμια ὁ Ποσειδῶν φιλοτιμέομαι ἄγω ὁ Ἕλλην . ὁ γάρ ἐπί Μελικέρτης τίθημι αὐτόθι νύξ δράω , τελετή ἔχω μάλα ἤ θέα καί πανηγυρισμός τάξις . ἔνιοι δέ φημί ἐπί Σκείρων ὁ Ἴσθμια τίθημι , ὁ Θησεύς ἀφοσιόω ὁ φόνος διά ὁ συγγένεια · Σκείρων γάρ υἱός εἰμί Κάνηθος καί Ἡνιόχη ὁ Πιτθεύς . ὁ δέ Σίνις ,
plutarchus.theseus 25.5
οὐ Σκείρωνα , καὶ τὸν ἀγῶνα τεθῆναι διὰ τοῦτον ὑπὸ Θησέως , οὐ διʼ ἐκεῖνον . ἔταξεν οὖν καὶ διωρίσατο πρὸς τοὺς Κορινθίους Ἀθηναίων τοῖς ἀφικνουμένοις ἐπὶ τὰ Ἴσθμια παρέχειν προεδρίαν ὅσον ἂν τόπον ἐπίσχῃ καταπετασθὲν τὸ τῆς θεωρίδος νεὼς ἱστίον , ὡς Ἑλλάνικος καὶ Ἄνδρων ὁ Ἁλικαρνασεὺς ἱστορήκασιν .
Lemmas: οὐ Σκείρων , καί ὁ ἀγών τίθημι διά οὗτος ὑπό Θησεύς , οὐ διά ἐκεῖνος . τάσσω οὖν καί διορίζω πρός ὁ Κορίνθιος Ἀθηναῖος ὁ ἀφικνέομαι ἐπί ὁ Ἴσθμια παρέχω προεδρία ὅσος ἄν τόπος ἐπέχω καταπετάννυμι ὁ ὁ θεωρίς ναῦς ἱστίον , ὡς Ἑλλάνικος καί Ἄνδρων ὁ Ἁλικαρνασεύς ἱστορέω .
plutarchus.theseus 26.1
εἰς δὲ τὸν πόντον ἔπλευσε τὸν Εὔξεινον , ὡς μὲν Φιλόχορος καί τινες ἄλλοι λέγουσι , μεθʼ Ἡρακλέους ἐπὶ τὰς Ἀμαζόνας συστρατεύσας , καὶ γέρας Ἀντιόπην ἔλαβεν · οἱ δὲ πλείους , ὧν ἐστὶ καὶ Φερεκύδης καὶ Ἑλλάνικος καὶ Ἡρόδωρος , ὕστερόν φασιν Ἡρακλέους ἰδιόστολον πλεῦσαι τὸν Θησέα καὶ τὴν Ἀμαζόνα λαβεῖν αἰχμάλωτον , πιθανώτερα λέγοντες . οὐδεὶς γὰρ ἄλλος ἱστόρηται τῶν μετʼ αὐτοῦ στρατευσάντων Ἀμαζόνα λαβεῖν αἰχμάλωτον .
Lemmas: εἰς δέ ὁ πόντος πλέω ὁ Εὔξεινος , ὡς μέν Φιλόχορος καί τις ἄλλος λέγω , μετά Ἡρακλῆς ἐπί ὁ Ἀμαζών συστρατεύω , καί γέρας Ἀντιόπη λαμβάνω · ὁ δέ πολύς , ὅς εἰμί καί Φερεκύδης καί Ἑλλάνικος καί Ἡρόδωρος , ὕστερον φημί Ἡρακλῆς ἰδιόστολος πλέω ὁ Θησεύς καί ὁ Ἀμαζών λαμβάνω αἰχμάλωτος , πιθανός λέγω . οὐδείς γάρ ἄλλος ἱστορέω ὁ μετά αὐτός στρατεύω Ἀμαζών λαμβάνω αἰχμάλωτος .
plutarchus.theseus 26.2
βίων δὲ καὶ ταύτην παρακρουσάμενον οἴχεσθαι λαβόντα · φύσει γὰρ οὔσας τὰς Ἀμαζόνας φιλάνδρους οὔτε φυγεῖν τὸν Θησέα προσβάλλοντα τῇ χώρᾳ , ἀλλὰ καὶ ξένια πέμπειν · τὸν δὲ τὴν κομίζουσαν ἐμβῆναι παρακαλεῖν εἰς τὸ πλοῖον · ἐμβάσης δὲ ἀναχθῆναι . Μενεκράτης δέ τις , ἱστορίαν περὶ Νικαίας τῆς ἐν Βιθυνίᾳ πόλεως ἐκδεδωκώς , Θησέα φησὶ τὴν Ἀντιόπην ἔχοντα διατρῖψαι περὶ τούτους τοὺς τόπους ·
Lemmas: βίος δέ καί οὗτος παρακρούω οἴχομαι λαμβάνω · φύσις γάρ εἰμί ὁ Ἀμαζών φίλανδρος οὔτε φεύγω ὁ Θησεύς προσβάλλω ὁ χώρα , ἀλλά καί ξένιος πέμπω · ὁ δέ ὁ κομίζω ἐμβαίνω παρακαλέω εἰς ὁ πλοῖον · ἐμβαίνω δέ ἀνάγω . Μενεκράτης δέ τις , ἱστορία περί Νικαία ὁ ἐν Βιθυνία πόλις ἐκδίδωμι , Θησεύς φημί ὁ Ἀντιόπη ἔχω διατρίβω περί οὗτος ὁ τόπος ·
plutarchus.theseus 26.3
τυγχάνειν δὲ συστρατεύοντας αὐτῷ τρεῖς νεανίσκους ἐξ Ἀθηνῶν ἀδελφοὺς ἀλλήλων , Εὔνεων καὶ Θόαντα καὶ Σολόεντα . τοῦτον οὖν ἐρῶντα τῆς Ἀντιόπης καὶ λανθάνοντα τοὺς ἄλλους ἐξειπεῖν πρὸς ἕνα τῶν συνήθων · ἐκείνου δὲ περὶ τούτων ἐντυχόντος τῇ Ἀντιόπῃ , τὴν μὲν πεῖραν ἰσχυρῶς ἀποτρίψασθαι , τὸ δὲ πρᾶγμα σωφρόνως ἅμα καὶ πρᾴως ἐνεγκεῖν καὶ πρὸς τὸν Θησέα μὴ κατηγορῆσαι .
Lemmas: τυγχάνω δέ συστρατεύω αὐτός τρεῖς νεανίσκος ἐκ Ἀθῆναι ἀδελφός ἀλλήλων , Εὔνεως καί Θόας καί Σολόεις . οὗτος οὖν ἐράω ὁ Ἀντιόπη καί λανθάνω ὁ ἄλλος ἐκλέγω πρός εἷς ὁ συνήθης · ἐκεῖνος δέ περί οὗτος ἐντυγχάνω ὁ Ἀντιόπη , ὁ μέν πεῖρα ἰσχυρός ἀποτρίβω , ὁ δέ πρᾶγμα σώφρων ἅμα καί πρᾶος φέρω καί πρός ὁ Θησεύς μή κατηγορέω .
plutarchus.theseus 26.4
τοῦ δὲ Σολόεντος ὡς ἀπέγνω ῥίψαντος ἑαυτὸν εἰς ποταμόν τινα καὶ διαφθαρέντος , ᾐσθημένον τότε τὴν αἰτίαν καὶ τὸ πάθος τοῦ νεανίσκου τὸν Θησέα βαρέως ἐνεγκεῖν , καὶ δυσφοροῦντα λόγιόν τι πυθόχρηστον ἀνενεγκεῖν πρὸς ἑαυτόν · εἶναι γὰρ αὐτῷ προστεταγμένον ἐν Δελφοῖς ὑπὸ τῆς Πυθίας , ὅταν ἐπὶ ξένης ἀνιαθῇ μάλιστα καὶ περίλυπος γένηται , πόλιν ἐκεῖ κτίσαι καὶ τῶν ἀμφʼ αὐτόν τινας ἡγεμόνας καταλιπεῖν .
