plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 7.1.1
εἰσῆλθέ τινι τῶν συμποτῶν ὥρᾳ θέρους τουτὶ τὸ πρόχειρον ἅπασιν ἀναφθέγξασθαι τέγγε πλεύμονας οἴνῳ · τὸ γὰρ ἄστρον περιτέλλεται · καὶ Νικίας ὁ Νικοπολίτης ἰατρὸς οὐδὲν ἔφη θαυμαστόν , εἰ ποιητικὸς ἀνὴρ Ἀλκαῖος ἠγνόησεν ὃ καὶ Πλάτων ὁ φιλόσοφος . καίτοι τὸν μὲν Ἀλκαῖον ἁμωσγέπως εὐπορήσειν βοηθείας , ἀπολαύειν ἰκμάδος τὸν πλεύμονα , γειτνιῶντα τῷ στομάχῳ , καὶ διὰ τοῦτο τέγγεσθαι πιθανόν ἐστιν · ὁ δὲ φιλόσοφος οὑτωσὶ σαφῶς ἔφη γράψας διεξιέναι τὰ ποτὰ διὰ τοῦ πλεύμονος οὐδὲ τοῖς προθυμοτάτοις ἀμύνειν ἐπιχείρησιν ὑπὲρ αὑτοῦ πιθανὴν ἀπολέλοιπε . τὸ γὰρ ἀγνόημα μέγα . πρῶτον μέν , ὅτι τῆς ὑγρᾶς τροφῆς πρὸς τὴν ξηρὰν ἀναγκαίαν ἐχούσης τὴν ἀνάμιξιν , εἰκός ἐστι ταὐτὸν ἀμφοτέραις ἀγγεῖον ὑποκεῖσθαι τὸν στόμαχον εἰς τὴν κάτω κοιλίαν ἐκδιδόντα μαλακὸν καὶ διάβροχον τὸ σιτίον · ἔπειτα , τοῦ πλεύμονος λείου καὶ πυκνοῦ παντάπασι γεγονότος , πῶς τὸ σὺν κυκεῶνι πινόμενον ἄλφιτον διέξεισι καὶ οὐκ ἐνίσχεται ; τουτὶ γὰρ Ἐρασίστρατος ὀρθῶς πρὸς αὐτὸν ἠπόρησε . καὶ μὴν ἐπί γε τῶν πλείστων τοῦ σώματος μορίων τὸ οὗ ἕνεκα τῷ λόγῳ μετιὼν , καὶ πρὸς ἣν ἕκαστον ἡ φύσις χρείαν πεποίηκε βουλόμενος , ὥσπερ καὶ προσήκει τῷ φιλοσόφῳ , φρονεῖν , οὐκ εὖ παρίησι τὸ τῆς ἐπιγλωττίδος ἔργον , ἐπὶ τούτῳ τεταγμένον , ὅπως ἐν τῇ καταπόσει τῆς τροφῆς τὴν ἀρτηρίαν πιέζουσα κωλύῃ παρεμπεσεῖν ὁτιοῦν εἰς τὸν πλεύμονα · δεινὰς γὰρ ὑπὸ βηχὸς · ἴσχει τραχύτητας καὶ χαράξεις , ὅταν παρολίσθῃ , φερομένου τοῦ πνεύματος · ἡ δὲ μέταυλος αὕτη κλίσιν ἐπʼ ἀμφότερα λαμβάνουσα , φθεγγομένων μέν , ἐπιπίπτει τῷ στομάχῳ · σιτουμένων δὲ καὶ πινόντων , τῇ ἀρτηρίᾳ , καθαρὸν τῷ πνεύματι τὸν δρόμον φυλάττουσα καὶ τὴν ἀναπνοήν . ἔτι τοίνυν ἔφη καὶ τοὺς ἀτρέμα πίνοντας ἴσμεν τὰς κοιλίας ὑγροτέρας ἴσχοντας τῶν ἄθρουν ἐφελκομένων τὸ ὑγρόν · ὠθεῖ γὰρ εὐθὺς εἰς κύστιν ὑπὸ ῥύμης διεξιόν · ἐκείνως δὲ μᾶλλον ἐνδιατρίβει τοῖς σιτίοις καὶ μαλάσσει , ὥστʼ ἀναμίγνυσθαι καὶ παραμένειν . οὐκ ἂν δὲ ταῦτα συνέβαινε διακρινομένων εὐθὺς ἐν τῇ καταπόσει τῶν ὑγρῶν ἀλλʼ οὐ συμπλεκομένων ἡμῶν ἅμα καὶ συμπαραπεμπόντων τὸ σιτίον , οἷον ὀχήματι τῷ ὑγρῷ χρώμενον , ὡς ἔλεγεν Ἐρασίστρατοσ .
