plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 7.6.3
γενομένης δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ἡσυχίας , ὁ Φλῶρος τοῦτʼ ἔφη τὸ δεύτερον ἔχει μᾶλλον ἀπορίαν · τὸ δὲ καλεῖν οὕτως ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐν ταῖς τῶν ξένων ὑποδοχαῖς , ὥσπερ εἴρηται πρότερον οὔτε γὰρ ἄνευ φίλων ἐστὶ δὴ ἐπιεικὲς οὔτε γιγνώσκειν οὓς ἔχων ἣκει ῥᾴδιον κἀγὼ πρὸς αὐτόν ὅρα τοίνυν ἔφην μὴ οἱ καλεῖν οὕτω δεδωκότες τοῖς ἑστιῶσι καὶ τὸ πείθεσθαι τοῖς καλουμένοις καὶ βαδίζειν δεδώκασιν οὔτε γὰρ διδόναι καλὸν οὔτʼ · αἰτεῖν ὃ διδόναι μὴ καθῆκεν , οὔθʼ ὅλως παρακαλεῖν ἃ μὴ δεῖ παρακαλεῖσθαι μηδʼ ὁμολογεῖν μηδὲ πράττειν . τὰ μὲν οὖν πρὸς ἡγεμόνας ἢ ξένους οὐκ ἔχει κλῆσιν οὐδʼ αἵρεσιν , ἀλλὰ δεῖ δέχεσθαι τοὺς μετʼ αὐτῶν παραγιγνομένους . ἄλλως δὲ φίλον ἑστιῶντα φιλικώτερον μέν ἐστι τὸ καλεῖν αὐτόν , ὡς οὐκ · ἀγνοοῦντα τοὺς γνωρίμους αὐτοῦ καὶ συνήθεις ἢ οἰκείους · μείζων γὰρ ἡ τιμὴ καὶ ἡ χάρις , ὡς μὴ λανθάνοντος , ὅτι τούτους ἀσπάζεται μάλιστα καὶ τούτοις ἥδιστα σύνεστι καὶ χαίρει τιμωμένοις ὁμοίως καὶ παρακαλουμένοις . οὐ μὴν ἀλλʼ ἔστιν ὅτε ποιητέον ἐπʼ αὐτῷ , καθάπερ οἱ θεῷ θύοντες ἅμα συμβώμοις καὶ συννάοις κοινῶς συνεπεύχονται καὶ καθʼ ἕκαστον ἐκείνων μὴ ὀνομάζοντες · οὔτε γὰρ ὄψον οὔτʼ οἶνος οὔτε μύρον οὕτως ἡδέως διατίθησιν , ὡς σύνδειπνος εὔνους καὶ προσηνής . ἀλλὰ τὸ μὲν ὄψοις καὶ πέμμασιν οἵοις ὁ μέλλων ἑστιᾶσθαι μάλιστα χαίρει , καὶ περὶ οἴνων διαφορᾶς καὶ μύρων ἐρωτᾶν καὶ διαπυνθάνεσθαι , φορτικὸν κομιδῇ καὶ νεόπλουτον · ᾧ δὲ πολλοὶ φίλοι καὶ οἰκεῖοι καὶ συνήθεις εἰσίν , αὐτὸν παρακαλεῖν ἐκείνων , οἷς ἂν ἥδιστα συγγίγνοιτο καὶ μεθʼ ὧν εὐφραίνεται παρόντων , μάλιστα τούτους ἄγειν οὐκ ἀηδὲς οὐδʼ ἄτοπον . οὔτε γὰρ τὸ συμπλεῖν οὔτε τὸ συνοικεῖν οὔτε τὸ συνδικάζειν , μεθʼ ὧν οὐ βούλεταί τις , οὕτως ἀηδές , ὡς τὸ συνδειπνεῖν , καὶ τοὐναντίον ἡδύ · κοινωνία γάρ ἐστι καὶ σπουδῆς καὶ παιδιᾶς καὶ λόγων καὶ πράξεων τὸ συμπόσιον . ὅθεν οὐ τοὺς τυχόντας ἀλλὰ τοὺς προσφιλεῖς εἶναι δεῖ καὶ συνήθεις ἀλλήλοις , ὡς ἡδέως συνεσομένους . ὄψα μὲν γὰρ οἱ μάγειροι σκευάζουσιν ἐκ χυμῶν