plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.2.1
ἐν Πυθίοις ἐγίγνοντο λόγοι περὶ τῶν ἐπιθέτων ἀγωνισμάτων , ὡς ἀναιρετέα . παραδεξάμενοι γὰρ ἐπὶ τρισὶ τοῖς καθεστῶσιν ἐξ ἀρχῆς , αὐλητῇ Πυθικῷ καὶ κιθαριστῇ καὶ κιθαρῳδῷ , τὸν τραγῳδόν , ὥσπερ πύλης ἀνοιχθείσης οὐκ ἀντέσχον ἀθρόοις συνεπιτιθεμένοις καὶ συνεισιοῦσι παντοδαποῖς ἀκροάμασιν ὑφʼ ὧν ποικιλίαν μὲν ἔσχεν οὐκ ἀηδῆ καὶ πανηγυρισμὸν ὁ ἀγών , τὸ δʼ αὐστηρὸν καὶ μουσικὸν οὐ διεφύλαξεν , ἀλλὰ καὶ πράγματα τοῖς κρίνουσι παρέσχε καὶ πολλὰς ὡς εἰκὸς ἡττωμένων πολλῶν ἀπεχθείας . οὐχ ἥκιστα δὲ τὸ τῶν λογογράφων καὶ ποιητῶν ἔθνος ᾤοντο δεῖν ἀποσκευάσασθαι τοῦ ἀγῶνος , οὐχ ὑπὸ μισολογίας , ἀλλὰ πολὺ πάντων τῶν ἀγωνιστῶν γνωριμωτάτους ὄντας ἐδυσωποῦντο τούτους καὶ ἤχθοντο , πάντας ἡγούμενοι χαρίεντας , οὐ πάντων δὲ νικᾶν δυναμένων . ἡμεῖς οὖν ἐν τῷ συνεδρίῳ παρεμυθούμεθα τοὺς τὰ καθεστῶτα κινεῖν βουλομένους καὶ τῷ ἀγῶνι καθάπερ ὀργάνῳ πολυχορδίαν καὶ πολυφωνίαν ἐπικαλοῦντας . καὶ παρὰ τὸ δεῖπνον , ἐστιῶντος ἡμᾶς Πετραίου τοῦ ἀγωνοθέτου , πάλιν ὁμοίων λόγων προσπεσόντων , ἠμύνομεν τῇ μουσικῇ · τήν τε ποιητικὴν ἀπεφαίνομεν οὐκ ὄψιμον οὐδὲ νεαρὰν ἐπὶ τοὺς ἱεροὺς ἀγῶνας ἀφιγμένην , ἀλλὰ πρόπαλαι στεφάνων ἐπινικίων τυγχάνουσαν . ἐνίοις μὲν οὖν ἐπίδοξος ἤμην ἕωλα παραθήσειν πράγματα , τὰς Οἰολύκου τοῦ Θετταλοῦ ταφὰς καὶ τὰς Ἀμφιδάμαντος τοῦ Χαλκιδέως ἐν αἷς Ὅμηρον καὶ Ἡσίοδον ἱστοροῦσιν ἔπεσι διαγωνίσασθαι . καταβαλὼν δὲ ταῦτα τῷ διατεθρυλῆσθαι πάνθʼ ὑπὸ τῶν γραμματικῶν , καὶ τοὺς ἐπὶ ταῖς Πατρόκλου ταφαῖς ἀναγιγνωσκομένους ὑπό τινων οὐχ ἥμονας ἀλλὰ ῥήμονας , ὡς δὴ καὶ λόγων ἆθλα τοῦ Ἀχιλλέως προθέντος , ἀφείς , εἶπον ὅτι καὶ Πελίαν θάπτων Ἄκαστος ὁ υἱὸς ἀγῶνα ποιήματος παράσχοι καὶ Σίβυλλα νικήσειεν . ἐπιφυομένων δὲ πολλῶν καὶ τὸν βεβαιωτὴν ὡς ἀπίστου καὶ παραλόγου τῆς ἱστορίας ἀπαιτούντων , ἐπιτυχῶς ἀναμνησθεὶς ἀπέφαινον Ἀκέσανδρον ἐν τῷ περὶ Λιβύης ταῦθʼ ἱστοροῦντα . καὶ τοῦτο μέν ἔφην τὸ ἀνάγνωσμα τῶν οὐκ ἐν μέσῳ ἐστί · τοῖς δὲ Πολέμωνος τοῦ Ἀθηναίου περὶ τῶν ἐν Δελφοῖς θησαυρῶν οἶμαι ὅτι πολλοῖς ὑμῶν ἐντυγχάνειν ἐπιμελές ἐστι , καὶ χρή , πολυμαθοῦς καὶ οὐ νυστάζοντος ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν ἀνδρός · ἐκεῖ τοίνυν εὑρήσετε γεγραμμένον , ὡς ἐν τῷ Σικυωνίῳ θησαυρῷ χρυσοῦν ἀνέκειτο βιβλίον Ἀριστομάχης ἀνάθημα τῆς Ἐρυθραίας ἐπικῷ ποιήματι δὶς Ἴσθμια νενικηκυίας . οὐ μὴν οὐδὲ τὴν Ὀλυμπίαν ἔφην ἄξιόν ἐστιν ὥσπερ εἱμαρμένην ἀμετάστατον καὶ , ἀμετάθετον ἐν τοῖς ἀθλήμασιν ἐκπεπλῆχθαι . τὰ μὲν γὰρ Πύθια τῶν μουσικῶν ἔσχε τρεῖς ἢ τέτταρας ἐπεισοδίους ἀγῶνας , ὁ δὲ γυμνικὸς ἀπʼ ἀρχῆς ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὕτω κατέστη , τοῖς δʼ Ὀλυμπίοις πάντα προσθήκη πλὴν τοῦ δρόμου γέγονε · πολλὰ δὲ καὶ θέντες ἔπειτʼ ἀνεῖλον , ὥσπερ τὸν τῆς κάλπης ἀγῶνα καὶ τὸν τῆς ἀπήνης · ἀνῃρέθη δὲ καὶ παισὶ πεντάθλοις στέφανος τεθείς · καὶ ὅλως πολλὰ περὶ τὴν πανήγυριν νενεωτέρισται . δέδια δʼ εἰπεῖν ὅτι πάλαι καὶ μονομαχίας ἀγὼν περὶ Πῖσαν ἤγετο μέχρι φόνου καὶ σφαγῆς τῶν ἡττωμένων καὶ ὑποπιπτόντων , μή με πάλιν ἀπαιτῆτε τῆς ἱστορίας βεβαιωτήν , κἂν διαφύγῃ τὴν μνήμην ἐν οἴνῳ τοὔνομα , καταγέλαστος γένωμαι .
Lemmas: ἐν Πύθιος γίγνομαι λόγος περί ὁ ἐπίθετος ἀγώνισμα , ὡς ἀναιρετέον . παραδέχομαι γάρ ἐπί τρεῖς ὁ καθίστημι ἐκ ἀρχή , αὐλητής Πυθικός καί κιθαριστής καί κιθαρῳδός , ὁ τραγῳδός , ὥσπερ πύλη ἀνοίγνυμι οὐ ἀντέχω ἀθρόος συνεπιτίθημι καί συνείσειμι παντοδαπός ἀκρόαμα ὑπό ὅς ποικιλία μέν ἔχω οὐ ἀηδής καί πανηγυρισμός ὁ ἀγών , ὁ δέ αὐστηρός καί μουσικός οὐ διαφυλάσσω , ἀλλά καί πρᾶγμα ὁ κρίνω παρέχω καί πολύς ὡς ἔοικα ἡσσάομαι πολύς ἀπέχθεια . οὐ ἦκα δέ ὁ ὁ λογόγραφος καί ποιητής ἔθνος οἴομαι δέω ἀποσκευάζω ὁ ἀγών , οὐ ὑπό μισολογία , ἀλλά πολύς πᾶς ὁ ἀγωνιστής γνώριμος εἰμί δυσωπέω οὗτος καί ἄχθομαι , πᾶς ἡγέομαι χαρίεις , οὐ πᾶς δέ νικάω δύναμαι . ἐγώ οὖν ἐν ὁ συνέδριον παραμυθέομαι ὁ ὁ καθίστημι κινέω