ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 46.2
τῶν δὲ τολμηρῶν στρατηγῶν τινος τραῦμα τοῖς Ἀθηναίοις δεικνύντος , ἐγὼ δέ εἶπεν ᾐσχύνθην ὅτι μου στρατηγοῦντος ὑμῶν ἐν Σάμῳ καταπελτικὸν βέλος ἐγγὺς ἔπεσε .
Lemmas: ὁ δέ τολμηρός στρατηγός τις τραῦμα ὁ Ἀθηναῖος δείκνυμι , ἐγώ δέ λέγω αἰσχύνω ὅτι ἐγώ στρατηγέω σύ ἐν Σάμος καταπελτικός βέλος ἐγγύς πίπτω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 46.3
τῶν δὲ ῥητόρων τὸν Χάρητα προαγόντων καὶ τοιοῦτον ἀξιούντων εἶναι τὸν Ἀθηναίων στρατηγόν , οὐ τὸν στρατηγόν εἶπεν ὁ Τιμόθεος ἀλλὰ τὸν τῷ στρατηγῷ τὰ στρώματα κομίζοντα .
Lemmas: ὁ δέ ῥήτωρ ὁ Χάρης προάγω καί τοιοῦτος ἀξιόω εἰμί ὁ Ἀθηναῖος στρατηγός , οὐ ὁ στρατηγός λέγω ὁ Τιμόθεος ἀλλά ὁ ὁ στρατηγός ὁ στρῶμα κομίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 47.1
Χαβρίας ἔλεγε κάλλιστα στρατηγεῖν τοὺς μάλιστα γινώσκοντας τὰ τῶν πολεμίων .
Lemmas: Χαβρίας λέγω καλός στρατηγέω ὁ μάλα γιγνώσκω ὁ ὁ πολέμιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 47.2
δίκην δὲ φεύγων προδοσίας μετὰ Ἰφικράτους , ἐπιτιμῶντος αὐτῷ τοῦ Ἰφικράτους ὅτι κινδυνεύων εἰς τὸ γυμνάσιον βαδίζει καὶ τὴν εἰωθυῖαν ὥραν ἀριστᾷ , τοιγαροῦν εἶπεν ἂν ἄλλο τι γνῶσι περὶ ἡμῶν Ἀθηναῖοι , σὲ μὲν αὐχμῶντα καὶ ἄσιτον , ἐμὲ δὲ ἠριστηκότα καὶ ἀληλιμμένον ἀποκτενοῦσιν .
Lemmas: δίκη δέ φεύγω προδοσία μετά Ἰφικράτης , ἐπιτιμάω αὐτός ὁ Ἰφικράτης ὅτι κινδυνεύω εἰς ὁ γυμνάσιον βαδίζω καί ὁ εἴωθα ὥρα ἀριστάω , τοιγαροῦν λέγω ἐάν ἄλλος τις γιγνώσκω περί ἐγώ Ἀθηναῖος , σύ μέν αὐχμέω καί ἄσιτος , ἐγώ δέ ἀριστάω καί ἀλείφω ἀποκτείνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 47.3
εἰώθει δὲ λέγειν ὅτι φοβερώτερόν ἐστιν ἐλάφων στρατόπεδον ἡγουμένου λέοντος ἢ λεόντων ἐλάφου .
Lemmas: εἴωθα δέ λέγω ὅτι φοβερός εἰμί ἔλαφος στρατόπεδον ἡγέομαι λέων ἤ λέων ἔλαφος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 48.1
Ἡγησίππου τοῦ Κρωβύλου προσαγορευομένου παροξύνοντος τοὺς Ἀθηναίους ἐπὶ Φίλιππον , ὑπεφώνησέ τις ἐκ τῆς ἐκκλησίας πόλεμον εἰσηγῇ ; ναὶ μὰ Δία εἶπε καὶ μέλανα ἱμάτια καὶ δημοσίας ἐκφορὰς καὶ λόγους ἐπιταφίους , εἰ μέλλομεν ἐλεύθεροι βιώσεσθαι καὶ μὴ ποιήσειν τὸ προσταττόμενον Μακεδόσι .
Lemmas: Ἡγήσιππος ὁ Κρώβυλος προσαγορεύω παροξύνω ὁ Ἀθηναῖος ἐπί Φίλιππος , ὑποφωνέω τις ἐκ ὁ ἐκκλησία πόλεμος εἰσηγέομαι ; ναί μά Ζεύς λέγω καί μέλας ἱμάτιον καί δημόσιος ἐκφορά καί λόγος ἐπιτάφιος , εἰ μέλλω ἐλεύθερος βιόω καί μή ποιέω ὁ προστάσσω Μακεδών .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 49.1
Πυθέας ἔτι μειράκιον ὢν παρῆλθεν ἀντερῶν τοῖς περὶ Ἀλεξάνδρου γραφομένοις ψηφίσμασιν · εἰπόντος δέ τινος σὺ νέος ὢν τολμᾷς λέγειν περὶ τηλικούτων ; καὶ μὴν Ἀλέξανδρος εἶπεν ὃν ψηφίζεσθε θεόν , ἐμοῦ νεώτερός ἐστι .
Lemmas: Πυθέας ἔτι μειράκιον εἰμί παρέρχομαι ἀντιλέγω ὁ περί Ἀλέξανδρος γράφω ψήφισμα · λέγω δέ τις σύ νέος εἰμί τολμάω λέγω περί τηλικοῦτος ; καί μήν Ἀλέξανδρος λέγω ὅς ψηφίζω θεός , ἐγώ νέος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.1
Φωκίων ὁ Ἀθηναῖος ὑπʼ οὐδενὸς οὔτε γελῶν ὤφθη οὔτε δακρύων .
Lemmas: Φωκίων ὁ Ἀθηναῖος ὑπό οὐδείς οὔτε γελάω ὁράω οὔτε δακρύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.2
ἐκκλησίας δὲ γενομένης πρὸς τὸν εἰπόντα σκεπτομένῳ , Φωκίων , ἔοικας , ὀρθῶς ἔφη τοπάζεις · σκέπτομαι γάρ , εἴ τι δύναμαι περιελεῖν ὧν μέλλω λέγειν πρὸς Ἀθηναίους .
Lemmas: ἐκκλησία δέ γίγνομαι πρός ὁ λέγω σκοπέω , Φωκίων , ἔοικα , ὀρθός φημί τοπάζω · σκοπέω γάρ , εἰ τις δύναμαι περιαιρέω ὅς μέλλω λέγω πρός Ἀθηναῖος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.3
μαντείας δὲ γενομένης Ἀθηναίοις , ὡς εἷς ἀνὴρ ἔστιν ἐν τῇ πόλει ταῖς πάντων ἐναντιούμενος γνώμαις , καὶ τῶν Ἀθηναίων ζητεῖν κελευόντων ὅστις ἐστὶ καὶ βοώντων , Φωκίων ἑαυτὸν ἔφησε τοῦτον εἶναι · μόνῳ γὰρ αὐτῷ μηδὲν ἀρέσκειν ὧν οἱ πολλοὶ πράττουσι καὶ λέγουσιν .
Lemmas: μαντεία δέ γίγνομαι Ἀθηναῖος , ὡς εἷς ἀνήρ εἰμί ἐν ὁ πόλις ὁ πᾶς ἐναντιόομαι γνώμη , καί ὁ Ἀθηναῖος ζητέω κελεύω ὅστις εἰμί καί βοάω , Φωκίων ἑαυτοῦ φημί οὗτος εἰμί · μόνος γάρ αὐτός μηδείς ἀρέσκω ὅς ὁ πολύς πράσσω καί λέγω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.4
ἐπεὶ δὲ λέγων ποτὲ γνώμην πρὸς τὸν δῆμον εὐδοκίμει καὶ πάντας ὁμαλῶς ἑώρα τὸν λόγον ἀποδεχομένους , ἐπιστραφεὶς πρὸς τοὺς φίλους εἶπεν οὐ δήπου κακόν τι λέγων ἐμαυτὸν λέληθα ;
Lemmas: ἐπεί δέ λέγω ποτέ γνώμη πρός ὁ δῆμος εὐδοκιμέω καί πᾶς ὁμαλής ὁράω ὁ λόγος ἀποδέχομαι , ἐπιστρέφω πρός ὁ φίλος λέγω οὐ δήπου κακός τις λέγω ἐμαυτοῦ λανθάνω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.5
πρὸς δὲ θυσίαν τινὰ τῶν Ἀθηναίων αἰτούντων ἐπιδόσεις καὶ τῶν ἄλλων ἐπιδιδόντων , κληθεὶς πολλάκις αἰσχυνοίμην ἄν εἶπεν ὑμῖν ἐπιδιδούς τούτῳ δὲ μὴ ἀποδιδούς , ἅμα δεικνύων τὸν δανειστήν .
Lemmas: πρός δέ θυσία τις ὁ Ἀθηναῖος αἰτέω ἐπίδοσις καί ὁ ἄλλος ἐπιδίδωμι , καλέω πολλάκις αἰσχύνω ἄν λέγω σύ ἐπιδίδωμι οὗτος δέ μή ἀποδίδωμι , ἅμα δείκνυμι ὁ δανειστής .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.6
Δημοσθένους δὲ τοῦ ῥήτορος εἰπόντος ἀποκτενοῦσί σε Ἀθηναῖοι , ἐὰν μανῶσι , ναί εἶπεν ἐμὲ μὲν ἐὰν μανῶσι , σὲ δὲ ἂν σωφρονῶσι .
Lemmas: Δημοσθένης δέ ὁ ῥήτωρ λέγω ἀποκτείνω σύ Ἀθηναῖος , ἐάν μανόω , ναί λέγω ἐγώ μέν ἐάν μανόω , σύ δέ ἐάν σωφρονέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.7
Ἀριστογείτονος δὲ τοῦ συκοφάντου μέλλοντος ἀποθνῄσκειν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ κατακρίτου γεγονότος καὶ δεομένου τὸν Φωκίωνα πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν , τῶν δὲ φίλων οὐκ ἐώντων πρὸς ἄνθρωπον πονηρὸν βαδίζειν , καὶ ποῦ τις ἄν εἶπεν ἥδιον Ἀριστογείτονι λαλήσειεν ;
Lemmas: Ἀριστογείτων δέ ὁ συκοφάντης μέλλω ἀποθνῄσκω ἐν ὁ δεσμωτήριον κατάκριτος γίγνομαι καί δέω ὁ Φωκίων πρός αὐτός ἔρχομαι , ὁ δέ φίλος οὐ ἐάω πρός ἄνθρωπος πονηρός βαδίζω , καί ποῦ τις ἄν λέγω ἡδύς Ἀριστογείτων λαλέω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.8
ὀργιζομένων δὲ τοῖς Βυζαντίοις τῶν Ἀθηναίων , μὴ δεξαμένων τῇ πόλει Χάρητα πεμφθέντα μετὰ δυνάμεως βοηθὸν αὐτοῖς πρὸς Φίλιππον , εἰπὼν ὁ Φωκίων ὅτι δεῖ μὴ τοῖς ἀπιστοῦσι τῶν συμμάχων , ἀλλὰ τοῖς ἀπιστουμένοις ὀργίζεσθαι τῶν στρατηγῶν αὐτὸς ᾑρέθη στρατηγός · καὶ πιστευθεὶς ὑπὸ τῶν Βυζαντίων ἐποίησε τὸν Φίλιππον ἀπελθεῖν ἄπρακτον .
