ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.romulus 25.2
τὸ δʼ οὐκ ἄδικον ἦν μόνον , ἀλλὰ καὶ γελοῖον , ὅτι κινδυνεύουσι τότε καὶ πολεμουμένοις οὐ προσαμύναντες , ἀλλʼ ἐάσαντες ἀπολέσθαι τοὺς ἄνδρας , οἰκίας καὶ γῆν ἀπαιτοῖεν ἄλλων ἐχόντων . καθυβρισθέντες οὖν ὑπὸ τοῦ Ῥωμύλου [ ἐν ] ταῖς ἀποκρίσεσι , δίχα διεῖλον ἑαυτούς , καὶ τῷ μὲν ἐπέκειντο τῷ Φιδηνατῶν στρατεύματι , τῷ δὲ πρὸς Ῥωμύλον ἀπήντων . πρὸς μὲν οὖν Φιδήναις δισχιλίους Ῥωμαίων κρατήσαντες ἀπέκτειναν , ὑπὸ Ῥωμύλου δὲ νικηθέντες ὑπὲρ ὀκτακισχιλίους ἀπέβαλον .
Lemmas: ὁ δέ οὐ ἄδικος εἰμί μόνος , ἀλλά καί γέλοιος , ὅτι κινδυνεύω τότε καί πολεμέω οὐ προσαμύνω , ἀλλά ἐάω ἀπόλλυμι ὁ ἀνήρ , οἰκία καί γῆ ἀπαιτέω ἄλλος ἔχω . καθυβρίζω οὖν ὑπό ὁ Ῥωμύλος [ ἐν ] ὁ ἀπόκρισις , δίχα διαιρέω ἑαυτοῦ , καί ὁ μέν ἐπίκειμαι ὁ Φιδηνάτης στράτευμα , ὁ δέ πρός Ῥωμύλος ἀπαντάω . πρός μέν οὖν Φιδῆναι δισχίλιοι Ῥωμαῖος κρατέω ἀποκτείνω , ὑπό Ῥωμύλος δέ νικάω ὑπέρ ὀκτακισχίλιοι ἀποβάλλω .
plutarchus.romulus 25.3
αὖθις δὲ περὶ Φιδήνην ἐμαχέσαντο , καὶ τὸ μὲν πλεῖστον ἔργον αὐτοῦ Ῥωμύλου γενέσθαι , τέχνην τε μετὰ τόλμης πᾶσαν ἐπιδειξαμένου , ῥώμῃ τε καὶ ποδωκείᾳ πολὺ δόξαντος ἀνθρωπίνης κρείττονι κεχρῆσθαι , πάντες ὁμολογοῦσι , τὸ δʼ ὑπʼ ἐνίων λεγόμενον κομιδῇ μυθῶδές ἐστι , μᾶλλον δʼ ὅλως ἄπιστον , ὅτι μυρίων καὶ τετρακισχιλίων πεσόντων ὑπερημίσεις ἦσαν οὓς αὐτὸς ἰδίᾳ χειρὶ Ῥωμύλος ἔκτεινεν , ὅπου καὶ Μεσσήνιοι κόμπῳ χρήσασθαι δοκοῦσι περὶ Ἀριστομένους λέγοντες , ὡς τρὶς ἑκατομφόνια θύσειεν ἀπὸ Λακεδαιμονίων .
Lemmas: αὖθις δέ περί Φιδήνη μάχομαι , καί ὁ μέν πολύς ἔργον αὐτός Ῥωμύλος γίγνομαι , τέχνη τε μετά τόλμα πᾶς ἐπιδείκνυμι , ῥώμη τε καί ποδώκεια πολύς δοκέω ἀνθρώπινος κρατύς χράω , πᾶς ὁμολογέω , ὁ δέ ὑπό ἔνιοι λέγω κομιδῇ μυθώδης εἰμί , μάλα δέ ὅλος ἄπιστος , ὅτι μυρίος καί τετρακισχίλιοι πίπτω ὑπερήμισυς εἰμί ὅς αὐτός ἴδιος χείρ Ῥωμύλος κτείνω , ὅπου καί Μεσσήνιος κόμπος χράω δοκέω περί Ἀριστομένης λέγω , ὡς τρίς ἑκατομφόνια θύω ἀπό Λακεδαιμόνιος .
plutarchus.romulus 25.4
γενομένης δὲ τῆς τροπῆς , ἀφεὶς φεύγειν τοὺς περιόντας ὁ Ῥωμύλος ἐπʼ αὐτὴν ἐχώρει τὴν πόλιν · οἱ δʼ οὐκ ἠνέσχοντο μεγάλης συμφορᾶς γενομένης , ἀλλὰ δεηθέντες ὁμολογίαν ἐποιήσαντο καὶ φιλίαν εἰς ἔτη ἑκατόν , χώραν τε πολλὴν προέμενοι τῆς ἑαυτῶν , ἣν Σεπτεμπάγιον καλοῦσιν , ὅπερ ἐστὶν ἑπταμόριον , καὶ τῶν παρὰ τὸν ποταμὸν ἐκστάντες ἁλοπηγίων , καὶ πεντήκοντα τῶν ἀρίστων ὁμήρους ἐγχειρίσαντες .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ τροπή , ἀφίημι φεύγω ὁ περίειμι ὁ Ῥωμύλος ἐπί αὐτός χωρέω ὁ πόλις · ὁ δέ οὐ ἀνέχω μέγας συμφορά γίγνομαι , ἀλλά δέω ὁμολογία ποιέω καί φιλία εἰς ἔτος ἑκατόν , χώρα τε πολύς προίημι ὁ ἑαυτοῦ , ὅς Σεπτεμπάγιον καλέω , ὅς εἰμί ἑπταμόριον , καί ὁ παρά ὁ ποταμός ἐξίστημι ἁλοπήγιον , καί πεντήκοντα ὁ ἀγαθός ὅμηρος ἐγχειρίζω .
plutarchus.romulus 25.5
ἐθριάμβευσε δὲ καὶ ἀπὸ τούτων εἰδοῖς Ὀκτωβρίαις , ἄλλους τε πολλοὺς αἰχμαλώτους ἔχων καὶ τὸν ἡγεμόνα τῶν Βηίων , ἄνδρα πρεσβύτην , ἀφρόνως δόξαντα καὶ παρʼ ἡλικίαν ἀπείρως τοῖς πράγμασι κεχρῆσθαι . διὸ καὶ νῦν ἔτι θύοντες ἐπινίκια , γέροντα μὲν ἄγουσι διʼ ἀγορᾶς εἰς Καπιτώλιον ἐν περιπορφύρῳ , βοῦλλαν αὐτῷ παιδικὴν άψαντες , κηρύττει δʼ ὁ κῆρυξ Σαρδιανοὺς ὠνίους . Τυρρηνοὶ γὰρ ἄποικοι Σαρδιανῶν λέγονται , Τυρρηνικὴ δὲ πόλις οἱ Οὐήϊοι .
