plutarchus.quaestiones-convivales-612c-748d 7.2.3
ἐπεὶ δὲ τοῦτο μὲν ὁ Φλῶρος ᾤετο παιδιὰν εἶναι καὶ φλύαρον , ἐκείνων δʼ οὐκ ἄν τινα τῆς αἰτίας ὡς ἀλήπτου προέσθαι τὴν ζήτησιν ἐξεύρηκα ἔφην φάρμακον , ᾧ πρὸς τὸν λόγον ἐφʼ ἡμᾶς προσάξεις τουτονί , ἐὰν καὶ σὺ διαλύσῃς ἔνια τῶν ἐκκειμένων . δοκεῖ δή μοι ἡ ψυχρότης · τὸ ἀτέραμον ἐμποιεῖν τοῖς τε πυροῖς καὶ τοῖς χέδροψι , πιέζουσα καὶ πηγνύουσα τὴν ἕξιν ἄχρι σκληρότητος · ἡ δὲ θερμότης εὐδιάλυτον καὶ μαλακόν ; ὅθεν οὐκ ὀρθῶς οἱ λέγοντες ἔτος φέρει οὔτις ἄρουρα τὰ καθʼ Ὁμήρου λέγουσι · τὰ γὰρ ἔνθερμα φύσει χωρία , κρᾶσιν εὐμενῆ τοῦ ἀέρος ἐνδιδόντος , ἐκφέρει μαλακωτέρους τοὺς · καρπούς . ὅσα τοίνυν ἐκ τῆς χειρὸς εὐθὺς εἰς τὴν γῆν ἀφιέμενα ἐμπίπτει τῶν σπερμάτων , ἐνδυόμενα καὶ λοχευόμενα τῇ κρύψει μᾶλλον ἀπολαύει τῆς ἐν τῇ γῇ θερμότητος καὶ ὑγρότητος · τὰ δὲ προσκρούοντα τοῖς κέρασι τῶν βοῶν οὐ τυγχάνει τῆς ἀρίστης καθʼ Ἡσίοδονεὐθημοσύνης,ἀλλὰ σφαλλόμενα καὶ παρολισθαίνοντα ῥιπτομένοις μᾶλλον ἢ σπειρομένοις προσέοικεν ὅθεν ἢ φθείρουσιν αὐτὰ παντάπασιν αἱ ψυχρότητες , ἢ δύστηκτα καὶ ἄχυμα καὶ ξυλώδη τοῖς χιτῶσι γυμνοῖς ἐπισκήπτουσαι ποιοῦσιν . ὁρᾷς γὰρ ὅτι καὶ τῶν λίθων τὰ ἔγγαια καὶ ζῳόφυτα μέρη μαλακώτερα τῶν ἐπιπολῆς ἡ ἀλέα φυλάττει · διὸ καὶ κατορύττουσιν οἱ τεχνῖται τοὺς ἐργασίμους λίθους , ὥσπερ ἐκπεπαινομένους ὑπὸ τῆς θερμότητος · οἱ δʼ ὕπαιθροι καὶ γυμνοὶ διὰ ψῦχος ἀντίτυποι καὶ δυσμετάβλητοι καὶ ἀτεράμονες ἀπαντῶσι τοῖς ἔργοις . τοὺς δὲ καρπούς , κἂν ἐπὶ τῆς ἅλω διαμείνωσι πλείω χρόνον ὑπαίθριοι καὶ γυμνοί , μᾶλλον ἀτεράμονας γίγνεσθαι λέγουσι τῶν εὐθὺς αἰρομένων . ἐνιαχοῦ δὲ καὶ πνεῦμα λικμωμένοις ἐπιγιγνόμενον ἀτεράμονας ποιεῖ διὰ τὸ ψῦχος , ὥσπερ ἐν Φιλίπποις τῆς Μακεδονίας ἱστοροῦσι · τοῖς δʼ ἀποκειμένοις βοηθεῖ τὸ ἄχυρον . οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν ἀκούοντας τῶν γεωργῶν , ὅτι καὶ δυεῖν αὐλάκων παραλλήλων ἡ μὲν ἀτεράμονας , ἡ δὲ τεράμονας ἐκφέρει τοὺς καρπούς · καὶ ὃ μέγιστόν ἐστι , τοῦ κυάμου τῶν λοβῶν οἱ μὲν τοίους οἱ δὲ τοίους , δηλονότι τοῖς μὲν ἧττον τοῖς δὲ μᾶλλον ἢ πνεύματος ψυχροῦ προσπεσόντος ἢ ὕδατος .
