ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 1
εὶ προς ἀλλο τι χρήσασθαι καλῶς ἐστιν ἔχου , ὦ Μενέμαχε , τῷ οὔτις τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί , οὐδὲ πάλιν ἐρέει · ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων·ʼ καὶ πρὸς τοὺς προτρεπομένους τῶν φιλοσόφων διδάσκοντας δὲ μηδὲν μηδʼ ὑποτιθεμένους · ὅμοιοι γάρ εἰσι τοῖς τοὺς λύχνους προμύττουσιν ἔλαιον δὲ μὴ ἐγχέουσιν . ὁρῶν οὖν σε παρωρμημένον ἀξίως τῆς εὐγενείας ἐν τῇ πατρίδι μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων,ʼ ἐπειδὴ χρόνον οὐκ ἔχεις ἀνδρὸς φιλοσόφου βίον ὕπαιθρον ἐν πράξεσι πολιτικαῖς καὶ δημοσίοις ἀγῶσι κατανοῆσαι καὶ γενέσθαι παραδειγμάτων ἔργῳ μὴ λόγῳ περαινομένων θεατής , ἀξιοῖς δὲ παραγγέλματα λαβεῖν πολιτικά · τὴν μὲν ἄρνησιν οὐδαμῶς ἐμαυτῷ προσήκουσαν εἶναι νομίζω , τὸ δʼ ἔργον εὔχομαι καὶ τῆς σῆς ἄξιον σπουδῆς καὶ τῆς ἐμῆς προθυμίας γενέσθαι · τοῖς δὲ παραδείγμασι ποικιλωτέροις , ὥσπερ ἠξίωσας , ἐχρησάμην .
Lemmas: εἰ πρός ἄλλος τις χράω καλός εἰμί ἔχω , ὦ Μενέμαχος , ὁ οὔτις σύ ὁ μῦθος ὄνομαι ὅσος Ἀχαιός , οὐδέ πάλιν λέγω · ἀτάρ οὐ τέλος ἱκνέομαι μύθων·ʼ καί πρός ὁ προσρέπω ὁ φιλόσοφος διδάσκω δέ μηδείς μηδέ ὑποτίθημι · ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ ὁ λύχνος προμύσσω ἔλαιον δέ μή ἐγχέω . ὁράω οὖν σύ παρορμάω ἄξιος ὁ εὐγένεια ἐν ὁ πατρίς μῦθος τε ῥητήρ εἰμί πρακτήρ τε ἔργω ἐπειδή χρόνος οὐ ἔχω ἀνήρ φιλόσοφος βίος ὑπαίθριος ἐν πρᾶξις πολιτικός καί δημόσιος ἀγών κατανοέω καί γίγνομαι παράδειγμα ἔργον μή λόγος περαίνω θεατής , ἀξιόω δέ παράγγελμα λαμβάνω πολιτικός · ὁ μέν ἄρνησις οὐδαμῶς ἐμαυτοῦ προσήκω εἰμί νομίζω , ὁ δέ ἔργον εὔχομαι καί ὁ σός ἄξιος σπουδή καί ὁ ἐμός προθυμία γίγνομαι · ὁ δέ παράδειγμα ποικίλος , ὥσπερ ἀξιόω , χράω .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 7
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ σκῶμμα καὶ γελοῖον ἔστιν ὅτε γίγνεται πολιτικοῦ λόγου μέρος , εἰ μὴ πρὸς ὕβριν ἢ βωμολοχίαν , ἀλλὰ χρησίμως ἐπιπλήττοντος ἢ διασύροντος λέγοιτο . μάλιστα δʼ εὐδοκιμεῖ τὰ τοιαῦτα περὶ τὰς ἀμείψεις καὶ τὰς ἀπαντήσεις · τὸ γὰρ ἐκ παρασκευῆς καὶ κατάρχοντα γελωτοποιοῦντος ἐστι καὶ δόξα κακοηθείας πρόσεστιν , ὡς προσῆν τοῖς · Κικέρωνος σκώμμασι καὶ τοῖς , Κάτωνος τοῦ πρεσβυτέρου καὶ Εὐξιθέου τοῦ Ἀριστοτέλους συνήθους οὗτοι γὰρ ἔσκωπτον ἀρχόμενοι πολλάκις . ἀμυνο μένῳ δὲ συγγνώμην ἅμα καὶ χάριν ὁ καιρὸς δίδωσι , καθάπερ Δημοσθένει πρὸς τὸν αἰτίαν ἔχοντα κλέπτειν χλευάζοντα δʼ αὐτοῦ τὰς νυκτογραφίας , οἶδʼ ὅτι σε λυπῶ λύχνον καίων · καὶ πρὸς Δημάδην βοῶντα Δημοσθένης ἐμὲ βούλεται διορθοῦν ἡ ὗς τὴν Ἀθηνᾶν , αὕτη μέντοι πέρυσιν ἡ Ἀθηνᾶ μοιχεύουσα ἐλήφθη χάριεν δὲ καὶ τὸ Ξεναινέτου πρὸς τοὺς πολίτας λοιδοροῦντας αὐτὸν ὅτι στρατηγὸς ὢν πέφευγε , μεθʼ ὑμῶν γʼ , ὦ φίλαι κεφαλαί . τὸ δʼ ἄγαν φυλακτέον ἐν τῷ γελοίῳ καὶ τὸ λυποῦν ἀκαίρως τοὺς ἀκούοντας ἢ τὸν λέγοντα ποιοῦν ἀγεννῆ καὶ ταπεινόν , ὥσπερ τὰ Δημοκράτους · ἀναβαίνων μὲν γὰρ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἔφη , καθάπερ ἡ πόλις , μικρὸν ἰσχύειν καὶ μέγα φυσᾶν ἐν δὲ τοῖς Χαιρωνικοῖς παρελθὼν εἰς τὸν δῆμον , οὐκ ἂν ἐβουλόμην κακῶς οὕτω πεπραγέναι τὴν πόλιν , ὥστε κἀμοῦ συμβουλεύοντος ὑμᾶς ἀκούειν · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο μικροῦ κἀκεῖνο μανικοῦ , πολιτικῷ δʼ οὐδέτερον ἁρμόττον . Φωκίωνος δὲ καὶ τὴν βραχυλογίαν ἐθαύμαζον ὁ γοῦν Πολύευκτος ἀπεφαίνετο ῥήτορα μέγιστον εἶναι Δημοσθένην , δεινότατον δʼ εἰπεῖν Φωκίωνα πλεῖστον γὰρ αὐτοῦ τὸν λόγον ἐν λέξει βραχυτάτῃ νοῦν περιέχειν . καὶ ὁ Δημοσθένην τῶν ἄλλων καταφρονῶν εἰώθει λέγειν , ἀνισταμένου Φωκίωνος , ἡ τῶν ἐμῶν λόγων κοπὶς ἀνίσταται .