Lemmas: ὁ δέ Σολόεις ὡς ἀπογιγνώσκω ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ποταμός τις καί διαφθείρω , αἰσθάνομαι τότε ὁ αἰτία καί ὁ πάθος ὁ νεανίσκος ὁ Θησεύς βαρύς φέρω , καί δυσφορέω λόγιον τις Πυθόχρηστος ἀναφέρω πρός ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ αὐτός προστάσσω ἐν Δελφοί ὑπό ὁ Πυθία , ὅταν ἐπί ξένος ἀνιάω μάλα καί περίλυπος γίγνομαι , πόλις ἐκεῖ κτίζω καί ὁ ἀμφί αὐτός τις ἡγεμών καταλείπω .
plutarchus.theseus 26.5
ἐκ δὲ τούτου τὴν μὲν πόλιν , ἣν ἔκτισεν , ἀπὸ τοῦ θεοῦ Πυθόπολιν προσαγορεῦσαι , Σολόεντα δὲ τὸν πλησίον ποταμὸν ἐπὶ τιμῇ τοῦ νεανίσκου . καταλιπεῖν δὲ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ , οἷν ἐπιστάτας καὶ νομοθέτας , καὶ σὺν αὐτοῖς Ἕρμον ἄνδρα τῶν Ἀθήνησιν εὐπατριδῶν · ἀφʼ οὗ καὶ τόπον Ἑρμοῦ καλεῖν οἰκίαν τοὺς Πυθοπολίτας , οὐκ ὀρθῶς τὴν δευτέραν συλλαβὴν περισπῶντας καὶ τὴν δόξαν ἐπὶ θεὸν ἀπὸ ἥρωος μετατιθέντας .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος ὁ μέν πόλις , ὅς κτίζω , ἀπό ὁ θεός Πυθόπολις προσαγορεύω , Σολόεις δέ ὁ πλησίον ποταμός ἐπί τιμή ὁ νεανίσκος . καταλείπω δέ καί ὁ ἀδελφός αὐτός , ὅς ἐπιστάτης καί νομοθέτης , καί σύν αὐτός Ἕρμος ἀνήρ ὁ Ἀθήνησι εὐπατριδοῦς · ἀπό ὅς καί τόπος Ἑρμῆς καλέω οἰκία ὁ Πυθοπολίτης , οὐ ὀρθός ὁ δεύτερος συλλαβή περισπάω καί ὁ δόξα ἐπί θεός ἀπό ἥρως μετατίθημι .
plutarchus.theseus 27.1
πρόφασιν μὲν οὖν ταύτην ὁ τῶν Ἀμαζόνων πόλεμος ἔσχε · φαίνεται δὲ μὴ φαῦλον αὐτοῦ μηδὲ γυναικεῖον γενέσθαι τὸ ἔργον . οὐ γὰρ ἂν ἐν ἄστει κατεστρατοπέδευσαν οὐδὲ τὴν μάχην συνῆψαν ἐν χρῷ περὶ τὴν Πνύκα καὶ τὸ Μουσεῖον , εἰ μὴ κρατοῦσαι τῆς χώρας ἀδεῶς τῇ πόλει προσέμιξαν .
Lemmas: πρόφασις μέν οὖν οὗτος ὁ ὁ Ἀμαζών πόλεμος ἔχω · φαίνω δέ μή φαῦλος αὐτός μηδέ γυναικεῖος γίγνομαι ὁ ἔργον . οὐ γάρ ἄν ἐν ἄστυ καταστρατοπεδεύω οὐδέ ὁ μάχη συνάπτω ἐν χρώς περί ὁ Πνύξ καί ὁ Μουσεῖον , εἰ μή κρατέω ὁ χώρα ἀδεής ὁ πόλις προσμείγνυμι .
plutarchus.theseus 27.2
εἰ μὲν οὖν , ὡς Ἑλλάνικος ἱστόρηκε , τῷ Κιμμερικῷ Βοσπόρῳ παγέντι διαβᾶσαι περιῆλθον , ἔργον ἐστὶ πιστεῦσαι · τὸ δὲ ἐν τῇ πόλει σχεδὸν αὐτὰς ἐνστρατοπεδεῦσαι μαρτυρεῖται καὶ τοῖς ὀνόμασι τῶν τόπων καὶ ταῖς θήκαις τῶν πεσόντων . πολὺν δὲ χρόνον ὄκνος ἦν καὶ μέλλησις ἀμφοτέροις τῆς ἐπιχειρήσεως · τέλος δὲ Θησεὺς κατά τι λόγιον τῷ Φόβῳ σφαγιασάμενος συνῆψεν αὐταῖς .
Lemmas: εἰ μέν οὖν , ὡς Ἑλλάνικος ἱστορέω , ὁ Κιμμερικός Βόσπορος πήγνυμι διαβαίνω περιέρχομαι , ἔργον εἰμί πιστεύω · ὁ δέ ἐν ὁ πόλις σχεδόν αὐτός ἐνστρατοπεδεύω μαρτυρέω καί ὁ ὄνομα ὁ τόπος καί ὁ θήκη ὁ πίπτω . πολύς δέ χρόνος ὄκνος εἰμί καί μέλλησις ἀμφότερος ὁ ἐπιχείρησις · τέλος δέ Θησεύς κατά τις λόγιον ὁ Φόβος σφαγιάζομαι συνάπτω αὐτός .
plutarchus.theseus 27.3
ἡ μὲν οὖν μάχη Βοηδρομιῶνος ἐγένετο μηνὸς ἐφʼ ᾗ τὰ Βοηδρόμια μέχρι νῦν Ἀθηναῖοι θύουσιν . ἱστορεῖ δὲ Κλείδημος , ἐξακριβοῦν τὰ καθʼ ἕκαστα βουλόμενος , τὸ μὲν εὐώνυμον τῶν Ἀμαζόνων κέρας ἐπιστρέφειν πρὸς τὸ νῦν καλούμενον Ἀμαζόνειον , τῷ δὲ δεξιῷ πρὸς τὴν Πνύκα κατὰ τὴν Χρύσαν ἥκειν . μάχεσθαι δὲ πρὸς τοῦτο τοὺς Ἀθηναίους ἀπὸ τοῦ Μουσείου ταῖς Ἀμαζόσι συμπεσόντας , καὶ τάφους τῶν πεσόντων περὶ τὴν πλατεῖαν εἶναι τὴν φέρουσαν ἐπὶ τὰς πύλας παρὰ τὸ Χαλκώδοντος ἡρῷον , ἃς νῦν Πειραϊκὰς ὀνομάζουσι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν μάχη Βοηδρομιών γίγνομαι μείς ἐπί ὅς ὁ Βοηδρόμια μέχρι νῦν Ἀθηναῖος θύω . ἱστορέω δέ Κλείδημος , ἐξακριβόω ὁ κατά ἕκαστος βούλομαι , ὁ μέν εὐώνυμος ὁ Ἀμαζών κέρας ἐπιστρέφω πρός ὁ νῦν καλέω Ἀμαζόνειος , ὁ δέ δεξιός πρός ὁ Πνύξ κατά ὁ Χρύση ἥκω . μάχομαι δέ πρός οὗτος ὁ Ἀθηναῖος ἀπό ὁ Μουσεῖον ὁ Ἀμαζών συμπίπτω , καί τάφος ὁ πίπτω περί ὁ πλατεῖα εἰμί ὁ φέρω ἐπί ὁ πύλη παρά ὁ Χαλκώδων ἡρῷον , ὅς νῦν Πειραιεύς ὀνομάζω .
plutarchus.theseus 27.4
καὶ ταύτῃ μὲν ἐκβιασθῆναι μέχρι τῶν Εὐμενίδων καὶ ὑποχωρῆσαι ταῖς γυναιξίν , ἀπὸ δὲ Παλλαδίου καὶ Ἀρδηττοῦ καὶ Λυκείου προσβαλόντας ὤσασθαι τὸ δεξιὸν αὐτῶν ἄχρι τοῦ στρατοπέδου καὶ πολλὰς καταβαλεῖν . τετάρτῳ δὲ μηνὶ συνθήκας γενέσθαι διὰ τῆς Ἱππολύτης · Ἱππολύτην γὰρ οὗτος ὀνομάζει τὴν τῷ Θησεῖ συνοικοῦσαν , οὐκ Ἀντιόπην . ἔνιοι δέ φασι μετὰ τοῦ Θησέως μαχομένην πεσεῖν τὴν ἄνθρωπον ὑπὸ Μολπαδίας ἀκοντισθεῖσαν , καὶ τὴν στήλην τὴν παρὰ τὸ τῆς Ὀλυμπίας ἱερὸν ἐπὶ ταύτῃ κεῖσθαι .
Lemmas: καί οὗτος μέν ἐκβιάζω μέχρι ὁ Εὐμενίδες καί ὑποχωρέω ὁ γυνή , ἀπό δέ Παλλάδιον καί Ἀρδησσός καί Λύκειον προσβάλλω ὠθέω ὁ δεξιός αὐτός ἄχρι ὁ στρατόπεδον καί πολύς καταβάλλω . τέταρτος δέ μείς συνθήκη γίγνομαι διά ὁ Ἱππολύτη · Ἱππολύτη γάρ οὗτος ὀνομάζω ὁ ὁ Θησεύς συνοικέω , οὐ Ἀντιόπη . ἔνιοι δέ φημί μετά ὁ Θησεύς μάχομαι πίπτω ὁ ἄνθρωπος ὑπό Μολπαδίη ἀκοντίζω , καί ὁ στήλη ὁ παρά ὁ ὁ Ὀλυμπία ἱερός ἐπί οὗτος κεῖμαι .
plutarchus.theseus 27.5
καὶ θαυμαστὸν οὐκ ἔστιν ἐπὶ πράγμασιν οὕτω παλαιοῖς πλανᾶσθαι τὴν ἱστορίαν , ἐπεὶ καὶ τὰς τετρωμένας φασὶ τῶν Ἀμαζόνων ὑπʼ Ἀντιόπης εἰς Χαλκίδα λάθρα διαπεμφθείσας τυγχάνειν ἐπιμελείας , καὶ ταφῆναί τινας ἐκεῖ περὶ τὸ νῦν Ἀμαζόνειον καλούμενον . ἀλλὰ τοῦ γε τὸν πόλεμον εἰς σπονδὰς τελευτῆσαι μαρτύριόν ἐστιν ἥ τε τοῦ τόπου κλῆσις τοῦ παρὰ τὸ Θησεῖον , ὅνπερ Ὁρκωμόσιον καλοῦσιν , ἥ τε γινομένη πάλαι θυσία ταῖς Ἀμαζόσι πρὸ τῶν Θησείων .
