plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 32
οἱ μὲν οὖν ἔμπειροι θεραπείας καὶ τροφῆς μελιττῶν τὸν μάλιστα βομβοῦντα τῶν σίμβλων καὶ θορύβου μεστὸν τοῦτον εὐθηνεῖν καὶ ὑγιαίνειν νομίζουσιν ᾧ δὲ τοῦ λογικοῦ καὶ πολιτικοῦ σμήνους ἐπιμέλειαν ἔχειν ὁ θεὸς ἔδωκεν , ἡσυχίᾳ μάλιστα καὶ πραότητι δήμου τεκμαιρόμενος εὐδαιμονίαν τὰ μὲν ἄλλα τοῦ Σόλωνος ἀποδέξεται καὶ · μιμήσεται κατὰ δύναμιν , ἀπορήσει δὲ καὶ θαυμάσει τί παθὼν ἐκεῖνος ὁ ἀνὴρ ἔγραψεν ἄτιμον εἶναι τὸν ἐν στάσει πόλεως μηδετέροις προσθέμενον . οὔτε γὰρ σώματι νοσοῦντι γίγνεται μεταβολῆς ἀρχὴ πρὸς τὸ ὑγιαίνειν ἀπὸ τῶν συννοσούντων μερῶν , ἀλλʼ ὅταν ἡ παρὰ τοῖς ἐρρωμένοις ἰσχύσασα κρᾶσις ἐκστήσῃ τὸ παρὰ φύσιν · ἔν τε δήμῳ στασιάσαντι μὴ δεινὴν μηδʼ ὀλέθριον στάσιν ἀλλὰ παυσομένην ποτὲ δεῖ τὸ ἀπαθὲς καὶ τὸ ὑγιαῖνον ἐγκεκρᾶσθαι πολὺ καὶ παραμένειν καὶ συνοικεῖν · ἐπιρρεῖ γὰρ τούτῳ τὸ οἰκεῖον ἐκ τῶν σωφρονούντων καὶ δίεισι διὰ τοῦ νενοσηκότος αἱ δὲ διʼ ὅλων ἀναταραχθεῖσαι πόλεις κομιδῇ διεφθάρησαν , ἂν μή τινος ἀνάγκης ἔξωθεν τυχοῦσαι καὶ κολάσεως ὑπὸ κακῶν βίᾳ σωφρονήσωσιν . οὐ μὴν ἀναίσθητον οὐδʼ ἀνάλγητον ἐν στάσει καθῆσθαι προσήκει τὴν περὶ αὑτὸν ἀταραξίαν ὑμνοῦντα καὶ τὸν ἀπράγμονα καὶ μακάριον βίον , ἐν ἑτέροις ἐπιτερπόμενον ἀγνωμονοῦσιν ἀλλʼ ἐνταῦθα δεῖ μάλιστα τὸν Θηραμένους κόθορνον ὑποδούμενον ἀμφοτέροις ὁμιλεῖν καὶ μηδετέροις προστίθεσθαι δόξεις γὰρ οὐχὶ τῷ μὴ συναδικεῖν ἀλλότριος ἀλλὰ τῷ βοηθεῖν κοινὸς εἶναι πάντων καὶ τὸ μὴ συνατυχεῖν οὐχ ἕξει φθόνον , ἂν πᾶσι φαίνῃ συναλγῶν ὁμοίως . κράτιστον δὲ προνοεῖν , ὅπως μηδέποτε στασιάζωσι , καὶ τοῦτο τῆς πολιτικῆς ὥσπερ τέχνης μέγιστον ἡγεῖσθαι καὶ κάλλιστον . ὅρα γάρ , ὅτι τῶν μεγίστων ἀγαθῶν ταῖς πόλεσιν , εἰρήνης ἐλευθερίας εὐετηρίας εὐανδρίας ὁμονοίας , πρὸς μὲν εἰρήνην οὐδὲν οἱ δῆμοι τῶν πολιτικῶν ἔν γε τῷ παρόντι χρόνῳ δέονται πέφευγε γὰρ ἐξ ἡμῶν καὶ ἠφάνισται πᾶς μὲν Ἕλλην πᾶς δὲ βάρβαρος