ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.2.3
παυσαμένου δὲ τοῦ Πρωτογένους , καλέσας ἐμὲ ὁ Ἀμμώνιος οὐδέν ἔφη σὺ τῷ Κάδμῳ βοηθεῖς ὁ Βοιώτιος , ὅν φασι τὸ ἄλφα πάντων προτάξαι διὰ τὸ Φοίνικας , οὕτω καλεῖν τὸν βοῦν , ὃν οὐ δεύτερον οὐδὲ τρίτον , ὥσπερ Ἡσίοδος , ἀλλὰ πρῶτον τίθεσθαι τῶν ἀναγκαίων;οὐδέν ἔφην ἐγώ · τῷ γὰρ ἐμῷ πάππῳ βοηθεῖν , εἴ τι δύναμαι , δίκαιός εἰμι μᾶλλον ἢ τῷ τοῦ Διονύσου . Λαμπρίας γὰρ ὁ ἐμὸς πάππος ἔλεγε πρώτην φύσει φωνὴν τῶν ἐνάρθρων ἐκφέρεσθαι διὰ τῆς τοῦ ἄλφα δυνάμεως · τὸ γὰρ ἐν τῷ στόματι πνεῦμα ταῖς περὶ τὰ χείλη μάλιστα πλάττεσθαι κινήσεσιν , ὧν πρώτην ἀνοιγομένων τὴν ἄνω διάστασιν οὖσαν ἐξιέναι τοῦτον τὸν ἦχον , ἁπλοῦν ὄντα κομιδῇ καὶ μηδεμιᾶς δεόμενον πραγματείας , μήτε τὴν γλῶτταν παρακαλοῦντα μήδʼ ὑπομένοντα , ἀλλὰ κατὰ χώραν ἀποκειμένης ἐκείνης ἐκπεμπόμενον ᾗ καὶ τὰ νήπια ταύτην πρώτην ἀφιέναι φωνήν . ὠνομάσθαι δὲ καὶ τὸ ἀίειν ἐπὶ τῷ φωνῆς αἰσθάνεσθαι καὶ πολλὰ τῶν ὁμοίων , ὥσπερ καὶ τὸ ᾄδειν καὶ τὸ αὐλεῖν καὶ τὸ ἀλαλάζειν . οἶμαι δὲ καὶ τὸ αἴρειν καὶ τὸ ἀνοίγειν οὐκ ἀπὸ τρόπου τῇ τῶν χειλῶν ἀνοίξει καὶ ἄρσει , καθʼ ἣν οὗτος ἐκπίπτει τοῦ στόματος ὁ φθόγγος , ὠνομάσθαι διὸ καὶ τὰ τῶν ἀφώνων γραμμάτων ὀνόματα πλὴν ἑνὸς ἅπαντα προσχρῆται τῷ ἄλφα καθάπερ φωτὶ τῆς περὶ αὐτὰ τυφλότητος · τοῦ δὲ πῖ μόνον ἄπεστιν ἡ δύναμις αὕτη · τὸ γὰρ φῖ καὶ τὸ χῖ τὸ μέν ἐστι πῖ τὸ δὲ κάππα δασυνόμενον .
Lemmas: παύω δέ ὁ Πρωτογένης , καλέω ἐγώ ὁ Ἀμμώνιος οὐδείς φημί σύ ὁ Κάδμος βοηθέω ὁ Βοιώτιος , ὅς φημί ὁ ἄλφα πᾶς προτάσσω διά ὁ Φοῖνιξ , οὕτως καλέω ὁ βοῦς , ὅς οὐ δεύτερος οὐδέ τρίτος , ὥσπερ Ἡσίοδος , ἀλλά πρῶτος τίθημι ὁ ἀναγκαίων;οὐδέν φημί ἐγώ · ὁ γάρ ἐμός πάππος βοηθέω , εἰ τις δύναμαι , δίκαιος εἰμί μάλα ἤ ὁ ὁ Διόνυσος . Λαμπρίας γάρ ὁ ἐμός πάππος λέγω πρῶτος φύσις φωνή ὁ ἔναρθρος ἐκφέρω διά ὁ ὁ ἄλφα δύναμις · ὁ γάρ ἐν ὁ στόμα πνεῦμα ὁ περί ὁ χεῖλος μάλα πλάσσω κίνησις , ὅς πρῶτος ἀνοίγνυμι ὁ ἄνω διάστασις εἰμί ἐξέρχομαι οὗτος ὁ ἦχος , ἁπλόος εἰμί κομιδῇ καί μηδείς δέω πραγματεία , μήτε ὁ γλῶσσα παρακαλέω μηδέ ὑπομένω , ἀλλά κατά χώρα ἀπόκειμαι ἐκεῖνος ἐκπέμπω ὅς καί ὁ νήπιος οὗτος πρῶτος ἀφίημι φωνή . ὀνομάζω δέ καί ὁ ἀίω ἐπί ὁ φωνή αἰσθάνομαι καί πολύς ὁ ὅμοιος , ὥσπερ καί ὁ ἀείδω καί ὁ αὐλέω καί ὁ ἀλαλάζω . οἴομαι δέ καί ὁ ἀείρω καί ὁ ἀνοίγνυμι οὐ ἀπό τρόπος ὁ ὁ χεῖλος ἄνοιξις καί ἄρσις , κατά ὅς οὗτος ἐκπίπτω ὁ στόμα ὁ φθόγγος , ὀνομάζω διό καί ὁ ὁ ἄφωνος γράμμα ὄνομα πλήν εἷς ἅπας προσχράομαι ὁ ἄλφα καθά φώς ὁ περί αὐτός τυφλότης · ὁ δέ πεῖ μόνος ἄπειμι ὁ δύναμις οὗτος · ὁ γάρ φεῖ καί ὁ χῖ ὁ μέν εἰμί πεῖ ὁ δέ κάππα δασύνω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.3.1
πρὸς ταῦτα τοῦ Ἑρμείου φήσαντος ἀμφοτέρους ἀποδέχεσθαι τοὺς λόγους τί οὖν ἔφην οὐ καὶ σὺ διῆλθες ἡμῖν , εἴ τις ἔστι λόγος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στοιχείων , ὥς γʼ ἐμοὶ δοκεῖ ; τεκμήριον δὲ ποιοῦμαι τὸ μὴ κατὰ τύχην τῶν ἀφώνων καὶ ἡμιφώνων πρὸς τʼ ἄλληλα καὶ πρὸς τὰ φωνήεντα γεγονέναι τὸ πλῆθος , ἀλλὰ κατὰ τὴν πρώτην ἀναλογίαν ἀν δὲ καλουμένην ὑφʼ ἡμῶν . ἐννέα γὰρ ὄντων καὶ ὀκτὼ καὶ ἑπτά , οὕτω τὸν μέσον ἀριθμὸν ὑπερέχειν καὶ ὑπερέχεσθαι συμβέβηκε · τῶν δʼ ἄκρων ὁ μέγιστος πρὸς ; τὸν ἐλάχιστον ἔχει λόγον , ὃν ὁ τῶν Μουσῶν πρὸς τὸν τοῦ Ἀπόλλωνος · ἡ γὰρ ἐννεὰς δήπου ταῖς Μούσαις ἡ δʼ ἑβδομὰς τῷ Μουσηγέτῃ προσκεκλήρωται · συντεθέντα δʼ ἀλλήλοις διπλασιάζει τὸν μέσον εἰκότως , ἐπεὶ καὶ τὰ ἡμίφωνα τῆς ἀμφοῖν τρόπον τινὰ κοινωνεῖ δυνάμεωσ .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ Ἑρμῆς φημί ἀμφότερος ἀποδέχομαι ὁ λόγος τίς οὖν φημί οὐ καί σύ διέρχομαι ἐγώ , εἰ τις εἰμί λόγος ὁ ἀριθμός ὁ στοιχεῖον , ὡς γε ἐγώ δοκέω ; τεκμήριον δέ ποιέω ὁ μή κατά τύχη ὁ ἄφωνος καί ἡμίφωνος πρός τε ἀλλήλων καί πρός ὁ φωνήεις γίγνομαι ὁ πλῆθος , ἀλλά κατά ὁ πρῶτος ἀναλογία ἐν δέ καλέω ὑπό ἐγώ . ἐννέα γάρ εἰμί καί ὀκτώ καί ἑπτά , οὕτως ὁ μέσος ἀριθμός ὑπερέχω καί ὑπερέχω συμβαίνω · ὁ δέ ἄκρον ὁ μέγας πρός ; ὁ ἐλαχύς ἔχω λόγος , ὅς ὁ ὁ Μοῦσα πρός ὁ ὁ Ἀπόλλων · ὁ γάρ ἐννεάς δήπου ὁ Μοῦσα ὁ δέ ἑβδομάς ὁ Μουσηγέτης προσκληρόομαι · συντίθημι δέ ἀλλήλων διπλασιάζω ὁ μέσος ἔοικα , ἐπεί καί ὁ ἡμίφωνος ὁ ἄμφω τρόπος τις κοινωνέω δύναμις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.3.2
καὶ ὁ ἙρμείαςἙρμῆς ἔφη λέγεται θεῶν ἐν Αἰγύπτῳ γράμματα πρῶτος εὑρεῖν · διὸ καὶ τὸ τῶν γραμμάτων Αἰγύπτιοι πρῶτον ἶβιν γράφουσιν , ὡς Ἑρμεῖ προσήκουσαν , οὐκ ὀρθῶς κατά γε τὴν ἐμὴν δόξαν , ἀναύδῳ καὶ ἀφθόγγῳ προεδρίαν ἐν γράμμασιν ἀποδόντες . Ἑρμεῖ δὲ μάλιστα τῶν ἀριθμῶν ἡ τετρὰς ἀνάκειται · πολλοὶ δὲ καὶ τετράδι μηνὸς ἱσταμένου γενέσθαι τὸν θεὸν ἱστοροῦσι . τὰ δὲ δὴ πρῶτα καὶ Φοινίκεια διὰ Κάδμον ὀνομασθέντα τετράκις ἡ τετρὰς γενομένη παρέσχε · καὶ τῶν αὖθις ἐφευρεθέντων δὲ Παλαμήδης τε πρότερος τέτταρα καὶ Σιμωνίδης αὖθις ἄλλα τοσαῦτα προσέθηκε . καὶ μὴν ὅτι πάντων ἀριθμῶν πρῶτος τέλειος , ἡ μὲν τριὰς ὡς ἀρχὴν καὶ μέσον ἔχουσα καὶ τέλος , ἡ δʼ ἑξὰς ὡς ἴση τοῖς αὑτῆς μέρεσι γιγνομένη , δῆλόν ἐστι . τούτων τοίνυν ἡ μὲν ἑξὰς ὑπὸ τῆς τετράδος , ἡ δὲ τριὰς ὑπὸ τῆς ὀγδοάδος πολλαπλασιασθεῖσα , πρώτου κύβου πρῶτος τέλειος , τὸ τῶν τεττάρων καὶ εἴκοσι παρέσχηκε πλῆθοσ .
