ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.themistocles 15.1
ἐν δὲ τούτῳ τοῦ ἀγῶνος ὄντος φῶς μὲν ἐκλάμψαι μέγα λέγουσιν Ἐλευσινόθεν , ἦχον δὲ καὶ φωνὴν τὸ Θριάσιον κατέχειν πεδίον ἄχρι θαλάττης , ὡς ἀνθρώπων ὁμοῦ πολλῶν τὸν μυστικὸν ἐξαγόντων Ἴακχον . ἐκ δὲ τοῦ πλήθους τῶν φθεγγομένων κατὰ μικρὸν ἀπὸ γῆς ἀναφερόμενον νέφος ἔδοξεν αὖθις ὑπονοστεῖν καὶ κατασκήπτειν εἰς τὰς τριήρεις . ἕτεροι δὲ φάσματα καὶ εἴδωλα καθορᾶν ἔδοξαν ἐνόπλων ἀνδρῶν ἀπʼ Αἰγίνης τὰς χεῖρας ἀνεχόντων πρὸ τῶν Ἑλληνικῶν τριηρῶν · οὓς εἴκαζον Αἰακίδας εἶναι παρακεκλημένους εὐχαῖς πρὸ τῆς μάχης ἐπὶ τὴν βοήθειαν .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος ὁ ἀγών εἰμί φάος μέν ἐκλάμπω μέγας λέγω Ἐλευσινόθεν , ἦχος δέ καί φωνή ὁ Θριάσιος κατέχω πεδίον ἄχρι θάλασσα , ὡς ἄνθρωπος ὁμοῦ πολύς ὁ μυστικός ἐξάγω Ἴακχος . ἐκ δέ ὁ πλῆθος ὁ φθέγγομαι κατά μικρός ἀπό γῆ ἀναφέρω νέφος δοκέω αὖθις ὑπονοστέω καί κατασκήπτω εἰς ὁ τριήρης . ἕτερος δέ φάσμα καί εἴδωλον καθοράω δοκέω ἔνοπλος ἀνήρ ἀπό Αἰγίνη ὁ χείρ ἀνέχω πρό ὁ Ἑλληνικός τριήρης · ὅς εἰκάζω Αἰακίδης εἰμί παρακαλέω εὐχή πρό ὁ μάχη ἐπί ὁ βοήθεια .
plutarchus.themistocles 15.2
πρῶτος μὲν οὖν λαμβάνει ναῦν Λυκομήδης , ἀνὴρ Ἀθηναῖος τριηραρχῶν , ἧς τὰ παράσημα περικόψας ἀνέθηκεν Ἀπόλλωνι δαφνηφόρῳ Φλυῆσιν . οἱ δʼ ἄλλοι τοῖς βαρβάροις ἐξισούμενοι τὸ πλῆθος ἐν στενῷ κατὰ μέρος προσφερομένους καὶ περιπίπτοντας ἀλλήλοις ἐτρέψαντο , μέχρι δείλης ἀντισχόντας , ὡς εἴρηκε Σιμωνίδης , τὴν καλὴν ἐκείνην καὶ περιβόητον ἀράμενοι νίκην , ἧς οὔθʼ Ἕλλησιν οὔτε βαρβάροις ἐνάλιον ἔργον εἴργασται λαμπρότερον , ἀνδρείᾳ μὲν καὶ προθυμίᾳ κοινῇ τῶν ναυμαχησάντων , γνώμῃ δὲ καὶ δεινότητι τῇ Θεμιστοκλέους .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν λαμβάνω ναῦς Λυκομήδης , ἀνήρ Ἀθηναῖος τριηραρχέω , ὅς ὁ παράσημος περικόπτω ἀνατίθημι Ἀπόλλων δαφνηφόρος Φλυεύς . ὁ δέ ἄλλος ὁ βάρβαρος ἐξισόω ὁ πλῆθος ἐν στενός κατά μέρος προσφέρω καί περιπίπτω ἀλλήλων τρέπω , μέχρι δείλη ἀντέχω , ὡς λέγω Σιμωνίδης , ὁ καλός ἐκεῖνος καί περιβόητος ἀράομαι νίκη , ὅς οὔτε Ἕλλην οὔτε βάρβαρος ἐνάλιος ἔργον ἐργάζομαι λαμπρός , ἀνδρεία μέν καί προθυμία κοινῇ ὁ ναυμαχέω , γνώμη δέ καί δεινότης ὁ Θεμιστοκλῆς .
plutarchus.themistocles 16.1
μετὰ δὲ τὴν ναυμαχίαν Ξέρξης μὲν ἔτι θυμομαχῶν πρὸς τὴν ἀπότευξιν ἐπεχείρει διὰ χωμάτων ἐπάγειν τὸ πεζὸν τοῖς Ἕλλησιν εἰς Σαλαμῖνα , ἐμφράξας τὸν διὰ μέσου πόρον · Θεμιστοκλῆς δʼ ἀποπειρώμενος Ἀριστείδου λόγῳ γνώμην ἐποιεῖτο λύειν τὸ ζεῦγμα ταῖς ναυσὶν ἐπιπλεύσαντας εἰς Ἑλλήσποντον , ὅπως , ἔφη , τὴν Ἀσίαν ἐν τῇ Εὐρώπῃ λάβωμεν .
Lemmas: μετά δέ ὁ ναυμαχία Ξέρξης μέν ἔτι θυμομαχέω πρός ὁ ἀπότευξις ἐπιχειρέω διά χῶμα ἐπάγω ὁ πεζός ὁ Ἕλλην εἰς Σαλαμίς , ἐμφράσσω ὁ διά μέσος πόρος · Θεμιστοκλῆς δέ ἀποπειράομαι Ἀριστείδης λόγος γνώμη ποιέω λύω ὁ ζεῦγμα ὁ ναῦς ἐπιπλέω εἰς Ἑλλήσποντος , ὅπως , φημί , ὁ Ἀσία ἐν ὁ Εὐρώπη λαμβάνω .
plutarchus.themistocles 16.2
δυσχεραίνοντος δὲ τοῦ Ἀριστείδου καὶ λέγοντος ὅτι , νῦν μὲν τρυφῶντι τῷ βαρβάρῳ πεπολεμήκαμεν , ἂν δὲ κατακλείσωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ καταστήσωμεν εἰς ἀνάγκην ὑπὸ δέους ἄνδρα τηλικούτων δυνάμεων κύριον , οὐκέτι καθήμενος ὑπὸ σκιάδι χρυσῇ θεάσεται τὴν μάχην ἐφʼ ἡσυχίας , ἀλλὰ πάντα τολμῶν καὶ πᾶσιν αὐτὸς παρὼν διὰ τὸν κίνδυνον ἐπανορθώσεται τὰ παρειμένα καὶ βουλεύσεται βέλτιον ὑπὲρ τῶν ὅλων ·
Lemmas: δυσχεραίνω δέ ὁ Ἀριστείδης καί λέγω ὅτι , νῦν μέν τρυφάω ὁ βάρβαρος πολεμέω , ἐάν δέ κατακλείω εἰς ὁ Ἑλλάς καί καθίστημι εἰς ἀνάγκη ὑπό δέος ἀνήρ τηλικοῦτος δύναμις κύριος , οὐκέτι κάθημαι ὑπό σκιάς χρύσεος θεάομαι ὁ μάχη ἐπί ἡσυχία , ἀλλά πᾶς τολμάω καί πᾶς αὐτός πάρειμι διά ὁ κίνδυνος ἐπανορθόω ὁ παρίημι καί βουλεύω ἀγαθός ὑπέρ ὁ ὅλος ·
plutarchus.themistocles 16.3
οὐ τὴν οὖσαν οὖν , ἔφη , δεῖ γέφυραν , ὦ Θεμιστόκλεις , ἡμᾶς ἀναιρεῖν , ἀλλʼ ἑτέραν , εἴπερ οἷόν τε , προσκατασκευάσαντας ἐκβαλεῖν διὰ τάχους τὸν ἄνθρωπον ἐκ τῆς Εὐρώπης . οὐκοῦν , εἶπεν ὁ Θεμιστοκλῆς , εἰ δοκεῖ ταῦτα συμφέρειν , ὥρα σκοπεῖν καὶ μηχανᾶσθαι πάντας ἡμᾶς , ὅπως ἀπαλλαγήσεται τὴν ταχίστην ἐκ τῆς Ἑλλάδος .
Lemmas: οὐ ὁ εἰμί οὖν , φημί , δέω γέφυρα , ὦ Θεμιστοκλῆς , ἐγώ ἀναιρέω , ἀλλά ἕτερος , εἴπερ οἷος τε , προσκατασκευάζω ἐκβάλλω διά τάχος ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ Εὐρώπη . οὐκοῦν , λέγω ὁ Θεμιστοκλῆς , εἰ δοκέω οὗτος συμφέρω , ὁράω σκοπέω καί μηχανάομαι πᾶς ἐγώ , ὅπως ἀπαλλάσσω ὁ ταχύς ἐκ ὁ Ἑλλάς .
plutarchus.themistocles 16.4
ἐπεὶ δὲ ταῦτα ἔδοξε , πέμπει τινὰ τῶν βασιλικῶν εὐνούχων ἐν τοῖς αἰχμαλώτοις ἀνευρών , Ἀρνάκην ὄνομα , φράζειν βασιλεῖ κελεύσας , ὅτι τοῖς μὲν Ἕλλησι δέδοκται τῷ ναυτικῷ κεκρατηκότας ἀναπλεῖν εἰς τὸν Ἑλλήσποντον ἐπὶ τὸ ζεῦγμα καὶ λύειν τὴν γέφυραν , Θεμιστοκλῆς δὲ κηδόμενος βασιλέως παραινεῖ σπεύδειν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ θάλατταν καὶ περαιοῦσθαι , μέχρις αὐτὸς ἐμποιεῖ τινας διατριβὰς τοῖς συμμάχοις καὶ μελλήσεις πρὸς τὴν δίωξιν .
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος δοκέω , πέμπω τις ὁ βασιλικός εὐνοῦχος ἐν ὁ αἰχμάλωτος ἀνευρίσκω , Ἀρνάκης ὄνομα , φράζω βασιλεύς κελεύω , ὅτι ὁ μέν Ἕλλην δοκέω ὁ ναυτικός κρατέω ἀναπλέω εἰς ὁ Ἑλλήσποντος ἐπί ὁ ζεῦγμα καί λύω ὁ γέφυρα , Θεμιστοκλῆς δέ κήδω βασιλεύς παραινέω σπεύδω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ θάλασσα καί περαιόω , μέχρι αὐτός ἐμποιέω τις διατριβή ὁ σύμμαχος καί μέλλησις πρός ὁ δίωξις .
plutarchus.themistocles 16.5
ταῦθʼ ὁ βάρβαρος ἀκούσας καὶ γενόμενος περίφοβος διὰ τάχους ἐποιεῖτο τὴν ἀναχώρησιν . καὶ πεῖραν ἡ Θεμιστοκλέους καὶ Ἀριστείδου φρόνησις ἐν Μαρδονίῳ παρέσχεν , εἴγε πολλοστημορίῳ τῆς Ξέρξου δυνάμεως διαγωνισάμενοι Πλαταιᾶσιν εἰς τὸν περὶ τῶν ὅλων κίνδυνον κατέστησαν .
Lemmas: οὗτος ὁ βάρβαρος ἀκούω καί γίγνομαι περίφοβος διά τάχος ποιέω ὁ ἀναχώρησις . καί πεῖρα ὁ Θεμιστοκλῆς καί Ἀριστείδης φρόνησις ἐν Μαρδόνιος παρέχω , εἰ πολλοστημόριος ὁ Ξέρξης δύναμις διαγωνίζομαι Πλαταιᾶσι εἰς ὁ περί ὁ ὅλος κίνδυνος καθίστημι .
plutarchus.themistocles 17.1
πόλεων μὲν οὖν τὴν Αἰγινητῶν ἀριστεῦσαί φησιν Ἡρόδοτος , Θεμιστοκλεῖ δέ , καίπερ ἄκοντες ὑπὸ φθόνου , τὸ πρωτεῖον ἀπέδοσαν ἅπαντες . ἐπεὶ γὰρ ἀναχωρήσαντες εἰς τὸν Ἰσθμὸν ἀπὸ τοῦ βωμοῦ τὴν ψῆφον ἔφερον οἱ στρατηγοί , πρῶτον μὲν ἕκαστος ἑαυτὸν ἀπέφαινεν ἀρετῇ , δεύτερον δὲ μεθʼ ἑαυτὸν Θεμιστοκλέα . Λακεδαιμόνιοι δʼ εἰς τὴν Σπάρτην αὐτὸν καταγαγόντες Εὐρυβιάδῃ μὲν ἀνδρείας , ἐκείνῳ δὲ σοφίας ἀριστεῖον ἔδοσαν θαλλοῦ στέφανον , καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἁρμάτων τὸ πρωτεῦον ἐδωρήσαντο καὶ τριακοσίους τῶν νέων πομποὺς ἄχρι τῶν ὅρων συνεξέπεμψαν .