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί σκῶμμα καί γέλοιος εἰμί ὅτε γίγνομαι πολιτικός λόγος μέρος , εἰ μή πρός ὕβρις ἤ βωμολοχία , ἀλλά χρήσιμος ἐπιπλήσσω ἤ διασύρω λέγω . μάλα δέ εὐδοκιμέω ὁ τοιοῦτος περί ὁ ἄμειψις καί ὁ ἀπάντησις · ὁ γάρ ἐκ παρασκευή καί κατάρχω γελωτοποιέω εἰμί καί δόξα κακοήθεια πρόσειμι , ὡς πρόσειμι ὁ · Κικέρων σκῶμμα καί ὁ , Κάτων ὁ πρέσβυς καί Εὐξίθεος ὁ Ἀριστοτέλης συνήθης οὗτος γάρ σκώπτω ἄρχω πολλάκις . ἀμύνω μένος δέ συγγνώμη ἅμα καί χάρις ὁ καιρός δίδωμι , καθά Δημοσθένης πρός ὁ αἰτία ἔχω κλέπτω χλευάζω δέ αὐτός ὁ νυκτογραφία , οἶδα ὅτι σύ λυπέω λύχνος καίω · καί πρός Δημάδης βοάω Δημοσθένης ἐγώ βούλομαι διορθόω ὁ ὗς ὁ Ἀθήνη , οὗτος μέντοι πέρυσι ὁ Ἀθήνη μοιχεύω λαμβάνω χαρίεις δέ καί ὁ Ξεναίνετος πρός ὁ πολίτης λοιδορέω αὐτός ὅτι στρατηγός εἰμί φεύγω , μετά σύ γε , ὦ φίλος κεφαλή . ὁ δέ ἄγαν φυλάσσω ἐν ὁ γέλοιος καί ὁ λυπέω ἄκαιρος ὁ ἀκούω ἤ ὁ λέγω ποιέω ἀγεννής καί ταπεινός , ὥσπερ ὁ Δημοκράτης · ἀναβαίνω μέν γάρ εἰς ὁ ἐκκλησία φημί , καθά ὁ πόλις , μικρός ἰσχύω καί μέγας φυσάω ἐν δέ ὁ Χαιρωνικός παρέρχομαι εἰς ὁ δῆμος , οὐ ἄν βούλομαι κακός οὕτως πράσσω ὁ πόλις , ὥστε ἐγώ συμβουλεύω σύ ἀκούω · καί γάρ καί οὗτος μικρός ἐκεῖνος μανικός , πολιτικός δέ οὐδέτερος ἁρμόζω . Φωκίων δέ καί ὁ βραχυλογία θαυμάζω ὁ γοῦν Πολυεύκτος ἀποφαίνω ῥήτωρ μέγας εἰμί Δημοσθένης , δεινός δέ λέγω Φωκίων πολύς γάρ αὐτός ὁ λόγος ἐν λέξις βραχύς νόος περιέχω . καί ὁ Δημοσθένης ὁ ἄλλος καταφρονέω εἴωθα λέγω , ἀνίστημι Φωκίων , ὁ ὁ ἐμός λόγος κοπίς ἀνίστημι .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 8
μάλιστα μὲν οὖν ἐσκεμμένῳ πειρῶ καὶ μὴ διακένῳ τῷ λόγῳ χρῆσθαι πρὸς ; τοὺς πολλοὺς μετʼ ἀσφαλείας , εἰδὼς ὅτι καὶ Περικλῆς ἐκεῖνος εὔχετο πρὸ τοῦ δημηγορεῖν μηδὲ ῥῆμα μηδὲν ἀλλότριον τῶν πραγμάτων ἐπελθεῖν αὐτῷ . δεῖ δʼ ὅμως καὶ πρὸς τὰς ἀπαντήσεις τὸν λόγον εὔστροφον ἔχειν καὶ γεγυμνασμένον ὀξεῖς γὰρ οἱ καιροὶ καὶ πολλὰ φέροντες ἐν ταῖς πολιτείαις αἰφνίδια . διὸ καὶ Δημοσθένης ἠλαττοῦτο πολλῶν , ὥς φασι , παρὰ τὸν καιρὸν ἀναδυόμενος καὶ κατοκνῶν · Ἀλκιβιάδην δʼ ὁ Θεόφραστος ἱστορεῖ , μὴ μόνον ἃ δεῖ λέγειν ἀλλὰ καὶ ὡς δεῖ βουλευόμενον , πολλάκις ἐν αὐτῷ τῷ λέγειν ζητοῦντα καὶ συντιθέντα τὰς λέξεις ἐνίσχεσθαι καὶ διαπίπτειν . ὁ δʼ ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἀνιστάμενος καὶ ὑπὸ τῶν καιρῶν ἐκπλήττει μάλιστα καὶ προσάγεται τοὺς πολλοὺς καὶ μετατίθησιν οἷον ὁ Βυζάντιος Λέων ἧκε δή ποτε τοῖς Ἀθηναίοις στασιάζουσι διαλεξόμενος · ὀφθεὶς δὲ μικρὸς καὶ γελασθεὶς τί δʼ εἶπεν εἰ τὴν γυναῖκά μου θεάσαισθε μόλις ἐξικνουμένην πρὸς τὸ γόνυ ; πλείων οὖν ἐγένετο γέλως · ἀλλʼ ἡμᾶς ἔφη μικροὺς οὕτως ὄντας , ὅταν διαφερώμεθα πρὸς ἀλλήλους , ἡ Βυζαντίων πόλις οὐ χωρεῖ . Πυθέας δʼ ὁ ῥήτωρ , ὅτε πρὸς τὰς Ἀλεξάνδρου τιμὰς ἀντέλεγεν , εἰπόντος τινὸς οὕτω σὺ νέος ὢν περὶ πραγμάτων τολμᾷς λέγειν τηλικούτων ; καὶ μὴν Ἀλέξανδρος εἶπεν ἐμοῦ νεώτερός ἐστιν , ὃν ψηφίζεσθε θεὸν εἶναι .
