plutarchus.septem-sapientium-convivium-146b-164d 2
παρεσκευάκει μὲν γὰρ οὐκ ἐν τῇ πόλει τὴν ὑποδοχὴν ὁ Περίανδρος , ἀλλʼ ἐν τῷ περὶ τὸ Λέχαιον ἑστιατορίῳ παρὰ τὸ τῆς Ἀφροδίτης ἱερόν , ἧς ἦν καὶ ἡ θυσία . μετὰ γὰρ τὸν ἔρωτα τῆς μητρὸς αὐτοῦ προεμένης τὸν βίον ἑκουσίως , οὐ τεθυκὼς τῇ Ἀφροδίτῃ τότε πρῶτον ἔκ τινων ἐνυπνίων τῆς Μελίσσης ὥρμησε τιμᾶν καὶ θεραπεύειν τὴν θεόν . τῶν δὲ κεκλημένων ἑκάστῳ συνωρὶς ἱκανῶς κεκοσμημένη προσήχθη · καὶ γὰρ ὥρα θέρους ἦν , καὶ τὴν ὁδὸν ἅπασαν ὑπὸ πλήθους ἁμαξῶν καὶ ἀνθρώπων ἄχρι θαλάττης κονιορτὸς καὶ θόρυβος κατεῖχεν . ὁ μέντοι Θαλῆς τὸ ζεῦγος ἐπὶ ταῖς θύραις ἰδὼν καὶ μειδιάσας ἀφῆκεν . ἐβαδίζομεν οὖν ἐκτραπόμενοι διὰ τῶν χωρίων , καθʼ ἡσυχίαν , καὶ μεθʼ ἡμῶν τρίτος ὁ Ναυκρατίτης Νειλόξενος , ἀνὴρ ἐπιεικὴς καὶ τοῖς περὶ Σόλωνα καὶ Θαλῆν γεγονὼς ἐν Αἰγύπτῳ συνήθης ἐτύγχανε δὲ πρὸς Βίαντα πάλιν ἀπεσταλμένος · ὧν δὲ χάριν οὐδʼ αὐτὸς ᾔδει , πλὴν ὑπενόει πρόβλημα δεύτερον αὐτῷ κομίζειν ἐν βιβλίῳ κατασεσημασμένον · εἴρητο γάρ , εἰ Βίας ἀπαγορεύσειεν , ἐπιδεῖξαι τοῖς σοφωτάτοις Ἑλλήνων τὸ βιβλίον . ἕρμαιον ὁ Νειλόξενος ἔφη μοι γέγονεν ἐνταῦθα λαβεῖν ἅπαντας ὑμᾶς , καὶ κομίζω τὸ βιβλίον ὡς ὁρᾷς ἐπὶ τὸ δεῖπνον . ἅμα δʼ ἡμῖν ἐπεδείκνυε , Καὶ ὁ Θαλῆς γελάσας εἴ τι κακόν εἶπεν , αὖθις εἰς Πριήνην διαλύσει γὰρ ὁ Βίας , ὡς διέλυσεν αὐτὸς τὸ πρῶτον . τί δʼ ἦν ἔφην ἐγὼ τὸ πρῶτον ; ἱερεῖον εἶπεν ἔπεμψεν αὐτῷ , κελεύσας τὸ πονηρότατον ἐξελόντα καὶ χρηστότατον ἀποπέμψαι κρέας . ὁ δʼ ἡμέτερος εὖ καὶ καλῶς τὴν γλῶτταν ἐξελὼν ἐξέπεμψεν · ὅθεν εὐδοκιμῶν δῆλός ἐστι καὶ θαυμαζόμενος . οὐ διὰ ταῦτʼ ἔφη μόνον ὁ Νειλόξενος , ἀλλʼ οὐ φεύγει τὸ φίλος εἶναι καὶ λέγεσθαι βασιλέων καθάπερ ὑμεῖς , ἐπεὶ σοῦ γε καὶ τἄλλα θαυμάζει , καὶ τῆς πυραμίδος τὴν μέτρησιν ὑπερφυῶς ἠγάπησεν , ὅτι πάσης ἄνευ πραγματείας καὶ μηδενὸς ὀργάνου δεηθεὶς ἀλλὰ τὴν βακτηρίαν στήσας ἐπὶ τῷ πέρατι τῆς σκιᾶς ἣν ἡ πυραμὶς ἐποίει , γενομένων τῇ ἐπαφῇ τῆς ἀκτῖνος δυεῖν τριγώνων , ἔδειξας ὃν ἡ σκιὰ πρὸς τὴν σκιὰν λόγον εἶχε τὴν πυραμίδα πρὸς τὴν βακτηρίαν ἔχουσαν . ἀλλʼ , ὅπερ ἔφην , διεβλήθης μισοβασιλεὺς εἶναι , καί