ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 3.8.1
οὐκοῦν εἶπεν ὁ πατήρ ἐπεὶ παρακεκινήκαμεν τὸν Ἀριστοτέλη , καὶ περὶ τῶν ἀκροθωράκων τι καλουμένων ἴδιον ἐπιχειρήσομεν εἰπεῖν · οὐ γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖ , καίπερ ὀξύτατος ὢν ἐν τοῖς τοιούτοις ζητήμασι , διηκριβωκέναι τὴν αἰτίαν . φησὶ γὰρ οἶμαι τοῦ μὲν νήφοντος εὖ καὶ κατὰ τὰ ὄντα κρίνειν τὸν λογισμόν , τοῦ δʼ ἄγαν μεθύοντος ἐκλελυμένην κατέχεσθαι τὴν αἴσθησιν , τοῦ δʼ ἀκροθώρακος ἔτι μὲν ἰσχύειν τὸ φανταστικὸν ἢδη δὲ τεταράχθαι τὸ λογιστικόν · διὸ καὶ κρίνειν καὶ κακῶς κρίνειν ἐπακολουθοῦντα ταῖς φαντασίαις . ἀλλὰ πῶς εἶπεν ὑμῖν δοκεῖ περὶ τούτων ;
Lemmas: οὐκοῦν λέγω ὁ πατήρ ἐπεί παρακινέω ὁ Ἀριστοτέλης , καί περί ὁ ἀκροθώραξ τις καλέω ἴδιος ἐπιχειρέω λέγω · οὐ γάρ ἱκανός ἐγώ δοκέω , καίπερ ὀξύς εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος ζήτημα , διακριβόω ὁ αἰτία . φημί γάρ οἴομαι ὁ μέν νήφω εὖ καί κατά ὁ εἰμί κρίνω ὁ λογισμός , ὁ δέ ἄγαν μεθύω ἐκλύω κατέχω ὁ αἴσθησις , ὁ δέ ἀκροθώραξ ἔτι μέν ἰσχύω ὁ φανταστικός ἤδη δέ ταράσσω ὁ λογιστικός · διό καί κρίνω καί κακός κρίνω ἐπακολουθέω ὁ φαντασία . ἀλλά πῶς λέγω σύ δοκέω περί οὗτος ;
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 3.9.1
ἐμοῦ δὲ ταῦτʼ εἰπόντος , Ἀρίστων ἀναβοήσας ὥσπερ εἰώθει πέφανται εἶπεν εἰς τὰ συμπόσια τῷ δικαιοτάτῳ καὶ δημοκρατικωτάτῳ τῶν μέτρων κάθοδος , ὑπὸ δή τινος καιροῦ νήφοντος ὥσπερ τυράννου πεφυγαδευμένῳ πολὺν χρόνον . καθάπερ γὰρ οἱ περὶ λύραν κανονικοὶ τῶν λόγων φασὶ τὸν μὲν ἡμιόλιον τὴν διὰ πέντε συμφωνίαν παρασχεῖν τὸν δὲ διπλάσιον τὴν διὰ πασῶν , τὴν δὲ διὰ τεσσάρων ἀμυδροτάτην οὖσαν ἐν ἐπιτρίτῳ συνίστασθαι · οὕτως οἱ περὶ τὸν Διόνυσον ἁρμονικοὶ τρεῖς κατεῖδον οἴνου συμφωνίας πρὸς ὕδωρ , διὰ πέντε καὶ διὰ τριῶν καὶ διὰ τεσσάρων , οὕτω μὲν λέγοντες καὶ ᾄδοντες ἢ πέντε πίνειν ἢ τρίʼ ἢ μὴ τέσσαρα . πέντε γὰρ ἐν ἡμιολίῳ λόγῳ , τριῶν ὕδατος κεραννυμένων πρὸς δύʼ οἴνου · τρία δʼ ἐν διπλασίῳ πρὸς ἕνα μιγνυμένων δυεῖν · τέσσαρα δʼ , εἰς ἕνα τριῶν ὕδατος ἐπιχεομένων , οὗτός ἐστιν ἐπίτριτος λόγος , ἀρχόντων τινῶν ἐν πρυτανείῳ νοῦν ἐχόντων ἢ διαλεκτικῶν τὰς ὀφρῦς ἀνεσπακότων , ὅταν τὰς μεταπτώσεις τῶν λόγων ἀνασκοπῶσι , νηφάλιος καὶ ἀδρανὴς κρᾶσις . ἐκείνων δὲ τῶν ἄλλων ἡ μὲν δυεῖν πρὸς ἕνα τὸν ταρακτικὸν τοῦτον καὶ ἀκροθώρακα τῆς μέθης ἐπάγει τόνον κινοῦντα χορδὰς τὰς ἀκινήτους φρενῶν οὔτε γὰρ ἐᾷ νήφειν οὔτε καταδύειν παντάπασι τὸ ἀνόητον εἰς τὸν ἄκρατον · ἡ δὲ δυεῖν πρὸς τρία μουσικωτάτη , πᾶσʼ ὑπνοφόρος ; καὶ λαθικηδὴς καὶ κατὰ τὴν Ἡσιόδειον ἐκείνην ἀλεξιάρην παίδων εὐκηλήτειραν τῶν ἐν ἡμῖν ἀγερώχων καὶ ἀκόσμων παθῶν διὰ βάθους ποιοῦσα γαλήνην καὶ ἡσυχίαν ;
Lemmas: ἐγώ δέ οὗτος λέγω , Ἀρίστων ἀναβοάω ὥσπερ εἴωθα φαίνω λέγω εἰς ὁ συμπόσιον ὁ δίκαιος καί δημοκρατικός ὁ μέτρον κάθοδος , ὑπό δή τις καιρός νήφω ὥσπερ τύραννος φυγαδεύω πολύς χρόνος . καθά γάρ ὁ περί λύρα κανονικός ὁ λόγος φημί ὁ μέν ἡμιόλιος ὁ διά πέντε συμφωνία παρέχω ὁ δέ διπλάσιος ὁ διά πᾶς , ὁ δέ διά τέσσαρες ἀμυδρός εἰμί ἐν ἐπίτριτος συνίστημι · οὕτως ὁ περί ὁ Διόνυσος ἁρμονικός τρεῖς καθοράω οἶνος συμφωνία πρός ὕδωρ , διά πέντε καί διά τρεῖς καί διά τέσσαρες , οὕτως μέν λέγω καί ἀείδω ἤ πέντε πίνω ἤ τρεῖς ἤ μή τέσσαρες . πέντε γάρ ἐν ἡμιόλιος λόγος , τρεῖς ὕδωρ κεράννυμι πρός δύο οἶνος · τρεῖς δέ ἐν διπλάσιος πρός εἷς μείγνυμι δύο · τέσσαρες δέ , εἰς εἷς τρεῖς ὕδωρ ἐπιχέω , οὗτος εἰμί ἐπίτριτος λόγος , ἄρχων τις ἐν πρυτανεῖον νόος ἔχω ἤ διαλεκτικός ὁ ὀφρύς ἀνασπάω , ὅταν ὁ μετάπτωσις ὁ λόγος ἀνασκοπέω , νηφάλιος καί ἀδρανής κρᾶσις . ἐκεῖνος δέ ὁ ἄλλος ὁ μέν δύο πρός εἷς ὁ ταρακτικός οὗτος καί ἀκροθώραξ ὁ μέθη ἐπάγω τόνος κινέω χορδή ὁ ἀκίνητος φρήν οὔτε γάρ ἐάω νήφω οὔτε καταδύω παντάπασι ὁ ἀνόητος εἰς ὁ ἄκρατος · ὁ δέ δύο πρός τρεῖς μουσικός , πᾶς ὑπνοφόρος ; καί λαθικηδής καί κατά ὁ Ἡσιόδειος ἐκεῖνος Ἀλεξιάρας παῖς εὐκηλήτειρα ὁ ἐν ἐγώ ἀγέρωχος καί ἄκοσμος πάθος διά βάθος ποιέω γαλήνη καί ἡσυχία ;
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 3.9.2
πρὸς ταῦτα τῷ Ἀρίστωνι ἀντεῖπε μὲν οὐδείς · δῆλος γὰρ ἦν παίζων · ἐγὼ δʼ ἐκέλευσα λαβόντα ποτήριον ὥσπερ λύραν ἐντείνεσθαι τὴν ἐπαινουμένην κρᾶσιν καὶ ἁρμονίαν , καὶ προσελθὼν ὁ παῖς ὑπήχει τὴν ἄκρατον · ὁ δʼ ἀνεδύετο , λέγων ἅμα γέλωτι τῶν λογικῶν εἶναι περὶ μουσικὴν οὐ τῶν ὀργανικῶν . ὁ μέντοι πατὴρ τοσοῦτον ἐπεῖπε τοῖς εἰρημένοις , ὅτι δοκοῦσιν αὐτῷ καὶ οἱ παλαιοὶ τοῦ μὲν Διὸς δύο ποιεῖν τιθήνας , τὴν Ἴτην καὶ τὴν Ἀδράστειαν , τῆς δʼ Ἥρας μίαν , τὴν Εὔβοιαν ἀμέλει δὲ καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος δύο , τὴν Ἀλήθειαν καὶ τὴν Κορυθάλειαν τοῦ δὲ Διονύσου πλείονας , ὅτι δεῖ τὸν θεὸν τοῦτον ἐν πλείοσι μέτροις νυμφῶν τιθασευόμενον καὶ παιδευόμενον ἡμερώτερον ποιεῖν καὶ φρονιμώτερον .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ Ἀρίστων ἀντιλέγω μέν οὐδείς · δῆλος γάρ εἰμί παίζω · ἐγώ δέ κελεύω λαμβάνω ποτήριον ὥσπερ λύρα ἐντείνω ὁ ἐπαινέω κρᾶσις καί ἁρμονία , καί προσέρχομαι ὁ παῖς ὑπηχέω ὁ ἄκρατος · ὁ δέ ἀναδύνω , λέγω ἅμα γέλως ὁ λογικός εἰμί περί μουσική οὐ ὁ ὀργανικός . ὁ μέντοι πατήρ τοσοῦτος ἐπιλέγω ὁ λέγω , ὅτι δοκέω αὐτός καί ὁ παλαιός ὁ μέν Ζεύς δύο ποιέω τιθήνη , ὁ Ἴτης καί ὁ Ἀδράστεια , ὁ δέ Ἥρα εἷς , ὁ Εὔβοια ἀμέλει δέ καί ὁ Ἀπόλλων δύο , ὁ Ἀλήθεια καί ὁ Κορυθάλεια ὁ δέ Διόνυσος πολύς , ὅτι δέω ὁ θεός οὗτος ἐν πολύς μέτρον νύμφη τιθασεύω καί παιδεύω ἥμερος ποιέω καί φρόνιμος .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 3.10.1
Εὐθύδημος ὁ Σουνιεὺς ἑστιῶν ἡμᾶς σῦν ἄγριον εὐμεγέθη παρέθηκεν ἐπιθαυμασάντων δὲ τῶν παρόντων , ἄλλον ἔφη πολὺ μείζονα κομιζόμενον ὑπὸ τῆς σελήνης διαφθαρῆναι καὶ σφόδρα γε περὶ τῆς αἰτίας διαπορεῖν οὐ γὰρ εἰκὸς εἶναι μὴ τὸν ἥλιον μᾶλλον τὰ κρέα σήπειν θερμότερον ὄντα τῆς σελήνης . ὁ δὲ Σάτυρος οὐ τοῦτʼ ἔφη μάλιστα θαυμάσειεν ἄν τις , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ὑπὸ τῶν κυνηγῶν γιγνόμενον · ὅταν γὰρ ἢ σῦν ἢ ἔλαφον καταβαλόντες πόρρωθεν εἰς πόλιν ἀποστέλλωσι , χαλκοῦν ἐμπηγνύουσιν ἧλον ὡς βοηθοῦντα πρὸς τὴν σῆψιν .
