ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.stoicos-absurdiora-poetis-dicere-1057c-1058e 1
ὁ Πινδάρου Καινεὺς εὔθυναν ὑπεῖχεν , ἀπιθάνως ἄρρηκτος σιδήρῳ καὶ ἀπαθὴς τὸ σῶμα πλασσόμενος , εἶτα καταδὺς ἄτρωτος ὑπὸ γῆν σχίσας ὀρθῷ ποδὶ γᾶν · ὁ δὲ Στωικὸς Λαπίθης , ὥσπερ ἐξ ἀδαμαντίνης ὕλης ὑπʼ αὐτῶν τῆς ἀπαθείας κεχαλκευμένος , οὐκ ἄτρωτός ἐστιν οὐδʼ ἄνοσος οὐδʼ ἀναλγής , ἄφοβος δὲ μένει καὶ ἄλυπος καὶ ἀήττητος καὶ ἀβίαστος , τιτρωσκόμενος ἀλγῶν στρεβλούμενος , ἐν κατασκαφαῖς πατρίδος ἐν πάθεσιν , τοιούτοις . καὶ ὁ μὲν Πινδάρου Καινεὺς βαλλόμενος οὐ τιτρώσκεται , ὁ δὲ τῶν Στωικῶν σοφὸς ἐγκλειόμενος οὐ κωλύεται καὶ κατακρημνιζόμενος οὐκ ἀναγκάζεται καὶ στρεβλούμενος οὐ βασανίζεται καὶ πηρούμενος οὐ βλάπτεται καὶ πίπτων ἐν τῷ παλαίειν ἀήττητός ἐστι καὶ περιτειχιζόμενος ἀπολιόρκητος καὶ πωλούμενος ; ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀνάλωτος · οὐδὲν τῶν πλοίων διαφέρων , οἷς ἐπιγέγραπται μὲν Εὔπλοια καὶ Πρόνοια Σῴζουσα καὶ Θεραπεία , χειμάζεται δὲ καὶ συντρίβεται καὶ ἀνατρέπεται . στοιξος ἀβσιιρδιορα ποετις διξερε .
Lemmas: ὁ Πίνδαρος Καινεύς εὔθυνα ὑπέχω , ἀπίθανος ἄρρηκτος σίδηρος καί ἀπαθής ὁ σῶμα πλάσσω , εἶτα καταδύω ἄτρωτος ὑπό γῆ σχίζω ὀρθός πούς γῆ · ὁ δέ Στωϊκός Λαπίθης , ὥσπερ ἐκ ἀδαμάντινος ὕλη ὑπό αὐτός ὁ ἀπάθεια χαλκεύω , οὐ ἄτρωτος εἰμί οὐδέ ἄνοσος οὐδέ ἀναλγής , ἄφοβος δέ μένω καί ἄλυπος καί ἀήσσητος καί ἀβίαστος , τιτρώσκω ἀλγέω στρεβλόω , ἐν κατασκαφή πατρίς ἐν πάθος , τοιοῦτος . καί ὁ μέν Πίνδαρος Καινεύς βάλλω οὐ τιτρώσκω , ὁ δέ ὁ Στωϊκός σοφός ἐγκλείω οὐ κωλύω καί κατακρημνίζω οὐ ἀναγκάζω καί στρεβλόω οὐ βασανίζω καί πηρόω οὐ βλάπτω καί πίπτω ἐν ὁ παλαίω ἀήσσητος εἰμί καί περιτειχίζω ἀπολιόρκητος καί πωλέω ; ὑπό ὁ πολέμιος ἀνάλωτος · οὐδείς ὁ πλοῖον διαφέρω , ὅς ἐπιγράφω μέν Εὔπλοια καί Πρόνοια Σῴζουσα καί Θεραπεία , χειμάζω δέ καί συντρίβω καί ἀνατρέπω . στοιξος αβσιιρδιοραω ποετις διξερω .