Lemmas: καί θαυμαστός οὐ εἰμί ἐπί πρᾶγμα οὕτως παλαιός πλανάω ὁ ἱστορία , ἐπεί καί ὁ τιτρώσκω φημί ὁ Ἀμαζών ὑπό Ἀντιόπη εἰς Χαλκίς λάθρῃ διαπέμπω τυγχάνω ἐπιμέλεια , καί θάπτω τις ἐκεῖ περί ὁ νῦν Ἀμαζόνειος καλέω . ἀλλά ὁ γε ὁ πόλεμος εἰς σπονδή τελευτάω μαρτύριον εἰμί ὁ τε ὁ τόπος κλῆσις ὁ παρά ὁ Θησεῖον , ὅς Ὁρκωμόσιος καλέω , ὁ τε γίγνομαι πάλαι θυσία ὁ Ἀμαζών πρό ὁ Θησεῖον .
plutarchus.theseus 27.6
δεικνύουσι δὲ καὶ Μεγαρεῖς Ἀμαζόνων θήκην παρʼ αὑτοῖς , ἐπὶ τὸν καλούμενον Ῥοῦν βαδίζουσιν ἐξ ἀγορᾶς , ὅπου τὸ Ῥομβοειδές . λέγεται δὲ καὶ περὶ Χαιρώνειαν ἑτέρας ἀποθανεῖν , καὶ ταφῆναι παρὰ τὸ ῥευμάτιον ὃ πάλαι μέν , ὡς ἔοικε , Θερμώδων , Αἵμων δὲ νῦν καλεῖται · περὶ ὧν ἐν τῷ Δημοσθένους βίῳ γέγραπται . φαίνονται δὲ μηδὲ Θεσσαλίαν ἀπραγμόνως αἱ Ἀμαζόνες διελθοῦσαι · τάφοι γὰρ αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν δείκνυνται περὶ τὴν Σκοτουσαίαν καὶ τὰς Κυνὸς κεφαλάς .
Lemmas: δείκνυμι δέ καί Μεγαρεύς Ἀμαζών θήκη παρά ἑαυτοῦ , ἐπί ὁ καλέω Ῥόος βαδίζω ἐκ ἀγορά , ὅπου ὁ Ῥομβοειδής . λέγω δέ καί περί Χαιρώνεια ἕτερος ἀποθνῄσκω , καί θάπτω παρά ὁ ῥευμάτιον ὅς πάλαι μέν , ὡς ἔοικα , Θερμώδων , Αἵμων δέ νῦν καλέω · περί ὅς ἐν ὁ Δημοσθένης βίος γράφω . φαίνω δέ μηδέ Θεσσαλία ἀπράγμων ὁ Ἀμαζών διέρχομαι · τάφος γάρ αὐτός ἔτι καί νῦν δείκνυμι περί ὁ Σκοτουσαῖος καί ὁ Κυνός κεφαλή .
plutarchus.theseus 28.1
ταῦτα μὲν οὖν ἄξια μνήμης περὶ τῶν Ἀμαζόνων . ἣν γὰρ ὁ τῆς Θησηΐδος ποιητὴς Ἀμαζόνων ἐπανάστασιν γέγραφε , Θησεῖ γαμοῦντι Φαίδραν τῆς Ἀντιόπης ἐπιτιθεμένης καὶ τῶν μετʼ αὐτῆς Ἀμαζόνων ἀμυνομένων καὶ κτείνοντος αὐτὰς Ἡρακλέους , περιφανῶς ἔοικε μύθῳ καὶ πλάσματι .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἄξιος μνήμη περί ὁ Ἀμαζών . ὅς γάρ ὁ ὁ Θησηΐς ποιητής Ἀμαζών ἐπανάστασις γράφω , Θησεύς γαμέω Φαίδρη ὁ Ἀντιόπη ἐπιτίθημι καί ὁ μετά αὐτός Ἀμαζών ἀμύνω καί κτείνω αὐτός Ἡρακλῆς , περιφανής ἔοικα μῦθος καί πλάσμα .
plutarchus.theseus 28.2
τῆς δὲ Ἀντιόπης ἀποθανούσης ἔγημε Φαίδραν , ἔχων υἱὸν Ἱππόλυτον ἐξ Ἀντιόπης , ὡς δὲ Πίνδαρός φησι , Δημοφῶντα . τὰς δὲ περὶ ταύτην καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ δυστυχίας , ἐπεὶ μηδὲν ἀντιπίπτει πίπτει παρὰ τῶν ἱστορικῶν τοῖς τραγικοῖς , οὕτως ἔχειν θετέον ὡς ἐκεῖνοι πεποιήκασιν ἅπαντες .
Lemmas: ὁ δέ Ἀντιόπη ἀποθνῄσκω γαμέω Φαίδρη , ἔχω υἱός Ἱππόλυτος ἐκ Ἀντιόπη , ὡς δέ Πίνδαρος φημί , Δημοφῶν . ὁ δέ περί οὗτος καί ὁ υἱός αὐτός δυστυχία , ἐπεί μηδείς ἀντιπίπτω πίπτω παρά ὁ ἱστορικός ὁ τραγικός , οὕτως ἔχω τίθημι ὡς ἐκεῖνος ποιέω ἅπας .
plutarchus.theseus 29.1
εἰσὶ μέντοι λόγοι περὶ γάμων Θησέως καὶ ἕτεροι , τὴν σκηνὴν διαπεφευγότες , οὔτε ἀρχὰς εὐγνώμονας οὔτε εὐτυχεῖς τελευτὰς ἔχοντες . καὶ γὰρ Ἀναξώ τινα Τροιζηνίαν ἁρπάσαι λέγεται , καὶ Σίνιν ἀποκτείνας καὶ Κερκύονα συγγενέσθαι βία ταῖς θυγατράσιν αὐτῶν · γῆμαι δὲ καὶ Περίβοιαν τὴν Αἴαντος μητέρα καὶ Φερέβοιαν αὖθις καὶ Ἰόπην τὴν Ἰφικλέους ·
Lemmas: εἰμί μέντοι λόγος περί γάμος Θησεύς καί ἕτερος , ὁ σκηνή διαφεύγω , οὔτε ἀρχή εὐγνώμων οὔτε εὐτυχής τελευτή ἔχω . καί γάρ Ἀναξώ τις Τροιζήνιος ἁρπάζω λέγω , καί Σίνις ἀποκτείνω καί Κερκύων συγγίγνομαι βία ὁ θυγάτηρ αὐτός · γαμέω δέ καί Περίβοια ὁ Αἴας μήτηρ καί Φερέβοια αὖθις καί Ἰόπη ὁ Ἴφικλος ·
plutarchus.theseus 29.2
καὶ διὰ τὸν Αἴγλης ἔρωτα τῆς Πανοπέως , ὥσπερ εἴρηται , τὴν Ἀριάδνης ἀπόλειψιν αἰτιῶνται μὴ καλὴν γενέσθαι μηδὲ πρέπουσαν · ἐπὶ πᾶσι δὲ τὴν Ἑλένης ἁρπαγὴν πολέμου μὲν ἐμπλῆσαι τὴν Ἀττικήν , αὐτῷ δὲ εἰς φυγὴν καὶ ὄλεθρον τελευτῆσαι · περὶ ὧν ὀλίγον ὕστερον εἰρήσεται .
Lemmas: καί διά ὁ Αἴγλη ἔρως ὁ Πανοπεύς , ὥσπερ λέγω , ὁ Ἀριάδνη ἀπόλειψις αἰτιάομαι μή καλός γίγνομαι μηδέ πρέπω · ἐπί πᾶς δέ ὁ Ἑλένη ἁρπαγή πόλεμος μέν ἐμπίμπλημι ὁ Ἀττική , αὐτός δέ εἰς φυγή καί ὄλεθρος τελευτάω · περί ὅς ὀλίγος ὕστερον λέγω .
plutarchus.theseus 29.3
πολλῶν δὲ τότε τοῖς ἀρίστοις ἄθλων γενομένων Ἡρόδωρος μὲν οὐδενὸς οἴεται τὸν Θησέα μετασχεῖν , ἀλλὰ μόνοις Λαπίθαις τῆς κενταυρομαχίας · ἕτεροι δὲ καὶ μετὰ Ἰάσονος ἐν Κόλχοις γενέσθαι καὶ Μελεάγρῳ συνεξελεῖν τὸν κάπρον · καὶ διὰ τοῦτο παροιμίαν εἶναι τὴν οὐκ ἄνευ Θησέως · αὐτὸν μέντοι μηδενὸς συμμάχου δεηθέντα πολλοὺς καὶ καλοὺς ἄθλους κατεργάσασθαι , καὶ τὸν ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς λόγον ἐπʼ ἐκείνου κρατῆσαι .
