plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.4.2
ἐγίγνοντο δὴ λόγοι τοιαύτῃ συνουσίᾳ πρέποντες ἑκάστοτε · καί ποτε παρέσχον αἱ τράπεζαι , ποικιλώταται γενόμεναι , ζήτησιν ὑπὲρ ὄψων , πότερον τὰ ἐκ γῆς ἢ τὰ ἐκ θαλάττης ἐπιτηδειότερα καὶ τῶν ἄλλων σχεδὸν ἁπάντων ὑμνούντων τὰ ἐκ γῆς πολλὰ καὶ παντοδαπὰ καὶ δυσεξαρίθμητα τοῖς γένεσι καὶ ταῖς διαφοραῖς , τὸν Σύμμαχον ὁ Πολυκράτης προσαγορεύσας σὺ δʼ εἶπεν ἀμφίαλον ὢν ζῷον καὶ τοσαύταις ἐντεθραμμένος θαλάτταις , αἳ τὴν ἱερὰν πέριξ ὑμῶν ἑλίττουσι Νικόπολιν , οὐκ ἀμύνεις τῷ Ποσειδῶνι;βούλομαί γε νὴ Δίʼ ὁ Σύμμαχος εἶπε , καὶ σὲ παραλαμβάνω καὶ παρακαλῶ , τὰ ἥδιστα τῆς Ἀχαϊκῆς καρπούμενον θαλάττης . οὐκοῦν ἔφη πρῶτον ὁ Πολυκράτης ἴωμεν ἐπὶ τὴν συνήθειαν . ὡς γὰρ πολλῶν ὄντων ποιητῶν ἕνα τὸν κράτιστον ἐξαιρέτως ποιητὴν καλοῦμεν , οὕτω πολλῶν ὄντων ὄψων ἐκνενίκηκεν ὁ ἰχθὺς μόνος ἢ μάλιστὰ γʼ ὄψον καλεῖσθαι διὰ τὸ πολὺ πάντων ἀρετῇ κρατεῖν . καὶ γὰρ ὀψοφάγους καὶ φιλόψους λέγομεν οὐχὶ τοὺς βοείοις χαίροντας , ὥσπερ Ἡρακλῆς ὃς τοῖς κρέασι χλωρὰ σῦκʼ ἐπήσθιεν οὐδὲ τὸν φιλόσυκον οἷος ἦν Πλάτων , οὐ φιλόβοτρυν οἷος Ἀρκεσίλαος · ἀλλὰ τοὺς περὶ τὴν ἰχθυοπωλίαν ἀναδιδόντας ἑκάστοτε καὶ τοῦ κώδωνος ὀξέως ἀκούοντας . καὶ ὁ Δημοσθένης τὸν Φιλοκράτην φησὶν ἐκ τοῦ προδοτικοῦ χρυσίου πόρνας καὶ ἰχθῦς ἀγοράζειν,ἐπʼ ὀψοφαγίᾳ καὶ ἀσελγείᾳ τὸν ἄνδρα λοιδορῶν . ὁ δὲ Κτησιφῶν οὐ κακῶς , ὀψοφάγου τινὸς ἐν τῇ βουλῇ βοῶντος ῥαγήσεσθαι , μηδαμῶς εἶπεν ὦ ἄνθρωπε ποιήσῃς ἡμᾶς ἰχθυοβρώτους . ὁ δὲ τὸ στιχίδιον τοῦτο ποιήσας πρὸς καππάριον ζῇς δυνάμενος πρὸς ἀνθίαν τί ποτε βούλεται ; τί δʼ οἱ πολλοὶ βούλονται , πρὸς θεῶν , ὅταν ἡδέως γενέσθαι παρακαλοῦντες ἀλλήλους λέγωσι σήμερον ἀκτάσωμεν οὐχὶ τὸ παρʼ ἀκτῇ δεῖπνον ἥδιστον ἀποφαίνουσιν ὥσπερ ἔστιν ; οὐ διὰ τὰ κύματα καὶ τὰς ψηφῖδας τί γάρ ; ἐπʼ ἀκτῆς τις λέκυθον ὀψᾶται καὶ κάππαριν;ʼ ἀλλʼ ὡς ἰχθύος ἀφθόνου καὶ νεαροῦ τὴν παράλιον τράπεζαν εὐποροῦσαν . καὶ μέντοι καὶ πιπράσκεται παρὰ λόγον ἁπάντων τιμιώτατον τὸ θαλάττιον ὄψον · ὁ γοῦν Κάτων οὐχ ὑπερβολικῶς ἀλλʼ ἀληθῶς πρὸς τὴν τρυφὴν καὶ πολυτέλειαν τῆς πόλεως δημηγορῶν εἶπεν , ὅτι πλείονος πιπράσκεται ἐν Ῥώμῃ ἰχθὺς ἢ βοῦς . κεράμιόν τε γὰρ πωλοῦσι τιμῆς , ὅσην οὐκ ἂν ἑκατόμβη βούπρῳρος ἄλφοι κατακοπεῖσα . καίτοι φαρμάκων δυνάμεως ὁ ἰατρικώτατος ἄριστος κριτὴς καὶ μελῶν ἀρετῆς ὁ φιλομουσότατος , οὐκοῦν καὶ ἀρετῆς ὄψων ὁ φιλοψότατος · οὐ γὰρ Πυθαγόρᾳ γε τούτων οὐδὲ Ξενοκράτει διαιτητῇ χρηστέον , Ἀνταγόρᾳ δὲ τῷ ποιητῇ καὶ Φιλοξένῳ τῷ Ἐρύξιδος καὶ τῷ ζωγράφῳ Ἀνδροκύδει , ὅν φασι τὴν Σκύλλαν ζωγραφοῦντα τοὺς περὶ αὐτὴν ἰχθῦς ἐμπαθέστατα καὶ ζωτικώτατα διʼ ὀψοφαγίαν ἐξεργάσασθαι . Ἀνταγόρᾳ δʼ ὁ βασιλεὺς Ἀντίγονος ἐν τῷ στρατοπέδῳ λοπάδα γόγγρων ἕψοντι περιεζωσμένῳ παραστὰς ἆρά γʼ εἶπε τὸν Ὅμηρον οἴει τὰς τοῦ Ἀγαμέμνονος πράξεις ἀναγράφειν γόγγρους ἕψοντα ; κἀκεῖνος οὐ φαύλως σὺ δʼ οἴει ἔφησε τὸν Ἀγαμέμνονα τὰς πράξεις ἐκείνας ἐργάσασθαι πολυπραγμονοῦντα , τίς ἐν τῷ στρατοπέδῳ γόγγρον ἕψει ; ταῦτʼ εἶπεν ὁ Πολυκράτης ἔγωγε συμβάλλομαι καὶ ὑμῖν καὶ νὴ Δία τοῖς ἰχθυοπώλαις ἀπὸ τῶν μαρτύρων καὶ τῆς συνηθείας .
Lemmas: γίγνομαι δή λόγος τοιοῦτος συνουσία πρέπω ἑκάστοτε · καί ποτέ παρέχω ὁ τράπεζα , ποικίλος γίγνομαι , ζήτησις ὑπέρ ὄψον , πότερος ὁ ἐκ γῆ ἤ ὁ ἐκ θάλασσα ἐπιτήδειος καί ὁ ἄλλος σχεδόν ἅπας ὑμνέω ὁ ἐκ γῆ πολύς καί παντοδαπός καί δυσεξαρίθμητος ὁ γένος καί ὁ διαφορά , ὁ Σύμμαχος ὁ Πολυκράτης προσαγορεύω σύ δέ λέγω ἀμφίαλος εἰμί ζῷον καί τοσοῦτος ἐντρέφω θάλασσα , ὅς ὁ ἱερός πέριξ σύ ἑλίσσω Νικόπολις , οὐ ἀμύνω ὁ ποσειδωνι;βουλομης γε νή Ζεύς ὁ Σύμμαχος λέγω , καί σύ παραλαμβάνω καί παρακαλέω , ὁ ἡδύς ὁ Ἀχαϊκός καρπόω θάλασσα . οὐκοῦν φημί πρῶτος ὁ Πολυκράτης ἔρχομαι ἐπί ὁ συνήθεια . ὡς γάρ πολύς εἰμί ποιητής εἷς ὁ κρατύς ἐξαιρετός ποιητής καλέω , οὕτως πολύς εἰμί ὄψον ἐκνικάω ὁ ἰχθῦς μόνος ἤ μάλα γε ὄψον καλέω διά ὁ πολύς πᾶς ἀρετή κρατέω . καί γάρ ὀψόφαγος