plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 7.8.3
δεξάμενος οὖν ὁ Διογενιανὸς ἀλλὰ καὶ τούτους ἔφη νήφοντας ἀκούω λόγους · ὥσθʼ ὁ οἶνος ἡμᾶς ἀδικεῖν οὐκ ἔοικεν οὐδὲ κρατεῖν . δέδια δὴ μὴ καὶ αὐτὸς εὐθύνας ὑπόσχω · καίτοι τὰ πολλὰ περικοπτέα τῶν ἀκροαμάτων ἐστί · πρώτην τραγῳδίαν , ὡς οὐ πάνυ τι συμποτικὸν ἀλλὰ σεμνότερον βοῶσαν καὶ σκευωρουμένην πραγμάτων ὑποκρίσεις πάθος ἐχόντων καὶ οἶκτον . ἀποπέμπω δὲ τῆς ὀρχήσεως τὴν Πυλάδειον , ὀγκώδη καὶ παθητικὴν καὶ πολυπρόσωπον οὖσαν · αἰδοῖ δὲ τῶν ἐγκωμίων ἐκείνων , ἃ Σωκράτης περὶ ὀρχήσεως διῆλθε , δέχομαι τὴν Βαθύλλειον αὐτόθεν πέζαν τοῦ κόρδακος ἁπτομένην , Ἠχοῦς ἤ τινος Πανὸς ἢ Σατύρου σὺν Ἔρωτι κωμάζοντος ὑπόρχημά τι διατιθεμένην . τῶν δὲ κωμῳδιῶν ἡ μὲν ἀρχαία διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ἀνάρμοστος ἀνθρώποις πίνουσιν · ἥ τε γὰρ ἐν ταῖς λεγομέναις παραβάσεσιν αὐτῶν σπουδὴ καὶ παρρησία λίαν ἄκρατός ἐστι καὶ σύντονος , ἥ τε πρὸς τὰ σκώμματα καὶ βωμολοχίας εὐχέρεια δεινῶς κατάκορος καὶ ἀναπεπταμένη καὶ γέμουσα ῥημάτων ἀκόσμων καὶ ἀκολάστων ὀνομάτων · ἔτι δʼ ὥσπερ ἐν τοῖς ἡγεμονικοῖς δείπνοις ἑκάστῳ παρέστηκε τῶν κατακειμένων οἰνοχόος , οὕτω δεήσει γραμματικὸν ἑκάστῳ τὸ καθʼ ἕκαστον ἐξηγεῖσθαι , τίς ὁ Λαισποδίας παρʼ Εὐπόλιδι καὶ ὁ Κινησίας παρὰ Πλάτωνι καὶ ὁ Λάμπων παρὰ Κρατίνῳ , καὶ τῶν κωμῳδουμένων ἕκαστος · ὥστε γραμματοδιδασκαλεῖον ἡμῖν γενέσθαι τὸ συμπόσιον ἢ κωφὰ καὶ ἄσημα τὰ σκώμματα διαφέρεσθαι . περὶ δὲ τῆς νέας κωμῳδίας τί ἂν ἀντιλέγοι τις ; οὕτω γὰρ ἐγκέκραται τοῖς συμποσίοις , ὡς μᾶλλον ἂν οἴνου χωρὶς ἢ Μενάνδρου διακυβερνῆσαι τὸν πότον . ἥ τε γὰρ λέξις ἡδεῖα καὶ πεζὴ κατέσπαρται τῶν πραγμάτων , ὡς μήθʼ ὑπὸ νηφόντων καταφρονεῖσθαι μήτʼ οἰνωμένους ἀνιᾶν · γνωμολογίαι τε χρησταὶ καὶ ἀφελεῖς ὑπορρέουσαι καὶ τὰ σκληρότατα τῶν ἠθῶν ὥσπερ ἐν πυρὶ τῷ οἴνῳ μαλάττουσι καὶ κάμπτουσι πρὸς τὸ ἐπιεικέστερον · ἥ τε τῆς σπουδῆς πρὸς τὴν παιδιὰν ἀνάκρασις ἐπʼ οὐδὲν ἂν πεποιῆσθαι δόξειεν ἀλλʼ ἢ πεπωκότων καὶ διακεχυμένων ἡδονὴν ὁμοῦ καὶ ὠφέλειαν . ἔχει δὲ καὶ τὰ ἐρωτικὰ παρʼ αὐτῷ καιρὸν πεπωκόσιν ἀνθρώποις , καὶ ἀναπαυσομένοις μετὰ μικρὸν ἀπιοῦσι παρὰ τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας · οὔτε παιδὸς ἔρως ἄρρενός ἐστιν ἐν τοσούτοις δράμασιν , αἵ τε φθοραὶ τῶν παρθένων εἰς γάμον ἐπιεικῶς καταστρέφουσι · τὰ δὲ πρὸς ἑταίρας , ἂν μὲν ὦσιν ἰταμαὶ καὶ θρασεῖαι , διακόπτεται σωφρονισμοῖς τισιν ἢ μετανοίαις τῶν νέων · ταῖς δὲ χρησταῖς καὶ ἀντερώσαις ἢ πατήρ τις ἀνευρίσκεται γνήσιος , ἢ χρόνος τις ἐπιμετρεῖται τῷ ἔρωτι , συμπεριφορὰν αἰδοῦς · ἔχων φιλάνθρωπον . ταῦτα δʼ ἀνθρώποις ἄλλο μὲν τι πράττουσιν ἴσως οὐδεμιᾶς σπουδῆς ἄξιά ἐστίν · ἐν δὲ τῷ πίνειν οὐ θαυμάσαιμʼ ἄν , εἰ τὸ τερπνὸν αὐτῶν καὶ γλαφυρὸν ἅμα καὶ πλάσιν τινὰ καὶ κατακόσμησιν ἐπιφέρει , συνεξομοιοῦσαν τὰ ἤθη τοῖς ἐπιεικέσι καὶ φιλανθρώποις .