Lemmas: καί ὁ ἙρμείαςἙρμῆς φημί λέγω θεός ἐν Αἴγυπτος γράμμα πρῶτος εὑρίσκω · διό καί ὁ ὁ γράμμα Αἰγύπτιος πρῶτος ἶβις γράφω , ὡς Ἑρμῆς προσήκω , οὐ ὀρθός κατά γε ὁ ἐμός δόξα , ἄναυδος καί ἄφθογγος προεδρία ἐν γράμμα ἀποδίδωμι . Ἑρμῆς δέ μάλα ὁ ἀριθμός ὁ τετράς ἀνάκειμαι · πολύς δέ καί τετράς μείς ἵστημι γίγνομαι ὁ θεός ἱστορέω . ὁ δέ δή πρῶτος καί Φοινίκειος διά Κάδμος ὀνομάζω τετράκις ὁ τετράς γίγνομαι παρέχω · καί ὁ αὖθις ἐφευρίσκω δέ Παλαμήδης τε πρότερος τέσσαρες καί Σιμωνίδης αὖθις ἄλλος τοσοῦτος προστίθημι . καί μήν ὅτι πᾶς ἀριθμός πρῶτος τέλειος , ὁ μέν τριάς ὡς ἀρχή καί μέσος ἔχω καί τέλος , ὁ δέ ἑξάς ὡς ἴσος ὁ ἑαυτοῦ μέρος γίγνομαι , δῆλος εἰμί . οὗτος τοίνυν ὁ μέν ἑξάς ὑπό ὁ τετράς , ὁ δέ τριάς ὑπό ὁ ὀγδοάς πολλαπλασιάζω , πρῶτος κύβος πρῶτος τέλειος , ὁ ὁ τέσσαρες καί εἴκοσι παρέχω πλῆθος .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.3.3
ἔτι δʼ αὐτοῦ λέγοντος , ὁ γραμματιστὴς Ζωπυρίων δῆλος ἦν καταγελῶν καὶ παρεφθέγγετο · παυσαμένου δέ , οὐ κατέσχεν ἀλλὰ φλυαρίαν τὰ τοιαῦτα πολλὴν ἀπεκάλει · μηδενὶ γὰρ λόγῳ συντυχίᾳ δέ τινι καὶ τὸ πλῆθος τῶν γραμμάτων γεγονέναι τοσοῦτον καὶ τὴν τάξιν οὕτως ἔχουσαν , ὥσπερ , ἔφη , καὶ τὸ τῆς Ἰλιάδος τὸν πρῶτον στίχον τῷ τῆς Ὀδυσσείας ἰσοσύλλαβον εἶναι καὶ πάλιν τῷ τελευταίῳ τὸν τελευταῖον ἐκ τύχης καὶ αὐτομάτως ἐπηκολουθηκέναι .
Lemmas: ἔτι δέ αὐτός λέγω , ὁ γραμματιστής Ζωπυρίων δῆλος εἰμί καταγελάω καί παραφθέγγομαι · παύω δέ , οὐ κατέχω ἀλλά φλυαρία ὁ τοιοῦτος πολύς ἀποκαλέω · μηδείς γάρ λόγος συντυχία δέ τις καί ὁ πλῆθος ὁ γράμμα γίγνομαι τοσοῦτος καί ὁ τάξις οὕτως ἔχω , ὥσπερ , φημί , καί ὁ ὁ Ἰλιάς ὁ πρῶτος στίχος ὁ ὁ Ὀδύσσεια ἰσοσύλλαβος εἰμί καί πάλιν ὁ τελευταῖος ὁ τελευταῖος ἐκ τύχη καί αὐτόματος ἐπακολουθέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.4.1
μετὰ δὲ ταῦτα τὸν μὲν Ἑρμείαν , βουλόμενὸν τι προβαλεῖν τῷ Ζωπυρίωνι , ἀπεκωλύσαμεν · ὁ δὲ ῥήτωρ Μάξιμος ἄπωθεν ἠρώτησεν αὐτὸν ἐκ τῶν Ὁμήρου , ποτέραν χεῖρα τρώσειεν τῆς Ἀφροδίτης ὁ Διομήδης . ταχὺ δὲ τοῦ Ζωπυρίωνος ἀντερομένου ποτέρῳ σκέλει χωλὸς ἦν ὁ Φίλιππος , οὐχ ὅμοιον εἶπεν ὁ Μάξιμος · ʽοὐδεμίαν γὰρ ὁ Δημοσθένης ἀπόλογίαν περὶ τούτου δέδωκε · σὺ δʼ ἂν ἀπορεῖν ὁμολογήσῃς , ἕτεροι δείξουσιν ὅπου τὴν τετρωμένην χεῖρα φράζει τοῖς νοῦν ἔχουσιν ὁ ποιητής . ἔδοξεν οὖν ἡμῖν ὁ Ζωπυρίων διηπορῆσθαι , καὶ τὸν Μάξιμον , ἐκείνου σιωπῶντος , ἠξιοῦμεν ἐπιδεικνύναι .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ὁ μέν Ἑρμῆς , βούλομαι τις προβάλλω ὁ Ζωπυρίων , ἀποκωλύω · ὁ δέ ῥήτωρ Μάξιμος ἄπωθεν ἐρωτάω αὐτός ἐκ ὁ Ὅμηρος , πότερος χείρ τιτρώσκω ὁ Ἀφροδίτη ὁ Διομήδης . ταχύς δέ ὁ Ζωπυρίων ἀντέρομαι πότερος σκέλος χωλός εἰμί ὁ Φίλιππος , οὐ ὅμοιος λέγω ὁ Μάξιμος · ʽοὐδεμίαν γάρ ὁ Δημοσθένης ἀπολογία περί οὗτος δίδωμι · σύ δέ ἄν ἀπορέω ὁμολογέω , ἕτερος δείκνυμι ὅπου ὁ τιτρώσκω χείρ φράζω ὁ νόος ἔχω ὁ ποιητής . δοκέω οὖν ἐγώ ὁ Ζωπυρίων διαπορέω , καί ὁ Μάξιμος , ἐκεῖνος σιωπάω , ἀξιόω ἐπιδείκνυμι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.4.2
πρῶτον οὖν ὁ Μάξιμος ἔφη τῶν ἐπῶν οὕτως ἐχόντων ἔνθʼ ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸςἄκρην οὔτασε χεῖρα , μετάλμενος ὀξέι δουρί , δῆλόν ἐστιν , ὅτι τὴν ἀριστερὰν πατάξαι βουλόμενος οὐκ ἐδεῖτο μεταπηδήσεως , ἐπεὶ κατὰ τὴν ἀριστερὰν τὴν δεξιὰν εἶχεν ἐξ ἐναντίου προσφερόμενος · καὶ γὰρ εὔλογον ἦν τὴν ἐρρωμενεστέραν χεῖρα καὶ μᾶλλον τοῦ Αἰνείου φερομένου περιεχομένην ἐκεῖνόν τε τρῶσαι καὶ τὴν τρωθεῖσαν προέσθαι τὸ σῶμα . δεύτερον , εἰς τὸν οὐρανὸν αὐτῆς ἀνακομισθείσης , καὶ τὴν Ἀθηνᾶν ἀναγελάσαι λέγουσαν ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιιάδων ἀνιεῖσαΤρωσὶν ἅμα σπέσθαι , τοὺς νῦν ἔκπαγλα φίλησε . τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιιάδων βαθυκόλπων , πρὸς χρυσῇ περόνῃ καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν . οἶμαι δὲ καὶ σέ εἶπεν ὦ βέλτιστε διδασκάλων , ὅταν τινὰ τῶν μαθητῶν φιλοφρονούμενος καταψᾷς καὶ καταρρέζῃς , μὴ τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ τοῦτο ποιεῖν ἀλλὰ τῇ δεξιᾷ . καθάπερ εἰκός ἐστι καὶ τὴν Ἀφροδίτην , ἐπιδεξιωτάτην θεῶν οὖσαν , οὕτω φιλοφρονεῖσθαι τὰς ἡρωίδας .