διαφόρων , αὐστηρὰ καὶ λιπαρὰ καὶ γλυκέα καὶ δριμέα συγκεραννύντες · σύνδειπνον δὲ χρηστὸν οὐκ ἂν γένοιτο καὶ κεχαρισμένον ἀνθρώπων ὁμοφύλων μηδʼ ὁμοιοπαθῶν εἰς ταὐτὸ συμφθαρέντων . ἐπεὶ δέ , ὥσπερ οἱ Περιπατητικοὶ λέγουσι , τὸ μὲν πρῶτον φύσει κινοῦν μὴ κινούμενον δʼ εἶναι , τὸ δʼ ἔσχατον κινούμενον μηδὲ ἓν δὲ κινοῦν · μεταξὺ δʼ ἀμφοῖν τὸ καὶ κινοῦν ἕτερα καὶ κινούμενον ὑφʼ ἑτέρων · οὕτωςἔφην ὁ λόγος , τριῶν ὄντων ὦν ὁ μὲν καλῶν μόνον ὁ δὲ καλούμενος , · ὁ δὲ καὶ καλῶν καὶ καλούμενός ἐστιν , εἴρηται μὲν περὶ τοῦ καλοῦντος · οὐ χεῖρον δʼ ἐστὶ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἔφην ἅ γʼ ἐμοὶ δοκεῖ , διελθεῖν . ὁ μὲν οὖν καλούμενος ὑφʼ ἑτέρου καὶ καλῶν ἑτέρους πρῶτον , οἶμαι , τοῦ πλήθους φείδεσθαι δίκαιός ἐστι , μὴ καθάπερ ἐκ πολεμίας ὁμοῦ πᾶσι τοῖς περὶ αὑτὸν ἐπισιτιζόμενος μηδʼ , ὥσπερ οἱ χώρας καταλαμβάνοντες ἐν τῷ πεττεύειν , ἀεὶ τοῖς ἰδίοις φίλοις τοὺς τοῦ καλέσαντος ἐκκρούων καὶ ἀποκρούων ἅπαντας · ὥστε πάσχειν τοὺς δειπνίζοντας , ἃ πάσχουσιν οἱ τῇ Ἑκάτῃ καὶ τοῖς ἀποτροπαίοις ἐκφέροντες ; τὰ δεῖπνα , μὴ γευομένους αὐτοὺς μηδὲ τοὺς οἴκοι , πλὴν καπνοῦ καὶ θορύβου μετέχοντας . ἄλλως γὰρ ἡμῖν προσπαίζουσιν οἱ λέγοντες Δελφοῖσι θύσας αὐτὸς ὀψωνεῖ κρέας · ἀληθῶς δὲ τοῦτο συμβαίνει τοῖς ξένους ἀγνώμονας ἢ φίλους δεχομένοις μετὰ σκιῶν πολλῶν ὥσπερ Ἁρπυιῶν διαφοροῦντας τὰ δεῖπνα καὶ προνομεύοντας . ἔπειτα δεῖ μὴ μεθʼ ὧν ἔτυχε βαδίζειν πρὸς ἑτέρους ἐπὶ δεῖπνον , ἀλλὰ μάλιστα μὲν καλεῖν τοὺς τοῦ δειπνίζοντος οἰκείους καὶ συνήθεις , πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον ἁμιλλώμενον καὶ προκαταλαμβάνοντα ταῖς κλήσεσιν εἰ δὲ μή , τῶν ἰδίων φίλων οὓς ἂν καὶ ἤθελεν αὐτὸς ἑλέσθαι ὁ δειπνίζων , ἐπιεικὴς ὢν ἐπιεικεῖς , καὶ φιλόλογος φιλολόγους ὄντας , ἢ δυνατοὺς ; δυνάμενος , πάλαι ζητῶν ἁμωσγέπως αὐτοῖς ἐν προσηγορίᾳ καὶ κοινωνίᾳ γενέσθαι . τὸ γὰρ οὕτως ἔχοντι παραδοῦναι καὶ παρασχεῖν ὁμιλίας ἀρχὴν καὶ φιλοφροσύνης εὔστοχον ἐπιεικῶς · καὶ ἀστεῖον · ὁ δʼ ἀσυμφύλους καὶ ἀσυναρμόστους ἐπάγων , οἷον νηπτικῷ πολυπότας , καὶ λιτῷ περὶ δίαιταν ἀκολάστους καὶ πολυτελεῖς , ἢ νέῳ πάλιν