ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.10
ἐπεὶ δὲ παρεσκευασμένων πάντων πρὸς μάχην , ἠρώτησαν οἱ στρατηγοὶ μή τι πρὸς τούτοις ἕτερον ; οὐδέν εἶπεν ἢ ξυρᾶν τὰ γένεια τῶν Μακεδόνων · θαυμάσαντος δὲ τοῦ Παρμενίωνος οὐκ οἶδας εἶπεν ὅτι βελτίων οὐκ ἔστιν ἐν μάχαις λαβὴ πώγωνος ;
Lemmas: ἐπεί δέ παρασκευάζω πᾶς πρός μάχη , ἐρωτάω ὁ στρατηγός μή τις πρός οὗτος ἕτερος ; οὐδείς λέγω ἤ ξυράω ὁ γένειον ὁ Μακεδών · θαυμάζω δέ ὁ Παρμενίων οὐ οἶδα λέγω ὅτι ἀγαθός οὐ εἰμί ἐν μάχη λαβή πώγων ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.11
Δαρείου δὲ διδόντος αὐτῷ μύρια τάλαντα καὶ τὴν Ἀσίαν νείμασθαι πρὸς αὐτὸν ἐπίσης , καὶ Παρμενίωνος εἰπόντος ἔλαβον ἂν εἰ Ἀλέξανδρος ἤμην . κἀγὼ νὴ Δία , εἶπεν εἰ Παρμενίων ἤμην . ἀπεκρίνατο δὲ Δαρείῳ μήτε τὴν γῆν ἡλίους δύο μήτε τὴν Ἀσίαν δύο βασιλεῖς ὑπομένειν .
Lemmas: Δαρεῖος δέ δίδωμι αὐτός μυρίος τάλαντον καί ὁ Ἀσία νέμω πρός αὐτός ἐπίσης , καί Παρμενίων λέγω λαμβάνω ἄν εἰ Ἀλέξανδρος εἰμί . ἐγώ νή Ζεύς , λέγω εἰ Παρμενίων εἰμί . ἀποκρίνω δέ Δαρεῖος μήτε ὁ γῆ ἥλιος δύο μήτε ὁ Ἀσία δύο βασιλεύς ὑπομένω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.12
μέλλοντι δὲ αὐτῷ περὶ τῶν ὅλων ἐν Ἀρβήλοις κινδυνεύειν πρὸς ἑκατὸν μυριάδας ἀντιτεταγμένας προσῄεσαν οἱ φίλοι , τῶν στρατιωτῶν κατηγοροῦντες ὡς ἐν ταῖς σκηναῖς διαλαλούντων καὶ συντιθεμένων , ὅπως μηδὲν τῶν λαφύρων εἰς τὸ βασιλικὸν ἀνοίσουσιν ἀλλʼ αὐτοὶ κερδανοῦσιν . ὁ δὲ μειδιάσας ἀγαθά φησὶν ἀγγέλλετε · νικᾶν γὰρ ἀνδρῶν οὐ φεύγειν παρεσκευασμένων ἀκούω διαλογισμούς . καὶ προσιόντες αὐτῷ πολλοὶ τῶν στρατιωτῶν ἔλεγον ὦ βασιλεῦ , θάρρει καὶ μὴ φοβοῦ τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων , αὐτὸν γὰρ ἡμῶν τὸν γράσον οὐχ ὑπομενοῦσι .
Lemmas: μέλλω δέ αὐτός περί ὁ ὅλος ἐν Ἄρβηλα κινδυνεύω πρός ἑκατόν μυριάς ἀντιτάσσω προσέρχομαι ὁ φίλος , ὁ στρατιώτης κατηγορέω ὡς ἐν ὁ σκηνή διαλαλέω καί συντίθημι , ὅπως μηδείς ὁ λάφυρα εἰς ὁ βασιλικός ἀναφέρω ἀλλά αὐτός κερδαίνω . ὁ δέ μειδιάω ἀγαθός φημί ἀγγέλλω · νικάω γάρ ἀνήρ οὐ φεύγω παρασκευάζω ἀκούω διαλογισμός . καί προσέρχομαι αὐτός πολύς ὁ στρατιώτης λέγω ὦ βασιλεύς , θαρσέω καί μή φοβέω ὁ πλῆθος ὁ πολέμιος , αὐτός γάρ ἐγώ ὁ γράσος οὐ ὑπομένω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.13
παρατασσομένου δὲ τοῦ στρατεύματος ἰδών τινα τῶν στρατιωτῶν τὸ ἀκόντιον ἐναγκυλούμενον ἐξέωσε τῆς φάλαγγος ὡς ἄχρηστον , ὃς παρασκευάζεται δὴ νῦν , ὅτε χρῆσθαι δεῖ τοῖς ὅπλοις .
Lemmas: παρατάσσω δέ ὁ στράτευμα ὁράω τις ὁ στρατιώτης ὁ ἀκόντιον ἐναγκυλάω ἐξωθέω ὁ φάλαγξ ὡς ἄχρηστος , ὅς παρασκευάζω δή νῦν , ὅτε χράω δέω ὁ ὅπλον .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.14
ἐπιστολὴν δὲ παρὰ τῆς μητρὸς ἀναγινώσκων ἀπορρήτους κατʼ Ἀντιπάτρου διαβολὰς ἔχουσαν , ἅμα τοῦ Ἡφαιστίωνος ὥσπερ εἰώθει συναναγινώσκοντος , οὐκ ἐκώλυσεν · ὡς δὲ ἀνέγνω , τὸν δακτύλιον ἀφελόμενος τὸν ἑαυτοῦ τῷ στόματι τῷ ἐκείνου τὴν σφραγῖδα ἐπέθηκεν .
Lemmas: ἐπιστολή δέ παρά ὁ μήτηρ ἀναγιγνώσκω ἀπόρρητος κατά Ἀντίπατρος διαβολή ἔχω , ἅμα ὁ Ἡφαιστίων ὥσπερ εἴωθα συναναγιγνώσκω , οὐ κωλύω · ὡς δέ ἀναγιγνώσκω , ὁ δακτύλιος ἀφαιρέω ὁ ἑαυτοῦ ὁ στόμα ὁ ἐκεῖνος ὁ σφραγίς ἐπιτίθημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.15
ἐν δὲ Ἄμμωνος ὑπὸ τοῦ προφήτου παῖς Διὸς προσαγορευθεὶς οὐδέν γε ἔφη θαυμαστόν , πάντων μὲν γὰρ ὁ Ζεὺς φύσει πατήρ ἐστιν , ἑαυτοῦ δὲ ποιεῖται τοὺς ἀρίστους .
Lemmas: ἐν δέ Ἄμμων ὑπό ὁ προφήτης παῖς Ζεύς προσαγορεύω οὐδείς γε φημί θαυμαστός , πᾶς μέν γάρ ὁ Ζεύς φύσις πατήρ εἰμί , ἑαυτοῦ δέ ποιέω ὁ ἀγαθός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.16
τοξεύματι δὲ πληγεὶς εἰς τὸ σκέλος , ὡς πολλοὶ συνέδραμον τῶν πολλάκις εἰωθότων αὐτὸν θεὸν προσαγορεύειν , διαχυθεὶς τῷ προσώπῳ τουτὶ μὲν αἷμα εἶπεν ὡς ὁρᾶτε καὶ οὐκ ἰχώρ , οἷόσπέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν .
Lemmas: τόξευμα δέ πλήσσω εἰς ὁ σκέλος , ὡς πολύς συντρέχω ὁ πολλάκις εἴωθα αὐτός θεός προσαγορεύω , διαχέω ὁ πρόσωπον οὗτος μέν αἷμα λέγω ὡς ὁράω καί οὐ ἰχώρ , οἷόσπερ τε ῥέω μάκαρ θεός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.17
ἐπαινούντων δὲ ἐνίων τοῦ Ἀντιπάτρου τὴν εὐτέλειαν ὡς ἀθρύπτως διαιτωμένου καὶ αὐστηρῶς , ἔξωθεν εἶπεν Ἀντίπατρος λευκοπάρυφός ἐστι , τὰ δὲ ἔνδον ὁλοπόρφυρος
Lemmas: ἐπαινέω δέ ἔνιοι ὁ Ἀντίπατρος ὁ εὐτέλεια ὡς ἄθρυπτος διαιτάω καί αὐστηρός , ἔξωθεν λέγω Ἀντίπατρος λευκοπάρυφος εἰμί , ὁ δέ ἔνδον ὁλοπόρφυρος
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.18
ἐν δὲ χειμῶνι καὶ ψύχει τῶν φίλων τινὸς ἑστιῶντος αὐτόν , ἐσχάραν δὲ μικρὰν καὶ πῦρ ὀλίγον εἰσενέγκαντος , ἢ ξύλα ἢ λιβανωτὸν εἰσενεγκεῖν ἐκέλευσεν .
Lemmas: ἐν δέ χειμών καί ψῦχος ὁ φίλος τις ἑστιάω αὐτός , ἐσχάρα δέ μικρός καί πῦρ ὀλίγος εἰσφέρω , ἤ ξύλον ἤ λιβανωτός εἰσφέρω κελεύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.19
Ἀντιπατρίδου δὲ καλὴν ψάλτριαν ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἀγαγόντος , κινηθεὶς τῇ ὄψει πρὸς αὐτὴν ὁ Ἀλέξανδρος ἠρώτησε τὸν Ἀντιπατρίδην , μή τι τυγχάνοι τῆς γυναικὸς ἐρῶν ἐκείνου δὲ ὁμολογήσαντος , ὦ μιαρέ εἶπεν οὐκ ἀπάξεις εὐθὺς ἐκ τοῦ συμποσίου τὴν γυναῖκα ;
Lemmas: Ἀντιπατρίδης δέ καλός ψάλτρια ἐπί ὁ δεῖπνον ἄγω , κινέω ὁ ὄψις πρός αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος ἐρωτάω ὁ Ἀντιπατρίδης , μή τις τυγχάνω ὁ γυνή ἐράω ἐκεῖνος δέ ὁμολογέω , ὦ μιαρός λέγω οὐ ἀπάγω εὐθύς ἐκ ὁ συμπόσιον ὁ γυνή ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.20
πάλιν δὲ Πύθωνα τὸν Εὐίου τοῦ αὐλητοῦ ἐρώμενον Κάσανδρος ἐβιάζετο φιλῆσαι · τὸν οὖν Εὔιον ὁρῶν ἀχθόμενον ἀνεπήδησε μετʼ ὀργῆς ἐπὶ τὸν Κάσανδρον , κεκραγώς ἀλλʼ οὐδʼ ἐρασθῆναί τινος ἔξεστι διʼ ὑμᾶς ;
Lemmas: πάλιν δέ Πύθων ὁ Εὔϊος ὁ αὐλητής ἐράω Κάσανδρος βιάζω φιλέω · ὁ οὖν Εὔιος ὁράω ἄχθομαι ἀναπηδάω μετά ὀργή ἐπί ὁ Κάσσανδρος , κράζω ἀλλά οὐδέ ἔραμαι τις ἔξεστι διά σύ ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.21
ἀποστέλλοντος δὲ αὐτοῦ τῶν Μακεδόνων τοὺς νοσώδεις καὶ ἀναπήρους ἐπὶ θάλασσαν , ἐνεδείχθη τις εἰς τοὺς νοσοῦντας ἀπογεγραμμένος ἑαυτὸν οὐ νοσῶν . ἐπεὶ οὖν εἰς ὄψιν ἀχθεὶς καὶ ἀνακρινόμενος ὡμολόγησε προφασίζεσθαι διʼ ἔρωτα Τελεσίππας ἀπιούσης ἐπὶ θάλασσαν , ἠρώτησεν ὁ Ἀλέξανδρος πρὸς τίνα δεῖ περὶ τῆς Τελεσίππας διαλέγεσθαι ; πυθόμενος δὲ ἐλευθέραν οὖσαν οὐκοῦν ἔφη ὦ Ἀντιγένη , πείθωμεν τὴν Τελεσίππαν , ἵνα μείνῃ μεθʼ ἡμῶν · βιάζεσθαι γὰρ ἐλευθέραν οὖσαν οὐχ ἡμέτερον .