Lemmas: ὀργίζω δέ ὁ Βυζάντιος ὁ Ἀθηναῖος , μή δέχομαι ὁ πόλις Χάρης πέμπω μετά δύναμις βοηθός αὐτός πρός Φίλιππος , λέγω ὁ Φωκίων ὅτι δέω μή ὁ ἀπιστέω ὁ σύμμαχος , ἀλλά ὁ ἀπιστέω ὀργίζω ὁ στρατηγός αὐτός αἱρέω στρατηγός · καί πιστεύω ὑπό ὁ Βυζάντιος ποιέω ὁ Φίλιππος ἀπέρχομαι ἄπρακτος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.9
Ἀλεξάνδρου δὲ τοῦ βασιλέως ἑκατὸν τάλαντα δωρεὰν αὐτῷ πέμψαντος , ἠρώτησε τοὺς κομίζοντας τί δήποτε , πολλῶν ὄντων Ἀθηναίων , αὐτῷ μόνῳ ταῦτα δίδωσιν Ἀλέξανδρος · εἰπόντων δὲ ἐκείνων ὡς μόνον αὐτὸν ἡγεῖται καλὸν κἀγαθὸν εἶναι , οὐκοῦν ἔφη ἐασάτω με καὶ δοκεῖν καὶ εἶναι τοιοῦτον .
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ ὁ βασιλεύς ἑκατόν τάλαντον δωρεά αὐτός πέμπω , ἐρωτάω ὁ κομίζω τίς δήποτε , πολύς εἰμί Ἀθηναῖος , αὐτός μόνος οὗτος δίδωμι Ἀλέξανδρος · λέγω δέ ἐκεῖνος ὡς μόνος αὐτός ἡγέομαι καλός ἀγαθός εἰμί , οὐκοῦν φημί ἐάω ἐγώ καί δοκέω καί εἰμί τοιοῦτος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.10
αἰτοῦντος δὲ Ἀλεξάνδρου τριήρεις καὶ τοῦ δήμου κελεύοντος ὀνομαστὶ παριέναι τὸν Φωκίωνα καὶ συμβουλεύειν , ἀναστὰς ἔφη συμβουλεύω τοίνυν ὑμῖν ἢ κρατεῖν τοῖς ὅπλοις αὐτοὺς ἢ φίλους εἶναι τῶν κρατούντων .
Lemmas: αἰτέω δέ Ἀλέξανδρος τριήρης καί ὁ δῆμος κελεύω ὀνομαστί παρέρχομαι ὁ Φωκίων καί συμβουλεύω , ἀνίστημι φημί συμβουλεύω τοίνυν σύ ἤ κρατέω ὁ ὅπλον αὐτός ἤ φίλος εἰμί ὁ κρατέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.11
λόγου δὲ περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τελευτῆς ἐμπεσόντος ἀδεσπότου καὶ τῶν ῥητόρων ἀναπηδώντων εὐθὺς ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ μὴ μέλλειν ἀλλὰ πολεμεῖν ἤδη κελευόντων , ὁ Φωκίων ἠξίου περιμεῖναι καὶ γνῶναι βεβαίως . εἰ γὰρ τήμερον ἔφη τέθνηκε , καὶ αὔριον ἔσται καὶ εἰς τρίτην τεθνηκώς .
Lemmas: λόγος δέ περί ὁ Ἀλέξανδρος τελευτή ἐμπίπτω ἀδέσποτος καί ὁ ῥήτωρ ἀναπηδάω εὐθύς ἐπί ὁ βῆμα καί μή μέλλω ἀλλά πολεμέω ἤδη κελεύω , ὁ Φωκίων ἀξιόω περιμένω καί γιγνώσκω βέβαιος . εἰ γάρ σήμερον φημί θνῄσκω , καί αὔριον εἰμί καί εἰς τρίτος θνῄσκω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.12
τοῦ δὲ Λεωσθένους εἰς τὸν πόλεμον ἐμβαλόντος τὴν πόλιν , ἐλπίσι λαμπραῖς πρὸς τὸ τῆς ἐλευθερίας ὄνομα καὶ τῆς ἡγεμονίας ἐπαιρομένην , τοὺς λόγους αὐτοῦ ταῖς κυπαρίττοις ἀπείκαζε · καλοὶ γὰρ ὄντες ἔφη καὶ ὑψηλοὶ καρπὸν οὐκ ἔχουσι . κατωρθωμένων δὲ τῶν πρώτων καὶ τῆς πόλεως εὐαγγέλια θυούσης , ἐρωτηθεὶς εἰ ταῦτα ἤθελεν αὑτῷ πεπρᾶχθαι πεπρᾶχθαι μὲν οὖν ἔφη ταῦτα , βεβουλεῦσθαι δὲ ἐκεῖνα .
Lemmas: ὁ δέ Λεωσθένης εἰς ὁ πόλεμος ἐμβάλλω ὁ πόλις , ἐλπίς λαμπρός πρός ὁ ὁ ἐλευθερία ὄνομα καί ὁ ἡγεμονία ἐπαίρω , ὁ λόγος αὐτός ὁ κυπάρισσος ἀπεικάζω · καλός γάρ εἰμί φημί καί ὑψηλός καρπός οὐ ἔχω . κατορθόω δέ ὁ πρῶτος καί ὁ πόλις εὐαγγέλιον θύω , ἐρωτάω εἰ οὗτος ἐθέλω ἑαυτοῦ πράσσω πράσσω μέν οὖν φημί οὗτος , βουλεύω δέ ἐκεῖνος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.13
τῇ δὲ Ἀττικῇ τῶν Μακεδόνων προσβαλόντων καὶ πορθούντων τὴν παραλίαν , ἐξήγαγε τοὺς ἐν ἡλικίᾳ · πολλῶν δὲ συντρεχόντων πρὸς αὐτὸν καὶ παρεγκελευομένων ἐκεῖνον τὸν λόφον καταλαβεῖν ἐνταῦθα τάξαι τὴν δύναμιν , ὦ Ἡράκλεις εἶπεν ὡς πολλοὺς ὁρῶ στρατηγούς , στρατιώτας δὲ ὀλίγους . οὐ μὴν ἀλλὰ συμβαλὼν ἐκράτησε καὶ διέφθειρε Νικίωνα τὸν ἄρχοντα τῶν Μακεδόνων .
Lemmas: ὁ δέ Ἀττική ὁ Μακεδών προσβάλλω καί πορθέω ὁ παραλία , ἐξάγω ὁ ἐν ἡλικία · πολύς δέ συντρέχω πρός αὐτός καί παρεγκελεύομαι ἐκεῖνος ὁ λόφος καταλαμβάνω ἐνταῦθα τάσσω ὁ δύναμις , ὦ Ἡρακλῆς λέγω ὡς πολύς ὁράω στρατηγός , στρατιώτης δέ ὀλίγος . οὐ μήν ἀλλά συμβάλλω κρατέω καί διαφθείρω Νικίων ὁ ἄρχω ὁ Μακεδών .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.14
μετʼ ὀλίγον δὲ χρόνον οἱ μὲν Ἀθηναῖοι τῷ πολέμῳ κρατηθέντες ἐδέξαντο φρουρὰν ὑπʼ Ἀντιπάτρου · Μενύλλου δὲ τοῦ τῆς φρουρᾶς ἄρχοντος χρήματα τῷ Φωκίωνι διδόντος , ἀγανακτήσας εἶπε μήτε ἐκεῖνον Ἀλεξάνδρου βελτίονα εἶναι , καὶ χείρονα τὴν αἰτίαν , ἐφʼ λήψεται νῦν τότε μὴ δεξάμενος .
Lemmas: μετά ὀλίγος δέ χρόνος ὁ μέν Ἀθηναῖος ὁ πόλεμος κρατέω δέχομαι φρουρά ὑπό Ἀντίπατρος · Μένυλλος δέ ὁ ὁ φρουρά ἄρχω χρῆμα ὁ Φωκίων δίδωμι , ἀγανακτέω λέγω μήτε ἐκεῖνος Ἀλέξανδρος ἀγαθός εἰμί , καί κακός ὁ αἰτία , ἐπί λαμβάνω νῦν τότε μή δέχομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.15
Ἀντίπατρος δὲ ἔφη , ὡς δυεῖν αὐτῷ φίλων Ἀθήνησιν ὄντων οὔτε Φωκίωνα λαβεῖν πέπεικεν οὔτε Δημάδην διδοὺς ἐμπέπληκεν .
Lemmas: Ἀντίπατρος δέ φημί , ὡς δύο αὐτός φίλος Ἀθήνησι εἰμί οὔτε Φωκίων λαμβάνω πείθω οὔτε Δημάδης δίδωμι ἐμπίμπλημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.16
ἀξιοῦντος δὲ Ἀντιπάτρου ποιῆσαί τι τῶν μὴ δικαίων αὐτὸν οὐ δύνασαι εἶπεν Ἀντίπατρε καὶ φίλῳ Φωκίωνι χρῆσθαι καὶ κόλακι .
Lemmas: ἀξιόω δέ Ἀντίπατρος ποιέω τις ὁ μή δίκαιος αὐτός οὐ δύναμαι λέγω Ἀντίπατρος καί φίλος Φωκίων χράω καί κόλαξ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.17
μετὰ δὲ τὴν Ἀντιπάτρου τελευτὴν δημοκρατίας Ἀθηναίοις γενομένης κατεγνώσθη θάνατος τοῦ Φωκίωνος ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ τῶν φίλων · οἱ μὲν οὖν ἄλλοι κλαίοντες ἤγοντο · τῷ δὲ Φωκίωνι σιωπῇ βαδίζοντι τῶν ἐχθρῶν τις ἐνέπτυσεν ἀπαντήσας εἰς τὸ πρόσωπον . ὁ δὲ πρὸς τοὺς ἄρχοντας ἀποβλέψας οὐ παύσει τις εἶπε τοῦτον ἀσχημονοῦντα ;
Lemmas: μετά δέ ὁ Ἀντίπατρος τελευτή δημοκρατία Ἀθηναῖος γίγνομαι καταγιγνώσκω θάνατος ὁ Φωκίων ἐν ἐκκλησία καί ὁ φίλος · ὁ μέν οὖν ἄλλος κλαίω ἄγω · ὁ δέ Φωκίων σιωπή βαδίζω ὁ ἐχθρός τις ἐμπτύω ἀπαντάω εἰς ὁ πρόσωπον . ὁ δέ πρός ὁ ἄρχων ἀποβλέπω οὐ παύω τις λέγω οὗτος ἀσχημονέω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.18
τῶν δὲ μελλόντων συναποθνήσκειν ἑνὸς ὀδυρομένου καὶ ἀγανακτοῦντος οὐκ ἀγαπᾷς εἶπεν ὦ Θούδιππε μετὰ Φωκίωνος ἀποθανούμενος ;
Lemmas: ὁ δέ μέλλω συναποθνῄσκω εἷς ὀδύρομαι καί ἀγανακτέω οὐ ἀγαπάω λέγω ὦ Θούδιππος μετά Φωκίων ἀποθνῄσκω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 50.19
ἤδη δὲ τῆς κύλικος αὐτῷ προσφερομένης , ἐρωτηθεὶς εἴ τι λέγει πρὸς τὸν υἱόν ἐγώ σε εἶπεν ἐντέλλομαι καὶ παρακαλῶ μηδὲν Ἀθηναίοις μνησικακεῖν .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ κύλιξ αὐτός προσφέρω , ἐρωτάω εἰ τις λέγω πρός ὁ υἱός ἐγώ σύ λέγω ἐντέλλω καί παρακαλέω μηδείς Ἀθηναῖος μνησικακέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 51.1
Πεισίστρατος ὁ Ἀθηναίων τύραννος , ἐπεὶ τῶν φίλων τινὲς ἀποστάντες αὐτοῦ Φυλὴν κατέλαβον , ἦλθε πρὸς αὐτοὺς στρωματόδεσμον αὐτὸς κομίζων . πυνθανομένων δὲ ἐκείνων τί βούλεται , πείσας ὑμᾶς εἶπεν ἀπαγαγεῖν ἢ μὴ πείσας μένειν μεθʼ ὑμῶν , διὰ τοῦτο ἀφῖγμαι συνεσκευασμένος .
