ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.3.4
ἐμοῦ δὲ ταῦτʼ εἰπόντος , Ἀμμώνιος ; ἔφη γελοῖοι μὲν ἴσως φανούμεθα , καὶ Δημόκριτον ἐλέγχειν οἰόμενοι καὶ Ἀναξαγόραν ἐπανορθοῦσθαι θέλοντες · οὐ μὴν ἀλλʼ ἀφαιρετέον γε τῶν Ἀναξαγόρου σωμάτων τὸν σιγμόν · οὔτε γὰρ πιθανὸς οὔτʼ ἀναγκαῖος , ἀλλʼ ὁ τρόμος ἀρκεῖ τῶν σωμάτων καὶ ἡ κίνησις ἐν τῷ φωτὶ κλονουμένων τὰς φωνὰς ; διασπᾶν καὶ διαρρίπτειν πολλάκις . ὁ γὰρ ἀήρ , ὥσπερ εἴρηται , σῶμα τῆς,φωνῆς · καὶ οὐσίαν ἐμπαρέχων ἑαυτόν , ἐὰν μὲν σταθερός , εὐθύπορα καὶ λεῖα καὶ συνεχῆ τὰ τῶν ψόφων μόρια καὶ κινήματα πόρρωθεν διαδίδωσι · νηνεμία γὰρ ἠχῶδες καὶ γαλήνη , καὶ τοὐναντίον , ὡς Σιμωνίδης φησίν , οὐδὲ γὰρ ἐννοσίφυλλος ἀήτα τότʼ ὦρτʼ ἀνέμων , ἅ τις κατεκώλυε κιδναμένα μελιαδέα γᾶρυν ἀραρεῖν ἀκοαῖσι βροτῶν . πολλάκις μὲν γὰρ οὐδὲ τὸ σχῆμα τῆς φωνῆς ὁ τοῦ ἀέρος σάλος ἔναρθρον ἐᾷ πρὸς τὴν αἴσθησιν ἐξικνεῖσθαι καὶ διαμεμορφωμένον , ἀεὶ μέντοι τι τοῦ πλήθους φέρει καὶ τοῦ μεγέθους . ἡ μὲν οὖν νὺξ αὐτὴ καθʼ ἑαυτὴν οὐδὲν ἔχει κινητικὸν ἀέρος · ἡ δʼ ἡμέρα μέγα , τὸν ἣλιον , ὥσπερ αὐτὸς ὁ Ἀναξαγόρας εἴρηκεν .
Lemmas: ἐγώ δέ οὗτος λέγω , Ἀμμώνιος ; φημί γέλοιος μέν ἴσως φαίνω , καί Δημόκριτος ἐλέγχω οἴομαι καί Ἀναξαγόρας ἐπανορθόω ἐθέλω · οὐ μήν ἀλλά ἀφαιρετέος γε ὁ Ἀναξαγόρας σῶμα ὁ σιγμός · οὔτε γάρ πιθανός οὔτε ἀναγκαῖος , ἀλλά ὁ τρόμος ἀρκέω ὁ σῶμα καί ὁ κίνησις ἐν ὁ φώς κλονέω ὁ φωνή ; διασπάω καί διαρρίπτω πολλάκις . ὁ γάρ ἀήρ , ὥσπερ λέγω , σῶμα τῆς,φωνῆς · καί οὐσία ἐμπαρέχω ἑαυτοῦ , ἐάν μέν σταθερός , εὐθύπορος καί λεῖος καί συνεχής ὁ ὁ ψόφος μόριον καί κίνημα πρόσωθεν διαδίδωμι · νηνεμία γάρ ἠχώδης καί γαλήνη , καί ἐναντίος , ὡς Σιμωνίδης φημί , οὐδέ γάρ ἐννοσίφυλλος ἀήτη τότε ὄρνυμι ἄνεμος , ὅς τις κατακωλύω κίδναμαι μελιηδής γῆρυς ἀραρίσκω ἀκοή βροτός . πολλάκις μέν γάρ οὐδέ ὁ σχῆμα ὁ φωνή ὁ ὁ ἀήρ σάλος ἔναρθρος ἐάω πρός ὁ αἴσθησις ἐξικνέομαι καί διαμορφόω , ἀεί μέντοι τις ὁ πλῆθος φέρω καί ὁ μέγεθος . ὁ μέν οὖν νύξ αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐδείς ἔχω κινητικός ἀήρ · ὁ δέ ἡμέρα μέγας , ὁ ἥλιος , ὥσπερ αὐτός ὁ Ἀναξαγόρας λέγω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.3.5
ὑπολαβὼν δὲ Θράσυλλος ὁ Ἀμμωνίου υἱὸς εἶτʼ ἔφη τί παθόντες , ὦ πρὸς Διός , εἶπας τῶι θεωρητὰ κινήματα τοῦ ἀέρος οἰόμεθα δεῖν αἰτᾶσθαι , τὸν δʼ ἐμφανῆ σάλον καὶ σπαραγμὸν αὐτοῦ παρορῶμεν ; ὁ γὰρ δὴ μέγας ἡγεμὼν ἐν οὐρανῷ Ζεὺς οὗτος οὐ λανθάνων οὐδʼ ἀτρέμα διακινῶν τὰ σμικρότατα τοῦ ἀέρος ἀλλʼ εὐθὺς ἐκφανεὶς ἀνίστησι καὶ κινεῖ πάντα πράγματα δεξιὰ σημαίνων , λαοὺς δʼ ἐπὶ ἔργον ἐγείρων οἱ δʼ ἕπονται , καθάπερ ἐκ παλιγγενεσίας νέα ἐφʼ ἡμέρῃ φρονέοντες ὥς φησι Δημόκριτος , οὔτʼ ἀφώνοις οὒτʼ ἀπράκτοις ἐνεργείαις · καὶ τὸν ὄρθρον ὁ Ἴβυκος οὐ κακῶς κλυτὸν προσεῖπεν , ἐν ᾧ κλύειν καὶ ἤδη φθέγγεσθαι συμβέβηκε · τῆς δὲ νυκτὸς ἀκύμων τὰ πολλὰ καὶ ἄκλυτος ὢν ὁ ἀήρ , ἀναπαυομένων ἁπάντων , εἰκότως τὴν φωνὴν ἄθραυστον ἀναπέμπει καὶ ἀκέραιον πρὸς ἡμᾶς .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ Θράσυλλος ὁ Ἀμμώνιος υἱός εἶτα φημί τίς πάσχω , ὦ πρός Ζεύς , λέγω ὁ θεωρητός κίνημα ὁ ἀήρ οἴομαι δέω αἰτέω , ὁ δέ ἐμφανής σάλος καί σπαραγμός αὐτός παροράω ; ὁ γάρ δή μέγας ἡγεμών ἐν οὐρανός Ζεύς οὗτος οὐ λανθάνω οὐδέ ἀτρέμας διακινέω ὁ μικρός ὁ ἀήρ ἀλλά εὐθύς ἐκφαίνω ἀνίστημι καί κινέω πᾶς πρᾶγμα δεξιός σημαίνω , λαός δέ ἐπί ἔργον ἐγείρω ὁ δέ ἕπομαι , καθά ἐκ παλιγγενεσία νέος ἐπί ἡμέρα φρονέω ὡς φημί Δημόκριτος , οὔτε ἄφωνος οὔτε ἄπρακτος ἐνέργεια · καί ὁ ὄρθρος ὁ Ἴβυκος οὐ κακός κλυτός προσλέγω , ἐν ὅς κλύω καί ἤδη φθέγγομαι συμβαίνω · ὁ δέ νύξ ἀκύμων ὁ πολύς καί ἄκλυτος εἰμί ὁ ἀήρ , ἀναπαύω ἅπας , ἔοικα ὁ φωνή ἄθραυστος ἀναπέμπω καί ἀκέραιος πρός ἐγώ .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.3.6
παρὼν οὖν Ἀριστόδημος ὁ Κύπριος ἀλλʼ ὅρα εἶπεν ὦ Θράσυλλε , μὴ τοῦτο μὲν αἱ νυκτομαχίαι καὶ νυκτοπορίαι τῶν μεγάλων στρατοπέδων ἐλέγχουσιν , οὐδὲν ἧττον ἠχωδεστέρας ποιοῦσαι τὰς φωνάς , καίπερ ἐν ταραχῇ καὶ σάλῳ τοῦ ἀέρος ὄντος . ἔχει δέ τι καὶ τὸ παρʼ ἡμᾶς αἴτιον · αὐτοὶ γὰρ ὧν φθεγγόμεθα νύκτωρ τὰ πολλὰ θορυβώδη καὶ μετὰ πάθους ἐπείγοντος ἐγκελευόμεθά τισιν ἢ διαπυνθανόμενοι συντόνους ποιούμεθα τὰς γεγωνήσεις . τὸ γάρ , ἐν ᾧ μάλιστα καιρῷ πεφύκαμεν ἡσυχίαν ἄγειν , ἐξανιστὰν ἡμᾶς ἐπὶ πράξεις καὶ λόγους οὐ μικρὸν οὐδʼ ἀτρεμαῖόν ἐστιν , ἀλλὰ μέγα καὶ μεγάλης τινὸς ἀνάγκῃ χρείας ἐπιταχυνόμενον , ὥστε καὶ τὰς φωνὰς φέρεσθαι σφοδροτέρας .
Lemmas: πάρειμι οὖν Ἀριστόδημος ὁ Κύπριος ἀλλά ὁράω λέγω ὦ Θράσυλλος , μή οὗτος μέν ὁ νυκτομαχία καί νυκτοπορία ὁ μέγας στρατόπεδον ἐλέγχω , οὐδείς ἥσσων ἠχώδης ποιέω ὁ φωνή , καίπερ ἐν ταραχή καί σάλος ὁ ἀήρ εἰμί . ἔχω δέ τις καί ὁ παρά ἐγώ αἴτιος · αὐτός γάρ ὅς φθέγγομαι νύκτωρ ὁ πολύς θορυβώδης καί μετά πάθος ἐπείγω ἐγκελεύω τις ἤ διαπυνθάνομαι σύντονος ποιέω ὁ γεγώνησις . ὁ γάρ , ἐν ὅς μάλα καιρός φύω ἡσυχία ἄγω , ἐξανίστημι ἐγώ ἐπί πρᾶξις καί λόγος οὐ μικρός οὐδέ ἀτρεμής εἰμί , ἀλλά μέγας καί μέγας τις ἀνάγκη χρεία ἐπιταχύνω , ὥστε καί ὁ φωνή φέρω σφοδρός .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.4.2
ταῦτʼ εἰπὼν ὁ Ἡρώδης οὐκ ἀτερπέστερον ἐμβάλλειν ἔδοξε τοῦ ζητουμένου τὸ περὶ τοῦ Νικολάου . διὸ καὶ μᾶλλον ἔφη ὁ Σῶσπιςπροθυμητέον , ὡς ἕκαστος αὑτόν τις ἔπεισε , συνεισενεγκεῖν εἰς τὸ ζητούμενον . ἐγὼ δʼ εἰσφέρω πρῶτος , ὅτι δεῖ τὴν τῶν νικηφόρων δόξαν ἄφθιτον , ὡς ἀνυστὸν ἐστι , καὶ ἀγήρων διαμένειν · ὁ δὲ φοῖνιξ μακρόβιον μέν ἐστιν ἐν τοῖς μάλιστα τῶν φυτῶν , ὥς που καὶ τὰ Ὀρφικὰ ταῦτα μεμαρτύρηκε ζῶον δʼ ἴσον ἀκροκόμοισιν φοινίκων ἔρνεσσιν , μόνῳ δʼ αὐτῷ σχεδὸν ὑπάρχει τὸ κατὰ πολλῶν ὡς ἀληθῶς λεγόμενον · τί δὲ τοῦτʼ ἔστι ; τὸ ἐμπεδόφυλλον εἶναι καὶ ἀείφυλλον · οὔτε γὰρ δάφνην οὔτʼ ἐλαίαν οὔτε μυρσίνην οὔτʼ ἄλλο τι τῶν μὴ φυλλορροεῖν λεγομένων ὁρῶμεν ἀεὶ ταὐτὰ φύλλα διατηροῦν , ἀλλὰ τοῖς πρώτοις ἀπορρέουσιν ἑτέρων ἐπιβλαστανόντων , ὥσπερ πόλεις , ἕκαστον ἀείζωον διαμένει καὶ ἀμείλικτον ὁ δὲ φοῖνιξ οὐθὲν ἀποβάλλων ἀφʼ αὑτοῦ τῶν φυομένων , βεβαίως ἀείφυλλός ἐστι · καὶ τοῦτο δὴ τὸ κράτος αὐτοῦ μάλιστα τῆς νίκης τῷ ἰσχυρῷ συνοικειοῦσι .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Ἡρώδης οὐ ἀτερπής ἐμβάλλω δοκέω ὁ ζητέω ὁ περί ὁ Νικόλαος . διό καί μάλα φημί ὁ Σῶσπιςπροθυμητέον , ὡς ἕκαστος ἑαυτοῦ τις πείθω , συνεισφέρω εἰς ὁ ζητέω . ἐγώ δέ εἰσφέρω πρῶτος , ὅτι δέω ὁ ὁ νικηφόρος δόξα ἄφθιτος , ὡς ἀνυστός εἰμί , καί Ἀγήρων διαμένω · ὁ δέ φοῖνιξ μακρόβιος μέν εἰμί ἐν ὁ μάλα ὁ φυτόν , ὡς που καί ὁ Ὀρφεύς οὗτος μαρτυρέω ζῷον δέ ἴσος ἀκρόκομος φοῖνιξ ἔρνος , μόνος δέ αὐτός σχεδόν ὑπάρχω ὁ κατά πολύς ὡς ἀληθής λέγω · τίς δέ οὗτος εἰμί ; ὁ ἐμπεδόφυλλος εἰμί καί ἀείφυλλος · οὔτε γάρ δάφνη οὔτε ἐλαία οὔτε μυρσίνη οὔτε ἄλλος τις ὁ μή φυλλορροέω λέγω ὁράω ἀεί αὐτός φύλλον διατηρέω , ἀλλά ὁ πρῶτος ἀπορρέω ἕτερος ἐπιβλαστάνω , ὥσπερ πόλις , ἕκαστος ἀείζωος διαμένω καί ἀμείλικτος ὁ δέ φοῖνιξ οὐδείς ἀποβάλλω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ φύω , βέβαιος ἀείφυλλος εἰμί · καί οὗτος δή ὁ κράτος αὐτός μάλα ὁ νίκη ὁ ἰσχυρός συνοικειόω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.4.3
παυσαμένου δὲ τοῦ Σώσπιδος , Πρωτογένης ὁ γραμματικός , ὀνόματι καλέσας Πραξιτέλην τὸν περιηγητὴν οὕτω δὴ τούτους ἔφη τοὺς ῥήτορας ἐάσομεν περαίνειν τὸ οἰκεῖον , ἐξ εἰκότων καὶ πιθανῶν ἐπιχειροῦντας · αὐτοὶ δʼ ἀφʼ ἱστορίας οὐδὲν ἂν ἔχοιμεν τῷ λόγῳ συμβάλλεσθαι ; καίτοι δοκῶ μοι μνημονεύειν ἐν τοῖς Ἀττικοῖς ἀνεγνωκὼς ἔναγχος , ὅτι πρῶτος ἐν Δήλῳ Θησεὺς ἀγῶνα ποιῶν ἀπέσπασε κλάδον τοῦ ἱεροῦ φοίνικος καὶ σπάδιξ ὠνομάσθη .
