plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 2.10.1
ὅτε τὴν ἐπώνυμον ἀρχὴν ἦρχον οἴκοι , τὰ πλεῖστα τῶν δείπνων δαῖτες ἦσαν , ἐν ταῖς θυσίαις ἑκάστῳ μερίδος ἀποκληρουμένης · ὅ τισι μὲν ἤρεσκε θαυμαστῶς , οἱ δʼ ὡς ἀκοινώνητον καὶ ἀνελεύθερον ρο ψέγοντες ᾤοντο δεῖν ἅμα τῷ καταθέσθαι τὸν στέφανον ἐπὶ τὴν συνήθη δίαιταν αὖθις μεθαρμόσασθαι τὰς τραπέζας ; . οὐ γὰρ τοῦ φαγεῖν ὁ Ἁγίας ἔφη χάριν οὐδὲ τοῦ πιεῖν , ἀλλὰ τοῦ συμπιεῖν καὶ συμφαγεῖν ὡς ἐγᾦμαι καλοῦμεν ἀλλήλους , ἡ δʼ εἰς μερίδας αὕτη κρεωδαισία τὴν κοινωνίαν ἀναιροῦσα , πολλὰ δεῖπνα ποιεῖ καὶ πολλοὺς δειπνοῦντας , οὐδένα δὲ σύνδειπνον οὐδενός , ὅταν ὥσπερ ἀπὸ κρεοπωλικῆς ; τραπέζης σταθμῷ λαβὼν ἕκαστος μοῖραν ἑαυτῷ πρόθηται . καίτοι τίνʼ ἔχει διαφορὰν ἢ κύλικα καταθέντα τῶν κεκλημένων ἑκάστῳ καὶ χοῦν , ἐμπλησάμενον οἴνου , καὶ τράπεζαν ἰδίαν ὥσπερ οἱ Δημοφωντίδαι τῷ Ὀρέστῃ λέγονται , πίνειν κελεῦσαι μὴ προσέχοντα τοῖς ἄλλοις · ἢ τοῦθʼ ὅπερ νῦν γίγνεται , κρέας προθέμενον καὶ ἄρτον , ὥσπερ ἐκ φάτνης ἰδίας ἕκαστον εὐωχεῖσθαι , πλὴν ὅτι μὴ πρόσκειται σιωπῆς ἡμῖν ἀνάγκη , καθάπερ τοῖς τὸν Ὀρέστην ξενίζουσιν ; ἀλλὰ καὶ τοῦτʼ ἴσως αὐτὸ πρὸς τὴν ἁπάντων κοινωνίαν ἐκκαλεῖται τοὺς συνόντας , ὅτι καὶ λόγῳ κοινῷ πρὸς ἀλλήλους χρώμεθα καὶ ᾠδῇ , ψαλτρίας τε τερπούσης ; καὶ αὐλητρίδος ὁμοίως μετέχομεν · καὶ ὁ κρατὴρ οὗτος ὅρον οὐκ ἔχων ἐν μέσῳ πρόκειται , πηγὴ φιλοφροσύνης ἄφθονος καὶ μέτρον ἔχουσα τῆς ἀπολαύσεως τὴν ὄρεξιν οὐχ ὥσπερ ἡ τοῦ κρέως καὶ τοῦ ἄρτου μερὶς ἀδικωτάτη μέτρῳ καλλωπίζεται τῷ ἴσῳ πρὸς ἀνίσους · τὸ γὰρ αὐτὸ τῷ μικροῦ δεομένῳ πλέον ἐστὶ τῷ δὲ μείζονος ἔλαττον . ὥσπερ οὖν , ὦ ἑταῖρʼ , ὁ κάμνουσι πολλοῖς ἴσα φάρμακα μέτροις ἀκριβέσι καὶ σταθμοῖς διανέμων παγγέλοιος , οὕτω τοιοῦτος ἑστιάτωρ οἷος ἀνθρώπους οὔτε διψῶντας ὡσαύτως οὔτε πεινῶντας εἰς ταὐτὸ συναγαγὼν ἀπὸ τῶν