Lemmas: πρῶτος οὖν ὁ Μάξιμος φημί ὁ ἔπος οὕτως ἔχω ἔνθα ἐπορέγω μεγάθυμος Τυδεύς υἱὸςἄκρην οὐτάζω χείρ , μεθάλλομαι ὀξύς δόρυ , δῆλος εἰμί , ὅτι ὁ ἀριστερός πατάσσω βούλομαι οὐ δέω μεταπήδησις , ἐπεί κατά ὁ ἀριστερός ὁ δεξιός ἔχω ἐκ ἐναντίος προσφέρω · καί γάρ εὔλογος εἰμί ὁ ἐρρωμένος χείρ καί μάλα ὁ Αἰνείας φέρω περιέχω ἐκεῖνος τε τιτρώσκω καί ὁ τιτρώσκω προίημι ὁ σῶμα . δεύτερος , εἰς ὁ οὐρανός αὐτός ἀνακομίζω , καί ὁ Ἀθήνη ἀναγελάω λέγω ἦ μάλα δή τις Κύπρις Ἀχαιΐς ἀνιεῖσαΤρωσὶν ἅμα ἕπομαι , ὁ νῦν ἔκπαγλος φιλέω . ὁ τις καταρρέζω Ἀχαιΐς βαθύκολπος , πρός χρύσεος περόνη καταμύσσω χείρ ἀραιός . οἴομαι δέ καί σύ λέγω ὦ ἀγαθός διδάσκαλος , ὅταν τις ὁ μαθητής φιλοφρονέομαι καταψάω καί καταρρέζω , μή ὁ ἀριστερός χείρ οὗτος ποιέω ἀλλά ὁ δεξιός . καθά ἔοικα εἰμί καί ὁ Ἀφροδίτη , ἐπιδέξιος θεός εἰμί , οὕτως φιλοφρονέομαι ὁ ἡρωΐς .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.5.1
ταῦτα τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἡδίους ἐποίησε , μόνον δὲ τὸν γραμματικὸν Ὕλαν ὁ ῥήτωρ Σῶσπις ὁρῶν ἀποσιωπῶντα καὶ βαρυθυμούμενον οὐ πάνυ γὰρ εὐημέρησεν ἐν ταῖς ἐπιδείξεσιν ἀνεφώνησεν οἴη δʼ Αἴαντος ψυχὴ Τελαμωνιάδαο · τὰ λοιπὰ μεῖζον φθεγγόμενος ἤδη πρὸς ἐκεῖνον ἐπέραινεν , ἀλλʼ ἴθι δεῦρο , ἄναξ , ἵνʼ ἔπος καὶ μῦθον ἀκούσῃς ἡμέτερον · δάμασον δὲ μένος καὶ ἀτειρέα θυμόν · ἔτι δʼ ἀνώμαλος ὢν ὑπʼ ὀργῆς ὁ Ὕλας ἀπεκρίνατο σκαιῶς τὴν μὲν Αἴαντος ἔφη ψυχὴν εἰκοστὴν λαχοῦσαν ἐν Ἅιδου διαμείψασθαι κατὰ τὸν Πλάτωνα φύσιν λέοντος · αὑτῷ δὲ πολλάκις παρίσταθαι καὶ τὰ τοῦ κωμικοῦ γέροντος ὄνον γενέσθαι κρεῖττον , ἢ τοὺς χείρονας ὁρᾶν ἑαυτοῦ ζῶντας ἐπιφανέστερον . καὶ ὁ Σῶσπις γελάσας ἀλλʼ ἕως μέλλομεν ἐνδύεσθαι τὸ κανθήλιον , εἴ τι κήδῃ Πλάτωνος , δίδαξον ἡμᾶς , ᾧτινι λόγῳ τὴν τοῦ Τελαμωνίου ψυχὴν πεποίηκεν ἀπὸ κλήρου βαδίζουσαν εἰκοστὴν ἐπὶ τὴν αἵρεσιν · ἀποσκορακίσαντος δὲ τοῦ Ὕλα χλευάζεσθαι γὰρ ᾤετο δυσημερῶν , ὑπολαβὼν ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν τί οὖν ; εἶπεν οὐ δευτερεῖα μὲν ὁ Αἴας κάλλους καὶ μεγέθους καὶ ἀνδρείας ἀεὶ φέρεται μετʼ ἀμύμονα Πηλείωνα , τὰ δʼ εἴκοσι δευτέρα δεκάς , ἡ δὲ δεκὰς ἐν τοῖς ἀριθμοῖς κράτιστος , ὡς ἐν τοῖς Ἀχαιοῖς ὁ Ἀχιλλεύς ; γελασάντων δʼ ἡμῶν ταῦτα μέν ὁ Ἀμμώνιος εἶπεν ὦ Λαμπρία , κείσθω σοι πεπαιγμένα πρὸς Ὕλαν · ἡμῖν δὲ μὴ παίζων ἀλλʼ ἀπὸ σπουδῆς , ἐπεὶ τὸν λόγον ἑκὼν ἐξεδέξω , δίελθε περὶ τῆς αἰτίας .
Lemmas: οὗτος ὁ ἄλλος ἅπας ἡδύς ποιέω , μόνος δέ ὁ γραμματικός Ὕλη ὁ ῥήτωρ Σῶσπις ὁράω ἀποσιωπάω καί βαρυθυμέω οὐ πάνυ γάρ εὐημερέω ἐν ὁ ἐπίδειξις ἀναφωνέω οἶος δέ Αἴας ψυχή Τελαμωνιάδης · ὁ λοιπός μέγας φθέγγομαι ἤδη πρός ἐκεῖνος περαίνω , ἀλλά ἔρχομαι δεῦρο , ἄναξ , ἵνα ἔπος καί μῦθος ἀκούω ἡμέτερος · δαμάζω δέ μένος καί ἀτειρής θυμός · ἔτι δέ ἀνώμαλος εἰμί ὑπό ὀργή ὁ Ὕλη ἀποκρίνω σκαιός ὁ μέν Αἴας φημί ψυχή εἰκοστός λαγχάνω ἐν ᾍδης διαμείβω κατά ὁ Πλάτων φύσις λέων · ἑαυτοῦ δέ πολλάκις παρίστημι καί ὁ ὁ κωμικός γέρων ὄνος γίγνομαι κρατύς , ἤ ὁ κακός ὁράω ἑαυτοῦ ζάω ἐπιφανής . καί ὁ Σῶσπις γελάω ἀλλά ἕως μέλλω ἐνδύω ὁ κανθήλιον , εἰ τις κήδω Πλάτων , διδάσκω ἐγώ , ὅστις λόγος ὁ ὁ Τελαμώνιος ψυχή ποιέω ἀπό κλῆρος βαδίζω εἰκοστός ἐπί ὁ αἵρεσις · ἀποσκορακίζω δέ ὁ Ὕλη χλευάζω γάρ οἴομαι δυσημερέω , ὑπολαμβάνω ὁ ἀδελφός ἐγώ τίς οὖν ; λέγω οὐ δευτεραῖος μέν ὁ Αἴας κάλλος καί μέγεθος καί ἀνδρεία ἀεί φέρω μετά ἀμύμων Πηλείων , ὁ δέ εἴκοσι δεύτερος δεκάς , ὁ δέ δεκάς ἐν ὁ ἀριθμός κρατύς , ὡς ἐν ὁ Ἀχαιός ὁ Ἀχιλλεύς ; γελάω δέ ἐγώ οὗτος μέν ὁ Ἀμμώνιος λέγω ὦ Λαμπρίας , κεῖμαι σύ παίζω πρός Ὕλη · ἐγώ δέ μή παίζω ἀλλά ἀπό σπουδή , ἐπεί ὁ λόγος ἑκών ἐκδέχομαι , διέρχομαι περί ὁ αἰτία .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.5.2
θορυβηθεὶς οὖν ὁ Λαμπρίας , εἶτα χρόνον οὐ πολὺν ἐπισχὼν , ἔφη πολλαχοῦ μὲν ἡμῖν τὸν Πλάτωνα προσπαίζειν διὰ τῶν ὀνομάτων · ὅπου δὲ μῦθόν τινα τῷ περὶ ψυχῆς λόγῳ μίγνυσι , χρῆσθαι μάλιστα τῷ νῷ . τοῦ τε γὰρ οὐρανοῦ τὴν νοητὴν φύσιν ἅρμα καλεῖν πτηνὸν διὰ τὴν ἐναρμόνιον τοῦ κόσμου περιφοράν , ἐνταῦθά δὲ τὸν αὐτάγγελον τῶν ἐν Ἅιδου Πάμφυλον γένος Ἁρμονίου πατρὸς Ἦρα δʼ αὐτὸν ὀνομάζειν , αἰνιττόμενον ὅτι γεννῶνται μὲν αἱ ψυχαὶ καθʼ ἁρμονίαν καὶ συναρμόττονται τοῖς σώμασιν , ἀπαλλαγεῖσαι δὲ συμφέρονται πανταχόθεν εἰς τὸν ἀέρα · κἀκεῖθεν αὖθις ἐπὶ τὰς δευτέρας γενέσεις τρέπονται . τί δὴ κωλύει καὶ τὸ εἰκοστὸν εἰρῆσθαι πρὸς τὸ μὴ ἀληθὲς ἀλλʼ εἰκὸς τοῦ λόγου καὶ πλαττόμενον , ἢ πρὸς τὸν κλῆρον ὡς εἰκῆ καὶ κατὰ τύχην γιγνόμενον ; ἀεὶ μὲν γὰρ ἅπτεται τῶν τριῶν αἰτιῶν , ἅτε δὴ πρῶτος ; ἢ μάλιστα συνιδών , ὅπη τὸ καθʼ εἱμαρμένην τῷ κατὰ τύχην αὖθίς τε τὸ ἐφʼ ἡμῖν ἑκατέρῳ καὶ συναμφοτέροις ἐπιμίγνυσθαι καὶ συμπλέκεσθαι πέφυκε . νῦν δὲ θαυμαστῶς , ἣν ἔχει δύναμιν ἐν τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν ἕκαστον , ὑποδεδήλωκε , τὴν μὲν αἵρεσιν τῶν βίων τῷ ἐφʼ ἡμῖν ἀποδιδούς · ἀρετὴ γὰρ ἀδέσποτον καὶ κακία · τὸ δʼ εὖ βιοῦν τοὺς ὀρθῶς ἑλομένους καὶ τἀναντία τοὺς κακῶς εἱμαρμένης ἀνάγκῃ συνάπτων . αἱ δὲ τῶν κλήρων ἀτάκτως διασπειρομένων ἐπιπτώσεις τὴν τύχην παρεισάγουσι καὶ τροφαῖς καὶ πολιτείαις , ὧν ἕκαστοι λαγχάνουσι , πολλὰ τῶν ἡμετέρων προκαταλαμβάνουσαν . ὅρα δή , μὴ τῶν κατὰ τύχην αἰτίαν ζητεῖν ἄλογόν ἐστιν · ἂν γὰρ ἔν τινι λόγῳ φαίνηται γεγονὼς ὁ κλῆρος , οὐκέτι γίγνεται κατὰ τύχην οὐδʼ αὐτομάτως ἀλλʼ ἔκ τινος εἱμαρμένης καὶ προνοίας .