Lemmas: Πεισίστρατος ὁ Ἀθηναῖος τύραννος , ἐπεί ὁ φίλος τις ἀφίστημι αὐτός Φυλή καταλαμβάνω , ἔρχομαι πρός αὐτός στρωματόδεσμον αὐτός κομίζω . πυνθάνομαι δέ ἐκεῖνος τίς βούλομαι , πείθω σύ λέγω ἀπάγω ἤ μή πείθω μένω μετά σύ , διά οὗτος ἀφικνέομαι συσκευάζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 51.2
διαβληθείσης δὲ τῆς μητρὸς πρὸς αὐτόν , ὡς ἐρᾷ τινος νεανίσκου καὶ κρύφα σύνεστι φοβουμένῳ καὶ παραιτουμένῳ τὰ πολλά , καλέσας ἐπὶ δεῖπνον τὸν νεανίσκον ἠρώτησε δειπνήσαντα πῶς γέγονεν · ἡδέως δὲ φήσαντος , ταῦτά σοι ἔφη καθʼ ἡμέραν ἔσται , ἐὰν τῇ μητρί μου ἀρέσκῃς
Lemmas: διαβάλλω δέ ὁ μήτηρ πρός αὐτός , ὡς ἐράω τις νεανίσκος καί κρύφα σύνειμι φοβέω καί παραιτέομαι ὁ πολύς , καλέω ἐπί δεῖπνον ὁ νεανίσκος ἐρωτάω δειπνέω πῶς γίγνομαι · ἡδύς δέ φημί , οὗτος σύ φημί κατά ἡμέρα εἰμί , ἐάν ὁ μήτηρ ἐγώ ἀρέσκω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 51.3
ἐπεὶ δὲ Θρασύβουλος ἐρῶν αὐτοῦ τῆς θυγατρὸς ἐφίλησεν ἀπαντήσας , παροξυνόμενος ἐπʼ αὐτὸν ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἂν τοὺς φιλοῦντας εἶπε μισῶμεν , τί ποιήσομεν τοὺς μισοῦντας ; καὶ ἔδωκε γυναῖκα τῷ Θρασυβούλῳ τὴν παρθένον .
Lemmas: ἐπεί δέ Θρασύβουλος ἐράω αὐτός ὁ θυγάτηρ φιλέω ἀπαντάω , παροξύνω ἐπί αὐτός ὑπό ὁ γυνή ἐάν ὁ φιλέω λέγω μισέω , τίς ποιέω ὁ μισέω ; καί δίδωμι γυνή ὁ Θρασύβουλος ὁ παρθένος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 51.4
κωμαστῶν δέ τινων περιτυχόντων αὐτοῦ τῇ γυναικὶ καὶ πολλὰ πραξάντων ἀσελγῆ καὶ εἰπόντων , μεθʼ ἡμέραν δὲ τοῦ Πεισιστράτου δεομένων καὶ δακρυόντων , ὑμεῖς μέν ἔφη πειρᾶσθε σωφρονεῖν τὸ λοιπόν · ἡ δʼ ἐμὴ γυνὴ τὸ παράπαν ἐχθὲς οὐδαμῇ προῆλθε .
Lemmas: κωμαστής δέ τις περιτυγχάνω αὐτός ὁ γυνή καί πολύς πράσσω ἀσελγής καί λέγω , μετά ἡμέρα δέ ὁ Πεισίστρατος δέω καί δακρύω , σύ μέν φημί πειράω σωφρονέω ὁ λοιπός · ὁ δέ ἐμός γυνή ὁ παράπαν χθές οὐδαμῇ προέρχομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 51.5
τῶν δὲ παίδων , αὐτοῦ γαμεῖν ἑτέραν γυναῖκα μέλλοντος , διαπυνθανομένων μή τι μεμφόμενος αὐτοὺς εἴη , ἥκιστα εἶπεν ἀλλʼ ἐπαινῶν καὶ βουλόμενος ἑτέρους μοι παῖδας τοιούτους γενέσθαι .
Lemmas: ὁ δέ παῖς , αὐτός γαμέω ἕτερος γυνή μέλλω , διαπυνθάνομαι μή τις μέμφομαι αὐτός εἰμί , ἦκα λέγω ἀλλά ἐπαινέω καί βούλομαι ἕτερος ἐγώ παῖς τοιοῦτος γίγνομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 52.1
Δημήτριος ὁ Φαληρεὺς Πτολεμαίῳ τῷ βασιλεῖ παρῄνει τὰ περὶ βασιλείας καὶ ἡγεμονίας βιβλία κτᾶσθαι καὶ ἀναγινώσκειν · ἃ γὰρ οἱ φίλοι τοῖς βασιλεῦσιν οὐ θαρροῦσι παραινεῖν , ταῦτα ἐν τοῖς βιβλίοις γέγραπται .
Lemmas: Δημήτριος ὁ Φαληρεύς Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς παραινέω ὁ περί βασιλεία καί ἡγεμονία βιβλίον κτάομαι καί ἀναγιγνώσκω · ὅς γάρ ὁ φίλος ὁ βασιλεύς οὐ θαρσέω παραινέω , οὗτος ἐν ὁ βιβλίον γράφω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 53.1
Λυκοῦργος ὁ Λακεδαιμόνιος εἴθισε τοὺς πολίτας κομᾶν λέγων ὅτι τοὺς μὲν καλοὺς ἡ κόμη εὐπρεπεστέρους ποιεῖ , τοὺς δὲ αἰσχροὺς φοβερωτέρους .
Lemmas: Λυκοῦργος ὁ Λακεδαιμόνιος ἐθίζω ὁ πολίτης κομάω λέγω ὅτι ὁ μέν καλός ὁ κόμη εὐπρεπής ποιέω , ὁ δέ αἰσχρός φοβερός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 53.2
πρὸς δὲ τὸν κελεύοντα ποιεῖν ἐν τῇ πόλει δημοκρατίαν σὺ πρῶτος εἶπεν ἐν τῇ οἰκίᾳ σου ποίησον δημοκρατίαν .
Lemmas: πρός δέ ὁ κελεύω ποιέω ἐν ὁ πόλις δημοκρατία σύ πρῶτος λέγω ἐν ὁ οἰκία σύ ποιέω δημοκρατία .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 53.3
ἐκέλευε δὲ τὰς οἰκίας ποιεῖν ἀπὸ πρίονος καὶ πελέκεως μόνον · αἰσχύνεσθαι γὰρ εἰς οἰκίας λιτὰς ἐκπώματα καὶ στρώματα καὶ τραπέζας πολυτελεῖς εἰσφέροντας .
Lemmas: κελεύω δέ ὁ οἰκία ποιέω ἀπό πρίων καί πέλεκυς μόνος · αἰσχύνω γάρ εἰς οἰκία λιτή ἔκπωμα καί στρῶμα καί τράπεζα πολυτελής εἰσφέρω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 53.4
πυγμὴν δὲ καὶ παγκράτιον ἀγωνίζεσθαι ἐκώλυσεν , ἵνα μηδὲ παίζοντες ἀπαυδᾶν ἐθίζωνται .
Lemmas: πυγμή δέ καί παγκράτιον ἀγωνίζομαι κωλύω , ἵνα μηδέ παίζω ἀπαυδάζομαι ἐθίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 53.5
στρατεύειν δὲ πολλάκις ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς ἐκώλυσεν , ὅπως μὴ ποιῶσι μαχιμωτέρους . ὕστερον γοῦν τοῦ Ἀγησιλάου τρωθέντος , ὁ Ἀνταλκίδας εἶπεν καλὰ διδασκάλια παρὰ Θηβαίων λαμβάνειν αὐτὸν ἐθίσαντα καὶ διδάξαντα πολεμεῖν ἄκοντας .
Lemmas: στρατεύω δέ πολλάκις ἐπί ὁ αὐτός κωλύω , ὅπως μή ποιέω μάχιμος . ὕστερον γοῦν ὁ Ἀγησίλαος τιτρώσκω , ὁ Ἀνταλκίδας λέγω καλός διδασκάλιον παρά Θηβαῖος λαμβάνω αὐτός ἐθίζω καί διδάσκω πολεμέω ἄκων .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 54.1
Χάριλλος ὁ βασιλεὺς ἐρωτηθεὶς διὰ τί νόμους ὀλίγους οὕτω Λυκοῦργος ἔθηκεν , ἀπεκρίνατο τοὺς χρωμένους ὀλίγοις λόγοις μὴ δεῖσθαι νόμων πολλῶν .
Lemmas: Χάριλλος ὁ βασιλεύς ἐρωτάω διά τίς νόμος ὀλίγος οὕτως Λυκοῦργος τίθημι , ἀποκρίνω ὁ χράω ὀλίγος λόγος μή δέω νόμος πολύς .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 54.2
τῶν δὲ εἱλώτων τινὸς θρασύτερον αὐτῷ προσφερομένου , ναὶ τὼ σιώ εἶπε κατέκτανον ἄν τυ , αἰ μὴ ὠργιζόμαν .
Lemmas: ὁ δέ εἵλως τις θρασύς αὐτός προσφέρω , ναί ὁ θεός λέγω κατακτείνω ἄν σύ , εἰ μή ὀργίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 54.3
πρὸς δὲ τὸν πυθόμενον διὰ τί κομῶσιν εἶπεν ὅτι τῶν κόσμων ἀδαπανώτατος οὗτός ἐστι .
Lemmas: πρός δέ ὁ πυνθάνομαι διά τίς κομάω λέγω ὅτι ὁ κόσμος ἀδάπανος οὗτος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 55.1
Τήλεκλος ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἐγκαλοῦντα τοῖς πολίταις ὡς ἀγνωμονέστερον αὐτῷ προσφερομένοις ἢ ἐκείνῳ , σὺ γάρ εἶπεν οὐκ οἶδας ἀδικεῖσθαι .
Lemmas: Τήλεκλος ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἀδελφός ἐγκαλέω ὁ πολίτης ὡς ἀγνώμων αὐτός προσφέρω ἤ ἐκεῖνος , σύ γάρ λέγω οὐ οἶδα ἀδικέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 56.1
Θεόπομπος ἔν τινι πόλει πρὸς τὸν ἐπιδεικνύμενον τὸ τεῖχος αὐτῷ καὶ πυνθανόμενον , εἰ δοκεῖ καλὸν καὶ ὑψηλὸν εἶναι οὐδʼ εἰ γυναικῶν εἶπεν ἦν .
Lemmas: Θεόπομπος ἐν τις πόλις πρός ὁ ἐπιδείκνυμι ὁ τεῖχος αὐτός καί πυνθάνομαι , εἰ δοκέω καλός καί ὑψηλός εἰμί οὐδέ εἰ γυνή λέγω εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 57.1
Ἀρχίδαμος , ἐν τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ τῶν συμμάχων ἀξιούντων ὁρίσαι τοὺς φόρους αὐτοῖς , εἶπεν ὁ πόλεμος οὐ τεταγμένα σιτεῖται .
