ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.publicola 15.3
ὁ δὲ τέταρτος οὗτος ὑπὸ Δομετιανοῦ καὶ συνετελέσθη καὶ καθιερώθη . λέγεται δὲ Ταρκύνιον εἰς τοὺς θεμελίους ἀναλῶσαι λίτρας ἀργυρίου τετρακισμυρίας · τούτου δὲ τοῦ καθʼ ἡμᾶς τὸν μέγιστον ἐν Ῥώμῃ τῶν ἰδιωτικῶν πλοῦτον ἐκλογισθέντα τὸ τῆς χρυσώσεως μὴ τελέσαι ἂν ἀνάλωμα , πλέον ἢ δισχιλίων καὶ μυρίων ταλάντων γενόμενον .
Lemmas: ὁ δέ τέταρτος οὗτος ὑπό Δομετιανός καί συντελέω καί καθιερόω . λέγω δέ Ταρκύνιος εἰς ὁ θεμέλιος ἀναλίσκω λίτρα ἀργύριον τετρακισμύριοι · οὗτος δέ ὁ κατά ἐγώ ὁ μέγας ἐν Ῥώμη ὁ ἰδιωτικός πλοῦτος ἐκλογίζομαι ὁ ὁ χρύσωσις μή τελέω ἄν ἀνάλωμα , πολύς ἤ δισχίλιοι καί μυρίος τάλαντον γίγνομαι .
plutarchus.publicola 15.4
οἱ δὲ κίονες ἐκ τοῦ Πεντελῆσιν ἐτμήθησαν λίθου , κάλλιστα τῷ πάχει πρὸς τὸ μῆκος ἔχοντες · εἴδομεν γὰρ αὐτοὺς Ἀθήνησιν . ἐν δὲ Ῥώμῃ πληγέντες αὖθις καὶ ἀναξυσθέντες οὐ τοσοῦτον ἔσχον γλαφυρίας ὅσον ἀπώλεσαν συμμετρίας καὶ τοῦ καλοῦ , διάκενοι καὶ λαγαροὶ φανέντες .
Lemmas: ὁ δέ κίων ἐκ ὁ Πεντελής τέμνω λίθος , καλός ὁ πάχος πρός ὁ μῆκος ἔχω · ὁράω γάρ αὐτός Ἀθήνησι . ἐν δέ Ῥώμη πλήσσω αὖθις καί ἀναξύω οὐ τοσοῦτος ἔχω γλαφυρία ὅσος ἀπόλλυμι συμμετρία καί ὁ καλός , διάκενος καί λαγαρός φαίνω .
plutarchus.publicola 15.5
ὁ μέντοι θαυμάσας τοῦ Καπιτωλίου τὴν πολυτέλειαν , εἰ μίαν εἶδεν ἐν οἰκίᾳ Δομετιανοῦ στοὰν ἢ βασιλικὴν ἢ βαλανεῖον ἢ παλλακίδων δίαιταν , οἷόν ἐστι τὸ λεγόμενον Ἐπιχάρμου πρὸς τὸν ἄσωτον , οὐ φιλάνθρωπος τύ γʼ ἐσσʼ · ἔχεις νόσον χαίρεις διδούς , τοιοῦτον ἄν τι πρὸς Δομετιανὸν εἰπεῖν προήχθη · οὐκ εὐσεβὴς οὐδὲ φιλότιμος τύ γʼ ἐσσί · ἔχεις νόσον χαίρεις κατοικοδομῶν , ὥσπερ ὁ Μίδας ἐκεῖνος , ἅπαντά σοι χρυσᾶ καὶ λίθινα βουλόμενος γίνεσθαι . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τούτων .
Lemmas: ὁ μέντοι θαυμάζω ὁ Καπετώλιον ὁ πολυτέλεια , εἰ εἷς ὁράω ἐν οἰκία Δομετιανός στοά ἤ βασιλικός ἤ βαλανεῖον ἤ παλλακίς δίαιτα , οἷος εἰμί ὁ λέγω Ἐπίχαρμος πρός ὁ ἄσωτος , οὐ φιλάνθρωπος σύ γε εἰμί · ἔχω νόσος χαίρω δίδωμι , τοιοῦτος ἄν τις πρός Δομετιανός λέγω προάγω · οὐ εὐσεβής οὐδέ φιλότιμος σύ γε εἰμί · ἔχω νόσος χαίρω κατοικοδομέω , ὥσπερ ὁ Μίδας ἐκεῖνος , ἅπας σύ χρύσεος καί λίθινος βούλομαι γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν περί οὗτος .
plutarchus.publicola 16.1
ὁ δὲ Ταρκύνιος μετὰ τὴν μεγάλην μάχην ἐν ᾗ καὶ τὸν υἱὸν ἀπώλεσε μονομαχήσαντα Βρούτῳ , καταφυγὼν εἰς τὸ Κλούσιον ἱκέτευσε Λάραν Πορσίναν , ἄνδρα καὶ δύναμιν μεγίστην ἔχοντα τῶν Ἰταλικῶν βασιλέων καὶ δοκοῦντα χρηστὸν εἶναι καὶ φιλότιμον ὁ δʼ ὑπέσχετο βοηθήσειν . καὶ πρῶτον μὲν ἔπεμψεν εἰς Ῥώμην κελεύων δέχεσθαι τὸν Ταρκύνιον ὡς δʼ οὐχ ὑπήκουσαν οἱ Ῥωμαῖοι , καταγγείλας αὐτοῖς πόλεμον καὶ χρόνον ἐν ᾧ καὶ τόπον εἰς ὃν ἔμελλεν ἐμβαλεῖν , ἀφίκετο μετὰ πολλῆς δυνάμεως .
Lemmas: ὁ δέ Ταρκύνιος μετά ὁ μέγας μάχη ἐν ὅς καί ὁ υἱός ἀπόλλυμι μονομαχέω Βροῦτος , καταφεύγω εἰς ὁ Κλούσιον ἱκετεύω Λάρης Πορσίνας , ἀνήρ καί δύναμις μέγας ἔχω ὁ Ἰταλικός βασιλεύς καί δοκέω χρηστός εἰμί καί φιλότιμος ὁ δέ ὑπισχνέομαι βοηθέω . καί πρῶτος μέν πέμπω εἰς Ῥώμη κελεύω δέχομαι ὁ Ταρκύνιος ὡς δέ οὐ ὑπακούω ὁ Ῥωμαῖος , καταγγέλλω αὐτός πόλεμος καί χρόνος ἐν ὅς καί τόπος εἰς ὅς μέλλω ἐμβάλλω , ἀφικνέομαι μετά πολύς δύναμις .
plutarchus.publicola 16.2
Ποπλικόλας δʼ ᾑρέθη μὲν ἀπὼν ὕπατος τὸ δεύτερον , καὶ σὺν αὐτῷ Τίτος Λουκρήτιος · ἐπανελθὼν δὲ εἰς Ῥώμην καὶ βουλόμενος τῷ φρονήματι πρῶτον ὑπερβαλέσθαι τὸν Πορσίναν , ἔκτιζε πόλιν Σιγλιουρίαν ἤδη πλησίον ὄντος αὐτοῦ , καὶ τειχίσας μεγάλοις ἀναλώμασιν ἑπτακοσίους ἐποικοὺς ἀπέστειλεν , ὡς ῥᾳδίως φέρων καὶ ἀδεῶς τὸν πόλεμον .
