plutarchus.quomodo-quis-suos-in-virtute-sentiat-profectus-75a-86a 6
ἐπεὶ δʼ οὐ μόνον ἐξ αὑτῶν τὰ κατασείοντα καὶ στρέφοντα πρὸς τοὐναντίον ὑπʼ ἀσθενείας ἐπιγίγνεται τοῖς , φιλοσοφοῦσιν , ἀλλὰ καὶ φίλων συμβουλαὶ μετὰ σπουδῆς καὶ διαφόρων ἀντιλήψεις ἐν γέλωτι καὶ παιδιᾷ γιγνόμεναι κάμπτουσι καὶ μαλάσσουσιν , ἐνίους δὲ καὶ τέλεον ἤδη φιλοσοφίας ἐξέσεισαν , οὐ φαῦλον ἄν τι προκοπῆς εἴη σημεῖον ἡ πρὸς ταῦτα πραότης ἑκάστου καὶ τὸ μὴ ταραττόμενον μηδὲ κνιζόμενον ὑπὸ τῶν λεγόντων καὶ ὀνομαζόντων ἥλικάς τινας ἐν αὐλαῖς βασιλέων εὐημεροῦντας ἢ φερνὰς ἐπὶ γάμοις λαμβάνοντας ἢ κατιόντας ὑπὸ πλήθους εἰς ἀγορὰν ἐπʼ ἀρχήν τινα ἢ συνηγορίαν . ὁ γὰρ ἀνέκπληκτος ἐν τούτοις καὶ ἄτεγκτος ἤδη δῆλός ἐστιν εἰλημμένος ἣν προσήκει λαβὴν ὑπὸ φιλοσοφίας . οὐ γὰρ οἷόν τε παύσασθαι ζηλοῦντας ἅπερ οἱ πολλοὶ θαυμάζουσιν , οἷς ἂν μὴ τὸ θαυμάζειν ἀρετὴν ἐγγένηται . πρὸς μὲν γὰρ ἀνθρώπους θρασύνεσθαι καὶ διʼ ὀργὴν ἐνίοις παρέστη καὶ διὰ παραφροσύνην · ὧν δὲ θαυμάζουσιν ἄνθρωποι πραγμάτων οὐκ ἔστιν ἄνευ φρονήματος ἀληθινοῦ καὶ βεβαίου καταφρονῆσαι . διὸ καὶ ταῦτα παραβάλλοντες ἐκείνοις ἐπιγαυροῦσιν ἑαυτούς , ὥσπερ ὁ Σόλων ἀλλʼ ἡμεῖς αὐτοῖς οὐ διαμειψόμεθα τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον , ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδον αἰεί , χρήματα δʼ ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος ἔχει καὶ Διογένης τὴν εἰς Ἀθήνας ἐκ Κορίνθου καὶ πάλιν εἰς Κόρινθον ἐξ Ἀθηνῶν μετάβασιν ἑαυτοῦ παρέβαλλε ταῖς βασιλέως ἔαρος μὲν ἐν Σούσοις καὶ χειμῶνος ἐν Βαβυλῶνι , θέρους δʼ ἐν Μηδίᾳ διατριβαῖς . καὶ Ἀγησίλαος περὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως τί γὰρ ἐμοῦ μείζων ἐκεῖνος , εἰ μὴ καὶ δικαιότερος ; ὁ δʼ Ἀριστοτέλης πρὸς Ἀντίπατρον περὶ Ἀλεξάνδρου γράφων ἔφη μὴ μόνον ἐκείνῳ προσήκειν ὅτι πολλῶν κρατεῖ μέγα φρονεῖν , ἀλλʼ οὐδὲν ἧττον εἴ τις ὀρθῶς γιγνώσκει περὶ θεῶν . ὁ δὲ Ζήνων ὁρῶν τὸν Θεόφραστον ἐπὶ τῷ πολλοὺς ἔχειν μαθητὰς θαυμαζόμενον , ὁ κείνου μὲν χορός ἔφη μείζων , οὑμὸς δὲ συμφωνότερος
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ μόνος ἐκ ἑαυτοῦ ὁ κατασείω καί στρέφω πρός ἐναντίος ὑπό ἀσθένεια ἐπιγίγνομαι ὁ , φιλοσοφέω , ἀλλά καί φίλος συμβουλή μετά σπουδή καί διάφορος ἀντίληψις ἐν γέλως καί παιδιά γίγνομαι κάμπτω καί μαλάσσω , ἔνιοι δέ καί τέλειος ἤδη φιλοσοφία ἐκσείω , οὐ φαῦλος ἄν τις προκοπή εἰμί σημεῖον ὁ πρός οὗτος πραότης ἕκαστος καί ὁ μή ταράσσω μηδέ κνίζω ὑπό ὁ λέγω καί ὀνομάζω ἧλιξ τις ἐν αὐλή βασιλεύς εὐημερέω ἤ φερνή ἐπί γάμος λαμβάνω ἤ κατέρχομαι ὑπό πλῆθος εἰς ἀγορά ἐπί ἀρχή τις ἤ συνηγορία . ὁ γάρ ἀνέκπληκτος ἐν οὗτος καί ἄτεγκτος ἤδη δῆλος εἰμί λαμβάνω ὅς προσήκω λαβή ὑπό φιλοσοφία . οὐ γάρ οἷος τε παύω ζηλόω ὅς ὁ πολύς θαυμάζω , ὅς ἄν μή ὁ θαυμάζω ἀρετή ἐγγίγνομαι . πρός μέν γάρ ἄνθρωπος θρασύνω καί διά ὀργή ἔνιοι παρίστημι καί διά παραφροσύνη · ὅς δέ θαυμάζω ἄνθρωπος πρᾶγμα οὐ εἰμί ἄνευ φρόνημα ἀληθινός καί βέβαιος καταφρονέω . διό καί οὗτος παραβάλλω ἐκεῖνος ἐπιγαυρόω ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ Σόλων ἀλλά ἐγώ αὐτός οὐ διαμείβω ὁ ἀρετή ὁ πλοῦτος , ἐπεί ὁ μέν ἔμπεδος ἀεί , χρῆμα δέ ἄνθρωπος ἄλλοτε ἄλλος ἔχω καί Διογένης ὁ εἰς Ἀθῆναι ἐκ Κόρινθος καί πάλιν εἰς Κόρινθος ἐκ Ἀθῆναι μετάβασις ἑαυτοῦ παραβάλλω ὁ βασιλεύς ἔαρ μέν ἐν Σοῦσα καί χειμών ἐν Βαβυλών , θέρος δέ ἐν Μηδία διατριβή . καί Ἀγησίλαος περί ὁ μέγας βασιλεύς τίς γάρ ἐγώ μέγας ἐκεῖνος , εἰ μή καί δίκαιος ; ὁ δέ Ἀριστοτέλης πρός Ἀντίπατρος περί Ἀλέξανδρος γράφω φημί μή μόνος ἐκεῖνος προσήκω ὅτι πολύς κρατέω μέγας φρονέω , ἀλλά οὐδείς ἥσσων εἰ τις ὀρθός γιγνώσκω περί θεός . ὁ δέ Ζήνων ὁράω ὁ Θεόφραστος ἐπί ὁ πολύς ἔχω μαθητής θαυμάζω , ὁ ἐκεῖνος μέν χορός φημί μέγας , ἐμός δέ σύμφωνος