Lemmas: Ἀρχίδαμος , ἐν ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος ὁ σύμμαχος ἀξιόω ὁρίζω ὁ φόρος αὐτός , λέγω ὁ πόλεμος οὐ τάσσω σιτέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 58.1
Βρασίδας ἐν ἰσχάσι συλλαβὼν μῦν καὶ δηχθεὶς ἀφῆκεν · εἶτα πρὸς τοὺς παρόντας οὐδὲν οὕτως ἔφη μικρόν ἐστιν , ὃ μὴ σῴζεται τολμῶν ἀμύνεσθαι τοὺς ἐπιχειροῦντας .
Lemmas: Βρασίδας ἐν ἰσχάς συλλαμβάνω μῦς καί δάκνω ἀφίημι · εἶτα πρός ὁ πάρειμι οὐδείς οὕτως φημί μικρός εἰμί , ὅς μή σῴζω τολμάω ἀμύνω ὁ ἐπιχειρέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 58.2
ἐν δὲ μάχῃ διὰ τῆς ἀσπίδος ἀκοντισθεὶς καὶ τὸ δόρυ τοῦ τραύματος ἐξελκύσας αὐτῷ τούτῳ τὸν πολέμιον ἀπέκτεινεν · ἐπερωτηθεὶς δὲ πῶς ἐτρώθη , προδούσης με τῆς ἀσπίδος εἶπεν .
Lemmas: ἐν δέ μάχη διά ὁ ἀσπίς ἀκοντίζω καί ὁ δόρυ ὁ τραῦμα ἐξέλκω αὐτός οὗτος ὁ πολέμιος ἀποκτείνω · ἐπερωτάω δέ πῶς τιτρώσκω , προδίδωμι ἐγώ ὁ ἀσπίς λέγω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 58.3
ἐπειδὴ συνέβη πεσεῖν αὐτὸν ἐλευθεροῦντα τοὺς ἐπὶ Θρᾴκης Ἕλληνας , οἱ δὲ πεμφθέντες εἰς Λακεδαίμονα πρέσβεις τῇ μητρὶ προσῆλθον αὐτοῦ , πρῶτον μὲν ἠρώτησεν εἰ καλῶς ὁ Βρασίδας ἀπέθανεν · ἐγκωμιαζόντων δὲ τῶν Θρᾳκῶν αὐτὸν καὶ λεγόντων ὡς οὐδεὶς ἄλλος ἔσται τοιοῦτος , ἀγνοεῖτε εἶπεν ὦ ξένοι · Βρασίδας μὲν γὰρ ἦν ἀνὴρ ἀγαθός , ἁ δὲ Λακεδαίμων πολλὼς ἔχει τήνω κάρρονας .
Lemmas: ἐπειδή συμβαίνω πίπτω αὐτός ἐλευθερόω ὁ ἐπί Θρᾴκη Ἕλλην , ὁ δέ πέμπω εἰς Λακεδαίμων πρέσβυς ὁ μήτηρ προσέρχομαι αὐτός , πρῶτος μέν ἐρωτάω εἰ καλός ὁ Βρασίδας ἀποθνῄσκω · ἐγκωμιάζω δέ ὁ Θρᾷξ αὐτός καί λέγω ὡς οὐδείς ἄλλος εἰμί τοιοῦτος , ἀγνοέω λέγω ὦ ξένος · Βρασίδας μέν γάρ εἰμί ἀνήρ ἀγαθός , ὁ δέ Λακεδαίμων πολύς ἔχω τῆνος κάρρων .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 59.1
Ἆγις ὁ βασιλεὺς οὐκ ἔφη τοὺς Λακεδαιμονίους ἐρωτᾶν πόσοι εἰσίν , ἀλλὰ ποῦ εἰσὶν οἱ πολέμιοι .
Lemmas: Ἄγις ὁ βασιλεύς οὐ φημί ὁ Λακεδαιμόνιος ἐρωτάω πόσος εἰμί , ἀλλά ποῦ εἰμί ὁ πολέμιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 59.2
ἐν δὲ Μαντινείᾳ κωλυόμενος διαμάχεσθαι τοῖς πολεμίοις πλείοσιν οὖσιν , εἶπεν ἀνάγκη πολλοῖς μάχεσθαι τὸν ἄρχειν πολλῶν βουλόμενον .
Lemmas: ἐν δέ Μαντίνεια κωλύω διαμάχομαι ὁ πολέμιος πολύς εἰμί , λέγω ἀνάγκη πολύς μάχομαι ὁ ἄρχω πολύς βούλομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 59.3
ἐπαινουμένων δὲ τῶν Ἠλείων ἐπὶ τῷ τὰ Ὀλύμπια καλῶς ἄγειν , τί δέ εἶπε ποιοῦσι θαυμαστόν , εἰ διʼ ἐτῶν τεσσάρων μιᾷ ἡμέρᾳ χρῶνται τῇ δικαιοσύνῃ ; ἐπιμενόντων δὲ τοῖς ἐπαίνοις , ἔφη τί θαυμαστὸν εἰ πράγματι καλῷ καλῶς χρῶνται , τῇ δικαιοσύνῃ ;
Lemmas: ἐπαινέω δέ ὁ Ἠλεῖος ἐπί ὁ ὁ Ὀλύμπιος καλός ἄγω , τίς δέ λέγω ποιέω θαυμαστός , εἰ διά ἔτος τέσσαρες εἷς ἡμέρα χράω ὁ δικαιοσύνη ; ἐπιμένω δέ ὁ ἔπαινος , φημί τίς θαυμαστός εἰ πρᾶγμα καλός καλός χράω , ὁ δικαιοσύνη ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 59.4
πρὸς δὲ ἄνθρωπον πονηρὸν ἐρωτῶντα πολλάκις τίς ἄριστος εἴη Σπαρτιατῶν , εἶπεν ὁ τὶν ἀνομοιότατος .
Lemmas: πρός δέ ἄνθρωπος πονηρός ἐρωτάω πολλάκις τίς ἀγαθός εἰμί Σπαρτιάτης , λέγω ὁ σύ ἀνόμοιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 59.5
ἑτέρου δὲ πυνθανομένου πόσοι εἰσὶν οἱ Λακεδαιμόνιοι ὅσοι εἶπεν ἱκανοὶ τοὺς κακοὺς ἀπείργειν .
Lemmas: ἕτερος δέ πυνθάνομαι πόσος εἰμί ὁ Λακεδαιμόνιος ὅσος λέγω ἱκανός ὁ κακός ἀπείργω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 59.6
καὶ τὸ αὐτὸ ἑτέρου πυνθανομένου , πολλοί σοι ἔφη δόξουσιν εἶναι , ἐὰν αὐτοὺς ἴδῃς μαχομένους .
Lemmas: καί ὁ αὐτός ἕτερος πυνθάνομαι , πολύς σύ φημί δοκέω εἰμί , ἐάν αὐτός ὁράω μάχομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 60.1
Λύσανδρος , Διονυσίου τοῦ τυράννου πέμψαντος ἱμάτια ταῖς θυγατράσιν αὐτοῦ τῶν πολυτελῶν , οὐκ ἔλαβεν εἰπὼν δεδιέναι , μὴ διὰ ταῦτα μᾶλλον αἰσχραὶ φανῶσιν ,
Lemmas: Λύσανδρος , Διονύσιος ὁ τύραννος πέμπω ἱμάτιον ὁ θυγάτηρ αὐτός ὁ πολυτελής , οὐ λαμβάνω λέγω δείδω , μή διά οὗτος μάλα αἰσχρός φαίνω ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 60.2
πρὸς δὲ τοὺς ψέγοντας αὐτὸν ἐπὶ τῷ διʼ ἀπάτης τὰ πολλὰ πράσσειν ὡς ἀνάξιον τοῦ Ἡρακλέους , ἔλεγεν ὅπου μὴ ἐφικνεῖται ἡ λεοντῆ , προσραπτέον εἶναι τὴν ἀλωπεκῆν .
Lemmas: πρός δέ ὁ ψέγω αὐτός ἐπί ὁ διά ἀπάτη ὁ πολύς πράσσω ὡς ἀνάξιος ὁ Ἡρακλῆς , λέγω ὅπου μή ἐφικνέομαι ὁ λεοντέη , προσραπτέον εἰμί ὁ ἀλωπέκειος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 60.3
πρὸς δὲ Ἀργείους δικαιότερα τῶν Λακεδαιμονίων λέγειν περὶ τῆς ἀμφισβητουμένης χώρας δοκοῦντας , σπασάμενος τὴν μάχαιραν ὁ ταύτης ἔφη κρατῶν βέλτιστα περὶ γῆς ὅρων διαλέγεται .
Lemmas: πρός δέ Ἀργεῖος δίκαιος ὁ Λακεδαιμόνιος λέγω περί ὁ ἀμφισβητέω χώρα δοκέω , σπάω ὁ μάχαιρα ὁ οὗτος φημί κρατέω ἀγαθός περί γῆ ὅρος διαλέγω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 60.4
τοὺς δὲ Λακεδαιμονίους ὁρῶν ὀκνοῦντας προσμάχεσθαι τοῖς τείχεσι τῶν Κορινθίων , ὡς εἶδε λαγὼν ἐξαλλόμενον ἐκ τῆς τάφρου , τοιούτους ἔφη φοβεῖσθε πολεμίους , ὧν οἱ λαγοὶ διʼ ἀργίαν ἐν τοῖς τείχεσιν ἐγκαθεύδουσιν ;
Lemmas: ὁ δέ Λακεδαιμόνιος ὁράω ὀκνέω προσμάχομαι ὁ τεῖχος ὁ Κορίνθιος , ὡς ὁράω λαγώς ἐξάλλομαι ἐκ ὁ τάφρος , τοιοῦτος φημί φοβέω πολέμιος , ὅς ὁ λαγώς διά ἀργία ἐν ὁ τεῖχος ἐγκαθεύδω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 60.5
Μεγαρέως δὲ ἀνδρὸς ἐν κοινῷ συλλόγῳ παρρησίᾳ χρησαμένου πρὸς αὐτόν , οἱ λόγοι σου εἶπε πόλεως δέονται .
Lemmas: Μεγαρεύς δέ ἀνήρ ἐν κοινός σύλλογος παρρησία χράω πρός αὐτός , ὁ λόγος σύ λέγω πόλις δέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.1
Ἀγησίλαος ἔλεγε τοὺς τὴν Ἀσίαν κατοικοῦντας ἐλευθέρους μὲν κακοὺς εἶναι , δούλους δὲ ἀγαθούς .
Lemmas: Ἀγησίλαος λέγω ὁ ὁ Ἀσία κατοικέω ἐλεύθερος μέν κακός εἰμί , δοῦλος δέ ἀγαθός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.2
εἰθισμένων δὲ αὐτῶν τὸν Περσῶν βασιλέα μέγαν προσαγορεύειν , τί δὲ ἐκεῖνος εἶπεν ἐμοῦ μείζων , εἰ μὴ δικαιότερος καὶ σωφρονέστερος ;
Lemmas: ἐθίζω δέ αὐτός ὁ Πέρσης βασιλεύς μέγας προσαγορεύω , τίς δέ ἐκεῖνος λέγω ἐγώ μέγας , εἰ μή δίκαιος καί σώφρων ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.3
περὶ ἀνδρείας καὶ δικαιοσύνης ἐρωτηθεὶς ποτέρα βελτίων οὐδὲν ἀνδρείας ἔφη χρῄζομεν , ἐὰν πάντες ὦμεν δίκαιοι .
