ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 2
καίτοι τοὐναντίον ὁρῶμεν ὑπὸ τῶν νοῦν ἐχόντων τὰ μειράκια καὶ τοὺς νέους ἀποτρεπομένους τοῦ τὰ κοινὰ πράττειν · καὶ μαρτυροῦσιν οἱ νόμοι διὰ τοῦ κήρυκος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις οὐκ Ἀλκιβιάδας οὐδὲ Πυθέας ἀνιστάντες ἐπὶ τὸ βῆμα πρώτους , ἀλλὰ τοὺς ὑπὲρ πεντήκοντʼ ἔτη γεγονότας , λέγειν καὶ συμβουλεύειν παρακαλοῦντες οὐ γὰρ τοσοῦτον ἀήθεια τόλμης καὶ τριβῆς ἔνδεια καὶ προτοόπαιον ἑκάστῳ στρατιωτῶν . ὁ δὲ Κάτων μετʼ ὀγδοήκοντʼ ἔτη δίκην ἀπολογούμενος ἔφη χαλεπὸν εἶναι βεβιωκότα μετʼ ἄλλων ἐν ἄλλοις ἀπολογεῖσθαι . Καίσαρος δὲ τοῦ καταλύσαντος Ἀντώνιον οὔτι μικρῷ βασιλικώτερα καὶ δημωφελέστερα γενέσθαι πολιτεύματα πρὸς τῇ τελευτῇ πάντες ὁμολογοῦσιν αὐτὸς δὲ τοὺς νέους ἔθεσι καὶ νόμοις αὐστηρῶς σωφρονίζων , ὡς ἐθορύβησαν , ἀκούσατʼ εἶπε νέοι γέροντος οὗ νέου γέροντες ἤκουον . ἡ δὲ Περικλέους πολιτεία τὸ μέγιστον ἐν γήρᾳ κράτος ἔσχεν , ὅτε καὶ τὸν πόλεμον ἄρασθαι τοὺς Ἀθηναίους ἔπεισε · καὶ προθυμουμένων οὐ κατὰ καιρὸν μάχεσθαι πρὸς ἑξακισμυρίους ὁπλίτας , ἐνέστη καὶ διεκώλυσε , μονονοὺ τὰ ὅπλα τοῦ δήμου καὶ τὰς κλεῖς τῶν πυλῶν ἀποσφραγισάμενος . ἀλλὰ μὴν ἅ γε Ξενοφῶν περὶ Ἀγησιλάου γέγραφεν , αὐτοῖς ὀνόμασιν ἄξιόν ἐστι παραθέσθαι ποίας γάρ φησὶ νεότητος οὐ κρεῖττον τὸ ἐκείνου γῆρας ἐφάνη ; τίς μὲν γὰρ τοῖς ἐχθροῖς ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν , ὡς Ἀγησίλαος τὸ μήκιστον τοῦ αἰῶνος ἔχων ; τίνος δʼ ἐκποδὼν γενομένου μᾶλλον ἥσθησαν οἱ πολέμιοι ἢ Ἀγησιλάου , καίπερ γηραιοῦ τελευτήσαντος ; τίς δὲ συμμάχοις θάρσος παρέσχεν ἢ Ἀγησίλαος , καίπερ ἤδη πρὸς τῷ τέρματι τοῦ βίου ὤν ; τίνα δὲ νέον οἱ φίλοι πλέον ἐπόθησαν ἢ Ἀγησίλαον γηραιὸν ἀποθανόντα ;
Lemmas: καίτοι ἐναντίος ὁράω ὑπό ὁ νόος ἔχω ὁ μειράκιον καί ὁ νέος ἀποτρέπω ὁ ὁ κοινός πράσσω · καί μαρτυρέω ὁ νόμος διά ὁ κῆρυξ ἐν ὁ ἐκκλησία οὐ Ἀλκιβιάδης οὐδέ Πυθέας ἀνίστημι ἐπί ὁ βῆμα πρῶτος , ἀλλά ὁ ὑπέρ πεντήκοντα ἔτος γίγνομαι , λέγω καί συμβουλεύω παρακαλέω οὐ γάρ τοσοῦτος ἀήθεια τόλμα καί τριβή ἔνδεια καί προτοοπαιος ἕκαστος στρατιώτης . ὁ δέ Κάτων μετά ὀγδοήκοντα ἔτος δίκη ἀπολογέομαι φημί χαλεπός εἰμί βιόω μετά ἄλλος ἐν ἄλλος ἀπολογέομαι . Καῖσαρ δέ ὁ καταλύω Ἀντώνιος οὔτι μικρός βασιλικός καί δημωφελής γίγνομαι πολίτευμα πρός ὁ τελευτή πᾶς ὁμολογέω αὐτός δέ ὁ νέος ἔθος καί νόμος αὐστηρός σωφρονίζω , ὡς θορυβέω , ἀκούω λέγω νέος γέρων ὅς νέος γέρων ἀκούω . ὁ δέ Περικλῆς πολιτεία ὁ μέγας ἐν γῆρας κράτος ἔχω , ὅτε καί ὁ πόλεμος ἀείρω ὁ Ἀθηναῖος πείθω · καί προθυμέομαι οὐ κατά καιρός μάχομαι πρός ἑξακισμύριοι ὁπλίτης , ἐνίστημι καί διακωλύω , μονονού ὁ ὅπλον ὁ δῆμος καί ὁ κλείς ὁ πύλη ἀποσφραγίζω . ἀλλά μήν ὅς γε Ξενοφῶν περί Ἀγησίλαος γράφω , αὐτός ὄνομα ἄξιος εἰμί παρατίθημι ποῖος γάρ φημί νεότης οὐ κρατύς ὁ ἐκεῖνος γῆρας φαίνω ; τίς μέν γάρ ὁ ἐχθρός ἀκμάζω οὕτως φοβερός εἰμί , ὡς Ἀγησίλαος ὁ μήκιστος ὁ αἰών ἔχω ; τίς δέ ἐκποδών γίγνομαι μάλα ἥδομαι ὁ πολέμιος ἤ Ἀγησίλαος , καίπερ γηραιός τελευτάω ; τίς δέ σύμμαχος θάρσος παρέχω ἤ Ἀγησίλαος , καίπερ ἤδη πρός ὁ τέρμα ὁ βίος εἰμί ; τίς δέ νέος ὁ φίλος πολύς ποθέω ἤ Ἀγησίλαος γηραιός ἀποθνῄσκω ;
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 3
εἶτʼ ἐκείνους μὲν τηλικαῦτα πράττειν ὁ χρόνος οὐκ ἐκώλυεν , ἡμεῖς δʼ οἱ νῦν τρυφῶντες ἐν πολιτείαις , μὴ τυραννίδα μὴ πόλεμόν τινα μὴ πολιορκίαν ἐχούσαις , ἀπολέμους δʼ ἁμίλλας καὶ φιλοτιμίας νόμῳ τὰ πολλὰ καὶ λόγῳ μετὰ δίκης περαινομένας , ἀπο - · δειλιῶμεν ; οὐ μόνον στρατηγῶν τῶν τότε καὶ δημαγωγῶν , ἀλλὰ καὶ ποιητῶν καὶ σοφιστῶν καὶ ὑποκριτῶν ὁμολογοῦντες εἶναι κακίους · εἴγε Σιμωνίδης μὲν ἐν γήρᾳ χοροῖς ἐνίκα , ὡς τοὐπίγραμμα δηλοῖ τοῖς τελευταίοις ἔπεσιν ἀμφὶ διδασκαλίῃ δὲ Σιμωνίδῃ ἕσπετο κῦδος ὀγδωκονταέτει παιδὶ Λεωπρέπεος . Σοφοκλῆς δὲ λέγεται μὲν ὑπὸ παίδων παρανοίας δίκην φεύγων ἀναγνῶναι τὴν ἐν Οἰδίποδι τῷ ἐπὶ Κολωνῷ πάροδον , ᾗ ἐστιν ἀρχὴ εὐίππου , ξένε , τᾶσδε χώρας ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα , τὸν ἀργῆτα Κολωνόν , ἔνθʼ ἁ λίγεια μινύρεται θαμίζουσα μάλιστʼ ἀηδὼν χλωραῖς ὑπὸ βάσσαις . θαυμαστοῦ δὲ τοῦ μέλους φανέντος , ὥσπερ ἐκ θεάτρου τοῦ δικαστηρίου προπεμφθῆναι μετὰ κρότου καὶ βοῆς τῶν παρόντων . τουτὶ δʼ ὁμολογουμένως Σοφοκλέους ἐστὶ τοὐπιγραμμάτιον ᾠδὴν Ἡροδότῳ τεῦξεν Σοφοκλῆς ἐτέων ὢν πέντʼ ἐπὶ πεντήκοντα . Φιλήμονα δὲ τὸν κωμικὸν καὶ Ἀλεξιν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἀγωνιζομένους καὶ στεφανουμένους ὁ θάνατος κατέλαβε . πῶλον δὲ τὸν τραγῳδὸν Ἐρατοσθένης καὶ Φιλόχορος ἱστοροῦσιν ἑβδομήκοντʼ ἔτη γεγενημένον ὀκτὼ τραγῳδίας ἐν τέτταρσιν ἡμέραις διαγωνίσασθαι μικρὸν ἔμπροσθεν τῆς τελευτῆς .
