ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 2.1
Πέρσαι τῶν γρυπῶν ἐρῶσι διὰ τὸ Κῦρον ἀγαπηθέντα μάλιστα τῶν βασιλέων γεγονέναι γρυπὸν τὸ εἶδος .
Lemmas: Πέρσης ὁ γρυπή ἐράω διά ὁ Κῦρος ἀγαπάω μάλα ὁ βασιλεύς γίγνομαι γρυπός ὁ εἶδος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 2.2
ἔλεγε δὲ Κῦρος ἑτέροις ἀναγκάζεσθαι τἀγαθὰ πορίζειν τοὺς αὑτοῖς μὴ θέλοντας · ἄρχειν δὲ μηδενὶ προσήκειν , ὃς οὐ κρείττων ἐστὶ τῶν ἀρχομένων .
Lemmas: λέγω δέ Κῦρος ἕτερος ἀναγκάζω ἀγαθός πορίζω ὁ ἑαυτοῦ μή ἐθέλω · ἄρχω δέ μηδείς προσήκω , ὅς οὐ κρατύς εἰμί ὁ ἄρχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 2.3
βουλομένους δὲ τοὺς Πέρσας ἀντὶ τῆς ἑαυτῶν οὔσης ὀρεινῆς καὶ τραχείας πεδιάδα καὶ μαλακὴν χώραν λαβεῖν οὐκ εἴασεν , εἰπὼν ὅτι καὶ τῶν φυτῶν τὰ σπέρματα καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ βίοι ταῖς χώραις συνεξομοιοῦνται .
Lemmas: βούλομαι δέ ὁ Πέρσης ἀντί ὁ ἑαυτοῦ εἰμί ὀρεινός καί τραχύς πεδιάς καί μαλακός χώρα λαμβάνω οὐ ἐάω , λέγω ὅτι καί ὁ φυτόν ὁ σπέρμα καί ὁ ἄνθρωπος ὁ βίος ὁ χώρα συνεξομοιόω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 3.1
Δαρεῖος ὁ Ξέρξου πατὴρ ἑαυτὸν ἐγκωμιάζων ἔλεγεν ἐν ταῖς μάχαις καὶ παρὰ τὰ δεινὰ γίγνεσθαι φρονιμώτερος .
Lemmas: Δαρεῖος ὁ Ξέρξης πατήρ ἑαυτοῦ ἐγκωμιάζω λέγω ἐν ὁ μάχη καί παρά ὁ δεινός γίγνομαι φρόνιμος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 3.2
τοὺς δὲ φόρους τοῖς ὑπηκόοις τάξας μετεπέμψατο τοὺς πρώτους τῶν ἐπαρχιῶν καὶ περὶ τῶν φόρων ἠρώτησε , μὴ βαρεῖς εἰσι · φησάντων δὲ μετρίως ἔχειν ἐκέλευσε τελεῖν τοὺς ἡμίσεις ἕκαστον .
Lemmas: ὁ δέ φόρος ὁ ὑπήκοος τάσσω μεταπέμπω ὁ πρῶτος ὁ ἐπαρχία καί περί ὁ φόρος ἐρωτάω , μή βαρύς εἰμί · φημί δέ μέτριος ἔχω κελεύω τελέω ὁ ἥμισυς ἕκαστος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 3.3
ῥοιὰν δὲ μεγάλην ἀνοίξας , πυθομένου τινὸς τί ἂν ἔχειν βούλοιτο τοσοῦτον ὅσον ἐστὶ τῶν κόκκων τὸ πλῆθος , εἶπε Ζωπύρους · ἦν δὲ ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ φίλος ὁ Ζώπυρος .
Lemmas: ῥοιά δέ μέγας ἀνοίγνυμι , πυνθάνομαι τις τίς ἄν ἔχω βούλομαι τοσοῦτος ὅσος εἰμί ὁ κόκκος ὁ πλῆθος , λέγω Ζώπυρος · εἰμί δέ ἀνήρ ἀγαθός καί φίλος ὁ Ζώπυρος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 3.4
ἐπεὶ δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν αἰκισάμενος ὁ Ζώπυρος καὶ τὴν ῥῖνα καὶ τὰ ὦτα περικόψας ἐξηπάτησε Βαβυλωνίους καὶ πιστευθεὶς ὑπʼ αὐτῶν παρέδωκε Δαρείῳ τὴν πόλιν , πολλάκις ὁ Δαρεῖος εἶπεν οὐκ ἂν ἐθελῆσαι λαβεῖν ἑκατὸν Βαβυλῶνας ἐπὶ τῷ μὴ Ζώπυρον ἔχειν ὁλόκληρον .
Lemmas: ἐπεί δέ αὐτός ἑαυτοῦ αἰκίζω ὁ Ζώπυρος καί ὁ ῥίς καί ὁ οὖς περικόπτω ἐξαπατάω Βαβυλώνιος καί πιστεύω ὑπό αὐτός παραδίδωμι Δαρεῖος ὁ πόλις , πολλάκις ὁ Δαρεῖος λέγω οὐ ἄν ἐθέλω λαμβάνω ἑκατόν Βαβυλών ἐπί ὁ μή Ζώπυρος ἔχω ὁλόκληρος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 4.1
Σεμίραμις δὲ ἑαυτῇ κατασκευάσασα τάφον ἐπέγραψεν ὅστις ἂν χρημάτων δεηθῇ βασιλεύς , διελόντα τὸ μνημεῖον ὅσα βούλεται λαβεῖν Δαρεῖος οὖν διελὼν χρήματα μὲν οὐχ εὗρε , γράμμασι δὲ ἑτέροις ἐνέτυχε τάδε φράζουσιν · εἰ μὴ κακὸς ἦσθʼ ἀνὴρ καὶ χρημάτων ἄπληστος , οὐκ ἂν νεκρῶν θήκας ἐκίνεις .
Lemmas: Σεμίραμις δέ ἑαυτοῦ κατασκευάζω τάφος ἐπιγράφω ὅστις ἄν χρῆμα δέω βασιλεύς , διαιρέω ὁ μνημεῖον ὅσος βούλομαι λαμβάνω Δαρεῖος οὖν διαιρέω χρῆμα μέν οὐ εὑρίσκω , γράμμα δέ ἕτερος ἐντυγχάνω ὅδε φράζω · εἰ μή κακός εἰμί ἀνήρ καί χρῆμα ἄπληστος , οὐ ἄν νεκρός θήκη κινέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 5.1
Ξέρξῃ τῷ Δαρείου περὶ τῆς βασιλείας ἀμφισβητῶν ὁ ἀδελφὸς Ἀριαμένης κατέβαινεν ἐκ τῆς Βακτριανῆς · ἔπεμψεν οὖν αὐτῷ δῶρα , φράσαι κελεύσας τοὺς διδόντας τούτοις σε τιμᾷ νῦν Ξέρξης ὁ ἀδελφός · ἐὰν δὲ βασιλεὺς ἀναγορευθῇ , πάντων ἔσῃ παρʼ αὐτῷ μέγιστος . ἀποδειχθέντος δὲ τοῦ Ξέρξου βασιλέως , ὁ μὲν Ἀριαμένης εὐθὺς προσεκύνησε καὶ τὸ διάδημα περιέθηκεν , ὁ δὲ Ξέρξης ἐκείνῳ τὴν δευτέραν μεθʼ ἑαυτὸν ἔδωκε τάξιν .
Lemmas: Ξέρξης ὁ Δαρεῖος περί ὁ βασιλεία ἀμφισβητέω ὁ ἀδελφός Ἀριαμένης καταβαίνω ἐκ ὁ Βακτριανός · πέμπω οὖν αὐτός δῶρον , φράζω κελεύω ὁ δίδωμι οὗτος σύ τιμάω νῦν Ξέρξης ὁ ἀδελφός · ἐάν δέ βασιλεύς ἀναγορεύω , πᾶς εἰμί παρά αὐτός μέγας . ἀποδείκνυμι δέ ὁ Ξέρξης βασιλεύς , ὁ μέν Ἀριαμένης εὐθύς προσκυνέω καί ὁ διάδημα περιτίθημι , ὁ δέ Ξέρξης ἐκεῖνος ὁ δεύτερος μετά ἑαυτοῦ δίδωμι τάξις .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 5.2
ὀργισθεὶς δὲ Βαβυλωνίοις ἀποστᾶσι καὶ κρατήσας προσέταξεν ὅπλα μὴ φέρειν , ἀλλὰ ψάλλειν καὶ αὐλεῖν καὶ πορνοβοσκεῖν καὶ καπηλεύειν καὶ φορεῖν κολπωτοὺς χιτῶνας .
Lemmas: ὀργίζω δέ Βαβυλώνιος ἀφίστημι καί κρατέω προστάσσω ὅπλον μή φέρω , ἀλλά ψάλλω καί αὐλέω καί πορνοβοσκέω καί καπηλεύω καί φορέω κολπωτός χιτών .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 5.3
Ἀττικὰς δὲ ἰσχάδας οὐκ ἂν ἔφη φαγεῖν ὠνίους κομισθείσας , ἀλλʼ ὅταν τὴν φέρουσαν κτήσηται χώραν .
Lemmas: Ἀττικός δέ ἰσχάς οὐ ἄν φημί ἐσθίω ὤνιος κομίζω , ἀλλά ὅταν ὁ φέρω κτάομαι χώρα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 5.4
Ἕλληνας δὲ κατασκόπους ἐν τῷ στρατοπέδῳ λαβὼν οὐδὲν ἠδίκησεν , ἀλλὰ τὴν στρατιὰν ἀδεῶς ἐπιδεῖν κελεύσας ἀφῆκεν .
Lemmas: Ἕλλην δέ κατάσκοπος ἐν ὁ στρατόπεδον λαμβάνω οὐδείς ἀδικέω , ἀλλά ὁ στρατιά ἀδεής ἐφοράω κελεύω ἀφίημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 6.1
Ἀρτοξέρξης ὁ Ξέρξου , ὁ μακρόχειρ προσαγορευθεὶς διὰ τὸ τὴν ἑτέραν χεῖρα μακροτέραν ἔχειν , ἔλεγεν ὅτι τὸ προσθεῖναι τοῦ ἀφελεῖν βασιλικώτερόν ἐστι ,
Lemmas: Ἀρτοξέρξης ὁ Ξέρξης , ὁ μακρόχειρ προσαγορεύω διά ὁ ὁ ἕτερος χείρ μακρός ἔχω , λέγω ὅτι ὁ προστίθημι ὁ ἀφαιρέω βασιλικός εἰμί ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 6.2
πρῶτος δὲ πρωτοβολεῖν ἐκέλευσε τῶν συγκυνηγετούντων τοὺς δυναμένους καὶ βουλομένους .
Lemmas: πρῶτος δέ πρωτοβολέω κελεύω ὁ συγκυνηγετέω ὁ δύναμαι καί βούλομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 6.3
πρῶτος δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσι τῶν ἡγεμονικῶν τιμωρίαν ἔταξεν , ἀντὶ τοῦ τὸ σῶμα μαστιγοῦσθαι καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτίλλεσθαι , μαστιγοῦσθαι μὲν ἀποδυσαμένων τὰ ἱμάτια τίλλεσθαι δὲ τὴν τιάραν ἀποθεμένων .
Lemmas: πρῶτος δέ ὁ ἁμαρτάνω ὁ ἡγεμονικός τιμωρία τάσσω , ἀντί ὁ ὁ σῶμα μαστιγόω καί ὁ κεφαλή ἀποτίλλω , μαστιγόω μέν ἀποδύω ὁ ἱμάτιον τίλλω δέ ὁ τιάρα ἀποτίθημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 6.4
Σατιβαρζάνην δὲ τὸν κατακοιμιστὴν αἰτούμενόν τι παρʼ αὐτοῦ τῶν μὴ δικαίων αἰσθόμενος ἐπὶ τρισμυρίοις δαρεικοῖς τοῦτο ποιοῦντα , προσέταξε τῷ ταμίᾳ τρισμυρίους δαρεικοὺς κομίσαι · καὶ διδοὺς αὐτῷ λάβε εἶπεν ὦ Σατιβαρζάνη · ταῦτα μὲν γὰρ δοὺς οὐκ ἔσομαι πενέστερος , ἐκεῖνα δὲ πράξας ἀδικώτερος .
Lemmas: Σατιβαρζάνης δέ ὁ κατακοιμιστής αἰτέω τις παρά αὐτός ὁ μή δίκαιος αἰσθάνομαι ἐπί τρισμύριοι Δαρεικός οὗτος ποιέω , προστάσσω ὁ ταμίας τρισμύριοι δαρεικός κομίζω · καί δίδωμι αὐτός λαμβάνω λέγω ὦ Σατιβαρζάνης · οὗτος μέν γάρ δίδωμι οὐ εἰμί πένης , ἐκεῖνος δέ πράσσω ἄδικος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 7.1
Κῦρος ὁ νεώτερος τοὺς Λακεδαιμονίους συμμαχεῖν αὑτῷ παρακαλῶν ἔλεγε τοῦ ἀδελφοῦ καρδίαν ἔχειν βαρυτέραν καὶ πλείονα πίνειν ἄκρατον αὐτοῦ καὶ φέρειν βέλτιον · ἐκεῖνον δὲ μόλις ἐν ταῖς θήραις ἐπὶ τῶν ἵππων μένειν , ἐν δὲ τοῖς δεινοῖς μηδὲ ἐπὶ τοῦ θρόνου . παρεκάλει δὲ ἀποστέλλειν ἄνδρας πρὸς αὑτόν , ἐπαγγελλόμενος τοῖς μὲν πεζοῖς ἵππους δώσειν , τοῖς δὲ ἵππους ἔχουσιν ἅρματα , τοῖς δὲ χωρία κεκτημένοις κώμας , τοὺς δὲ κώμας ἔχοντας πόλεων κυρίους ποιήσειν · ἀργυρίου δὲ καὶ χρυσίου οὐκ ἀριθμὸν ἀλλὰ σταθμὸν ἔσεσθαι .
Lemmas: Κῦρος ὁ νέος ὁ Λακεδαιμόνιος συμμαχέω ἑαυτοῦ παρακαλέω λέγω ὁ ἀδελφός καρδία ἔχω βαρύς καί πολύς πίνω ἄκρατος αὐτός καί φέρω ἀγαθός · ἐκεῖνος δέ μόλις ἐν ὁ θήρα ἐπί ὁ ἵππος μένω , ἐν δέ ὁ δεινός μηδέ ἐπί ὁ θρόνος . παρακαλέω δέ ἀποστέλλω ἀνήρ πρός ἑαυτοῦ , ἐπαγγέλλω ὁ μέν πεζός ἵππος δίδωμι , ὁ δέ ἵππος ἔχω ἅρμα , ὁ δέ χωρίον κτάομαι κώμη , ὁ δέ κώμη ἔχω πόλις κύριος ποιέω · ἀργύριον δέ καί χρυσίον οὐ ἀριθμός ἀλλά σταθμός εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 8.1
Ἀρτοξέρξης ὁ τούτου μὲν ἀδελφὸς Μνήμων δὲ καλούμενος , οὐ μόνον τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἑαυτὸν ἀνέδην παρεῖχεν , ἀλλὰ καὶ τὴν γυναῖκα τὴν γνησίαν ἐκέλευσε τῆς ἁρμαμάξης τὰς αὐλαίας περιελεῖν , ὅπως οἱ δεόμενοι κατὰ τὴν ὁδὸν ἐντυγχάνωσι .
Lemmas: Ἀρτοξέρξης ὁ οὗτος μέν ἀδελφός Μνήμων δέ καλέω , οὐ μόνος ὁ ἐντυγχάνω ἑαυτοῦ ἀνέδην παρέχω , ἀλλά καί ὁ γυνή ὁ γνήσιος κελεύω ὁ ἁρμάμαξα ὁ αὐλαῖος περιαιρέω , ὅπως ὁ δέω κατά ὁ ὁδός ἐντυγχάνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 8.2
πένητος δὲ ἀνθρώπου μῆλον ὑπερφυὲς μεγέθει προσενέγκαντος αὐτῷ δεξάμενος ἡδέως νὴ τὸν Μίθραν εἶπεν οὗτός μοι δοκεῖ καὶ πόλιν ἂν ἐκ μικρᾶς μεγάλην πιστευθεὶς ἀπεργάσασθαι .
Lemmas: πένης δέ ἄνθρωπος μῆλον ὑπερφυής μέγεθος προσφέρω αὐτός δέχομαι ἡδύς νή ὁ Μίθρας λέγω οὗτος ἐγώ δοκέω καί πόλις ἄν ἐκ μικρός μέγας πιστεύω ἀπεργάζομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 8.3
ἐν δὲ φυγῇ τινι τῆς ἀποσκευῆς αὐτοῦ διαρπαγείσης , ξηρὰ σῦκα φαγὼν καὶ κρίθινον ἄρτον οἵας εἶπεν ἡδονῆς ἄπειρος ἤμην .
Lemmas: ἐν δέ φυγή τις ὁ ἀποσκευή αὐτός διαρπάζω , ξηρός σῦκον ἐσθίω καί κρίθινος ἄρτος οἷος λέγω ἡδονή ἄπειρος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 9.1
Παρύσατις ἡ Κύρου καὶ Ἀρτοξέρξου μήτηρ ἐκέλευε τὸν βασιλεῖ μέλλοντα μετὰ παρρησίας διαλέγεσθαι βυσσίνοις χρῆσθαι ῥήμασι .
Lemmas: Παρύσατις ὁ Κῦρος καί Ἀρτοξέρξης μήτηρ κελεύω ὁ βασιλεύς μέλλω μετά παρρησία διαλέγω βύσσινος χράω ῥῆμα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 10.1
Ὀρόντης , ὁ βασιλέως Ἀρτοξέρξου γαμβρός , ἀτιμίᾳ περιπεσὼν διʼ ὀργὴν καὶ καταγνωσθεὶς ἔφη καθάπερ οἱ τῶν ἀριθμητικῶν δάκτυλοι νῦν μὲν μυριάδας νῦν δὲ μονάδας τιθέναι δύνανται , τὸ αὐτὸ καὶ τοὺς τῶν βασιλέων φίλους , νῦν μὲν τὸ πᾶν δύνασθαι νῦν δὲ τοὐλάχιστον .
Lemmas: Ὀρόντης , ὁ βασιλεύς Ἀρτοξέρξης γαμβρός , ἀτιμία περιπίπτω διά ὀργή καί καταγιγνώσκω φημί καθά ὁ ὁ ἀριθμητικός δάκτυλος νῦν μέν μυριάς νῦν δέ μονάς τίθημι δύναμαι , ὁ αὐτός καί ὁ ὁ βασιλεύς φίλος , νῦν μέν ὁ πᾶς δύναμαι νῦν δέ ἐλαχύς .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 11.1
Μέμνων , ὁ Ἀλεξάνδρῳ πολεμῶν ὑπὲρ Δαρείου τοῦ βασιλέως , μισθοφόρον τινὰ πολλὰ βλάσφημα καὶ ἀσελγῆ περὶ Ἀλεξάνδρου λέγοντα τῇ λόγχῃ πατάξας ἐγώ σε εἶπε τρέφω μαχούμενον , ἀλλʼ οὐ λοιδορησόμενον Ἀλεξάνδρῳ .
Lemmas: Μέμνων , ὁ Ἀλέξανδρος πολεμέω ὑπέρ Δαρεῖος ὁ βασιλεύς , μισθοφόρος τις πολύς βλάσφημος καί ἀσελγής περί Ἀλέξανδρος λέγω ὁ λόγχη πατάσσω ἐγώ σύ λέγω τρέφω μάχομαι , ἀλλά οὐ λοιδορέω Ἀλέξανδρος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 12.1
οἱ Αἰγυπτίων βασιλεῖς κατὰ νόμον ἑαυτῶν τοὺς δικαστὰς ἐξώρκιζον ὅτι κἂν βασιλεύς τι προστάξῃ κρῖναι τῶν μὴ δικαίων , οὐ κρινοῦσι
Lemmas: ὁ Αἰγύπτιος βασιλεύς κατά νόμος ἑαυτοῦ ὁ δικαστής ἐξορκίζω ὅτι ἐάν βασιλεύς τις προστάσσω κρίνω ὁ μή δίκαιος , οὐ κρίνω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 13.1
Πόλτυς ὁ Θρᾳκῶν βασιλεὺς ἐν τῷ Τρωϊκῷ πολέμῳ πρεσβευσαμένων πρὸς αὐτὸν ἅμα τῶν Τρώων καὶ τῶν Ἀχαιῶν , ἐκέλευσε τὸν Ἀλέξανδρον ἀποδόντα τὴν Ἑλένην δύο παρʼ αὐτοῦ λαβεῖν καλὰς γυναῖκας .
Lemmas: Πόλτυς ὁ Θρᾷξ βασιλεύς ἐν ὁ Τρωϊκός πόλεμος πρεσβεύω πρός αὐτός ἅμα ὁ Τρώς καί ὁ Ἀχαιός , κελεύω ὁ Ἀλέξανδρος ἀποδίδωμι ὁ Ἑλένη δύο παρά αὐτός λαμβάνω καλός γυνή .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 14.1
Τήρης ὁ Σιτάλκου πατὴρ ἔλεγεν ὁπότε σχολάζοι καὶ στρατεύοιτο , τῶν ἱπποκόμων οἴεσθαι μηδὲν διαφέρειν .
Lemmas: τηρέω ὁ Σιτάλκας πατήρ λέγω ὁπότε σχολάζω καί στρατεύω , ὁ ἱπποκόμος οἴομαι μηδείς διαφέρω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 15.1
Κότυς τῷ δωρησαμένῳ πάρδαλιν ἀντεδωρήσατο λέοντα . φύσει δὲ ὢν ὀξὺς εἰς ὀργὴν καὶ πικρὸς τῶν ἁμαρτανόντων ἐν ταῖς διακονίαις κολαστής , σκεύη ποτὲ κεραμεᾶ ξένου κομίσαντος εὔθραυστα καὶ λεπτά , πιθανῶς δὲ καὶ περιττῶς εἰργασμένα γλυφαῖς τισι καὶ τορείαις , τῷ μὲν ξένῳ ἔδωκε δῶρα , τὰ δὲ σκεύη πάντα συνέτριψεν , ὅπως εἶπε μὴ διʼ ὀργὴν πικρότερον κολάζω τοὺς συντρίβοντας .
Lemmas: Κότυς ὁ δωρέω πάρδαλις ἀντιδωρέομαι λέων . φύσις δέ εἰμί ὀξύς εἰς ὀργή καί πικρός ὁ ἁμαρτάνω ἐν ὁ διακονία κολαστής , σκεῦος ποτέ κεραμεοῦς ξένος κομίζω εὔθραυστος καί λεπτός , πιθανός δέ καί περισσός ἐργάζομαι γλυφή τις καί τορεία , ὁ μέν ξένος δίδωμι δῶρον , ὁ δέ σκεῦος πᾶς συντρίβω , ὅπως λέγω μή διά ὀργή πικρός κολάζω ὁ συντρίβω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 16.1
Ἰδάνθυρσος ὁ Σκυθῶν βασιλεύς , ἐφʼ ὃν διέβη Δαρεῖος , ἔπειθε τοὺς Ἰώνων τυράννους τὸ τοῦ Ἴστρου ζεῦγμα λύσαντας ἀπαλλάττεσθαι · μὴ βουληθέντας δὲ διὰ τὴν πρὸς τὸν Δαρεῖον πίστιν , ἀνδράποδα χρηστὰ καὶ ἄδραστα ἐκάλει .