plutarchus.stoicos-absurdiora-poetis-dicere-1057c-1058e 2
ὁ Εὐριπίδου Ἰόλαος ἐξ ἀδρανοῦς καὶ παρήλικος εὐχῇ τινι νέος καὶ ἰσχυρὸς ἐπὶ τὴν μάχην ἄφνω γέγονεν · ὁ δὲ τῶν Στωικῶν σοφὸς χθὲς μὲν ἦν αἴσχιστος ἅμα καὶ κάκιστος , τήμερον δʼ ἄφνω μεταβέβληκεν εἰς ἀρετὴν καὶ γέγονεν ἐκ ῥυσσοῦ καὶ ὠχροῦ καὶ κατʼ Αἰσχύλον ἐξ ὀσφυαλγοῦς κὡδυνοσπάδος λυγροῦ γέροντος εὐπρεπὴς θεοειδὴς καλλίμορφος
Lemmas: ὁ Εὐριπίδης Ἰόλαος ἐκ ἀδρανής καί παρῆλιξ εὐχή τις νέος καί ἰσχυρός ἐπί ὁ μάχη ἄφνω γίγνομαι · ὁ δέ ὁ Στωϊκός σοφός χθές μέν εἰμί αἰσχρός ἅμα καί κακός , σήμερον δέ ἄφνω μεταβάλλω εἰς ἀρετή καί γίγνομαι ἐκ ῥύομαι καί ὠχρός καί κατά Αἰσχύλος ἐκ ὀσφυαλγής κὡδυνοσπάδος λυγρός γέρων εὐπρεπής θεοειδής καλλίμορφος
plutarchus.stoicos-absurdiora-poetis-dicere-1057c-1058e 3
καὶ τοῦ Ὀδυσσέως ἡ Ἀθηνᾶ τὴν ῥυσσότητα καὶ φαλακρότητα καὶ ἀμορφίαν ἀφῄρηκεν , ὅπως φανείη καλός · ὁ δὲ τούτων σοφός , οὐκ ἀπολιπόντος τὸ σῶμα τοῦ γήρως ἀλλὰ καὶ προσεπιθέντος καὶ προσεπιχώσαντος , μένων κυρτός , ἂν οὕτω τύχῃ , νωδὸς ἑτερόφθαλμος , οὔτʼ αἰσχρὸς οὔτε δύσμορφος οὔτε κακοπρόσωπός ἐστιν . ὁ γὰρ Στωικὸς ἔρως , ὥσπερ οἱ κάνθαροι λέγονται τὸ μὲν μύρον ἀπολείπειν τὰ δὲ δυσώδη διώκειν , οὕτω τοῖς αἰσχίστοις καὶ ἀμορφοτάτοις ὁμιλῶν , ὅταν εἰς εὐμορφίαν καὶ κάλλος ὑπὸ σοφίας μεταβάλωσιν , ἀποτρέπεται .
Lemmas: καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ἀθήνη ὁ ῥυσσότης καί φαλακρότης καί ἀμορφία ἀφαιρέω , ὅπως φαίνω καλός · ὁ δέ οὗτος σοφός , οὐ ἀπολείπω ὁ σῶμα ὁ γῆρας ἀλλά καί προσεπιτίθημι καί προσεπιχόω , μένω κυρτός , ἐάν οὕτως τυγχάνω , νωδός ἑτερόφθαλμος , οὔτε αἰσχρός οὔτε δύσμορφος οὔτε κακοπρόσωπος εἰμί . ὁ γάρ Στωϊκός ἔρως , ὥσπερ ὁ κάνθαρος λέγω ὁ μέν μύρον ἀπολείπω ὁ δέ δυσώδης διώκω , οὕτως ὁ αἰσχρός καί ἄμορφος ὁμιλέω , ὅταν εἰς εὐμορφία καί κάλλος ὑπό σοφία μεταβάλλω , ἀποτρέπω .
plutarchus.stoicos-absurdiora-poetis-dicere-1057c-1058e 4
ὁ παρὰ τοῖς Στωικοῖς κάκιστος , ἂν οὕτω τύχῃ πρωῒ , δείλης ἄριστος · καὶ καταδαρθὼν ἔμπληκτος καὶ ἀμαθὴς καὶ ἄδικος καὶ , ἀκόλαστος καὶ ναὶ μὰ Δία δοῦλος καὶ πένης καὶ ἄπορος αὐθημερὸν ἀνί σταται καὶ βασιλεὺς καὶ πλούσιος καὶ ὄλβιος γεγονώς , σώφρων τε καὶ δίκαιος καὶ βέβαιος καὶ ἀδόξαστος · οὐ γένεια φύσας οὐδʼ ἥβην ἐν σώματι νέῳ καὶ ἁπαλῷ , ἀλλʼ ἐν ἀσθενεῖ καὶ ἁπαλῇ ψυχῇ καὶ ἀνάνδρῳ καὶ ἀβεβαίῳ νοῦν τέλειον , ἄκραν φρόνησιν , ἰσόθεον διάθεσιν , ἀδόξαστον ἐπιστήμην καὶ ἀμετάπτωτον ἕξιν ἐσχηκώς , οὐδὲν ἐνδούσης πρότερον αὐτῷ τῆς μοχθηρίας , ἀλλʼ ἐξαίφνης , ὀλίγου δέω εἰπεῖν , ἣρως τις ἢ δαίμων ἢ θεὸς ἐκ θηρίων τοῦ κακίστου γενόμενος . ἐκ τῆς Στοᾶς ; γὰρ λαβόντα τὴν ἀρετὴν ἔστιν εἰπεῖν εὖξαι τί βούλει , πάντα σοι γενήσεται πλοῦτον φέρει , βασιλείαν ἔχει , τύχην δίδωσιν , εὐπότμους ποιεῖ καὶ ἀπροσδεεῖς καὶ αὐτάρκεις , μίαν οἴκοθεν δραχμὴν οὐκ ἔχοντας
