ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.0.1
τὸ μισέω μνάμονα συμπόταν ὦ Σόσσιε Σενεκίων , ἔνιοι πρὸς τοὺς ἐπιστάθμους εἰρῆσθαι λέγουσι , φορτικοὺς ἐπιεικῶς καὶ ἀναγώγους ἐν τῷ πίνειν ὄντας · οἱ γὰρ ἐν Σικελίᾳ Δωριεῖς ὡς ἔοικε τὸν ἐπίσταθμον μνάμονα προσηγόρευον . ἔνιοι δὲ τὴν παροιμίαν οἴονται τοῖς παρὰ πότον λεγομένοις καὶ πραττομένοις ἀμνηστίαν ἐπάγειν διὸ τήν τε λήθην οἱ πάτριοι λόγοι καὶ τὸν νάρθηκα τῷ θεῷ συγκαθιεροῦσιν , ὡς ἢ μηδενὸς δέον μνημονεύειν τῶν ἐν οἴνῳ πλημμεληθέντων ἢ παντελῶς ἐλαφρᾶς καὶ παιδικῆς νουθεσίας δεομένων . ἐπεὶ δὲ καὶ σοὶ δοκεῖ τῶν μὲν ἀτόπων ἡ λήθη τῷ ὄντι σοφὴ κατʼ Εὐριπίδην εἶναι · τὸ δʼ ὅλως ἀμνημονεῖν τῶν ἐν οἴνῳ μὴ μόνον τῷ φιλοποιῷ λεγομένῳ μάχεσθαι τῆς τραπέζης , ἀλλὰ καὶ τῶν φιλοσόφων τοὺς ἐλλογιμωτάτους ἀντιμαρτυροῦντας ἔχειν , Πλάτωνα καὶ Ξενοφῶντα καὶ Ἀριστοτέλην καὶ Σπεύσιππον , Ἐπίκουρόν τε καὶ Πρύτανιν καὶ Ἱερώνυμον καὶ Δίωνα τὸν ἐξ Ἀκαδημείας , ὡς ἄξιόν τινος σπουδῆς πεποιημένους ἔργον ἀναγράψασθαι λόγους παρὰ πότον γενομένους · ᾠήθης τε δεῖν ἡμᾶς τῶν σποράδην πολλάκις ἔν τε Ῥώμῃ μεθʼ ὑμῶν καὶ παρʼ ἡμῖν ἐν τῇ Ἑλλάδι , παρούσης ἅμα τραπέζης καὶ κύλικος , φιλολογηθέντων συναγαγεῖν τἀπιτήδεια · πρὸς τοῦτο γενόμενος τρία μὲν ἢδη σοι πέπομφα τῶν βιβλίων , ἑκάστου δέκα προβλήματα περιέχοντος · πέμψω δὲ καὶ τὰ λοιπὰ ταχέως , ἂν ταῦτα δόξῃ μὴ παντελῶς ἄμουσα μηδʼ ἀπροσδιόνυσʼ εἶναι .
Lemmas: ὁ μισέω μνήμων συμπότης ὦ Σόσσιος Σενεκίων , ἔνιοι πρός ὁ ἐπίσταθμος λέγω λέγω , φορτικός ἐπιεικής καί ἀνάγωγος ἐν ὁ πίνω εἰμί · ὁ γάρ ἐν Σικελία Δωριεύς ὡς ἔοικα ὁ ἐπίσταθμος μνήμων προσαγορεύω . ἔνιοι δέ ὁ παροιμία οἴομαι ὁ παρά πότος λέγω καί πράσσω ἀμνηστία ἐπάγω διό ὁ τε λήθη ὁ πάτριος λόγος καί ὁ νάρθηξ ὁ θεός συγκαθιερόω , ὡς ἤ μηδείς δέω μνημονεύω ὁ ἐν οἶνος πλημμελέω ἤ παντελής ἐλαφρός καί παιδικός νουθεσία δέω . ἐπεί δέ καί σύ δοκέω ὁ μέν ἄτοπος ὁ λήθη ὁ εἰμί σοφός κατά Εὐριπίδης εἰμί · ὁ δέ ὅλος ἀμνημονέω ὁ ἐν οἶνος μή μόνος ὁ φιλοποιός λέγω μάχομαι ὁ τράπεζα , ἀλλά καί ὁ φιλόσοφος ὁ ἐλλόγιμος ἀντιμαρτυρέω ἔχω , Πλάτων καί Ξενοφῶν καί Ἀριστοτέλης καί Σπεύσιππος , Ἐπίκουρος τε καί Πρύτανις καί Ἱερώνυμος καί Δίων ὁ ἐκ Ἀκαδήμεια , ὡς ἄξιος τις σπουδή ποιέω ἔργον ἀναγράφω λόγος παρά πότος γίγνομαι · οἴομαι τε δέω ἐγώ ὁ σποράδην πολλάκις ἐν τε Ῥώμη μετά σύ καί παρά ἐγώ ἐν ὁ Ἑλλάς , πάρειμι ἅμα τράπεζα καί κύλιξ , φιλολογέω συνάγω ἐπιτήδειος · πρός οὗτος γίγνομαι τρεῖς μέν ἤδη σύ πέμπω ὁ βιβλίον , ἕκαστος δέκα πρόβλημα περιέχω · πέμπω δέ καί ὁ λοιπός ταχύς , ἄν οὗτος δόξα μή παντελής ἄμουσος μηδέ ἀπροσδιόνυσος εἰμί .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.1.1
πρῶτον δὲ πάντων τέτακται τὸ περὶ τοῦ φιλοσοφεῖν παρὰ πότον . μέμνησαι γὰρ ὅτι , ζητήσεως Ἀθήνησι μετὰ δεῖπνον γενομένης εἰ χρηστέον ἐν οἴνῳ φιλοσόφοις λόγοις καὶ τί μέτρον ἔστι χρωμένοις , ἀρίστων παρών εἰσὶ γάρ ἔφησε πρὸς τῶν θεῶν οἱ φιλοσόφοις χώραν ἐπʼ οἴνῳ μὴ διδόντες ; ἐγὼ δʼ εἶπον ἀλλ οὐ γὰρ εἰσίν , ὦ ἑταῖῤ , οἳ καὶ πάνυ γε σεμνῶς κατειρωνευόμενοι λέγουσι μὴ δεῖν ὥσπερ οἰκοδέσποιναν ἐν οἴνῳ φθέγγεσθαι φιλοσοφίαν · καὶ τοὺς Πέρσας ὀρθῶς φασι μὴ ταῖς γαμεταῖς ἀλλὰ ταῖς παλλακίσι συμμεθύσκεσθαι καὶ συνορχεῖσθαι ; ταὐτὸ δὴ καὶ ἡμᾶς ἀξιοῦσι ποιεῖν εἰς τὰ συμπόσια τὴν μουσικὴν καὶ τὴν ὑποκριτικὴν ἐπεισάγοντας φιλοσοφίαν δὲ μὴ κινοῦντας , ὡς οὔτε συμπαίζειν ἐκείνην ἐπιτήδειον οὖσαν οὔθʼ ἡμᾶς τηνικαῦτα σπουδαστικῶς ἔχοντας · οὐδὲ γὰρ Ἰσοκράτη τὸν σοφιστὴν ὑπομεῖναι δεομένων εἰπεῖν τι παρʼ οἶνον ἀλλʼ ἢ τοσοῦτον ἐν οἷς μὲν ἐγὼ δεινός , οὐχ ὁ νῦν καιρός · ἐν οἷς δʼ ὁ νῦν καιρός , οὐκ ἐγὼ δεινός .
Lemmas: πρῶτος δέ πᾶς τάσσω ὁ περί ὁ φιλοσοφέω παρά πότος . μιμνῄσκω γάρ ὅτι , ζήτησις Ἀθήνησι μετά δεῖπνον γίγνομαι εἰ χράω ἐν οἶνος φιλόσοφος λόγος καί τίς μέτρον εἰμί χράω , Ἀρίστων πάρειμι εἰμί γάρ φημί πρός ὁ θεός ὁ φιλόσοφος χώρα ἐπί οἶνος μή δίδωμι ; ἐγώ δέ λέγω ἀλλά οὐ γάρ εἰμί , ὦ ἑταῖρος , ὅς καί πάνυ γε σεμνός κατειρωνεύομαι λέγω μή δέω ὥσπερ οἰκοδέσποινα ἐν οἶνος φθέγγομαι φιλοσοφία · καί ὁ Πέρσης ὀρθός φημί μή ὁ γαμετή ἀλλά ὁ παλλακίς συμμεθύσκω καί συνορχέομαι ; αὐτός δή καί ἐγώ ἀξιόω ποιέω εἰς ὁ συμπόσιον ὁ μουσικός καί ὁ ὑποκριτικός ἐπεισάγω φιλοσοφία δέ μή κινέω , ὡς οὔτε συμπαίζω ἐκεῖνος ἐπιτήδειος εἰμί οὔτε ἐγώ τηνικαῦτα σπουδαστικός ἔχω · οὐδέ γάρ Ἰσοκράτης ὁ σοφιστής ὑπομένω δέω λέγω τις παρά οἶνος ἀλλά ἤ τοσοῦτος ἐν ὅς μέν ἐγώ δεινός , οὐ ὁ νῦν καιρός · ἐν ὅς δέ ὁ νῦν καιρός , οὐ ἐγώ δεινός .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.1.2
καὶ ὁ Κράτων ἀνακραγών εὖ γʼ εἶπε νὴ τὸν Διόνυσον ἐξώμνυτο τὸν λόγον , εἰ τοιαύτας ἔμελλε περαίνειν περιόδους , αἷς ἔμελλε Χαρίτων ἀνάστατον γενήσεσθαι συμπόσιον . οὐχ ὅμοιον δʼ οἶμαι ῥητορικὸν ἐξαιρεῖν συμποσίου λόγον καὶ φιλόσοφον · ἀλλʼ ἕτερόν ἐστι τὸ φιλοσοφίας , ἣν τέχνην περὶ βίον οὖσαν οὔτε τινὸς παιδιᾶς οὔτε τινὸς ἡδονῆς διαγωγὴν ἐχούσης ἀποστατεῖν εἰκὸς ἀλλὰ πᾶσι παρεῖναι τὸ μέτρον καὶ τὸν καιρὸν ἐπιφέρουσαν · ἢ μηδὲ σωφροσύνην μηδὲ δικαιοσύνην οἰώμεθα δεῖν εἰς τοὺς πότους δέχεσθαι , κατειρωνευόμενοι τὸ σεμνὸν αὐτῶν . εἰ μὲν οὖν , ὥσπερ οἱ τὸν Ὀρέστην ἑστιῶντες , ἐν Θεσμοθετείῳ σιωπῇ τρώγειν καὶ πίνειν ἐμέλλομεν , ἦν τι τοῦτο τῆς ἀμαθίας οὐκ ἀτυχὲς παραμύθιον · εἰ δὲ πάντων μὲν ὁ Διόνυσος Λύσιός ἐστι καὶ Λυαῖος , μάλιστα δὲ τῆς γλώττης ἀφαιρεῖται τὰ χαλινὰ καὶ πλείστην ἐλευθερίαν τῇ φωνῇ δίδωσιν , ἀβέλτερον οἶμαι καὶ ἀνόητον ἐν λόγοις πλεονάζοντα καιρὸν ἀποστερεῖν τῶν ἀρίστων λόγων , καὶ ζητεῖν μὲν ἐν ταῖς διατριβαῖς περὶ συμποτικῶν καθηκόντων καὶ τίς ἀρετὴ συμπότου καὶ πῶς οἴνῳ χρηστέον , ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν συμποσίων ἀναιρεῖν φιλοσοφίαν ὡς ἔργῳ βεβαιοῦν ἃ διδάσκει λόγῳ μὴ δυναμένην .