Lemmas: περί ἀνδρεία καί δικαιοσύνη ἐρωτάω πότερος ἀγαθός οὐδείς ἀνδρεία φημί χρῄζω , ἐάν πᾶς εἰμί δίκαιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.4
νυκτὸς δὲ μέλλων κατὰ τάχος ἀναζευγνύειν ἐκ τῆς πολεμίας καὶ τὸν ἐρώμενον ὁρῶν ἀπολειπόμενον διʼ ἀσθένειαν καὶ δακρύοντα , χαλεπόν εἶπεν ἅμα ἐλεεῖν καὶ φρονεῖν .
Lemmas: νύξ δέ μέλλω κατά τάχος ἀναζεύγνυμι ἐκ ὁ πολέμιος καί ὁ ἐράω ὁράω ἀπολείπω διά ἀσθένεια καί δακρύω , χαλεπός λέγω ἅμα ἐλεέω καί φρονέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.5
Μενεκράτους δὲ τοῦ ἰατροῦ Διὸς προσαγορευομένου , γράψαντος ἐπιστολὴν πρὸς αὐτὸν Μενεκράτης Ζεὺς βασιλεῖ Ἀγησιλάῳ χαίρειν ἀντέγραψεν βασιλεὺς Ἀγησίλαος Μενεκράτει ὑγιαίνειν .
Lemmas: Μενεκράτης δέ ὁ ἰατρός Ζεύς προσαγορεύω , γράφω ἐπιστολή πρός αὐτός Μενεκράτης Ζεύς βασιλεύς Ἀγησίλαος χαίρω ἀντιγράφω βασιλεύς Ἀγησίλαος Μενεκράτης ὑγιαίνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.6
Λακεδαιμονίων δὲ νικησάντων Ἀθηναίους καὶ τοὺς συμμάχους ἐν Κορίνθῳ , πυθόμενος τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων νεκρῶν φεῦ τᾶς Ἑλλάδος εἶπεν ἃ τοσούτους ὑφʼ αὑτᾶς ἀπολώλεκεν , ὅσοις ἀρκεῖ τοὺς βαρβάρους νικῆν ἅπαντας .
Lemmas: Λακεδαιμόνιος δέ νικάω Ἀθηναῖος καί ὁ σύμμαχος ἐν Κόρινθος , πυνθάνομαι ὁ πλῆθος ὁ πολέμιος νεκρός φεῦ ὁ Ἑλλάς λέγω ὅς τοσοῦτος ὑπό ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι , ὅσος ἀρκέω ὁ βάρβαρος νικάω ἅπας .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.7
χρησμὸν δὲ λαβὼν ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ τοῦ Διὸς ὃν ἤθελεν , εἶτα τῶν ἐφόρων κελευόντων καὶ τὸν Πύθιον ἐρωτῆσαι περὶ τῶν αὐτῶν , εἰς Δελφοὺς παραγενόμενος ἠρώτησε τὸν θεὸν εἰ ἅπερ τῷ πατρὶ δοκεῖ καὶ αὐτῷ .
Lemmas: χρησμός δέ λαμβάνω ἐν Ὀλυμπία παρά ὁ Ζεύς ὅς ἐθέλω , εἶτα ὁ ἔφορος κελεύω καί ὁ Πύθιος ἐρωτάω περί ὁ αὐτός , εἰς Δελφοί παραγίγνομαι ἐρωτάω ὁ θεός εἰ ὅς ὁ πατήρ δοκέω καί αὐτός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.8
παραιτούμενος δέ τινα τῶν φίλων παρὰ τοῦ Καρὸς Ἱδριέως , ἔγραψε πρὸς αὐτὸν Νικίας εἰ μὲν οὐκ ἀδικεῖ , ἄφες · εἰ δὲ ἀδικεῖ , ἐμοὶ ἄφες , πάντως δὲ ἄφες .
Lemmas: παραιτέομαι δέ τις ὁ φίλος παρά ὁ Κάρ Ἱδριεύς , γράφω πρός αὐτός Νικίας εἰ μέν οὐ ἀδικέω , ἀφίημι · εἰ δέ ἀδικέω , ἐγώ ἀφίημι , πάντως δέ ἀφίημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.9
τοῦ δὲ μιμουμένου τὴν τῆς ἀηδόνος φωνὴν ἀκοῦσαι παρακαλούμενος αὐτᾶς εἶπεν ἄκουκα πολλάκις .
Lemmas: ὁ δέ μιμέομαι ὁ ὁ ἀηδών φωνή ἀκούω παρακαλέω αὐτός λέγω ἀκούω πολλάκις .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.10
μετὰ δὲ τὴν ἐν Λεύκτροις μάχην , πάντας τοὺς τρέσαντας ἀτίμους εἶναι τοῦ νόμου κελεύοντος , ὁρῶντες οἱ ἔφοροι τὴν πόλιν ἀνδρῶν ἔρημον οὖσαν ἐβούλοντο τὴν ἀτιμίαν λῦσαι , καὶ νομοθέτην ἀπέδειξαν τὸν Ἀγησίλαον · ὁ δὲ προελθὼν εἰς τὸ μέσον ἐκέλευσε τοὺς νόμους ἀπὸ τῆς αὔριον κυρίους εἶναι .
Lemmas: μετά δέ ὁ ἐν Λεῦκτρον μάχη , πᾶς ὁ τρέω ἄτιμος εἰμί ὁ νόμος κελεύω , ὁράω ὁ ἔφορος ὁ πόλις ἀνήρ ἐρῆμος εἰμί βούλομαι ὁ ἀτιμία λύω , καί νομοθέτης ἀποδείκνυμι ὁ Ἀγησίλαος · ὁ δέ προέρχομαι εἰς ὁ μέσος κελεύω ὁ νόμος ἀπό ὁ αὔριον κύριος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.11
ἐπεὶ δὲ πεμφθεὶς τῷ βασιλεῖ τῶν Αἰγυπτίων σύμμαχος ἐπολιορκεῖτο μετʼ αὐτοῦ , πολλαπλασιόνων ὄντων τῶν πολεμίων καὶ περιταφρευόντων τὸ στρατόπεδον , κελεύσαντος ἐπεξιέναι καὶ διαμάχεσθαι τοῦ βασιλέως , οὐκ ἔφη διακωλύσειν τοὺς πολεμίους ἴσους αὐτοῖς γενέσθαι βουλομένους . ἔτι δὲ μικρὸν ἀπολιπούσης τῆς τάφρου συνάψαι , κατὰ τοῦτο παρατάξας τὸ διαλεῖπον καὶ πρὸς ἴσους ἴσους ἀγωνισάμενοι ἐνίκησεν .
Lemmas: ἐπεί δέ πέμπω ὁ βασιλεύς ὁ Αἰγύπτιος σύμμαχος πολιορκέω μετά αὐτός , πολλαπλασίων εἰμί ὁ πολέμιος καί περιταφρεύω ὁ στρατόπεδον , κελεύω ἐπεξέρχομαι καί διαμάχομαι ὁ βασιλεύς , οὐ φημί διακωλύω ὁ πολέμιος ἴσος αὐτός γίγνομαι βούλομαι . ἔτι δέ μικρός ἀπολείπω ὁ τάφρος συνάπτω , κατά οὗτος παρατάσσω ὁ διαλείπω καί πρός ἴσος ἴσος ἀγωνίζομαι νικάω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 61.12
ἀποθνῄσκων δὲ τοὺς φίλους ἐκέλευσε μηδεμίαν πλαθὰν μηδὲ μιμηλὰν ποιήσασθαι τὰς εἰκόνας οὕτω προσαγορεύων · εἰ γάρ τι καλὸν ἔργον πεποίηκα , τοῦτό μου μνημεῖόν ἐστιν · εἰ δὲ μηδέν , οὐδʼ οἱ πάντες ἀνδριάντες .
Lemmas: ἀποθνῄσκω δέ ὁ φίλος κελεύω μηδείς πλαθά μηδέ μιμηλός ποιέω ὁ εἰκών οὕτως προσαγορεύω · εἰ γάρ τις καλός ἔργον ποιέω , οὗτος ἐγώ μνημεῖον εἰμί · εἰ δέ μηδείς , οὐδέ ὁ πᾶς ἀνδριάς .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 62.1
Ἀρχίδαμος ὁ Ἀγησιλάου καταπελτικὸν ἰδὼν βέλος τότε πρῶτον ἐκ Σικελίας κομισθὲν ἀνεβόησεν ὦ Ἡράκλεις , ἀπόλωλεν ἀνδρὸς ἀρετά .
Lemmas: Ἀρχίδαμος ὁ Ἀγησίλαος καταπελτικός ὁράω βέλος τότε πρῶτος ἐκ Σικελία κομίζω ἀναβοάω ὦ Ἡρακλῆς , ἀπόλλυμι ἀνήρ ἀρετή .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 63.1
ὁ δὲ νεώτερος Ἆγις , Δημάδου λέγοντος ὅτι τὰ Λακωνικὰ ξίφη διὰ μικρότητα καταπίνουσιν οἱ θαυματοποιοί , καὶ μήν ἔφη μάλιστα οἱ Λακεδαιμόνιοι τῶν πολεμίων τοῖς ξίφεσιν ἐφικνοῦνται .
Lemmas: ὁ δέ νέος Ἄγις , Δημάδης λέγω ὅτι ὁ Λακωνικός ξίφος διά μικρότης καταπίνω ὁ θαυματοποιός , καί μήν φημί μάλα ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ πολέμιος ὁ ξίφος ἐφικνέομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 63.2
τῷ δὲ προδότῃ παραδοῦναι στρατιώτας τῶν ἐφόρων κελευόντων , οὐκ ἔφη πιστεύειν τοὺς ἀλλοτρίους τῷ προδόντι τοὺς ἰδίους .
Lemmas: ὁ δέ προδότης παραδίδωμι στρατιώτης ὁ ἔφορος κελεύω , οὐ φημί πιστεύω ὁ ἀλλότριος ὁ προδίδωμι ὁ ἴδιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 64.1
Κλεομένης πρὸς τὸν ὑπισχνούμενον αὐτῷ δώσειν ἀλεκτρυόνας ἀποθνῄσκοντας ἐν τῷ μάχεσθαι μὴ σύ γε εἶπεν ἀλλὰ δός μοι τοὺς κατακτέννοντας ἐν τῷ μάχεσθαι .
Lemmas: Κλεομένης πρός ὁ ὑπισχνέομαι αὐτός δίδωμι ἀλεκτρυών ἀποθνῄσκω ἐν ὁ μάχομαι μή σύ γε λέγω ἀλλά δίδωμι ἐγώ ὁ κατακτέͅννω ἐν ὁ μάχομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 65.1
Παιδάρητος οὐκ ἐγκριθεὶς εἰς τοὺς τριακοσίους , ἥτις ἦν ἐν τῇ πόλει πρωτεύουσα τιμὴ τῇ τάξει , ἱλαρὸς καὶ μειδιῶν ἀπῄει , χαίρειν λέγων εἰ τριακοσίους ἡ πόλις ἔχει πολίτας ἑαυτοῦ βελτίονας .
Lemmas: Παιδάρητος οὐ ἐγκρίνω εἰς ὁ τριακόσιοι , ὅστις εἰμί ἐν ὁ πόλις πρωτεύω τιμή ὁ τάξις , ἱλαρός καί μειδιάω ἀπέρχομαι , χαίρω λέγω εἰ τριακόσιοι ὁ πόλις ἔχω πολίτης ἑαυτοῦ ἀγαθός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 66.1
Δαμωνίδας δὲ ταχθεὶς εἰς τὴν τελευταίαν τοῦ χοροῦ τάξιν ὑπὸ τοῦ τὸν χορὸν ἱστάντος εὖγε εἶπεν ἐξεῦρες , πῶς καὶ αὐτὸς ὁ τόπος ἔντιμος γένηται .
