plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 1.1.3
σοῦ δʼ εἰπόντος οὐκ ἄξιον εἶναι Κράτωνι περὶ τούτων ἀντιλέγειν , ὅρον δέ τινα καὶ χαρακτῆρα τῶν παρὰ πότον φιλοσοφουμένων ζητεῖν ἐκφεύγοντα τοῦτο δὴ τὸ παιζόμενον οὐκ ἀηδῶς πρὸς τοὺς ἐρίζοντας καὶ σοφιστιῶντας νῦν δʼ ἔρχεσθʼ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα , ηομ . β 381 καὶ παρακαλοῦντος ἡμᾶς ἐπὶ τὸν λόγον · ἔφην ἐγὼ πρῶτον ὅτι μοι δοκεῖ σκεπτέον εἶναι τὸ τῶν παρόντων · ἂν μὲν γὰρ πλείονας ἔχῃ φιλολόγους τὸ συμπόσιον , ὡς τὸ Ἀγάθωνος Σωκράτας Φαίδρους Παυσανίας Ἐρυξιμάχους , καὶ τὸ Καλλίου Χαρμίδας Ἀντισθένας Ἑρμογένας , ἑτέρους τούτοις παραπλησίους , ἀφήσομεν αὐτοὺς μύθῳ φιλοσοφεῖν , οὐχ ἧττον ταῖς Μούσαις τὸν Διόνυσον ἢ ταῖς Νύμφαις κεραννύντας ἐκεῖναι μὲν γὰρ αὐτὸν τοῖς σώμασιν ἵλεων καὶ πρᾶον , αὗται δὲ ταῖς ψυχαῖς μειλίχιον ὄντως καὶ χαριδώτην ἐπεισάγουσι . καὶ γὰρ ἂν ὀλίγοι τινὲς ἰδιῶται παρῶσιν , ὥσπερ ἄφωνα γράμματα φωνηέντων ἐν μέσῳ πολλῶν τῶν πεπαιδευμένων ἐμπεριλαμβανόμενοι , φθογγῆς τινος οὐ παντελῶς ἀνάρθρου καὶ συνέσεως κοινωνήσουσιν . ἂν δὲ πλῆθος ᾖ τοιούτων ἀνθρώπων , οἳ παντὸς μὲν ὀρνέου παντὸς δὲ νεύρου καὶ ξύλου μᾶλλον ἢ φιλοσόφου φωνὴν ὑπομένουσι , τὸ τοῦ Πεισιστράτου χρήσιμον ἐκεῖνος γὰρ ἐν διαφορᾷ τινι πρὸς τοὺς υἱοὺς γενόμενος , ὡς ᾔσθετο τοὺς ἐχθροὺς χαίροντας , ἐκκλησίαν συναγαγὼν ἔφη βούλεσθαι μὲν αὐτὸς πεῖσαι τοὺς παῖδας , ἐπεὶ δὲ δυσκόλως ἔχουσιν , αὐτὸς ἐκείνοις πείσεσθαι καὶ ἀκολουθήσειν . οὕτω δὴ καὶ φιλόσοφος ἀνὴρ ἐν συμπόταις μὴ δεχομένοις τοὺς λόγους αὐτοῦ μεταθέμενος ἕψεται καὶ ἀγαπήσει τὴν ἐκείνων διατριβὴν , ἐφʼ ὅσον μὴ ἐκβαίνει τὸ εὔσχημον · εἰδὼς ὅτι ῥητορεύουσι μὲν ἄνθρωποι διὰ λόγου , φιλοσοφοῦσι δὲ καὶ σιωπῶντες καὶ παίζοντες καὶ νὴ Δία σκωπτόμενοι καὶ σκώπτοντες . οὐ γὰρ μόνον ἀδικίας ἐσχάτης ἐστίν ὥς φησι Πλάτωνμὴ ὄντα δίκαιον εἶναι δοκεῖν , ἀλλὰ καὶ συνέσεως ἄκρας φιλοσοφοῦντα μὴ δοκεῖν φιλοσοφεῖν καὶ παίζοντα διαπράττεσθαι τὰ τῶν σπουδαζόντων . ὡς γὰρ αἱ παρʼ Εὐριπίδῃ μαινάδες ἄνοπλοι καὶ ἀσίδηροι τοῖς θυρσαρίοις παίουσαι τοὺς ἐπιτιθεμένους τραυματίζουσιν , οὕτω τῶν ἀληθινῶν φιλοσόφων καὶ τὰ σκώμματα καὶ οἱ γέλωτες τοὺς μὴ παντελῶς ἀτρώτους κινοῦσιν ἁμωσγέπως καὶ συνεπιστρέφουσιν .