Lemmas: Ποπλικόλα δέ αἱρέω μέν ἄπειμι ὕπατος ὁ δεύτερος , καί σύν αὐτός Τίτος Λουκρήτιος · ἐπανέρχομαι δέ εἰς Ῥώμη καί βούλομαι ὁ φρόνημα πρῶτος ὑπερβάλλω ὁ Πορσίνας , κτίζω πόλις Σιγλιουρία ἤδη πλησίον εἰμί αὐτός , καί τειχίζω μέγας ἀνάλωμα ἑπτακόσιοι ἐποικοί ἀποστέλλω , ὡς ῥᾴδιος φέρω καί ἀδεής ὁ πόλεμος .
plutarchus.publicola 16.3
οὐ μὴν ἀλλὰ προσβολῆς ὀξείας τῷ τείχει γενομένης ἐξεώσθησαν οἱ φύλακες ὑπὸ τοῦ Πορσίνα , καὶ φεύγοντες ὀλίγου συνεπεσπάσαντο τοὺς πολεμίους εἰς τὴν πόλιν . ἔφθη ; δὲ πρὸ τῶν πυλῶν ἐκβοηθήσας ὁ Ποπλικόλας , καὶ μάχην συνάψας παρὰ τὸν ποταμόν ἀντεῖχε πλήθει βιαζομένοις τοῖς πολεμίοις , ἄχρι οὗ τραύμασι νεανικοῖς περιπεσὼν ἀπεκομίσθη φοράδην ἐκ τῆς μάχης .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά προσβολή ὀξύς ὁ τεῖχος γίγνομαι ἐξωθέω ὁ φύλαξ ὑπό ὁ Πορσίνας , καί φεύγω ὀλίγος συνεπισπάω ὁ πολέμιος εἰς ὁ πόλις . φθάνω ; δέ πρό ὁ πύλη ἐκβοηθέω ὁ Ποπλικόλα , καί μάχη συνάπτω παρά ὁ ποταμός ἀντέχω πλῆθος βιάζω ὁ πολέμιος , ἄχρι ὅς τραῦμα νεανικός περιπίπτω ἀποκομίζω φοράδην ἐκ ὁ μάχη .
plutarchus.publicola 16.4
τὸ δʼ αὐτὸ καὶ Λουκρητίου τοῦ συνάρχοντος αὐτῷ παθόντος ἀθυμία τοῖς Ῥωμαίοις ἐνέπεσε , καὶ φυγῇ πρὸς τὴν πόλιν ἔσῳζον ἑαυτούς , ὠθουμένων δὲ τῶν πολεμίων διὰ τῆς ξυλίνης γεφύρας ἐκινδύνευσεν ἡ Ῥώμη κατὰ κράτος ἁλῶναι . πρῶτος δὲ Κόκλιος Ὡράτιος καὶ σὺν αὐτῷ δύο τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν , Ἑρμίνιος καὶ Λάρκιος , ἀντέστησαν περὶ τὴν ξυλίνην γέφυραν .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός καί Λουκρήτιος ὁ συνάρχω αὐτός πάσχω ἀθυμία ὁ Ῥωμαῖος ἐμπίπτω , καί φυγή πρός ὁ πόλις σῴζω ἑαυτοῦ , ὠθέω δέ ὁ πολέμιος διά ὁ ξύλινος γέφυρα κινδυνεύω ὁ Ῥώμη κατά κράτος ἁλίσκομαι . πρῶτος δέ Κόκλιος Ὡράτιος καί σύν αὐτός δύο ὁ ἐπιφανής ἀνήρ , Ἑρμίνιος καί Λάρκιος , ἀνθίστημι περί ὁ ξύλινος γέφυρα .
plutarchus.publicola 16.5
ὁ δʼ Ὡράτιος τὸν Κόκλιον ἐπωνύμιον ἔσχεν ἐν πολέμῳ τῶν ὀμμάτων θάτερον ἐκ κοπείς · ὡς δʼ ἔνιοι λέγουσι , διὰ σιμότητα τῆς ῥινὸς ἐνδεδυκυίας ὥστε μηδὲν εἶναι τὸ διορίζον τὰ ὄμματα καὶ τὰς ὀφρῦς συγκεχύσθαι , Κύκλωπα βουλόμενοι καλεῖν αὐτὸν οἱ πολλοὶ τῆς γλώττης ὀλισθαινούσης ἐκράτησεν ὑπὸ πλήθους Κόκλιον καλεῖσθαι .
Lemmas: ὁ δέ Ὡράτιος ὁ Κόκλιος ἐπωνύμιος ἔχω ἐν πόλεμος ὁ ὄμμα ἕτερος ἐκ κόπτω · ὡς δέ ἔνιοι λέγω , διά σιμότης ὁ ῥίς ἐνδύω ὥστε μηδείς εἰμί ὁ διορίζω ὁ ὄμμα καί ὁ ὀφρύς συγχέω , Κύκλωψ βούλομαι καλέω αὐτός ὁ πολύς ὁ γλῶσσα ὀλισθάνω κρατέω ὑπό πλῆθος Κόκλιος καλέω .
plutarchus.publicola 16.6
οὗτος ἑστὼς πρὸ τῆς γεφύρας ἠμύνετο τοὺς πολεμίους , ἄχρι οὗ διέκοψαν οἱ σὺν αὐτῷ κατόπιν τὴν γέφυραν . οὕτω δὲ μετὰ τῶν ὅπλων ἀφεὶς ἑαυτὸν εἰς τὸν ποταμόν ἀπενήξατο , καὶ προσέμιξε τῇ πέραν ὄχθῃ δόρατι Τυρρηνικῷ βεβλημένος τὸν γλουτόν .
Lemmas: οὗτος ἵστημι πρό ὁ γέφυρα ἀμύνω ὁ πολέμιος , ἄχρι ὅς διακόπτω ὁ σύν αὐτός κατόπιν ὁ γέφυρα . οὕτως δέ μετά ὁ ὅπλον ἀφίημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ ποταμός ἀπονήχομαι , καί προσμείγνυμι ὁ πέραν ὄχθη δόρυ Τυρρηνικός βάλλω ὁ γλουτός .
plutarchus.publicola 16.7
ὁ δὲ Ποπλικόλας τὴν ἀρετὴν θαυμάσας αὐτίκα μὲν εἰσηγήσατο Ῥωμαίους ἅπαντας , ὅσην ἕκαστος ἐν ἡμέρᾳ τροφὴν ἀνήλισκε , δοῦναι συνεισενεγκόντας , ἔπειτα τῆς χώρας ἣν αὐτὸς περιαρόσειεν ἐν ἡμέρᾳ , πρὸς δὲ τούτοις εἰκόνα χαλκῆν ἔστησαν αὐτῷ ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Ἡφαίστου , τὴν γενομένην ἐκ τοῦ τραύματος τῷ ἀνδρὶ χωλότητα μετὰ τιμῆς παρηγοροῦντες .
Lemmas: ὁ δέ Ποπλικόλα ὁ ἀρετή θαυμάζω αὐτίκα μέν εἰσηγέομαι Ῥωμαῖος ἅπας , ὅσος ἕκαστος ἐν ἡμέρα τροφή ἀναλίσκω , δίδωμι συνεισφέρω , ἔπειτα ὁ χώρα ὅς αὐτός περιαρόω ἐν ἡμέρα , πρός δέ οὗτος εἰκών χάλκεος ἵστημι αὐτός ἐν ὁ ἱερός ὁ Ἥφαιστος , ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ τραῦμα ὁ ἀνήρ χωλότης μετά τιμή παρηγορέω .
plutarchus.publicola 17.1
ἐπικειμένου δὲ Πορσίνα τῇ πόλει καί λιμὸς ἥπτετο τῶν Ῥωμαίων , καί Τυρρηνῶν ἕτερος στρατὸς αὐτὸς καθʼ αὑτὸν εἰς τὴν χώραν ἐνέβαλε . Ποπλικόλας δὲ τὸ τρίτον ὑπατεύων Πορσίνᾳ μὲν ἀτρεμῶν καί φυλάττων τὴν πόλιν ᾤετο δεῖν ἀντέχειν , τοῖς δὲ Τυρρηνοῖς ἐπεξῆλθε καί συμβαλὼν ἐτρέψατο καί πεντακισχιλίους αὐτῶν ἀνεῖλε . τὸ δὲ περὶ Μούκιον εἴρηται μὲν ὑπὸ πολλῶν καὶ διαφόρως , λεκτέον δὲ ᾗ μάλιστα πιστεύεται καί ἡμῖν .