Lemmas: Δαμωνίδας δέ τάσσω εἰς ὁ τελευταῖος ὁ χορός τάξις ὑπό ὁ ὁ χορός ἵστημι εὖγε λέγω ἐξευρίσκω , πῶς καί αὐτός ὁ τόπος ἔντιμος γίγνομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 67.1
Νικόστρατος ὁ τῶν Ἀργείων στρατηγὸς ὑπὸ Ἀρχιδάμου χωρίον τι προδοῦναι παρακαλούμενος ἐπὶ χρήμασι πολλοῖς καὶ γάμῳ Λακαίνης , ἣν βούλεται , δίχα τῶν βασιλικῶν , ἀπεκρίνατο μὴ εἶναι τὸν Ἀρχίδαμον ἀφʼ Ἡρακλέους · τὸν μὲν γὰρ Ἡρακλέα περιιόντα τοὺς κακοὺς κολάζειν , Ἀρχίδαμον δὲ τοὺς ἀγαθοὺς κακοὺς ποιεῖν .
Lemmas: Νικόστρατος ὁ ὁ Ἀργεῖος στρατηγός ὑπό Ἀρχίδαμος χωρίον τις προδίδωμι παρακαλέω ἐπί χρῆμα πολύς καί γάμος Λάκαινα , ὅς βούλομαι , δίχα ὁ βασιλικός , ἀποκρίνω μή εἰμί ὁ Ἀρχίδαμος ἀπό Ἡρακλῆς · ὁ μέν γάρ Ἡρακλῆς περιέρχομαι ὁ κακός κολάζω , Ἀρχίδαμος δέ ὁ ἀγαθός κακός ποιέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 68.1
Εὐδαμίδας ἰδὼν ἐν Ἀκαδημείᾳ Ξενοκράτην πρεσβύτερον ἤδη μετὰ τῶν μαθητῶν φιλοσοφοῦντα καὶ πυθόμενος ὅτι τὴν ἀρετὴν ζητεῖ , πότε οὖν εἶπεν αὐτῇ χρήσεται ;
Lemmas: Εὐδαμίδας ὁράω ἐν Ἀκαδήμεια Ξενοκράτης πρέσβυς ἤδη μετά ὁ μαθητής φιλοσοφέω καί πυνθάνομαι ὅτι ὁ ἀρετή ζητέω , πότε οὖν λέγω αὐτός χράω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 68.2
πάλιν ἀκούσας φιλοσόφου διαλεχθέντος , ὅτι μόνος ἀγαθὸς στρατηγὸς ὁ σοφός ἐστιν , ὁ μὲν λόγος ἔφη θαυμαστός , ὁ δὲ λέγων οὐ περισεσάλπισται .
Lemmas: πάλιν ἀκούω φιλόσοφος διαλέγω , ὅτι μόνος ἀγαθός στρατηγός ὁ σοφός εἰμί , ὁ μέν λόγος φημί θαυμαστός , ὁ δέ λέγω οὐ περισαλπίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 69.1
Ἀντίοχος ἐφορεύων , ὡς ἤκουσεν ὅτι Μεσσηνίοις Φίλιππος τὴν χώραν ἔδωκεν , ἠρώτησεν εἰ καὶ τὸ κρατεῖν αὐτοῖς μαχομένοις περὶ τῆς χώρας ἔδωκεν
Lemmas: Ἀντίοχος ἐφορεύω , ὡς ἀκούω ὅτι Μεσσήνιος Φίλιππος ὁ χώρα δίδωμι , ἐρωτάω εἰ καί ὁ κρατέω αὐτός μάχομαι περί ὁ χώρα δίδωμι
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 70.1
Ἀνταλκίδας πρὸς τὸν Ἀθηναῖον ἀμαθεῖς ἀποκαλοῦντα τοὺς Λακεδαιμονίους μόνοι γοῦν εἶπεν ἡμεῖς οὐδὲν μεμαθήκαμεν κακὸν παρʼ ὑμῶν .
Lemmas: Ἀνταλκίδας πρός ὁ Ἀθηναῖος ἀμαθής ἀποκαλέω ὁ Λακεδαιμόνιος μόνος γοῦν λέγω ἐγώ οὐδείς μανθάνω κακός παρά σύ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 70.2
ἑτέρου δὲ Ἀθηναίου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ Κηφισοῦ πολλάκις ὑμᾶς ἐδιώξαμεν , ἡμεῖς δὲ οὐδέποτε εἶπεν ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ Εὐρώτα .
Lemmas: ἕτερος δέ Ἀθήναιος πρός αὐτός λέγω ἀλλά μήν ἐγώ ἀπό ὁ Κηφισσός πολλάκις σύ διώκω , ἐγώ δέ οὐδέποτε λέγω σύ ἀπό ὁ Εὐρώτας .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 70.3
σοφιστοῦ δὲ μέλλοντος ἀναγινώσκειν ἐγκώμιον Ἡρακλέους , ἔφη τίς γὰρ αὐτὸν ψέγει ;
Lemmas: σοφιστής δέ μέλλω ἀναγιγνώσκω ἐγκώμιον Ἡρακλῆς , φημί τίς γάρ αὐτός ψέγω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.1
Ἐπαμεινώνδου τοῦ Θηβαίου στρατηγοῦντος , οὐδέποτε πανικὸς θόρυβος ἐνέπεσεν εἰς τὸ στρατόπεδον .
Lemmas: Ἐπαμεινώνδας ὁ Θηβαῖος στρατηγέω , οὐδέποτε Πανικός θόρυβος ἐμπίπτω εἰς ὁ στρατόπεδον .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.2
ἔλεγε δὲ τὸν ἐν πολέμῳ θάνατον εἶναι κάλλιστον ,
Lemmas: λέγω δέ ὁ ἐν πόλεμος θάνατος εἰμί καλός ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.3
τῶν δὲ ὁπλιτῶν δεῖν ἀπέφαινεν εἶναι τὸ σῶμα γεγυμνασμένον οὐκ ἀθλητικῶς μόνον ἀλλὰ καὶ στρατιωτικῶς · διὸ καὶ τοῖς πολυσάρκοις ἐπολέμει , καί τινα τοιοῦτον ἀπήλασε τῆς στρατιᾶς εἰπὼν ὅτι μόλις αὐτοῦ σκέπουσι τὴν γαστέρα ἀσπίδες τρεῖς ἢ τέσσαρες , διʼ ἣν οὐχ ἑώρακεν αὑτοῦ τὸ αἰδοῖον .
Lemmas: ὁ δέ ὁπλίτης δέω ἀποφαίνω εἰμί ὁ σῶμα γυμνάζω οὐ ἀθλητικός μόνος ἀλλά καί στρατιωτικός · διό καί ὁ πολύσαρκος πολεμέω , καί τις τοιοῦτος ἀπελαύνω ὁ στρατιά λέγω ὅτι μόλις αὐτός σκέπω ὁ γαστήρ ἀσπίς τρεῖς ἤ τέσσαρες , διά ὅς οὐ ὁράω ἑαυτοῦ ὁ αἰδοῖον .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.4
οὕτω δὲ ἦν εὐτελὴς περὶ τὴν δίαιταν , ὥστε κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον ὑπὸ γείτονος εὑρὼν πεμμάτων καὶ ὄψων καὶ μύρων παρασκευὴν ἀπῆλθεν εὐθύς , εἰπών ἐγώ σε θύειν ᾠόμην οὐχ ὑβρίζειν .
Lemmas: οὕτως δέ εἰμί εὐτελής περί ὁ δίαιτα , ὥστε καλέω ἐπί δεῖπνον ὑπό γείτων εὑρίσκω πέμμα καί ὄψον καί μύρον παρασκευή ἀπέρχομαι εὐθύς , λέγω ἐγώ σύ θύω οἴομαι οὐ ὑβρίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.5
τοῦ δὲ μαγείρου τοῖς συνάρχουσιν ἡμερῶν τινων δαπάνην ἀπολογιζομένου , πρὸς μόνον ἠγανάκτησε τὸ πλῆθος τοῦ ἐλαίου · θαυμασάντων δὲ τῶν συναρχόντων , οὐ τὸ τῆς δαπάνης ἔφη λυπεῖν αὐτόν , ἀλλʼ εἰ τοσοῦτον ἔλαιον ἐντὸς παραδέδεκται τοῦ σώματος .
Lemmas: ὁ δέ μάγειρος ὁ συνάρχω ἡμέρα τις δαπάνη ἀπολογίζομαι , πρός μόνος ἀγανακτέω ὁ πλῆθος ὁ ἔλαιον · θαυμάζω δέ ὁ συνάρχω , οὐ ὁ ὁ δαπάνη φημί λυπέω αὐτός , ἀλλά εἰ τοσοῦτος ἔλαιον ἐντός παραδέχομαι ὁ σῶμα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.6
ἑορτὴν δὲ τῆς πόλεως ἀγούσης καὶ πάντων ἐν πότοις καὶ συνουσίαις ὄντων , ἀπήντησέ τινι τῶν συνήθων αὐχμηρὸς καὶ σύννους βαδίζων θαυμάζοντος δὲ καὶ πυνθανομένου τί δὴ μόνος οὕτως ἔχων περίεισιν , ὅπως εἶπεν ἐξῇ πᾶσιν ὑμῖν μεθύειν καὶ ῥᾳθυμεῖν .
Lemmas: ἑορτή δέ ὁ πόλις ἄγω καί πᾶς ἐν πότος καί συνουσία εἰμί , ἀπαντάω τις ὁ συνήθης αὐχμηρός καί σύννους βαδίζω θαυμάζω δέ καί πυνθάνομαι τίς δή μόνος οὕτως ἔχω περίειμι , ὅπως λέγω ἐξέρχομαι πᾶς σύ μεθύω καί ῥαθυμέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.7
ἄνθρωπον δὲ φαῦλον ἐξημαρτηκότα τι τῶν μετρίων , τοῦ μὲν Πελοπίδα παρακαλοῦντος οὐκ ἀφῆκε , τῆς δʼ ἐρωμένης δεηθείσης ἀφῆκεν , εἰπὼν ὅτι τοιαῦτα πρέπει λαμβάνειν ἑταιριδίοις , ἀλλὰ μὴ στρατηγοῖς
Lemmas: ἄνθρωπος δέ φαῦλος ἐξαμαρτάνω τις ὁ μέτριος , ὁ μέν Πελοπίδης παρακαλέω οὐ ἀφίημι , ὁ δέ ἐράω δέω ἀφίημι , λέγω ὅτι τοιοῦτος πρέπω λαμβάνω ἑταιριδίον , ἀλλά μή στρατηγός
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.8
ἐπεὶ δὲ Λακεδαιμονίων ἐπιστρατευομένων ἀνεφέροντο χρησμοὶ τοῖς Θηβαίοις , οἱ μὲν ἧτταν οἱ δὲ νίκην φράζοντες , ἐκέλευε τοὺς μὲν ἐπὶ δεξιὰ τοῦ βήματος θεῖναι , τοὺς δὲ ἐπʼ ἀριστερά . τεθέντων δὲ πάντων , ἀναστὰς εἶπεν ἐὰν μὲν ἐθελήσητε τοῖς ἄρχουσι πείθεσθαι καὶ τοῖς πολεμίοις ὁμόσε χωρεῖν , οὗτοι ὑμῖν εἰσὶν οἱ χρησμοὶ δείξας τοὺς βελτίονας · ἐὰν δὲ ἀποδειλιάσητε πρὸς τὸν κίνδυνον , ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς χείρονας ἰδών .
