plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.2.3
παρὼν δʼ ὁ ῥήτωρ Δωρόθεος ὀρθῶς ἔφη λέγεις · οὐ γὰρ μόνον οἱ πολλοὶ καὶ ἰδιῶται τοῦτο πεπόνθασιν , ἀλλὰ καὶ τῶν φιλοσόφων τινές . ἐγὼ γοῦν οἶδα , κεραυνοῦ παρʼ ἡμῖν εἰς οἰκίαν ἐμπεσόντος καὶ πολλὰ θαυμαστὰ δράσαντος οἶνόν τε γὰρ ἐκ πίθων διεφόρησε τοῦ κεράμου μηδὲν παθόντος , ἀνθρώπου τε καθεύδοντος διαπτάμενος οὔτʼ αὐτὸν ἠδίκησεν οὔτε τῆς ἐσθῆτος ἔθιγε , ζώνην δὲ χαλκοῦς ἔχουσαν ὑπεζωσμένου διέτηξε τὸ νόμισμα πᾶν καὶ συνέχεε · φιλοσόφῳ δὲ παρεπιδημοῦντι Πυθαγορικῷ προσελθόντα καὶ διαπυνθανόμενον · τὸν δʼ ἀφοσιωσάμενον καὶ κελεύσαντα τὰ καθʼ ἑαυτὸν δρᾶν καὶ προσεύχεσθαι τοῖς θεοῖς . ἀκούω δὲ καὶ στρατιώτου φυλάττοντος ἱερὸν ἐν Ῥώμῃ κεραυνὸν ἐγγὺς πεσόντα διακαῦσαι τῶν ὑποδημάτων τοὺς ἱμάντας , ἄλλο δὲ μηδὲν κακὸν ἐργάσασθαι · καὶ κυλιχνίων ἀργυρῶν ξυλίνοις ἐγκειμένων ἐλύτροις τὸν μὲν ἄργυρον συνιζῆσαι τακέντα , τὸ δὲ ξύλον ἄθικτον καὶ ἀπαθὲς εὑρεθῆναι . καὶ ταῦτα μὲν ἔξεστι πιστεύειν καὶ μή · πάντων δὲ θαυμασιώτατον , ὃ πάντες ὡς ἔπος εἰπεῖν ἴσμεν , ὅτι τῶν ὑπὸ κεραυνοῦ διαφθαρέντων ἄσηπτα τὰ σώματα διαμένει · πολλοὶ γὰρ οὔτε κάουσιν οὔτε κατορύττουσιν , ἀλλʼ ἐῶσι περιφράξαντες , ὥσθʼ ὁρᾶσθαι τοὺς νεκροὺς ἀσήπτους ἀεί · τὴν Εὐριπίδου Κλυμένην ἐλέγχοντας ἐπὶ τοῦ Φαέθοντος εἰποῦσαν φίλος δέ μοι ἄλουτος ἐν φάραγξι σήπεται νέκυς . ὅθεν οἶμαι καὶ τὸ θεῖον ὠνομάσθαι τῇ ὁμοιότητι τῆς ὀσμῆς , ἣν τὰ παιόμενα τοῖς κεραυνοῖς ἀφίησιν ἐκτριβομένην πυρώδη καὶ δριμεῖαν ὑφʼ ἧς ἐμοὶ δοκοῦσι καὶ κύνες καὶ ὄρνιθες ἀπέχεσθαι τῶν διοβλήτων σωμάτων . ἐμοὶ γὰρ ἄχρι τούτου τῆς αἰτίας ὥσπερ δάφνης παρατετρώχθω · τὰ δὲ λοιπὰ τοῦτον ἔφη παρακαλῶμεν , ἐπεὶ καὶ τοῖς ὕδνοις ἐνευημέρηκεν , ἵνα μὴ πάθωμεν τὸ τοῦ Ἀνδροκύδους . ἐκεῖνος γὰρ ὧν ἐποίησε πάντων ἐναργέστατα καὶ κάλλιστα τοὺς περὶ τὴν Σκύλλαν ἰχθῦς ζωγραφήσας ἔδοξε τῷ πάθει μᾶλλον ἢ τέχνῃ κεχρῆσθαι · φύσει γὰρ ἦν φίλοψος · οὕτω φήσει τις καὶ ἡμᾶς ὑφʼ ἡδονῆς φιλοσοφήσαντας περὶ τῶν ὕδνων ἀμφισβητήσιμον ἐχόντων τὴν γένεσιν , ὡς ὁρᾶς ἐν δὲ τούτοις ὑποκειμένης τῷ λόγῳ τῆς εὐπειθείας , καὶ τὴν αἰτίαν προδήλῳ τῷ εἶναι πειθούσης .