Lemmas: εἶτα ἐκεῖνος μέν τηλικοῦτος πράσσω ὁ χρόνος οὐ κωλύω , ἐγώ δέ ὁ νῦν τρυφάω ἐν πολιτεία , μή τυραννίς μή πόλεμος τις μή πολιορκία ἔχω , ἀπόλεμος δέ ἅμιλλα καί φιλοτιμία νόμος ὁ πολύς καί λόγος μετά δίκη περαίνω , ἀπος - · δειλιάω ; οὐ μόνος στρατηγός ὁ τότε καί δημαγωγός , ἀλλά καί ποιητής καί σοφιστής καί ὑποκριτής ὁμολογέω εἰμί κακός · εἰ Σιμωνίδης μέν ἐν γῆρας χορός νικάω , ὡς ἐπίγραμμα δηλόω ὁ τελευταῖος ἔπος ἀμφί διδασκαλία δέ Σιμωνίδης ἕπομαι κῦδος ὀγδοηκοντούτης παῖς Λεωπρέπης . Σοφοκλῆς δέ λέγω μέν ὑπό παῖς παράνοια δίκη φεύγω ἀναγιγνώσκω ὁ ἐν Οἰδίπους ὁ ἐπί Κολωνός πάροδος , ὅς εἰμί ἀρχή Εὔϊππος , ξένος , ὅδε χώρα ἱκνέομαι ὁ κρατύς γῆ ἔπαυλος , ὁ ἀργής Κολωνός , ἔνθα ὁ λίγειος μινύρομαι θαμίζω μάλα ἀηδών χλωρός ὑπό βῆσσα . θαυμαστός δέ ὁ μέλος φαίνω , ὥσπερ ἐκ θέατρον ὁ δικαστήριον προπέμπω μετά κρότος καί βοή ὁ πάρειμι . οὗτος δέ ὁμολογουμένως Σοφοκλῆς εἰμί ἐπιγραμμάτιον ᾨδή Ἡρόδοτος τεύχω Σοφοκλῆς ἔτος εἰμί πέντε ἐπί πεντήκοντα . Φιλήμων δέ ὁ κωμικός καί Ἄλεξις ἐπί ὁ σκηνή ἀγωνίζομαι καί στεφανόω ὁ θάνατος καταλαμβάνω . πῶλος δέ ὁ τραγῳδός Ἐρατοσθένης καί Φιλόχορος ἱστορέω ἑβδομήκοντα ἔτος γίγνομαι ὀκτώ τραγῳδία ἐν τέσσαρες ἡμέρα διαγωνίζομαι μικρός ἔμπροσθεν ὁ τελευτή .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 9
οὐ μὴν ἀλλʼ ἔστω καὶ δοκείτω διατρεπτικὸς εἶναι λόγος πρὸς τὸν ἀρχόμενον ἐν πολιαῖς νεανιεύεσθαι λεγόμενος καὶ καθαπτόμενος ἐκ μακρᾶς οἰκουρίας ; ὥσπερ νοσηλείας ἐξανισταμένου καὶ κινουμένου γέροντος ἐπὶ στρατηγίαν ἢ πραγματείαν , μένʼ ὦ ταλαίπωρʼ , ἀτρέμα σοῖς ἐν δεμνίοις · ὁ δὲ τὸν ἐμβεβιωκότα πολιτικαῖς πράξεσι καὶ διηγωνισμένον οὐκ ἐῶν ἐπὶ τὴν δᾷδα καὶ τὴν κορωνίδα τοῦ βίου προελθεῖν , ἀλλʼ ἀνακαλούμενος καὶ κελεύων ὥσπερ ἐξ ὁδοῦ μακρᾶς μεταβαλέσθαι , παντάπασιν ἀγνώμων καὶ μηδὲν ἐκείνῳ προσεοικώς ἐστιν . ὥσπερ γὰρ ὁ γαμεῖν παρασκευαζόμενον γέροντʼ ἐστεφανωμένον καὶ μυριζόμενον ἀποτρέπων καὶ λέγων τὰ πρὸς τὸν Φιλοκτήτην τίς δʼ ἄν σε νύμφη , τίς δὲ παρθένος νέα δέξαιτʼ ἄν ; εὖ γοῦν ὡς γαμεῖν ἔχεις τάλας οὐκ ἄτοπός ἐστι καὶ γὰρ αὐτοὶ πολλὰ τοιαῦτα παίζουσιν εἰς ἑαυτούς γαμῶ γέρων , εὖ οἶδα , καὶ τοῖς γείτοσιν · ὁ δὲ τὸν πάλαι συνοικοῦντα καὶ συμβιοῦντα πολὺν χρόνον ἀμέμπτως οἰόμενος δεῖν ἀφεῖναι διὰ τὸ γῆρας τὴν γυναῖκα καὶ ζῆν καθʼ ἑαυτὸν ἢ παλλακίδιον ἀντὶ τῆς γαμετῆς ἐπισπάσασθαι , σκαιότητος ὑπερβολὴν οὐκ ἀπολέλοιπεν οὕτως ἔχει τινὰ λόγον τὸ προσιόντα δήμῳ πρεσβύτην , ἢ Χλίδωνα τὸν γεωργὸν ἢ Λάμπωνα τὸν ναύκληρον ἤ τινα τῶν ἐκ τοῦ κήπου φιλοσόφων , νουθετῆσαι καὶ κατασχεῖν ἐπὶ τῆς συνήθους ἀπραγμοσύνης ὁ δὲ Φωκίωνος ἢ Κάτωνος ἢ Περικλέους ἐπιλαβόμενος καὶ λέγων ὦ ξένʼ Ἀθηναῖε ἢ Ῥωμαῖε , ἀζαλέῳ γήρᾳ κατανθιδῶν κήδῃʼ , γραψάμενος ἀπόλειψιν τῇ πολιτείᾳ καὶ τὰς περὶ τὸ βῆμα καὶ τὸ στρατήγιον ἀφεὶς διατριβὰς καὶ τὰς φροντίδας εἰς ἀγρὸν ἐπείγου σὺν ἀμφιπόλῳ τῇ γεωργίᾳ συνεσόμενος ἢ πρὸς οἰκονομίᾳ τινὶ καὶ λογισμοῖς διαθησόμενος τὸν λοιπὸν χρόνον,ἄδικα πείθει καὶ ἀχάριστα πράττειν τὸν πολιτικόν .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά εἰμί καί δοκέω διατρεπτικός εἰμί λόγος πρός ὁ ἄρχω ἐν πολιά νεανιεύομαι λέγω καί καθάπτω ἐκ μακρός οἰκουρία ; ὥσπερ νοσηλεία ἐξανίστημι καί κινέω γέρων ἐπί στρατηγία ἤ πραγματεία , μένω ὦ ταλαίπωρος , ἀτρέμας σός ἐν δέμνιον · ὁ δέ ὁ ἐμβιόω πολιτικός πρᾶξις καί διαγωνίζομαι οὐ ἐάω ἐπί ὁ δαίς καί ὁ κορωνίς ὁ βίος προέρχομαι , ἀλλά ἀνακαλέω καί κελεύω ὥσπερ ἐκ ὁδός μακρός μεταβάλλω , παντάπασι ἀγνώμων καί μηδείς ἐκεῖνος προσέοικα εἰμί . ὥσπερ γάρ ὁ γαμέω παρασκευάζω γέρων στεφανόω καί μυρίζω ἀποτρέπω καί λέγω ὁ πρός ὁ Φιλοκτήτης τίς δέ ἄν σύ νύμφη , τίς δέ παρθένος νέος δέχομαι ἄν ; εὖ γοῦν ὡς γαμέω ἔχω τάλας οὐ ἄτοπος εἰμί καί γάρ αὐτός πολύς τοιοῦτος παίζω εἰς ἑαυτοῦ γαμέω γέρων , εὖ οἶδα , καί ὁ γείτων · ὁ δέ ὁ πάλαι συνοικέω καί συμβιόω πολύς χρόνος ἄμεμπτος οἴομαι δέω ἀφίημι διά ὁ γῆρας ὁ γυνή καί ζάω κατά ἑαυτοῦ ἤ παλλακίδιον ἀντί ὁ γαμετή ἐπισπάω , σκαιότης ὑπερβολή οὐ ἀπολείπω οὕτως ἔχω τις λόγος ὁ προσέρχομαι δῆμος πρεσβύτης , ἤ Χλίδων ὁ γεωργός ἤ Λάμπων ὁ ναύκληρος ἤ τις ὁ ἐκ ὁ κῆπος φιλόσοφος , νουθετέω καί κατέχω ἐπί ὁ συνήθης ἀπραγμοσύνη ὁ δέ Φωκίων ἤ Κάτων ἤ Περικλῆς ἐπιλαμβάνω καί λέγω ὦ ξένος Ἀθηναῖος ἤ Ῥωμαῖος , ἀζαλέος γῆρας κατανθίζω κήδῃʼ , γράφω ἀπόλειψις ὁ πολιτεία καί ὁ περί ὁ βῆμα καί ὁ στρατήγιον ἀφίημι διατριβή καί ὁ φροντίς εἰς ἀγρός ἐπείγω σύν ἀμφίπολος ὁ γεωργία σύνειμι ἤ πρός οἰκονομία τις καί λογισμός διατίθημι ὁ λοιπός ἄρχων πείθω καί ἀχάριστος πράσσω ὁ πολιτικός .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 11
ἀλλὰ μὴν ἥ γε βασιλεία , τελεωτάτη πασῶν οὖσα καὶ μεγίστη τῶν πολιτειῶν , πλείστας φροντίδας ἔχει καὶ πόνους καὶ ἀσχολίας · τὸν γοῦν Σέλευκον ἑκάστοτε λέγειν ἔφασαν , εἰ γνοῖεν οἱ πολλοὶ τὸ γράφειν μόνον ἐπιστολὰς τοσαύτας καὶ ἀναγινώσκειν ὡς ἐργῶδές ἐστιν , ἐρριμμένον οὐκ ἂν ἀνελέσθαι διάδημα · τὸν δὲ Φίλιππον ἐν καλῷ χωρίῳ μέλλοντα καταστρατοπεδεύειν , ὡς ἤκουσεν ὅτι χόρτος οὐκ ἔστι τοῖς ὑποζυγίοις ὦ Ἡράκλεις εἰπεῖν οἷος ἡμῶν ὁ βίος , εἰ καὶ πρὸς τὸν τῶν ὄνων καιρὸν ὀφείλομεν ζῆν . ὥρα τοίνυν καὶ βασιλεῖ παραινεῖν πρεσβύτῃ γεγενημένῳ τὸ μὲν διάδημα καταθέσθαι καὶ τὴν πορφύραν , ἱμάτιον δʼ ἀναλαβόντα καὶ καμπύλην ἐν ἀγρῷ διατρίβειν , μὴ δοκῇ περίεργα καὶ ἄωρα πράττειν ἐν πολιαῖς βασιλεύων . εἰ δʼ οὐκ ἄξιον ταῦτα λέγειν περὶ Ἀγησιλάου καὶ Νομᾶ καὶ Δαρείου , μηδὲ τῆς ἐξ Ἀρείου πάγου βουλῆς Σόλωνα μηδὲ τῆς συγκλήτου Κάτωνα διὰ τὸ γῆρας ἐξάγωμεν , οὐκοῦν μηδὲ Περικλεῖ συμβουλεύωμεν ἐγκαταλιπεῖν τὴν δημοκρατίαν οὐδὲ γὰρ ἄλλως λόγον ἔχει νέον ὄντα κατασκιρτῆσαι τοῦ βήματος , εἶτʼ ἐκχέαντα τὰς μανικὰς ἐκείνας φιλοτιμίας ; καὶ ὁρμὰς εἰς τὸ δημόσιον , ὅταν ἡ τὸ φρονεῖν ἐπιφέρουσα διʼ ἐμπειρίαν ἡλικία παραγένηται , προέσθαι καὶ καταλιπεῖν ὥσπερ γυναῖκα τὴν πολιτείαν καταχρησάμενον .