Lemmas: ὁ παρά ὁ Στωϊκός κακός , ἐάν οὕτως τυγχάνω πρωΐ , δείλη ἀγαθός · καί καταδαρθάνω ἔμπληκτος καί ἀμαθής καί ἄδικος καί , ἀκόλαστος καί ναί μά Ζεύς δοῦλος καί πένης καί ἄπορος αὐθημερόν ἰδμάν στατός καί βασιλεύς καί πλούσιος καί ὄλβιος γίγνομαι , σώφρων τε καί δίκαιος καί βέβαιος καί ἀδόξαστος · οὐ γένειον φύω οὐδέ ἥβη ἐν σῶμα νέος καί ἁπαλός , ἀλλά ἐν ἀσθενής καί ἁπαλός ψυχή καί ἄνανδρος καί ἀβέβαιος νόος τέλειος , ἄκρος φρόνησις , ἰσόθεος διάθεσις , ἀδόξαστος ἐπιστήμη καί ἀμετάπτωτος ἕξις ἔχω , οὐδείς ἐνδίδωμι πρότερος αὐτός ὁ μοχθηρία , ἀλλά ἐξαίφνης , ὀλίγος δέω λέγω , ἥρως τις ἤ δαίμων ἤ θεός ἐκ θηρίον ὁ κακός γίγνομαι . ἐκ ὁ Στοά ; γάρ λαμβάνω ὁ ἀρετή εἰμί λέγω εὔχομαι τις βούλομαι , πᾶς σύ γίγνομαι πλοῦτος φέρω , βασιλεία ἔχω , τύχη δίδωμι , εὔποτμος ποιέω καί ἀπροσδεής καί αὐτάρκης , εἷς οἴκοθεν δραχμή οὐ ἔχω
plutarchus.stoicos-absurdiora-poetis-dicere-1057c-1058e 5
ὁ μὲν γὰρ ποιητικὸς ; μῦθος τὸ κατὰ λόγον φυλάττων οὐδαμοῦ προλείπει τὸν Ἡρακλέα τῶν ἀναγκαίων δεόμενον , ἀλλʼ ὥσπερ ἐκ πηγῆς ἐπιρρεῖ αὐτῷ καὶ τοῖς συνοῦσιν ὁ δὲ τὴν Στωικὴν λαβὼν Ἀμάλθειαν πλούσιος μὲν γέγονεν , ἐρανίζεται δὲ τροφὴν παρʼ ἑτέρων · καὶ βασιλεὺς μέν ἐστι μισθοῦ δʼ ἀναλύει συλλογισμούς καὶ πάντα μὲν ἔχει μόνος ἐνοίκιον δὲ τελεῖ καὶ ἄλφιτʼ ὠνεῖται , πολλάκις δανειζόμενος ἢ μεταιτῶν παρὰ τῶν οὐδὲν ἐχόντων .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ποιητικός ; μῦθος ὁ κατά λόγος φυλάσσω οὐδαμοῦ προλείπω ὁ Ἡρακλῆς ὁ ἀναγκαῖος δέω , ἀλλά ὥσπερ ἐκ πηγή ἐπιρρέω αὐτός καί ὁ σύνειμι ὁ δέ ὁ Στωϊκός λαμβάνω Ἀμαλθεία πλούσιος μέν γίγνομαι , ἐρανίζω δέ τροφή παρά ἕτερος · καί βασιλεύς μέν εἰμί μισθός δέ ἀναλύω συλλογισμός καί πᾶς μέν ἔχω μόνος ἐνοίκιος δέ τελέω καί ἄλφιτον ὠνέομαι , πολλάκις δανείζω ἤ μεταιτέω παρά ὁ οὐδείς ἔχω .
plutarchus.stoicos-absurdiora-poetis-dicere-1057c-1058e 6
καὶ ὁ μὲν Ἰθακησίων βασιλεὺς προσαιτεῖ λανθάνειν ὅς ἐστι , βουλόμενος καὶ ποιῶν ἑαυτὸν ὡς μάλιστα πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον · ὁ δʼ ἐκ τῆς Στοᾶς βοῶν μέγα καὶ κεκραγώς ἐγὼ μόνος · εἰμὶ βασιλεύς , ἐγὼ μόνος εἰμὶ πλούσιος ὁρᾶται πολλάκις ἐπʼ ἀλλοτρίαις θύραις λέγων δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι · κάρτα γὰρ ῥιγῶ καὶ βαμβακύζω .
Lemmas: καί ὁ μέν Ἰθακήσιος βασιλεύς προσαιτέω λανθάνω ὅς εἰμί , βούλομαι καί ποιέω ἑαυτοῦ ὡς μάλα πτωχός λευγαλέος ἐναλίγκιος · ὁ δέ ἐκ ὁ Στοά βοάω μέγας καί κράζω ἐγώ μόνος · εἰμί βασιλεύς , ἐγώ μόνος εἰμί πλούσιος ὁράω πολλάκις ἐπί ἀλλότριος θύρα λέγω δίδωμι χλαῖνα Ἵππωναξ · κάρτα γάρ ῥιγέω καί βαμβακύζω .