Lemmas: ἐπίκειμαι δέ Πορσίνας ὁ πόλις καί λιμός ἅπτω ὁ Ῥωμαῖος , καί Τυρρηνός ἕτερος στρατός αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰς ὁ χώρα ἐμβάλλω . Ποπλικόλα δέ ὁ τρίτος ὑπατεύω Πορσίνας μέν ἀτρεμέω καί φυλάσσω ὁ πόλις οἴομαι δέω ἀντέχω , ὁ δέ Τυρρηνός ἐπεξέρχομαι καί συμβάλλω τρέπω καί πεντακισχίλιοι αὐτός ἀναιρέω . ὁ δέ περί Μούκιος λέγω μέν ὑπό πολύς καί διάφορος , λεκτέος δέ ᾗ μάλα πιστεύω καί ἐγώ .
plutarchus.publicola 17.2
ἦν ἀνὴρ εἰς πᾶσαν ἀρετὴν ἀγαθός , ἐν δὲ τοῖς πολεμικοῖς ἄριστος · ἐπιβουλεύων δὲ τὸν Πορσίναν ἀνελεῖν παρεισῆλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον Τυρρηνίδα φορῶν ἐσθῆτα καί φωνῇ χρώμενος ὁμοία περιελθὼν δὲ τὸ βῆμα τοῦ βασιλέως καθεζομένου , καί σαφῶς μὲν αὑτὸν οὐκ εἰδώς , ἐρέσθαι δὲ περὶ αὐτοῦ δεδιώς , ἐν ᾠήθη μάλιστα τῶν συγκαθεζομένων ἐκεῖνον εἶναι σπασάμενος τὸ ξίφος ἀπέκτεινεν .
Lemmas: εἰμί ἀνήρ εἰς πᾶς ἀρετή ἀγαθός , ἐν δέ ὁ πολεμικός ἀγαθός · ἐπιβουλεύω δέ ὁ Πορσίνας ἀναιρέω παρεισέρχομαι εἰς ὁ στρατόπεδον Τυρρηνίς φορέω ἐσθής καί φωνή χράω ὅμοιος περιέρχομαι δέ ὁ βῆμα ὁ βασιλεύς καθέζομαι , καί σαφής μέν ἑαυτοῦ οὐ οἶδα , ἔρομαι δέ περί αὐτός δείδω , ἐν οἴομαι μάλα ὁ συγκαθέζομαι ἐκεῖνος εἰμί σπάω ὁ ξίφος ἀποκτείνω .
plutarchus.publicola 17.3
ἐπὶ τούτῳ δὲ συλληφθεὶς ἀνεκρίνετο · καί τινος ἐσχαρίδος πῦρ ἐχούσης μέλλοντι τῷ Πορσίνᾳ θύειν κεκομισμένης , ὑπερσχὼν τὴν δεξιὰν χεῖρα καιομένης τῆς σαρκὸς εἱστήκει πρὸς τὸν Πορσίναν ἀποβλέπων ἰταμῷ καί ἀτρέπτῳ τῷ προσώπῳ , μέχρι οὗ θαυμάσας ἀφῆκεν αὑτὸν καί τὸ ξίφος ἀποδιδοὺς ὤρεξεν ἀπὸ τοῦ βήματος · ὁ δὲ τὴν εὐώνυμον προτείνας ἐδέξατο . καί διὰ τοῦτό φασιν αὐτῷ γενέσθαι τὸν Σκαιόλαν ἐπίκλησιν , ὅπερ ἐστὶ Λαιόν .
Lemmas: ἐπί οὗτος δέ συλλαμβάνω ἀνακρίνω · καί τις ἐσχαρίς πῦρ ἔχω μέλλω ὁ Πορσίνας θύω κομίζω , ὑπερέχω ὁ δεξιός χείρ καίω ὁ σάρξ ἵστημι πρός ὁ Πορσίνας ἀποβλέπω ἰταμός καί ἄτρεπτος ὁ πρόσωπον , μέχρι ὅς θαυμάζω ἀφίημι ἑαυτοῦ καί ὁ ξίφος ἀποδίδωμι ὀρέγω ἀπό ὁ βῆμα · ὁ δέ ὁ εὐώνυμος προτείνω δέχομαι . καί διά οὗτος φημί αὐτός γίγνομαι ὁ Σκαιόλας ἐπίκλησις , ὅς εἰμί Λαιόν .
plutarchus.publicola 17.4
ἔφη δὲ τὸν φόβον τοῦ Πορσίνα νενικηκὼς ἡττᾶσθαι τῆς ἀρετῆς , καί χάριτι μηνύειν ἃ πρὸς ἀνάγκην οὐκ ἂν ἐξηγόρευσε . τριακόσιοι γὰρ Ῥωμαίων , ἔφη , τὴν αὐτὴν ἐμοὶ γνώμην ἔχοντες ἐν τῷ στρατοπέδῳ σου πλανῶνται καιρὸν ἐπιτηροῦντες · ἐγὼ δὲ κλήρῳ λαχὼν καί προεπιχειρήσας οὐκ ἄχθομαι τῇ τύχῃ , διαμαρτὼν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καί φίλου μᾶλλον ἢ πολεμίου
Lemmas: φημί δέ ὁ φόβος ὁ Πορσίνας νικάω ἡσσάομαι ὁ ἀρετή , καί χάρις μηνύω ὅς πρός ἀνάγκη οὐ ἄν ἐξαγορεύω . τριακόσιοι γάρ Ῥωμαῖος , φημί , ὁ αὐτός ἐγώ γνώμη ἔχω ἐν ὁ στρατόπεδον σύ πλανάω καιρός ἐπιτηρέω · ἐγώ δέ κλῆρος λαγχάνω καί προεπιχειρέω οὐ ἄχθομαι ὁ τύχη , διαμαρτάνω ἀνήρ ἀγαθός καί φίλος μάλα ἤ πολέμιος
plutarchus.publicola 17.5
Ῥωμαίοις εἶναι πρέποντος ταῦθʼ ὁ Πορσίνας ἀκούσας ἐπίστευσε καί πρὸς τὰς διαλύσεις ἥδιον ἔσχεν , οὐ τοσοῦτό , μοι δοκεῖ , φόβῳ τῶν τριακοσίων , ὅσον ἀγασθεὶς καί θαυμάσας τὸ φρόνημα , καὶ τὴν ἀρετὴν τῶν Ῥωμαίων . τοῦτον τὸν ἄνδρα Μούκιον ὁμοῦ τι πάντων καὶ Σκαιόλαν καλούντων Ἀθηνόδωρος ὁ Σάνδωνος ἐν τῷ πρὸς Ὀκταουίαν τὴν Καίσαρος ἀδελφὴν καὶ Ὀψίγονον ὠνομάσθαι φησίν .
Lemmas: Ῥωμαῖος εἰμί πρέπω οὗτος ὁ Πορσίνας ἀκούω πιστεύω καί πρός ὁ διάλυσις ἡδύς ἔχω , οὐ τοσοῦτος , ἐγώ δοκέω , φόβος ὁ τριακόσιοι , ὅσος ἄγαμαι καί θαυμάζω ὁ φρόνημα , καί ὁ ἀρετή ὁ Ῥωμαῖος . οὗτος ὁ ἀνήρ Μούκιος ὁμοῦ τις πᾶς καί Σκαιόλας καλέω Ἀθηνόδωρος ὁ Σάνδων ἐν ὁ πρός Ὀκταουία ὁ Καῖσαρ ἀδελφή καί Ὀψίγονος ὀνομάζω φημί .