Lemmas: ἀλλά μήν ὁ γε βασιλεία , τέλειος πᾶς εἰμί καί μέγας ὁ πολιτεία , πολύς φροντίς ἔχω καί πόνος καί ἀσχολία · ὁ γοῦν Σέλευκος ἑκάστοτε λέγω φημί , εἰ γιγνώσκω ὁ πολύς ὁ γράφω μόνος ἐπιστολή τοσοῦτος καί ἀναγιγνώσκω ὡς ἐργώδης εἰμί , ῥίπτω οὐ ἄν ἀναιρέω διάδημα · ὁ δέ Φίλιππος ἐν καλός χωρίον μέλλω καταστρατοπεδεύω , ὡς ἀκούω ὅτι χόρτος οὐ εἰμί ὁ ὑποζύγιον ὦ Ἡρακλῆς λέγω οἷος ἐγώ ὁ βίος , εἰ καί πρός ὁ ὁ ὄνος καιρός ὀφείλω ζάω . ὥρα τοίνυν καί βασιλεύς παραινέω πρεσβύτης γίγνομαι ὁ μέν διάδημα κατατίθημι καί ὁ πορφύρα , ἱμάτιον δέ ἀναλαμβάνω καί καμπύλη ἐν ἀγρός διατρίβω , μή δοκέω περίεργος καί ἄωρος πράσσω ἐν πολιά βασιλεύω . εἰ δέ οὐ ἄξιος οὗτος λέγω περί Ἀγησίλαος καί Νομᾶς καί Δαρεῖος , μηδέ ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή Σόλων μηδέ ὁ σύγκλητος Κάτων διά ὁ γῆρας ἐξάγω , οὐκοῦν μηδέ Περικλῆς συμβουλεύω ἐγκαταλείπω ὁ δημοκρατία οὐδέ γάρ ἄλλος λόγος ἔχω νέος εἰμί κατασκιρτάω ὁ βῆμα , εἶτα ἐκχέω ὁ μανικός ἐκεῖνος φιλοτιμία ; καί ὁρμή εἰς ὁ δημόσιος , ὅταν ὁ ὁ φρονέω ἐπιφέρω διά ἐμπειρία ἡλικία παραγίγνομαι , προίημι καί καταλείπω ὥσπερ γυνή ὁ πολιτεία καταχράω .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 13
ὁ μὲν οὖν Ἀκαδημαϊκὸς Αἰσχίνης , σοφιστῶν τινων λεγόντων ὅτι προσποιεῖται γεγονέναι Καρνεάδου μὴ γεγονὼς μαθητής , ἀλλὰ τότε γʼ εἶπεν ἐγὼ Καρνεάδου διήκουον , ὅτε τὴν ῥαχίαν καὶ τὸν ψόφον ἀφεικὼς ὁ λόγος αὐτοῦ διὰ τὸ γῆρας εἰς τὸ χρήσιμον συνῆκτο καὶ κοινωνικόν τῆς δὲ πρεσβυτικῆς πολιτείας οὐ τῷ λόγῳ μόνον ἀλλὰ καὶ ταῖς πράξεσιν ἀπηλλαγμένης πανηγυρισμοῦ καὶ δοξοκοπίας , ὥσπερ τὴν ἶριν λέγουσιν ὅταν παλαιὰ γενομένη τὸ βρομῶδες ἀποπνεύσῃ καὶ θολερὸν εὐωδέστερον τὸ ἀρωματικὸν ἴσχειν , οὕτως οὐδέν ἐστι δόγμα γεροντικὸν οὐδὲ βούλευμα τεταραγμένον ἀλλʼ ἐμβριθῆ πάντα καὶ καθεστῶτα . διὸ καὶ τῶν νέων ἕνεκα δεῖ , καθάπερ εἴρηται , πολιτεύεσθαι τὸν πρεσβύτην , ἵνα , ὃν τρόπον φησὶ Πλάτων ἐπὶ τοῦ μιγνυμένου πρὸς ὕδωρ ἀκράτου , μαινόμενον θεὸν ἑτέρῳ θεῷ νήφοντι σωφρονίζεσθαι κολαζόμενον , οὕτως εὐλάβεια γεροντικὴ κεραννυμένη πρὸς ζέουσαν ἐν δήμῳ νεότητα , βακχεύουσαν ὑπὸ δόξης καὶ φιλοτιμίας , ἀφαιρῇ τὸ μανικὸν καὶ λίαν ἄκρατον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ἀκαδημαικός Αἰσχίνης , σοφιστής τις λέγω ὅτι προσποιέω γίγνομαι Καρνεάδης μή γίγνομαι μαθητής , ἀλλά τότε γε λέγω ἐγώ Καρνεάδης διακούω , ὅτε ὁ ῥαχία καί ὁ ψόφος ἀφίημι ὁ λόγος αὐτός διά ὁ γῆρας εἰς ὁ χρήσιμος σύνειμι καί κοινωνικός ὁ δέ πρεσβυτικός πολιτεία οὐ ὁ λόγος μόνος ἀλλά καί ὁ πρᾶξις ἀπαλλάσσω πανηγυρισμός καί δοξοκοπία , ὥσπερ ὁ ἶρις λέγω ὅταν παλαιός γίγνομαι ὁ βρομώδης ἀποπνέω καί θολερός εὐώδης ὁ ἀρωματικός ἴσχω , οὕτως οὐδείς εἰμί δόγμα γεροντικός οὐδέ βούλευμα ταράσσω ἀλλά ἐμβριθής πᾶς καί καθίστημι . διό καί ὁ νέος ἕνεκα δέω , καθά λέγω , πολιτεύω ὁ πρεσβύτης , ἵνα , ὅς τρόπος φημί Πλάτων ἐπί ὁ μείγνυμι πρός ὕδωρ ἄκρατος , μαίνομαι θεός ἕτερος θεός νήφω σωφρονίζω κολάζω , οὕτως εὐλάβεια γεροντικός κεράννυμι πρός ζέω ἐν δῆμος νεότης , Βακχεύω ὑπό δόξα καί φιλοτιμία , ἀφαιρέω ὁ μανικός καί λίαν ἄκρατος .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 14
ἄνευ δὲ τούτων ἁμαρτάνουσιν οἱ οἷον τὸ πλεῦσαι καὶ τὸ στρατεύσασθαι , τοιοῦτον ἡγούμενοι καὶ τὸ πολιτεύσασθαι πρὸς ἄλλο τι πραττόμενον , εἶτα καταλῆγον ἐν τῷ τυχεῖν ἐκείνου · λειτουργία γὰρ οὐκ ἔστιν ἡ πολιτεία τὴν χρείαν ἔχουσα πέρας , ἀλλὰ βίος ἡμέρου καὶ πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ζῴου καὶ πεφυκότος ὅσον χρὴ χρόνον πολιτικῶς καὶ φιλοκάλως καὶ φιλανθρώπως ζῆν . διὸ πολιτεύεσθαι καθῆκόν ἐστιν οὐ πεπολιτεῦσθαι , καθάπερ ἀληθεύειν οὐκ ἀληθεῦσαι καὶ δικαιοπραγεῖν οὐ δικαιοπραγῆσαι καὶ φιλεῖν οὐ φιλῆσαι τὴν πατρίδα καὶ τοὺς πολίτας . ἐπὶ ταῦτα γὰρ ἡ φύσις ἄγει , καὶ ταύτας ὑπαγορεύει τὰς φωνὰς τοῖς μὴ διεφθορόσι τελείως ὑπʼ ἀργίας καὶ μαλακίας · καὶ πολλοῦ σε θνητοῖς ἄξιον τίκτει πατήρ μή τι παυσώμεσθα δρῶντες εὖ βροτούς
Lemmas: ἄνευ δέ οὗτος ἁμαρτάνω ὁ οἷος ὁ πλέω καί ὁ στρατεύω , τοιοῦτος ἡγέομαι καί ὁ πολιτεύω πρός ἄλλος τις πράσσω , εἶτα καταλήγω ἐν ὁ τυγχάνω ἐκεῖνος · λειτουργία γάρ οὐ εἰμί ὁ πολιτεία ὁ χρεία ἔχω πέρας , ἀλλά βίος ἥμερος καί πολιτικός καί κοινωνικός ζῷον καί φύω ὅσος χρή χρόνος πολιτικός καί φιλόκαλος καί φιλάνθρωπος ζάω . διό πολιτεύω καθήκω εἰμί οὐ πολιτεύω , καθά ἀληθεύω οὐ ἀληθεύω καί δικαιοπραγέω οὐ δικαιοπραγέω καί φιλέω οὐ φιλέω ὁ πατρίς καί ὁ πολίτης . ἐπί οὗτος γάρ ὁ φύσις ἄγω , καί οὗτος ὑπαγορεύω ὁ φωνή ὁ μή διαφθείρω τέλειος ὑπό ἀργία καί μαλακία · καί πολύς σύ θνητός ἄξιος τίκτω πατήρ μή τις παύω δράω εὖ βροτός