τινες ὑβριστικαί σου περὶ τυράννων ἀποφάσεις ἀνεφέροντο πρὸς αὐτόν , ὡς ἐρωτηθεὶς ὑπὸ Μολπαγόρου τοῦ Ἴωνος τί παραδοξότατον εἴης ἑωρακώς , ἀποκρίναιο τύραννον γέροντα , καὶ πάλιν ἔν τινι πότῳ , περὶ τῶν θηρίων λόγου γενομένου , φαίης κάκιστον εἶναι τῶν μὲν ἀγρίων θηρίων τὸν τύραννον , τῶν δʼ ἡμέρων τὸν κόλακα · ταῦτα γάρ , εἰ καὶ πάνυ προσποιοῦνται διαφέρειν οἱ βασιλεῖς τῶν τυράννων , οὐκ εὐμενῶς ἀκούουσιν . ἀλλὰ τοῦτο μέν εἶπεν ὁ Θαλῆς Πιττακοῦ ἐστιν , εἰρημένον ἐν παιδιᾷ ποτε πρὸς Μυρσίλον ἐγὼ δὲ θαυμάσαιμʼ ἄν ἔφη οὐ τύραννον ἀλλὰ κυβερνήτην γέροντα θεασάμενος . πρὸς δὲ τὴν μετάθεσιν τὸ τοῦ νεανίσκου πέπονθα τοῦ βαλόντος μὲν ἐπὶ τὴν κύνα πατάξαντος δὲ τὴν μητρυιὰν καὶ εἰπόντος οὐδʼ οὕτω κακῶς . διὸ καὶ Σόλωνα σοφώτατον ἡγησάμην οὐ δεξάμενον τυραννεῖν . καὶ Πιττακὸς οὗτος εἰ μοναρχίᾳ μὴ προσῆλθεν , οὐκ ἂν εἶπεν ὡς χαλεπὸν ἐσθλὸν ἔμμεναι . Περίανδρος δʼ ἔοικεν ὥσπερ ἐν νοσήματι πατρῴῳ τῇ τυραννίδι ι κατειλημμένος οὐ φαύλως ἐξαναφέρειν χρώμενος ὁμιλίαις ὑγιειναῖς ἄχρι γε νῦν καὶ συνουσίας ἀνδρῶν νοῦν ἐχόντων ἐπαγόμενος , ἃς δὲ Θρασύβουλος αὐτῷ κολούσεις τῶν ἄκρων οὑμὸς πολίτης ὑφηγεῖται μὴ προσιέμενος . γεωργοῦ γὰρ αἴρας καὶ ὀνωνίδας ἀντὶ πυρῶν καὶ κριθῶν συγκομίζειν ἐθέλοντος οὐδὲν διαφέρει τύραννος ἀνδραπόδων μᾶλλον ἄρχειν ἢ ἀνδρῶν βουλόμενος · ἓν γὰρ ἀντὶ πολλῶν κακῶν ἀγαθὸν αἱ δυναστεῖαι τὴν τιμὴν ἔχουσι καὶ τὴν δόξαν , ἄνπερ ἀγαθῶν ὡς κρείττονες ἄρχωσι καὶ μεγάλων μείζονες εἶναι δοκῶσι · τὴν δʼ ἀσφάλειαν ἀγαπῶντας ἄνευ τοῦ καλοῦ προβάτων ἔδει πολλῶν καὶ ἵππων καὶ βοῶν ἄρχειν , μὴ ἀνθρώπων . ἀλλὰ γὰρ εἰς οὐδὲν προσήκοντας ἐμβέβληκεν ἡμᾶς ἔφη ὁ ξένος οὑτοσὶ λόγους , ἀμελήσας λέγειν τε καὶ ζητεῖν ἃ ἁρμόττει ἐπὶ δεῖπνον βαδίζουσιν . ἦ γὰρ οὐκ οἴει , καθάπερ ἑστιάσοντος ἔστι τις παρασκευή , καὶ δειπνήσοντος εἶναι ; Συβαρῖται μὲν γὰρ ὡς ἔοικε πρὸ ἐνιαυτοῦ τὰς κλήσεις ποιοῦνται τῶν γυναικῶν , ὅπως ἐκγένοιτο κατὰ σχολὴν παρασκευασαμέναις ἐσθῆτι καὶ χρυσῷ φοιτᾶν ἐπὶ τὸ δεῖπνον · ἐγὼ δὲ πλείονος οἶμαι χρόνου δεῖσθαι τὴν ἀληθινὴν τοῦ δειπνήσοντος ὀρθῶς παρασκευήν , ὅτι χαλεπώτερόν ἐστιν ἤθει τὸν