Lemmas: παύω δέ ὁ Σῶσπις , Πρωτογένης ὁ γραμματικός , ὄνομα καλέω Πραξιτέλης ὁ περιηγητής οὕτως δή οὗτος φημί ὁ ῥήτωρ ἐάω περαίνω ὁ οἰκεῖος , ἐκ ἔοικα καί πιθανός ἐπιχειρέω · αὐτός δέ ἀπό ἱστορία οὐδείς ἄν ἔχω ὁ λόγος συμβάλλω ; καίτοι δοκέω ἐγώ μνημονεύω ἐν ὁ Ἀττικός ἀναγιγνώσκω ἔναγχος , ὅτι πρῶτος ἐν Δῆλος Θησεύς ἀγών ποιέω ἀποσπάω κλάδος ὁ ἱερός φοῖνιξ καί σπάδιξ ὀνομάζω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.4.4
καὶ ὁ Πραξιτέλης ταῦτʼ εἶπεν ἄδηλα , καὶ τοῦ Θησέως αὐτοῦ πυνθάνεσθαι φήσουσιν , ᾧτινι λόγῳ φοίνικος , οὐ δάφνης οὐδʼ ἐλαίας , κλάδον ἀπέσπασεν ἀγωνοθετῶν . σκόπει δή , μὴ Πυθικόν ἐστι τὸ νικητήριον , ὡς · Ἀμφικτύονος · κἀκεῖ πρῶτον ἐπὶ τιμῇ τοῦ θεοῦ δάφνῃ καὶ φοίνικι τοὺς νικῶντας ἐκόσμησαν , ἅτε δὴ καὶ τῷ θεῷ μὴ δάφνας μηδʼ ἐλαίας ἀλλὰ φοίνικας ἀνατιθέντες , ὡς ἐν Δήλῳ Νικίας χορηγήσας Ἀθηναίων καὶ ἐν Δελφοῖς Ἀθηναῖοι καὶ Κύψελος πρότερον Κορίνθιος ἐπεὶ καὶ φίλαθλος ἄλλως καὶ φιλόνικος ἡμῖν ὁ θεός , αὐτὸς ἐν κιθαρίσει καὶ ᾠδῇ καὶ βολαῖς δίσκων , ὡς δʼ ἔνιοί φασι , καὶ πυγμῇ ἁμιλλώμενος · ἀνθρώποις δὲ προσαμύνων ἀγωνιζομένοις , ὡς Ὅμηρος ἐμαρτύρησε , τὸν μὲν Ἀχιλλέα λέγοντα ποιήσας ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν , ὥπερ ἀρίστω , πὺξ μάλʼ ἀνασχομένω πεπληγέμεν ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην τῶν δὲ τοξοτῶν τὸν μὲν εὐξάμενον τῷ θεῷ κατορθῶσαι καὶ λαβεῖν τὰ πρωτεῖα · τὸν δὲ γαῦρον ἀστοχῆσαι τοῦ σκοποῦ , μὴ εὐξάμενον . καὶ μὴν οὐδʼ Ἀθηναίους εἰκός ἐστιν Ἀπόλλωνι καθιερῶσαι , τὸ γυμνάσιον ἀλόγως καὶ αὐτομάτως · ἀλλὰ παρʼ οὗ τὴν ὑγίειαν ἔχομεν θεοῦ , τοῦτον εὐεξίαν τε διδόναι καὶ ῥώμην ἐπὶ τοὺς ἀγῶνας ᾤοντο . κούφων δὲ καὶ βαρέων ἀγωνισμάτων ὄντων , πύκτῃ μὲν Ἀπόλλωνι Δελφούς , δρομαίῳ δὲ Κρῆτας ἱστοροῦσι θύειν καὶ Λακεδαιμονίους . σκύλων δὲ Πυθοῖ καὶ ἀκροθινίων καὶ τροπαίων ἀναθέσεις ἆρʼ , οὐ συμμαρτυροῦσιν ὅτι τῆς εἰς τὸ νικᾶν καὶ κρατεῖν δυνάμεως τῷ θεῷ τούτῳ πλεῖστον μέτεστιν ;
Lemmas: καί ὁ Πραξιτέλης οὗτος λέγω ἄδηλος , καί ὁ Θησεύς αὐτός πυνθάνομαι φημί , ὅστις λόγος φοῖνιξ , οὐ δάφνη οὐδέ ἐλαία , κλάδος ἀποσπάω ἀγωνοθετέω . σκοπέω δή , μή Πυθικός εἰμί ὁ νικητήριος , ὡς · Ἀμφικτύων · ἐκεῖ πρῶτος ἐπί τιμή ὁ θεός δάφνη καί φοῖνιξ ὁ νικάω κοσμέω , ἅτε δή καί ὁ θεός μή δάφνη μηδέ ἐλαία ἀλλά φοῖνιξ ἀνατίθημι , ὡς ἐν Δῆλος Νικίας χορηγέω Ἀθηναῖος καί ἐν Δελφοί Ἀθηναῖος καί Κύψελος πρότερος Κορίνθιος ἐπεί καί φίλαθλος ἄλλος καί φιλόνικος ἐγώ ὁ θεός , αὐτός ἐν κιθαρίζω καί ἀοιδή καί βολή δίσκος , ὡς δέ ἔνιοι φημί , καί πυγμή ἁμιλλάομαι · ἄνθρωπος δέ προσαμύνω ἀγωνίζομαι , ὡς Ὅμηρος μαρτυρέω , ὁ μέν Ἀχιλλεύς λέγω ποιέω ἀνήρ δύο περί ὅδε κελεύω , ὅς ἀγαθός , πύξ μάλα ἀνέχω πλήσσω ὅς δέ ἄν Ἀπόλλων δίδωμι καμμονίη ὁ δέ τοξότης ὁ μέν εὔχομαι ὁ θεός κατορθόω καί λαμβάνω ὁ πρωτεῖον · ὁ δέ γαῦρος ἀστοχέω ὁ σκοπός , μή εὔχομαι . καί μήν οὐδέ Ἀθηναῖος ἔοικα εἰμί Ἀπόλλων καθιερόω , ὁ γυμνάσιον ἄλογος καί αὐτόματος · ἀλλά παρά ὅς ὁ ὑγίεια ἔχω θεός , οὗτος εὐεξία τε δίδωμι καί ῥώμη ἐπί ὁ ἀγών οἴομαι . κοῦφος δέ καί βαρύς ἀγώνισμα εἰμί , πύκτης μέν Ἀπόλλων Δελφοί , δρομαῖος δέ Κρής ἱστορέω θύω καί Λακεδαιμόνιος . σκῦλον δέ Πυθώ καί ἀκροθίνιον καί τρόπαιον ἀνάθεσις ἆρα , οὐ συμμαρτυρέω ὅτι ὁ εἰς ὁ νικάω καί κρατέω δύναμις ὁ θεός οὗτος πολύς μέτειμι ;
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.4.5
ἔτι δʼ αὐτοῦ λέγοντος , ὑπολαβὼν Κάφισος ὁ Θέωνος υἱός ἀλλὰ ταῦτὰ γʼ εἶπεν οὐχ·χ ἱστορίας οὐδὲ περιηγητικῶν ὄδωδε βιβλίων , ἀλλʼ ἐκ μέσων ἀνεσπασμένα τῶν Περιπατητικῶν τόπων εἰς τὸ πιθανὸν ἐπικεχείρηται , καὶ προσέτι τραγικῶς μηχανὴν ἄραντες , ὦ φίλοι , δεδίττεσθε τῷ θεῷ τοὺς ἀντιλέγοντας . ὁ μὲν οὖν θεός , ὥσπερ προσήκει , πᾶσιν ἴσος ἐστὶ μετʼ εὐμενείας · ἡμεῖς δʼ ἑπόμενοι Σώσπιδι καλῶς γὰρ ὑφηγεῖται πάλιν ἐχώμεθα τοῦ φοίνικος ; ἀμφιλαφεῖς τῷ λόγῳ λαβὰς διδόντος . Βαβυλώνιοι μὲν γὰρ ὑμνοῦσι καὶ ᾄδουσιν ὡς ἑξήκοντα καὶ τριακόσια χρειῶν γένη παρέχον αὐτοῖς τὸ δένδρον · ἡμῖν δὲ τοῖς Ἕλλησιν ἣκιστα μέν ἐστι χρειώδης , ἀθλητικῆς δὲ φιλοσοφίας καὶ τὸ ἄκαρπον ἂν εἴη · κάλλιστος γὰρ ὢν καὶ μέγιστος ὑπʼ εὐταξίας οὐ γόνιμός ἐστι παρʼ ἡμῖν , ἀλλὰ τὴν τροφὴν ὥσπερ ἀθλητοῦ περὶ τὸ σῶμα τῆς εὐταξίας ἀναλισκούσης , σμικρὸν αὐτῷ καὶ φαῦλον εἰς σπέρμα περίεστιν . ἴδιον δὲ παρὰ ταῦτα πάντα καὶ μηδενὶ συμβεβηκὸς ἑτέρῳ τὸ μέλλον λέγεσθαι · φοίνικος γὰρ ξύλον ἂν ἄνωθεν ἐπιθεὶς βάρη πιέζῃς , οὐ κάτω θλιβόμενον ἐνδίδωσιν , ἀλλὰ κυρτοῦται πρὸς τοὐναντίον ὥσπερ ἀνθιστάμενον τῷ βιαζομένῳ . τοῦτο δὴ καὶ περὶ τοὺς ἀθλητικοὺς ἀγῶνάς ἐστι · τοὺς μὲν γὰρ ὑπʼ ἀσθενείας καὶ μαλακίας εἴκοντας αὐτοῖς πιέζουσι κάμπτοντες , οἱ δʼ ἐρρωμένως ὑπομένοντες τὴν ἄσκησιν οὐ μόνον τοῖς σώμασιν ἀλλὰ καὶ τοῖς φρονήμασιν ἐπαίρονται καὶ αὐξοῦνται .