Lemmas: καί ὁ Κράτων ἀνακράζω εὖ γε λέγω νή ὁ Διόνυσος ἐξόμνυμι ὁ λόγος , εἰ τοιοῦτος μέλλω περαίνω περίοδος , ὅς μέλλω Χάρις ἀνάστατος γίγνομαι συμπόσιον . οὐ ὅμοιος δέ οἴομαι ῥητορικός ἐξαιρέω συμπόσιον λόγος καί φιλόσοφος · ἀλλά ἕτερος εἰμί ὁ φιλοσοφία , ὅς τέχνη περί βίος εἰμί οὔτε τις παιδιά οὔτε τις ἡδονή διαγωγή ἔχω ἀποστατέω ἔοικα ἀλλά πᾶς πάρειμι ὁ μέτρον καί ὁ καιρός ἐπιφέρω · ἤ μηδέ σωφροσύνη μηδέ δικαιοσύνη οἴομαι δέω εἰς ὁ πότος δέχομαι , κατειρωνεύομαι ὁ σεμνός αὐτός . εἰ μέν οὖν , ὥσπερ ὁ ὁ Ὀρέστης ἑστιάω , ἐν Θεσμοθέτειος σιωπή τρώγω καί πίνω μέλλω , εἰμί τις οὗτος ὁ ἀμαθία οὐ ἀτυχής παραμύθιον · εἰ δέ πᾶς μέν ὁ Διόνυσος Λύσιος εἰμί καί Λυαῖος , μάλα δέ ὁ γλῶσσα ἀφαιρέω ὁ χαλινός καί πολύς ἐλευθερία ὁ φωνή δίδωμι , ἀβέλτερος οἴομαι καί ἀνόητος ἐν λόγος πλεονάζω καιρός ἀποστερέω ὁ ἀγαθός λόγος , καί ζητέω μέν ἐν ὁ διατριβή περί συμποτικός καθήκω καί τίς ἀρετή συμπότης καί πῶς οἶνος χράω , ἐκ αὐτός δέ ὁ συμπόσιον ἀναιρέω φιλοσοφία ὡς ἔργον βεβαιόω ὅς διδάσκω λόγος μή δύναμαι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.1.4
οἶμαι δὲ διηγήσεων εἶναί τι συμποτικὸν γένος , ὧν τὰς μὲν ἱστορία δίδωσι , τὰς δʼ ἐκ τῶν ἀνὰ χεῖρα πραγμάτων λαβεῖν ἔστι , πολλὰ μὲν εἰς φιλοσοφίαν παραδείγματα πολλὰ δʼ εἰς εὐσέβειαν ἐχούσας , ἀνδρικῶν τε πράξεων καὶ μεγαλοθύμων ἐνίας δὲ χρηστῶν καὶ φιλανθρώπων ζῆλον ἐπαγούσας · αἷς ἤν τις ἀνυπόπτως χρώμενος διαπαιδαγωγῇ τοὺς πίνοντας , οὐ τὰ ἐλάχιστα τῶν κακῶν ἀφαιρήσει τῆς μέθης . οἱ μὲν οὖν τὰ βούγλωσσα καταμιγνύντες εἰς τὸν οἶνον καὶ τοῖς ἀποβρέγμασι τῶν περιστερεώνων καὶ ἀδιάντων τὰ ἐδάφη ῥαίνοντες , ὡς τούτων τινὰ τοῖς ἑστιωμένοις εὐθυμίαν καὶ φιλοφροσύνην ἐνδιδόντων , ἀπομιμούμενοι τὴν Ὁμηρικὴν Ἑλένην ὑποφαρμάττουσαν τὸν ἄκρατον , οὐ συνορῶσιν ὅτι κἀκεῖνος ὁ μῦθος ἐκπεριελθὼν ἀπʼ Αἰγύπτου μακρὰν ὁδὸν εἰς λόγους ἐπιεικεῖς καὶ πρέποντας ἐτελεύτησεν ἡ γὰρ Ἑλένη πίνουσιν αὐτοῖς διηγεῖται περὶ τοῦ Ὀδυσσέως · οἷον τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνήρ , αὐτόν μιν πληγῇσιν ἀεικελίῃσι δαμάσσας · τοῦτο γὰρ ἦν ὡς ἔοικε τὸ νηπενθὲς φάρμακον καὶ ἀνώδυνον , λόγος ἔχων καιρὸν ἁρμόζοντα τοῖς ὑποκειμένοις πάθεσι καὶ πράγμασιν . οἱ δὲ χαρίεντες , κἂν ἀπʼ εὐθείας φιλοσοφῶσι , τηνικαῦτα διὰ τοῦ πιθανοῦ μᾶλλον ἢ βιαστικοῦ τῶν ἀποδείξεων ἄγουσι τὸν λόγον . ὁρᾷς γὰρ ὅτι καὶ Πλάτων ἐν τῷ Συμποσίῳ περὶ τέλους διαλεγόμενος καὶ τοῦ πρώτου ἀγαθοῦ καὶ ὅλως θεολογῶν οὐκ ἐντείνει τὴν ἀπόδειξιν οὐδʼ ὑποκονίεται , τὴν λαβὴν ὥσπερ εἴωθεν εὔτονον ποιῶν καὶ ἄφυκτον , ἀλλʼ ὑγροτέροις λήμμασι καὶ παραδείγμασι καὶ μυθολογίαις προσάγεται τοὺς ἄνδρας .
Lemmas: οἴομαι δέ διήγησις εἰμί τις συμποτικός γένος , ὅς ὁ μέν ἱστορία δίδωμι , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀνά χείρ πρᾶγμα λαμβάνω εἰμί , πολύς μέν εἰς φιλοσοφία παράδειγμα πολύς δέ εἰς εὐσέβεια ἔχω , ἀνδρικός τε πρᾶξις καί μεγαλόθυμος ἔνιοι δέ χρηστός καί φιλάνθρωπος ζῆλος ἐπάγω · ὅς ἐάν τις ἀνύποπτος χράω διαπαιδαγωγέω ὁ πίνω , οὐ ὁ ἐλαχύς ὁ κακός ἀφαιρέω ὁ μέθη . ὁ μέν οὖν ὁ βούγλωσσον καταμείγνυμι εἰς ὁ οἶνος καί ὁ ἀπόβρεγμα ὁ περιστερεών καί ἀδίαντος ὁ ἔδαφος ῥαίνω , ὡς οὗτος τις ὁ ἑστιάω εὐθυμία καί φιλοφροσύνη ἐνδίδωμι , ἀπομιμέομαι ὁ Ὁμηρικός Ἑλένη ὑποφαρμάσσω ὁ ἄκρατος , οὐ συνοράω ὅτι ἐκεῖνος ὁ μῦθος ἐκπεριέρχομαι ἀπό Αἴγυπτος μακρός ὁδός εἰς λόγος ἐπιεικής καί πρέπω τελευτάω ὁ γάρ Ἑλένη πίνω αὐτός διηγέομαι περί ὁ Ὀδυσσεύς · οἷος ὅδε ῥέζω καί τλάω καρτερός ἀνήρ , αὐτός μιν πληγή ἀεικέλιος δαμάζω · οὗτος γάρ εἰμί ὡς ἔοικα ὁ νηπενθής φάρμακον καί ἀνώδυνος , λόγος ἔχω καιρός ἁρμόζω ὁ ὑπόκειμαι πάθος καί πρᾶγμα . ὁ δέ χαρίεις , ἐάν ἀπό εὐθύς φιλοσοφέω , τηνικαῦτα διά ὁ πιθανός μάλα ἤ βιαστικός ὁ ἀπόδειξις ἄγω ὁ λόγος . ὁράω γάρ ὅτι καί Πλάτων ἐν ὁ Συμπόσιον περί τέλος διαλέγω καί ὁ πρῶτος ἀγαθός καί ὅλος θεολογέω οὐ ἐντείνω ὁ ἀπόδειξις οὐδέ ὑποκονίω , ὁ λαβή ὥσπερ εἴωθα εὔτονος ποιέω καί ἄφυκτος , ἀλλά ὑγρός λῆμμα καί παράδειγμα καί μυθολογία προσάγω ὁ ἀνήρ .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.2.1
Τίμων ὁ ἀδελφὸς ἑστιῶν πλείονας ἕκαστον ἐκέλευε τῶν εἰσιόντων ὅποι βούλεται παρεμβάλλειν καὶ κατακλίνεσθαι , διὰ τὸ καὶ ξένους καὶ πολίτας καὶ συνήθεις καὶ οἰκείους ; καὶ ὅλως παντοδαποὺς τοὺς κεκλημένους εἶναι . πολλῶν οὖν ἤδη παρόντων , ξένος τις ὥσπερ εὐπάρυφος ἐκ κωμῳδίας ἐσθῆτί τε περιττῇ καὶ ἀκολουθίᾳ παίδων ὑποσολοικότερος , ἧκεν ἄχρι τῶν θυρῶν τοῦ ἀνδρῶνος , καὶ κύκλῳ ταῖς ὄψεσιν ἐπελθὼν τοὺς κατακειμένους οὐκ ἠθέλησεν εἰσελθεῖν ἀλλʼ ᾤχετʼ ἀπιών · καὶ πολλῶν μεταθεόντων , οὐκ ἔφη τὸν ἄξιον ἑαυτοῦ τόπον ὁρᾶν λειπόμενον . ἐκεῖνον μὲν οὖν πολλῷ γέλωτι χαίροντας εὐφημοῦντας ἐκπέμπειν δόμων ἐκέλευον οἱ κατακείμενοι · καὶ γὰρ ἦσαν πολλοὶ μετρίως ὑποπεπωκότες .
Lemmas: Τίμων ὁ ἀδελφός ἑστιάω πολύς ἕκαστος κελεύω ὁ εἰσέρχομαι ὅποι βούλομαι παρεμβάλλω καί κατακλίνω , διά ὁ καί ξένος καί πολίτης καί συνήθης καί οἰκεῖος ; καί ὅλος παντοδαπός ὁ καλέω εἰμί . πολύς οὖν ἤδη πάρειμι , ξένος τις ὥσπερ εὐπάρυφος ἐκ κωμῳδία ἐσθής τε περισσός καί ἀκολουθία παῖς ὑποσόλοικος , ἥκω ἄχρι ὁ θύρα ὁ ἀνδρών , καί κύκλος ὁ ὄψις ἐπέρχομαι ὁ κατάκειμαι οὐ ἐθέλω εἰσέρχομαι ἀλλά οἴχομαι ἀπέρχομαι · καί πολύς μεταθέω , οὐ φημί ὁ ἄξιος ἑαυτοῦ τόπος ὁράω λείπω . ἐκεῖνος μέν οὖν πολύς γέλως χαίρω εὐφημέω ἐκπέμπω δόμος κελεύω ὁ κατάκειμαι · καί γάρ εἰμί πολύς μέτριος ὑποπίνω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.2.5
ἐμοῦ δὲ τοιαῦτα λέγοντος , ὁ Λαμπρίας ἐκ παραβύστου καθήμενος ; καθάπερ εἰώθει μέγα φθεγξάμενος ἠρώτα τοὺς παρόντας , εἰ διδόασιν αὐτῷ νουθετῆσαι ληροῦντα δικαστὴν κελευόντων δὲ πάντων χρῆσθαι παρρησίᾳ καὶ μὴ φείδεσθαι , τίς δʼ ἄν ἔφη φείσαιτο φιλοσόφου γένεσι καὶ πλούτοις καὶ ἀρχαῖς ὥσπερ θέαν ἐν συμποσίῳ κατανέμοντος ἢ προεδρίας ψηφισμάτων ἀμφικτυονικῶν διδόντος , ὅπως μηδʼ ἐν οἴνῳ τὸν τῦφον ἀποφύγωμεν ; οὔτε γὰρ πρὸς τὸ ἔνδοξον ἀλλὰ πρὸς τὸ ἡδὺ δεῖ ποιεῖσθαι τὰς κατακλίσεις , οὔτε τὴν ἑνὸς ἑκάστου σκοπεῖν ἀξίαν , ἀλλὰ τὴν ἑτέρου πρὲις ἕτερον σχέσιν καὶ ἁρμονίαν , ὥσπερ ἄλλων τινῶν εἰς μίαν κοινωνίαν παραλαμβανομένων . οὐδὲ γὰρ ὁ οἰκοδόμος τὸν Ἀττικὸν λίθον ἢ τὸν Λακωνικὸν πρὸ τοῦ βαρβαρικοῦ διὰ τὴν εὐγένειαν τίθησιν , οὐδʼ ὁ ζωγράφος τῷ πολυτελεστάτῳ χρώματι τὴν ἡγουμένην ἀποδίδωσι χώραν , οὐδʼ ὁ ναυπηγὸς προτάττει τὴν Ἰσθμικὴν πίτυν ἢ τὴν Κρητικὴν κυπάριττον , ἀλλʼ ὡς ὁὲν ἀλλήλοις ἕκαστα συντεθέντα καὶ συναρμοσθέντα μέλλῃ τὸ κοινὸν ἔργον ἰσχυρὸν καὶ καλὸν καὶ χρήσιμον παρέχειν , οὕτω κατανέμουσιν . καὶ τὸν θεὸν ὁρᾷς , ὃν ἀριστοτέχναν ἡμῶν ὁ Πίνδαρος προσεῖπεν , οὐ πανταχοῦ τὸ πῦρ ἄνω τάττοντα καὶ κάτω τὴν γῆν , ἀλλʼ ὡς ὀὲν αἱ χρεῖαι τῶν σωμάτων ἀπαιτῶσιν . τοῦτο μὲν ἐν κόγχαισι θαλασσονόμοις βαρυνώτοις , ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τεφησὶν Ἐμπεδοκλῆς , ἔνθʼ ὄψει χθόνα χρωτὸς ὑπέρτατα ναιετάουσαν οὐχ ἣν ἡ φύσις δίδωσι χώραν , ἀλλʼ ἣν ἡ πρὸς τὸ κοινὸν ἔργον ποθεῖ σύνταξις , ταύτην ἔχουσαν . πανταχοῦ μὲν οὖν ἀταξία πονηρόν , ἐν δʼ ἀνθρώποις , καὶ ταῦτα πίνουσιν , ἐγγινομένη μάλιστα τὴν αὑτῆς ἀναδείκνυσι μοχθηρίαν ὕβρει καὶ κακοῖς ἄλλοις ἀμυθήτοις , ὁὶ προϊδέσθαι καὶ φυλάξασθαι τακτικοῦ καὶ ἁρμονικοῦ ἀνδρός ἐστιν .