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 15
οἱ δὲ τὰς ἀρρωστίας προβαλλόμενοι καὶ τὰς ἀδυναμίας νόσου καὶ πηρώσεως μᾶλλον ἢ γήρως κατηγοροῦσι καὶ γὰρ νέοι πολλοὶ νοσώδεις καὶ ῥωμαλέοι γέροντες · ὥστε δεῖ μὴ τοὺς γέροντας ἀλλὰ τοὺς ἀδυνάτους ἀποτρέπειν , μηδὲ τοὺς νέους παρακαλεῖν ἀλλὰ τοὺς δυναμένους . καὶ γὰρ καὶ Ἀριδαῖος ἦν νέος γέρων δʼ Ἀντίγονος , ἀλλʼ ὁ μὲν ἅπασαν ὀλίγου δεῖν κατεκτήσατο τὴν Ἀσίαν , ὁ δʼ ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆς δορυφόρημα κωφὸν ἦν ὄνομα βασιλέως καὶ πρόσωπον ὑπὸ τῶν ἀεὶ κρατούντων παροινούμενον . ὥσπερ οὖν ὁ Πρόδικον τὸν σοφιστὴν ἢ Φιλήταν τὸν ποιητὴν ἀξιῶν πολιτεύεσθαι , νέους μὲν ἰσχνοὺς δὲ καὶ νοσώδεις καὶ τὰ πολλὰ κλινοπετεῖς διʼ ἀρρωστίαν ὄντας , ἀβέλτερός ἐστιν · οὕτως ὁ κωλύων ἄρχειν καὶ στρατηγεῖν τοιούτους γέροντας , οἷος ἦν Φωκίων οἷος ἦν Μασανάσσης ὁ Λίβυς οἷος Κάτων ὁ Ῥωμαῖος , ὁ μὲν γὰρ Φωκίων , ὡρμημένων πολεμεῖν ἀκαίρως τῶν Ἀθηναίων , παρήγγειλε τοὺς ἄχρι ἑξήκοντʼ ἐτῶν ἀκολουθεῖν ὅπλα λαβόντας ὡς δʼ ἠγανάκτουν , οὐδέν ἔφη δεινόν · ἐγὼ γὰρ ἔσομαι μεθʼ ὑμῶν ὁ στρατηγὸς ὑπὲρ ὀγδοήκοντʼ ἔτη γεγονώς . Μασανάσσην δʼ ἱστορεῖ Πολύβιος ἐνενήκοντα μὲν ἐτῶν ἀποθανεῖν , τετράετες καταλιπόντα παιδάριον ἐξ αὐτοῦ γεγενημένον , ὀλίγῳ δʼ ἔμπροσθεν τῆς τελευτῆς μάχῃ νικήσαντα μεγάλῃ Καρχηδονίους ὀφθῆναι τῇ ὑστεραίᾳ πρὸ τῆς σκηνῆς ῥυπαρὸν ἄρτον ἐσθίοντα , καὶ πρὸς τοὺς θαυμάζοντας εἰπεῖν , ὅτι τοῦτο ποιεῖ λάμπει γὰρ ἐν χρείαισιν ὥσπερ εὐπρεπὴς χαλκός · χρόνῳ δʼ ἀργῆσαν ἤμυσε στέγος,ʼ ὥς φησι Σοφοκλῆς · ὡς δʼ ἡμεῖς φαμεν , ἐκεῖνο τῆς ψυχῆς τὸ γάνωμα καὶ τὸ φέγγος , ᾧ λογιζόμεθα καὶ μνημονεύομεν καὶ φρονοῦμεν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἀρρωστία προβάλλω καί ὁ ἀδυναμία νόσος καί πήρωσις μάλα ἤ γῆρας κατηγορέω καί γάρ νέος πολύς νοσώδης καί ῥωμαλέος γέρων · ὥστε δέω μή ὁ γέρων ἀλλά ὁ ἀδύνατος ἀποτρέπω , μηδέ ὁ νέος παρακαλέω ἀλλά ὁ δύναμαι . καί γάρ καί Ἀριδαῖος εἰμί νέος γέρων δέ Ἀντίγονος , ἀλλά ὁ μέν ἅπας ὀλίγος δέω κατακτάομαι ὁ Ἀσία , ὁ δέ ὥσπερ ἐπί σκηνή δορυφόρημα κωφός εἰμί ὄνομα βασιλεύς καί πρόσωπον ὑπό ὁ ἀεί κρατέω παροινέω . ὥσπερ οὖν ὁ Πρόδικος ὁ σοφιστής ἤ Φιλήτης ὁ ποιητής ἀξιόω πολιτεύω , νέος μέν ἰσχνός δέ καί νοσώδης καί ὁ πολύς κλινοπετής διά ἀρρωστία εἰμί , ἀβέλτερος εἰμί · οὕτως ὁ κωλύω ἄρχω καί στρατηγέω τοιοῦτος γέρων , οἷος εἰμί Φωκίων οἷος εἰμί Μασανάσσης ὁ Λίβυς οἷος Κάτων ὁ Ῥωμαῖος , ὁ μέν γάρ Φωκίων , ὁρμάω πολεμέω ἄκαιρος ὁ Ἀθηναῖος , παραγγέλλω ὁ ἄχρι ἑξήκοντα ἔτος ἀκολουθέω ὅπλον λαμβάνω ὡς δέ ἀγανακτέω , οὐδείς φημί δεινός · ἐγώ γάρ εἰμί μετά σύ ὁ στρατηγός ὑπέρ ὀγδοήκοντα ἔτος γίγνομαι . Μασανάσσης δέ ἱστορέω Πολύβιος ἐνενήκοντα μέν ἔτος ἀποθνῄσκω , τετραετής καταλείπω παιδάριον ἐκ αὐτός γίγνομαι , ὀλίγος δέ ἔμπροσθεν ὁ τελευτή μάχη νικάω μέγας Καρχηδόνιος ὁράω ὁ ὑστεραῖος πρό ὁ σκηνή ῥυπαρός ἄρτος ἐσθίω , καί πρός ὁ θαυμάζω λέγω , ὅτι οὗτος ποιέω λάμπω γάρ ἐν χρεία ὥσπερ εὐπρεπής χαλκός · χρόνος δέ ἀργέω ἠμύω στέγος,ʼ ὡς φημί Σοφοκλῆς · ὡς δέ ἐγώ φημί , ἐκεῖνος ὁ ψυχή ὁ γάνωμα καί ὁ φέγγος , ὅς λογίζομαι καί μνημονεύω καί φρονέω .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 17
εἰ γοῦν πατέρα τὸν Τιθωνὸν εἶχες , · ἀθάνατον μὲν ὄντα χρείαν δʼ ἔχοντα διὰ γῆρας ἀεὶ πολλῆς ἐπιμελείας , οὐκ ἂν οἶμαὶ σε φυγεῖν οὐδʼ ἀπείπασθαι τὸ θεραπεύειν καὶ προσαγορεύειν καὶ βοηθεῖν ὡς λελειτουργηκότα πολὺν χρόνον ἡ δὲ πατρὶς καὶ μητρὶς ὡς Κρῆτες καλοῦσι , πρεσβύτερα καὶ μείζονα δίκαια γονέων ἔχουσα , πολυχρόνιος μὲν ἐστιν οὐ μὴν ἀγήρως οὐδʼ αὐτάρκης , ἀλλʼ ἀεὶ πολυωρίας δεομένη καὶ βοηθείας καὶ φροντίδος ἐπισπᾶται καὶ κατέχει τὸν πολιτικὸν εἱανοῦ ἁπτομένη καὶ τʼ ἐσσύμενον κατερύκει . καὶ μὴν οἶσθά με τῷ Πυθίῳ λειτουργοῦντα πολλὰς Πυθιάδας · ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴποις ἱκανά σοι , ὦ Πλούταρχε , τέθυται καὶ πεπόμπευται καὶ κεχόρευται , νῦν δʼ ὥρα πρεσβύτερον ὄντα τὸν στέφανον ἀποθέσθαι καὶ τὸ χρηστήριον ἀπολιπεῖν διὰ τὸ γῆρας . οὐκοῦν μηδὲ σεαυτὸν οἴου δεῖν , τῶν πολιτικῶν ἱερῶν ἔξαρχον ὄντα καὶ προφήτην , ἀφεῖναι τὰς τοῦ Πολιέως καὶ Ἀγοραίου τιμὰς Διός , ἔκπαλαι κατωργιασμένον αὐταῖς .