Lemmas: ἀποστέλλω δέ αὐτός ὁ Μακεδών ὁ νοσώδης καί ἀνάπηρος ἐπί θάλασσα , ἐνδείκνυμι τις εἰς ὁ νοσέω ἀπογράφω ἑαυτοῦ οὐ νοσέω . ἐπεί οὖν εἰς ὄψις ἄγω καί ἀνακρίνω ὁμολογέω προφασίζομαι διά ἔρως Τελέσιππα ἀπέρχομαι ἐπί θάλασσα , ἐρωτάω ὁ Ἀλέξανδρος πρός τίς δέω περί ὁ Τελέσιππα διαλέγω ; πυνθάνομαι δέ ἐλεύθερος εἰμί οὐκοῦν φημί ὦ Ἀντιγένης , πείθω ὁ Τελεσίππας , ἵνα μένω μετά ἐγώ · βιάζω γάρ ἐλεύθερος εἰμί οὐ ἡμέτερος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.22
τῶν δὲ μισθοφορούντων Ἑλλήνων παρὰ τοῖς πολεμίοις ὑποχειρίων γενομένων , τοὺς μὲν Ἀθηναίους ἐκέλευσεν ἐν πέδαις φυλάττειν ὅτι τροφὴν ἔχοντες ἐκ δημοσίου μισθοφοροῦσι καὶ τοὺς Θεσσαλοὺς ὅτι τὴν ἀρίστην κεκτημένοι οὐ γεωργοῦσι · τοὺς δὲ Θηβαίους ἀφῆκεν εἰπὼν ὅτι μόνοις τούτοις οὔτε πόλις οὔτε χώρα διʼ ἡμᾶς ἀπολέλειπται .
Lemmas: ὁ δέ μισθοφορέω Ἕλλην παρά ὁ πολέμιος ὑποχείριος γίγνομαι , ὁ μέν Ἀθηναῖος κελεύω ἐν πέδη φυλάσσω ὅτι τροφή ἔχω ἐκ δημόσιος μισθοφορέω καί ὁ Θεσσαλός ὅτι ὁ ἀγαθός κτάομαι οὐ γεωργέω · ὁ δέ Θηβαῖος ἀφίημι λέγω ὅτι μόνος οὗτος οὔτε πόλις οὔτε χώρα διά ἐγώ ἀπολείπω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.23
τῶν δὲ Ἰνδῶν τὸν ἄριστα τοξεύειν δοκοῦντα καὶ λεγόμενον διὰ δακτυλίου τὸν ὀιστὸν ἀφιέναι λαβὼν αἰχμάλωτον ἐκέλευσεν ἐπιδείξασθαι , καὶ μὴ βουλόμενον ὀργισθεὶς ἀνελεῖν προσέταξε · ἐπεὶ δὲ ἀγόμενος ὁ ἄνθρωπος ἔλεγε πρὸς τοὺς ἄγοντας , ὅτι πολλῶν ἡμερῶν οὐ μεμελέτηκε καὶ ἐφοβήθη διαπεσεῖν , ἀκούσας ὁ Ἀλέξανδρος ἐθαύμασε καὶ ἀπέλυσε μετὰ δώρων αὐτόν , ὅτι μᾶλλον ἀποθανεῖν ὑπέμεινεν ἢ τῆς δόξης ἀνάξιος φανῆναι ,
Lemmas: ὁ δέ Ἰνδός ὁ ἀγαθός τοξεύω δοκέω καί λέγω διά δακτύλιος ὁ ὀϊστός ἀφίημι λαμβάνω αἰχμάλωτος κελεύω ἐπιδείκνυμι , καί μή βούλομαι ὀργίζω ἀναιρέω προστάσσω · ἐπεί δέ ἄγω ὁ ἄνθρωπος λέγω πρός ὁ ἄγω , ὅτι πολύς ἡμέρα οὐ μελετάω καί φοβέω διαπίπτω , ἀκούω ὁ Ἀλέξανδρος θαυμάζω καί ἀπολύω μετά δῶρον αὐτός , ὅτι μάλα ἀποθνῄσκω ὑπομένω ἤ ὁ δόξα ἀνάξιος φαίνω ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.24
ἐπεὶ δὲ Ταξίλης , εἷς τῶν Ἰνδῶν βασιλεὺς ὤν , ἀπαντήσας προυκαλεῖτο μὴ μάχεσθαι μηδὲ πολεμεῖν Ἀλέξανδρον , ἀλλʼ εἰ μέν ἐστιν ἥττων , εὖ πάσχειν , εἰ δὲ βελτίων , εὖ ποιεῖν · ἀπεκρίνατο περὶ αὐτοῦ τούτου μαχετέον εἶναι , πότερος εὖ ποιῶν περιγένηται .
Lemmas: ἐπεί δέ Ταξίλης , εἷς ὁ Ἰνδός βασιλεύς εἰμί , ἀπαντάω προκαλέω μή μάχομαι μηδέ πολεμέω Ἀλέξανδρος , ἀλλά εἰ μέν εἰμί ἥσσων , εὖ πάσχω , εἰ δέ ἀγαθός , εὖ ποιέω · ἀποκρίνω περί αὐτός οὗτος μαχετέον εἰμί , πότερος εὖ ποιέω περιγίγνομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.25
περὶ δὲ τῆς λεγομένης Ἀόρνου πέτρας ἐν Ἰνδοῖς ἀκούσας , ὅτι τὸ μὲν χωρίον δυσάλωτόν ἐστιν , ὁ δὲ ἔχων αὐτὸ δειλός ἐστι , νῦν ἔφη τὸ χωρίον εὐάλωτόν ἐστιν .
Lemmas: περί δέ ὁ λέγω Ἄορνος πέτρα ἐν Ἰνδός ἀκούω , ὅτι ὁ μέν χωρίον δυσάλωτος εἰμί , ὁ δέ ἔχω αὐτός δειλός εἰμί , νῦν φημί ὁ χωρίον εὐάλωτος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.26
ἐπεὶ δὲ ἄλλος ἔχων πέτραν ἄληπτον δοκοῦσαν εἶναι ἐνεχείρισεν ἑαυτὸν μετὰ τῆς πέτρας τῷ Ἀλεξάνδρῳ , καὶ τῆς δυνάμεως ἐκέλευσεν ἄρχειν καὶ προσέθηκε χώραν , εἰπὼν ὅτι φρονεῖν μοι δοκεῖ ὁ ἄνθρωπος , ἀνδρὶ μᾶλλον ἀγαθῷ πιστεύσας ἑαυτὸν ἢ ὀχυρῷ τόπῳ .
Lemmas: ἐπεί δέ ἄλλος ἔχω πέτρα ἄληπτος δοκέω εἰμί ἐγχειρίζω ἑαυτοῦ μετά ὁ πέτρα ὁ Ἀλέξανδρος , καί ὁ δύναμις κελεύω ἄρχω καί προστίθημι χώρα , λέγω ὅτι φρονέω ἐγώ δοκέω ὁ ἄνθρωπος , ἀνήρ μάλα ἀγαθός πιστεύω ἑαυτοῦ ἤ ὀχυρός τόπος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.27
μετὰ δὲ τὴν τῆς πέτρας ἅλωσιν τῶν φίλων λεγόντων ὑπερβεβληκέναι τὸν Ἡρακλέα ταῖς πράξεσιν , ἀλλʼ ἐγώ εἶπε τὰς ἐμὰς πράξεις μετὰ τῆς ἡγεμονίας ἑνὸς οὐ νομίζω ῥήματος ἀνταξίας εἶναι τοῦ Ἡρακλέους
Lemmas: μετά δέ ὁ ὁ πέτρα ἅλωσις ὁ φίλος λέγω ὑπερβάλλω ὁ Ἡρακλῆς ὁ πρᾶξις , ἀλλά ἐγώ λέγω ὁ ἐμός πρᾶξις μετά ὁ ἡγεμονία εἷς οὐ νομίζω ῥῆμα ἀντάξιος εἰμί ὁ Ἡρακλῆς
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.28
τῶν δὲ φίλων τινὰς αἰσθόμενος ἐν τῷ κυβεύειν οὐ παίζοντας ἐζημίωσε .
Lemmas: ὁ δέ φίλος τις αἰσθάνομαι ἐν ὁ κυβεύω οὐ παίζω ζημιόω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.29
τῶν δὲ πρώτων φίλων καὶ κρατίστων τιμᾶν μὲν ἐδόκει Κρατερὸν μάλιστα πάντων , φιλεῖν δὲ Ἡφαιστίωνα . κρατερὸς μὲν γάρ ἔφη φιλοβασιλεύς ἐστιν , Ἡφαιστίων δὲ φιλαλέξανδρος
Lemmas: ὁ δέ πρῶτος φίλος καί κρατύς τιμάω μέν δοκέω Κρατερός μάλα πᾶς , φιλέω δέ Ἡφαιστίων . κρατερός μέν γάρ φημί φιλοβασιλεύς εἰμί , Ἡφαιστίων δέ φιλαλέξανδρος
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.30
Ξενοκράτει δὲ τῷ φιλοσόφῳ πεντήκοντα τάλαντα πέμψας , ὡς οὐκ ἐδέξατο μὴ δεῖσθαι φήσας , ἠρώτησεν εἰ μηδὲ φίλον ἔχει Ξενοκράτης · ἐμοὶ μὲν γάρ ἔφη μόλις ὁ Δαρείου πλοῦτος εἰς τοὺς φίλους ἤρκεσεν .
Lemmas: Ξενοκράτης δέ ὁ φιλόσοφος πεντήκοντα τάλαντον πέμπω , ὡς οὐ δέχομαι μή δέω φημί , ἐρωτάω εἰ μηδέ φίλος ἔχω Ξενοκράτης · ἐγώ μέν γάρ φημί μόλις ὁ Δαρεῖος πλοῦτος εἰς ὁ φίλος ἀρκέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.31
ἐπεὶ δὲ Πῶρος ἐρωτηθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ μετὰ τὴν μάχην πῶς σοι χρήσωμαι ; βασιλικῶς εἶπε , καὶ προσερωτηθεὶς καὶ μή τι ἄλλο ; πάντα εἶπεν ἐν τῷ βασιλικῶς ἔνεστι · θαυμάσας καὶ τὴν σύνεσιν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνδραγαθίαν πλείονα χώραν ἧς πρότερον εἶχε προσέθηκε .
Lemmas: ἐπεί δέ Πῶρος ἐρωτάω ὑπό αὐτός μετά ὁ μάχη πῶς σύ χράω ; βασιλικός λέγω , καί προσερωτάω καί μή τις ἄλλος ; πᾶς λέγω ἐν ὁ βασιλικός ἔνειμι · θαυμάζω καί ὁ σύνεσις αὐτός καί ὁ ἀνδραγαθία πολύς χώρα ὅς πρότερος ἔχω προστίθημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.32
πυθόμενος δὲ ὑπό τινος λοιδορεῖσθαι βασιλικόν ἔφη ἐστὶν εὖ ποιοῦντα κακῶς ἀκούειν .
Lemmas: πυνθάνομαι δέ ὑπό τις λοιδορέω βασιλικός φημί εἰμί εὖ ποιέω κακός ἀκούω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.33
ἀποθνῄσκων δὲ πρὸς τοὺς ἑταίρους ἀπιδὼν ἔφη μέγαν ὁρῶ μου τὸν ἐπιτάφιον ἐσόμενον .