πόλεμος · ἐλευθερίας δʼ ὅσον οἱ κρατοῦντες νέμουσι τοῖς δήμοις μέτεστι καὶ τὸ πλέον ἴσως οὐκ ἄμεινον · εὐφορίαν δὲ γῆς ἄφθονον εὐμενῆ τε κρᾶσιν ὡρῶν καὶ τίκτειν γυναῖκας ἐοικότα τέκνα γονεῦσι καὶ σωτηρίαν τοῖς γεννωμένοις εὐχόμενος ὅ γε σώφρων αἰτήσεται παρὰ θεῶν τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις . λείπεται δὴ τῷ πολιτικῷ μόνον ἐκ τῶν ὑποκειμένων ἔργων , ὃ μηδενὸς ἔλαττόν ἐστι τῶν ἀγαθῶν , ὁμόνοιαν ἐμποιεῖν καὶ φιλίαν ἀεὶ τοῖς συνοικοῦσιν , ἔριδας δὲ καὶ διχοφροσύνας καὶ δυσμένειαν ἐξαιρεῖν ἅπασαν , ὥσπερ ἐν φίλων διαφοραῖς , τὸ μᾶλλον οἰόμενον ἀδικεῖσθαι μέρος ἐξομιλοῦντα πρότερον καὶ συναδικεῖσθαι δοκοῦντα καὶ συναγανακτεῖν , εἶθʼ οὕτως ἐπιχειροῦντα πραΰνειν καὶ διδάσκειν ὅτι τῶν βιάζεσθαι καὶ νικᾶν ἐριζόντων · οἱ παρέντες οὐκ ἐπιεικείᾳ καὶ ἤθει μόνον ἀλλὰ καὶ φρονήματι καὶ μεγέθει ψυχῆς διαφέρουσι , καὶ μικρὸν ὑφιέμενοι νικῶσιν ἐν τοῖς καλλίστοις καὶ μεγίστοις · ἔπειτα καὶ καθʼ ἕνα καὶ κοινῇ διδάσκοντα καὶ φράζοντα τὴν τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων ἀσθένειαν , ἧς ἓν ἀπολαῦσαι ἄμεινόν ἐστι τοῖς εὖ φρονοῦσι , μεθʼ ἡσυχίας καὶ ὁμονοίας καταβιῶναι , μηδὲν ἐν μέσῳ τῆς τύχης ἆθλον ὑπολελοιπυίας . τίς γὰρ ἡγεμονία , τίς δόξα τοῖς περιγενομένοις ; ποία δύναμις , ἣν μικρὸν ἀνθυπάτου διάταγμα κατέλυσεν ἢ μετέστησεν εἰς ἄλλον , οὐδὲν οὐδʼ ἂν παραμένῃ σπουδῆς ἄξιον ἔχουσαν ; ἐπεὶ δέ , ὥσπερ ἐμπρησμὸς οὐ πολλάκις ἐκ τόπων ἱερῶν ἄρχεται καὶ δημοσίων , ἀλλὰ λύχνος τις ἐν οἰκίᾳ παραμεληθεὶς ἢ συρφετὸς διακαεὶς ἀνῆκε φλόγα πολλὴν καὶ δημοσίαν φθορὰν ἀπεργασαμένην , οὕτως οὐκ ἀεὶ στάσιν πόλεως αἱ περὶ τὰ κοινὰ φιλονεικίαι διακάουσιν , ἀλλὰ πολλάκις ἐκ πραγμάτων καὶ προσκρουμάτων ἰδίων εἰς δημόσιον αἱ διαφοραὶ προελθοῦσαι συνετάραξαν ἅπασαν τὴν πόλιν · οὐδενὸς ἧττον τῷ πολιτικῷ προσήκει ταῦτʼ ἰᾶσθαι καὶ προκαταλαμβάνειν , ὅπως τὰ μὲν οὐδʼ ὅλως ἔσται τὰ δὲ παύσεται ταχέως , τὰ δʼ οὐ λήψεται μέγεθος οὐδʼ ἅψεται τῶν δημοσίων , ἀλλʼ ἐν αὐτοῖς μενεῖ τοῖς διαφερομένοις , αὐτόν τε προσέχοντα καὶ φράζοντα τοῖς ἄλλοις , ὡς ἴδια κοινῶν καὶ μικρὰ μεγάλων αἴτια καθίσταται παροφθέντα καὶ μὴ τυχόντα θεραπείας ἐν ἀρχῇ μηδὲ παρηγορίας · οἷον ἐν Δελφοῖς ὁ μέγιστος λέγεται γενέσθαι νεωτερισμὸς ὑπὸ Κράτητος , οὗ μέλλων θυγατέρα γαμεῖν Ὀρσίλαος ὁ Φάλιδος , εἶτα , τοῦ κρατῆρος αὐτομάτως ἐπὶ ταῖς σπονδαῖς μέσου ῥαγέντος , οἰωνισάμενος καὶ καταλιπὼν τὴν νύμφην ἀπῆλθε μετὰ τοῦ πατρός · ὁ δὲ Κράτης ὀλίγον ὕστερον θύουσιν αὐτοῖς ὑποβαλὼν χρυσίον τι τῶν ἱερῶν κατεκρήμνισε τὸν Ὀρσίλαον καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀκρίτους , καὶ πάλιν τῶν φίλων τινὰς καὶ οἰκείων ἱκετεύοντας ἐν τῷ ἱερῷ τῆς Προναίας ἀνεῖλε · πολλῶν δὲ τοιούτων γενομένων , ἀποκτείναντες οἱ Δελφοὶ τὸν Κράτητα καὶ τοὺς συστασιάσαντας ἐκ τῶν χρημάτων ἐναγικῶν προσαγορευθέντων τοὺς κάτω ναοὺς ἀνῳκοδόμησαν . ἐν δὲ Συρακούσαις δυεῖν νεανίσκων συνήθων ὁ μὲν τὸν ἐρώμενον τοῦ ἑτέρου λαβὼν φυλάσσειν διέφθειρεν ἀποδημοῦντος , ὁ δʼ ἐκείνῳ πάλιν ὥσπερ ἀνταποδιδοὺς ὕβριν ἐμοίχευσε τὴν γυναῖκα τῶν δὲ πρεσβυτέρων τις εἰς βουλὴν παρελθὼν ἐκέλευσεν ἀμφοτέρους ἐλαύνειν , πρὶν ἀπολαῦσαι καὶ ἀναπλησθῆναι τὴν πόλιν ἀπʼ αὐτῶν τῆς ἔχθρας · οὐ μὴν ἔπεισεν , ἀλλʼ ἐκ τούτου στασιάσαντες ἐπὶ συμφοραῖς μεγάλαις τὴν ἀρίστην πολιτείαν ἀνέτρεψαν . ἔχεις δὲ δήπου καὶ αὐτὸς οἰκεῖα παραδείγματα , τὴν Παρδάλα πρὸς Τυρρηνὸν ἔχθραν , ὡς ὀλίγον ἐδέησεν ἀνελεῖν τὰς Σάρδεις , ἐξ αἰτιῶν μικρῶν καὶ ἰδίων εἰς ἀπόστασιν καὶ πόλεμον ἐμβαλοῦσα . διὸ χρὴ μὴ καταφρονεῖν τὸν πολιτικὸν ὥσπερ ἐν σώματι προσκρουμάτων διαδρομὰς ὀξείας ἐχόντων , ἀλλʼ ἐπιλαμβάνεσθαι καὶ πιέζειν καὶ βοηθεῖν · προσοχῇ γάρ , ὥς φησιν ὁ Κάτων , καὶ τὸ μέγα γίγνεται μικρὸν καὶ τὸ μικρὸν εἰς τὸ μηδὲν ἄγεται . μηχανὴ δʼ ἐπὶ ταῦτα πειθοῦς οὐκ ἔστι μείζων ἢ τὸ παρέχειν ἑαυτὸν ἐν ταῖς ἰδίαις διαφοραῖς ἥμερον