plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 6.8.6
ἡμῖν δὲ καὶ ταῦτα μετρίως ἐδόκει λέγεσθαι , καὶ ἀπὸ τῆς ἐναντίας ἀρχῆς δυνατὸν εἶναι , μὴ πύκνωσιν ἀλλʼ ἀραίωσιν ὑποθεμένοις , διασῶσαι τὸ πιθανόν · τὸ γὰρ ἀπορρέον πνεῦμα τῆς χιόνος ἐστὶ μὲν οἷον ἀθὴρ τοῦ πάγου καὶ ψῆγμα λεπτομερέστατον , ἔχει δέ τι τομὸν καὶ διαιρετικὸν οὐ σαρκὸς μόνον ἀλλὰ καὶ ἀργυρῶν καὶ χαλκῶν ἀγγείων ὁρῶμεν γὰρ ταῦτα μὴ στέγοντα τὴν χιόνα · πνεομένη γὰρ ἀναλίσκεται καὶ τὴν ἐκτὸς ἐπιφάνειαν τοῦ ἀγγείου νοτίδος ἀναπίμπλησι λεπτῆς καὶ κρυσταλλοειδοῦς , ἣν ἀπολείπει τὸ πνεῦμα διὰ τῶν πόρων ἀδήλως ἀπερχόμενον τοῦτο δὴ τοῖς βαδίζουσι διὰ χιόνος ὀξὺ καὶ φλογοειδὲς προσπῖπτον ἐπικάειν δοκεῖ τὰ ἄκρα τῷ τέμνειν καὶ παρελθεῖν τῇ σαρκί , καθάπερ πῦρ · ὅθεν ἀραίωσις γίγνεται περὶ τὸ σῶμα πολλὴ καὶ ῥεῖ τὸ θερμὸν ἔξω διὰ τὴν ψυχρότητα τοῦ πνεύματος , καὶ περὶ τὴν ἐπιφάνειαν σβεννύμενον ἱδρῶτα δροσώδη διατμίζει καὶ λεπτόν , ὥστε τήκεσθαι καὶ ἀναλίσκεσθαι τὴν δύναμιν . ἐὰν μὲν οὖν ἡσυχάζῃ τις , οὐ πολλὴ τοῦ σώματος ἀπέρχεται θερμότης · ὅταν δὲ τὴν μὲν τροφὴν τοῦ σώματος ἡ κίνησις εἰς τὸ θερμὸν ὀξέως μεταβάλλῃ τὸ δὲ θερμὸν ἔξω φέρηται , διακρινομένης τῆς σαρκός , ἀθρόαν ἀνάγκη τῆς δυνάμεως ἐπίλειψιν γενέσθαι . ὅτι δὲ τὸ ἐκψύχεσθαι οὐ πήγνυσι μόνον ἀλλὰ καὶ τήκει τὰ σώματα , δῆλόν ἐστιν ἐν μὲν γὰρ τοῖς μεγάλοις χειμῶσιν ἀκόναι μολίβδου διατηκόμεναι τό τε τῆς ἐφιδρώσεως καὶ τὸ πολλοῖς μὴ πεινῶσι συμπίπτειν τὴν βουλιμίασιν ἀραίωσιν κατηγορεῖ μᾶλλον καὶ ῥύσιν ἢ πύκνωσιν τοῦ σώματος . ἀραιοῦνται δὲ χειμῶνος μέν , ὥσπερ εἴρηται , τῇ λεπτότητι , ἄλλως δὲ τοῦ κόπου καὶ τῆς κινήσεως ἀποξυνούσης τὴν ἐν τῷ σώματι θερμότητα · λεπτὴ γὰρ γενομένη καὶ κοπιῶσα ῥεῖ πολλὴ καὶ διασπείρεται διὰ τοῦ σώματος . τὰ δὲ μῆλα καὶ τὰς ἰσχάδας εἰκὸς ἀποπνεῖν τι τοιοῦτον , ὥστε τῶν ὑποζυγίων τὸ θερμὸν ἀπολεπτύνειν καὶ κατακερματίζειν · ἄλλα γὰρ ἄλλοις ὥσπερ ἀναλαμβάνειν καὶ καταλύεσθαι πέφυκεν .