Lemmas: ἐπεί δέ Λακεδαιμόνιος ἐπιστρατεύω ἀναφέρω χρησμός ὁ Θηβαῖος , ὁ μέν ἧσσα ὁ δέ νίκη φράζω , κελεύω ὁ μέν ἐπί δεξιός ὁ βῆμα τίθημι , ὁ δέ ἐπί ἀριστερός . τίθημι δέ πᾶς , ἀνίστημι λέγω ἐάν μέν ἐθέλω ὁ ἄρχω πείθω καί ὁ πολέμιος ὁμόσε χωρέω , οὗτος σύ εἰμί ὁ χρησμός δείκνυμι ὁ ἀγαθός · ἐάν δέ ἀποδειλιάω πρός ὁ κίνδυνος , ἐκεῖνος πρός ὁ κακός ὁράω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.9
πάλιν δὲ προσάγων τοῖς πολεμίοις , βροντῆς γενομένης καὶ τῶν περὶ αὐτὸν πυνθανομένων τί σημαίνειν οἴεται τὸν θεόν , ἐμβεβροντῆσθαι τοὺς πολεμίους εἶπεν ὅτι τοιούτων χωρίων ἐγγὺς ὄντων , ἐν τοιούτοις στρατοπεδεύουσιν .
Lemmas: πάλιν δέ προσάγω ὁ πολέμιος , βροντή γίγνομαι καί ὁ περί αὐτός πυνθάνομαι τίς σημαίνω οἴομαι ὁ θεός , ἐμβροντάομαι ὁ πολέμιος λέγω ὅτι τοιοῦτος χωρίον ἐγγύς εἰμί , ἐν τοιοῦτος στρατοπεδεύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.10
ἥδιστον δὲ πάντων αὑτῷ τῶν γεγονότων καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἔλεγε τὸ τοῦ πατρὸς ἔτι ζῶντος καὶ τῆς μητρὸς ἐν Λεύκτροις νικῆσαι Λακεδαιμονίους .
Lemmas: ἡδύς δέ πᾶς ἑαυτοῦ ὁ γίγνομαι καλός καί ἀγαθός λέγω ὁ ὁ πατήρ ἔτι ζάω καί ὁ μήτηρ ἐν Λεῦκτρον νικάω Λακεδαιμόνιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.11
εἰωθὼς δὲ φαίνεσθαι τὸν ἄλλον χρόνον ἀληλιμμένος τὸ σῶμα καὶ φαιδρὸς τῷ προσώπῳ , μετὰ τὴν μάχην ἐκείνην τῇ ὑστεραίᾳ προῆλθεν αὐχμηρὸς καὶ ταπεινός · τῶν δὲ φίλων ἐρωτώντων μὴ τι λυπηρὸν αὐτῷ συμπέπτωκεν , οὐδέν εἶπεν ἀλλʼ ἐχθὲς ᾐσθόμην ἐμαυτοῦ μεῖζον ἢ καλῶς ἔχει φρονήσαντος · διὸ σήμερον κολάζω τὴν ἀμετρίαν τῆς χαρᾶς .
Lemmas: εἴωθα δέ φαίνω ὁ ἄλλος χρόνος ἀλείφω ὁ σῶμα καί φαιδρός ὁ πρόσωπον , μετά ὁ μάχη ἐκεῖνος ὁ ὑστεραῖος προέρχομαι αὐχμηρός καί ταπεινός · ὁ δέ φίλος ἐρωτάω μή τις λυπηρός αὐτός συμπίπτω , οὐδείς λέγω ἀλλά χθές αἰσθάνομαι ἐμαυτοῦ μέγας ἤ καλός ἔχω φρονέω · διό σήμερον κολάζω ὁ ἀμετρία ὁ χαρά .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.12
εἰδὼς δὲ τοὺς Σπαρτιάτας ἐπικρυπτομένους τὰ τοιαῦτα συμπτώματα , καὶ βουλόμενος ἐξελέγξαι τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς αὐτῶν , οὐχ ὁμοῦ πᾶσι νεκρῶν ἀναίρεσιν ἀλλʼ ἑκάστοις κατὰ πόλιν ἔδωκεν , ὥστε πλείονας ἢ χιλίους ὄντας ὀφθῆναι τοὺς Λακεδαιμονίων .
Lemmas: οἶδα δέ ὁ Σπαρτιάτης ἐπικρύπτω ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα , καί βούλομαι ἐξελέγχω ὁ μέγεθος ὁ συμφορά αὐτός , οὐ ὁμοῦ πᾶς νεκρός ἀναίρεσις ἀλλά ἕκαστος κατά πόλις δίδωμι , ὥστε πολύς ἤ χίλιοι εἰμί ὁράω ὁ Λακεδαιμόνιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.13
Ἰάσονος δὲ τοῦ Θεσσαλῶν μονάρχου συμμάχου μὲν εἰς Θήβας παραγενομένου , δισχιλίους δὲ χρυσοῦς τῷ Ἐπαμεινώνδᾳ πέμψαντος ἰσχυρῶς πενομένῳ , τὸ μὲν χρυσίον οὐκ ἔλαβε , τὸν δὲ Ἰάσονα θεασάμενος ἀδίκων ἔφη χειρῶν ἄρχεις · αὐτὸς δὲ πεντήκοντα δραχμὰς δανεισάμενος παρά τινος τῶν πολιτῶν , ἐφόδιον τῆς στρατιᾶς , ἐνέβαλεν εἰς Πελοπόννησον .
Lemmas: Ἰάσων δέ ὁ Θεσσαλός μονάρχης σύμμαχος μέν εἰς Θῆβαι παραγίγνομαι , δισχίλιοι δέ χρύσεος ὁ Ἐπαμεινώνδας πέμπω ἰσχυρός πένομαι , ὁ μέν χρυσίον οὐ λαμβάνω , ὁ δέ Ἰάσων θεάομαι ἄδικος φημί χείρ ἄρχω · αὐτός δέ πεντήκοντα δραχμή δανείζω παρά τις ὁ πολίτης , ἐφόδιον ὁ στρατιά , ἐμβάλλω εἰς Πελοπόννησος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.14
αὖθις δὲ τοῦ Περσῶν βασιλέως τρισμυρίους δαρεικοὺς ἀποστείλαντος αὐτῷ , καθήψατο πικρῶς Διομέδοντος , εἰ τοσοῦτον πλοῦν πέπλευκε διαφθερῶν Ἐπαμεινώνδαν · πρὸς δὲ τὸν βασιλέα λέγειν ἐκέλευσεν ὅτι τὰ συμφέροντα Θηβαίοις φρονῶν ἕξει προῖκα φίλον Ἐπαμεινώνδαν · τὰ δὲ μὴ συμφέροντα πολέμιον .
Lemmas: αὖθις δέ ὁ Πέρσης βασιλεύς τρισμύριοι δαρεικός ἀποστέλλω αὐτός , καθάπτω πικρός Διομέδων , εἰ τοσοῦτος πλόος πλέω διαφθείρω Ἐπαμεινώνδας · πρός δέ ὁ βασιλεύς λέγω κελεύω ὅτι ὁ συμφέρω Θηβαῖος φρονέω ἔχω προίξ φίλος Ἐπαμεινώνδας · ὁ δέ μή συμφέρω πολέμιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.15
ἐπεὶ δὲ Ἀργεῖοι μὲν ἐγένοντο σύμμαχοι Θηβαίων , Ἀθηναίων δὲ πρέσβεις εἰς Ἀρκαδίαν παραγενόμενοι κατηγόρουν ἀμφοτέρων , καὶ Καλλίστρατος ὁ ῥήτωρ ὠνείδισε τὸν Ὀρέστην καὶ τὸν Οἰδίποδα ταῖς πόλεσιν , ἐπαναστὰς ὁ Ἐπαμεινώνδας ὁμολογοῦμεν ἔφη καὶ παρʼ ἡμῖν πατροκτόνον γενέσθαι καὶ παρʼ Ἀργείοις μητροκτόνον · ἀλλὰ τοὺς ταῦτα δράσαντας ἡμεῖς μὲν ἐξεβάλομεν , Ἀθηναῖοι δὲ ὑπεδέξαντο ,
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀργεῖος μέν γίγνομαι σύμμαχος Θηβαῖος , Ἀθηναῖος δέ πρέσβυς εἰς Ἀρκαδία παραγίγνομαι κατηγορέω ἀμφότερος , καί Καλλίστρατος ὁ ῥήτωρ ὀνειδίζω ὁ Ὀρέστης καί ὁ Οἰδίπους ὁ πόλις , ἐπανίστημι ὁ Ἐπαμεινώνδας ὁμολογέω φημί καί παρά ἐγώ πατροκτόνος γίγνομαι καί παρά Ἀργεῖος μητροκτόνος · ἀλλά ὁ οὗτος δράω ἐγώ μέν ἐκβάλλω , Ἀθηναῖος δέ ὑποδέχομαι ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.16
πρὸς δὲ τοὺς Σπαρτιάτας πολλὰ καὶ μεγάλα τῶν Θηβαίων κατηγορήσαντας οὗτοι μέντοι εἶπεν ὑμᾶς βραχυλογοῦντας ἔπαυσαν .
Lemmas: πρός δέ ὁ Σπαρτιάτης πολύς καί μέγας ὁ Θηβαῖος κατηγορέω οὗτος μέντοι λέγω σύ βραχυλογέω παύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.17
ἐπεὶ δὲ Ἀλέξανδρον τὸν Φεραίων τύραννον πολέμιον ὄντα Θηβαίων Ἀθηναῖοι φίλον ἐποιήσαντο καὶ σύμμαχον ὑποσχόμενον αὐτοῖς ἡμιωβολίου τὴν μνᾶν κρεῶν ὤνιον παρέξειν , ἡμεῖς δὲ ἔφη ὁ Ἐπαμεινώνδας ξύλα προῖκα παρέξομεν Ἀθηναίοις ἐπὶ τὰ κρέα ταῦτα · τὴν γὰρ χώραν αὐτῶν τεμοῦμεν , ἂν πολυπραγμονῶσι .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀλέξανδρος ὁ Φεραῖος τύραννος πολέμιος εἰμί Θηβαῖος Ἀθηναῖος φίλος ποιέω καί σύμμαχος ὑπέχω αὐτός ἡμιωβόλιον ὁ μνᾶ κρέας ὤνιος παρέχω , ἐγώ δέ φημί ὁ Ἐπαμεινώνδας ξύλον προίξ παρέχω Ἀθηναῖος ἐπί ὁ κρέας οὗτος · ὁ γάρ χώρα αὐτός τέμνω , ἐάν πολυπραγμονέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.18
τοὺς δὲ Βοιωτοὺς ὑπὸ σχολῆς ἐκλυομένους ἀεὶ βουλόμενος ἐν τοῖς ὅπλοις συνέχειν , ὁπότε βοιωτάρχης αἱρεθείη , παραινῶν ἔλεγεν ἔτι βουλεύσασθε , ἄνδρες · ἐὰν γὰρ ἐγὼ στρατηγῶ , στρατευτέον ἐστὶν ὑμῖν · καὶ τὴν χώραν ὑπτίαν οὖσαν καὶ ἀναπεπταμένην πολέμου ὀρχήστραν προσηγόρευεν , ὡς μὴ δυναμένους κρατεῖν αὐτῆς , ἂν μὴ τὴν χεῖρα διὰ πόρπακος ἔχωσι .