Lemmas: Ἰδάνθυρσος ὁ Σκύθης βασιλεύς , ἐπί ὅς διαβαίνω Δαρεῖος , πείθω ὁ Ἴων τύραννος ὁ ὁ Ἴστρος ζεῦγμα λύω ἀπαλλάσσω · μή βούλομαι δέ διά ὁ πρός ὁ Δαρεῖος πίστις , ἀνδράποδον χρηστός καί ἄδραστος καλέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 17.1
Ἀτέας ἔγραφε πρὸς τὸν Φίλιππον σὺ μὲν ἄρχεις Μακεδόνων ἀνθρώποις μεμαθηκότων πολεμεῖν · ἐγὼ δὲ Σκυθῶν , οἳ καὶ λιμῷ καὶ δίψει μάχεσθαι δύνανται Τοὺς δὲ πρέσβεις τοῦ Φιλίππου ψήχων τὸν ἵππον ἠρώτησεν εἰ τοῦτο ποιεῖ Φίλιππος , Ἰσμηνίαν δὲ τὸν ἄριστον αὐλητὴν λαβὼν αἰχμάλωτον ἐκέλευσεν αὐλῆσαι · θαυμαζόντων δὲ τῶν ἄλλων , αὐτὸς ὤμοσεν ἥδιον ἀκούειν τοῦ ἵππου χρεμετίζοντος .
Lemmas: Ἀτέας γράφω πρός ὁ Φίλιππος σύ μέν ἄρχω Μακεδών ἄνθρωπος μανθάνω πολεμέω · ἐγώ δέ Σκύθης , ὅς καί λιμός καί δίψος μάχομαι δύναμαι ὁ δέ πρέσβυς ὁ Φίλιππος ψήχω ὁ ἵππος ἐρωτάω εἰ οὗτος ποιέω Φίλιππος , Ἰσμηνίας δέ ὁ ἀγαθός αὐλητής λαμβάνω αἰχμάλωτος κελεύω αὐλέω · θαυμάζω δέ ὁ ἄλλος , αὐτός ὄμνυμι ἡδύς ἀκούω ὁ ἵππος χρεμετίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 18.1
Σκίλουρος ὀγδοήκοντα παῖδας ἄρρενας ἀπολιπών , ἐπεὶ τελευτᾶν ἔμελλε , δέσμην ἀκοντίων ἑκάστῳ προτείνων ἐκέλευε καταθραῦσαι · πάντων δὲ ἀπαγορευσάντων , καθʼ ἓν αὐτὸς ἐξελὼν ἀκόντιον ἅπαντα ῥᾳδίως συνέκλασε · διδάσκων ἐκείνους , ὅτι συνεστῶτες ἰσχυροὶ διαμενοῦσιν , ἀσθενεῖς δʼ ἔσονται διαλυθέντες καὶ στασιάσαντες .
Lemmas: Σκιλοῦρος ὀγδοήκοντα παῖς ἄρσην ἀπολείπω , ἐπεί τελευτάω μέλλω , δέσμη ἀκόντιον ἕκαστος προτείνω κελεύω καταθραύω · πᾶς δέ ἀπαγορεύω , κατά εἷς αὐτός ἐξαιρέω ἀκόντιον ἅπας ῥᾴδιος συγκλάω · διδάσκω ἐκεῖνος , ὅτι συνίστημι ἰσχυρός διαμένω , ἀσθενής δέ εἰμί διαλύω καί στασιάζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 19.1
Γέλων ὁ τύραννος , ὅτε Καρχηδονίους πρὸς κατεπολέμησεν , εἰρήνην ποιούμενος πρὸς αὐτοὺς ἠνάγκασεν ἐγγράψαι ταῖς ὁμολογίαις ὅτι καὶ τὰ τέκνα παύσονται τῷ καταθύοντες
Lemmas: γέλων ὁ τύραννος , ὅτε Καρχηδόνιος πρός καταπολεμέω , εἰρήνη ποιέω πρός αὐτός ἀναγκάζω ἐγγράφω ὁ ὁμολογία ὅτι καί ὁ τέκνον παύω ὁ καταθύω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 19.2
ἐξῆγε δὲ τοὺς Συρακουσίους πολλάκις ὡς ἐπὶ στρατείαν εἰς φυτείαν , ὅπως ἥ τε χώρα βελτίων γένηται γεωργουμένη καὶ μὴ χείρονες αὐτοὶ σχολάζοντες .
Lemmas: ἐξάγω δέ ὁ Συρακούσιος πολλάκις ὡς ἐπί στρατεία εἰς φυτεία , ὅπως ὁ τε χώρα ἀγαθός γίγνομαι γεωργέω καί μή κακός αὐτός σχολάζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 19.3
αἰτῶν δὲ χρήματα τοὺς πολίτας , ἐπεὶ ἐθορύβησαν , αἰτεῖν εἶπεν ὡς ἀποδώσων , καὶ ἀπέδωκε μετὰ τὸν πόλεμον .
Lemmas: αἰτέω δέ χρῆμα ὁ πολίτης , ἐπεί θορυβέω , αἰτέω λέγω ὡς ἀποδίδωμι , καί ἀποδίδωμι μετά ὁ πόλεμος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 19.4
ἐν δὲ συμποσίῳ λύρας περιφερομένης , ἁρμοζομένων τῶν ἄλλων ἐφεξῆς καὶ ᾀδόντων , αὐτὸς τὸν ἵππον εἰσαγαγεῖν κελεύσας ἐλαφρῶς καὶ ῥᾳδίως ἀνεπήδησεν ἐπʼ αὐτόν .
Lemmas: ἐν δέ συμπόσιον λύρα περιφέρω , ἁρμόζω ὁ ἄλλος ἐφεξῆς καί ἀείδω , αὐτός ὁ ἵππος εἰσάγω κελεύω ἐλαφρός καί ῥᾴδιος ἀναπηδάω ἐπί αὐτός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 20.1
Ἱέρων ὁ μετὰ Γέλωνα τύραννος ἔλεγε μηδένα τῶν παρρησιαζομένων πρὸς αὐτὸν ἄκαιρον εἶναι .
Lemmas: ἱέρων ὁ μετά Γέλων τύραννος λέγω μηδείς ὁ παρρησιάζομαι πρός αὐτός ἄκαιρος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 20.2
τοὺς δὲ ἀπόρρητον λόγον ἐκφέροντας ἀδικεῖν ᾤετο καὶ τοὺς πρὸς οὓς ἐκφέρουσι · μισοῦμεν γὰρ οὐ μόνον τοὺς ἐκφέροντας ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀκούσαντας ἃ μὴ βουλόμεθα .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόρρητος λόγος ἐκφέρω ἀδικέω οἴομαι καί ὁ πρός ὅς ἐκφέρω · μισέω γάρ οὐ μόνος ὁ ἐκφέρω ἀλλά καί ὁ ἀκούω ὅς μή βούλομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 20.3
λοιδορηθεὶς δὲ ὑπό τινος εἰς τὴν δυσωδίαν τοῦ στόματος , ᾐτιᾶτο τὴν αὑτοῦ γυναῖκα μηδέποτε περὶ τούτου φράσασαν · ἡ εἶπεν ᾤμην γὰρ τοιοῦτον ἅπαντας τοὺς ἄνδρας ὄζειν .
Lemmas: λοιδορέω δέ ὑπό τις εἰς ὁ δυσωδία ὁ στόμα , αἰτιάομαι ὁ ἑαυτοῦ γυνή μηδέποτε περί οὗτος φράζω · ὁ λέγω οἴομαι γάρ τοιοῦτος ἅπας ὁ ἀνήρ ὄζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 20.4
πρὸς δὲ Ξενοφάνην τὸν Κολοφώνιον εἰπόντα μόλις οἰκέτας δύο τρέφειν ἀλλʼ Ὅμηρος εἶπεν , ὃν σὺ διασύρεις , πλείονας ἢ μυρίους τρέφει τεθνηκώς
Lemmas: πρός δέ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος λέγω μόλις οἰκέτης δύο τρέφω ἀλλά Ὅμηρος λέγω , ὅς σύ διασύρω , πολύς ἤ μυρίος τρέφω θνῄσκω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 20.5
Ἐπίχαρμον δὲ τὸν κωμῳδιοποιόν , ὅτι τῆς γυναικὸς αὐτοῦ παρούσης εἶπέ τι τῶν ἀπρεπῶν , ἐζημίωσε .
Lemmas: Ἐπίχαρμος δέ ὁ κωμῳδιοποιός , ὅτι ὁ γυνή αὐτός πάρειμι λέγω τις ὁ ἀπρεπής , ζημιόω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.1
Διονύσιος ὁ πρεσβύτερος , κληρουμένων κατὰ γράμμα τῶν δημηγορούντων , ὡς ἔλαχε τὸ Μ , πρὸς τὸν εἰπόντα μωρολογεῖς Διονύσιε · μοναρχήσω μὲν οὖν εἶπε , καὶ δημηγορήσας εὐθὺς ᾑρέθη στρατηγὸς ὑπὸ τῶν Συρακοσίων .
Lemmas: Διονύσιος ὁ πρέσβυς , κληρόω κατά γράμμα ὁ δημηγορέω , ὡς λαγχάνω ὁ Μ , πρός ὁ λέγω μωρολογέω Διονύσιος · μοναρχέω μέν οὖν λέγω , καί δημηγορέω εὐθύς αἱρέω στρατηγός ὑπό ὁ Συρακούσιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.2
ἐπεὶ δʼ ἐν ἀρχῇ τῆς τυραννίδος ἐπολιορκεῖτο , συστάντων ἐπʼ αὐτὸν τῶν πολιτῶν , οἱ μὲν φίλοι συνεβούλευον ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς , εἰ μὴ βούλεται κρατηθεὶς ἀποθανεῖν · ὁ δὲ βοῦν ἰδὼν σφαττόμενον ὑπὸ μαγείρου καὶ πίπτοντα ταχέως εἶτα οὐκ ἀηδές ἐστιν εἶπεν οὕτω βραχὺν ὄντα τὸν θάνατον φοβηθέντας ἡμᾶς ἀρχὴν ἐγκαταλιπεῖν τηλικαύτην ;
Lemmas: ἐπεί δέ ἐν ἀρχή ὁ τυραννίς πολιορκέω , συνίστημι ἐπί αὐτός ὁ πολίτης , ὁ μέν φίλος συμβουλεύω ἀπαλλάσσω ὁ ἀρχή , εἰ μή βούλομαι κρατέω ἀποθνῄσκω · ὁ δέ βοῦς ὁράω σφάζω ὑπό μάγειρος καί πίπτω ταχύς εἶτα οὐ ἀηδής εἰμί λέγω οὕτως βραχύς εἰμί ὁ θάνατος φοβέω ἐγώ ἀρχή ἐγκαταλείπω τηλικοῦτος ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.3
τὸν δὲ υἱὸν αἰσθόμενος , ᾧ τὴν ἀρχὴν ἀπολιπεῖν ἔμελλεν , ἀνδρὸς ἐλευθέρου διαφθείραντα γύναιον , ἠρώτησε μετʼ ὀργῆς τί τοιοῦτον αὐτῷ σύνοιδεν . εἰπόντος δὲ τοῦ νεανίσκου σὺ γὰρ οὐκ εἶχες πατέρα τύραννον , οὐδὲ σύ εἶπεν υἱὸν ἕξεις , ἐὰν μὴ παύσῃ ταῦτα ποιῶν .
