plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.13.3
ὑπολαβὼν δʼ ὁ Γλαυκίας ἔφη πρῶτον μὲν ἔν τε δόγμασι καὶ νόμοις ἔν τε συνθήκαις καὶ ὁμολογίαις κυριώτερα τὰ δεύτερα νομίζεσθαι καὶ βεβαιότερα τῶν πρώτων · δεύτεραι δʼ ἦσαν αἱ δι Ἀγαμέμνονος ὁμολογίαι τέλος ἔχουσαι θάνατον , οὐχὶ ἧτταν τοῦ κρατηθέντος . ἔπειτʼ ἐκείνη μὲν λόγοις , αὗται δὲ καὶ μεθʼ ὅρκων εἵποντο καὶ προσῆσαν ἀραὶ τοῖς παραβαίνουσιν , οὐχ ἑνὸς ἀνδρὸς ἀλλὰ πάντων ἀποδεχομένων καὶ συνομολογούντων · ὥστε ταῦτα γεγονέναι κυρίως ὁμολογίας , ἐκείνας δὲ μόνας προκλήσεις . μαρτυρεῖ δʼ ὁ Πρίαμος , μετὰ τὰ ὅρκια τοῦ ἀγῶνος ἀπιὼν , καί , Ζεὺς μέν που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι , ὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν · ᾔδει γὰρ ἐπὶ τούτοις τὰς ὁμολογίας γεγενημένας · διὸ καὶ μετὰ μικρὸν ὁ Ἕκτωρ φησὶν ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν · ἀτελὴς γὰρ ἔμεινεν ὁ ἀγὼν , καὶ πέρας ἀναμφισβήτητον οὐκ εἶχε μηδετέρου πεσόντος . ὅθεν ἔμοιγε δοκεῖ μηδʼ ἀντινομικὸν γεγονέναι τὸ ζήτημα , ταῖς δευτέραις ὁμολογίαις τῶν πρώτων ἐμπεριεχομένων ὁ γὰρ ἀποκτείνας νενίκηκεν , οὐ μὴν ὁ νικήσας ἔκτεινεν . συνελόντι δʼ εἰπεῖν , Ἀγαμέμνων οὐκ ἔλυσε τὴν τοῦ Ἕκτορος πρόκλησιν ἀλλʼ ἐσαφήνισεν , οὐδὲ μετέθηκεν ἀλλὰ προσέθηκε τὸ κυριώτατον , ἐν τῷ κτεῖναι τὸ νικῆσαι θέμενος · αὕτη γάρ ἐστι νίκη παντελής , αἱ δʼ ἄλλαι προφάσεις καὶ ἀντιλογίας ἔχουσιν , ὡς ἡ παρὰ Μενελάου μήτε τρώσαντος μήτε διώξαντος . ὥσπερ οὖν ἐν ταῖς ἀληθιναῖς ἀντινομίαις οἱ δικασταὶ τῷ μηδὲν ἀμφισβητήσιμον ἔχοντι προστίθενται , τὸν ἀσαφέστερον ἐάσαντες οὕτως ἐνταῦθα τὴν ἀπροφάσιστον καὶ γνώριμον τέλος ἄγουσαν ὁμολογίαν βεβαιοτέραν χρὴ καὶ κυριωτέραν νομίζειν , ὃ δὲ μέγιστόν ἐστιν , αὐτὸς ὁ δοκῶν κρατεῖν , οὐκ ἀποστὰς φυγόντος οὐδὲ παυσάμενος , ἀλλὰ πανταχόσε φοιτῶν ἀνʼ ὅμιλον εἴ που ἐσαθρήσειεν Ἀλέξανδρον θεοειδέα μεμαρτύρηκεν ἄκυρον εἶναι καὶ ἀτελῆ νίκην , ἐκείνου διαπεφευγότος · οὐδʼ ἠμνημόνει τῶν ὑπʼ αὐτοῦ διειρημένων , ἡμέων δʼ ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκται , τεθναίη , ἄλλοι δὲ διακρινθεῖτε τάχιστα . διὸ ζητεῖν μὲν ἀναγκαῖον ἦν αὐτῷ τὸν Ἀλέξανδρον , ὅπως ἀποκτείνας συντελέσῃ τὸ τοῦ ἀγῶνος ἔργον · μὴ κτείνας δὲ μηδὲ λαβὼν οὐ δικαίως ἀπῄτει τὸ νικητήριον . οὐδὲ γὰρ ἐνίκησεν , εἰ δεῖ τεκμήρασθαι τοῖς ὑπʼ αὐτοῦ λεγομένοις , ἐγκαλοῦντος τῷ Διὶ καὶ τὰς ἀποτεύξεις ὀδυρομένου · Ζεῦ πάτερ , οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος · ἦ τʼ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος , νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος , ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠίχθη παλάμηφιν ἐτώσιον , οὐδʼ ἔβαλόν μιν αὐτὸς γὰρ ὁμολογεῖ μηδὲν εἶναι τὸ διακόψαι τὸ ἀσπίδιον καὶ λαβεῖν ἀπορρυὲν τὸ κράνος , εἰ μὴ βάλοι μηδʼ ἀποκτείνειε τὸν πολέμιον .