plutarchus.publicola 18.1
ὁ μέντοι Ποπλικόλας αὐτός , οὐχ οὕτω πολέμιον ὄντα τὸν Πορσίναν βαρὺν ἡγούμενος ὡς ἄξιον πολλοῦ τῇ πόλει φίλον γενέσθαι καὶ σύμμαχον , οὐκ ἔφευγεν ἐπʼ αὐτοῦ δίκῃ κριθῆναι πρὸς Ταρκύνιον , ἀλλʼ ἐθάρρει καὶ προὐκαλεῖτο πολλάκις ὡς ἐξελέγξων κάκιστον ἀνδρῶν καὶ δικαίως ἀφαιρεθέντα τὴν ἀρχήν , ἀποκριναμένου δὲ τὸν Ταρκυνίου τραχύτερον , οὐδένα ποιεῖσθαι δικαστήν , ἥκιστα δὲ Πορσίναν , εἰ σύμμαχος ὢν μεταβάλλεται ,
Lemmas: ὁ μέντοι Ποπλικόλα αὐτός , οὐ οὕτως πολέμιος εἰμί ὁ Πορσίνας βαρύς ἡγέομαι ὡς ἄξιος πολύς ὁ πόλις φίλος γίγνομαι καί σύμμαχος , οὐ φεύγω ἐπί αὐτός δίκη κρίνω πρός Ταρκύνιος , ἀλλά θαρσέω καί προκαλέω πολλάκις ὡς ἐξελέγχω κακός ἀνήρ καί δίκαιος ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , ἀποκρίνω δέ ὁ Ταρκύνιος τραχύς , οὐδείς ποιέω δικαστής , ἦκα δέ Πορσίνας , εἰ σύμμαχος εἰμί μεταβάλλω ,
plutarchus.publicola 18.2
δυσχεράνας καὶ καταγνοὺς ὁ Πορσίνας , ἅμα δὲ τὸν παιδὸς Ἄρροντος δεομένου καὶ σπουδάζοντος ὑπὲρ τῶν Ῥωμαίων , κατελύσατο τὸν πόλεμον ἐξισταμένοις ἧς ἀπετέμοντο τῆς Τυρρηνίδος χώρας καὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἀποπέμπουσι , κομιζομένοις δὲ τοὺς αὐτομόλους , ἐπὶ τούτοις ὁμήρους ἔδωκαν ἐξ εὐπατριδῶν περιπορφύρους δέκα καὶ παρθένους τοσαύτας , ὧν ἦν καὶ Ποπλικόλα θυγάτηρ Οὐαλλερία .
Lemmas: δυσχεραίνω καί καταγιγνώσκω ὁ Πορσίνας , ἅμα δέ ὁ παῖς Ἄρρων δέω καί σπουδάζω ὑπέρ ὁ Ῥωμαῖος , καταλύω ὁ πόλεμος ἐξίστημι ὅς ἀποτέμνω ὁ Τυρρηνίς χώρα καί ὁ αἰχμάλωτος ἀποπέμπω , κομίζω δέ ὁ αὐτόμολος , ἐπί οὗτος ὅμηρος δίδωμι ἐκ εὐπατριδοῦς περιπόρφυρος δέκα καί παρθένος τοσοῦτος , ὅς εἰμί καί Ποπλικόλα θυγάτηρ Οὐαλλέρι .
plutarchus.publicola 19.1
πραττομένων δὲ τούτων τοῦ τε Πορσίνα πᾶσαν ἤδη τὴν πολεμικὴν ἀνεικότος παρασκευὴν διὰ πίστιν , αἱ παρθένοι τῶν Ῥωμαίων κατῆλθον ἐπὶ λουτρόν ἔνθα δὴ μηνοειδής τις ὄχθη περιβάλλουσα τὸν ποταμὸν ἡσυχίαν μάλιστα καὶ γαλήνην τοῦ κύματος παρεῖχεν . ὡς δʼ οὔτε τινὰ φυλακὴν ἑώρων οὔτε παριόντας ἄλλως ἢ διαπλέοντας , ὁρμὴν ἔσχον ἀπονή ξασθαι πρὸς ῥεῦμα πολὺ καὶ δίνας βαθείας .
Lemmas: πράσσω δέ οὗτος ὁ τε Πορσίνας πᾶς ἤδη ὁ πολεμικός ἀνίημι παρασκευή διά πίστις , ὁ παρθένος ὁ Ῥωμαῖος κατέρχομαι ἐπί λουτρόν ἔνθα δή μηνοειδής τις ὄχθη περιβάλλω ὁ ποταμός ἡσυχία μάλα καί γαλήνη ὁ κῦμα παρέχω . ὡς δέ οὔτε τις φυλακή ὁράω οὔτε παρέρχομαι ἄλλος ἤ διαπλέω , ὁρμή ἔχω ἀπονὴ ξομαι πρός ῥεῦμα πολύς καί δίνη βαθύς .
plutarchus.publicola 19.2
ἔνιοι δέ φασι μίαν αὐτῶν , ὄνομα Κλοιλίαν , ἵππῳ διεξελάσαι τὸν πόρον , ἐγκελευομένην ταῖς ἄλλαις νεούσαις καὶ παραθαρρύνουσαν . ἐπεὶ δὲ σωθεῖσαι πρὸς τὸν Ποπλικόλαν ἧκον , οὐκ ἐθαύμασεν οὐδʼ ἠγάπησεν , ἀλλʼ ἠνιάθη , ὅτι Πορσίνα κακίων ἐν πίστει φανεῖται , καὶ τὸ τόλμημα τῶν παρθένων αἰτίαν ἕξει κακούργημα Ῥωμαίων γεγονέναι . διὸ συλλαβὼν αὐτὰς πάλιν ἀπέστειλε πρὸς τὸν Πορσίναν .
Lemmas: ἔνιοι δέ φημί εἷς αὐτός , ὄνομα Κλοιλίας , ἵππος διεξελαύνω ὁ πόρος , ἐγκελεύω ὁ ἄλλος νέω καί παραθαρσύνω . ἐπεί δέ σῴζω πρός ὁ Ποπλικόλα ἥκω , οὐ θαυμάζω οὐδέ ἀγαπάω , ἀλλά ἀνιάω , ὅτι Πορσίνας κακός ἐν πίστις φαίνω , καί ὁ τόλμημα ὁ παρθένος αἰτία ἔχω κακούργημα Ῥωμαῖος γίγνομαι . διό συλλαμβάνω αὐτός πάλιν ἀποστέλλω πρός ὁ Πορσίνας .
plutarchus.publicola 19.3
ταῦτα δʼ οἱ περὶ τὸν Ταρκύνιον προαισθόμενοι , καὶ καθίσαντες ἐνέδραν τοῖς ἄγουσι τὰς παῖδας , ἐν τῷ περᾶν ἐπέθεντο πλείονες ὄντες . ἐκείνων δὲ ὅμως ἀμυνομένων , ἡ Ποπλικόλα θυγάτηρ Οὐαλλερία διὰ μέσων ὁρμήσασα τῶν μαχομένων ἀπέφυγε , καὶ τρεῖς τινες οἰκέται συνδιεκπεσόντες ἔσῳζον αὐτήν , τῶν δʼ ἄλλων οὐκ ἀκινδύνως ἀναμεμιγμένων τοῖς μαχομένοις , αἰθόμενος Ἄρρων ὁ Πορσίνα υἱὸς ὀξέως προσεβοήθησε , καὶ φυγῆς γενομένης τῶν πολεμίων περιεποίησε τοὺς Ῥωμαίους .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ περί ὁ Ταρκύνιος προαισθάνομαι , καί καθίζω ἐνέδρα ὁ ἄγω ὁ παῖς , ἐν ὁ περάω ἐπιτίθημι πολύς εἰμί . ἐκεῖνος δέ ὅμως ἀμύνω , ὁ Ποπλικόλα θυγάτηρ Οὐαλλέρι διά μέσος ὁρμάω ὁ μάχομαι ἀποφεύγω , καί τρεῖς τις οἰκέτης συνδιεκπίπτω σῴζω αὐτός , ὁ δέ ἄλλος οὐ ἀκίνδυνος ἀναμίσγω ὁ μάχομαι , αἴθω Ἄρρων ὁ Πορσίνας υἱός ὀξύς προσβοηθέω , καί φυγή γίγνομαι ὁ πολέμιος περιποιέω ὁ Ῥωμαῖος .
plutarchus.publicola 19.4
ὡς δὲ τὰς παρθένους κομισθείσας ὁ Πορσίνας εἶδε , τὴν καταρξαμένην τῆς πράξεως καὶ παρακελευσαμένην ταῖς ἄλλαις ἐζήτει . ἀκούσας δὲ τὸ ὄνομα τῆς Κλοιλίας προσέβλεψεν αὐτὴν ἵλεῳ καὶ φαιδρῷ τῷ προσώπῳ , καὶ κελεύσας ἵππον ἀχθῆναι τῶν βασιλικῶν κεκοσμημένον εὐπρεπῶς ἐδωρήσατο . τοῦτο ποιοῦνται μαρτύριον οἱ μόνην τὴν Κλοιλίαν λέγοντες ἵππῳ διεξελάσαι τὸν ποταμόν .