Lemmas: Εὐθύδημος ὁ Σουνιεύς ἑστιάω ἐγώ ὗς ἄγριος εὐμεγέθης παρατίθημι ἐπιθαυμάζω δέ ὁ πάρειμι , ἄλλος φημί πολύς μέγας κομίζω ὑπό ὁ σελήνη διαφθείρω καί σφόδρα γε περί ὁ αἰτία διαπορέω οὐ γάρ ἔοικα εἰμί μή ὁ ἥλιος μάλα ὁ κρέας σήπω θερμός εἰμί ὁ σελήνη . ὁ δέ Σάτυρος οὐ οὗτος φημί μάλα θαυμάζω ἄν τις , ἀλλά μάλα ὁ ὑπό ὁ κυνηγός γίγνομαι · ὅταν γάρ ἤ ὗς ἤ ἔλαφος καταβάλλω πρόσωθεν εἰς πόλις ἀποστέλλω , χάλκεος ἐμπήγνυμι ἧλος ὡς βοηθέω πρός ὁ σῆψις .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 3.10.2
ὡς οὖν ἐπαυσάμεθα δειπνοῦντες , καὶ πάλιν ὁ Εὐθύδημος ἐπιμνησθεὶς τοῦ διαπορηθέντος Μοσχίων ἔφη φησὶν ὁ ἰατρὸς τὴν σῆψιν τῆξιν καὶ ῥύσιν σαρκὸς εἰς ὑγρὸν φθορᾷ μεταβαλούσης , καὶ ὅλως ὑγραίνεσθαι τὰ σηπόμενα · θερμασίαν δὲ πᾶσαν , ἂν μὲν ᾖ μαλακὴ καὶ πραεῖα , κινεῖν τὰ ὑγρὰ καὶ κωλύειν · ἂν δʼ πυρώδης , τοὐναντίον ἀπισχναίνειν τὰς σάρκας . ἐκ δὲ τούτων φανερὸν εἶναι τὸ ζητούμενον τὴν γὰρ σελήνην ἠρέμα χλιαίνουσαν ἀνυγραίνειν τὰ σώματα , τὸν δʼ ἣλιον ἀναρπάζειν μᾶλλον ἐκ τῶν σωμάτων τὸ νοτερὸν διὰ τὴν πύρωσιν πρὸς ὃ καὶ τὸν Ἀρχίλοχον εἰρηκέναι φυσικῶς ἔλπομαι , πολλοὺς μὲν αὐτῶν Σείριος καθαυανεῖ ὀξὺς ἐλλάμπων · ἔτι δὲ σαφέστερον Ὅμηρον ἐπὶ τοῦ Ἕκτορος , ᾧ κειμένῳ νεφέλην τινὰ σκιερὰν ὁ Ἀπόλλων ἐπήγαγε , μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλῃ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν · τὴν δὲ σελήνην ἀδρανεστέρας ἀφιέναι τὰς αὐγάς μέλας γὰρ . αὐταῖς οὐ πεπαίνεται βότρυς κατὰ τὸν Ἴωνα .
Lemmas: ὡς οὖν παύω δειπνέω , καί πάλιν ὁ Εὐθύδημος ἐπιμιμνήσκομαι ὁ διαπορέω Μοσχίων φημί φημί ὁ ἰατρός ὁ σῆψις τῆξις καί ῥύσις σάρξ εἰς ὑγρός φθορά μεταβάλλω , καί ὅλος ὑγραίνω ὁ σήπω · θερμασία δέ πᾶς , ἐάν μέν εἰμί μαλακός καί πρᾶος , κινέω ὁ ὑγρός καί κωλύω · ἐάν δέ πυρώδης , ἐναντίος ἀπισχναίνω ὁ σάρξ . ἐκ δέ οὗτος φανερός εἰμί ὁ ζητέω ὁ γάρ σελήνη ἠρέμα χλιαίνω ἀνυγραίνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ἥλιος ἀναρπάζω μάλα ἐκ ὁ σῶμα ὁ νοτερός διά ὁ πύρωσις πρός ὅς καί ὁ Ἀρχίλοχος λέγω φυσικός ἔλπω , πολύς μέν αὐτός Σείριος καταυαίνω ὀξύς ἐλλάμπω · ἔτι δέ σαφής Ὅμηρος ἐπί ὁ Ἕκτωρ , ὅς κεῖμαι νεφέλη τις σκιερός ὁ Ἀπόλλων ἐπάγω , μή πρίν μένος ἥλιος σκάλλω ἀμφί περί χρώς ἴς ἠδέ μέλος · ὁ δέ σελήνη ἀδρανής ἀφίημι ὁ αὐγή μέλας γάρ . αὐτός οὐ πεπαίνω βότρυς κατά ὁ Ἴων .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.2.1
ὕδνα παμμεγέθη δειπνοῦσιν ἡμῖν Ἀγέμαχος παρέθηκεν ἐν Ἤλιδι . θαυμαζόντων δὲ τῶν παρόντων , ἔφη τις ὑπομειδιάσας ἄξιά γε τῶν βροντῶν τῶν ἔναγχος γενομένων ὡς δὴ καταγελῶν τῶν λεγόντων τὰ ὕδνα τὴν γένεσιν ἐκ βροντῆς λαμβάνειν . ἦσαν οὖν οἱ φάσκοντες ὑπὸ βροντῆς τὴν γῆν διίστασθαι , καθάπερ ἥλῳ τῷ ἀέρι χρωμένην , εἶτα ταῖς ῥωγμαῖς τεκμαίρεσθαι τοὺς τὰ ὕδνα μετιόντας · ἐκ δὲ τούτου δόξαν ἐγγενέσθαι τοῖς πολλοῖς , ὅτι τὸ ὕδνον αἱ βρονταὶ γεννῶσιν οὐ δεικνύουσιν · ὥσπερ εἴ τις οἴοιτο τοὺς κοχλίας ποιεῖν τὸν ὄμβρον , ἀλλὰ μὴ προάγειν μηδʼ ἀναφαίνειν . ὁ δʼ Ἀγέμαχος ἰσχυρίζετο τῇ ἱστορίᾳ καὶ τὸ θαυμαστὸν ἠξίου μὴ ἄπιστον ἡγεῖσθαι . καὶ γὰρ ἄλλα πολλὰ θαυμάσια βροντῆς ἔργα καὶ κεραυνοῦ καὶ τῶν περὶ ταῦτα διοσημιῶν εἶναι , χαλεπὰς καταμαθεῖν ἢ παντελῶς ἀδυνάτους τὰς αἰτίας ἔχοντα . καὶ γὰρ ὁ γελώμενος οὑτοσὶ καὶ παροιμιώδης ἔφη βολβὸς οὐ μικρότητι διαφεύγει τὸν κεραυνὸν , ἀλλʼ ἔχων δύναμιν ἀντιπαθῆ , καθάπερ ἡ συκῆ καὶ τὸ δέρμα τῆς φώκης ὥς φασι καὶ τὸ τῆς ὑαίνης , οἷς τὰ ἄκρα τῶν ἱστίων οἱ ναύκληροι , καταδιφθεροῦσι . τὰ δʼ ἀστραπαῖα τῶν ὑδάτων εὐαλδῆ καλοῦσιν οἱ γεωργοὶ καὶ νομίζουσι . καὶ ὅλως εὔηθές ἐστι ταῦτα θαυμάζειν τὸ πάντων ἀπιστότατον ἐν τοῖς πάθεσι τούτοις καθορῶντας , ἐκ μὲν ὑγρῶν φλόγας , ἐκ δὲ μαλακῶν νεφῶν ψόφους σκληροὺς ἀναδιδομένους . ταῦτα δʼ εἶπεν ἀδολεσχῶ , παρακαλῶν ὑμᾶς ἐπὶ τὴν ζήτησιν τῆς αἰτίας , ἵνα μὴ πικρὸς γένωμαι συμβολὰς τῶν ὕδνων πρασσόμενος .
Lemmas: ὕδνον παμμεγέθης δειπνέω ἐγώ Ἀγέμαχος παρατίθημι ἐν Ἦλις . θαυμάζω δέ ὁ πάρειμι , φημί τις ὑπομειδιάω ἄξιος γε ὁ βροντή ὁ ἔναγχος γίγνομαι ὡς δή καταγελάω ὁ λέγω ὁ ὕδνον ὁ γένεσις ἐκ βροντή λαμβάνω . εἰμί οὖν ὁ φάσκω ὑπό βροντή ὁ γῆ διίστημι , καθά ἧλος ὁ ἀήρ χράω , εἶτα ὁ ῥωγμή τεκμαίρομαι ὁ ὁ ὕδνον μετέρχομαι · ἐκ δέ οὗτος δόξα ἐγγίγνομαι ὁ πολύς , ὅτι ὁ ὕδνον ὁ βροντή γεννάω οὐ δείκνυμι · ὥσπερ εἰ τις οἴομαι ὁ κοχλίας ποιέω ὁ ὄμβρος , ἀλλά μή προάγω μηδέ ἀναφαίνω . ὁ δέ Ἀγέμαχος ἰσχυρίζομαι ὁ ἱστορία καί ὁ θαυμαστός ἀξιόω μή ἄπιστος ἡγέομαι . καί γάρ ἄλλος πολύς θαυμάσιος βροντή ἔργον καί κεραυνός καί ὁ περί οὗτος Διοσημία εἰμί , χαλεπός καταμανθάνω ἤ παντελής ἀδύνατος ὁ αἰτία ἔχω . καί γάρ ὁ γελάω οὗτος καί παροιμιώδης φημί βολβός οὐ μικρότης διαφεύγω ὁ κεραυνός , ἀλλά ἔχω δύναμις ἀντιπαθής , καθά ὁ συκῆ καί ὁ δέρμα ὁ φώκη ὡς φημί καί ὁ ὁ ὕαινα , ὅς ὁ ἄκρον ὁ ἱστίον ὁ ναύκληρος , καταδιφθειρω . ὁ δέ ἀστραπαῖος ὁ ὕδωρ εὐαλδής καλέω ὁ γεωργός καί νομίζω . καί ὅλος εὐήθης εἰμί οὗτος θαυμάζω ὁ πᾶς ἄπιστος ἐν ὁ πάθος οὗτος καθοράω , ἐκ μέν ὑγρός φλόξ , ἐκ δέ μαλακός νέφος ψόφος σκληρός ἀναδίδωμι . οὗτος δέ λέγω ἀδολεσχέω , παρακαλέω σύ ἐπί ὁ ζήτησις ὁ αἰτία , ἵνα μή πικρός γίγνομαι συμβολή ὁ ὕδνον πράσσω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.2.2
αὐτὸν μὲν οὖν ἐγὼ ἔφην τρόπον τινὰ τῷ λόγῳ δεξιὰν ὀρέγειν τὸν Ἀγέμαχον · οὐδὲν γὰρ ἒν γε τῷ παρόντι φαίνεσθαι πιθανώτερον , ἢ ὅτι ταῖς βρονταῖς πολλάκις ὕδωρ συνεκπίπτει γόνιμον . αἰτία δʼ ἡ τῆς θερμότητος ἀνάμιξις · τὸ μὲν γὰρ ὀξὺ καὶ καθαρὸν τοῦ πυρὸς ἄπεισιν ἀστραπὴ γενόμενον , τὸ δʼ ἐμβριθὲς καὶ πνευματῶδες ἐνειλούμενον τῷ νέφει καὶ συμμεταβάλλον ἐξαιρεῖ τὴν ψυχρότητα καὶ συνεκπονεῖ τὸ ὑγρόν · ὥστε μάλιστα τὸ προσηνὲς ἐνδύεσθαι τοῖς βλαστάνουσι καὶ ταχὺ παχύνειν . ἐπεὶ δὲ καὶ κράσεων ἰδιότητα καὶ χυμοῦ διαφορὰν ἐμποιεῖ τὰ τοιαῦτα τοῖς ἀρδομένοις · ὥσπερ αἵ τε δρόσοι γλυκυτέραν ποιοῦσι τοῖς θρέμμασι τὴν πόαν , καὶ τὰ τὴν ἶριν ἐξανθοῦντα νέφη , καθʼ ὧν ἂν ἐπερείσῃ ξύλων , εὐωδίας ἀναπίμπλησι · καὶ ταύτῃ γνωρίζοντες οἱ παρʼ ἡμῖν ἰρίσκηπτα καλοῦσι , τὴν ἶριν ὑπολαμβάνοντες ἐπισκήπτειν πολλῷ μᾶλλον εἰκός ἐστι τοῖς ἀστραπαίοις καὶ κεραυνίοις ὕδασι καὶ πνεύμασι καὶ θερμότησιν εἰς βάθος ἐλαυνομέναις τὴν γῆν στρέφεσθαι καὶ συστροφὰς ἴσχειν τοιαύτας καὶ χαυνότητας , ὥσπερ ἐν τοῖς σώμασι τὰ χοιραδώδη καὶ ἀδενώδη φύματα θερμότητές τινες καὶ ὑγρότητες αἱματώδεις ἐνδημιουργοῦσιν . οὐ γὰρ ἔοικε φυτῷ τὸ ὕδνον οὐδʼ ἄνευ ὕδατος ἔχει τὴν γένεσιν , ἀλλʼ ἄρριζον καὶ ἀβλαστές ἐστι καὶ ἀπολελυμένον , τῷ καθʼ ἑαυτὸ σύστασιν ἐκ τῆς γῆς ἔχειν παθούσης τι καὶ μεταβαλούσης . εἰ δέ γε γλίσχροςἔφην ὁ λόγος ὑμῖν δοκεῖ , τοιαῦτά τοι τὰ πλεῖστα τῶν βρονταῖς καὶ κεραυνοῖς συνεπομένων · διὸ καὶ μάλιστα τοῖς πάθεσι τούτοις δόξα θειότητος πρόσεστι .