Lemmas: ἀποθνῄσκω δέ πρός ὁ ἑταῖρος ἀφοράω φημί μέγας ὁράω ἐγώ ὁ ἐπιτάφιος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 27.34
τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ Δημάδης ὁ ῥήτωρ ὅμοιον ἔφη διὰ τὴν ἀναρχίαν ὁρᾶσθαι τὸ στρατόπεδον τῶν Μακεδόνων ἐκτετυφλωμένῳ τῷ Κύκλωπι .
Lemmas: τελευτάω δέ αὐτός Δημάδης ὁ ῥήτωρ ὅμοιος φημί διά ὁ ἀναρχία ὁράω ὁ στρατόπεδον ὁ Μακεδών ἐκτυφλόω ὁ Κύκλωψ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 28.1
Πτολεμαῖος ὁ Λάγου τὰ πολλὰ παρὰ τοῖς φίλοις ἐδείπνει καὶ ἐκάθευδεν · εἰ δέ ποτε δειπνίζοι , τοῖς ἐκείνων ἐχρῆτο μεταπεμπόμενος ἐκπώματα καὶ στρώματα καὶ τραπέζας · αὐτὸς δὲ οὐκ ἐκέκτητο πλείω τῶν ἀναγκαίων , ἀλλὰ τοῦ πλουτεῖν ἔλεγε τὸ πλουτίζειν εἶναι βασιλικώτερον .
Lemmas: Πτολεμαῖος ὁ Λάγος ὁ πολύς παρά ὁ φίλος δειπνέω καί καθεύδω · εἰ δέ ποτέ δειπνίζω , ὁ ἐκεῖνος χράω μεταπέμπω ἔκπωμα καί στρῶμα καί τράπεζα · αὐτός δέ οὐ κτάομαι πολύς ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά ὁ πλουτέω λέγω ὁ πλουτίζω εἰμί βασιλικός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.1
Ἀντίγονος εἰσέπραττε χρήματα συντόνως · εἰπόντος δέ τινος ἀλλʼ οὐκ Ἀλέξανδρος ἦν τοιοῦτος εἰκότως εἶπεν , ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐθέριζε τὴν Ἀσίαν , ἐγὼ δὲ καλαμῶμαι .
Lemmas: Ἀντίγονος εἰσπράσσω χρῆμα σύντονος · λέγω δέ τις ἀλλά οὐ Ἀλέξανδρος εἰμί τοιοῦτος ἔοικα λέγω , ἐκεῖνος μέν γάρ θερίζω ὁ Ἀσία , ἐγώ δέ καλαμόω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.2
τῶν δὲ στρατιωτῶν ἰδών τινας ἐν τοῖς θώραξι καὶ τοῖς κράνεσι σφαιρίζοντας ἥσθη , καὶ τοὺς ἡγεμόνας αὐτῶν μετεπέμπετο ἐπαινέσαι βουλόμενος · ὡς δὲ ἤκουσεν ὅτι πίνουσιν , τὰς ἐκείνων ἡγεμονίας τοῖς στρατιώταις ἔδωκε .
Lemmas: ὁ δέ στρατιώτης ὁράω τις ἐν ὁ θώραξ καί ὁ κράνος σφαιρίζω ἥδομαι , καί ὁ ἡγεμών αὐτός μεταπέμπω ἐπαινέω βούλομαι · ὡς δέ ἀκούω ὅτι πίνω , ὁ ἐκεῖνος ἡγεμονία ὁ στρατιώτης δίδωμι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.3
θαυμαζόντων δὲ πάντων , ὅτι γέρων γενόμενος ἠπίως ἐχρῆτο καὶ πράως τοῖς πράγμασι , πρότερον μὲν γάρ εἶπε δυνάμεως ἐδεόμην , νῦν δὲ δόξης καὶ εὐνοίας .
Lemmas: θαυμάζω δέ πᾶς , ὅτι γέρων γίγνομαι ἤπιος χράω καί πρᾶος ὁ πρᾶγμα , πρότερος μέν γάρ λέγω δύναμις δέω , νῦν δέ δόξα καί εὔνοια .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.4
πρὸς δὲ τὸν υἱὸν Φίλιππον πυθόμενον πλειόνων παρόντων πότε μέλλομεν ἀναζευγνύναι ; τί δέδοικας ; εἶπε μὴ μόνος τῆς σάλπιγγος οὐκ ἀκούσῃς ;
Lemmas: πρός δέ ὁ υἱός Φίλιππος πυνθάνομαι πολύς πάρειμι πότε μέλλω ἀναζεύγνυμι ; τίς δείδω ; λέγω μή μόνος ὁ σάλπιγξ οὐ ἀκούω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.5
σπουδάσαντος δὲ τοῦ νεανίσκου λαβεῖν κατάλυσιν παρὰ γυναικὶ χήρᾳ τρεῖς ἐχούσῃ θυγατέρας εὐπρεπεῖς , καλέσας τὸν ἐπὶ τῶν ξενίων εἶπεν οὐκ ἐξάξεις μου τὸν υἱὸν ἀπὸ τῆς στενοχωρίας ;
Lemmas: σπουδάζω δέ ὁ νεανίσκος λαμβάνω κατάλυσις παρά γυνή χήρα τρεῖς ἔχω θυγάτηρ εὐπρεπής , καλέω ὁ ἐπί ὁ ξένιος λέγω οὐ ἐξάγω ἐγώ ὁ υἱός ἀπό ὁ στενοχωρία ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.6
νοσήσας δὲ μακρὰν νόσον ὡς ἀνέρρωσεν οὐδέν ἔφη χεῖρον · ὑπέμνησε γὰρ ἡμᾶς ἡ νόσος μὴ μέγα φρονεῖν ὡς ὄντας θνητούς .
Lemmas: νοσέω δέ μακρός νόσος ὡς ἀναρρώννυμι οὐδείς φημί κακός · ὑπομιμνῄσκω γάρ ἐγώ ὁ νόσος μή μέγας φρονέω ὡς εἰμί θνητός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.7
Ἑρμοδότου δὲ αὐτὸν ἐν τοῖς ποιήμασιν Ἡλίου παῖδα γράψαντος οὐ ταῦτά μοι ἔφη σύνοιδεν ὁ λασανοφόρος
Lemmas: Ἑρμόδοτος δέ αὐτός ἐν ὁ ποίημα Ἥλιος παῖς γράφω οὐ οὗτος ἐγώ φημί σύνοιδα ὁ λασανοφόρος
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.8
εἰπόντος δέ τινος ὅτι πάντα καλὰ καὶ δίκαια τοῖς βασιλεῦσι ναὶ μὰ Δία εἶπε τοῖς τῶν βαρβάρων · ἡμῖν δὲ μόνα καλὰ τὰ καλὰ καὶ μόνα δίκαια τὰ δίκαια .
Lemmas: λέγω δέ τις ὅτι πᾶς καλός καί δίκαιος ὁ βασιλεύς ναί μά Ζεύς λέγω ὁ ὁ βάρβαρος · ἐγώ δέ μόνος καλός ὁ καλός καί μόνος δίκαιος ὁ δίκαιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.9
Μαρσύου τοῦ ἀδελφοῦ δίκην ἔχοντος , ἀξιοῦντος δὲ τὴν κρίσιν αὐτῷ γενέσθαι κατʼ οἰκίαν , ἔσται μὲν οὖν εἶπεν ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ πάντων ἀκουόντων , εἰ μηδὲν ἀδικοῦμεν .
Lemmas: Μαρσύας ὁ ἀδελφός δίκη ἔχω , ἀξιόω δέ ὁ κρίσις αὐτός γίγνομαι κατά οἰκία , εἰμί μέν οὖν λέγω ἐν ὁ ἀγορά καί πᾶς ἀκούω , εἰ μηδείς ἀδικέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.10
ἐπεὶ δέ ποτε χειμῶνος ἐν τόποις σπανίζουσι τῶν ἐπιτηδείων ἠνάγκασε καταζεῦξαι καὶ τῶν στρατιωτῶν τινες ἐλοιδόρουν αὐτὸν ἀγνοοῦντες ὅτι πλησίον ἐστὶν , τῇ βακτηρίᾳ τὴν σκηνὴν διαστείλας οἰμώξετε εἶπεν εἰ μὴ μακρότερον ἀποστάντες λοιδορήσετε ἡμᾶς .
Lemmas: ἐπεί δέ ποτέ χειμών ἐν τόπος σπανίζω ὁ ἐπιτήδειος ἀναγκάζω καταζεύγνυμι καί ὁ στρατιώτης τις λοιδορέω αὐτός ἀγνοέω ὅτι πλησίον εἰμί , ὁ βακτηρία ὁ σκηνή διαστέλλω οἰμώσσω λέγω εἰ μή μακρός ἀφίστημι λοιδορέω ἐγώ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.11
Ἀριστοδήμου δὲ τῶν φίλων τινὸς ἐκ μαγείρου γεγονέναι δοκοῦντος , συμβουλεύοντος δὲ αὐτῷ τῶν ἀναλωμάτων καὶ τῶν δωρεῶν ἀφαιρεῖν , οἱ λόγοι σου εἶπεν ὦ Ἀριστόδημε , περιζώματος ὄζουσιν .
Lemmas: Ἀριστόδημος δέ ὁ φίλος τις ἐκ μάγειρος γίγνομαι δοκέω , συμβουλεύω δέ αὐτός ὁ ἀνάλωμα καί ὁ δωρεά ἀφαιρέω , ὁ λόγος σύ λέγω ὦ Ἀριστόδημος , περίζωμα ὄζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.12
Ἀθηναίων δὲ δοῦλον αὐτοῦ τιμώμενον εἰς τὴν πολιτείαν ὡς ἐλεύθερον ἐγγραψάντων , οὐκ ἂν εἶπεν ἐβουλόμην ἕνα Ἀθηναῖον ὑπʼ ἐμοῦ μαστιγοῦσθαι .
Lemmas: Ἀθηναῖος δέ δοῦλος αὐτός τιμάω εἰς ὁ πολιτεία ὡς ἐλεύθερος ἐγγράφω , οὐ ἄν λέγω βούλομαι εἷς Ἀθηναῖος ὑπό ἐγώ μαστιγόω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.13
νεανίσκου δέ τινος τῶν Ἀναξιμένους τοῦ ῥήτορος μαθητῶν λόγον ἐσκεμμένον ἐκ παρασκευῆς εἰπόντος ἐπʼ αὐτοῦ , βουλόμενός τι μαθεῖν ἠρώτησεν · ἀποσιωπήσαντος δὲ τοῦ νεανίσκου τί λέγεις ; εἶπεν ἢ ταῦτʼ ἐστὶ τἀν δέλτοισιν ἐγγεγραμμένα ;
Lemmas: νεανίσκος δέ τις ὁ Ἀναξιμένης ὁ ῥήτωρ μαθητής λόγος σκοπέω ἐκ παρασκευή λέγω ἐπί αὐτός , βούλομαι τις μανθάνω ἐρωτάω · ἀποσιωπάω δέ ὁ νεανίσκος τίς λέγω ; λέγω ἤ οὗτος εἰμί ἐν δέλτος ἐγγράφω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.14
ἑτέρου δὲ ῥήτορος ἀκούων λέγοντος , ὅτι χιονοβόλος ἡ ὥρα γενομένη λιποβοτανεῖν ἐποίησε τὴν χώραν , οὐ παύσῃ μοι εἶπεν ὡς ὄχλῳ χρώμενος ;
Lemmas: ἕτερος δέ ῥήτωρ ἀκούω λέγω , ὅτι χιονοβόλος ὁ ὥρα γίγνομαι λιποβοτανέω ποιέω ὁ χώρα , οὐ παύω ἐγώ λέγω ὡς ὄχλος χράω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.15
Θρασύλλου δὲ τοῦ κυνικοῦ δραχμὴν αἰτήσαντος αὐτόν , ἀλλʼ οὐ βασιλικόν ἔφη τὸ δόμα · τοῦ δὲ εἰπόντος οὐκοῦν τάλαντον δός μοι , ἀλλʼ οὐ κυνικόν , ἔφη τὸ λῆμμα .
