plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.2.6
ὀρθῶς οὖν ἔφαμεν λέγειν αὐτὸν ἡμεῖς , καὶ τί δὴ φθονεῖς τῶν τακτικῶν ἡμῖν καὶ ἁρμονικῶν ; ἐλέγομεν.οὐδείς ἔφη φθόνος , ὀὲν μέλλητε πείθεσθαι μετακινοῦντί μοι καὶ μετακοσμοῦντι τὸ συμπόσιον , ὥσπερ τῷ Ἐπαμεινώνδᾳ τὴν φάλαγγα . συνεχωροῦμεν οὂν οὕτω ποιεῖν ἅπαντες . ὁ δὲ τοὺς παῖδας ἐκ μέσου κελεύσας γενέσθαι , καταβλέψας ἕκαστον ἀκούσατʼ εἶπεν ὡς μέλλω συντάττειν ὑμᾶς ἀλλήλοις βούλομαι γὰρ προειπεῖν . δοκεῖ γάρ μοι καὶ τὸν Ὅμηρον οὐκ ἀδίκως ὁ Θηβαῖος αἰτιάσασθαι Παμμένης ὡς τῶν ἐρωτικῶν ἄπερον , ὅτι φῦλα φύλοις συνέταξεν καὶ φρατρίας φατρίαις συνέμιξε , δέον ἐραστὴν μετʼ ἐρωμένου παρεμβάλλειν ἵνʼ σύμπνους ἡ φάλαγξ διʼ ὅλης ἔμψυχον ἔχουσα δεσμόν . τοιοῦτο κἀγὼ βούλομαι ποιῆσαι τὸ συμπόσιον ἡμῶν , οὐ πλουσίῳ πλούσιον οὐδὲ νέῳ νέον οὐδʼ ἄρχοντι συγκατακλίνων ἄρχοντα καὶ φίλῳ φίλον · ἀκίνητος γὰρ αὕτη καὶ ἀργὴ πρὸς εὐνοίας ἐπίδοσιν καὶ γένεσιν ἡ τάξις · ἀλλὰ τῷ δεομένῳ τὸ οἰκεῖον προσαρμόττων κελεύω φιλολόγῳ μὲν ὑποκατακλίνεσθαι φιλομαθῆ , δυσκόλῳ δὲ πρᾶον ἀδολέσχῳ δὲ πρεσβύτῃ φιλήκοον νεανίσκον , τῷ δʼ ἀλαζόνι τὸν εἴρωνα τῷ δʼ ὀργίλῳ τὸν σιωπηλόν · ἐὰν δέ που κατίδω πλούσιον μεγαλόδωρον , ἄξω πρὸς αὐτὸν ἐκ γωνίας τινὸς ἀναστήσας πένητα χρηστόν , ἵνʼ ὥσπερ ἐκ πλήρους κύλικος εἰς κενὴν ἀπορροή τις γένηται . σοφιστὴν δὲ κωλύω συγκατακλίνεσθαι σοφιστῇ καὶ ποιητὴν ποιητῇ πτωχὸς γὰρ πτωχῷ φθονέει καὶ ἀοιδὸς ἀοιδῷ · καίτερ Σωσικλῆς οὗτος καὶ Μόδεστος ἐνταῦθα συνερείδοντες ἔπος παρὰ ζωπυρίων φλόγα μὲν ἀλλὰ κινδυνεύουσι τὰ κάλλιστα , διίστημι δὲ καὶ στραγγαλιῶντας καὶ φιλολοιδόρους ; καὶ ὀξυθύμους τινὰ παρεντιθεὶς μέσον , ὥσπερ μάλαγμα τῆς ἀντιτυπίας . ἀλειπτικοὺς δὲ καὶ κυνηγετικοὺς καὶ γεωργικοὺς συνάγω . τῶν γὰρ ὁμοιοτήτων ἡ μὲν μάχιμος ὥσπερ ἀλεκτρυόνων , ἡ δʼ ἐπιεικὴς ὥσπερ ἡ τῶν κολοιῶν . συνάγω δὲ καὶ ποτικοὺς εἰς ταὐτὸ καὶ ἐρωτικούς , οὐ μόνον ὅσοις ἔρωτος δῆγμα παιδικῶν πρόσεστιν ὥς φησι Σοφοκλῆς , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπὶ γυναιξὶ καὶ τοὺς ἐπὶ παρθένοις δακνομένους · τῷ γὰρ αὐτῷ θαλπόμενοι πυρὶ μᾶλλον ἀλλήλων ἀντιλήψονται , καθάπερ ὁ κολλώμενος σίδηρος , ἂν μὴ νὴ Δία ταὐτοῦ τύχωσιν ἢ τῆς αὐτῆς ἐρῶντες .
