plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.5.1
πῶς εἴρηται τὸ ποιητὴν δʼ ἄρα ἔρως διδάσκει , κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν ἐζητεῖτο παρὰ Σοσσίῳ , Σαπφικῶν τινων ᾀσθέντων , ὅπου καὶ τὸν Κύκλωπα μούσαις εὐφώνοις ἰᾶσθαιφησὶ τὸν ἔρωτα Φιλόξενος . ἐλέχθη μὲν οὖν , ὅτι πρὸς πάντα τόλμαν ὁ ἔρως καὶ καινοτομίαν συγχωρῆσαι δεινός ἐστιν , ὥσπερ καὶ Πλάτων ἴτην αὐτὸν καί παντὸς ἐπιχειρητὴν ὠνόμασε · καὶ γὰρ λάλον ποιεῖ τὸν σιωπηλὸν καὶ θεραπευτικὸν τὸν αἰσχυντηλόν , ἐπιμελῆ δὲ καὶ φιλόπονον τὸν ἀμελῆ καὶ ῥᾴθυμον ὃ δʼ ἄν τις μάλιστα θαυμάσειεν , φειδωλὸς ἀνήρ τε καὶ μικρολόγος ἐμπεσὼν εἰς ἔρωτα , καθάπερ εἰς πῦρ σίδηρος ἀνεθεὶς καὶ μαλαχθείς , ἁπαλὸς καὶ ὑγρὸς καὶ ἡδίων · ὥστε τουτὶ τὸ παιζόμενον μὴ πάνυ φαίνεσθαι γελοῖον , ὅτι πράσου φύλλῳ τὸ τῶν ἐρώντων δέδεται βαλλάντιον ἐλέχθη δὲ καὶ ὅτι τῷ μεθύειν τὸ ἐρᾶν ὅμοιόν ἐστι · ποιεῖ γὰρ θερμοὺς καὶ ἱλαροὺς καὶ διακεχυμένους · γενόμενοι δὲ τοιοῦτοι πρὸς τὰς ἐπῳδοὺς καὶ ἐμμέτρους μάλιστα φωνὰς ἐκφέρονται . καὶ τὸν Αἰσχύλον φασὶ τὰς τραγῳδίας πίνοντα ποιεῖν καὶ διαθερμαινόμενον . ἦν δὲ Λαμπρίας ὁ ἡμέτερος πάππος ἐν τῷ πίνειν εὑρετικώτατος αὐτὸς αὑτοῦ καὶ λογιώτατος · εἰώθει δὲ λέγειν ὅτι τῷ λιβανωτῷ παραπλησίως ὑπὸ θερμότητος ; ἀναθυμιᾶται . καὶ μὴν ἣδιστα τοὺς ἐρωμένους ὁρῶντες οὐχ ἧττον ἡδέως ἐγκωμιάζουσιν ἢ ὁρῶσι · καὶ πρὸς πάντα λάλος ὢν ἔρως λαλίστατός ἐστιν ἐν τοῖς ἐπαίνοις . αὐτοί τε γὰρ οὕτω πεπεισμένοι τυγχάνουσι καὶ βούλονται πεπεῖσθαι πάντας , ὡς καλῶν κἀγαθῶν ἐρῶντες . τοῦτο καὶ τὸν Λυδὸν ἐπῆρε Κανδαύλην τῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς ἐπισπᾶσθαι θεατὴν εἰς τὸ δωμάτιον τὸν τὴν οὐ βούλονται γὰρ ὑπʼ ἄλλων μαρτυρεῖσθαι · διὸ καὶ γράφοντες ἐγκώμια τῶν καλῶν ἐπικοσμοῦσιν αὐτὰ μέλεσι καὶ μέτροις καὶ ᾠδαῖς , ὥσπερ εἰκόνας χρυσῷ καλλωπίζοντες , ὅπως ἀκούηταί τε μᾶλλον ὑπὸ πολλῶν καὶ μνημονεύηται · καὶ γὰρ ἂν ἵππον καὶ ἀλεκτρυόνα , κἂν ἄλλο τι τοῖς ἐρωμένοις διδῶσι , καλὸν εἶναι καὶ κεκοσμημένον ἐκπρεπῶς βούλονται καὶ περιττῶς τὸ δῶρον · μάλιστα δὲ λόγον κόλακα προσφέροντες ἡδὺν ἐθέλουσι φαίνεσθαι καὶ γαῦρον καὶ περιττόν , οἷος ὁ ποιητικός ἐστιν .