Lemmas: ἔτι δέ αὐτός λέγω , ὑπολαμβάνω Κηφισός ὁ Θέων υἱός ἀλλά οὗτος γε λέγω οὐχ·χ ἱστορία οὐδέ περιηγητικός ὄζω βιβλίον , ἀλλά ἐκ μέσος ἀνασπάω ὁ Περιπατητικός τόπος εἰς ὁ πιθανός ἐπιχειρέω , καί προσέτι τραγικός μηχανή ἀείρω , ὦ φίλος , δειδίσσομαι ὁ θεός ὁ ἀντιλέγω . ὁ μέν οὖν θεός , ὥσπερ προσήκω , πᾶς ἴσος εἰμί μετά εὐμένεια · ἐγώ δέ ἕπομαι Σῶσπις καλός γάρ ὑφηγέομαι πάλιν ἔχω ὁ φοῖνιξ ; ἀμφιλαφής ὁ λόγος λαβή δίδωμι . Βαβυλώνιος μέν γάρ ὑμνέω καί ἀείδω ὡς ἑξήκοντα καί τριακόσιοι χρεώ γένος παρέχω αὐτός ὁ δένδρον · ἐγώ δέ ὁ Ἕλλην ἦκα μέν εἰμί χρειώδης , ἀθλητικός δέ φιλοσοφία καί ὁ ἄκαρπος ἄν εἰμί · καλός γάρ εἰμί καί μέγας ὑπό εὐταξία οὐ γόνιμος εἰμί παρά ἐγώ , ἀλλά ὁ τροφή ὥσπερ ἀθλητής περί ὁ σῶμα ὁ εὐταξία ἀναλίσκω , μικρός αὐτός καί φαῦλος εἰς σπέρμα περίειμι . ἴδιος δέ παρά οὗτος πᾶς καί μηδείς συμβαίνω ἕτερος ὁ μέλλω λέγω · φοῖνιξ γάρ ξύλον ἐάν ἄνωθεν ἐπιτίθημι βάρος πιέζω , οὐ κάτω θλίβω ἐνδίδωμι , ἀλλά κυρτόω πρός ἐναντίος ὥσπερ ἀνθίστημι ὁ βιάζω . οὗτος δή καί περί ὁ ἀθλητικός ἀγών εἰμί · ὁ μέν γάρ ὑπό ἀσθένεια καί μαλακία εἴκω αὐτός πιέζω κάμπτω , ὁ δέ ἐρρωμένος ὑπομένω ὁ ἄσκησις οὐ μόνος ὁ σῶμα ἀλλά καί ὁ φρόνημα ἐπαίρω καί αὐξάνω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.6.1
τῶν υἱῶν μου τοὺς νεωτέρους ἐν θεάτρῳ προσδιατρίψαντας ἀκροάμασι καὶ βράδιον ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐλθόντας οἱ Θέωνος υἱοὶ κωλυσιδείπνους καὶ ζοφοδορπίδας καὶ τοιαῦτα μετὰ παιδιᾶς ἔσκωπτον · οἱ δʼ ἀμυνόμενοι πάλιν ἐκείνους τρεχεδείπνους ἀπεκάλουν . καί τις εἶπε τῶν πρεσβυτέρων τρεχέδειπνον εἶναι τὸν ὑστερίζοντα τοῦ δείπνου θᾶττον γὰρ ἢ βάδην ἐπειγόμενον , ὅταν βραδύνῃ , φαίνεσθαι . καὶ Γάλβα τοῦ παρὰ Καίσαρι γελωτοποιοῦ χάριεν ἀπεμνημόνευσεν ἐκεῖνος γὰρ ἐπιθυμοδείπνους ἐκάλει τοὺς ὀψὲ παραγιγνομένους ἐπὶ δεῖπνον · ἀσχολουμένους γὰρ αὐτοὺς ὅμως διὰ τὸ φιλόδειπνον οὐκ ἀπολέγεσθαι τὰς κλήσεις .
Lemmas: ὁ υἱός ἐγώ ὁ νέος ἐν θέατρον προσδιατρίβω ἀκρόαμα καί βραδύς ἐπί ὁ δεῖπνον ἔρχομαι ὁ Θέων υἱός κωλυσίδειπνος καί ζοφοδορπίδας καί τοιοῦτος μετά παιδιά σκώπτω · ὁ δέ ἀμύνω πάλιν ἐκεῖνος τρεχέδειπνος ἀποκαλέω . καί τις λέγω ὁ πρέσβυς τρεχέδειπνος εἰμί ὁ ὑστερίζω ὁ δεῖπνον ταχύς γάρ ἤ βάδην ἐπείγω , ὅταν βραδύνω , φαίνω . καί Γάλβας ὁ παρά Καῖσαρ γελωτοποιός χαρίεις ἀπομνημονεύω ἐκεῖνος γάρ ἐπιθυμόδειπνος καλέω ὁ ὀψέ παραγίγνομαι ἐπί δεῖπνον · ἀσχολέω γάρ αὐτός ὅμως διά ὁ φιλόδειπνος οὐ ἀπολέγω ὁ κλῆσις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.6.2
ἐγὼ δʼ εἶπον , ὅτι καὶ Πολύχαρμος ἐν Ἀθήναις δημαγωγῶν καὶ τοῦ βίου διδοὺς ἀπολογισμὸν ἐν ἐκκλησίᾳ ταῦτʼ εἶπεν , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τἀμά καὶ πρὸς τούτοις , οὐδέποτε κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον ὕστατος ἀφικόμην δημοτικὸν γὰρ εὖ μάλα δοκεῖ τὸ τοιοῦτο , καὶ τοὐναντίον οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὀψὲ παραγιγνομένους ἀναγκαζόμενοι περιμένειν , ὡς ἀηδεῖς καὶ ὀλιγαρχικοὺς βαρύνονται .
Lemmas: ἐγώ δέ λέγω , ὅτι καί Πολύχαρμος ἐν Ἀθῆναι δημαγωγέω καί ὁ βίος δίδωμι ἀπολογισμός ἐν ἐκκλησία οὗτος λέγω , ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἐμός καί πρός οὗτος , οὐδέποτε καλέω ἐπί δεῖπνον ὕστερος ἀφικνέομαι δημοτικός γάρ εὖ μάλα δοκέω ὁ τοιοῦτος , καί ἐναντίος ὁ ἄνθρωπος ὁ ὀψέ παραγίγνομαι ἀναγκάζω περιμένω , ὡς ἀηδής καί ὀλιγαρχικός βαρύνω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.6.3
ὁ δὲ Σώκλαρος ὑπερδικῶν τῶν νεανίσκων ἀλλʼ οὐδὲ τὸν Πιττακόν ἔφη ζοφοδορπίδαν ὁ Ἀλκαῖος ὡς ὀψὲ δειπνοῦντα λέγεται προσειπεῖν , ἀλλʼ ὡς ἀδόξοις τὰ πολλὰ καὶ φαύλοις ἡδόμενον συμπόταις · τὸ μέντοι πρωίτερον δειπνεῖν ὄνειδος ἦν πάλαι , καὶ τὸ ἀκράτισμά φασιν οὕτω λέγεσθαι διὰ τὴν ἀκρασίαν .
Lemmas: ὁ δέ Σώκλαρός ὑπερδικέω ὁ νεανίσκος ἀλλά οὐδέ ὁ Πιττακός φημί ζοφοδορπίδας ὁ Ἀλκαῖος ὡς ὀψέ δειπνέω λέγω προσλέγω , ἀλλά ὡς ἄδοξος ὁ πολύς καί φαῦλος ἥδομαι συμπότης · ὁ μέντοι πρωΐ δειπνέω ὄνειδος εἰμί πάλαι , καί ὁ ἀκράτισμα φημί οὕτως λέγω διά ὁ ἀκρασία .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.6.4
ὑπολαβὼν δʼ ὁ Θέων ἥκιστʼ εἶπεν εἰ δεῖ τοῖς τὸν ἀρχαῖον βίον διαμνημονεύουσι πιστεύειν . φασὶ γὰρ ἐκείνους , ἐργατικοὺς ἅμα καὶ σώφρονας ὄντας , ἕωθεν ἐσθίειν ἄρτον ἐν ἀκράτῳ , καὶ μηθὲν ἄλλο διὸ τοῦτο μὲν ἀκράτισμα καλεῖν διὰ τὸν ἄκρατον , ὄψον δὲ τὸ παρασκευαζόμενον εἰς δεῖπνον αὐτοῖς · ὀψὲ γὰρ δειπνεῖν ἀπὸ τῶν πράξεων γενομένους . ἐκ τούτου καὶ τὸ δεῖπνον καὶ τὸ ἄριστον , ἀφʼ ὅτου λάβοι τοὔνομα , ζήτησιν παρέσχε . καὶ τὸ μὲν ἄριστον ἐδόκει τῷ ἀκρατίσματι ταὐτὸν εἶναι , μαρτυρεῖ τῷ Ὁμήρῳ λέγοντι τοὺς περὶ τὸν Εὔμαιον ἐντύνοντας ἄριστον ἃμ ἠοῖ φαινομένῃφι καὶ πιθανὸν ἐδόκει διὰ τὴν ἑωθινὴν ὥραν ἄριστον ὠνομάσθαι , καθάπερ τὸ αὔριον . τὸ δὲ δεῖπνον , ὅτι τῶν πόνων διαναπαύει · πράξαντες γάρ τι δειπνοῦσιν ἢ μεταξὺ πράττοντες · . ἔστι δὲ καὶ τοῦτο παρʼ Ὁμήρου λαβεῖν λέγοντος ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὡπλίσσατο δεῖπνον . εἰ μὴ νὴ Δία τὸ ἄριστον αὐτόθεν ἀπραγμόνως προσφερόμενοι καὶ ῥᾳδίως ἀπὸ τῶν τυχόντων , τὸ δὲ δεῖπνον ἤδη παρεσκευασμένον , ἐκεῖνο μὲν ῥᾷστον , τοῦτο δʼ ὥσπερ διαπεπονημένον ἐκάλεσαν .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ ὁ Θέων ἦκα λέγω εἰ δέω ὁ ὁ ἀρχαῖος βίος διαμνημονεύω πιστεύω . φημί γάρ ἐκεῖνος , ἐργατικός ἅμα καί σώφρων εἰμί , ἕωθεν ἐσθίω ἄρτος ἐν ἄκρατος , καί μηδείς ἄλλος διό οὗτος μέν ἀκράτισμα καλέω διά ὁ ἄκρατος , ὄψον δέ ὁ παρασκευάζω εἰς δεῖπνον αὐτός · ὀψέ γάρ δειπνέω ἀπό ὁ πρᾶξις γίγνομαι . ἐκ οὗτος καί ὁ δεῖπνον καί ὁ ἄριστον , ἀπό ὅστις λαμβάνω ὄνομα , ζήτησις παρέχω . καί ὁ μέν ἄριστον δοκέω ὁ ἀκράτισμα αὐτός εἰμί , μαρτυρέω ὁ Ὅμηρος λέγω ὁ περί ὁ Εὔμαιος ἐντύνω ἄριστον ἀνά ἠώς φηϊνομένῃφί καί πιθανός δοκέω διά ὁ ἑωθινός ὥρα ἄριστον ὀνομάζω , καθά ὁ αὔριον . ὁ δέ δεῖπνον , ὅτι ὁ πόνος διαναπαύω · πράσσω γάρ τις δειπνέω ἤ μεταξύ πράσσω · . εἰμί δέ καί οὗτος παρά Ὅμηρος λαμβάνω λέγω ἦμος δέ δρυτόμος περ ἀνήρ ὁπλίζω δεῖπνον . εἰ μή νή Ζεύς ὁ ἄριστον αὐτόθεν ἀπράγμων προσφέρω καί ῥᾴδιος ἀπό ὁ τυγχάνω , ὁ δέ δεῖπνον ἤδη παρασκευάζω , ἐκεῖνος μέν ῥᾴδιος , οὗτος δέ ὥσπερ διαπονέω καλέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.6.5
ὑβριστὴς δʼ ὢν καὶ φιλόγελως φύσει ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν Λαμπρίας ἔφη μυρίῳ τὰ Ῥωμαϊκὰ δείξειν οἰκειότερα τῶν Ἑλληνικῶν ὀνόματα , τοσαύτης ἀδείας τῷ φλυαρεῖν δεδομένης . τὸ μὲν γὰρ δεῖπνόν φασι κοῖνα διὰ τὴν κοινωνίαν καλεῖσθαι · καθʼ ἑαυτοὺς γὰρ ἠρίστων ἐπιεικῶς οἱ πάλαι Ῥωμαῖοι συνδειπνοῦντες τοῖς φίλοις . τὸ δʼ ἄριστον ἐκλήθη πράνδιον ἀπὸ τῆς ὥρας · ἔνδιον γὰρ τὸ δειλινόν , καὶ τὴν μετʼ ἄριστον ἀνάπαυσιν ἐνδιάζειν · ἢ πρωινήν τινα σημαίνοντες ἐδωδὴν ἢ τροφήν , ᾗ χρῶνται πρὶν ἐνδεεῖς γενέσθαι . καὶ μὴν ἵνʼ ἀφῶ τὰ στρώματα ἔφη τὸν οἶνον , τὸ μέλι , τοὔλαιον , τὸ γεύσασθαι , τὸ προπιεῖν , ἕτερα πάμπολλα τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασι καταφανῶς χρώμενα · τίς οὐκ ἂν εἴποι ἐπὶ κῶμον Ἑλληνικῶς κωμισσᾶτον λέγεσθαι , καὶ τὸ κεράσαι μισκῆραι καθʼ Ὅμηρον , ἡ δʼ αὖτʼ ἐν κρητῆρι μελίφρονα οἶνον ἔμισγε καί μῆνσαν μὲν τὴν τράπεζαν ἀπὸ τῆς · ἐν μέσῳ θέσεως , πᾶνεμ δὲ τὸν ἄρτον ὡς ἀνιέντα τὴν πεῖναν τὸν δὲ στέφανον κορῶναν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς , ὡς Ὅμηρος τὸ κράνος εἴκασέ που στεφάνῃ · τὸ δὲ καῖρε δέρε , καί δέντης τοὺς ὀδόντας , καί λάβρα τὰ χείλη ἀπὸ τοῦ λαμβάνειν τὴν βορὰν διʼ αὐτῶν ; ἢ καὶ τούτων οὖν ἀκουστέον ἀγελαστὶ λεγομένων , ἢ μηδʼ ἐκείνοις εὐκόπως οὕτως διὰ τῶν ὀνομάτων ὥσπερ τριγχίων τὰ μὲν ἐκκόπτουσι μέρη τὰ δὲ καθαιροῦσι παραδύσεις διδῶμεν .