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν ἐγώ φημί τρόπος τις ὁ λόγος δεξιός ὀρέγω ὁ Ἀγέμαχος · οὐδείς γάρ ἐν γε ὁ πάρειμι φαίνω πιθανός , ἤ ὅτι ὁ βροντή πολλάκις ὕδωρ συνεκπίπτω γόνιμος . αἰτία δέ ὁ ὁ θερμότης ἀνάμιξις · ὁ μέν γάρ ὀξύς καί καθαρός ὁ πῦρ ἄπειμι ἀστραπή γίγνομαι , ὁ δέ ἐμβριθής καί πνευματώδης ἐνειλέω ὁ νέφος καί συμμεταβάλλω ἐξαιρέω ὁ ψυχρότης καί συνεκπονέω ὁ ὑγρός · ὥστε μάλα ὁ προσηνής ἐνδύω ὁ βλαστάνω καί ταχύς παχύνω . ἐπεί δέ καί κρᾶσις ἰδιότης καί χυμός διαφορά ἐμποιέω ὁ τοιοῦτος ὁ ἄρδω · ὥσπερ ὁ τε δρόσος γλυκύς ποιέω ὁ θρέμμα ὁ πόα , καί ὁ ὁ ἶρις ἐξανθέω νέφος , κατά ὅς ἄν ἐπερείδω ξύλον , εὐωδία ἀναπίμπλημι · καί οὗτος γνωρίζω ὁ παρά ἐγώ ἰρίσκηπτος καλέω , ὁ ἶρις ὑπολαμβάνω ἐπισκήπτω πολύς μάλα ἔοικα εἰμί ὁ ἀστραπαῖος καί κεραύνιος ὕδωρ καί πνεῦμα καί θερμότης εἰς βάθος ἐλαύνω ὁ γῆ στρέφω καί συστροφή ἴσχω τοιοῦτος καί χαυνότης , ὥσπερ ἐν ὁ σῶμα ὁ χοιραδώδης καί ἀδενόδερος φῦμα θερμότης τις καί ὑγρότης αἱματώδης ἐνδημιουργέω . οὐ γάρ ἔοικα φυτόν ὁ ὕδνον οὐδέ ἄνευ ὕδωρ ἔχω ὁ γένεσις , ἀλλά ἄρριζος καί ἀβλαστής εἰμί καί ἀπολύω , ὁ κατά ἑαυτοῦ σύστασις ἐκ ὁ γῆ ἔχω πάσχω τις καί μεταβάλλω . εἰ δέ γε γλίσχροςἔφην ὁ λόγος σύ δοκέω , τοιοῦτος τοι ὁ πολύς ὁ βροντή καί κεραυνός συνέπομαι · διό καί μάλα ὁ πάθος οὗτος δόξα θειότης πρόσειμι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.3.1
ἐν τοῖς Αὐτοβούλου τοῦ υἱοῦ γάμοις συνεώρταζεν ἡμῖν παρὼν ἐκ Χαιρωνείας ὁ Σόσσιος Σενεκίων · καὶ πολλῶν ἄλλων τε τῇ τόθʼ ἑορτῇ μάλα πρεπόντων παρέσχεν ἀφορμὰς καὶ περὶ τῆς αἰτίας , διʼ ἣν πλεῖστοι τῶν ἄλλων ἐπὶ τὰ γαμικὰ δεῖπνα παραλαμβάνονται , διηπόρησε . καὶ γὰρ τῶν νομοθετῶν τοὺς τῇ πολυτελείᾳ κατὰ κράτος πολεμήσαντας ὁρίσαι μάλιστα τῶν εἰς τοὺς γάμους καλουμένων τὸ πλῆθος . ὁ γὰρ εἰπών ἔφη περὶ τῆς αἰτίας αὐτῆς τῶν παλαιῶν φιλοσόφων οὐδέν , ἐμοὶ γοῦν κριτῇ , πιθανὸν εἴρηκεν , Ἑκαταῖος ὁ Ἀβδηρίτης λέγει δὲ τοὺς ἀγομένους γυναῖκας πολλοὺς ; παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν ἑστίασιν , ἵνα πολλοὶ συνειδῶσι καὶ μαρτυρῶσιν ἐλευθέροις οὖσι καὶ παρʼ ἐλευθέρων γαμοῦσι . τοὐναντίον γὰρ οἱ κωμικοὶ τοὺς πολυτελῶς καὶ σοβαρῶς λαμπρότητι δείπνων καὶ παρασκευῆς γαμοῦντας , ὡς οὐ βεβαίως οὐδὲ θαρραλέως ἐπισυνάπτουσιν · ὡς ὁ Μένανδρος πρὸς τὸν κελεύοντα ταῖς λοπάσι περιφράττειν ωπον δεινῶς οὐ πρᾶγμα νύμφης λέγεις .
Lemmas: ἐν ὁ Αὐτόβουλος ὁ υἱός γάμος συνεορτάζω ἐγώ πάρειμι ἐκ Χαιρώνεια ὁ Σόσσιος Σενεκίων · καί πολύς ἄλλος τε ὁ τότε ἑορτή μάλα πρέπω παρέχω ἀφορμή καί περί ὁ αἰτία , διά ὅς πολύς ὁ ἄλλος ἐπί ὁ γαμικός δεῖπνον παραλαμβάνω , διαπορέω . καί γάρ ὁ νομοθέτης ὁ ὁ πολυτέλεια κατά κράτος πολεμέω ὁρίζω μάλα ὁ εἰς ὁ γάμος καλέω ὁ πλῆθος . ὁ γάρ λέγω φημί περί ὁ αἰτία αὐτός ὁ παλαιός φιλόσοφος οὐδείς , ἐγώ γοῦν κριτής , πιθανός λέγω , Ἑκαταῖος ὁ Ἀβδηρίτης λέγω δέ ὁ ἄγω γυνή πολύς ; παρακαλέω ἐπί ὁ ἑστίασις , ἵνα πολύς σύνοιδα καί μαρτυρέω ἐλεύθερος εἰμί καί παρά ἐλεύθερος γαμέω . ἐναντίος γάρ ὁ κωμικός ὁ πολυτελής καί σοβαρός λαμπρότης δεῖπνον καί παρασκευή γαμέω , ὡς οὐ βέβαιος οὐδέ θαρσαλέος ἐπισυνάπτω · ὡς ὁ Μένανδρος πρός ὁ κελεύω ὁ λοπάς περιφράσσω ὦπον δεινός οὐ πρᾶγμα νύμφη λέγω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.3.2
ἀλλʼ ὅπως μή , τὸ ῥᾷστον , ἐγκαλεῖν ἑτέροις δοκῶμεν αὐτοὶ μηδὲν λέγοντες , ἀποφαίνομαι πρῶτος εἶπεν ἐγώ , οὐδεμίαν ἑστιάσεως πρόφασιν οὕτως ἔκδηλον εἶναι καὶ περιβόητον , ὡς τὴν τῶν γαμούντων · καὶ γὰρ θύοντας θεοῖς καὶ προπέμποντας φίλον καὶ ξενίζοντας ἔστι πολλοὺς διαλαθεῖν τῶν ἐπιτηδείων ἡ δὲ γαμήλιος τράπεζα κατήγορον ἔχει τὸν ὑμέναιον μέγα βοῶντα καὶ τὴν δᾷδα καὶ τὸν αὐλόν , ἅ φησιν Ὅμηρος καὶ τὰς γυναῖκας ἱσταμένας ἐπὶ ταῖς θύραις θαυμάζειν καὶ θεᾶσθαι . διὸ μηδενὸς ἀγνοοῦντος τὴν ὑποδοχὴν καὶ τὴν κλῆσιν , αἰσχυνόμενοι παραλιπεῖν πάντας τοὺς συνήθεις καὶ οἰκείους καὶ ἁμωσγέπως προσήκοντας αὑτοῖς παραλαμβάνουσιν .
Lemmas: ἀλλά ὅπως μή , ὁ ῥᾴδιος , ἐγκαλέω ἕτερος δοκέω αὐτός μηδείς λέγω , ἀποφαίνω πρῶτος λέγω ἐγώ , οὐδείς ἑστίασις πρόφασις οὕτως ἔκδηλος εἰμί καί περιβόητος , ὡς ὁ ὁ γαμέω · καί γάρ θύω θεός καί προπέμπω φίλος καί ξενίζω εἰμί πολύς διαλανθάνω ὁ ἐπιτήδειος ὁ δέ γαμήλιος τράπεζα κατήγορος ἔχω ὁ ὑμέναιος μέγας βοάω καί ὁ δαίς καί ὁ αὐλός , ὅς φημί Ὅμηρος καί ὁ γυνή ἵστημι ἐπί ὁ θύρα θαυμάζω καί θεάομαι . διό μηδείς ἀγνοέω ὁ ὑποδοχή καί ὁ κλῆσις , αἰσχύνω παραλείπω πᾶς ὁ συνήθης καί οἰκεῖος καί ἀμῶς προσήκω ἑαυτοῦ παραλαμβάνω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.3.3
ἀποδεξαμένων δʼ ἡμῶν , ὑπολαβὼν ὁ Θέων καὶ τοῦτʼ ἔφη κείσθω · οὐκ ἀπίθανον γάρ ἐστι · κἀκεῖνο πρόσθες , εἰ βούλει , τὰς τοιαύτας ἑστιάσεις μὴ μόνον φιλικὰς ἀλλὰ καὶ συγγενικὰς εἶναι , καταμιγνυμένης εἰς τὸ γένος ἑτέρας οἰκειότητος . ὃ δὲ τούτου μεῖζόν ἐστιν , οἴκων εἰς ταὐτὸ συνιόντων δυεῖν , ὅ τε λαμβάνων τοὺς τοῦ διδόντος οἰκείους καὶ φίλους ὅ τε διδοὺς τοὺς τοῦ λαμβάνοντος οἰόμενοι δεῖν φιλοφρονεῖσθαι διπλασιάζουσι τὴν ὑποδοχήν . ἔτι πολλὰ τῶν γαμικῶν ἢ τὰ πλεῖστα δρᾶται διὰ γυναικῶν · ὅπου δὲ γυναῖκες πάρεισι , καὶ τοὺς ἄνδρας ἀναγκαῖόν ἐστι παραλαμβάνεσθαι .
Lemmas: ἀποδέχομαι δέ ἐγώ , ὑπολαμβάνω ὁ Θέων καί οὗτος φημί κεῖμαι · οὐ ἀπίθανος γάρ εἰμί · ἐκεῖνος προστίθημι , εἰ βούλομαι , ὁ τοιοῦτος ἑστίασις μή μόνος φιλικός ἀλλά καί συγγενικός εἰμί , καταμείγνυμι εἰς ὁ γένος ἕτερος οἰκειότης . ὅς δέ οὗτος μέγας εἰμί , οἶκος εἰς αὐτός συνέρχομαι δύο , ὁ τε λαμβάνω ὁ ὁ δίδωμι οἰκεῖος καί φίλος ὁ τε δίδωμι ὁ ὁ λαμβάνω οἴομαι δέω φιλοφρονέομαι διπλασιάζω ὁ ὑποδοχή . ἔτι πολύς ὁ γαμικός ἤ ὁ πολύς δράω διά γυνή · ὅπου δέ γυνή πάρειμι , καί ὁ ἀνήρ ἀναγκαῖος εἰμί παραλαμβάνω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.4.1
τῆς Εὐβοίας ὁ Αἰδηψός , οὗ τὰ Θερμὰ χωρίον ἐστὶν αὐτοφυὲς πολλὰ πρὸς ἡδονὰς ἔχον ἐλευθερίους καὶ κατεσκευασμένον.,οἰκήσεσι καὶ διαίταις , κοινὸν οἰκητήριον ἀποδέδεικται τῆς Ἑλλάδος · πολλῶν δὲ καὶ πτηνῶν καὶ χερσαίων ἁλισκομένων , οὐχ ἧττον ἡ θάλαττα παρέχει τὴν ἀγορὰν εὐτράπεζον , ἐν τόποις καθαροῖς καὶ ἀγχιβαθέσι γενναῖον ἰχθὺν καὶ πολὺν ἐκτρέφουσα . μάλιστα δʼ ἀνθεῖ τὸ χωρίον ἀκμάζοντος ἔαρος · πολλοὶ γὰρ ἀφικνοῦνται τὴν ὥραν αὐτόθι καὶ συνουσίας ποιοῦνται μετʼ ἀλλήλων ἐν ἀφθόνοις πᾶσι , καὶ πλείστας περὶ λόγους ὑπὸ σχολῆς διατριβὰς ἔχουσι . Καλλιστράτου δὲ τοῦ σοφιστοῦ παρόντος , ἔργον ἦν ἀλλαχόθι δειπνεῖν · ἄμαχος γὰρ ἡ φιλοφροσύνη , καὶ τὸ πάντας εἰς ταὐτὸ συνάγειν ἐπιεικῶς τοὺς χαρίεντας ἣδιστον παρεῖχε πολλάκις μὲν γὰρ ἐμιμεῖτο τῶν παλαιῶν τὸν Κίμωνα , πολλοὺς καὶ παντοδαποὺς ἑστιῶν ἡδέως · ἀεὶ δʼ ὡς ἔπος εἰπεῖν τὸν Κελεόν , ὃν πρῶτον ἱστοροῦσιν εὐδοκίμων καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν κατασκευάσαντα σύνοδον καθημερινὴν ὀνομάσαι πρυτανεῖον .
