plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 4
ἆρʼ οὖν οὐκ αἰσχρόν ἐστι τῶν ἀπὸ σκηνῆς γερόντων τοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος ἀγεννεστέρους ὁρᾶσθαι , καὶ τῶν ἱερῶν ὡς ἀληθῶς ἐξισταμένους ἀγώνων ἀποτίθεσθαι τὸ πολιτικὸν πρόσωπον , οὐκ οἶδʼ ὁποῖον ἀντιμεταλαμβάνοντας ; καὶ γὰρ τὸ τῆς γεωργίας ἐκ βασιλικοῦ ταπεινόν · ὅπου γὰρ ὁ Δημοσθένης φησὶν ἀνάξια πάσχειν τὴν Πάραλον , ἱερὰν οὖσαν τριήρη , ξύλα καὶ χάρακας καὶ βοσκήματα τῷ Μειδίᾳ παρακομίζουσαν , ἦ που πολιτικὸς ἀνὴρ ἀγωνοθεσίας καὶ βοιωταρχίας καὶ τὰς ἐν Ἀμφικτύοσι προεδρίας ἀπολιπών , εἶθʼ ὁρώμενος ἐν ἀλφίτων καὶ στεμφύλων διαμετρήσει καὶ πόκοις προβάτων οὐ παντάπασι δόξει τοῦτο δὴ τὸ καλούμενον ἵππου γῆρας ἐπάγεσθαι , μηδενὸς ἀναγκάζοντος ; ἐργασίας γε μὴν βαναύσου καὶ ἀγοραίας ἅπτεσθαι μετὰ πολιτείαν ὅμοιόν ἐστι τῷ γυναικὸς ἐλευθέρας καὶ σώφρονος ἔνδυμα περισπάσαντα καὶ περίζωμα δόντα συνέχειν ἐπὶ καπηλείου · καὶ γὰρ τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς οὕτως ἀπόλλυται τὸ ἀξίωμα καὶ τὸ μέγεθος πρός τινας οἰκονομίας καὶ χρηματισμοὺς ἀγομένης . ἂν δʼ , ὅπερ λοιπόν ἐστι , ῥᾳστώνας καὶ ἀπολαύσεις τὰς ἡδυπαθείας καὶ . τὰς τρυφὰς ὀνομάζοντες ἐν ταύταις μαραινόμενον ἡσυχῆ παρακαλῶσι γηράσκειν τὸν πολιτικόν , οὐκ οἶδα ποτέρᾳ δυεῖν εἰκόνων αἰσχρῶν πρέπειν δόξει μᾶλλον ὁ βίος · αὐτοῦ πότερον ἀφροδίσια ναύταις ἄγουσι πάντα τὸν λοιπὸν ἤδη χρόνον οὐκ ἐν λιμένι τὴν ναῦν ἔχουσιν ἀλλʼ ἔτι πλέουσαν ἀπολείπουσιν · ἢ καθάπερ ἔνιοι τὸν Ἡρακλέα παίζοντες οὐκ εὖ γράφουσιν ἐν Ὀμφάλης κροκωτοφόρον ἐνδιδόντα Λυδαῖς θεραπαινίσι ῥιπίζειν καὶ παραπλέκειν ἑαυτόν , οὕτω τὸν πολιτικὸν ἐκδύσαντες τὴν λεοντῆν καὶ κατακλίναντες εὐωχήσομεν ἀεὶ καταψαλλόμενον καὶ καταυλούμενον , οὐδὲ τῇ τοῦ Πομπηίου Μάγνου φωνῇ διατραπέντες τῇ πρὸς Λεύκολλον αὑτὸν μὲν εἰς λουτρὰ καὶ δεῖπνα καὶ συνουσίας μεθημερινὰς καὶ πολὺν ἄλυν καὶ κατασκευὰς οἰκοδομημάτων νεοπρεπεῖς μετὰ τὰς στρατείας καὶ πολιτείας ἀφεικότα , τῷ δὲ Πομπηίῳ φιλαρχίαν ἐγκαλοῦντα καὶ φιλοτιμίαν παρʼ ἡλικίαν · ἔφη γὰρ ὁ Πομπήιος ἀωρότερον εἶναι γέροντι τὸ τρυφᾶν ἢ τὸ ἄρχειν · ἐπεὶ δὲ νοσοῦντι συνέταξε κίχλην ὁ ἰατρός , ἦν δὲ δυσπόριστον καὶ παρʼ ὥραν , ἔφη δέ τις εἶναι παρὰ Λευκόλλῳ πολλὰς τρεφομένας , οὐκ ἔπεμψεν οὐδʼ ἔλαβεν εἰπών οὐκοῦν , εἰ μὴ Λεύκολλος ἐτρύφα , Πομπήιος οὐκ ἂν ἔζησε ;