Lemmas: θριαμβεύω δέ καί ἀπό οὗτος εἰδοί Ὀκτωβρία , ἄλλος τε πολύς αἰχμάλωτος ἔχω καί ὁ ἡγεμών ὁ Vειι , ἀνήρ πρεσβύτης , ἀφρόνως δοκέω καί παρά ἡλικία ἄπειρος ὁ πρᾶγμα χράω . διό καί νῦν ἔτι θύω ἐπινίκιος , γέρων μέν ἄγω διά ἀγορά εἰς Καπετώλιον ἐν περιπόρφυρος , βοῦλλα αὐτός παιδικός άβω , κηρύσσω δέ ὁ κῆρυξ Σάρδεις ὤνιος . Τυρρηνός γάρ ἄποικος Σαρδιανός λέγω , Τυρρηνικός δέ πόλις ὁ Οὐηΐοι .
plutarchus.romulus 26.1
τοῦτον ἔσχατον πόλεμον ὁ Ῥωμύλος ἐπολέμησεν . εἶθʼ ὃ πολλοί , μᾶλλον δὲ πλὴν ὀλίγων πάσχουσι πάντες οἱ μεγάλαις καὶ παραλόγοις ἀρθέντες εὐτυχίαις εἰς δύναμιν καὶ ὄγκον , οὐδʼ αὐτὸς διέφυγε παθεῖν , ἀλλʼ ἐκτεθαρρηκὼς τοῖς πράγμασι καὶ βαρυτέρῳ φρονήματι χρώμενος , ἐξίστατο τοῦ δημοτικοῦ , καὶ παρήλλαττεν εἰς μοναρχίαν ἐπαχθῆ καὶ λυποῦσαν ἀπὸ τοῦ σχήματος πρῶτον ᾧ κατεσχημάτιζεν ἑαυτόν .
Lemmas: οὗτος ἔσχατος πόλεμος ὁ Ῥωμύλος πολεμέω . εἶτα ὅς πολύς , μάλα δέ πλήν ὀλίγος πάσχω πᾶς ὁ μέγας καί παράλογος ἀραρίσκω εὐτυχία εἰς δύναμις καί ὄγκος , οὐδέ αὐτός διαφεύγω πάσχω , ἀλλά ἐκθαρρέω ὁ πρᾶγμα καί βαρύς φρόνημα χράω , ἐξίστημι ὁ δημοτικός , καί παραλλάσσω εἰς μοναρχία ἐπαχθής καί λυπέω ἀπό ὁ σχῆμα πρῶτος ὅς κατασχηματίζω ἑαυτοῦ .
plutarchus.romulus 26.2
ἁλουργῆ μὲν γὰρ ἐνεδύετο χιτῶνα καὶ τήβεννον ἐφόρει περιπόρφυρον , ἐν θρόνῳ δʼ ἀνακλίτῳ καθήμενος ἐχρημάτιζεν . ἦσαν δὲ περὶ αὐτὸν ἀεὶ τῶν νέων οἱ καλούμενοι Κέλερες ἀπὸ τῆς περὶ τὰς ὑπουργίας ὀξύτητος . ἐβάδιζον δὲ πρόσθεν ἕτεροι βακτηρίαις ἀνείργοντες τὸν ὄχλον , ὑπεζωσμένοι δʼ ἱμάντας ὥστε συνδεῖν εὐθὺς οὓς προστάξειε .
Lemmas: ἁλουργής μέν γάρ ἐνδύω χιτών καί τήβεννος φορέω περιπόρφυρος , ἐν θρόνος δέ ἀνάκλιτος κάθημαι χρηματίζω . εἰμί δέ περί αὐτός ἀεί ὁ νέος ὁ καλέω Κέλερ ἀπό ὁ περί ὁ ὑπουργία ὀξύτης . βαδίζω δέ πρόσθεν ἕτερος βακτηρία ἀνείργω ὁ ὄχλος , ὑποζώννυμι δέ ἱμάς ὥστε συνδέω εὐθύς ὅς προστάσσω .
plutarchus.romulus 26.3
τὸ δὲ δῆσαι Λατῖνοι πάλαι μὲν λιγᾶρε , νῦν δʼ ἀλλιγᾶρε καλοῦσιν · ὅθεν οἵ τε ῥαβδοῦχοι λικτώρεις αἵ τε ῥάβδοι βάκιλα καλοῦνται διὰ τὸ χρῆσθαι τότε βακτηρίαις . εἰκὸς δὲ λικτώρεις ἐντιθεμένου τοῦ κάππα νῦν ὀνομάζεσθαι , πρότερον [ γὰρ ] λιτώρεις , ἑλληνιστὶ δὲ λειτουργοὺς ὄντας · λήιτον γὰρ τὸ δημόσιον ἔτι νῦν Ἕλληνες καὶ λαὸν τὸ πλῆθος ὀνομάζουσιν .
Lemmas: ὁ δέ δέω Λατῖνος πάλαι μέν λιγᾶρε , νῦν δέ ἀλλιγᾶρε καλέω · ὅθεν ὁ τε ῥαβδοῦχος λικτῶρυς ὁ τε ῥάβδος βάκϊλα καλέω διά ὁ χράω τότε βακτηρία . ἔοικα δέ λίκτωρυς ἐντίθημι ὁ κάππα νῦν ὀνομάζω , πρότερος [ γάρ ] λίτωρις , ἑλληνιστί δέ λειτουργός εἰμί · λήϊτον γάρ ὁ δημόσιος ἔτι νῦν Ἕλλην καί λαός ὁ πλῆθος ὀνομάζω .