Lemmas: σύ δέ λέγω οὐ ἄξιος εἰμί Κράτων περί οὗτος ἀντιλέγω , ὅρος δέ τις καί χαρακτήρ ὁ παρά πότος φιλοσοφέω ζητέω ἐκφεύγω οὗτος δή ὁ παίζω οὐ ἀηδής πρός ὁ ἐρίζω καί σοφιστιάω νῦν δέ ἔρχομαι ἐπί δεῖπνον ἵνα συνάγω Ἄρης , ηομ . Β 381 καί παρακαλέω ἐγώ ἐπί ὁ λόγος · φημί ἐγώ πρῶτος ὅτι ἐγώ δοκέω σκοπέω εἰμί ὁ ὁ πάρειμι · ἐάν μέν γάρ πολύς ἔχω φιλόλογος ὁ συμπόσιον , ὡς ὁ Ἀγάθων Σωκράτης Φαῖδρος Παυσανίας Ἐρυξίμαχος , καί ὁ Καλλίας Χαρμίδης Ἀντισθένης Ἑρμογένης , ἕτερος οὗτος παραπλήσιος , ἀφίημι αὐτός μῦθος φιλοσοφέω , οὐ ἥσσων ὁ Μοῦσα ὁ Διόνυσος ἤ ὁ Νύμφη κεράννυμι ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός ὁ σῶμα ἵλαος καί πρᾶος , οὗτος δέ ὁ ψυχή μειλίχιος ὄντως καί χαριδώτης ἐπεισάγω . καί γάρ ἐάν ὀλίγος τις ἰδιώτης παρίημι , ὥσπερ ἄφωνος γράμμα φωνήεις ἐν μέσος πολύς ὁ παιδεύω ἐμπεριλαμβάνω , φθογγή τις οὐ παντελής ἄναρθρος καί σύνεσις κοινωνέω . ἐάν δέ πλῆθος εἰμί τοιοῦτος ἄνθρωπος , ὅς πᾶς μέν ὄρνεον πᾶς δέ νεῦρον καί ξύλον μάλα ἤ φιλόσοφος φωνή ὑπομένω , ὁ ὁ Πεισίστρατος χρήσιμος ἐκεῖνος γάρ ἐν διαφορά τις πρός ὁ υἱός γίγνομαι , ὡς αἰσθάνομαι ὁ ἐχθρός χαίρω , ἐκκλησία συνάγω φημί βούλομαι μέν αὐτός πείθω ὁ παῖς , ἐπεί δέ δύσκολος ἔχω , αὐτός ἐκεῖνος πάσχω καί ἀκολουθέω . οὕτως δή καί φιλόσοφος ἀνήρ ἐν συμπότης μή δέχομαι ὁ λόγος αὐτός μετατίθημι ἕπομαι καί ἀγαπάω ὁ ἐκεῖνος διατριβή , ἐπί ὅσος μή ἐκβαίνω ὁ εὐσχήμων · οἶδα ὅτι ῥητορεύω μέν ἄνθρωπος διά λόγος , φιλοσοφέω δέ καί σιωπάω καί παίζω καί νή Ζεύς σκώπτω καί σκώπτω . οὐ γάρ μόνος ἀδικία ἔσχατος εἰμί ὡς φημί Πλάτων εἰμί δίκαιος εἰμί δοκέω , ἀλλά καί σύνεσις ἄκρος φιλοσοφέω μή δοκέω φιλοσοφέω καί παίζω διαπράσσω ὁ ὁ σπουδάζω . ὡς γάρ ὁ παρά Εὐριπίδης μαινάς ἄνοπλος καί ἀσίδηρος ὁ θυρσάριον παίω ὁ ἐπιτίθημι τραυματίζω , οὕτως ὁ ἀληθινός φιλόσοφος καί ὁ σκῶμμα καί ὁ γέλως ὁ μή παντελής ἄτρωτος κινέω ἀμῶς καί συνεπιστρέφω .