plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 6.3.2
ἐμοὶ δὲ τὸ μὲν συμβαῖνον ἀληθὲς ἐφαίνετο , τῇ δʼ ὑποθέσει τῆς αἰτίας οὐ προσεῖχον . καὶ γὰρ εἰ τοῖς πόροις τούτοις ἔφην , ὧν ἔνιοι περιέχονται καὶ ἀγαπῶσι , κατατρήσειέ τις τὴν σάρκα , πλαδαρὰν καὶ τρομώδη καὶ σαθρὰν ποιήσει · τό γε μὴ ταὐτὰ τοῦ σώματος μόρια τὸ ποτὸν προσδέχεσθαι καὶ τὸ σιτίον ἀλλʼ ὥσπερ ἠθμοῖς καταρρεῖσθαι καὶ ἀποκρίνεσθαι , κομιδῇ πλασματῶδες καὶ ἀλλόκοτον . αὕτη γὰρ ἡ πρὸς τὸ ὑγρὸν ἀνάμιξις , θρύπτουσα τὰ σιτία καὶ συνεργὰ λαμβάνουσα τὸ θερμὸν τὸ ἐντὸς καὶ τὸ πνεῦμα , πάντων ὀργάνων ἀκριβέστατα πάσαις τομαῖς καὶ διαιρέσεσι λεπτύνει τὴν τροφὴν ὥστε πᾶν μόριον αὐτῆς παντὶ μορίῳ γίγνεσθαι φίλον καὶ οἰκεῖον , οὐκ ἐναρμόττον ὥσπερ ἀγγείοις καὶ τρήμασιν ἀλλʼ ἑνούμενον καὶ προσφυόμενον . ἄνευ δὲ τούτων οὐδὲ λέλυται τῆς ἀπορίας τὸ μέγιστον · οἱ γὰρ ἐμφαγόντες , ἂν μὴ πίωσιν , οὐ μόνον οὐ λύουσιν ἀλλὰ καὶ προσεπιτείνουσι τὸ δίψος πρὸς τοῦτο δʼ οὐδὲν εἴρηται . σκόπει δὲ καὶ τὰ παρʼ ἡμῶν ἔφην εἰ φαινομένας ὑποθέσεις λαμβάνομεν , πρῶτον μὲν λαμβάνοντες τὸ ὑγρὸν ὑπὸ τοῦ ξηροῦ διαφθείρεσθαι δαπανώμενον , τῷ δʼ ὑγρῷ τὸ ξηρὸν βρεχόμενον καὶ μαλασσόμενον διαχύσεις ἴσχειν καὶ ἀναθυμιάσεις · δεύτερον δὲ μὴ νομίζοντες ἔκθλιψιν εἶναι παντάπασι μήτε τῆς ξηρᾶς τροφῆς τὴν πεῖναν μήτε τῆς ὑγρᾶς τὴν δίψαν , ἀλλὰ τοῦ μετρίου καὶ ἀρκοῦντος ἔνδειαν · οἷς γὰρ ὅλως ἂν ἐλλίπῃ θάτερον , οὔτε πεινῶσιν οὔτε διψῶσιν ἀλλʼ εὐθὺς ἀποθνήσκουσιν . ὑποκειμένων δὲ τούτων , οὐ χαλεπὸν ἤδη τὴν αἰτίαν συνιδεῖν . ἡ μὲν γὰρ δίψα τοῖς φαγοῦσιν ἐπιτείνεται , τῶν σιτίων τῇ ξηρότητι , εἴ τι διεσπαρμένον ὑγρὸν καὶ ἀπολειπόμενον ἀσθενὲς καὶ ὀλίγον ἐν τῷ σώματι , συλλεγόντων καὶ προσεξικμαζόντων ὥσπερ ἔξω γῆν ὁρῶμεν καὶ κόνιν καὶ ἄμμον τὰ μιγνύμενα τῶν ὑγρῶν ἀναλαμβάνουσαν εἰς ἑαυτὴν καὶ ἀφανίζουσαν . τὴν δὲ πεῖναν αὖ πάλιν ἀναγκαίως ; τὸ ποτὸν ἀνίησιν · ἡ γὰρ ὑγρότης τὰ ὑπόντα σιτία περισκελῆ καὶ γλίσχρα βρέξασα καὶ διαχέασα , χυμῶν ἐγγενομένων καὶ ἀτμῶν , ἀναφέρει τούτους εἰς τὸ σῶμα καὶ προστίθησι τοῖς δεομένοις . ὅθεν οὐ κακῶς ὄχημα τῆς τροφῆς τὸ ὑγρὸν ὁ Ἐρασίστρατος προσεῖπε · τὰ γὰρ ὑπὸ ξηρότητος ἢ πάθους ἀργὰ καὶ βαρέα μιγνύμενον ἀναπέμπει καὶ συνεξαίρει . πολλοὶ δὲ καὶ μὴ πιόντες ἀλλὰ λουσάμενοι μόνον ἐπαύσαντο συντόνως σφόδρα πεινῶντες · ἐνδυομένη ἔξωθεν ἡ εὐχυμότερα ποιεῖ καὶ τροφιμώτερα τῷ ἐγχαλᾶσθαι τὰ ἐντός , ὥστε τῆς πείνης τὸ σφόδρα πικρὸν καὶ θηριῶδες ἐνδιδόναι καὶ παρηγορεῖσθαι . διὸ καὶ πολὺν ζῶσιν ἔνιοι τῶν ἀποκαρτερούντων χρόνον , ἂν ὕδωρ μόνον λαμβάνωσιν , ἄχρι ἂν οὗ πᾶν ἐξικμασθῇ τὸ τρέφειν καὶ προστίθεσθαι τῷ σώματι δυνάμενον .