Lemmas: πόλις μέν οὖν ὁ Αἰγινήτης ἀριστεύω φημί Ἡρόδοτος , Θεμιστοκλῆς δέ , καίπερ ἄκων ὑπό φθόνος , ὁ πρωτεῖον ἀποδίδωμι ἅπας . ἐπεί γάρ ἀναχωρέω εἰς ὁ Ἰσθμός ἀπό ὁ βωμός ὁ ψῆφος φέρω ὁ στρατηγός , πρῶτος μέν ἕκαστος ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ἀρετή , δεύτερος δέ μετά ἑαυτοῦ Θεμιστοκλῆς . Λακεδαιμόνιος δέ εἰς ὁ Σπάρτη αὐτός κατάγω Εὐρυβιάδης μέν ἀνδρεία , ἐκεῖνος δέ σοφία ἀριστεῖος δίδωμι θαλλός στέφανος , καί ὁ κατά ὁ πόλις ἅρμα ὁ πρωτεύω δωρέω καί τριακόσιοι ὁ νέος πομπός ἄχρι ὁ ὅρος συνεκπέμπω .
plutarchus.themistocles 17.2
λέγεται δʼ Ὀλυμπίων τῶν ἐφεξῆς ἀγομένων καὶ παρελθόντος εἰς τὸ στάδιον τοῦ Θεμιστοκλέους , ἀμελήσαντας τῶν ἀγωνιστῶν τοὺς παρόντας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκεῖνον θεᾶσθαι καὶ τοῖς ξένοις ἐπιδεικνύειν ἅμα θαυμάζοντας καὶ κροτοῦντας , ὥστε καὶ αὐτὸν ἡσθέντα πρὸς τοὺς φίλους ὁμολογῆσαι τὸν καρπὸν ἀπέχειν τῶν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος αὐτῷ πονηθέντων .
Lemmas: λέγω δέ Ὀλύμπιος ὁ ἐφεξῆς ἄγω καί παρέρχομαι εἰς ὁ στάδιον ὁ Θεμιστοκλῆς , ἀμελέω ὁ ἀγωνιστής ὁ πάρειμι ὅλος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος θεάομαι καί ὁ ξένος ἐπιδείκνυμι ἅμα θαυμάζω καί κροτέω , ὥστε καί αὐτός ἥδομαι πρός ὁ φίλος ὁμολογέω ὁ καρπός ἀπέχω ὁ ὑπέρ ὁ Ἑλλάς αὐτός πονέω .
plutarchus.themistocles 18.1
καὶ γὰρ ἦν τῇ φύσει φιλοτιμότατος , εἰ δεῖ τεκμαίρεσθαι διὰ τῶν ἀπομνημονευομένων . αἱρεθεὶς γὰρ ναύαρχος ὑπὸ τῆς πόλεως οὐδὲν οὔτε τῶν ἰδίων οὔτε τῶν κοινῶν κατὰ μέρος ἐχρημάτιζεν , ἀλλʼ ἐπανεβάλλετο τὸ προσπῖπτον εἰς τὴν ἡμέραν ἐκείνην , καθʼ ἣν ἐκπλεῖν ἔμελλεν , ἵνʼ ὁμοῦ πολλὰ πράττων πράγματα καὶ παντοδαποῖς ἀνθρώποις ὁμιλῶν μέγας εἶναι δοκῇ καὶ πλεῖστον δύνασθαι .
Lemmas: καί γάρ εἰμί ὁ φύσις φιλότιμος , εἰ δέω τεκμαίρομαι διά ὁ ἀπομνημονεύω . αἱρέω γάρ ναύαρχος ὑπό ὁ πόλις οὐδείς οὔτε ὁ ἴδιος οὔτε ὁ κοινός κατά μέρος χρηματίζω , ἀλλά ἐπαναβάλλω ὁ προσπίπτω εἰς ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , κατά ὅς ἐκπλέω μέλλω , ἵνα ὁμοῦ πολύς πράσσω πρᾶγμα καί παντοδαπός ἄνθρωπος ὁμιλέω μέγας εἰμί δοκέω καί πολύς δύναμαι .
plutarchus.themistocles 18.2
τῶν δὲ νεκρῶν τοὺς ἐκπεσόντας ἐπισκοπῶν παρὰ τὴν θάλατταν , ὡς εἶδε περικειμένους ψέλια χρυσᾶ καὶ στρεπτούς , αὐτὸς μὲν παρῆλθε , τῷ δʼ ἑπομένῳ φίλῳ δείξας εἶπεν · ἀνελοῦ σαυτῷ · σὺ γὰρ οὐκ εἶ Θεμιστοκλῆς . πρὸς δέ τινα τῶν καλῶν γεγονότων , Ἀντιφάτην , ὑπερηφάνως αὐτῷ κεχρημένον πρότερον , ὕστερον δὲ θεραπεύοντα διὰ τὴν δόξαν , ὦ μειράκιον , εἶπεν , ὀψὲ μέν , ἀμφότεροι δʼ ἅμα νοῦν ἐσχήκαμεν .
Lemmas: ὁ δέ νεκρός ὁ ἐκπίπτω ἐπισκοπέω παρά ὁ θάλασσα , ὡς ὁράω περίκειμαι ψέλιον χρύσεος καί στρεπτός , αὐτός μέν παρέρχομαι , ὁ δέ ἕπομαι φίλος δείκνυμι λέγω · ἀναιρέω σεαυτοῦ · σύ γάρ οὐ εἰμί Θεμιστοκλῆς . πρός δέ τις ὁ καλός γίγνομαι , Ἀντιφάτης , ὑπερήφανος αὐτός χράω πρότερος , ὕστερον δέ θεραπεύω διά ὁ δόξα , ὦ μειράκιον , λέγω , ὀψέ μέν , ἀμφότερος δέ ἅμα νόος ἔχω .
plutarchus.themistocles 18.3
ἔλεγε δὲ τοὺς Ἀθηναίους οὐ τιμᾶν αὐτὸν οὐδὲ θαυμάζειν , ἀλλʼ ὥσπερ πλατάνῳ χειμαζομένους μὲν ὑποτρέχειν κινδυνεύοντας , εὐδίας δὲ περὶ αὐτοὺς γενομένης τίλλειν καὶ κολούειν . τοῦ δὲ Σεριφίου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος , ὡς οὐ διʼ αὑτὸν ἔσχηκε δόξαν , ἀλλὰ διὰ τὴν πόλιν , ἀληθῆ λέγεις , εἶπεν , ἀλλʼ οὔτʼ ἂν ἐγὼ Σερίφιος ὢν ἐγενόμην ἔνδοξος , οὔτε σὺ Ἀθηναῖος .
Lemmas: λέγω δέ ὁ Ἀθηναῖος οὐ τιμάω αὐτός οὐδέ θαυμάζω , ἀλλά ὥσπερ πλάτανος χειμάζω μέν ὑποτρέχω κινδυνεύω , εὐδία δέ περί αὐτός γίγνομαι τίλλω καί κολούω . ὁ δέ Σερίφιος πρός αὐτός λέγω , ὡς οὐ διά ἑαυτοῦ ἔχω δόξα , ἀλλά διά ὁ πόλις , ἀληθής λέγω , λέγω , ἀλλά οὔτε ἄν ἐγώ Σερίφιος εἰμί γίγνομαι ἔνδοξος , οὔτε σύ Ἀθηναῖος .
plutarchus.themistocles 18.4
ἑτέρου δέ τινος τῶν στρατηγῶν , ὡς ἔδοξέ τι χρήσιμον διαπεπρᾶχθαι τῇ πόλει , θρασυνομένου πρὸς τὸν Θεμιστοκλέα καὶ τὰς ἑαυτοῦ ταῖς ἐκείνου πράξεσιν ἀντιπαραβάλλοντος , ἔφη τῇ ἑορτῇ τὴν ὑστεραίαν ἐρίσαι λέγουσαν , ὡς ἐκείνη μὲν ἀσχολιῶν τε μεστὴ καὶ κοπώδης ἐστίν , ἐν αὐτῇ δὲ πάντες ἀπολαύουσι τῶν παρεσκευασμένων σχολάζοντες · τὴν δʼ ἑορτὴν πρὸς ταῦτʼ εἰπεῖν · ἀληθῆ λέγεις · ἀλλʼ ἐμοῦ μὴ γενομένης σὺ οὐκ ἂν ἦσθα · κἀμοῦ τοίνυν , ἔφη , τότε μὴ γενομένου , ποῦ ἂν ἦτε νῦν ὑμεῖς ;
Lemmas: ἕτερος δέ τις ὁ στρατηγός , ὡς δοκέω τις χρήσιμος διαπράσσω ὁ πόλις , θρασύνω πρός ὁ Θεμιστοκλῆς καί ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος πρᾶξις ἀντιπαραβάλλω , φημί ὁ ἑορτή ὁ ὑστεραῖος ἐρίζω λέγω , ὡς ἐκεῖνος μέν ἀσχολία τε μεστός καί κοπώδης εἰμί , ἐν αὐτός δέ πᾶς ἀπολαύω ὁ παρασκευάζω σχολάζω · ὁ δέ ἑορτή πρός οὗτος λέγω · ἀληθής λέγω · ἀλλά ἐγώ μή γίγνομαι σύ οὐ ἄν εἰμί · ἐγώ τοίνυν , φημί , τότε μή γίγνομαι , ποῦ ἄν εἰμί νῦν σύ ;
plutarchus.themistocles 18.5
τὸν δὲ υἱὸν ἐντρυφῶντα τῇ μητρὶ καὶ διʼ ἐκείνην αὐτῷ σκώπτων ἔλεγε πλεῖστον τῶν Ἑλλήνων δύνασθαι · τοῖς μὲν γὰρ Ἕλλησιν ἐπιτάττειν Ἀθηναίους , Ἀθηναίοις δʼ αὐτόν , αὐτῷ δὲ τὴν ἐκείνου μητέρα , τῇ μητρὶ δʼ ἐκεῖνον . ἴδιος δέ τις ἐν πᾶσι βουλόμενος εἶναι χωρίον μὲν πιπράσκων ἐκέλευε κηρύττειν , ὅτι καὶ γείτονα χρηστὸν ἔχει · τῶν δὲ μνωμένων αὐτοῦ τὴν θυγατέρα τὸν ἐπιεικῆ τοῦ πλουσίου προκρίνας ἔφη ζητεῖν ἄνδρα χρημάτων δεόμενον μᾶλλον ἢ χρήματα ἀνδρός . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἀποφθέγμασι τοιοῦτός τις ἦν .
Lemmas: ὁ δέ υἱός ἐντρυφάω ὁ μήτηρ καί διά ἐκεῖνος αὐτός σκώπτω λέγω πολύς ὁ Ἕλλην δύναμαι · ὁ μέν γάρ Ἕλλην ἐπιτάσσω Ἀθηναῖος , Ἀθηναῖος δέ αὐτός , αὐτός δέ ὁ ἐκεῖνος μήτηρ , ὁ μήτηρ δέ ἐκεῖνος . ἴδιος δέ τις ἐν πᾶς βούλομαι εἰμί χωρίον μέν πιπράσκω κελεύω κηρύσσω , ὅτι καί γείτων χρηστός ἔχω · ὁ δέ μνάομαι αὐτός ὁ θυγάτηρ ὁ ἐπιεικής ὁ πλούσιος προκρίνω φημί ζητέω ἀνήρ χρῆμα δέω μάλα ἤ χρῆμα ἀνήρ . ἐν μέν οὖν ὁ ἀπόφθεγμα τοιοῦτος τις εἰμί .
plutarchus.themistocles 19.1
γενόμενος δʼ ἀπὸ τῶν πράξεων ἐκείνων εὐθὺς ἐπεχείρει τὴν πόλιν ἀνοικοδομεῖν καὶ τειχίζειν , ὡς μὲν ἱστορεῖ Θεόπομπος , χρήμασι πείσας μὴ ἐναντιωθῆναι τοὺς ἐφόρους , ὡς δʼ οἱ πλεῖστοι , παρακρουσάμενος . ἧκε μὲν γὰρ εἰς Σπάρτην ὄνομα πρεσβείας ἐπιγραψάμενος · ἐγκαλούντων δὲ τῶν Σπαρτιατῶν , ὅτι τειχίζουσι τὸ ἄστυ , καὶ Πολυάρχου κατηγοροῦντος ἐπίτηδες ἐξ Αἰγίνης ἀποσταλέντος ,
Lemmas: γίγνομαι δέ ἀπό ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος εὐθύς ἐπιχειρέω ὁ πόλις ἀνοικοδομέω καί τειχίζω , ὡς μέν ἱστορέω Θεόπομπος , χρῆμα πείθω μή ἐναντιόομαι ὁ ἔφορος , ὡς δέ ὁ πολύς , παρακρούω . ἵημι μέν γάρ εἰς Σπάρτη ὄνομα πρεσβεία ἐπιγράφω · ἐγκαλέω δέ ὁ Σπαρτιάτης , ὅτι τειχίζω ὁ ἄστυ , καί Πολύαρχος κατηγορέω ἐπίτηδες ἐκ Αἰγίνη ἀποστέλλω ,
plutarchus.themistocles 19.2
ἠρνεῖτο καὶ πέμπειν ἐκέλευεν εἰς Ἀθήνας τοὺς κατοψομένους , ἅμα μὲν ἐμβάλλων τῷ τειχισμῷ χρόνον ἐκ τῆς διατριβῆς , ἅμα δὲ βουλόμενος ἀντʼ αὐτοῦ τοὺς πεμπομένους ὑπάρχειν τοῖς Ἀθηναίοις . ὃ καὶ συνέβη · γνόντες γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸ ἀληθὲς οὐκ ἠδίκησαν αὐτόν , ἀλλʼ ἀδήλως χαλεπαίνοντες ἀπέπεμψαν . ἐκ δὲ τούτου τὸν Πειραιᾶ κατεσκεύαζε , τὴν τῶν λιμένων εὐφυΐαν κατανοήσας καὶ τὴν πόλιν ὅλην ἁρμοττόμενος πρὸς τὴν θάλατταν , καὶ τρόπον τινὰ τοῖς παλαιοῖς βασιλεῦσι τῶν Ἀθηναίων ἀντιπολιτευόμενος .