Lemmas: ὡς δέ ὁ παρθένος κομίζω ὁ Πορσίνας ὁράω , ὁ κατάρχω ὁ πρᾶξις καί παρακελεύομαι ὁ ἄλλος ζητέω . ἀκούω δέ ὁ ὄνομα ὁ Κλοιλίας προσβλέπω αὐτός ἵλαος καί φαιδρός ὁ πρόσωπον , καί κελεύω ἵππος ἄγω ὁ βασιλικός κοσμέω εὐπρεπής δωρέω . οὗτος ποιέω μαρτύριον ὁ μόνος ὁ Κλοιλίας λέγω ἵππος διεξελαύνω ὁ ποταμός .
plutarchus.publicola 19.5
οἱ δʼ οὔ φασιν , ἀλλὰ τιμῆσαι τὸ ἀνδρῶδες αὐτῆς τὸν Τυρρηνόν . ἀνάκειται δὲ τὴν ἱερὰν ὁδὸν πορευομένοις εἰς Παλάτιον ἀνδριὰς αὐτῆς ἔφιππος , ὅν τινες οὐ τῆς Κλοιλίας , ἀλλὰ τῆς Οὐαλλερίας εἶναι λέγουσιν . ὁ δὲ Πορσίνας διαλλαγεὶς τοῖς Ῥωμαίοις ἄλλην τε ἑαυτοῦ πολλὴν μεγαλοφροσύνην ἐπεδείξατο τῇ πόλει , καὶ τὰ ὅπλα τοὺς Τυρρηνοὺς ἀναλαβεῖν κελεύσας , ἄλλο δὲ μηδέν ,
Lemmas: ὁ δέ οὐ φημί , ἀλλά τιμάω ὁ ἀνδρώδης αὐτός ὁ Τυρρηνός . ἀνάκειμαι δέ ὁ ἱερός ὁδός πορεύω εἰς Παλάτιον ἀνδριάς αὐτός ἔφιππος , ὅς τις οὐ ὁ Κλοιλίας , ἀλλά ὁ Οὐαλλέρι εἰμί λέγω . ὁ δέ Πορσίνας διαλλάσσω ὁ Ῥωμαῖος ἄλλος τε ἑαυτοῦ πολύς μεγαλοφροσύνη ἐπιδείκνυμι ὁ πόλις , καί ὁ ὅπλον ὁ Τυρρηνός ἀναλαμβάνω κελεύω , ἄλλος δέ μηδείς ,
plutarchus.publicola 19.6
ἀλλʼ ἐκλείπειν τὸν χάρακα σίτου τε πολλοῦ καὶ χρημάτων γέμοντα παντοδαπῶν , παρέδωκε τοῖς Ῥωμαίοις . διὸ καὶ καθʼ ἡμᾶς ἔτι πωλοῦντες τὰ δημόσια πρῶτα κηρύττουσι τὰ Πορσίνα χρήματα , τιμὴν τῷ ἀνδρὶ τῆς χάριτος ἀίδιον ἐν τῇ μνήμῃ διαφυλάττοντες . εἱστήκει δὲ καὶ χαλκοῦς ἀνδριὰς αὐτοῦ παρὰ τὸ βουλευτήριον , ἁπλοῦς καὶ ἀρχαϊκὸς τῇ ἐργασίᾳ .
Lemmas: ἀλλά ἐκλείπω ὁ χάραξ σῖτος τε πολύς καί χρῆμα γέμω παντοδαπής , παραδίδωμι ὁ Ῥωμαῖος . διό καί κατά ἐγώ ἔτι πωλέω ὁ δημόσιος πρῶτος κηρύσσω ὁ Πορσίνας χρῆμα , τιμή ὁ ἀνήρ ὁ χάρις ἀίδιος ἐν ὁ μνήμη διαφυλάσσω . ἵστημι δέ καί χάλκεος ἀνδριάς αὐτός παρά ὁ βουλευτήριον , ἁπλόος καί ἀρχαικός ὁ ἐργασία .
plutarchus.publicola 20.1
μετὰ δὲ ταῦτα Σαβίνων ἐμβαλόντων εἰς τὴν χώραν ὕπατος μὲν ἀπεδείχθη Μᾶρκος Οὐαλλέριος , ἀδελφὸς Ποπλικόλα , καὶ Ποστούμιος Τούβερτος . πραττομένων δὲ τῶν μεγίστων γνώμῃ καὶ παρουσίᾳ Ποπλικόλα δυσὶ μάχαις μεγάλαις ὁ Μᾶρκος ἐνίκησεν , ὧν ἐν τῇ δευτέρᾳ μηδένα Ῥωμαίων ἀποβαλὼν τρισχιλίους ἐπὶ μυρίοις τῶν πολεμίων ἀνεῖλε .
Lemmas: μετά δέ οὗτος Σαβῖνος ἐμβάλλω εἰς ὁ χώρα ὕπατος μέν ἀποδείκνυμι Μάρκος Οὐαλλέριος , ἀδελφός Ποπλικόλα , καί Ποστούμιος Τούβερτος . πράσσω δέ ὁ μέγας γνώμη καί παρουσία Ποπλικόλα δύο μάχη μέγας ὁ Μάρκος νικάω , ὅς ἐν ὁ δεύτερος μηδείς Ῥωμαῖος ἀποβάλλω τρισχίλιοι ἐπί μυρίος ὁ πολέμιος ἀναιρέω .
plutarchus.publicola 20.2
καὶ γέρας ἔσχεν ἐπὶ τοῖς θριάμβοις οἰκίαν αὐτῷ γενέσθαι δημοσίοις ἀναλώμασιν ἐν Παλατίῳ . τῶν δʼ ἄλλων τότε θυρῶν εἴσω τῆς οἰκίας εἰς τὸ κλεισίον ἀνοιγομένων , ἐκείνης μόνης τῆς οἰκίας ἐποίησαν ἐκτὸς ἀπάγεσθαι τὴν αὔλειον , ὡς δὴ κατὰ τὸ συγχώρημα τῆς τιμῆς ἀεὶ τοῦ δημοσίου προσεπιλαμβάνοι .
Lemmas: καί γέρας ἔχω ἐπί ὁ θρίαμβος οἰκία αὐτός γίγνομαι δημόσιος ἀνάλωμα ἐν Παλάτιον . ὁ δέ ἄλλος τότε θύρα εἴσω ὁ οἰκία εἰς ὁ κλεισίον ἀνοίγνυμι , ἐκεῖνος μόνος ὁ οἰκία ποιέω ἐκτός ἀπάγω ὁ αὔλειος , ὡς δή κατά ὁ συγχώρημα ὁ τιμή ἀεί ὁ δημόσιος προσεπιλαμβάνομαι .
plutarchus.publicola 20.3
τὰς δʼ Ἑλληνικὰς πρότερον οὕτως ἔχειν ἁπάσας λέγουσιν , ἀπὸ τῶν κωμῳδιῶν λαμβάνοντες , ὅτι κόπτουσι καὶ ψοφοῦσι τὰς αὑτῶν θύρας ἔνδοθεν οἱ προϊέναι μέλλοντες , ὅπως αἴσθησις ἔξω γένοιτο τοῖς παρερχομένοις ἢ προεστῶσι καὶ μὴ καταλαμβάνοιντο προϊούσαις ταῖς κλεισιάσιν εἰς τὸν στενωπόν .