Lemmas: πολύς δέ τότε ὁ ἀγαθός ἆθλον γίγνομαι Ἡρόδωρος μέν οὐδείς οἴομαι ὁ Θησεύς μετέχω , ἀλλά μόνος Λαπίθης ὁ κενταυρομαχία · ἕτερος δέ καί μετά Ἰάσων ἐν Κόλχος γίγνομαι καί Μελέαγρος συνεξαιρέω ὁ κάπρος · καί διά οὗτος παροιμία εἰμί ὁ οὐ ἄνευ Θησεύς · αὐτός μέντοι μηδείς σύμμαχος δέω πολύς καί καλός ἆθλος κατεργάζομαι , καί ὁ ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς λόγος ἐπί ἐκεῖνος κρατέω .
plutarchus.theseus 29.4
συνέπραξε δὲ καὶ Ἀδράστῳ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ὑπὸ τῇ Καδμείᾳ πεσόντων , οὐχ ὡς Εὐριπίδης ἐποίησεν ἐν τραγῳδίᾳ , μάχῃ τῶν Θηβαίων κρατήσας , ἀλλὰ πείσας καὶ σπεισάμενος · οὕτω γὰρ οἱ πλεῖστοι λέγουσι · Φιλόχορος δὲ καὶ σπονδὰς περὶ νεκρῶν ἀναιρέσεως γενέσθαι πρώτας ἐκείνας .
Lemmas: συμπράσσω δέ καί Ἄδραστος ὁ ἀναίρεσις ὁ ὑπό ὁ Καδμεῖος πίπτω , οὐ ὡς Εὐριπίδης ποιέω ἐν τραγῳδία , μάχη ὁ Θηβαῖος κρατέω , ἀλλά πείθω καί σπένδω · οὕτως γάρ ὁ πολύς λέγω · Φιλόχορος δέ καί σπονδή περί νεκρός ἀναίρεσις γίγνομαι πρῶτος ἐκεῖνος .
plutarchus.theseus 29.5
ὅτι δὲ Ἡρακλῆς πρῶτος ἀπέδωκε νεκροὺς τοῖς πολεμίοις , ἐν τοῖς περὶ Ἡρακλέους γέγραπται . ταφαὶ δὲ τῶν μὲν πολλῶν ἐν Ἐλευθεραῖς δείκνυνται , τῶν δὲ ἡγεμόνων περὶ Ἐλευσῖνα , καὶ τοῦτο Θησέως Ἀδράστῳ χαρισαμένου . καταμαρτυροῦσι δὲ τῶν Εὐριπίδου Ἱκετίδων οἱ Αἰσχύλου Ἐλευσίνιοι , ἐν οἷς καὶ ταῦτα λέγων ὁ Θησεὺς πεποίηται .
Lemmas: ὅτι δέ Ἡρακλῆς πρῶτος ἀποδίδωμι νεκρός ὁ πολέμιος , ἐν ὁ περί Ἡρακλῆς γράφω . ταφή δέ ὁ μέν πολύς ἐν Ἐλευθεραί δείκνυμι , ὁ δέ ἡγεμών περί Ἐλευσίς , καί οὗτος Θησεύς Ἄδραστος χαρίζω . καταμαρτυρέω δέ ὁ Εὐριπίδης Ἵκετις ὁ Αἰσχύλος Ἐλευσίνιος , ἐν ὅς καί οὗτος λέγω ὁ Θησεύς ποιέω .
plutarchus.theseus 30.1
τὴν δὲ πρὸς Πειρίθουν φιλίαν τοῦτον τὸν τρόπον αὐτῷ γενέσθαι λέγουσι . δόξαν εἶχεν ἐπὶ ῥώμῃ καὶ ἀνδρείᾳ μεγίστην · βουλόμενος οὖν ὁ Πειρίθους ἐξελέγξαι καὶ λαβεῖν διάπειραν , ἠλάσατο βοῦς ἐκ Μαραθῶνος αὐτοῦ , καὶ πυθόμενος διώκειν μετὰ τῶν ὅπλων ἐκεῖνον οὐκ ἔφυγεν , ἀλλʼ ἀναστρέψας ἀπήντησεν .
Lemmas: ὁ δέ πρός Πειρίθοος φιλία οὗτος ὁ τρόπος αὐτός γίγνομαι λέγω . δόξα ἔχω ἐπί ῥώμη καί ἀνδρεία μέγας · βούλομαι οὖν ὁ Πειρίθοος ἐξελέγχω καί λαμβάνω διάπειρα , ἐλαύνω βοῦς ἐκ Μαραθών αὐτός , καί πυνθάνομαι διώκω μετά ὁ ὅπλον ἐκεῖνος οὐ φεύγω , ἀλλά ἀναστρέφω ἀπαντάω .
plutarchus.theseus 30.2
ὡς δὲ εἶδεν ἅτερος τὸν ἕτερον καὶ τὸ κάλλος ἐθαύμασε καὶ τὴν τόλμαν ἠγάσθη , μάχης μὲν ἔσχοντο , Πειρίθους δὲ πρότερος τὴν δεξιὰν προτείνας ἐκέλευσεν αὐτὸν γενέσθαι δικαστὴν τὸν Θησέα τῆς βοηλασίας · ἑκὼν γὰρ ὑφέξειν ἣν ἂν ὁρίσῃ δίκην ἐκεῖνος · Θησεὺς δὲ καὶ τὴν δίκην ἀφῆκεν αὐτῷ καὶ προὐκαλεῖτο φίλον εἶναι καὶ σύμμαχον · ἐποιήσαντο δὲ τὴν φιλίαν ἔνορκον .
Lemmas: ὡς δέ ὁράω ἕτερος ὁ ἕτερος καί ὁ κάλλος θαυμάζω καί ὁ τόλμα ἄγαμαι , μάχη μέν ἔχω , Πειρίθοος δέ πρότερος ὁ δεξιά προτείνω κελεύω αὐτός γίγνομαι δικαστής ὁ Θησεύς ὁ βοηλασία · ἑκών γάρ ὑπέχω ὅς ἄν ὁρίζω δίκη ἐκεῖνος · Θησεύς δέ καί ὁ δίκη ἀφίημι αὐτός καί προκαλέω φίλος εἰμί καί σύμμαχος · ποιέω δέ ὁ φιλία ἔνορκος .
plutarchus.theseus 30.3
ἐκ δὲ τούτου γαμῶν ὁ Πειρίθους Δηϊδάμειαν , ἐδεήθη τοῦ Θησέως ἐλθεῖν καὶ τὴν χώραν ἱστορῆσαι καὶ συγγενέσθαι τοῖς Λαπίθαις . ἐτύγχανε δὲ καὶ τοὺς Κενταύρους κεκληκὼς ἐπὶ τὸ δεῖπνον . ὡς δὲ ἠσέλγαινον ὕβρει καὶ μεθύοντες οὐκ ἀπείχοντο τῶν γυναικῶν , ἐτράποντο πρὸς ἄμυναν οἱ Λαπίθαι · καὶ τοὺς μὲν ἔκτειναν αὐτῶν , τοὺς δὲ πολέμῳ κρατήσαντες ὕστερον ἐξέβαλον ἐκ τῆς χώρας , τοῦ Θησέως αὐτοῖς συμμαχομένου καὶ συμπολεμοῦντος .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος γαμέω ὁ Πειρίθοος Δηϊδαμεία , δέω ὁ Θησεύς ἔρχομαι καί ὁ χώρα ἱστορέω καί συγγίγνομαι ὁ Λαπίθης . τυγχάνω δέ καί ὁ Κένταυρος καλέω ἐπί ὁ δεῖπνον . ὡς δέ ἀσελγαίνω ὕβρις καί μεθύω οὐ ἀπέχω ὁ γυνή , τρέπω πρός ἄμυνα ὁ Λαπίθαι · καί ὁ μέν κτείνω αὐτός , ὁ δέ πόλεμος κρατέω ὕστερον ἐκβάλλω ἐκ ὁ χώρα , ὁ Θησεύς αὐτός συμμάχομαι καί συμπολεμέω .
plutarchus.theseus 30.4
Ἡρόδωρος δὲ ταῦτα πραχθῆναί φησιν οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τοῦ πολέμου συνεστῶτος ἤδη τὸν Θησέα βοηθοῦντα τοῖς Λαπίθαις παραγενέσθαι , καὶ τότε πρῶτον ὄψει γνωρίσαι τὸν Ἡρακλέα , ποιησάμενον ἔργον ἐντυχεῖν αὐτῷ περὶ Τραχῖνα πεπαυμένῳ πλάνης ἤδη καὶ ἄθλων · γενέσθαι δὲ μετὰ τιμῆς καὶ φιλοφροσύνης καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀμφοτέροις τὴν ἔντευξιν .