Lemmas: θορυβέω οὖν ὁ Λαμπρίας , εἶτα χρόνος οὐ πολύς ἐπέχω , φημί πολλαχοῦ μέν ἐγώ ὁ Πλάτων προσπαίζω διά ὁ ὄνομα · ὅπου δέ μῦθος τις ὁ περί ψυχή λόγος μείγνυμι , χράω μάλα ὁ νόος . ὁ τε γάρ οὐρανός ὁ νοητός φύσις ἅρμα καλέω πτηνός διά ὁ ἐναρμόνιος ὁ κόσμος περιφορά , ἐνταῦθα δέ ὁ αὐτάγγελος ὁ ἐν ᾍδης Πάμφυλος γένος Ἁρμόνιος πατήρ Ἤρα δέ αὐτός ὀνομάζω , αἰνίσσομαι ὅτι γεννάω μέν ὁ ψυχή κατά ἁρμονία καί συναρμόζω ὁ σῶμα , ἀπαλλάσσω δέ συμφέρω πανταχόθεν εἰς ὁ ἀήρ · ἐκεῖθεν αὖθις ἐπί ὁ δεύτερος γένεσις τρέπω . τίς δή κωλύω καί ὁ εἰκοστός λέγω πρός ὁ μή ἀληθής ἀλλά ἔοικα ὁ λόγος καί πλήσσω , ἤ πρός ὁ κλῆρος ὡς εἰκῇ καί κατά τύχη γίγνομαι ; ἀεί μέν γάρ ἅπτω ὁ τρεῖς αἰτία , ἅτε δή πρῶτος ; ἤ μάλα συνοράω , ὅπῃ ὁ κατά μείρομαι ὁ κατά τύχη αὖθις τε ὁ ἐπί ἐγώ ἑκάτερος καί συναμφότεροι ἐπιμείγνυμι καί συμπλέκω φύω . νῦν δέ θαυμαστός , ὅς ἔχω δύναμις ἐν ὁ ἡμέτερος πρᾶγμα ἕκαστος , ὑποδηλόω , ὁ μέν αἵρεσις ὁ βίος ὁ ἐπί ἐγώ ἀποδίδωμι · ἀρετή γάρ ἀδέσποτος καί κακία · ὁ δέ εὖ βιόω ὁ ὀρθός αἱρέω καί ἐναντίος ὁ κακός μείρομαι ἀνάγκη συνάπτω . ὁ δέ ὁ κλῆρος ἄτακτος διασπείρω ἐπίπτωσις ὁ τύχη παρεισάγω καί τροφή καί πολιτεία , ὅς ἕκαστος λαγχάνω , πολύς ὁ ἡμέτερος προκαταλαμβάνω . ὁράω δή , μή ὁ κατά τύχη αἰτία ζητέω ἄλογος εἰμί · ἐάν γάρ ἐν τις λόγος φαίνω γίγνομαι ὁ κλῆρος , οὐκέτι γίγνομαι κατά τύχη οὐδέ αὐτόματος ἀλλά ἐκ τις μείρομαι καί πρόνοια .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.5.3
ἔτι δὲ τοῦ Λαμπρίου λέγοντος , ὁ γραμματικὸς ἤδη Μᾶρκος ἐδόκει τι συλλογίζεσθαι καὶ διαριθμεῖν πρὸς αὑτόν · ἔπειτα παυσαμένου , τῶν Ὁμηρικῶν ἔφη ψυχῶνὅσας ἐν Νεκυίᾳ κατωνόμακεν , ἡ μὲν Ἐλπήνορος οὔπω καταμεμιγμένη ταῖς ἐν Ἅιδου διὰ τὸ μὴ τεθάφθαι τὸν νεκρὸν ὥσπερ ἐν μεθορίοις πλανᾶται · τὴν δὲ Τειρεσίου ταῖς ἄλλαις οὐκ ἄξιον δήπου συγκαταριθμεῖν , ᾧ καὶ τεθνειῶτι νόον πόρε Περσεφόνεια οἴῳ πεπνῦσθαι καὶ διαλέγεσθαι καὶ ξυνιέναι τῶν ζώντων , πρὶν ἢ πιεῖν τοῦ αἵματος . ἂν οὖν ταύτας ὑπεξελόμενος , ὦ Λαμπρία , τὰς ἄλλας διαριθμῇς , αὐτὸ συμβαίνει , τὴν Αἴαντος εἰκοστὴν εἰς ὄψιν ἀφῖχθαι τοῦ Ὀδυσσέως καὶ πρὸς τοῦτο παίζειν τὸν Πλάτωνα τῇ Ὁμηρικῇ Νεκυίᾳ προσαναχρωννύμενον .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ Λαμπρίας λέγω , ὁ γραμματικός ἤδη Μάρκος δοκέω τις συλλογίζομαι καί διαριθμέω πρός ἑαυτοῦ · ἔπειτα παύω , ὁ Ὁμηρικός φημί ὁράω ἐν Νέκυια κατονομάζω , ὁ μέν Ἐλπήνωρ οὔπω καταμείγνυμι ὁ ἐν ᾍδης διά ὁ μή θάπτω ὁ νεκρός ὥσπερ ἐν μεθόριος πλανάω · ὁ δέ Τειρεσίας ὁ ἄλλος οὐ ἄξιος δήπου συγκαταριθμέω , ὅς καί θνείͅσκω νόος πόρω Περσεφόνη οἶος πνέω καί διαλέγω καί συνίημι ὁ ζάω , πρίν ἤ πίνω ὁ αἷμα . ἐάν οὖν οὗτος ὑπεξαιρέω , ὦ Λαμπρίας , ὁ ἄλλος διαριθμέω , αὐτός συμβαίνω , ὁ Αἴας εἰκοστός εἰς ὄψις ἀφικνέομαι ὁ Ὀδυσσεύς καί πρός οὗτος παίζω ὁ Πλάτων ὁ Ὁμηρικός Νέκυια προσαναχρώζω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.6.1
θορυβησάντων δὲ πάντων , Μενέφυλος ὁ Περιπατητικὸς προσαγορεύσας τὸν Ὕλαν ὁρᾷς εἶπεν ὡς οὐκ ἦν τὸ ἐρώτημα χλευασμὸς οὐδʼ ὕβρις · ἀλλʼ ἀφείς , ὦ μακάριε , τὸν δυστράπελον Αἴαντα καὶ δυσώνυμον , ὥς φησι Σοφοκλῆς , γενοῦ μετὰ τοῦ Ποσειδῶνος , ὃν αὐτὸς εἴωθας ἱστορεῖν ἡμῖν ἡττώμενον πολλάκις , ἐνταῦθα μὲν ὑπʼ Ἀθηνᾶς ἐν Δελφοῖς δʼ ὑπὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Ἄργει δʼ ὑπὸ τῆς Ἥρας ἐν Αἰγίνῃ δʼ ὑπὸ τοῦ Διὸς ἐν Νάξῳ δʼ ὑπὸ τοῦ Διονύσου , πρᾶον δὲ πανταχοῦ καὶ ἀμήνιτον ὄντα περὶ τὰς δυσημερίας · ἐνταῦθα γοῦν καὶ νεὼ κοινωνεῖ μετὰ τῆς Ἀθηνᾶς , ἐν ᾧ καὶ βωμός ἐστι Λήθης ἱδρυμένος . καὶ ὁ Ὕλας ὥσπερ ἡδίων γενόμενος ἐκεῖνο δέ σε εἶπεν ὦ Μενέφυλε , λέληθεν , ὅτι καὶ τὴν δευτέραν τοῦ Βοηδρομιῶνος ; ἡμέραν ἐξαιροῦμεν οὐ πρὸς τὴν σελήνην , ἀλλʼ ὅτι ταύτῃ δοκοῦσιν ἐρίσαι περὶ τῆς · χώρας οἱ θεοί.πάντα εἶπεν ὁ Λαμπρίας ὅσῳ τοῦ Θρασυβούλου γέγονε Ποσειδῶν πολιτικώτερος , εἰ μὴ κρατῶν ὡς ἐκεῖνος , ἀλλʼ ἡττώ
