plutarchus.septem-sapientium-convivium-146b-164d 15
καὶ ὁ Σόλων ἔφη τί δὲ τοῦτʼ ἐκεῖνον ἐρωτᾶν ἔδει ; δῆλον γὰρ ἦν ὅτι τοῦ μεγίστου τῶν ἀγαθῶν καὶ κρατίστου δεύτερόν ἐστι τὸ δεῖσθαι τροφῆς βραχυτάτης . ἢ τὸ μέγιστον οὐ δοκεῖ σοι τὸ μηδʼ ὅλως τροφῆς δεῖσθαι ; οὐδαμῶς ὁ Κλεόδωρος ἔμοιγʼ εἶπεν , εἰ δεῖ τὸ φαινόμενον εἰπεῖν , καὶ μάλιστα παρακειμένης τραπέζης , ἣν ἀναιροῦσιν αἰρομένης τροφῆς φιλίων θεῶν βωμὸν οὖσαν καὶ ξενίων δὲ Θαλῆς λέγει τῆς γῆς ἀναιρεθείσης σύγχυσιν τὸν ὅλον ἕξειν κόσμον , οὕτως οἴκου διάλυσις ἡ τροφῆς ἀναίρεσίς ἐστι · συναναιρεῖται γὰρ αὐτῇ πῦρ ἑστιοῦχον ἑστία κρατῆρες ὑποδοχαὶ ξενισμοί , φιλανθρωπότατα καὶ πρῶτα κοινωνήματα πρὸς ἀλλήλους , μᾶλλον δὲ σύμπας ὁ βίος , εἴ γε διαγωγὴ τίς ἐστιν ἀνθρώπου πράξεων ἔχουσα διέξοδον , ὧν ἡ τῆς τροφῆς χρεία καὶ παρασκευὴ τὰς πλείστας παρακαλεῖ . δεινὸν μὲν οὖν , ὦ ἑταῖρε , καὶ τὸ γεωργίας αὐτῇ · διολλυμένη γὰρ αὖθις ἀπολείπει γῆν ἡμῖν ἄμορφον καὶ ἀκάθαρτον , ὕλης ἀκάρπου καὶ ῥευμάτων πλημμελῶς φερομένων ὑπʼ ἀργίας ἀνάπλεων . συναπόλλυσι δὲ καὶ τέχνας πάσας καὶ ἐργασίας , ὧν ἔξαρχός ἐστι καὶ παρέχει βάσιν πάσαις καὶ ὕλην , καὶ τὸ μηδέν εἰσι , ταύτης ἐκποδὼν γενομένης . καταλύονται δὲ καὶ τιμαὶ θεῶν , Ἡλίῳ μὲν μικράν , ἔτι δʼ ἐλάττω Σελήνῃ χάριν αὐγῆς μόνον καὶ ἀλέας ἀνθρώπων ἐχόντων . ὀμβρίῳ δὲ Διὶ καὶ προηροσίᾳ Δήμητρι καὶ φυταλμίῳ Ποσειδῶνι ποῦ βωμὸς ἔσται , ποῦ δὲ θυσία ; πῶς δὲ χαριδότης ὁ Διόνυσος , εἰ δεησόμεθα μηδενὸς ὧν δίδωσι ; τί δὲ θύσομεν ἢ σπείσομεν ; τίνος δʼ ἀπαρξόμεθα ; πάντα γὰρ ταῦτα τῶν μεγίστων ἀνατροπὴν καὶ σύγχυσιν ἔχει πραγμάτων . ἡδονῆς δὲ πάσης μὲν περιέχεσθαι καὶ πάντως ἀλόγιστόν ἐστι , πᾶσαν δὲ φεύγειν καὶ πάντως ἀναίσθητον . τὴν μὲν οὖν ψυχὴν ἑτέραις τισὶν ἡδοναῖς χρῆσθαι κρείττοσιν ὑπαρχέτω , τῷ δὲ σώματι λαβεῖν ἡδονὴν τῆς ἀπὸ τοῦ τρέφεσθαι δικαιοτέραν οὐκ ἔστιν , ὅπερ οὐδένα λέληθεν ἀνθρώπων · ταύτην γὰρ ἐν μέσῳ θέμενοι κοινωνοῦσιν ἀλλήλοις δείπνων καὶ τραπέζης , ἀφροδισίων δὲ νύκτα καὶ πολὺ προβάλλονται σκότος , ἡγούμενοι τὸ τούτων κοινωνεῖν ἀναίσχυντον εἶναι καὶ θηριῶδες , ὡς τὸ μὴ κοινωνεῖν ἐκείνης . ὑπολαβὼν οὖν ἐγὼ τοῦ Κλεοδώρου διαλιπόντος ἐκεῖνο δʼ οὐ λέγεις εἶπον , ὅτι καὶ τὸν ὕπνον ἅμα τῇ τροφῇ συνεκβάλλομεν ; ὕπνου δὲ μὴ ὄντος οὐδʼ ὄνειρός ἐστιν , ἀλλʼ οἴχεται τὸ πρεσβύτατον ἡμῖν μαντεῖον . ἔσται δὲ μονοειδὴς ὁ βίος καὶ τρόπον τινὰ μάτην τὸ σῶμα περικείσεται τῇ ψυχῇ · τὰ πλεῖστα γὰρ αὐτοῦ καὶ κυριώτατα τῶν μερῶν ἐπὶ τὴν τροφὴν ὄργανα παρεσκεύασται , γλῶττα καὶ ὀδόντες καὶ στόμαχος καὶ ἧπαρ . ἀργὸν γὰρ οὐδέν ἐστιν οὐδὲ πρὸς ἄλλην συντεταγμένον χρείαν · ὥσθʼ ὁ μὴ δεόμενος τροφῆς οὐδὲ σώματος δεῖται . τοῦτο δʼ αὐτὸν ἦν αὑτοῦ μὴ δεῖσθαι · σὺν σώματι γὰρ ἡμῶν ἕκαστος . ἡμεῖς μὲν οὖν ἔφην ἐγὼ ταύτας τῇ γαστρὶ συμβολὰς εἰσφέρομεν · εἰ δὲ Σόλων ἤ τις ἄλλος τι κατηγορεῖ , ἀκουσόμεθα .