Lemmas: Θράσυλλος δέ ὁ κυνικός δραχμή αἰτέω αὐτός , ἀλλά οὐ βασιλικός φημί ὁ δόμα · ὁ δέ λέγω οὐκοῦν τάλαντον δίδωμι ἐγώ , ἀλλά οὐ κυνικός , φημί ὁ λῆμμα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.16
πέμπων δὲ Δημήτριον τὸν υἱὸν μετὰ νεῶν πολλῶν καὶ δυνάμεων ἐλευθερώσοντα τοὺς Ἕλληνας ἔλεγε τὴν δόξαν ὥσπερ ἀπὸ σκοπῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν οἰκουμένην πυρσεύεσθαι .
Lemmas: πέμπω δέ Δημήτριος ὁ υἱός μετά ναῦς πολύς καί δύναμις ἐλευθερόω ὁ Ἕλλην λέγω ὁ δόξα ὥσπερ ἀπό σκοπή ὁ Ἑλλάς εἰς ὁ οἰκουμένη πυρσεύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.17
Ἀνταγόρου δὲ τοῦ ποιητοῦ γόγγρον ἕψοντος καὶ αὐτοῦ τὴν λοπάδα σείοντος , ἐπιστὰς ἐξόπισθεν οἴει φησὶ τὸν Ὅμηρον , ὦ Ἀνταγόρα , γόγγρον ἕψειν τὰς τοῦ Ἀγαμέμνονος γράφοντα πράξεις ; καὶ ὁ Ἀνταγόρας σὺ δέ εἶπεν ὦ βασιλεῦ , τὸν Ἀγαμέμνονα νομίζεις πράττοντα τὰς πράξεις ἐκείνας πολυπραγμονεῖν , εἴ τις ἐν τῷ στρατοπέδῳ γόγγρον ἕψει ;
Lemmas: Ἀνταγόρας δέ ὁ ποιητής γόγγρος ἕψω καί αὐτός ὁ λοπάς σείω , ἐφίστημι ἐξόπιθεν οἴομαι φημί ὁ Ὅμηρος , ὦ Ἀνταγόρας , γόγγρος ἕψω ὁ ὁ Ἀγαμέμνων γράφω πρᾶξις ; καί ὁ Ἀνταγόρας σύ δέ λέγω ὦ βασιλεύς , ὁ Ἀγαμέμνων νομίζω πράσσω ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος πολυπραγμονέω , εἰ τις ἐν ὁ στρατόπεδον γόγγρος ἕψω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 29.18
ὄναρ δʼ ἰδὼν χρυσοῦν θέρος ἐξαμῶντα Μιθριδάτην ἐβουλεύσατο κτεῖναι , καὶ Δημητρίῳ τῷ υἱῷ φράσας ὥρκωσε σιωπῆσαι · ὁ δὲ παραλαβὼν τὸν Μιθριδάτην καὶ συμπεριπατῶν παρὰ θάλασσαν ἐν τῷ αἰγιαλῷ κατέγραψε τῷ σαυρωτῆρι τοῦ δόρατος φεῦγε , Μιθριδᾶτα ἐκεῖνος δὲ νοήσας ἔφυγεν εἰς Πόντον κἀκεῖ βασιλεύων διετέλεσε .
Lemmas: ὄναρ δέ ὁράω χρύσεος θέρος ἐξαμάω Μιθριδάτης βουλεύω κτείνω , καί Δημήτριος ὁ υἱός φράζω ὁρκόω σιωπάω · ὁ δέ παραλαμβάνω ὁ Μιθριδάτης καί συμπεριπατέω παρά θάλασσα ἐν ὁ αἰγιαλός καταγράφω ὁ σαυρωτήρ ὁ δόρυ φεύγω , Μιθριδάτης ἐκεῖνος δέ νοέω φεύγω εἰς Πόντος ἐκεῖ βασιλεύω διατελέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 30.1
Ῥοδίους δὲ πολιορκῶν ὁ Δημήτριος ἔλαβεν ἔν τινι προαστείῳ πίνακα Πρωτογένους τοῦ ζωγράφου τὸν Ἰάλυσον γράφοντος · ἐπικηρυκευσαμένων δὲ τῶν Ῥοδίων καὶ φείσασθαι τοῦ πίνακος παρακαλούντων , ἔφη μᾶλλον ἂν τὰς τοῦ πατρὸς εἰκόνας ἢ τὴν γραφὴν ἐκείνην διαφθεῖραι . σπεισάμενος δὲ τοῖς Ῥοδίοις τὴν ἑλέπολιν ἀπέλιπε παρʼ αὐτοῖς , ὑπόδειγμα τῆς αὑτοῦ μεγαλουργίας ἐκείνων δὲ ἀνδρείας ἐσομένην .
Lemmas: Ῥόδιος δέ πολιορκέω ὁ Δημήτριος λαμβάνω ἐν τις προάστειον πίναξ Πρωτογένης ὁ ζωγράφος ὁ Ἰάλυσος γράφω · ἐπικηρυκεύομαι δέ ὁ Ῥόδιος καί φείδομαι ὁ πίναξ παρακαλέω , φημί μάλα ἄν ὁ ὁ πατήρ εἰκών ἤ ὁ γραφή ἐκεῖνος διαφθείρω . σπένδω δέ ὁ Ῥόδιος ὁ ἑλέπολις ἀπολείπω παρά αὐτός , ὑπόδειγμα ὁ ἑαυτοῦ μεγαλοεργία ἐκεῖνος δέ ἀνδρεία εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 30.2
ἀποστάντων δὲ τῶν Ἀθηναίων , ἑλὼν τὴν πόλιν ἤδη κακῶς ὑπὸ σιτοδείας ἔχουσαν , εὐθὺς ἐκκλησίας αὐτῷ συναχθείσης , ἐπέδωκε δωρεὰν σῖτον αὐτοῖς · δημηγορῶν δὲ περὶ τούτων ἐβαρβάρισε · τῶν δὲ καθημένων τινὸς ὡς ἔδει τὸ ῥῆμα λεχθῆναι παραφωνήσαντος , οὐκοῦν ἔφη καὶ τῆς ἐπανορθώσεως ταύτης ἄλλους ὑμῖν πεντακισχιλίους ἐπιδίδωμι μεδίμνους .
Lemmas: ἀφίστημι δέ ὁ Ἀθηναῖος , αἱρέω ὁ πόλις ἤδη κακός ὑπό σιτοδεία ἔχω , εὐθύς ἐκκλησία αὐτός συνάγω , ἐπιδίδωμι δωρεάν σῖτος αὐτός · δημηγορέω δέ περί οὗτος βαρβαρίζω · ὁ δέ κάθημαι τις ὡς δέω ὁ ῥῆμα λέγω παραφωνέω , οὐκοῦν φημί καί ὁ ἐπανόρθωσις οὗτος ἄλλος σύ πεντακισχίλιοι ἐπιδίδωμι μέδιμνος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 31.1
Ἀντίγονος ὁ δεύτερος , Δημητρίου τοῦ πατρὸς ἁλόντος καὶ πέμψαντός τινα τῶν φίλων καὶ κελεύοντος μὴ προσέχειν , ἄν τι γράφῃ βιασθεὶς ὑπὸ Σελεύκου , μηδὲ παραχωρεῖν τῶν πόλεων , αὐτὸς ἔγραψε πρὸς Σέλευκον ἐξιστάμενος αὐτῷ τῆς ἀρχῆς ἁπάσης καὶ παραδιδοὺς ὅμηρον ἑαυτὸν ἐπὶ τῷ τὸν πατέρα Δημήτριον ἀπολυθῆναι
Lemmas: Ἀντίγονος ὁ δεύτερος , Δημήτριος ὁ πατήρ ἁλίσκομαι καί πέμπω τις ὁ φίλος καί κελεύω μή προσέχω , ἐάν τις γράφω βιάζω ὑπό Σέλευκος , μηδέ παραχωρέω ὁ πόλις , αὐτός γράφω πρός Σέλευκος ἐξίστημι αὐτός ὁ ἀρχή ἅπας καί παραδίδωμι ὅμηρος ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ὁ πατήρ Δημήτριος ἀπολύω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 31.2
μέλλων δὲ ναυμαχεῖν πρὸς τοὺς Πτολεμαίου στρατηγοὺς , εἰπόντος τοῦ κυβερνήτου πολὺ πλείονας εἶναι τὰς τῶν πολεμίων ναῦς , ἐμὲ δέ ἔφη αὐτὸν παρόντα πρὸς πόσας ἀντιτάττεις ;
Lemmas: μέλλω δέ ναυμαχέω πρός ὁ Πτολεμαῖος στρατηγός , λέγω ὁ κυβερνήτης πολύς πολύς εἰμί ὁ ὁ πολέμιος ναῦς , ἐγώ δέ φημί αὐτός πάρειμι πρός πόσος ἀντιτάσσω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 31.3
ὑποχωρῶν δέ ποτε τοῖς πολεμίοις ἐπερχομένοις οὐκ ἔφη φεύγειν , ἀλλὰ διώκειν τὸ συμφέρον ὀπίσω κείμενον .
Lemmas: ὑποχωρέω δέ ποτέ ὁ πολέμιος ἐπέρχομαι οὐ φημί φεύγω , ἀλλά διώκω ὁ συμφέρω ὀπίσω κεῖμαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 31.4
ἐπεὶ δὲ νεανίσκος ἀνδρείου πατρός , αὐτὸς δὲ μὴ πάνυ δοκῶν ἀγαθὸς εἶναι στρατιώτης ἠξίου τὰς τοῦ πατρὸς λαμβάνειν ἀποφοράς , ἀλλʼ ἐγὼ εἶπεν ὦ μειράκιον , ἀνδραγαθίας οὐ πατραγαθίας μισθοὺς καὶ δωρεὰς δίδωμι .
Lemmas: ἐπεί δέ νεανίσκος ἀνδρεῖος πατήρ , αὐτός δέ μή πάνυ δοκέω ἀγαθός εἰμί στρατιώτης ἀξιόω ὁ ὁ πατήρ λαμβάνω ἀποφορά , ἀλλά ἐγώ λέγω ὦ μειράκιον , ἀνδραγαθία οὐ πατραγαθία μισθός καί δωρεά δίδωμι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 31.5
Ζήνωνος δὲ τοῦ Κιτιέως ἀποθανόντος , ὃν μάλιστα τῶν φιλοσόφων ἐθαύμασεν , ἔλεγε τὸ θέατρον αὐτοῦ τῶν πράξεων ἀνῃρῆσθαι .
Lemmas: Ζήνων δέ ὁ Κιτιεύς ἀποθνῄσκω , ὅς μάλα ὁ φιλόσοφος θαυμάζω , λέγω ὁ θέατρον αὐτός ὁ πρᾶξις ἀναιρέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 32.1
Λυσίμαχος ἐν Θρᾴκῃ κρατηθεὶς ὑπὸ Δρομιχαίτου καὶ διὰ δίψαν ἑαυτὸν καὶ τὸ στράτευμα παραδούς , ὡς ἔπιεν αἰχμάλωτος γενόμενος , ὦ θεοί εἶπεν ὡς μικρᾶς ἡδονῆς ἕνεκα δοῦλον ἐμαυτὸν ἐκ βασιλέως πεποίηκα .