Lemmas: ὁ δέ Ἑλληνικός πρότερος οὕτως ἔχω ἅπας λέγω , ἀπό ὁ κωμῳδία λαμβάνω , ὅτι κόπτω καί ψοφέω ὁ ἑαυτοῦ θύρα ἔνδοθεν ὁ προέρχομαι μέλλω , ὅπως αἴσθησις ἔξω γίγνομαι ὁ παρέρχομαι ἤ προΐστημι καί μή καταλαμβάνω προέρχομαι ὁ κλεισιάδες εἰς ὁ στενωπός .
plutarchus.publicola 21.1
τῷ δʼ ἑξῆς ἔτει πάλιν ὑπάτευε Ποπλικόλας τὸ τέταρτον · ἦν δὲ προσδοκία πολέμου Σαβίνων καί Λατίνων συνισταμένων . καί τις ἅμα δεισιδαιμονία τῆς πόλεως ἥψατο · πᾶσαι γὰρ αἱ κυοῦσαι τότε γυναῖκες ἐξέβαλλον ἀνάπηρα , καί τέλος οὐδεμία γένεσις ἔσχεν . ὅθεν ἐκ τῶν Σιβυλλείων ὁ Ποπλικόλας ἱλασάμενος τῷ Ἅιδῃ καί τινας ἀγῶνας πυθοχρήστους ἀναλαβὼν καί ταῖς ἐλπίσι πρὸς τὸ θεῖον ἡδίονα καταστήσας τὴν πόλιν , ἤδη τοῖς ἀπʼ ἀνθρώπων φοβεροῖς προσεῖχε . μεγάλη γὰρ ἐφαίνετο κατασκευὴ τῶν πολεμίων καί σύστασις .
Lemmas: ὁ δέ ἑξῆς ἔτος πάλιν ὑπατεύω Ποπλικόλα ὁ τέταρτος · εἰμί δέ προσδοκία πόλεμος Σαβῖνος καί Λατῖνος συνίστημι . καί τις ἅμα δεισιδαιμονία ὁ πόλις ἅπτω · πᾶς γάρ ὁ κυέω τότε γυνή ἐκβάλλω ἀνάπηρος , καί τέλος οὐδείς γένεσις ἔχω . ὅθεν ἐκ ὁ Σιβύλλειος ὁ Ποπλικόλα ἱλάσκομαι ὁ ᾍδης καί τις ἀγών Πυθόχρηστος ἀναλαμβάνω καί ὁ ἐλπίς πρός ὁ θεῖος ἡδύς καθίστημι ὁ πόλις , ἤδη ὁ ἀπό ἄνθρωπος φοβερός προσέχω . μέγας γάρ φαίνω κατασκευή ὁ πολέμιος καί σύστασις .
plutarchus.publicola 21.2
ἦν οὖν Ἄππιος Κλαῦσος ἐν Σαβίνοις , ἀνὴρ χρήμασί τε δυνατὸς καί σώματος ῥώμῃ πρὸς ἀλκὴν ἐπιφανής , ἀρετῆς δὲ δόξῃ μάλιστα καί λόγου δεινότητι πρωτεύων , ὃ δὲ πᾶσι συμβαίνει τοῖς μεγάλοις οὐ διέφυγε παθεῖν , ἀλλʼ ἐφθονεῖτο · καὶ τοῖς φθονοῦσιν αἰτίαν παρέσχε καταπαύων τὸν πόλεμον αὔξειν τὰ Ῥωμαίων , ἐπὶ τυραννίδι καί δουλώσει τῆς πατρίδος .
Lemmas: εἰμί οὖν Ἄππιος Κλαῦσος ἐν Σαβῖνος , ἀνήρ χρῆμα τε δυνατός καί σῶμα ῥώμη πρός ἀλκή ἐπιφανής , ἀρετή δέ δόξα μάλα καί λόγος δεινότης πρωτεύω , ὅς δέ πᾶς συμβαίνω ὁ μέγας οὐ διαφεύγω πάσχω , ἀλλά φθονέω · καί ὁ φθονέω αἰτία παρέχω καταπαύω ὁ πόλεμος αὐξάνω ὁ Ῥωμαῖος , ἐπί τυραννίς καί δούλωσις ὁ πατρίς .
plutarchus.publicola 21.3
αἰσθόμενος δὲ τοὺς λόγους τούτους βουλομένῳ τῷ πλήθει λεγομένους , καί προσκρούοντα τοῖς πολεμοποιοῖς καί στρατιωτικοῖς ἑαυτόν , ἐφοβεῖτο τὴν κρίσιν , ἑταιρείαν δὲ καί δύναμιν φίλων καί οἰκείων ἔχων ἀμύνουσαν περὶ αὑτὸν ἐστασίαζε . καί τοῦτʼ ἦν τοῦ πολέμου διατριβὴ καί μέλλησις τοῖς Σαβίνοις .
Lemmas: αἰσθάνομαι δέ ὁ λόγος οὗτος βούλομαι ὁ πλῆθος λέγω , καί προσκρούω ὁ πολεμοποιός καί στρατιωτικός ἑαυτοῦ , φοβέω ὁ κρίσις , ἑταιρεία δέ καί δύναμις φίλος καί οἰκεῖος ἔχω ἀμύνω περί ἑαυτοῦ στασιάζω . καί οὗτος εἰμί ὁ πόλεμος διατριβή καί μέλλησις ὁ Σαβῖνος .
plutarchus.publicola 21.4
ταῦτʼ οὖν ὁ Ποπλικόλας οὐ μόνον εἰδέναι ποιούμενος ἔργον , ἀλλὰ καί κινεῖν καί συνεξορμᾶν τὴν στάσιν , εἶχεν ἄνδρας ἐπιτηδείους οἳ τῷ Κλαύσῳ διελέγοντο παρʼ αὑτοῦ τοιαῦτα , ὡς ὁ Ποπλικόλας ἄνδρα σε χρηστὸν ὄντα καί δίκαιον οὐδενὶ κακῷ δεῖν οἴεται τοὺς σεαυτοῦ πολίτας ἀμύνεσθαι , καίπερ ἀδικούμενον · εἰ δὲ βούλοιο σῴζων ἑαυτὸν μεταστῆναι καί φυγεῖν τοὺς μισοῦντας , ὑποδέξεταί σε δημοσίᾳ καί ἰδίᾳ τῆς τε σῆς ἀρετῆς ἀξίως καί τῆς Ῥωμαίων λαμπρότητος .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ Ποπλικόλα οὐ μόνος οἶδα ποιέω ἔργον , ἀλλά καί κινέω καί συνεξορμάω ὁ στάσις , ἔχω ἀνήρ ἐπιτήδειος ὅς ὁ Κλ́σαυσος διαλέγω παρά ἑαυτοῦ τοιοῦτος , ὡς ὁ Ποπλικόλα ἀνήρ σύ χρηστός εἰμί καί δίκαιος οὐδείς κακός δέω οἴομαι ὁ σεαυτοῦ πολίτης ἀμύνω , καίπερ ἀδικέω · εἰ δέ βούλομαι σῴζω ἑαυτοῦ μεθίστημι καί φεύγω ὁ μισέω , ὑποδέχομαι σύ δημόσιος καί ἴδιος ὁ τε σός ἀρετή ἄξιος καί ὁ Ῥωμαῖος λαμπρότης .
plutarchus.publicola 21.5
ταῦτα πολλάκις ἀνασκοποῦντι τῷ Κλαύσῳ βέλτιστα τῶν ἀναγκαίων ἐφαίνετο , καί τοὺς φίλους συμπαρακαλῶν , ἐκείνων τε πολλοὺς ὁμοίως συναναπειθ όντων , πεντακισχιλίους οἴκους ἀναστήσας μετὰ παίδων καί γυναικῶν , ὅπερ ἦν ἐν Σαβίνοις ἀθόρυβον μάλιστα καί βίου πρᾴου καί καθεστῶτος οἰκεῖον , εἰς Ῥώμην ἦγε , προειδότος τοῦ Ποπλικόλα καί δεχομένου φιλοφρόνως καί προθύμως ἐπὶ πᾶσι δικαίοις .