Lemmas: ὁ Εὔβοια ὁ Αἰδηψός , ὅς ὁ Θερμός χωρίον εἰμί αὐτοφυής πολύς πρός ἡδονή ἔχω ἐλευθέριος καί κατασκευάζω καί δίαιτα , κοινός οἰκητήριον ἀποδείκνυμι ὁ Ἑλλάς · πολύς δέ καί πτηνός καί χερσαῖος ἁλίσκομαι , οὐ ἥσσων ὁ θάλασσα παρέχω ὁ ἀγορά εὐτράπεζος , ἐν τόπος καθαρός καί ἀγχιβαθής γενναῖος ἰχθῦς καί πολύς ἐκτρέφω . μάλα δέ ἀνθέω ὁ χωρίον ἀκμάζω ἔαρ · πολύς γάρ ἀφικνέομαι ὁ ὥρα αὐτόθι καί συνουσία ποιέω μετά ἀλλήλων ἐν ἄφθονος πᾶς , καί πολύς περί λόγος ὑπό σχολή διατριβή ἔχω . Καλλίστρατος δέ ὁ σοφιστής πάρειμι , ἔργον εἰμί ἀλλαχόθι δειπνέω · ἄμαχος γάρ ὁ φιλοφροσύνη , καί ὁ πᾶς εἰς αὐτός συνάγω ἐπιεικής ὁ χαρίεις ἡδύς παρέχω πολλάκις μέν γάρ μιμέομαι ὁ παλαιός ὁ Κίμων , πολύς καί παντοδαπός ἑστιάω ἡδύς · ἀεί δέ ὡς ἔπος λέγω ὁ Κελεός , ὅς πρῶτος ἱστορέω εὐδόκιμος καί ἀγαθός ἀνήρ κατασκευάζω σύνοδος καθημέριος ὀνομάζω πρυτανεῖον .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.4.4
ὀρθῶς ἔφη λέγεις ὁ Λαμπρίας , ἀλλʼ ἔτι τῷ λόγῳ προσφιλοσοφήσωμεν . ὁ γὰρ ἐμὸς πάππος εἰώθει λέγειν ἑκάστοτε τοὺς Ἰουδαίους ἐπισκώπτων , ὅτι τὸ δικαιότατον κρέας οὐκ ἐσθίουσιν · ἡμεῖς δὲ φήσομεν δικαιότατον ὄψον εἶναι τὸ ἐκ θαλάττης · πρὸς μὲν γὰρ ταυτὶ τὰ χερσαῖα κἂν ἄλλο μηδὲν ἡμῖν δίκαιον , ἀλλὰ τρέφεταί γε τοῖς αὐτοῖς καὶ λαμβάνει τὸν αὐτὸν ἀέρα , καὶ λουτρὰ καὶ ποτὸν αὐτοῖς ἅπερ ἡμῖν ἔστιν · καὶ σφάττοντες ἐδυσωποῦντο φωνὴν ἀφιέντα γοερὰν καὶ τὰ πλεῖστα πεποιημένοι συνήθη καὶ σύντροφα ταῖς διαίταις . τὸ δὲ τῶν ἐναλίων γένος ἔκφυλον ὅλως καὶ ἄποικον ἡμῶν , ὥσπερ ἐν ἄλλῳ τινὶ κόσμῳ γεγονότων καὶ ζώντων , οὔτʼ ὄψις οὔτε φωνή τις οὔθʼ ὑπουργία παραιτεῖται τῆς προσφορᾶς , οὐδὲν γὰρ ἄν τις ἔχοι χρήσασθαι ζῶσιν , ἃ μηδʼ ὅλως ζῇ παρʼ ἡμῖν · οὐδὲ δεῖ τινος ἐπʼ αὐτὰ στοργῆς , ἀλλʼ ὥσπερ Ἅιδης αὐτοῖς ἐστιν οὗτος ὁ παρʼ ἡμῖν τόπος · ἐλθόντα γὰρ εἰς αὐτὸν εὐθέως τέθνηκεν .
Lemmas: ὀρθός φημί λέγω ὁ Λαμπρίας , ἀλλά ἔτι ὁ λόγος προσφιλοσοφέω . ὁ γάρ ἐμός πάππος εἴωθα λέγω ἑκάστοτε ὁ Ἰουδαῖος ἐπισκώπτω , ὅτι ὁ δίκαιος κρέας οὐ ἐσθίω · ἐγώ δέ φημί δίκαιος ὄψον εἰμί ὁ ἐκ θάλασσα · πρός μέν γάρ οὗτος ὁ χερσαῖος ἐάν ἄλλος μηδείς ἐγώ δίκαιος , ἀλλά τρέφω γε ὁ αὐτός καί λαμβάνω ὁ αὐτός ἀήρ , καί λουτρόν καί ποτόν αὐτός ὅς ἐγώ εἰμί · καί σφάζω δυσωπέω φωνή ἀφίημι γοερός καί ὁ πολύς ποιέω συνήθης καί σύντροφος ὁ δίαιτα . ὁ δέ ὁ ἐνάλιος γένος ἔκφυλος ὅλος καί ἄποικος ἐγώ , ὥσπερ ἐν ἄλλος τις κόσμος γίγνομαι καί ζάω , οὔτε ὄψις οὔτε φωνή τις οὔτε ὑπουργία παραιτέομαι ὁ προσφορά , οὐδείς γάρ ἄν τις ἔχω χράω ζάω , ὅς μηδέ ὅλος ζάω παρά ἐγώ · οὐδέ δέω τις ἐπί αὐτός στοργή , ἀλλά ὥσπερ ᾍδης αὐτός εἰμί οὗτος ὁ παρά ἐγώ τόπος · ἔρχομαι γάρ εἰς αὐτός εὐθύς θνῄσκω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.5.1
ἐπεὶ δὲ ταῦτʼ ἐρρήθη , βουλομένων τινῶν ἀντικατατείνειν , τὸν ἕτερον λόγον ἐκκρούων ὁ Καλλίστρατος ἔφη πῶς ὑμῖν δοκεῖ λελέχθαι τὸ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους , ὅτι τὸ δικαιότατον κρέας οὐκ ἐσθίουσιν;ὑπερφυῶς ἔφη ὁ Πολυκράτης , ἐγὼ δὲ καὶ προσδιαπορῶ , πότερον οἱ ἄνδρες τιμῇ τινι τῶν ὑῶν ἢ μυσαττόμενοι τὸ ζῷον ἀπέχονται τῆς βρώσεως αὐτοῦ · τὰ γὰρ παρʼ ἐκείνοις λεγόμενα μύθοις ἔοικεν , εἰ μή τινας ἄρα λόγους σπουδαίους ἔχοντες οὐκ ἐκφέρουσιν .
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος λέγω , βούλομαι τις ἀντικατατείνω , ὁ ἕτερος λόγος ἐκκρούω ὁ Καλλίστρατος φημί πῶς σύ δοκέω λέγω ὁ πρός ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ὁ δίκαιος κρέας οὐ ἐσθίουσιν;ὑπερφυῶς φημί ὁ Πολυκράτης , ἐγώ δέ καί προσδιαπορέω , πότερος ὁ ἀνήρ τιμή τις ὁ ὗς ἤ μυσάττομαι ὁ ζῷον ἀπέχω ὁ βρῶσις αὐτός · ὁ γάρ παρά ἐκεῖνος λέγω μῦθος ἔοικα , εἰ μή τις ἄρα λόγος σπουδαῖος ἔχω οὐ ἐκφέρω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 4.6.1
θαυμάσας δὲ τὸ ἑπιρρηθὲν ὁ Σύμμαχος ἆρʼ ἔφη σὺ τὸν πατριώτην θεόν , ὦ Λαμπρία εὔιον , ὀρσιγύναικα , μαινομέναις ἀνθέοντα τιμαῖσι Διόνυσον ἐγγράφεις καὶ ὑποποιεῖς τοῖς Ἑβραίων ἀπορρήτοις ; ἢ τῷ ὄντι λόγος ἔστι τις ὁ τοῦτον ἐκείνῳ τὸν αὐτὸν ἀποφαίνων ; ὁ δὲ Μοιραγένης ὑπολαβών ἔα τοῦτον εἶπεν · ἐγὼ γὰρ Ἀθηναῖος ὢν ἀποκρίνομαί σοι καὶ λέγω μηδένʼ ἄλλον εἶναι · καὶ τὰ μὲν πολλὰ τῶν εἰς τοῦτο τεκμηρίων μόνοις ἐστὶ ῥητὰ καὶ διδακτὰ τοῖς μυουμένοις παρʼ ἡμῖν εἰς τὴν τριετηρικὴν παντέλειαν · ἃ δὲ λόγῳ διελθεῖν οὐ κεκώλυται πρὸς φίλους ἄνδρας , ἄλλως τε καὶ παρʼ οἶνον ἐπὶ τοῖς τοῦ θεοῦ δώροις , ἂν οὗτοι κελεύωσι , λέγειν ἕτοιμος .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὁ ἐπιρρέω ὁ Σύμμαχος ἆρα φημί σύ ὁ πατριώτης θεός , ὦ Λαμπρίας εὔιος , ὀρσιγύναικα , μαίνομαι ἀνθέω τιμή Διόνυσος ἐγγράφω καί ὑποποιέω ὁ Ἑβραῖος ἀπόρρητος ; ἤ ὁ εἰμί λόγος εἰμί τις ὁ οὗτος ἐκεῖνος ὁ αὐτός ἀποφαίνω ; ὁ δέ Μοιραγένης ὑπολαμβάνω ἐάω οὗτος λέγω · ἐγώ γάρ Ἀθηναῖος εἰμί ἀποκρίνω σύ καί λέγω μηδείς ἄλλος εἰμί · καί ὁ μέν πολύς ὁ εἰς οὗτος τεκμήριον μόνος εἰμί ῥητός καί διδακτός ὁ μυέω παρά ἐγώ εἰς ὁ τριετηρικός παντέλεια · ὅς δέ λόγος διέρχομαι οὐ κωλύω πρός φίλος ἀνήρ , ἄλλος τε καί παρά οἶνος ἐπί ὁ ὁ θεός δῶρον , ἐάν οὗτος κελεύω , λέγω ἑτοῖμος .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.1.1
περὶ ὧν ἐγένοντο λόγοι καὶ σοῦ παρόντος ἐν Ἀθήναις ἡμῖν , ὅτε Στράτων ὁ κωμῳδὸς εὐημέρησεν ἦν γὰρ αὐτοῦ πολὺς λόγος , ἑστιωμένων ἡμῶν παρὰ Βοήθῳ τῷ Ἐπικουρείῳ συνεδείπνουν δʼ οὐκ ὀλίγοι τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως . εἶθʼ οἱονεὶ φιλολόγοις περιέστησεν ἡ τῆς κωμῳδίας μνήμη τὸν λόγον εἰς ζήτησιν αἰτίας , διʼ ἣν ὀργιζομένων ἢ λυπουμένων ἢ δεδιότων φωνὰς ἀκούοντες ἀχθόμεθα . καὶ δυσκολαίνομεν , οἱ δʼ ὑποκρινόμενοι ταῦτα τὰ πάθη καὶ μιμούμενοι τὰς φωνὰς αὐτῶν καὶ τὰς διαθέσεις εὐφραίνουσιν ἡμᾶς . ἐκείνων μὲν οὖν ἁπάντων σχεδὸν εἷς ἦν λόγος · ἔφασαν γάρ , ἐπειδὴ κρείττων ὁ μιμούμενός ἐστι τοῦ πάσχοντος ἀληθῶς καὶ τῷ μὴ πεπονθέναι διαφέρει , συνιέντας ἡμᾶς τούτου τέρπεσθαι καὶ χαίρειν .