Lemmas: Λυσίμαχος ἐν Θρᾴκη κρατέω ὑπό Δρομιχαίτης καί διά δίψα ἑαυτοῦ καί ὁ στράτευμα παραδίδωμι , ὡς πίνω αἰχμάλωτος γίγνομαι , ὦ θεός λέγω ὡς μικρός ἡδονή ἕνεκα δοῦλος ἐμαυτοῦ ἐκ βασιλεύς ποιέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 32.2
πρὸς δὲ Φιλιππίδην τὸν κωμῳδιοποιὸν φίλον ὄντα καὶ συνήθη τίνος σοι εἶπε τῶν ἐμῶν μεταδῶ ; κἀκεῖνος οὗ βούλει πλὴν τῶν ἀπορρήτων .
Lemmas: πρός δέ Φιλιππίδης ὁ κωμῳδιοποιός φίλος εἰμί καί συνήθης τίς σύ λέγω ὁ ἐμός μεταδίδωμι ; ἐκεῖνος οὗ βούλομαι πλήν ὁ ἀπόρρητος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 33.1
Ἀντίπατρος ἀκούσας τὴν Παρμενίωνος ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τελευτὴν εἰ μὲν ἐπεβούλευσεν Ἀλεξάνδρῳ Παρμενίων εἶπε τίνι πιστευτέον ; εἰ δὲ μή , τί πρακτέον ;
Lemmas: Ἀντίπατρος ἀκούω ὁ Παρμενίων ὑπό Ἀλέξανδρος τελευτή εἰ μέν ἐπιβουλεύω Ἀλέξανδρος Παρμενίων λέγω τίς πιστευτέος ; εἰ δέ μή , τίς πράσσω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 33.2
Δημάδου δὲ τοῦ ῥήτορος ἤδη πρεσβύτου γεγονότος , ἔφη καθάπερ ἱερείου διαπεπραγμένου καταλείπεσθαι μόνην τὴν γαστέρα καὶ τὴν γλῶτταν .
Lemmas: Δημάδης δέ ὁ ῥήτωρ ἤδη πρεσβύτης γίγνομαι , φημί καθά ἱερεῖον διαπράσσω καταλείπω μόνος ὁ γαστήρ καί ὁ γλῶσσα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 34.1
Ἀντίοχος ὁ τρίτος ἔγραψε ταῖς πόλεσιν ἄν τι γράψῃ παρὰ τοὺς νόμους κελεύων γενέσθαι , μὴ προσέχειν ὡς ἠγνοηκότι ,
Lemmas: Ἀντίοχος ὁ τρίτος γράφω ὁ πόλις ἐάν τις γράφω παρά ὁ νόμος κελεύω γίγνομαι , μή προσέχω ὡς ἀγνοέω ,
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 34.2
τὴν δὲ τῆς Ἀρτέμιδος ἱέρειαν ἰδὼν ὑπερβολῇ καλὴν φανεῖσαν εὐθὺς ἀνέζευξεν ἐξ Ἐφέσου , φοβούμενος μὴ παρὰ γνώμην ἐκβιασθῇ πρᾶξαί τι τῶν οὐχ ὁσίων .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Ἄρτεμις ἱέρεια ὁράω ὑπερβολή καλός φαίνω εὐθύς ἀναζεύγνυμι ἐκ Ἔφεσος , φοβέω μή παρά γνώμη ἐκβιάζω πράσσω τις ὁ οὐ ὅσιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 35.1
Ἀντίοχος ὁ ἐπικληθεὶς Ἱέραξ ἐπολέμει περὶ τῆς βασιλείας πρὸς τὸν ἀδελφὸν Σέλευκον · ἐπεὶ δὲ ὁ Σέλευκος ἡττηθεὶς ὑπὸ Γαλατῶν οὐδαμοῦ φανερὸς ἦν ἀλλʼ ἐδόκει κατακεκόφθαι , θεὶς τὴν πορφύραν ὁ Ἀντίοχος φαιὸν ἱμάτιον ἀνέλαβε . μετʼ ὀλίγον δὲ πυθόμενος τὸν ἀδελφὸν σῴζεσθαι , εὐαγγέλια τοῖς θεοῖς ἔθυσε καὶ τὰς πόλεις τὰς ὑφʼ ἑαυτοῦ στεφανηφορεῖν ἐποίησεν .
Lemmas: Ἀντίοχος ὁ ἐπικαλέω Ἱέραξ πολεμέω περί ὁ βασιλεία πρός ὁ ἀδελφός Σέλευκος · ἐπεί δέ ὁ Σέλευκος ἡσσάομαι ὑπό Γαλάτης οὐδαμοῦ φανερός εἰμί ἀλλά δοκέω κατακόπτω , τίθημι ὁ πορφύρα ὁ Ἀντίοχος φαιός ἱμάτιον ἀναλαμβάνω . μετά ὀλίγος δέ πυνθάνομαι ὁ ἀδελφός σῴζω , εὐαγγέλιον ὁ θεός θύω καί ὁ πόλις ὁ ὑπό ἑαυτοῦ στεφανηφορέω ποιέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 36.1
Εὐμένης ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Περσέως ἔδοξε τεθνάναι τῆς δὲ φήμης εἰς Πέργαμον κομισθείσης , Ἄτταλος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ περιθέμενος τὸ διάδημα καὶ τὴν γυναῖκα γήμας ἐβασίλευσε · πυθόμενος δὲ προσιόντα ζῶντα τὸν ἀδελφὸν ἀπήντησεν ὥσπερ εἰώθει μετὰ τῶν σωματοφυλάκων δοράτιον ἔχων · ὁ δὲ Εὐμένης φιλοφρόνως ἀσπασάμενος αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ οὖς εἰπών μὴ σπεῦδε γῆμαι πρὶν τελευτήσαντʼ ἴδῃς , οὐδὲν ἄλλο παρὰ πάντα τὸν βίον οὔτʼ εἶπεν ὕποπτον οὔτε ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ τελευτῶν ἐκείνῳ τὴν γυναῖκα καὶ τὴν βασιλείαν ἀπέλιπεν . ἀνθʼ ὧν ἐκεῖνος οὐδὲν ἐξ ἑαυτοῦ τέκνον ἔθρεψε , πολλῶν γενομένων , ἀλλὰ τῷ Εὐμένους υἱῷ τὴν βασιλείαν ἔτι ζῶν ἐνηλίκῳ γενομένῳ παρέδωκε .
Lemmas: Εὐμένης ἐπιβουλεύω ὑπό Περσεύς δοκέω θνῄσκω ὁ δέ φήμη εἰς Πέργαμον κομίζω , Ἄτταλος ὁ ἀδελφός αὐτός περιτίθημι ὁ διάδημα καί ὁ γυνή γαμέω βασιλεύω · πυνθάνομαι δέ προσέρχομαι ζάω ὁ ἀδελφός ἀπαντάω ὥσπερ εἴωθα μετά ὁ σωματοφύλαξ δοράτιον ἔχω · ὁ δέ Εὐμένης φιλόφρων ἀσπάζομαι αὐτός καί πρός ὁ οὖς λέγω μή σπεύδω γαμέω πρίν τελευτάω ὁράω , οὐδείς ἄλλος παρά πᾶς ὁ βίος οὔτε λέγω ὕποπτος οὔτε ποιέω , ἀλλά καί τελευτάω ἐκεῖνος ὁ γυνή καί ὁ βασιλεία ἀπολείπω . ἀντί ὅς ἐκεῖνος οὐδείς ἐκ ἑαυτοῦ τέκνον τρέφω , πολύς γίγνομαι , ἀλλά ὁ Εὐμένης υἱός ὁ βασιλεία ἔτι ζάω ἐνήλικος γίγνομαι παραδίδωμι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 37.1
Πύρρον οἱ υἱοὶ παῖδες ὄντες ἠρώτων , τίνι καταλείψει τὴν βασιλείαν · καὶ ὁ Πύρρος εἶπεν ὃς ἂν ὑμῶν ὀξυτέραν ἔχῃ τὴν μάχαιραν .
Lemmas: Πύρρος ὁ υἱός παῖς εἰμί ἐρωτάω , τίς καταλείπω ὁ βασιλεία · καί ὁ Πύρρος λέγω ὅς ἄν σύ ὀξύς ἔχω ὁ μάχαιρα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 37.2
ἐρωτηθεὶς δὲ πότερον Πύθων ἢ Καφισίας αὐλητὴς ἀμείνων Πολυσπέρχων ἔφη στρατηγός .
Lemmas: ἐρωτάω δέ πότερος Πύθων ἤ Καφισίας αὐλητής ἀγαθός Πολυσπέρχων φημί στρατηγός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 37.3
ἐπεὶ δὲ συμβαλὼν Ῥωμαίοις δὶς ἐνίκησε πολλοὺς τῶν φίλων καὶ τῶν ἡγεμόνων ἀπολέσας , ἂν ἔτι ἔφη μίαν μάχην Ῥωμαίους νικήσωμεν , ἀπολώλαμεν .
Lemmas: ἐπεί δέ συμβάλλω Ῥωμαῖος δίς νικάω πολύς ὁ φίλος καί ὁ ἡγεμών ἀπόλλυμι , ἐάν ἔτι φημί εἷς μάχη Ῥωμαῖος νικάω , ἀπόλλυμι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 37.4
ἐπεὶ δὲ Σικελίας ἀποτυχὼν ἐξέπλει , μεταστραφεὶς ὀπίσω πρὸς τοὺς φίλους οἵαν ἔφη Ῥωμαίοις καὶ Καρχηδονίοις ἀπολείπομεν παλαίστραν .
Lemmas: ἐπεί δέ Σικελία ἀποτυγχάνω ἐκπλέω , μεταστρέφω ὀπίσω πρός ὁ φίλος οἷος φημί Ῥωμαῖος καί Καρχηδόνιος ἀπολείπω παλαίστρα .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 37.5
τῶν δὲ στρατιωτῶν Ἀετὸν αὐτὸν προσαγορευόντων τί γάρ εἶπεν οὐ μέλλω , τοῖς ὑμετέροις ὅπλοις ὥσπερ ὠκυπτέροις αἰρόμενος ;
Lemmas: ὁ δέ στρατιώτης Ἀετός αὐτός προσαγορεύω τίς γάρ λέγω οὐ μέλλω , ὁ ὑμέτερος ὅπλον ὥσπερ ὠκύπτερος ἀείρω ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 37.6
ἀκούσας δὲ ὅτι νεανίσκοι πολλὰ βλάσφημα περὶ αὐτοῦ πίνοντες εἰρήκασιν , ἐκέλευσεν ἀχθῆναι μεθʼ ἡμέραν πρὸς αὐτὸν ἅπαντας · ἀχθέντων δὲ τὸν πρῶτον ἠρώτησεν , εἰ ταῦτα εἰρήκασι περὶ αὐτοῦ · καὶ ὁ νεανίσκος ταῦτα εἶπεν ὦ βασιλεῦ · πλείονα δʼ ἂν τούτων εἰρήκειμεν , εἰ πλείονα οἶνον εἴχομεν .