Lemmas: οὗτος πολλάκις ἀνασκοπέω ὁ Κλ́σαυσος ἀγαθός ὁ ἀναγκαῖος φαίνω , καί ὁ φίλος συμπαρακαλέω , ἐκεῖνος τε πολύς ὅμοιος συναναπειθ οίνω , πεντακισχίλιοι οἶκος ἀνίστημι μετά παῖς καί γυνή , ὅς εἰμί ἐν Σαβῖνος ἀθόρυβος μάλα καί βίος πρᾶος καί καθίστημι οἰκεῖος , εἰς Ῥώμη ἄγω , πρόοιδα ὁ Ποπλικόλα καί δέχομαι φιλόφρων καί πρόθυμος ἐπί πᾶς δίκαιος .
plutarchus.publicola 21.6
τοὺς μὲν γὰρ οἴκους εὐθὺς ἀνέμιξε τῷ πολιτεύματι , καί χώραν ἀπένειμεν ἑκάστῳ δυεῖν πλέθρων περὶ τὸν Ἀνίωνα ποταμόν , τῷ δὲ Κλαύσῳ πλέθρα πέντε καί εἴκοσι γῆς ἔδωκεν , αὑτὸν δὲ τῇ βουλῇ προσέγραψεν , ἀρχὴν πολιτείας λαμβάνοντα ταύτην , ᾗ χρώμενος ἐμφρόνως ἀνέδραμεν εἰς τὸ πρῶτον ἀξίωμα καί δύναμιν ἔσχε μεγάλην , καί γένος οὐδενὸς ἀμαυρότερον ἐν Ῥώμῃ τὸ Κλαυδίων ἀφʼ αὑτοῦ κατέλιπε .
Lemmas: ὁ μέν γάρ οἶκος εὐθύς ἀναμίσγω ὁ πολίτευμα , καί χώρα ἀπονέμω ἕκαστος δύο πλέθρον περί ὁ Ἀνίων ποταμός , ὁ δέ Κλ́σαυσος πλέθρον πέντε καί εἴκοσι γῆ δίδωμι , ἑαυτοῦ δέ ὁ βουλή προσγράφω , ἀρχή πολιτεία λαμβάνω οὗτος , ὅς χράω ἔμφρων ἀνατρέχω εἰς ὁ πρῶτος ἀξίωμα καί δύναμις ἔχω μέγας , καί γένος οὐδείς ἀμαυρός ἐν Ῥώμη ὁ Κλαύδιος ἀπό ἑαυτοῦ καταλείπω .
plutarchus.publicola 22.1
τὰ δὲ Σαβίνων οὕτω διακριθέντα τῷ μετοικισμῷ τῶν ἀνδρῶν , οὐκ εἴασαν οἱ δημαγωγοῦντες ἀτρεμῆσαι καί καταστῆναι , σχετλιάζοντες εἰ Κλαῦσος ἃ παρὼν οὐκ ἔπεισε διαπράξεται φυγὰς γενόμενος καί πολέμιος , μὴ δοῦναι δίκην Ῥωμαίους ὧν ὑβρίζουσιν . ἄραντες οὖν στρατῷ μεγάλῳ περὶ Φιδήνας κατηυλίσαντο , καί τινα λόχον θέμενοι πρὸ τῆς Ῥώμης ἐν χωρίοις συνηρεφέσι καί κοίλοις δισχιλίους ὁπλίτας , ἔμελλον ἅμʼ ἡμέρᾳ φανερῶς ὀλίγοις ἱππεῦσι λείαν ἐλαύνειν .
Lemmas: ὁ δέ Σαβῖνος οὕτως διακρίνω ὁ μετοικισμός ὁ ἀνήρ , οὐ ἐάω ὁ δημαγωγέω ἀτρεμέω καί καθίστημι , σχετλιάζω εἰ Κλαῦσος ὅς πάρειμι οὐ πείθω διαπράσσω φυγάς γίγνομαι καί πολέμιος , μή δίδωμι δίκη Ῥωμαῖος ὅς ὑβρίζω . ἀείρω οὖν στρατός μέγας περί Φιδήνη καταυλίζομαι , καί τις λόχος τίθημι πρό ὁ Ῥώμη ἐν χωρίον συνηρεφής καί κοῖλος δισχίλιοι ὁπλίτης , μέλλω ἅμα ἡμέρα φανερός ὀλίγος ἱππεύς λεία ἐλαύνω .
plutarchus.publicola 22.2
εἴρητο δʼ αὐτοῖς , ὅταν τῇ πόλει προσελάσωσιν , ὑποφεύγειν ἕως ἐμβάλωσιν εἰς τὴν ἐνέδραν τοὺς πολεμίους · ταῦθʼ ὁ Ποπλικόλας αὐθημερὸν πυθόμενος παρʼ αὐτομόλων ταχὺ διηρμόσατο πρὸς πάντα καί διένειμε τὴν δύναμιν . Ποστούμιος μὲν γὰρ Βάλβος ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ τρισχιλίοις ὁπλίταις ἑσπέρας ἔτι προελθὼν καί καταλαβὼν τοὺς ἀκρολόφους , ὑφʼ οἷς ἐνήδρευον οἱ Σαβῖνοι , παρεφύλαττεν ·
Lemmas: λέγω δέ αὐτός , ὅταν ὁ πόλις προσελαύνω , ὑποφεύγω ἕως ἐμβάλλω εἰς ὁ ἐνέδρα ὁ πολέμιος · οὗτος ὁ Ποπλικόλα αὐθημερόν πυνθάνομαι παρά αὐτόμολος ταχύς διαρμόζω πρός πᾶς καί διανέμω ὁ δύναμις . Ποστούμιος μέν γάρ Βάλβος ὁ γαμβρός αὐτός τρισχίλιοι ὁπλίτης ἑσπέρα ἔτι προέρχομαι καί καταλαμβάνω ὁ ἀκρόλοφος , ὑπό ὅς ἐνεδρεύω ὁ Σαβῖνος , παραφυλάσσω ·
plutarchus.publicola 22.3
ὁ δὲ συνάρχων Λουκρήτιος ἔχων τὸ κουφότατον ἐν τῇ πόλει καί γενναιότατον ἐτάχθη τοῖς ἐλαύνουσι τὴν λείαν ἱππεῦσιν ἐπιχειρεῖν , αὐτὸς δὲ τὴν ἄλλην ἀναλαβὼν στρατιὰν κύκλῳ περιῆλθε τοὺς πολεμίους , καὶ κατὰ τύχην ὁμίχλης βαθείας ἐπιπεσούσης , περὶ ὄρθρον ἅμα Ποστούμιός τε τοὺς ἐνεδρεύοντας ἐμβοήσας ἔβαλεν ἀπὸ τῶν ἄκρων , καί τοῖς προϊππασαμένοις ἐφῆκε τοὺς περὶ αὑτὸν ὁ Λουκρήτιος , καί Ποπλικόλας προσέβαλε τοῖς στρατοπέδοις τῶν πολεμίων .
Lemmas: ὁ δέ συνάρχω Λουκρήτιος ἔχω ὁ κοῦφος ἐν ὁ πόλις καί γενναῖος τάσσω ὁ ἐλαύνω ὁ λεία ἱππεύς ἐπιχειρέω , αὐτός δέ ὁ ἄλλος ἀναλαμβάνω στρατιά κύκλος περιέρχομαι ὁ πολέμιος , καί κατά τύχη ὁμίχλη βαθύς ἐπιπίπτω , περί ὄρθρος ἅμα Ποστούμιος τε ὁ ἐνεδρεύω ἐμβοάω βάλλω ἀπό ὁ ἄκρον , καί ὁ προιππάζομαι ἐφίημι ὁ περί ἑαυτοῦ ὁ Λουκρήτιος , καί Ποπλικόλα προσβάλλω ὁ στρατόπεδον ὁ πολέμιος .