Lemmas: ἀρνέομαι καί πέμπω κελεύω εἰς Ἀθῆναι ὁ καθοράω , ἅμα μέν ἐμβάλλω ὁ τειχισμός χρόνος ἐκ ὁ διατριβή , ἅμα δέ βούλομαι ἀντί αὐτός ὁ πέμπω ὑπάρχω ὁ Ἀθηναῖος . ὅς καί συμβαίνω · γιγνώσκω γάρ ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ ἀληθής οὐ ἀδικέω αὐτός , ἀλλά ἄδηλος χαλεπαίνω ἀποπέμπω . ἐκ δέ οὗτος ὁ Πειραιεύς κατασκευάζω , ὁ ὁ λιμήν εὐφυΐα κατανοέω καί ὁ πόλις ὅλος ἁρμόζω πρός ὁ θάλασσα , καί τρόπος τις ὁ παλαιός βασιλεύς ὁ Ἀθηναῖος ἀντιπολιτεύομαι .
plutarchus.themistocles 19.3
ἐκεῖνοι μὲν γάρ , ὡς λέγεται , πραγματευόμενοι τοὺς πολίτας ἀποσπάσαι τῆς θαλάττης καὶ συνεθίσαι ζῆν μὴ πλέοντας , ἀλλὰ τὴν χώραν φυτεύοντας , τὸν περὶ τῆς Ἀθηνᾶς διέδοσαν λόγον , ὡς ἐρίσαντα περὶ τῆς χώρας τὸν Ποσειδῶ δείξασα τὴν μορίαν τοῖς δικασταῖς ἐνίκησε . Θεμιστοκλῆς δʼ οὐχ , ὡς Ἀριστοφάνης ὁ κωμικὸς λέγει , τῇ πόλει τὸν Πειραιᾶ προσέμαξεν , ἀλλὰ τὴν πόλιν ἐξῆψε τοῦ Πειραιῶς καὶ τὴν γῆν τῆς θαλάττης ·
Lemmas: ἐκεῖνος μέν γάρ , ὡς λέγω , πραγματεύομαι ὁ πολίτης ἀποσπάω ὁ θάλασσα καί συνεθίζω ζάω μή πλέω , ἀλλά ὁ χώρα φυτεύω , ὁ περί ὁ Ἀθήνη διαδίδωμι λόγος , ὡς ἐρίζω περί ὁ χώρα ὁ Ποσειδῶν δείκνυμι ὁ μορία ὁ δικαστής νικάω . Θεμιστοκλῆς δέ οὐ , ὡς Ἀριστοφάνης ὁ κωμικός λέγω , ὁ πόλις ὁ Πειραιεύς προσμάσσω , ἀλλά ὁ πόλις ἐξάπτω ὁ Πειραιεύς καί ὁ γῆ ὁ θάλασσα ·
plutarchus.themistocles 19.4
ὅθεν καὶ τὸν δῆμον ηὔξησε κατὰ τῶν ἀρίστων καὶ θράσους ἐνέπλησεν , εἰς ναύτας καὶ κελευστὰς καὶ κυβερνήτας τῆς δυνάμεως ἀφικομένης . διὸ καὶ τὸ βῆμα τὸ ἐν Πνυκὶ πεποιημένον ὥστʼ ἀποβλέπειν πρὸς τὴν θάλασσαν ὕστερον οἱ τριάκοντα πρὸς τὴν χώραν ἀπέστρεψαν , οἰόμενοι τὴν μὲν κατὰ θάλατταν ἀρχὴν γένεσιν εἶναι δημοκρατίας , ὀλιγαρχίᾳ δʼ ἧττον δυσχεραίνειν τοὺς γεωργοῦντας .
Lemmas: ὅθεν καί ὁ δῆμος αὐξάνω κατά ὁ ἀγαθός καί θράσος ἐμπίμπλημι , εἰς ναύτης καί κελευστής καί κυβερνήτης ὁ δύναμις ἀφικνέομαι . διό καί ὁ βῆμα ὁ ἐν Πνύξ ποιέω ὥστε ἀποβλέπω πρός ὁ θάλασσα ὕστερον ὁ τριάκοντα πρός ὁ χώρα ἀποστρέφω , οἴομαι ὁ μέν κατά θάλασσα ἀρχή γένεσις εἰμί δημοκρατία , ὀλιγαρχία δέ ἥσσων δυσχεραίνω ὁ γεωργέω .
plutarchus.themistocles 20.1
Θεμιστοκλῆς δὲ καὶ μεῖζόν τι περὶ τῆς ναυτικῆς διενοήθη δυνάμεως . ἐπεὶ γὰρ ὁ τῶν Ἑλλήνων στόλος ἀπηλλαγμένου Ξέρξου κατῆρεν εἰς Παγασὰς καὶ διεχείμαζε , δημηγορῶν ἐν τοῖς Ἀθηναίοις ἔφη τινα πρᾶξιν ἔχειν ὠφέλιμον μὲν αὐτοῖς καὶ σωτήριον , ἀπόρρητον δὲ πρὸς τοὺς πολλούς .
Lemmas: Θεμιστοκλῆς δέ καί μέγας τις περί ὁ ναυτικός διανοέω δύναμις . ἐπεί γάρ ὁ ὁ Ἕλλην στόλος ἀπαλλάσσω Ξέρξης καταίρω εἰς Παγασαί καί διαχειμάζω , δημηγορέω ἐν ὁ Ἀθηναῖος φημί τις πρᾶξις ἔχω ὠφέλιμος μέν αὐτός καί σωτήριος , ἀπόρρητος δέ πρός ὁ πολύς .
plutarchus.themistocles 20.2
τῶν δʼ Ἀθηναίων Ἀριστείδῃ φράσαι μόνῳ κελευόντων , κἂν ἐκεῖνος δοκιμάσῃ περαίνειν , ὁ μὲν Θεμιστοκλῆς ἔφρασε τῷ Ἀριστείδῃ , τὸ νεώριον ἐμπρῆσαι διανοεῖσθαι τῶν Ἑλλήνων · ὁ δʼ Ἀριστείδης εἰς τὸν δῆμον παρελθὼν ἔφη τῆς πράξεως , ἣν διανοεῖται πράττειν ὁ Θεμιστοκλῆς , μηδεμίαν εἶναι μήτε λυσιτελεστέραν μήτʼ ἀδικωτέραν . οἱ μὲν οὖν Ἀθηναῖοι διὰ ταῦτα παύσασθαι τῷ Θεμιστοκλεῖ προσέταξαν .
Lemmas: ὁ δέ Ἀθηναῖος Ἀριστείδης φράζω μόνος κελεύω , ἐάν ἐκεῖνος δοκιμάζω περαίνω , ὁ μέν Θεμιστοκλῆς φράζω ὁ Ἀριστείδης , ὁ νεώριον ἐμπίμπρημι διανοέω ὁ Ἕλλην · ὁ δέ Ἀριστείδης εἰς ὁ δῆμος παρέρχομαι φημί ὁ πρᾶξις , ὅς διανοέω πράσσω ὁ Θεμιστοκλῆς , μηδείς εἰμί μήτε λυσιτελής μήτε ἄδικος . ὁ μέν οὖν Ἀθηναῖος διά οὗτος παύω ὁ Θεμιστοκλῆς προστάσσω .
plutarchus.themistocles 20.3
ἐν δὲ τοῖς Ἀμφικτυονικοῖς συνεδρίοις τῶν Λακεδαιμονίων εἰσηγουμένων , ὅπως ἀπείργωνται τῆς Ἀμφικτυονίας αἱ μὴ συμμαχήσασαι κατὰ τοῦ Μήδου πόλεις , φοβηθείς , μὴ Θετταλοὺς καὶ Ἀργείους , ἔτι δὲ Θηβαίους ἐκβαλόντες τοῦ συνεδρίου παντελῶς ἐπικρατήσωσι τῶν ψήφων καὶ γένηται τὸ δοκοῦν ἐκείνοις , συνεῖπε ταῖς πόλεσι καὶ μετέθηκε τὰς γνώμας τῶν πυλαγόρων , διδάξας ,
Lemmas: ἐν δέ ὁ Ἀμφικτυονικός συνέδριον ὁ Λακεδαιμόνιος εἰσηγέομαι , ὅπως ἀπείργω ὁ Ἀμφικτυονία ὁ μή συμμαχέω κατά ὁ Μῆδος πόλις , φοβέω , μή Θεσσαλός καί Ἀργεῖος , ἔτι δέ Θηβαῖος ἐκβάλλω ὁ συνέδριον παντελής ἐπικρατέω ὁ ψῆφος καί γίγνομαι ὁ δοκέω ἐκεῖνος , συλλέγω ὁ πόλις καί μετατίθημι ὁ γνώμη ὁ πυλαγόρας , διδάσκω ,
plutarchus.themistocles 20.4
ὡς τριάκοντα καὶ μία μόναι πόλεις εἰσὶν αἱ μετασχοῦσαι τοῦ πολέμου , καὶ τούτων αἱ πλείους παντάπασι μικραί · δεινὸν οὖν , εἰ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐκσπόνδου γενομένης ἐπὶ ταῖς μεγίσταις δυσὶν ἢ τρισὶ πόλεσιν ἔσται τὸ συνέδριον . ἐκ τούτου μὲν οὖν μάλιστα τοῖς Λακεδαιμονίοις προσέκρουσε · διὸ καὶ τὸν Κίμωνα προῆγον ταῖς τιμαῖς , ἀντίπαλον ἐν τῇ πολιτείᾳ τῷ Θεμιστοκλεῖ καθιστάντες .
Lemmas: ὡς τριάκοντα καί εἷς μόνος πόλις εἰμί ὁ μετέχω ὁ πόλεμος , καί οὗτος ὁ πολύς παντάπασι μικρός · δεινός οὖν , εἰ ὁ ἄλλος Ἑλλάς ἐκσπονδος γίγνομαι ἐπί ὁ μέγας δύο ἤ τρεῖς πόλις εἰμί ὁ συνέδριον . ἐκ οὗτος μέν οὖν μάλα ὁ Λακεδαιμόνιος προσκρούω · διό καί ὁ Κίμων προάγω ὁ τιμή , ἀντίπαλος ἐν ὁ πολιτεία ὁ Θεμιστοκλῆς καθίστημι .
plutarchus.themistocles 21.1
ἦν δὲ καὶ τοῖς συμμάχοις ἐπαχθὴς περιπλέων τε τὰς νήσους καὶ χρηματιζόμενος ἀπʼ αὐτῶν · οἷα καὶ πρὸς Ἀνδρίους ἀργύριον αἰτοῦντά φησιν αὐτὸν Ἡρόδοτος εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι . δύο γὰρ ἥκειν ἔφη θεοὺς κομίζων , Πειθὼ καὶ Βίαν · οἱ δʼ ἔφασαν εἶναι καὶ παρʼ αὐτοῖς θεοὺς μεγάλους δύο , Πενίαν καὶ Ἀπορίαν , ὑφʼ ὧν κωλύεσθαι δοῦναι χρήματα ἐκείνῳ .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ σύμμαχος ἐπαχθής περιπλέω τε ὁ νῆσος καί χρηματίζω ἀπό αὐτός · οἷος καί πρός Ἄνδριος ἀργύριον αἰτέω φημί αὐτός Ἡρόδοτος λέγω τε καί ἀκούω . δύο γάρ ἥκω φημί θεός κομίζω , Πειθώ καί Βίας · ὁ δέ φημί εἰμί καί παρά αὐτός θεός μέγας δύο , Πενίας καί Ἀπορίας , ὑπό ὅς κωλύω δίδωμι χρῆμα ἐκεῖνος .