διαλλακτήν , ἀμήνιτον , ἐπὶ τῶν πρώτων αἰτιῶν μένοντα καὶ · μηδενὶ προστιθέντα φιλονεικίαν μηδʼ ὀργὴν μηδʼ ἄλλο πάθος ἐμποιοῦν τραχύτητα καὶ πικρίαν τοῖς ἀναγκαίοις ἀμφισβητήμασι . τῶν μὲν ἐν ταῖς παλαίστραις διαμαχθμένων ἑπισφαίροις περιδέουσι τὰς χεῖρας , ὅπως εἰς ἀνήκεστον ἡ ἅμιλλα μηδὲν ἐκπίπτῃ , μαλακὴν ἔχουσα τὴν πληγὴν καὶ ἄλυπον ἐν δὲ ταῖς κρίσεσι καὶ ταῖς δίκαις πρὸς τοὺς πολίτας ἄμεινὸν ἐστι καθαραῖς καὶ ψιλαῖς ταῖς αἰτίαις χρώμενον ἀγωνίζεσθαι , καὶ μὴ καθάπερ βέλη τὰ πράγματα χαράσσοντα καὶ φαρμάσσοντα ταῖς βλασφημίαις καὶ ταῖς κακοηθείαις καὶ ταῖς ἀπειλαῖς ἀνήκεστα καὶ μεγάλα καὶ δημόσια ποιεῖν . ὁ γὰρ οὕτω προσφερόμενος τοῖς καθʼ αὑτὸν ὑπηκόους ἕξει καὶ τοὺς ἄλλους · αἱ δὲ περὶ τὰ δημόσια φιλοτιμίαι , τῶν ἰδίων ὑφαιρουμένων ἀπεχθειῶν , εὐτελεῖς γίγνονται καὶ δυσχερὲς οὐδὲν οὐδʼ ἀνήκεστον ἐπιφέρουσιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἔμπειρος θεραπεία καί τροφή μέλισσα ὁ μάλα βομβέω ὁ σίμβλος καί θόρυβος μεστός οὗτος εὐθηνέω καί ὑγιαίνω νομίζω ὅς δέ ὁ λογικός καί πολιτικός σμῆνος ἐπιμέλεια ἔχω ὁ θεός δίδωμι , ἡσυχία μάλα καί πραότης δῆμος τεκμαίρομαι εὐδαιμονία ὁ μέν ἄλλος ὁ Σόλων ἀποδείκνυμι καί · μιμέομαι κατά δύναμις , ἀπορέω δέ καί θαυμάζω τίς πάσχω ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ γράφω ἄτιμος εἰμί ὁ ἐν στάσις πόλις μηδέτερος προστίθημι . οὔτε γάρ σῶμα νοσέω γίγνομαι μεταβολή ἀρχή πρός ὁ ὑγιαίνω ἀπό ὁ συννοσέω μέρος , ἀλλά ὅταν ὁ παρά ὁ ῥώννυμι ἰσχύω κρᾶσις ἐξίστημι ὁ παρά φύσις · ἐν τε δῆμος στασιάζω μή δεινός μηδέ ὀλέθριος στάσις ἀλλά παύω ποτέ δέω ὁ ἀπαθής καί ὁ ὑγιαίνω ἐγκράζω πολύς καί παραμένω καί συνοικέω · ἐπιρρέω γάρ οὗτος ὁ οἰκεῖος ἐκ ὁ σωφρονέω καί δίειμι διά ὁ νοσέω ὁ δέ διά ὅλος ἀναταράσσω πόλις κομιδῇ διαφθείρω , ἐάν μή τις ἀνάγκη ἔξωθεν τυγχάνω καί κόλασις ὑπό κακός βία σωφρονέω . οὐ μήν ἀναίσθητος οὐδέ ἀνάλγητος ἐν στάσις κάθημαι προσήκω ὁ περί