Lemmas: πῶς λέγω ὁ ποιητής δέ ἄρα Ἔρως διδάσκω , ἐάν ἄμουσος εἰμί ὁ πρίν ζητέω παρά Σόσσιος , Σαπφικός τις ἀείδω , ὅπου καί ὁ Κύκλωψ μοῦσα εὔφωνος ἰάομαι ὁ ἔρως Φιλόξενος . λέγω μέν οὖν , ὅτι πρός πᾶς τόλμα ὁ ἔρως καί καινοτομία συγχωρέω δεινός εἰμί , ὥσπερ καί Πλάτων ἴτης αὐτός καί πᾶς ἐπιχειρητής ὀνομάζω · καί γάρ λάλος ποιέω ὁ σιωπηλός καί θεραπευτικός ὁ αἰσχυντηλός , ἐπιμελής δέ καί φιλόπονος ὁ ἀμελής καί ῥᾴθυμος ὅς δέ ἄν τις μάλα θαυμάζω , φειδωλός ἀνήρ τε καί μικρολόγος ἐμπίπτω εἰς ἔρως , καθά εἰς πῦρ σίδηρος ἀνίημι καί μαλάσσω , ἁπαλός καί ὑγρός καί ἡδύς · ὥστε οὗτος ὁ παίζω μή πάνυ φαίνω γέλοιος , ὅτι πράσον φύλλον ὁ ὁ ἐράω δέω βαλλάντιον λέγω δέ καί ὅτι ὁ μεθύω ὁ ἐράω ὅμοιος εἰμί · ποιέω γάρ θερμός καί ἱλαρός καί διαχέω · γίγνομαι δέ τοιοῦτος πρός ὁ ἐπῳδός καί ἔμμετρος μάλα φωνή ἐκφέρω . καί ὁ Αἰσχύλος φημί ὁ τραγῳδία πίνω ποιέω καί διαθερμαίνω . εἰμί δέ Λαμπρίας ὁ ἡμέτερος πάππος ἐν ὁ πίνω εὑρετικός αὐτός ἑαυτοῦ καί λόγιος · εἴωθα δέ λέγω ὅτι ὁ λιβανωτός παραπλήσιος ὑπό θερμότης ; ἀναθυμιάω . καί μήν ἡδύς ὁ ἐράω ὁράω οὐ ἥσσων ἡδύς ἐγκωμιάζω ἤ ὁράω · καί πρός πᾶς λάλος εἰμί ἔρως λάλος εἰμί ἐν ὁ ἔπαινος . αὐτός τε γάρ οὕτως πείθω τυγχάνω καί βούλομαι πείθω πᾶς , ὡς καλός ἀγαθός ἐράω . οὗτος καί ὁ Λυδός ἐπαίρω Κανδαύλης ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἐπισπάω θεατής εἰς ὁ δωμάτιον ὁ ὁ οὐ βούλομαι γάρ ὑπό ἄλλος μαρτυρέω · διό καί γράφω ἐγκώμιον ὁ καλός ἐπικοσμέω αὐτός μέλος καί μέτρον καί ἀοιδή , ὥσπερ εἰκών χρυσός καλλωπίζω , ὅπως ἀκούω τε μάλα ὑπό πολύς καί μνημονεύω · καί γάρ ἐάν ἵππος καί ἀλεκτρυών , ἐάν ἄλλος τις ὁ ἐράω δίδωμι , καλός εἰμί καί κοσμέω ἐκπρεπής βούλομαι καί περισσός ὁ δῶρον · μάλα δέ λόγος κόλαξ προσφέρω ἡδύς ἐθέλω φαίνω καί γαῦρος καί περισσός , οἷος ὁ ποιητικός εἰμί .