Lemmas: θορυβέω δέ πᾶς , Μενέφυλος ὁ Περιπατητικός προσαγορεύω ὁ Ὕλη ὁράω λέγω ὡς οὐ εἰμί ὁ ἐρώτημα χλευασμός οὐδέ ὕβρις · ἀλλά ἀφίημι , ὦ μακάριος , ὁ δυστράπελος Αἴας καί δυσώνυμος , ὡς φημί Σοφοκλῆς , γίγνομαι μετά ὁ Ποσειδῶν , ὅς αὐτός εἴωθα ἱστορέω ἐγώ ἡσσάομαι πολλάκις , ἐνταῦθα μέν ὑπό Ἀθήνη ἐν Δελφοί δέ ὑπό ὁ Ἀπόλλων ἐν Ἄργος δέ ὑπό ὁ Ἥρα ἐν Αἰγίνη δέ ὑπό ὁ Ζεύς ἐν Νάξος δέ ὑπό ὁ Διόνυσος , πρᾶος δέ πανταχοῦ καί ἀμήνιτος εἰμί περί ὁ δυσημερία · ἐνταῦθα γοῦν καί ναός κοινωνέω μετά ὁ Ἀθήνη , ἐν ὅς καί βωμός εἰμί Λήθη ἱδρύω . καί ὁ Ὕλη ὥσπερ ἡδύς γίγνομαι ἐκεῖνος δέ σύ λέγω ὦ Μενέφυλος , λανθάνω , ὅτι καί ὁ δεύτερος ὁ Βοηδρομιών ; ἡμέρα ἐξαιρέω οὐ πρός ὁ σελήνη , ἀλλά ὅτι οὗτος δοκέω ἐρίζω περί ὁ · χώρα ὁ θεοί.πάντα λέγω ὁ Λαμπρίας ὅσος ὁ Θρασύβουλος γίγνομαι Ποσειδῶν πολιτικός , εἰ μή κρατέω ὡς ἐκεῖνος , ἀλλά κακός
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.12.1
ὅρκοις δʼ ἄνδρας ἐξαπατητέον . καὶ ὁ Γλαυκίας ἐγὼ μέν ἔφη κατὰ Πολυκράτους ἀκήκοα τοῦ τυράννου λεγόμενον τὸν λόγον τοῦτον · εἰκὸς δὲ καὶ καθʼ ἑτέρων λέγεσθαι · σὺ δὲ πρὸς τί τοῦτʼ ἐρωτᾷς;ὅτι νὴ Δίʼ ὁ Σῶσπις ἔφη τοὺς μὲν παῖδας ἀστραγάλοις ὁρῶ τοὺς δʼ Ἀκαδημαϊκοὺς λόγοις ἀρτιάζοντας · οὐδὲν γὰρ οἱ τοιοῦτοι στόμαχοι διαφέρουσι τῶν ἐρωτώντων , πότερον ἄρτια τῇ χειρὶ συνειληφότες ἢ περιττὰ συντείνουσιν . ἐπαναστὰς οὖν ὁ Πρωτογένης καί με καλέσας ἐξ ὀνόματος τί παθόντεςεἶπε τοὺς ῥήτορας τούτους τρυφᾶν ἐῶμεν , ἑτέρων καταγελῶντας , αὐτοὺς δὲ μηδὲν ἐρωτωμένους μηδὲ συμβολὰς λόγων τιθέντας ; εἰ μὴ νὴ Δία φήσουσι μηδὲν αὐτοῖς μετεῖναι τῆς ἐν οἴνῳ κοινωνίας , Δημοσθένους ἐπαινέταις καὶ ζηλωταῖς οὖσιν , ἀνδρὸς ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ πιόντος οἶνον . οὐκ αἴτιον ἔφην ἐγώ τοῦτο τούτων , ἀλλʼ ἡμεῖς οὐδὲν αὐτοὺς ἠρωτήκαμεν εἰ δὲ μή τι σὺ χρησιμώτερον ἔχεις , ἐγώ μοι δοκῶ προβαλεῖν αὐτοῖς ἐκ τῶν Ὁμήρου ῥητορικῶν θέσεων μίαν ἀντινομικήν .
Lemmas: ὅρκος δέ ἀνήρ ἐξαπατάω . καί ὁ Γλαυκίης ἐγώ μέν φημί κατά Πολυκράτης ἀκούω ὁ τύραννος λέγω ὁ λόγος οὗτος · ἔοικα δέ καί κατά ἕτερος λέγω · σύ δέ πρός τίς οὗτος ἐρωτάω νή Ζεύς ὁ Σῶσπις φημί ὁ μέν παῖς ἀστράγαλος ὁράω ὁ δέ Ἀκαδημαικός λόγος ἀρτιάζω · οὐδείς γάρ ὁ τοιοῦτος στόμαχος διαφέρω ὁ ἐρωτάω , πότερος ἄρτιος ὁ χείρ συλλαμβάνω ἤ περισσός συντείνω . ἐπανίστημι οὖν ὁ Πρωτογένης καί ἐγώ καλέω ἐκ ὄνομα τίς παθόντεςεἶπε ὁ ῥήτωρ οὗτος τρυφάω ἐάω , ἕτερος καταγελάω , αὐτός δέ μηδείς ἐρωτάω μηδέ συμβολή λόγος τίθημι ; εἰ μή νή Ζεύς φημί μηδείς αὐτός μέτειμι ὁ ἐν οἶνος κοινωνία , Δημοσθένης ἐπαινέτης καί ζηλωτής εἰμί , ἀνήρ ἐν ἅπας ὁ βίος πίνω οἶνος . οὐ αἴτιος φημί ἐγώ οὗτος οὗτος , ἀλλά ἐγώ οὐδείς αὐτός ἐρωτάω εἰ δέ μή τις σύ χρήσιμος ἔχω , ἐγώ ἐγώ δοκέω προβάλλω αὐτός ἐκ ὁ Ὅμηρος ῥητορικός θέσις εἷς ἀντινομικός .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.13.1
τίνʼ ἔφη ταύτην;ἐγώ σοι φράσω εἶπον ἅμα καὶ τούτοις προβάλλων διὸ τὸν νοῦν ἤδη προσεχέτωσαν . ὁ γὰρ Ἀλέξανδρος ἐπὶ ῥητοῖς δήπου πεποίηται τὴν πρόκλησιν οὕτως αὐτὰρ ἔμʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηίφιλον Μενέλαον συμβάλετʼ ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι . ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται , κτήμαθʼ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδʼ ἀγέσθω · καὶ πάλιν ὁ Ἕκτωρ ἀναγορεύων καὶ τιθεὶς εἰς μέσον πᾶσι τὴν πρόκλησιν αὐτοῦ μονονουχὶ τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασι κέχρηται · ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς τεύχεα κάλʼ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ , αὐτὸν δʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηίφιλον Μενέλαον οἴους ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι . τῷ δέ κε νικήσαντι γυνὴ καὶ κτήμαθʼ ἕποιτο . δεξαμένου δὲ τοῦ Μενελάου , ποιοῦνται τὰς συνθήκας ἐνόρκους , ἐξάρχει δʼ Ἀγαμέμνων εἰ μέν κεν Μενέλαον Ἀλέξανδρος καταπέφνῃ , αὐτὸς ἔπειθʼ Ἑλένην ἀγέτω καὶ κτήματα πάντα · εἰ δὲ κʼ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος , κτήμαθʼ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδʼ ἀγέσθω . ἐπεὶ τοίνυν ἐνίκησε μὲν οὐκ ἀνεῖλε δʼ ὁ Μενέλαος , μεταλαβόντες ἑκάτεροι τὴν ἀξίωσιν ἰσχυρίζονται τοῖς τῶν πολεμίων , οἱ μὲν ὡς νενικημένου τοῦ Πάριδος ἀπαιτοῦντες , οἱ δʼ ὡς μὴ τεθνηκότος οὐκ ἀποδιδόντες . πῶς οὖν ἔφηντὴν δίκην ταύτην ἰθύντατʼ ἂν εἴποι τις καὶ διαιτήσειε τὴν ἀντινομίαν , οὐ φιλοσόφων οὐδὲ γραμματικῶν , ἀλλὰ ῥητόρων ἔργον ἐστὶ φιλογραμματούντων ὥσπερ ὑμεῖς καὶ φιλοσοφούντων .