Lemmas: ὑβριστής δέ εἰμί καί φιλόγελως φύσις ὁ ἀδελφός ἐγώ Λαμπρίας φημί μυρίος ὁ Ῥωμαῖος δείκνυμι οἰκεῖος ὁ Ἑλληνικός ὄνομα , τοσοῦτος ἄδεια ὁ φλυαρέω δίδωμι . ὁ μέν γάρ δεῖπνον φημί κοινός διά ὁ κοινωνία καλέω · κατά ἑαυτοῦ γάρ ἀριστάω ἐπιεικής ὁ πάλαι Ῥωμαῖος συνδειπνέω ὁ φίλος . ὁ δέ ἄριστον καλέω πράνδιον ἀπό ὁ ὥρα · ἔνδιος γάρ ὁ δειλινός , καί ὁ μετά ἄριστον ἀνάπαυσις ἐνδιάζω · ἤ πρωϊνός τις σημαίνω ἐδωδή ἤ τροφή , ὅς χράω πρίν ἐνδεής γίγνομαι . καί μήν ἵνα ἀφίημι ὁ στρῶμα φημί ὁ οἶνος , ὁ μέλι , ἔλαιον , ὁ γεύω , ὁ προπίνω , ἕτερος πάμπολυς ὁ αὐτός ὄνομα καταφανής χράω · τίς οὐ ἄν λέγω ἐπί κῶμος Ἑλληνικός κωμισσᾶτος λέγω , καί ὁ κεράννυμι μισκῆρος κατά Ὅμηρος , ὁ δέ αὖτε ἐν κρατήρ μελίφρων οἶνος μείγνυμι καί μῆνσα μέν ὁ τράπεζα ἀπό ὁ · ἐν μέσος θέσις , πάνεμος δέ ὁ ἄρτος ὡς ἀνίημι ὁ πεῖνα ὁ δέ στέφανος κορῶνα ἀπό ὁ κεφαλή , ὡς Ὅμηρος ὁ κράνος εἰκάζω που στεφάνη · ὁ δέ καῖρος δέρω , καί δέντη ὁ ὀδούς , καί λάβρος ὁ χεῖλος ἀπό ὁ λαμβάνω ὁ βορά διό αὐτός ; ἤ καί οὗτος οὖν ἀκούω ἀγελαστί λέγω , ἤ μηδέ ἐκεῖνος εὔκοπος οὕτως διά ὁ ὄνομα ὥσπερ τριγ́χιον ὁ μέν ἐκκόπτω μέρος ὁ δέ καθαιρέω παράδυσις δίδωμι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.7.1
Σύλλας ὁ Καρχηδόνιος εἰς Ῥώμην ἀφικομένῳ μοι διὰ χρόνου τὸ ὑποδεκτικόν , ὡς Ῥωμαῖοι καλοῦσι , καταγγείλας δεῖπνον ἄλλους τε τῶν ἑταίρων παρέλαβεν οὐ πολλοὺς καὶ Μοδεράτου τινὰ τοῦ Πυθαγορικοῦ μαθητήν , ὄνομα Λεύκιον , ἀπὸ Τυρρηνίας . οὗτος οὖν ὁρῶν Φιλῖνον τὸν ἡμέτερον ἐμψύχων ἀπεχόμενον , οἷον εἰκός , εἰς τοὺς Πυθαγόρου λόγους προήχθη · καὶ Τυρρηνὸν ἀπέφηνεν , οὐ πατρόθεν , ὥσπερ ἕτεροί τινες , ἀλλʼ αὐτὸν ἐν Τυρρηνίᾳ καὶ γεγονέναι καὶ τεθράφθαι καὶ πεπαιδεῦσθαι τὸν Πυθαγόραν ἰσχυριζόμενος οὐχ ἣκιστα τοῖς συμβόλοις , οἷόν ἐστι καὶ τὸ συνταράττειν ἀναστάντας ἐξ εὐνῆς τὰ στρώματα καὶ χύτρας τύπον ἀρθείσης ἐν σποδῷ μὴ ἀπολείπειν ἀλλὰ συγχεῖν , καὶ χελιδόνας οἰκίᾳ μὴ δέχεσθαι μηδὲ σάρον ὑπερβαίνειν μηδὲ ἑυνα γαμψώνυχον οἴκοι τρέφειν · ταῦτα γὰρ ἔφη τῶν Πυθαγορικῶν λεγόντων καὶ γραφόντων , μόνους ἔργῳ Τυρρηνοὺς ἐξευλαβεῖσθαι καὶ φυλάττειν .
Lemmas: Σύλλας ὁ Καρχηδόνιος εἰς Ῥώμη ἀφικνέομαι ἐγώ διά χρόνος ὁ ὑποδεκτικός , ὡς Ῥωμαῖος καλέω , καταγγέλλω δεῖπνον ἄλλος τε ὁ ἑταῖρος παραλαμβάνω οὐ πολύς καί Μοδέρατος τις ὁ Πυθαγορικός μαθητής , ὄνομα Λεύκιος , ἀπό Τυρρηνία . οὗτος οὖν ὁράω Φιλῖνος ὁ ἡμέτερος ἔμψυχος ἀπέχω , οἷος ἔοικα , εἰς ὁ Πυθαγόρας λόγος προάγω · καί Τυρρηνός ἀποφαίνω , οὐ πατρόθεν , ὥσπερ ἕτερος τις , ἀλλά αὐτός ἐν Τυρρηνία καί γίγνομαι καί τρέφω καί παιδεύω ὁ Πυθαγόρας ἰσχυρίζομαι οὐ ἦκα ὁ σύμβολον , οἷος εἰμί καί ὁ συνταράσσω ἀνίστημι ἐκ εὐνή ὁ στρῶμα καί χύτρα τύπος ἀείρω ἐν σποδός μή ἀπολείπω ἀλλά συγχέω , καί χελιδών οἰκία μή δέχομαι μηδέ σάρον ὑπερβαίνω μηδέ εὐνή γαμψώνυχος οἴκοι τρέφω · οὗτος γάρ φημί ὁ Πυθαγορικός λέγω καί γράφω , μόνος ἔργον Τυρρηνός ἐξευλαβέομαι καί φυλάσσω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.7.2
λεχθέντων δὲ τούτων ὑπὸ τοῦ Λευκίου , μάλιστα τὸ τῶν χελιδόνων ἀτοπίαν ἔχειν ἐδόκει , ζῷον ἀσινὲς καὶ φιλάνθρωπον εἴργεσθαι τοῖς γαμψωνύχοις ὁμοίως , ἀγριωτάτοις οὖσι καὶ φονικωτάτοις καὶ γὰρ ᾧ μόνῳ τινὲς τῶν παλαιῶν ᾤοντο λύειν τὸ σύμβολον , ὡς πρὸς τοὺς διαβόλους καὶ ψιθύρους τῶν συνήθων ᾐνιγμένον , οὐδʼ αὐτὸς ὁ Λεύκιος ἐδοκίμαζεν · ψιθυρισμοῦ μὲν γὰρ ἥκιστα χελιδόνι μέτεστι , λαλιᾶς δὲ καὶ πολυφωνίας οὐ μᾶλλον ἢ κίτταις καὶ πέρδιξι καὶ ἀλεκτορίσιν . ἆρʼ οὖν ὁ Σύλλας ἔφη διὰ τὸν μῦθον τὸν περὶ τὴν παιδοφονίαν ἀφοσιοῦνται τὰς χελιδόνας , ἄπωθεν ἡμᾶς πρὸς ἐκεῖνα τὰ πάθη διαβάλλοντες , ἐξ ὧν τὸν Τηρέα καὶ τὰς γυναῖκας τὰ μὲν δρᾶσαι τὰ δὲ παθεῖν ἄθεσμα καὶ σχέτλια λέγουσι , καὶ μέχρι νῦν Δαυλίδας ὀνομάζουσι τὰς ὄρνιθας ; Γοργίας δʼ ὁ σοφιστής , χελιδόνος ἀφείσης ἐπʼ αὐτὸν ἀπόπατον , ἀναβλέψας πρὸς αὐτήν οὐ καλὰ ταῦτʼ εἶπεν ὦ Φιλομήλα ἢ καὶ τοῦτο κενόν ἐστι ; τὴν γὰρ ἀηδόνα , ταῖς αὐταῖς τραγῳδίαις ἔνοχον οὖσαν , οὐκ ἀπείργουσιν οὐδὲ ξενηλατοῦσιν
Lemmas: λέγω δέ οὗτος ὑπό ὁ Λεύκιος , μάλα ὁ ὁ χελιδών ἀτοπία ἔχω δοκέω , ζῷον ἀσινής καί φιλάνθρωπος ἔργω ὁ γαμψώνυχος ὅμοιος , ἄγριος εἰμί καί φονικός καί γάρ ὅς μόνος τις ὁ παλαιός οἴομαι λύω ὁ σύμβολον , ὡς πρός ὁ διάβολος καί ψίθυρος ὁ συνήθης αἰνίσσομαι , οὐδέ αὐτός ὁ Λεύκιος δοκιμάζω · ψιθυρισμός μέν γάρ ἦκα χελιδών μέτειμι , λαλιά δέ καί πολυφωνία οὐ μάλα ἤ κίσσα καί πέρδιξ καί ἀλεκτορίς . ἆρα οὖν ὁ Σύλλας φημί διά ὁ μῦθος ὁ περί ὁ παιδοφονία ἀφοσιόω ὁ χελιδών , ἄπωθεν ἐγώ πρός ἐκεῖνος ὁ πάθος διαβάλλω , ἐκ ὅς ὁ Τηρεύς καί ὁ γυνή ὁ μέν δράω ὁ δέ πάσχω ἄθεσμος καί σχέτλιος λέγω , καί μέχρι νῦν Δαυλίς ὀνομάζω ὁ ὄρνις ; Γοργίας δέ ὁ σοφιστής , χελιδών ἀφίημι ἐπί αὐτός ἀπόπατος , ἀναβλέπω πρός αὐτός οὐ καλός οὗτος λέγω ὦ Φιλομήλη ἤ καί οὗτος κενός εἰμί ; ὁ γάρ ἀηδών , ὁ αὐτός τραγῳδία ἔνοχος εἰμί , οὐ ἀπείργω οὐδέ ξενηλατέω
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.7.3
ἴσως ἔφην ἐγὼ καὶ ταῦτʼ ἔχει λόγον , ὦ Σύλλα . σκόπει δὲ μὴ πρῶτον μέν , ᾧ λόγῳ τὸ γαμψώνυχον οὐ προσίενται , τούτῳ καὶ ἡ χελιδὼν ἀδοξεῖ παρʼ αὐτοῖς · σαρκοφάγος γάρ ἐστι καὶ μάλιστα τοὺς τέττιγας , ἱεροὺς καὶ μουσικοὺς ὄντας , ἀποκτίννυσι καὶ σιτεῖται · καὶ πρόσγειος αὐτῆς ἡ πτῆσίς ἐστι , τὰ μικρὰ καὶ λεπτὰ τῶν ζῴων ἀγρευούσης , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης · ἔπειτα μόνη τῶν ὁμωροφίων ἀσύμβολος ἐνοικεῖ καὶ ἀτελὴς ἐνδιαιτᾶται . καίτοι ὅ γε πελαργὸς οὔτε σκέπης μετέχων οὔτʼ ἀλέας οὔτʼ ἀδείας τινὸς ἢ βοηθείας παρʼ ἡμῖν , ἐπίβαθρόν τι γῆς δίδωσι · τὰ γὰρ ἐπίβουλα καὶ πολέμια τῶν ἀνθρώπων , φρύνους καὶ ὄφεις , ἀναιρεῖ περιιών · ἡ δὲ πάντων τυχοῦσα τούτων , ὅταν ἐκθρέψῃ καὶ τελειώσῃ τοὺς νεοσσούς , ἄπεισιν ἀχάριστος γενομένη καὶ ἄπυστος . ὃ δὲ δεινότατόν ἐστι , μόνα τῶν συνοίκων μυῖα καὶ χελιδὼν οὐχ ἡμεροῦται πρὸς ἄνθρωπον οὐδʼ ἀνέχεται ψαῦσιν οὐδʼ ὁμιλίαν οὐδὲ κοινωνίαν ἔργου τινὸς ἢ παιδιᾶς , ἡ μὲν μυῖα φοβουμένη τῷ πάσχειν κακῶς καὶ διασοβεῖσθαι πολλάκις , ἡ δὲ χελιδὼν τῷ φύσει μισάνθρωπος εἶναι καὶ διʼ ἀπιστίαν ἀτιθάσευτος ἀεὶ καὶ ὕποπτος . εἴπερ οὖν δεῖ τὰ τοιαῦτα μὴ κατʼ εὐθυωρίαν , ἀλλʼ ἀνακλάσαντας ὥσπερ ἐμφάσεις ἑτέρων ἐν ἑτέροις θεωρεῖν , παράδειγμα τὰς χελιδόνας τοῦ ἀβεβαίου καὶ ἀχαρίστου θέμενος οὐκ ἐᾷ τοὺς ἕνεκα καιροῦ προσφερομένους καὶ ὑποδυομένους ποιεῖσθαι συνήθεις ἐπὶ πλέον , ἑστίας καὶ οἴκου καὶ τῶν ἁγιωτάτων μεταδιδόντας .
