plutarchus.septem-sapientium-convivium-146b-164d 9
τούτων πάλιν ἀναγνωσθέντων , ὦ Νίκαρχε , γενομένης σιωπῆς Θαλῆς ἠρώτησε τὸν Νειλόξενον εἰ προσήκατο τὰς λύσεις ὁ Ἄμασις . ἐκείνου δʼ εἰπόντος ὅτι τὰς μὲν ἀπεδέξατο ταῖς δʼ ἐδυσκόλαινε , καὶ μὴν οὐδὲν εἶπεν ὁ Θαλῆς ἀνεπίληπτόν ἐστιν , ἀλλʼ ἔχει πάντα διαμαρτίας μεγάλας καὶ ἀγνοίας . οἷον εὐθὺς ὁ χρόνος πῶς ἂν εἴη πρεσβύτατον , εἰ τὸ μὲν αὐτοῦ γεγονὸς τὸ δʼ ἐνεστώς ἐστι τὸ δὲ μέλλον ; ὁ γὰρ μεθʼ ἡμᾶς ἐσόμενος χρόνος καὶ πραγμάτων τῶν νῦν καὶ ἀνθρώπων νεώτερος ἂν φανείη . τὸ δὲ τὴν ἀλήθειαν ἡγεῖσθαι σοφίαν οὐδὲν ἐμοὶ δοκεῖ διαφέρειν τοῦ τὸ φῶς ὀφθαλμὸν ἀποφαίνειν . εἰ δὲ τὸ φῶς καλόν ὥσπερ ἐστὶν ἐνόμιζε , πῶς τὸν ἥλιον αὐτὸν παρεῖδε ; τῶν δʼ ἄλλων ἡ μὲν περὶ θεῶν καὶ δαιμόνων ἀπόκρισις θράσος ἔχει καὶ κίνδυνον , ἀλογίαν δὲ καὶ πολλὴν ἡ περὶ τῆς τύχης · οὐ γὰρ ἂν μετέπιπτε ῥᾳδίως οὕτως , ἰσχυρότατον οὖσα τῶν ὄντων καὶ ῥωμαλεώτατον . οὐ μὴν οὐδʼ ὁ θάνατος κοινότατόν ἐστιν · οὐ γάρ ἐστι πρὸς τοὺς ζῶντας . ἀλλʼ ἵνα μὴ δοκῶμεν εὐθύνειν τὰς τῶν ἑτέρων ἀποφάσεις , τὰς οἰκείας ταῖς ἐκείνου παραβάλωμεν · ἐμαυτὸν δὲ παρέχω πρῶτον , εἰ βούλεται Νειλόξενος , ἐρωτᾶν καθʼ ἕκαστον . ὡς οὖν ἐγένοντο τότε , κἀγὼ νῦν διηγήσομαι τὰς ἐρωτήσεις καὶ τὰς ἀποκρίσεις . τί πρεσβύτατον ; θεός ἔφη Θαλῆς · ἀγέννητον γάρ ἐστι . τί μέγιστον ; τόπος · τἄλλα μὲν γὰρ ὁ κόσμος , τὸν δὲ κόσμον οὗτος περιέχει τί κάλλιστον ; κόσμος · πᾶν γὰρ τὸ κατὰ τάξιν τούτου μέρος ἐστί . τί σοφώτατον ; χρόνος · τὰ μὲν γὰρ εὕρηκεν οὗτος ἤδη , τὰ δʼ εὑρήσει . τί κοινότατον ; ἐλπίς · καὶ γὰρ οἷς ἄλλο μηδέν , αὕτη πάρεστι . τί ὠφελιμώτατον ; ἀρετή · καὶ γὰρ τἄλλα τῷ χρῆσθαι καλῶς ὠφέλιμα ποιεῖ . τί βλαβερώτατον ; κακία · καὶ γὰρ τὰ πλεῖστα βλάπτει παραγενομένη τί ἰσχυρότατον ; ἀνάγκη · μόνον γὰρ ἀνίκητον . τί ῥᾷστον ; τὸ κατὰ φύσιν , ἐπεὶ πρὸς ἡδονάς γε πολλοὶ πολλάκις ἀπαγορεύουσιν .
