plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 2.1.3
καὶ μὴν ὃ γʼ Ὀδυσσεὺς τῷ Ἀλκινόῳ σοὶ δʼ ἐμὰ κήδεα θυμὸς ἐπετράπετο στονόενταεἴρεσθʼ , ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω . καὶ πρὸς τὸν χορὸν ὁ Οἰδίπους δεινὸν μὲν τὸ πάλαι κείμενον ἤδη κακόν , ὦ ξεῖνʼ , ἐπεγείρειν . ὁ δʼ Εὐριπίδης τοὐναντίον ὡς ἡδὺ μεμνῆσθαι πόνων οὐ τοῖς ἔτι πλανωμένοις καὶ κακὰ φέρουσι . τῶν οὖν κακῶν φυλακτέον ἐστὶ τὰς ἐρωτήσεις · ἀνιῶνται γὰρ διηγούμενοι καταδίκας αὑτῶν ἢ ταφὰς παίδων ἤ τινας κατὰ γῆν οὐκ εὐτυχεῖς ἢ κατὰ θάλατταν ἐμπορίας . τὸ δὲ πῶς εὐημέρησαν ἐπὶ βήματος ἢ προσηγορεύθησαν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἢ τῶν ἄλλων περιπεσόντων χειμῶσιν ἢ λῃσταῖς αὐτοὶ διέφυγον τὸν κίνδυνον , ἡδέως ἐρωτῶνται πολλάκις , καὶ τρόπον τινὰ τῷ λόγῳ τοῦ πράγματος ἀπολαύοντες ἀπλήστως ἔχουσι τοῦ διηγεῖσθαι καὶ μνημονεύειν . χαίρουσι δὲ καὶ περὶ φίλων εὐτυχούντων ἐρωτώμενοι καὶ περὶ παίδων προκοπτόντων ἐν μαθήμασιν ἢ συνηγορίαις ἢ φιλίαις βασιλέων . ἐχθρῶν δὲ καὶ δυσμενῶν ὀνείδη καὶ βλάβας καὶ καταδίκας ἐξελεγχθέντων καὶ σφαλέντων ἣδιον ἐρωτώμενοι καὶ προθυμότερον ἐξαγγέλλουσιν αὐτοὶ δʼ ἀφʼ αὑτῶν ὀκνοῦσι φυλαττόμενοι δόξαν ἐπιχαιρεκακίας . ἥδιον δὲ καὶ περὶ κυνῶν ἄνδρα θηρευτικὸν ἐρωτᾶν καὶ φιλαθλητὴν περὶ γυμνικῶν ἀγώνων καὶ περὶ καλῶν ἐρωτικόν . ὁ δʼ εὐσεβὴς καὶ φιλοθύτης διηγηματικὸς ὀνείρων , καὶ ὅσα χρησάμενος ἢ φήμαις ἢ ἱεροῖς ἢ θεῶν εὐμενείᾳ κατώρθωσεν , ἡδέως ἂν καὶ περὶ τούτων ἐρωτῷτο . τοῖς δὲ πρεσβύταις , κἂν μηδὲν ἡ διήγησις ᾖ προσήκουσα , πάντως οἱ ἐρωτῶντες χαρίζονται καὶ κινοῦσι βουλομένους . ὦ Νέστορ Νηληιάδη , σὺ δʼ ἀληθὲς ἐνίσπες,πῶς ἔθανʼ Ἀτρείδης ; ποῦ Μενέλαος ἔην ; ἦ οὐκ Ἄργεος ἦεν Ἀχαιικοῦ ; πολλὰ ἐρωτῶν ἅμα καὶ πολλῶν λόγων ἀφορμὰς προσιέμενος , οὐχ , ὥσπερ ἔνιοι , συστέλλοντες εἰς τἀναγκαῖον αὐτὸ καὶ συνελαύνοντες τὰς ἀποκρίσεις ἀφαιροῦνται τῆς γεροντικῆς διατριβῆς τὸ ἥδιστον . ὅλως δʼ οἱ θέλοντες εὐφραίνειν μᾶλλον ἢ λυπεῖν τοιαύτας ἐρωτήσεις προφέρονται , ὧν ταῖς ἀποκρίσεσιν οὐ ψόγος ἀλλʼ ἔπαινος , οὐδὲ μῖσος ἢ νέμεσις ἀλλʼ εὔνοια καὶ χάρις ἕπεται παρὰ τῶν ἀκουσάντων . ταῦτα μὲν οὖν τὰ περὶ τὰς ἐρωτήσεις .