plutarchus.publicola 22.4
πάντη μὲν οὖν ἐκακοῦτο τ ὰ Σαβίνων καί διεφθείρετο · τοὺς δʼ ἐνταῦθα μηδʼ ἀμυνομένους , ἀλλὰ φεύγοντας , εὐθὺς ἔκτεινον οἱ Ῥωμαῖοι , τῆς ἐλπίδος αὐτοῖς ὀλεθριωτάτης γενομένης . σῴζεσθαι γὰρ οἰόμενοι τοὺς ἑτέρους οἱ ἕτεροι τῷ μάχεσθαι καί μένειν οὐ προσεῖχον , ἀλλʼ οἱ μὲν ἐκ τῶν ἐρυμάτων πρὸς τοὺς ἐνεδρεύοντας ,
Lemmas: πάντῃ μέν οὖν κακόω τ̅ ά Σαβῖνος καί διαφθείρω · ὁ δέ ἐνταῦθα μηδέ ἀμύνω , ἀλλά φεύγω , εὐθύς κτείνω ὁ Ῥωμαῖος , ὁ ἐλπίς αὐτός ὀλέθριος γίγνομαι . σῴζω γάρ οἴομαι ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ὁ μάχομαι καί μένω οὐ προσέχω , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ ἔρυμα πρός ὁ ἐνεδρεύω ,
plutarchus.publicola 22.5
οἱ δὲ πάλιν ὡς ἐκείνους εἰς τὸ στρατόπεδον θέοντες ἐναντίοι φεύγουσιν ἐνέπιπτον πρὸς οὓς ἔφευγον καί βοηθείας δεομένοις οὓς ἤλπιζον αὐτοῖς βοηθήσειν . τὸ δὲ μὴ πάντας ἀπολέσθαι τοὺς Σαβίνους , ἀλλὰ καί περιγενέσθαι τινάς ἡ Φιδηνατῶν πόλις ἐγγὺς οὖσα παρέσχε , καί μάλιστα τοῖς ἐκ τῶν στρατοπέδων , ὅθʼ ἡλίσκετο , διεκπίπτουσιν . ὅσοι δὲ Φιδηνῶν διήμαρτον διεφθάρησαν ἢ ζῶντες ἀπήχθησαν ὑπὸ τῶν λαβόντων .
Lemmas: ὁ δέ πάλιν ὡς ἐκεῖνος εἰς ὁ στρατόπεδον θέω ἐναντίος φεύγω ἐμπίπτω πρός ὅς φεύγω καί βοήθεια δέω ὅς ἐλπίζω αὐτός βοηθέω . ὁ δέ μή πᾶς ἀπόλλυμι ὁ Σαβῖνος , ἀλλά καί περιγίγνομαι τις ὁ Φιδηνάτης πόλις ἐγγύς εἰμί παρέχω , καί μάλα ὁ ἐκ ὁ στρατόπεδον , ὅτε ἁλίσκομαι , διεκπίτνω . ὅσος δέ Φιδήνη διαμαρτάνω διαφθείρω ἤ ζάω ἀπάγω ὑπό ὁ λαμβάνω .
plutarchus.publicola 23.1
τοῦτο τὸ κατόρθωμα Ῥωμαῖοι , καίπερ εἰωθότες ἅπασι τοῖς μεγάλοις ἐπιφημίζειν τὸ δαιμόνιον , ἑνὸς ἔργον ἡγοῦντο τοῦ στρατηγοῦ γεγονέναι . καὶ τῶν μεμαχημένων πρῶτον ἦν ἀκούειν ὅτι χωλοὺς καὶ τυφλοὺς αὐτοῖς καὶ μόνον οὐ καθείρξας τοὺς πολεμίους Ποπλικόλας παρέδωκε χρῆσθαι τοῖς ξίφεσιν . ἐρρώσθη δὲ καὶ χρήμασιν ὁ δῆμος ἐκ τῶν λαφύρων καὶ τῶν αἰχμαλώτων .
Lemmas: οὗτος ὁ κατόρθωμα Ῥωμαῖος , καίπερ εἴωθα ἅπας ὁ μέγας ἐπιφημίζω ὁ δαιμόνιον , εἷς ἔργον ἡγέομαι ὁ στρατηγός γίγνομαι . καί ὁ μάχομαι πρῶτος εἰμί ἀκούω ὅτι χωλός καί τυφλός αὐτός καί μόνος οὐ κατείργω ὁ πολέμιος Ποπλικόλα παραδίδωμι χράω ὁ ξίφος . ῥώννυμι δέ καί χρῆμα ὁ δῆμος ἐκ ὁ λάφυρα καί ὁ αἰχμάλωτος .
plutarchus.publicola 23.2
ὁ δὲ Ποπλικόλας τόν τε θρίαμβον ἀγαγὼν καὶ τοῖς μετʼ αὐτὸν ἀποδειχθεῖσιν ὑπάτοις παραδοὺς τὴν πόλιν εὐθὺς ἐτελεύτησεν , ὡς ἐφικτόν ἐστιν ἀνθρώποις μάλιστα τοῖς νενομισμένοις καλοῖς καὶ ἀγαθοῖς , τόν ἑαυτοῦ βίον ἐκτελειώσας . ὁ δὲ δῆμος ὥσπερ οὐδὲν εἰς ζῶντα τῶν ἀξίων πεποιηκώς , ἀλλὰ πᾶσαν ὀφείλων χάριν , ἐψηφίσατο δημοσίᾳ ταφῆναι τὸ σῶμα , καὶ τεταρτημόριον ἕκαστον ἐπὶ τιμῇ συνεισενεγκεῖν .
Lemmas: ὁ δέ Ποπλικόλα ὁ τε θρίαμβος ἄγω καί ὁ μετά αὐτός ἀποδείκνυμι ὕπατος παραδίδωμι ὁ πόλις εὐθύς τελευτάω , ὡς ἐφικτός εἰμί ἄνθρωπος μάλα ὁ νομίζω καλός καί ἀγαθός , ὁ ἑαυτοῦ βίος ἐκτελειόω . ὁ δέ δῆμος ὥσπερ οὐδείς εἰς ζάω ὁ ἄξιος ποιέω , ἀλλά πᾶς ὀφείλω χάρις , ψηφίζω δημοσίᾳ θάπτω ὁ σῶμα , καί τεταρτημόριος ἕκαστος ἐπί τιμή συνεισφέρω .
plutarchus.publicola 23.3
αἱ δὲ γυναῖκες , ἰδίᾳ πρὸς αὑτὰς συμφρονήσασαι , διεπένθησαν ἐνιαυτὸν ὅλον ἐπὶ τῷ ἀνδρὶ πένθος ἔντιμον καὶ ζηλωτόν . ἐτάφη δὲ καὶ οὕτως τῶν πολιτῶν ψηφισαμένων ἐντὸς ἄστεος παρὰ τὴν καλουμένην Οὐελίαν , ὥστε καὶ γένει παντὶ τῆς ταφῆς μετεῖναι · νῦν δὲ θάπτεται μὲν οὐδεὶς τῶν ἀπὸ γένους , κομίσαντες δὲ τόν νεκρὸν ἐκεῖ κατατίθενται καὶ δᾷδά τις ἡμμένην λαβὼν ὅσον ὑπήνεγκεν , εἶτα ἀναιρεῖται , μαρτυρόμενος ἔργῳ τὸ ἐξεῖναι , φείδεσθαι δὲ τῆς τιμῆς , καὶ τόν νεκρὸν οὕτως ἀποκομίζουσιν .
Lemmas: ὁ δέ γυνή , ἴδιος πρός ἑαυτοῦ συμφρονέω , διαπενθέω ἐνιαυτός ὅλος ἐπί ὁ ἀνήρ πένθος ἔντιμος καί ζηλωτός . θάπτω δέ καί οὕτως ὁ πολίτης ψηφίζω ἐντός ἄστυ παρά ὁ καλέω Οὐελία , ὥστε καί γένος πᾶς ὁ ταφή μέτειμι · νῦν δέ θάπτω μέν οὐδείς ὁ ἀπό γένος , κομίζω δέ ὁ νεκρός ἐκεῖ κατατίθημι καί δαίς τις ἅπτω λαμβάνω ὅσος ὑποφέρω , εἶτα ἀναιρέω , μαρτύρομαι ἔργον ὁ ἔξεστι , φείδομαι δέ ὁ τιμή , καί ὁ νεκρός οὕτως ἀποκομίζω .