Lemmas: ὁ δέ υἱός αἰσθάνομαι , ὅς ὁ ἀρχή ἀπολείπω μέλλω , ἀνήρ ἐλεύθερος διαφθείρω γύναιον , ἐρωτάω μετά ὀργή τίς τοιοῦτος αὐτός σύνοιδα . λέγω δέ ὁ νεανίσκος σύ γάρ οὐ ἔχω πατήρ τύραννος , οὐδέ σύ λέγω υἱός ἔχω , ἐάν μή παύω οὗτος ποιέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.4
πάλιν δὲ πρὸς αὐτὸν εἰσελθὼν καὶ θεασάμενος ἐκπωμάτων χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν πλῆθος ἀνεβόησεν οὐκ ἔστιν ἐν σοὶ τύραννος , ὃς ἀφʼ ὧν λαμβάνεις ἀπʼ ἐμοῦ ποτηρίων τοσούτων φίλον οὐδένα σεαυτῷ πεποίηκας .
Lemmas: πάλιν δέ πρός αὐτός εἰσέρχομαι καί θεάομαι ἔκπωμα χρύσεος καί ἀργύρεος πλῆθος ἀναβοάω οὐ εἰμί ἐν σύ τύραννος , ὅς ἀπό ὅς λαμβάνω ἀπό ἐγώ ποτήριον τοσοῦτος φίλος οὐδείς σεαυτοῦ ποιέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.5
χρήματα δὲ εἰσπράσσων τοὺς Συρακοσίους , εἶτα ὁρῶν ὀδυρομένους καὶ δεομένους καὶ λέγοντας ὡς οὐκ ἔχουσιν , ἐκέλευσεν ἕτερα πράττειν , καὶ δὶς ἢ τρὶς τοῦτο ἐποίησεν · ἐπεὶ δὲ προστάξας πλείονα γελᾶν ἤκουσεν αὐτοὺς καὶ σκώπτειν ἐν ἀγορᾷ περιιόντας , ἐκέλευσε παύσασθαι νῦν γὰρ οὐδὲν ἔχουσιν εἶπεν ὅτε καταφρονοῦσιν ἡμῶν .
Lemmas: χρῆμα δέ εἰσπράσσω ὁ Συρακούσιος , εἶτα ὁράω ὀδύρομαι καί δέω καί λέγω ὡς οὐ ἔχω , κελεύω ἕτερος πράσσω , καί δίς ἤ τρίς οὗτος ποιέω · ἐπεί δέ προστάσσω πολύς γελάω ἀκούω αὐτός καί σκώπτω ἐν ἀγορά περιέρχομαι , κελεύω παύω νῦν γάρ οὐδείς ἔχω λέγω ὅτε καταφρονέω ἐγώ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.6
τῆς δὲ μητρὸς αὐτοῦ παρήλικος μὲν οὔσης δοθῆναι δὲ ἀνδρὶ βουλομένης , ἔφη τοὺς μὲν τῆς πόλεως βιάσασθαι νόμους δύνασθαι , τοὺς δὲ τῆς φύσεως μὴ δύνασθαι .
Lemmas: ὁ δέ μήτηρ αὐτός παρῆλιξ μέν εἰμί δίδωμι δέ ἀνήρ βούλομαι , φημί ὁ μέν ὁ πόλις βιάζω νόμος δύναμαι , ὁ δέ ὁ φύσις μή δύναμαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.7
πικρῶς δὲ τοὺς ἄλλους κακούργους κολάζων ἐφείδετο τῶν λωποδυτῶν , ὅπως παύσωνται οἱ Συρακούσιοι τοῦ δειπνεῖν καὶ μεθύσκεσθαι μετʼ ἀλλήλων .
Lemmas: πικρός δέ ὁ ἄλλος κακοῦργος κολάζω φείδομαι ὁ λωποδύτης , ὅπως παύω ὁ Συρακούσιος ὁ δειπνέω καί μεθύσκω μετά ἀλλήλων .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.8
ξένου δέ τινος ἰδίᾳ φράσειν φάσκοντος αὐτῷ καὶ διδάξειν ὅπως προειδήσει τοὺς ἐπιβουλεύοντας , ἐκέλευσεν εἰπεῖν · ἐπεὶ δὲ προσελθών δός εἶπε μοι τάλαντον , ἵνα δόξῃς ἀκηκοέναι τὰ σημεῖα τῶν ἐπιβουλευόντων , ἔδωκε προσποιούμενος ἀκηκοέναι καὶ θαυμάζειν τὴν μέθοδον τοῦ ἀνθρώπου .
Lemmas: ξένος δέ τις ἴδιος φράζω φάσκω αὐτός καί διδάσκω ὅπως προοράω ὁ ἐπιβουλεύω , κελεύω λέγω · ἐπεί δέ προσέρχομαι δίδωμι λέγω ἐγώ τάλαντον , ἵνα δοκέω ἀκούω ὁ σημεῖον ὁ ἐπιβουλεύω , δίδωμι προσποιέω ἀκούω καί θαυμάζω ὁ μέθοδος ὁ ἄνθρωπος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.9
πρὸς δὲ τὸν πυθόμενον εἰ σχολάζοι μηδέποτε εἶπεν ἐμοὶ τοῦτο συμβαίη .
Lemmas: πρός δέ ὁ πυνθάνομαι εἰ σχολάζω μηδέποτε λέγω ἐγώ οὗτος συμβαίνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.10
δύο δὲ ἀκούσας νεανίσκους πολλὰ βλάσφημα περὶ αὐτοῦ καὶ τῆς τυραννίδος εἰρηκέναι παρὰ πότον , ἀμφοτέρους ἐκάλεσεν ἐπὶ δεῖπνον · ὁρῶν δὲ τὸν μὲν παροινοῦντα καὶ ληροῦντα πολλά , τὸν δὲ σπανίως καὶ μετʼ εὐλαβείας ταῖς πόσεσι χρώμενον , ἐκεῖνον μὲν ἀπέλυσεν ὡς φύσει παροινήσαντα καὶ διὰ μέθην κακολογήσαντα , τοῦτον δὲ ἀνεῖλεν ὡς δύσνουν καὶ πολέμιον ἐκ προαιρέσεως .
Lemmas: δύο δέ ἀκούω νεανίσκος πολύς βλάσφημος περί αὐτός καί ὁ τυραννίς λέγω παρά πότος , ἀμφότερος καλέω ἐπί δεῖπνον · ὁράω δέ ὁ μέν παροινέω καί ληρέω πολύς , ὁ δέ σπάνιος καί μετά εὐλάβεια ὁ πόσις χράω , ἐκεῖνος μέν ἀπολύω ὡς φύσις παροινέω καί διά μέθη κακολογέω , οὗτος δέ ἀναιρέω ὡς δύσνους καί πολέμιος ἐκ προαίρεσις .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.11
αἰτιωμένων δέ τινων , ὅτι τιμᾷ καὶ προάγεται πονηρὸν ἄνθρωπον καὶ δυσχεραινόμενον ὑπὸ τῶν πολιτῶν , ἀλλὰ καὶ βούλομαι εἶπεν εἶναι τὸν ἐμοῦ μᾶλλον μισούμενον .
Lemmas: αἰτιάομαι δέ τις , ὅτι τιμάω καί προάγω πονηρός ἄνθρωπος καί δυσχεραίνω ὑπό ὁ πολίτης , ἀλλά καί βούλομαι λέγω εἰμί ὁ ἐγώ μάλα μισέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.12
ἐπεὶ δὲ Κορινθίων πρέσβεις δῶρα διδόντος αὐτοῦ παρῃτοῦντο διὰ τὸν νόμον , ὃς οὐκ εἴα δῶρα λαμβάνειν παρὰ δυνάστου πρεσβεύοντας , δεινόν ἔφη πρᾶγμα ποιεῖν αὐτούς , ὃ μόνον αἱ τυραννίδες ἀγαθὸν ἔχουσιν ἀναιροῦντας καὶ διδάσκοντας ὅτι καὶ τὸ εὖ παθεῖν ὑπὸ τυράννου φοβερόν ἐστιν .
Lemmas: ἐπεί δέ Κορίνθιος πρέσβυς δῶρον δίδωμι αὐτός παραιτέομαι διά ὁ νόμος , ὅς οὐ ἐάω δῶρον λαμβάνω παρά δυνάστης πρεσβεύω , δεινός φημί πρᾶγμα ποιέω αὐτός , ὅς μόνος ὁ τυραννίς ἀγαθός ἔχω ἀναιρέω καί διδάσκω ὅτι καί ὁ εὖ πάσχω ὑπό τύραννος φοβερός εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 21.13
ἀκούσας δέ τινα τῶν πολιτῶν χρυσίον ἔχειν οἴκοι κατορωρυγμένον ἐκέλευσεν ἐνεγκεῖν πρὸς αὐτόν · ἐπεὶ δὲ παρακλέψας ὀλίγον ὁ ἄνθρωπος καὶ μεταστὰς εἰς ἑτέραν πόλιν ἐωνήσατο χωρίον , μεταπεμψάμενος αὐτὸν ἐκέλευσε πᾶν ἀπολαβεῖν , ἠργμένον χρῆσθαι τῷ πλούτῳ καὶ μηκέτι ποιοῦντα τὸ χρήσιμον ἄχρηστον .
Lemmas: ἀκούω δέ τις ὁ πολίτης χρυσίον ἔχω οἴκοι κατορύσσω κελεύω φέρω πρός αὐτός · ἐπεί δέ παρακλέπτω ὀλίγος ὁ ἄνθρωπος καί μεθίστημι εἰς ἕτερος πόλις ὠνέομαι χωρίον , μεταπέμπω αὐτός κελεύω πᾶς ἀπολαμβάνω , ἄρχω χράω ὁ πλοῦτος καί μηκέτι ποιέω ὁ χρήσιμος ἄχρηστος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 22.1
ὁ δὲ νεώτερος Διονύσιος ἔλεγε πολλοὺς τρέφειν σοφιστάς , οὐ θαυμάζων ἐκείνους ἀλλὰ διʼ ἐκείνων θαυμάζεσθαι βουλόμενος .
Lemmas: ὁ δέ νέος Διονύσιος λέγω πολύς τρέφω σοφιστής , οὐ θαυμάζω ἐκεῖνος ἀλλά διά ἐκεῖνος θαυμάζω βούλομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 22.2
Πολυξένου δὲ τοῦ διαλεκτικοῦ φήσαντος αὐτὸν ἐξελέγχειν , ἀμέλει τοῖς λόγοις εἶπεν ἐγὼ δὲ σε τοῖς ἔργοις ἐλέγχω · τὰ γὰρ σεαυτοῦ καταλιπὼν ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ θεραπεύεις .
Lemmas: Πολύξενος δέ ὁ διαλεκτικός φημί αὐτός ἐξελέγχω , ἀμέλει ὁ λόγος λέγω ἐγώ δέ σύ ὁ ἔργον ἐλέγχω · ὁ γάρ σεαυτοῦ καταλείπω ἐγώ καί ὁ ἐμός θεραπεύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 22.3
ἐκπεσὼν δὲ τῆς ἀρχῆς , πρὸς μὲν τὸν εἰπόντα τί σε Πλάτων καὶ φιλοσοφία ὠφέλησε ; τὸ τηλικαύτην ἔφη τύχης μεταβολὴν ῥᾳδίως ὑπομένειν .
