plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 7.5.3
ταῦτα τοῦ Καλλιστράτου εἰπόντος , ὁ Λαμπρίας ὁρῶν ἔτι μᾶλλον ἐκείνους τοὺς τῶν · ἀκροαμάτων χορηγοὺς θρασυνομένους οὐ τοῦτʼ ἔφη τὸ αἴτιον , ὦ παῖ Λέοντος , ἀλλά μοι δοκοῦσιν οὐκ ὀρθῶς οἱ παλαιοὶ παῖδα Λήθης τὸν Διόνυσον ἔδει γὰρ πατέρα προσαγορεύειν ὑφʼ οὗ καὶ σὺ νῦν ἀμνημονεῖν ἔοικας , ὅτι τῶν περὶ τὰς ἡδονὰς ἁμαρτανομένων τὰ μὲν ἀκρασία τὰ δʼ ἄγνοια ποιεῖ καὶ παρόρασις . ὅπου μὲν γὰρ ἡ βλάβη πρόδηλός ἐστι , ταῦτʼ ἀκρασίᾳ καταβιαζόμενοι τὸν λογισμὸν ἐξαμαρτάνουσιν · ὅσα δʼ οὐκ εὐθὺς οὐδὲ παραχρῆμα τῆς ἀκολασίας τὸν μισθὸν ἐπιτίθησι , ταῦθʼ ὑπʼ ἀγνοίας τοῦ βλάπτοντος αἱροῦνται καὶ πράττουσι . διὸ τοὺς μὲν περὶ ἐδωδὰς καὶ ἀφροδίσια καὶ πότους ἀστοχοῦντας , οἷς νόσοι τε πολλαὶ καὶ χρημάτων ὄλεθροι συνακολουθοῦσι καὶ τὸ κακῶς ἀκούειν , ἀκρατεῖς προσαγορεύομεν ὡς Θεοδέκτην ἐκεῖνον εἰπόντα χαῖρε φίλον φῶς ὀφθαλμιῶντα , τῆς ἐρωμένης ἐπιφανείσης · ἢ τὸν Ἀβδηρίτην Ἀνάξαρχον , ὅς ῥα καὶ εἰδώς , ὡς φάσαν , ἄθλιος ἔσκε · φύσις δέ μιν ἔμπαλιν ἦγενἡδονοπλήξ , τῇ πλεῖστοι ὑποτρείουσι σοφιστῶν . ὅσαι δὲ τῶν ἡδονῶν τοὺς περὶ γαστέρα καὶ αἰδοῖα καὶ γεῦσιν καὶ ὄσφρησιν ἀντιτεταγμένους αὐταῖς καὶ ὅπως οὐχ ἁλώσονται προσέχοντας , ἐκπεριοδεύουσαι περὶ τὰ ὄμματα καὶ τὰ ὦτα λανθάνουσιν ἐνῳκισμέναι καὶ λοχῶσαι , τούτους ἐκείνων οὐδὲν ἧττον ἐμπαθεῖς ὄντας καὶ ἀκολάστους ἀκρατεῖς ὁμοίως οὐ καλοῦμεν · οὐ γὰρ εἰδότες ἀλλὰ διʼ ἀπειρίαν ὑποφέρονται , καὶ νομίζουσι τῶν ἡδονῶν εἶναι κρείττονες , ἂν ἐν θεάτροις ἄσιτοι καὶ ἄποτοι διημερεύσωσιν ὥσπερ εἰ τῶν κεραμίων μέγα φρονοίη τὸ μὴ ἀπὸ τῆς γαστρὸς αἰρόμενον ἢ τοῦ πυθμένος , ἐκ δὲ τῶν ὤτων ῥᾳδίως μεταφερόμενον . ὅθεν Ἀρκεσίλαος οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τοῖς ὄπισθεν εἶναι κίναιδον ἢ τοῖς ἔμπροσθεν . δεῖ δὲ καὶ τὴν ἐν ὄμμασι