Lemmas: καί ὁ Σόλων φημί τίς δέ οὗτος ἐκεῖνος ἐρωτάω δέω ; δῆλος γάρ εἰμί ὅτι ὁ μέγας ὁ ἀγαθός καί κρατύς δεύτερος εἰμί ὁ δέω τροφή βραχύς . ἤ ὁ μέγας οὐ δοκέω σύ ὁ μηδέ ὅλος τροφή δέω ; οὐδαμῶς ὁ Κλεόδωρος ἐγώ λέγω , εἰ δέω ὁ φαίνω λέγω , καί μάλα παράκειμαι τράπεζα , ὅς ἀναιρέω ἀείρω τροφή φίλος θεός βωμός εἰμί καί ξένιος δέ Θαλῆς λέγω ὁ γῆ ἀναιρέω σύγχυσις ὁ ὅλος ἔχω κόσμος , οὕτως οἶκος διάλυσις ὁ τροφή ἀναίρεσις εἰμί · συναναιρέω γάρ αὐτός πῦρ ἑστιοῦχος ἑστία κρατήρ ὑποδοχή ξενισμός , φιλάνθρωπος καί πρῶτος κοινώνημα πρός ἀλλήλων , μάλα δέ σύμπας ὁ βίος , εἰ γε διαγωγή τις εἰμί ἄνθρωπος πρᾶξις ἔχω διέξοδος , ὅς ὁ ὁ τροφή χρεία καί παρασκευή ὁ πολύς παρακαλέω . δεινός μέν οὖν , ὦ ἑταῖρος , καί ὁ γεωργία αὐτός · διόλλυμι γάρ αὖθις ἀπολείπω γῆ ἐγώ ἄμορφος καί ἀκάθαρτος , ὕλη ἄκαρπος καί ῥεῦμα πλημμελής φέρω ὑπό ἀργία ἀνάπλεος . συναπόλλυμι δέ καί τέχνη πᾶς καί ἐργασία , ὅς ἔξαρχος εἰμί καί παρέχω βάσις πᾶς καί ὕλη , καί ὁ μηδείς εἰμί , οὗτος ἐκποδών γίγνομαι . καταλύω δέ καί τιμή θεός , Ἥλιος μέν μικρός , ἔτι δέ ἐλαχύς Σελήνη χάριν αὐγή μόνος καί ἀλέα ἄνθρωπος ἔχω . ὄμβριος δέ Ζεύς καί προηρόσιος Δημήτηρ καί φυτάλμιος Ποσειδῶν ποῦ βωμός εἰμί , ποῦ δέ θυσία ; πῶς δέ χαριδότης ὁ Διόνυσος , εἰ δέω μηδείς ὅς δίδωμι ; τίς δέ θύω ἤ σπένδω ; τίς δέ ἀπάρχομαι ; πᾶς γάρ οὗτος ὁ μέγας ἀνατροπή καί σύγχυσις ἔχω πρᾶγμα . ἡδονή δέ πᾶς μέν περιέχω καί πάντως ἀλόγιστος εἰμί , πᾶς δέ φεύγω καί πάντως ἀναίσθητος . ὁ μέν οὖν ψυχή ἕτερος τις ἡδονή χράω κρατύς ὑπάρχω , ὁ δέ σῶμα λαμβάνω ἡδονή ὁ ἀπό ὁ τρέφω δίκαιος οὐ εἰμί , ὅς οὐδείς λανθάνω ἄνθρωπος · οὗτος γάρ ἐν μέσος τίθημι κοινωνέω ἀλλήλων δεῖπνον καί τράπεζα , ἀφροδίσιος δέ νύξ καί πολύς προβάλλω σκότος , ἡγέομαι ὁ οὗτος κοινωνέω ἀναίσχυντος εἰμί καί θηριώδης , ὡς ὁ μή κοινωνέω ἐκεῖνος . ὑπολαμβάνω οὖν ἐγώ ὁ Κλεόδωρος διαλείπω ἐκεῖνος δέ οὐ λέγω λέγω , ὅτι καί ὁ ὕπνος ἅμα ὁ τροφή συνεκβάλλω ; ὕπνος δέ μή εἰμί οὐδέ ὄνειρος εἰμί , ἀλλά οἴχομαι ὁ πρέσβυς ἐγώ μαντεῖον . εἰμί δέ μονοειδής ὁ βίος καί τρόπος τις μάτην ὁ σῶμα περίκειμαι ὁ ψυχή · ὁ πολύς γάρ αὐτός καί κύριος ὁ μέρος ἐπί ὁ τροφή ὄργανον παρασκευάζω , γλῶσσα καί ὀδούς καί στόμαχος καί ἧπαρ . ἀργός γάρ οὐδείς εἰμί οὐδέ πρός ἄλλος συντάσσω χρεία · ὥστε ὁ μή δέω τροφή οὐδέ σῶμα δέω . οὗτος δέ αὐτός εἰμί ἑαυτοῦ μή δέω · σύν σῶμα γάρ ἐγώ ἕκαστος . ἐγώ μέν οὖν φημί ἐγώ οὗτος ὁ γαστήρ συμβολή εἰσφέρω · εἰ δέ Σόλων ἤ τις ἄλλος τις κατηγορέω , ἀκούω .