Lemmas: ἐκπίπτω δέ ὁ ἀρχή , πρός μέν ὁ λέγω τίς σύ Πλάτων καί φιλοσοφία ὠφελέω ; ὁ τηλικοῦτος φημί τύχη μεταβολή ῥᾴδιος ὑπομένω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 22.4
ἐρωτηθεὶς δὲ πῶς ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ πένης ὢν καὶ ἰδιώτης ἐκτήσατο τὴν Συρακουσίων ἀρχήν , αὐτὸς δὲ ἔχων καὶ τυράννου παῖς ὢν πῶς ἀπέβαλεν · ὁ μὲν πατήρ ἔφη μισουμένης δημοκρατίας ἐνέπεσε τοῖς πράγμασιν , ἐγὼ δὲ φθονουμένης τυραννίδος .
Lemmas: ἐρωτάω δέ πῶς ὁ μέν πατήρ αὐτός πένης εἰμί καί ἰδιώτης κτάομαι ὁ Συρακούσιος ἀρχή , αὐτός δέ ἔχω καί τύραννος παῖς εἰμί πῶς ἀποβάλλω · ὁ μέν πατήρ φημί μισέω δημοκρατία ἐμπίπτω ὁ πρᾶγμα , ἐγώ δέ φθονέω τυραννίς .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 22.5
ὑπὸ ἄλλου δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐρωτηθεὶς ὁ πατήρ ἔφη μοι τὴν τυραννίδα τὴν ἑαυτοῦ κατέλιπεν , οὐ τὴν τύχην .
Lemmas: ὑπό ἄλλος δέ ὁ αὐτός οὗτος ἐρωτάω ὁ πατήρ φημί ἐγώ ὁ τυραννίς ὁ ἑαυτοῦ καταλείπω , οὐ ὁ τύχη .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 23.1
Ἀγαθοκλῆς υἱὸς ἦν κεραμέως · γενόμενος δὲ κύριος Σικελίας καὶ βασιλεὺς ἀναγορευθεὶς εἰώθει κεραμεᾶ ποτήρια τιθέναι παρὰ τὰ χρυσᾶ , καὶ τοῖς νέοις ἐπιδεικνύμενος λέγειν ὅτι τοιαῦτα ποιῶν πρότερον νῦν τοιαῦτα ποιεῖ διὰ τὴν ἐπιμέλειαν καὶ τὴν ἀνδρείαν .
Lemmas: Ἀγαθοκλῆς υἱός εἰμί κεραμεύς · γίγνομαι δέ κύριος Σικελία καί βασιλεύς ἀναγορεύω εἴωθα κεραμεοῦς ποτήριον τίθημι παρά ὁ χρύσεος , καί ὁ νέος ἐπιδείκνυμι λέγω ὅτι τοιοῦτος ποιέω πρότερος νῦν τοιοῦτος ποιέω διά ὁ ἐπιμέλεια καί ὁ ἀνδρεία .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 23.2
πολιορκοῦντος δὲ πόλιν αὐτοῦ , τῶν ἀπὸ τοῦ τείχους τινὲς ἐλοιδοροῦντο λέγοντες ὅτι ὦ κεραμεῦ , τὸν μισθὸν πῶς ἀποδώσεις τοῖς στρατιώταις ; ὁ δὲ πρᾶος καὶ μειδιῶν εἶπεν αἴκα ταύταν ἕλω . λαβὼν δὲ κατὰ κράτος ἐπίπρασκε τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἔλεγεν ἐάν με πάλιν λοιδορῆτε , πρὸς τοὺς κυρίους ὑμῶν ἔσται μοι ὁ λόγος .
Lemmas: πολιορκέω δέ πόλις αὐτός , ὁ ἀπό ὁ τεῖχος τις λοιδορέω λέγω ὅτι ὦ κεραμεύς , ὁ μισθός πῶς ἀποδίδωμι ὁ στρατιώτης ; ὁ δέ πρᾶος καί μειδιάω λέγω ἐάν ταῦτος αἱρέω . λαμβάνω δέ κατά κράτος πιπράσκω ὁ αἰχμάλωτος καί λέγω ἐάν ἐγώ πάλιν λοιδορέω , πρός ὁ κύριος σύ εἰμί ἐγώ ὁ λόγος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 23.3
ἐγκαλούντων δὲ τοῖς ναύταις αὐτοῦ τῶν Ἰθακησίων , ὅτι τῇ νήσῳ προσβαλόντες τῶν θρεμμάτων τινὰ ἀπέσπασαν , ὁ δὲ ὑμέτερος ἔφη βασιλεὺς ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς , οὐ μόνον τὰ πρόβατα λαβὼν ἀλλὰ καὶ τὸν ποιμένα προσεκτυφλώσας ἀπῆλθε .
Lemmas: ἐγκαλέω δέ ὁ ναύτης αὐτός ὁ Ἰθακήσιος , ὅτι ὁ νῆσος προσβάλλω ὁ θρέμμα τις ἀποσπάω , ὁ δέ ὑμέτερος φημί βασιλεύς ἔρχομαι πρός ἐγώ , οὐ μόνος ὁ πρόβατον λαμβάνω ἀλλά καί ὁ ποιμήν προσεκτυφλόω ἀπέρχομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 24.1
Δίων ὁ Διονύσιον ἐκβαλὼν ἐκ τῆς τυραννίδος , ἀκούσας ἐπιβουλεύειν αὐτῷ Κάλλιππον , ᾧ μάλιστα τῶν φίλων καὶ ξένων ἐπίστευεν , οὐχ ὑπέμεινεν ἐλέγξαι βέλτιον εἶναι φήσας ἀποθανεῖν ἢ ζῆν μὴ μόνον τοὺς πολεμίους ἀλλὰ καὶ τοὺς φίλους φυλαττόμενον ,
Lemmas: δέω ὁ Διονύσιος ἐκβάλλω ἐκ ὁ τυραννίς , ἀκούω ἐπιβουλεύω αὐτός Κάλλιππος , ὅς μάλα ὁ φίλος καί ξένος πιστεύω , οὐ ὑπομένω ἐλέγχω ἀγαθός εἰμί φημί ἀποθνῄσκω ἤ ζάω μή μόνος ὁ πολέμιος ἀλλά καί ὁ φίλος φυλάσσω ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 25.1
Ἀρχέλαος αἰτηθεὶς παρὰ πότον ποτήριον χρυσοῦν ὑπό τινος τῶν συνήθων οὐ μὴν ἐπιεικῶν , ἐκέλευσεν Εὐριπίδῃ τὸν παῖδα δοῦναι · θαυμάσαντος δὲ τοῦ ἀνθρώπου , σὺ μὲν γάρ εἶπεν αἰτεῖν , οὗτος δὲ λαμβάνειν ἄξιός ἐστι καὶ μὴ αἰτῶν .
Lemmas: Ἀρχέλαος αἰτέω παρά πότος ποτήριον χρύσεος ὑπό τις ὁ συνήθης οὐ μήν ἐπιεικής , κελεύω Εὐριπίδης ὁ παῖς δίδωμι · θαυμάζω δέ ὁ ἄνθρωπος , σύ μέν γάρ λέγω αἰτέω , οὗτος δέ λαμβάνω ἄξιος εἰμί καί μή αἰτέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 25.2
ἀδολέσχου δὲ κουρέως ἐρωτήσαντος αὐτὸν πῶς σε κείρω ; σιωπῶν ἔφη .
Lemmas: ἀδολέσχης δέ κουρεύς ἐρωτάω αὐτός πῶς σύ κείρω ; σιωπάω φημί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 25.3
τοῦ δὲ Εὐριπίδου τὸν καλὸν Ἀγάθωνα περιλαμβάνοντος ἐν τῷ συμποσίῳ καὶ καταφιλοῦντος ἤδη γενειῶντα , πρὸς τοὺς φίλους εἶπε μὴ θαυμάσητε · τῶν γὰρ καλῶν καὶ τὸ μετόπωρον καλόν ἐστιν .
Lemmas: ὁ δέ Εὐριπίδης ὁ καλός Ἀγάθων περιλαμβάνω ἐν ὁ συμπόσιον καί καταφιλέω ἤδη γενειάω , πρός ὁ φίλος λέγω μή θαυμάζω · ὁ γάρ καλός καί ὁ μετόπωρον καλός εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 25.4
ἐπεὶ δὲ Τιμόθεος ὁ κιθαρῳδὸς ἐλπίσας πλείονα , λαβὼν δὲ ἐλάττονα , δῆλος ἦν ἐγκαλῶν αὐτῷ , καί ποτε ᾄδων τουτὶ τὸ κομμάτιον σὺ δὲ τὸν γηγενέταν ἄργυρον αἰνεῖς ἀπεσήμαινεν εἰς ἐκεῖνον · ὑπέκρουσεν ὁ Ἀρχέλαος αὐτῷ σὺ δέ γε αἰτεῖς .
Lemmas: ἐπεί δέ Τιμόθεος ὁ κιθαρῳδός ἐλπίζω πολύς , λαμβάνω δέ ἐλαχύς , δῆλος εἰμί ἐγκαλέω αὐτός , καί ποτέ ἀείδω οὗτος ὁ κομμάτιον σύ δέ ὁ γηγενέτης ἄργυρος αἰνέω ἀποσημαίνω εἰς ἐκεῖνος · ὑποκρούω ὁ Ἀρχέλαος αὐτός σύ δέ γε αἰτέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 25.5
ὕδωρ δέ τινος αὐτοῦ κατασκεδάσαντος , ὑπὸ τῶν φίλων παροξυνόμενος ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἀλλʼ οὐκ ἐμοῦ φησίν ἀλλʼ ἐκείνου κατεσκέδασεν ὃν ἔδοξεν ἐμὲ εἶναι .
Lemmas: ὕδωρ δέ τις αὐτός κατασκεδάννυμι , ὑπό ὁ φίλος παροξύνω ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἀλλά οὐ ἐγώ φημί ἀλλά ἐκεῖνος κατασκεδάννυμι ὅς δοκέω ἐγώ εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.1
Φίλιππον τὸν Ἀλεξάνδρου πατέρα Θεόφραστος ἱστόρηκεν οὐ μόνον μεταξὺ τῶν βασιλέων , ἀλλὰ καὶ τῇ τύχῃ καὶ τῷ τρόπῳ μείζονα γενέσθαι καὶ μετριώτερον .
Lemmas: Φίλιππος ὁ Ἀλέξανδρος πατήρ Θεόφραστος ἱστορέω οὐ μόνος μεταξύ ὁ βασιλεύς , ἀλλά καί ὁ τύχη καί ὁ τρόπος μέγας γίγνομαι καί μέτριος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.2
Ἀθηναίους μὲν οὖν μακαρίζειν ἔλεγεν , εἰ καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν αἱρεῖσθαι δέκα στρατηγοὺς εὑρίσκουσιν · αὐτὸς γὰρ ἐν πολλοῖς ἔτεσιν ἕνα μόνον στρατηγὸν εὑρηκέναι , Παρμενίωνα .