Lemmas: ἀκούω δέ ὅτι νεανίσκος πολύς βλάσφημος περί αὐτός πίνω λέγω , κελεύω ἄγω μετά ἡμέρα πρός αὐτός ἅπας · ἄγω δέ ὁ πρῶτος ἐρωτάω , εἰ οὗτος λέγω περί αὐτός · καί ὁ νεανίσκος οὗτος λέγω ὦ βασιλεύς · πολύς δέ ἄν οὗτος εἰρακέλμω , εἰ πολύς οἶνος ἔχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 38.1
Ἀντίοχος ὁ στρατεύσας δεύτερον ἐπὶ Πάρθους , ἔν τινι κυνηγεσίῳ καὶ διωγμῷ τῶν φίλων καὶ θεραπόντων ἀποπλανηθείς , εἰς ἔπαυλιν πενήτων ἀνθρώπων ἀγνοούμενος εἰσῆλθε · καὶ παρὰ τὸ δεῖπνον ἐμβαλὼν λόγον περὶ τοῦ βασιλέως ἤκουσεν , ὅτι τἄλλα χρηστός ἐστιν , φίλοις δὲ μοχθηροῖς ἐπιτρέπων τὰ πλεῖστα παρορᾷ καὶ πολλάκις ἀμελεῖ τῶν ἀναγκαίων διὰ τὸ λίαν φιλόθηρος εἶναι . τότε μὲν οὖν ἐσιώπησεν · ἅμα δὲ ἡμέρᾳ τῶν δορυφόρων παραγενομένων ἐπὶ τὴν ἔπαυλιν φανερὸς γενόμενος , προσφερομένης τῆς πορφύρας αὐτῷ καὶ τοῦ διαδήματος , ἀλλὰ ἀφʼ ἧς εἶπεν ἡμέρας ὑμᾶς ἀνείληφα , πρῶτον ἐχθὲς ἀληθινῶν λόγων ἤκουσα περὶ ἐμαυτοῦ .
Lemmas: Ἀντίοχος ὁ στρατεύω δεύτερος ἐπί Πάρθοι , ἐν τις κυνηγέσιον καί διωγμός ὁ φίλος καί θεράπων ἀποπλανάω , εἰς ἔπαυλις πένης ἄνθρωπος ἀγνοέω εἰσέρχομαι · καί παρά ὁ δεῖπνον ἐμβάλλω λόγος περί ὁ βασιλεύς ἀκούω , ὅτι ἄλλος χρηστός εἰμί , φίλος δέ μοχθηρός ἐπιτρέπω ὁ πολύς παροράω καί πολλάκις ἀμελέω ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ λίαν φιλόθηρος εἰμί . τότε μέν οὖν σιωπάω · ἅμα δέ ἡμέρα ὁ δορυφόρος παραγίγνομαι ἐπί ὁ ἔπαυλις φανερός γίγνομαι , προσφέρω ὁ πορφύρα αὐτός καί ὁ διάδημα , ἀλλά ἀπό ὅς λέγω ἡμέρα σύ ἀναλαμβάνω , πρῶτος χθές ἀληθινός λόγος ἀκούω περί ἐμαυτοῦ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 38.2
τῶν δὲ Ἰουδαίων , πολιορκοῦντος αὐτοῦ τὰ Ἱεροσόλυμα , πρὸς τὴν μεγίστην ἑορτὴν αἰτησαμένων ἑπτὰ ἡμερῶν ἀνοχάς , οὐ μόνον ἔδωκε ταύτας , ἀλλὰ καὶ ταύρους χρυσόκερως παρασκευασάμενος καὶ θυμιαμάτων καὶ ἀρωμάτων πλῆθος ἄχρι τῶν πυλῶν ἐπόμπευσε · καὶ παραδοὺς τοῖς ἐκείνων ἱερεῦσι τὴν θυσίαν αὐτὸς ἐπανῆλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον . οἱ δὲ Ἰουδαῖοι θαυμάσαντες εὐθὺς ἑαυτοὺς μετὰ τὴν ἑορτὴν ἐνεχείρισαν .
Lemmas: ὁ δέ Ἰουδαῖος , πολιορκέω αὐτός ὁ Ἱεροσόλυμα , πρός ὁ μέγας ἑορτή αἰτέω ἑπτά ἡμέρα ἀνοχή , οὐ μόνος δίδωμι οὗτος , ἀλλά καί ταῦρος χρυσόκερως παρασκευάζω καί θυμίαμα καί ἄρωμα πλῆθος ἄχρι ὁ πύλη πομπεύω · καί παραδίδωμι ὁ ἐκεῖνος ἱερεύς ὁ θυσία αὐτός ἐπανέρχομαι εἰς ὁ στρατόπεδον . ὁ δέ Ἰουδαῖος θαυμάζω εὐθύς ἑαυτοῦ μετά ὁ ἑορτή ἐγχειρίζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.1
Θεμιστοκλῆς ἔτι μειράκιον ὢν ἐν πότοις ἐκυλινδεῖτο καὶ γυναιξίν · ἐπεὶ δὲ Μιλτιάδης στρατηγῶν ἐνίκησεν ἐν Μαραθῶνι τοὺς βαρβάρους , οὐκέτι ἦν ἐντυχεῖν ἀτακτοῦντι Θεμιστοκλεῖ · πρὸς δὲ τοὺς θαυμάζοντας , τὴν μεταβολὴν ἔλεγεν ὡς οὐκ ἐᾷ με καθεύδειν οὐδὲ ῥᾳθυμεῖν τὸ Μιλτιάδου τρόπαιον .
Lemmas: Θεμιστοκλῆς ἔτι μειράκιον εἰμί ἐν πότος κυλινδέω καί γυνή · ἐπεί δέ Μιλτιάδης στρατηγέω νικάω ἐν Μαραθών ὁ βάρβαρος , οὐκέτι εἰμί ἐντυγχάνω ἀτακτέω Θεμιστοκλῆς · πρός δέ ὁ θαυμάζω , ὁ μεταβολή λέγω ὡς οὐ ἐάω ἐγώ καθεύδω οὐδέ ῥαθυμέω ὁ Μιλτιάδης τρόπαιον .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.2
ἐρωτηθεὶς δὲ πότερον Ἀχιλλεὺς ἐβούλετʼ ἂν ἢ Ὅμηρος εἶναι , σὺ δʼ αὐτός ἔφη πότερον ἤθελες ὁ νικῶν Ὀλυμπίασιν ἢ ὁ κηρύσσων τοὺς νικῶντας εἶναι ;
Lemmas: ἐρωτάω δέ πότερος Ἀχιλλεύς βούλομαι ἄν ἤ Ὅμηρος εἰμί , σύ δέ αὐτός φημί πότερος ἐθέλω ὁ νικάω Ὀλυμπίασι ἤ ὁ κηρύσσω ὁ νικάω εἰμί ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.3
Ξέρξου δὲ καταβαίνοντος ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα τῷ μεγάλῳ στόλῳ , φοβηθεὶς Ἐπικύδην τὸν δημαγωγὸν αἰσχροκερδῆ καὶ δειλὸν ὄντα μὴ στρατηγὸς γενόμενος ἀπολέσῃ τὴν πόλιν , ἔπεισεν ἀργυρίῳ τῆς στρατηγίας ἀποστῆναι .
Lemmas: Ξέρξης δέ καταβαίνω ἐπί ὁ Ἑλλάς ὁ μέγας στόλος , φοβέω Ἐπικύδης ὁ δημαγωγός αἰσχροκερδής καί δειλός εἰμί μή στρατηγός γίγνομαι ἀπόλλυμι ὁ πόλις , πείθω ἀργύριον ὁ στρατηγία ἀφίστημι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.4
Ἀδειμάντου δὲ ναυμαχεῖν μὴ τολμῶντος , εἰπόντος πρὸς τὸν Θεμιστοκλέα τοὺς Ἕλληνας παρακαλοῦντα καὶ προτρέποντα ὦ Θεμιστόκλεις , τοὺς ἐν τοῖς ἀγῶσι προεξανισταμένους μαστιγοῦσιν , ναὶ εἶπεν ὦ Ἀδείμαντε , τοὺς δὲ λειπομένους οὐ στεφανοῦσιν .
Lemmas: Ἀδείμαντος δέ ναυμαχέω μή τολμάω , λέγω πρός ὁ Θεμιστοκλῆς ὁ Ἕλλην παρακαλέω καί προσρέπω ὦ Θεμιστοκλῆς , ὁ ἐν ὁ ἀγών προεξανίσταμαι μαστιγόω , ναί λέγω ὦ Ἀδείμαντος , ὁ δέ λείπω οὐ στεφανόω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.5
ἐπαραμένου δὲ τοῦ Εὐρυβιάδου τὴν βακτηρίαν ὡς πατάξοντος πάταξον μὲν οὖν εἶπεν ἄκουσον δέ .
Lemmas: ἐπαίρω δέ ὁ Εὐρυβιάδης ὁ βακτηρία ὡς πατάσσω πατάσσω μέν οὖν λέγω ἀκούω δέ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.6
μὴ πείθων δὲ τὸν Εὐρυβιάδην ἐν τοῖς στενοῖς ναυμαχῆσαι , κρύφα πρὸς τὸν βάρβαρον ἔπεμψε παραινῶν μὴ δεδιέναι τοὺς Ἕλληνας ἀποδιδράσκοντας · ἐπεὶ δὲ πεισθεὶς ἐκεῖνος ἡττήθη ναυμαχήσας ὅπου συνέφερε τοῖς Ἕλλησι , πάλιν ἔπεμψε πρὸς αὐτὸν κελεύων φεύγειν ἐπὶ τὸν Ἑλλήσποντον τὴν ταχίστην ὡς τῶν Ἑλλήνων διανοουμένων λύειν τὴν γέφυραν , ἵνα σῴζων τοὺς Ἕλληνας ἐκεῖνον δοκῇ σῴζειν .
Lemmas: μή πείθω δέ ὁ Εὐρυβιάδης ἐν ὁ στενός ναυμαχέω , κρύφα πρός ὁ βάρβαρος πέμπω παραινέω μή δείδω ὁ Ἕλλην ἀποδιδράσκω · ἐπεί δέ πείθω ἐκεῖνος ἡσσάομαι ναυμαχέω ὅπου συμφέρω ὁ Ἕλλην , πάλιν πέμπω πρός αὐτός κελεύω φεύγω ἐπί ὁ Ἑλλήσποντος ὁ ταχύς ὡς ὁ Ἕλλην διανοέω λύω ὁ γέφυρα , ἵνα σῴζω ὁ Ἕλλην ἐκεῖνος δοκέω σῴζω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.7
τοῦ δὲ Σεριφίου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος , ὡς οὐ διʼ αὑτὸν ἀλλὰ διὰ τὴν πόλιν ἔνδοξός ἐστιν , ἀληθῆ λέγεις εἶπεν ἀλλʼ οὔτʼ ἂν ἐγὼ Σερίφιος ὢν ἐγενόμην ἔνδοξος οὔτε σὺ Ἀθηναῖος .
Lemmas: ὁ δέ Σερίφιος πρός αὐτός λέγω , ὡς οὐ διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ὁ πόλις ἔνδοξος εἰμί , ἀληθής λέγω λέγω ἀλλά οὔτε ἄν ἐγώ Σερίφιος εἰμί γίγνομαι ἔνδοξος οὔτε σύ Ἀθηναῖος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.8
Ἀντιφάτου δὲ τοῦ καλοῦ πρότερον μὲν ἐρῶντα τὸν Θεμιστοκλέα φεύγοντος καὶ καταφρονοῦντος , ἐπεὶ δὲ δόξαν ἔσχε μεγάλην καὶ δύναμιν , προσερχομένου καὶ κολακεύοντος , ὦ μειράκιον εἶπεν ὀψὲ μὲν ἀμφότεροι ἀλλὰ νοῦν ἐσχήκαμεν .
Lemmas: Ἀντιφάτης δέ ὁ καλός πρότερος μέν ἐράω ὁ Θεμιστοκλῆς φεύγω καί καταφρονέω , ἐπεί δέ δόξα ἔχω μέγας καί δύναμις , προσέρχομαι καί κολακεύω , ὦ μειράκιον λέγω ὀψέ μέν ἀμφότερος ἀλλά νόος ἔχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.9
πρὸς δὲ Σιμωνίδην ἐξαιτούμενόν τινα κρίσιν οὐ δικαίαν ἔφη μήτʼ ἂν ἐκεῖνον γενέσθαι ποιητὴν ἀγαθὸν ᾄδοντα παρὰ μέλος μήτʼ αὐτὸν ἄρχοντα χρηστὸν δικάζοντα παρὰ τὸν νόμον .