ἴσων θεραπεύειν ἅπαντας , ἀριθμητικῶς οὐ γεωμετρικῶς ὁρίζων τὸ δίκαιον καὶ μέτριον . εἰς καπήλου μὲν οὖν φοιτῶμεν ἑνὶ χρώμενοι μέτρῳ τῷ δημοσίῳ πάντες · ἐπὶ δεῖπνον δʼ ἕκαστος ἰδίαν ἥκει γαστέρα κομίζων , ἣν οὐ τὸ ἴσον ἀλλὰ τὸ ἀρκοῦν ἐμπίπλησι . τὰς δʼ Ὁμηρικὰς ἐκείνας δαῖτας οὐ χρὴ μεταφέρειν ἐκ τῶν στρατιωτικῶν καὶ παρεμβολικῶν ἐνταῦθα δείπνων , ἀλλὰ μᾶλλον τὴν τῶν παλαιῶν φιλανθρωπίαν ζηλοῦν , οὐ μόνον ὁμεστίους οὐδʼ ὁμωροφίους ἀλλὰ καὶ ὁμοχοίνικας καὶ ὁμοσίτους τῷ πᾶσαν σέβεσθαι κοινωνίαν ἐν τιμῇ τιθεμένους . τὰ μὲν οὖν Ὁμήρου δεῖπνα χαίρειν ἐῶμεν ὑπολιμώδη γάρ ἐστι καὶ διψαλέα καὶ τοὺς ἑστιάρχας βασιλεῖς ἔχοντα τῶν Ἰταλικῶν δεινοτέρους καπήλων ὥστε παρὰ τὰς μάχας , ἐν χερσὶ τῶν πολεμίων ὄντων , ἀπομνημονεύειν ἀκριβῶς , πόσον ἕκαστος τῶν δεδειπνηκότων παρʼ αὐτοῖς πέπωκε . τὰ δὲ Πινδαρικὰ βελτίω δήπουθεν , ἐν οἷς ἥρωες αἰδοίαν ἐμίγνυντʼ ἀμφὶ τράπεζαν θαμά τῷ κοινωνεῖν ἁπάντων ἀλλήλοις . ἐκεῖνο γὰρ ἦν οἷον ἀνάμιξις καὶ σύγκρασις ἀληθῶς , τοῦτο δὲ διαίρεσις καὶ διαβολὴ τῶν φιλτάτων εἶναι δοκούντων , ὡς μηδʼ ὄψου κοινωνεῖν δυναμένων .
Lemmas: ὅτε ὁ ἐπώνυμος ἀρχή ἄρχω οἴκοι , ὁ πολύς ὁ δεῖπνον δαίτη εἰμί , ἐν ὁ θυσία ἕκαστος μερίς ἀποκληρόω · ὅς τις μέν ἀρέσκω θαυμαστός , ὁ δέ ὡς ἀκοινώνητος καί ἀνελεύθερος ῥόος ψέγω οἴομαι δέω ἅμα ὁ κατατίθημι ὁ στέφανος ἐπί ὁ συνήθης δίαιτα αὖθις μεθαρμόζω ὁ τράπεζα ; . οὐ γάρ ὁ ἐσθίω ὁ Ἁγίας φημί χάριν οὐδέ ὁ πίνω , ἀλλά ὁ συμπίνω καί συνεσθίω ὡς οἴομαι καλέω ἀλλήλων , ὁ δέ εἰς μερίς οὗτος κρεωδαισία ὁ κοινωνία ἀναιρέω , πολύς δεῖπνον ποιέω καί πολύς δειπνέω , οὐδείς δέ σύνδειπνον οὐδείς , ὅταν ὥσπερ ἀπό κρεοπωλικός ; τράπεζα σταθμός λαμβάνω ἕκαστος μοῖρα ἑαυτοῦ προτίθημι . καίτοι τίς ἔχω διαφορά ἤ κύλιξ κατατίθημι ὁ καλέω ἕκαστος καί χοῦς , ἐμπίμπλημι οἶνος , καί τράπεζα ἴδιος ὥσπερ ὁ Δημοφωντίδαι