plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 9.14.6
πάνυ μὲν οὖν ὁ Ἀμμώνιος ἔφη τὴν ἐν ἡμῖν ἀκούσιον αἰτίαν καὶ ἀπροαίρετον ἡ δʼ ἐν θεοῖς ἀνάγκη δύστλητος οὔκ ἐστʼ οἶμαι δʼ οὐδὲ δυσπειθὴς οὐδὲ βιαία , πλὴν τοῖς κακοῖς , ὥς ἐστι νόμος ἐν πόλει τοῖς βελτίστοις τὸ βέλτιστον αὐτῆς , ἀπαράτρεπτον καὶ ἀπαράβατον οὐ τῷ μὲν ἀδυνάτῳ τῷ δʼ ἀβουλήτῳ τῆς μεταβολῆς . αἵ γε μὲν δὴ Ὁμήρου Σειρῆνες οὐ κατὰ λόγον ἡμᾶς ; τῷ μύθῳ φοβοῦσιν , ἀλλὰ κἀκεῖνος ὀρθῶς ᾐνίττετο τὴν τῆς μουσικῆς αὐτῶν δύναμιν οὐκ ἀπάνθρωπον οὐδʼ ὀλέθριον οὖσαν ἀλλὰ ταῖς ἐντεῦθεν ἀπιούσαις ἐκεῖ ψυχαῖς , ὡς ἔοικε , καὶ πλανωμέναις μετὰ τὴν τελευτὴν ἔρωτα πρὸς τὰ οὐράνια καὶ θεῖα λήθην δὲ τῶν θνητῶν ἐμποιοῦσαν κατέχειν καὶ κατᾴδειν θελγομένας · αἱ δʼ ὑπὸ χαρᾶς ἕπονται καὶ συμπεριπολοῦσιν . ἐνταῦθα δὲ πρὸς ἡμᾶς ἀμυδρά τις οἷον ἠχὼ τῆς μουσικῆς ἐκείνης ἐξικνουμένη διὰ λόγων ἐκκαλεῖται καὶ ἀναμιμνήσκει τὰς ψυχὰς τῶν τότε · τὰ δʼ ὦτα τῶν μὲν πλείστων περιαλήλιπται καὶ καταπέπλασται σαρκίνοις ἐμφράγμασι καὶ πάθεσιν , οὐ κηρίνοις · ἣ δὲ διʼ εὐφυΐαν αἰσθάνεται καὶ μνημονεύει , καὶ τῶν ἐμμανεστάτων ἐρώτων οὐδὲν ἀποδεῖ τὸ πάθος αὐτῆς , γλιχομένης καὶ ποθούσης λῦσαί τε μὴ δυναμένης ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ σώματος . οὐ μὴν ἔγωγε παντάπασι συμφέρομαι τούτοις · ἀλλά μοι δοκεῖ Πλάτων ὡς ἀτράκτους καὶ ἠλακάτας τοὺς ἄξονας , σφονδύλους δὲ τοὺς ἀστέρας , ἐξηλλαγμένως ἐνταῦθα καὶ τὰς Μούσας Σειρῆνας ὀνομάζεινεἰρούσας τὰ θεῖα καὶ λεγούσας ἐν Ἅιδου , καθάπερ Σοφοκλέους Ὀδυσσεὺς φησι Σειρῆνας εἰσαφικέσθαι Φόρκου κόρας , θροοῦντε τοὺς Ἅιδου νόμουςΜοῦσαι δʼ εἰσὶν ὀκτὼ καὶ συμπεριπολοῦσι ταῖς ὀκτὼ σφαίραις , μία δὲ τὸν περὶ γῆν εἴληχε τόπον . αἱ μὲν οὖν ὀκτὼ περιόδοις ἐφεστῶσαι τὴν τῶν πλανωμένων ἄστρων πρὸς τὰ ἀπλανῆ καὶ πρὸς ἄλληλα συνέχουσι καὶ διασῴζουσιν ἁρμονίαν · μία δὲ τὸν μεταξὺ γῆς καὶ σελήνης τόπον ἐπισκοποῦσα καὶ περιπολοῦσα , τοῖς θνητοῖς , ὅσον αἰσθάνεσθαι καὶ δέχεσθαι πέφυκε , χαρίτων καὶ ῥυθμοῦ καὶ ἁρμονίας ἐνδίδωσι , διὰ λόγου καὶ ᾠδῆς πειθὼ πολιτικῆς καὶ κοινωνητικῆς συνεργὸν ἐπάγουσα παραμυθουμένην καὶ κηλοῦσαν ἡμῶν τὸ ταραχῶδες καὶ τὸ πλανώμενον ὥσπερ ἐξ ἀνοδίας ἀνακαλουμένην ἐπιεικῶς καὶ καθιστᾶσαν . ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς , ἀτύζονται βοὰνΠιερίδων ἀίοντα κατὰ Πίνδαρον .