Lemmas: ἐγώ δέ τοιοῦτος λέγω , ὁ Λαμπρίας ἐκ παράβυστος κάθημαι ; καθά εἴωθα μέγας φθέγγομαι ἐρωτάω ὁ πάρειμι , εἰ δίδωμι αὐτός νουθετέω ληρέω δικαστής κελεύω δέ πᾶς χράω παρρησία καί μή φείδομαι , τίς δέ ἄν φημί φείδομαι φιλόσοφος γένος καί πλοῦτος καί ἀρχή ὥσπερ θέα ἐν συμπόσιον κατανέμω ἤ προεδρία ψήφισμα ἀμφικτυονικός δίδωμι , ὅπως μηδέ ἐν οἶνος ὁ τῦφος ἀποφεύγω ; οὔτε γάρ πρός ὁ ἔνδοξος ἀλλά πρός ὁ ἡδύς δέω ποιέω ὁ κατάκλισις , οὔτε ὁ εἷς ἕκαστος σκοπέω ἀξία , ἀλλά ὁ ἕτερος Πρέις ἕτερος σχέσις καί ἁρμονία , ὥσπερ ἄλλος τις εἰς εἷς κοινωνία παραλαμβάνω . οὐδέ γάρ ὁ οἰκοδόμος ὁ Ἀττικός λίθος ἤ ὁ Λακωνικός πρό ὁ βαρβαρικός διά ὁ εὐγένεια τίθημι , οὐδέ ὁ ζωγράφος ὁ πολυτελής χρῶμα ὁ ἡγέομαι ἀποδίδωμι χώρα , οὐδέ ὁ ναυπηγός προτάσσω ὁ Ἰσθμικός πίτυς ἤ ὁ Κρητικός κυπάρισσος , ἀλλά ὡς ὁ ἀλλήλων ἕκαστος συντίθημι καί συναρμόζω μέλλω ὁ κοινός ἔργον ἰσχυρός καί καλός καί χρήσιμος παρέχω , οὕτως κατανέμω . καί ὁ θεός ὁράω , ὅς ἀριστοτέχνης ἐγώ ὁ Πίνδαρος προσλέγω , οὐ πανταχοῦ ὁ πῦρ ἄνω τάσσω καί κάτω ὁ γῆ , ἀλλά ὡς ὀνέω ὁ χρεία ὁ σῶμα ἀπαιτέω . οὗτος μέν ἐν κόγχη θαλασσονόμος βαρύνωτος , ναί μήν κῆρυξ τε λιθόρρινος χέλυς τεφησὶν Ἐμπεδοκλῆς , ἔνθα ὁράω χθών χρώς ὑπέρ ναιετάω οὐ ὅς ὁ φύσις δίδωμι χώρα , ἀλλά ὅς ὁ πρός ὁ κοινός ἔργον ποθέω σύνταξις , οὗτος ἔχω . πανταχοῦ μέν οὖν ἀταξία πονηρός , ἐν δέ ἄνθρωπος , καί οὗτος πίνω , ἐγγίγνομαι μάλα ὁ ἑαυτοῦ ἀναδείκνυμι μοχθηρία ὕβρις καί κακός ἄλλος ἀμύθητος , ὁ προοράω καί φυλάσσω τακτικός καί ἁρμονικός ἀνήρ εἰμί .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.4.1
Κράτων ὁ γαμβρὸς ἡμῶν καὶ Θέων ὁ ἑταῖρος ἔν τινι πότῳ παροινίας ἀρχὴν λαβούσης εἶτα παυσαμένης , λόγον ἐποιήσαντο περὶ τῆς συμποσιαρχίας , οἰόμενοί με δεῖν στεφανηφοροῦντα μὴ περιιδεῖν ἔθος ἐκλειφθὲν παντάπασιν , ἀλλʼ ἀνακαλεῖν καὶ καταστῆσαι πάλιν τῆς ἀρχῆς τὴν νενομισμένην ἐπιστασίαν περὶ τὰ συμπόσια καὶ διακόσμησιν . ἐδόκει δὲ ταῦτα καὶ τοῖς ἄλλοις , ὥστε θόρυβον ἐκ πάντων καὶ παράκλησιν γενέσθαι . ἐπεὶ τοίνυν ἔφην ἐγὼ δοκεῖ ταῦτα πᾶσιν , ἐμαυτὸν αἱροῦμαι συμποσίαρχον ὑμῶν καὶ κελεύω τοὺς μὲν ἄλλους , ὡς βούλονται , πίνειν ἐν τῷ παρόντι , Κράτωνα δὲ καὶ Θέωνα , τοὺς εἰσηγητὰς καὶ νομοθέτας τοῦ δόγματος , ἒν τινι τύπῳ βραχέως διελθεῖν , ὁποῖον ὄντα δεῖ τὸν συμποσίαρχον αἱρεῖσθαι , καὶ τί ποιούμενος τέλος ὁ αἱρεθεὶς ἄρξει , καὶ πῶς χρήσεται τοῖς κατὰ συμπόσιον · διελέσθαι δὲ τὸν λόγον αὐτοῖς ἐπιτρέπω .
Lemmas: Κράτων ὁ γαμβρός ἐγώ καί Θέων ὁ ἑταῖρος ἐν τις πότος παροινία ἀρχή λαμβάνω εἶτα παύω , λόγος ποιέω περί ὁ συμποσιαρχία , οἴομαι ἐγώ δέω στεφανηφορέω μή περιοράω ἔθος ἐκλείπω παντάπασι , ἀλλά ἀνακαλέω καί καθίστημι πάλιν ὁ ἀρχή ὁ νομίζω ἐπιστασία περί ὁ συμπόσιον καί διακόσμησις . δοκέω δέ οὗτος καί ὁ ἄλλος , ὥστε θόρυβος ἐκ πᾶς καί παράκλησις γίγνομαι . ἐπεί τοίνυν φημί ἐγώ δοκέω οὗτος πᾶς , ἐμαυτοῦ αἱρέω συμποσίαρχος σύ καί κελεύω ὁ μέν ἄλλος , ὡς βούλομαι , πίνω ἐν ὁ πάρειμι , Κράτων δέ καί Θέων , ὁ εἰσηγητής καί νομοθέτης ὁ δόγμα , ἐν τις τύπος βραχύς διέρχομαι , ὁποῖος εἰμί δέω ὁ συμποσίαρχος αἱρέω , καί τίς ποιέω τέλος ὁ αἱρέω ἄρχω , καί πῶς χράω ὁ κατά συμπόσιον · διαιρέω δέ ὁ λόγος αὐτός ἐπιτρέπω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.6.1
λόγος ἦν περὶ Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως , ὡς οὐ πολὺ πίνοντος ἀλλὰ πολὺν χρόνον ἐν τῷ πίνειν καὶ διαλέγεσθαι τοῖς φίλοις ἕλκοντος . ἀπεδείκνυε δʼ αὐτοὺς φλυαροῦντας Φιλῖνος ἐκ τῶν βασιλικῶν ἐφημερίδων , ἐν αἷς συνεχέστατα γέγραπται καὶ πλειστάκις ὅτι τήνδε τὴν ἡμέραν ἐκ τοῦ πότου καθεύδων ἔστι δʼ ὅτε καὶ τὴν ἐφεξῆς · διὸ καὶ πρὸς τὰς συνουσίας ἀργότερος ἦν ὀξὺς δὲ καὶ θυμοειδὴς ἅπερ ἐστὶ σωματικῆς θερμότητος . λέγεται δὲ καὶ τοῦ χρωτὸς ἣδιστον ἀποπνεῖν , ὥστε καταπιμπλάναι τοὺς χιτωνίσκους εὐωδίας ἀρωματιζούσης . ὃ δοκεῖ καὶ αὐτὸ θερμότητος εἶναι · διὸ καὶ τῆς οἰκουμένης οἱ ξηρότατοι καὶ θερμότατοι τόποι τὴν τε κασίαν καὶ τὸν λιβανωτὸν ἐκφέρουσι · πέψει γάρ τινι τῶν ὑγρῶν ὁ Θεόφραστός ; φησιν ἐπιγίγνεσθαι τὴν εὐωδίαν , ὅταν ἐξαιρεθῇ τὸ βλαβερὸν ὑγρὸν ὑπὸ θερμότητος . δοκεῖ δὲ καὶ Καλλισθένης ἐν διαβολῇ γενέσθαι πρὸς αὐτόν , ὡς δυσχεραίνων δειπνεῖν διὰ τὸν πότον · ἐπεὶ καὶ κύλικα λεγομένην Ἀλεξάνδρου μεγάλην , ἐλθοῦσαν ἐπʼ αὐτὸν , ἀπεώσατο φήσας οὐκ ἐθέλειν Ἀλεξάνδρου πιὼν Ἀσκληπιοῦ δεῖσθαι . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου πολυποσίας .
Lemmas: λόγος εἰμί περί Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς , ὡς οὐ πολύς πίνω ἀλλά πολύς χρόνος ἐν ὁ πίνω καί διαλέγω ὁ φίλος ἕλκω . ἀποδείκνυμι δέ αὐτός φλυαρέω Φιλῖνος ἐκ ὁ βασιλικός ἐφημερίς , ἐν ὅς συνεχής γράφω καί πλειστάκις ὅτι ὅδε ὁ ἡμέρα ἐκ ὁ πότος καθεύδω εἰμί δέ ὅτε καί ὁ ἐφεξῆς · διό καί πρός ὁ συνουσία ἀργός εἰμί ὀξύς δέ καί θυμοειδής ὅς εἰμί σωματικός θερμότης . λέγω δέ καί ὁ χρώς ἡδύς ἀποπνέω , ὥστε καταπίμπλημι ὁ χιτωνίσκος εὐωδία ἀρωματίζω . ὅς δοκέω καί αὐτός θερμότης εἰμί · διό καί ὁ οἰκουμένη ὁ ξηρός καί θερμός τόπος ὁ τε κασία καί ὁ λιβανωτός ἐκφέρω · πέψις γάρ τις ὁ ὑγρός ὁ Θεόφραστος ; φημί ἐπιγίγνομαι ὁ εὐωδία , ὅταν ἐξαιρέω ὁ βλαβερός ὑγρός ὑπό θερμότης . δοκέω δέ καί Καλλισθένης ἐν διαβολή γίγνομαι πρός αὐτός , ὡς δυσχεραίνω δειπνέω διά ὁ πότος · ἐπεί καί κύλιξ λέγω Ἀλέξανδρος μέγας , ἔρχομαι ἐπί αὐτός , ἀπωθέω φημί οὐ ἐθέλω Ἀλέξανδρος πίνω Ἀσκληπιός δέω . οὗτος μέν οὖν περί ὁ Ἀλέξανδρος πολυποσία .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.6.2
Μιθριδάτην δὲ τὸν πολεμήσαντα Ῥωμαίοις ἐν τοῖς ἀγῶσιν , οὓς ἐπετέλει , καὶ πολυφαγίας ἆθλα θεῖναι καὶ πολυποσίας φασί · νικῆσαι δʼ αὐτὸν ἀμφότερα , καὶ ὅλως πιεῖν πλεῖστον τῶν καθʼ αὑτὸν ἀνθρώπων , διὸ καὶ Διόνυσον ἐπικληθῆναι . τοῦθʼ ἡμεῖς εἴπομεν ἕν τι τῶν εἰκῆ πεπιστευμένων εἶναι , τὸ περὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐπικλήσεως · νηπίου γὰρ ὄντος αὐτοῦ κεραυνὸς ἐπέφλεξε τὰ σπάργανα , τοῦ δὲ σώματος οὐχ ἥψατο , πλὴν ὅσον ἴχνος τι τοῦ πυρὸς ἐν τῷ μετώπῳ κρατουμένῳ ὑπὸ τῆς κόμης μένειν αὐτῷ παιδί · καὶ ἀνδρὸς ἤδη πάλιν ἐπὶ τὸ δωμάτιον ἐμπεσὼν κεραυνὸς αὐτοῦ μὲν κατέπεσε καθεύδοντος , τῆς δὲ φαρέτρας ὑποκρεμαμένης διεξῆλθε τὰ βέλη πυρακτώσας . οἱ μὲν οὖν μάντεις ἀπεφήναντο πλεῖστον αὐτὸν ἰσχύσειν ἀπὸ τῆς τοξικῆς καὶ κούφης στρατιᾶς , οἱ δὲ πολλοὶ Διόνυσον αὐτὸν ἀπὸ τῶν κεραυνοβολιῶν ὁμοιότητι τοῦ πάθους προσηγόρευσαν .