Lemmas: περί ὅς γίγνομαι λόγος καί σύ πάρειμι ἐν Ἀθῆναι ἐγώ , ὅτε Στράτων ὁ κωμῳδός εὐημερέω εἰμί γάρ αὐτός πολύς λόγος , ἑστιάω ἐγώ παρά Βόηθος ὁ Ἐπικούρειος συνδειπνέω δέ οὐ ὀλίγος ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις . εἶτα οἱονεί φιλόλογος περιίστημι ὁ ὁ κωμῳδία μνήμη ὁ λόγος εἰς ζήτησις αἰτία , διά ὅς ὀργίζω ἤ λυπέω ἤ δείδω φωνή ἀκούω ἄχθομαι . καί δυσκολαίνω , ὁ δέ ὑποκρίνομαι οὗτος ὁ πάθος καί μιμέομαι ὁ φωνή αὐτός καί ὁ διάθεσις εὐφραίνω ἐγώ . ἐκεῖνος μέν οὖν ἅπας σχεδόν εἷς εἰμί λόγος · φημί γάρ , ἐπειδή κρατύς ὁ μιμέομαι εἰμί ὁ πάσχω ἀληθής καί ὁ μή πάσχω διαφέρω , συνίημι ἐγώ οὗτος τέρπω καί χαίρω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.3.2
ὡς δὲ ταῦτʼ ἐρρήθη , τῶν ῥητόρων ὁ μάλιστα δοκῶν ἀναγνώσμασιν ἐντυγχάνειν ἐλευθερίοιςὦ πρὸς θεῶν εἶπεν , οὐ γὰρ ἐχθὲς ἡ πίτυς ἐνταῦθα καὶ πρῴην στέμμα γέγονε τῶν Ἰσθμίων , πρότερον δὲ τοῖς σελίνοις ἐστέφοντο ; καὶ τοῦτʼ ἔστι μὲν ἐν τῇ κωμῳδίᾳ φιλαργύρου τινὸς ἀκοῦσαι λέγοντος τὰ δʼ Ἴσθμιʼ ἀποδοίμην ἂν ἡδέως ὅσου ὁ τῶν σελίνων στέφανός ἐστιν ὤνιος . ἱστορεῖ δὲ καὶ Τίμαιος ὁ συγγραφεύς , ὅτι Κορίνθιοι ὁπηνίκα μαχούμενοι πρὸς Καρχηδονίους ἐβάδιζον ὑπὲρ τῆς Σικελίας , ἐνέβαλόν τινες οὐ σέλινα κομίζοντες · οἰωνισαμένων δὲ τῶν πολλῶν τὸ σύμβολον ὡς οὐ χρηστόν , ὅτι δοκεῖ τὸ σέλινον ἐπικήδειον εἶναι , καὶ τοὺς ἐπισφαλῶς νοσοῦντας δεῖσθαι τοῦ σελίνου φαμένων , ὁ Τιμολέων ἐθάρρυνεν αὐτοὺς καὶ ἀνεμίμνησκε τῶν Ἰσθμοῖ σελίνων , οἷς ἀναστέφουσι Κορίνθιοι τοὺς νικῶντας . ἔτι τοίνυν ἡ Ἀντιγόνου ναυαρχὶς ἀναφύσασα περὶ πρύμναν αὐτομάτως σέλινον Ἰσθμία ἐπωνομάσθη . καὶ τοῦτο δὴ τὸ σκολιὸν ἐπίγραμμα δῆλον κεραμέα νομίζει διαβεβυσμένην σελίνῳ · σύγκειται δʼ οὕτω χθὼν ἡ παλὰς γῆ , πυρὶ κατῃθαλωμένη κεύθει κελαινὸν αἷμα Διονύσου θεοῦ , ἔχουσα κλῶνας Ἰσθμικοὺς ἀνὰ στόμα . ἦ ταῦθʼ εἶπεν οὐκ ἀνεγνώκαθʼ ὑμεῖς οἱ τὴν πίτυν ὡς οὐκ ἐπείσακτον οὐδὲ νέον ἀλλὰ πάτριον καὶ παλαιὸν δὴ στέμμα τῶν Ἰσθμίων σεμνύνοντες ; ἐκίνησεν οὖν τοὺς νέους ὡς ἂν πολυμαθὴς ἀνὴρ καὶ πολυγράμματος
Lemmas: ὡς δέ οὗτος λέγω , ὁ ῥήτωρ ὁ μάλα δοκέω ἀνάγνωσμα ἐντυγχάνω ἐλευθέριος πρός θεός λέγω , οὐ γάρ χθές ὁ πίτυς ἐνταῦθα καί πρῴην στέμμα γίγνομαι ὁ Ἴσθμια , πρότερος δέ ὁ σέλινον στέφω ; καί οὗτος εἰμί μέν ἐν ὁ κωμῳδία φιλάργυρος τις ἀκούω λέγω ὁ δέ Ἴσθμια ἀποδίδωμι ἄν ἡδύς ὅσος ὁ ὁ σέλινον στέφανος εἰμί ὤνιος . ἱστορέω δέ καί Τίμαιος ὁ συγγραφεύς , ὅτι Κορίνθιος ὁπηνίκα μάχομαι πρός Καρχηδόνιος βαδίζω ὑπέρ ὁ Σικελία , ἐμβάλλω τις οὐ σέλινον κομίζω · οἰωνίζομαι δέ ὁ πολύς ὁ σύμβολον ὡς οὐ χρηστός , ὅτι δοκέω ὁ σέλινον ἐπικήδειος εἰμί , καί ὁ ἐπισφαλής νοσέω δέω ὁ σέλινον φημί , ὁ Τιμολέων θαρσύνω αὐτός καί ἀναμιμνῄσκω ὁ Ἰσθμοῖ σέλινον , ὅς ἀναστέφω Κορίνθιος ὁ νικάω . ἔτι τοίνυν ὁ Ἀντίγονος ναυαρχίς ἀναφύω περί πρύμνα αὐτόματος σέλινον Ἴσθμιος ἐπονομάζω . καί οὗτος δή ὁ σκολιός ἐπίγραμμα δῆλος κεραμεύς νομίζω διαβύω σέλινον · σύγκειμαι δέ οὕτως χθών ὁ παλή γῆ , πῦρ καταιθαλόω κεύθω κελαινός αἷμα Διόνυσος θεός , ἔχω κλών Ἰσθμικός ἀνά στόμα . ἦ οὗτος λέγω οὐ ἀναγιγνώσκω σύ ὁ ὁ πίτυς ὡς οὐ ἐπείσακτος οὐδέ νέος ἀλλά πάτριος καί παλαιός δή στέμμα ὁ Ἴσθμιος σεμνύνω ; κινέω οὖν ὁ νέος ὡς ἄν πολυμαθής ἀνήρ καί πολυγράμματος
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.3.3
ὁ μέντοι Λουκάνιος εἰς ἐμὲ βλέψας ἅμα καὶ μειδιῶν ὦ Πόσειδον · ἔφη τοῦ πλήθους τῶν γραμμάτων · ἕτεροι δʼ ἡμῶν τῆς ἀμαθίας ὡς ἔοικε καὶ τῆς ἀνηκοΐας ἀπέλαυον ἀναπείθοντες τοὐναντίον , ὡς ἡ μὲν πίτυς ἦν στέμμα τῶν ἀγώνων πάτριον , ἐκ δὲ Νεμέας κατὰ ζῆλον ὁ τοῦ σελίνου στέφανος ξένος ὢν ἐπεισῆλθε διʼ Ἡρακλέα , καὶ κρατήσας ἠμαύρωσεν ἐκεῖνον ὡς ἱερὸν ἐπιτήδειον · εἶτα μέντοι χρόνῳ πάλιν ἀνακτησαμένη τὸ πάτριον γέρας ἡ πίτυς ἀνθεῖ τῇ τιμῇ . ἐγὼ γοῦν ἀνεπειθόμην καὶ προσεῖχον , ὥστε καὶ τῶν μαρτυρίων ἐκμαθεῖν πολλὰ καὶ μνημονεύειν , Εὐφορίωνα μὲν οὕτω πως περὶ Μελικέρτου λέγοντα κλαίοντες δέ τε κοῦρον ἐπ αἰλίσι πιτύεσσι κάτθεσαν , ὁκκότε δὴ στεφάνων ἄθλοις φορέονται . οὐ γάρ πω τρηχεῖα λαβὴ κατεμήσατο χειρῶν μήνης παῖδα χάρωνα παρʼ Ἀσωποῦ γενετείρῃ , ἐξότε πυκνὰ σέλινα κατὰ κροτάφων ἐβάλοντο · Καλλίμαχον δὲ μᾶλλον διασαφοῦντα · λέγει δʼ ὁ Ἡρακλῆς αὐτῷ περὶ τοῦ σελίνου καί μιν Ἀλητιάδαι , πουλὺ γεγειότερον τοῦδε παρʼ Αἰγαίωνι θεῷ τελέοντες ἀγῶνα , θήσουσιν νίκης σύμβολον Ἰσθμιάδος , ζήλῳ τῶν Νεμέηθε · πίτυν δʼ ἀποτιμήσουσιν , ἣ πρὶν ἀγωνιστὰς ἔστεφε τοὺς Ἐφύρῃ . ἔτι δʼ οἶμαι Προκλέους ἐντετυχηκέναι γραφῇ , περὶ τῶν Ἰσθμίων ἱστοροῦντος , ὅτι τὸν πρῶτον ἀγῶνα ἔθεσαν περὶ στεφάνου πιτυΐνου · ὕστερον δέ , τοῦ ἀγῶνος ἱεροῦ γενομένου , ἐκ τῆς Νεμεακῆς πανηγύρεως ; μετήνεγκαν ἐνταῦθα τὸν τοῦ σελίνου στέφανον . ὁ δὲ Προκλῆς οὗτος ἦν εἷς τῶν ἐν ἈκαδημείᾳΕενοκράτει συσχολασάντων .
Lemmas: ὁ μέντοι Λουκάνιος εἰς ἐγώ βλέπω ἅμα καί μειδιάω ὦ Ποσειδῶν · φημί ὁ πλῆθος ὁ γράμμα · ἕτερος δέ ἐγώ ὁ ἀμαθία ὡς ἔοικα καί ὁ ἀνηκοία ἀπολαύω ἀναπείθω ἐναντίος , ὡς ὁ μέν πίτυς εἰμί στέμμα ὁ ἀγών πάτριος , ἐκ δέ Νεμέα κατά ζῆλος ὁ ὁ σέλινον στέφανος ξένος εἰμί ἐπεισέρχομαι διά Ἡρακλῆς , καί κρατέω ἀμαυρόω ἐκεῖνος ὡς ἱερός ἐπιτήδειος · εἶτα μέντοι χρόνος πάλιν ἀνακτάομαι ὁ πάτριος γέρας ὁ πίτυς ἀνθέω ὁ τιμή . ἐγώ γοῦν ἀναπείθω καί προσέχω , ὥστε καί ὁ μαρτύριον ἐκμανθάνω πολύς καί μνημονεύω , Εὐφορίων μέν οὕτως πως περί Μελικέρτης λέγω κλαίω δέ τε κόρος ἔπος αἰλίς πίτυς κατατίθημι , ὁσκκότε δή στέφανος ἆθλον φορέω . οὐ γάρ πω τραχύς λαβή κατεμέω χείρ Μήνη παῖς χάρων παρά Ἀσωπός γενέτειρα , ἐξότε πυκνός σέλινον κατά κρόταφος βάλλω · Καλλίμαχος δέ μάλα διασαφέω · λέγω δέ ὁ Ἡρακλῆς αὐτός περί ὁ σέλινον καί μιν Ἀλητιάδαι , πολύς γέγειος ὅδε παρά Αἰγαίων θεός τελέω ἀγών , τίθημι νίκη σύμβολον Ἰσθμιάς , ζῆλος ὁ Νεμέηθος · πίτυς δέ ἀποτιμάω , ὅς πρίν ἀγωνιστής στέφω ὁ Ἐφύρα . ἔτι δέ οἴομαι Προκλῆς ἐντυγχάνω γραφή , περί ὁ Ἴσθμιος ἱστορέω , ὅτι ὁ πρῶτος ἀγών τίθημι περί στέφανος πιτυί̈νος · ὕστερον δέ , ὁ ἀγών ἱερός γίγνομαι , ἐκ ὁ Νεμακός πανήγυρις ; μεταφέρω ἐνταῦθα ὁ ὁ σέλινον στέφανος . ὁ δέ Προκλῆς οὗτος εἰμί εἷς ὁ ἐν ακαδημειαεενοκρατος συσχολάζω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.4.1
γελοῖος ἐδόκει τισὶ τῶν συνδειπνούντων ὁ Ἀχιλλεύς , ἀκρατότερον ἐγχεῖν τὸν Πάτροκλον κελεύων , εἶτʼ αἰτίαν τοιαύτην ἐπιλέγων οἱ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ . Νικήρατος μὲν οὖν ὁ ἑταῖρος ἡμῶν , ὁ Μακεδὼν , ἄντικρυς ἀπισχυρίζετο μὴ ἄκρατον ἀλλὰ θερμὸν εἰρῆσθαι τὸ ζωρόν ἀπὸ τοῦ ζωτικοῦ καὶ τῆς ζέσεως , ὃ δὴ καὶ λόγον ἔχειν , ἀνδρῶν ἑταίρων παρόντων , νέον ἐξ ὑπαρχῆς κεράννυσθαι κρατῆρα · καὶ γὰρ ἡμᾶς , ὅταν τοῖς θεοῖς ἀποσπένδειν μέλλωμεν , νεοκρᾶτα ποιεῖν . Σωσικλῆς δʼ ὁ ποιητὴς , τοῦ Ἐμπεδοκλέους ἐπιμνησθεὶς εἰρηκότος ἐν τῇ καθόλου μεταβολῇ γίγνεσθαι ζωρά τε τὰ πρὶν ἄκρητα , μᾶλλον ἔφη τὸ εὔκρατον ἢ τὸ ἄκρατον ὑπὸ τἀνδρὸς ζωρὸν λέγεσθαι , καὶ μηδέν γε κωλύειν ἐπικελεύεσθαι τῷ Πατρόκλῳ τὸν Ἀχιλλέα παρασκευάζειν ᾖ εὔκρατον εἰς πόσιν τὸν οἶνον · εἰ δʼ ἀντὶ τοῦ ζωροῦ ζωρότερον εἶπεν , ὥσπερ δεξιτερὸν ἀντὶ τοῦ δεξιοῦ καὶ θηλύτερον ἀντὶ τοῦ θήλεος , οὐκ ἄτοπον εἶναι χρῆσθαι γὰρ ἐπιεικῶς ἀντὶ τῶν ἁπλῶν τοῖς συγκριτικοῖς , Ἀντίπατρος δʼ ὁ ἑταῖρος ἔφη τοὺς μὲν ἐνιαυτοὺς ἀρχαϊκῶς ὥρους λέγεσθαι , τὸ δὲ ζα μέγεθος εἰωθέναι σημαίνειν · ὅθεν τὸν πολυετῆ καὶ οἶνον ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως ζωρὸν ὠνομάσθαι .