plutarchus.romulus 27.1
ἐπεὶ δὲ τοῦ πάππου Νομήτορος ἐν Ἄλβῃ τελευτήσαντος , αὐτῷ βασιλεύειν προσῆκον , εἰς μέσον ἔθηκε τὴν πολιτείαν δημαγωγῶν , καὶ κατʼ ἐνιαυτὸν ἀπεδείκνυεν ἄρχοντα τοῖς Ἀλβανοῖς , ἐδίδαξε δὲ καὶ τοὺς ἐν Ῥώμῃ δυνατοὺς ἀβασίλευτον ζητεῖν καὶ αὐτόνομον πολιτείαν , ἀρχομένους ἐν μέρει καὶ ἄρχοντας . οὐδὲ γὰρ οἱ καλούμενοι πατρίκιοι πραγμάτων μετεῖχον , ἀλλʼ ὄνομα καὶ σχῆμα περιῆν ἔντιμον αὐτοῖς , ἔθους ἕνεκα μᾶλλον ἢ γνώμης ἀθροιζομένοις εἰς τὸ βουλευτήριον ·
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ πάππης Νομήτωρ ἐν Ἄλβα τελευτάω , αὐτός βασιλεύω προσήκω , εἰς μέσος τίθημι ὁ πολιτεία δημαγωγέω , καί κατά ἐνιαυτός ἀποδείκνυμι ἄρχω ὁ Ἀλβανός , διδάσκω δέ καί ὁ ἐν Ῥώμη δυνατός ἀβασίλευτος ζητέω καί αὐτόνομος πολιτεία , ἄρχω ἐν μέρος καί ἄρχω . οὐδέ γάρ ὁ καλέω πατρίκιος πρᾶγμα μετέχω , ἀλλά ὄνομα καί σχῆμα περίειμι ἔντιμος αὐτός , ἔθος ἕνεκα μάλα ἤ γνώμη ἀθροίζω εἰς ὁ βουλευτήριον ·
plutarchus.romulus 27.2
εἶτα σιγῇ προστάττοντος ἠκροῶντο , καὶ τῷ πρότεροι τὸ δεδογμένον ἐκείνῳ πυθέσθαι τῶν πολλῶν πλέον ἔχοντες ἀπηλλάττοντο . καὶ τἆλλα μὲν ἦν ἐλάττονα · τῆς δὲ γῆς τὴν δορίκτητον αὐτὸς ἐφʼ ἑαυτοῦ δασάμενος τοῖς στρατιώταις , καὶ τοὺς ὁμήρους τοῖς Βηίοις ἀποδούς , οὔτε πεισθέντων οὔτε βουλομένων ἐκείνων , ἔδοξε κομιδῇ τὴν γερουσίαν προπηλακίζειν .
Lemmas: εἶτα σιγή προστάσσω ἀκροάομαι , καί ὁ πρότερος ὁ δοκέω ἐκεῖνος πυνθάνομαι ὁ πολύς πολύς ἔχω ἀπαλλάσσω . καί ἄλλος μέν εἰμί ἐλαχύς · ὁ δέ γῆ ὁ δορίκτητος αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ δατέομαι ὁ στρατιώτης , καί ὁ ὅμηρος ὁ Vειι ἀποδίδωμι , οὔτε πείθω οὔτε βούλομαι ἐκεῖνος , δοκέω κομιδῇ ὁ γερουσία προπηλακίζω .
plutarchus.romulus 27.3
ὅθεν εἰς ὑποψίαν καὶ διαβολὴν ἐνέπεσε παραλόγως ἀφανισθέντος αὐτοῦ μετʼ ὀλίγον χρόνον . ἠφανίσθη δὲ νώναις Ἰουλίαις ὡς νῦν ὀνομάζουσιν , ὡς δὲ τότε , Κυντιλίαις , οὐδὲν εἰπεῖν βέβαιον οὐδʼ ὁμολογούμενον πυθέσθαι περὶ τῆς τελευτῆς ἀπολιπών , ἀλλʼ ἢ τὸν χρόνον , ὡς προείρηται . δρᾶται γὰρ ἔτι νῦν ὅμοια τῷ τότε πάθει πολλὰ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην .
Lemmas: ὅθεν εἰς ὑποψία καί διαβολή ἐμπίπτω παράλογος ἀφανίζω αὐτός μετά ὀλίγος χρόνος . ἀφανίζω δέ νώναι ιυλια ὡς νῦν ὀνομάζω , ὡς δέ τότε , Κυντιλία , οὐδείς λέγω βέβαιος οὐδέ ὁμολογέω πυνθάνομαι περί ὁ τελευτή ἀπολείπω , ἀλλά ἤ ὁ χρόνος , ὡς προλέγω . δράω γάρ ἔτι νῦν ὅμοιος ὁ τότε πάθος πολύς κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος .
plutarchus.romulus 27.4
οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν τὴν ἀσάφειαν , ὅπου Σκηπίωνος Ἀφρικανοῦ μετὰ δεῖπνον οἴκοι τελευτήσαντος οὐκ ἔσχε πίστιν οὐδʼ ἔλεγχον ὁ τρόπος τῆς τελευτῆς , ἀλλʼ οἱ μὲν αὐτομάτως ὄντα φύσει νοσώδη καμεῖν λέγουσιν , οἱ δʼ αὐτὸν ὑφʼ ἑαυτοῦ φαρμάκοις ἀποθανεῖν , οἱ δὲ τοὺς ἐχθροὺς τὴν ἀναπνοὴν ἀπολαβεῖν αὐτοῦ νύκτωρ παρεισπεσόντας .
Lemmas: οὐ δέω δέ θαυμάζω ὁ ἀσάφεια , ὅπου Σκηπίων Ἀφρικανός μετά δεῖπνον οἴκοι τελευτάω οὐ ἔχω πίστις οὐδέ ἔλεγχος ὁ τρόπος ὁ τελευτή , ἀλλά ὁ μέν αὐτόματος εἰμί φύσις νοσώδης κάμνω λέγω , ὁ δέ αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ φάρμακον ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ὁ ἐχθρός ὁ ἀναπνοή ἀπολαμβάνω αὐτός νύκτωρ παρεισπίπτω .