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος μέν ὁ Φλῶρος οἴομαι παιδιά εἰμί καί φλύαρος , ἐκεῖνος δέ οὐ ἄν τις ὁ αἰτία ὡς ἄληπτος προίημι ὁ ζήτησις ἐξευρίσκω φημί φάρμακον , ὅς πρός ὁ λόγος ἐπί ἐγώ προσάγω οὗτος , ἐάν καί σύ διαλύω ἔνιοι ὁ ἔκκειμαι . δοκέω δή ἐγώ ὁ ψυχρότης · ὁ ἀτεράμων ἐμποιέω ὁ τε πυρός καί ὁ χέδρωψ , πιέζω καί πήγνυμι ὁ ἕξις ἄχρι σκληρότης · ὁ δέ θερμότης εὐδιάλυτος καί μαλακός ; ὅθεν οὐ ὀρθός ὁ λέγω ἔτος φέρω οὔτις ἄρουρα ὁ κατά Ὅμηρος λέγω · ὁ γάρ ἔνθερμος φύσις χωρίον , κρᾶσις εὐμενής ὁ ἀήρ ἐνδίδωμι , ἐκφέρω μαλακός ὁ · καρπός . ὅσος τοίνυν ἐκ ὁ χείρ εὐθύς εἰς ὁ γῆ ἀφίημι ἐμπίπτω ὁ σπέρμα , ἐνδύω καί λοχεύω ὁ κρύψις μάλα ἀπολαύω ὁ ἐν ὁ γῆ θερμότης καί ὑγρότης · ὁ δέ προσκρούω ὁ κέρας ὁ βοῦς οὐ τυγχάνω ὁ ἀγαθός κατά Ἡσίοδονεὐθημοσύνης,ἀλλὰ σφάλλω καί παρολισθάνω ῥίπτω μάλα ἤ σπείρω προσέοικα ὅθεν ἤ φθείρω αὐτός παντάπασι ὁ ψυχρότης , ἤ δύστηκτος καί ἄχυμος καί ξυλώδης ὁ χιτών γυμνός ἐπισκήπτω ποιέω . ὁράω γάρ ὅτι καί ὁ λίθος ὁ ἐγγαιος καί ζωόφυτο μέρος μαλακός ὁ ἐπιπολή ὁ ἀλέα φυλάσσω · διό καί κατορύσσω ὁ τεχνίτης ὁ ἐργάσιμος λίθος , ὥσπερ ἐκπεπαίνω ὑπό ὁ θερμότης · ὁ δέ ὑπαίθριος καί γυμνός διά ψῦχος ἀντίτυπος καί δυσμετάβλητος καί ἀτεράμων ἀπαντάω ὁ ἔργον . ὁ δέ καρπός , ἐάν ἐπί ὁ ἅλως διαμένω πολύς χρόνος ὑπαίθριος καί γυμνός , μάλα ἀτεράμων γίγνομαι λέγω ὁ εὐθύς ἀείρω . ἐνιαχοῦ δέ καί πνεῦμα λικμάω ἐπιγίγνομαι ἀτεράμων ποιέω διά ὁ ψῦχος , ὥσπερ ἐν Φίλιππος ὁ Μακεδονία ἱστορέω · ὁ δέ ἀπόκειμαι βοηθέω ὁ ἄχυρον . οὐ δέω δέ θαυμάζω ἀκούω ὁ γεωργός , ὅτι καί δύο αὖλαξ παράλληλος ὁ μέν ἀτεράμων , ὁ δέ τεράμων ἐκφέρω ὁ καρπός · καί ὅς μέγας εἰμί , ὁ κύαμος ὁ λοβός ὁ μέν τοῖος ὁ δέ τοῖος , δηλονότι ὁ μέν ἥσσων ὁ δέ μάλα ἤ πνεῦμα ψυχρός προσπίπτω ἤ ὕδωρ .