Lemmas: γέλοιος δοκέω τις ὁ συνδειπνέω ὁ Ἀχιλλεύς , ἄκρατος ἐγχέω ὁ Πάτροκλος κελεύω , εἶτα αἰτία τοιοῦτος ἐπιλέγω ὁ γάρ φίλος ἀνήρ ἐμός ὕπειμι μέλαθρον . Νικήρατος μέν οὖν ὁ ἑταῖρος ἐγώ , ὁ Μακεδών , ἄντικρυς ἀπισχυρίζομαι μή ἄκρατος ἀλλά θερμός λέγω ὁ ζωρός ἀπό ὁ ζωτικός καί ὁ ζέσις , ὅς δή καί λόγος ἔχω , ἀνήρ ἑταῖρος πάρειμι , νέος ἐκ ὑπαρχή κεράννυμι κρατήρ · καί γάρ ἐγώ , ὅταν ὁ θεός ἀποσπένδω μέλλω , νεοκράς ποιέω . Σωσικλῆς δέ ὁ ποιητής , ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐπιμιμνῄσκομαι λέγω ἐν ὁ καθόλου μεταβολή γίγνομαι ζωρός τε ὁ πρίν ἄκρατος , μάλα φημί ὁ εὔκρατος ἤ ὁ ἄκρατος ὑπό ἀνήρ ζωρός λέγω , καί μηδείς γε κωλύω ἐπικελεύω ὁ Πάτροκλος ὁ Ἀχιλλεύς παρασκευάζω εἰμί εὔκρατος εἰς πόσις ὁ οἶνος · εἰ δέ ἀντί ὁ ζωρός ζωρός λέγω , ὥσπερ δεξιτερός ἀντί ὁ δεξιός καί θῆλυς ἀντί ὁ θῆλυς , οὐ ἄτοπος εἰμί χράω γάρ ἐπιεικής ἀντί ὁ ἁπλόος ὁ συγκριτικός , Ἀντίπατρος δέ ὁ ἑταῖρος φημί ὁ μέν ἐνιαυτός ἀρχαικός ὧρος λέγω , ὁ δέ ζα μέγεθος εἴωθα σημαίνω · ὅθεν ὁ πολυετής καί οἶνος ὑπό ὁ Ἀχιλλεύς ζωρός ὀνομάζω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.5.1
τὸ περὶ τὰς κατακλίσεις φαινόμενον ἄτοπον πλείονα λόγον παρέσχεν ἐν ταῖς ὑποδοχαῖς , ἃς ἐποιεῖτο τῶν φίλων ἕκαστος ἑστιῶν ἡμᾶς ἣκοντας ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρείας · ἐκαλοῦντο γὰρ ἀεὶ πολλοὶ τῶν ὁπωσοῦν προσήκειν δοκούντων , καὶ τὰ συμπόσια θορυβώδεις εἶχε τὰς συμπεριφορὰς καὶ τὰς διαλύσεις ταχείας . ἐπειδὴ δʼ Ὀνησικράτης ὁ ἰατρὸς οὐ πολλοὺς ἀλλὰ τοὺς σφόδρα συνήθεις καὶ οἰκειοτάτους παρέλαβεν ἐπὶ τὸ δεῖπνον , ἐφάνη μοι τὸ λεγόμενον ὑπὸ Πλάτωνοςαὐξομένην πόλιν οὐ πόλιν συμποσίω δεδόσθαι . καὶ γὰρ συμποσίου μέγεθος ἱκανόν ἐστιν , ἄχρι οὗ συμπόσιον ἐθέλει μένειν · ἐὰν δʼ ὑπερβάλῃ διὰ πλῆθος , ὡς μηκέτι προσήγορον ἑαυτῷ μηδὲ συμπαθὲς εἶναι ταῖς φιλοφροσύναις μηδὲ γνώριμον , οὐδὲ συμπόσιόν ἐστι . δεῖ γὰρ οὐχ ὥσπερ ἐν στρατοπέδῳ διαγγέλοις οὐδʼ ὥσπερ ἐν τριήρει χρῆσθαι κελευσταῖς · αὐτοὺς δὲ διʼ ἑαυτῶν ἐντυγχάνειν ἀλλήλοις , ὥσπερ χοροῦ τοῦ συμποσίου τὸν κρασπεδίτην τῷ κορυφαίῳ συνήκοον ἔχοντος .
Lemmas: ὁ περί ὁ κατάκλισις φαίνω ἄτοπος πολύς λόγος παρέχω ἐν ὁ ὑποδοχή , ὅς ποιέω ὁ φίλος ἕκαστος ἑστιάω ἐγώ ἥκω ἀπό ὁ Ἀλεξάνδρεια · καλέω γάρ ἀεί πολύς ὁ ὁπωσοῦν προσήκω δοκέω , καί ὁ συμπόσιον θορυβώδης ἔχω ὁ συμπεριφορά καί ὁ διάλυσις ταχύς . ἐπειδή δέ Ὀνησικράτης ὁ ἰατρός οὐ πολύς ἀλλά ὁ σφόδρα συνήθης καί οἰκεῖος παραλαμβάνω ἐπί ὁ δεῖπνον , φαίνω ἐγώ ὁ λέγω ὑπό Πλάτωνοςαὐξομένην πόλις οὐ πόλις συμπόσιον δίδωμι . καί γάρ συμπόσιον μέγεθος ἱκανός εἰμί , ἄχρι ὅς συμπόσιον ἐθέλω μένω · ἐάν δέ ὑπερβάλλω διά πλῆθος , ὡς μηκέτι προσήγορος ἑαυτοῦ Μῆδος συμπαθής εἰμί ὁ φιλοφροσύνη μηδέ γνώριμος , οὐδέ συμπόσιον εἰμί . δέω γάρ οὐ ὥσπερ ἐν στρατόπεδον διάγγελος οὐδέ ὥσπερ ἐν τριήρης χράω κελευστής · αὐτός δέ διά ἑαυτοῦ ἐντυγχάνω ἀλλήλων , ὥσπερ χορός ὁ συμπόσιον ὁ κρασπεδίτης ὁ κορυφαῖος συνήκοος ἔχω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.6.1
ῥηθέντων δὲ τούτων , εὐθὺς ἐζητεῖτο περὶ τῆς ἐν ἀρχῇ στενοχωρίας τῶν κατακειμένων εἶτʼ ἀνέσεως · οὗ τοὐναντίον εἰκὸς ἦν συμβαίνειν διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ δείπνου πλήρωσιν . ἔνιοι μὲν οὖν ἡμῶν τὸ σχῆμα τῆς κατακλίσεως ᾐτιῶντο πλατεῖς γὰρ ὡς ἐπίπαν κατακειμένους δειπνεῖν , ἅτε δὴ τὴν δεξιὰν προτείνοντας ἐπὶ τὰς τραπέζας · δειπνήσαντας δʼ ἀναστρέφειν αὑτοὺς μᾶλλον ἐπὶ πλευράν , ὀξὺ τὸ σχῆμα ποιοῦντας τοῦ σώματος καὶ οὐκέθʼ ὡς εἰπεῖν κατʼ ἐπίπεδον , ἀλλὰ κατὰ γραμμὴν τῆς χώρας ἁπτομένους · ὥσπερ οὖν οἱ ἀστράγαλοι τόπον ἐλάττω κατέχουσιν ὀρθοὶ πίπτοντες ἢ πρηνεῖς , οὕτως ἡμῶν ἕκαστον ἐν ἀρχῇ μὲν ἐπὶ στόμα προνεύειν ἀποβλέποντα πρὸς τὴν τράπεζαν ὕστερον δὲ μετασχηματίζειν ἐπὶ βάθος ἐκ πλάτους τὴν κατάκλισιν . οἱ δὲ πολλοὶ τὴν συνένδοσιν τῆς στρωμνῆς προυφέροντο · θλιβομένην γὰρ ἐν τῇ κατακλίσει πλατύνεσθαι καὶ διαχωρεῖν , ὥσπερ τῶν ὑποδημάτων τὰ τριβόμενα , κατὰ μικρὸν ἐνδιδόντα καὶ χαλῶντα τοῖς πόροις , εὐρυχωρίαν τῷ ποδὶ καὶ ἀναστροφὴν παρέχει . ὁ δὲ πρεσβύτης ἅμα παίζων δύʼ ἔφη ταὐτὸ συμπόσιον ἀνομοίους ἔχειν ἐπιστάτας τε καὶ ἡγεμόνας , ἐν ἀρχῇ μὲν τὸν λιμὸν ᾧ τῶν τακτικῶν οὐδὲν μέτεστιν , ὕστερον δὲ τὸν Διόνυσον ὃν πάντες ἄριστον γεγονέναι στρατηγὸν ὁμολογοῦσιν ὥσπερ οὖν ὁ Ἐπαμεινώνδας , εἴς τινα δυσχωρίαν τῶν στρατηγῶν ὑπʼ ἀπειρίας εἰσβαλλόντων τὴν φάλαγγα περιπίπτουσαν ἑαυτῇ καὶ ταρασσομένην ὑπολαβών , ἐξέλυσε καὶ κατέστησεν εἰς τάξιν · οὕτως ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ συμπεφορημένους ὑπὸ τοῦ λιμοῦ κυνηδὸν ἄρτι παραλαμβάνων ὁ Λυαῖος θεὸς καὶ Χορεῖος εἰς τάξιν ἱλαρὰν καὶ φιλάνθρωπον καθίστησιν .