Lemmas: οὗτος πάλιν ἀναγιγνώσκω , ὦ Νίκαρχος , γίγνομαι σιωπή Θαλῆς ἐρωτάω ὁ Νειλόξενος εἰ προσίημι ὁ λύσις ὁ Ἄμασις . ἐκεῖνος δέ λέγω ὅτι ὁ μέν ἀποδέχομαι ὁ δέ δυσκολαίνω , καί μήν οὐδείς λέγω ὁ Θαλῆς ἀνεπίληπτος εἰμί , ἀλλά ἔχω πᾶς διαμαρτία μέγας καί ἄγνοια . οἷος εὐθύς ὁ χρόνος πῶς ἄν εἰμί πρέσβυς , εἰ ὁ μέν αὐτός γίγνομαι ὁ δέ ἐνίστημι εἰμί ὁ δέ μέλλω ; ὁ γάρ μετά ἐγώ εἰμί χρόνος καί πρᾶγμα ὁ νῦν καί ἄνθρωπος νέος ἄν φαίνω . ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ἡγέομαι σοφία οὐδείς ἐγώ δοκέω διαφέρω ὁ ὁ φάος ὀφθαλμός ἀποφαίνω . εἰ δέ ὁ φάος καλός ὥσπερ εἰμί νομίζω , πῶς ὁ ἥλιος αὐτός παροράω ; ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν περί θεός καί δαίμων ἀπόκρισις θράσος ἔχω καί κίνδυνος , ἀλογία δέ καί πολύς ὁ περί ὁ τύχη · οὐ γάρ ἄν μεταπίπτω ῥᾴδιος οὕτως , ἰσχυρός εἰμί ὁ εἰμί καί ῥωμαλέος . οὐ μήν οὐδέ ὁ θάνατος κοινός εἰμί · οὐ γάρ εἰμί πρός ὁ ζάω . ἀλλά ἵνα μή δοκέω εὐθύνω ὁ ὁ ἕτερος ἀπόφασις , ὁ οἰκεῖος ὁ ἐκεῖνος παραβάλλω · ἐμαυτοῦ δέ παραχώννυμι πρῶτος , εἰ βούλομαι Νειλόξενος , ἐρωτάω κατά ἕκαστος . ὡς οὖν γίγνομαι τότε , ἐγώ νῦν διηγέομαι ὁ ἐρώτησις καί ὁ ἀπόκρισις . τίς πρέσβυς ; θεός φημί Θαλῆς · ἀγέννητος γάρ εἰμί . τίς μέγας ; τόπος · ἄλλος μέν γάρ ὁ κόσμος , ὁ δέ κόσμος οὗτος περιέχω τίς καλός ; κόσμος · πᾶς γάρ ὁ κατά τάξις οὗτος μέρος εἰμί . τίς σοφός ; χρόνος · ὁ μέν γάρ εὑρίσκω οὗτος ἤδη , ὁ δέ εὑρίσκω . τίς κοινός ; ἐλπίς · καί γάρ ὅς ἄλλος μηδείς , οὗτος πάρειμι . τίς ὠφέλιμος ; ἀρετή · καί γάρ ἄλλος ὁ χράω καλός ὠφέλιμος ποιέω . τίς βλαβερός ; κακία · καί γάρ ὁ πολύς βλάπτω παραγίγνομαι τίς ἰσχυρός ; ἀνάγκη · μόνος γάρ ἀνίκητος . τίς ῥᾴδιος ; ὁ κατά φύσις , ἐπεί πρός ἡδονή γε πολύς πολλάκις ἀπαγορεύω .