βούλομαι καί ὁ ἀγών καθά ὄργανον πολυχορδία καί πολυφωνία ἐπικαλέω . καί παρά ὁ δεῖπνον , ἐστιάω ἐγώ Πετραῖος ὁ ἀγωνοθέτης , πάλιν ὅμοιος λόγος προσπίπτω , ἀμύνω ὁ μουσική · ὁ τε ποιητικός ἀποφαίνω οὐ ὄψιμος οὐδέ νεαρός ἐπί ὁ ἱερός ἀγών ἀφικνέομαι , ἀλλά πρόπαλαι στέφανος ἐπινίκιος τυγχάνω . ἔνιοι μέν οὖν ἐπίδοξος εἰμί ἕωλος παρατίθημι πρᾶγμα , ὁ Οἰόλυκος ὁ Θεσσαλός ταφή καί ὁ Ἀμφίδαμας ὁ Χαλκιδεύς ἐν ὅς Ὅμηρος καί Ἡσίοδος ἱστορέω ἔπος διαγωνίζομαι . καταβάλλω δέ οὗτος ὁ διαθρυλέω πᾶς ὑπό ὁ γραμματικός , καί ὁ ἐπί ὁ Πάτροκλος ταφή ἀναγιγνώσκω ὑπό τις οὐ ἥμων ἀλλά ῥήμων , ὡς δή καί λόγος ἆθλον ὁ Ἀχιλλεύς προτίθημι , ἀφίημι , λέγω ὅτι καί Πελίης θάπτω Ἄκαστος ὁ υἱός ἀγών ποίημα παρέχω καί Σίβυλλα νικάω . ἐπιφύω δέ πολύς καί ὁ βεβαιωτής ὡς ἄπιστος καί παράλογος ὁ ἱστορία ἀπαιτέω , ἐπιτυχής ἀναμιμνῄσκω ἀποφαίνω Ἀκέσανδρος ἐν ὁ περί Λιβύη οὗτος ἱστορέω . καί οὗτος μέν φημί ὁ ἀνάγνωσμα ὁ οὐ ἐν μέσος εἰμί · ὁ δέ Πολέμων ὁ Ἀθηναῖος περί ὁ ἐν Δελφοί θησαυρός οἴομαι ὅτι πολύς σύ ἐντυγχάνω ἐπιμελής εἰμί , καί χρή , πολυμαθής καί οὐ νυστάζω ἐν ὁ Ἑλληνικός πρᾶγμα ἀνήρ · ἐκεῖ τοίνυν εὑρίσκω γράφω , ὡς ἐν ὁ Σικυώνιος θησαυρός χρύσεος ἀνάκειμαι βιβλίον Ἀριστομάχη ἀνάθημα ὁ Ἐρυθραῖος ἐπικός ποίημα δίς Ἴσθμια νικάω . οὐ μήν οὐδέ ὁ Ὀλυμπία φημί ἄξιος εἰμί ὥσπερ μείρομαι ἀμετάστατος καί , ἀμετάθετος ἐν ὁ ἄθλημα ἐκπλήσσω . ὁ μέν γάρ Πύθιος ὁ μουσικός ἔχω τρεῖς ἤ τέσσαρες ἐπεισόδιος ἀγών , ὁ δέ γυμνικός ἀπό ἀρχή ὡς ἐπί ὁ πολύς οὕτως καθίστημι , ὁ δέ Ὀλύμπιος πᾶς προσθήκη πλήν ὁ δρόμος γίγνομαι · πολύς δέ καί τίθημι ἔπειτα ἀναιρέω , ὥσπερ ὁ ὁ κάλπη ἀγών καί ὁ ὁ ἀπήνη · ἀναιρέω δέ καί παῖς πένταθλος στέφανος τίθημι · καί ὅλος πολύς περί ὁ πανήγυρις νεωτερίζω . δείδω δέ λέγω ὅτι πάλαι καί μονομαχία ἀγών περί Πῖσα ἄγω μέχρι φόνος καί σφαγή ὁ ἡσσάομαι καί ὑποπίπτω , μή ἐγώ πάλιν ἀπαιτέω ὁ ἱστορία βεβαιωτής , ἐάν διαφεύγω ὁ μνήμη ἐν οἶνος ὄνομα , καταγέλαστος γίγνομαι .