Lemmas: ὀρθός οὖν φημί λέγω αὐτός ἐγώ , καί τίς δή φθονέω ὁ τακτικός ἐγώ καί ἁρμονικός ; ελεγομεν.ουδεω φημί φθόνος , ὀνέω μέλλω πείθω μετακινέω ἐγώ καί μετακοσμέω ὁ συμπόσιον , ὥσπερ ὁ Ἐπαμεινώνδας ὁ φάλαγξ . συγχωρέω ὄον οὕτως ποιέω ἅπας . ὁ δέ ὁ παῖς ἐκ μέσος κελεύω γίγνομαι , καταβλέπω ἕκαστος ἀκούω λέγω ὡς μέλλω συντάσσω σύ ἀλλήλων βούλομαι γάρ προλέγω . δοκέω γάρ ἐγώ καί ὁ Ὅμηρος οὐ ἄδικος ὁ Θηβαῖος αἰτιάομαι Παμμένης ὡς ὁ ἐρωτικός ἄπατος , ὅτι φῦλον φῦλον συντάσσω καί φράτρα φατριά συμμείγνυμι , δέω ἐραστής μετά ἐρώμενος παρεμβάλλω ἵνα σύμπνους ὁ φάλαγξ διά ὅλος ἔμψυχος ἔχω δεσμός . τοιοῦτος ἐγώ βούλομαι ποιέω ὁ συμπόσιον ἐγώ , οὐ πλούσιος πλούσιος οὐδέ νέος νέος οὐδέ ἄρχων συγκατακλίνω ἄρχω καί φίλος φίλος · ἀκίνητος γάρ οὗτος καί ἀργός πρός εὔνοια ἐπίδοσις καί γένεσις ὁ τάξις · ἀλλά ὁ δέω ὁ οἰκεῖος προσαρμόζω κελεύω φιλόλογος μέν ὑποκατακλίνομαι φιλομαθής , δύσκολος δέ πρᾶος ἀδολέσχης δέ πρεσβύτης φιλήκοος νεανίσκος , ὁ δέ ἀλαζών ὁ εἴρων ὁ δέ ὀργίλος ὁ σιωπηλός · ἐάν δέ που καθοράω πλούσιος μεγαλόδωρος , ἄγω πρός αὐτός ἐκ γωνία τις ἀνίστημι πένης χρηστός , ἵνα ὥσπερ ἐκ πλήρης κύλιξ εἰς κενός ἀπορροή τις γίγνομαι . σοφιστής δέ κωλύω συγκατακλίνω σοφιστής καί ποιητής ποιητής πτωχός γάρ πτωχός φθονέω καί ἀοιδός ἀοιδός · Κάιτερ Σωσικλῆς οὗτος καί μοδεστυς ἐνταῦθα συνερείδω ἔπος παρά Ζωπυρίων φλόξ μέν ἀλλά κινδυνεύω ὁ καλός , διιστάω δέ καί στραγγαλιάω καί φιλολοίδορος ; καί ὀξύθυμος τις παρεντίθημι μέσος , ὥσπερ μάλαγμα ὁ ἀντιτυπία . ἀλειπτικός δέ καί κυνηγετικός καί γεωργικός συνάγω . ὁ γάρ ὁμοιότης ὁ μέν μάχιμος ὥσπερ ἀλεκτρυών , ὁ δέ ἐπιεικής ὥσπερ ὁ ὁ κολοιός . συνάγω δέ καί ποτικός εἰς αὐτός καί ἐρωτικός , οὐ μόνος ὅσος ἔρως δῆγμα παιδικός πρόσειμι ὡς φημί Σοφοκλῆς , ἀλλά καί ὁ ἐπί γυνή καί ὁ ἐπί παρθένος δάκνω · ὁ γάρ αὐτός θάλπω πῦρ μάλα ἀλλήλων ἀντιλαμβάνω , καθά ὁ κολλάω σίδηρος , ἐάν μή νή Ζεύς αὐτός τυγχάνω ἤ ὁ αὐτηες͂ς ἐράω .