Lemmas: λέγω δέ οὗτος , εὐθύς ζητέω περί ὁ ἐν ἀρχή στενοχωρία ὁ κατάκειμαι εἶτα ἄνεσις · οὗ ἐναντίος ἔοικα εἰμί συμβαίνω διά ὁ ἀπό ὁ δεῖπνον πλήρωσις . ἔνιοι μέν οὖν ἐγώ ὁ σχῆμα ὁ κατάκλισις αἰτιάομαι πλατύς γάρ ὡς ἐπίπαν κατάκειμαι δειπνέω , ἅτε δή ὁ δεξιός προτείνω ἐπί ὁ τράπεζα · δειπνέω δέ ἀναστρέφω ἑαυτοῦ μάλα ἐπί πλευρά , ὀξύς ὁ σχῆμα ποιέω ὁ σῶμα καί οὐκέτι ὡς λέγω κατά ἐπίπεδος , ἀλλά κατά γραμμή ὁ χώρα ἅπτω · ὥσπερ οὖν ὁ ἀστράγαλος τόπος ἐλαχύς κατέχω ὀρθός πίπτω ἤ πρανής , οὕτως ἐγώ ἕκαστος ἐν ἀρχή μέν ἐπί στόμα προνεύω ἀποβλέπω πρός ὁ τράπεζα ὕστερον δέ μετασχηματίζω ἐπί βάθος ἐκ πλάτος ὁ κατάκλισις . ὁ δέ πολύς ὁ συνένδοσις ὁ στρωμνή προφέρω · θλίβω γάρ ἐν ὁ κατάκλισις πλατύνω καί διαχωρέω , ὥσπερ ὁ ὑπόδημα ὁ τρίβω , κατά μικρός ἐνδίδωμι καί χαλάω ὁ πόρος , εὐρυχωρία ὁ πούς καί ἀναστροφή παρέχω . ὁ δέ πρεσβύτης ἅμα παίζω δύο φημί αὐτός συμπόσιον ἀνόμοιος ἔχω ἐπιστάτης τε καί ἡγεμών , ἐν ἀρχή μέν ὁ λιμός ὅς ὁ τακτικός οὐδείς μέτειμι , ὕστερον δέ ὁ Διόνυσος ὅς πᾶς ἀγαθός γίγνομαι στρατηγός ὁμολογέω ὥσπερ οὖν ὁ Ἐπαμεινώνδας , εἰς τις δυσχωρία ὁ στρατηγός ὑπό ἀπειρία εἰσβάλλω ὁ φάλαγξ περιπίπτω ἑαυτοῦ καί ταράσσω ὑπολαμβάνω , ἐκλύω καί καθίστημι εἰς τάξις · οὕτως ἐγώ ἐν ἀρχή συμφορέω ὑπό ὁ λιμός κυνηδόν ἄρτι παραλαμβάνω ὁ Λυαῖος θεός καί Χορεῖος εἰς τάξις ἱλαρός καί φιλάνθρωπος καθίστημι .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.7.3
καὶ μάλʼ ἔφη λέγεις ὀρθῶς ὁ Πατροκλέας ἐπί γε τῶν σωματικῶν τὰ δὲ τῆς ψυχῆς , ὧν ἐστι καὶ τὸ βασκαίνειν , τίνα τρόπον καὶ πῶς διὰ τῆς ὄψεως τὴν βλάβην εἰς τοὺς ὁρωμένους διαδίδωσιν ; οὐκ οἶσθʼ ἔφην ὅτι πάσχουσʼ ἡ ψυχὴ τὸ σῶμα συνδιατίθησιν ; ἐπίνοιαι γὰρ ἀφροδισίων ἐγείρουσιν αἰδοῖα , καὶ θυμοὶ κυνῶν ἐν ταῖς πρὸς τὰ θηρία γιγνομέναις ἁμίλλαις ἀποσβεννύουσι τὰς ὁράσεις πολλάκις καὶ τυφλοῦσι · λῦπαι δὲ καὶ φιλαργυρίαι καὶ ζηλοτυπίαι τὰ χρώματα τρέπουσι καὶ καταξαίνουσι τὰς ἕξεις · ὧν οὐδενὸς ὁ φθόνος ἧττον ἐνδύεσθαι τῇ ψυχῇ πεφυκὼς ἀναπίμπλησι καὶ τὸ σῶμα πονηρίας , ἣν οἱ ζωγράφοι καλῶς ἐπιχειροῦσιν ἀπομιμεῖσθαι τὸ τοῦ φθόνου πρόσωπον ὑπογράφοντες . ὅταν οὖν οὕτως ὑπὸ τοῦ φθονεῖν διατεθέντες ἀπερείδωσι τὰς ὄψεις , αἱ δʼ ἔγγιστα τεταγμέναι τῆς ψυχῆς σπάσασαι τὴν κακίαν ὥσπερ πεφαρμαγμένα βέλη προσπίπτωσιν , οὐδὲν οἶμαι συμβαίνει παράλογον οὐδʼ ἄπιστον , εἰ κινοῦσι τοὺς προσορωμένους · καὶ γὰρ τὰ δήγματα τῶν κυνῶν χαλεπώτερα γίγνεται μετʼ ὀργῆς δακνόντων · καὶ τὰ σπέρματα τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἅπτεσθαί φασιν , ὅταν ἐρῶντες πλησιάζωσι · καὶ ὅλως τὰ πάθη τὰ τῆς ψυχῆς ἐπιρρώννυσι καὶ ποιεῖ σφοδροτέρας τὰς τοῦ σώματος δυνάμεις . διὸ καὶ τὸ τῶν λεγομένων προβασκανίων γένος οἴονται πρὸς τὸν φθόνον ὠφελεῖν , ἑλκομένης διὰ τὴν ἀτοπίαν τῆς ὄψεως , ὥσθʼ ἧττον ἐπερείδειν τοῖς πάσχουσιν . αὗταί σοι εἶπον ὦ Φλῶρε , συμβολαὶ τῆς εὐωχίας ἀπηριθμήσθωσαν .
Lemmas: καί μάλα φημί λέγω ὀρθός ὁ Πάτροκλος ἐπί γε ὁ σωματικός ὁ δέ ὁ ψυχή , ὅς εἰμί καί ὁ βασκαίνω , τίς τρόπος καί πῶς διά ὁ ὄψις ὁ βλάβη εἰς ὁ ὁράω διαδίδωμι ; οὐ οἶδα φημί ὅτι πάσχω ὁ ψυχή ὁ σῶμα συνδιατίθημι ; ἐπίνοια γάρ ἀφροδίσιος ἐγείρω αἰδοῖον , καί θυμός κύων ἐν ὁ πρός ὁ θηρίον γίγνομαι ἅμιλλα ἀποσβέννυμι ὁ ὅρασις πολλάκις καί τυφλόω · λύπη δέ καί φιλαργυρία καί ζηλοτυπία ὁ χρῶμα τρέπω καί καταξαίνω ὁ ἕξις · ὅς οὐδείς ὁ φθόνος ἥσσων ἐνδύω ὁ ψυχή φύω ἀναπίμπλημι καί ὁ σῶμα πονηρία , ὅς ὁ ζωγράφος καλός ἐπιχειρέω ἀπομιμέομαι ὁ ὁ φθόνος πρόσωπον ὑπογράφω . ὅταν οὖν οὕτως ὑπό ὁ φθονέω διατίθημι ἀπερείδω ὁ ὄψις , ὁ δέ ἐγγύς τάσσω ὁ ψυχή σπάω ὁ κακία ὥσπερ φαρμάσσω βέλος προσπίπτω , οὐδείς οἴομαι συμβαίνω παράλογος οὐδέ ἄπιστος , εἰ κινέω ὁ προσοράω · καί γάρ ὁ δῆγμα ὁ κύων χαλεπός γίγνομαι μετά ὀργή δάκνω · καί ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος μάλα ἅπτω φημί , ὅταν ἐράω πλησιάζω · καί ὅλος ὁ πάθος ὁ ὁ ψυχή ἐπιρρώννυμι καί ποιέω σφοδρός ὁ ὁ σῶμα δύναμις . διό καί ὁ ὁ λέγω προβασκάνιον γένος οἴομαι πρός ὁ φθόνος ὠφελέω , ἕλκω διά ὁ ἀτοπία ὁ ὄψις , ὥστε ἥσσων ἐπερείδω ὁ πάσχω . οὗτος σύ λέγω ὦ Φλῶρος , συμβολή ὁ εὐωχία ἀπαριθμέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.7.4
καὶ ὁ Σώκλαρος ἂν γʼ ἔφη πρότερον ἡμεῖς αὐτὰ δοκιμάσωμεν · ἔστι γὰρ ὅ τι τοῦ λόγου καταφαίνεται κίβδηλον . εἰ γὰρ ἃ λέγουσι πολλοὶ περὶ τῶν βασκαινομένων ὡς ἀληθῆ τίθεμεν , οὐκ ἀγνοεῖς δήπουθεν ὅτι καὶ φίλους καὶ οἰκείους , ἔνιοι δὲ καὶ πατέρας ἔχειν ὀφθαλμὸν βάσκανον ὑπολαμβάνουσιν , ὥστε μὴ δεικνύναι τὰς γυναῖκας αὐτοῖς τὰ παιδία μηδὲ πολὺν ἐᾶν χρόνον ὑπὸ τῶν τοιούτων καταβλέπεσθαι · πῶς οὖν ἔτι δόξει φθόνου τὸ πάθος εἶναι ; τί δʼ , πρὸς τοῦ Διός , ἐρεῖς περὶ τῶν ἑαυτοὺς καταβασκαίνειν λεγομένων ; καὶ γὰρ τοῦτʼ ἀκήκοας · εἰ δὲ μή , πάντως ταῦτʼ ἀνέγνωκας καλαὶ μέν ποτʼ ἔσαν , καλαί , φόβαι Εὐτελίδαο · ἀλλʼ αὑτὸν βάσκαινεν ἰδὼν ὀλοφώιος ἀνὴρ δίνῃ ἐν ποταμῷ · τὸν δʼ αὐτίκα νοῦσος ἀεικής ὁ γὰρ Εὐτελίδας λέγεται , καλὸς ἑαυτῷ φανεὶς · καὶ παθών τι πρὸς τὴν ὄψιν , ἐκ τούτου νοσῆσαι καὶ τὴν εὐεξίαν μετὰ τῆς ὥρας ἀποβαλεῖν . ἀλλʼ ὅρα πῶς ἔχεις εὑρησιλογίας πρὸς τὰς τοιαύτας ἀτοπίας .
Lemmas: καί ὁ Σώκλαρός ἐάν γε φημί πρότερος ἐγώ αὐτός δοκιμάζω · εἰμί γάρ ὅς τις ὁ λόγος καταφαίνω κίβδηλος . εἰ γάρ ὅς λέγω πολύς περί ὁ βασκαίνω ὡς ἀληθής τίθημι , οὐ ἀγνοέω δήπουθεν ὅτι καί φίλος καί οἰκεῖος , ἔνιοι δέ καί πατήρ ἔχω ὀφθαλμός βάσκανος ὑπολαμβάνω , ὥστε μή δείκνυμι ὁ γυνή αὐτός ὁ παιδίον μηδέ πολύς ἐάω χρόνος ὑπό ὁ τοιοῦτος καταβλέπω · πῶς οὖν ἔτι δοκέω φθόνος ὁ πάθος εἰμί ; τίς δέ , πρός ὁ Ζεύς , λέγω περί ὁ ἑαυτοῦ καταβασκαίνω λέγω ; καί γάρ οὗτος ἀκούω · εἰ δέ μή , πάντως οὗτος ἀναγιγνώσκω καλός μέν ποτέ εἰμί , καλός , φόβη Εὐτελίδης · ἀλλά ἑαυτοῦ βασκαίνω ὁράω ὀλοφώϊος ἀνήρ δίνη ἐν ποταμός · ὁ δέ αὐτίκα νόσος ἀεικής ὁ γάρ Εὐτελίδης λέγω , καλός ἑαυτοῦ φαίνω · καί πάσχω τις πρός ὁ ὄψις , ἐκ οὗτος νοσέω καί ὁ εὐεξία μετά ὁ ὥρα ἀποβάλλω . ἀλλά ὁράω πῶς ἔχω εὑρησιλογία πρός ὁ τοιοῦτος ἀτοπία .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.7.6
ἐμοῦ δὲ παυσαμένου , Γάιος ὁ Φλώρου γαμβρὸς τῶν δὲ Δημοκρίτου ἔφη εἰδώλων , ὥσπερ Αἰγιέων ἢ Μεγαρέων , ἀριθμὸς οὐδεὶς οὐδὲ λόγος · ἅ φησιν ἐκεῖνος ἐξιέναι τοὺς φθονοῦντας , οὔτʼ αἰσθήσεως ἄμοιρα παντάπασιν οὔτθʼ ὁρμῆς , ἀνάπλεὰ τε τῆς ἀπὸ τῶν προϊεμένων μοχθηρίας καὶ βασκανίας · μεθʼ ἧς ἐμπλασσόμενα καὶ παραμένοντα καὶ συνοικοῦντα τοῖς βασκαινομένοις ἐπιταράττειν καὶ κακοῦν αὐτῶν τό τε σῶμα καὶ τὴν διάνοιαν ; οὕτω γὰρ οἶμαί πως τὸν ἄνδρα τῇ δόξῃ , τῇ δὲ λέξει δαιμονίως λέγειν καὶ μεγαλοπρεπῶς.πάνυ μὲν οὖν ἔφην ἀλλὰ θαυμάζω , πῶς ἔλαθον ὑμᾶς οὐδὲν ἄλλο τῶν ῥευμάτων τούτων ἢ τὸ ἔμψυχον ἀφελὼν καὶ προαιρετικὸν ἵνα μή με δόξητε πόρρω νυκτῶν ὑμῖν ἐπάγοντα φάσματα καὶ εἴδωλα πεπνυμένα καὶ φρονοῦντα μορμολύττεσθαι καὶ διαταράττειν . ἕωθεν οὖν , ἐὰν δοκῇ , περὶ τούτων σκεψώμεθα .