ἑαυτοῦ ἀταραξία ὑμνέω καί ὁ ἀπράγμων καί μακάριος βίος , ἐν ἕτερος ἐπιτέρπομαι ἀγνωμονέω ἀλλά ἐνταῦθα δέω μάλα ὁ Θηραμένης κόθορνος ὑποδέω ἀμφότερος ὁμιλέω καί μηδέτερος προστίθημι δοκέω γάρ οὐ ὁ μή συναδικέω ἀλλότριος ἀλλά ὁ βοηθέω κοινός εἰμί πᾶς καί ὁ μή συνατυχέω οὐ ἔχω φθόνος , ἐάν πᾶς φαίνω συναλγέω ὅμοιος . κρατύς δέ προνοέω , ὅπως μηδέποτε στασιάζω , καί οὗτος ὁ πολιτικός ὥσπερ τέχνη μέγας ἡγέομαι καί καλός . ὁράω γάρ , ὅτι ὁ μέγας ἀγαθός ὁ πόλις , εἰρήνη ἐλευθερία εὐετηρία εὐανδρία ὁμόνοια , πρός μέν εἰρήνη οὐδείς ὁ δῆμος ὁ πολιτικός ἐν γε ὁ πάρειμι χρόνος δέω φεύγω γάρ ἐκ ἐγώ καί ἀφανίζω πᾶς μέν Ἕλλην πᾶς δέ βάρβαρος πόλεμος · ἐλευθερία δέ ὅσος ὁ κρατέω νέμω ὁ δῆμος μέτειμι καί ὁ πολύς ἴσως οὐ ἀγαθός · εὐφορία δέ γῆ ἄφθονος εὐμενής τε κρᾶσις ὥρα καί τίκτω γυνή ἔοικα τέκνον γονεύς καί σωτηρία ὁ γεννάω εὔχομαι ὁ γε σώφρων αἰτέω παρά θεός ὁ ἑαυτοῦ πολίτης . λείπω δή ὁ πολιτικός μόνος ἐκ ὁ ὑπόκειμαι ἔργον , ὅς μηδείς ἐλαχύς εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁμόνοια ἐμποιέω καί φιλία ἀεί ὁ συνοικέω , ἔρις δέ καί διχοφροσύνη καί δυσμένεια ἐξαιρέω ἅπας , ὥσπερ ἐν φίλος διαφορά , ὁ μάλα οἴομαι ἀδικέω μέρος ἐξομιλέω πρότερος καί συναδικέω δοκέω καί συναγανακτέω , εἶτα οὕτως ἐπιχειρέω πραύνω καί διδάσκω ὅτι ὁ βιάζω καί νικάω ἐρίζω · ὁ παρίημι οὐ ἐπιείκεια καί ἦθος μόνος ἀλλά καί φρόνημα καί μέγεθος ψυχή διαφέρω , καί μικρός ὑφίημι νικάω ἐν ὁ καλός καί μέγας · ἔπειτα καί κατά εἷς καί κοινῇ διδάσκω καί φράζω ὁ ὁ Ἑλληνικός πρᾶγμα ἀσθένεια , ὅς εἷς ἀπολαύω ἀγαθός εἰμί ὁ εὖ φρονέω , μετά ἡσυχία καί ὁμόνοια καταβιόω , μηδείς ἐν μέσος ὁ τύχη ἆθλον ὑπολείπω . τίς γάρ ἡγεμονία , τίς δόξα ὁ περιγίγνομαι ; ποῖος δύναμις , ὅς μικρός ἀνθύπατος διάταγμα καταλύω ἤ μεθίστημι εἰς ἄλλος , οὐδείς οὐδέ ἐάν παραμένω σπουδή ἄξιος ἔχω ; ἐπεί δέ , ὥσπερ ἐμπρησμός οὐ πολλάκις ἐκ τόπος ἱερός ἄρχω καί δημόσιος , ἀλλά