plutarchus.romulus 27.5
καίτοι Σκηπίων ἔκειτο νεκρὸς ἐμφανὴς ἰδεῖν πᾶσι , καὶ τὸ σῶμα παρεῖχε πᾶσιν ὁρώμενον ὑποψίαν τινὰ τοῦ πάθους καὶ κατανόησιν · Ῥωμύλου δʼ ἄφνω μεταλλάξαντος οὔτε μέρος ὤφθη σώματος οὔτε λείψανον ἐσθῆτος . ἀλλʼ οἱ μὲν εἴκαζον ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Ἡφαίστου τοὺς βουλευτὰς ἐπαναστάντας αὐτῷ καὶ διαφθείραντας , νείμαντας τὸ σῶμα καὶ μέρος ἕκαστον ἐνθέμενον εἰς τὸν κόλπον ἐξενεγκεῖν ·
Lemmas: καίτοι Σκιπίων κεῖμαι νεκρός ἐμφανής ὁράω πᾶς , καί ὁ σῶμα παρέχω πᾶς ὁράω ὑποψία τις ὁ πάθος καί κατανόησις · Ῥωμύλος δέ ἄφνω μεταλλάσσω οὔτε μέρος ὁράω σῶμα οὔτε λείψανον ἐσθής . ἀλλά ὁ μέν εἰκάζω ἐν ὁ ἱερός ὁ Ἥφαιστος ὁ βουλευτής ἐπανίστημι αὐτός καί διαφθείρω , νέμω ὁ σῶμα καί μέρος ἕκαστος ἐντίθημι εἰς ὁ κόλπος ἐκφέρω ·
plutarchus.romulus 27.6
ἕτεροι δʼ οἴονται μήτʼ ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Ἡφαίστου μήτε μόνων τῶν βουλευτῶν παρόντων γενέσθαι τὸν ἀφανισμόν , ἀλλὰ τυχεῖν μὲν ἔξω περὶ τὸ καλούμενον αἰγὸς [ ἢ ζορκὸς ] ἕλος ἐκκλησίαν ἄγοντα τὸν Ῥωμύλον , ἄφνω δὲ θαυμαστὰ καὶ κρείττονα λόγου περὶ τὸν ἀέρα πάθη γενέσθαι καὶ μεταβολὰς ἀπίστους · τοῦ μὲν γὰρ ἡλίου τὸ φῶς ἐκλιπεῖν , νύκτα δὲ κατασχεῖν οὐ πρᾳεῖαν οὐδʼ ἥσυχον , ἀλλὰ βροντάς τε δεινὰς καὶ πνοὰς ἀνέμων ζάλην ἐλαυνόντων πανταχόθεν ἔχουσαν ·
Lemmas: ἕτερος δέ οἴομαι μήτε ἐν ὁ ἱερός ὁ Ἥφαιστος μήτε μόνος ὁ βουλευτής πάρειμι γίγνομαι ὁ ἀφανισμός , ἀλλά τυγχάνω μέν ἔξω περί ὁ καλέω αἴξ [ ἤ ζωρκός ] ἕλος ἐκκλησία ἄγω ὁ Ῥωμύλος , ἄφνω δέ θαυμαστός καί κρατύς λόγος περί ὁ ἀήρ πάθος γίγνομαι καί μεταβολή ἄπιστος · ὁ μέν γάρ ἥλιος ὁ φάος ἐκλείπω , νύξ δέ κατέχω οὐ πρᾶος οὐδέ ἥσυχος , ἀλλά βροντή τε δεινός καί πνοή ἄνεμος ζάλη ἐλαύνω πανταχόθεν ἔχω ·
plutarchus.romulus 27.7
ἐν δὲ τούτῳ τὸν μὲν πολὺν ὄχλον σκεδασθέντα φυγεῖν , τοὺς δὲ δυνατοὺς συστραφῆναι μετʼ ἀλλήλων · ἐπεὶ δʼ ἔληξεν ἡ ταραχὴ καὶ τὸ φῶς ἐξέλαμψε , καὶ τῶν πολλῶν εἰς ταὐτὸ πάλιν συνερχομένων ζήτησις ἦν τοῦ βασιλέως καὶ πόθος , οὐκ ἐᾶν τοὺς δυνατοὺς ἐξετάζειν οὐδὲ πολυπραγμονεῖν , ἀλλὰ τιμᾶν παρακελεύεσθαι πᾶσι καὶ σέβεσθαι Ῥωμύλον , ὡς ἀνηρπασμένον εἰς θεοὺς καὶ θεὸν εὐμενῆ γενησόμενον αὐτοῖς ἐκ χρηστοῦ βασιλέως .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος ὁ μέν πολύς ὄχλος σκεδάννυμι φεύγω , ὁ δέ δυνατός συστρέφω μετά ἀλλήλων · ἐπεί δέ λήγω ὁ ταραχή καί ὁ φάος ἐκλάμπω , καί ὁ πολύς εἰς αὐτός πάλιν συνέρχομαι ζήτησις εἰμί ὁ βασιλεύς καί πόθος , οὐ ἐάω ὁ δυνατός ἐξετάζω οὐδέ πολυπραγμονέω , ἀλλά τιμάω παρακελεύομαι πᾶς καί σέβω Ῥωμύλος , ὡς ἀναρπάζω εἰς θεός καί θεός εὐμενής γίγνομαι αὐτός ἐκ χρηστός βασιλεύς .
plutarchus.romulus 27.8
τοὺς μὲν οὖν πολλοὺς ταῦτα πειθομένους καὶ χαίροντας ἀπαλλάττεσθαι , μετʼ ἐλπίδων ἀγαθῶν προσκυνοῦντας · εἶναι δέ τινας οἳ τὸ πρᾶγμα πικρῶς καὶ δυσμενῶς ἐξελέγχοντες ἐτάραττον τοὺς πατρικίους καὶ διέβαλλον , ὡς ἀβέλτερα τὸν δῆμον ἀναπείθοντας , αὐτοὺς δὲ τοῦ βασιλέως αὐτόχειρας ὄντας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολύς οὗτος πείθω καί χαίρω ἀπαλλάσσω , μετά ἐλπίς ἀγαθός προσκυνέω · εἰμί δέ τις ὅς ὁ πρᾶγμα πικρός καί δυσμενής ἐξελέγχω ταράσσω ὁ πατρίκιος καί διαβάλλω , ὡς ἀβέλτερος ὁ δῆμος ἀναπείθω , αὐτός δέ ὁ βασιλεύς αὐτόχειρ εἰμί .
plutarchus.romulus 28.1
οὕτως οὖν ἄνδρα τῶν πατρικίων γένει πρῶτον ἤθει τε δοκιμώτατον αὐτῷ τε Ῥωμύλῳ πιστὸν καὶ συνήθη , τῶν ἀπʼ Ἄλβης ἐποίκων , Ἰούλιον Πρόκλον , εἰς ἀγορὰν παρελθόντα καὶ τῶν ἁγιωτάτων ἔνορκον ἱερῶν ἁψάμενον εἰπεῖν ἐν πᾶσιν , ὡς ὁδὸν αὐτῷ βαδίζοντι Ῥωμύλος ἐξ ἐναντίας προσιὼν φανείη , καλὸς μὲν ὀφθῆναι καὶ μέγας ὡς οὔποτε πρόσθεν , ὅπλοις δὲ λαμπροῖς καὶ φλέγουσι κεκοσμημένος .