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέν συμβαίνω ἀληθής φαίνω , ὁ δέ ὑπόθεσις ὁ αἰτία οὐ προσέχω . καί γάρ εἰ ὁ πόρος οὗτος φημί , ὅς ἔνιοι περιέχω καί ἀγαπάω , κατατετραίνω τις ὁ σάρξ , πλαδαρός καί τρομώδης καί σαθρός ποιέω · ὁ γε μή αὐτός ὁ σῶμα μόριον ὁ ποτός προσδέχομαι καί ὁ σιτίον ἀλλά ὥσπερ ἠθμός καταρρέω καί ἀποκρίνω , κομιδῇ πλασματώδης καί ἀλλόκοτος . οὗτος γάρ ὁ πρός ὁ ὑγρός ἀνάμιξις , θρύπτω ὁ σιτίον καί συνεργός λαμβάνω ὁ θερμός ὁ ἐντός καί ὁ πνεῦμα , πᾶς ὄργανον ἀκριβής πᾶς τομή καί διαίρεσις λεπτύνω ὁ τροφή ὥστε πᾶς μόριον αὐτός πᾶς μόριον γίγνομαι φίλος καί οἰκεῖος , οὐ ἐναρμόζω ὥσπερ ἀγγεῖον καί τρῆμα ἀλλά ἑνόω καί προσφύω . ἄνευ δέ οὗτος οὐδέ λύω ὁ ἀπορία ὁ μέγας · ὁ γάρ ἐνεσθίω , ἐάν μή πίνω , οὐ μόνος οὐ λύω ἀλλά καί προσεπιτείνω ὁ δίψος πρός οὗτος δέ οὐδείς λέγω . σκοπέω δέ καί ὁ παρά ἐγώ φημί εἰ φαίνω ὑπόθεσις λαμβάνω , πρῶτος μέν λαμβάνω ὁ ὑγρός ὑπό ὁ ξηρός διαφθείρω δαπανάω , ὁ δέ ὑγρός ὁ ξηρός βρέχω καί μαλάσσω διάχυσις ἴσχω καί ἀναθυμίασις · δεύτερος δέ μή νομίζω ἔκθλιψις εἰμί παντάπασι μήτε ὁ ξηρός τροφή ὁ πεῖνα μήτε ὁ ὑγρός ὁ δίψα , ἀλλά ὁ μέτριος καί ἀρκέω ἔνδεια · ὅς γάρ ὅλος ἄν ἐλλείπω ἕτερος , οὔτε πεινάω οὔτε διψάω ἀλλά εὐθύς ἀποθνῄσκω . ὑπόκειμαι δέ οὗτος , οὐ χαλεπός ἤδη ὁ αἰτία συνοράω . ὁ μέν γάρ δίψα ὁ ἐσθίω ἐπιτείνω , ὁ σιτίον ὁ ξηρότης , εἰ τις διασπείρω ὑγρός καί ἀπολείπω ἀσθενής καί ὀλίγος ἐν ὁ σῶμα , συλλέγω καί προσεξικμάζω ὥσπερ ἔξω γῆ ὁράω καί κόνις καί ἄμμος ὁ μείγνυμι ὁ ὑγρός ἀναλαμβάνω εἰς ἑαυτοῦ καί ἀφανίζω . ὁ δέ πεῖνα αὖ πάλιν ἀναγκαῖος ; ὁ ποτός ἀνίημι · ὁ γάρ ὑγρότης ὁ ὕπειμι σιτίον περισκελής καί γλίσχρος βρέχω καί διαχέω , χυμός ἐγγίγνομαι καί ἀτμός , ἀναφέρω οὗτος εἰς ὁ σῶμα καί προστίθημι ὁ δέω . ὅθεν οὐ κακός ὄχημα ὁ τροφή ὁ ὑγρός ὁ Ἐρασίστρατος προσλέγω · ὁ γάρ ὑπό ξηρότης ἤ πάθος ἀργός καί βαρύς μείγνυμι ἀναπέμπω καί συνεξαίρω . πολύς δέ καί μή πίνω ἀλλά λούω μόνος παύω σύντονος σφόδρα πεινάω · ἐνδύω ἔξωθεν ὁ εὔχυμος ποιέω καί τρόφιμος ὁ ἐγχαλάω ὁ ἐντός , ὥστε ὁ πεῖνα ὁ σφόδρα πικρός καί θηριώδης ἐνδίδωμι καί παρηγορέω . διό καί πολύς ζάω ἔνιοι ὁ ἀποκαρτερέω χρόνος , ἐάν ὕδωρ μόνος λαμβάνω , ἄχρι ἄν ὅς πᾶς ἐξικμάζω ὁ τρέφω καί προστίθημι ὁ σῶμα δύναμαι .