plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 5
καὶ γὰρ εἰ ζητεῖ πάντως ἡ φύσις τὸ ἡδὺ καὶ τὸ χαίρειν , τὸ μὲν σῶμα τῶν γερόντων ἀπείρηκε πρὸς πάσας , πλὴν ὀλίγων τῶν ἀναγκαίων , τὰς ἡδονάς , καὶ οὐχ ἡ Ἀφροδίτη τοῖς γέρουσιν ἄχθεται μόνον , ὡς Εὐριπίδης φησίν , ἀλλὰ καὶ τὰς περὶ πόσιν καὶ βρῶσιν ἐπιθυμίας ἀπημβλυμμένας τὰ πολλὰ καὶ νωδὰς κατέχοντες μόλις οἷον ἐπιθήγουσι καὶ χαράττουσιν ἐν δὲ τῇ ψυχῇ παρασκευαστέον ἡδονὰς οὐκ ἀγεννεῖς οὐδʼ ἀνελευθέρους , ὡς Σιμωνίδης ἔλεγε πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας αὐτῷ φιλαργυρίαν , ὅτι τῶν ἄλλων ἀπεστερημένος διὰ τὸ γῆρας ἡδονῶν ὑπὸ μιᾶς ἔτι γηροβοσκεῖται τῆς ἀπὸ τοῦ κερδαίνειν . ἀλλʼ ἡ πολιτεία καλλίστας μὲν ἡδονὰς ἔχει καὶ μεγίστας , αἷς καὶ τοὺς θεοὺς εἰκός ἐστιν ἢ μόναις ἢ μάλιστα χαίρειν · αὗται δʼ εἰσίν , ἃς τὸ εὖ ποιεῖν καὶ καλόν τι πράττειν ἀναδίδωσιν . εἰ γὰρ Νικίας ὁ ζῳγράφος οὕτως ; ἔχαιρε τοῖς τῆς τέχνης ἔργοις , ὥστε τοὺς οἰκέτας ἐρωτᾶν πολλάκις , εἰ λέλουται καὶ ἠρίστηκεν Ἀρχιμήδην δὲ τῇ σανίδι προσκείμενον ἀποσπῶντες βίᾳ καὶ ἀποδύοντες ἤλειφον οἱ θεράποντες , ὁ δʼ ἐπὶ τοῦ σώματος ἀληλιμμένου διέγραφε τὰ σχήματα Κάνος δʼ ὁ αὐλητής , ὃν καὶ σὺ γιγνώσκεις , ἔλεγεν ἀγνοεῖν τοὺς ἀνθρώπους , ὅτῳ μᾶλλον αὑτὸν αὐλῶν ἢ ἑτέρους εὐφραίνει λαμβάνειν γὰρ ἂν μισθὸν οὐ διδόναι τοὺς ἀκούειν ἐθέλοντας ἆρʼ οὐκ ἐπινοοῦμεν , ἡλίκας ἡδονὰς αἱ ἀρεταὶ τοῖς χρωμένοις ἀπὸ τῶν καλῶν πράξεων καὶ τῶν κοινωνικῶν ἔργων καὶ φιλανθρώπων παρασκευάζουσιν , οὐ κνῶσαι οὐδὲ θρύπτουσαι , ὥσπερ αἱ εἰς σάρκα λεῖαι καὶ προσηνεῖς γινόμεναι κινήσεις ; ἀλλʼ αὗται μὲν οἰστρῶδες καὶ ἀβέβαιον καὶ μεμιγμένον σφυγμῷ τὸ γαργαλίζον ἔχουσιν , αἱ δʼ , ἐπὶ τοῖς καλοῖς ἔργοις , οἵων δημιουργὸς ὁ πολιτευόμενος ὀρθῶς ἐστιν , οὐ ταῖς Εὐριπίδου χρυσαῖς πτέρυξιν , ἀλλὰ τοῖς Πλατωνικοῖς ἐκείνοις καὶ οὐρανίοις πτεροῖς ὅμοια τὴν ψυχὴν μέγεθος καὶ φρόνημα μετὰ γήθους λαμβάνουσαν ἀναφέρουσιν .
Lemmas: καί γάρ εἰ ζητέω πάντως ὁ φύσις ὁ ἡδύς καί ὁ χαίρω , ὁ μέν σῶμα ὁ γέρων ἀπολέγω πρός πᾶς , πλήν ὀλίγος ὁ ἀναγκαῖος , ὁ ἡδονή , καί οὐ ὁ Ἀφροδίτη ὁ γέρων ἄχθομαι μόνος , ὡς Εὐριπίδης φημί , ἀλλά καί ὁ περί πόσις καί βρῶσις ἐπιθυμία ἀπαμβλύνω ὁ πολύς καί νωδός κατέχω μόλις οἷος ἐπιθήγω καί χαράσσω ἐν δέ ὁ ψυχή παρασκευάζω ἡδονή οὐ ἀγεννής οὐδέ ἀνελεύθερος , ὡς Σιμωνίδης λέγω πρός ὁ ἐγκαλέω αὐτός φιλαργυρία , ὅτι ὁ ἄλλος ἀποστερέω διά ὁ γῆρας ἡδονή ὑπό εἷς ἔτι γηροβοσκέω ὁ ἀπό ὁ κερδαίνω . ἀλλά ὁ πολιτεία καλός μέν ἡδονή ἔχω καί μέγας , ὅς καί ὁ θεός ἔοικα εἰμί ἤ μόνος ἤ μάλα χαίρω · οὗτος δέ εἰμί , ὅς ὁ εὖ ποιέω καί καλός τις πράσσω ἀναδίδωμι . εἰ γάρ Νικίας ὁ ζωγράφος οὕτως ; χαίρω ὁ ὁ τέχνη ἔργον , ὥστε ὁ οἰκέτης ἐρωτάω πολλάκις , εἰ λούω καί ἀριστάω Ἀρχιμήδης δέ ὁ σανίς πρόσκειμαι ἀποσπάω βία καί ἀποδύω ἀλείφω ὁ θεράπων , ὁ δέ ἐπί ὁ σῶμα ἀλείφω διαγράφω ὁ σχῆμα Κάνος δέ ὁ αὐλητής , ὅς καί σύ γιγνώσκω , λέγω ἀγνοέω ὁ ἄνθρωπος , ὅστις μάλα ἑαυτοῦ αὐλός ἤ ἕτερος εὐφραίνω λαμβάνω γάρ ἄν μισθός οὐ δίδωμι ὁ ἀκούω ἐθέλω ἆρα οὐ ἐπινοέω , ἡλίκος ἡδονή ὁ ἀρετή ὁ χράω ἀπό ὁ καλός πρᾶξις καί ὁ κοινωνικός ἔργον καί φιλάνθρωπος παρασκευάζω , οὐ κνάω οὐδέ θρύπτω , ὥσπερ ὁ εἰς σάρξ λεῖος καί προσηνής γίγνομαι κίνησις ; ἀλλά οὗτος μέν οἰστρώδης καί ἀβέβαιος καί μείγνυμι σφυγμός ὁ γαργαλίζω ἔχω , ὁ δέ , ἐπί ὁ καλός ἔργον , οἷος δημιουργός ὁ πολιτεύω ὀρθός εἰμί , οὐ ὁ Εὐριπίδης χρύσεος πτέρυξ , ἀλλά ὁ Πλατωνικός ἐκεῖνος καί οὐράνιος πτερόν ὅμοιος ὁ ψυχή μέγεθος καί φρόνημα μετά γῆθος λαμβάνω ἀναφέρω .