Lemmas: Ἀθηναῖος μέν οὖν μακαρίζω λέγω , εἰ κατά ἕκαστος ἐνιαυτός αἱρέω δέκα στρατηγός εὑρίσκω · αὐτός γάρ ἐν πολύς ἔτος εἷς μόνος στρατηγός εὑρίσκω , Παρμενίων .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.3
πολλῶν δὲ κατορθωμάτων αὐτῷ καὶ καλῶν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ προσαγγελθέντων , ὦ τύχη εἶπε μικρὸν τι μοι κακὸν ἀντὶ τῶν τοσούτων καὶ τηλικούτων ἀγαθῶν ποίησον
Lemmas: πολύς δέ κατόρθωμα αὐτός καί καλός ἐν εἷς ἡμέρα προσαγγέλλω , ὦ τύχη λέγω μικρός τις ἐγώ κακός ἀντί ὁ τοσοῦτος καί τηλικοῦτος ἀγαθός ποιέω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.4
ἐπεὶ δὲ νικήσαντι τοὺς Ἕλληνας αὐτῷ συνεβούλευον ἔνιοι φρουραῖς τὰς πόλεις κατέχειν , ἔφη μᾶλλον πολὺν χρόνον ἐθέλειν χρηστὸς ἢ δεσπότης ὀλίγον καλεῖσθαι .
Lemmas: ἐπεί δέ νικάω ὁ Ἕλλην αὐτός συμβουλεύω ἔνιοι φρουρά ὁ πόλις κατέχω , φημί μάλα πολύς χρόνος ἐθέλω χρηστός ἤ δεσπότης ὀλίγος καλέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.5
τὸν δὲ λοίδορον ἐξελάσαι τῶν φίλων κελευόντων , οὐκ ἔφη ποιήσειν , ἵνα μὴ περιιὼν ἐν πλείοσι κακῶς λέγῃ .
Lemmas: ὁ δέ λοίδορος ἐξελαύνω ὁ φίλος κελεύω , οὐ φημί ποιέω , ἵνα μή περιέρχομαι ἐν πολύς κακός λέγω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.6
Σμικύθου δὲ Νικάνορα διαβάλλοντος ὡς ἀεὶ κακῶς λέγοντα τὸν Φίλιππον καὶ τῶν ἑταίρων οἰομένων δεῖν μεταπέμπεσθαι καὶ κολάζειν , ἀλλὰ μήν ἔφη Νικάνωρ οὐ φαυλότατός ἐστι Μακεδόνων · ἐπισκεπτέον οὖν , μή τι γίνεται παρʼ ἡμᾶς . ὡς οὖν ἔγνω τὸν Νικάνορα θλιβόμενον ἰσχυρῶς ὑπὸ πενίας ἠμελημένον δὲ ὑπʼ αὐτοῦ , προσέταξε δωρεάν τινα αὐτῷ δοθῆναι . πάλιν οὖν τοῦ Σμικύθου λέγοντος , ὅτι θαυμαστὰ περὶ αὐτοῦ πρὸς ἅπαντας ἐγκώμια λέγων ὁ Νικάνωρ διατελεῖ , ὁρᾶτε οὖν εἶπεν ὅτι παρʼ ἡμᾶς αὐτούς ἐστι καὶ τὸ καλῶς καὶ τὸ κακῶς ἀκούειν
Lemmas: Σμίκυθος δέ Νικάνωρ διαβάλλω ὡς ἀεί κακός λέγω ὁ Φίλιππος καί ὁ ἑταῖρος οἴομαι δέω μεταπέμπω καί κολάζω , ἀλλά μήν φημί Νικάνωρ οὐ φαῦλος εἰμί Μακεδών · ἐπισκοπέω οὖν , μή τις γίγνομαι παρά ἐγώ . ὡς οὖν γιγνώσκω ὁ Νικάνωρ θλίβω ἰσχυρός ὑπό πενία ἀμελέω δέ ὑπό αὐτός , προστάσσω δωρεά τις αὐτός δίδωμι . πάλιν οὖν ὁ Σμίκυθος λέγω , ὅτι θαυμαστός περί αὐτός πρός ἅπας ἐγκώμιον λέγω ὁ Νικάνωρ διατελέω , ὁράω οὖν λέγω ὅτι παρά ἐγώ αὐτός εἰμί καί ὁ καλός καί ὁ κακός ἀκούω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.7
τοῖς δὲ τῶν Ἀθηναίων δημαγωγοῖς ἔφη χάριν ἔχειν , ὅτι λοιδοροῦντες αὐτὸν βελτίονα ποιοῦσι καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ἤθει · πειρῶμαι γὰρ αὐτοὺς ἅμα καὶ τοῖς λόγοις καὶ τοῖς ἔργοις ψευδομένους ἐλέγχειν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Ἀθηναῖος δημαγωγός φημί χάρις ἔχω , ὅτι λοιδορέω αὐτός ἀγαθός ποιέω καί ὁ λόγος καί ὁ ἦθος · πειράω γάρ αὐτός ἅμα καί ὁ λόγος καί ὁ ἔργον ψεύδω ἐλέγχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.8
τῶν δὲ Ἀθηναίων , ὅσοι περὶ Χαιρώνειαν ἑάλωσαν , ἀφεθέντων ὑπʼ αὐτοῦ δίχα λύτρων , τὰ δὲ ἱμάτια καὶ στρώματα προσαπαιτούντων καὶ τοῖς Μακεδόσιν ἐγκαλούντων , γελάσας ὁ Φίλιππος εἶπεν οὐ δοκοῦσιν ὑμῖν Ἀθηναῖοι νομίζειν ἐν ἀστραγάλοις ὑφʼ ἡμῶν νενικῆσθαι ;
Lemmas: ὁ δέ Ἀθηναῖος , ὅσος περί Χαιρώνεια ἁλίσκομαι , ἀφίημι ὑπό αὐτός δίχα λύτρον , ὁ δέ ἱμάτιον καί στρῶμα προσαπαιτέω καί ὁ Μακεδών ἐγκαλέω , γελάω ὁ Φίλιππος λέγω οὐ δοκέω σύ Ἀθηναῖος νομίζω ἐν ἀστράγαλος ὑπό ἐγώ νικάω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.9
τῆς δὲ κλειδὸς αὐτῷ κατεαγείσης ἐν πολέμῳ καὶ τοῦ θεραπεύοντος ἰατροῦ πάντως τι καθʼ ἡμέραν αἰτοῦντος , λάμβανε ἔφη ὅσα βούλει · τὴν γὰρ κλεῖν ἔχεις
Lemmas: ὁ δέ κλείς αὐτός κατάγνυμι ἐν πόλεμος καί ὁ θεραπεύω ἰατρός πάντως τις κατά ἡμέρα αἰτέω , λαμβάνω φημί ὅσος βούλομαι · ὁ γάρ κλείς ἔχω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.10
δυεῖν δὲ ἀδελφῶν Ἀμφοτεροῦ καὶ Ἑκατεροῦ , τὸν μὲν Ἑκατερὸν ἔμφρονα καὶ πρακτικὸν ὁρῶν , τὸν δὲ Ἀμφοτερὸν εὐήθη καὶ ἀβέλτερον ἔφη τὸν μὲν Ἑκατερὸν ἀμφότερον εἶναι , τὸν δὲ Ἀμφοτερὸν οὐδέτερον .
Lemmas: δύο δέ ἀδελφός Ἀμφοτερός καί Ἑκατερός , ὁ μέν Ἑκατερός ἔμφρων καί πρακτικός ὁράω , ὁ δέ Ἀμφοτερός εὐήθης καί ἀβέλτερος φημί ὁ μέν Ἑκατερός ἀμφότερος εἰμί , ὁ δέ Ἀμφοτερός οὐδέτερος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.11
τοὺς δὲ συμβουλεύοντας αὐτῷ πικρῶς χρῆσθαι τοῖς Ἀθηναίοις ἀτόπους ἔλεγεν εἶναι , κελεύοντας ἄνθρωπον ὑπὲρ δόξης πάντα ποιοῦντα καὶ πάσχοντα ἀποβαλεῖν τὸ τῆς δόξης θέατρον .
Lemmas: ὁ δέ συμβουλεύω αὐτός πικρός χράω ὁ Ἀθηναῖος ἄτοπος λέγω εἰμί , κελεύω ἄνθρωπος ὑπέρ δόξα πᾶς ποιέω καί πάσχω ἀποβάλλω ὁ ὁ δόξα θέατρον .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.12
γενόμενος δὲ κριτὴς δυεῖν πονηρῶν ἐκέλευσε τὸν μὲν φεύγειν ἐκ Μακεδονίας τὸν δὲ ἕτερον διώκειν ,
Lemmas: γίγνομαι δέ κριτής δύο πονηρός κελεύω ὁ μέν φεύγω ἐκ Μακεδονία ὁ δέ ἕτερος διώκω ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.13
μέλλων δὲ καταστρατοπεδεύειν ἐν χωρίῳ καλῷ καὶ πυθόμενος ὅτι χόρτος οὐκ ἔστι τοῖς ὑποζυγίοις , οἷος εἶπεν ὁ βίος ἡμῶν ἐστίν , εἰ καὶ πρὸς τὸν τῶν ὄνων καιρὸν ὀφείλομεν ζῆν ;
Lemmas: μέλλω δέ καταστρατοπεδεύω ἐν χωρίον καλός καί πυνθάνομαι ὅτι χόρτος οὐ εἰμί ὁ ὑποζύγιον , οἷος λέγω ὁ βίος ἐγώ εἰμί , εἰ καί πρός ὁ ὁ ὄνος καιρός ὀφείλω ζάω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.14
φρούριον δέ τι βουλόμενος λαβεῖν ὀχυρόν , ὡς ἀπήγγειλαν οἱ κατάσκοποι χαλεπὸν εἶναι παντάπασι καὶ ἀνάλωτον , ἠρώτησεν εἰ χαλεπὸν οὕτως ἐστίν , ὥστε μηδὲ ὄνον προσελθεῖν χρυσίον κομίζοντα .
Lemmas: φρούριον δέ τις βούλομαι λαμβάνω ὀχυρός , ὡς ἀπαγγέλλω ὁ κατάσκοπος χαλεπός εἰμί παντάπασι καί ἀνάλωτος , ἐρωτάω εἰ χαλεπός οὕτως εἰμί , ὥστε μηδέ ὄνος προσέρχομαι χρυσίον κομίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.15
τῶν δὲ περὶ Λασθένην τὸν Ὀλύνθιον ἐγκαλούντων καὶ ἀγανακτούντων , ὅτι προδότας αὐτοὺς ἔνιοι τῶν περὶ τὸν Φίλιππον ἀποκαλοῦσι , σκαιούς ἔφη φύσει καὶ ἀγροίκους εἶναι Μακεδόνας καὶ τὴν σκάφην σκάφην λέγοντας
Lemmas: ὁ δέ περί Λασθένης ὁ Ὀλύνθιος ἐγκαλέω καί ἀγανακτέω , ὅτι προδότης αὐτός ἔνιοι ὁ περί ὁ Φίλιππος ἀποκαλέω , σκαιός φημί φύσις καί ἄγροικος εἰμί Μακεδών καί ὁ σκάφη σκάφη λέγω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.16
τῷ δὲ υἱῷ παρῄνει πρὸς χάριν ὁμιλεῖν τοῖς Μακεδόσι , κτώμενον ἑαυτῷ τὴν παρὰ τῶν πολλῶν δύναμιν , ἕως ἔξεστι βασιλεύοντος ἄλλου φιλάνθρωπον εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ υἱός παραινέω πρός χάρις ὁμιλέω ὁ Μακεδών , κτάομαι ἑαυτοῦ ὁ παρά ὁ πολύς δύναμις , ἕως ἔξεστι βασιλεύω ἄλλος φιλάνθρωπος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.17
συνεβούλευε δὲ τῶν ἐν ταῖς πόλεσι δυνατῶν καὶ τοὺς ἀγαθοὺς φίλους κτᾶσθαι καὶ τοὺς πονηρούς , εἶτα οἷς μὲν χρῆσθαι οἷς δʼ ἀποχρῆσθαι .