πρέποντα κόσμον ἢ σώματι τὸν περιττὸν ἐξευρεῖν καὶ ἄχρηστον . οὐ γὰρ ὡς ἀγγεῖον ἥκει κομίζων ἑαυτὸν ἐμπλῆσαι πρὸς τὸ δεῖπνον ὁ νοῦν ἔχων , ἀλλὰ καὶ σπουδάσαι τι καὶ παῖξαι καὶ ἀκοῦσαι καὶ εἰπεῖν ὧν ὁ καιρὸς παρακαλεῖ τοὺς συνόντας , εἰ μέλλουσι μετʼ ἀλλήλων ἡδέως ἔσεσθαι . καὶ γὰρ καὶ ὄψον πονηρὸν ἔστι παρώσασθαι , κἂν οἶνος ᾖ φαῦλος , ἐπὶ τὰς νύμφας καταφυγεῖν · σύνδειπνος δὲ κεφαλαλγὴς καὶ βαρὺς καὶ ἀνάγωγος παντὸς μὲν οἴνου καὶ ὄψου πάσης δὲ μουσουργοῦ χάριν ἀπόλλυσι καὶ λυμαίνεται , καὶ οὐδʼ ἀπεμέσαι τὴν τοιαύτην ἀηδίαν ἕτοιμόν ἐστιν , ἀλλʼ ἐνίοις εἰς ἅπαντα τὸν βίον ἐμμένει τὸ πρὸς ἀλλήλους δυσάρεστον , ὥσπερ ἑωλοκρασία τις ὕβρεως ἢ ὀργῆς ἐν οἴνῳ γενομένης . ὅθεν ἄριστα Χίλων , καλούμενος ἐχθές , οὐ πρότερον ὡμολόγησεν ἢ πυθέσθαι τῶν κεκλημένων ἕκαστον . ἔφη γὰρ ὅτι σύμπλουν ἀγνώμονα δεῖ φέρειν καὶ σύσκηνον οἷς πλεῖν ἀνάγκη καὶ στρατεύεσθαι · τὸ δὲ συμπόταις ἑαυτὸν ὡς ἔτυχε καταμιγνύειν οὐ νοῦν ἔχοντος ἀνδρός ἐστιν . ὁ δʼ Αἰγύπτιος σκελετός , ὃν ἐπιεικῶς εἰσφέροντες εἰς τὰ συμπόσια προτίθενται καὶ παρακαλοῦσι μεμνῆσθαι τάχα δὴ τοιούτους ἐσομένους , καίπερ ἄχαρις καὶ ἄωρος ἐπίκωμος ἥκων , ὅμως ἔχει τινὰ καιρόν , καὶ εἰ μὴ πρὸς τὸ πίνειν καὶ ἡδυπαθεῖν ἀλλὰ πρὸς φιλίαν καὶ ἀγάπησιν ἀλλήλων προτρέπεται , καὶ παρακαλεῖ τὸν βίον μὴ τῷ χρόνῳ βραχὺν ὄντα πράγμασι κακοῖς μακρὸν ποιεῖν .
Lemmas: παρασκευάζω μέν γάρ οὐ ἐν ὁ πόλις ὁ ὑποδοχή ὁ Περίανδρος , ἀλλά ἐν ὁ περί ὁ Λέχαιον ἑστιατόριον παρά ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἱερός , ὅς εἰμί καί ὁ θυσία . μετά γάρ ὁ ἔρως ὁ μήτηρ αὐτός προίημι ὁ βίος ἑκούσιος , οὐ θύω ὁ Ἀφροδίτη τότε πρῶτος ἐκ τις ἐνύπνιον ὁ Μέλισσα ὁρμάω τιμάω καί θεραπεύω ὁ θεός . ὁ δέ καλέω ἕκαστος συνωρίς ἱκανός κοσμέω πρόσειμι · καί γάρ ὥρα θέρος εἰμί , καί ὁ ὁδός ἅπας ὑπό πλῆθος ἄμαξα καί ἄνθρωπος ἄχρι θάλασσα κονιορτός καί θόρυβος κατέχω . ὁ μέντοι Θαλῆς ὁ ζεῦγος ἐπί ὁ θύρα ὁράω καί μειδιάω ἀφίημι . βαδίζω οὖν ἐκτρέπω διά ὁ χωρίον , κατά ἡσυχία , καί μετά ἐγώ τρίτος ὁ Ναυκρατίτης Νειλόξενος , ἀνήρ ἐπιεικής καί ὁ περί Σόλων καί Θαλῆς γίγνομαι ἐν Αἴγυπτος