καὶ τὴν ἐν ὠσὶ γαργαλίζουσαν μαλακίαν καὶ ἡδυπάθειαν φοβεῖσθαι , καὶ μήτε πόλιν ἀνάλωτον νομίζειν τὴν τὰς ἄλλας πύλας βαλανάγραις καὶ μοχλοῖς καὶ καταρράκταις ὀχυρὰς ἔχουσαν , ἂν διὰ μιᾶς οἱ πολέμιοι παρελθόντες ἔνδον εἰσίν · μήθʼ ἑαυτὸν ἀήττητον ὑφʼ ἡδονῆς , εἰ μὴ κατὰ τὸ Ἀφροδίσιον ἀλλὰ κατὰ τὸ Μουσεῖον ἑάλωκεν ἢ τὸ θέατρον · ὁμοίως γὰρ ἐγκέκλικε καὶ παρέδωκε ταῖς ἡδοναῖς ἄγειν καὶ φέρειν τὴν ψυχήν · αἱ δὲ παντὸς ὀψοποιοῦ καὶ μυρεψοῦ καὶ δριμύτερα καὶ ποικιλώτερα φάρμακα τῶν μελῶν καὶ τῶν ῥυθμῶν καταχεόμεναι τούτοις ἄγουσιν ἡμᾶς καὶ διαφθείρουσιν , αὑτῶν τρόπον τινὰ καταμαρτυροῦντας τῶνδε γὰρ οὔτε τι μεμπτὸνοὔτʼ ὦν μεταλλάττον ὡς Πίνδαρος ἔφη τῶν ἐπὶ ταῖς τραπέζαις , ὅσσʼ ἀγλαὰ χθὼνπόντου τε ῥιπαὶ φέρουσιν ἄρτι παρακειμένων . ἀλλʼ οὔτʼ ὄψον οὐδὲν οὔτε σιτίον οὔθʼ ὁ βέλτιστος οὑτοσὶ πινόμενος οἶνος ἐξήγαγεν ὑφʼ ἡδονῆς φωνήν , οἵων ἄρτι τὰ αὐλήματα καὶ τὰ κρούματα τὴν οἰκίαν , εἰ μὴ καὶ τὴν πόλιν ἅπασαν , ἐμπέπληκε θορύβων καὶ κρότων καὶ ἀλαλαγμῶν . διὸ δεῖ μάλιστα ταύτας εὐλαβεῖσθαι τὰς ἡδονάς · ἰσχυρόταται γάρ εἰσιν , ἅτε δὴ μή , καθάπερ αἱ περὶ γεῦσιν καὶ ἁφὴν καὶ ὄσφρησιν , εἰς τὸ ἄλογον καὶ φυσικὸν ἀποτελευτῶσαι τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ τοῦ κρίνοντος ἁπτόμεναι καὶ τοῦ φρονοῦντος · ἔπειτα ταῖς μὲν ἄλλαις ἡδυπαθείαις κἂν ὁ λογισμὸς ἐλλίπῃ διαμαχόμενος , ἀλλὰ τῶν παθῶν ἔνια πολλάκις ἐμποδών ἐστι · καὶ γὰρ ἐν ἰχθύων ἀγορᾷ μικρολογία καθαιρεῖ δάκτυλον ὀψοφάγου καὶ πολυτελοῦς ἑταίρας ἀπέστρεψε φιλαργυρία φιλογυνίαν · ὥσπερ ἀμέλει παρὰ τῷ Μενάνδρῳ τῶν συμποτῶν ἕκαστος ἐπιβουλευόμενος ὑπὸ τοῦ πορνοβοσκοῦ σοβαράν τινα παιδίσκην ἐπάγοντος αὐτοῖς κύψας καθʼ ἑαυτὸν τῶν τραγημάτων ἔφλα · χαλεπὸν γὰρ ὁ δανεισμὸς τῆς ἀκρασίας κόλασμα καὶ τὸ λῦσαι βαλλάντιον οὐ πάνυ ῥᾴδιον · ταύταις δὲ ταῖς ἐλευθερίαις λεγομέναις περὶ ὦτα καὶ ὄμματα φιλομούσοις καὶ φιλαύλοις μουσομανίαις προῖκα καὶ ἀμισθὶ τῶν ἡδονῶν πάρεστι πολλαχόθεν ἀρύτεσθαι καὶ ἀπολαύειν , ἐν ἀγῶσιν , ἐν θεάτροις , ἐν συμποσίοις , ἑτέρων χορηγούντων · ὅθεν ἕτοιμον τὸ διαφθαρῆναι τοῖς μὴ βοηθοῦντα καὶ παιδαγωγοῦντα τὸν λογισμὸν ἔχουσι .
Lemmas: οὗτος ὁ Καλλίστρατος λέγω , ὁ Λαμπρίας ὁράω ἔτι μάλα ἐκεῖνος ὁ ὁ · ἀκρόαμα χορηγός θρασύνω οὐ οὗτος φημί ὁ αἴτιος , ὦ παῖς Λέων , ἀλλά ἐγώ δοκέω οὐ ὀρθός ὁ παλαιός παῖς Λήθη ὁ Διόνυσος δέω γάρ πατήρ προσαγορεύω ὑπό ὅς καί σύ νῦν ἀμνημονέω ἔοικα , ὅτι ὁ περί ὁ ἡδονή ἁμαρτάνω ὁ μέν ἀκρασία ὁ δέ ἄγνοια ποιέω καί παρόρασις . ὅπου μέν γάρ ὁ βλάβη πρόδηλος εἰμί , οὗτος ἀκρασία καταβιάζω ὁ λογισμός ἐξαμαρτάνω · ὅσος δέ οὐ εὐθύς οὐδέ παραχρῆμα ὁ ἀκολασία ὁ μισθός ἐπιτίθημι , οὗτος ὑπό ἄγνοια ὁ βλάπτω αἱρέω καί πράσσω . διό ὁ μέν περί ἐδωδή καί ἀφροδίσιος καί πότος ἀστοχέω , ὅς νόσος τε πολύς καί χρῆμα ὄλεθρος συνακολουθέω καί ὁ κακός ἀκούω , ἀκρατής προσαγορεύω ὡς Θεοδέκτης ἐκεῖνος λέγω χαίρω φίλος φάος ὀφθαλμιάω , ὁ ἐράω ἐπιφαίνω · ἤ ὁ Ἀβδηρίτης Ἀνάξαρχος , ὅς ἄρα καί οἶδα , ὡς φημί , ἄθλιος εἰμί · φύσις δέ μιν ἔμπαλιν ἦγενἡδονοπλήξ , τῇ πολύς ὑποτρέω σοφιστής . ὅσος δέ ὁ ἡδονή ὁ περί γαστήρ καί αἰδοῖον καί γεῦσις καί ὄσφρησις ἀντιτάσσω αὐτός καί ὅπως οὐ ἁλίσκομαι προσέχω , ἐκπεριοδεύω περί ὁ ὄμμα καί ὁ οὖς λανθάνω ἐνοικίζω καί λοχάω , οὗτος ἐκεῖνος οὐδείς ἥσσων ἐμπαθής εἰμί καί ἀκόλαστος ἀκρατής ὅμοιος οὐ καλέω · οὐ γάρ οἶδα ἀλλά διά ἀπειρία ὑποφέρω , καί νομίζω ὁ ἡδονή εἰμί κρατύς , ἐάν ἐν θέατρον ἄσιτος καί ἄποτος διημερεύω ὥσπερ εἰ ὁ κεράμιος μέγας φρονέω ὁ μή ἀπό ὁ γαστήρ ἀείρω ἤ ὁ πυθμήν , ἐκ δέ ὁ οὖς ῥᾴδιος μεταφέρω . ὅθεν Ἀρκεσίλαος οὐδείς φημί διαφέρω ὁ ὄπισθεν εἰμί κίναιδος ἤ ὁ ἔμπροσθεν . δέω δέ καί ὁ ἐν ὄμμα καί ὁ ἐν οὖς γαργαλίζω μαλακία