Lemmas: ἴσως φημί ἐγώ καί οὗτος ἔχω λόγος , ὦ Σύλλας . σκοπέω δέ μή πρῶτος μέν , ὅς λόγος ὁ γαμψώνυχος οὐ προσίημι , οὗτος καί ὁ χελιδών ἀδοξέω παρά αὐτός · σαρκοφάγος γάρ εἰμί καί μάλα ὁ τέττιξ , ἱερός καί μουσικός εἰμί , ἀποκτίννυμί καί σιτέω · καί πρόσγειος αὐτός ὁ πτῆσις εἰμί , ὁ μικρός καί λεπτός ὁ ζῷον ἀγρεύω , ὡς φημί Ἀριστοτέλης · ἔπειτα μόνος ὁ ὁμωρόφιος ἀσύμβολος ἐνοικέω καί ἀτελής ἐνδιαιτάομαι . καίτοι ὁ γε πελαργός οὔτε σκέπη μετέχω οὔτε ἀλέα οὔτε ἄδεια τις ἤ βοήθεια παρά ἐγώ , ἐπίβαθρον τις γῆ δίδωμι · ὁ γάρ ἐπίβουλος καί πολέμιος ὁ ἄνθρωπος , φρῦνος καί ὄφις , ἀναιρέω περιέρχομαι · ὁ δέ πᾶς τυγχάνω οὗτος , ὅταν ἐκτρέφω καί τελειόω ὁ νεοσσός , ἄπειμι ἀχάριστος γίγνομαι καί ἄπυστος . ὅς δέ δεινός εἰμί , μόνος ὁ σύνοικος μυῖα καί χελιδών οὐ ἡμερόω πρός ἄνθρωπος οὐδέ ἀνέχω ψαῦσις οὐδέ ὁμιλία οὐδέ κοινωνία ἔργον τις ἤ παιδιά , ὁ μέν μυῖα φοβέω ὁ πάσχω κακός καί διασοβέω πολλάκις , ὁ δέ χελιδών ὁ φύσις μισάνθρωπος εἰμί καί διά ἀπιστία ἀτιθάσευτος ἀεί καί ὕποπτος . εἴπερ οὖν δέω ὁ τοιοῦτος μή κατά εὐθυωρία , ἀλλά ἀνακλάω ὥσπερ ἔμφασις ἕτερος ἐν ἕτερος θεωρέω , παράδειγμα ὁ χελιδών ὁ ἀβέβαιος καί ἀχάριστος τίθημι οὐ ἐάω ὁ ἕνεκα καιρός προσφέρω καί ὑποδύω ποιέω συνήθης ἐπί πολύς , ἑστία καί οἶκος καί ὁ ἅγιος μεταδίδωμι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.7.4
ταῦτʼ εἰπὼν ἐγώ μοι δοκῶ ποιῆσαι λόγων ἄδειαν · εὐθαρσῶς γὰρ ἤδη τοῖς ἄλλοις συμβόλοις προσῆγον , ἠθικὰς ἐπιεικῶς ποιούμενοι τὰς λύσεις αὐτῶν . τῆς μὲν γὰρ χύτρας τὸν τύπον ἔφη Φιλῖνος ἀφανίζειν αὐτούς , διδάσκοντας ὅτι δεῖ μηδὲν ὀργῆς ἔνδηλον ἀπολείπειν ἴχνος , ἀλλʼ ὅταν ἀναζέσασα παύσηται καὶ καταστῇ , πᾶσαν ἐξαληλίφθαι μνησικακίαν . ἡ δὲ τῶν στρωμάτων συντάραξις ἐνίοις μὲν ἐδόκει μηθὲν ἔχειν ἀποκεκρυμμένον , ἀλλʼ αὐτόθεν φαίνεσθαι τὸ μὴ πρέπον , ἀνδρὶ συγκεκοιμημένης γαμετῆς , χώραν ὁρᾶσθαι καὶ τύπον ὥσπερ ἐκμαγεῖον ἀπολειπόμενον . ὁ δὲ Σύλλας μᾶλλον εἴκαζε κοιμήσεως μεθημερινῆς ἀποτροπὴν εἶναι τὸ σύμβολον , ἀναιρουμένης ἕωθεν εὐθὺς τῆς πρὸς τὸν ὕπνον παρασκευῆς · ὡς νυκτὸς ἀναπαύεσθαι δεῖν , ἡμέρας δὲ πράττειν ἀναστάντας καὶ μὴ περιορᾶν οἷον ἴχνος πτώματος · οὐδὲν γὰρ ἀνδρὸς ὄφελος καθεύδοντος , ὥσπερ οὐδὲ τεθνηκότος . τούτοις δὲ συμμαρτυρεῖν ἐδόκει καὶ τὸ παρεγγυᾶν τοὺς Πυθαγορικοὺς τοῖς ἑταίροις μηδενὸς ; ἀφαιρεῖν βάρος , συνεπιτιθέναι δὲ καὶ συνεπιφορτίζειν , ὡς μηδεμίαν σχολὴν μηδὲ ῥᾳστώνην ἀποδεχομένους .
Lemmas: οὗτος λέγω ἐγώ ἐγώ δοκέω ποιέω λόγος ἄδεια · εὐθαρσής γάρ ἤδη ὁ ἄλλος σύμβολον προσάγω , ἠθικός ἐπιεικής ποιέω ὁ λύσις αὐτός . ὁ μέν γάρ χύτρα ὁ τύπος φημί Φιλῖνος ἀφανίζω αὐτός , διδάσκω ὅτι δέω μηδείς ὀργή ἔνδηλος ἀπολείπω ἴχνος , ἀλλά ὅταν ἀναζέω παύω καί καθίστημι , πᾶς ἐξαλείφω μνησικακία . ὁ δέ ὁ στρῶμα συντάραξις ἔνιοι μέν δοκέω μηδείς ἔχω ἀποκρύπτω , ἀλλά αὐτόθεν φαίνω ὁ μή πρέπω , ἀνήρ συγκοιμάομαι γαμετή , χώρα ὁράω καί τύπος ὥσπερ ἐκμαγεῖον ἀπολείπω . ὁ δέ Σύλλας μάλα εἰκάζω κοίμησις μεθημερινός ἀποτροπή εἰμί ὁ σύμβολον , ἀναιρέω ἕωθεν εὐθύς ὁ πρός ὁ ὕπνος παρασκευή · ὡς νύξ ἀναπαύω δέω , ἡμέρα δέ πράσσω ἀνίστημι καί μή περιοράω οἷος ἴχνος πτῶμα · οὐδείς γάρ ἀνήρ ὄφελος καθεύδω , ὥσπερ οὐδέ θνῄσκω . οὗτος δέ συμμαρτυρέω δοκέω καί ὁ παρεγγυάω ὁ Πυθαγορικός ὁ ἑταῖρος μηδείς ; ἀφαιρέω βάρος , συνεπιτίθημι δέ καί συνεπιφορτίζω , ὡς μηδείς σχολή μηδέ ῥᾳστώνη ἀποδέχομαι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.8.1
ἐπεὶ δὲ τούτων λεγομένων ὁ Λεύκιος οὔτε ψέγων οὔτʼ ἐπαινῶν , ἀλλʼ ἡσυχίαν ἄγων , σιγῇ δὲ καὶ καθʼ ἑαυτὸν ὁρῶν ἤκουεν , ὀνομαστὶ καλέσας τὸν Σύλλαν ὁ Ἐμπεδοκλῆς Λεύκιος εἶπεν ὁ ἑταῖρος εἰ μὲν ἄχθεται τοῖς λεγομένοις , ὥρα πεπαῦσθαι καὶ ἡμᾶς · εἰ δὲ ταῦτα τῶν ὑπὸ τὴν ἐχεμυθίαν ἐστίν , ἀλλʼ ἐκεῖνό γε δοκῶ μήτʼ ἄρρητον εἶναι μήτʼ ἀνέξοιστον πρὸς ἑτέρους , ὅτι δὴ μάλιστα τῶν ἰχθύων ἀπείχοντο · καὶ γὰρ ἱστορεῖται τοῦτο περὶ τῶν παλαιῶν Πυθαγορικῶν καὶ τοῦ καθʼ ἡμᾶς Ἀλεξικράτους ἐνέτυχον μαθηταῖς , ἄλλα μὲν ἔστιν ὅτε μετρίως προσφερομένοις καὶ νὴ Δία θύουσιν , ἰχθύος δὲ μὴ γεύσασθαι τὸ παράπαν ὑπομένουσιν . ἣν δὲ Τυνδάρης ὁ Λακεδαιμόνιος αἰτίαν ἔλεγε δὲ τῆς ἐχεμυθίας τοῦτο γέρας εἶναι , τοὺς ἰχθῦς καλεῖν ἔλλοπας , οἷον ἰλλομένην τὴν ὄπα καὶ καθειργομένην ἔχοντας · καὶ τὸν ὁμώνυμον ἐμοὶ τῷ παυσαμένῳ Πυθαγορικῶς περαίνειν τὰ δόγματα στέγουσαι φρενὸς ἀλλʼ ὅπερ ἐλάσσω , καὶ ὅλως θεῖον ἡγεῖσθαι τὴν σιωπὴν τοὺς ἄνδρας , ἅτε δὴ καὶ τῶν θεῶν ἔργοις καὶ πράγμασιν ἄνευ φωνῆς ἐπιδεικνυμένων ἃ βούλονται τοῖς ξυνετοῖς .