Lemmas: Μιθριδάτης δέ ὁ πολεμέω Ῥωμαῖος ἐν ὁ ἀγών , ὅς ἐπιτελέω , καί πολυφαγία ἆθλον τίθημι καί πολυποσία φημί · νικάω δέ αὐτός ἀμφότερος , καί ὅλος πίνω πολύς ὁ κατά ἑαυτοῦ ἄνθρωπος , διό καί Διόνυσος ἐπικαλέω . οὗτος ἐγώ λέγω εἷς τις ὁ εἰκῇ πιστεύω εἰμί , ὁ περί ὁ αἰτία ὁ ἐπίκλησις · νήπιος γάρ εἰμί αὐτός κεραυνός ἐπιφλέγω ὁ σπάργανον , ὁ δέ σῶμα οὐ ἅπτω , πλήν ὅσος ἴχνος τις ὁ πῦρ ἐν ὁ μέτωπον κρατέω ὑπό ὁ κόμη μένω αὐτός παῖς · καί ἀνήρ ἤδη πάλιν ἐπί ὁ δωμάτιον ἐμπίπτω κεραυνός αὐτός μέν καταπίπτω καθεύδω , ὁ δέ φαρέτρα ὑποκρεμάννυμι διεξέρχομαι ὁ βέλος πυρακτόω . ὁ μέν οὖν μάντις ἀποφαίνω πολύς αὐτός ἰσχύω ἀπό ὁ τοξικός καί κοῦφος στρατιά , ὁ δέ πολύς Διόνυσος αὐτός ἀπό ὁ κεραυνοβολία ὁμοιότης ὁ πάθος προσαγορεύω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.6.3
ἐκ τούτου περὶ τῶν πολὺ πιόντων ἦν λόγος · ἐν οἷς καὶ τὸν πύκτην Ἡρακλείδην ἐτίθεσαν , ὃν Ἡρακλοῦν Ἀλεξανδρεῖς ὑπεκορίζοντο , κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν γενόμενον . οὗτος ἀπορῶν συμπότου παραμένοντος , ἐκάλει τοὺς μὲν ἐπὶ πρόπωμα τοὺς δʼ ἐπʼ ἄριστον ἄλλους δʼ ἐπὶ δεῖπνον , ἐσχάτους δέ τινας ἐπὶ κῶμον · ἀπαλλαττομένων δὲ τῶν πρώτων , δεύτεροι συνῆπτον εἶτʼ ἐφεξῆς οἱ τρίτοι καὶ τέταρτοι · κἀκεῖνος οὐθὲν διάλειμμα ποιῶν ἅπασιν ἐξήρκει καὶ τοὺς τέσσαρας πότους συνδιέφερε .
Lemmas: ἐκ οὗτος περί ὁ πολύς πίνω εἰμί λόγος · ἐν ὅς καί ὁ πύκτης Ἡρακλείδης τίθημι , ὅς Ἡρακλόος Ἀλεξανδρεύς ὑποκορίζομαι , κατά ὁ πατήρ ἐγώ γίγνομαι . οὗτος ἀπορέω συμπότης παραμένω , καλέω ὁ μέν ἐπί πρόπομα ὁ δέ ἐπί ἄριστον ἄλλος δέ ἐπί δεῖπνον , ἔσχατος δέ τις ἐπί κῶμος · ἀπαλλάσσω δέ ὁ πρῶτος , δεύτερος συνάπτω εἶτα ἐφεξῆς ὁ τρίτος καί τέταρτος · ἐκεῖνος οὐδείς διάλειμμα ποιέω ἅπας ἐξαρκέω καί ὁ τέσσαρες πότος συνδιαφέρω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.6.4
τῶν δὲ Δρούσῳ τῷ Τιβερίου Καίσαρος υἱῷ συμβιούντων ὁ πάντας ἐν τῷ πίνειν προτρεπόμενος ἰατρὸς ἑάλω τῶν πικρῶν ἀμυγδαλῶν πέντʼ ἢ ἓξ ἑκάστοτε προλαμβάνων ἕνεκα τοῦ μὴ μεθύσκεσθαι · κωλυθεὶς δὲ καὶ παραφυλαχθεὶς οὐδʼ ἐπὶ μικρὸν ἀντέσχεν . ἔνιοι μὲν οὖν ᾤοντο τὰς ἀμυγδαλίδας δηκτικόν τι καὶ ῥυπτικὸν ἔχειν τῆς σαρκός , ὥστε καὶ τῶν προσώπων τὰς ἐφηλίδας ἐξαιρεῖν · ὅταν οὖν προληφθῶσι , τῇ πικρότητι τοὺς πόρους ἀμύσσειν καὶ δηγμὸν ἐμποιεῖν , ὑφʼ οὗ τὸ ὑγρὸν κατασπῶσιν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς διατμιζόμενον . ἡμῖν δὲ μᾶλλον ἡ τῆς πικρότητος ἐδόκει δύναμις ἀναξηραντικὴ καὶ δάπανος ὑγρῶν εἶναι · διὸ τῇ γεύσει πάντων ἐστὶ τῶν χυλῶν ὁ πικρὸς ἀηδέστατος · τὰ γὰρ φλέβια τῆς γλώττης , ὡς ὁ Πλάτων φησί , μαλακὰ καὶ νοτερὰ ὄντα , συντείνει παρὰ φύσιν ἡ τῆς ξηρότητος δύναμις , ἐκτηκομένων τῶν ὑγρῶν . καὶ τὰ ἕλκη τοῖς πικροῖς ἀπισχναίνουσι φαρμάκοις , ὡς ὁ ποιητής φησιν ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον , ἣ οἱ ἁπάσας ἔσχʼ ὀδύνας · τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο , παύσατο δʼ αἷμα . τὸ γὰρ τῇ γεύσει πικρὸν τῇ δυνάμει ξηραντικὸν ὀρθῶς προσηγόρευσε . φαίνεται δὲ καὶ τὰ διαπάσματα τῶν γυμνικῶν , οἷς ἀναρπάζουσι τοὺς ἱδρῶτας , πικρὰ τῇ γύσει καὶ στυπτικὰ ὄντα σφοδρότητι τοῦ στρυφνοῦ τὸ πικρόν . οὕτως οὖν ἔφην τούτων ἐχόντων , εἰκότως ἡ τῶν ἀμυγδαλῶν πικρότης βοηθεῖ πρὸς τὸν ἄκρατον , ἀναξηραίνουσα τοῦ σώματος τὰ ἐντὸς καὶ οὐκ ἐῶσα πίμπλασθαι τὰς φλέβας , ὧν διατάσει φασὶ καὶ ταραχῇ συμβαίνει τὸ μεθύειν . τεκμήριον δὲ τοῦ λόγου μέγα τὸ συμβαῖνον περὶ τὰς ἀλώπεκας · ἂν γὰρ ἀμυγδάλας πικρὰς φαγοῦσαι μὴ ἐπιπίωσιν , ἀποθνήσκουσι τῶν ὑγρῶν ἀθρόως ἐκλειπόντων .
Lemmas: ὁ δέ Δροῦσος ὁ Τιβέριος Καῖσαρ υἱός συμβιόω ὁ πᾶς ἐν ὁ πίνω προτρέπω ἰατρός ἁλίσκομαι ὁ πικρός ἀμυγδάλη πέντε ἤ ἕξ ἑκάστοτε προλαμβάνω ἕνεκα ὁ μή μεθύσκω · κωλύω δέ καί παραφυλάσσω οὐδέ ἐπί μικρός ἀντέχω . ἔνιοι μέν οὖν οἴομαι ὁ ἀμυγδαλίς δηκτικός τις καί ῥυπτικός ἔχω ὁ σάρξ , ὥστε καί ὁ πρόσωπον ὁ ἐφηλίς ἐξαιρέω · ὅταν οὖν προλαμβάνω , ὁ πικρότης ὁ πόρος ἀμύσσω καί δηγμός ἐμποιέω , ὑπό ὅς ὁ ὑγρός κατασπάω ἀπό ὁ κεφαλή διατμίζω . ἐγώ δέ μάλα ὁ ὁ πικρότης δοκέω δύναμις ἀναξηραντικός καί δάπανος ὑγρός εἰμί · διό ὁ γεῦσις πᾶς εἰμί ὁ χυλός ὁ πικρός ἀηδής · ὁ γάρ φλέβιον ὁ γλῶσσα , ὡς ὁ Πλάτων φημί , μαλακός καί νοτερός εἰμί , συντείνω παρά φύσις ὁ ὁ ξηρότης δύναμις , ἐκτήκω ὁ ὑγρός . καί ὁ ἕλκος ὁ πικρός ἀπισχναίνω φάρμακον , ὡς ὁ ποιητής φημί ἐπί δέ ῥίζα βάλλω πικρός χείρ διατρίβω ὀδυνήφατος , ὅς ἕ ἅπας ἔχω ὀδύνη · ὁ μέν ἕλκος τέρσομαι , παύω δέ αἷμα . ὁ γάρ ὁ γεῦσις πικρός ὁ δύναμις ξηραντικός ὀρθός προσαγορεύω . φαίνω δέ καί ὁ διάπασμα ὁ γυμνικός , ὅς ἀναρπάζω ὁ ἱδρώς , πικρός ὁ γύσει καί στυπτικός εἰμί σφοδρότης ὁ στρυφνός ὁ πικρός . οὕτως οὖν φημί οὗτος ἔχω , ἔοικα ὁ ὁ ἀμυγδάλη πικρότης βοηθέω πρός ὁ ἄκρατος , ἀναξηραίνω ὁ σῶμα ὁ ἐντός καί οὐ ἐάω πίμπλημι ὁ φλέψ , ὅς διάτασις φημί καί ταραχή συμβαίνω ὁ μεθύω . τεκμήριον δέ ὁ λόγος μέγας ὁ συμβαίνω περί ὁ ἀλώπηξ · ἐάν γάρ ἀμυγδάλη πικρός ἐσθίω μή ἐπιπίνω , ἀποθνῄσκω ὁ ὑγρός ἀθρόος ἐκλείπω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.7.1
ἐζητεῖτο περὶ τῶν γερόντων , διὰ τί μᾶλλον ἀκρατοτέρῳ τῷ ποτῷ χαίρουσιν . οἱ μὲν οὖν κατεψυγμένην τὴν ἕξιν αὐτῶν καὶ δυσεκθέρμαντον οὖσαν οἰόμενοι διὰ τοῦτο τῇ σφοδρότητι τῆς κράσεως ἐναρμόττειν , ἐφαίνοντο κοινόν τι καὶ πρόχειρον οὐχ ἱκανὸν δὲ πρὸς τὴν αἰτίαν οὐδʼ ἀληθὲς λέγοντες . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων ταὐτὸ συμβέβηκε . δυσκίνητοι γάρ εἰσι καὶ δυσμετάβλητοι πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τῶν ποιοτήτων , ἂν μὴ κατάκοροι καὶ σφοδραὶ προσπέσωσιν αἰτία δʼ ἡ τῆς ἕξεως ἄνεσις · ἐκλυομένη γὰρ καὶ ἀτονοῦσα πλήττεσθαι φιλεῖ . διὸ τῇ τε γεύσει μάλιστα τοὺς δηκτικοὺς προσίενται χυμούς , ἣ τʼ ὄσφρησις αὐτῶν ὅμοια πέπονθε πρὸς τὰς ὀσμάς · κινεῖται γὰρ ὑπὸ τῶν ἀκράτων καὶ σφοδρῶν ἥδιον . ἡ δʼ ἁφὴ πρὸς τὰ ἕλκη δυσπαθής · τραύματα γὰρ ἐνίοτε λαμβάνοντες οὐ μάλα πονοῦσιν . ὁμοιότατον δὲ γίγνεται τὸ τῆς ἀκοῆς · οἱ γὰρ μουσικοὶ γηρῶντες ὀξύτερον ἁρμόζονται καὶ σκληρότερον , οἷον ὑπὸ πληγῆς τῆς συντόνου φωνῆς ἐγείροντες τὸ αἰσθητήριον . ὅ τι γὰρ σιδήρῳ πρὸς ἀκμὴν στόμωμα , τοῦτο σώματι πνεῦμα παρέχει πρὸς αἴσθησιν · ἐνδόντος δὲ τούτου καὶ χαλάσαντος , ἀργὸν ἀπολείπεται καὶ γεῶδες τὸ αἰσθητήριον καὶ σφοδροῦ τοῦ νύττοντος , οἷον ὁ ἄκρατός ἐστι , δεόμενον .
