plutarchus.quomodo-adulator-ab-amico-internoscatur-48e-74e 24
οὐχ ἥκιστα δʼ ἄν τις αὐτὸν ἐν τῇ πρὸς τοὺς ἄλλους φίλους διαθέσει καταμάθοι πολὺ τοῦ φίλου διαφέροντα . τῷ μὲν γὰρ ἥδιστόν ἐστι μετὰ πολλῶν φιλεῖν καὶ φιλεῖσθαι , καὶ τοῦτο πράττων ἀεὶ διατελεῖ περὶ τὸν φίλον ὅπως πολύφιλος καὶ πολυτίμητος ἔσται · κοινὰ γὰρ τὰ φίλων ἡγούμενος οὐδὲν οὕτως οἴεται δεῖν κοινὸν ὡς τοὺς φίλους ὑπάρχειν · ὁ δὲ ψευδὴς καὶ νόθος καὶ ὑπόχαλκος ὤν , ἅτε δὴ μάλιστα γιγνώσκων ἑαυτὸν ἀδικοῦντα τὴν φιλίαν ὥσπερ νόμισμα παράσημον ὑπʼ αὐτοῦ γενομένην , ἔστι μὲν καὶ φύσει φθονερός , ἀλλὰ τῷ φθόνῳ χρῆται πρὸς τοὺς ὁμοίους , διαμιλλώμενος ὑπερβαλέσθαι βωμολοχίᾳ καὶ σπερμολογίᾳ , τὸν δὲ κρείττονα τρέμει καὶ δέδοικεν , οὐ μὰ Δία παρὰ Λύδιον ἅρμα πεζὸς οἰχνεύων , ἀλλὰ παρὰ χρυσὸν ἑφθόν , ὥς φησι Σιμωνίδης , ἀκήρατον οὐδὲ μόλυβδον ἔχων . ὅταν οὖν ἐλαφρὸς ὢν καὶ ἐπίτηκτος καὶ ἀπατηλὸς ἐγγύθεν ἀντεξετάζηται πρὸς ἀληθινὴν καὶ ἐμβριθῆ φιλίαν καὶ σφυρήλατον , οὐκ ἀναφέρων ἀλλʼ ἐξελεγχόμενος ταὐτὸ ποιεῖ τῷ ζωγραφήσαντι τοὺς ἀλεκτρυόνας ἀθλίως . ἐκεῖνός τε γὰρ ἐκέλευε τὸν παῖδα τοὺς ἀληθινοὺς ἀλεκτρυόνας ἀποσοβεῖν ἀπωτάτω τοῦ πίνακος , οὗτός τε τοὺς ἀληθινοὺς ἐξ ἀποσοβεῖ φίλους καὶ οὐκ ἐᾷ πλησιάζειν ἂν δὲ μὴ δύνηται , φανερῶς , μὲν ὑποσαίνει καὶ περιέπει καί τέθηπεν ὡς ἀμείνονας , λάθρᾳ δʼ ὑφίησί τινας καὶ 25ὑποσπείρει διαβολάς . κρυφίου δὲ λόγου κνήσαντος ἕλκος , κἂν μὴ παντελῶς εὐθὺς ἐργάσηται , τὸ τοῦ Μηδίου φυλάττει μεμνημένος . ἦν δʼ ὁ Μήδιος τοῦ περὶ τὸν Ἀλέξανδρον χοροῦ τῶν κολάκων οἷον ἔξαρχος καὶ σοφιστὴς κορυφαῖος ἐπὶ τοὺς ἀρίστους συντεταγμένος . ἐκέλευεν οὖν θαρροῦντας ἅπτεσθαι καὶ δάκνειν , ταῖς διαβολαῖς , διδάσκων ὅτι , κἂν θεραπεύσῃ τὸ ἕλκος ὁ δεδηγμένος , ἡ οὐλὴ μενεῖ τῆς διαβολῆς . ταύταις μέντοι ταῖς οὐλαῖς , μᾶλλον δὲ γαγγραίναις καὶ καρκινώμασι διαβρωθεὶς Ἀλέξανδρος ἀπώλεσε καὶ Καλλισθένη καὶ Παρμενίωνα καὶ Φιλώταν · Ἅγνωσι δὲ καὶ Βαγώαις καὶ Ἀγησίαις καὶ Δημητρίοις ἀφειδῶς ἐνέδωκεν ἑαυτὸν ὑποσκελίζεσθαι , προσκυνούμενον καὶ καταστολιζόμενον καὶ ἀναπλαττόμενον ὑπʼ αὐτῶν ὥσπερ ἄγαλμα βαρβαρικόν . οὕτω μεγάλην ἔχει τὸ πρὸς χάριν δύναμιν , καὶ μεγίστην ὡς ἔοικεν ἐν τοῖς μεγίστοις εἶναι δοκοῦσι τὸ γὰρ οἴεσθαι τὰ κάλλιστα μετὰ τοῦ βούλεσθαι πίστιν ἅμα τῷ κόλακι καὶ θάρσος δίδωσι . τῶν μὲν γὰρ τόπων τὰ ὑψηλὰ δυσπρόσοδα καὶ δυσέφικτα γίγνεται τοῖς ἐπιβουλεύουσι , τὸ δʼ ἐν ψυχῇ νοῦν οὐκ ἐχούσῃ διʼ εὐτυχίαν ἢ διʼ εὐφυΐαν ὕψος καὶ φρόνημα τοῖς μικροῖς καὶ ταπεινοῖς μάλιστα βάσιμόν . ἐστιν .