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος λέγω ὁ Λεύκιος οὔτε ψέγω οὔτε ἐπαινέω , ἀλλά ἡσυχία ἄγω , σιγή δέ καί κατά ἑαυτοῦ ὁράω ἀκούω , ὀνομαστί καλέω ὁ Σύλλας ὁ Ἐμπεδοκλῆς Λεύκιος λέγω ὁ ἑταῖρος εἰ μέν ἄχθομαι ὁ λέγω , ὁράω παύω καί ἐγώ · εἰ δέ οὗτος ὁ ὑπό ὁ ἐχεμυθία εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος γε δοκέω μήτε ἄρρητος εἰμί μήτε ἀνέξοιστος πρός ἕτερος , ὅτι δή μάλα ὁ ἰχθῦς ἀπέχω · καί γάρ ἱστορέω οὗτος περί ὁ παλαιός Πυθαγορικός καί ὁ κατά ἐγώ Ἀλεξικράτης ἐντυγχάνω μαθητής , ἄλλος μέν εἰμί ὅτε μέτριος προσφέρω καί νή Ζεύς θύω , ἰχθῦς δέ μή γεύω ὁ παράπαν ὑπομένω . ὅς δέ Τυνδάρης ὁ Λακεδαιμόνιος αἰτία λέγω δέ ὁ ἐχεμυθία οὗτος γέρας εἰμί , ὁ ἰχθῦς καλέω ἔλλοψ , οἷος εἴλω ὁ ὄψ καί κατείργω ἔχω · καί ὁ ὁμώνυμος ἐγώ ὁ παύω Πυθαγορικός περαίνω ὁ δόγμα στέγω φρήν ἀλλά ὅς μικρός , καί ὅλος θεῖος ἡγέομαι ὁ σιωπή ὁ ἀνήρ , ἅτε δή καί ὁ θεός ἔργον καί πρᾶγμα ἄνευ φωνή ἐπιδείκνυμι ὅς βούλομαι ὁ συνετός .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.8.4
ὑπολαβὼν δʼ ὁ Νέστωρ τῶν δʼ ἐμῶν ἔφη πολιτῶν ὥσπερ Μεγαρέων οὐδεὶς λόγος · καίτοι πολλάκις ἀκήκοας ἐμοῦ λέγοντος , ὅτι ἀεὶ οἱ τοῦ Ποσειδῶνος ἱερεῖς , οὓς ἱερομνήμονας καλοῦμεν , ἰχθῦς οὐκ ἐσθίουσιν ὁ γὰρ θεὸς λέγεται φυτάλμιος . οἱ δʼ ἀφʼ Ἕλληνος τοῦ παλαιοῦ καὶ πατρογενίῳ Ποσειδῶνι θύουσιν , ἐκ τῆς ὑγρᾶς τὸν ἄνθρωπον οὐσίας φῦναι δοξάζοντες , ὡς καὶ Σύροι · διὸ καὶ σέβονται τὸν ἰχθῦν , ὡς ὁμογενῆ καὶ σύντροφον , ἐπιεικέστερον Ἀναξιμάνδρου φιλοσοφοῦντες · οὐ γὰρ ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐκεῖνος ἰχθῦς καὶ ἀνθρώπους , ἀλλʼ ἐν ἰχθύσιν ἐγγενέσθαι τὸ πρῶτον ἀνθρώπους ἀποφαίνεται , καὶ τραφέντας ὥσπερ οἱ γαλεοὶ καὶ γενομένους ἱκανοὺς ἑαυτοῖς βοηθεῖν ἐκβῆναι τηνικαῦτα καὶ γῆς λαβέσθαι . καθάπερ οὖν τὸ πῦρ τὴν ὕλην , ἐξ ἧς ἀνήφθη , μητέρα καὶ πατέρʼ οὖσαν , ἢσθιεν , ὡς ὁ τὸν Κήυκος γάμον εἰς τὰ Ἡσιόδου παρεμβαλὼν εἴρηκεν οὕτως ὁ Ἀναξίμανδρος τῶν ἀνθρώπων πατέρα καὶ μητέρα κοινὸν ἀποφήνας τὸν ἰχθῦν διέβαλεν πρὸς τὴν βρῶσιν .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ ὁ Νέστωρ ὁ δέ ἐμός φημί πολίτης ὥσπερ Μεγαρεύς οὐδείς λόγος · καίτοι πολλάκις ἀκούω ἐγώ λέγω , ὅτι ἀεί ὁ ὁ Ποσειδῶν ἱερεύς , ὅς ἱερομνήμων καλέω , ἰχθῦς οὐ ἐσθίω ὁ γάρ θεός λέγω φυτάλμιος . ὁ δέ ἀπό Ἕλλην ὁ παλαιός καί πατρογενίῳ Ποσειδῶν θύω , ἐκ ὁ ὑγρός ὁ ἄνθρωπος οὐσία φύω δοξάζω , ὡς καί Σύρος · διό καί σέβω ὁ ἰχθῦς , ὡς ὁμογενής καί σύντροφος , ἐπιεικής Ἀναξίμανδρος φιλοσοφέω · οὐ γάρ ἐν ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἰχθῦς καί ἄνθρωπος , ἀλλά ἐν ἰχθῦς ἐγγίγνομαι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἀποφαίνω , καί τρέφω ὥσπερ ὁ γαλεός καί γίγνομαι ἱκανός ἑαυτοῦ βοηθέω ἐκβαίνω τηνικαῦτα καί γῆ λαμβάνω . καθά οὖν ὁ πῦρ ὁ ὕλη , ἐκ ὅς ἀνάπτω , μήτηρ καί πατήρ εἰμί , ἐσθίω , ὡς ὁ ὁ Κῆϋξ γάμος εἰς ὁ Ἡσίοδος παρεμβάλλω λέγω οὕτως ὁ Ἀναξίμανδρος ὁ ἄνθρωπος πατήρ καί μήτηρ κοινός ἀποφαίνω ὁ ἰχθῦς διαβάλλω πρός ὁ βρῶσις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.9.1
φίλων ὁ ἰατρὸς διεβεβαιοῦτο τὴν καλουμένην ἐλεφαντίασιν οὐ πρὸ πολλοῦ πάνυ χρόνου γνώριμον γεγονέναι · μηδένα γὰρ τῶν παλαιῶν ἰατρῶν τοῦ πάθους τούτου πεποιῆσθαι λόγον , εἰς ἕτερα μικρὰ καὶ γλίσχρα καὶ δυσθεώρητα τοῖς πολλοῖς ἐνταθέντας . ἐγὼ δὲ καὶ μάρτυν αὐτῷ παρεῖχον ἐκ φιλοσοφίας Ἀθηνόδωρον , ἐν τῷ προτέρῳ τῶν Ἐπιδημιῶν ἱστοροῦντα πρῶτον ἐν τοῖς κατʼ Ἀσκληπιάδην χρόνοις οὐ μόνον τὴν ἐλεφαντίασιν ἀλλὰ καὶ τὸν ὑδροφόβαν ἐκφανῆ γενέσθαι . θαυμάζοντες οὖν οἱ παρόντες , εἰ νέα πάθη τότε πρῶτον ἔσχεν ἐν τῇ φύσει γένεσιν καὶ σύστασιν , οὐχ ἧττον ᾤοντο θαυμάσιον εἶναι τὸ λαθεῖν τηλικαῦτα συμπτώματα χρόνον τοσοῦτον · ἐρρύησαν δέ πως μᾶλλον οἱ πλείους ἐπὶ τὸ δεύτερον ὡς ἀνθρώπινον μᾶλλον · ἥκιστα τὴν φύσιν ἔν γε τούτοις φιλόκαινον εἶναι καὶ νέων πραγμάτων ὥσπερ ἐν πόλει τῷ , σώματι δημιουργὸν ἀξιοῦντες .
Lemmas: φίλος ὁ ἰατρός διαβεβαιόομαι ὁ καλέω ἐλεφαντίασις οὐ πρό πολύς πάνυ χρόνος γνώριμος γίγνομαι · μηδείς γάρ ὁ παλαιός ἰατρός ὁ πάθος οὗτος ποιέω λόγος , εἰς ἕτερος μικρός καί γλίσχρος καί δυσθεώρητος ὁ πολύς ἐντείνω . ἐγώ δέ καί μάρτυς αὐτός παρέχω ἐκ φιλοσοφία Ἀθηνόδωρος , ἐν ὁ πρότερος ὁ Ἐπιδήμιος ἱστορέω πρῶτος ἐν ὁ κατά Ἀσκληπιάδης χρόνος οὐ μόνος ὁ ἐλεφαντίασις ἀλλά καί ὁ ὑδροφόβας ἐκφανής γίγνομαι . θαυμάζω οὖν ὁ πάρειμι , εἰ νέος πάθος τότε πρῶτος ἔχω ἐν ὁ φύσις γένεσις καί σύστασις , οὐ ἥσσων οἴομαι θαυμάσιος εἰμί ὁ λανθάνω τηλικοῦτος σύμπτωμα χρόνος τοσοῦτος · ῥέω δέ πως μάλα ὁ πολύς ἐπί ὁ δεύτερος ὡς ἀνθρώπινος μάλα · ἦκα ὁ φύσις ἐν γε οὗτος φιλόκαινος εἰμί καί νέος πρᾶγμα ὥσπερ ἐν πόλις ὁ , σῶμα δημιουργός ἀξιόω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.10.1
προβλήμασιν Ἀριστοτέλους φυσικοῖς ἐντυγχάνων Φλῶρος εἰς Θερμοπύλας κομισθεῖσιν αὐτός τε πολλῶν ἀποριῶν , ὅπερ εἰώθασι πάσχειν ἐπιεικῶς αἱ φιλόσοφοι φύσεις , ὑπεπίμπλατο καὶ τοῖς ἑταίροις μετεδίδου , μαρτυρῶν αὐτῷ τῷ Ἀριστοτέλει λέγοντι τὴν πολυμάθειαν πολλὰς ἀποριῶν ἀρχὰς ποιεῖν . τὰ μὲν οὖν ἄλλα μεθʼ ἡμέραν οὐκ ἄχαριν ἡμῖν ἐν τοῖς περιπάτοις διατριβὴν παρέσχε · τὸ δὲ λεγόμενον περὶ τῶν ἐνυπνίων , ὡς ἐστιν ἀβέβαια καὶ ψευδῆ μάλιστα περὶ τοὺς φυλλοχόους ; μῆνας , οὐκ οἶδʼ ὅπως , ἑτέροις λόγοις πραγματευσαμένου τοῦ Φαβωρίνου μετὰ τὸ δεῖπνον , ἀνέκυψε . τοῖς μὲν οὖν σοῖς ἑταίροις ἐμοῖς δʼ υἱοῖς ἐδόκει λελυκέναι τὴν ἀπορίαν Ἀριστοτέλης · καὶ οὐδὲν ᾤοντο δεῖν ζητεῖν οὐδὲ λέγειν ἀλλʼ ἢ τοὺς καρπούς , ὥσπερ ἐκεῖνος , αἰτιᾶσθαι . νέοι γὰρ ὄντες ἔτι καὶ σφριγῶντες πολὺ πνεῦμα γεννῶσιν ἐν τῷ σώματι καὶ ταραχῶδες οὐ γὰρ τὸν οἶνον εἰκός ἐστι μόνον ζεῖν καὶ ἀγανακτεῖν , οὐδὲ τοὔλαιον ἂν ᾗ νεουργὸν ἐν τοῖς λύχνοις ψόφον ἐμποιεῖν , ἀποκυματιζούσης τὸ πνεῦμα τῆς θερμότητος · ἀλλὰ καὶ τὰ σιτία τὰ πρόσφατα καὶ τὴν ὀπώραν ἅπασαν ὁρῶμεν ἐντεταμένην καὶ οἰδοῦσαν , ἄχρι ἂν ἀποπνεύσῃ τὸ φυσῶδες καὶ ἄπεπτον . ὅτι δʼ ἐστὶ τῶν βρωμάτων ἔνια δυσόνειρα καὶ ταρακτικὰ τῶν καθʼ ὕπνον ὄψεων , μαρτυρίοις ἐχρῶντο τοῖς τε κυάμοις καὶ τῇ κεφαλῇ τοῦ πολύποδος , ὧν ἀπέχεσθαι κελεύουσι τοὺς δεομένους τῆς διὰ τῶν ὀνείρων μαντικῆς
Lemmas: πρόβλημα Ἀριστοτέλης φυσικός ἐντυγχάνω Φλῶρος εἰς Θερμοπύλαι κομίζω αὐτός τε πολύς ἀπορία , ὅς εἴωθα πάσχω ἐπιεικής ὁ φιλόσοφος φύσις , ὑποπίμπλημι καί ὁ ἑταῖρος μεταδίδωμι , μαρτυρέω αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης λέγω ὁ πολυμάθεια πολύς ἀπορία ἀρχή ποιέω . ὁ μέν οὖν ἄλλος μετά ἡμέρα οὐ ἄχαρις ἐγώ ἐν ὁ περίπατος διατριβή παρέχω · ὁ δέ λέγω περί ὁ ἐνύπνιον , ὡς εἰμί ἀβέβαιος καί ψευδής μάλα περί ὁ φυλλοχόος ; μείς , οὐ οἶδα ὅπως , ἕτερος λόγος πραγματεύομαι ὁ Φαβωρῖνος μετά ὁ δεῖπνον , ἀνακύπτω . ὁ μέν οὖν σός ἑταῖρος ἐμός δέ υἱός δοκέω λύω ὁ ἀπορία Ἀριστοτέλης · καί οὐδείς οἴομαι δέω ζητέω οὐδέ λέγω ἀλλά ἤ ὁ καρπός , ὥσπερ ἐκεῖνος , αἰτιάομαι . νέος γάρ εἰμί ἔτι καί σφριγάω πολύς πνεῦμα γεννάω ἐν ὁ σῶμα καί ταραχώδης οὐ γάρ ὁ οἶνος ἔοικα εἰμί μόνος ζέω καί ἀγανακτέω , οὐδέ ἔλαιον ἐάν εἰμί νεουργός ἐν ὁ λύχνος ψόφος ἐμποιέω , ἀποκυματίζω ὁ πνεῦμα ὁ θερμότης · ἀλλά καί ὁ σιτίον ὁ πρόσφατος καί ὁ ὀπώρα ἅπας ὁράω ἐντείνω καί οἰδέω , ἄχρι ἄν ἀποπνέω ὁ φυσώδης καί ἄπεπτος . ὅτι δέ εἰμί ὁ βρῶμα ἔνιοι δυσόνειρος καί ταρακτικός ὁ κατά ὕπνος ὄψις , μαρτύριον χράω ὁ τε κύαμος καί ὁ κεφαλή ὁ πολύπους , ὅς ἀπέχω κελεύω ὁ δέω ὁ διά ὁ ὄνειρος μαντικός
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.10.2
ὁ δὲ Φαβωρῖνος αὐτὸς τὰ μὲν ἄλλα δαιμονιώτατος Ἀριστοτέλους ἐραστής ἐστι καὶ τῷ Περιπάτῳ νέμει μερίδα τοῦ πιθανοῦ πλείστην · τότε μέντοι λόγον τινὰ τοῦ Δημοκρίτου παλαιὸν ὥσπερ ἐκ καπνοῦ καθελὼν ἠμαυρωμένον οἷος ἦν ἐκκαθαίρειν καὶ διαλαμπρύνειν · ὑποθέμενος τοῦτο δὴ τοὐπιδήμιον , ὅ φησι Δημόκριτος , ἐγκαταβυσσοῦσθαι τὰ εἴδωλα διὰ τῶν πόρων εἰς τὰ σώματα καὶ ποιεῖν τὰς κατὰ τὸν ὕπνον ὄψεις ἐπαναφερόμενα · φοιτᾶν δὲ ταῦτα πανταχόθεν ἀπιόντα καὶ σκευῶν καὶ ἱματίων καὶ φυτῶν μάλιστα δὲ ζῴων ὑπὸ σάλου πολλοῦ καὶ θερμότητος οὐ μόνον ἔχοντα μορφοειδεῖς τοῦ σώματος ἐκμεμαγμένας ὁμοιότητας ὡς Ἐπίκουρος οἴεται μέχρι τούτου Δημοκρίτῳ συνεπόμενος , ἐνταῦθα δὲ προλιπὼν τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ ψυχὴν κινημάτων καὶ βουλευμάτων ἑκάστῳ καὶ ἠθῶν καὶ παθῶν ἐμφάσεις ἀναλαμβάνοντα συνεφέλκεσθαι , καὶ προσπίπτοντα μετὰ τούτων ὥσπερ ἔμψυχα φράζειν καὶ διαγγέλλειν τοῖς ὑποδεχομένοις τὰς τῶν μεθιέντων αὐτὰ δόξας καὶ διαλογισμοὺς καὶ ὁρμάς , ὅταν ἐνάρθρους καὶ ἀσυγχύτους φυλάττοντα προσμίξῃ τὰς εἰκόνας . τοῦτο δὲ μάλιστα ποιεῖ διʼ ἀέρος λείου τῆς φορᾶς αὐτοῖς γιγνομένης ἀκωλύτου καὶ ταχείας . ὁ δὲ φθινοπωρινός , ἐν ᾧ φυλλοχοεῖ τὰ δένδρα , πολλὴν ἀνωμαλίαν ἔχων καὶ τραχύτητα , διαστρέφει καὶ παρατρέπει πολλαχῆ τὰ εἴδωλα καὶ τὸ ἐναργὲς αὐτῶν ἐξίτηλον καὶ ἀσθενὲς ποιεῖ τῇ βραδυτῆτι τῆς πορείας ἀμαυρούμενον , ὥσπερ αὖ πάλιν πρὸς ὀργώντων καὶ διακαομένων ἐκθρώσκοντα πολλὰ καὶ ταχὺ κομιζόμενα τὰς ἐμφάσεις νεαρὰς καὶ σημαντικὰς ἀποδίδωσιν .