Lemmas: εἰ γοῦν πατήρ ὁ Τιθωνός ἔχω , · ἀθάνατος μέν εἰμί χρεία δέ ἔχω διά γῆρας ἀεί πολύς ἐπιμέλεια , οὐ ἄν οἴομαι σύ φεύγω οὐδέ ἀπολέγω ὁ θεραπεύω καί προσαγορεύω καί βοηθέω ὡς λειτουργέω πολύς χρόνος ὁ δέ πατρίς καί μητρίς ὡς Κρής καλέω , πρέσβυς καί μέγας δίκαιος γονεύς ἔχω , πολυχρόνιος μέν εἰμί οὐ μήν ἀγήραος οὐδέ αὐτάρκης , ἀλλά ἀεί πολυωρία δέω καί βοήθεια καί φροντίς ἐπισπάω καί κατέχω ὁ πολιτικός εἱανός ἅπτω καί τε σεύω κατερύκω . καί μήν οἶδα ἐγώ ὁ Πύθιος λειτουργέω πολύς Πυθιάς · ἀλλά οὐ ἄν λέγω ἱκανός σύ , ὦ Πλούταρχος , θύω καί πομπεύω καί χορεύω , νῦν δέ ὥρα πρέσβυς εἰμί ὁ στέφανος ἀποτίθημι καί ὁ χρηστήριον ἀπολείπω διά ὁ γῆρας . οὐκοῦν μηδέ σεαυτοῦ οἴομαι δέω , ὁ πολιτικός ἱερός ἔξαρχος εἰμί καί προφήτης , ἀφίημι ὁ ὁ Πολιεύς καί Ἀγοραῖος τιμή Ζεύς , ἔκπαλαι κατοργιάζω αὐτός .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 19
ʼ · ὥσπερ οὖν τὸν Βουκέφαλον ὁ Ἀλέξανδρος πρεσβύτερον ὄντα μὴ βουλόμενος πιέζειν ἑτέροις ἐπωχεῖτο πρὸ τῆς μάχης ἵπποις , ἐφοδεύων τὴν φάλαγγα καὶ καθιστὰς εἰς τὴν τάξιν , εἶτα δοὺς τὸ σύνθημα καὶ μεταβὰς ἐπʼ ἐκεῖνον εὐθὺς ἐπῆγε τοῖς πολεμίοις καὶ διεκινδύνευεν · οὕτως ὁ πολιτικός , ἂν ἔχῃ νοῦν , αὐτὸς αὑτὸν ἡνιοχῶν πρεσβύτην γενόμενον ἀφέξεται τῶν οὐκ ἀναγκαίων καὶ παρήσει τοῖς ἀκμάζουσι χρῆσθαι πρὸς τὰ μικρότερα τὴν πόλιν , ἐν δὲ τοῖς μεγάλοις αὐτὸς ἀγωνιεῖται προθύμως . οἱ μὲν γὰρ ἀθληταὶ τὰ σώματα τῶν · ἀναγκαίων πόνων ἄθικτα τηροῦσι καὶ ἀκέραια πρὸς τοὺς ἀχρήστους · ἡμεῖς δὲ τοὐναντίον , ἐῶντες τὰ μικρὰ καὶ φαῦλα , τοῖς ἀξίοις σπουδῆς φυλάξομεν ἑαυτούς · νέῳ μὲν γὰρ ἴσως ἐπέοικε καθʼ Ὅμηρον πάντα , καὶ δέχονται καὶ ἀγαπῶσι τὸν μὲν μικρὰ καὶ πολλὰ πράττοντα δημοτικὸν καὶ φιλόπονον τὸν δὲ λαμπρὰ καὶ σεμνὰ γενναῖον καὶ μεγαλόφρονα καλοῦντες · ἔστι δʼ ὅπου καὶ τὸ φιλόνεικον καὶ παράβολον ὥραν ἔχει τινὰ καὶ χάριν ἐπιπρέπουσαν τοῖς τηλικούτοις ὁ πρεσβύτης δʼ ἀνὴρ ἐν πολιτείᾳ διακονικὰς λειτουργίας ὑπομένων , οἷα τελῶν πράσεις καὶ λιμένων ἐπιμελείας καὶ ἀγορᾶς , ἔτι δὲ πρεσβείας καὶ ἀποδημίας πρὸς ἡγεμόνας καὶ δυνάστας ὑποτρέχων , ἐν αἷς ἀναγκαῖον οὐδὲν οὐδὲ σεμνὸν ἔνεστιν ἀλλὰ θεραπεία καὶ τὸ πρὸς χάριν , ἐμοὶ μὲν οἰκτρόν , ὦ φίλε , φαίνεται καὶ ἄζηλον , ἑτέροις δʼ ἴσως καὶ ἐπαχθὲς φαίνεται καὶ φορτικόν .
Lemmas: ʼ · ὥσπερ οὖν ὁ Βουκέφαλος ὁ Ἀλέξανδρος πρέσβυς εἰμί μή βούλομαι πιέζω ἕτερος ἐποχέομαι πρό ὁ μάχη ἵππος , ἐφοδεύω ὁ φάλαγξ καί καθίστημι εἰς ὁ τάξις , εἶτα δίδωμι ὁ σύνθημα καί μεταβαίνω ἐπί ἐκεῖνος εὐθύς ἐπάγω ὁ πολέμιος καί διακινδυνεύω · οὕτως ὁ πολιτικός , ἐάν ἔχω νόος , αὐτός ἑαυτοῦ ἡνιοχέω πρεσβύτης γίγνομαι ἀπέχω ὁ οὐ ἀναγκαῖος καί παρίημι ὁ ἀκμάζω χράω πρός ὁ μικρός ὁ πόλις , ἐν δέ ὁ μέγας αὐτός ἀγωνίζομαι πρόθυμος . ὁ μέν γάρ ἀθλητής ὁ σῶμα ὁ · ἀναγκαῖος πόνος ἄθικτος τηρέω καί ἀκέραιος πρός ὁ ἄχρηστος · ἐγώ δέ ἐναντίος , ἐάω ὁ μικρός καί φαῦλος , ὁ ἄξιος σπουδή φυλάσσω ἑαυτοῦ · νέος μέν γάρ ἴσως ἐπέοικε κατά Ὅμηρος πᾶς , καί δέχομαι καί ἀγαπάω ὁ μέν μικρός καί πολύς πράσσω δημοτικός καί φιλόπονος ὁ δέ λαμπρός καί σεμνός γενναῖος καί μεγαλόφρων καλέω · εἰμί δέ ὅπου καί ὁ φιλόνικος καί παράβολος ὥρα ἔχω τις καί χάρις ἐπιπρέπω ὁ τηλικοῦτος ὁ πρεσβύτης δέ ἀνήρ ἐν πολιτεία διακονικός λειτουργία ὑπομένω , οἷος τελέω πρᾶσις καί λιμήν ἐπιμέλεια καί ἀγορά , ἔτι δέ πρεσβεία καί ἀποδημία πρός ἡγεμών καί δυνάστης ὑποτρέχω , ἐν ὅς ἀναγκαῖος οὐδείς οὐδέ σεμνός ἔνειμι ἀλλά θεραπεία καί ὁ πρός χάρις , ἐγώ μέν οἰκτρός , ὦ φίλος , φαίνω καί ἄζηλος , ἕτερος δέ ἴσως καί ἐπαχθής φαίνω καί φορτικός .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 20
οὐδὲ γὰρ ἐν ἀρχαῖς τὸν τηλικοῦτον ὥρα φέρεσθαι , πλὴν · ὅσαι γε μέγεθός τι κέκτηνται καὶ ἀξίωμα · καθάπερ ἣν σὺ νῦν Ἀθήνησι μεταχειρίζῃ τῆς ἐξ Ἀρείου πάγου βουλῆς ἐπιστασίαν καὶ νὴ Δία τὸ πρόσχημα τῆς · Ἀμφικτυονίας , ἥν σοι διὰ τοῦ βίου παντὸς ἡ πατρὶς ἀνατέθεικε πόνον ἡδὺν κάματὸν τ̓ εὐκάματον ἔχουσαν . δεῖ δὲ καὶ ταύτας μὴ διώκειν τὰς τιμὰς ἀλλὰ φεύγοντας ἄρχειν , μηδʼ αἰτουμένους ἀλλὰ παραιτουμένους , μηδʼ ὡς αὑτοῖς τὸ ἄρχειν λαμβάνοντας ἀλλʼ ὡς αὑτοὺς τῷ ἄρχειν ἐπιδιδόντας . οὐ γάρ , ὡς Τιβέριος ὁ Καῖσαρ ἔλεγε , τὸ τὴν χεῖρα τῷ ἰατρῷ προτείνειν ὑπὲρ ἑξήκοντʼ ἔτη γεγονότας αἰσχρόν ἐστιν , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ τὴν χεῖρα τῷ δήμῳ προτείνειν ψῆφον αἰτοῦντας ἢ φωνὴν ἀρχαιρεσιάζουσαν · ἀγεννὲς γὰρ τοῦτο καὶ ταπεινόν ὡς τοὐναντίον ἔχει τινὰ σεμνότητα καὶ κόσμον , αἱρουμένης τῆς πατρίδος καὶ καλούσης καὶ περιμενούσης , κατιόντα μετὰ τιμῆς καὶ φιλοφροσύνης γεραρὸν ὡς ἀληθῶς καὶ περίβλεπτον ἀσπάσασθαι καὶ δεξιώσασθαι τὸ γέρας .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἐν ἀρχή ὁ τηλικοῦτος ὁράω φέρω , πλήν · ὅσος γε μέγεθος τις κτάομαι καί ἀξίωμα · καθά ὅς σύ νῦν Ἀθήνησι μεταχειρίζω ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή ἐπιστασία καί νή Ζεύς ὁ πρόσχημα ὁ · Ἀμφικτυονία , ὅς σύ διά ὁ βίος πᾶς ὁ πατρίς ἀνατίθημι πόνος ἡδύς κάματος τε εὐκάματος ἔχω . δέω δέ καί οὗτος μή διώκω ὁ τιμή ἀλλά φεύγω ἄρχω , μηδέ αἰτέω ἀλλά παραιτέομαι , μηδέ ὡς ἑαυτοῦ ὁ ἄρχω λαμβάνω ἀλλά ὡς ἑαυτοῦ ὁ ἄρχω ἐπιδίδωμι . οὐ γάρ , ὡς Τιβέριος ὁ Καῖσαρ λέγω , ὁ ὁ χείρ ὁ ἰατρός προτείνω ὑπέρ ἑξήκοντα ἔτος γίγνομαι αἰσχρός εἰμί , ἀλλά μάλα ὁ ὁ χείρ ὁ δῆμος προτείνω ψῆφος αἰτέω ἤ φωνή ἀρχαιρεσιάζω · ἀγεννής γάρ οὗτος καί ταπεινός ὡς ἐναντίος ἔχω τις σεμνότης καί κόσμος , αἱρέω ὁ πατρίς καί καλέω καί περιμένω , κατέρχομαι μετά τιμή καί φιλοφροσύνη γεραρός ὡς ἀληθής καί περίβλεπτος ἀσπάζομαι καί δεξιόομαι ὁ γέρας .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 21