Lemmas: πρός δέ Σιμωνίδης ἐξαιτέω τις κρίσις οὐ δίκαιος φημί μήτε ἄν ἐκεῖνος γίγνομαι ποιητής ἀγαθός ἀείδω παρά μέλος μήτε αὐτός ἄρχω χρηστός δικάζω παρά ὁ νόμος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.10
τὸν δὲ υἱὸν ἐντρυφῶντα τῇ μητρὶ πλεῖστον Ἑλλήνων ἔλεγε δύνασθαι · τῶν γὰρ Ἑλλήνων ἄρχειν Ἀθηναίους , Ἀθηναίων δʼ ἑαυτόν , αὑτοῦ δὲ τὴν ἐκείνου μητέρα , τῆς δὲ μητρὸς ἐκεῖνον .
Lemmas: ὁ δέ υἱός ἐντρυφάω ὁ μήτηρ πολύς Ἕλλην λέγω δύναμαι · ὁ γάρ Ἕλλην ἄρχω Ἀθηναῖος , Ἀθηναῖος δέ ἑαυτοῦ , ἑαυτοῦ δέ ὁ ἐκεῖνος μήτηρ , ὁ δέ μήτηρ ἐκεῖνος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.11
τῶν δὲ τὴν θυγατέρα μνωμένων αὐτοῦ τὸν ἐπιεικῆ τοῦ πλουσίου προτιμήσας ἄνδρα ἔφη ζητεῖν χρημάτων δεόμενον μᾶλλον ἢ χρήματα ἀνδρός
Lemmas: ὁ δέ ὁ θυγάτηρ μνάομαι αὐτός ὁ ἐπιεικής ὁ πλούσιος προτιμάω ἀνήρ φημί ζητέω χρῆμα δέω μάλα ἤ χρῆμα ἀνήρ
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.12
χωρίον δὲ πωλῶν ἐκέλευσε κηρύττειν ὅτι καὶ γείτονα χρηστὸν ἔχει .
Lemmas: χωρίον δέ πωλέω κελεύω κηρύσσω ὅτι καί γείτων χρηστός ἔχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.13
τῶν δὲ Ἀθηναίων αὐτὸν προπηλακιζόντων τί κοπιᾶτε εἶπεν ὑπὸ τῶν αὐτῶν πολλάκις εὐχρηστούμενοι ; καὶ ταῖς πλατάνοις ἀπείκαζεν αὑτόν , αἷς ὑποτρέχουσι χειμαζόμενοι , γενομένης δὲ εὐδίας τίλλουσι παρερχόμενοι καὶ κολούουσι .
Lemmas: ὁ δέ Ἀθηναῖος αὐτός προπηλακίζω τίς κοπιάω λέγω ὑπό ὁ αὐτός πολλάκις εὐχρηστέω ; καί ὁ πλάτανος ἀπεικάζω ἑαυτοῦ , ὅς ὑποτρέχω χειμάζω , γίγνομαι δέ εὐδία τίλλω παρέρχομαι καί κολούω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.14
τοὺς δὲ Ἐρετριεῖς ἐπισκώπτων ἔλεγεν ὥσπερ τευθίδας μάχαιραν μὲν ἔχειν καρδίαν δὲ μὴ ἔχειν .
Lemmas: ὁ δέ Ἐρετριεύς ἐπισκώπτω λέγω ὥσπερ τευθίς μάχαιρα μέν ἔχω καρδία δέ μή ἔχω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.15
ἐπεὶ δὲ ἐξέπεσε τῶν Ἀθηνῶν τὸ πρῶτον , εἶτα καὶ τῆς Ἑλλάδος , ἀναβὰς πρὸς βασιλέα καὶ κελευόμενος λέγειν ἔφη τὸν λόγον ἐοικέναι τοῖς ποικίλοις στρώμασιν ὡς γὰρ ἐκεῖνα , καὶ τοῦτον ἐκτεινόμενον μὲν ἐπιδεικνύναι τὰ εἴδη συστελλόμενον δὲ κρύπτειν καὶ διαφθείρειν .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐκπίπτω ὁ Ἀθῆναι ὁ πρῶτος , εἶτα καί ὁ Ἑλλάς , ἀναβαίνω πρός βασιλεύς καί κελεύω λέγω φημί ὁ λόγος ἔοικα ὁ ποικίλος στρῶμα ὡς γάρ ἐκεῖνος , καί οὗτος ἐκτείνω μέν ἐπιδείκνυμι ὁ εἶδος συστέλλω δέ κρύπτω καί διαφθείρω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.16
ᾐτήσατο δὲ καὶ χρόνον , ὅπως τὴν Περσικὴν διάλεκτον καταμαθὼν διʼ ἑαυτοῦ καὶ μὴ διʼ ἑτέρου ποιήσαιτο τὴν πρὸς αὐτὸν ἔντευξιν .
Lemmas: αἰτέω δέ καί χρόνος , ὅπως ὁ Περσικός διάλεκτος καταμανθάνω διά ἑαυτοῦ καί μή διά ἕτερος ποιέω ὁ πρός αὐτός ἔντευξις .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 39.17
πολλῶν δὲ δωρεῶν ἀξιωθεὶς καὶ ταχὺ πλούσιος γενόμενος πρὸς τοὺς παῖδας εἶπεν ὦ παῖδες , ἀπωλόμεθʼ ἄν , εἰ μὴ ἀπωλώλειμεν .
Lemmas: πολύς δέ δωρεά ἀξιόω καί ταχύς πλούσιος γίγνομαι πρός ὁ παῖς λέγω ὦ παῖς , ἀπόλλυμι ἄν , εἰ μή ἀπωλωλεάνι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 40.1
Μυρωνίδης παρήγγειλεν ἔξοδον Ἀθηναίοις ἐπὶ Βοιωτοὺς στρατεύων ἐνστάσης δὲ τῆς ὥρας καὶ τῶν λοχαγῶν λεγόντων μηδέπω πάντας παρεῖναι , πάρεισιν εἶπεν οἱ μέλλοντες μάχεσθαι · καὶ χρησάμενος αὐτοῖς προθύμοις ἐνίκησε τοὺς πολεμίους .
Lemmas: Μυρωνίδης παραγγέλλω ἔξοδος Ἀθηναῖος ἐπί Βοιωτός στρατεύω ἐνίστημι δέ ὁ ὥρα καί ὁ λοχαγός λέγω μηδέπω πᾶς πάρειμι , πάρειμι λέγω ὁ μέλλω μάχομαι · καί χράω αὐτός πρόθυμος νικάω ὁ πολέμιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 41.1
Ἀριστείδης δὲ ὁ δίκαιος ἀεὶ καθʼ αὑτὸν ἐπολιτεύετο καὶ τὰς ἑταιρείας ἔφευγεν , ὡς τῆς ἀπὸ τῶν φίλων δυνάμεως ἀδικεῖν ἐπαιρούσης
Lemmas: Ἀριστείδης δέ ὁ δίκαιος ἀεί κατά ἑαυτοῦ πολιτεύω καί ὁ ἑταιρεία φεύγω , ὡς ὁ ἀπό ὁ φίλος δύναμις ἀδικέω ἐπαίρω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 41.2
ἐπεὶ δὲ τῶν Ἀθηναίων ὁρμωμένων ἐπὶ τὸν ἐξοστρακισμὸν ἄνθρωπος ἀγράμματος καὶ ἄγροικος ὄστρακον ἔχων προσῆλθεν αὐτῷ κελεύων ἐγγράψαι τὸ ὄνομα τοῦ Ἀριστείδου , γινώσκεις γάρ ἔφη τὸν Ἀριστείδην ; τοῦ δὲ ἀνθρώπου γινώσκειν μὲν οὐ φήσαντος , ἄχθεσθαι δὲ τῇ τοῦ δικαίου προσηγορίᾳ , σιωπήσας ἐνέγραψε τὸ ὄνομα τῷ ὀστράκῳ καὶ ἀπέδωκεν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ Ἀθηναῖος ὁρμάω ἐπί ὁ ἐξοστρακισμός ἄνθρωπος ἀγράμματος καί ἄγροικος ὄστρακον ἔχω προσέρχομαι αὐτός κελεύω ἐγγράφω ὁ ὄνομα ὁ Ἀριστείδης , γιγνώσκω γάρ φημί ὁ Ἀριστείδης ; ὁ δέ ἄνθρωπος γιγνώσκω μέν οὐ φημί , ἄχθομαι δέ ὁ ὁ δίκαιος προσηγορία , σιωπάω ἐγγράφω ὁ ὄνομα ὁ ὄστρακον καί ἀποδίδωμι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 41.3
ἐχθρὸς δὲ ὢν τοῦ Θεμιστοκλέους καὶ πρεσβευτὴς ἐκπεμφθεὶς σὺν αὐτῷ βούλει φησὶν ὦ Θεμιστόκλεις ἐπὶ τῶν ὅρων τὴν ἔχθραν ἀπολίπωμεν ; ἂν γὰρ δοκῇ , πάλιν αὐτὴν ἐπανιόντες ληψόμεθα .
Lemmas: ἐχθρός δέ εἰμί ὁ Θεμιστοκλῆς καί πρεσβευτής ἐκπέμπω σύν αὐτός βούλομαι φημί ὦ Θεμιστοκλῆς ἐπί ὁ ὅρος ὁ ἔχθρα ἀπολείπω ; ἐάν γάρ δοκέω , πάλιν αὐτός ἐπανέρχομαι λαμβάνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 41.4
τάξας δὲ τοὺς φόρους τοῖς Ἕλλησι τοσούτῳ πτωχότερος ἐπανῆλθεν , . ὅσον εἰς τὴν ἀποδημίαν ἀνήλωσεν .
Lemmas: τάσσω δέ ὁ φόρος ὁ Ἕλλην τοσοῦτος πτωχός ἐπανέρχομαι , . ὅσος εἰς ὁ ἀποδημία ἀναλίσκω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 41.5
Αἰσχύλου δὲ ποιήσαντος εἰς Ἀμφιάραον οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος ἀλλʼ εἶναι θέλει , βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος , ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα · καὶ λεγομένων τούτων , πάντες εἰς Ἀριστείδην ἀπέβλεψαν .
Lemmas: Αἰσχύλος δέ ποιέω εἰς Ἀμφιάραος οὐ γάρ δοκέω ἀγαθός ἀλλά εἰμί ἐθέλω , βαθύς αὖλαξ διά φρήν καρπόω , ἐκ ὅς ὁ κεδνός βλαστάνω βούλευμα · καί λέγω οὗτος , πᾶς εἰς Ἀριστείδης ἀποβλέπω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 42.1
Περικλῆς , ὁπότε μέλλοι στρατηγεῖν , ἀναλαμβάνων τὴν χλαμύδα πρὸς ἑαυτὸν ἔλεγε πρόσεχε , Περίκλεις , ἐλευθέρων μέλλεις ἄρχειν , καὶ Ἑλλήνων καὶ Ἀθηναίων .
Lemmas: Περικλῆς , ὁπότε μέλλω στρατηγέω , ἀναλαμβάνω ὁ χλαμύς πρός ἑαυτοῦ λέγω προσέχω , Περικλῆς , ἐλεύθερος μέλλω ἄρχω , καί Ἕλλην καί Ἀθηναῖος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 42.2
ἐκέλευσε δὲ τοὺς Ἀθηναίους τὴν Αἴγιναν ὥσπερ λήμην ἀφαιρεῖν τοῦ Πειραιῶς .