Lemmas: συμβουλεύω δέ ὁ ἐν ὁ πόλις δυνατός καί ὁ ἀγαθός φίλος κτάομαι καί ὁ πονηρός , εἶτα ὅς μέν χράω ὅς δέ ἀποχράω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.18
πρὸς δὲ Φίλωνα τὸν Θηβαῖον εὐεργέτην αὐτοῦ γενόμενον καὶ ξένον , ὁπηνίκα διῆγεν ἐν Θήβαις . ὁμηρεύων , ὕστερον δὲ μηδεμίαν παρʼ αὐτοῦ δωρεὰν προσδεχόμενον μή με εἶπεν ἀφαιροῦ τὸ ἀνίκητον εὐεργεσίας καὶ χάριτος ἡττώμενον .
Lemmas: πρός δέ Φίλων ὁ Θηβαῖος εὐεργέτης αὐτός γίγνομαι καί ξένος , ὁπηνίκα διάγω ἐν Θῆβαι . ὁμηρεύω , ὕστερον δέ μηδείς παρά αὐτός δωρεά προσδέχομαι μή ἐγώ λέγω ἀφαιρέω ὁ ἀνίκητος εὐεργεσία καί χάρις ἡσσάομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.19
ληφθέντων δὲ πολλῶν αἰχμαλώτων , ἐπίπρασκεν αὐτοὺς ἀνεσταλμένῳ τῷ χιτῶνι καθήμενος οὐκ εὐπρεπῶς · εἷς οὖν τῶν πωλουμένων ἀνεβόησε φεῖσαί μου , Φίλιππε , πατρικὸς γάρ εἰμί σου φίλος · ἐρωτήσαντος δὲ τοῦ Φιλίππου πόθεν , ὦ ἄνθρωπε , γενόμενος καὶ πῶς ; ἐγγύς ἔφη φράσαι σοι βούλομαι προσελθών · ὡς οὖν προσήχθη μικρόν ἔφη κατωτέρω τὴν χλαμύδα ποίησον , ἀσχημονεῖς γὰρ οὕτω καθήμενος · καὶ ὁ Φίλιππος ἄφετε αὐτόν εἶπεν ἀληθῶς γὰρ εὔνους ὢν καὶ φίλος ἐλάνθανεν .
Lemmas: λαμβάνω δέ πολύς αἰχμάλωτος , πιπράσκω αὐτός ἀναστέλλω ὁ χιτών κάθημαι οὐ εὐπρεπής · εἷς οὖν ὁ πωλέω ἀναβοάω φείδομαι ἐγώ , Φίλιππος , πατρικός γάρ εἰμί σύ φίλος · ἐρωτάω δέ ὁ Φίλιππος πόθεν , ὦ ἄνθρωπος , γίγνομαι καί πῶς ; ἐγγύς φημί φράζω σύ βούλομαι προσέρχομαι · ὡς οὖν πρόσειμι μικρός φημί κάτω ὁ χλαμύς ποιέω , ἀσχημονέω γάρ οὕτως κάθημαι · καί ὁ Φίλιππος ἀφίημι αὐτός λέγω ἀληθής γάρ εὔνους εἰμί καί φίλος λανθάνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.20
ἐπεὶ δὲ ὑπό τινος ξένου κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον ἐν ὁδῷ πολλοὺς ἐπήγετο καὶ τὸν ξένον ἑώρα θορυβούμενον , ἦν γὰρ οὐχ ἱκανὰ τὰ παρεσκευασμένα , προπέμπων τῶν φίλων ἑκάστῳ , πλακοῦντι χώραν ἐκέλευεν ἀπολείπειν · οἱ δὲ πειθόμενοι καὶ προσδοκῶντες οὐκ ἤσθιον πολλά , καὶ πᾶσιν οὕτως ἤρκεσεν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὑπό τις ξένος καλέω ἐπί δεῖπνον ἐν ὁδός πολύς ἐπάγω καί ὁ ξένος ὁράω θορυβέω , εἰμί γάρ οὐ ἱκανός ὁ παρασκευάζω , προπέμπω ὁ φίλος ἕκαστος , πλακοῦς χώρα κελεύω ἀπολείπω · ὁ δέ πείθω καί προσδοκάω οὐ ἐσθίω πολύς , καί πᾶς οὕτως ἀρκέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.21
Ἱππάρχου τοῦ Εὐβοέως ἀποθανόντος , δῆλος ἦν βαρέως φέρων · εἰπόντος δέ τινος ἀλλὰ μὴν ὡραῖος ὢν ἐκεῖνος ἀποτέθνηκεν , ἑαυτῷ γε εἶπεν , ἐμοὶ δὲ ταχέως · ἔφθη γὰρ τελευτῆσαι πρὶν ἢ παρʼ ἐμοῦ χάριν ἀξίαν τῆς φιλίας ἀπολαβεῖν .
Lemmas: Ἵππαρχος ὁ Εὐβοεύς ἀποθνῄσκω , δῆλος εἰμί βαρύς φέρω · λέγω δέ τις ἀλλά μήν ὡραῖος εἰμί ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω , ἑαυτοῦ γε λέγω , ἐγώ δέ ταχύς · φθάνω γάρ τελευτάω πρίν ἤ παρά ἐγώ χάρις ἄξιος ὁ φιλία ἀπολαμβάνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.22
πυθόμενος δʼ ἐγκαλεῖν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον , ὅτι παῖδας ἐκ πλειόνων ποιεῖται γυναικῶν , οὐκοῦν ἔφη πολλοὺς ἔχων περὶ τῆς βασιλείας ἀνταγωνιστὰς γενοῦ καλὸς κἀγαθός , ἵνα μὴ διʼ ἐμὲ τῆς βασιλείας τύχῃς ἀλλὰ διὰ σεαυτόν ἐκέλευε δʼ αὐτὸν Ἀριστοτέλει προσέχειν καὶ φιλοσοφεῖν , ὅπως ἔφη μὴ πολλὰ τοιαῦτα πράξῃς , ἐφʼ οἷς ἐγὼ πεπραγμένοις μεταμέλομαι ,
Lemmas: πυνθάνομαι δέ ἐγκαλέω αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος , ὅτι παῖς ἐκ πολύς ποιέω γυνή , οὐκοῦν φημί πολύς ἔχω περί ὁ βασιλεία ἀνταγωνιστής γίγνομαι καλός ἀγαθός , ἵνα μή διά ἐγώ ὁ βασιλεία τυγχάνω ἀλλά διά σεαυτοῦ κελεύω δέ αὐτός Ἀριστοτέλης προσέχω καί φιλοσοφέω , ὅπως φημί μή πολύς τοιοῦτος πράσσω , ἐπί ὅς ἐγώ πράσσω μεταμέλομαι ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.23
τῶν δὲ Ἀντιπάτρου φίλων τινὰ κατατάξας εἰς τοὺς δικαστάς , εἶτα τὸν πώγωνα βαπτόμενον αἰσθανόμενος καὶ τὴν κεφαλήν , ἀνέστησεν εἰπὼν τὸν ἄπιστον ἐν θριξὶ μὴ νομίζειν ἀξιόπιστον ἐν πράγμασι .
Lemmas: ὁ δέ Ἀντίπατρος φίλος τις κατατάσσω εἰς ὁ δικαστής , εἶτα ὁ πώγων βάπτω αἰσθάνομαι καί ὁ κεφαλή , ἀνίστημι λέγω ὁ ἄπιστος ἐν θρίξ μή νομίζω ἀξιόπιστος ἐν πρᾶγμα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.24
Μαχαίτᾳ δέ τινα κρίνων δίκην καὶ ὑπονυστάζων οὐ πάνυ προσεῖχε τοῖς δικαίοις ἀλλὰ κατέκρινεν · ἐκείνου δὲ ἀναβοήσαντος ἐκκαλεῖσθαι τὴν κρίσιν , διοργισθεὶς ἐπὶ τίνα ; εἶπε · καὶ ὁ Μαχαίτας ἐπὶ σὲ βασιλεῦ αὐτόν , ἂν ἐγρηγορὼς καὶ προσέχων ἀκούῃς . τότε μὲν οὖν ἀνέστη · γενόμενος δὲ μᾶλλον ἐφʼ ἑαυτῷ καὶ γνοὺς ἀδικούμενον τὸν Μαχαίταν τὴν μὲν κρίσιν οὐκ ἔλυσε , τὸ δὲ τίμημα τῆς δίκης αὐτὸς ἐξέτισεν .
Lemmas: Μαχαίτας δέ τις κρίνω δίκη καί ὑπονυστάζω οὐ πάνυ προσέχω ὁ δίκαιος ἀλλά κατακρίνω · ἐκεῖνος δέ ἀναβοάω ἐκκαλέω ὁ κρίσις , διοργίζομαι ἐπί τίς ; λέγω · καί ὁ Μαχαίτας ἐπί σύ βασιλεύς αὐτός , ἐάν ἐγείρω καί προσέχω ἀκούω . τότε μέν οὖν ἀνίστημι · γίγνομαι δέ μάλα ἐπί ἑαυτοῦ καί γιγνώσκω ἀδικέω ὁ Μαχαίτας ὁ μέν κρίσις οὐ λύω , ὁ δέ τίμημα ὁ δίκη αὐτός ἐκτίνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.25
ἐπεὶ δὲ Ἅρπαλος ὑπὲρ συγγενοῦς καὶ οἰκείου Κράτητος ἀδικημάτων δίκην ἔχοντος ἠξίου τὴν ζημίαν εἰσενεγκεῖν ἀφεθῆναι δὲ τῆς κρίσεως , ἵνα μὴ λοιδορηθῇ , βέλτιόν ἐστιν εἶπε τοῦτον αὐτὸν ἢ ἡμᾶς διὰ τοῦτον κακῶς ἀκούειν .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἅρπαλος ὑπέρ συγγενής καί οἰκεῖος Κράτης ἀδίκημα δίκη ἔχω ἀξιόω ὁ ζημία εἰσφέρω ἀφίημι δέ ὁ κρίσις , ἵνα μή λοιδορέω , ἀγαθός εἰμί λέγω οὗτος αὐτός ἤ ἐγώ διά οὗτος κακός ἀκούω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.26
ἀγανακτούντων δὲ τῶν φίλων , ὅτι συρίττουσιν αὐτὸν ἐν Ὀλυμπίοις εὖ πεπονθότες οἱ Πελοποννήσιοι , τί οὖν εἶπεν ἐὰν κακῶς πάθωσι ;
Lemmas: ἀγανακτέω δέ ὁ φίλος , ὅτι συρίζω αὐτός ἐν Ὀλύμπιος εὖ πάσχω ὁ Πελοποννήσιος , τίς οὖν λέγω ἐάν κακός πάσχω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.27
κοιμηθεὶς δὲ πλείονα χρόνον ἐπὶ στρατείας εἶτα διαναστὰς ἀσφαλῶς εἶπεν ἐκάθευδον · Ἀντίπατρος γὰρ ἐγρηγόρει ,
Lemmas: κοιμάω δέ πολύς χρόνος ἐπί στρατεία εἶτα διανίσταμαι ἀσφαλής λέγω καθεύδω · Ἀντίπατρος γάρ ἐγείρω ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.28
πάλιν δὲ ἡμέρας καθεύδοντος αὐτοῦ καὶ τῶν ἠθροισμένων ἐπὶ θύραις Ἑλλήνων ἀγανακτούντων καὶ ἐγκαλούντων , ὁ Παρμενίων μὴ θαυμάσητε εἶπεν εἰ καθεύδει νῦν Φίλιππος · ὅτε γὰρ ἐκαθεύδετε ὑμεῖς , οὗτος ἐγρηγόρει .