Lemmas: τίς φημί ταύτην;ἐγώ σύ φράζω λέγω ἅμα καί οὗτος προβάλλω διό ὁ νόος ἤδη προσέχω . ὁ γάρ Ἀλέξανδρος ἐπί ῥητός δήπου ποιέω ὁ πρόκλησις οὕτως ἀτάρ ἐγώ ἐν μέσος καί Ἀρηΐφιλος Μενέλαος συμβάλλω ἀμφί Ἑλένη καί κτῆμα πᾶς μάχομαι . ὁπότερος δέ ἄν νικάω κρατύς τε γίγνομαι , κτῆμα αἱρέω εὖ πᾶς γυνή τε οἴκαδε ἄγω · καί πάλιν ὁ Ἕκτωρ ἀναγορεύω καί τίθημι εἰς μέσος πᾶς ὁ πρόκλησις αὐτός μονονού ὁ αὐτός ὄνομα χράω · ἄλλος μέν κέλομαι Τρώς καί πᾶς Ἀχαιός τεῦχος καλός ἀποτίθημι ἐπί χθών πολυβότειρα , αὐτός δέ ἐν μέσος καί Ἀρηΐφιλος Μενέλαος οἶος ἀμφί Ἑλένη καί κτῆμα πᾶς μάχομαι . ὁ δέ ἄν νικάω γυνή καί κτῆμα ἕπομαι . δέχομαι δέ ὁ Μενέλαος , ποιέω ὁ συνθήκη ἔνορκος , ἐξάρχω δέ Ἀγαμέμνων εἰ μέν ἄν Μενέλαος Ἀλέξανδρος κατέπεφνον , αὐτός ἔπειτα Ἑλένη ἄγω καί κτῆμα πᾶς · εἰ δέ ἄν Ἀλέξανδρος κτείνω ξανθός Μενέλαος , κτῆμα αἱρέω εὖ πᾶς γυνή τε οἴκαδε ἄγω . ἐπεί τοίνυν νικάω μέν οὐ ἀναιρέω δέ ὁ Μενέλαος , μεταλαμβάνω ἑκάτερος ὁ ἀξίωσις ἰσχυρίζομαι ὁ ὁ πολέμιος , ὁ μέν ὡς νικάω ὁ Πάρις ἀπαιτέω , ὁ δέ ὡς μή θνῄσκω οὐ ἀποδίδωμι . πῶς οὖν φαίνω δίκη οὗτος ἰθύς ἄν λέγω τις καί διαιτέω ὁ ἀντινομία , οὐ φιλόσοφος οὐδέ γραμματικός , ἀλλά ῥήτωρ ἔργον εἰμί φιλογραμματέω ὥσπερ σύ καί φιλοσοφέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.13.2
ὁ μὲν οὖν Σῶσπις ἔφη κυριώτερον εἶναι τὸν τοῦ προκεκλημένου λόγον , ὥσπερ νόμον · ἐκεῖνος γάρ , ἐφʼ οἷς διαγωνιοῦνται , κατήγγειλεν · οἱ δὲ δεξάμενοι καὶ ὑπακούσαντες οὐκέτι κύριοι προστιθέντες . ἡ δὲ πρόκλησις οὐ περὶ φόνου καὶ θανάτου γέγονεν , ἀλλὰ περὶ νίκης καὶ ἣττης · καὶ μάλα δικαίως . ἔδει γὰρ τὴν γυναῖκα τοῦ κρείττονος εἶναι , κρείττων δʼ ὁ νικῶν , ἀποθνήσκειν δὲ πολλάκις συμβαίνει κἀγαθοῖς ὑπὸ κακῶν , ὡς ὕστερον Ἀχιλλεὺς ἀπέθανεν τοξευθεὶς ὑπὸ Πάριδος · καὶ οὐκ ἂν οἶμαι φαίημεν Ἀχιλλέως ἧτταν γεγονέναι τὸν θάνατον οὐδὲ νίκην ἀλλʼ ἄδικον εὐτυχίαν τοῦ βάλλοντος . ἀλλʼ ὁ Ἕκτωρ ἥττητο καὶ πρὶν ἀποθνήσκειν , μὴ δεξάμενος ἀλλὰ δείσας καὶ φυγὼν ἐπερχομένου τοῦ Ἀχιλλέως · ὁ γὰρ ἀπειπάμενος καὶ φυγὼν ἧτταν ἀπροφάσιστον ἣττηται καὶ συγκεχώρηκε κρείττονα τὸν ἀντίπαλον εἶναι . διὸ πρῶτον μὲν ἡ Ἶρις ἐξαγγέλλουσα τῇ Ἑλένῃ φησὶ μακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσονται περὶ σεῖο τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις ἔπειθʼ ὁ Ζεὺς τῷ Μενελάῳ τῆς μάχης τὸ βραβεῖον ἀπέδωκεν εἰπών νίκη μὲν φαίνετʼ ἀρηιφίλου Μενελάου . γελοῖον γάρ , εἰ τὸν μὲν Ποδῆν ἐνίκησε πόρρωθεν ἀκοντίσας μὴ προσδοκήσαντα μηδὲ φυλαξάμενον , τοῦ δʼ ἀπειπαμένου καὶ δραπετεύσαντος καὶ καταδύντος εἰς τοὺς κόλπους τῆς γυναικὸς ἐσκυλευμένου ζῶντος , οὐκ ἄξιος ἦν τὰ νικητήρια φέρεσθαι , κατὰ τὴν αὐτοῦ πρόκλησιν ἐκείνου κρείττων φανεὶς καὶ περιγενόμενος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Σῶσπις φημί κύριος εἰμί ὁ ὁ προκαλέω λόγος , ὥσπερ νόμος · ἐκεῖνος γάρ , ἐπί ὅς διαγωνίζομαι , καταγγέλλω · ὁ δέ δέχομαι καί ὑπακούω οὐκέτι κύριος προστίθημι . ὁ δέ πρόκλησις οὐ περί φόνος καί θάνατος γίγνομαι , ἀλλά περί νίκη καί ἧσσα · καί μάλα δίκαιος . δέω γάρ ὁ γυνή ὁ κρατύς εἰμί , κρατύς δέ ὁ νικάω , ἀποθνῄσκω δέ πολλάκις συμβαίνω ἀγαθός ὑπό κακός , ὡς ὕστερον Ἀχιλλεύς ἀποθνῄσκω τοξεύω ὑπό Πάρις · καί οὐ ἄν οἴομαι φημί Ἀχιλλεύς ἧσσα γίγνομαι ὁ θάνατος οὐδέ νίκη ἀλλά ἄδικος εὐτυχία ὁ βάλλω . ἀλλά ὁ Ἕκτωρ ἡσσάομαι καί πρίν ἀποθνῄσκω , μή δέχομαι ἀλλά δείδω καί φεύγω ἐπέρχομαι ὁ Ἀχιλλεύς · ὁ γάρ ἀπολέγω καί φεύγω ἧσσα ἀπροφάσιστος ἡσσάομαι καί συγχωρέω κρατύς ὁ ἀντίπαλος εἰμί . διό πρῶτος μέν ὁ Ἶρις ἐξαγγέλλω ὁ Ἑλένη φημί μακρός ἐγχείη μάχομαι περί σύ ὁ δέ ἄν νικάω φίλος καλέω ἄκοιτις ἔπειτα ὁ Ζεύς ὁ Μενέλαος ὁ μάχη ὁ βραβεῖον ἀποδίδωμι λέγω νίκη μέν φαίνω Ἀρηΐφιλος Μενέλαος . γέλοιος γάρ , εἰ ὁ μέν Ποδῆς νικάω πρόσωθεν ἀκοντίζω μή προσδοκέω μηδέ φυλάσσω , ὁ δέ ἀπολέγω καί δραπετεύω καί καταδύω εἰς ὁ κόλπος ὁ γυνή σκυλεύω ζάω , οὐ ἄξιος εἰμί ὁ νικητήριος φέρω , κατά ὁ αὐτός πρόκλησις ἐκεῖνος κρατύς φαίνω καί περιγίγνομαι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.14.1
ἐκ τούτου σπονδὰς ἐποιησάμεθα ταῖς Μούσαις , καὶ τῷ Μουσηγέτῃ Ἀπόλλωνι παιανίσαντες συνῄσαμεν τῷ Ἐράτωνι πρὸς τὴν λύραν ἐκ τῶν Ἡσιόδου τὰ περὶ τὴν τῶν Μουσῶν γένεσιν . μετὰ δὲ τὴν ᾠδὴν Ἡρώδης ὁ ῥήτωρ ἀκούετʼ ἔφη ὑμεῖς οἱ τὴν Καλλιόπην ἀποσπῶντες ἡμῶν , σὺν τοῖς βασιλεῦσιν αὐτὴν παρεῖναί φασιν , οὐκ ἀναλύουσι δήπου συλλογισμοὺς οὐδʼ ἐρωτῶσι μεταλλάττοντας , ἀλλὰ ταῦτα πράττουσιν ἃ ῥητόρων ἐστὶ καὶ πολιτικῶν ἔργα . τῶν δʼ ἄλλων ἥ τε Κλειὼ τὸ ἐγκωμιαστικὸν προσάγεται · κλέα γὰρ ἐκάλουν τοὺς ἐπαίνους · ἥ τε Πολύμνια τὸ ἱστορικὸν ἔστι γὰρ μνήμη πολλῶν · ἐνιαχοῦ δὲ καὶ πάσας · , ὥσπερ ἐν λείῳ , τὰς Μούσας Μνείας καλεῖσθαι λέγουσιν . ἐγὼ δὲ μεταποιοῦμαὶ τι καὶ τῆς Εὐτέρπης · εἴπερ , ὥς φησι Χρύσιππος , αὕτη τὸ περὶ τὰς ὁμιλίας ἐπιτερπὲς εἴληχε καὶ κεχαρισμένον . ὁμιλητικὸς γὰρ οὐδὲν ἧττον ἢ δικανικὸς ὁ ῥήτωρ καὶ συμβουλευτικός · αἱ γὰρ ἕξεις ἔχουσι καὶ εὐμενείας καὶ συνηγορίας καὶ ἀπολογίας · πλείστῳ δὲ τῷ ἐπαινεῖν χρώμεθα καὶ τῷ ψέγειν , ἐν τούτοις οὐ φαύλων οὐδὲ μικρῶν τυγχάνοντες , ἂν τεχνικῶς τοῦτο πράττωμεν ἂν δʼ ἀπείρως καὶ ἀτεχνῶς , ἀστοχοῦντες · τὸ γάρ ὦ πόποι , ὡς ὅδε πᾶσι φίλος καὶ τίμιός ἐστινἀνθρώποις δὲ μᾶλλον , ὡς τὸ περὶ τὰς ὁμιλίας εὐάρμοστον ἔχουσι , πειθὼ καὶ χάριν οἶμαι προσήκειν .
