plutarchus.seni-respublica-gerenda-sit-783b-797f 26
παρὰ πάντα δὲ ταῦτα χρὴ μνημονεύειν , ὡς οὐκ ἔστι πολιτεύεσθαι μόνον τὸ ἄρχειν καὶ πρε σβεύειν καὶ μέγα βοᾶν ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ περὶ τὸ βῆμα βακχεύειν λέγοντας ἢ γράφοντας , ἃ οἱ πολλοὶ τοῦ πολιτεύεσθαι νομίζουσιν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ φιλοσοφεῖν τοὺς ἀπὸ τοῦ δίφρου διαλεγομένους καὶ σχολὰς ἐπὶ βιβλίοις περαίνοντας · ἡ δὲ συνεχὴς ἐν ἔργοις καὶ πράξεσιν ὁρωμένη καθʼ ἡμέραν ὁμαλῶς πολιτεία καὶ φιλοσοφία λέληθεν αὐτούς . καὶ γὰρ τοὺς ἐν ταῖς στοαῖς ἀνακάμπτοντας περιπατεῖν φασιν , ὡς ἔλεγε Δικαίαρχος , οὐκέτι δὲ τοὺς εἰς ἀγρὸν ἢ πρὸς φίλον βαδίζοντας . ὅμοιον δʼ ἐστὶ τῷ φιλοσοφεῖν τὸ πολιτεύεσθαι . Σωκράτης γοῦν οὔτε βάθρα θεὶς οὔτʼ εἰς θρόνον καθίσας οὔθʼ ὥραν διατριβῆς ἢ περιπάτου τοῖς γνωρίμοις τεταγμένην φυλάττων , ἀλλὰ καὶ συμπαίζων , ὅτε τύχοι , καὶ συμπίνων καὶ συστρατευόμενος ἐνίοις καὶ συναγοράζων , τέλος δὲ καὶ δεδεμένος καὶ πίνων τὸ φάρμακον , ἐφιλοσόφει πρῶτος ἀποδείξας τὸν βίον ἅπαντι χρόνῳ καὶ μέρει καὶ πάθεσι καὶ πράγμασιν ἁπλῶς ἅπασι φιλοσοφίαν δεχόμενον . οὕτω δὴ διανοητέον καὶ περὶ πολιτείας , ὡς τοὺς μὲν ἀνοήτους , οὐδʼ ὅταν στρατηγῶσιν ἢ γραμματεύωσιν ἢ δημηγορῶσι , πολιτευομένους ἀλλʼ ὀχλοκοποῦντας ἢ πανηγυρίζοντας στασιάζοντας ἢ λειτουργοῦντας ἀναγκαίως · τὸν δὲ κοινωνικὸν καὶ φιλάνθρωπον καὶ φιλόπολιν καὶ κηδεμονικὸν καὶ πολιτικὸν ἀληθῶς , κἂν μηδέποτε τὴν χλαμύδα περί ; θηται , πολιτευόμενον ἀεὶ τῷ παρορμᾶν τοὺς δυναμένους , ὑφηγεῖσθαι τοῖς δεομένοις , συμπαρεῖναι τοῖς βουλευομένοις , διατρέπειν τοὺς κακοπραγμονοῦντας , ἐπιρρωννύναι τοὺς εὐγνώμονας , φανερὸν εἶναι μὴ παρέργως προσέχοντα τοῖς κοινοῖς μηδʼ ὅπου σπουδή τις ἢ παράκλησις διὰ τὸ πρωτεῖον εἰς τὸ θέατρον βαδίζοντα καὶ τὸ βουλευτήριον , ἄλλως δὲ διαγωγῆς χάριν ὡς ἐπὶ θέαν ἢ ἀκρόασιν , ὅταν ἐπέλθῃ , παραγιγνόμενον , ἀλλά , κἂν μὴ παραγένηται τῷ σώματι , παρόντα τῇ γνώμῃ καὶ τῷ πυνθάνεσθαι τὰ μὲν ἀποδεχόμενον τοῖς δὲ δυσκολαίνοντα τῶν πραττομένων .
Lemmas: παρά πᾶς δέ οὗτος χρή μνημονεύω , ὡς οὐ εἰμί πολιτεύω μόνος ὁ ἄρχω καί πρώ σβέννυμι καί μέγας βοάω ἐν ἐκκλησία καί περί ὁ βῆμα Βακχεύω λέγω ἤ γράφω , ὅς ὁ πολύς ὁ πολιτεύω νομίζω , ὥσπερ ἀμέλει καί φιλοσοφέω ὁ ἀπό ὁ δίφρος διαλέγω καί σχολή ἐπί βιβλίον περαίνω · ὁ δέ συνεχής ἐν ἔργον καί πρᾶξις ὁράω κατά ἡμέρα ὁμαλής πολιτεία καί φιλοσοφία λανθάνω αὐτός . καί γάρ ὁ ἐν ὁ στοά ἀνακάμπτω περιπατέω φημί , ὡς λέγω Δικαίαρχος , οὐκέτι δέ ὁ εἰς ἀγρός ἤ πρός φίλος βαδίζω . ὅμοιος δέ εἰμί ὁ φιλοσοφέω ὁ πολιτεύω . Σωκράτης γοῦν οὔτε βάθρον τίθημι οὔτε εἰς θρόνος καθίζω οὔτε ὥρα διατριβή ἤ περίπατος ὁ γνώριμος τάσσω φυλάσσω , ἀλλά καί συμπαίζω , ὅτε τυγχάνω , καί συμπίνω καί συστρατεύω ἔνιοι καί συναγοράζω , τέλος δέ καί δέω καί πίνω ὁ φάρμακον , φιλοσοφέω πρῶτος ἀποδείκνυμι ὁ βίος ἅπας χρόνος καί μέρος καί πάθος καί πρᾶγμα ἁπλῶς ἅπας φιλοσοφία δέχομαι . οὕτως δή διανοητέον καί περί πολιτεία , ὡς ὁ μέν ἀνόητος , οὐδέ ὅταν στρατηγέω ἤ γραμματεύω ἤ δημηγορέω , πολιτεύω ἀλλά ὀχλοκοπέω ἤ πανηγυρίζω στασιάζω ἤ λειτουργέω ἀναγκαῖος · ὁ δέ κοινωνικός καί φιλάνθρωπος καί φιλόπολις καί κηδεμονικός καί πολιτικός ἀληθής , ἐάν μηδέποτε ὁ χλαμύς περί ; τίθημι , πολιτεύω ἀεί ὁ παρορμάω ὁ δύναμαι , ὑφηγέομαι ὁ δέω , συμπάρειμι ὁ βουλεύω , διατρέπω ὁ κακοπραγμονέω , ἐπιρρώννυμι ὁ εὐγνώμων , φανερός εἰμί μή πάρεργος προσέχω ὁ κοινός μηδέ ὅπου σπουδή τις ἤ παράκλησις διά ὁ πρωτεῖον εἰς ὁ θέατρον βαδίζω καί ὁ βουλευτήριον , ἄλλος δέ διαγωγή χάριν ὡς ἐπί θέα ἤ ἀκρόασις , ὅταν ἐπέρχομαι , παραγίγνομαι , ἀλλά , ἐάν μή παραγίγνομαι ὁ σῶμα , πάρειμι ὁ γνώμη καί ὁ πυνθάνομαι ὁ μέν ἀποδέχομαι ὁ δέ δυσκολαίνω ὁ πράσσω .