οὕτω δέ πως καὶ λόγῳ χρηστέον ἐν ἐκκλησίᾳ πρεσβύτην γενόμενον , μὴ ἐπιπηδῶντα συνεχῶς τῷ βήματι μηδʼ ἀεὶ δίκην ἀλεκτρυόνος ἀντᾴδοντα τοῖς φθεγγομένοις , μηδὲ τῷ συμπλέκεσθαι καὶ διερεθίζειν ἀποχαλινοῦντα τὴν πρὸς αὐτὸν αἰδῶ τῶν νέων μηδὲ μελέτην ἐμποιοῦντα καὶ συνήθειαν ἀπειθείας καὶ δυσηκοΐας , ἀλλὰ καὶ παριέντα ποτὲ καὶ διδόντα πρὸς δόξαν ἀναχαιτίσαι καὶ θρασύνασθαι , μηδὲ παρόντα μηδὲ πολυπραγμονοῦντα , ὅπου μὴ μέγα τὸ κινδυνευόμενόν ἐστι πρὸς σωτηρίαν κοινὴν ἢ τὸ καλὸν καὶ πρέπον . ἐκεῖ δὲ χρὴ καὶ μηδενὸς καλοῦντος ὠθεῖσθαι δρόμῳ παρὰ δύναμιν , ἀναθέντα χειραγωγοῖς αὑτὸν ἢ φοράδην κομιζόμενον , ὥσπερ ἱστοροῦσιν ἐν Ῥώμῃ Κλαύδιον Ἄππιον · ἡττημένων γὰρ ὑπὸ Πύρρου μάχῃ μεγάλῃ , πυθόμενος τὴν σύγκλητον ἐνδέχεσθαι λόγους περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνης οὐκ ἀνασχετὸν ἐποιήσατο , καίπερ ἀμφοτέρας ἀποβεβληκὼς τὰς ὄψεις , ἀλλʼ ἧκε διʼ ἀγορᾶς φερόμενος πρὸς τὸ βουλευτήριον εἰσελθὼν δὲ καὶ καταστὰς εἰς μέσον ἔφη πρότερον μὲν ἄχθεσθαι τῷ τῶν ὀμμάτων στέρεσθαι , νῦν δʼ ἂν εὔξασθαι μηδʼ ἀκούειν οὕτως αἰσχρὰ καὶ ἀγεννῆ βουλευομένους καὶ πράττοντας ἐκείνους . ἐκ δὲ τούτου τὰ μὲν καθαψάμενος αὐτῶν τὰ δὲ διδάξας καὶ παρορμήσας , ἔπεισεν εὐθὺς ἐπὶ τὰ ὅπλα χωρεῖν καὶ διαγωνίζεσθαι περὶ τῆς Ἰταλίας πρὸς τὸν Πύρρον . ὁ δὲ Σόλων , τῆς Πεισιστράτου δημαγωγίας , ὅτι τυραννίδος ἦν μηχάνημα , φανερᾶς γενομένης , μηδενὸς ἀμύνεσθαι μηδὲ κωλύειν τολμῶντος , αὐτὸς ἐξενεγκάμενος τὰ ὅπλα καὶ πρὸ τῆς οἰκίας θέμενος ἠξίου βοηθεῖν τοὺς πολίτας · πέμψαντος δὲ τοῦ Πεισιστράτου πρὸς αὐτὸν καὶ πυνθανομένου τίνι πεποιθὼς ταῦτα πράττει , τῷ γήρᾳ εἶπεν .
Lemmas: οὕτως δέ πως καί λόγος χράω ἐν ἐκκλησία πρεσβύτης γίγνομαι , μή ἐπιπηδάω συνεχής ὁ βῆμα μηδέ ἀεί δίκη ἀλεκτρυών ἀνταείδω ὁ φθέγγομαι , μηδέ ὁ συμπλέκω καί διερεθίζω ἀποχαλινόω ὁ πρός αὐτός αἰδώς ὁ νέος μηδέ μελέτη ἐμποιέω καί συνήθεια ἀπείθεια καί δυσηκοία , ἀλλά καί παρίημι ποτέ καί δίδωμι πρός δόξα ἀναχαιτίζω καί θρασύνω , μηδέ πάρειμι μηδέ πολυπραγμονέω , ὅπου μή μέγας ὁ κινδυνεύω εἰμί πρός σωτηρία κοινός ἤ ὁ καλός καί πρέπω . ἐκεῖ δέ χρή καί μηδείς καλέω ὠθέω δρόμος παρά δύναμις , ἀνατίθημι χειραγωγός ἑαυτοῦ ἤ φοράδην κομίζω , ὥσπερ ἱστορέω ἐν Ῥώμη Κλαύδιος Ἄππιος · ἡσσάομαι γάρ ὑπό Πύρρος μάχη μέγας , πυνθάνομαι ὁ σύγκλητος ἐνδέχομαι λόγος περί σπονδή καί εἰρήνη οὐ ἀνασχετός ποιέω , καίπερ ἀμφότερος ἀποβάλλω ὁ ὄψις , ἀλλά ἵημι διά ἀγορά φέρω πρός ὁ βουλευτήριον εἰσέρχομαι δέ καί καθίστημι εἰς μέσος φημί πρότερος μέν ἄχθομαι ὁ ὁ ὄμμα στέρομαι , νῦν δέ ἄν εὔχομαι μηδέ ἀκούω οὕτως αἰσχρός καί ἀγεννής βουλεύω καί πράσσω ἐκεῖνος . ἐκ δέ οὗτος ὁ μέν καθάπτω αὐτός ὁ δέ διδάσκω καί παρορμάω , πείθω εὐθύς ἐπί ὁ ὅπλον χωρέω καί διαγωνίζομαι περί ὁ Ἰταλία πρός ὁ Πύρρος . ὁ δέ Σόλων , ὁ Πεισίστρατος δημαγωγία , ὅτι τυραννίς εἰμί μηχάνημα , φανερός γίγνομαι , μηδείς ἀμύνω μηδέ κωλύω τολμάω , αὐτός ἐκφέρω ὁ ὅπλον καί πρό ὁ οἰκία τίθημι ἀξιόω βοηθέω ὁ πολίτης · πέμπω δέ ὁ Πεισίστρατος πρός αὐτός καί πυνθάνομαι τίς πείθω οὗτος πράσσω , ὁ γῆρας λέγω .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 22
ἀλλὰ μὲν οὕτως ἀναγκαῖα καὶ τοὺς ἀπεσβηκότας κομιδῇ γέροντας · , ἂν μόνον ἐμπνέωσιν , ἐξάπτει καὶ διανίστησιν ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ποτὲ μέν , ὥσπερ εἴρηται , παραιτούμενος ἐμμελὴς ἔσται τὰ γλίσχρα καὶ διακονικὰ καὶ μείζονας ἔχοντα τοῖς πράττουσιν ἀσχολίας ἢ διʼ οὓς πράττεται χρείας καὶ ὠφελείας · ἔστι δʼ ὅπου περιμένων καλέσαι καὶ ποθῆσαι καὶ μετελθεῖν οἴκοθεν τοὺς πολίτας ἀξιοπιστότερος δεομένοις κάτεισι . τὰ δὲ πλεῖστα καὶ παρὼν σιωπῇ τοῖς νεωτέροις λέγειν παρίησιν , οἷον βραβεύων φιλοτιμίας πολιτικῆς ἅμιλλαν ἐὰν δʼ ὑπερβάλλῃ τὸ μέτριον , καθαπτόμενος ἠπίως καὶ μετʼ εὐμενείας ἀφαιρῶν φιλονεικίας καὶ βλασφημίας καὶ ὀργάς , ἐν δὲ ταῖς γνώμαις τὸν ἁμαρτάνοντα παραμυθούμενος ἄνευ ψόγου καὶ διδάσκων , ἐπαινῶν δʼ ἀφόβως τὸν κατορθοῦντα καὶ νικώμενος ἑκουσίως καὶ προϊέμενος τὸ πεῖσαι καὶ περιγενέσθαι πολλάκις ὅπως αὐξάνωνται καὶ θαρσῶσιν , ἐνίοις δʼ καὶ συναναπληρῶν μετʼ εὐφημίας τὸ ἐλλεῖπον , ὡς ὁ Νέστωρ οὔτις τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί , οὐδὲ πάλιν ἐρέει · ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο · μύθων , ἦ μὴν καὶ νέος ἐσσί , ἐμὸς δέ κε καὶ πάις εἴης .