Lemmas: ἐκ οὗτος σπονδή ποιέω ὁ Μοῦσα , καί ὁ Μουσηγέτης Ἀπόλλων παιανίζω συνᾴδω ὁ Ἐράτων πρός ὁ λύρα ἐκ ὁ Ἡσίοδος ὁ περί ὁ ὁ Μοῦσα γένεσις . μετά δέ ὁ ἀοιδή Ἡρώδης ὁ ῥήτωρ ἀκούω φημί σύ ὁ ὁ Καλλιόπη ἀποσπάω ἐγώ , σύν ὁ βασιλεύς αὐτός πάρειμι φημί , οὐ ἀναλύω δήπου συλλογισμός οὐδέ ἐρωτάω μεταλλάσσω , ἀλλά οὗτος πράσσω ὅς ῥήτωρ εἰμί καί πολιτικός ἔργον . ὁ δέ ἄλλος ὁ τε Κλειώ ὁ ἐγκωμιαστικός προσάγω · κλέος γάρ καλέω ὁ ἔπαινος · ὁ τε Πολύμνια ὁ ἱστορικός εἰμί γάρ μνήμη πολύς · ἐνιαχοῦ δέ καί πᾶς · , ὥσπερ ἐν λεῖος , ὁ Μοῦσα Μνεία καλέω λέγω . ἐγώ δέ μεταποιέω τις καί ὁ Εὐτέρπη · εἴπερ , ὡς φημί Χρύσιππος , οὗτος ὁ περί ὁ ὁμιλία ἐπιτερπής λαγχάνω καί χαρίζω . ὁμιλητικός γάρ οὐδείς ἥσσων ἤ δικανικός ὁ ῥήτωρ καί συμβουλευτικός · ὁ γάρ ἕξις ἔχω καί εὐμένεια καί συνηγορία καί ἀπολογία · πολύς δέ ὁ ἐπαινέω χράω καί ὁ ψέγω , ἐν οὗτος οὐ φαῦλος οὐδέ μικρός τυγχάνω , ἐάν τεχνικός οὗτος πράσσω ἐάν δέ ἄπειρος καί ἄτεχνος , ἀστοχέω · ὁ γάρ ὦ πόποι , ὡς ὅδε πᾶς φίλος καί τίμιος ἐστινἀνθρώποις δέ μάλα , ὡς ὁ περί ὁ ὁμιλία εὐάρμοστος ἔχω , πειθώ καί χάρις οἴομαι προσήκω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.14.2
καὶ ὁ Ἀμμώνιος οὐκ ἄξιον ἔφη σοι νεμεσᾶν , ὦ Ἡρώδη , καὶ πλείῃ χειρὶ τῶν Μουσῶν ἐπιδραττομένῳ · κοινὰ γὰρ τὰ φίλων . καὶ διὰ τοῦτο πολλὰς ἐγέννησε Μούσας ὁ Ζεύς , ὅπως ᾖ πᾶσιν ἀρύσασθαι τῶν καλῶν ἀφθόνως · οὔτε γὰρ κυνηγίας πάντες οὔτε στρατείας οὔτε ναυτιλίας οὔτε βαναυσουργίας , παιδείας δὲ καὶ λόγου δεόμεθα πάντες εὐρυεδοῦς ὅσοι καρπὸν αἰνύμεθα χθονός ὅθεν Ἀθηνᾶν μίαν καὶ Ἄρτεμιν καὶ Ἥφαιστον ἕνα , Μούσας δὲ πολλὰς ἐποίησεν . ὅτι δʼ ἐννέα καὶ οὐκ ἐλάττους οὐδὲ πλείους , ἆρʼ ἂν ἡμῖν φράσειας ; οἶμαι δέ σε πεφροντικέναι φιλόμουσον οὕτω καὶ πολύμουσον ὄντα.τί δὲ τοῦτο σοφόν ; εἶπεν ὁ Ἡρώδης · πᾶσι γὰρ διὰ στόματός ἐστι καὶ πάσαις ὑμνούμενος ὁ τῆς ἐννεάδος ἀριθμός , ὡς πρῶτος ἀπὸ πρώτου περισσοῦ τετράγωνος ὢν καὶ περισσάκις περισσός , ἅτε δὴ τὴν διανομὴν εἰς τρεῖς ἴσους λαμβάνων περισσούς . καὶ ὁ Ἀμμώνιος ἐπιμειδιάσας ἀνδρικῶς ταυτὶ διεμνημόνευσας · καὶ πρόσθες αὐτοῖς ἔτι τοσοῦτον , τὸν ἀριθμὸν ἐκ δυεῖν τῶν πρώτων κύβων συνηρμόσθαι μονάδος καὶ ὀγδοάδος , καὶ καθʼ ἑτέραν αὖ πάλιν σύνθεσιν ἐκ δυεῖν τριγώνων , τριάδος καὶ ἑξάδος ὧν ἑκάτερος καὶ τέλειός ἐστιν . ἀλλὰ τί ταῦτα ταῖς Μούσαις μᾶλλον ἢ τοῖς ἄλλοις θεοῖς ; προσῆκεν , ὅτι Μούσας ἔχομεν ἐννέα , Δήμητρας δὲ καὶ Ἀθηνᾶς καὶ Ἀρτέμιδας οὐκ ἔχομεν ; οὐ γὰρ δήπου καὶ σὲ πείθει τὸ Μούσας γεγονέναι τοσαύτας , ὅτι τοὔνομα τῆς μητρὸς αὐτῶν ἐκ τοσούτων γραμμάτων ἐστίν . γελάσαντος δὲ τοῦ Ἡρώδου καὶ σιωπῆς γενομένης , προὔτρεπεν ἡμᾶς ἐπιχειρεῖν ὁ Ἀμμώνιος .
Lemmas: καί ὁ Ἀμμώνιος οὐ ἄξιος φημί σύ νεμεσάω , ὦ Ἡρώδης , καί πλέως χείρ ὁ Μοῦσα ἐπιδράσσομαι · κοινός γάρ ὁ φίλος . καί διά οὗτος πολύς γεννάω Μοῦσα ὁ Ζεύς , ὅπως εἰμί πᾶς ἀρύω ὁ καλός ἄφθονος · οὔτε γάρ κυνηγία πᾶς οὔτε στρατεία οὔτε ναυτιλία οὔτε βαναυσουργία , παιδεία δέ καί λόγος δέω πᾶς εὐρυεδής ὅσος καρπός αἴνυμαι χθών ὅθεν Ἀθήνη εἷς καί Ἄρτεμις καί Ἥφαιστος εἷς , Μοῦσα δέ πολύς ποιέω . ὅτι δέ ἐννέα καί οὐ ἐλαχύς οὐδέ πολύς , ἆρα ἄν ἐγώ φράζω ; οἴομαι δέ σύ φροντίζω φιλόμουσος οὕτως καί πολύμουσος ὄντα.τί δέ οὗτος σοφός ; λέγω ὁ Ἡρώδης · πᾶς γάρ διά στόμα εἰμί καί πᾶς ὑμνέω ὁ ὁ ἐννεάς ἀριθμός , ὡς πρῶτος ἀπό πρῶτος περισσός τετράγωνος εἰμί καί περισσάκις περισσός , ἅτε δή ὁ διανομή εἰς τρεῖς ἴσος λαμβάνω περισσός . καί ὁ Ἀμμώνιος ἐπιμειδιάω ἀνδρικός οὗτος διαμνημονεύω · καί προστίθημι αὐτός ἔτι τοσοῦτος , ὁ ἀριθμός ἐκ δύο ὁ πρῶτος κύβος συναρμόζω μονάς καί ὀγδοάς , καί κατά ἕτερος αὖ πάλιν σύνθεσις ἐκ δύο τρίγων , τριάς καί ἑξάς ὅς ἑκάτερος καί τέλειος εἰμί . ἀλλά τίς οὗτος ὁ Μοῦσα μάλα ἤ ὁ ἄλλος θεός ; προσήκω , ὅτι Μοῦσα ἔχω ἐννέα , Δημήτηρ δέ καί Ἀθήνη καί Ἄρτεμις οὐ ἔχω ; οὐ γάρ δήπου καί σύ πείθω ὁ Μοῦσα γίγνομαι τοσοῦτος , ὅτι ὄνομα ὁ μήτηρ αὐτός ἐκ τοσοῦτος γράμμα εἰμί . γελάω δέ ὁ Ἡρώδης καί σιωπή γίγνομαι , προτρέπω ἐγώ ἐπιχειρέω ὁ Ἀμμώνιος .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.14.4
ὡς δὲ ταῦτʼ ἐρρήθη , τοῦ ἰατροῦ Τρύφωνος εἰπόντος τῇ δʼ , ἡμετέρᾳ τέχνῃ τί παθὼν τὸ Μουσεῖον ἀποκέκλεικας ; ὑπολαβὼν Διονύσιος ὁ Μελιτεὺς πολλούς ἔφη συμπαρακαλεῖς ἐπὶ τὴν κατηγορίαν · καὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ γεωργοὶ τὴν Θάλειαν οἰκειούμεθα , · φυτῶν καὶ σπερμάτων εὐθαλούντων καὶ βλαστανόντων ἐπιμέλειαν αὐτῇ καὶ σωτηρίαν ἀποδιδόντες . ἀλλʼ οὐ δίκαια ἔφην ἐγὼ ποιεῖτε · καὶ γὰρ ὑμῖν ἔστι Δημήτηρ ἀνησιδώρα καὶ Διόνυσος δενδρέων νομὸν πολυγαθὴς αὐξάνων , ἁγνὸν φέγγος ὀπώρας ὡς Πίνδαρός φησι · καὶ τοὺς ἰατροὺς Ἀσκληπιὸν ἔχοντας ἴσμεν ἡγεμόνα καὶ Ἀπόλλωνι Παιᾶνι χρωμένους πάντα , Μουσηγέτῃ μηθέν . πάντες γάρ ἄνθρωποι θεῶν χατέουσι καθʼ Ὅμηρον , οὐ πάντες δὲ πάντων . ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμάζω , πῶς ἔλαθε Λαμπρίαν τὸ λεγόμενον ὑπὸ Δελφῶν . λέγουσι γάρ οὐ φθόγγων οὐδὲ χορδῶν ἐπωνύμους γεγονέναι τὰς Μούσας παρʼ αὐτοῖς · ἀλλά , τοῦ κόσμου τριχῇ πάντα νενεμημένου , πρώτην μὲν εἶναι τὴν τῶν ἀπλανῶν μερίδα , δευτέραν δὲ τὴν τῶν πλανωμένων , ἐσχάτην δὲ τὴν τῶν ὑπὸ σελήνην συνηρτῆσθαι δὲ πάσας καὶ συντετάχθαι κατὰ λόγους ἐναρμονίους , ὧν ἑκάστης φύλακα Μοῦσαν εἶναι , τῆς μὲν πρώτης ὑπάτην τῆς δʼ ἐσχάτης Νεάτην , Μέσην δὲ τὴν μεταξὺ συνέχουσαν ἅμα καὶ συνεπιστρέφουσαν , ὡς ἀνυστὸν ἐστι , τὰ θνητὰ τοῖς θεοῖς καὶ τὰ περίγεια τοῖς οὐρανίοις · ὡς καὶ Πλάτων ᾐνίξατο τοῖς τῶν Μοιρῶν ὀνόμασι τὴν μὲν Ἄτροπον τὴν δὲ Κλωθὼ τὴν δὲ Λάχεσιν προσαγορεύσας · ἐπεὶ ταῖς γε τῶν ὀκτὼ σφαιρῶν περιφοραῖς Σειρῆνας οὐ Μούσας ἰσαρίθμους ἐπέστησεν .