Lemmas: μάλα μέν οὖν σκοπέω πειράω καί μή διάκενος ὁ λόγος χράω πρός ; ὁ πολύς μετά ἀσφάλεια , οἶδα ὅτι καί Περικλῆς ἐκεῖνος εὔχομαι πρό ὁ δημηγορέω μηδέ ῥῆμα μηδείς ἀλλότριος ὁ πρᾶγμα ἐπέρχομαι αὐτός . δέω δέ ὅμως καί πρός ὁ ἀπάντησις ὁ λόγος εὔστροφος ἔχω καί γυμνάζω ὀξύς γάρ ὁ καιρός καί πολύς φέρω ἐν ὁ πολιτεία αἰφνίδιος . διό καί Δημοσθένης ἐλασσόω πολύς , ὡς φημί , παρά ὁ καιρός ἀναδύνω καί κατοκνέω · Ἀλκιβιάδης δέ ὁ Θεόφραστος ἱστορέω , μή μόνος ὅς δέω λέγω ἀλλά καί ὡς δέω βουλεύω , πολλάκις ἐν αὐτός ὁ λέγω ζητέω καί συντίθημι ὁ λέξις ἐνίσχω καί διαπίπτω . ὁ δέ ὑπό ὁ πρᾶγμα αὐτός ἀνίστημι καί ὑπό ὁ καιρός ἐκπλήσσω μάλα καί προσάγω ὁ πολύς καί μετατίθημι οἷος ὁ Βυζάντιος Λέων ἵημι δή ποτέ ὁ Ἀθηναῖος στασιάζω διαλέγω · ὁράω δέ μικρός καί γελάω τίς δέ λέγω εἰ ὁ γυνή ἐγώ θεάομαι μόλις ἐξικνέομαι πρός ὁ γόνυ ; πολύς οὖν γίγνομαι γέλως · ἀλλά ἐγώ φημί μικρός οὕτως εἰμί , ὅταν διαφέρω πρός ἀλλήλων , ὁ Βυζάντιος πόλις οὐ χωρέω . Πυθέας δέ ὁ ῥήτωρ , ὅτε πρός ὁ Ἀλέξανδρος τιμή ἀντιλέγω , λέγω τις οὕτως σύ νέος εἰμί περί πρᾶγμα τολμάω λέγω τηλικοῦτος ; καί μήν Ἀλέξανδρος λέγω ἐγώ νέος εἰμί , ὅς ψηφίζω θεός εἰμί .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 9
δεῖ δὲ καὶ φωνῆς εὐεξίᾳ καὶ πνεύματος ῥώμῃ πρὸς οὐ φαῦλον ἀλλὰ πάμμαχον ἀγῶνα τὸν τῆς πολιτείας ἠθληκότα κομίζειν τὸν λόγον , ὡς μὴ πολλάκις ἀπαγορεύοντα καὶ σβεννύμενον ὑπερβάλλῃ τις αὐτὸν ἅρπαξ κεκράκτης , κυκλοβόρου φωνὴν ἔχων . Κάτων δέ , περὶ ὧν οὐκ ἤλπιζε πείσειν τῷ προκατέχεσθαι χάρισι καὶ σπουδαῖς τὸν δῆμον ἢ τὴν βουλήν , ἔλεγε τὴν ἡμέραν ὅλην ἀναστὰς καὶ τὸν καιρὸν οὕτως ἐξέκρουε . περὶ μὲν οὖν τῆς τοῦ λόγου παρασκευῆς καὶ χρείας ἱκανὰ ταῦτα τῷ δυναμένῳ τὸ ἀκόλουθον προσεξευρίσκειν .