καί ἡδυπάθεια φοβέω , καί μήτε πόλις ἀνάλωτος νομίζω ὁ ὁ ἄλλος πύλη βαλανάγρα καί μοχλός καί καταρράκτης ὀχυρός ἔχω , ἄν διά εἷς ὁ πολέμιος παρέρχομαι ἔνδον εἰμί · μήτε ἑαυτοῦ ἀήσσητος ὑπό ἡδονή , εἰ μή κατά ὁ Ἀφροδίσιος ἀλλά κατά ὁ Μουσεῖον ἁλίσκομαι ἤ ὁ θέατρον · ὅμοιος γάρ ἐγκλίνω καί παραδίδωμι ὁ ἡδονή ἄγω καί φέρω ὁ ψυχή · ὁ δέ πᾶς ὀψοποιός καί μυρεψός καί δριμύς καί ποικίλος φάρμακον ὁ μέλος καί ὁ ῥυθμός κατηχέω οὗτος ἄγω ἐγώ καί διαφθείρω , ἑαυτοῦ τρόπος τις καταμαρτυρέω ὅδε γάρ οὔτε τις μεμπτὸνοὔτʼ οὖν μεταλλάσσω ὡς Πίνδαρος φημί ὁ ἐπί ὁ τράπεζα , ὅσος ἀγλαός χθὼνπόντου τε ῥιπή φέρω ἄρτι παράκειμαι . ἀλλά οὔτε ὄψον οὐδείς οὔτε σιτίον οὔτε ὁ ἀγαθός οὗτος πίνω οἶνος ἐξάγω ὑπό ἡδονή φωνή , οἷος ἄρτι ὁ αὔλημα καί ὁ κροῦμα ὁ οἰκία , εἰ μή καί ὁ πόλις ἅπας , ἐμπίμπλημι θόρυβος καί κρότων καί ἀλαλαγμός . διό δέω μάλα οὗτος εὐλαβέομαι ὁ ἡδονή · ἰσχυρός γάρ εἰμί , ἅτε δή μή , καθά ὁ περί γεῦσις καί ἁφή καί ὄσφρησις , εἰς ὁ ἄλογος καί φυσικός ἀποτελευτάω ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ κρίνω ἅπτω καί ὁ φρονέω · ἔπειτα ὁ μέν ἄλλος ἡδυπάθεια ἐάν ὁ λογισμός ἐλλείπω διαμάχομαι , ἀλλά ὁ πάθος ἔνιοι πολλάκις ἐμποδών εἰμί · καί γάρ ἐν ἰχθῦς ἀγορά μικρολογία καθαιρέω δάκτυλος ὀψόφαγος καί πολυτελής ἑταίρα ἀποστρέφω φιλαργυρία φιλογυνία · ὥσπερ ἀμέλει παρά ὁ Μένανδρος ὁ συμπότης ἕκαστος ἐπιβουλεύω ὑπό ὁ πορνοβοσκός σοβαρός τις παιδίσκη ἐπάγω αὐτός κύπτω κατά ἑαυτοῦ ὁ τράγημα φλάω · χαλεπός γάρ ὁ δανεισμός ὁ ἀκρασία κόλασμα καί ὁ λύω βαλλάντιον οὐ πάνυ ῥᾴδιος · οὗτος δέ ὁ ἐλευθερία λέγω περί οὖς καί ὄμμα φιλόμουσος καί φίλαυλος μουσομανία προίξ καί ἀμισθί ὁ ἡδονή πάρειμι πολλαχόθεν ἀρύω καί ἀπολαύω , ἐν ἀγών , ἐν θέατρον , ἐν συμπόσιον , ἕτερος χορηγέω · ὅθεν ἑτοῖμος ὁ διαφθείρω ὁ μή βοηθέω καί παιδαγωγέω ὁ λογισμός ἔχω .