Lemmas: οὕτως οὖν ἀνήρ ὁ πατρίκιος γένος πρῶτος ἦθος τε δόκιμος αὐτός τε Ῥωμύλος πιστός καί συνήθης , ὁ ἀπό Ἄλβα ἔποικος , Ἰούλιος Πρόκλος , εἰς ἀγορά παρέρχομαι καί ὁ ἅγιος ἔνορκος ἱερός ἅπτω λέγω ἐν πᾶς , ὡς ὁδός αὐτός βαδίζω Ῥωμύλος ἐκ ἐναντίος προσέρχομαι φαίνω , καλός μέν ὁράω καί μέγας ὡς οὔποτε πρόσθεν , ὅπλον δέ λαμπρός καί φλέγω κοσμέω .
plutarchus.romulus 28.2
αὐτὸς μὲν οὖν ἐκπλαγεὶς πρὸς τὴν ὄψιν ὦ βασιλεῦ , φάναι , τί δὴ παθὼν ἢ διανοηθείς , ἡμᾶς μὲν ἐν αἰτίαις πεποίηκας ἀδίκοις καὶ πονηραῖς , πᾶσαν δὲ τὴν πόλιν ὀρφανὴν ἐν μυρίῳ πένθει προλέλοιπας ; ἐκεῖνον δʼ ἀποκρίνασθαι · θεοῖς ἔδοξεν ὦ Πρόκλε τοσοῦτον ἡμᾶς γενέσθαι μετʼ ἀνθρώπων χρόνον , ἐκεῖθεν ὄντας , καὶ πόλιν ἐπʼ ἀρχῇ καὶ δόξῃ μεγίστῃ κτίσαντας , αὖθις οἰκεῖν οὐρανόν . ἀλλὰ χαῖρε καὶ φράζε Ῥωμαίοις , ὅτι σωφροσύνην μετʼ ἀνδρείας ἀσκοῦντες ἐπὶ πλεῖστον ἀνθρωπίνης ἀφίξονται δυνάμεως . ἐγὼ δʼ ὑμῖν εὐμενὴς ἔσομαι δαίμων Κυρῖνος .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν ἐκπλήσσω πρός ὁ ὄψις ὦ βασιλεύς , φημί , τίς δή πάσχω ἤ διανοέω , ἐγώ μέν ἐν αἰτία ποιέω ἄδικος καί πονηρός , πᾶς δέ ὁ πόλις ὀρφανός ἐν μυρίος πένθος προλείπω ; ἐκεῖνος δέ ἀποκρίνω · θεός δοκέω ὦ Πρόκλος τοσοῦτος ἐγώ γίγνομαι μετά ἄνθρωπος χρόνος , ἐκεῖθεν εἰμί , καί πόλις ἐπί ἀρχή καί δόξα μέγας κτίζω , αὖθις οἰκέω οὐρανός . ἀλλά χαίρω καί φράζω Ῥωμαῖος , ὅτι σωφροσύνη μετά ἀνδρεία ἀσκέω ἐπί πολύς ἀνθρώπινος ἀφικνέομαι δύναμις . ἐγώ δέ σύ εὐμενής εἰμί δαίμων Κυρῖνος .
plutarchus.romulus 28.3
ταῦτα πιστὰ μὲν εἶναι τοῖς Ῥωμαίοις ἐδόκει διὰ τὸν τρόπον τοῦ λέγοντος καὶ διὰ τὸν ὅρκον · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ δαιμόνιόν τι συνεφάψασθαι πάθος ὅμοιον ἐνθουσιασμῷ · μηδένα γὰρ ἀντειπεῖν , ἀλλὰ πᾶσαν ὑπόνοιαν καὶ διαβολὴν ἀφέντας εὔχεσθαι Κυρίνῳ καὶ θεοκλυτεῖν ἐκεῖνον .
Lemmas: οὗτος πιστός μέν εἰμί ὁ Ῥωμαῖος δοκέω διά ὁ τρόπος ὁ λέγω καί διά ὁ ὅρκος · οὐ μήν ἀλλά καί δαιμόνιον τις συνεφάπτομαι πάθος ὅμοιος ἐνθουσιασμός · μηδείς γάρ ἀντιλέγω , ἀλλά πᾶς ὑπόνοια καί διαβολή ἀφίημι εὔχομαι Κυρῖνος καί θεοκλυτέω ἐκεῖνος .
plutarchus.romulus 28.4
ἔοικε μὲν οὖν ταῦτα τοῖς ὑφʼ Ἑλλήνων περί τʼ Ἀριστέου τοῦ Προικοννησίου καὶ Κλεομήδους τοῦ Ἀστυπαλαιέως μυθολογουμένοις . Ἀριστέαν μὲν γὰρ ἔν τινι κναφείῳ τελευτῆσαί φασι , καὶ τὸ σῶμα μετιόντων αὐτοῦ τῶν φίλων ἀφανὲς οἴχεσθαι · λέγειν δέ τινας εὐθὺς ἐξ ἀποδημίας ἥκοντας ἐντυχεῖν Ἀριστέᾳ τὴν ἐπὶ Κρότωνος πορευομένῳ . Κλεομήδη δὲ ῥώμῃ καὶ μεγέθει σώματος ὑπερφυᾶ γενόμενον , ἔμπληκτόν τε τῷ τρόπῳ καὶ μανικὸν ὄντα , πολλὰ δρᾶν βίαια , καὶ τέλος ἔν τινι διδασκαλείῳ παίδων τὸν ὑπερείδοντα τὴν ὀροφὴν κίονα πατάξαντα τῇ χειρὶ κλάσαι μέσον καὶ τὴν στέγην καταβαλεῖν .
Lemmas: ἔοικα μέν οὖν οὗτος ὁ ὑπό Ἕλλην περί τε Ἀριστέας ὁ Προικοννήσιος καί Κλεομήδης ὁ Ἀστυπαλαιεύς μυθολογέω . Ἀριστέας μέν γάρ ἐν τις κναφεῖον τελευτάω φημί , καί ὁ σῶμα μετέρχομαι αὐτός ὁ φίλος ἀφανής οἴχομαι · λέγω δέ τις εὐθύς ἐκ ἀποδημία ἥκω ἐντυγχάνω Ἀριστέας ὁ ἐπί Κρότων πορεύω . Κλεομήδης δέ ῥώμη καί μέγεθος σῶμα ὑπερφυής γίγνομαι , ἔμπληκτος τε ὁ τρόπος καί μανικός εἰμί , πολύς δράω βίαιος , καί τέλος ἐν τις διδασκαλεῖον παῖς ὁ ὑπερείδω ὁ ὀροφή κίων πατάσσω ὁ χείρ κλάω μέσος καί ὁ στέγη καταβάλλω .
plutarchus.romulus 28.5
ἀπολομένων δὲ τῶν παίδων διωκόμενον , εἰς κιβωτὸν καταφυγεῖν μεγάλην καὶ τὸ πῶμα κατακλείσαντα συνέχειν ἐντός , ὥστʼ ἀποσπάσαι μὴ δύνασθαι πολλοὺς ὁμοῦ βιαζομένους · κατασχίσαντας δὲ τὴν κιβωτόν , οὔτε ζῶντα τὸν ἄνθρωπον εὑρεῖν οὔτε νεκρόν . ἐκπλαγέντας οὖν ἀποστεῖλαι θεοπρόπους εἰς Δελφούς , οἷς τὴν Πυθίαν εἰπεῖν ἔσχατος ἡρώων Κλεομήδης Ἀστυπαλαιεύς .