Lemmas: ὁ δέ Φαβωρῖνος αὐτός ὁ μέν ἄλλος δαιμόνιος Ἀριστοτέλης ἐραστής εἰμί καί ὁ Περίπατος νέμω μερίς ὁ πιθανός πολύς · τότε μέντοι λόγος τις ὁ Δημόκριτος παλαιός ὥσπερ ἐκ καπνός καθαιρέω ἀμαυρόω οἷος εἰμί ἐκκαθαίρω καί διαλαμπρύνω · ὑποτίθημι οὗτος δή ἐπιδήμιος , ὅς φημί Δημόκριτος , ἐγκαταβυσσόομαι ὁ εἴδωλον διά ὁ πόρος εἰς ὁ σῶμα καί ποιέω ὁ κατά ὁ ὕπνος ὄψις ἐπαναφέρω · φοιτάω δέ οὗτος πανταχόθεν ἀπέρχομαι καί σκεῦος καί ἱμάτιον καί φυτόν μάλα δέ ζῷον ὑπό σάλος πολύς καί θερμότης οὐ μόνος ἔχω μορφοειδής ὁ σῶμα ἐκμάσσω ὁμοιότης ὡς Ἐπίκουρος οἴομαι μέχρι οὗτος Δημόκριτος συνέπομαι , ἐνταῦθα δέ προλείπω ὁ λόγος , ἀλλά καί ὁ κατά ψυχή κίνημα καί βούλευμα ἕκαστος καί ἦθος καί πάθος ἔμφασις ἀναλαμβάνω συνεφέλκω , καί προσπίπτω μετά οὗτος ὥσπερ ἔμψυχος φράζω καί διαγγέλλω ὁ ὑποδέχομαι ὁ ὁ μεθίημι αὐτός δόξα καί διαλογισμός καί ὁρμή , ὅταν ἔναρθρος καί ἀσύγχυτος φυλάσσω προσμείγνυμι ὁ εἰκών . οὗτος δέ μάλα ποιέω διά ἀήρ λεῖος ὁ φορά αὐτός γίγνομαι ἀκώλυτος καί ταχύς . ὁ δέ φθινοπωρινός , ἐν ὅς φυλλοχοέω ὁ δένδρον , πολύς ἀνωμαλία ἔχω καί τραχύτης , διαστρέφω καί παρατρέπω πολλαχῆ ὁ εἴδωλον καί ὁ ἐναργής αὐτός ἐξίτηλος καί ἀσθενής ποιέω ὁ βραδυτής ὁ πορεία ἀμαυρόω , ὥσπερ αὖ πάλιν πρός ὀργάω καί διακαίω ἐκθρῴσκω πολύς καί ταχύς κομίζω ὁ ἔμφασις νεαρός καί σημαντικός ἀποδίδωμι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.0.1
τὸ ἔνατον τῶν Συμποσιακῶν , ὦ Σόσσιε Σενεκίων , περιέχει λόγους τοὺς Ἀθήνησιν ἐν τοῖς Μουσείοις γενομένους καὶ μάλιστα τὴν ἐννεάδα ταῖς Μούσαις προσήκειν . ὁ δʼ ἀριθμὸς ; ἂν ὑπερβάλλῃ τὴν συνήθη δεκάδα τῶν ζητημάτων , οὐ θαυμαστέον ἔδει γὰρ πάντα ταῖς Μούσαις ἀποδοῦναι τὰ τῶν Μουσῶν καὶ μηδὲν ἀφελεῖν ὥσπερ ἀφʼ ἱερῶν , πλείονα καὶ καλλίονα τούτων ὀφείλοντας αὐταῖς .
Lemmas: ὁ ἔνατος ὁ Συμποσιακός , ὦ Σόσσιος Σενεκίων , περιέχω λόγος ὁ Ἀθήνησι ἐν ὁ Μουσεῖον γίγνομαι καί μάλα ὁ ἐννεάς ὁ Μοῦσα προσήκω . ὁ δέ ἀριθμός ; ἐάν ὑπερβάλλω ὁ συνήθης δεκάς ὁ ζήτημα , οὐ θαυμαστέος δέω γάρ πᾶς ὁ Μοῦσα ἀποδίδωμι ὁ ὁ Μοῦσα καί μηδείς ἀφαιρέω ὥσπερ ἀπό ἱερός , πολύς καί καλός οὗτος ὀφείλω αὐτός .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.1.1
Ἀμμώνιος Ἀθήνησι στρατηγῶν ἀπόδειξιν ἔλαβεν ἐν τῷ Διογενείῳ τῶν γράμματα , καὶ γεωμετρίαν καὶ τὰ ῥητορικὰ καὶ μουσικὴν μανθανόντων , καὶ τοὺς ; εὐδοκιμήσαντας τῶν διδασκάλων ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλεσε . παρῆσαν δὲ καὶ τῶν ἄλλων φιλολόγων συχνοὶ καὶ πάντες ἐπιεικῶς οἱ συνήθεις . ὁ μὲν οὖν Ἀχιλλεὺς μόνοις τῶν ἀγωνισαμένων τοῖς μονομαχήσασι δεῖπνον κατήγγειλε , βουλόμενος ; ὥς φασιν εἴ τις ἐν τοῖς ὅπλοις ὀργὴ πρὸς ἀλλήλους καὶ χαλεπότης γένοιτο , ταύτην ἀφεῖναι καὶ καταθέσθαι τοὺς ἄνδρας ἑστιάσεως κοινῆς καὶ τραπέζης μετασχόντας τῷ δʼ Ἀμμωνίῳ συνέβαινε τοὐναντίον ἀκμὴν γὰρ ἡ τῶν διδασκάλων ἅμιλλα καὶ φιλονεικία σφοδροτέραν ἔλαβεν ἐν ταῖς κύλιξι γενομένων · ἤδη δὲ καὶ προτάσεις καὶ προκλήσεις ἦσαν ἄκριτοι καὶ ἄτακτοι .
Lemmas: Ἀμμώνιος Ἀθήνησι στρατηγέω ἀπόδειξις λαμβάνω ἐν ὁ Διογένειον ὁ γράμμα , καί γεωμετρία καί ὁ ῥητορικός καί μουσική μανθάνω , καί ὁ ; εὐδοκιμέω ὁ διδάσκαλος ἐπί δεῖπνον καλέω . πάρειμι δέ καί ὁ ἄλλος φιλόλογος συχνός καί πᾶς ἐπιεικής ὁ συνήθης . ὁ μέν οὖν Ἀχιλλεύς μόνος ὁ ἀγωνίζομαι ὁ μονομαχέω δεῖπνον καταγγέλλω , βούλομαι ; ὡς φημί εἰ τις ἐν ὁ ὅπλον ὀργή πρός ἀλλήλων καί χαλεπότης γίγνομαι , οὗτος ἀφίημι καί κατατίθημι ὁ ἀνήρ ἑστίασις κοινός καί τράπεζα μετέχω ὁ δέ Ἀμμώνιος συμβαίνω ἐναντίος ἀκμή γάρ ὁ ὁ διδάσκαλος ἅμιλλα καί φιλονικία σφοδρός λαμβάνω ἐν ὁ κύλιξ γίγνομαι · ἤδη δέ καί πρότασις καί πρόκλησις εἰμί ἄκριτος καί ἄτακτος .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.1.2
διὸ πρῶτον μὲν ἐκέλευσεν ᾆσαι τὸν Ἐράτωνα πρὸς τὴν λύραν · ᾄσαντος δὲ τὰ πρῶτα τῶν Ἔργων οὐκ ἄρα μοῦνον ἔην ἐρίδων γένος , ἐπῄνεσεν ὡς τῷ καιρῷ πρεπόντως ἁρμοσάμενον ἔπειτα περὶ στίχων εὐκαιρίας ἐνέβαλε λόγον , ὡς μὴ μόνον χάριν ἀλλὰ καὶ χρείαν ἔστιν ὅτε μεγάλην ἐχούσης . καὶ ὁ μὲν ῥαψῳδὸς εὐθὺς ἦν διὰ στόματος πᾶσιν , ἐν τοῖς Πτολεμαίου γάμοις ἀγομένου τὴν ἀδελφὴν καὶ πρᾶγμα δρᾶν ἀλλόκοτον νομιζομένου καὶ ἄθεσμον ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐπῶν ἐκείνων Ζεὺς δʼ Ἥρην ἐκάλεσσε κασιγνήτην ἄλοχόν τε · καὶ ὁ παρὰ Δημητρίῳ τῷ βασιλεῖ ἀπρόθυμος ὢν ᾄδειν μετὰ τὸ δεῖπνον , ὥς τε προσέπεμψεν αὐτῷ τὸν υἱὸν ἔτι παιδάριον ὄντα , τὸν Φίλιππον , ἐπιβαλὼν εὐθὺς τὸν παῖδά μοι τόνδʼ ἀξίως Ἡρακλέους ἡμῶν τε θρέψαι · καὶ Ἀνάξαρχος ὑπʼ Ἀλεξάνδρου μήλοις βαλλόμενος παρὰ δεῖπνον , ἐπαναστὰς καὶ εἰπών βεβλήσεταί τις θεῶν βροτησίᾳ χερί . πάντων δʼ ἄριστος Κορίνθιος παῖς αἰχμάλωτος , ὅθʼ ἡ πόλις ἀπώλετο καὶ Μόμμιος ἐκ τῶν ἐλευθέρων τοὺς ἐπισταμένους γράμματα παῖδας εὐσυσκοπῶν ἐκέλευσε γράψαι στίχον , ἔγραψε τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις , οἳ τότʼ ὄλοντο · καὶ γὰρ παθεῖν τι τὸν Μόμμιόν φασι καὶ δακρῦσαι καὶ πάντας ἀφεῖναι ἐλευθέρους τοὺς τῷ παιδὶ προσήκοντας . ἐμνήσθη τε καὶ τῆς Θεοδώρου τοῦ τραγῳδοῦ γυναικὸς οὐ προσδεξαμένης αὐτὸν ἐν τῷ συγκαθεύδειν , ὑπογύου τοῦ ἀγῶνος ὄντος · ἐπεὶ δὲ νικήσας εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν , ἀσπασαμένης καὶ εἰπούσης Ἀγαμέμνονος παῖ , νῦν ἐκεῖνʼ ἔξεστί σοι .