Lemmas: ζητέω περί ὁ γέρων , διά τίς μάλα ἄκρατος ὁ ποτός χαίρω . ὁ μέν οὖν καταψύχω ὁ ἕξις αὐτός καί δυσεκθέρμαντος εἰμί οἴομαι διά οὗτος ὁ σφοδρότης ὁ κρᾶσις ἐναρμόζω , φαίνω κοινός τις καί πρόχειρος οὐ ἱκανός δέ πρός ὁ αἰτία οὐδέ ἀληθής λέγω . καί γάρ ἐπί ὁ ἄλλος αἴσθησις αὐτός συμβαίνω . δυσκίνητος γάρ εἰμί καί δυσμετάβλητος πρός ὁ ἀντίληψις ὁ ποιότης , ἐάν μή κατάκορος καί σφοδρός προσπίπτω αἴτιος δέ ὁ ὁ ἕξις ἄνεσις · ἐκλύω γάρ καί ἀτονέω πλήσσω φιλέω . διό ὁ τε γεῦσις μάλα ὁ δηκτικός προσίημι χυμός , ὁ τε ὄσφρησις αὐτός ὅμοιος πάσχω πρός ὁ ὀσμή · κινέω γάρ ὑπό ὁ ἄκρατος καί σφοδρός ἡδύς . ὁ δέ ἁφή πρός ὁ ἕλκος δυσπαθής · τραῦμα γάρ ἐνίοτε λαμβάνω οὐ μάλα πονέω . ὅμοιος δέ γίγνομαι ὁ ὁ ἀκοή · ὁ γάρ μουσικός γηράσκω ὀξύς ἁρμόζω καί σκληρός , οἷος ὑπό πληγή ὁ σύντονος φωνή ἐγείρω ὁ αἰσθητήριον . ὅς τις γάρ σίδηρος πρός ἀκμή στόμωμα , οὗτος σῶμα πνεῦμα παρέχω πρός αἴσθησις · ἐνδίδωμι δέ οὗτος καί χαλάω , ἀργός ἀπολείπω καί γεώδης ὁ αἰσθητήριον καί σφοδρός ὁ νύσσω , οἷος ὁ ἄκρατος εἰμί , δέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.8.1
ταῦτα δʼ ἡμῶν εἰς τὸ προκείμενον εὑρησιλογούντων , ἐδόκει τὸ τῆς ὄψεως ς ἀντιπίπτειν . οἱ γὰρ πρεσβύτεροι πόρρω τὰ γράμματα τῶν ὀμμάτων ἀπάγοντες ἀναγιγνώσκουσιν , ἐγγύθεν δʼ οὐ δύνανται · καὶ τοῦτο παραδηλῶν ὁ Αἰσχύλος φησὶν οὐδὲ ἀπὸ αὐτόν · οὐ γὰρ ἐγγύθεν ἐνδηλότερον δὲ Σοφοκλῆς ταὐτὸ περὶ τῶν γερόντων · βαρεῖα μὲν γὰρ ἐν λόγοισι προσβολὴ μόλις διʼ ὠτὸς ἔρχεται τρυπωμένου , πόρρω δὲ λεύσσων , ἐγγύθεν δὲ πᾶς τυφλός . εἴπερ οὖν πρὸς τὴν ἐπίτασιν καὶ σφοδρότητα μᾶλλον ὑπακούει τὰ τῶν γερόντων αἰσθητήρια , πῶς ἐν τῷ ἀναγιγνώσκειν τὸν ἐγγύθεν ἀντιφωτισμὸν οὐ φέρουσιν , ἀλλὰ παράγοντες ἀπωτέρω τὸ βιβλίον ιο ἐκλύουσι τὴν λαμπρότητα τῷ ἀέρι καθάπερ οἶνον ὕδατι κατακεραννυμένην ;
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ εἰς ὁ πρόκειμαι εὑρησιλογέω , δοκέω ὁ ὁ ὄψις ϛ ἀντιπίπτω . ὁ γάρ πρέσβυς πρόσω ὁ γράμμα ὁ ὄμμα ἀπάγω ἀναγιγνώσκω , ἐγγύθεν δέ οὐ δύναμαι · καί οὗτος παραδηλόω ὁ Αἰσχύλος φημί οὐδέ ἀπό αὐτός · οὐ γάρ ἐγγύθεν ἔνδηλος δέ Σοφοκλῆς αὐτός περί ὁ γέρων · βαρύς μέν γάρ ἐν λόγος προσβολή μόλις διά οὖς ἔρχομαι τρυπάω , πρόσω δέ λεύσσω , ἐγγύθεν δέ πᾶς τυφλός . εἴπερ οὖν πρός ὁ ἐπίτασις καί σφοδρότης μάλα ὑπακούω ὁ ὁ γέρων αἰσθητήριον , πῶς ἐν ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ ἐγγύθεν ἀντιφωτισμός οὐ φέρω , ἀλλά παράγω ἀπωτέρω ὁ βιβλίον Ίος ἐκλύω ὁ λαμπρότης ὁ ἀήρ καθά οἶνος ὕδωρ κατακεράννυμι ;
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.8.2
ἦσαν μὲν οὖν οἳ πρὸς τοῦτʼ ἔλεγον , ὡς ἀπάγουσι τῶν ὄψεων τὸ βιβλίον , οὐ μαλακώτερον τὸ φῶς ποιοῦντες , ἀλλʼ οἷον ἐπιδραττόμενοι καὶ περιλαμβάνοντες αὐγὴν πλείονα καὶ πληροῦντες ἀέρος λαμπροῦ τὴν μεταξὺ τῶν ὀμμάτων καὶ τῶν γραμμάτων χώραν . ἕτεροι δὲ τοῖς συμβάλλουσι τὰς αὐγὰς μετεῖχον ἐπεὶ γὰρ ἀποτείνεται τῶν ὀφθαλμῶν ἑκατέρου κῶνος , πρὸς τῷ ὄμματι τὴν κορυφὴν ἔχων , ἕδραν δὲ καὶ βάσιν ἣ περιλαμβάνει τὸ ὁρώμενον , ἄχρι μέν τινος εἰκός ἐστιν ἰδίᾳ τῶν κώνων ἑκάτερον φέρεσθαι · γενόμενοι δʼ ἀπωτέρω καὶ συμπεσόντες ἀλλήλοις ἓν τὸ φῶς ποιοῦσι · διὸ καὶ τῶν ὁρωμένων ἕκαστον ἓν οὐ δύο φαίνεται , καίπερ ἀμφοτέροις ἅμα τοῖς ὄμμασι καταφαινόμενον · αἰτία γὰρ ἡ τῶν κώνων σύναψις εἰς ταὐτὸ καὶ σύλλαμψις ἐκ δυεῖν μίαν ὄψιν ἀπειργασμένη . τούτων δʼ οὕτως ἐχόντων , οἱ μὲν ἐγγὺς προσάγοντες τὰ γράμματα πρεσβῦται , μηδέπω τῶν αὐγῶν συγκεχυμένων , ἀλλʼ ἑκατέρᾳ χωρὶς ἐπιθιγγάνοντες ἀσθενέστερον ἐπιλαμβάνονται · οἱ δʼ ἀπωτέρω προθέμενοι , μεμιγμένου τοῦ φωτὸς ἤδη καὶ πολλοῦ γεγονότος , μᾶλλον ἐξακριβοῦσιν ὥσπερ οἱ ταῖς δυσὶν ὁμοῦ χερσὶ κατέχοντες , ὃ τῇ ἑτέρᾳ μὴ δύνανται .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁ πρός οὗτος λέγω , ὡς ἀπάγω ὁ ὄψις ὁ βιβλίον , οὐ μαλακός ὁ φάος ποιέω , ἀλλά οἷος ἐπιδράσσομαι καί περιλαμβάνω αὐγή πολύς καί πληρόω ἀήρ λαμπρός ὁ μεταξύ ὁ ὄμμα καί ὁ γράμμα χώρα . ἕτερος δέ ὁ συμβάλλω ὁ αὐγή μετέχω ἐπεί γάρ ἀποτείνω ὁ ὀφθαλμός ἑκάτερος κῶνος , πρός ὁ ὄμμα ὁ κορυφή ἔχω , ἕδρα δέ καί βάσις ὅς περιλαμβάνω ὁ ὁράω , ἄχρι μέν τις ἔοικα εἰμί ἴδιος ὁ κῶνος ἑκάτερος φέρω · γίγνομαι δέ ἀπωτέρω καί συμπίπτω ἀλλήλων εἷς ὁ φάος ποιέω · διό καί ὁ ὁράω ἕκαστος εἷς οὐ δύο φαίνω , καίπερ ἀμφότερος ἅμα ὁ ὄμμα καταφαίνω · αἰτία γάρ ὁ ὁ κῶνος σύναψις εἰς αὐτός καί σύλλαμψις ἐκ δύο εἷς ὄψις ἀπεργάζομαι . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , ὁ μέν ἐγγύς προσάγω ὁ γράμμα πρεσβύτης , μηδέπω ὁ αὐγή συγχέω , ἀλλά ἑκάτερος χωρίς ἐπιθιγγάνω ἀσθενής ἐπιλαμβάνω · ὁ δέ ἀπωτέρω προτίθημι , μείγνυμι ὁ φώς ἤδη καί πολύς γίγνομαι , μάλα ἐξακριβόω ὥσπερ ὁ ὁ δύο ὁμοῦ χείρ κατέχω , ὅς ὁ ἕτερος μή δύναμαι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.8.3
Λαμπρίας δʼ ὁ ἀδελφὸς τὴν Ἱερωνύμου οὐκ ἀνέγνωκεν εὐφυΐαν ἐμπεσὼν , ὅτι τοῖς προσπίπτουσιν ἀπὸ τῶν ὁρατῶν εἴδεσι πρὸς τὴν ὄψιν ὁρῶμεν , ἃ πρῶτον μὲν ἀπέρχεται μεγάλα καὶ παχυμερῆ · διὸ τοὺς γέροντας ἐγγύθεν ἐπιταράττει βραδυπόρον καὶ σκληρὰν ἔχοντας τὴν ὅρασιν ἀνενεχθέντων δʼ εἰς τὸν ἀέρα καὶ λαβόντων διαστήματα , τὰ μὲν γεώδη περιθραύεται καὶ ἀποπίπτει , τὰ δὲ λεπτὰ προσπελάζοντα ταῖς ὄψεσιν ἀλύπως καὶ ὁμαλῶς ἐναρμόττει τοῖς πόροις , ὥσθʼ ἧττον ταραττομένους μᾶλλον ἀντιλαμβάνεσθαι . καὶ γὰρ αἱ τῶν ἀνθέων ὀσμαὶ πόρρωθεν εὐωδέστεραι προσπίπτουσιν · ἂν δʼ ἐγγύθεν ἄγαν προσάγῃς , οὐχ οὕτω καθαρὸν οὐδʼ ἄκρατον ὀδώδασιν . αἴτιον δʼ ὅτι πολλὰ τῶν γεωδῶν καὶ θολερῶν συναποφέρεται τῇ ὀσμῇ καὶ διαφθείρει τὴν εὐωδίαν ἐγγύθεν λαμβανομένην · ἂν δʼ ἄπωθεν , τὰ μὲν θολερὰ καὶ γεώδη περιρρεῖ καὶ ὑποπίπτει , τὸ δʼ εἰλικρινὲς καὶ θερμὸν αὐτοῦ ὑπὸ λεπτότητος διασῴζεται πρὸς τὴν αἴσθησιν .