Lemmas: ἆρα οὖν οὐ αἰσχρός εἰμί ὁ ἀπό σκηνή γέρων ὁ ἀπό ὁ βῆμα ἀγεννής ὁράω , καί ὁ ἱερός ὡς ἀληθής ἐξίστημι ἀγών ἀποτίθημι ὁ πολιτικός πρόσωπον , οὐ οἶδα ὁποῖος ἀντιμεταλαμβάνω ; καί γάρ ὁ ὁ γεωργία ἐκ βασιλικός ταπεινός · ὅπου γάρ ὁ Δημοσθένης φημί ἀνάξιος πάσχω ὁ Πάραλος , ἱερός εἰμί τριήρης , ξύλον καί χάραξ καί βόσκημα ὁ Μειδίας παρακομίζω , ἦ που πολιτικός ἀνήρ ἀγωνοθεσία καί Βοιωταρχία καί ὁ ἐν Ἀμφικτύονες προεδρία ἀπολείπω , εἶτα ὁράω ἐν ἄλφιτον καί στέμφυλον διαμέτρησις καί πόκος πρόβατον οὐ παντάπασι δοκέω οὗτος δή ὁ καλέω ἵππος γῆρας ἐπάγω , μηδείς ἀναγκάζω ; ἐργασία γε μήν βάναυσος καί ἀγοραῖος ἅπτω μετά πολιτεία ὅμοιος εἰμί ὁ γυνή ἐλεύθερος καί σώφρων ἔνδυμα περισπάω καί περίζωμα δίδωμι συνέχω ἐπί καπηλεῖον · καί γάρ ὁ πολιτικός ἀρετή οὕτως ἀπόλλυμι ὁ ἀξίωμα καί ὁ μέγεθος πρός τις οἰκονομία καί χρηματισμός ἄγω . ἐάν δέ , ὅς λοιπός εἰμί , ῥᾳστώνη καί ἀπόλαυσις ὁ ἡδυπάθεια καί . ὁ τρυφή ὀνομάζω ἐν οὗτος μαραίνω ἡσυχῆ παρακαλέω γηράσκω ὁ πολιτικός , οὐ οἶδα πός δύο εἰκών αἰσχρός πρέπω δοκέω μάλα ὁ βίος · αὐτός πότερος ἀφροδίσιος ναύτης ἄγω πᾶς ὁ λοιπός ἤδη χρόνος οὐ ἐν λιμήν ὁ ναῦς ἔχω ἀλλά ἔτι πλέω ἀπολείπω · ἤ καθά ἔνιοι ὁ Ἡρακλῆς παίζω οὐ εὖ γράφω ἐν Ὀμφάλη κροκωτοφόρος ἐνδίδωμι Λυδός θεραπαινίς ῥιπίζω καί παραπλέκω ἑαυτοῦ , οὕτως ὁ πολιτικός ἐκδύω ὁ λεοντέη καί κατακλίνω εὐωχέω ἀεί καταψάλλομαι καί καταυλέω , οὐδέ ὁ ὁ Πομπήϊος Μάγνος φωνή διατρέπω ὁ πρός Λεύκολλος ἑαυτοῦ μέν εἰς λουτρόν καί δεῖπνον καί συνουσία μεθημερινός καί πολύς ἄλυς καί κατασκευή οἰκοδόμημα νεοπρεπής μετά ὁ στρατεία καί πολιτεία ἀφίημι , ὁ δέ Πομπήϊος φιλαρχία ἐγκαλέω καί φιλοτιμία παρά ἡλικία · φημί γάρ ὁ Πομπήϊος ἄωρος εἰμί γέρων ὁ τρυφάω ἤ ὁ ἄρχω · ἐπεί δέ νοσέω συντάσσω κίχλη ὁ ἰατρός , εἰμί δέ δυσπόριστος καί παρά ὥρα , φημί δέ τις εἰμί παρά Λεύκολλος πολύς τρέφω , οὐ πέμπω οὐδέ λαμβάνω λέγω οὐκοῦν , εἰ μή Λεύκολλος τρυφάω , Πομπήϊος οὐ ἄν ζάω ;