plutarchus.quomodo-quis-suos-in-virtute-sentiat-profectus-75a-86a 7
ὅταν οὖν οὕτω τὰ τῆς ἀρετῆς πρὸς τὰ ἐκτὸς ἀντιτιθεὶς ὑπεκχέῃς φθόνους καὶ ζηλοτυπίας καὶ τὰ κνίζοντα καὶ ταπεινοῦντα πολλοὺς τῶν ἀρχομένων φιλοσοφεῖν , μέγα · καὶ τοῦτο δήλωμα σεαυτῷ τοῦ προκόπτειν ποιεῖς . οὐκ ἔστι δὲ μικρὸν οὐδʼ ἡ περὶ τοὺς λόγους μεταβολή . πάντες γὰρ ὡς εἰπεῖν οἱ φιλοσοφεῖν ἀρχόμενοι τοὺς πρὸς δόξαν διώκουσι μᾶλλον , οἱ μὲν ὥσπερ ὄρνιθες ἐπὶ τὴν λαμπρότητα τῶν φυσικῶν καὶ τὸ ὕψος ὑπὸ κουφότητος καὶ φιλοτιμίας καταίροντες , οἱ δʼ ὥσπερ τὰ σκυλάκια φησὶν ὁ Πλάτων τῷ ἕλκειν καὶ σπαράττειν χαίροντες ἐπὶ τὰς ἔριδας καὶ τὰς ἀπορίας χωροῦσι καὶ τὰ σοφίσματα , οἱ δὲ πλεῖστοι τοῖς διαλεκτικοῖς ἐνδύντες εὐθὺς ἐπισιτίζονται πρὸς σοφιστείαν , ἔνιοι δὲ χρείας καὶ ἱστορίας ἀναλεγόμενοι περιίασιν , ὥσπερ Ἀνάχαρσις ἔλεγε τῷ νομίσματι τοὺς Ἕλληνας πρὸς οὐδὲν ἕτερον ἢ τὸ ἀριθμεῖν χρωμένους ὁρᾶν , οὕτω τοὺς λόγους παραριθμούμενοι καὶ παραμετροῦντες , ἄλλο δʼ οὐδὲν εἰς ὄνησιν αὑτῶν τιθέμενοι . συμβαίνει δὴ τὸ τοῦ Ἀντιφάνους , ὅ τις εἶπεν ἐπὶ τῶν Πλάτωνος συνήθων , ὁ γὰρ Ἀντιφάνης ἔλεγε παίζων ἔν τινι πόλει τὰς φωνὰς εὐθὺς λεγομένας πήγνυσθαι διὰ ψῦχος , εἶθʼ ὕστερον ἀνιεμένων ἀκούειν θέρους ἃ τοῦ χειμῶνος διελέχθησαν οὕτω δὴ τῶν ὑπὸ Πλάτωνος ἔφη νέοις οὖσιν ἔτι λεχθέντων μόλις ὀψὲ τοὺς πολλοὺς αἰσθάνεσθαι γέροντας γενομένους . καὶ πρὸς ὅλην δὲ τοῦτο τὴν φιλοσοφίαν πεπόνθασιν , ἄχρι · οὗ κατάστασιν ἡ κρίσις λαβοῦσα τοῖς ἦθος ἐμποιοῦσι καὶ μέγεθος ἄρξηται συμφέρεσθαι καὶ ζητεῖν λόγους , ὧν κατὰ τὸν Αἴσωπον εἴσω μᾶλλον ἢ ἔξω τὰ ἴχνη τέτραπται . ὥσπερ γὰρ ὁ Σοφοκλῆς ἔλεγε τὸν Αἰσχύλου διαπεπαιχὼς ὄγκον εἶτα τὸ πικρὸν καὶ κατάτεχνον τῆς αὐτοῦ κατασκευῆς τρίτον ἤδη τὸ τῆς λέξεως μεταβάλλειν εἶδος , ὅπερ ἠθικώτατόν ἐστι καὶ βέλτιστον οὕτως οἱ φιλοσοφοῦντες , ὅταν ἐκ τῶν πανηγυρικῶν καὶ κατατέχνων εἰς τὸν ἁπτόμενον ἤθους καὶ πάθους λόγον μεταβῶσιν , ἄρχονται τὴν ἀληθῆ προκοπὴν προκόπτειν καὶ ἄτυφον .
Lemmas: ὅταν οὖν οὕτως ὁ ὁ ἀρετή πρός ὁ ἐκτός ἀντιτίθημι ὑπεκχέω φθόνος καί ζηλοτυπία καί ὁ κνίζω καί ταπεινόω πολύς ὁ ἄρχω φιλοσοφέω , μέγας · καί οὗτος δήλωμα σεαυτοῦ ὁ προκόπτω ποιέω . οὐ εἰμί δέ μικρός οὐδέ ὁ περί ὁ λόγος μεταβολή . πᾶς γάρ ὡς λέγω ὁ φιλοσοφέω ἄρχω ὁ πρός δόξα διώκω μάλα , ὁ μέν ὥσπερ ὄρνις ἐπί ὁ λαμπρότης ὁ φυσικός καί ὁ ὕψος ὑπό κουφότης καί φιλοτιμία καταίρω , ὁ δέ ὥσπερ ὁ σκυλάκιον φημί ὁ Πλάτων ὁ ἕλκω καί σπαράσσω χαίρω ἐπί ὁ ἔρις καί ὁ ἀπορία χωρέω καί ὁ σόφισμα , ὁ δέ πολύς ὁ διαλεκτικός ἐνδύω εὐθύς ἐπισιτίζομαι πρός σοφιστεία , ἔνιοι δέ χρεία καί ἱστορία ἀναλέγω περίειμι , ὥσπερ Ἀνάχαρσις λέγω ὁ νόμισμα ὁ Ἕλλην πρός οὐδείς ἕτερος ἤ ὁ ἀριθμέω χράω ὁράω , οὕτως ὁ λόγος παραριθμέω καί παραμετρέω , ἄλλος δέ οὐδείς εἰς ὄνησις ἑαυτοῦ τίθημι . συμβαίνω δή ὁ ὁ Ἀντιφάνης , ὅς τις λέγω ἐπί ὁ Πλάτων συνήθης , ὁ γάρ Ἀντιφάνης λέγω παίζω ἐν τις πόλις ὁ φωνή εὐθύς λέγω πήγνυμι διά ψῦχος , εἶτα ὕστερον ἀνίημι ἀκούω θέρος ὅς ὁ χειμών διαλέγω οὕτως δή ὁ ὑπό Πλάτων φημί νέος εἰμί ἔτι λέγω μόλις ὀψέ ὁ πολύς αἰσθάνομαι γέρων γίγνομαι . καί πρός ὅλος δέ οὗτος ὁ φιλοσοφία πάσχω , ἄχρι · ὅς κατάστασις ὁ κρίσις λαμβάνω ὁ ἦθος ἐμποιέω καί μέγεθος ἄρχω συμφέρω καί ζητέω λόγος , ὅς κατά ὁ Αἴσωπος εἴσω μάλα ἤ ἔξω ὁ ἴχνος τρέπω . ὥσπερ γάρ ὁ Σοφοκλῆς λέγω ὁ Αἰσχύλος διαπαίζω ὄγκος εἶτα ὁ πικρός καί κατάτεχνος ὁ αὐτός κατασκευή τρίτος ἤδη ὁ ὁ λέξις μεταβάλλω εἶδος , ὅς ἠθικός εἰμί καί ἀγαθός οὕτως ὁ φιλοσοφέω , ὅταν ἐκ ὁ πανηγυρικός καί κατάτεχνος εἰς ὁ ἅπτω ἦθος καί πάθος λόγος μεταβαίνω , ἄρχω ὁ ἀληθής προκοπή προκόπτω καί ἄτυφος .