plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 3.6.1
νεανίσκοι τινὲς οὐ πάλαι τοῖς παλαιοῖς λόγοις προσπεφοιτηκότες ἐσπάραττον τὸν Ἐπίκουρον , ὡς οὐ καλὸν οὐδʼ ἀναγκαῖον ἐμβεβληκότα λόγον περὶ καιροῦ συνουσίας εἰς τὸ Συμπόσιον μιμνήσκεσθαι γὰρ ἀφροδισίων ἄνδρα πρεσβύτερον ἐν δείπνῳ μειρακίων παρόντων καὶ διαπορεῖν , πότερον μετὰ δεῖπνον ἢ πρὸ δείπνου χρηστέον , ἐσχάτης ἀκολασίας εἶναι , πρὸς ταῦθʼ οἱ μὲν τὸν Ξενοφῶντα παρέλαβον ὡς ἀπάγοντα τοὺς συμπότας μετὰ δεῖπνον οὐχὶ πεζοὺς ἀλλʼ ἐφʼ ἵππων ἐπὶ συνουσίας πρὸς τὰς γυναῖκας . Ζώπυρος δʼ ὁ ἰατρός , εὖ μάλα τοῖς Ἐπικούρου λόγοις ἐνωμιληκώς , οὐκ ἔφη προσέχοντας αὐτοὺς ἀνεγνωκέναι τὸ Ἐπικούρου Συμπόσιον · οὐ γὰρ ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς τινος καὶ καταστάσεως τοῦτο πρόβλημα ποιησάμενον εἶτα λόγους ἐπʼ αὐτῷ περαίνειν , ἀλλὰ τοὺς νέους ἀνιστάντα μετὰ δεῖπνον εἰς περίπατον ἐπὶ σωφρονισμῷ διαλέγεσθαι καὶ ἀνακρούειν ἀπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν , ὡς ἀεὶ μὲν ἐπισφαλοῦς εἰς βλάβην τοῦ πράγματος ὄντος , κάκιστα δὲ τοὺς παρὰ πότον καὶ ἐδωδὴν χρωμένους αὐτῷ διατιθέντος . εἰ δὲ δὴ καὶ προηγουμένως εἶπεν ἐζητεῖτο περὶ τούτου , πότερον οὐδʼ ὅλως ἐσκέφθαι καλῶς εἶχε τὸν φιλόσοφον περὶ συνουσίας καιροῦ καὶ ὥρας , ἢ βέλτιον μὲν ἐν καιρῷ καὶ μετὰ λογισμοῦ τὰ τοιαῦτα πράττειν , τὸν δὲ καιρὸν ἄλλως μὲν ἐπισκοπεῖν οὐκ ἄτοπον ἐν δὲ συμποσίῳ καὶ περὶ τράπεζαν αἰσχρόν ; ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ τοὐναντίον ἄν τις ἐγκαλέσαι φιλοσόφῳ , μεθʼ ἡμέραν ἐν τῇ διατριβῇ πολλῶν καὶ παντοδαπῶν ἀνθρώπων παρόντων περὶ τούτου διαλεγομένῳ · κύλικος δὲ προκειμένης ἐν συνήθεσι καὶ φίλοις , ἔνθα καὶ τὸ παραλέξαι μῦθον ἀμβλὺν ὄντα καὶ ψυχρὸν ἐν οἴνῳ συμφέρει , πῶς αἰσχρὸν εἰπεῖν τι καὶ ἀκοῦσαι εἰς συνουσίας χρῆσιν ὠφελίμως λεγόμενον ; ὡς ἔγωγε , νὴ τὸν κύνα , καὶ τοὺς Ζήνωνος ἂν ἐβουλόμην ἔφη διαμηρισμοὺς ἐν συμποσίῳ τινὶ καὶ παιδιᾷ μᾶλλον ἢ σπουδῆς τοσαύτης ἐχομένῳ συγγράμματι , τῇ Πολιτείᾳ , κατατετάχθαι .
Lemmas: νεανίσκος τις οὐ πάλαι ὁ παλαιός λόγος προσφοιτάω σπαράσσω ὁ Ἐπίκουρος , ὡς οὐ καλός οὐδέ ἀναγκαῖος ἐμβάλλω λόγος περί καιρός συνουσία εἰς ὁ Συμπόσιον μιμνῄσκω γάρ ἀφροδίσιος ἀνήρ πρέσβυς ἐν δεῖπνον μειράκιον πάρειμι καί διαπορέω , πότερος μετά δεῖπνον ἤ πρό δεῖπνον χράω , ἔσχατος ἀκολασία εἰμί , πρός οὗτος ὁ μέν ὁ Ξενοφῶν παραλαμβάνω ὡς ἀπάγω ὁ συμπότης μετά δεῖπνον οὐ πεζός ἀλλά ἐπί ἵππος ἐπί συνουσία πρός ὁ γυνή . Ζώπυρος δέ ὁ ἰατρός , εὖ μάλα ὁ Ἐπίκουρος λόγος ἐνομιλέω , οὐ φημί προσέχω αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ Ἐπίκουρος Συμπόσιον · οὐ γάρ ὥσπερ ἐκ ἀρχή τις καί κατάστασις οὗτος πρόβλημα ποιέω εἶτα λόγος ἐπί αὐτός περαίνω , ἀλλά ὁ νέος ἀνίστημι μετά δεῖπνον εἰς περίπατος ἐπί σωφρονισμός διαλέγω καί ἀνακρούω ἀπό ὁ ἐπιθυμία , ὡς ἀεί μέν ἐπισφαλής εἰς βλάβη ὁ πρᾶγμα εἰμί , κακός δέ ὁ παρά πότος καί ἐδωδή χράω αὐτός διατίθημι . εἰ δέ δή καί προηγέομαι λέγω ζητέω περί οὗτος , πότερος οὐδέ ὅλος σκοπέω καλός ἔχω ὁ φιλόσοφος περί συνουσία καιρός καί ὥρα , ἤ ἀγαθός μέν ἐν καιρός καί μετά λογισμός ὁ τοιοῦτος πράσσω , ὁ δέ καιρός ἄλλος μέν ἐπισκοπέω οὐ ἄτοπος ἐν δέ συμπόσιον καί περί τράπεζα αἰσχρός ; ἐγώ γάρ δοκέω ἐναντίος ἄν τις ἐγκαλέω φιλόσοφος , μετά ἡμέρα ἐν ὁ διατριβή πολύς καί παντοδαπής ἄνθρωπος πάρειμι περί οὗτος διαλέγω · κύλιξ δέ πρόκειμαι ἐν συνήθης καί φίλος , ἔνθα καί ὁ παραλέγω μῦθος ἀμβλύς εἰμί καί ψυχρός ἐν οἶνος συμφέρω , πῶς αἰσχρός λέγω τις καί ἀκούω εἰς συνουσία χρῆσις ὠφέλιμος λέγω ; ὡς ἐγώ , νή ὁ κύων , καί ὁ Ζήνων ἄν βούλομαι φημί διαμηρισμός ἐν συμπόσιον τις καί παιδιά μάλα ἤ σπουδή τοσοῦτος ἔχω σύγγραμμα , ὁ Πολιτεία , κατατάσσω .