Lemmas: ἀλλά μέν οὕτως ἀναγκαῖος καί ὁ ἀποσβέννυμι κομιδῇ γέρων · , ἐάν μόνος ἐμπνέω , ἐξάπτω καί διανίσταμαι ἐν δέ ὁ ἄλλος ποτέ μέν , ὥσπερ λέγω , παραιτέομαι ἐμμελής εἰμί ὁ γλίσχρος καί διακονικός καί μέγας ἔχω ὁ πράσσω ἀσχολία ἤ διά ὅς πράσσω χρεία καί ὠφέλεια · εἰμί δέ ὅπου περιμένω καλέω καί ποθέω καί μετέρχομαι οἴκοθεν ὁ πολίτης ἀξιόπιστος δέω κατέρχομαι . ὁ δέ πολύς καί πάρειμι σιωπή ὁ νεώτερος λέγω παρίημι , οἷος βραβεύω φιλοτιμία πολιτικός ἅμιλλα ἐάν δέ ὑπερβάλλω ὁ μέτριος , καθάπτω ἤπιος καί μετά εὐμένεια ἀφαιρέω φιλονικία καί βλασφημία καί ὀργή , ἐν δέ ὁ γνώμη ὁ ἁμαρτάνω παραμυθέομαι ἄνευ ψόγος καί διδάσκω , ἐπαινέω δέ ἄφοβος ὁ κατορθόω καί νικάω ἑκούσιος καί προίημι ὁ πείθω καί περιγίγνομαι πολλάκις ὅπως αὐξάνω καί θαρσέω , ἔνιοι δέ καί συναναπληρόω μετά εὐφημία ὁ ἐλλείπω , ὡς ὁ Νέστωρ οὔτις σύ ὁ μῦθος ὄνομαι ὅσος Ἀχαιός , οὐδέ πάλιν λέγω · ἀτάρ οὐ τέλος ἱκνέομαι · μῦθος , ἦ μήν καί νέος εἰμί , ἐμός δέ ἄν καί παῖς εἰμί .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 23
τούτου δὲ πολιτικώτερον , μὴ μόνον ἐμφανῶς μηδὲ δημοσίᾳ ὀνειδίζων ἄνευ δηγμοῦ σφόδρα κολούοντος καὶ ταπεινοῦντος , ἀλλὰ μᾶλλον ἰδίᾳ τοῖς εὖ πεφυκόσι πρὸς πολιτείαν ὑποτιθέμενος καὶ συνεισηγούμενος εὐμενῶς λόγους τε χρηστοὺς ; καὶ πολιτεύματα , συνεξορμῶν πρὸς τὰ καλὰ καὶ συνεπιλαμπρύνων τὸ φρόνημα καὶ παρέχων , ὥσπερ οἱ διδάσκοντες ἱππεύειν , ἐν ἀρχῇ χειροήθη καὶ πρᾶον ἐπιβῆναι τὸν δῆμον · εἰ , δέ τι σφαλείη , μὴ περιορῶν ἐξαθυμοῦντα τὸν νέον ; ἀλλʼ · ἀνιστὰς καὶ παραμυθούμενος , ὡς Ἀριστείδης Κίμωνα καὶ Μνησίφιλος Θεμιστοκλέα , δυσχεραινομένους καὶ κακῶς ἀκούοντας ἐν τῇ πόλει τὸ πρῶτον ὡς ἰταμοὺς καὶ ἀκολάστους , ἐπῆραν καὶ ἀνεθάρρυναν . λέγεται δὲ καὶ Δημοσθένους ἐκπεσόντος ἐν τῷ δήμῳ καὶ βαρέως φέροντος ἅψασθαι παλαιόν τινα γέροντα τῶν ἀκηκοότων Περικλέους καὶ εἰπεῖν , ὡς ἐκείνῳ , τἀνδρὶ προσεοικὼς τὴν φύσιν οὐ δικαίως αὑτοῦ κατέγνωκεν . οὕτω δὲ καὶ Τιμόθεον Εὐριπίδης συριττόμενον ἐπὶ τῇ καινοτομίᾳ καὶ παρανομεῖν εἰς τὴν μουσικὴν δοκοῦντα θαρρεῖν ἐκέλευσεν , ὡς ὀλίγου χρόνου τῶν θεάτρων ὑπʼ αὐτῷ γενησομένων .
Lemmas: οὗτος δέ πολιτικός , μή μόνος ἐμφανής μηδέ δημοσίᾳ ὀνειδίζω ἄνευ δηγμός σφόδρα κολούω καί ταπεινόω , ἀλλά μάλα ἴδιος ὁ εὖ φύω πρός πολιτεία ὑποτίθημι καί συνεισηγέομαι εὐμενής λόγος τε χρηστός ; καί πολίτευμα , συνεξορμάω πρός ὁ καλός καί συνεπιλαμπρύνω ὁ φρόνημα καί παρέχω , ὥσπερ ὁ διδάσκω ἱππεύω , ἐν ἀρχή χειροήθης καί πρᾶος ἐπιβαίνω ὁ δῆμος · εἰ , δέ τις σφάλλω , μή περιοράω ἐξαθυμέω ὁ νέος ; ἀλλά · ἀνίστημι καί παραμυθέομαι , ὡς Ἀριστείδης Κίμων καί Μνησίφιλος Θεμιστοκλῆς , δυσχεραίνω καί κακός ἀκούω ἐν ὁ πόλις ὁ πρῶτος ὡς ἰταμός καί ἀκόλαστος , ἐπαίρω καί ἀναθαρσύνω . λέγω δέ καί Δημοσθένης ἐκπίπτω ἐν ὁ δῆμος καί βαρύς φέρω ἅπτω παλαιός τις γέρων ὁ ἀκούω Περικλῆς καί λέγω , ὡς ἐκεῖνος , ἀνήρ προσέοικα ὁ φύσις οὐ δίκαιος ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω . οὕτως δέ καί Τιμόθεος Εὐριπίδης συρίζω ἐπί ὁ καινοτομία καί παρανομέω εἰς ὁ μουσική δοκέω θαρσέω κελεύω , ὡς ὀλίγος χρόνος ὁ θέατρον ὑπό αὐτός γίγνομαι .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 24
καθόλου δʼ ὥσπερ ἐν Ῥώμῃ ταῖς Ἑστιάσι παρθένοις τοῦ χρόνου διώρισται τὸ μὲν μανθάνειν τὸ δὲ δρᾶν τὰ νενομισμένα τὸ δὲ τρίτον ἤδη διδάσκειν , καὶ τῶν ἐν Ἐφέσῳ περὶ τὴν Ἄρτεμιν ὁμοίως ἑκάστην Μελλιέρην τὸ πρῶτον εἶθʼ Ἱέρην τὸ δὲ τρίτον Παριέρην καλοῦσιν · οὕτως ὁ τελέως πολιτικὸς ἀνὴρ τὰ μὲν πρῶτα μανθάνων ἔτι πολιτεύεται καὶ μυούμενος τὰ δʼ ἔσχατα διδάσκων καὶ μυσταγωγῶν · τὸ μὲν γὰρ ἐπιστατεῖν ἀθλοῦσιν ἑτέροις οὐκ ἔστιν αὐτὸν ἀθλεῖν , ὁ δὲ παιδοτριβῶν νέον ἐν πράγμασι κοινοῖς καὶ δημοσίοις ἀγῶσι καὶ παρασκευάζων τῇ πατρίδι μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων ἐν οὐ μικρῷ μέρει πολιτείας οὐδὲ φαύλῳ χρήσιμός ἐστιν , ἀλλʼ εἰς ὃ μάλιστα καὶ πρῶτον ὁ Λυκοῦργος ἐντείνας ἑαυτὸν εἴθισε · τοὺς νέους παντὶ πρεσβύτῃ καθάπερ νομοθέτῃ πειθομένους διατελεῖν · ἐπεὶ πρὸς τί βλέψας ὁ Λύσανδρος · εἶπεν , ὡς ἐν Λακεδαίμονι κάλλιστα γηρῶσιν ; ἆρʼ ὅτι γʼ ἀργεῖν ἔξεστι μάλιστα τοῖς πρεσβυτέροις ἐκεῖ καὶ δανείζειν ἢ κυβεύειν συγκαθεζομένους ἢ πίνειν ἐν ὥρᾳ συνάγοντας ; οὐκ ἂν εἴποις · ἀλλʼ ὅτι τρόπον τινὰ πάντες οἱ τηλικοῦτοι τάξιν ἀρχόντων ἤ τινων πατρονόμων ἢ παιδαγωγῶν ἔχοντες ; οὐ τὰ κοινὰ μόνον ἐπισκοποῦσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν νέων ἕκαστʼ ἀεὶ περί τε τὰ γυμνάσια καὶ παιδιὰς καὶ διαίτας καταμανθάνουσιν οὐ παρέργως , φοβεροὶ μὲν ὄντες τοῖς ἁμαρτάνουσιν αἰδεστοὶ δὲ τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ποθεινοί · θεραπεύουσι γὰρ ἀεὶ καὶ διώκουσιν αὐτοὺς οἱ νέοι , τὸ κόσμιον καὶ τὸ γενναῖον αὔξοντας ; καὶ συνεπιγαυροῦντας ἄνευ φθόνου .