plutarchus.themistocles 21.2
Τιμοκρέων δʼ ὁ Ῥόδιος μελοποιὸς ἐν ᾄσματι καθάπτεται πικρότερον τοῦ Θεμιστοκλέους , ὡς ἄλλους μὲν ἐπὶ χρήμασι φυγάδας διαπραξαμένου κατελθεῖν , αὐτὸν δὲ ξένον ὄντα καὶ φίλον προεμένου διʼ ἀργύριον . λέγει δʼ οὕτως · ἀλλʼ εἰ τύγε Παυσανίαν ἢ καὶ τύγε Ξάνθιππον αἰνεῖς ἢ τύγε Λευτυχίδαν , ἐγὼ δʼ Ἀριστείδαν ἐπαινέω ἄνδρʼ ἱερᾶν ἀπʼ Ἀθανᾶν ἐλθεῖν ἕνα λῷστον · ἐπεὶ Θεμιστοκλῆ ἤχθαρε Λατώ ,
Lemmas: Τιμοκρέων δέ ὁ Ῥόδιος μελοποιός ἐν ᾆσμα καθάπτω πικρός ὁ Θεμιστοκλῆς , ὡς ἄλλος μέν ἐπί χρῆμα φυγάς διαπράσσω κατέρχομαι , αὐτός δέ ξένος εἰμί καί φίλος προίημι διά ἀργύριον . λέγω δέ οὕτως · ἀλλά εἰ σύ Παυσανίας ἤ καί σύ Ξάνθιππος αἰνέω ἤ σύ Λευτυχίδης , ἐγώ δέ Ἀριστείδης ἐπαινέω ἀνήρ ἱερός ἀπό Ἀθήνη ἔρχομαι εἷς λωΐων · ἐπεί Θεμιστοκλῆ ἐχθαίρω Λητώ ,
plutarchus.themistocles 21.3
ψεύσταν , ἄδικον , προδόταν , ὃς Τιμοκρέοντα ξεῖνον ἐόντʼ ἀργυρίοις σκυβαλικτοῖσι πεισθεὶς οὐ κατᾶγεν εἰς πάτραν Ἰαλυσόν , λαβὼν δὲ τρίʼ ἀργυρίου τάλαντʼ ἔβα πλέων εἰς ὄλεθρον , τοὺς μὲν κατάγων ἀδίκως , τοὺς δʼ ἐκδιώκων , τοὺς δὲ καίνων , ἀργυρίων ὑπόπλεως , Ἰσθμοῖ δʼ ἐπανδόκευε γελοίως ψυχρὰ κρέα παρέχων · οἱ δʼ ἤσθιον κηὔχοντο μὴ ὥραν Θεμιστοκλεῦς γενέσθαι .
Lemmas: ψεύστης , ἄδικος , προδότης , ὅς Τιμοκρέων ξένος εἰμί ἀργύριον σκυβαλικτός πείθω οὐ κατάγω εἰς πάτρα Ἰαλυσός , λαμβάνω δέ τρεῖς ἀργύριον τάλαντον βαίνω πλέω εἰς ὄλεθρος , ὁ μέν κατάγω ἄδικος , ὁ δέ ἐκδιώκω , ὁ δέ καίνω , ἀργύριον ὑπόπλεος , Ἰσθμοῖ δέ πανδοκεύω γέλοιος ψυχρός κρέας παρέχω · ὁ δέ ἐσθίω εὔχομαι μή ὥρα Θεμιστοκλεῦς γίγνομαι .
plutarchus.themistocles 21.4
πολὺ δʼ ἀσελγεστέρᾳ καὶ ἀναπεπταμένῃ μᾶλλον εἰς τὸν Θεμιστοκλέα βλασφημίᾳ κέχρηται μετὰ τὴν φυγὴν αὐτοῦ καὶ τὴν καταδίκην ὁ Τιμοκρέων ᾆσμα ποιήσας , οὗ ἐστιν ἀρχή · Μοῦσα τοῦδε τοῦ μέλεος κλέος ἀνʼ Ἕλλανας τίθει , ὡς ἐοικὸς καὶ δίκαιον . λέγεται δʼ ὁ Τιμοκρέων ἐπὶ μηδισμῷ φυγεῖν συγκαταψηφισαμένου τοῦ Θεμιστοκλέους .
Lemmas: πολύς δέ ἀσελγής καί ἀναπετάννυμι μάλα εἰς ὁ Θεμιστοκλῆς βλασφημία χράω μετά ὁ φυγή αὐτός καί ὁ δίκη ὁ Τιμοκρέων ᾆσμα ποιέω , ὅς εἰμί ἀρχή · Μοῦσα ὅδε ὁ μέλεος κλέος ἀνά Ἕλλην τίθημι , ὡς ἔοικα καί δίκαιος . λέγω δέ ὁ Τιμοκρέων ἐπί Μηδισμός φεύγω συγκαταψηφίζομαι ὁ Θεμιστοκλῆς .
plutarchus.themistocles 21.5
ὡς οὖν ὁ Θεμιστοκλῆς αἰτίαν ἔσχε μηδίζειν , ταῦτʼ ἐποίησεν εἰς αὐτόν · οὐκ ἄρα Τιμοκρέων μοῦνος Μήδοισιν ὁρκιατομεῖ , ἀλλʼ ἐντὶ κἆλλοι δὴ πονηροί · οὐκ ἐγὼ μόνα κόλουρις · ἐντὶ καὶ ἄλλαι ἀλώπεκες .
Lemmas: ὡς οὖν ὁ Θεμιστοκλῆς αἰτία ἔχω μηδίζω , οὗτος ποιέω εἰς αὐτός · οὐ ἄρα Τιμοκρέων μόνος Μῆδος ὁρκιατομέω , ἀλλά εἰμί κἆλλος δή πονηρός · οὐ ἐγώ μόνος κόλουρος · εἰμί καί ἄλλος ἀλώπηξ .
plutarchus.themistocles 22.1
ἤδη δὲ καὶ τῶν πολιτῶν διὰ τὸ φθονεῖν ἡδέως τὰς διαβολὰς προσιεμένων ἠναγκάζετο λυπηρὸς εἶναι τῶν αὑτοῦ πράξεων πολλάκις ἐν τῷ δήμῳ μνημονεύων · καὶ πρὸς τοὺς δυσχεραίνοντας τί κοπιᾶτε , εἶπεν , ὑπὸ τῶν αὐτῶν πολλάκις εὖ πάσχοντες ; ἠνίασε δὲ τοὺς πολλοὺς καὶ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν εἱσάμενος , ἣν Ἀριστοβούλην μὲν προσηγόρευσεν , ὡς ἄριστα τῇ πόλει καὶ τοῖς Ἕλλησι βουλευσάμενος ,
Lemmas: ἤδη δέ καί ὁ πολίτης διά ὁ φθονέω ἡδύς ὁ διαβολή προσίημι ἀναγκάζω λυπηρός εἰμί ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις πολλάκις ἐν ὁ δῆμος μνημονεύω · καί πρός ὁ δυσχεραίνω τίς κοπιάω , λέγω , ὑπό ὁ αὐτός πολλάκις εὖ πάσχω ; ἀνιάω δέ ὁ πολύς καί ὁ ὁ Ἄρτεμις ἱερός ἵζω , ὅς Ἀριστοβούλη μέν προσαγορεύω , ὡς ἀγαθός ὁ πόλις καί ὁ Ἕλλην βουλεύω ,
plutarchus.themistocles 22.2
πλησίον δὲ τῆς οἰκίας κατεσκεύασεν ἐν Μελίτῃ τὸ ἱερὸν , οὗ νῦν τὰ σώματα τῶν θανατουμένων οἱ δήμιοι προβάλλουσι καὶ τὰ ἱμάτια καὶ τοὺς βρόχους τῶν ἀπαγχομένων καὶ καθαιρεθέντων ἐκφέρουσιν . ἔκειτο δὲ καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους εἰκόνιον ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἀριστοβούλης ἔτι καθʼ ἡμᾶς · καὶ φαίνεταί τις οὐ τὴν ψυχὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ὄψιν ἡρωϊκὸς γενόμενος .
Lemmas: πλησίον δέ ὁ οἰκία κατασκευάζω ἐν Μελίτη ὁ ἱερός , ὅς νῦν ὁ σῶμα ὁ θανατάω ὁ δήμιος προβάλλω καί ὁ ἱμάτιον καί ὁ βρόχος ὁ ἀπάγχω καί καθαιρέω ἐκφέρω . κεῖμαι δέ καί ὁ Θεμιστοκλῆς εἰκόνιον ἐν ὁ ναός ὁ Ἀριστοβούλη ἔτι κατά ἐγώ · καί φαίνω τις οὐ ὁ ψυχή μόνος , ἀλλά καί ὁ ὄψις ἡρωϊκός γίγνομαι .
plutarchus.themistocles 22.3
τὸν μὲν οὖν ἐξοστρακισμὸν ἐποιήσαντο κατʼ αὐτοῦ κολούοντες τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν ὑπεροχήν , ὥσπερ εἰώθεσαν ἐπὶ πάντων , οὓς ᾤοντο τῇ δυνάμει βαρεῖς καὶ πρὸς ἰσότητα δημοκρατικὴν ἀσυμμέτρους εἶναι . κόλασις γὰρ οὐκ ἦν ὁ ἐξοστρακισμός , ἀλλὰ παραμυθία φθόνου καὶ κουφισμὸς ἡδομένου τῷ ταπεινοῦν τοὺς ὑπερέχοντας καὶ τὴν δυσμένειαν εἰς ταύτην τὴν ἀτιμίαν ἀποπνέοντος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐξοστρακισμός ποιέω κατά αὐτός κολούω ὁ ἀξίωμα καί ὁ ὑπεροχή , ὥσπερ εἴωθα ἐπί πᾶς , ὅς οἴομαι ὁ δύναμις βαρύς καί πρός ἰσότης δημοκρατικός ἀσύμμετρος εἰμί . κόλασις γάρ οὐ εἰμί ὁ ἐξοστρακισμός , ἀλλά παραμυθία φθόνος καί κουφισμός ἥδομαι ὁ ταπεινόω ὁ ὑπερέχω καί ὁ δυσμένεια εἰς οὗτος ὁ ἀτιμία ἀποπνέω .
plutarchus.themistocles 23.1
ἐκπεσόντος δὲ τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ διατρίβοντος ἐν Ἄργει τὰ περὶ Παυσανίαν συμπεσόντα κατʼ ἐκείνου παρέσχε τοῖς ἐχθροῖς ἀφορμάς . ὁ δὲ γραψάμενος αὐτὸν προδοσίας Λεωβώτης ἦν ὁ Ἀλκμαίωνος Ἀγραυλῆθεν , ἅμα συνεπαιτιωμένων τῶν Σπαρτιατῶν . ὁ γὰρ Παυσανίας πράττων ἐκεῖνα δὴ τὰ περὶ τὴν προδοσίαν πρότερον μὲν ἀπεκρύπτετο τὸν Θεμιστοκλέα , καίπερ ὄντα φίλον ·
Lemmas: ἐκπίπτω δέ ὁ πόλις αὐτός καί διατρίβω ἐν Ἄργος ὁ περί Παυσανίας συμπίπτω κατά ἐκεῖνος παρέχω ὁ ἐχθρός ἀφορμή . ὁ δέ γράφω αὐτός προδοσία Λεωβώτης εἰμί ὁ Ἀλκμαίων Ἀγραυλῆθες , ἅμα συνεπαιτιάομαι ὁ Σπαρτιάτης . ὁ γάρ Παυσανίας πράσσω ἐκεῖνος δή ὁ περί ὁ προδοσία πρότερος μέν ἀποκρύπτω ὁ Θεμιστοκλῆς , καίπερ εἰμί φίλος ·
plutarchus.themistocles 23.2
ὡς δʼ εἶδεν ἐκπεπτωκότα τῆς πολιτείας καὶ φέροντα χαλεπῶς ἐθάρσησεν ἐπὶ τὴν κοινωνίαν τῶν πραττομένων παρακαλεῖν , γράμματα τοῦ βασιλέως ἐπιδεικνύμενος αὐτῷ καὶ παροξύνων ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ὡς πονηροὺς καὶ ἀχαρίστους . ὁ δὲ τὴν μὲν δέησιν ἀπετρίψατο τοῦ Παυσανίου καὶ τὴν κοινωνίαν ὅλως ἀπείπατο , πρὸς οὐδένα δὲ τοὺς λόγους ἐξήνεγκεν οὐδὲ κατεμήνυσε τὴν πρᾶξιν , εἴτε παύσεσθαι προσδοκῶν αὐτόν , εἴτʼ ἄλλως καταφανῆ γενήσεσθαι σὺν οὐδενὶ λογισμῷ πραγμάτων ἀτόπων καὶ παραβόλων ὀρεγόμενον .
Lemmas: ὡς δέ ὁράω ἐκπίπτω ὁ πολιτεία καί φέρω χαλεπός θαρσέω ἐπί ὁ κοινωνία ὁ πράσσω παρακαλέω , γράμμα ὁ βασιλεύς ἐπιδείκνυμι αὐτός καί παροξύνω ἐπί ὁ Ἕλλην ὡς πονηρός καί ἀχάριστος . ὁ δέ ὁ μέν δέησις ἀποτρίβω ὁ Παυσανίας καί ὁ κοινωνία ὅλος ἀπολέγω , πρός οὐδείς δέ ὁ λόγος ἐκφέρω οὐδέ καταμηνύω ὁ πρᾶξις , εἴτε παύω προσδοκάω αὐτός , εἴτε ἄλλος καταφανής γίγνομαι σύν οὐδείς λογισμός πρᾶγμα ἄτοπος καί παράβολος ὀρέγω .
plutarchus.themistocles 23.3
οὕτω δὴ τοῦ Παυσανίου θανατωθέντος ἐπιστολαί τινες ἀνευρεθεῖσαι καὶ γράμματα περὶ τούτων εἰς ὑποψίαν ἐνέβαλον τὸν Θεμιστοκλέα · καὶ κατεβόων μὲν αὐτοῦ Λακεδαιμόνιοι , κατηγόρουν δʼ οἱ φθονοῦντες τῶν πολιτῶν , οὐ παρόντος , ἀλλὰ διὰ γραμμάτων ἀπολογουμένου μάλιστα ταῖς προτέραις κατηγορίαις .