Lemmas: πάνυ μέν οὖν ὁ Ἀμμώνιος φημί ὁ ἐν ἐγώ ἀκούσιος αἰτία καί ἀπροαίρετος ὁ δέ ἐν θεός ἀνάγκη δύστλητος οὐ εἰμί οἴομαι δέ οὐδέ δυσπειθής οὐδέ βίαιος , πλήν ὁ κακός , ὡς εἰμί νόμος ἐν πόλις ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός αὐτός , ἀπαράτρεπτος καί ἀπαράβατος οὐ ὁ μέν ἀδύνατος ὁ δέ ἀβούλητος ὁ μεταβολή . ὁ γε μέν δή Ὅμηρος Σειρήν οὐ κατά λόγος ἐγώ ; ὁ μῦθος φοβέω , ἀλλά ἐκεῖνος ὀρθός αἰνίσσομαι ὁ ὁ μουσική αὐτός δύναμις οὐ ἀπάνθρωπος οὐδέ ὀλέθριος εἰμί ἀλλά ὁ ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι ἐκεῖ ψυχή , ὡς ἔοικα , καί πλανάω μετά ὁ τελευτή ἔρως πρός ὁ οὐράνιος καί θεῖος λήθη δέ ὁ θνητός ἐμποιέω κατέχω καί κατᾴδω θέλγω · ὁ δέ ὑπό χαρά ἕπομαι καί συμπεριπολέω . ἐνταῦθα δέ πρός ἐγώ ἀμυδρός τις οἷος ἠχώ ὁ μουσική ἐκεῖνος ἐξικνέομαι διά λόγος ἐκκαλέω καί ἀναμιμνῄσκω ὁ ψυχή ὁ τότε · ὁ δέ οὖς ὁ μέν πολύς περιαλείφω καί καταπλάσσω σάρκινος ἔμφραγμα καί πάθος , οὐ κήρινος · ὁ δέ διά εὐφυΐα αἰσθάνομαι καί μνημονεύω , καί ὁ ἐμμανής ἔρως οὐδείς ἀποδέω ὁ πάθος αὐτός , γλίχομαι καί ποθέω λύω τε μή δύναμαι ἑαυτοῦ ἀπό ὁ σῶμα . οὐ μήν ἐγώ παντάπασι συμφέρω οὗτος · ἀλλά ἐγώ δοκέω Πλάτων ὡς ἄτρακτος καί ἠλακάτη ὁ ἄξων , σφόνδυλος δέ ὁ ἀστήρ , ἐξηλλαγμένως ἐνταῦθα καί ὁ Μοῦσα Σειρήν ὀνομάζω ὁ θεῖος καί λέγω ἐν ᾍδης , καθά Σοφοκλῆς Ὀδυσσεύς φημί Σειρήν εἰσαφικνέομαι Φόρκος κόρη , θροέω ὁ ᾍδης νομουςμουω δέ εἰμί ὀκτώ καί συμπεριπολέω ὁ ὀκτώ σφαῖρα , εἷς δέ ὁ περί γῆ λαγχάνω τόπος . ὁ μέν οὖν ὀκτώ περίοδος ἐφίστημι ὁ ὁ πλανάω ἄστρον πρός ὁ ἀπλανής καί πρός ἀλλήλων συνέχω καί διασῴζω ἁρμονία · εἷς δέ ὁ μεταξύ γῆ καί σελήνη τόπος ἐπισκοπέω καί περιπολέω , ὁ θνητός , ὅσος αἰσθάνομαι καί δέχομαι φύω , χάρις καί ῥυθμός καί ἁρμονία ἐνδίδωμι , διά λόγος καί ἀοιδή πειθώ πολιτικός καί κοινωνητικός συνεργός ἐπάγω παραμυθέομαι καί κηλέω ἐγώ ὁ ταραχώδης καί ὁ πλανάω ὥσπερ ἐκ ἀνοδία ἀνακαλέω ἐπιεικής καί καθίστημι . ὅσος δέ μή φιλέω Ζεύς , ἀτύζομαι βοανπιερις ἀίω κατά Πίνδαρος .