Lemmas: Ἡρόδωρος δέ οὗτος πράσσω φημί οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ πόλεμος συνίστημι ἤδη ὁ Θησεύς βοηθέω ὁ Λαπίθης παραγίγνομαι , καί τότε πρῶτος ὄψις γνωρίζω ὁ Ἡρακλῆς , ποιέω ἔργον ἐντυγχάνω αὐτός περί Τραχίς παύω πλάνη ἤδη καί ἆθλον · γίγνομαι δέ μετά τιμή καί φιλοφροσύνη καί πολύς ἔπαινος ἀμφότερος ὁ ἔντευξις .
plutarchus.theseus 30.5
οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον ἄν τις πρόσχοι τοῖς πολλάκις ἐντυχεῖν αὐτοὺς ἀλλήλοις ἱστοροῦσι · καὶ τὴν μύησιν Ἡρακλεῖ γενέσθαι Θησέως σπουδάσαντος καὶ τὸν πρὸ τῆς μυήσεως καθαρμὸν ὡς δεομένῳ διά τινας πράξεις ἀβουλήτους .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά μάλα ἄν τις προέχω ὁ πολλάκις ἐντυγχάνω αὐτός ἀλλήλων ἱστορέω · καί ὁ μύησις Ἡρακλῆς γίγνομαι Θησεύς σπουδάζω καί ὁ πρό ὁ μύησις καθαρμός ὡς δέω διά τις πρᾶξις ἀβούλητος .
plutarchus.theseus 31.1
ἤδη δὲ πεντήκοντα ἔτη γεγονώς , ὥς φησιν Ἑλλάνικος , ἔπραξε τὰ περὶ τὴν Ἑλένην , οὐ καθʼ ὥραν . ὅθεν ὡς δὴ μέγιστον ἐπανορθούμενοι τοῦτο τῶν ἐγκλημάτων , ἔνιοι λέγουσιν οὐκ αὐτὸν ἁρπάσαι τὴν Ἑλένην , ἀλλὰ Ἴδα καὶ Λυγκέως ἁρπασάντων παρακαταθήκην λαβόντα τηρεῖν καὶ μὴ προΐεσθαι τοῖς Διοσκούροις ἀπαιτοῦσιν · ἢ νὴ Δία Τυνδάρεω παραδόντος αὐτοῦ , φοβηθέντος Ἐναρσφόρον τὸν Ἱπποκόωντος ἔτι νηπίαν οὖσαν βιαζόμενον τὴν Ἑλένην λαβεῖν . τὰ δὲ εἰκότα καὶ πλείστους ἔχοντα μάρτυρας τοιαῦτά ἐστιν .
Lemmas: ἤδη δέ πεντήκοντα ἔτος γίγνομαι , ὡς φημί Ἑλλάνικος , πράσσω ὁ περί ὁ Ἑλένη , οὐ κατά ὥρα . ὅθεν ὡς δή μέγας ἐπανορθόω οὗτος ὁ ἔγκλημα , ἔνιοι λέγω οὐ αὐτός ἁρπάζω ὁ Ἑλένη , ἀλλά Ἴδης καί Λυγκεύς ἁρπάζω παρακαταθήκη λαμβάνω τηρέω καί μή προίημι ὁ Διόσκοροι ἀπαιτέω · ἤ νή Ζεύς Τυνδάρεος παραδίδωμι αὐτός , φοβέω Ἐναρσφόρος ὁ Ἱπποκόων ἔτι νήπιος εἰμί βιάζω ὁ Ἑλένη λαμβάνω . ὁ δέ ἔοικα καί πολύς ἔχω μάρτυς τοιοῦτος εἰμί .
plutarchus.theseus 31.2
ἦλθον μὲν εἰς Σπάρτην ἀμφότεροι καὶ τὴν κόρην ἐν ἱερῷ Ἀρτέμιδος Ὀρθίας χορεύουσαν ἁρπάσαντες ἔφυγον · τῶν δὲ πεμφθέντων ἐπὶ τὴν δίωξιν οὐ πορρωτέρω Τεγέας ἐπακολουθησάντων , ἐν ἀδείᾳ γενόμενοι καὶ διελθόντες τὴν Πελοπόννησον ἐποιήσαντο συνθήκας , τὸν μὲν λαχόντα κλήρῳ τὴν Ἑλένην ἔχειν γυναῖκα , συμπράττειν δὲ θατέρῳ γάμον ἄλλον .
Lemmas: ἔρχομαι μέν εἰς Σπάρτη ἀμφότερος καί ὁ κόρη ἐν ἱερόν Ἄρτεμις Ὀρθία χορεύω ἁρπάζω φεύγω · ὁ δέ πέμπω ἐπί ὁ δίωξις οὐ πρόσω Τεγέα ἐπακολουθέω , ἐν ἄδεια γίγνομαι καί διέρχομαι ὁ Πελοπόννησος ποιέω συνθήκη , ὁ μέν λαγχάνω κλῆρος ὁ Ἑλένη ἔχω γυνή , συμπράσσω δέ ἕτερος γάμος ἄλλος .
plutarchus.theseus 31.3
ἐπὶ ταύταις δὲ κληρουμένων ταῖς ὁμολογίαις ἔλαχε Θησεύς · καὶ παραλαβὼν τὴν παρθένον οὔπω γάμων ὥραν ἔχουσαν εἰς Ἀφίδνας ἐκόμισε · καὶ τὴν μητέρα καταστήσας μετʼ αὐτῆς Ἀφίδνῳ παρέδωκεν ὄντι φίλῳ , διακελευσάμενος φυλάττειν καὶ λανθάνειν τοὺς ἄλλους .
Lemmas: ἐπί οὗτος δέ κληρόω ὁ ὁμολογία λαγχάνω Θησεύς · καί παραλαμβάνω ὁ παρθένος οὔπω γάμος ὥρα ἔχω εἰς Ἀφίδναι κομίζω · καί ὁ μήτηρ καθίστημι μετά αὐτός Ἀφίδνος παραδίδωμι εἰμί φίλος , διακελεύομαι φυλάσσω καί λανθάνω ὁ ἄλλος .
plutarchus.theseus 31.4
αὐτὸς δὲ Πειρίθῳ τὴν ὑπουργίαν ἀποδιδούς , εἰς Ἤπειρον συναπεδήμησεν ἐπὶ τὴν Ἀϊδωνέως θυγατέρα τοῦ Μολοσσῶν βασιλέως , ὃς τῇ γυναικὶ Φερσεφόνην ὄνομα θέμενος , Κόρην δὲ τῇ θυγατρί , τῷ δὲ κυνὶ Κέρβερον , ἐκέλευε τούτῳ διαμάχεσθαι τοὺς μνωμένους τὴν παῖδα καὶ λαβεῖν τὸν κρατήσαντα . τοὺς μέντοι περὶ τὸν Πειρίθουν οὐ μνηστῆρας ἥκειν , ἀλλʼ ἁρπασομένους πυνθανόμενος συνέλαβε · καὶ τὸν μὲν Πειρίθουν εὐθὺς ἠφάνισε διὰ τοῦ κυνός , τὸν δὲ Θησέα καθείρξας ἐφύλαττεν .
Lemmas: αὐτός δέ Πειρίθοος ὁ ὑπουργία ἀποδίδωμι , εἰς Ἤπειρος συναποδημέω ἐπί ὁ ᾍδης θυγάτηρ ὁ Μολοσσός βασιλεύς , ὅς ὁ γυνή Φερσέφασσα ὄνομα τίθημι , Κόρα δέ ὁ θυγάτηρ , ὁ δέ κύων Κέρβερος , κελεύω οὗτος διαμάχομαι ὁ μνάομαι ὁ παῖς καί λαμβάνω ὁ κρατέω . ὁ μέντοι περί ὁ Πειρίθοος οὐ μνηστήρ ἥκω , ἀλλά ἁρπάζω πυνθάνομαι συλλαμβάνω · καί ὁ μέν Πειρίθοος εὐθύς ἀφανίζω διά ὁ κύων , ὁ δέ Θησεύς κατείργω φυλάσσω .
plutarchus.theseus 32.1
ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τούτῳ Μενεσθεὺς ὁ Πετεὼ τοῦ Ὀρνέως τοῦ Ἐρεχθέως πρῶτος , ὥς φασιν , ἀνθρώπων ἐπιθέμενος τῷ δημαγωγεῖν καὶ πρὸς χάριν ὄχλῳ διαλέγεσθαι , τούς τε δυνατοὺς συνίστη καὶ παρώξυνε , πάλαι βαρυνομένους τὸν Θησέα καὶ νομίζοντας ἀρχὴν καὶ βασιλείαν ἀφῃρημένον ἑκάστου τῶν κατὰ δῆμον εὐπατριδῶν , εἰς ἓν ἄστυ συνείρξαντα πάντας ὑπηκόοις χρῆσθαι καὶ δούλοις , τούς τε πολλοὺς διετάραττε καὶ διέβαλλεν , ὡς ὄναρ ἐλευθερίας ὁρῶντας , ἔργῳ δὲ ἀπεστερημένους πατρίδων καὶ ἱερῶν , ὅπως ἀντὶ πολλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ γνησίων βασιλέων πρὸς ἕνα δεσπότην ἔπηλυν καὶ ξένον ἀποβλέπωσι .