συνήθης τυγχάνω δέ πρός Βίας πάλιν ἀποστέλλω · ὅς δέ χάριν οὐδέ αὐτός οἶδα , πλήν ὑπονοέω πρόβλημα δεύτερος αὐτός κομίζω ἐν βιβλίον κατασημαίνω · λέγω γάρ , εἰ Βίας ἀπαγορεύω , ἐπιδείκνυμι ὁ σοφός Ἕλλην ὁ βιβλίον . Ἕρμαιον ὁ Νειλόξενος φημί ἐγώ γίγνομαι ἐνταῦθα λαμβάνω ἅπας σύ , καί κομίζω ὁ βιβλίον ὡς ὁράω ἐπί ὁ δεῖπνον . ἅμα δέ ἐγώ ἐπιδείκνυμι , καί ὁ Θαλῆς γελάω εἰ τις κακός λέγω , αὖθις εἰς Πριήνη διαλύω γάρ ὁ Βίας , ὡς διαλύω αὐτός ὁ πρῶτος . τίς δέ εἰμί φημί ἐγώ ὁ πρῶτος ; ἱερεῖον λέγω πέμπω αὐτός , κελεύω ὁ πονηρός ἐξαιρέω καί χρηστός ἀποπέμπω κρέας . ὁ δέ ἡμέτερος εὖ καί καλός ὁ γλῶσσα ἐξαιρέω ἐκπέμπω · ὅθεν εὐδοκιμέω δῆλος εἰμί καί θαυμάζω . οὐ διά οὗτος φημί μόνος ὁ Νειλόξενος , ἀλλά οὐ φεύγω ὁ φίλος εἰμί καί λέγω βασιλεύς καθά σύ , ἐπεί σύ γε καί ἄλλος θαυμάζω , καί ὁ πυραμίς ὁ μέτρησις ὑπερφυής ἀγαπάω , ὅτι πᾶς ἄνευ πραγματεία καί μηδείς ὄργανον δέω ἀλλά ὁ βακτηρία ἵστημι ἐπί ὁ πέρας ὁ σκιά ὅς ὁ πυραμίς ποιέω , γίγνομαι ὁ ἐπαφή ὁ ἀκτίς δύο τρίγων , δείκνυμι ὅς ὁ σκιά πρός ὁ σκιά λόγος ἔχω ὁ πυραμίς πρός ὁ βακτηρία ἔχω . ἀλλά , ὅς φημί , διαβάλλω μισοβασιλεύς εἰμί , καί τις ὑβριστικός σύ περί τύραννος ἀπόφασις ἀναφέρω πρός αὐτός , ὡς ἐρωτάω ὑπό Μολπαγόρας ὁ Ἴων τίς παράδοξος εἰμί ὁράω , ἀποκρίνω τύραννος γέρων , καί πάλιν ἐν τις πότος , περί ὁ θηρίον λόγος γίγνομαι , φημί κακός εἰμί ὁ μέν ἄγριος θηρίον ὁ τύραννος , ὁ δέ ἥμερος ὁ κόλαξ · οὗτος γάρ , εἰ καί πάνυ προσποιέω διαφέρω ὁ βασιλεύς ὁ τύραννος , οὐ εὐμενής ἀκούω . ἀλλά οὗτος μέν λέγω ὁ Θαλῆς Πιττακός εἰμί , λέγω ἐν παιδιά ποτέ πρός Μυρσίλος ἐγώ δέ θαυμάζω ἄν φημί οὐ τύραννος ἀλλά κυβερνήτης γέρων θεάομαι . πρός δέ ὁ μετάθεσις ὁ ὁ νεανίσκος πάσχω ὁ βάλλω μέν ἐπί ὁ κύων πατάσσω δέ ὁ μητρυιά καί λέγω οὐδέ οὕτως κακός . διό καί Σόλων σοφός ἡγέομαι οὐ δέχομαι τυραννεύω . καί Πιττακός οὗτος εἰ μοναρχία μή προσέρχομαι , οὐ ἄν λέγω ὡς χαλεπός ἐσθλός εἰμί . Περίανδρος δέ ἔοικα ὥσπερ ἐν νόσημα πατρῷος ὁ τυραννίς ι καταλαμβάνω οὐ φαῦλος ἐξαναφέρω χράω ὁμιλία ὑγιεινός ἄχρι γε νῦν καί συνουσία ἀνήρ νόος ἔχω ἐπάγω , ὅς δέ Θρασύβουλος