Lemmas: δέω δέ καί φωνή εὐεξία καί πνεῦμα ῥώμη πρός οὐ φαῦλος ἀλλά πάμμαχος ἀγών ὁ ὁ πολιτεία ἀθλέω κομίζω ὁ λόγος , ὡς μή πολλάκις ἀπαγορεύω καί σβέννυμι ὑπερβάλλω τις αὐτός Ἅρπαξ κεκράκτης , κυκλοβόρος φωνή ἔχω . Κάτων δέ , περί ὅς οὐ ἐλπίζω πείθω ὁ προκατέχω χάρις καί σπουδή ὁ δῆμος ἤ ὁ βουλή , λέγω ὁ ἡμέρα ὅλος ἀνίστημι καί ὁ καιρός οὕτως ἐκκρούω . περί μέν οὖν ὁ ὁ λόγος παρασκευή καί χρεία ἱκανός οὗτος ὁ δύναμαι ὁ ἀκόλουθος προσεξευρίσκω .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 16
ἐπεὶ δὲ παντὶ · δήμῳ τὸ κακόηθες καὶ φιλαίτιον ἔνεστι πρὸς τοὺς πολιτευομένους καὶ πολλὰ τῶν χρησίμων , ἂν μὴ στάσιν ἔχῃ μηδʼ ἀντιλογίαν , ὑπονοοῦσι πράττεσθαι συνωμοτικῶς , καὶ τοῦτο διαβάλλει μάλιστα τὰς ἑταιρείας καὶ φιλίας · ἀληθινὴν μὲν ἔχθραν ἢ διαφορὰν οὐδεμίαν ἑαυτοῖς ὑπολειπτέον , ὡς ὁ τῶν Χίων δημαγωγὸς Ὀνομάδημος οὐκ εἴα τῇ στάσει κρατήσας πάντας ἐκβάλλειν τοὺς ὑπεναντίους ὅπως ἔφη μὴ πρὸς τοὺς φίλους ἀρξώμεθα διαφέρεσθαι , τῶν ἐχθρῶν παντάπασιν . ἀπαλλαγέντες . τοῦτο μὲν γὰρ εὔηθες · ἀλλʼ , ὅταν ὑπόπτως ἔχωσιν οἱ πολλοὶ πρός τι πρᾶγμα καὶ μέγα καὶ σωτήριον , οὐ δεῖ πάντας ὥσπερ ἀπὸ συντάξεως ἥκοντας τὴν αὐτὴν λέγειν γνώμην , ἀλλὰ καὶ δύο καὶ τρεῖς διαστάντας ἀντιλέγειν ἠρέμα τῶν φίλων , εἶθʼ ὥσπερ ἐξελεγχομένους μετατίθεσθαι συνεφέλκονται γὰρ οὕτω τὸν δῆμον , ὑπὸ τοῦ συμφέροντος ἄγεσθαι δόξαντες ἐν μέντοι τοῖς ἐλάττοσι καὶ πρὸς μέγα μηδὲν διήκουσιν οὐ χεῖρόν ἐστι καὶ ἀληθῶς ; ἐᾶν διαφέρεσθαι τοὺς φίλους,ἕκαστον ἰδίῳ λογισμῷ χρώμενον , ὅπως περὶ τὰ κυριώτατα καὶ μέγιστα φαίνωνται πρὸς τὸ βέλτιστον οὐκ ἐκ παρασκευῆς ὁμοφρονοῦντες .
Lemmas: ἐπεί δέ πᾶς · δῆμος ὁ κακοήθης καί φιλαίτιος ἔνειμι πρός ὁ πολιτεύω καί πολύς ὁ χρήσιμος , ἐάν μή στάσις ἔχω μηδέ ἀντιλογία , ὑπονοέω πράσσω συνωμοτικός , καί οὗτος διαβάλλω μάλα ὁ ἑταιρεία καί φιλία · ἀληθινός μέν ἔχθρα ἤ διαφορά οὐδείς ἑαυτοῦ ὑπολειπτέον , ὡς ὁ ὁ Χῖος δημαγωγός Ὀνομάδημος οὐ ἐάω ὁ στάσις κρατέω πᾶς ἐκβάλλω ὁ ὑπεναντίος ὅπως φημί μή πρός ὁ φίλος ἄρχω διαφέρω , ὁ ἐχθρός παντάπασι . ἀπαλλάσσω . οὗτος μέν γάρ εὐήθης · ἀλλά , ὅταν ὕποπτος ἔχω ὁ πολύς πρός τις πρᾶγμα καί μέγας καί σωτήριος , οὐ δέω πᾶς ὥσπερ ἀπό σύνταξις ἥκω ὁ αὐτός λέγω γνώμη , ἀλλά καί δύο καί τρεῖς διΐστημι ἀντιλέγω ἠρέμα ὁ φίλος , εἶτα ὥσπερ ἐξελέγχω μετατίθημι συνεφέλκω γάρ οὕτως ὁ δῆμος , ὑπό ὁ συμφέρω ἄγω δοκέω ἐν μέντοι ὁ ἐλαχύς καί πρός μέγας μηδείς διήκω οὐ κακός εἰμί καί ἀληθής ; ἐάω διαφέρω ὁ φίλους,ἕκαστον ἴδιος λογισμός χράω , ὅπως περί ὁ κύριος καί μέγας φαίνω πρός ὁ ἀγαθός οὐ ἐκ παρασκευή ὁμοφρονέω .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 18
οὐ μόνον δὲ δεῖ παρέχειν αὑτόν τε καὶ τὴν πατρίδα πρὸς τοὺς ἡγεμόνας ἀναίτιον , ἀλλὰ καὶ φίλον ἔχειν ἀεί τινα τῶν ἄνω δυνατωτάτων , ὥσπερ ἕρμα τῆς πολιτείας βέβαιον · αὐτοὶ γάρ εἰσι Ῥωμαῖοι πρὸς · τὰς πολιτικὰς σπουδὰς προθυμότατοι τοῖς φίλοις καὶ καρπὸν ἐκ φιλίας ἡγεμονικῆς λαμβάνοντας , οἷον ἔλαβε Πολύβιος καὶ Παναίτιος τῇ Σκιπίωνος εὐνοίᾳ πρὸς αὐτοὺς μεγάλα τὰς πατρίδας ὠφελήσαντες , εἰς εὐδαιμονίαν δημοσίαν ἐξενέγκασθαι καλόν . ἄρειόν τε Καῖσαρ , ὅτε τὴν Ἀλεξάνδρειαν εἷλε , διὰ χειρὸς ἔχων καὶ μόνῳ προσομιλῶν τῶν συνήθων συνεισήλασεν , εἶτα τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι τὰ ἔσχατα προσδοκῶσι καὶ δεομένοις ἔφη διαλλάττεσθαι διά τε τὸ μέγεθος τῆς πόλεως καὶ διὰ τὸν οἰκιστὴν Ἀλέξανδρον , καὶ τρίτον ἔφη τῷ φίλῳ μου τούτῳ χαριζόμενος . ἆρὰ γʼ ἄξιον τῇ χάριτι ταύτῃ παραβαλεῖν τὰς πολυταλάντους ἐπιτροπὰς καὶ διοικήσεις τῶν ἐπαρχιῶν , ἃς διώκοντες οἱ πολλοὶ γηράσκουσι πρὸς ἀλλοτρίαις θύραις , τὰ οἴκοι προλιπόντες · ἢ τὸν Εὐριπίδην ἐπανορθωτέον ᾄδοντα καὶ λέγοντα , ὡς εἴπερ ἀγρυπνεῖν χρὴ καὶ φοιτᾶν ἐπʼ αὔλειον ἑτέρου καὶ ὑποβάλλειν ἑαυτὸν ἡγεμονικῇ συνηθείᾳ , πατρίδος πέρι κάλλιστον ἐπὶ ταῦτα χωρεῖν , τὰ δʼ ἄλλα τὰς ἐπὶ τοῖς ἴσοις καὶ δικαίοις φιλίας ἀσπάζεσθαι καὶ φυλάττειν ;