Lemmas: ἐν δέ ὁ χρόνος οὗτος Μενεσθεύς ὁ Πετεώς ὁ Ὀρνεύς ὁ Ἐρεχθεύς πρῶτος , ὡς φημί , ἄνθρωπος ἐπιτίθημι ὁ δημαγωγέω καί πρός χάρις ὄχλος διαλέγω , ὁ τε δυνατός συνίστημι καί παροξύνω , πάλαι βαρύνω ὁ Θησεύς καί νομίζω ἀρχή καί βασιλεία ἀφαιρέω ἕκαστος ὁ κατά δῆμος εὐπατριδοῦς , εἰς εἷς ἄστυ συνέργω πᾶς ὑπήκοος χράω καί δοῦλος , ὁ τε πολύς διαταράσσω καί διαβάλλω , ὡς ὄναρ ἐλευθερία ὁράω , ἔργον δέ ἀποστερέω πατρίς καί ἱερός , ὅπως ἀντί πολύς καί ἀγαθός καί γνήσιος βασιλεύς πρός εἷς δεσπότης ἔπηλυς καί ξένος ἀποβλέπω .
plutarchus.theseus 32.2
ταῦτα δὲ αὐτοῦ πραγματευομένου μεγάλην ῥοπὴν ὁ πόλεμος τῷ νεωτερισμῷ προσέθηκε , τῶν Τυνδαριδῶν ἐπελθόντων · οἱ δὲ καὶ ὅλως φασὶν ὑπὸ τούτου πεισθέντας ἐλθεῖν . τὸ μὲν οὖν πρῶτον οὐδὲν ἠδίκουν , ἀλλʼ ἀπῄτουν τὴν ἀδελφήν . ἀποκριναμένων δὲ τῶν ἐν ἄστει μήτε ἔχειν μήτε γινώσκειν ὅπου καταλέλειπται , πρὸς πόλεμον ἐτράποντο .
Lemmas: οὗτος δέ αὐτός πραγματεύομαι μέγας ῥοπή ὁ πόλεμος ὁ νεωτερισμός προστίθημι , ὁ Τυνδαρίδης ἐπέρχομαι · ὁ δέ καί ὅλος φημί ὑπό οὗτος πείθω ἔρχομαι . ὁ μέν οὖν πρῶτος οὐδείς ἀδικέω , ἀλλά ἀπαιτέω ὁ ἀδελφή . ἀποκρίνω δέ ὁ ἐν ἄστυ μήτε ἔχω μήτε γιγνώσκω ὅπου καταλείπω , πρός πόλεμος τρέπω .
plutarchus.theseus 32.3
φράζει δὲ αὐτοῖς Ἀκάδημος ᾐσθημένος ᾧ δή τινι τρόπῳ τὴν ἐν Ἀφίδναις κρύψιν αὐτῆς . ὅθεν ἐκείνῳ τε τιμαὶ ζῶντι παρὰ τῶν Τυνδαριδῶν ἐγένοντο , καὶ πολλάκις ὕστερον εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐμβαλόντες Λακεδαιμόνιοι καὶ πᾶσαν ὁμοῦ τὴν χώραν τέμνοντες , τῆς Ἀκαδημείας ἀπείχοντο διὰ τὸν Ἀκάδημον .
Lemmas: φράζω δέ αὐτός Ἀκάδημος αἰσθάνομαι ὅς δή τις τρόπος ὁ ἐν Ἀφίδναι κρύψις αὐτός . ὅθεν ἐκεῖνος τε τιμή ζάω παρά ὁ Τυνδαρίδης γίγνομαι , καί πολλάκις ὕστερον εἰς ὁ Ἀττική ἐμβάλλω Λακεδαιμόνιος καί πᾶς ὁμοῦ ὁ χώρα τέμνω , ὁ Ἀκαδήμεια ἀπέχω διά ὁ Ἀκάδημος .
plutarchus.theseus 32.4
ὁ δὲ Δικαίαρχος Ἐχεδήμου φησὶ καὶ Μαράθου συστρατευσάντων τότε τοῖς Τυνδαρίδαις ἐξ Ἀρκαδίας , ἀφʼ οὗ μὲν Ἐχεδημίαν προσαγορευθῆναι τὴν νῦν Ἀκαδήμειαν , ἀφʼ οὗ δὲ Μαραθῶνα τὸν δῆμον , ἐπιδόντος ἑαυτὸν ἑκουσίως κατά τι λόγιον σφαγιάσασθαι πρὸ τῆς παρατάξεως . ἐλθόντες οὖν ἐπὶ τὰς Ἀφίδνας καὶ μάχῃ κρατήσαντες ἐξεῖλον τὸ χωρίον .
Lemmas: ὁ δέ Δικαίαρχος Ἐχέδημος φημί καί Μάραθος συστρατεύω τότε ὁ Τυνδαρίδης ἐκ Ἀρκαδία , ἀπό ὅς μέν Ἐχεδημία προσαγορεύω ὁ νῦν Ἀκαδήμεια , ἀπό ὅς δέ Μαραθών ὁ δῆμος , ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ἑκούσιος κατά τις λόγιον σφαγιάζομαι πρό ὁ παράταξις . ἔρχομαι οὖν ἐπί ὁ Ἀφίδναι καί μάχη κρατέω ἐξαιρέω ὁ χωρίον .
plutarchus.theseus 32.5
ἐνταῦθά φασι καὶ Ἄλυκον πεσεῖν τὸν Σκείρωνος υἱόν , συστρατευόμενον τότε τοῖς Διοσκούροις , ἀφʼ οὗ καὶ τόπον τῆς Μεγαρικῆς Ἄλυκον καλεῖσθαι τοῦ σώματος ἐνταφέντος . Ἡρέας δʼ ὑπὸ Θησέως αὐτοῦ περὶ Ἀφίδνας ἀποθανεῖν τὸν Ἄλυκον ἱστόρηκε , καὶ μαρτύρια ταυτὶ τὰ ἔπη παρέχεται περὶ τοῦ Ἀλύκου · τὸν ἐν εὐρυχόρῳ ποτʼ Ἀφίδνῃ μαρνάμενον Θησεὺς Ἑλένης ἕνεκʼ ἠϋκόμοιο κτεῖνεν . Οὐ μὴν εἰκὸς αὐτοῦ Θησέως παρόντος ἁλῶναι τήν τε μητέρα καὶ τὰς Ἀφίδνας .
Lemmas: ἐνταῦθα φημί καί Ἄλυκος πίπτω ὁ Σκείρων υἱός , συστρατεύω τότε ὁ Διόσκοροι , ἀπό ὅς καί τόπος ὁ Μεγαρικός Ἄλυκος καλέω ὁ σῶμα ἐνθάπτω . Ἡρέας δέ ὑπό Θησεύς αὐτός περί Ἀφίδναι ἀποθνῄσκω ὁ Ἄλυκος ἱστορέω , καί μαρτύριον οὗτος ὁ ἔπος παρέχω περί ὁ Ἄλυκος · ὁ ἐν εὐρύχορος ποτέ Ἄφιδνα μάρναμαι Θησεύς Ἑλένη ἕνεκα εὔκομος κτείνω . οὐ μήν ἔοικα αὐτός Θησεύς πάρειμι ἁλίσκομαι ὁ τε μήτηρ καί ὁ Ἀφίδναι .
plutarchus.theseus 33.1
ἐχομένων δʼ οὖν τῶν Ἀφιδνῶν καὶ τῶν ἐν ἄστει δεδιότων , ἔπεισε τὸν δῆμον ὁ Μενεσθεὺς δέχεσθαι τῇ πόλει καὶ φιλοφρονεῖσθαι τοὺς Τυνδαρίδας , ὡς μόνῳ Θησεῖ βίας ὑπάρξαντι πολεμοῦντας , τῶν δὲ ἄλλων εὐεργέτας ὄντας ἀνθρώπων καὶ σωτῆρας . ἐμαρτύρει δὲ αὐτῷ καὶ τὰ παρʼ ἐκείνων · οὐδὲν γὰρ ἠξίωσαν ἁπάντων κρατοῦντες ἀλλʼ ἢ μυηθῆναι , μηδὲν ἧττον Ἡρακλέους τῇ πόλει προσήκοντες .
Lemmas: ἔχω δέ οὖν ὁ Ἀφίδναι καί ὁ ἐν ἄστυ δείδω , πείθω ὁ δῆμος ὁ Μενεσθεύς δέχομαι ὁ πόλις καί φιλοφρονέομαι ὁ Τυνδαρίδης , ὡς μόνος Θησεύς βία ὑπάρχω πολεμέω , ὁ δέ ἄλλος εὐεργέτης εἰμί ἄνθρωπος καί σωτήρ . μαρτυρέω δέ αὐτός καί ὁ παρά ἐκεῖνος · οὐδείς γάρ ἀξιόω ἅπας κρατέω ἀλλά ἤ μυάω , μηδείς ἥσσων Ἡρακλῆς ὁ πόλις προσήκω .
plutarchus.theseus 33.2
καὶ τοῦτο οὖν ὑπῆρξεν αὐτοῖς , Ἀφίδνου ποιησαμένου παῖδας , ὡς Πύλιος Ἡρακλέα · καὶ τιμὰς ἰσοθέους ἔσχον , Ἄνακες προσαγορευθέντες , ἢ διὰ τὰς γενομένας ἀνοχὰς ἢ διὰ τὴν ἐπιμέλειαν καὶ κηδεμονίαν τοῦ μηδένα κακῶς παθεῖν στρατιᾶς τοσαύτης ἔνδον οὔσης · ἀνακῶς γὰρ ἔχειν τοὺς ἐπιμελομένους ἢ φυλάττοντας ὁτιοῦν · καὶ τοὺς βασιλεῖς ἴσως ἄνακτας διὰ τοῦτο καλοῦσιν . εἰσὶ δὲ οἱ λέγοντες διὰ τὴν τῶν ἀστέρων ἐπιφάνειαν Ἄνακας ὀνομάζεσθαι · τὸ γὰρ ἄνω τοὺς Ἀττικοὺς ἀνεκὰς ὀνομάζειν , καὶ ἀνέκαθεν τὸ ἄνωθεν .