ὁ Ὀρέστης λέγω , πίνω κελεύω μή προσέχω ὁ ἄλλος · ἤ οὗτος ὅς νῦν γίγνομαι , κρέας προτίθημι καί ἄρτος , ὥσπερ ἐκ φάτνη ἴδιος ἕκαστος εὐωχέω , πλήν ὅτι μή πρόσκειμαι σιωπή ἐγώ ἀνάγκη , καθά ὁ ὁ Ὀρέστης ξενίζω ; ἀλλά καί οὗτος ἴσως αὐτός πρός ὁ ἅπας κοινωνία ἐκκαλέω ὁ σύνειμι , ὅτι καί λόγος κοινός πρός ἀλλήλων χράω καί ἀοιδή , ψάλτρια τε τέρπω ; καί αὐλητρίς ὅμοιος μετέχω · καί ὁ κρατήρ οὗτος ὅρος οὐ ἔχω ἐν μέσος πρόκειμαι , πηγή φιλοφροσύνη ἄφθονος καί μέτρον ἔχω ὁ ἀπόλαυσις ὁ ὄρεξις οὐ ὥσπερ ὁ ὁ κρέας καί ὁ ἄρτος μερίς ἄδικος μέτρον καλλωπίζω ὁ ἴσος πρός ἄνισος · ὁ γάρ αὐτός ὁ μικρός δέω πολύς εἰμί ὁ δέ μέγας ἐλαχύς . ὥσπερ οὖν , ὦ ἑταῖρος , ὁ κάμνω πολύς ἴσος φάρμακον μέτρον ἀκριβής καί σταθμός διανέμω παγγέλοιος , οὕτως τοιοῦτος ἑστιάτωρ οἷος ἄνθρωπος οὔτε διψάω ὡσαύτως οὔτε πεινάω εἰς αὐτός συνάγω ἀπό ὁ ἴσος θεραπεύω ἅπας , ἀριθμητικός οὐ γεωμετρικός ὁρίζω ὁ δίκαιος καί μέτριος . εἰς κάπηλος μέν οὖν φοιτάω εἷς χράω μέτρον ὁ δημόσιος πᾶς · ἐπί δεῖπνον δέ ἕκαστος ἴδιος ἥκω γαστήρ κομίζω , ὅς οὐ ὁ ἴσος ἀλλά ὁ ἀρκέω ἐμπίμπλημι . ὁ δέ Ὁμηρικός ἐκεῖνος δαίς οὐ χρή μεταφέρω ἐκ ὁ στρατιωτικός καί παρεμβολικός ἐνταῦθα δεῖπνον , ἀλλά μάλα ὁ ὁ παλαιός φιλανθρωπία ζηλόω , οὐ μόνος ὁμέστιος οὐδέ ὁμωρόφιος ἀλλά καί ὁμοχοίνιξ καί ὁμόσιτος ὁ πᾶς σέβω κοινωνία ἐν τιμή τίθημι . ὁ μέν οὖν Ὅμηρος δεῖπνον χαίρω ἐάω ὑπολιμώδης γάρ εἰμί καί διψαλέος καί ὁ ἑστιάρχης βασιλεύς ἔχω ὁ Ἰταλικός δεινός κάπηλος ὥστε παρά ὁ μάχη , ἐν χείρ ὁ πολέμιος εἰμί , ἀπομνημονεύω ἀκριβής , πόσος ἕκαστος ὁ δειπνέω παρά αὐτός πίνω . ὁ δέ Πινδαρικός ἀγαθός δήπουθεν , ἐν ὅς ἥρως αἰδοῖος μείγνυμι ἀμφί τράπεζα θαμά ὁ κοινωνέω ἅπας ἀλλήλων . ἐκεῖνος γάρ εἰμί οἷος ἀνάμιξις καί σύγκρασις ἀληθής , οὗτος δέ διαίρεσις καί διαβολή ὁ φίλος εἰμί δοκέω , ὡς μηδέ ὄψον κοινωνέω δύναμαι .