Lemmas: διό πρῶτος μέν κελεύω ἀείδω ὁ Ἐράτων πρός ὁ λύρα · ἀείδω δέ ὁ πρῶτος ὁ Ἐ͂ργος οὐ ἄρα μόνος εἰμί Ἔρις γένος , ἐπαινέω ὡς ὁ καιρός πρεπόντως ἁρμόζω ἔπειτα περί στίχος εὐκαιρία ἐμβάλλω λόγος , ὡς μή μόνος χάρις ἀλλά καί χρεία εἰμί ὅτε μέγας ἔχω . καί ὁ μέν ῥαψῳδός εὐθύς εἰμί διά στόμα πᾶς , ἐν ὁ Πτολεμαῖος γάμος ἄγω ὁ ἀδελφή καί πρᾶγμα δράω ἀλλόκοτος νομίζω καί ἄθεσμος ἄρχω ἀπό ὁ ἔπος ἐκεῖνος Ζεύς δέ Ἥρα καλέω κασιγνήτη ἄλοχος τε · καί ὁ παρά Δημήτριος ὁ βασιλεύς ἀπρόθυμος εἰμί ἀείδω μετά ὁ δεῖπνον , ὡς τε προσπέμπω αὐτός ὁ υἱός ἔτι παιδάριον εἰμί , ὁ Φίλιππος , ἐπιβάλλω εὐθύς ὁ παῖς ἐγώ ὅδε ἄξιος Ἡρακλῆς ἐγώ τε τρέφω · καί Ἀνάξαρχος ὑπό Ἀλέξανδρος μῆλον βάλλω παρά δεῖπνον , ἐπανίστημι καί λέγω βάλλω τις θεός βροτήσιος χείρ . πᾶς δέ ἀγαθός Κορίνθιος παῖς αἰχμάλωτος , ὅτε ὁ πόλις ἀπόλλυμι καί Μόμμιος ἐκ ὁ ἐλεύθερος ὁ ἐπίσταμαι γράμμα παῖς εὐσύσκοπος κελεύω γράφω στίχος , γράφω τρίς μάκαρ Δαναοί καί τετράκις , ὅς τότε ὄλλυμι · καί γάρ πάσχω τις ὁ Μόμμιος φημί καί δακρύω καί πᾶς ἀφίημι ἐλεύθερος ὁ ὁ παῖς προσήκω . μιμνῄσκω τε καί ὁ Θεόδωρος ὁ τραγῳδός γυνή οὐ προσδέχομαι αὐτός ἐν ὁ συγκαθεύδω , ὑπόγυιος ὁ ἀγών εἰμί · ἐπεί δέ νικάω εἰσέρχομαι πρός αὐτός , ἀσπάζομαι καί λέγω Ἀγαμέμνων παῖς , νῦν ἐκεῖνος ἔξεστι σύ .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.1.3
ἐκ δὲ τούτου πολλὰ καὶ τῶν ἀκαίρων ἐνίοις ἐπῄει λέγειν , ὡς οὐκ ἄχρηστον εἰδέναι καὶ φυλάττεσθαι · οἷον Πομπηίῳ Μάγνῳ φασὶν ἀπὸ τῆς μεγάλης ἐπανήκοντι στρατείας τὸν διδάσκαλον τῆς θυγατρὸς ἀπόδειξιν διδόντα , βιβλίου κομισθέντος ἐνδοῦναι τῇ παιδὶ τοιαύτην ἀρχήν , ἤλυθες ἐκ πολέμου · ὡς ὤφελες αὐτόθʼ ὀλέσθαι . Κασσίῳ δὲ Λογγίνῳ λόγου προσπεσόντος ἀδεσπότου , τὸν υἱὸν ἐπὶ ξένης τεθνάναι , καὶ τἀληθὲς ἔχοντος εἰπεῖν οὐδενὸς οὐδʼ ἀνελεῖν τὸ ὕποπτον , εἰσελθὼν συγκλητικὸς ἀνὴρ πρὸς αὐτὸν ἤδη πρεσβύτερος οὐ καταφρονήσεις ἔφη Λογγῖνε , λαλιᾶς ἀπίστου καὶ κακοήθους φήμης , ὥσπερ οὐκ εἰδὼς οὐδʼ ἀνεγνωκὼς τὸ φήμη δʼ οὔ τις πάμπαν ἀπόλλυταιὁ δʼ ἐν Ῥόδῳ στίχον αἰτήσαντι γραμματικῷ ποιουμένῳ δεῖξιν ἐν τῷ θεάτρῳ προτείνας ἔρρʼ ἐκ νήσου θᾶσσον , ἐλέγχιστε ζωόντων ἄδηλον εἴτε παίζων ἐφύβρισεν εἴτʼ ἄκων ἠστόχησε . ταῦτα μὲν οὖν παρηγόρησεν ἀστείως τὸν θόρυβον .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος πολύς καί ὁ ἄκαιρος ἔνιοι ἐπέρχομαι λέγω , ὡς οὐ ἄχρηστος οἶδα καί φυλάσσω · οἷος Πομπήϊος Μάγνος φημί ἀπό ὁ μέγας ἐπανήκω στρατεία ὁ διδάσκαλος ὁ θυγάτηρ ἀπόδειξις δίδωμι , βιβλίον κομίζω ἐνδίδωμι ὁ παῖς τοιοῦτος ἀρχή , ἔρχομαι ἐκ πόλεμος · ὡς ὀφείλω αὐτόθι ὄλλυμι . Κάσσιος δέ Λογγῖνος λόγος προσπίπτω ἀδέσποτος , ὁ υἱός ἐπί ξένη θνῄσκω , καί ἀληθής ἔχω λέγω οὐδείς οὐδέ ἀναιρέω ὁ ὕποπτος , εἰσέρχομαι συγκλητικός ἀνήρ πρός αὐτός ἤδη πρέσβυς οὐ καταφρονέω φημί Λογγῖνος , λαλιά ἄπιστος καί κακοήθης φήμη , ὥσπερ οὐ οἶδα οὐδέ ἀναγιγνώσκω ὁ φήμη δέ οὐ τις πάμπαν ἀπόλλυμι δέ ἐν Ῥόδος στίχος αἰτέω γραμματικός ποιέω δεῖξις ἐν ὁ θέατρον προτείνω ἔρρω ἐκ νῆσος ταχύς , ἐλεγχής ζάω ἄδηλος εἴτε παίζω ἐφυβρίζω εἴτε ἄκων ἀστοχέω . οὗτος μέν οὖν παρηγορέω ἀστεῖος ὁ θόρυβος .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.2.1
ἔθους δʼ ὄντος ἐν τοῖς Μουσείοις κλήρους περιφέρεσθαι καὶ τοὺς συλλαχόντας ἀλλήλοις προτείνειν φιλόλογα ζητήματα , φοβούμενος ὁ Ἀμμώνιος μὴ τῶν ὁμοτέχνων τινὲς ἀλλήλοις συλλάχωσι , προσέταξεν ἄνευ κλήρου γεωμέτρην γραμματικῷ προτεῖναι καὶ ῥητορικῷ μουσικόν , εἶτʼ ἔμπαλιν ἀναστρέφειν τὰς ἀνταποδόσεις .
Lemmas: ἔθος δέ εἰμί ἐν ὁ Μουσεῖον κλῆρος περιφέρω καί ὁ συλλαγχάνω ἀλλήλων προτείνω φιλόλογος ζήτημα , φοβέω ὁ Ἀμμώνιος μή ὁ ὁμότεχνος τις ἀλλήλων συλλαγχάνω , προστάσσω ἄνευ κλῆρος γεωμέτρης γραμματικός προτείνω καί ῥητορικός μουσικός , εἶτα ἔμπαλιν ἀναστρέφω ὁ ἀνταπόδοσις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.2.2
προὔτεινεν οὖν Ἑρμείας ὁ γεωμέτρης Πρωτογένει τῷ γραμματικῷ πρῶτος αἰτίαν εἰπεῖν , διʼ ἣν τὸ ἄλφα προτάττεται τῶν γραμμάτων ἁπάντων ὁ δὲ τὴν ἐν ταῖς σχολαῖς λεγομένην ἀπέδωκε · τὰ μὲν γὰρ φωνήεντα τῷ δικαιοτάτῳ λόγῳ πρωτεύειν τῶν ἀφώνων καὶ ἡμιφώνων ἐν δὲ τούτοις τῶν μὲν μακρῶν ὄντων τῶν δὲ βραχέων , τῶν δʼ ἀμφότερα καὶ διχρόνων λεγομένων , ταῦτʼ εἰκότως τῇ δυνάμει διαφέρειν . αὐτῶν δὲ τούτων πάλιν ἡγεμονικωτάτην ἔχειν τάξιν τὸ προτάττεσθαι τῶν ἄλλων δυεῖν ὑποτάττεσθαι δὲ μηδετέρῳ πεφυκός , οἷόν ἐστι τὸ ἄλφα · τουτὶ γὰρ οὔτε τοῦ ἰῶτα δεύτερον οὔτε τοῦ υ ταττόμενον ἐθέλειν ὁμολογεῖν οὐδʼ ὁμοπαθεῖν ὥστε συλλαβὴν μίαν ἐξ ἀμφοῖν γενέσθαι , ἀλλʼ ὥσπερ ἀγανακτοῦν καὶ ἀποπηδῶν ἰδίαν ἀρχὴν ζητεῖν ἀεί · ἐκείνων δʼ ὁποτέρου βούλει προταττόμενον ἀκολουθοῦντι καὶ συμφωνοῦντι χρῆσθαι καὶ συλλαβὰς ὀνομάτων ποιεῖν , ὥσπερ τοῦ αὔριον καὶ τοῦ αὐλεῖν καὶ τοῦ Αἴαντος καὶ τοῦ αἰδεῖσθαι καὶ μυρίων ἄλλων . διὸ τοῖς τρισίν , ὥσπερ οἱ πένταθλοι , περίεστι καὶ νικᾷ , τὰ μὲν πολλὰ τῷ φωνᾶεν εἶναι , τὰ δʼ αὖ φωνάεντα τῷ δίχρονον , ταῦτα δʼ αὐτὰ τῷ πεφυκέναι καθηγεῖσθαι δευτερεύειν δὲ μηδέποτε μηδʼ ἀκολουθεῖν .
Lemmas: προτείνω οὖν Ἑρμῆς ὁ γεωμέτρης Πρωτογένης ὁ γραμματικός πρῶτος αἰτία λέγω , διά ὅς ὁ ἄλφα προτάσσω ὁ γράμμα ἅπας ὁ δέ ὁ ἐν ὁ σχολή λέγω ἀποδίδωμι · ὁ μέν γάρ φωνήεις ὁ δίκαιος λόγος πρωτεύω ὁ ἄφωνος καί ἡμίφωνος ἐν δέ οὗτος ὁ μέν μακρός εἰμί ὁ δέ βραχύς , ὁ δέ ἀμφότερος καί δίχρονος λέγω , οὗτος ἔοικα ὁ δύναμις διαφέρω . αὐτός δέ οὗτος πάλιν ἡγεμονικός ἔχω τάξις ὁ προτάσσω ὁ ἄλλος δύο ὑποτάσσω δέ μηδέτερος φύω , οἷος εἰμί ὁ ἄλφα · οὗτος γάρ οὔτε ὁ ἰῶτα δεύτερος οὔτε ὁ υ̅ τάσσω ἐθέλω ὁμολογέω οὐδέ ὁμοπαθέω ὥστε συλλαβή εἷς ἐκ ἄμφω γίγνομαι , ἀλλά ὥσπερ ἀγανακτέω καί ἀποπηδάω ἴδιος ἀρχή ζητέω ἀεί · ἐκεῖνος δέ ὁπότερος βούλομαι προτάσσω ἀκολουθέω καί συμφωνέω χράω καί συλλαβή ὄνομα ποιέω , ὥσπερ ὁ αὔριον καί ὁ αὐλέω καί ὁ Αἴας καί ὁ αἰδέομαι καί μυρίος ἄλλος . διό ὁ τρεῖς , ὥσπερ ὁ πένταθλος , περίειμι καί νικάω , ὁ μέν πολύς ὁ φωνήεις εἰμί , ὁ δέ αὖ φωνήεις ὁ δίχρονος , οὗτος δέ αὐτός ὁ φύω καθηγέομαι δευτερεύω δέ μηδέποτε μηδέ ἀκολουθέω .