Lemmas: οὕτως δή ὁ Παυσανίας θανατόω ἐπιστολή τις ἀνευρίσκω καί γράμμα περί οὗτος εἰς ὑποψία ἐμβάλλω ὁ Θεμιστοκλῆς · καί καταβοάω μέν αὐτός Λακεδαιμόνιος , κατηγορέω δέ ὁ φθονέω ὁ πολίτης , οὐ πάρειμι , ἀλλά διά γράμμα ἀπολογέομαι μάλα ὁ πρότερος κατηγορία .
plutarchus.themistocles 23.4
διαβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν πρὸς τοὺς πολίτας ἔγραφεν , ὡς ἄρχειν μὲν ἀεὶ ζητῶν , ἄρχεσθαι δὲ μὴ πεφυκὼς μηδὲ βουλόμενος , οὐκ ἄν ποτε βαρβάροις αὑτὸν οὐδὲ πολεμίοις ἀποδόσθαι μετὰ τῆς Ἑλλάδος . οὐ μὴν ἀλλὰ συμπεισθεὶς ὑπὸ τῶν κατηγορούντων ὁ δῆμος ἔπεμψεν ἄνδρας , οἷς εἴρητο συλλαμβάνειν καὶ ἀνάγειν αὐτὸν κριθησόμενον ἐν τοῖς Ἕλλησιν .
Lemmas: διαβάλλω γάρ ὑπό ὁ ἐχθρός πρός ὁ πολίτης γράφω , ὡς ἄρχω μέν ἀεί ζητέω , ἄρχω δέ μή φύω μηδέ βούλομαι , οὐ ἄν ποτέ βάρβαρος ἑαυτοῦ οὐδέ πολέμιος ἀποδίδωμι μετά ὁ Ἑλλάς . οὐ μήν ἀλλά συμπείθω ὑπό ὁ κατηγορέω ὁ δῆμος πέμπω ἀνήρ , ὅς λέγω συλλαμβάνω καί ἀνάγω αὐτός κρίνω ἐν ὁ Ἕλλην .
plutarchus.themistocles 24.1
προαισθόμενος δʼ ἐκεῖνος εἰς Κέρκυραν διεπέρασεν , οὔσης αὐτῷ πρὸς τὴν πόλιν εὐεργεσίας . γενόμενος γὰρ αὐτῶν κριτὴς πρὸς Κορινθίους ἐχόντων διαφοράν , ἔλυσε τὴν ἔχθραν εἴκοσι τάλαντα κρίνας τοὺς Κορινθίους καταβαλεῖν καὶ Λευκάδα κοινῇ νέμειν ἀμφοτέρων ἄποικον . ἐκεῖθεν δʼ εἰς Ἤπειρον ἔφυγε · καὶ διωκόμενος ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων καὶ τῶν Λακεδαιμονίων ἔρριψεν αὑτὸν εἰς ἐλπίδας χαλεπὰς καὶ ἀπόρους καταφυγὼν πρὸς Ἄδμητον , ὃς βασιλεὺς μὲν ἦν Μολοττῶν ,
Lemmas: προαισθάνομαι δέ ἐκεῖνος εἰς Κέρκυρα διαπεράω , εἰμί αὐτός πρός ὁ πόλις εὐεργεσία . γίγνομαι γάρ αὐτός κριτής πρός Κορίνθιος ἔχω διαφορά , λύω ὁ ἔχθρα εἴκοσι τάλαντον κρίνω ὁ Κορίνθιος καταβάλλω καί Λευκάς κοινῇ νέμω ἀμφότερος ἄποικος . ἐκεῖθεν δέ εἰς Ἤπειρος φεύγω · καί διώκω ὑπό ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ Λακεδαιμόνιος ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ἐλπίς χαλεπός καί ἄπορος καταφεύγω πρός Ἄδμητος , ὅς βασιλεύς μέν εἰμί Μολοσσός ,
plutarchus.themistocles 24.2
δεηθεὶς δέ τι τῶν Ἀθηναίων καὶ προπηλακισθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεμιστοκλέους , ὅτʼ ἤκμαζεν ἐν τῇ πολιτείᾳ , διʼ ὀργῆς εἶχεν αὐτὸν ἀεὶ καὶ δῆλος ἦν , εἰ λάβοι , τιμωρησόμενος . ἐν δὲ τῇ τότε τύχῃ μᾶλλον ὁ Θεμιστοκλῆς φοβηθεὶς συγγενῆ καὶ πρόσφατον φθόνον ὀργῆς παλαιᾶς καὶ βασιλικῆς , ταύτῃ φέρων ὑπέθηκεν ἑαυτόν , ἱκέτης τοῦ Ἀδμήτου καταστὰς ἴδιόν τινα καὶ παρηλλαγμένον τρόπον .
Lemmas: δέω δέ τις ὁ Ἀθηναῖος καί προπηλακίζω ὑπό ὁ Θεμιστοκλῆς , ὅτε ἀκμάζω ἐν ὁ πολιτεία , διά ὀργή ἔχω αὐτός ἀεί καί δῆλος εἰμί , εἰ λαμβάνω , τιμωρέω . ἐν δέ ὁ τότε τύχη μάλα ὁ Θεμιστοκλῆς φοβέω συγγενής καί πρόσφατος φθόνος ὀργή παλαιός καί βασιλικός , οὗτος φέρω ὑποτίθημι ἑαυτοῦ , ἱκέτης ὁ Ἄδμητος καθίστημι ἴδιος τις καί παραλλάσσω τρόπος .
plutarchus.themistocles 24.3
ἔχων γὰρ αὐτοῦ τὸν υἱὸν ὄντα παῖδα πρὸς τὴν ἑστίαν προσέπεσε , ταύτην μεγίστην καὶ μόνην σχεδὸν ἀναντίρρητον ἡγουμένων ἱκεσίαν τῶν Μολοσσῶν . ἔνιοι μὲν οὖν Φθίαν τὴν γυναῖκα τοῦ βασιλέως λέγουσιν ὑποθέσθαι τῷ Θεμιστοκλεῖ τὸ ἱκέτευμα τοῦτο καὶ τὸν υἱὸν ἐπὶ τὴν ἑστίαν καθίσαι μετʼ αὐτοῦ · τινὲς δʼ αὐτὸν τὸν Ἄδμητον , ὡς ἀφοσιώσαιτο πρὸς τοὺς διώκοντας τὴν ἀνάγκην , διʼ ἣν οὐκ ἐκδίδωσι τὸν ἄνδρα , διαθεῖναι καὶ συντραγῳδῆσαι τὴν ἱκεσίαν .
Lemmas: ἔχω γάρ αὐτός ὁ υἱός εἰμί παῖς πρός ὁ ἑστία προσπίπτω , οὗτος μέγας καί μόνος σχεδόν ἀναντίρρητος ἡγέομαι ἱκεσία ὁ Μολοσσός . ἔνιοι μέν οὖν Φθία ὁ γυνή ὁ βασιλεύς λέγω ὑποτίθημι ὁ Θεμιστοκλῆς ὁ ἱκέτευμα οὗτος καί ὁ υἱός ἐπί ὁ ἑστία καθίζω μετά αὐτός · τις δέ αὐτός ὁ Ἄδμητος , ὡς ἀφοσιόω πρός ὁ διώκω ὁ ἀνάγκη , διά ὅς οὐ ἐκδίδωμι ὁ ἀνήρ , διατίθημι καί συντραγῳδέω ὁ ἱκεσία .
plutarchus.themistocles 24.4
ἐκεῖ δʼ αὐτῷ τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς παῖδας ἐκκλέψας ἐκ τῶν Ἀθηνῶν Ἐπικράτης ὁ Ἀχαρνεὺς ἀπέστειλεν · ὃν ἐπὶ τούτῳ Κίμων ὕστερον κρίνας ἐθανάτωσεν , ὡς ἱστορεῖ Στησίμβροτος . εἶτʼ οὐκ οἶδʼ ὅπως ἐπιλαθόμενος τούτων ἢ τὸν Θεμιστοκλέα ποιῶν ἐπιλαθόμενον πλεῦσαί φησιν εἰς Σικελίαν καὶ παρʼ Ἱέρωνος αἰτεῖν τοῦ τυράννου τὴν θυγατέρα πρὸς γάμον , ὑπισχνούμενον αὐτῷ τοὺς Ἕλληνας ὑπηκόους ποιήσειν · ἀποτριψαμένου δὲ τοῦ Ἱέρωνος , οὕτως εἰς τὴν Ἀσίαν ἀπᾶραι .
Lemmas: ἐκεῖ δέ αὐτός ὁ γυνή καί ὁ παῖς ἐκκλέπτω ἐκ ὁ Ἀθῆναι Ἐπικράτης ὁ Ἀχαρνεύς ἀποστέλλω · ὅς ἐπί οὗτος Κίμων ὕστερον κρίνω θανατόω , ὡς ἱστορέω Στησίμβροτος . εἶτα οὐ οἶδα ὅπως ἐπιλανθάνω οὗτος ἤ ὁ Θεμιστοκλῆς ποιέω ἐπιλανθάνω πλέω φημί εἰς Σικελία καί παρά Ἱέρων αἰτέω ὁ τύραννος ὁ θυγάτηρ πρός γάμος , ὑπισχνέομαι αὐτός ὁ Ἕλλην ὑπήκοος ποιέω · ἀποτρίβω δέ ὁ Ἱέρων , οὕτως εἰς ὁ Ἀσία ἀπαίρω .
plutarchus.themistocles 25.1
ταῦτα δʼ οὐκ εἰκός ἐστιν οὕτω γενέσθαι . Θεόφραστος γὰρ ἐν τοῖς Περὶ βασιλείας ἱστορεῖ τὸν Θεμιστοκλέα πέμψαντος εἰς Ὀλυμπίαν Ἱέρωνος ἵππους ἀγωνιστὰς καὶ σκηνήν τινα κατεσκευασμένην πολυτελῶς στήσαντος , εἰπεῖν ἐν τοῖς Ἕλλησι λόγον , ὡς χρὴ τὴν σκηνὴν διαρπάσαι τοῦ τυράννου καὶ κωλῦσαι τοὺς ἵππους ἀγωνίσασθαι .
Lemmas: οὗτος δέ οὐ ἔοικα εἰμί οὕτως γίγνομαι . Θεόφραστος γάρ ἐν ὁ Περι βασιλεία ἱστορέω ὁ Θεμιστοκλῆς πέμπω εἰς Ὀλυμπία Ἱέρων ἵππος ἀγωνιστής καί σκηνή τις κατασκευάζω πολυτελής ἵστημι , λέγω ἐν ὁ Ἕλλην λόγος , ὡς χρή ὁ σκηνή διαρπάζω ὁ τύραννος καί κωλύω ὁ ἵππος ἀγωνίζομαι .
plutarchus.themistocles 25.2
Θουκυδίδης δέ φησι καὶ πλεῦσαι αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἑτέραν καταβάντα θάλασσαν ἀπὸ Πύδνης , οὐδενὸς εἰδότος ὅστις εἴη τῶν πλεόντων , μέχρι οὗ πνεύματι τῆς ὁλκάδος εἰς Νάξον καταφερομένης ὑπὸ Ἀθηναίων πολιορκουμένην τότε φοβηθεὶς ἀναδείξειεν ἑαυτὸν τῷ τε ναυκλήρῳ καὶ τῷ κυβερνήτῃ , καὶ τὰ μὲν δεόμενος , τὰ δʼ ἀπειλῶν καὶ λέγων , ὅτι κατηγορήσοι καὶ καταψεύσοιτο πρὸς τοὺς Ἀθηναίους , ὡς οὐκ ἀγνοοῦντες , ἀλλὰ χρήμασι πεισθέντες ἐξ ἀρχῆς , ἀναλάβοιεν αὐτόν , οὕτως ἀναγκάσειε παραπλεῦσαι καὶ λαβέσθαι τῆς Ἀσίας .
