plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.8.2
τοῦ δὲ Λευκίου πράως καὶ ἀφελῶς εἰπόντος , ὡς ὁ μὲν ἀληθὴς ἴσως λόγος καὶ νῦν ἀπόθετος καὶ ἀπόρρητος εἴη , τοῦ δὲ πιθανοῦ καὶ εἰκότος οὐ φθόνος ἀποπειρᾶσθαι · πρῶτος Θέων ὁ γραμματικὸς εἶπεν , ὅτι Τυρρηνὸν μὲν ἀποδεῖξαι Πυθαγόραν μέγʼ ἔργον εἴη καὶ οὐ ῥᾴδιον · Αἰγυπτίων δὲ τοῖς σοφοῖς συγγενέσθαι πολὺν χρόνον ὁμολογεῖται ζηλῶσαὶ τε πολλὰ καὶ δοκιμάσαι μάλιστα τῶν περὶ τὰς ἱερατικὰς ἁγιστείας , οἷόν ἐστι καὶ τὸ τῶν κυάμων οὔτε γὰρ σπείρειν οὔτε σιτεῖσθαι κύαμον Αἰγυπτίους , ἀλλʼ οὐδʼ ὁρῶντας ἀνέχεσθαί φησιν ὁ Ἡρόδοτος . ἰχθύων δὲ καὶ τοὺς ἱερεῖς ἴσμεν ἔτι νῦν ἀπεχομένους · ἁγνεύοντες δὲ καὶ τὸν ἅλα φεύγουσιν , ὡς μήτʼ ὄψον προσφέρεσθαι μήτʼ ἄλλο τι ἁλσὶ θαλαττίοις μεμιγμένον . ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλας αἰτίας φέρουσιν · ἔστι δʼ ἀληθὴς μία , τὸ πρὸς τὴν θάλατταν ἔχθος , ὡς ἀσύμφυλον ἡμῖν καὶ ἀλλότριον μᾶλλον δʼ ὅλως πολέμιον τῇ φύσει τοῦ ἀνθρώπου στοιχεῖον . οὐ γὰρ τρέφεσθαι τοὺς θεοὺς ἀπʼ αὐτῆς , ὥσπερ οἱ Στωικοὶ τοὺς ἀστέρας ὑπολαμβάνουσιν , ἀλλὰ τοὐναντίον εἰς ταύτην ἀπόλλυσθαι τὸν πατέρα καὶ σωτῆρα τῆς χώρας , ὃν Ὀσίριδος ἀπορροὴν ὀνομάζουσι . καὶ θρηνοῦντες τὸν ἐν τοῖς ἀριστεροῖς μέρεσι γεννώμενον ἐν δὲ τοῖς δεξιοῖς φθειρόμενον , αἰνίττονται τὴν τοῦ Νείλου τελευτὴν καὶ φθορὰν ἐν τῇ θαλάττῃ γιγνομένην . ὅθεν οὔτε τὸ ὕδωρ πότιμον αὐτῆς , οὔθʼ ὧν τρέφει τι καὶ γεννᾷ καθαρὸν ἡγοῦνται καὶ οἰκεῖον , οἷς μήτε πνεύματος κοινοῦ μήτε συμφύλου νομῆς μέτεστιν , ἀλλʼ ὁ σῴζων πάντα τἄλλα καὶ τρέφων ἀήρ , ἐκείνοις ὀλέθριός ἐστιν , ὡς παρὰ φύσιν καὶ χρείαν γεγονόσι καὶ ζῶσιν . οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν , εἰ τὰ ζῷα διὰ τὴν θάλατταν ἀλλότρια καὶ οὐκ ἐπιτήδεια καταμίγνυσθαι εἰς αἷμα καὶ πνεῦμα νομίζουσιν αὑτῶν , οἵ γε μηδὲ τοὺς κυβερνήτας ἀξιοῦσι προσαγορεύειν ἀπαντῶντες , ὅτι τὸν βίον ἀπὸ θαλάττης ἔχουσι .
Lemmas: ὁ δέ Λεύκιος πρᾶος καί ἀφελής λέγω , ὡς ὁ μέν ἀληθής ἴσως λόγος καί νῦν ἀπόθετος καί ἀπόρρητος εἰμί , ὁ δέ πιθανός καί ἔοικα οὐ φθόνος ἀποπειράομαι · πρῶτος Θέων ὁ γραμματικός λέγω , ὅτι Τυρρηνός μέν ἀποδείκνυμι Πυθαγόρας μέγας ἔργον εἰμί καί οὐ ῥᾴδιος · Αἰγύπτιος δέ ὁ σοφός συγγίγνομαι πολύς χρόνος ὁμολογέω ζηλόω τε πολύς καί δοκιμάζω μάλα ὁ περί ὁ ἱερατικός ἁγιστεία , οἷος εἰμί καί ὁ ὁ κύαμος οὔτε γάρ σπείρω οὔτε σιτέω κύαμος Αἰγύπτιος , ἀλλά οὐδέ ὁράω ἀνέχω φημί ὁ Ἡρόδοτος . ἰχθῦς δέ καί ὁ ἱερεύς οἶδα ἔτι νῦν ἀπέχω · ἁγνεύω δέ καί ὁ ἅλς φεύγω , ὡς μήτε ὄψον προσφέρω μήτε ἄλλος τίς ἅλς θαλάσσιος μείγνυμι . ἄλλος μέν οὖν ἄλλος αἰτία φέρω · εἰμί δέ ἀληθής εἷς , ὁ πρός ὁ θάλασσα ἔχθος , ὡς ἀσύμφυλος ἐγώ καί ἀλλότριος μάλα δέ ὅλος πολέμιος ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος στοιχεῖον . οὐ γάρ τρέφω ὁ θεός ἀπό αὐτός , ὥσπερ ὁ Στωϊκός ὁ ἀστήρ ὑπολαμβάνω , ἀλλά ἐναντίος εἰς οὗτος ἀπόλλυμι ὁ πατήρ καί σωτήρ ὁ χώρα , ὅς Ὄσιρις ἀπορροή ὀνομάζω . καί θρηνέω ὁ ἐν ὁ ἀριστερός μέρος γεννάω ἐν δέ ὁ δεξιός φθείρω , αἰνίσσομαι ὁ ὁ Νεῖλος τελευτή καί φθορά ἐν ὁ θάλασσα γίγνομαι . ὅθεν οὔτε ὁ ὕδωρ πότιμος αὐτός , οὔτε ὅς τρέφω τις καί γεννάω καθαρός ἡγέομαι καί οἰκεῖος , ὅς μήτε πνεῦμα κοινός μήτε σύμφυλος νομή μέτειμι , ἀλλά ὁ σῴζω πᾶς ἄλλος καί τρέφω ἀήρ , ἐκεῖνος ὀλέθριος εἰμί , ὡς παρά φύσις καί χρεία γίγνομαι καί ζάω . οὐ δέω δέ θαυμάζω , εἰ ὁ ζῷον διά ὁ θάλασσα ἀλλότριος καί οὐ ἐπιτήδειος καταμείγνυμι εἰς αἷμα καί πνεῦμα νομίζω ἑαυτοῦ , ὁ γε μηδέ ὁ κυβερνήτης ἀξιόω προσαγορεύω ἀπαντάω , ὅτι ὁ βίος ἀπό θάλασσα ἔχω .