Lemmas: οὐ μόνος δέ δέω παρέχω ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατρίς πρός ὁ ἡγεμών ἀναίτιος , ἀλλά καί φίλος ἔχω ἀεί τις ὁ ἄνω δυνατός , ὥσπερ ἕρμα ὁ πολιτεία βέβαιος · αὐτός γάρ εἰμί Ῥωμαῖος πρός · ὁ πολιτικός σπουδή πρόθυμος ὁ φίλος καί καρπός ἐκ φιλία ἡγεμονικός λαμβάνω , οἷος λαμβάνω Πολύβιος καί Παναίτιος ὁ Σκιπίων εὔνοια πρός αὐτός μέγας ὁ πατρίς ὠφελέω , εἰς εὐδαιμονία δημόσιος ἐκφέρω καλός . Ἄρειος τε Καῖσαρ , ὅτε ὁ Ἀλεξάνδρεια αἱρέω , διά χείρ ἔχω καί μόνος προσομιλέω ὁ συνήθης συνεισελαύνω , εἶτα ὁ Ἀλεξανδρεύς ὁ ἔσχατος προσδοκάω καί δέω φημί διαλλάσσω διά τε ὁ μέγεθος ὁ πόλις καί διά ὁ οἰκιστής Ἀλέξανδρος , καί τρίτος φημί ὁ φίλος ἐγώ οὗτος χαρίζω . ἆρα γε ἄξιος ὁ χάρις οὗτος παραβάλλω ὁ πολυτάλαντος ἐπιτροπή καί διοίκησις ὁ ἐπαρχία , ὅς διώκω ὁ πολύς γηράσκω πρός ἀλλότριος θύρα , ὁ οἴκοι προλείπω · ἤ ὁ Εὐριπίδης ἐπανορθωτέος ἀείδω καί λέγω , ὡς εἴπερ ἀγρυπνέω χρή καί φοιτάω ἐπί αὔλειος ἕτερος καί ὑποβάλλω ἑαυτοῦ ἡγεμονικός συνήθεια , πατρίς περί καλός ἐπί οὗτος χωρέω , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἐπί ὁ ἴσος καί δίκαιος φιλία ἀσπάζομαι καί φυλάσσω ;
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 22
δημοτικὸν δὲ καὶ βλασφημίαν ἐνεγκεῖν καὶ ὀργὴν ἄρχοντος ἢ τὸ τοῦ . Διομήδους ὑπειπόντα , τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμʼ ἕψεται ἢ τὸ τοῦ Δημοσθένους , ὅτι νῦν οὐκ ἔστι Δημοσθένης μόνον ἀλλὰ καὶ θεσμοθέτης ἢ χορηγὸς ἢ στεφανηφόρος ; . ἀναθετέον οὖν τὴν ἄμυναν εἰς τὸν χρόνον ἢ γὰρ ἐπέξιμεν ἀπαλλαγέντι τῆς ἀρχῆς ἢ κερδανοῦμεν ἐν τῷ περιμένειν τὸ παύσασθαι τῆς ὀργῆς .
Lemmas: δημοτικός δέ καί βλασφημία φέρω καί ὀργή ἄρχω ἤ ὁ ὁ . Διομήδης ὑπεῖπον , οὗτος μέν γάρ κῦδος ἅμα ἕπομαι ἤ ὁ ὁ Δημοσθένης , ὅτι νῦν οὐ εἰμί Δημοσθένης μόνος ἀλλά καί θεσμοθέτης ἤ χορηγός ἤ στεφανηφόρος ; . ἀναθετέω οὖν ὁ ἄμυνα εἰς ὁ χρόνος ἤ γάρ ἐπεξέρχομαι ἀπαλλάσσω ὁ ἀρχή ἤ κερδαίνω ἐν ὁ περιμένω ὁ παύω ὁ ὀργή .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 23
σπουδῇ μέντοι καὶ προνοίᾳ · περὶ τὰ κοινὰ καὶ φροντίδι πρὸς ἅπασαν ἀρχὴν ἀεὶ διαμιλλητέον , ἂν μὲν ὦσι χαρίεντες , αὐτὸν ὑφηγούμενον ἃ δεῖ καὶ φράζοντα καὶ διδόντα χρῆσθαι τοῖς βεβουλευμένοις ὀρθῶς καὶ τὸ κοινὸν εὐδοκιμεῖν ὠφελοῦντα 25 , ἐὰν δʼ ἐνῇ τις ἐκείνοις ὄκνος ἢ μέλλησις ἢ κακοήθεια πρὸς τὴν πρᾶξιν , οὕτω χρὴ παρεῖναι καὶ λέγειν αὐτὸν εἰς τοὺς πολλοὺς καὶ μὴ παραμελεῖν μηδʼ ὑφίεσθαι τῶν κοινῶν , ὡς , οὐ προσῆκον , ἄρχοντος ἑτέρου , πολυπραγμονεῖν καὶ παραδιοικεῖν . ὁ γὰρ νόμος ἀεὶ τῷ τὰ δίκαια πράσσοντι καὶ γιγνώσκοντι τὰ συμφέροντα τὴν πρώτην τάξιν ἐν τῇ πολιτείᾳ δίδωσιν . ἦν δέ τις φησὶν ἐν τῷ στρατεύματι Ξενοφῶν , οὔτε στρατηγὸς οὔτε λοχαγός ἀλλὰ τῷ φρονεῖν τὰ δέοντα καὶ τολμᾶν αὑτὸν εἰς τὸ ἄρχειν καταστήσας διέσῳσε τοὺς Ἕλληνας . καὶ τῶν Φιλοποίμενος ἔργων ἐπιφανέστατόν ἐστι τό , τοῦ Νάβιδος Μεσσήνην καταλαβόντος ; οὐκ ἐθέλοντος δὲ τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀχαιῶν βοηθεῖν ἀλλʼ ἀποδειλιῶντος , αὐτὸν ὁρμήσαντα μετὰ τῶν προθυμοτάτων ἄνευ · δόγματος ἐξελέσθαι τὴν πόλιν . οὐ μὴν διὰ μικρὰ δεῖ καὶ τὰ τυχόντα καινοτομεῖν , ἀλλʼ ἐπὶ τοῖς ἀναγκαίοις ὡς ὁ Φιλοποίμην , ἢ τοῖς καλοῖς ὡς Ἐπαμεινώνδας , ἐπιβαλὼν τέτταρας μῆνας τῇ βοιωταρχίᾳ παρὰ τὸν νόμον , ἐν οἷς εἰς τὴν Λακωνικὴν ἐνέβαλε καὶ τὰ περὶ Μεσσήνην ἔπραξεν · ὅπως , κἂν ἀπαντᾷ τις ἐωξὶ τούτῳ κατηγορία καὶ μέμψις , ; ἀπολογίαν τῆς αἰτίας τὴν ἀνάγκην ἔχωμεν ἢ παραμυθίαν τοῦ κινδύνου τὸ μέγεθος τῆς πράξεως καὶ τὸ κάλλος .