Lemmas: Θουκυδίδης δέ φημί καί πλέω αὐτός ἐπί ὁ ἕτερος καταβαίνω θάλασσα ἀπό Πύδνα , οὐδείς οἶδα ὅστις εἰμί ὁ πλέω , μέχρι ὅς πνεῦμα ὁ ὁλκάς εἰς Νάξος καταφέρω ὑπό Ἀθηναῖος πολιορκέω τότε φοβέω ἀναδείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ τε ναύκληρος καί ὁ κυβερνήτης , καί ὁ μέν δέω , ὁ δέ ἀπειλέω καί λέγω , ὅτι κατηγορέω καί καταψεύδομαι πρός ὁ Ἀθηναῖος , ὡς οὐ ἀγνοέω , ἀλλά χρῆμα πείθω ἐκ ἀρχή , ἀναλαμβάνω αὐτός , οὕτως ἀναγκάζω παραπλέω καί λαμβάνω ὁ Ἀσία .
plutarchus.themistocles 25.3
τῶν δὲ χρημάτων αὐτῷ πολλὰ μὲν ὑπεκκλαπέντα διὰ τῶν φίλων εἰς Ἀσίαν ἔπλει · τῶν δὲ φανερῶν γενομένων καὶ συναχθέντων εἰς τὸ δημόσιον Θεόπομπος μὲν ἑκατὸν τάλαντα , Θεόφραστος δὲ ὀγδοήκοντά φησι γενέσθαι τὸ πλῆθος , οὐδὲ τριῶν ἄξια ταλάντων κεκτημένου τοῦ Θεμιστοκλέους πρὶν ἅπτεσθαι τῆς πολιτείας .
Lemmas: ὁ δέ χρῆμα αὐτός πολύς μέν ὑπεκκλέπτω διά ὁ φίλος εἰς Ἀσία πλέω · ὁ δέ φανερός γίγνομαι καί συνάγω εἰς ὁ δημόσιος Θεόπομπος μέν ἑκατόν τάλαντον , Θεόφραστος δέ ὀγδοήκοντα φημί γίγνομαι ὁ πλῆθος , οὐδέ τρεῖς ἄξιος τάλαντον κτάομαι ὁ Θεμιστοκλῆς πρίν ἅπτω ὁ πολιτεία .
plutarchus.themistocles 26.1
ἐπεὶ δὲ κατέπλευσεν εἰς Κύμην καὶ πολλοὺς ᾔσθετο τῶν ἐπὶ θαλάττῃ παραφυλάττοντας αὐτὸν λαβεῖν , μάλιστα δὲ τοὺς περὶ Ἐργοτέλη καὶ Πυθόδωρον ( ἦν γὰρ ἡ θήρα λυσιτελὴς τοῖς τὸ κερδαίνειν ἀπὸ παντὸς ἀγαπῶσι , διακοσίων ἐπικεκηρυγμένων αὐτῷ ταλάντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ) , ἔφυγεν εἰς Αἰγάς , Αἰολικὸν πολισμάτιον , ὑπὸ πάντων ἀγνοούμενος πλὴν τοῦ ξένου Νικογένους , ὃς Αἰολέων πλείστην οὐσίαν ἐκέκτητο καὶ τοῖς ἄνω δυνατοῖς γνώριμος ὑπῆρχε .
Lemmas: ἐπεί δέ καταπλέω εἰς Κύμη καί πολύς αἰσθάνομαι ὁ ἐπί θάλασσα παραφυλάσσω αὐτός λαμβάνω , μάλα δέ ὁ περί Ἐργοτέλης καί Πυθόδωρος ( εἰμί γάρ ὁ θήρα λυσιτελής ὁ ὁ κερδαίνω ἀπό πᾶς ἀγαπάω , διακόσιοι ἐπικηρύσσω αὐτός τάλαντον ὑπό ὁ βασιλεύς ) , φεύγω εἰς Αἰγαί , Αἰολικός πολισμάτιον , ὑπό πᾶς ἀγνοέω πλήν ὁ ξένος Νικογένης , ὅς Αἰολεύς πολύς οὐσία κτάομαι καί ὁ ἄνω δυνατός γνώριμος ὑπάρχω .
plutarchus.themistocles 26.2
παρὰ τούτῳ κρυπτόμενος ἡμέρας ὀλίγας διέτριψεν · εἶτα μετὰ τὸ δεῖπνον ἐκ θυσίας τινος Ὄλβιος ὁ τῶν τέκνων τοῦ Νικογένους παιδαγωγὸς ἔκφρων γενόμενος καὶ θεοφόρητος ἀνεφώνησεν ἐν μέτρῳ ταυτί · νυκτὶ φωνήν , νυκτὶ βουλήν , νυκτὶ τὴν νίκην δίδου . Καὶ μετὰ ταῦτα κοιμηθεὶς ὁ Θεμιστοκλῆς ὄναρ ἔδοξεν ἰδεῖν δράκοντα κατὰ τῆς γαστρὸς αὐτοῦ περιελιττόμενον καὶ προσανέρποντα τῷ τραχήλῳ ·
Lemmas: παρά οὗτος κρύπτω ἡμέρα ὀλίγος διατρίβω · εἶτα μετά ὁ δεῖπνον ἐκ θυσία τις Ὄλβιος ὁ ὁ τέκνον ὁ Νικογένης παιδαγωγός ἔκφρων γίγνομαι καί θεοφόρητος ἀναφωνέω ἐν μέτρον οὗτος · νύξ φωνή , νύξ βουλή , νύξ ὁ νίκη δίδωμι . καί μετά οὗτος κοιμάω ὁ Θεμιστοκλῆς ὄναρ δοκέω ὁράω δράκων κατά ὁ γαστήρ αὐτός περιελίσσω καί προσανέρπω ὁ τράχηλος ·
plutarchus.themistocles 26.3
γενόμενον δʼ ἀετόν , ὡς ἥψατο τοῦ προσώπου , περιβαλόντα τὰς πτέρυγας ἐξᾶραι καὶ κομίζειν πολλὴν ὁδόν , εἶτα χρυσοῦ τινὸς κηρυκείου φανέντος , ἐπὶ τούτου στῆσαι βεβαίως αὐτὸν ἀμηχάνου δείματος καὶ ταραχῆς ἀπαλλαγέντα . πέμπεται δʼ οὖν ὑπὸ τοῦ Νικογένους μηχανησαμένου τι τοιόνδε . τοῦ βαρβαρικοῦ γένους τὸ πολὺ καὶ μάλιστα τὸ Περσικὸν εἰς ζηλοτυπίαν τὴν περὶ τὰς γυναῖκας ἄγριον φύσει καὶ χαλεπόν ἐστιν .
Lemmas: γίγνομαι δέ ἀετός , ὡς ἅπτω ὁ πρόσωπον , περιβάλλω ὁ πτέρυξ ἐξαίρω καί κομίζω πολύς ὁδός , εἶτα χρυσός τις κηρύκειος φαίνω , ἐπί οὗτος ἵστημι βέβαιος αὐτός ἀμήχανος δεῖμα καί ταραχή ἀπαλλάσσω . πέμπω δέ οὖν ὑπό ὁ Νικογένης μηχανάομαι τις τοιόσδε . ὁ βαρβαρικός γένος ὁ πολύς καί μάλα ὁ Περσικός εἰς ζηλοτυπία ὁ περί ὁ γυνή ἄγριος φύσις καί χαλεπός εἰμί .
plutarchus.themistocles 26.4
οὐ γὰρ μόνον τὰς γαμετάς , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀργυρωνήτους καὶ παλλακευομένας ἰσχυρῶς παραφυλάττουσιν , ὡς ὑπὸ μηδενὸς ὁρᾶσθαι τῶν ἐκτός , ἀλλʼ οἴκοι μὲν διαιτᾶσθαι κατακεκλεισμένας , ἐν δὲ ταῖς ὁδοιπορίαις ὑπὸ σκηνὰς κύκλῳ περιπεφραγμένας ἐπὶ τῶν ἁρμαμαξῶν ὀχεῖσθαι τοιαύτης τῷ Θεμιστοκλεῖ κατασκευασθείσης ἀπήνης καταδὺς ἐκομίζετο , τῶν περὶ αὐτὸν ἀεὶ τοῖς ἐντυγχάνουσι καὶ πυνθανομένοις λεγόντων , ὅτι γύναιον Ἑλληνικὸν ἄγουσιν ἀπʼ Ἰωνίας πρός τινα τῶν ἐπὶ θύραις βασιλέως .
Lemmas: οὐ γάρ μόνος ὁ γαμετή , ἀλλά καί ὁ ἀργυρώνητος καί παλλακεύω ἰσχυρός παραφυλάσσω , ὡς ὑπό μηδείς ὁράω ὁ ἐκτός , ἀλλά οἴκοι μέν διαιτάω κατακλείω , ἐν δέ ὁ ὁδοιπορία ὑπό σκηνή κύκλος περιφράζομαι ἐπί ὁ ἁρμάμαξα ὀχέω τοιοῦτος ὁ Θεμιστοκλῆς κατασκευάζω ἀπήνη καταδύω κομίζω , ὁ περί αὐτός ἀεί ὁ ἐντυγχάνω καί πυνθάνομαι λέγω , ὅτι γύναιον Ἑλληνικός ἄγω ἀπό Ἰωνία πρός τις ὁ ἐπί θύρα βασιλεύς .
plutarchus.themistocles 27.1
Θουκυδίδης μὲν οὖν καὶ Χάρων ὁ Λαμψακηνὸς ἱστοροῦσι τεθνηκότος Ξέρξου πρὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ τῷ Θεμιστοκλεῖ γενέσθαι τὴν ἔντευξιν · Ἔφορος δὲ καὶ Δείνων καὶ Κλείταρχος καὶ Ἡρακλείδης , ἔτι δʼ ἄλλοι πλείονες , πρὸς αὐτὸν ἀφικέσθαι τὸν Ξέρξην . τοῖς δὲ χρονικοῖς δοκεῖ μᾶλλον ὁ Θουκυδίδης συμφέρεσθαι , καίπερ οὐδʼ αὐτοῖς ἀτρέμα συνταττομένοις .
Lemmas: Θουκυδίδης μέν οὖν καί Χάρων ὁ Λαμψακηνός ἱστορέω θνῄσκω Ξέρξης πρός ὁ υἱός αὐτός ὁ Θεμιστοκλῆς γίγνομαι ὁ ἔντευξις · ἔφορος δέ καί Δείνων καί Κλείταρχος καί Ἡρακλείδης , ἔτι δέ ἄλλος πολύς , πρός αὐτός ἀφικνέομαι ὁ Ξέρξης . ὁ δέ χρονικός δοκέω μάλα ὁ Θουκυδίδης συμφέρω , καίπερ οὐδέ αὐτός ἀτρέμας συντάσσω .
plutarchus.themistocles 27.2
ὁ δʼ οὖν Θεμιστοκλῆς γενόμενος παρʼ αὐτὸ τὸ δεινὸν ἐντυγχάνει πρῶτον Ἀρταβάνῳ τῷ χιλιάρχῳ λέγων , Ἕλλην μὲν εἶναι , βούλεσθαι δʼ ἐντυχεῖν βασιλεῖ περὶ μεγίστων πραγμάτων καὶ πρὸς ἃ τυγχάνει μάλιστα σπουδάζων ἐκεῖνος . ὁ δέ φησιν · ὦ ξένε , νόμοι διαφέρουσιν ἀνθρώπων · ἄλλα δʼ ἄλλοις καλά · καλὸν δὲ πᾶσι τὰ οἰκεῖα κοσμεῖν καὶ σώζειν .
Lemmas: ὁ δέ οὖν Θεμιστοκλῆς γίγνομαι παρά αὐτός ὁ δεινός ἐντυγχάνω πρῶτος Ἀρτάβανος ὁ χιλίαρχος λέγω , Ἕλλην μέν εἰμί , βούλομαι δέ ἐντυγχάνω βασιλεύς περί μέγας πρᾶγμα καί πρός ὅς τυγχάνω μάλα σπουδάζω ἐκεῖνος . ὁ δέ φημί · ὦ ξένος , νόμος διαφέρω ἄνθρωπος · ἄλλος δέ ἄλλος καλός · καλός δέ πᾶς ὁ οἰκεῖος κοσμέω καί σῴζω .
plutarchus.themistocles 27.3
ὑμᾶς μὲν οὖν ἐλευθερίαν μάλιστα θαυμάζειν καὶ ἰσότητα λόγος · ἡμῖν δὲ πολλῶν νόμων καὶ καλῶν ὄντων κάλλιστος οὗτός ἐστι , τιμᾶν βασιλέα , καὶ προσκυνεῖν ὡς εἰκόνα θεοῦ τοῦ τὰ πάντα σώζοντος . εἰ μὲν οὖν ἐπαινῶν τὰ ἡμέτερα προσκυνήσεις , ἔστι σοι καὶ θεάσασθαι βασιλέα καὶ προσειπεῖν · εἰ δʼ ἄλλο τι φρονεῖς , ἀγγέλοις ἑτέροις χρήσῃ πρὸς αὐτόν . βασιλεῖ γὰρ οὐ πάτριον ἀνδρὸς ἀκροᾶσθαι μὴ προσκυνήσαντος .