αὐτός κόλουσις ὁ ἄκρον ἐμός πολίτης ὑφηγέομαι μή προσίημι . γεωργός γάρ αἶρα καί ὄνωνις ἀντί πυρός καί κριθή συγκομίζω ἐθέλω οὐδείς διαφέρω τύραννος ἀνδράποδον μάλα ἄρχω ἤ ἀνήρ βούλομαι · εἷς γάρ ἀντί πολύς κακός ἀγαθός ὁ δυναστεία ὁ τιμή ἔχω καί ὁ δόξα , ἐάν ἀγαθός ὡς κρατύς ἄρχω καί μέγας μέγας εἰμί δοκέω · ὁ δέ ἀσφάλεια ἀγαπάω ἄνευ ὁ καλός πρόβατον δέω πολύς καί ἵππος καί βοῦς ἄρχω , μή ἄνθρωπος . ἀλλά γάρ εἰς οὐδείς προσήκω ἐμβάλλω ἐγώ φημί ὁ ξένος οὗτος λόγος , ἀμελέω λέγω τε καί ζητέω ὅς ἁρμόζω ἐπί δεῖπνον βαδίζω . ἦ γάρ οὐ οἴομαι , καθά ἑστιάω εἰμί τις παρασκευή , καί δειπνέω εἰμί ; Συβαρίτης μέν γάρ ὡς ἔοικα πρό ἐνιαυτός ὁ κλῆσις ποιέω ὁ γυνή , ὅπως ἐκγίγνομαι κατά σχολή παρασκευάζω ἐσθής καί χρυσός φοιτάω ἐπί ὁ δεῖπνον · ἐγώ δέ πολύς οἴομαι χρόνος δέω ὁ ἀληθινός ὁ δειπνέω ὀρθός παρασκευή , ὅτι χαλεπός εἰμί ἦθος ὁ πρέπω κόσμος ἤ σῶμα ὁ περισσός ἐξευρίσκω καί ἄχρηστος . οὐ γάρ ὡς ἀγγεῖον ἥκω κομίζω ἑαυτοῦ ἐμπίμπλημι πρός ὁ δεῖπνον ὁ νόος ἔχω , ἀλλά καί σπουδάζω τις καί παίζω καί ἀκούω καί λέγω ὅς ὁ καιρός παρακαλέω ὁ σύνειμι , εἰ μέλλω μετά ἀλλήλων ἡδύς εἰμί . καί γάρ καί ὄψον πονηρός εἰμί παρόω , ἐάν οἶνος εἰμί φαῦλος , ἐπί ὁ νύμφη καταφεύγω · σύνδειπνος δέ κεφαλαλγής καί βαρύς καί ἀνάγωγος πᾶς μέν οἶνος καί ὄψον πᾶς δέ μουσουργός χάριν ἀπόλλυμι καί λυμαίνομαι , καί οὐδέ ἀπεμέω ὁ τοιοῦτος ἀηδία ἑτοῖμος εἰμί , ἀλλά ἔνιοι εἰς ἅπας ὁ βίος ἐμμένω ὁ πρός ἀλλήλων δυσάρεστος , ὥσπερ ἑωλοκρασία τις ὕβρις ἤ ὀργή ἐν οἶνος γίγνομαι . ὅθεν ἀγαθός Χίλων , καλέω χθές , οὐ πρότερος ὁμολογέω ἤ πυνθάνομαι ὁ καλέω ἕκαστος . φημί γάρ ὅτι σύμπλους ἀγνώμων δέω φέρω καί σύσκηνος ὅς πλέω ἀνάγκη καί στρατεύω · ὁ δέ συμπότης ἑαυτοῦ ὡς τυγχάνω καταμείγνυμι οὐ νόος ἔχω ἀνήρ εἰμί . ὁ δέ Αἰγύπτιος σκελετός , ὅς ἐπιεικής εἰσφέρω εἰς ὁ συμπόσιον προτίθημι καί παρακαλέω μιμνῄσκω τάχα δή τοιοῦτος εἰμί , καίπερ ἄχαρις καί ἄωρος ἐπίκωμος ἥκω , ὅμως ἔχω τις καιρός , καί εἰ μή πρός ὁ πίνω καί ἡδυπαθέω ἀλλά πρός φιλία καί ἀγάπησις ἀλλήλων προτρέπω , καί παρακαλέω ὁ βίος μή ὁ χρόνος βραχύς εἰμί πρᾶγμα κακός μακρός ποιέω .