Lemmas: οὐ ἦκα δέ ἄν τις αὐτός ἐν ὁ πρός ὁ ἄλλος φίλος διάθεσις καταμανθάνω πολύς ὁ φίλος διαφέρω . ὁ μέν γάρ ἡδύς εἰμί μετά πολύς φιλέω καί φιλέω , καί οὗτος πράσσω ἀεί διατελέω περί ὁ φίλος ὅπως πολύφιλος καί πολυτίμητος εἰμί · κοινός γάρ ὁ φίλος ἡγέομαι οὐδείς οὕτως οἴομαι δέω κοινός ὡς ὁ φίλος ὑπάρχω · ὁ δέ ψευδής καί νόθος καί ὑπόχαλκος εἰμί , ἅτε δή μάλα γιγνώσκω ἑαυτοῦ ἀδικέω ὁ φιλία ὥσπερ νόμισμα παράσημος ὑπό αὐτός γίγνομαι , εἰμί μέν καί φύσις φθονερός , ἀλλά ὁ φθόνος χράω πρός ὁ ὅμοιος , διαμιλλάομαι ὑπερβάλλω βωμολοχία καί σπερμολογία , ὁ δέ κρατύς τρέμω καί δείδω , οὐ μά Ζεύς παρά Λύδιος ἅρμα πεζός οἰχνέω , ἀλλά παρά χρυσός ἑφθός , ὡς φημί Σιμωνίδης , ἀκήρατος οὐδέ μόλυβδος ἔχω . ὅταν οὖν ἐλαφρός εἰμί καί ἐπίτηκτος καί ἀπατηλός ἐγγύθεν ἀντεξετάζω πρός ἀληθινός καί ἐμβριθής φιλία καί σφυρήλατος , οὐ ἀναφέρω ἀλλά ἐξελέγχω αὐτός ποιέω ὁ ζωγραφέω ὁ ἀλεκτρυών ἄθλιος . ἐκεῖνος τε γάρ κελεύω ὁ παῖς ὁ ἀληθινός ἀλεκτρυών ἀποσοβέω ἀπωτάτω ὁ πίναξ , οὗτος τε ὁ ἀληθινός ἐκ ἀποσοβέω φίλος καί οὐ ἐάω πλησιάζω ἐάν δέ μή δύναμαι , φανερός , μέν ὑποσαίνω καί περιέπω καί τέθηπα ὡς ἀγαθός , λάθρῃ δέ ὑφίημι τις καί ὑποσπείρω διαβολή . κρύφιος δέ λόγος κνάω ἕλκος , ἐάν μή παντελής εὐθύς ἐργάζομαι , ὁ ὁ Μήδιος φυλάσσω μιμνῄσκω . εἰμί δέ ὁ Μήδιος ὁ περί ὁ Ἀλέξανδρος χορός ὁ κόλαξ οἷος ἔξαρχος καί σοφιστής κορυφαῖος ἐπί ὁ ἀγαθός συντάσσω . κελεύω οὖν θαρσέω ἅπτω καί δάκνω , ὁ διαβολή , διδάσκω ὅτι , ἐάν θεραπεύω ὁ ἕλκος ὁ δάκνω , ὁ οὐλή μένω ὁ διαβολή . οὗτος μέντοι ὁ οὐλή , μάλα δέ γάγγραινα καί καρκίνωμα διαβιβρώσκω Ἀλέξανδρος ἀπόλλυμι καί Καλλισθένης καί Παρμενίων καί Φιλώτας · Ἅγνων δέ καί Βαγώας καί Ἀγησίας καί Δημήτριος ἀφειδής ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ ὑποσκελίζω , προσκυνέω καί καταστολίζω καί ἀναπλάσσω ὑπό αὐτός ὥσπερ ἄγαλμα βαρβαρικός . οὕτως μέγας ἔχω ὁ πρός χάρις δύναμις , καί μέγας ὡς ἔοικα ἐν ὁ μέγας εἰμί δοκέω ὁ γάρ οἴομαι ὁ καλός μετά ὁ βούλομαι πίστις ἅμα ὁ κόλαξ καί θάρσος δίδωμι . ὁ μέν γάρ τόπος ὁ ὑψηλός δυσπρόσοδος καί δυσέφικτος γίγνομαι ὁ ἐπιβουλεύω , ὁ δέ ἐν ψυχή νόος οὐ ἔχω διά εὐτυχία ἤ διά εὐφυΐα ὕψος καί φρόνημα ὁ μικρός καί ταπεινός μάλα βάσιμος . εἰμί .