Lemmas: ἐγώ δέ παύω , Γάιος ὁ Φλῶρος γαμβρός ὁ δέ Δημόκριτος φημί εἴδωλον , ὥσπερ Αἰγιεύς ἤ Μεγαρεύς , ἀριθμός οὐδείς οὐδέ λόγος · ὅς φημί ἐκεῖνος ἐξέρχομαι ὁ φθονέω , οὔτε αἴσθησις ἄμοιρος παντάπασι Ούττε ὁρμή , ἀνάπλεος τε ὁ ἀπό ὁ προίημι μοχθηρία καί βασκανία · μετά ὅς ἐμπλάσσω καί παραμένω καί συνοικέω ὁ βασκαίνω ἐπιταράσσω καί κακόω αὐτός ὁ τε σῶμα καί ὁ διάνοια ; οὕτως γάρ οἴομαι πως ὁ ἀνήρ ὁ δόξα , ὁ δέ λέξις δαιμόνιος λέγω καί μεγαλοπρεπής μέν οὖν φημί ἀλλά θαυμάζω , πῶς λανθάνω σύ οὐδείς ἄλλος ὁ ῥεῦμα οὗτος ἤ ὁ ἔμψυχος ἀφαιρέω καί προαιρετικός ἵνα μή ἐγώ δοκέω πρόσω νύξ σύ ἐπάγω φάσμα καί εἴδωλον πέπνυμαι καί φρονέω μορμολύττομαι καί διαταράσσω . ἕωθεν οὖν , ἐάν δοκέω , περί οὗτος σκοπέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.8.1
ἑστιωμένων ἡμῶν ποτʼ ἐν Χαιρωνείᾳ καὶ παρατεθείσης παντοδαπῆς ὀπώρας , ἐπῆλθέ τινι τῶν κατακειμένων ἀναφθέγξασθαι τὸν στίχον ἐκεῖνον συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι ζήτησις οὖν ἦν , διὰ τί τὰς μηλέας ὁ ποιητὴς ἀγλαοκάρπους ἐξαιρέτως προσεῖπεν . καὶ Τρύφων μὲν ὁ ἰατρὸς ἔλεγε κατὰ τὴν πρὸς τὸ δένδρον εἰρῆσθαι σύγκρισιν , ὅτι μικρὸν ὂν κομιδῇ καὶ τὴν ὄψιν εὐτελὲς καλὸν καὶ μέγαν ἐκφέρει τὸν καρπόν . ἄλλος δέ τις ἔφη τὸ καλὸν ἐκ πάντων συντεθὲν μόνῳ τούτῳ τῶν ἀκροδρύων ὁρᾶν ὑπάρχον καὶ γὰρ τὴν ψαῦσιν ἔχει καθάριον , ὥστε μὴ μολύνειν ἀλλʼ εὐωδίας ἀναπιμπλάναι τὸν ἁπτόμενον , καὶ τὴν γεῦσιν ἡδεῖαν , ὀσφραίνεσθαί τε καὶ ἰδεῖν ἐπιτερπέστατόν ἐστι · διὸ καὶ πάσας ὁμοῦ τι τὰς αἰσθήσεις προσαγόμενον εἰκότως ἐπαινεῖσθαι .
Lemmas: ἑστιάω ἐγώ ποτέ ἐν Χαιρωνεία καί παρατίθημι παντοδαπός ὀπώρα , ἐπέρχομαι τις ὁ κατάκειμαι ἀναφθέγγομαι ὁ στίχος ἐκεῖνος συκῆ τε γλυκύς καί μηλέα ἀγλαόκαρπος καί ἐλαία τηλεθάω ζήτησις οὖν εἰμί , διά τίς ὁ μηλέα ὁ ποιητής ἀγλαόκαρπος ἐξαιρετός προσλέγω . καί Τρύφων μέν ὁ ἰατρός λέγω κατά ὁ πρός ὁ δένδρον λέγω σύγκρισις , ὅτι μικρός εἰμί κομιδῇ καί ὁ ὄψις εὐτελής καλός καί μέγας ἐκφέρω ὁ καρπός . ἄλλος δέ τις φημί ὁ καλός ἐκ πᾶς συντίθημι μόνος οὗτος ὁ ἀκρόδρυα ὁράω ὑπάρχω καί γάρ ὁ ψαῦσις ἔχω καθάρειος , ὥστε μή μολύνω ἀλλά εὐωδία ἀναπίμπλημι ὁ ἅπτω , καί ὁ γεῦσις ἡδύς , ὀσφραίνομαι τε καί ὁράω ἐπιτερπής εἰμί · διό καί πᾶς ὁμοῦ τις ὁ αἴσθησις προσάγω ἔοικα ἐπαινέω .
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.8.2
ταῦτα μὲν οὖν ἔφαμεν ἡμεῖς μετρίως λέγεσθαι · τοῦ δʼ Ἐμπεδοκλέους εἰρηκότος οὕνεκεν ὀψίγονοί τε σίδαι καὶ ὑπέρφλοια μῆλα , τὸ μὲν τῶν σιδῶν ἐπίθετον νοεῖν , ὅτι , τοῦ φθινοπώρου λήγοντος ἤδη καὶ τῶν καυμάτων μαραινομένων , ἐκπέττουσι τὸν καρπόν · ἀσθενῆ γὰρ αὐτῶν τὴν ὑγρότητα καὶ γλίσχραν οὖσαν οὐκ ἐᾷ λαβεῖν σύστασιν ὁ ἥλιος , ἂν μὴ μεταβάλλειν ὁ ἀὴρ ἐπὶ τὸ ψυχρότερον ἄρχηται · διὸ καὶ μόνον τοῦτό φησι Θεόφραστος τὸ δένδρον ἐν τῇ σκιᾷ βέλτιον ἐκπέττειν τὸν καρπὸν καὶ τάχιον . τὰ δὲ μῆλα καθʼ ἥντινα διάνοιαν ὁ σοφὸς ὑπέρφλοια προσειρήκοι , διαπορεῖν , καὶ μάλιστα τἀνδρὸς οὐ καλλιγραφίας ἕνεκα τοῖς εὐπροσωποτάτοις τῶν ἐπιθέτων , ὥσπερ ἀνθηροῖς χρώμασι , τὰ πράγματα γανοῦν εἰωθότος , ἀλλʼ ἕκαστον οὐσίας τινὸς ἢ δυνάμεως δήλωμα ποιοῦντος , οἷον ἀμφιβρότην χθόνα τὸ τῇ ψυχῇ περικείμενον σῶμα , καί νεφεληγερέτην τὸν ἀέρα καὶ πολυαίματον τὸ ἧπαρ ,
Lemmas: οὗτος μέν οὖν φημί ἐγώ μέτριος λέγω · ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς λέγω οὕνεκα ὀψίγονος τε σίδη καί ὑπέρφλοιος μῆλον , ὁ μέν ὁ σίδη ἐπίθετον νοέω , ὅτι , ὁ φθινόπωρον λήγω ἤδη καί ὁ καῦμα μαραίνω , ἐκπέσσω ὁ καρπός · ἀσθενής γάρ αὐτός ὁ ὑγρότης καί γλίσχρος εἰμί οὐ ἐάω λαμβάνω σύστασις ὁ ἥλιος , ἐάν μή μεταβάλλω ὁ ἀήρ ἐπί ὁ ψυχρός ἄρχω · διό καί μόνος οὗτος φημί Θεόφραστος ὁ δένδρον ἐν ὁ σκιά ἀγαθός ἐκπέσσω ὁ καρπός καί ταχύς . ὁ δέ μῆλον κατά ὅστις διάνοια ὁ σοφός ὑπέρφλοιος προσλέγω , διαπορέω , καί μάλα ἀνήρ οὐ καλλιγραφία ἕνεκα ὁ εὐπρόσωπος ὁ ἐπίθετον , ὥσπερ ἀνθηρός χρῶμα , ὁ πρᾶγμα γανόω εἴωθα , ἀλλά ἕκαστος οὐσία τις ἤ δύναμις δήλωμα ποιέω , οἷος ἀμφίβροτος χθών ὁ ὁ ψυχή περίκειμαι σῶμα , καί νεφεληγερέτα ὁ ἀήρ καί πολυαίματος ὁ ἧπαρ ,
plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 5.8.3
εἰπόντος οὖν ἐμοῦ ταῦτα , γραμματικοί τινες ἔφασαν ὑπέρφλοια λελέχθαι τὰ μῆλα διὰ τὴν ἀκμήν · τὸ γὰρ ἄγαν ἀκμάζειν καὶ τεθηλέναι φλοίειν ὑπὸ τῶν ποιητῶν λέγεσθαι . καὶ τὸν Ἀντίμαχον οὕτω πως φλοίουσαν ὀπώραις εἰρηκέναι τὴν τῶν Καδμείων πόλιν · ὁμοίως τὸν Ἄρατον ἐπὶ τοῦ Σειρίου λέγοντα καὶ τὰ μὲν ἔρρωσεν , τῶν δὲ φλόον ὤλεσε πάντα , τὴν χλωρότητα καὶ τὸ ἄνθος τῶν καρπῶν φλόον προσαγορεύειν εἶναι δὲ καὶ τῶν Ἑλλήνων τινάς , οἳ Φλοίῳ Διονύσῳ θύουσιν . ἐπεὶ τοίνυν μάλιστα τῶν καρπῶν ἡ χλωρότης καὶ τὸ τεθηλέναι τῷ μήλῳ παραμένει , ὑπέρφλοιον αὐτὸ τὸν φιλόσοφον προσαγορεῦσαι . Λαμπρίας δʼ ὁ πάππος ἡμῶν ἔφη τὴν ὑπὲρ φωνὴν οὐ μόνον τἄγαν καὶ τὸ σφοδρὸν δηλοῦν , ἀλλὰ καὶ τὸ ἔξωθεν καὶ τὸ ἄνωθεν · οὕτω γάρ ὑπέρθυρον καὶ ὑπερῷον καλεῖν ἡμᾶς , τὸν δὲ ποιητὴν καὶ κρέʼ ὑπέρτερα τὰ ἔξω τοῦ ἱερείου , ὥσπερ ἔγκατα τὰ ἐντός . ὅρα τοίνυν ἔφη μὴ πρὸς τοῦτο μᾶλλον ὁ Ἐμπεδοκλῆς πεποίηκε τὸ ἐπίθετον , ὅτι , τῶν ἄλλων καρπῶν τὸ ἔξωθεν ὑπὸ τοῦ φλοιοῦ περιεχομένων καὶ τὰ καλούμενα λεπύχανα καὶ κελύφη καὶ ὑμένας καὶ λοβοὺς ἐπιπολῆς ; ἐχόντων , ὁ τοῦ μήλου φλοιὸς ἐντός ἐστι κολλώδης χιτὼν καὶ λιπαρός , ᾧ προσίσχεται τὸ σπέρμα · τὸ δʼ ἐδώδιμον , ἔξωθεν αὐτῷ περικείμενον , εἰκότως ὑπέρφλοιον ὠνόμασται .
Lemmas: λέγω οὖν ἐγώ οὗτος , γραμματικός τις φημί ὑπέρφλοιος λέγω ὁ μῆλον διά ὁ ἀκμή · ὁ γάρ ἄγαν ἀκμάζω καί θάλλω φλοίω ὑπό ὁ ποιητής λέγω . καί ὁ Ἀντίμαχος οὕτως πως φλέω ὀπώρα λέγω ὁ ὁ Καδμεῖος πόλις · ὅμοιος ὁ Ἄρατος ἐπί ὁ Σείριος λέγω καί ὁ μέν ῥώννυμι , ὁ δέ φλόος ὄλλυμι πᾶς , ὁ χλωρότης καί ὁ ἄνθος ὁ καρπός φλόος προσαγορεύω εἰμί δέ καί ὁ Ἕλλην τις , ὅς φλοίω Διόνυσος θύω . ἐπεί τοίνυν μάλα ὁ καρπός ὁ χλωρότης καί ὁ θάλλω ὁ μῆλον παραμένω , ὑπέρφλοιος αὐτός ὁ φιλόσοφος προσαγορεύω . Λαμπρίας δέ ὁ πάππος ἐγώ φημί ὁ ὑπέρ φωνή οὐ μόνος ἄγη καί ὁ σφοδρός δηλόω , ἀλλά καί ὁ ἔξωθεν καί ὁ ἄνωθεν · οὕτως γάρ ὑπέρθυρον καί ὑπερῷον καλέω ἐγώ , ὁ δέ ποιητής καί κρέας ὑπέρ ὁ ἔξω ὁ ἱερεῖον , ὥσπερ ἔγκατα ὁ ἐντός . ὁράω τοίνυν φημί μή πρός οὗτος μάλα ὁ Ἐμπεδοκλῆς ποιέω ὁ ἐπίθετον , ὅτι , ὁ ἄλλος καρπός ὁ ἔξωθεν ὑπό ὁ φλοιός περιέχω καί ὁ καλέω λεπύχανον καί κέλυφος καί ὑμήν καί λοβός ἐπιπολή ; ἔχω , ὁ ὁ μῆλον φλοιός ἐντός εἰμί κολλώδης χιτών καί λιπαρός , ὅς προσίσχω ὁ σπέρμα · ὁ δέ ἐδώδιμος , ἔξωθεν αὐτός περίκειμαι , ἔοικα ὑπέρφλοιος ὀνομάζω .