Lemmas: κελεύω δέ ὁ Ἀθηναῖος ὁ Αἴγινα ὥσπερ λήμη ἀφαιρέω ὁ Πειραιεύς .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 42.3
πρὸς δὲ φίλον τινὰ μαρτυρίας ψευδοῦς δεόμενον , προσῆν καὶ ὅρκος , ἔφησε μέχρι τοῦ βωμοῦ φίλος εἶναι .
Lemmas: πρός δέ φίλος τις μαρτυρία ψευδής δέω , πρόσειμι καί ὅρκος , φημί μέχρι ὁ βωμός φίλος εἰμί .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 42.4
μέλλων δὲ ἀποθνήσκειν αὐτὸς ἑαυτὸν ἐμακάριζεν , ὅτι μηδεὶς Ἀθηναίων μέλαν ἱμάτιον διʼ αὐτὸν ἐνεδύσατο .
Lemmas: μέλλω δέ ἀποθνῄσκω αὐτός ἑαυτοῦ μακαρίζω , ὅτι μηδείς Ἀθηναῖος μέλας ἱμάτιον διά αὐτός ἐνδύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.1
Ἀλκιβιάδης ἔτι παῖς ὢν ἐλήφθη λαβὴν ἐν παλαίστρᾳ · καὶ μὴ δυνάμενος διαφυγεῖν ἔδακε τὴν χεῖρα τοῦ καταπαλαίοντος · εἰπόντος δὲ ἐκείνου δάκνεις ὡς αἱ γυναῖκες , οὐ μὲν οὖν εἶπεν ἀλλʼ ὡς οἱ λέοντες .
Lemmas: Ἀλκιβιάδης ἔτι παῖς εἰμί λαμβάνω λαβή ἐν παλαίστρα · καί μή δύναμαι διαφεύγω δάκνω ὁ χείρ ὁ καταπαλαίω · λέγω δέ ἐκεῖνος δάκνω ὡς ὁ γυνή , οὐ μέν οὖν λέγω ἀλλά ὡς ὁ λέων .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.2
ἔχων δὲ κύνα πάγκαλον ἐωνημένον ἑπτακισχιλίων δραχμῶν , ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὴν οὐρὰν ὅπως ἔφη τοῦτο λέγωσιν Ἀθηναῖοι περὶ ἐμοῦ καὶ μηδὲν ἄλλο πολυπραγμονῶσι .
Lemmas: ἔχω δέ κύων πάγκαλος ὠνέομαι ἑπτακισχίλιοι δραχμή , ἀποκόπτω αὐτός ὁ οὐρά ὅπως φημί οὗτος λέγω Ἀθηναῖος περί ἐγώ καί μηδείς ἄλλος πολυπραγμονέω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.3
προσελθὼν δὲ διδασκαλείῳ ῥαψῳδίαν Ἰλιάδος ᾔτει · τοῦ δὲ διδασκάλου μηδὲν ἔχειν Ὁμήρου φήσαντος , ἐντρίψας αὐτῷ κόνδυλον παρῆλθεν .
Lemmas: προσέρχομαι δέ διδασκαλεῖον ῥαψῳδία Ἰλιάς αἰτέω · ὁ δέ διδάσκαλος μηδείς ἔχω Ὅμηρος φημί , ἐντρίβω αὐτός κόνδυλος παρέρχομαι .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.4
ἐλθὼν δὲ ἐπὶ θύρας τοῦ Περικλέους καὶ πυθόμενος αὐτὸν μὴ σχολάζειν ἀλλὰ σκοπεῖν , ὅπως ἀποδώσει λόγους Ἀθηναίοις , οὐ βέλτιον ἔφη σκοπεῖν ἦν , ὅπως οὐκ ἀποδώσει ;
Lemmas: ἔρχομαι δέ ἐπί θύρα ὁ Περικλῆς καί πυνθάνομαι αὐτός μή σχολάζω ἀλλά σκοπέω , ὅπως ἀποδίδωμι λόγος Ἀθηναῖος , οὐ ἀγαθός φημί σκοπέω εἰμί , ὅπως οὐ ἀποδίδωμι ;
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.5
καλούμενος δὲ ἐπὶ κρίσιν θανατικὴν ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἀπὸ Σικελίας ἔκρυψεν ἑαυτὸν , εἰπὼν εὔηθες εἶναι τὸ δίκην ἔχοντα ζητεῖν ἀποφυγεῖν , ἐξὸν φυγεῖν .
Lemmas: καλέω δέ ἐπί κρίσις θανατικός ὑπό ὁ Ἀθηναῖος ἀπό Σικελία κρύπτω ἑαυτοῦ , λέγω εὐήθης εἰμί ὁ δίκη ἔχω ζητέω ἀποφεύγω , ἔξεστι φεύγω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.6
εἰπόντος δέ τινος οὐ πιστεύεις τῇ πατρίδι τὴν περὶ σεαυτοῦ κρίσιν ; ἐγὼ μέν ἔφη οὐδὲ τῇ μητρί , μή πως ἀγνοήσασα τὴν μέλαιναν βάλῃ ψῆφον ἀντὶ τῆς λευκῆς .
Lemmas: λέγω δέ τις οὐ πιστεύω ὁ πατρίς ὁ περί σεαυτοῦ κρίσις ; ἐγώ μέν φημί οὐδέ ὁ μήτηρ , μή πως ἀγνοέω ὁ μέλας βάλλω ψῆφος ἀντί ὁ λευκός .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 43.7
ἀκούσας δὲ ὅτι θάνατος αὐτοῦ κατέγνωσται καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δείξωμεν οὖν αὐτοῖς εἶπεν ὅτι ζῶμεν · καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους τρεψάμενος τὸν Δεκελεικὸν ἤγειρεν ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους πόλεμον .
Lemmas: ἀκούω δέ ὅτι θάνατος αὐτός καταγιγνώσκω καί ὁ σύν αὐτός δείκνυμι οὖν αὐτός λέγω ὅτι ζάω · καί πρός Λακεδαιμόνιος τρέπω ὁ Δεκελεικός ἐγείρω ἐπί ὁ Ἀθηναῖος πόλεμος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 44.1
Λάμαχος ἐπετίμα τινὶ τῶν λοχαγῶν ἁμαρτόντι · τοῦ δὲ φήσαντος μηκέτι τοῦτο ποιήσειν οὐκ ἔστιν εἶπεν ἐν πολέμῳ δὶς ἁμαρτεῖν .
Lemmas: Λάμαχος ἐπιτιμάω τις ὁ λοχαγός ἁμαρτάνω · ὁ δέ φημί μηκέτι οὗτος ποιέω οὐ εἰμί λέγω ἐν πόλεμος δίς ἁμαρτάνω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 45.1
Ἰφικράτης , δοκῶν υἱὸς εἶναι σκυτοτόμου , κατεφρονεῖτο · δόξαν δὲ τότε πρῶτον ἔσχε , ὅτε τραυματίας πολέμιον ἄνδρα μετὰ τῶν ὅπλων ζῶντα συναρπάσας εἰς τὴν ἑαυτοῦ τριήρη μετήνεγκεν .
Lemmas: Ἰφικράτης , δοκέω υἱός εἰμί σκυτότομος , καταφρονέω · δόξα δέ τότε πρῶτος ἔχω , ὅτε τραυματίας πολέμιος ἀνήρ μετά ὁ ὅπλον ζάω συναρπάζω εἰς ὁ ἑαυτοῦ τριήρης μεταφέρω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 45.2
ἐν δὲ φιλίᾳ καὶ συμμάχῳ χώρᾳ στρατοπεδεύων καὶ χάρακα βαλλόμενος καὶ τάφρον ὀρύττων ἐπιμελῶς πρὸς τὸν εἰπόντα τί γὰρ φοβούμεθα ; χειρίστην ἔφησε στρατηγοῦ φωνὴν εἶναι τὴν οὐκ ἂν προσεδόκησα
Lemmas: ἐν δέ φίλιος καί σύμμαχος χώρα στρατοπεδεύω καί χάραξ βάλλω καί τάφρος ὀρύσσω ἐπιμελής πρός ὁ λέγω τίς γάρ φοβέω ; κακός φημί στρατηγός φωνή εἰμί ὁ οὐ ἄν προσδοκέω
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 45.3
παραταττόμενος δὲ τοῖς βαρβάροις ἔφη δεδιέναι , μὴ τὸν Ἰφικράτην οὐκ ἴσασιν , ᾧ καταπλήττεται τοὺς ἄλλους πολεμίους .
Lemmas: παρατάσσω δέ ὁ βάρβαρος φημί δείδω , μή ὁ Ἰφικράτης οὐ οἶδα , ὅς καταπλήσσω ὁ ἄλλος πολέμιος .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 45.4
κρινόμενος δὲ θανάτου , πρὸς τὸν συκοφάντην οἷα ποιεῖς , ὦ ἄνθρωπε εἶπε πολέμου περιεστῶτος , τὴν πόλιν περὶ ἐμοῦ πείθων βουλεύεσθαι καὶ μὴ μετʼ ἐμοῦ .
Lemmas: κρίνω δέ θάνατος , πρός ὁ συκοφάντης οἷος ποιέω , ὦ ἄνθρωπος λέγω πόλεμος περιίστημι , ὁ πόλις περί ἐγώ πείθω βουλεύω καί μή μετά ἐγώ .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 45.5
πρὸς δὲ Ἁρμόδιον , τὸν τοῦ παλαιοῦ Ἁρμοδίου ἀπόγονον , εἰς δυσγένειαν αὐτῷ λοιδορούμενον ἔφη τὸ μὲν ἐμὸν ἀπʼ ἐμοῦ γένος ἄρχεται , τὸ δὲ σὸν ἐν σοὶ παύεται .
Lemmas: πρός δέ Ἁρμόδιος , ὁ ὁ παλαιός Ἁρμόδιος ἀπόγονος , εἰς δυσγένεια αὐτός λοιδορέω φημί ὁ μέν ἐμός ἀπό ἐγώ γένος ἄρχω , ὁ δέ σός ἐν σύ παύω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 45.6
ῥήτορος δέ τινος ἐπερωτῶντος αὐτὸν ἐν ἐκκλησίᾳ τίς ὢν μέγα φρονεῖς ; πότερον ἱππεὺς ἢ ὁπλίτης ἢ τοξότης ἢ πελταστής ; οὐδείς ἔφη τούτων , ἀλλʼ ὁ πᾶσι τούτοις ἐπιστάμενος ἐπιτάττειν .
Lemmas: ῥήτωρ δέ τις ἐπερωτάω αὐτός ἐν ἐκκλησία τίς εἰμί μέγας φρονέω ; πότερος ἱππεύς ἤ ὁπλίτης ἤ τοξότης ἤ πελταστής ; οὐδείς φημί οὗτος , ἀλλά ὁ πᾶς οὗτος ἐπίσταμαι ἐπιτάσσω .
plutarchus.regum-et-imperatorum-apophthegmata-sp-172b-208a 46.1
Τιμόθεος εὐτυχὴς ἐνομίζετο στρατηγὸς εἶναι · καὶ φθονοῦντες αὐτῷ τινες ἐζωγράφουν τὰς πόλεις εἰς κύρτον αὐτομάτως ἐκείνου καθεύδοντος ἐνδυομένας · ἔλεγεν οὖν ὁ Τιμόθεος εἰ τηλικαύτας πόλεις λαμβάνω καθεύδων , τί με οἴεσθε ποιήσειν ἐγρηγορότα ;
Lemmas: Τιμόθεος εὐτυχής νομίζω στρατηγός εἰμί · καί φθονέω αὐτός τις ζωγραφέω ὁ πόλις εἰς κύρτος αὐτόματος ἐκεῖνος καθεύδω ἐνδύω · λέγω οὖν ὁ Τιμόθεος εἰ τηλικοῦτος πόλις λαμβάνω καθεύδω , τίς ἐγώ οἴομαι ποιέω ἐγείρω ;