καί φίλοψος λέγω οὐ ὁ βόειος χαίρω , ὥσπερ Ἡρακλῆς ὅς ὁ κρέας χλωρός σῦκον ἐπεσθίω οὐδέ ὁ φιλόσυκος οἷος εἰμί Πλάτων , οὐ φιλόβοτρυς οἷος Ἀρκεσίλαος · ἀλλά ὁ περί ὁ ἰχθυοπωλία ἀναδίδωμι ἑκάστοτε καί ὁ κώδων ὀξύς ἀκούω . καί ὁ Δημοσθένης ὁ Φιλοκράτης φημί ἐκ ὁ προδοτικός χρυσίον πόρνη καί ἰχθῦς ἀγοράζω ὀψοφαγία καί ἀσέλγεια ὁ ἀνήρ λοιδορέω . ὁ δέ Κτησιφῶν οὐ κακός , ὀψόφαγος τις ἐν ὁ βουλή βοάω ῥήγνυμι , μηδαμῶς λέγω ὦ ἄνθρωπος ποιέω ἐγώ ἰχθυόβρωτος . ὁ δέ ὁ στιχίδιον οὗτος ποιέω πρός καππάριον ζάω δύναμαι πρός ἀνθίας τίς ποτέ βούλομαι ; τίς δέ ὁ πολύς βούλομαι , πρός θεός , ὅταν ἡδύς γίγνομαι παρακαλέω ἀλλήλων λέγω σήμερον ἀκτάζω οὐ ὁ παρά ἀκτή δεῖπνον ἡδύς ἀποφαίνω ὥσπερ εἰμί ; οὐ διά ὁ κῦμα καί ὁ ψηφίς τίς γάρ ; ἐπί ἀκτή τις λέκυθος ὀψάομαι καί κάππαρις ἀλλά ὡς ἰχθῦς ἄφθονος καί νεαρός ὁ παράλιος τράπεζα εὐπορέω . καί μέντοι καί πιπράσκω παρά λόγος ἅπας τίμιος ὁ θαλάσσιος ὄψον · ὁ γοῦν Κάτων οὐ ὑπερβολικός ἀλλά ἀληθής πρός ὁ τρυφή καί πολυτέλεια ὁ πόλις δημηγορέω λέγω , ὅτι πολύς πιπράσκω ἐν Ῥώμη ἰχθῦς ἤ βοῦς . κεράμιον τε γάρ πωλέω τιμή , ὅσος οὐ ἄν ἑκατόμβη βούπρῳρος ἀλφάνω κατακόπτω . καίτοι φάρμακον δύναμις ὁ ἰατρικός ἀγαθός κριτής καί μέλος ἀρετή ὁ φιλόμουσος , οὐκοῦν καί ἀρετή ὄψον ὁ φίλοψος · οὐ γάρ Πυθαγόρας γε οὗτος οὐδέ Ξενοκράτης διαιτητής χράω , Ἀνταγόρας δέ ὁ ποιητής καί Φιλόξενος ὁ Ἐρύξις καί ὁ ζωγράφος Ἀνδροκύδης , ὅς φημί ὁ Σκύλλα ζωγραφέω ὁ περί αὐτός ἰχθῦς ἐμπαθής καί ζωτικός διά ὀψοφαγία ἐξεργάζομαι . Ἀνταγόρας δέ ὁ βασιλεύς Ἀντίγονος ἐν ὁ στρατόπεδον λοπάς γόγγρος ἕψω περιζώννυμαι παρίστημι ἆρα γε λέγω ὁ Ὅμηρος οἴομαι ὁ ὁ Ἀγαμέμνων πρᾶξις ἀναγράφω γόγγρος ἕψω ; ἐκεῖνος οὐ φαῦλος σύ δέ οἴομαι φημί ὁ Ἀγαμέμνων ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος ἐργάζομαι πολυπραγμονέω , τίς ἐν ὁ στρατόπεδον γόγγρος ἕψω ; οὗτος λέγω ὁ Πολυκράτης ἐγώ συμβάλλω καί σύ καί νή Ζεύς ὁ ἰχθυοπώλης ἀπό ὁ μάρτυς καί ὁ συνήθεια .