Lemmas: σπουδή μέντοι καί πρόνοια · περί ὁ κοινός καί φροντίς πρός ἅπας ἀρχή ἀεί διαμιλλητέον , ἐάν μέν εἰμί χαρίεις , αὐτός ὑφηγέομαι ὅς δέω καί φράζω καί δίδωμι χράω ὁ βουλεύω ὀρθός καί ὁ κοινός εὐδοκιμέω ὠφελέω 25 , ἐάν δέ ἔνειμι τις ἐκεῖνος ὄκνος ἤ μέλλησις ἤ κακοήθεια πρός ὁ πρᾶξις , οὕτως χρή πάρειμι καί λέγω αὐτός εἰς ὁ πολύς καί μή παραμελέω μηδέ ὑφίημι ὁ κοινός , ὡς , οὐ προσήκω , ἄρχω ἕτερος , πολυπραγμονέω καί παραδιοικέω . ὁ γάρ νόμος ἀεί ὁ ὁ δίκαιος πράσσω καί γιγνώσκω ὁ συμφέρω ὁ πρῶτος τάξις ἐν ὁ πολιτεία δίδωμι . εἰμί δέ τις φημί ἐν ὁ στράτευμα Ξενοφῶν , οὔτε στρατηγός οὔτε λοχαγός ἀλλά ὁ φρονέω ὁ δέω καί τολμάω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἄρχω καθίστημι διασῴζω ὁ Ἕλλην . καί ὁ Φιλόποιμεν ἔργον ἐπιφανής εἰμί ὁ , ὁ Νάβις Μεσσήνη καταλαμβάνω ; οὐ ἐθέλω δέ ὁ στρατηγός ὁ Ἀχαιός βοηθέω ἀλλά ἀποδειλιάω , αὐτός ὁρμάω μετά ὁ πρόθυμος ἄνευ · δόγμα ἐξαιρέω ὁ πόλις . οὐ μήν διά μικρός δέω καί ὁ τυγχάνω καινοτομέω , ἀλλά ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὡς ὁ Φιλοποίμην , ἤ ὁ καλός ὡς Ἐπαμεινώνδας , ἐπιβάλλω τέσσαρες μείς ὁ Βοιωταρχία παρά ὁ νόμος , ἐν ὅς εἰς ὁ Λακωνικός ἐμβάλλω καί ὁ περί Μεσσήνη πράσσω · ὅπως , ἐάν ἀπαντάω τις μικρόρρωξ οὗτος κατηγορία καί μέμψις , ; ἀπολογία ὁ αἰτία ὁ ἀνάγκη ἔχω ἤ παραμυθία ὁ κίνδυνος ὁ μέγεθος ὁ πρᾶξις καί ὁ κάλλος .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 25
οὐ χεῖρον δὲ καὶ μετάγειν ἐπʼ ἄλλα χρειώδη τὸ σπουδαζόμενον , ὡς ἐποίησε Δημάδης , ὅτε τὰς προσόδους εἶχεν ὑφʼ ἑαυτῷ τῆς πόλεως · ὡρμημένων γὰρ ἐκπέμπειν τριήρεις βοηθοὺς τοῖς ἀφισταμένοις Ἀλεξάνδρου καὶ χρήματα κελευόντων παρέχειν ἐκεῖνον , ἔστιν ὑμῖν ἔφη χρήματα · παρεσκευασάμην γὰρ εἰς τοὺς χόας , ὥσθʼ ἕκαστον ὑμῶν λαβεῖν ἡμιμναῖον · εἰ δʼ εἰς ταῦτα βούλεσθε μᾶλλον , αὐτοὶ καταχρῆσθε τοῖς ἰδίοις . καὶ τοῦτον τὸν τρόπον , ὅπως μὴ στεροῖντο τῆς διανομῆς , ἀφέντων τὸν ἀπόστολον , ἔλυσε τὸ πρὸς Ἀλέξανδρον ἔγκλημα τοῦ δήμου . πολλὰ γὰρ ἀπʼ εὐθείας οὐκ ἔστιν ἐξῶσαι τῶν ἀλυσιτελῶν , ἀλλὰ δεῖ τινος ἁμωσγέπως καμπῆς καὶ περιαγωγῆς , οἵᾳ καὶ Φωκίων ἐχρῆτο · κελευόμενος εἰς Βοιωτίαν ἐμβαλεῖν παρὰ καιρόν · ἐκήρυξε γὰρ εὐθὺς ἀκολουθεῖν ἀφʼ ἥβης τοὺς μέχρι ἐτῶν ἑξήκοντα · καὶ θορύβου τῶν πρεσβυτέρων γενομένου τί δεινόν ; εἶπεν · ἐγὼ γὰρ , ὁ στρατηγὸς ὀγδοήκοντα γεγονὼς ἔτη μεθʼ ὑμῶν ἔσομαι . τούτῳ δὴ τῷ τρόπῳ καὶ πρεσβείας διακοπτέον ἀκαίρους , συγκαταλέγοντα πολλοὺς τῶν ἀνεπιτηδείως ἐχόντων , καὶ κατασκευὰς ἀχρήστους , κελεύοντα συνεισφέρειν , καὶ δίκας ἀπρεπεῖς , ἀξιοῦντα συμπαρεῖναι καὶ συναποδημεῖν . πρώτους δὲ τοὺς γράφοντας τὰ τοιαῦτα καὶ παροξύνοντας ἕλκειν δεῖ καὶ παραλαμβάνειν ἢ γὰρ ἀναδυόμενοι τὴν πρᾶξιν αὐτοὶ διαλύειν δόξουσιν ἢ μεθέξουσι τῶν δυσχερῶν παρόντες .