Lemmas: ἀπόλλυμι δέ ὁ παῖς διώκω , εἰς κιβωτός καταφεύγω μέγας καί ὁ πῶμα κατακλείω συνέχω ἐντός , ὥστε ἀποσπάω μή δύναμαι πολύς ὁμοῦ βιάζω · κατασχίζω δέ ὁ κιβωτός , οὔτε ζάω ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω οὔτε νεκρός . ἐκπλήσσω οὖν ἀποστέλλω θεοπρόπος εἰς Δελφοί , ὅς ὁ Πυθία λέγω ἔσχατος ἥρως Κλεομήδης Ἀστυπαλαιεύς .
plutarchus.romulus 28.6
λέγεται δὲ καὶ τὸν Ἀλκμήνης ἐκκομιζομένης νεκρὸν ἄδηλον γενέσθαι , λίθον δὲ φανῆναι κείμενον ἐπὶ τῆς κλίνης , καὶ ὅλως πολλὰ τοιαῦτα μυθολογοῦσι , παρὰ τὸ εἰκὸς ἐκθειάζοντες τὰ θνητὰ τῆς φύσεως ἅμα τοῖς θείοις . ἀπογνῶναι μὲν οὖν παντάπασι τὴν θειότητα τῆς ἀρετῆς ἀνόσιον καὶ ἀγεννές , οὐρανῷ δὲ μειγνύειν γῆν ἀβέλτερον . φατέον οὖν , ἐχομένοις τῆς ἀσφαλείας , κατὰ Πίνδαρον , ὡς σῶμα μὲν πάντων ἕπεται θανάτῳ περισθενεῖ , ζῳὸν δʼ ἔτι λείπεται αἰῶνος εἴδωλον · τὸ γάρ ἐστι μόνον ἐκ θεῶν .
Lemmas: λέγω δέ καί ὁ Ἀλκμήνη ἐκκομίζω νεκρός ἄδηλος γίγνομαι , λίθος δέ φαίνω κεῖμαι ἐπί ὁ κλίνη , καί ὅλος πολύς τοιοῦτος μυθολογέω , παρά ὁ ἔοικα ἐκθειάζω ὁ θνητός ὁ φύσις ἅμα ὁ θεῖος . ἀπογιγνώσκω μέν οὖν παντάπασι ὁ θειότης ὁ ἀρετή ἀνόσιος καί ἀγεννής , οὐρανός δέ μείγνυμι γῆ ἀβέλτερος . φημί οὖν , ἔχω ὁ ἀσφάλεια , κατά Πίνδαρος , ὡς σῶμα μέν πᾶς ἕπομαι θάνατος περισθενής , ζωϊός δέ ἔτι λείπω αἰών εἴδωλον · ὁ γάρ εἰμί μόνος ἐκ θεός .
plutarchus.romulus 28.7
ἥκει γὰρ ἐκεῖθεν , ἐκεῖ δʼ ἄνεισιν , οὐ μετὰ σώματος , ἀλλʼ ἐὰν ὅτι μάλιστα σώματος ἀπαλλαγῇ καὶ διακριθῇ καὶ γένηται καθαρὸν παντάπασι καὶ ἄσαρκον καὶ ἁγνόν . αὕη γὰρ ψυχὴ ἀρίστη , καθʼ Ἡράκλειτον , ὥσπερ ἀστραπὴ νέφους διαπταμένη τοῦ σώματος . ἡ δὲ σώματι πεφυρμένη καὶ περίπλεως σώματος , οἷον ἀναθυμίασις ἐμβριθὴς καὶ ὁμιχλώδης , δυσέξαπτός ἐστι καὶ δυσανακόμιστος .
Lemmas: ἥκω γάρ ἐκεῖθεν , ἐκεῖ δέ ἀνέρχομαι , οὐ μετά σῶμα , ἀλλά ἐάν ὅτι μάλα σῶμα ἀπαλλάσσω καί διακρίνω καί γίγνομαι καθαρός παντάπασι καί ἄσαρκος καί ἁγνός . αὖος γάρ ψυχή ἀγαθός , κατά Ἡράκλειτος , ὥσπερ ἀστραπή νέφος διαπέταμαι ὁ σῶμα . ὁ δέ σῶμα φύρω καί περίπλεως σῶμα , οἷος ἀναθυμίασις ἐμβριθής καί ὀμιχλώδης , δυσέξαπτος εἰμί καί δυσανακόμιστος .
plutarchus.romulus 28.8
οὐδὲν οὖν δεῖ τὰ σώματα τῶν ἀγαθῶν συναναπέμπειν παρὰ φύσιν εἰς οὐρανόν , ἀλλὰ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς ψυχὰς παντάπασιν οἴεσθαι κατὰ φύσιν καὶ δίκην θείαν ἐκ μὲν ἀνθρώπων εἰς ἥρωας , ἐκ δʼ ἡρώων εἰς δαίμονας , ἐκ δὲ δαιμόνων , ἂν τέλεον ὥσπερ ἐν τελετῇ καθαρθῶσι καὶ ὁσιωθῶσιν , ἅπαν ἀποφυγοῦσαι τὸ θνητὸν καὶ παθητικόν , οὐ νόμῳ πόλεως , ἀλλʼ ἀληθείᾳ καὶ κατὰ τὸν εἰκότα λόγον εἰς θεοὺς ἀναφέρεσθαι , τὸ κάλλιστον καὶ μακαριώτατον τέλος ἀπολαβούσας .
Lemmas: οὐδείς οὖν δέω ὁ σῶμα ὁ ἀγαθός συναναπέμπω παρά φύσις εἰς οὐρανός , ἀλλά ὁ ἀρετή καί ὁ ψυχή παντάπασι οἴομαι κατά φύσις καί δίκη θεῖος ἐκ μέν ἄνθρωπος εἰς ἥρως , ἐκ δέ ἥρως εἰς δαίμων , ἐκ δέ δαίμων , ἐάν τέλειος ὥσπερ ἐν τελετή καθαίρω καί ὁσιόω , ἅπας ἀποφεύγω ὁ θνητός καί παθητικός , οὐ νόμος πόλις , ἀλλά ἀλήθεια καί κατά ὁ ἔοικα λόγος εἰς θεός ἀναφέρω , ὁ καλός καί μακάριος τέλος ἀπολαμβάνω .
plutarchus.romulus 29.1
τὴν δὲ γενομένην ἐπωνυμίαν τῷ Ῥωμύλῳ τὸν Κυρῖνον οἱ μὲν Ἐνυάλιον προσαγορεύουσιν , οἱ δὲ πολίτην , ὅτι καὶ τοὺς πολίτας Κυρίτας ὠνόμαζον , οἱ δὲ τὴν αἰχμὴν ἢ τὸ δόρυ τοὺς παλαιοὺς κύριν ὀνομάζειν , καὶ Κυρίτιδος Ἥρας ἄγαλμα καλεῖν ἐπʼ αἰχμῆς ἱδρυμένον , ἐν δὲ τῇ Ῥηγίᾳ δόρυ καθιδρυμένον Ἄρεα προσαγορεύειν καὶ δόρατι τοὺς ἐν πολέμοις ἀριστεύοντας γεραίρειν · ὡς οὖν ἀρήιόν τινα τὸν Ῥωμύλον ἢ αἰχμητὴν θεὸν ὀνομασθῆναι Κυρῖνον .