Lemmas: εἰσέρχομαι τις ὁ συμπότης ὥρα θέρος οὗτος ὁ πρόχειρος ἅπας ἀναφθέγγομαι τέγγω πλεύμων οἶνος · ὁ γάρ ἄστρον περιτέλλομαι · καί Νικίας ὁ Νικοπολίτης ἰατρός οὐδείς φημί θαυμαστός , εἰ ποιητικός ἀνήρ Ἀλκαῖος ἀγνοέω ὅς καί Πλάτων ὁ φιλόσοφος . καίτοι ὁ μέν Ἀλκαῖος ἀμῶς εὐπορέω βοήθεια , ἀπολαύω ἰκμάς ὁ πλεύμων , γειτνιάω ὁ στόμαχος , καί διά οὗτος τέγγω πιθανός εἰμί · ὁ δέ φιλόσοφος οὕτως σαφής φημί γράφω διεξέρχομαι ὁ ποτός διά ὁ πλεύμων οὐδέ ὁ πρόθυμος ἀμύνω ἐπιχείρησις ὑπέρ ἑαυτοῦ πιθανός ἀπολείπω . ὁ γάρ ἀγνόημα μέγας . πρῶτος μέν , ὅτι ὁ ὑγρός τροφή πρός ὁ ξηρός ἀναγκαῖος ἔχω ὁ ἀνάμιξις , ἔοικα εἰμί αὐτός ἀμφότερος ἀγγεῖον ὑπόκειμαι ὁ στόμαχος εἰς ὁ κάτω κοιλία ἐκδίδωμι μαλακός καί διάβροχος ὁ σιτίον · ἔπειτα , ὁ πλεύμων λεῖος καί πυκνός παντάπασι γίγνομαι , πῶς ὁ σύν κυκεών πίνω ἄλφιτον διεξέρχομαι καί οὐ ἐνίσχω ; οὗτος γάρ Ἐρασίστρατος ὀρθός πρός αὐτός ἀπορέω . καί μήν ἐπί γε ὁ πολύς ὁ σῶμα μόριον ὁ ὅς ἕνεκα ὁ λόγος μετέρχομαι , καί πρός ὅς ἕκαστος ὁ φύσις χρεία ποιέω βούλομαι , ὥσπερ καί προσήκω ὁ φιλόσοφος , φρονέω , οὐ εὖ παρίημι ὁ ὁ ἐπιγλωσσίς ἔργον , ἐπί οὗτος τάσσω , ὅπως ἐν ὁ κατάποσις ὁ τροφή ὁ ἀρτηρία πιέζω κωλύω παρεμπίπτω ὁστισοῦν εἰς ὁ πλεύμων · δεινός γάρ ὑπό βήξ · ἴσχω τραχύτης καί χάραξις , ὅταν παρολισθάνω , φέρω ὁ πνεῦμα · ὁ δέ μέταυλος οὗτος κλίσις ἐπί ἀμφότερος λαμβάνω , φθέγγομαι μέν , ἐπιπίπτω ὁ στόμαχος · σιτέω δέ καί πίνω , ὁ ἀρτηρία , καθαρός ὁ πνεῦμα ὁ δρόμος φυλάσσω καί ὁ ἀναπνοή . ἔτι τοίνυν φημί καί ὁ ἀτρέμας πίνω οἶδα ὁ κοιλία ὑγρός ἴσχω ὁ ἀθρόος ἐφέλκω ὁ ὑγρός · ὠθέω γάρ εὐθύς εἰς κύστις ὑπό ῥύμη διεξέρχομαι · ἐκεῖνος δέ μάλα ἐνδιατρίβω ὁ σιτίον καί μαλάσσω , ὥστε ἀναμείγνυμι καί παραμένω . οὐ ἄν δέ οὗτος συμβαίνω διακρίνω εὐθύς ἐν ὁ κατάποσις ὁ ὑγρός ἀλλά οὐ συμπλέκω ἐγώ ἅμα καί συμπαραπέμπω ὁ σιτίον , οἷος ὄχημα ὁ ὑγρός χράω , ὡς λέγω Ἐρασίστρατος .