Lemmas: οὐ κακός δέ καί μετάγω ἐπί ἄλλος χρειώδης ὁ σπουδάζω , ὡς ποιέω Δημάδης , ὅτε ὁ πρόσοδος ἔχω ὑπό ἑαυτοῦ ὁ πόλις · ὁρμάω γάρ ἐκπέμπω τριήρης βοηθός ὁ ἀφίστημι Ἀλέξανδρος καί χρῆμα κελεύω παρέχω ἐκεῖνος , εἰμί σύ φημί χρῆμα · παρασκευάζω γάρ εἰς ὁ χοῦς , ὥστε ἕκαστος σύ λαμβάνω ἡμιμναῖον · εἰ δέ εἰς οὗτος βούλομαι μάλα , αὐτός καταχράομαι ὁ ἴδιος . καί οὗτος ὁ τρόπος , ὅπως μή στερέω ὁ διανομή , ἀφίημι ὁ ἀπόστολος , λύω ὁ πρός Ἀλέξανδρος ἔγκλημα ὁ δῆμος . πολύς γάρ ἀπό εὐθεῖα οὐ εἰμί ἐξωθέω ὁ ἀλυσιτελής , ἀλλά δέω τις ἀμῶς καμπή καί περιαγωγή , οἷος καί Φωκίων χράω · κελεύω εἰς Βοιωτία ἐμβάλλω παρά καιρός · κηρύσσω γάρ εὐθύς ἀκολουθέω ἀπό ἥβη ὁ μέχρι ἔτος ἑξήκοντα · καί θόρυβος ὁ πρέσβυς γίγνομαι τίς δεινός ; λέγω · ἐγώ γάρ , ὁ στρατηγός ὀγδοήκοντα γίγνομαι ἔτος μετά σύ εἰμί . οὗτος δή ὁ τρόπος καί πρεσβεία διακοπτέον ἄκαιρος , συγκαταλέγω πολύς ὁ ἀνεπιτήδειος ἔχω , καί κατασκευή ἄχρηστος , κελεύω συνεισφέρω , καί δίκη ἀπρεπής , ἀξιόω συμπάρειμι καί συναποδημέω . πρῶτος δέ ὁ γράφω ὁ τοιοῦτος καί παροξύνω ἕλκω δέω καί παραλαμβάνω ἤ γάρ ἀναδύνω ὁ πρᾶξις αὐτός διαλύω δοκέω ἤ μετέχω ὁ δυσχερής πάρειμι .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 29
οὕτως ἁπάντων ἐρώτων ἰσχυρότατος ἅμα καὶ θειότατός ἐστιν ὁ πόλεσι καὶ δήμοις πρὸς ἕνα διʼ ἀρετὴν ἐγγιγνόμενος · αἱ δʼ ἀπὸ θεάτρων ἢ νεμήσεων ἢ μονομάχων ψευδώνυμοι τιμαὶ καὶ ψευδομάρτυρες ἑταιρικαῖς ἐοίκασι κολακείαις ὄχλων , ἀεὶ τῷ διδόντι καὶ χαριζομένῳ προσμειδιώντων ἐφήμερὸν τινα καὶ ἀβέβαιον δόξαν . εὖ μὲν οὖν ὁ πρώτως εἰπὼν καταλυθῆναι δῆμον ὑπὸ τοῦ πρώτου δεκάσαντος συνεῖδεν , ὅτι τὴν ἰσχὺν ἀποβάλλουσιν οἱ πολλοὶ τοῦ λαμβάνειν ἣττονες γενόμενοι δεῖ δὲ καὶ τοὺς δεκάζοντας οἴεσθαι καταλύειν ἑαυτούς , ὅταν ἀναλωμάτων μεγάλων ὠνούμενοι τὴν δόξαν ἰσχυροὺς ποιῶσι καὶ θρασεῖς τοὺς πολλούς , ὡς μέγα τι καὶ δοῦναι καὶ ἀφελέσθαι κυρίους ὄντας .