Lemmas: δέχομαι οὖν ὁ Διογενιανός ἀλλά καί οὗτος φημί νήφω ἀκούω λόγος · ὥστε ὁ οἶνος ἐγώ ἀδικέω οὐ ἔοικα οὐδέ κρατέω . δείδω δή μή καί αὐτός εὔθυνα ὑπέχω · καίτοι ὁ πολύς περικοπτέον ὁ ἀκρόαμα εἰμί · πρῶτος τραγῳδία , ὡς οὐ πάνυ τις συμποτικός ἀλλά σεμνός βοάω καί σκευωρέομαι πρᾶγμα ὑπόκρισις πάθος ἔχω καί οἶκτος . ἀποπέμπω δέ ὁ ὄρχησις ὁ Πυλήδειος , ὀγκώδης καί παθητικός καί πολυπρόσωπος εἰμί · αἰδώς δέ ὁ ἐγκώμιον ἐκεῖνος , ὅς Σωκράτης περί ὄρχησις διέρχομαι , δέχομαι ὁ Βαθύλλειος αὐτόθεν πέζα ὁ κόρδαξ ἅπτω , Ἠχώ ἤ τις Πάν ἤ Σάτυρος σύν Ἔρως κωμάζω ὑπόρχημα τις διατίθημι . ὁ δέ κωμῳδία ὁ μέν ἀρχαῖος διά ὁ ἀνωμαλία ἀνάρμοστος ἄνθρωπος πίνω · ὁ τε γάρ ἐν ὁ λέγω παράβασις αὐτός σπουδή καί παρρησία λίαν ἄκρατος εἰμί καί σύντονος , ὁ τε πρός ὁ σκῶμμα καί βωμολοχία εὐχέρεια δεινός κατάκορος καί ἀναπετάννυμι καί γέμω ῥῆμα ἄκοσμος καί ἀκόλαστος ὄνομα · ἔτι δέ ὥσπερ ἐν ὁ ἡγεμονικός δεῖπνον ἕκαστος παρίστημι ὁ κατάκειμαι οἰνοχόος , οὕτως δέω γραμματικός ἕκαστος ὁ κατά ἕκαστος ἐξηγέομαι , τίς ὁ Λαισποδίας παρά Εὔπολις καί ὁ Κινησίας παρά Πλάτων καί ὁ Λάμπων παρά Κρατῖνος , καί ὁ κωμῳδέω ἕκαστος · ὥστε γραμματοδιδασκαλεῖον ἐγώ γίγνομαι ὁ συμπόσιον ἤ κωφός καί ἄσημος ὁ σκῶμμα διαφέρω . περί δέ ὁ νέος κωμῳδία τίς ἄν ἀντιλέγω τις ; οὕτως γάρ ἐγκεράννυμι ὁ συμπόσιον , ὡς μάλα ἄν οἶνος χωρίς ἤ Μένανδρος διακυβερνάω ὁ πότος . ὁ τε γάρ λέξις ἡδύς καί πεζός κατασπείρω ὁ πρᾶγμα , ὡς μήτε ὑπό νήφω καταφρονέω μήτε οἰνόω ἀνιάω · γνωμολογία τε χρηστός καί ἀφελής ὑπορρέω καί ὁ σκληρός ὁ ἦθος ὥσπερ ἐν πῦρ ὁ οἶνος μαλάσσω καί κάμπτω πρός ὁ ἐπιεικής · ὁ τε ὁ σπουδή πρός ὁ παιδιά ἀνάκρασις ἐπί οὐδείς ἄν ποιέω δοκέω ἀλλά ἤ πίνω καί διαχέω ἡδονή ὁμοῦ καί ὠφέλεια . ἔχω δέ καί ὁ ἐρωτικός παρά αὐτός καιρός πίνω ἄνθρωπος , καί ἀναπαύω μετά μικρός ἀπέρχομαι παρά ὁ ἑαυτοῦ γυνή · οὔτε παῖς ἔρως ἄρσην εἰμί ἐν τοσοῦτος δρᾶμα , ὁ τε φθορά ὁ παρθένος εἰς γάμος ἐπιεικής καταστρέφω · ὁ δέ πρός ἑταίρα , ἐάν μέν εἰμί ἰταμός καί θρασύς , διακόπτω σωφρονισμός τις ἤ μετάνοια ὁ νέος · ὁ δέ χρηστός καί ἀντεράω ἤ πατήρ τις ἀνευρίσκω γνήσιος , ἤ χρόνος τις ἐπιμετρέω ὁ ἔρως , συμπεριφορά αἰδώς · ἔχω φιλάνθρωπος . οὗτος δέ ἄνθρωπος ἄλλος μέν τις πράσσω ἴσως οὐδείς σπουδή ἄξιος εἰμί · ἐν δέ ὁ πίνω οὐ θαυμάζω ἄν , εἰ ὁ τερπνός αὐτός καί γλαφυρός ἅμα καί πλάσις τις καί κατακόσμησις ἐπιφέρω , συνεξομοιόω ὁ ἦθος ὁ ἐπιεικής καί φιλάνθρωπος .