Lemmas: σύ μέν οὖν ἐλευθερία μάλα θαυμάζω καί ἰσότης λόγος · ἐγώ δέ πολύς νόμος καί καλός εἰμί καλός οὗτος εἰμί , τιμάω βασιλεύς , καί προσκυνέω ὡς εἰκών θεός ὁ ὁ πᾶς σῴζω . εἰ μέν οὖν ἐπαινέω ὁ ἡμέτερος προσκυνέω , εἰμί σύ καί θεάομαι βασιλεύς καί προσλέγω · εἰ δέ ἄλλος τις φρονέω , ἄγγελος ἕτερος χράω πρός αὐτός . βασιλεύς γάρ οὐ πάτριος ἀνήρ ἀκροάομαι μή προσκυνέω .
plutarchus.themistocles 27.4
ταῦτα ὁ Θεμιστοκλῆς ἀκούσας λέγει πρὸς αὐτόν · ἀλλʼ ἔγωγε τὴν βασιλέως , ὦ Ἀρτάβανε , φήμην καὶ δύναμιν αὐξήσων ἀφῖγμαι , καὶ αὐτός τε πείσομαι τοῖς ὑμετέροις νόμοις , ἐπεὶ θεῷ τῷ μεγαλύνοντι Πέρσας οὕτω δοκεῖ , καὶ διʼ ἐμὲ πλείονες τῶν νῦν βασιλέα προσκυνήσουσιν . ὥστε τοῦτο μηδὲν ἐμποδὼν ἔστω τοῖς λόγοις , οὓς βούλομαι πρὸς ἐκεῖνον εἰπεῖν .
Lemmas: οὗτος ὁ Θεμιστοκλῆς ἀκούω λέγω πρός αὐτός · ἀλλά ἐγώ ὁ βασιλεύς , ὦ Ἀρτάβανος , φήμη καί δύναμις αὐξάνω ἀφικνέομαι , καί αὐτός τε πείθω ὁ ὑμέτερος νόμος , ἐπεί θεός ὁ μεγαλύνω Πέρσης οὕτως δοκέω , καί διά ἐγώ πολύς ὁ νῦν βασιλεύς προσκυνέω . ὥστε οὗτος μηδείς ἐμποδών εἰμί ὁ λόγος , ὅς βούλομαι πρός ἐκεῖνος λέγω .
plutarchus.themistocles 27.5
τίνα δʼ , εἶπεν ὁ Ἀρτάβανος , Ἑλλήνων ἀφῖχθαί σε φῶμεν ; οὐ γὰρ ἰδιώτῃ τὴν γνώμην ἔοικας . καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς · τοῦτʼ οὐκέτʼ ἄν , ἔφη , πύθοιτό τις , Ἀρτάβανε , πρότερος βασιλέως . οὕτω μὲν ὁ Φανίας φησίν . ὁ δʼ Ἐρατοσθένης ἐν τοῖς Περὶ πλούτου προσιστόρησε , διὰ γυναικὸς Ἐρετρικῆς , ἣν ὁ χιλίαρχος εἶχε , τῷ Θεμιστοκλεῖ τὴν πρὸς αὐτὸν ἔντευξιν γενέσθαι καὶ σύστασιν .
Lemmas: τίς δέ , λέγω ὁ Ἀρτάβανος , Ἕλλην ἀφικνέομαι σύ φημί ; οὐ γάρ ἰδιώτης ὁ γνώμη ἔοικα . καί ὁ Θεμιστοκλῆς · οὗτος οὐκέτι ἄν , φημί , πυνθάνομαι τις , Ἀρτάβανος , πρότερος βασιλεύς . οὕτως μέν ὁ Φανίας φημί . ὁ δέ Ἐρατοσθένης ἐν ὁ Περι πλοῦτος προσιστορέω , διά γυνή Ἐρετρικός , ὅς ὁ χιλίαρχος ἔχω , ὁ Θεμιστοκλῆς ὁ πρός αὐτός ἔντευξις γίγνομαι καί σύστασις .
plutarchus.themistocles 28.1
ἐπεὶ δʼ οὖν εἰσήχθη πρὸς βασιλέα καὶ προσκυνήσας ἔστη σιωπῇ , προστάξαντος τῷ ἑρμηνεῖ τοῦ βασιλέως ἐρωτῆσαι , τίς ἐστι , καὶ τοῦ ἑρμηνέως ἐρωτήσαντος , εἶπεν · ἥκω σοι , βασιλεῦ , Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος ἐγὼ φυγὰς ὑφʼ Ἑλλήνων διωχθείς , ᾧ πολλὰ μὲν ὀφείλουσι Πέρσαι κακά , πλείω δὲ ἀγαθὰ κωλύσαντι τὴν δίωξιν , ὅτε τῆς Ἑλλάδος ἐν ἀσφαλεῖ γενομένης παρέσχε τὰ οἴκοι σωζόμενα χαρίσασθαί τι καὶ ὑμῖν .
Lemmas: ἐπεί δέ οὖν εἰσάγω πρός βασιλεύς καί προσκυνέω ἵστημι σιωπή , προστάσσω ὁ ἑρμηνεύς ὁ βασιλεύς ἐρωτάω , τίς εἰμί , καί ὁ ἑρμηνεύς ἐρωτάω , λέγω · ἥκω σύ , βασιλεύς , Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος ἐγώ φυγάς ὑπό Ἕλλην διώκω , ὅς πολύς μέν ὀφείλω Πέρσης κακός , πολύς δέ ἀγαθός κωλύω ὁ δίωξις , ὅτε ὁ Ἑλλάς ἐν ἀσφαλής γίγνομαι παρέχω ὁ οἴκοι σῴζω χαρίζω τις καί σύ .
plutarchus.themistocles 28.2
ἐμοὶ μὲν οὖν πάντα πρέποντα ταῖς παρούσαις συμφοραῖς ἐστι , καὶ παρεσκευασμένος ἀφῖγμαι δέξασθαί τε χάριν εὐμενῶς διαλλαττομένου καὶ παραιτεῖσθαι μνησικακοῦντος ὀργῆν · σὺ δὲ τοὺς ἐμοὺς ἐχθροὺς μάρτυρας θέμενος ὧν εὐεργέτησα Πέρσας , νῦν ἀπόχρησαι ταῖς ἐμαῖς τύχαις πρὸς ἐπίδειξιν ἀρετῆς μᾶλλον ἢ πρὸς ἀποπλήρωσιν ὀργῆς . σώσεις μὲν γὰρ ἱκέτην σόν , ἀπολεῖς δʼ Ἑλλήνων πολέμιον γενόμενον .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν πᾶς πρέπω ὁ πάρειμι συμφορά εἰμί , καί παρασκευάζω ἀφικνέομαι δέχομαι τε χάρις εὐμενής διαλλάσσω καί παραιτέομαι μνησικακέω ὀργάω · σύ δέ ὁ ἐμός ἐχθρός μάρτυς τίθημι ὅς εὐεργετέω Πέρσης , νῦν ἀποχράω ὁ ἐμός τύχη πρός ἐπίδειξις ἀρετή μάλα ἤ πρός ἀποπλήρωσις ὀργή . σῴζω μέν γάρ ἱκέτης σός , ἀπόλλυμι δέ Ἕλλην πολέμιος γίγνομαι .
plutarchus.themistocles 28.3
ταῦτʼ εἰπὼν ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπεθείασε τῷ λόγῳ προσδιελθὼν τὴν ὄψιν , ἣν εἶδεν ἐν Νικογένους , καὶ τὸ μάντευμα τοῦ Δωδωναίου Διός , ὡς κελευσθεὶς πρὸς τὸν ὁμώνυμον τοῦ θεοῦ βαδίζειν συμφρονήσειε πρὸς ἐκεῖνον ἀναπέμπεσθαι · μεγάλους γὰρ ἀμφοτέρους εἶναί τε καὶ λέγεσθαι βασιλέας . ἀκούσας δʼ ὁ Πέρσης , ἐκείνῳ μὲν οὐδὲν ἀπεκρίνατο , καίπερ θαυμάσας τὸ φρόνημα καὶ τὴν τόλμαν αὐτοῦ ·
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπιθειάζω ὁ λόγος προσδιέρχομαι ὁ ὄψις , ὅς ὁράω ἐν Νικογένης , καί ὁ μάντευμα ὁ Δωδωναῖος Ζεύς , ὡς κελεύω πρός ὁ ὁμώνυμος ὁ θεός βαδίζω συμφρονέω πρός ἐκεῖνος ἀναπέμπω · μέγας γάρ ἀμφότερος εἰμί τε καί λέγω βασιλεύς . ἀκούω δέ ὁ Πέρσης , ἐκεῖνος μέν οὐδείς ἀποκρίνω , καίπερ θαυμάζω ὁ φρόνημα καί ὁ τόλμα αὐτός ·
plutarchus.themistocles 28.4
μακαρίσας δὲ πρὸς τοὺς φίλους ἑαυτόν , ὡς ἐπʼ εὐτυχίᾳ μεγίστῃ , καὶ κατευξάμενος ἀεὶ τοῖς πολεμίοις τοιαύτας φρένας διδόναι τὸν Ἀριμάνιον , ὅπως ἐλαύνωσι τοὺς ἀρίστους ἐξ ἑαυτῶν , θῦσαί τε τοῖς θεοῖς λέγεται καὶ πρὸς πόσιν εὐθὺς τραπέσθαι καὶ νύκτωρ ὑπὸ χαρᾶς διὰ μέσων τῶν ὕπνων βοῆσαι τρίς · ἔχω Θεμιστοκλέα τὸν Ἀθηναῖον .
Lemmas: μακαρίζω δέ πρός ὁ φίλος ἑαυτοῦ , ὡς ἐπί εὐτυχία μέγας , καί κατεύχομαι ἀεί ὁ πολέμιος τοιοῦτος φρήν δίδωμι ὁ Ἀριμάνιος , ὅπως ἐλαύνω ὁ ἀγαθός ἐκ ἑαυτοῦ , θύω τε ὁ θεός λέγω καί πρός πόσις εὐθύς τρέπω καί νύκτωρ ὑπό χαρά διά μέσος ὁ ὕπνος βοάω τρίς · ἔχω Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος .
plutarchus.themistocles 29.1
ἅμα δʼ ἡμέρᾳ συγκαλέσας τοὺς φίλους εἰσῆγεν αὐτὸν οὐδὲν ἐλπίζοντα χρηστὸν ἐξ ὧν ἑώρα τοὺς ἐπὶ θύραις , ὡς ἐπύθοντο τοὔνομα παρόντος αὐτοῦ , χαλεπῶς διακειμένους καὶ κακῶς λέγοντας . ἔτι δὲ Ῥωξάνης ὁ χιλίαρχος , ὡς κατʼ αὐτὸν ἦν ὁ Θεμιστοκλῆς προσιών , καθημένου βασιλέως καὶ τῶν ἄλλων σιωπώντων , ἀτρέμα στενάξας εἶπεν · ὄφις Ἕλλην ὁ ποικίλος , ὁ βασιλέως σε δαίμων δεῦρο ἤγαγεν .
Lemmas: ἅμα δέ ἡμέρα συγκαλέω ὁ φίλος εἰσάγω αὐτός οὐδείς ἐλπίζω χρηστός ἐκ ὅς ὁράω ὁ ἐπί θύρα , ὡς πυνθάνομαι ὄνομα πάρειμι αὐτός , χαλεπός διάκειμαι καί κακός λέγω . ἔτι δέ Ῥωξάνη ὁ χιλίαρχος , ὡς κατά αὐτός εἰμί ὁ Θεμιστοκλῆς προσέρχομαι , κάθημαι βασιλεύς καί ὁ ἄλλος σιωπάω , ἀτρέμας στενάζω λέγω · ὄφις Ἕλλην ὁ ποικίλος , ὁ βασιλεύς σύ δαίμων δεῦρο ἄγω .
plutarchus.themistocles 29.2
οὐ μὴν ἀλλʼ εἰς ὄψιν ἐλθόντος αὐτοῦ καὶ πάλιν προσκυνήσαντος , ἀσπασάμενος καὶ προσειπὼν φιλοφρόνως ὁ βασιλεύς , ἤδη μὲν ἔφησεν αὐτῷ διακόσια τάλαντα ὀφείλειν · κομίσαντα γὰρ αὑτὸν ἀπολήψεσθαι δικαίως τὸ ἐπικηρυχθὲν τῷ ἀγαγόντι · πολλῷ δὲ πλείω τούτων ὑπισχνεῖτο καὶ παρεθάρρυνε καὶ λέγειν ἐδίδου περὶ τῶν Ἑλληνικῶν , ἃ βούλοιτο , παρρησιαζόμενον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά εἰς ὄψις ἔρχομαι αὐτός καί πάλιν προσκυνέω , ἀσπάζομαι καί προσλέγω φιλόφρων ὁ βασιλεύς , ἤδη μέν φημί αὐτός διακόσιοι τάλαντον ὀφείλω · κομίζω γάρ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω δίκαιος ὁ ἐπικηρύσσω ὁ ἄγω · πολύς δέ πολύς οὗτος ὑπισχνέομαι καί παραθαρσύνω καί λέγω δίδωμι περί ὁ Ἑλληνικός , ὅς βούλομαι , παρρησιάζομαι .
plutarchus.themistocles 29.3
ὁ δὲ Θεμιστοκλῆς ἀπεκρίνατο , τὸν λόγον ἐοικέναι τοῦ ἀνθρώπου τοῖς ποικίλοις στρώμασιν · ὡς γὰρ ἐκεῖνα καὶ τοῦτον ἐκτεινόμενον μὲν ἐπιδείκνυσθαι τὰ εἴδη , συστελλόμενον δὲ κρύπτειν καὶ διαφθείρειν · ὅθεν αὐτῷ χρόνου δεῖν . ἐπεὶ δέ , ἡσθέντος τοῦ βασιλέως τῇ εἰκασίᾳ καὶ λαμβάνειν κελεύσαντος , ἐνιαυτὸν αἰτησάμενος καὶ τὴν Περσίδα γλῶτταν ἀποχρώντως ἐκμαθὼν ἐνετύγχανε βασιλεῖ διʼ αὑτοῦ ,
Lemmas: ὁ δέ Θεμιστοκλῆς ἀποκρίνω , ὁ λόγος ἔοικα ὁ ἄνθρωπος ὁ ποικίλος στρῶμα · ὡς γάρ ἐκεῖνος καί οὗτος ἐκτείνω μέν ἐπιδείκνυμι ὁ εἶδος , συστέλλω δέ κρύπτω καί διαφθείρω · ὅθεν αὐτός χρόνος δέω . ἐπεί δέ , ἥδομαι ὁ βασιλεύς ὁ εἰκασία καί λαμβάνω κελεύω , ἐνιαυτός αἰτέω καί ὁ Περσίς γλῶσσα ἀποχρώντως ἐκμανθάνω ἐντυγχάνω βασιλεύς διά ἑαυτοῦ ,
plutarchus.themistocles 29.4
τοῖς μὲν ἐκτὸς δόξαν παρέσχε περὶ τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων διειλέχθαι , πολλῶν δὲ καινοτομουμένων περὶ τὴν αὐλὴν καὶ τοὺς φίλους ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ , φθόνον ἔσχε παρὰ τοῖς δυνατοῖς , ὡς καὶ κατʼ ἐκείνων παρρησίᾳ χρήσασθαι πρὸς αὐτὸν ἀποτετολμηκώς . οὐδὲν γὰρ ἦσαν αἱ τιμαὶ ταῖς τῶν ἄλλων ἐοικυῖαι ξένων , ἀλλὰ καὶ κυνηγεσίων βασιλεῖ μετέσχε καὶ τῶν οἴκοι διατριβῶν , ὥστε καὶ μητρὶ τῇ βασιλέως εἰς ὄψιν ἐλθεῖν καὶ γενέσθαι συνήθης , διακοῦσαι δὲ καὶ τῶν μαγικῶν λόγων τοῦ βασιλέως κελεύσαντος .
Lemmas: ὁ μέν ἐκτός δόξα παρέχω περί ὁ Ἑλληνικός πρᾶγμα διαλέγω , πολύς δέ καινοτομέω περί ὁ αὐλή καί ὁ φίλος ὑπό ὁ βασιλεύς ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός , φθόνος ἔχω παρά ὁ δυνατός , ὡς καί κατά ἐκεῖνος παρρησία χράω πρός αὐτός ἀποτολμάω . οὐδείς γάρ εἰμί ὁ τιμή ὁ ὁ ἄλλος ἔοικα ξένος , ἀλλά καί κυνηγέσιον βασιλεύς μετέχω καί ὁ οἴκοι διατριβή , ὥστε καί μήτηρ ὁ βασιλεύς εἰς ὄψις ἔρχομαι καί γίγνομαι συνήθης , διακούω δέ καί ὁ μαγικός λόγος ὁ βασιλεύς κελεύω .
plutarchus.themistocles 29.5
ἐπεὶ δὲ Δημάρατος ὁ Σπαρτιάτης αἰτήσασθαι δωρεὰν κελευσθεὶς ᾐτήσατο τὴν κίταριν , ὥσπερ οἱ βασιλεῖς , ἐπαράμενος εἰσελάσαι διὰ Σάρδεων , Μιθροπαύστης μὲν ἀνεψιὸς ὢν βασιλέως εἶπε τοῦ Δημαράτου τῆς τιάρας ἁψάμενος · αὕτη μὲν ἡ κίταρις οὐκ ἔχει ἐγκέφαλον , ὃν ἐπικαλύψει · σὺ δʼ οὐκ ἔσῃ Ζεὺς ἂν λάβῃς κεραυνόν ·
Lemmas: ἐπεί δέ Δημάρατος ὁ Σπαρτιάτης αἰτέω δωρεά κελεύω αἰτέω ὁ κίθαρις , ὥσπερ ὁ βασιλεύς , ἐπαίρω εἰσελαύνω διά Σάρδεις , Μιθροπαύστης μέν ἀνεψιός εἰμί βασιλεύς λέγω ὁ Δημάρατος ὁ τιάρα ἅπτω · οὗτος μέν ὁ κίθαρις οὐ ἔχω ἐγκέφαλος , ὅς ἐπικαλύπτω · σύ δέ οὐ εἰμί Ζεύς ἄν λαμβάνω κεραυνός ·
plutarchus.themistocles 29.6
ἀπωσαμένου δὲ τὸν Δημάρατον ὀργῇ διὰ τὸ αἴτημα τοῦ βασιλέως καὶ δοκοῦντος ἀπαραιτήτως ἔχειν πρὸς αὐτόν , ὁ Θεμιστοκλῆς δεηθεὶς ἔπεισε καὶ διήλλαξε . λέγεται δὲ καὶ τοὺς ὕστερον βασιλεῖς , ἐφʼ ὧν μᾶλλον αἱ Περσικαὶ πράξεις ταῖς Ἑλληνικαῖς ἀνεκράθησαν , ὁσάκις δεηθεῖεν ἀνδρὸς Ἕλληνος , ἐπαγγέλλεσθαι καὶ γράφειν ἕκαστον , ὡς μείζων ἔσοιτο παρʼ αὐτῷ Θεμιστοκλέους .
Lemmas: ἀπωθέω δέ ὁ Δημάρατος ὀργή διά ὁ αἴτημα ὁ βασιλεύς καί δοκέω ἀπαραίτητος ἔχω πρός αὐτός , ὁ Θεμιστοκλῆς δέω πείθω καί διαλλάσσω . λέγω δέ καί ὁ ὕστερον βασιλεύς , ἐπί ὅς μάλα ὁ Περσικός πρᾶξις ὁ Ἑλληνικός ἀνακεράννυμι , ὁσάκις δέω ἀνήρ Ἕλλην , ἐπαγγέλλω καί γράφω ἕκαστος , ὡς μέγας εἰμί παρά αὐτός Θεμιστοκλῆς .
plutarchus.themistocles 29.7
αὐτὸν δὲ τὸν Θεμιστοκλέα φασὶν ἤδη μέγαν ὄντα καὶ θεραπευόμενον ὑπὸ πολλῶν λαμπρᾶς ποτε τραπέζης αὐτῷ παρατεθείσης πρὸς τοὺς παῖδας εἰπεῖν · ὦ παῖδες , ἀπωλόμεθα ἄν , εἰ μὴ ἀπωλόμεθα . πόλεις δʼ αὐτῷ τρεῖς μὲν οἱ πλεῖστοι δοθῆναι λέγουσιν εἰς ἄρτον καὶ οἶνον καὶ ὄψον , Μαγνησίαν καὶ Λάμψακον καὶ Μυοῦντα · δύο δʼ ἄλλας προστίθησιν ὁ Κυζικηνὸς Νεάνθης καὶ Φανίας , Περκώτην καὶ Παλαίσκηψιν εἰς στρωμνὴν καὶ ἀμπεχόνην .
Lemmas: αὐτός δέ ὁ Θεμιστοκλῆς φημί ἤδη μέγας εἰμί καί θεραπεύω ὑπό πολύς λαμπρός ποτέ τράπεζα αὐτός παρατίθημι πρός ὁ παῖς λέγω · ὦ παῖς , ἀπόλλυμι ἄν , εἰ μή ἀπόλλυμι . πόλις δέ αὐτός τρεῖς μέν ὁ πολύς δίδωμι λέγω εἰς ἄρτος καί οἶνος καί ὄψον , Μαγνησία καί Λάμψακος καί Μυόεις · δύο δέ ἄλλος προστίθημι ὁ Κυζικηνός Νεάνθης καί Φανίας , Περκώτη καί Παλαίσκηψις εἰς στρωμνή καί ἀμπεχόνη .
plutarchus.themistocles 30.1
καταβαίνοντι δʼ αὐτῷ πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις ἐπὶ θάλατταν Πέρσης ἀνὴρ Ἐπιξύης ὄνομα , σατραπεύων τῆς ἄνω Φρυγίας , ἐπεβούλευσε , παρεσκευακὼς ἔκπαλαι Πισίδας τινὰς ἀποκτενοῦντας , ὅταν ἐν τῇ καλουμένῃ κώμῃ Λεοντοκεφάλῳ γενόμενος καταυλισθῇ . τῷ δὲ λέγεται καθεύδοντι μεσημβρίας τὴν μητέρα τῶν θεῶν ὄναρ φανεῖσαν εἰπεῖν · ὦ Θεμιστόκλεις , ὑστέρει κεφαλῆς λεόντων , ἵνα μὴ λέοντι περιπέσῃς . ἐγὼ δὲ ἀντὶ τούτου σε αἰτῶ θεράπαιναν Μνησιπτολέμαν .
Lemmas: καταβαίνω δέ αὐτός πρός ὁ Ἑλληνικός πρᾶξις ἐπί θάλασσα Πέρσης ἀνήρ Ἐπιξύης ὄνομα , σατραπεύω ὁ ἄνω Φρυγία , ἐπιβουλεύω , παρασκευάζω ἔκπαλαι Πισίδης τις ἀποκτείνω , ὅταν ἐν ὁ καλέω κώμη Λεοντοκέφαλος γίγνομαι καθυλίζω . ὁ δέ λέγω καθεύδω μεσημβρία ὁ μήτηρ ὁ θεός ὄναρ φαίνω λέγω · ὦ Θεμιστοκλῆς , ὑστερέω κεφαλή λέων , ἵνα μή λέων περιπίπτω . ἐγώ δέ ἀντί οὗτος σύ αἰτέω θεράπαινα Μνησιπτολέμη .
plutarchus.themistocles 30.2
διαταραχθεὶς οὖν ὁ Θεμιστοκλῆς προσευξάμενος τῇ θεῷ τὴν μὲν λεωφόρον ἀφῆκεν , ἑτέρᾳ δὲ περιελθὼν καὶ παραλλάξας τὸν τόπον ἐκεῖνον ἤδη νυκτὸς οὔσης κατηυλίσατο . τῶν δὲ τὴν σκηνὴν κομιζόντων ὑποζυγίων ἑνὸς εἰς τὸν ποταμὸν ἐμπεσόντος , οἱ τοῦ Θεμιστοκλέους οἰκέται τὰς αὐλαίας διαβρόχους γενομένας ἐκπετάσαντες ἀνέψυχον . οἱ δὲ Πισίδαι τὰ ξίφη λαβόντες ἐν τούτῳ προσεφέροντο , καὶ τὰ ψυχόμενα πρὸς τὴν σελήνην οὐκ ἀκριβῶς ἰδόντες ᾠήθησαν εἶναι τὴν σκηνὴν τὴν Θεμιστοκλέους κἀκεῖνον ἔνδον εὑρήσειν ἀναπαυόμενον .
Lemmas: διαταράσσω οὖν ὁ Θεμιστοκλῆς προσεύχομαι ὁ θεός ὁ μέν λεωφόρος ἀφίημι , ἕτερος δέ περιέρχομαι καί παραλλάσσω ὁ τόπος ἐκεῖνος ἤδη νύξ εἰμί καταυλίζομαι . ὁ δέ ὁ σκηνή κομίζω ὑποζύγιον εἷς εἰς ὁ ποταμός ἐμπίπτω , ὁ ὁ Θεμιστοκλῆς οἰκέτης ὁ αὐλαῖος διάβροχος γίγνομαι ἐκπετάζω ἀναψύχω . ὁ δέ Πισίδης ὁ ξίφος λαμβάνω ἐν οὗτος προσφέρω , καί ὁ ψύχω πρός ὁ σελήνη οὐ ἀκριβής ὁράω οἴομαι εἰμί ὁ σκηνή ὁ Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος ἔνδον εὑρίσκω ἀναπαύω .
plutarchus.themistocles 30.3
ὡς δʼ ἐγγὺς γενόμενοι τὴν αὐλαίαν ἀνέστελλον , ἐπιπίπτουσιν αὐτοῖς οἱ παραφυλάσσοντες καὶ συλλαμβάνουσι . διαφυγὼν δὲ τὸν κίνδυνον οὕτω καὶ θαυμάσας τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θεοῦ ναὸν κατεσκεύασεν ἐν Μαγνησίᾳ Δινδυμήνης καὶ τὴν θυγατέρα Μνησιπτολέμαν ἱέρειαν ἀπέδειξεν .
Lemmas: ὡς δέ ἐγγύς γίγνομαι ὁ αὐλαία ἀναστέλλω , ἐπιπίπτω αὐτός ὁ παραφυλάσσω καί συλλαμβάνω . διαφεύγω δέ ὁ κίνδυνος οὕτως καί θαυμάζω ὁ ἐπιφάνεια ὁ θεός ναός κατασκευάζω ἐν Μαγνησία Δινδυμήνη καί ὁ θυγάτηρ Μνησιπτολέμη ἱέρεια ἀποδείκνυμι .