Lemmas: ὁ δέ γίγνομαι ἐπωνυμία ὁ Ῥωμύλος ὁ Κυρῖνος ὁ μέν Ἐνυάλιος προσαγορεύω , ὁ δέ πολίτης , ὅτι καί ὁ πολίτης Κυρίτης ὀνομάζω , ὁ δέ ὁ αἰχμή ἤ ὁ δόρυ ὁ παλαιός κύρις ὀνομάζω , καί Κυρῖτις Ἥρα ἄγαλμα καλέω ἐπί αἰχμή ἱδρύω , ἐν δέ ὁ Ῥηγία δόρυ καθιδρύω Ἄρης προσαγορεύω καί δόρυ ὁ ἐν πόλεμος ἀριστεύω γεραίρω · ὡς οὖν ἄρειος τις ὁ Ῥωμύλος ἤ αἰχμητής θεός ὀνομάζω Κυρῖνος .
plutarchus.romulus 29.2
ἱερὸν μὲν οὖν αὐτοῦ κατεσκευασμένον ἐστὶν ἐν τῷ λόφῳ τῷ Κυρίνᾳ προσαγορευομένῳ διʼ ἐκεῖνον · ᾗ δʼ ἡμέρᾳ μετήλλαξεν , ὄχλου φυγὴ καλεῖται καὶ νῶναι Καπρατῖναι διὰ τὸ θύειν εἰς τὸ τῆς αἰγὸς ἕλος ἐκ πόλεως κατιόντας · τὴν γὰρ αἶγα κάπραν ὀνομάζουσιν . ἐξιόντες δὲ πρὸς τὴν θυσίαν πολλὰ τῶν ἐπιχωρίων ὀνομάτων φθέγγονται μετὰ βοῆς , οἷον Μάρκου , Λουκίου , Γαΐου , μιμούμενοι τὴν τότε τροπὴν καὶ ἀνάκλησιν ἀλλήλων μετὰ δέους καὶ ταραχῆς .
Lemmas: ἱερός μέν οὖν αὐτός κατασκευάζω εἰμί ἐν ὁ λόφος ὁ Κυρίνας προσαγορεύω διά ἐκεῖνος · ὅς δέ ἡμέρα μεταλλάσσω , ὄχλος φυγή καλέω καί νώνα Καπρατίνη διά ὁ θύω εἰς ὁ ὁ αἴξ ἕλος ἐκ πόλις κατέρχομαι · ὁ γάρ αἴξ καπράω ὀνομάζω . ἐξέρχομαι δέ πρός ὁ θυσία πολύς ὁ ἐπιχώριος ὄνομα φθέγγομαι μετά βοή , οἷος Μάρκος , Λούκιος , Γάϊος , μιμέομαι ὁ τότε τροπή καί ἀνάκλησις ἀλλήλων μετά δέος καί ταραχή .
plutarchus.romulus 29.3
ἔνιοι μέντοι τὸ μίμημα τοῦτό φασι μὴ φυγῆς , ἀλλʼ ἐπείξεως εἶναι καὶ σπουδῆς , εἰς αἰτίαν τοιαύτην ἀναφέροντες τὸν λόγον . ἐπεὶ Κελτοὶ τὴν Ῥώμην καταλαβόντες ἐξεκρούσθησαν ὑπὸ Καμίλλου , καὶ διʼ ἀσθένειαν ἡ πόλις οὐκέτι ῥᾳδίως ἑαυτὴν ἀνελάμβανεν , ἐστράτευσαν ἐπʼ αὐτὴν πολλοὶ τῶν Λατίνων , ἄρχοντα Λίβιον Ποστούμιον ἔχοντες . οὗτος δὲ καθίσας τὸν στρατὸν οὐ πρόσω τῆς Ῥώμης ἔπεμπε κήρυκα , βούλεσθαι λέγων τοὺς Λατίνους ἐκλιποῦσαν ἤδη τὴν παλαιὰν οἰκειότητα καὶ συγγένειαν ἐκζωπυρῆσαι , καιναῖς αὖθις ἀνακραθέντων ἐπιγαμίαις τῶν γενῶν .
Lemmas: ἔνιοι μέντοι ὁ μίμημα οὗτος φημί μή φυγή , ἀλλά ἔπειξις εἰμί καί σπουδή , εἰς αἰτία τοιοῦτος ἀναφέρω ὁ λόγος . ἐπεί Κελτοί ὁ Ῥώμη καταλαμβάνω ἐκκρούω ὑπό Καμίλλος , καί διά ἀσθένεια ὁ πόλις οὐκέτι ῥᾴδιος ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , στρατεύω ἐπί αὐτός πολύς ὁ Λατῖνος , ἄρχων Λίβιος Ποστούμιος ἔχω . οὗτος δέ καθίζω ὁ στρατός οὐ πρόσω ὁ Ῥώμη πέμπω κῆρυξ , βούλομαι λέγω ὁ Λατῖνος ἐκλείπω ἤδη ὁ παλαιός οἰκειότης καί συγγένεια ἐκζωπυρέω , καινός αὖθις ἀνακεράννυμι ἐπιγαμία ὁ γένος .
plutarchus.romulus 29.4
ἂν οὖν πέμψωσι παρθένους τε συχνὰς καὶ γυναικῶν τὰς ἀνάνδρους , εἰρήνην ἔσεσθαι καὶ φιλίαν αὐτοῖς , ὡς ὑπῆρξε πρὸς Σαβίνους πρότερον ἐκ τῶν ὁμοίων . ταῦτʼ ἀκούσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τόν τε πόλεμον ἐφοβοῦντο , καὶ τὴν παράδοσιν τῶν γυναικῶν οὐδὲν αἰχμαλωσίας ἐπιεικέστερον ἔχειν ἐνόμιζον . ἀποροῦσι δʼ αὐτοῖς θεράπαινα Φιλωτίς , ὡς δʼ ἔνιοι λέγουσι Τουτόλα καλουμένη , συνεβούλευσε μηδέτερα ποιεῖν , ἀλλὰ χρησαμένους δόλῳ διαφυγεῖν ἅμα τὸν πόλεμον καὶ τὴν ἐξομήρευσιν .