Lemmas: ὡς δέ οὗτος λέγω , ὁ ἰατρός Τρύφων λέγω ὁ δέ , ἡμέτερος τέχνη τίς πάσχω ὁ Μουσεῖον ἀποκλῄζω ; ὑπολαμβάνω Διονύσιος ὁ Μελιτεύς πολύς φημί συμπαρακαλέω ἐπί ὁ κατηγορία · καί γάρ ἐγώ ὁ γεωργός ὁ Θάλεια οἰκειόω , · φυτόν καί σπέρμα εὐθαλέω καί βλαστάνω ἐπιμέλεια αὐτός καί σωτηρία ἀποδίδωμι . ἀλλά οὐ δίκαιος φημί ἐγώ ποιέω · καί γάρ σύ εἰμί Δημήτηρ ἀνησιδώρα καί Διόνυσος δένδρον νόμος πολυγαθής αὐξάνω , ἁγνός φέγγος ὀπώρα ὡς Πίνδαρος φημί · καί ὁ ἰατρός Ἀσκληπιός ἔχω οἶδα ἡγεμών καί Ἀπόλλων Παιάν χράω πᾶς , Μουσηγέτης μηδείς . πᾶς γάρ ἄνθρωπος θεός χατέω κατά Ὅμηρος , οὐ πᾶς δέ πᾶς . ἀλλά ἐκεῖνος θαυμάζω , πῶς λανθάνω Λαμπρίας ὁ λέγω ὑπό Δελφοί . λέγω γάρ οὐ φθόγγος οὐδέ χορδή ἐπώνυμος γίγνομαι ὁ Μοῦσα παρά αὐτός · ἀλλά , ὁ κόσμος τριχῆ πᾶς νέμω , πρῶτος μέν εἰμί ὁ ὁ ἀπλανής μερίς , δεύτερος δέ ὁ ὁ πλανάω , ἔσχατος δέ ὁ ὁ ὑπό σελήνη συναρτάω δέ πᾶς καί συντάσσω κατά λόγος ἐναρμόνιος , ὅς ἕκαστος φύλαξ Μοῦσα εἰμί , ὁ μέν πρῶτος Ὑπάτη ὁ δέ ἔσχατος Νεάτη , Μέση δέ ὁ μεταξύ συνέχω ἅμα καί συνεπιστρέφω , ὡς ἀνυστός εἰμί , ὁ θνητός ὁ θεός καί ὁ περίγειος ὁ οὐράνιος · ὡς καί Πλάτων αἰνίζω ὁ ὁ Μοῖρα ὄνομα ὁ μέν Ἄτροπος ὁ δέ Κλωθώ ὁ δέ Λάχεσις προσαγορεύω · ἐπεί ὁ γε ὁ ὀκτώ σφαῖρα περιφορά Σειρήν οὐ Μοῦσα ἰσάριθμος ἐφίστημι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.14.5
ὑπολαβὼν δὲ Μενέφυλος ὁ Περιπατητικὸς τὰ μὲν Δελφῶν εἶπεν ἁμωσγέπως μετέχει πιθανότητος · ὁ δὲ Πλάτων ἄτοπος , ταῖς μὲν ἀιδίοις καὶ θείαις περιφοραῖς ἀντὶ τῶν Μουσῶν τὰς Σειρῆνας ἐνιδρύων , οὐ πάνυ φιλανθρώπους οὐδὲ χρηστὰς δαίμονας · τὰς δὲ Μούσας ἢ παραλείπων παντάπασιν ἢ τοῖς τῶν Μοιρῶν ὀνόμασι προσαγορεύων καὶ καλῶν θυγατέρας Ἀνάγκης . ἄμουσον γὰρ ἡ Ἀνάγκη μουσικὸν δʼ ἡ Πειθώ , καὶ Μούσαις φιλοδαμοῦσα πολὺ μᾶλλον οἶμαι τῆς Ἐμπεδοκλέους Χάριτος στυγέει δύστλητον ἀνάγκην .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ Μενέφυλος ὁ Περιπατητικός ὁ μέν Δελφοί λέγω ἀμῶς μετέχω πιθανότης · ὁ δέ Πλάτων ἄτοπος , ὁ μέν ἀίδιος καί θεῖος περιφορά ἀντί ὁ Μοῦσα ὁ Σειρήν ἐνιδρύω , οὐ πάνυ φιλάνθρωπος οὐδέ χρηστός δαίμων · ὁ δέ Μοῦσα ἤ παραλείπω παντάπασι ἤ ὁ ὁ Μοῖρα ὄνομα προσαγορεύω καί καλέω θυγάτηρ Ἀνάγκη . ἄμουσος γάρ ὁ Ἀνάγκη μουσικός δέ ὁ Πειθώ , καί Μοῦσα φιλοδαμοῦσα πολύς μάλα οἴομαι ὁ Ἐμπεδοκλῆς Χάρις στυγέω δύστλητος Ἀνάγκη .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.15.1
ἐκ τούτου πυραμοῦντος ἐπῆραν τουτʼ ἐσπᾶσι νικητήριον ὀρχήσεως · ἀπεδείχθη δὲ κριτὴς μετὰ Μενίσκου τοῦ παιδοτρίβου Λαμπρίας ὁ ἀδελφός · ὠρχήσατο γὰρ πιθανῶς τὴν πυρρίχην καὶ χειρονομῶν ἐν ταῖς παλαίστραις ἐδόκει διαφέρειν τῶν παίδων . ὀρχουμένων δὲ πολλῶν προθυμότερον ἢ μουσικώτερον , δύο τοὺς εὐδοκίμους καὶ βουλομένους ἀνασῴζειν τὴν ἐμμέλειαν ἠξίουν τινὲς ὀρχεῖσθαι φορὰν παρὰ φοράν . ἐπεζήτησεν οὖν ὁ Θρασύβουλος Ἀμμωνίου τί βούλεται τοὔνομα τῆς φορᾶς , καὶ παρέσχε τῷ Ἀμμωνίῳ περὶ τῶν μερῶν τῆς ὀρχήσεως πλείονα διελθεῖν .
Lemmas: ἐκ οὗτος πυραμοῦς ἐπαίρω τουτῶ σπάσις νικητήριος ὄρχησις · ἀποδείκνυμι δέ κριτής μετά Μενίσκος ὁ παιδοτρίβης Λαμπρίας ὁ ἀδελφός · ὀρχέομαι γάρ πιθανός ὁ πυρρίχη καί χειρονομέω ἐν ὁ παλαίστρα δοκέω διαφέρω ὁ παῖς . ὀρχέομαι δέ πολύς πρόθυμος ἤ μουσικός , δύο ὁ εὐδόκιμος καί βούλομαι ἀνασῴζω ὁ ἐμμέλεια ἀξιόω τις ὀρχέομαι φορά παρά φορά . ἐπιζητέω οὖν ὁ Θρασύβουλος Ἀμμώνιος τίς βούλομαι ὄνομα ὁ φορά , καί παρέχω ὁ Ἀμμώνιος περί ὁ μέρος ὁ ὄρχησις πολύς διέρχομαι .