Lemmas: καί οὗτος οὖν ὑπάρχω αὐτός , Ἄφιδνος ποιέω παῖς , ὡς Πύλιος Ἡρακλῆς · καί τιμή ἰσόθεος ἔχω , Ἄνακες προσαγορεύω , ἤ διά ὁ γίγνομαι ἀνοχή ἤ διά ὁ ἐπιμέλεια καί κηδεμονία ὁ μηδείς κακός πάσχω στρατιά τοσοῦτος ἔνδον εἰμί · ἀνακῶς γάρ ἔχω ὁ ἐπιμελέομαι ἤ φυλάσσω ὁστισοῦν · καί ὁ βασιλεύς ἴσως ἄναξ διά οὗτος καλέω . εἰμί δέ ὁ λέγω διά ὁ ὁ ἀστήρ ἐπιφάνεια Ἄνακες ὀνομάζω · ὁ γάρ ἄνω ὁ Ἀττικός ἀνεκάς ὀνομάζω , καί ἀνέκαθεν ὁ ἄνωθεν .
plutarchus.theseus 34.1
Αἴθραν δὲ τὴν Θησέως μητέρα γενομένην αἰχμάλωτον ἀπαχθῆναι λέγουσιν εἰς Λακεδαίμονα , κἀκεῖθεν εἰς Τροίαν μετὰ Ἑλένης · καὶ μαρτυρεῖν Ὅμηρον , ἕπεσθαι τῇ Ἑλένῃ φάμενον · Αἴθρην Πιτθῆος θύγατρα Κλυμένην τε βοῶπιν . οἱ δὲ καὶ τοῦτο τὸ ἔπος διαβάλλουσι καὶ τὴν περὶ Μουνύχου μυθολογίαν , ὃν ἐκ Δημοφῶντος Λαοδίκης κρύφα τεκούσης ἐν Ἰλίῳ συνεκθρέψαι τὴν Αἴθραν λέγουσιν .
Lemmas: Αἴθρη δέ ὁ Θησεύς μήτηρ γίγνομαι αἰχμάλωτος ἀπάγω λέγω εἰς Λακεδαίμων , ἐκεῖθεν εἰς Τροία μετά Ἑλένη · καί μαρτυρέω Ὅμηρος , ἕπομαι ὁ Ἑλένη φημί · Αἴθρη Πιτθεύς θυγάτηρ Κλυμένη τε βοῶπις . ὁ δέ καί οὗτος ὁ ἔπος διαβάλλω καί ὁ περί Μούνυχος μυθολογία , ὅς ἐκ Δημοφῶν Λαοδίκη κρύφα τίκτω ἐν Ἴλιον συνεκτρέφω ὁ Αἴθρη λέγω .
plutarchus.theseus 34.2
ἴδιον δέ τινα καὶ παρηλλαγμένον ὅλως λόγον ὁ Ἴστρος ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν Ἀττικῶν ἀναφέρει περὶ Αἴθρας , ὡς ἐνίων λεγόντων Ἀλέξανδρον μὲν τὸν Πάριν ἐν Θεσσαλίᾳ ὑπʼ Ἀχιλλέως καὶ Πατρόκλου μάχῃ κρατηθῆναι παρὰ τὸν Σπερχειόν , Ἕκτορα δὲ τὴν Τροιζηνίων πόλιν λαβόντα διαρπάσαι καὶ τὴν Αἴθραν ἀπάγειν ἐκεῖ καταλειφθεῖσαν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἔχει πολλὴν ἀλογίαν .
Lemmas: ἴδιος δέ τις καί παραλλάσσω ὅλος λόγος ὁ Ἴστρος ἐν ὁ τρισκαιδέκατος ὁ Ἀττικός ἀναφέρω περί Αἴθρη , ὡς ἔνιοι λέγω Ἀλέξανδρος μέν ὁ Πάρις ἐν Θεσσαλία ὑπό Ἀχιλλεύς καί Πάτροκλος μάχη κρατέω παρά ὁ Σπερχειός , Ἕκτωρ δέ ὁ Τροιζήνιος πόλις λαμβάνω διαρπάζω καί ὁ Αἴθρη ἀπάγω ἐκεῖ καταλείπω . ἀλλά οὗτος μέν ἔχω πολύς ἀλογία .
plutarchus.theseus 35.1
Ἀϊδωνέως δὲ τοῦ Μολοσσοῦ ξενίζοντος Ἡρακλέα καὶ τῶν περὶ τὸν Θησέα καὶ Πειρίθουν κατὰ τύχην μνησθέντος , ἅ τε πράξοντες ἦλθον καὶ ἃ φωραθέντες ἔπαθον , βαρέας ἤνεγκεν ὁ Ἡρακλῆς , τοῦ μὲν ἀπολωλότος ἀδόξως , τοῦ δὲ ἀπολλυμένου . καὶ περὶ Πειρίθου μὲν οὐδὲν ᾤετο ποιήσειν πλέον ἐγκαλῶν , τὸν δὲ Θησέα παρῃτεῖτο καὶ χάριν ἠξίου ταύτην αὐτῷ δοθῆναι .
Lemmas: ᾍδης δέ ὁ Μολοσσός ξενίζω Ἡρακλῆς καί ὁ περί ὁ Θησεύς καί Πειρίθοος κατά τύχη μιμνῄσκω , ὅς τε πράσσω ἔρχομαι καί ὅς φωράω πάσχω , βαρύς φέρω ὁ Ἡρακλῆς , ὁ μέν ἀπόλλυμι ἄδοξος , ὁ δέ ἀπόλλυμι . καί περί Πειρίθοος μέν οὐδείς οἴομαι ποιέω πολύς ἐγκαλέω , ὁ δέ Θησεύς παραιτέομαι καί χάρις ἀξιόω οὗτος αὐτός δίδωμι .
plutarchus.theseus 35.2
συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Ἀϊδωνέως , λυθεὶς ὁ Θησεὺς ἐπανῆλθε μὲν εἰς τὰς Ἀθήνας , οὐδέπω παντάπασι τῶν φίλων αὐτοῦ κεκρατημένων , καὶ ὅσα ὑπῆρχε τεμένη πρότερον αὐτῷ τῆς πόλεως ἐξελούσης ἅπαντα καθιέρωσε τῷ Ἡρακλεῖ καὶ προσηγόρευσεν ἀντὶ Θησείων Ἡράκλεια , πλὴν τεσσάρων , ὡς Φιλόχορος ἱστόρηκεν . αὖθις δὲ βουλόμενος ὡς πρότερον ἄρχειν καὶ καθηγεῖσθαι τοῦ πολιτεύματος εἰς στάσεις ἐνέπεσε καὶ ταραχάς , οὓς μὲν ἀπέλιπε μισοῦντας αὐτὸν εὑρίσκων τὸ μὴ φοβεῖσθαι τῷ μισεῖν προσειληφότας , ἐν δὲ τῷ δήμῳ πολὺ τὸ διεφθαρμένον ὁρῶν καὶ θεραπεύεσθαι βουλόμενον ἀντὶ τοῦ ποιεῖν σιωπῇ τὸ προσταττόμενον .
Lemmas: συγχωρέω δέ ὁ ᾍδης , λύω ὁ Θησεύς ἐπανέρχομαι μέν εἰς ὁ Ἀθῆναι , οὐδέπω παντάπασι ὁ φίλος αὐτός κρατέω , καί ὅσος ὑπάρχω τέμενος πρότερος αὐτός ὁ πόλις ἐξαιρέω ἅπας καθιερόω ὁ Ἡρακλῆς καί προσαγορεύω ἀντί Θησεῖον Ἡράκλεια , πλήν τέσσαρες , ὡς Φιλόχορος ἱστορέω . αὖθις δέ βούλομαι ὡς πρότερος ἄρχω καί καθηγέομαι ὁ πολίτευμα εἰς στάσις ἐμπίπτω καί ταραχή , ὅς μέν ἀπολείπω μισέω αὐτός εὑρίσκω ὁ μή φοβέω ὁ μισέω προσλαμβάνω , ἐν δέ ὁ δῆμος πολύς ὁ διαφθείρω ὁράω καί θεραπεύω βούλομαι ἀντί ὁ ποιέω σιωπή ὁ προστάσσω .
plutarchus.theseus 35.3
ἐπιχειρῶν οὖν βιάζεσθαι κατεδημαγωγεῖτο καὶ κατεστασιάζετο . καὶ τέλος ἀπογνοὺς τὰ πράγματα τοὺς μὲν παῖδας εἰς Εὔβοιαν ὑπεξέπεμψε πρὸς Ἐλεφήνορα τὸν Χαλκώδοντος , αὐτὸς δὲ Γαργηττοῖ κατὰ τῶν Ἀθηναίων ἀρὰς θέμενος , οὗ νῦν ἔστι τὸ καλούμενον Ἀρατήριον , εἰς Σκῦρον ἐξέπλευσεν , οὔσης αὐτῷ πρὸς τοὺς ἐκεῖ φιλίας , ὡς ᾤετο , καὶ χωρίων ἐν τῇ νήσῳ πατρῴων . ἐβασίλευε δὲ Λυκομήδης τότε τῶν Σκυρίων .