Lemmas: ὁ δέ Βοιωτός ὑπό σχολή ἐκλύω ἀεί βούλομαι ἐν ὁ ὅπλον συνέχω , ὁπότε Βοιωτάρχης αἱρέω , παραινέω λέγω ἔτι βουλεύω , ἀνήρ · ἐάν γάρ ἐγώ στρατηγέω , στρατευτέος εἰμί σύ · καί ὁ χώρα ὕπτιος εἰμί καί ἀναπετάννυμι πόλεμος ὀρχήστρα προσαγορεύω , ὡς μή δύναμαι κρατέω αὐτός , ἐάν μή ὁ χείρ διά πόρπαξ ἔχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.19
τοῦ δὲ Χαβρίου περὶ Κόρινθον ὀλίγους τινὰς τῶν Θηβαίων ὑπὸ τὰ τείχη φιλομαχοῦντας καταβαλόντος καὶ στήσαντος τρόπαιον , ὁ Ἐπαμεινώνδας καταγελῶν ἔφη ἐνταῦθα δεῖ οὐ τρόπαιον ἀλλὰ Ἑκατήσιον ἑστάναι · τὴν γὰρ Ἑκάτην ἐπιεικῶς ἐν ταῖς πρὸ τῶν πυλῶν ἱδρύοντο τριόδοις
Lemmas: ὁ δέ Χαβρίας περί Κόρινθος ὀλίγος τις ὁ Θηβαῖος ὑπό ὁ τεῖχος φιλομαχέω καταβάλλω καί ἵστημι τρόπαιον , ὁ Ἐπαμεινώνδας καταγελάω φημί ἐνταῦθα δέω οὐ τρόπαιον ἀλλά Ἑκατήσιον ἵστημι · ὁ γάρ Ἑκάτη ἐπιεικής ἐν ὁ πρό ὁ πύλη ἱδρύω τρίοδος
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.20
ἀπαγγείλαντος δέ τινος ὡς Ἀθηναῖοι στράτευμα καινοῖς κεκοσμημένον ὅπλοις εἰς Πελοπόννησον ἀπεστάλκασι , τί οὖν εἶπεν Ἀντιγενίδας στένει καινοὺς Τέλληνος αὐλοὺς ἔχοντος ; ἦν δὲ αὐλητὴς ὁ μὲν Τέλλης κάκιστος , ὁ δὲ Ἀντιγενίδας κάλλιστος .
Lemmas: ἀπαγγέλλω δέ τις ὡς Ἀθηναῖος στράτευμα καινός κοσμέω ὅπλον εἰς Πελοπόννησος ἀποστέλλω , τίς οὖν λέγω Ἀντιγενίδας στένω καινός Τέλλης αὐλός ἔχω ; εἰμί δέ αὐλητής ὁ μέν Τέλλης κακός , ὁ δέ Ἀντιγενίδας καλός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.21
τὸν δὲ ὑπασπιστὴν αἰσθόμενος εἰληφότα χρήματα πολλὰ παρʼ ἀνδρὸς αἰχμαλώτου γεγονότος ἐμοὶ μέν εἶπεν ἀπόδος τὴν ἀσπίδα , σεαυτῷ δὲ πρίω καπηλεῖον , ἐν ᾧ καταζήσεις · οὐκέτι γὰρ ἐθελήσεις κινδυνεύειν ὁμοίως εἷς τῶν πλουσίων γεγονὼς καὶ μακαρίων .
Lemmas: ὁ δέ ὑπασπιστής αἰσθάνομαι λαμβάνω χρῆμα πολύς παρά ἀνήρ αἰχμάλωτος γίγνομαι ἐγώ μέν λέγω ἀποδίδωμι ὁ ἀσπίς , σεαυτοῦ δέ πρίαμαι καπηλεῖον , ἐν ὅς καταζάω · οὐκέτι γάρ ἐθέλω κινδυνεύω ὅμοιος εἷς ὁ πλούσιος γίγνομαι καί μακάριος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.22
ἐρωτηθεὶς δὲ πότερον ἑαυτὸν ἡγεῖται βελτίονα στρατηγὸν ἢ Χαβρίαν ἢ Ἰφικράτην δύσκριτον εἶπεν ἕως ζῶμεν .
Lemmas: ἐρωτάω δέ πότερος ἑαυτοῦ ἡγέομαι ἀγαθός στρατηγός ἤ Χαβρίας ἤ Ἰφικράτης δύσκριτος λέγω ἕως ζάω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.23
ἐπεὶ δὲ ἐκ τῆς Λακωνικῆς ὑποστρέψας ἔφευγε θανάτου δίκην μετὰ τῶν συστρατήγων , ὡς ἐπιβαλὼν τῇ βοιωταρχίᾳ παρὰ τὸν νόμον τέσσαρας μῆνας , τοὺς μὲν συνάρχοντας ἐκέλευεν εἰς ἑαυτὸν ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν ὡς ἐκβιασθέντας , αὐτὸς δὲ οὐκ ἔφη βελτίονας ἔχειν τῶν ἔργων λόγους · εἰ δὲ δεῖ τι πάντως εἰπεῖν πρὸς τοὺς δικαστάς , ἀξιοῦν , ἂν ἀποκτείνωσιν αὐτὸν , ἐπιγράψαι τῇ στήλῃ τὴν καταδίκην , ὅπως οἱ Ἕλληνες εἰδῶσιν ὅτι μὴ βουλομένους Θηβαίους Ἐπαμεινώνδας ἠνάγκασε τὴν Λακωνικὴν πυρπολῆσαι , πεντακοσίοις ἐνιαυτοῖς ἀδῄωτον οὖσαν οἰκίσαι δὲ Μεσσήνην διʼ ἐτῶν τριάκοντα καὶ διακοσίων · συντάξαι δὲ καὶ συναγαγεῖν εἰς ταὐτὸν Ἀρκάδας · ἀποδοῦναι δὲ τοῖς Ἕλλησι τὴν αὐτονομίαν . ταῦτα γὰρ ἐπράχθη κατʼ ἐκείνην τὴν στρατείαν . ἐξῆλθον οὖν οἱ δικασταὶ σὺν πολλῷ γέλωτι μηδὲ τὰς ψήφους ἐπʼ αὐτὸν ἀναλαβόντες .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐκ ὁ Λακωνικός ὑποστρέφω φεύγω θάνατος δίκη μετά ὁ συστράτηγος , ὡς ἐπιβάλλω ὁ Βοιωταρχία παρά ὁ νόμος τέσσαρες μείς , ὁ μέν συνάρχω κελεύω εἰς ἑαυτοῦ ἀναφέρω ὁ αἰτία ὡς ἐκβιάζω , αὐτός δέ οὐ φημί ἀγαθός ἔχω ὁ ἔργον λόγος · εἰ δέ δέω τις πάντως λέγω πρός ὁ δικαστής , ἀξιόω , ἐάν ἀποκτείνω αὐτός , ἐπιγράφω ὁ στήλη ὁ δίκη , ὅπως ὁ Ἕλλην οἶδα ὅτι μή βούλομαι Θηβαῖος Ἐπαμεινώνδας ἀναγκάζω ὁ Λακωνικός πυρπολέω , πεντακόσιοι ἐνιαυτός ἀδῄωτος εἰμί οἰκίζω δέ Μεσσήνη διά ἔτος τριάκοντα καί διακόσιοι · συντάσσω δέ καί συνάγω εἰς αὐτός Ἀρκάς · ἀποδίδωμι δέ ὁ Ἕλλην ὁ αὐτονομία . οὗτος γάρ πράσσω κατά ἐκεῖνος ὁ στρατεία . ἐξέρχομαι οὖν ὁ δικαστής σύν πολύς γέλως μηδέ ὁ ψῆφος ἐπί αὐτός ἀναλαμβάνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 71.24
ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ μάχῃ τρωθεὶς καὶ κομισθεὶς ἐπὶ σκηνὴν ἐκάλει Δαΐφαντον , εἶτα μετʼ ἐκεῖνον Ἰολαΐδαν · τεθνάναι δὲ τοὺς ἄνδρας πυθόμενος ἐκέλευε διαλύεσθαι πρὸς τοὺς πολεμίους , ὡς οὐκ ὄντος αὐτοῖς στρατηγοῦ . καὶ τῷ λόγῳ τὸ ἔργον ἐμαρτύρησεν , ὡς εἰδότος ἄριστα τοὺς πολίτας .
Lemmas: ἐν δέ ὁ τελευταῖος μάχη τιτρώσκω καί κομίζω ἐπί σκηνή καλέω Δαΐφαντος , εἶτα μετά ἐκεῖνος Ἰολαΐδας · θνῄσκω δέ ὁ ἀνήρ πυνθάνομαι κελεύω διαλύω πρός ὁ πολέμιος , ὡς οὐ εἰμί αὐτός στρατηγός . καί ὁ λόγος ὁ ἔργον μαρτυρέω , ὡς οἶδα ἀγαθός ὁ πολίτης .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 72.1
Πελοπίδας ὁ συστράτηγος Ἐπαμεινώνδᾳ , τῶν φίλων αὐτὸν ἀμελεῖν λεγόντων πράγματος ἀναγκαίου , χρημάτων συναγωγῆς , ἀναγκαῖα τὰ χρήματα νὴ Δία εἶπε τούτῳ Νικοδήμῳ δείξας χωλὸν καὶ ἀνάπηρον ἄνθρωπον .
Lemmas: Πελοπίδης ὁ συστράτηγος Ἐπαμεινώνδας , ὁ φίλος αὐτός ἀμελέω λέγω πρᾶγμα ἀναγκαῖος , χρῆμα συναγωγή , ἀναγκαῖος ὁ χρῆμα νή Ζεύς λέγω οὗτος Νικόδημος δείκνυμι χωλός καί ἀνάπηρος ἄνθρωπος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 72.2
τῆς δὲ γυναικός , ἐπὶ μάχην ἐξιόντος αὐτοῦ , δεομένης σῴζειν ἑαυτόν , ἄλλοις ἔφη δεῖν τοῦτο παραινεῖν , ἄρχοντι δὲ καὶ στρατηγῷ σῴζειν τοὺς πολίτας .
Lemmas: ὁ δέ γυνή , ἐπί μάχη ἐξέρχομαι αὐτός , δέω σῴζω ἑαυτοῦ , ἄλλος φημί δέω οὗτος παραινέω , ἄρχων δέ καί στρατηγός σῴζω ὁ πολίτης .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 72.3
εἰπόντος δέ τινος τῶν στρατιωτῶν ἐμπεπτώκαμεν εἰς τοὺς πολεμίους , τί μᾶλλον εἶπεν ἢ εἰς ἡμᾶς ἐκεῖνοι ;
Lemmas: λέγω δέ τις ὁ στρατιώτης ἐμπίπτω εἰς ὁ πολέμιος , τίς μάλα λέγω ἤ εἰς ἐγώ ἐκεῖνος ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 72.4
ἐπεὶ δὲ παρασπονδηθεὶς ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τοῦ Φεραίων τυράννου καὶ δεθεὶς κακῶς αὐτὸν ἔλεγεν , εἰπόντος ἐκείνου σπεύδεις ἀποθανεῖν ; πάνυ μὲν οὖν εἶπεν ἵνα μᾶλλον παροξυνθῶσι Θηβαῖοι , καὶ σὺ δίκην δῷς τάχιον .
Lemmas: ἐπεί δέ παρασπονδέω ὑπό Ἀλέξανδρος ὁ Φεραῖος τύραννος καί δέω κακός αὐτός λέγω , λέγω ἐκεῖνος σπεύδω ἀποθνῄσκω ; πάνυ μέν οὖν λέγω ἵνα μάλα παροξύνω Θηβαῖος , καί σύ δίκη δίδωμι τάχα .