Lemmas: πάρειμι δέ ὁ ῥήτωρ Δωρόθεος ὀρθός φημί λέγω · οὐ γάρ μόνος ὁ πολύς καί ἰδιώτης οὗτος πάσχω , ἀλλά καί ὁ φιλόσοφος τις . ἐγώ γοῦν οἶδα , κεραυνός παρά ἐγώ εἰς οἰκία ἐμπίπτω καί πολύς θαυμαστός δράω οἶνος τε γάρ ἐκ πίθος διαφορέω ὁ κέραμος μηδείς πάσχω , ἄνθρωπος τε καθεύδω διαπέταμαι οὔτε αὐτός ἀδικέω οὔτε ὁ ἐσθής θιγγάνω , ζώνη δέ χάλκεος ἔχω ὑποζώννυμι διατήκω ὁ νόμισμα πᾶς καί συγχέω · φιλόσοφος δέ παρεπιδημέω Πυθαγορικός προσέρχομαι καί διαπυνθάνομαι · ὁ δέ ἀφοσιόω καί κελεύω ὁ κατά ἑαυτοῦ δράω καί προσεύχομαι ὁ θεός . ἀκούω δέ καί στρατιώτης φυλάσσω ἱερός ἐν Ῥώμη κεραυνός ἐγγύς πίπτω διακαίω ὁ ὑπόδημα ὁ ἱμάς , ἄλλος δέ μηδείς κακός ἐργάζομαι · καί κυλίχνιον ἀργύρεος ξύλινος ἔγκειμαι ἔλυτρον ὁ μέν ἄργυρος συνίζω τήκω , ὁ δέ ξύλον ἄθικτος καί ἀπαθής εὑρίσκω . καί οὗτος μέν ἔξεστι πιστεύω καί μή · πᾶς δέ θαυμάσιος , ὅς πᾶς ὡς ἔπος λέγω οἶδα , ὅτι ὁ ὑπό κεραυνός διαφθείρω ἄσηπτος ὁ σῶμα διαμένω · πολύς γάρ οὔτε καίω οὔτε κατορύσσω , ἀλλά ἐάω περιφράσσω , ὥστε ὁράω ὁ νεκρός ἄσηπτος ἀεί · ὁ Εὐριπίδης Κλυμένη ἐλέγχω ἐπί ὁ Φαέθων λέγω φίλος δέ ἐγώ ἄλουτος ἐν φάραγξ σήπω νέκυς . ὅθεν οἴομαι καί ὁ θεῖος ὀνομάζω ὁ ὁμοιότης ὁ ὀσμή , ὅς ὁ παίω ὁ κεραυνός ἀφίημι ἐκτρίβω πυρώδης καί δριμύς ὑπό ὅς ἐγώ δοκέω καί κύων καί ὄρνις ἀπέχω ὁ διόβλητος σῶμα . ἐγώ γάρ ἄχρι οὗτος ὁ αἰτία ὥσπερ δάφνη παρατρώγω · ὁ δέ λοιπός οὗτος φημί παρακαλέω , ἐπεί καί ὁ ὕδνον ἐνευημερέω , ἵνα μή πάσχω ὁ ὁ Ἀνδροκύδης . ἐκεῖνος γάρ ὅς ποιέω πᾶς ἐναργής καί καλός ὁ περί ὁ Σκύλλα ἰχθῦς ζωγραφέω δοκέω ὁ πάθος μάλα ἤ τέχνη χράω · φύσις γάρ εἰμί φίλοψος · οὕτως φημί τις καί ἐγώ ὑπό ἡδονή φιλοσοφέω περί ὁ ὕδνον ἀμφισβητήσιμος ἔχω ὁ γένεσις , ὡς ὁράω ἐν δέ οὗτος ὑπόκειμαι ὁ λόγος ὁ εὐπείθεια , καί ὁ αἰτία πρόδηλος ὁ εἰμί πείθω .