ποτικῷ καὶ φιλοπαίγμονι πρεσβύτας σκυθρωποὺς ἢ βαρὺ φθεγγομένους ἐκ πώγωνος σοφιστάς , ἄκαιρός ἐστιν ἀηδίᾳ φιλοφροσύνην ἀμειβόμενος ; . δεῖ γὰρ οὐχ ἧττον ἡδὺν εἶναι τῷ δειπνίζοντι τὸν κεκλημένον ἢ τῷ κεκλημένῳ τὸν ὑποδεχόμενον · ἔσται δʼ ἡδύς , ἐὰν μὴ μόνον ἑαυτὸν ἀλλὰ καὶ τοὺς σὺν αὑτῷ καὶ διʼ αὑτὸν ἥκοντας ἐπιδεξίους παρέχῃ καὶ προσηνεῖς . ὅ γε μὴν λοιπὸς ; ἔτι τῶν τριῶν οὗτος ὁ καλούμενος ὑφʼ ἑτέρου πρὸς ἕτερον , τὸ μὲν τῆς σκιὰν · ἀναινόμενος ὄνομα καὶ δυσχεραίνων , ἀληθῶς σκιὰν δόξει φοβεῖσθαι , δεῖται δὲ πλείστης εὐλαβείας . οὔτε γὰρ τοῖς τυχοῦσιν ἀκολουθεῖν ἑτοίμως καλὸν οὔθʼ ὅπως ἔτυχεν · ἀλλὰ δεῖ σκοπεῖν πρῶτον τίς ὁ καλῶν ἐστιν . εἰ μὲν γὰρ οὐ σφόδρα συνήθης , ἀλλʼ ἢ τῶν πλουσίων τις ἢ σατραπικῶν , ὡς ἐπὶ σκηνῆς δορυφορήματος λαμπροῦ δεόμενος ἢ πάνυ χαρίζεσθαι τῇ κλήσει πεπεισμένος καὶ τιμᾶν , ἐπάγεται , παραιτητέος εὐθύς . εἰ δὲ φίλος καὶ συνήθης , οὐκ εὐθὺς ὑπακουστέον · ἀλλʼ ἐὰν δοκῇ δεῖσθαί τινος ἀναγκαίας ὁμιλίας καὶ κοινωνίας καιρὸν ἄλλον οὐκ ἐχούσης , ἢ διὰ χρόνου ποθὲν ἀφιγμένος ἢ μέλλων ἀπαίρειν φανερὸς διʼ εὔνοιαν ἐπιθυμῶν καὶ ποθῶν συμπεριενεχθῆναι , καὶ μήτε πολλοὺς μήτʼ ἀλλοτρίους , ἀλλʼ αὐτὸν ἢ μετʼ ὀλίγων ἑταίρων ἐπαγόμενος , ἢ μετὰ ταῦτα πάντα πραγματευόμενος ἀρχήν τινα συνηθείας καὶ φιλίας διʼ αὑτοῦ γενέσθαι τῷ καλουμένῳ πρὸς τὸν καλοῦντα χρηστὸν ὄντα καὶ φιλίας ἄξιον . ἐπεὶ τοὺς γε μοχθηρούς , ὅσῳ μᾶλλον ἐπιλαμβάνονται καὶ συμπλέκονται , καθάπερ βάτους καὶ ἀπαρίνας ὑπερβατέον ἐστί · κἂν ἐπιεικεῖς οἱ ἄγοντες ὦσι πρὸς ἐπιεικῆ δὲ μὴ ἄγωσιν , οὐ δεῖ συνακολουθεῖν οὐδʼ ὑπομένειν , ὥσπερ διὰ μέλιτος φάρμακον λαμβάνοντας , μοχθηρὸν διὰ χρηστοῦ φίλον . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ πρὸς ἀγνῶτα κομιδῇ καὶ ἀσυνήθη βαδίζειν , ἂν μή τις ᾖ διαφέρων ἀρετῇ , καθάπερ εἴρηται , καὶ τοῦτο φιλίας ποιησόμενος ἀρχὴν καὶ ἀγαπήσων τὸ ῥᾳδίως καὶ ἀφελῶς ἀφικέσθαι σὺν ἑτέρῳ πρὸς αὐτόν . καὶ μὴν τῶν συνήθων πρὸς τούτους μάλιστα βαδιστέον ὑφʼ ἑτέρου καλούμενον , οἷς ἐφίεται μεθʼ ἑτέρων καὶ αὐτοῖς βαδίζειν πρὸς ἡμᾶς . Φιλίππῳ μὲν γὰρ ἐδόκει τῷ γελωτοποιῷ τὸ αὐτόκλητον ἐπὶ δεῖπνον ἐλθεῖν γελοιότερον εἶναι τοῦ κεκλημένον · ἀγαθοῖς δὲ καὶ φίλοις ἀνδράσι παρὰ φίλους καὶ ἀγαθοὺς σεμνότερόν ἐστι καὶ ἥδιον , ἂν μὴ καλέσασι μηδὲ προσδοκῶσιν ἐν καιρῷ παραγίγνωνται μετὰ φίλων ἑτέρων , εὐφραίνοντες ἅμα τοὺς δεχομένους καὶ τιμῶντες τοὺς ἀγαγόντας . ἥκιστα δὲ πρὸς ἡγεμόνας ἢ πλουσίους ἢ δυνάστας μὴ καλουμένους ὑπʼ αὐτῶν ἀλλʼ ὑφʼ ἑτέρων πρέπει βαδίζειν , ἀναιδείας καὶ ἀπειροκαλίας καὶ φιλοτιμίας ἀκαίρου δόξαν οὐκ ἄλογον φυλαττομένους .
Lemmas: γίγνομαι δέ μετά ὁ λόγος οὗτος ἡσυχία , ὁ Φλῶρος οὗτος φημί ὁ δεύτερος ἔχω μάλα ἀπορία · ὁ δέ καλέω οὕτως ἀναγκαῖος εἰμί ἐν ὁ ὁ ξένος ὑποδοχή , ὥσπερ λέγω πρότερος οὔτε γάρ ἄνευ φίλος εἰμί δή ἐπιεικής οὔτε γιγνώσκω ὅς ἔχω ἥκω ῥᾴδιος ἐγώ πρός αὐτός ὁράω τοίνυν φημί μή ὁ καλέω οὕτως δίδωμι ὁ ἑστιάω καί ὁ πείθω ὁ καλέω καί βαδίζω δίδωμι οὔτε γάρ δίδωμι καλός οὔτε · αἰτέω ὅς δίδωμι μή καθίημι , οὔτε ὅλος παρακαλέω ὅς μή δέω παρακαλέω μηδέ ὁμολογέω μηδέ πράσσω . ὁ μέν οὖν πρός ἡγεμών ἤ ξένος οὐ ἔχω κλῆσις οὐδέ αἵρεσις , ἀλλά δέω δέχομαι ὁ μετά αὐτός παραγίγνομαι . ἄλλος δέ φίλος ἑστιάω φιλικός μέν εἰμί ὁ καλέω αὐτός , ὡς οὐ · ἀγνοέω ὁ γνώριμος αὐτός καί συνήθης ἤ οἰκεῖος · μέγας γάρ ὁ τιμή καί ὁ χάρις , ὡς μή λανθάνω , ὅτι οὗτος ἀσπάζομαι μάλα καί οὗτος ἡδύς σύνειμι καί χαίρω τιμάω ὅμοιος καί παρακαλέω . οὐ μήν ἀλλά εἰμί ὅτε ποιέω ἐπί αὐτός , καθά ὁ θεός θύω ἅμα σύμβωμος καί σύνναος κοινός συνεπεύχομαι καί κατά ἕκαστος ἐκεῖνος μή ὀνομάζω · οὔτε γάρ ὄψον οὔτε οἶνος οὔτε μύρον οὕτως ἡδύς διατίθημι , ὡς σύνδειπνος εὔνους καί προσηνής . ἀλλά ὁ μέν ὄψον καί πέμμα οἷος ὁ μέλλω ἑστιάω μάλα χαίρω , καί περί οἶνος διαφορά καί μύρον ἐρωτάω καί διαπυνθάνομαι , φορτικός κομιδῇ καί νεόπλουτος · ὅς δέ πολύς φίλος καί οἰκεῖος καί συνήθης εἰμί , αὐτός παρακαλέω ἐκεῖνος , ὅς ἄν ἡδύς συγγίγνομαι καί μετά ὅς εὐφραίνω πάρειμι , μάλιστα οὗτος ἄγω οὐ ἀηδής οὐδέ ἄτοπος . οὔτε γάρ ὁ συμπλέω οὔτε ὁ συνοικέω οὔτε ὁ συνδικάζω , μετά ὅς οὐ βούλομαι τις , οὕτως ἀηδής , ὡς ὁ συνδειπνέω , καί ἐναντίος ἡδύς · κοινωνία γάρ εἰμί καί σπουδή καί παιδιά καί λόγος καί πρᾶξις ὁ συμπόσιον . ὅθεν οὐ ὁ τυγχάνω ἀλλά ὁ προσφιλής εἰμί δέω καί συνήθης ἀλλήλων , ὡς ἡδύς σύνειμι . ὄψον μέν γάρ ὁ μάγειρος σκευάζω ἐκ χυμός διάφορος , αὐστηρός καί λιπαρός καί γλυκύς καί δριμύς συγκεράννυμι · σύνδειπνον δέ χρηστός οὐ ἄν γίγνομαι καί χαρίζω ἄνθρωπος ὁμόφυλος μηδέ ὁμοιοπαθής εἰς αὐτός συμφθείρω . ἐπεί δέ , ὥσπερ ὁ Περιπατητικός λέγω , ὁ μέν πρῶτος φύσις κινέω μή κινέω δέ εἰμί , ὁ δέ ἔσχατος κινέω μηδέ εἷς δέ κινέω · μεταξύ δέ ἄμφω ὁ καί κινέω ἕτερος καί κινέω ὑπό ἕτερος · οὕτωςἔφην ὁ λόγος , τρεῖς εἰμί ὅς ὁ μέν καλός μόνος ὁ δέ καλέω , · ὁ δέ καί καλός καί καλέω εἰμί , λέγω μέν περί ὁ καλέω · οὐ κακός δέ εἰμί καί περί ὁ ἄλλος φημί ὅς γε ἐγώ δοκέω , διέρχομαι . ὁ μέν οὖν καλέω ὑπό ἕτερος καί καλέω ἕτερος πρῶτος , οἴομαι , ὁ πλῆθος φείδομαι δίκαιος εἰμί , μή καθά ἐκ πολέμιος ὁμοῦ πᾶς ὁ περί ἑαυτοῦ ἐπισιτίζομαι μηδέ , ὥσπερ ὁ χώρα καταλαμβάνω ἐν ὁ πεσσεύω , ἀεί ὁ ἴδιος φίλος ὁ ὁ καλέω ἐκκρούω καί ἀποκρούω ἅπας · ὥστε πάσχω ὁ δειπνίζω , ὅς πάσχω ὁ ὁ Ἑκάτη καί ὁ ἀποτρόπαιος ἐκφέρω ; ὁ δεῖπνον , μή γεύω αὐτός μηδέ ὁ οἴκοι , πλήν καπνός καί θόρυβος μετέχω . ἄλλος γάρ ἐγώ προσπαίζω ὁ λέγω Δελφοί θύω αὐτός ὀψωνέω κρέας · ἀληθής δέ οὗτος συμβαίνω ὁ ξένος ἀγνώμων ἤ φίλος δέχομαι μετά σκιά πολύς ὥσπερ Ἅρπυιαι διαφορέω ὁ δεῖπνον καί προνομεύω . ἔπειτα δέω μή μετά ὅς τυγχάνω βαδίζω πρός ἕτερος ἐπί δεῖπνον , ἀλλά μάλα μέν καλέω ὁ ὁ δειπνίζω οἰκεῖος καί συνήθης , πρός αὐτός ἐκεῖνος ἁμιλλάομαι καί προκαταλαμβάνω ὁ κλῆσις εἰ δέ μή , ὁ ἴδιος φίλος ὅς ἄν καί ἐθέλω αὐτός αἱρέω ὁ δειπνίζω , ἐπιεικής εἰμί ἐπιεικής , καί φιλόλογος φιλόλογος εἰμί , ἤ δυνατός ; δύναμαι , πάλαι ζητέω ἀμῶς αὐτός ἐν προσηγορία καί κοινωνία γίγνομαι . ὁ γάρ οὕτως ἔχω παραδίδωμι καί παρέχω ὁμιλία ἀρχή καί φιλοφροσύνη εὔστοχος ἐπιεικής · καί ἀστεῖος · ὁ δέ ἀσύμφυλος καί ἀσυνάρμοστος ἐπάγω , οἷος νηπτικός πολυπότης , καί λιτός περί δίαιτα ἀκόλαστος καί πολυτελής , ἤ νέος πάλιν ποτικός καί φιλοπαίγμων πρεσβύτης σκυθρωπός ἤ βαρύς φθέγγομαι ἐκ πώγων σοφιστής , ἄκαιρος εἰμί ἀηδία φιλοφροσύνη ἀμείβω ; . δέω γάρ οὐ ἥσσων ἡδύς εἰμί ὁ δειπνίζω ὁ καλέω ἤ ὁ καλέω ὁ ὑποδέχομαι · εἰμί δέ ἡδύς , ἐάν μή μόνος ἑαυτοῦ ἀλλά καί ὁ σύν ἑαυτοῦ καί διά ἑαυτοῦ ἥκω ἐπιδέξιος παρέχω καί προσηνής . ὁ γε μήν λοιπός ; ἔτι ὁ τρεῖς οὗτος ὁ καλέω ὑπό ἕτερος πρός ἕτερος , ὁ μέν ὁ σκιά · ἀναίνομαι ὄνομα καί δυσχεραίνω , ἀληθής σκιά δοκέω φοβέω , δέω δέ πολύς εὐλάβεια . οὔτε γάρ ὁ τυγχάνω ἀκολουθέω ἑτοῖμος καλός οὔτε ὅπως τυγχάνω · ἀλλά δέω σκοπέω πρῶτος τίς ὁ καλέω εἰμί . εἰ μέν γάρ οὐ σφόδρα συνήθης , ἀλλά ἤ ὁ πλούσιος τις ἤ σατραπικός , ὡς ἐπί σκηνή δορυφόρημα λαμπρός δέω ἤ πάνυ χαρίζω ὁ κλῆσις πείθω καί τιμάω , ἐπάγω , παραιτητέος εὐθύς . εἰ δέ φίλος καί συνήθης , οὐ εὐθύς ὑπακουστέον · ἀλλά ἐάν δοκέω δέω τις ἀναγκαῖος ὁμιλία καί κοινωνία καιρός ἄλλος οὐ ἔχω , ἤ διά χρόνος ποθεν ἀφικνέομαι ἤ μέλλω ἀπαίρω φανερός διά εὔνοια ἐπιθυμέω καί ποθέω συμπεριένειμι , καί μήτε πολύς μήτε ἀλλότριος , ἀλλά αὐτός ἤ μετά ὀλίγος ἑταῖρος ἐπάγω , ἤ μετά οὗτος πᾶς πραγματεύομαι ἀρχή τις συνήθεια καί φιλία διά ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ καλέω πρός ὁ καλέω χρηστός εἰμί καί φιλία ἄξιος . ἐπεί ὁ γε μοχθηρός , ὅσος μάλα ἐπιλαμβάνω καί συμπλέκω , καθά βάτος καί ἀπαρίνη ὑπερβατέον εἰμί · ἐάν ἐπιεικής ὁ ἄγω εἰμί πρός ἐπιεικής δέ μή ἄγω , οὐ δέω συνακολουθέω οὐδέ ὑπομένω , ὥσπερ διά μέλι φάρμακον λαμβάνω , μοχθηρός διά χρηστός φίλος . ἄτοπος δέ καί ὁ πρός ἀγνώς κομιδῇ καί ἀσυνήθης βαδίζω , ἐάν μή τις εἰμί διαφέρω ἀρετή , καθά λέγω , καί οὗτος φιλία ποιέω ἀρχή καί ἀγαπάω ὁ ῥᾴδιος καί ἀφελής ἀφικνέομαι σύν ἕτερος πρός αὐτός . καί μήν ὁ συνήθης πρός οὗτος μάλα βαδίζω ὑπό ἕτερος καλέω , ὅς ἐφίημι μετά ἕτερος καί αὐτός βαδίζω πρός ἐγώ . Φίλιππος μέν γάρ δοκέω ὁ γελωτοποιός ὁ αὐτόκλητος ἐπί δεῖπνον ἔρχομαι γέλοιος εἰμί ὁ καλέω · ἀγαθός δέ καί φίλος ἀνήρ παρά φίλος καί ἀγαθός σεμνός εἰμί καί ἡδύς , ἐάν μή καλέω μηδέ προσδοκάω ἐν καιρός παραγίγνομαι μετά φίλος ἕτερος , εὐφραίνω ἅμα ὁ δέχομαι καί τιμάω ὁ ἄγω . ἦκα δέ πρός ἡγεμών ἤ πλούσιος ἤ δυνάστης μή καλέω ὑπό αὐτός ἀλλά ὑπό ἕτερος πρέπω βαδίζω , ἀναίδεια καί ἀπειροκαλία καί φιλοτιμία ἄκαιρος δόξα οὐ ἄλογος φυλάσσω .