Lemmas: καθόλου δέ ὥσπερ ἐν Ῥώμη ὁ Ἑστιάς παρθένος ὁ χρόνος διορίζω ὁ μέν μανθάνω ὁ δέ δράω ὁ νομίζω ὁ δέ τρίτος ἤδη διδάσκω , καί ὁ ἐν Ἔφεσος περί ὁ Ἄρτεμις ὅμοιος ἕκαστος Μελλιέρη ὁ πρῶτος εἶτα Ἱέρη ὁ δέ τρίτος Παριέρη καλέω · οὕτως ὁ τέλειος πολιτικός ἀνήρ ὁ μέν πρῶτος μανθάνω ἔτι πολιτεύω καί μυέω ὁ δέ ἔσχατος διδάσκω καί μυσταγωγέω · ὁ μέν γάρ ἐπιστατέω ἀθλέω ἕτερος οὐ εἰμί αὐτός ἀθλέω , ὁ δέ παιδοτριβέω νέος ἐν πρᾶγμα κοινός καί δημόσιος ἀγών καί παρασκευάζω ὁ πατρίς μῦθος τε ῥητήρ εἰμί πρακτήρ τε ἔργον ἐν οὐ μικρός μέρος πολιτεία οὐδέ φαῦλος χρήσιμος εἰμί , ἀλλά εἰς ὅς μάλα καί πρῶτος ὁ Λυκοῦργος ἐντείνω ἑαυτοῦ ἐθίζω · ὁ νέος πᾶς πρεσβύτης καθά νομοθέτης πείθω διατελέω · ἐπεί πρός τίς βλέπω ὁ Λύσανδρος · λέγω , ὡς ἐν Λακεδαίμων καλός γηράσκω ; ἆρα ὅτι γε ἀργέω ἔξεστι μάλα ὁ πρέσβυς ἐκεῖ καί δανείζω ἤ κυβεύω συγκαθέζομαι ἤ πίνω ἐν ὥρα συνάγω ; οὐ ἄν λέγω · ἀλλά ὅτι τρόπος τις πᾶς ὁ τηλικοῦτος τάξις ἄρχων ἤ τις πατρονόμος ἤ παιδαγωγός ἔχω ; οὐ ὁ κοινός μόνος ἐπισκοπέω , ἀλλά καί ὁ νέος ἕκαστος ἀεί περί τε ὁ γυμνάσιον καί παιδιά καί δίαιτα καταμανθάνω οὐ πάρεργος , φοβερός μέν εἰμί ὁ ἁμαρτάνω αἰδεστός δέ ὁ ἀγαθός καί ποθεινός · θεραπεύω γάρ ἀεί καί διώκω αὐτός ὁ νέος , ὁ κόσμιος καί ὁ γενναῖος αὐξάνω ; καί συνεπιγαυρόω ἄνευ φθόνος .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 25
τοῦτο γὰρ τὸ πάθος οὐδενὶ χρόνῳ πρέπον ἡλικίας , ὅμως ἐν νέοις εὐπορεῖ χρηστῶν ὀνομάτων , ἅμιλλα καὶ ζῆλος καὶ φιλοτιμία προσαγορευόμενον , ἐν δὲ πρεσβύταις παντελῶς ἄωρόν ἐστι καὶ ἄγριον καὶ ἀγεννές . διὸ δεῖ πορρωτάτω τοῦ φθονεῖν ὄντα τὸν πολιτικὸν γέροντα , μὴ καθάπερ τὰ βάσκανα γεράνδρυα τῶν παραβλαστανόντων καὶ ὑποφυομένων σαφῶς ἀφαιρεῖσθαι καὶ κολούειν τὴν βλάστην καὶ , τὴν αὔξησιν , ἀλλʼ εὐμενῶς προσδέχεσθαι καὶ παρέχειν τοῖς ἀντιλαμβανομένοις καὶ προσπλεκομένοις ἑαυτὸν ὀρθοῦντα καὶ χειραγωγοῦντα καὶ τρέφοντα μὴ μόνον ὑφηγήσεσι καὶ συμβουλίαις ἀγαθαῖς , ἀλλὰ καὶ παραχωρήσεσι πολιτευμάτων τιμὴν ἐχόντων καὶ δόξαν ἤ τινας ὑπουργίας ἀβλαβεῖς μὲν ἡδείας δὲ τοῖς πολλοῖς καὶ πρὸς χάριν ἐσομένας · ὅσα δʼ ἐστὶν ἀντίτυπα καὶ προσάντη καὶ καθάπερ , τὰ φάρμακα δάκνει παραχρῆμα καὶ λυπεῖ τὸ δὲ καλὸν καὶ λυσιτελὲς ὕστερον ἀποδίδωσι , μὴ τοὺς νέους ἐπὶ ταῦτα προσάγοντα μηδʼ ὑποβάλλοντα θορύβοις , ὄχλων ἀγνωμονούντων ἀήθεις ὄντας , ἀλλʼ αὐτὸν ἐκδεχόμενον τὰς ὑπὲρ τῶν συμφερόντων ἀπεχθείας · τούτῳ γὰρ εὐνουστέρους τε ποιήσει τοὺς νέους καὶ προθυμοτέρους ἐν ταῖς ἄλλαις ὑπηρεσίαις .
Lemmas: οὗτος γάρ ὁ πάθος οὐδείς χρόνος πρέπω ἡλικία , ὅμως ἐν νέος εὐπορέω χρηστός ὄνομα , ἅμιλλα καί ζῆλος καί φιλοτιμία προσαγορεύω , ἐν δέ πρεσβύτης παντελής ἄωρος εἰμί καί ἄγριος καί ἀγεννής . διό δέω πόρρω ὁ φθονέω εἰμί ὁ πολιτικός γέρων , μή καθά ὁ βάσκανος γεράνδρυον ὁ παραβλαστάνω καί ὑποφύω σαφής ἀφαιρέω καί κολούω ὁ βλάστη καί , ὁ αὔξησις , ἀλλά εὐμενής προσδέχομαι καί παρέχω ὁ ἀντιλαμβάνω καί προσπλέκω ἑαυτοῦ ὀρθόω καί χειραγωγέω καί τρέφω μή μόνος ὑφήγησις καί συμβουλία ἀγαθός , ἀλλά καί παραχώρησις πολίτευμα τιμή ἔχω καί δόξα ἤ τις ὑπουργία ἀβλαβής μέν ἡδύς δέ ὁ πολύς καί πρός χάρις εἰμί · ὅσος δέ εἰμί ἀντίτυπος καί προσάντης καί καθά , ὁ φάρμακον δάκνω παραχρῆμα καί λυπέω ὁ δέ καλός καί λυσιτελής ὕστερον ἀποδίδωμι , μή ὁ νέος ἐπί οὗτος προσάγω μηδέ ὑποβάλλω θόρυβος , ὄχλος ἀγνωμονέω ἀήθης εἰμί , ἀλλά αὐτός ἐκδέχομαι ὁ ὑπέρ ὁ συμφέρω ἀπέχθεια · οὗτος γάρ εὔνους τε ποιέω ὁ νέος καί πρόθυμος ἐν ὁ ἄλλος ὑπηρεσία .
plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 28
οὕτω διὰ πολλῶν τρόπων τῆς πολιτείας οὐδὲν ἀποκωλύει τοὺς γέροντας ὠφελεῖν τὸ κοινὸν ἀπὸ τῶν βελτίστων , λόγου καὶ γνώμης καὶ παρρησίας καὶ φροντίδος πινυτῆς , ὡς δὴ ποιηταὶ λέγουσιν . οὐ γὰρ αἱ χεῖρες ἡμῶν οὐδʼ οἱ πόδες , οὐδʼ ἡ τοῦ σώματος ῥώμη κτῆμα καὶ μέρος ἐστὶ τῆς πόλεως μόνον , ἀλλὰ πρῶτον ἡ ψυχὴ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς κάλλη , δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ φρόνησις ὧν ὀψὲ καὶ βραδέως τὸ οἰκεῖον ἀπολαμβανόντων , ἄτοπόν ἐστι τὴν μὲν οἰκίαν καὶ τὸν ἀγρὸν ἀπολαύειν καὶ τὰ λοιπὰ χρήματα καὶ κτήματα , κοινῇ δὲ τῇ πατρίδι καὶ τοῖς πολίταις μηκέτι χρησίμους εἶναι διὰ τὸν . χρόνον , οὐ τοσοῦτον τῶν ὑπηρετικῶν παραιρούμενον δυνάμεων , ὅσον ταῖς ἡγεμονικαῖς καὶ πολιτικαῖς προστίθησι . διὸ καὶ τῶν Ἑρμῶν τοὺς πρεσβυτέρους ἄχειρας καὶ ἄποδας ἐντεταμένους δὲ τοῖς μορίοις δημιουργοῦσιν , αἰνιττόμενοι τῶν γερόντων ἐλάχιστα δεῖσθαι διὰ τοῦ σώματος ἐνεργούντων , ἐὰν τὸν λόγον ἐνεργόν , ὡς προσήκει , καὶ γόνιμον ἔχωσιν .
Lemmas: οὕτως διά πολύς τρόπος ὁ πολιτεία οὐδείς ἀποκωλύω ὁ γέρων ὠφελέω ὁ κοινός ἀπό ὁ ἀγαθός , λόγος καί γνώμη καί παρρησία καί φροντίς πινυτός , ὡς δή ποιητής λέγω . οὐ γάρ ὁ χείρ ἐγώ οὐδέ ὁ πούς , οὐδέ ὁ ὁ σῶμα ῥώμη κτῆμα καί μέρος εἰμί ὁ πόλις μόνος , ἀλλά πρῶτος ὁ ψυχή καί ὁ ὁ ψυχή κάλλος , δικαιοσύνη καί σωφροσύνη καί φρόνησις ὅς ὀψέ καί βραδύς ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω , ἄτοπος εἰμί ὁ μέν οἰκία καί ὁ ἀγρός ἀπολαύω καί ὁ λοιπός χρῆμα καί κτῆμα , κοινῇ δέ ὁ πατρίς καί ὁ πολίτης μηκέτι χρήσιμος εἰμί διά ὁ . χρόνος , οὐ τοσοῦτος ὁ ὑπηρετικός παραλέγω δύναμις , ὅσος ὁ ἡγεμονικός καί πολιτικός προστίθημι . διό καί ὁ Ἑρμῆς ὁ πρέσβυς ἄχειρ καί ἄπους ἐντείνω δέ ὁ μόριον δημιουργέω , αἰνίσσομαι ὁ γέρων ἐλαχύς δέω διά ὁ σῶμα ἐνεργέω , ἐάν ὁ λόγος ἐνεργός , ὡς προσήκω , καί γόνιμος ἔχω .