Lemmas: οὕτως ἅπας ἔρως ἰσχυρός ἅμα καί θεῖος εἰμί ὁ πόλις καί δῆμος πρός εἷς διά ἀρετή ἐγγίγνομαι · ὁ δέ ἀπό θέατρον ἤ νέμησις ἤ μονόμαχος ψευδώνυμος τιμή καί ψευδομάρτυς ἑταιρικός ἔοικα κολακεία ὄχλος , ἀεί ὁ δίδωμι καί χαρίζω προσμειδιάω ἐφήμερος τις καί ἀβέβαιος δόξα . εὖ μέν οὖν ὁ πρῶτος λέγω καταλύω δῆμος ὑπό ὁ πρῶτος δεκάω συνοράω , ὅτι ὁ ἰσχύς ἀποβάλλω ὁ πολύς ὁ λαμβάνω ἥσσων γίγνομαι δέω δέ καί ὁ δεκάζω οἴομαι καταλύω ἑαυτοῦ , ὅταν ἀνάλωμα μέγας ὠνέομαι ὁ δόξα ἰσχυρός ποιέω καί θρασύς ὁ πολύς , ὡς μέγας τις καί δίδωμι καί ἀφαιρέω κύριος εἰμί .
plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 30
οὐ μὴν διὰ τοῦτο μικρολογητέον ἐν τοῖς νενομισμένοις φιλοτιμήμασι , τῶν πραγμάτων εὐπορίαν παρεχόντων ὡς μᾶλλον οἱ πολλοὶ μὴ μεταδιδόντα τῶν ἰδίων πλούσιον ἢ πένητα τῶν δημοσίων κλέπτοντα διʼ ἔχθους ἔχουσιν , ὑπεροψίαν τοῦτο καὶ περιφρόνησιν αὑτῶν ἐκεῖνο δʼ ἀνάγκην ἡγούμενοι . γιγνέσθωσαν οὖν αἱ μεταδόσεις πρῶτον μὲν ἀντὶ μηδενός οὕτω γὰρ ἐκπλήττουσι καὶ χειροῦνται μᾶλλον τοὺς λαμβάνοντας · ἔπειτα σὺν καιρῷ πρόφασιν ἀστείαν καὶ καλὴν ἔχοντι , μετὰ τιμῆς θεοῦ πάντας ἀγούσης πρὸς εὐσέβειαν ἐγγίγνεται γὰρ ἅμα 1 τοῖς πολλοῖς ἰσχυρὰ διάθεσις καὶ δόξα τοῦ τὸ δαιμόνιον εἶναι μέγα καὶ σεμνόν , ὅταν , οὓς αὐτοὶ τιμῶσι καὶ μεγάλους νομίζουσιν , οὕτως ἀφειδῶς καὶ προθύμως περὶ τὸ θεῖον ὁρῶσι φιλοτιμουμένους ὥσπερ οὖν ὁ Πλάτων ἀφεῖλε τῶν παιδευομένων νέων τὴν ἁρμονίαν τὴν Λύδιον καὶ τὴν ἰαστί , τὴν μὲν τὸ θρηνῶδες καὶ φιλοπενθὲς ἡμῶν ἐγείρουσαν τῆς ψυχῆς , τὴν δὲ τὸ πρὸς ἡδονὰς ὀλισθηρὸν καὶ ἀκόλαστον αὔξουσαν · οὕτω σὺ τῶν φιλοτιμιῶν ὅσαι τὸ φονικὸν καὶ θηριῶδες ἢ τὸ βωμολόχον καὶ ἀκόλαστον ἐρεθίζουσι καὶ τρέφουσι , μάλιστα μὲν ἐξέλαυνε τῆς πόλεως , εἰ δὲ μή , φεῦγε καὶ διαμάχου τοῖς πολλοῖς αἰτουμένοις τὰ τοιαῦτα θεάματα · χρηστὰς δὲ καὶ σώφρονας ἀεὶ ποιοῦ τῶν ἀναλωμάτων ὑποθέσεις , τὸ καλὸν ἢ τὸ ἀναγκαῖον ἐχούσας τέλος ἢ τὸ γοῦν ἡδὺ καὶ κεχαρισμένον ἄνευ βλάβης καὶ ὕβρεως προσούσης .
Lemmas: οὐ μήν διά οὗτος μικρολογητέον ἐν ὁ νομίζω φιλοτίμημα , ὁ πρᾶγμα εὐπορία παρέχω ὡς μάλα ὁ πολύς μή μεταδίδωμι ὁ ἴδιος πλούσιος ἤ πένης ὁ δημόσιος κλέπτω διά ἔχθος ἔχω , ὑπεροψία οὗτος καί περιφρόνησις ἑαυτοῦ ἐκεῖνος δέ ἀνάγκη ἡγέομαι . γίγνομαι οὖν ὁ μετάδοσις πρῶτος μέν ἀντί μηδείς οὕτως γάρ ἐκπλήσσω καί χειρόω μάλα ὁ λαμβάνω · ἔπειτα σύν καιρός πρόφασις ἀστεῖος καί καλός ἔχω , μετά τιμή θεός πᾶς ἄγω πρός εὐσέβεια ἐγγίγνομαι γάρ ἅμα 1 ὁ πολύς ἰσχυρός διάθεσις καί δόξα ὁ ὁ δαιμόνιον εἰμί μέγας καί σεμνός , ὅταν , ὅς αὐτός τιμάω καί μέγας νομίζω , οὕτως ἀφειδής καί πρόθυμος περί ὁ θεῖος ὁράω φιλοτιμέομαι ὥσπερ οὖν ὁ Πλάτων ἀφαιρέω ὁ παιδεύω νέος ὁ ἁρμονία ὁ Λύδιος καί ὁ Ἰαστί , ὁ μέν ὁ θρηνώδης καί φιλοπενθής ἐγώ ἐγείρω ὁ ψυχή , ὁ δέ ὁ πρός ἡδονή ὀλισθηρός καί ἀκόλαστος αὐξάνω · οὕτως σύ ὁ φιλοτιμία ὅσος ὁ φονικός καί θηριώδης ἤ ὁ βωμολόχος καί ἀκόλαστος ἐρεθίζω καί τρέφω , μάλα μέν ἐξελαύνω ὁ πόλις , εἰ δέ μή , φεύγω καί διαμάχομαι ὁ πολύς αἰτέω ὁ τοιοῦτος θέαμα · χρηστός δέ καί σώφρων ἀεί ποιέω ὁ ἀνάλωμα ὑπόθεσις , ὁ καλός ἤ ὁ ἀναγκαῖος ἔχω τέλος ἤ ὁ γοῦν ἡδύς καί χαρίζω ἄνευ βλάβη καί ὕβρις πρόσειμι .