Lemmas: Λαμπρίας δέ ὁ ἀδελφός ὁ Ἱερώνυμος οὐ ἀναγιγνώσκω εὐφυΐα ἐμπίπτω , ὅτι ὁ προσπίπτω ἀπό ὁ ὁρατός εἶδος πρός ὁ ὄψις ὁράω , ὅς πρῶτος μέν ἀπέρχομαι μέγας καί παχυμερής · διό ὁ γέρων ἐγγύθεν ἐπιταράσσω βραδυπόρος καί σκληρός ἔχω ὁ ὅρασις ἀναφέρω δέ εἰς ὁ ἀήρ καί λαμβάνω διάστημα , ὁ μέν γεώδης περιθραύω καί ἀποπίπτω , ὁ δέ λεπτός προσπελάζω ὁ ὄψις ἄλυπος καί ὁμαλής ἐναρμόζω ὁ πόρος , ὥστε ἥσσων ταράσσω μάλα ἀντιλαμβάνω . καί γάρ ὁ ὁ ἄνθος ὀσμή πρόσωθεν εὐώδης προσπίπτω · ἐάν δέ ἐγγύθεν ἄγαν προσάγω , οὐ οὕτως καθαρός οὐδέ ἄκρατος ὄζω . αἴτιος δέ ὅτι πολύς ὁ γεώδης καί θολερός συναποφέρω ὁ ὀσμή καί διαφθείρω ὁ εὐωδία ἐγγύθεν λαμβάνω · ἐάν δέ ἄπωθεν , ὁ μέν θολερός καί γεώδης περιρρέω καί ὑποπίπτω , ὁ δέ εἰλικρινής καί θερμός αὐτός ὑπό λεπτότης διασῴζω πρός ὁ αἴσθησις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.8.4
ἡμεῖς δὲ τὴν Πλατωνικὴν φυλάττοντες ἀρχὴν ἐλέγομεν ὅτι πνεῦμα τῶν ὀμμάτων αὐγοειδὲς ἐκπίπτον ἀνακίρναται τῷ περὶ τὰ σώματα φωτὶ καὶ λαμβάνει σύμπηξιν , ὥσθʼ ἓν ἐξ ἀμφοῖν σῶμα διʼ ὅλου συμπαθὲς γενέσθαι . κεράννυται δʼ ἕτερον ἑτέρῳ συμμετρίας τε λόγῳ καὶ ποσότητος · οὐ γὰρ ἀναιρεθῆναι δεῖ θάτερον ὑπὸ θατέρου κρατηθέν , ἀλλʼ ἀπʼ ἀμφοῖν ἔς τι μέσον ἁρμονίᾳ καὶ κοινωνίᾳ συναχθέντων μίαν δύναμιν ἀποτελεσθῆναι . ὄντος οὖν τοῦ τῶν παρηλίκων , εἴτε ῥεῦμα χρὴ προσαγορεύειν τὸ διὰ τῆς κόρης φερόμενον εἴτε πνεῦμα φωτοειδὲς εἴτʼ αὐγήν , ἀσθενοῦς καὶ ἀδρανοῦς , οὐ γίγνεται κρᾶσις πρὸς αὐτὸ τῷ ἐκτὸς οὐδὲ μῖξις ἀλλὰ φθορὰ καὶ σύγκρισις , ἂν μὴ μακρὰν τὰ γράμματα τῶν ὀμμάτων ἀπάγοντες ἐκλύωσι τὴν ἄγαν λαμπρότητα τοῦ φωτός , ὥστε μὴ πολλὴν μηδʼ ἄκρατον ἀλλʼ ὁμοιοπαθῆ καὶ σύμμετρον ἀπαντῆσαι πρὸς τὴν ὄψιν . ὃ δὴ καὶ τοῦ περὶ τὰ νυκτίνομα τῶν ζῴων παθήματος αἴτιόν ἐστιν ἡ γὰρ ὄψις αὐτῶν ὑπὸ τοῦ μεθημερινοῦ φωτὸς ἀδρανὴς οὖσα κατακλύζεται καὶ κρατεῖται , μὴ δυναμένη πρὸς πολὺ καὶ ἰσχυρὸν ἀπʼ ἀσθενοῦς καὶ ὀλίγης ἀρχῆς κεράννυσθαι · πρὸς δὲ τὸ ἀμαυρὸν καὶ λεπτὸν οἷον ἀστέρος φῶς αὐγὴν διαρκῆ καὶ σύμμετρον ἐξίησιν , ὥστε κοινωνεῖν καὶ συνεργεῖσθαι τὴν αἴσθησιν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ Πλατωνικός φυλάσσω ἀρχή λέγω ὅτι πνεῦμα ὁ ὄμμα αὐγοειδής ἐκπίπτω ἀνακίρναμαι ὁ περί ὁ σῶμα φώς καί λαμβάνω σύμπηξις , ὥστε εἷς ἐκ ἄμφω σῶμα διά ὅλος συμπαθής γίγνομαι . κεράννυμι δέ ἕτερος ἕτερος συμμετρία τε λόγος καί ποσότης · οὐ γάρ ἀναιρέω δέω ἕτερος ὑπό ἕτερος κρατέω , ἀλλά ἀπό ἄμφω εἰς τις μέσος ἁρμονία καί κοινωνία συνάγω εἷς δύναμις ἀποτελέω . εἰμί οὖν ὁ ὁ παρῆλιξ , εἴτε ῥεῦμα χρή προσαγορεύω ὁ διά ὁ κόρη φέρω εἴτε πνεῦμα φωτοειδής εἴτε αὐγή , ἀσθενής καί ἀδρανής , οὐ γίγνομαι κρᾶσις πρός αὐτός ὁ ἐκτός οὐδέ μῖξις ἀλλά φθορά καί σύγκρισις , ἐάν μή μακρός ὁ γράμμα ὁ ὄμμα ἀπάγω ἐκλύω ὁ ἄγαν λαμπρότης ὁ φώς , ὥστε μή πολύς μηδέ ἄκρατος ἀλλά ὁμοιοπαθής καί σύμμετρος ἀπαντάω πρός ὁ ὄψις . ὅς δή καί ὁ περί ὁ νυκτίνομον ὁ ζῷον πάθημα αἴτιος εἰμί ὁ γάρ ὄψις αὐτός ὑπό ὁ μεθημερινός φώς ἀδρανής εἰμί κατακλύζω καί κρατέω , μή δύναμαι πρός πολύς καί ἰσχυρός ἀπό ἀσθενής καί ὀλίγος ἀρχή κεράννυμι · πρός δέ ὁ ἀμαυρός καί λεπτός οἷος ἀστήρ φάος αὐγή διαρκής καί σύμμετρος ἐξίημι , ὥστε κοινωνέω καί συνεργέω ὁ αἴσθησις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.9.1
Θέων ὁ γραμματικός , ἑστιωμένων ἡμῶν παρὰ Μεστρίῳ Φλώρῳ , πρὸς Θεμιστοκλέα τὸν Στωικὸν διηπόρησε , τί δήποτε Χρύσιππος ἐν πολλοῖς τῶν παραλόγων καὶ ἀτόπων ἐπιμνησθείς , οἷόν ἐστι τὸ τάριχος , ἂν ἅλμῃ βρέχηται , γλυκύτερον γίγνεσθαι καὶ τὸ τῶν ἐρίων τοὺς πόκους ἧττον ὑπακούειν τοῖς βίᾳ διασπῶσιν ἢ τοῖς ἀτρέμα διαλύουσι καὶ τὸ νηστεύσαντας ἀργότερον ἐσθίειν ἢ προφαγόντας · οὐδενὸς αὐτῶν αἰτίαν ἀπέδωκεν . ὁ δὲ Θεμιστοκλῆς εἰπὼν , ὅτι ταῦτα Χρύσιππος ἄλλως ἐν παραδείγματος λόγῳ προύθετο , ῥᾳδίως ἡμῶν καὶ ἀλόγως ὑπὸ τοῦ εἰκότος ἁλισκομένων καὶ πάλιν ἀπιστούντων τῷ παρὰ τὸ εἰκός , ἐπιστρέφων σοὶ δʼ ἔφη βέλτιστε , τί πρᾶγμα περὶ τούτων διαπορεῖν ; εἰ γὰρ ἡμῖν αἰτίων ζητητικὸς καὶ θεωρητικὸς γέγονας , μὴ μακρὰν οὕτως ἀποσκήνου τῶν ἰδίων , ἀλλʼ εἰπὲ διʼ ἣν αἰτίαν Ὅμηρος ἐν τῷ ποταμῷ πλύνουσαν οὐκ ἐν τῇ θαλάττῃ , καίπερ ἐγγὺς οὔσῃ , τὴν Ναυσικάαν πεποίηκε , καίτοι θερμοτέραν γε καὶ διαφανεστέραν εἰκὸς καὶ ῥυπτικωτέραν εἶναι .
Lemmas: θέω ὁ γραμματικός , ἑστιάω ἐγώ παρά μεστριυς Φλῶρος , πρός Θεμιστοκλῆς ὁ Στωϊκός διαπορέω , τίς δήποτε Χρύσιππος ἐν πολύς ὁ παράλογος καί ἄτοπος ἐπιμιμνῄσκομαι , οἷος εἰμί ὁ τάριχος , ἐάν ἅλμη βρέχω , γλυκύς γίγνομαι καί ὁ ὁ ἔριον ὁ πόκος ἥσσων ὑπακούω ὁ βία διασπάω ἤ ὁ ἀτρέμας διαλύω καί ὁ νηστεύω ἀργός ἐσθίω ἤ προεσθίω · οὐδείς αὐτός αἰτία ἀποδίδωμι . ὁ δέ Θεμιστοκλῆς λέγω , ὅτι οὗτος Χρύσιππος ἄλλος ἐν παράδειγμα λόγος προτίθημι , ῥᾴδιος ἐγώ καί ἄλογος ὑπό ὁ ἔοικα ἁλίσκομαι καί πάλιν ἀπιστέω ὁ παρά ὁ ἔοικα , ἐπιστρέφω σύ δέ φημί ἀγαθός , τίς πρᾶγμα περί οὗτος διαπορέω ; εἰ γάρ ἐγώ αἴτιος ζητητικός καί θεωρητικός γίγνομαι , μή μακρός οὕτως ἀποσκηνόω ὁ ἴδιος , ἀλλά λέγω διά ὅς αἰτία Ὅμηρος ἐν ὁ ποταμός πλύνω οὐ ἐν ὁ θάλασσα , καίπερ ἐγγύς εἰμί , ὁ Ναυσικάα ποιέω , καίτοι θερμός γε καί διαφανής ἔοικα καί ῥυπτικός εἰμί .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.9.2
καὶ ὁ Θέων ἀλλὰ τοῦτὸ γʼ εἶπε τῶν γεωδῶν Ἀριστοτέλης πάλαι διαλέλυκεν , ὃ προβέβληκας ἡμῖν . καὶ γὰρ τῇ θαλάττῃ τὸ ραχὺ καὶ γεῶδες ἐνδιέσπαρται καὶ τοῦτο ποιεῖ τὴν ἁλυκότητα μεμιγμένον · ᾗ καὶ μᾶλλον ἡ θάλαττα τούς τε νηχομένους ἐξαναφέρει καὶ στέγει τὰ βάρη , τοῦ γλυκέος ἐνδιδόντος διὰ κουφότητα καὶ ἀσθένειαν ἔστι γὰρ ἄμικτον καὶ καθαρόν · ὅθεν ἐνδύεται διὰ λεπτότητα καὶ διεξιὸν τοῦ θαλαττίου μᾶλλον ἐκτήκει τὰς κηλῖδας . ἢ οὐ δοκεῖ σοι τοῦτο πιθανῶς λέγειν Ἀριστοτέλης ;
Lemmas: καί ὁ Θέων ἀλλά οὗτος γε λέγω ὁ γεώδης Ἀριστοτέλης πάλαι διαλύω , ὅς προβάλλω ἐγώ . καί γάρ ὁ θάλασσα ὁ ῥαχός καί γεώδης ἐνδιασπείρω καί οὗτος ποιέω ὁ ἁλυκότης μείγνυμι · ᾗ καί μάλα ὁ θάλασσα ὁ τε νήχω ἐξαναφέρω καί στέγω ὁ βάρος , ὁ γλυκύς ἐνδίδωμι διά κουφότης καί ἀσθένεια εἰμί γάρ ἄμικτος καί καθαρός · ὅθεν ἐνδύω διά λεπτότης καί διεξέρχομαι ὁ θαλάσσιος μάλα ἐκτήκω ὁ κηλίς . ἤ οὐ δοκέω σύ οὗτος πιθανός λέγω Ἀριστοτέλης ;
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.9.3
πιθανῶς ἔφην ἐγὼ οὐ μὴν ἀληθῶς · ὁρῶ γὰρ ὅτι καὶ τέφρᾳ καὶ λίθοις , κἂν μὴ παρῇ δὲ ταῦτα , κονιορτῷ πολλάκις παχύνουσι τὸ ὕδωρ , ὡς μᾶλλον τῶν γεωδῶν τῇ παχύτητι καταπλύνειν δυναμένων τὸν ῥύπον , αὐτοῦ δὲ τοῦ ὕδατος διὰ λεπτότητα καὶ ἀσθένειαν οὐχ ὁμοίως τοῦτο δρῶντος . τὸ μὲν οὖν παχυμερὲς τῆς θαλάττης οὐ πετουτόποτε πρὸς τήν κα δὲ τὴν δριμύτητα · καὶ γὰρ αὕτη τοὺς πόρους ἀναστομοῦσα καὶ ἀνοίγουσα κατασύρει τὸν ῥύπον . ἐπεὶ δὲ πᾶν τὸ λιπαρὸν δυσέκπλυτὸν ἐστι καὶ κηλῖδα ποιεῖ , λιπαρὰ δʼ ἡ θάλασσα , τοῦτʼ ἂν αἴτιον εἴη μάλιστα τοῦ μὴ καλῶς πλύνειν . ὅτι δʼ ἐστὶ λιπαρά , καὶ αὐτὸς εἴρηκεν Ἀριστοτέλης · οἵ τε γὰρ ἅλες λίπος ἔχουσι καὶ τοὺς λύχνους βέλτιον παρέχουσι καομένους · αὐτή θʼ ἡ θάλαττα προσραινομένη ταῖς φλοξὶ συνεκλάμπει , καὶ κάεται μάλιστα τῶν ὑδάτων τὸ θαλάττιον · ὡς δʼ ἐγᾦμαι , διὰ τοῦτο καὶ θερμότατόν ἐστιν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατʼ ἄλλον τρόπον ἐπεὶ τῆς πλύσεως τέλος ἡ ψῦξίς ἐστι καὶ μάλιστα φαίνεται καθαρὸν τὸ μάλιστα ξηρὸν γιγνόμενον · δεῖ δὴ τὸ πλῦνον ὑγρὸν τῷ ῥύπῳ ταχέως συνεξελθεῖν , ὥσπερ τῷ νοσήματι τὸν ἐλλέβορον . τὸ μὲν οὖν γλυκὺ ῥᾳδίως ὁ ἥλιος ἐξάγει διὰ κουφότητα , τὸ δʼ ἁλμυρὸν ἐνισχόμενον τοῖς πόροις διὰ τραχύτητα δυσξήραντόν ἐστι .
Lemmas: πιθανός φημί ἐγώ οὐ μήν ἀληθής · ὁράω γάρ ὅτι καί τέφρα καί λίθος , ἐάν μή παρέρχομαι δέ οὗτος , κονιορτός πολλάκις παχύνω ὁ ὕδωρ , ὡς μάλα ὁ γεώδης ὁ παχύτης καταπλύνω δύναμαι ὁ ῥύπος , αὐτός δέ ὁ ὕδωρ διά λεπτότης καί ἀσθένεια οὐ ὅμοιος οὗτος δράω . ὁ μέν οὖν παχυμερής ὁ θάλασσα οὐ πετουτόποτε πρός ὁ ἄν δέ ὁ δριμύτης · καί γάρ οὗτος ὁ πόρος ἀναστομόω καί ἀνοίγνυμι κατασύρω ὁ ῥύπος . ἐπεί δέ πᾶς ὁ λιπαρός δυσέκπλυτος εἰμί καί κηλίς ποιέω , λιπαρός δέ ὁ θάλασσα , οὗτος ἄν αἴτιος εἰμί μάλα ὁ μή καλός πλύνω . ὅτι δέ εἰμί λιπαρός , καί αὐτός λέγω Ἀριστοτέλης · ὁ τε γάρ ἅλς λίπος ἔχω καί ὁ λύχνος ἀγαθός παρέχω καίω · αὐτός τε ὁ θάλασσα προσραίνω ὁ φλόξ συνεκλάμπω , καί καίω μάλα ὁ ὕδωρ ὁ θαλάσσιος · ὡς δέ οἴομαι , διά οὗτος καί θερμός εἰμί . οὐ μήν ἀλλά καί κατά ἄλλος τρόπος ἐπεί ὁ πλύσις τέλος ὁ ψῦξις εἰμί καί μάλα φαίνω καθαρός ὁ μάλιστα ξηρός γίγνομαι · δέω δή ὁ πλύνω ὑγρός ὁ ῥύπος ταχέως συνεξέρχομαι , ὥσπερ ὁ νόσημα ὁ ἑλλέβορος . ὁ μέν οὖν γλυκύς ῥᾴδιος ὁ ἥλιος ἐξάγω διά κουφότης , ὁ δέ ἁλμυρός ἐνίσχω ὁ πόρος διά τραχύτης δυσξήραντος εἰμί .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.9.4
καὶ ὁ Θέων ὑπολαβών οὐδέν ἔφη λέγεις · Ἀριστοτέλης γὰρ ἐν ταὐτῷ βιβλίῳ φησὶ τοὺς ἐν θαλάττῃ λουσαμένους τάχιον ἀποξηραίνεσθαι τῶν γλυκέσι χρησαμένων , ἂν ἐν ἡλίῳ στῶσι.λέγει γάρεἶπον · ἀλλʼ ᾤμην σε μᾶλλον Ὁμήρῳ τἀναντία λέγοντι πιστεύσειν . ὁ γὰρ Ὀδυσσεὺς μετὰ τὸ ναυάγιον ἐντυγχάνει τῇ Ναυσικάᾳ σμερδαλέος ὀφθῆναι , κεκακωμένος ἅλμῃ , καὶ πρὸς τὰς θεραπαινίδας φησὶν ἀμφίπολοι , στῆθʼ οὕτω ἀπόπροθεν , ὄφρʼ ἂν ἐγὼ αὐτὸς ἅλμην ὤμοιιν ἀπολούσομαι . καταβὰς δʼ εἰς τὸν ποταμὸν ἐκ κεφαλῆς ἔσμηχεν ἁλὸς χνόον , ὑπερφυῶς τοῦ ποιητοῦ τὸ γιγνόμενον συνεωρακότος . ὅταν γὰρ ἐκ τῆς θαλάττης ἀναδύντες ἐν τῷ ἡλίῳ στῶσι , τὸ λεπτότατον καὶ κουφότατον τῆς ὑγρασίας ἡ θερμότης διεφόρησε · τὸ δʼ ἁλμυρὸν αὐτὸ καὶ τραχὺ καταλειφθὲν ἐφίσταται καὶ παραμένει τοῖς σώμασιν ἁλώδης ἐπίπαγος , μέχρι ἂν αὐτὸ ποτίμῳ καὶ γλυκεῖ κατακλύσωσιν .
Lemmas: καί ὁ Θέων ὑπολαμβάνω οὐδείς φημί λέγω · Ἀριστοτέλης γάρ ἐν αὐτός βιβλίον φημί ὁ ἐν θάλασσα λούω τάχα ἀποξηραίνω ὁ γλυκύς χράω , ἐάν ἐν ἥλιος στῶσι.λέγει γαρειπως · ἀλλά οἴομαι σύ μάλα Ὅμηρος ἐναντίος λέγω πιστεύω . ὁ γάρ Ὀδυσσεύς μετά ὁ ναυάγιον ἐντυγχάνω ὁ Ναυσικάα σμερδαλέος ὁράω , κακόω ἅλμη , καί πρός ὁ θεραπαινίς φημί ἀμφίπολος , ἵστημι οὕτως ἀπόπροθεν , ὄφρα ἄν ἐγώ αὐτός ἅλμη ὦμος ἀπολούω . καταβαίνω δέ εἰς ὁ ποταμός ἐκ κεφαλή σμήχω ἅλς χνόος , ὑπερφυής ὁ ποιητής ὁ γίγνομαι συνοράω . ὅταν γάρ ἐκ ὁ θάλασσα ἀναδύνω ἐν ὁ ἥλιος ἵστημι , ὁ λεπτός καί κοῦφος ὁ ὑγρασία ὁ θερμότης διαφορέω · ὁ δέ ἁλμυρός αὐτός καί τραχύς καταλείπω ἐφίστημι καί παραμένω ὁ σῶμα ἁλώδης ἐπίπαγος , μέχρι ἄν αὐτός πότιμος καί γλυκύς κατακλύζω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.10.1
ἐν δὲ τοῖς Σαραπίωνος ἐπινικίοις , ὅτε τῇ Λεοντίδι φυλῇ τὸν χορὸν διατάξας ἐνίκησεν , ἑστιωμένοις ἡμῖν ἅτε δὴ καὶ φυλέταις οὖσι δημοποιήτοις , οἰκεῖοι λόγοι τῆς ἐν χειρὶ φιλοτιμίας παρῆσαν . ἔσχε γὰρ ὁ ἀγὼν ἐντονωτάτην ἅμιλλαν , ἀγωνοθετοῦντος ἐνδόξως καὶ μεγαλοπρεπῶς Φιλοπάππου τοῦ βασιλέως ταῖς φυλαῖς ὁμοῦ πάσαις χορηγοῦντος . ἐτύγχανε δὲ συνεστιώμενος ἡμῖν καὶ τῶν παλαιῶν τὰ μὲν λέγων τὰ δʼ ἀκούων διὰ φιλανθρωπίαν οὐχ ἧττον ἢ φιλομάθειαν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ Σαραπίων ἐπινίκιος , ὅτε ὁ Λεοντίς φυλή ὁ χορός διατάσσω νικάω , ἑστιάω ἐγώ ἅτε δή καί φυλέτης εἰμί δημοποίητος , οἰκεῖος λόγος ὁ ἐν χείρ φιλοτιμία πάρειμι . ἔχω γάρ ὁ ἀγών ἔντονος ἅμιλλα , ἀγωνοθετέω ἔνδοξος καί μεγαλοπρεπής Φιλόπαππος ὁ βασιλεύς ὁ φυλή ὁμοῦ πᾶς χορηγέω . τυγχάνω δέ συνεστιάω ἐγώ καί ὁ παλαιός ὁ μέν λέγω ὁ δέ ἀκούω διά φιλανθρωπία οὐ ἥσσων ἤ φιλομάθεια .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.10.2
Προεβλήθη δέ τι τοιοῦτον ὑπὸ Μάρκου τοῦ γραμματικοῦ . Νεάνθη τὸν Κυζικηνὸν ἔφη λέγειν ἐν τοῖς κατὰ πόλιν μυθικοῖς , ὅτι τῇ Αἰαντίδι φυλῇ γέρας ὑπῆρχε τὸ μὴ κρίνεσθαι τὸν αὐτῆς χορὸν ἔσχατον · εἰ μὲν οὖν ἔφη πρὸς ἀπόδειξιν ἱστορίας ὁ ἀνα εἰ δὲ τοῦτὸ γʼ οὐ νοθεύει , προκείσθω τῆς αἰτίας ἐν κοινῷ πᾶσιν ἡ ζήτησις εἰπόντος δὲ τοῦ ἑταίρου Μίλωνος ἂν οὖν ψεῦδος ᾖ τὸ λεγόμενον;οὐδέν ἔφη δεινόν ὁ Φιλόπαππος εἰ ταὐτὸ πεισόμεθα Δημοκρίτῳ τῷ σοφῷ διὰ φιλολογίαν . καὶ γὰρ ἐκεῖνος ὡς ἔοικε τρώγων σίκυον , ὡς ἐφάνη μελιτώδης ὁ χυμός , ἠρώτησε τὴν διακονοῦσαν , ὁπόθεν πρίαιτο · τῆς δὲ κῆπόν τινα φραζούσης , ἐκέλευσεν ἐξαναστὰς ἡγεῖσθαι καὶ δεικνύναι τὸν τόπον · θαυμάζοντος δὲ τοῦ γυναίου καὶ πυνθανομένου τί βούλεται , τὴν αἰτίαν ἔφη δεῖ με τῆς γλυκύτητος εὑρεῖν , εὑρήσω δὲ τοῦ χωρίου γενόμενος θεατής·κατάκεισο δή τὸ γύναιον εἶπε μειδιῶν , ἐγὼ γὰρ ἀγνοήσασα τὸ σίκυον εἰς ἀγγεῖον ἐθέμην μεμελιτωμένον · ὁ δʼ ὥσπερ ἀχθεσθεὶς ἀπέκναισας εἶπε καὶ οὐδὲν ἧττον ἐπιθήσομαι τῷ λόγῳ καὶ ζητήσω τὴν αἰτίαν , ὡς ἂν οἰκείου καὶ συγγενοῦς οὔσης τῷ σικύῳ τῆς γλυκύτητος . οὐκοῦν μηδʼ ἡμεῖς τὴν Νεάνθους ἐν ἐνίοις εὐχέρειαν ἀποδράσεως ποιησώμεθα πρόφασιν ἐγγυμνάσασθαι γάρ , εἰ μηδὲν ἄλλο χρήσιμον , ὁ λόγος παρέξει .
Lemmas: προβάλλω δέ τις τοιοῦτος ὑπό Μάρκος ὁ γραμματικός . Νεάνθης ὁ Κυζικηνός φημί λέγω ἐν ὁ κατά πόλις μυθικός , ὅτι ὁ Αἰαντίς φυλή γέρας ὑπάρχω ὁ μή κρίνω ὁ αὐτηες͂ς χορός ἔσχατος · εἰ μέν οὖν φημί πρός ἀπόδειξις ἱστορία ὁ ἀνα εἰ δέ οὗτος γε οὐ νοθεύω , πρόκειμαι ὁ αἰτία ἐν κοινός πᾶς ὁ ζήτησις λέγω δέ ὁ ἑταῖρος Μίλων ἐάν οὖν ψεῦδος εἰμί ὁ λεγόμενον;οὐδέν φημί δεινός ὁ Φιλόπαππος εἰ αὐτός πείθω Δημόκριτος ὁ σοφός διά φιλολογία . καί γάρ ἐκεῖνος ὡς ἔοικα τρώγω σίκυος , ὡς φαίνω μελιτώδης ὁ χυμός , ἐρωτάω ὁ διακονέω , ὁπόθεν πρίαμαι · ὁ δέ κῆπος τις φράζω , κελεύω ἐξανίστημι ἡγέομαι καί δείκνυμι ὁ τόπος · θαυμάζω δέ ὁ γύναιον καί πυνθάνομαι τίς βούλομαι , ὁ αἰτία φημί δέω ἐγώ ὁ γλυκύτης εὑρίσκω , εὑρίσκω δέ ὁ χωρίον γίγνομαι θεατής·κατάκεισο δή ὁ γύναιον λέγω μειδιάω , ἐγώ γάρ ἀγνοέω ὁ σίκυος εἰς ἀγγεῖον τίθημι μελιτόω · ὁ δέ ὥσπερ ἄχθομαι ἀποκναίω λέγω καί οὐδείς ἥσσων ἐπιτίθημι ὁ λόγος καί ζητέω ὁ αἰτία , ὡς ἄν οἰκεῖος καί συγγενής εἰμί ὁ σίκυος ὁ γλυκύτης . οὐκοῦν μηδέ ἐγώ ὁ Νεάνθης ἐν ἔνιοι εὐχέρεια ἀπόδρασις ποιέω πρόφασις ἐγγυμνάζω γάρ , εἰ μηδείς ἄλλος χρήσιμος , ὁ λόγος παρέχω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.10.3
πάντες οὖν ὁμαλῶς ἐρρύησαν πρὸς τὸ τὴν φυλὴν ἐγκωμιάζειν , εἴ τι καλὸν πρὸς δόξαν αὐτῇ ὑπῆρχεν ἀναλεγόμενοι . καὶ γὰρ ὁ Μαραθὼν εἰς , μέσον εἵλκετο , δῆμος ὢν ἐκείνης τῆς φυλῆς · καὶ τοὺς περὶ Ἁρμόδιον Αἰαντίδας ἀπέφαινον , Ἀφιδναίους γε δὴ τῶν δήμων γεγονότας . Γλαυκίας δʼ ὁ ῥήτωρ καὶ τὸ δεξιὸν κέρας Αἰαντίδαις τῆς ἐν Μαραθῶνι παρατάξεως ἀποδοθῆναι , ταῖς Αἰσχύλου εἰς τὴν μεθορίαν ἐλεγείαις πιστούμενος , ἠγωνισμένου τὴν μάχην ἐκείνην ἐπιφανῶς · ἔτι δὲ καὶ Καλλίμαχον ἀπεδείκνυε τὸν πολέμαρχον ἐξ ἐκείνης ὄντα τῆς φυλῆς , ὃς αὑτόν τε παρέσχεν ἄριστον ἄνδρα καὶ τῆς μάχης μετά γε Μιλτιάδην αἰτιώτατος κατέστη , σύμψηφος ἐκείνῳ γενόμενος . ἐγὼ δὲ τῷ Γλαυκίᾳ προσετίθην , ὅτι καὶ τὸ ψήφισμα , καθʼ ὃ τοὺς Ἀθηναίους ἐξήγαγε , τῆς Αἰαντίδος φυλῆς πρυτανευούσης γραφείη , καὶ ὅτι περὶ τὴν ἐν Πλαταιαῖς μάχην εὐδοκιμήσειεν ἡ φυλὴ μάλιστα · διὸ καὶ ταῖς Σφραγίτισι Νύμφαις τὴν ἐπινίκιον καὶ πυθόχρηστον ἀπῆγον Αἰαντίδαι θυσίαν εἰς Κιθαιρῶνα , τῆς πόλεως τὸ ἱερεῖον καὶ τἄλλα παρεχούσης αὐτοῖς . ἀλλʼ ὁρᾷς ἔφην ὅτι πολλὰ καὶ ταῖς ἄλλαις φυλαῖς ὑπάρχει , καὶ πρώτην γε τὴν ἐμὴν ἴστε δὴ τὴν Λεοντίδα μηδεμιᾷ δόξης ὑφιεμένην . σκοπεῖτε δὲ δή , μὴ πιθανώτερον λέγεται τὸ παραμύθιον τοῦ ἐπωνύμου τῆς φυλῆς καὶ παραίτησιν εἶναι τὸ γιγνόμενον · οὐ γὰρ εὔκολος ἐνεγκεῖν ἧτταν ὁ Τελαμώνιος , ἀλλʼ οἷος ἀφειδεῖν πάντων ὑπʼ ὀργῆς καὶ φιλονεικίας · ἵνʼ οὖν μὴ χαλεπὸς μηδʼ ἀπαραμύθητος , ἔδοξε τῆς ἥττης ἀφελεῖν τὸ δυσχερέστατον , εἰς τὴν ἐσχάτην χώραν μηδέποτε τὴν φυλὴν αὐτοῦ καταβαλόντας .
Lemmas: πᾶς οὖν ὁμαλής ῥέω πρός ὁ ὁ φυλή ἐγκωμιάζω , εἰ τις καλός πρός δόξα αὐτός ὑπάρχω ἀναλέγω . καί γάρ ὁ Μαραθών εἰς , μέσος ἕλκω , δῆμος εἰμί ἐκεῖνος ὁ φυλή · καί ὁ περί Ἁρμόδιος Αἰαντίδης ἀποφαίνω , Ἀφιδναῖος γε δή ὁ δῆμος γίγνομαι . Γλαυκίης δέ ὁ ῥήτωρ καί ὁ δεξιός κέρας Αἰαντίδης ὁ ἐν Μαραθών παράταξις ἀποδίδωμι , ὁ Αἰσχύλος εἰς ὁ μεθόριος ἐλεγεία πιστόω , ἀγωνίζομαι ὁ μάχη ἐκεῖνος ἐπιφανής · ἔτι δέ καί Καλλίμαχος ἀποδείκνυμι ὁ πολέμαρχος ἐκ ἐκεῖνος εἰμί ὁ φυλή , ὅς ἑαυτοῦ τε παρέχω ἀγαθός ἀνήρ καί ὁ μάχη μετά γε Μιλτιάδης αἴτιος καθίστημι , σύμψηφος ἐκεῖνος γίγνομαι . ἐγώ δέ ὁ Γλαυκίας προστίθημι , ὅτι καί ὁ ψήφισμα , κατά ὅς ὁ Ἀθηναῖος ἐξάγω , ὁ Αἰαντίς φυλή πρυτανεύω γράφω , καί ὅτι περί ὁ ἐν Πλάταια μάχη εὐδοκιμέω ὁ φυλή μάλα · διό καί ὁ Σφρήγιτος Νύμφη ὁ ἐπινίκιος καί Πυθόχρηστος ἀπάγω Αἰαντίδης θυσία εἰς Κιθαιρών , ὁ πόλις ὁ ἱερεῖον καί ἄλλος παρέχω αὐτός . ἀλλά ὁράω φημί ὅτι πολύς καί ὁ ἄλλος φυλή ὑπάρχω , καί πρῶτος γε ὁ ἐμός οἶδα δή ὁ Λεοντίς μηδείς δόξα ὑφίημι . σκοπέω δέ δή , μή πιθανός λέγω ὁ παραμύθιον ὁ ἐπώνυμος ὁ φυλή καί παραίτησις εἰμί ὁ γίγνομαι · οὐ γάρ εὔκολος φέρω ἧσσα ὁ Τελαμώνιος , ἀλλά οἷος ἀφειδέω πᾶς ὑπό ὀργή καί φιλονικία · ἵνα οὖν μή χαλεπός μηδέ ἀπαραμύθητος , δοκέω ὁ ἧσσα ἀφαιρέω ὁ δυσχερής , εἰς ὁ ἔσχατος χώρα μηδέποτε ὁ φυλή αὐτός καταβάλλω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 2.0.1
τῶν εἰς τὰ δεῖπνα καὶ τὰ συμπόσια παρασκευαζομένων , ὦ Σόσσιε Σενεκίων , τὰ μὲν ἀναγκαίαν ἔχει τάξιν , ὥσπερ οἶνος καὶ σιτία καὶ ὄψα καὶ στρωμναὶ δηλαδὴ καὶ τράπεζαι · τὰ δʼ ἐπεισόδια γέγονεν ἡδονῆς ἕνεκεν , χρείας μὴ συναγομένης , ὥσπερ ἀκροάματα καὶ θεάματα καὶ γελωτοποιός τις ἐκ Καλλίου Φίλιππος οἷς παροῦσι μὲν ἥδονται , μὴ παρόντα δʼ οὐ πάνυ ποθοῦσιν οὐδʼ αἰτιῶνται τὴν συνουσίαν ὡς ἐνδεέστερον ἔχουσαν . οὕτω δὴ καὶ τῶν λόγων τοὺς μὲν ἐπὶ χρείᾳ τῇ περὶ τὰ συμπόσια παραλαμβάνουσιν οἱ μέτριοι , τοὺς δʼ ἄλλους δέχονται θεωρίαν πιθανὴν καὶ τῷ καιρῷ μᾶλλον αὐλοῦ καὶ βαρβίτου πρέπουσαν ἔχοντας . ὧν καὶ τὸ πρῶτον ἡμῖν βιβλίον εἶχε μεμιγμένα δείγματα , τοῦ μὲν προτέρου γένους τὸ περὶ τοῦ φιλοσοφεῖν παρὰ πότον καὶ περὶ τοῦ διανέμειν αὐτὸν ἢ τοῖς δειπνοῦσιν ἐφιέναι τὰς κλίσεις καὶ τὰ τοιαῦτα · τοῦ δευτέρου περὶ τοῦ τοὺς ἐρῶντας ποιητικοὺς εἶναι καὶ περὶ τῆς Αἰαντίδος φυλῆς . καλῶ δῆτα καὶ τὰ συμποτικά · τὰ δʼ τερα κοινῶς συμποσιακά . σποράδην δʼ ἀναγέγραπται καὶ οὐ διακεκριμένως ἀλλʼ ὡς ἕκαστον εἰς μνήμην ἦλθεν . οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν τοὺς ἀναγιγνώσκοντας , εἴ σοὶ προσφωνοῦντές τινα τῶν προρρηθέντων ὑπὸ σοῦ συνηγάγομεν · καὶ γὰρ ἂν αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις μὴ ποιῶσι , πολλάκις εἰς ταὐτὸ τῷ μανθάνειν τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι καθίστησι .
Lemmas: ὁ εἰς ὁ δεῖπνον καί ὁ συμπόσιον παρασκευάζω , ὦ Σόσσιος Σενεκίων , ὁ μέν ἀναγκαῖος ἔχω τάξις , ὥσπερ οἶνος καί σιτίον καί ὄψον καί στρωμνή δηλαδή καί τράπεζα · ὁ δέ ἐπεισόδιον γίγνομαι ἡδονή ἕνεκα , χρεία μή συνάγω , ὥσπερ ἀκρόαμα καί θέαμα καί γελωτοποιός τις ἐκ Καλλίας Φίλιππος ὅς πάρειμι μέν ἥδομαι , μή πάρειμι δέ οὐ πάνυ ποθέω οὐδέ αἰτιάομαι ὁ συνουσία ὡς ἐνδεής ἔχω . οὕτως δή καί ὁ λόγος ὁ μέν ἐπί χρεία ὁ περί ὁ συμπόσιον παραλαμβάνω ὁ μέτριος , ὁ δέ ἄλλος δέχομαι θεωρία πιθανός καί ὁ καιρός μάλα αὐλός καί βάρβιτος πρέπω ἔχω . ὅς καί ὁ πρῶτος ἐγώ βιβλίον ἔχω μείγνυμι δεῖγμα , ὁ μέν πρότερος γένος ὁ περί ὁ φιλοσοφέω παρά πότος καί περί ὁ διανέμω αὐτός ἤ ὁ δειπνέω ἐφίημι ὁ κλίσις καί ὁ τοιοῦτος · ὁ δεύτερος περί ὁ ὁ ἐράω ποιητικός εἰμί καί περί ὁ Αἰαντίς φυλή . καλέω δῆτα καί ὁ συμποτικός · ὁ δέ τέρας κοινός συμποσιακός . σποράδην δέ ἀναγράφω καί οὐ διακεκριμένως ἀλλά ὡς ἕκαστος εἰς μνήμη ἔρχομαι . οὐ δέω δέ θαυμάζω ὁ ἀναγιγνώσκω , εἰ σύ προσφωνέω τις ὁ προλέγω ὑπό σύ συνάγω · καί γάρ ἐάν ὁ μάθησις ἀνάμνησις μή ποιέω , πολλάκις εἰς αὐτός ὁ μανθάνω ὁ ἀναμιμνῄσκω καθίστημι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 2.1.1
δέκα δὲ προβλημάτων εἰς ἕκαστον νενεμημένων βιβλίον , ἐν τούτῳ πρῶτόν ἐστιν ὃ τρόπον τινὰ Ξενοφῶν ὁ Σωκρατικὸς ἡμῖν προβέβληκε . τὸν γὰρ Γωβρύαν φησὶ συνδειπνοῦντα τῷ Κύρῳ τὰ τʼ ἄλλα θαυμάζειν τῶν Περσῶν , καὶ ὅτι τοιαῦτα μὲν ἀλλήλους ἐπηρώτων ἃ ἥδιον ἦν ἐρωτηθῆναι ἢ μή , ἔσκωπτον δʼ ἃ σκωφθῆναι κάλλιον ἢ μὴ · εἰ γὰρ ἐπαινοῦντες ἕτεροι πολλάκις λυποῦσι καὶ προσίστανται , πῶς οὐκ ἄξιον ἦν ἄγασθαι · τὴν εὐτραπελίαν ἐκείνων καὶ τὴν σύνεσιν , ὧν καὶ τὰ σκώμματα τοῖς σκωπτομένοις ἡδονὴν καὶ χάριν παρεῖχε ; δεχόμενος οὖν ἡμᾶς ἐν Πάτραις , ἡδέως ἂν ἔφης πυθέσθαι τὰ τοιαῦτα ἐρωτήματα ποίου γένους εἴη καί τίς αὐτῶν τύπος · οὐ γάρ τι μικρόν ἔφηςτῆς ὁμιλητικῆς μόριον ἡ περὶ τὰς ἐρωτήσεις καὶ τὰς παιδιὰς τοῦ ἐμμελοῦς ἐπιστήμη καὶ τήρησις .
Lemmas: δέκα δέ πρόβλημα εἰς ἕκαστος νέμω βιβλίον , ἐν οὗτος πρῶτος εἰμί ὅς τρόπος τις Ξενοφῶν ὁ Σωκρατικός ἐγώ προβάλλω . ὁ γάρ Γωβρύας φημί συνδειπνέω ὁ Κῦρος ὁ τε ἄλλος θαυμάζω ὁ Πέρσης , καί ὅτι τοιοῦτος μέν ἀλλήλων ἐπερωτάω ὅς ἡδύς εἰμί ἐρωτάω ἤ μή , σκώπτω δέ ὅς σκώπτω καλός ἤ μή · εἰ γάρ ἐπαινέω ἕτερος πολλάκις λυπέω καί προσίστημι , πῶς οὐ ἄξιος εἰμί ἄγαμαι · ὁ εὐτραπελία ἐκεῖνος καί ὁ σύνεσις , ὅς καί ὁ σκῶμμα ὁ σκώπτω ἡδονή καί χάρις παρέχω ; δέχομαι οὖν ἐγώ ἐν Πάτραι , ἡδύς ἄν φημί πυνθάνομαι ὁ τοιοῦτος ἐρώτημα ποῖος γένος εἰμί καί τίς αὐτός τύπος · οὐ γάρ τις μικρός ἔφηςτῆς ὁμιλητικός μόριον ὁ περί ὁ ἐρώτησις καί ὁ παιδιά ὁ ἐμμελής ἐπιστήμη καί τήρησις .