Lemmas: πάλιν δέ ἡμέρα καθεύδω αὐτός καί ὁ ἀθροίζω ἐπί θύρα Ἕλλην ἀγανακτέω καί ἐγκαλέω , ὁ Παρμενίων μή θαυμάζω λέγω εἰ καθεύδω νῦν Φίλιππος · ὅτε γάρ καθεύδω σύ , οὗτος ἐγείρω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.29
ψάλτην δέ τινα βουλομένου παρὰ δεῖπνον ἐπανορθοῦν αὐτοῦ καὶ λαλεῖν περὶ κρουμάτων , ὁ ψάλτης μὴ γένοιτό σοι εἶπεν ὦ βασιλεῦ κακῶς οὕτως , ἵνα ταῦτα ἐμοῦ βέλτιον εἰδῇς .
Lemmas: ψάλτης δέ τις βούλομαι παρά δεῖπνον ἐπανορθόω αὐτός καί λαλέω περί κροῦμα , ὁ ψάλτης μή γίγνομαι σύ λέγω ὦ βασιλεύς κακός οὕτως , ἵνα οὗτος ἐγώ ἀγαθός οἶδα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.30
ἐπεὶ δὲ διενεχθέντος αὐτοῦ πρὸς Ὀλυμπιάδα τὴν γυναῖκα καὶ τὸν υἱὸν ἧκε Δημάρατος ὁ Κορίνθιος , ἐπυνθάνετο , πῶς πρὸς ἀλλήλους ἔχουσιν οἱ Ἕλληνες · καὶ ὁ Δημάρατος πάνυ γοῦν ἔφη σοὶ περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ὁμονοίας ὁ λόγος ἐστίν , οὕτω πρὸς σὲ τῶν οἰκειοτάτων ἐχόντων ὁ δὲ συμφρονήσας ἐπαύσατο τῆς ὀργῆς καὶ διηλλάγη πρὸς αὐτούς .
Lemmas: ἐπεί δέ διαφέρω αὐτός πρός Ὀλυμπιάς ὁ γυνή καί ὁ υἱός ἵημι Δημάρατος ὁ Κορίνθιος , πυνθάνομαι , πῶς πρός ἀλλήλων ἔχω ὁ Ἕλλην · καί ὁ Δημάρατος πάνυ γοῦν φημί σύ περί ὁ ὁ Ἕλλην ὁμόνοια ὁ λόγος εἰμί , οὕτως πρός σύ ὁ οἰκεῖος ἔχω ὁ δέ συμφρονέω παύω ὁ ὀργή καί διαλλάσσω πρός αὐτός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 26.31
πρεσβύτιδος δὲ πενιχρᾶς ἀξιούσης ἐπʼ αὐτοῦ κριθῆναι καὶ πολλάκις ἐνοχλούσης , ἔφη μὴ σχολάζειν · ἡ δὲ πρεσβῦτις ἐκκραγοῦσα καὶ μὴ βασίλευε εἶπεν . ὁ δὲ θαυμάσας τὸ ῥηθὲν οὐ μόνον ἐκείνης ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων εὐθὺς διήκουσεν .
Lemmas: πρεσβῦτις δέ πενιχρός ἀξιόω ἐπί αὐτός κρίνω καί πολλάκις ἐνοχλέω , φημί μή σχολάζω · ὁ δέ πρεσβῦτις ἐκκράζω καί μή βασιλεύω λέγω . ὁ δέ θαυμάζω ὁ λέγω οὐ μόνος ἐκεῖνος ἀλλά καί ὁ ἄλλος εὐθύς διακούω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.1
Ἀλέξανδρος ἔτι παῖς ὤν , πολλὰ τοῦ Φιλίππου κατορθοῦντος , οὐκ ἔχαιρεν , ἀλλὰ πρὸς τοὺς συντρεφομένους ἔλεγε παῖδας ἐμοὶ δὲ ὁ πατὴρ οὐδὲν ἀπολείψει τῶν δὲ παίδων λεγόντων ὅτι σοὶ ταῦτα κτᾶται · τί δὲ ὄφελος εἶπεν ἐὰν ἔχω μὲν πολλὰ πράξω δὲ μηδέν ;
Lemmas: Ἀλέξανδρος ἔτι παῖς εἰμί , πολύς ὁ Φίλιππος κατορθόω , οὐ χαίρω , ἀλλά πρός ὁ συντρέφω λέγω παῖς ἐγώ δέ ὁ πατήρ οὐδείς ἀπολείπω ὁ δέ παῖς λέγω ὅτι σύ οὗτος κτάομαι · τίς δέ ὄφελος λέγω ἐάν ἔχω μέν πολύς πράσσω δέ μηδείς ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.2
ἐλαφρὸς δὲ ὢν καὶ ποδώκης καὶ παρακαλούμενος ὑπὸ τοῦ πατρὸς Ὀλύμπια δραμεῖν στάδιον , εἴγε ἔφη βασιλεῖς ἕξειν ἔμελλον ἀνταγωνιστάς ,
Lemmas: ἐλαφρός δέ εἰμί καί ποδώκης καί παρακαλέω ὑπό ὁ πατήρ Ὀλύμπιος τρέχω στάδιον , εἰ φημί βασιλεύς ἔχω μέλλω ἀνταγωνιστής ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.3
ἀχθείσης δὲ παιδίσκης πρὸς αὐτὸν ὡς συναναπαυσομένης περὶ ἑσπέραν βαθεῖαν , ἠρώτησεν ὅ τι τηνικαῦτα ; τῆς δὲ εἰπούσης περιέμενον γὰρ τὸν ἄνδρα κατακλῖναι , πικρῶς ἐπετίμησε τοῖς παισὶν ὡς μικροῦ διʼ αὐτοὺς μοιχὸς γενόμενος .
Lemmas: ἄγω δέ παιδίσκη πρός αὐτός ὡς συναναπαύομαι περί ἑσπέρα βαθύς , ἐρωτάω ὅς τις τηνικαῦτα ; ὁ δέ λέγω περιμένω γάρ ὁ ἀνήρ κατακλίνω , πικρός ἐπιτιμάω ὁ παῖς ὡς μικρός διά αὐτός μοιχός γίγνομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.4
ἐπιθυμιῶντι δὲ τοῖς θεοῖς ἀφειδῶς αὐτῷ καὶ πολλάκις ἐπιδραττομένῳ τοῦ λιβανωτοῦ , παρὼν Λεωνίδης ὁ παιδαγωγός οὕτως εἶπεν ὦ παῖ , δαψιλῶς ἐπιθυμιάσεις , ὅταν τῆς λιβανωτοφόρου κρατήσῃς . ὡς οὖν ἐκράτησεν , ἔπεμψεν ἐπιστολὴν πρὸς αὐτόν · ἀπέσταλκά σοι τάλαντα ἑκατὸν λιβανωτοῦ καὶ κασίας , ἵνα μηκέτι μικρολογῇ περὶ τοὺς θεούς , εἰδὼς ὅτι καὶ τῆς ἀρωματοφόρου κρατοῦμεν .
Lemmas: ἐπιθυμιάω δέ ὁ θεός ἀφειδής αὐτός καί πολλάκις ἐπιδράσσομαι ὁ λιβανωτός , πάρειμι Λεωνίδης ὁ παιδαγωγός οὕτως λέγω ὦ παῖς , δαψιλός ἐπιθυμιάω , ὅταν ὁ λιβανωτοφόρος κρατέω . ὡς οὖν κρατέω , πέμπω ἐπιστολή πρός αὐτός · ἀποστέλλω σύ τάλαντον ἑκατόν λιβανωτός καί κασία , ἵνα μηκέτι μικρολογέομαι περί ὁ θεός , οἶδα ὅτι καί ὁ ἀρωματοφόρος κρατέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.5
μέλλων δὲ τὴν ἐπὶ Γρανίκῳ μάχην μάχεσθαι παρεκάλει τοὺς Μακεδόνας ἀφθόνως δειπνεῖν καὶ πάντα φέρειν εἰς μέσον , ὡς αὔριον δειπνήσοντας ἐκ τῶν πολεμίων .
Lemmas: μέλλω δέ ὁ ἐπί Γράνικος μάχη μάχομαι παρακαλέω ὁ Μακεδών ἄφθονος δειπνέω καί πᾶς φέρω εἰς μέσος , ὡς αὔριον δειπνέω ἐκ ὁ πολέμιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.6
Περίλλου δέ τινος τῶν φίλων αἰτήσαντος προῖκα τοῖς θυγατρίοις , ἐκέλευσε πεντήκοντα τάλαντα λαβεῖν · αὐτοῦ δὲ φήσαντος ἱκανὰ εἶναι δέκα , σοὶ γε ἔφη λαβεῖν , ἐμοὶ δʼ οὐχ ἱκανὰ δοῦναι .
Lemmas: Πέριλλος δέ τις ὁ φίλος αἰτέω προίξ ὁ θυγάτριον , κελεύω πεντήκοντα τάλαντον λαμβάνω · αὐτός δέ φημί ἱκανός εἰμί δέκα , σύ γε φημί λαμβάνω , ἐγώ δέ οὐ ἱκανός δίδωμι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.7
Ἀναξάρχῳ δὲ τῷ φιλοσόφῳ δοῦναι τὸν διοικητὴν ἐκέλευσεν ὅσον ἂν αἰτήσῃ · τοῦ δὲ διοικητοῦ φήσαντος ὡς ἑκατὸν αἰτεῖ τάλαντα , καλῶς ἔφη ποιεῖ γινώσκων ὅτι φίλον ἔχει καὶ δυνάμενον τηλικαῦτα δωρεῖσθαι καὶ βουλόμενον .
Lemmas: Ἀνάξαρχος δέ ὁ φιλόσοφος δίδωμι ὁ διοικητής κελεύω ὅσος ἄν αἰτέω · ὁ δέ διοικητής φημί ὡς ἑκατόν αἰτέω τάλαντον , καλός φημί ποιέω γιγνώσκω ὅτι φίλος ἔχω καί δύναμαι τηλικοῦτος δωρέω καί βούλομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.8
ἐν δὲ τῇ Μιλήτῳ πολλοὺς ἀνδριάντας ἀθλητῶν θεασάμενος Ὀλύμπια καὶ Πύθια νενικηκότων καὶ ποῦ τὰ τηλικαῦτα ἔφη ἦν σώματα , ὅτε οἱ βάρβαροι ὑμῶν τὴν πόλιν ἐπολιόρκουν ;
Lemmas: ἐν δέ ὁ Μίλητος πολύς ἀνδριάς ἀθλητής θεάομαι Ὀλύμπιος καί Πύθιος νικάω καί ποῦ ὁ τηλικοῦτος φημί εἰμί σῶμα , ὅτε ὁ βάρβαρος σύ ὁ πόλις πολιορκέω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.9
τῆς δὲ τῶν Καρῶν βασιλίσσης Ἄδας ὄψα καὶ πέμματα παρεσκευασμένα περιττῶς διὰ δημιουργῶν καὶ μαγείρων φιλοτιμουμένης ἀεὶ πέμπειν πρὸς αὐτόν , ἔφη κρείττονας ἔχειν αὐτὸς ὀψοποιούς , πρὸς μὲν ἄριστον τὴν νυκτοπορίαν πρὸς δὲ δεῖπνον τὴν ὀλιγαριστίαν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Κάρ βασίλισσα Ἄδα ὄψον καί πέμμα παρασκευάζω περισσός διά δημιουργός καί μάγειρος φιλοτιμέομαι ἀεί πέμπω πρός αὐτός , φημί κρατύς ἔχω αὐτός ὀψοποιός , πρός μέν ἄριστον ὁ νυκτοπορία πρός δέ δεῖπνον ὁ ὀλιγαριστία .