Lemmas: ἐάν οὖν πέμπω παρθένος τε συχνός καί γυνή ὁ ἄνανδρος , εἰρήνη εἰμί καί φιλία αὐτός , ὡς ὑπάρχω πρός Σαβῖνος πρότερος ἐκ ὁ ὅμοιος . οὗτος ἀκούω ὁ Ῥωμαῖος ὁ τε πόλεμος φοβέω , καί ὁ παράδοσις ὁ γυνή οὐδείς αἰχμαλωσία ἐπιεικής ἔχω νομίζω . ἀπορέω δέ αὐτός θεράπαινα Φιλωτίς , ὡς δέ ἔνιοι λέγω Τουτόλα καλέω , συμβουλεύω μηδέτερος ποιέω , ἀλλά χράω δόλος διαφεύγω ἅμα ὁ πόλεμος καί ὁ ἐξομήρευσις .
plutarchus.romulus 29.5
ἦν δʼ ὁ δόλος , αὐτήν τε τὴν Φιλωτίδα καὶ σὺν αὐτῇ θεραπαινίδας εὐπρεπεῖς κοσμήσαντας ὡς ἐλευθέρας ἀποστεῖλαι πρὸς τοὺς πολεμίους · εἶτα νύκτωρ τὴν Φιλωτίδα πυρσὸν ἆραι , τοὺς δὲ Ῥωμαίους ἐπελθεῖν μετὰ τῶν ὅπλων καὶ χρήσασθαι κοιμωμένοις τοῖς πολεμίοις . ταῦτα δʼ ἐδρᾶτο πεισθέντων τῶν Λατίνων , καὶ τὸν πυρσὸν ἀνέσχεν ἡ Φιλωτὶς ἔκ τινος ἐρινεοῦ , περισχοῦσα προκαλύμμασι καὶ παραπετάσμασιν ὄπισθεν , ὥστε τοῖς πολεμίοις ἀόρατον εἶναι τὸ φῶς , τοῖς δὲ Ῥωμαίοις κατάδηλον .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ δόλος , αὐτός τε ὁ Φιλωτίς καί σύν αὐτός θεραπαινίς εὐπρεπής κοσμέω ὡς ἐλεύθερος ἀποστέλλω πρός ὁ πολέμιος · εἶτα νύκτωρ ὁ Φιλωτίς πυρσός ἀείρω , ὁ δέ Ῥωμαῖος ἐπέρχομαι μετά ὁ ὅπλον καί χράω κοιμάω ὁ πολέμιος . οὗτος δέ δράω πείθω ὁ Λατῖνος , καί ὁ πυρσός ἀνέχω ὁ Φιλωτίς ἐκ τις ἐρινεός , περιέχω προκάλυμμα καί παραπέτασμα ὄπισθεν , ὥστε ὁ πολέμιος ἀόρατος εἰμί ὁ φάος , ὁ δέ Ῥωμαῖος κατάδηλος .
plutarchus.romulus 29.6
ὡς οὖν ἐπεῖδον , εὐθὺς ἐξῄεσαν ἐπειγόμενοι καὶ διὰ τὴν ἔπειξιν ἀλλήλους περὶ τὰς πύλας ἀνακαλοῦντες πολλάκις . ἐμπεσόντες δὲ τοῖς πολεμίοις ἀπροσδοκήτως καὶ κρατήσαντες , ἐπινίκιον ἄγουσι τὴν ἑορτήν . καὶ Καπρατῖναι μὲν αἱ νῶναι καλοῦνται διὰ τὸν ἐρινεόν , καπρίφικον ὑπὸ Ῥωμαίων ὀνομαζόμενον . ἑστιῶσι δὲ τὰς γυναῖκας ἔξω συκῆς κλάδοις σκιαζομένας · αἱ δὲ θεραπαινίδες ἀγείρουσι περιιοῦσαι καὶ παίζουσιν , εἶτα πληγαῖς καὶ βολαῖς λίθων χρῶνται πρὸς ἀλλήλας , ὡς καὶ τότε τοῖς Ῥωμαίοις παραγενόμεναι καὶ συναγωνισάμεναι μαχομένοις .
Lemmas: ὡς οὖν ἐφοράω , εὐθύς ἐξέρχομαι ἐπείγω καί διά ὁ ἔπειξις ἀλλήλων περί ὁ πύλη ἀνακαλέω πολλάκις . ἐμπίπτω δέ ὁ πολέμιος ἀπροσδόκητος καί κρατέω , ἐπινίκιος ἄγω ὁ ἑορτή . καί Καπρατίνη μέν ὁ νώναι καλέω διά ὁ ἐρινεός , καπρίφικον ὑπό Ῥωμαῖος ὀνομάζω . ἑστιάω δέ ὁ γυνή ἔξω συκῆ κλάδος σκιάζω · ὁ δέ θεραπαινίς ἀγείρω περιέρχομαι καί παίζω , εἶτα πληγή καί βολή λίθος χράω πρός ἀλλήλων , ὡς καί τότε ὁ Ῥωμαῖος παραγίγνομαι καί συναγωνίζομαι μάχομαι .
plutarchus.romulus 29.7
ταῦτʼ οὐν πολλοὶ προσίενται τῶν συγγραφέων , ἀλλὰ καὶ τὸ μεθʼ ἡμέραν χρῆσθαι τῇ ἀνακλήσει τῶν ὀνομάτων καὶ τὸ πρὸς τὸ ἕλος τὸ τῆς αἰγὸς ὡς ἐπὶ θυσίαν βαδίζοντας ἔοικε τῷ προτέρῳ λόγῳ προστίθεσθαι μᾶλλον , εἰ μὴ νὴ Δία τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἐν χρόνοις ἑτέροις ἀμφότερα τὰ πάθη συνέτυχε γενέσθαι . λέγεται δὲ Ῥωμύλος τέσσαρα μὲν ἔτη καὶ πεντήκοντα γεγονώς , ὄγδοον δὲ βασιλεύων ἐκεῖνο καὶ τριακοστόν , ἐξ ἀνθρώπων ἀφανισθῆναι .
Lemmas: οὗτος ὀν πολύς προσίημι ὁ συγγραφεύς , ἀλλά καί ὁ μετά ἡμέρα χράω ὁ ἀνάκλησις ὁ ὄνομα καί ὁ πρός ὁ ἕλος ὁ ὁ αἴξ ὡς ἐπί θυσία βαδίζω ἔοικα ὁ πρότερος λόγος προστίθημι μάλα , εἰ μή νή Ζεύς ὁ αὐτός ἡμέρα ἐν χρόνος ἕτερος ἀμφότερος ὁ πάθος συντυγχάνω γίγνομαι . λέγω δέ Ῥωμύλος τέσσαρες μέν ἔτος καί πεντήκοντα γίγνομαι , ὄγδοος δέ βασιλεύω ἐκεῖνος καί τριακοστός , ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω .