plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 8.2.1
ἐκ δὲ τούτου γενομένης σιωπῆς , πάλιν ὁ Διογενιανὸς ἀρξάμενος βούλεσθʼ εἶπεν , ἐπεὶ λόγοι περὶ θεῶν γεγόνασιν , ἐν τοῖς Πλάτωνος γενεθλίοις αὐτὸν Πλάτωνα κοινωνὸν παραλάβωμεν , ἐπισκεψάμενοι τίνα λαβὼν γνώμην ἀπεφήνατʼ ἀεὶ γεωμετρεῖν τὸν θεόν ; εἴ γε δὴ θετέον εἶναι τὴν ἀπόφανσιν ταύτην Πλάτωνος . ἐμοῦ δὲ ταῦτʼ εἰπόντος ὡς γέγραπται μὲν ἐν οὐδενὶ σαφῶς τῶν ἐκείνου βιβλίων , ἔχει δὲ πίστιν ἱκανὴν καὶ τοῦ Πλατωνικοῦ χαρακτῆρὸς ἐστιν · εὐθὺς ὑπολαβὼν ὁ Τυνδάρης οἴει γάρ εἶπεν , ὦ Διογενιανέ , τῶν περιττῶν τι καὶ δυσθεωρήτων αἰνίττεσθαι τὸν λόγον , οὐχ ὅπερ αὐτὸς εἴρηκε καὶ γέγραφε πολλάκις , ὑμνῶν γεωμετρίαν , ὡς ἀποσπῶσαν ἡμᾶς προσισχομένους τῇ αἰσθήσει καὶ ἀποστρέφουσαν ἐπὶ τὴν νοητὴν καὶ ἀίδιον φύσιν , ἧς θέα τέλος ἐστὶ φιλοσοφίας οἷον ἐποπτεία τελετῆς ; ὁ γὰρ ἡδονῆς καὶ ἀλγηδόνος ἧλος , ὃς πρὸς τὸ σῶμα τὴν ψυχὴν προσηλοῖ , μέγιστον κακὸν ἔχειν ἔοικε , τὸ τὰ αἰσθητὰ ποιεῖν ἐναργέστερα τῶν νοητῶν , καὶ καταβιάζεσθαι πάθει μᾶλλον ἢ λόγῳ κρίνειν τὴν διάνοιαν · ἐθιζομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ σφόδρα πονεῖν καὶ ἥδεσθαι τῷ περὶ τὰ σώματα πλανητῷ καὶ μεταβλητῷ προσέχειν ὡς ὄντι τοῦ ἀληθῶς ὄντος τυφλοῦται , καὶ τὸ μυρίων ἀντάξιον ὀμμάτων ὄργανον ψυχῆς καὶ φέγγος ἀπόλλυσιν , ᾧ μόνῳ θεατὸν ἐστι τὸ θεῖον . πᾶσι μὲν οὖν τοῖς καλουμένοις μαθήμασιν , ὥσπερ ἀστραβέσι καὶ λείοις κατόπτροις , ἐμφαίνεται τῆς τῶν νοητῶν ἀληθείας ἴχνη καὶ εἴδωλα · μάλιστα δὲ γεωμετρία κατὰ τὸν Φίλωνα ἀρχὴ καὶ μητρόπολις οὖσα τῶν ἄλλων ἐπανάγει καὶ στρέφει τὴν διάνοιαν , οἷον ἐκκαθαιρομένην καὶ ἀπολυομένην ἀτρέμα τῆς , · αἰσθήσεως . διὸ καὶ Πλάτων αὐτὸς ἐμέμψατο τοὺς περὶ Εὔδοξον καὶ Ἀρχύταν καὶ Μέναιχμον εἰς ὀργανικὰς καὶ μηχανικὰς κατασκευὰς τὸν τοῦ στερεοῦ διπλασιασμὸν ἀπάγειν ἐπιχειροῦντας , ὥσπερ πειρωμένους διʼ ἀλόγου δύο μέσας ἀνάλογον , ᾗ παρείκοι , λαβεῖν · ἀπόλλυσθαι γὰρ οὕτω καὶ διαφθείρεσθαι τὸ γεωμετρίας ἀγαθὸν αὖθις ἐπὶ τὰ αἰσθητὰ παλινδρομούσης καὶ μὴ φερομένης ἄνω μηδʼ ἀντιλαμβανομένης τῶν ἀιδίων καὶ ἀσωμάτων εἰκόνων , πρὸς αἷσπερ ὢν ὁ θεὸς ἀεὶ θεός ἐστι .