Lemmas: ἐπιχειρέω οὖν βιάζω καταδημαγωγέω καί καταστασιάζω . καί τέλος ἀπογιγνώσκω ὁ πρᾶγμα ὁ μέν παῖς εἰς Εὔβοια ὑπεκπέμπω πρός Ἐλεφήνωρ ὁ Χαλκώδων , αὐτός δέ Γαργηττούς κατά ὁ Ἀθηναῖος ἀρά τίθημι , οὗ νῦν εἰμί ὁ καλέω Ἀρατήριον , εἰς Σκῦρος ἐκπλέω , εἰμί αὐτός πρός ὁ ἐκεῖ φιλία , ὡς οἴομαι , καί χωρίον ἐν ὁ νῆσος πατρῷος . βασιλεύω δέ Λυκομήδης τότε ὁ Σκύριος .
plutarchus.theseus 35.4
πρὸς τοῦτον οὖν ἀφικόμενος ἐζήτει τοὺς ἀγροὺς ἀπολαβεῖν , ὡς αὐτόθι κατοικήσων · ἔνιοι δέ φασι παρακαλεῖν αὐτὸν βοηθεῖν ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους . ὁ δὲ Λυκομήδης , εἴτε δείσας τὴν δόξαν τοῦ ἀνδρός , εἴτε τῷ Μενεσθεῖ χαριζόμενος , ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς χώρας ἀναγαγὼν αὐτόν , ὡς ἐκεῖθεν ἐπιδείξων τοὺς ἀγρούς , ὦσε κατὰ τῶν πετρῶν καὶ διέφθειρεν . ἔνιοι δʼ ἀφʼ ἑαυτοῦ πεσεῖν φασι σφαλέντα , μετὰ δεῖπνον , ὥσπερ εἰώθει , περιπατοῦντα .
Lemmas: πρός οὗτος οὖν ἀφικνέομαι ζητέω ὁ ἀγρός ἀπολαμβάνω , ὡς αὐτόθι κατοικέω · ἔνιοι δέ φημί παρακαλέω αὐτός βοηθέω ἐπί ὁ Ἀθηναῖος . ὁ δέ Λυκομήδης , εἴτε δείδω ὁ δόξα ὁ ἀνήρ , εἴτε ὁ Μενεσθεύς χαρίζω , ἐπί ὁ ἄκρον ὁ χώρα ἀνάγω αὐτός , ὡς ἐκεῖθεν ἐπιδείκνυμι ὁ ἀγρός , ὠθέω κατά ὁ πέτρα καί διαφθείρω . ἔνιοι δέ ἀπό ἑαυτοῦ πίπτω φημί σφάλλω , μετά δεῖπνον , ὥσπερ εἴωθα , περιπατέω .
plutarchus.theseus 35.5
καὶ παραυτίκα μὲν οὐδεὶς ἔσχεν αὐτοῦ λόγον οὐδένα τεθνηκότος , ἀλλὰ τῶν μὲν Ἀθηναίων ἐβασίλευσε Μενεσθεύς , οἱ δὲ παῖδες ἰδιωτεύοντες Ἐλεφήνορι συνεστράτευσαν εἰς Ἴλιον . ἐκεῖ δὲ Μενεσθέως ἀποθανόντος ἐπανελθόντες αὐτοὶ τὴν βασιλείαν ἀνεκομίσαντο . χρόνοις δʼ ὕστερον Ἀθηναίους ἄλλα τε παρέστησεν ὡς ἥρωα τιμᾶν Θησέα , καὶ τῶν ἐν Μαραθῶνι πρὸς Μήδους μαχομένων ἔδοξαν οὐκ ὀλίγοι φάσμα Θησέως ἐν ὅπλοις καθορᾶν πρὸ αὐτῶν ἐπὶ τοὺς βαρβάρους φερόμενον .
Lemmas: καί παραυτίκα μέν οὐδείς ἔχω αὐτός λόγος οὐδείς θνῄσκω , ἀλλά ὁ μέν Ἀθηναῖος βασιλεύω Μενεσθεύς , ὁ δέ παῖς ἰδιωτεύω Ἐλεφήνωρ συστρατεύω εἰς Ἴλιος . ἐκεῖ δέ Μενεσθεύς ἀποθνῄσκω ἐπανέρχομαι αὐτός ὁ βασιλεία ἀνακομίζω . χρόνος δέ ὕστερον Ἀθηναῖος ἄλλος τε παρίστημι ὡς ἥρως τιμάω Θησεύς , καί ὁ ἐν Μαραθών πρός Μῆδος μάχομαι δοκέω οὐ ὀλίγος φάσμα Θησεύς ἐν ὅπλον καθοράω πρό αὐτός ἐπί ὁ βάρβαρος φέρω .
plutarchus.theseus 36.1
μετὰ δὲ τὰ Μηδικὰ Φαίδωνος ἄρχοντος μαντευομένοις τοῖς Ἀθηναίοις ἀνεῖλεν ἡ Πυθία τὰ Θησέως ἀναλαβεῖν ὀστᾶ καὶ θεμένους ἐντίμως παρʼ αὑτοῖς φυλάττειν . ἦν δὲ καὶ λαβεῖν ἀπορία καὶ γνῶναι τὸν τάφον ἀμιξίᾳ καὶ χαλεπότητι τῶν ἐνοικούντων Δολόπων . οὐ μὴν ἀλλὰ Κίμων ἑλὼν τὴν νῆσον , ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γέγραπται , καὶ φιλοτιμούμενος ἐξανευρεῖν , ἀετοῦ τινα τόπον βουνοειδῆ κόπτοντος , ὥς φασι , τῷ στόματι καὶ διαστέλλοντος τοῖς ὄνυξι θείᾳ τινὶ τύχῃ συμφρονήσας ἀνέσκαψεν .
Lemmas: μετά δέ ὁ Μηδικός Φαίδων ἄρχω μαντεύομαι ὁ Ἀθηναῖος ἀναιρέω ὁ Πυθία ὁ Θησεύς ἀναλαμβάνω ὀστέον καί τίθημι ἔντιμος παρά ἑαυτοῦ φυλάσσω . εἰμί δέ καί λαμβάνω ἀπορία καί γιγνώσκω ὁ τάφος ἀμιξία καί χαλεπότης ὁ ἐνοικέω Δόλοψ . οὐ μήν ἀλλά Κίμων αἱρέω ὁ νῆσος , ὡς ἐν ὁ περί ἐκεῖνος γράφω , καί φιλοτιμέομαι ἐξανευρίσκω , ἀετός τις τόπος βουνοειδής κόπτω , ὡς φημί , ὁ στόμα καί διαστέλλω ὁ ὄνυξ θεῖος τις τύχη συμφρονέω ἀνασκάπτω .
plutarchus.theseus 36.2
εὑρέθη δὲ θήκη τε μεγάλου σώματος αἰχμή τε παρακειμένη χαλκῆ καὶ ξίφος . κομισθέντων δὲ τούτων ὑπὸ Κίμωνος ἐπὶ τῆς τριήρους , ἡσθέντες οἱ Ἀθηναῖοι πομπαῖς τε λαμπραῖς ἐδέξαντο καὶ θυσίαις ὥσπερ αὐτὸν ἐπανερχόμενον εἰς τὸ ἄστυ . καὶ κεῖται μὲν ἐν μέσῃ τῇ πόλει παρὰ τὸ νῦν γυμνάσιον , ἔστι δὲ φύξιμον οἰκέταις καὶ πᾶσι τοῖς ταπεινοτέροις καὶ δεδιόσι κρείττονας , ὡς καὶ τοῦ Θησέως προστατικοῦ τινος καὶ βοηθητικοῦ γενομένου καὶ προσδεχομένου φιλανθρώπως τὰς τῶν ταπεινοτέρων δεήσεις .
Lemmas: εὑρίσκω δέ θήκη τε μέγας σῶμα αἰχμή τε παράκειμαι χάλκεος καί ξίφος . κομίζω δέ οὗτος ὑπό Κίμων ἐπί ὁ τριήρης , ἥδομαι ὁ Ἀθηναῖος πομπή τε λαμπρός δέχομαι καί θυσία ὥσπερ αὐτός ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἄστυ . καί κεῖμαι μέν ἐν μέσος ὁ πόλις παρά ὁ νῦν γυμνάσιον , εἰμί δέ φύξιμος οἰκέτης καί πᾶς ὁ ταπεινός καί δείδω κρατύς , ὡς καί ὁ Θησεύς προστατικός τις καί βοηθητικός γίγνομαι καί προσδέχομαι φιλάνθρωπος ὁ ὁ ταπεινός δέησις .