Lemmas: ἐγώ δέ καί οὗτος μέτριος δοκέω λέγω , καί ἀπό ὁ ἐναντίος ἀρχή δυνατός εἰμί , μή πύκνωσις ἀλλά ἀραίωσις ὑποτίθημι , διασῴζω ὁ πιθανός · ὁ γάρ ἀπορρέω πνεῦμα ὁ χιών εἰμί μέν οἷος ἀθήρ ὁ πάγος καί ψῆγμα λεπτομερής , ἔχω δέ τις τομός καί διαιρετικός οὐ σάρξ μόνος ἀλλά καί ἀργύρεος καί χάλκεος ἀγγεῖον ὁράω γάρ οὗτος μή στέγω ὁ χιών · πνέω γάρ ἀναλίσκω καί ὁ ἐκτός ἐπιφάνεια ὁ ἀγγεῖον νοτίς ἀναπίμπλημι λεπτός καί κρυσταλλοειδής , ὅς ἀπολείπω ὁ πνεῦμα διά ὁ πόρος ἄδηλος ἀπέρχομαι οὗτος δή ὁ βαδίζω διά χιών ὀξύς καί φλογοειδής προσπίπτω ἐπικαίω δοκέω ὁ ἄκρον ὁ τέμνω καί παρέρχομαι ὁ σάρξ , καθά πῦρ · ὅθεν ἀραίωσις γίγνομαι περί ὁ σῶμα πολύς καί ῥέω ὁ θερμός ἔξω διά ὁ ψυχρότης ὁ πνεῦμα , καί περί ὁ ἐπιφάνεια σβέννυμι ἱδρώς δροσώδης διατμίζω καί λεπτός , ὥστε τήκω καί ἀναλίσκω ὁ δύναμις . ἐάν μέν οὖν ἡσυχάζω τις , οὐ πολύς ὁ σῶμα ἀπέρχομαι θερμότης · ὅταν δέ ὁ μέν τροφή ὁ σῶμα ὁ κίνησις εἰς ὁ θερμός ὀξύς μεταβάλλω ὁ δέ θερμός ἔξω φέρω , διακρίνω ὁ σάρξ , ἀθρόος ἀνάγκη ὁ δύναμις ἐπίλειψις γίγνομαι . ὅτι δέ ὁ ἐκψύχω οὐ πήγνυμι μόνος ἀλλά καί τήκω ὁ σῶμα , δῆλος εἰμί ἐν μέν γάρ ὁ μέγας χειμών ἀκόνη μόλυβδος διατήκω ὁ τε ὁ ἐφίδρωσις καί ὁ πολύς μή πεινάω συμπίπτω ὁ βουλιμίασις ἀραίωσις κατηγορέω μάλα καί ῥύσις ἤ πύκνωσις ὁ σῶμα . ἀραιόω δέ χειμών μέν , ὥσπερ λέγω , ὁ λεπτότης , ἄλλος δέ ὁ κόπος καί ὁ κίνησις ἀποξύνω ὁ ἐν ὁ σῶμα θερμότης · λεπτός γάρ γίγνομαι καί κοπιάω ῥέω πολύς καί διασπείρω διά ὁ σῶμα . ὁ δέ μῆλον καί ὁ ἰσχάς ἔοικα ἀποπνέω τις τοιοῦτος , ὥστε ὁ ὑποζύγιον ὁ θερμός ἀπολεπτύνω καί κατακερματίζω · ἄλλος γάρ ἄλλος ὥσπερ ἀναλαμβάνω καί καταλύω φύω .