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος γίγνομαι σιωπή , πάλιν ὁ Διογενιανός ἄρχω βούλομαι λέγω , ἐπεί λόγος περί θεός γίγνομαι , ἐν ὁ Πλάτων γενέθλιος αὐτός Πλάτων κοινωνός παραλαμβάνω , ἐπισκοπέω τίς λαμβάνω γνώμη ἀποφαίνω ἀεί γεωμετρέω ὁ θεός ; εἰ γε δή τίθημι εἰμί ὁ ἀπόφασις οὗτος Πλάτων . ἐγώ δέ οὗτος λέγω ὡς γράφω μέν ἐν οὐδείς σαφής ὁ ἐκεῖνος βιβλίον , ἔχω δέ πίστις ἱκανός καί ὁ Πλατωνικός χαρακτήρ εἰμί · εὐθύς ὑπολαμβάνω ὁ Τυνδάρης οἴομαι γάρ λέγω , ὦ Διογενιανός , ὁ περισσός τις καί δυσθεώρητος αἰνίσσομαι ὁ λόγος , οὐ ὅς αὐτός λέγω καί γράφω πολλάκις , ὑμνέω γεωμετρία , ὡς ἀποσπάω ἐγώ προσίσχω ὁ αἴσθησις καί ἀποστρέφω ἐπί ὁ νοητός καί ἀίδιος φύσις , ὅς θέα τέλος εἰμί φιλοσοφία οἷος ἐποπτεία τελετή ; ὁ γάρ ἡδονή καί ἀλγηδών ἧλος , ὅς πρός ὁ σῶμα ὁ ψυχή προσηλόω , μέγας κακός ἔχω ἔοικα , ὁ ὁ αἰσθητός ποιέω ἐναργής ὁ νοητός , καί καταβιάζω πάθος μάλα ἤ λόγος κρίνω ὁ διάνοια · ἐθίζω γάρ ὑπό ὁ σφόδρα πονέω καί ἥδομαι ὁ περί ὁ σῶμα πλανητός καί μεταβλητός προσέχω ὡς εἰμί ὁ ἀληθής εἰμί τυφλόω , καί ὁ μυρίος ἀντάξιος ὄμμα ὄργανον ψυχή καί φέγγος ἀπόλλυμι , ὅς μόνος θεατός εἰμί ὁ θεῖος . πᾶς μέν οὖν ὁ καλέω μάθημα , ὥσπερ ἀστραβής καί λεῖος κάτοπτρον , ἐμφαίνω ὁ ὁ νοητός ἀλήθεια ἴχνος καί εἴδωλον · μάλα δέ γεωμετρία κατά ὁ Φίλων ἀρχή καί μητρόπολις εἰμί ὁ ἄλλος ἐπανάγω καί στρέφω ὁ διάνοια , οἷος ἐκκαθαίρω καί ἀπολύω ἀτρέμας ὁ , · αἴσθησις . διό καί Πλάτων αὐτός μέμφομαι ὁ περί Εὔδοξος καί Ἀρχύτας καί Μέναιχμος εἰς ὀργανικός καί μηχανικός κατασκευή ὁ ὁ στερεός διπλασιασμός ἀπάγω ἐπιχειρέω , ὥσπερ πειράω διά ἄλογος δύο μέσος ἀνάλογος , ᾗ παρείκω , λαμβάνω · ἀπόλλυμι γάρ οὕτως καί διαφθείρω ὁ γεωμετρία ἀγαθός αὖθις ἐπί ὁ αἰσθητός παλινδρομέω καί μή φέρω ἄνω μηδέ ἀντιλαμβάνω ὁ ἀίδιος καί ἀσώματος εἰκών , πρός ὅς εἰμί ὁ θεός ἀεί θεός εἰμί .