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ ὁ Γλαυκίης φημί πρῶτος μέν ἐν τε δόγμα καί νόμος ἐν τε συνθήκη καί ὁμολογία κύριος ὁ δεύτερος νομίζω καί βέβαιος ὁ πρῶτος · δεύτερος δέ εἰμί ὁ διά Ἀγαμέμνων ὁμολογία τέλος ἔχω θάνατος , οὐ ἧσσα ὁ κρατέω . ἔπειτα ἐκεῖνος μέν λόγος , οὗτος δέ καί μετά ὅρκος ἕπομαι καί πρόσειμι ἀρά ὁ παραβαίνω , οὐ εἷς ἀνήρ ἀλλά πᾶς ἀποδέχομαι καί συνομολογέω · ὥστε οὗτος γίγνομαι κύριος ὁμολογία , ἐκεῖνος δέ μόνος πρόκλησις . μαρτυρέω δέ ὁ Πρίαμος , μετά ὁ ὅρκιον ὁ ἀγών ἀπέρχομαι , καί , Ζεύς μέν που ὁ γε οἶδα καί ἀθάνατος θεός ἄλλος , ὁπότερος θάνατος τέλος πόρω εἰμί · οἶδα γάρ ἐπί οὗτος ὁ ὁμολογία γίγνομαι · διό καί μετά μικρός ὁ Ἕκτωρ φημί ὅρκιον μέν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐ τελέω · ἀτελής γάρ μένω ὁ ἀγών , καί πέρας ἀναμφισβήτητος οὐ ἔχω μηδέτερος πίπτω . ὅθεν ἐγώ δοκέω μηδέ ἀντινομικός γίγνομαι ὁ ζήτημα , ὁ δεύτερος ὁμολογία ὁ πρῶτος ἐμπεριέχω ὁ γάρ ἀποκτείνω νικάω , οὐ μήν ὁ νικάω κτείνω . συναιρέω δέ λέγω , Ἀγαμέμνων οὐ λύω ὁ ὁ Ἕκτωρ πρόκλησις ἀλλά σαφηνίζω , οὐδέ μετατίθημι ἀλλά προστίθημι ὁ κύριος , ἐν ὁ κτείνω ὁ νικάω τίθημι · οὗτος γάρ εἰμί νίκη παντελής , ὁ δέ ἄλλος πρόφασις καί ἀντιλογία ἔχω , ὡς ὁ παρά Μενέλαος μήτε τιτρώσκω μήτε διώκω . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ ἀληθινός ἀντινομία ὁ δικαστής ὁ μηδείς ἀμφισβητήσιμος ἔχω προστίθημι , ὁ ἀσαφής ἐάω οὕτως ἐνταῦθα ὁ ἀπροφάσιστος καί γνώριμος τέλος ἄγω ὁμολογία βέβαιος χρή καί κύριος νομίζω , ὅς δέ μέγας εἰμί , αὐτός ὁ δοκέω κρατέω , οὐ ἀφίστημι φεύγω οὐδέ παύω , ἀλλά πανταχοῦ φοιτάω ἀνά ὅμιλος εἰ που εἰσαθρέω Ἀλέξανδρος θεοειδής μαρτυρέω ἄκυρος εἰμί καί ἀτελής νίκη , ἐκεῖνος διαφεύγω · οὐδέ ἀμνημονέω ὁ ὑπό αὐτός διερῶ , ἐγώ δέ ὁπότερος θάνατος καί μοῖρα τεύχω , θνῄσκω , ἄλλος δέ διακρίνω ταχύς . διό ζητέω μέν ἀναγκαῖος εἰμί αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος , ὅπως ἀποκτείνω συντελέω ὁ ὁ ἀγών ἔργον · μή κτείνω δέ μηδέ λαμβάνω οὐ δίκαιος ἀπαιτέω ὁ νικητήριος . οὐδέ γάρ νικάω , εἰ δέω τεκμαίρομαι ὁ ὑπό αὐτός λέγω , ἐγκαλέω ὁ Ζεύς καί ὁ ἀπότευξις ὀδύρομαι · Ζεύς πατήρ , οὐ τις σύ θεός ὀλοός ἄλλος · ἦ τε φημί τίνω Ἀλέξανδρος κακότης , νῦν δέ ἐγώ ἐν χείρ ἄγνυμι ξίφος , ἐκ δέ ἐγώ ἔγχος ἀίσσω παλάμη ἐτώσιος , οὐδέ βάλλω μιν αὐτός γάρ ὁμολογέω μηδείς εἰμί ὁ διακόπτω ὁ ἀσπίδιον καί λαμβάνω ἀπορρέω ὁ κράνος , εἰ μή βάλλω μηδέ ἀποκτείνω ὁ πολέμιος .