Lemmas: καί μήν ὁ γε Ὀδυσσεύς ὁ Ἀλκίνοος σύ δέ ἐμός κῆδος θυμός ἐπιτρέπω στονόεις , ὄφρα ἔτι μάλα ὀδύρομαι στεναχίζω . καί πρός ὁ χορός ὁ Οἰδίπους δεινός μέν ὁ πάλαι κεῖμαι ἤδη κακός , ὦ ξένος , ἐπεγείρω . ὁ δέ Εὐριπίδης ἐναντίος ὡς ἡδύς μιμνήσκω πόνος οὐ ὁ ἔτι πλανάω καί κακός φέρω . ὁ οὖν κακός φυλάσσω εἰμί ὁ ἐρώτησις · ἀνιάω γάρ διηγέομαι καταδίκη ἑαυτοῦ ἤ ταφή παῖς ἤ τις κατά γῆ οὐ εὐτυχής ἤ κατά θάλασσα ἐμπορία . ὁ δέ πῶς εὐημερέω ἐπί βῆμα ἤ προσαγορεύω ὑπό ὁ βασιλεύς ἤ ὁ ἄλλος περιπίπτω χειμών ἤ λῃστής αὐτός διαφεύγω ὁ κίνδυνος , ἡδύς ἐρωτάω πολλάκις , καί τρόπος τις ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα ἀπολαύω ἄπληστος ἔχω ὁ διηγέομαι καί μνημονεύω . χαίρω δέ καί περί φίλος εὐτυχέω ἐρωτάω καί περί παῖς προκόπτω ἐν μάθημα ἤ συνηγορία ἤ φιλία βασιλεύς . ἐχθρός δέ καί δυσμενής ὄνειδος καί βλάβη καί καταδίκη ἐξελέγχω καί σφάλλω ἡδύς ἐρωτάω καί πρόθυμος ἐξαγγέλλω αὐτός δέ ἀπό ἑαυτοῦ ὀκνέω φυλάσσω δόξα ἐπιχαιρεκακία . ἡδύς δέ καί περί κύων ἀνήρ θηρευτικός ἐρωτάω καί φιλαθλητής περί γυμνικός ἀγών καί περί καλός ἐρωτικός . ὁ δέ εὐσεβής καί φιλοθύτης διηγηματικός ὄνειρος , καί ὅσος χράω ἤ φήμη ἤ ἱερόν ἤ θεός εὐμένεια κατορθόω , ἡδύς ἄν καί περί οὗτος ἐρωτάω . ὁ δέ πρεσβύτης , ἐάν μηδείς ὁ διήγησις εἰμί προσήκω , πάντως ὁ ἐρωτάω χαρίζω καί κινέω βούλομαι . ὦ Νέστωρ Νηληϊάδης , σύ δέ ἀληθής ἐνίσπες,πῶς θνῄσκω Ἀτρείδης ; ποῦ Μενέλαος εἰμί ; ἦ οὐ Ἄργος εἰμί Ἀχαιϊκός ; πολύς ἐρωτάω ἅμα καί πολύς λόγος ἀφορμή προσίημι , οὐ , ὥσπερ ἔνιοι , συστέλλω εἰς ἀναγκαῖος αὐτός καί συνελαύνω ὁ ἀπόκρισις ἀφαιρέω ὁ γεροντικός διατριβή ὁ ἡδύς . ὅλος δέ ὁ ἐθέλω εὐφραίνω μάλα ἤ λυπέω τοιοῦτος ἐρώτησις προφέρω , ὅς ὁ ἀπόκρισις οὐ ψόγος ἀλλά ἔπαινος , οὐδέ μῖσος ἤ νέμεσις ἀλλά εὔνοια καί χάρις ἕπομαι παρά ὁ ἀκούω . οὗτος μέν οὖν ὁ περί ὁ ἐρώτησις .