λύχνος τις ἐν οἰκία παραμελέω ἤ συρφετός διακαίω ἀνίημι φλόξ πολύς καί δημόσιος φθορά ἀπεργάζομαι , οὕτως οὐ ἀεί στάσις πόλις ὁ περί ὁ κοινός φιλονικία διακαίω , ἀλλά πολλάκις ἐκ πρᾶγμα καί πρόσκρουμα ἴδιος εἰς δημόσιος ὁ διαφορά προέρχομαι συνταράσσω ἅπας ὁ πόλις · οὐδείς ἥσσων ὁ πολιτικός προσήκω οὗτος ἰάομαι καί προκαταλαμβάνω , ὅπως ὁ μέν οὐδέ ὅλος εἰμί ὁ δέ παύω ταχύς , ὁ δέ οὐ λαμβάνω μέγεθος οὐδέ ἅπτω ὁ δημόσιος , ἀλλά ἐν αὐτός μένω ὁ διαφέρω , αὐτός τε προσέχω καί φράζω ὁ ἄλλος , ὡς ἴδιος κοινός καί μικρός μέγας αἴτιος καθίστημι παροράω καί μή τυγχάνω θεραπεία ἐν ἀρχή μηδέ παρηγορία · οἷος ἐν Δελφοί ὁ μέγας λέγω γίγνομαι νεωτερισμός ὑπό Κράτης , ὅς μέλλω θυγάτηρ γαμέω Ὀρσίλαος ὁ Φάλις , εἶτα , ὁ κρατήρ αὐτόματος ἐπί ὁ σπονδή μέσος ῥήγνυμι , οἰωνίζομαι καί καταλείπω ὁ νύμφη ἀπέρχομαι μετά ὁ πατήρ · ὁ δέ Κράτης ὀλίγος ὕστερον θύω αὐτός ὑποβάλλω χρυσίον τις ὁ ἱερός κατακρημνίζω ὁ Ὀρσίλαος καί ὁ ἀδελφός ἄκριτος , καί πάλιν ὁ φίλος τις καί οἰκεῖος ἱκετεύω ἐν ὁ ἱερόν ὁ Προναίη ἀναιρέω · πολύς δέ τοιοῦτος γίγνομαι , ἀποκτείνω ὁ Δελφοί ὁ Κράτης καί ὁ συστασιάζω ἐκ ὁ χρῆμα ἐναγικός προσαγορεύω ὁ κάτω ναός ἀνοικοδομέω . ἐν δέ Συράκουσαι δύο νεανίσκος συνήθης ὁ μέν ὁ ἐράω ὁ ἕτερος λαμβάνω φυλάσσω διαφθείρω ἀποδημέω , ὁ δέ ἐκεῖνος πάλιν ὥσπερ ἀνταποδίδωμι ὕβρις μοιχεύω ὁ γυνή ὁ δέ πρέσβυς τις εἰς βουλή παρέρχομαι κελεύω ἀμφότερος ἐλαύνω , πρίν ἀπολαύω καί ἀναπίμπλημι ὁ πόλις ἀπό αὐτός ὁ ἔχθρα · οὐ μήν πείθω , ἀλλά ἐκ οὗτος στασιάζω ἐπί συμφορά μέγας ὁ ἀγαθός πολιτεία ἀνατρέπω . ἔχω δέ δήπου καί αὐτός οἰκεῖος παράδειγμα , ὁ Παρδάλας πρός Τυρρηνός ἔχθρα , ὡς ὀλίγος δέω ἀναιρέω ὁ Σάρδεις , ἐκ αἰτία μικρός καί ἴδιος εἰς ἀπόστασις καί πόλεμος ἐμβάλλω . διό χρή μή καταφρονέω ὁ πολιτικός ὥσπερ ἐν σῶμα πρόσκρουμα διαδρομή ὀξύς ἔχω , ἀλλά ἐπιλαμβάνω καί πιέζω καί βοηθέω · προσοχή γάρ , ὡς φημί ὁ Κάτων , καί ὁ μέγας γίγνομαι μικρός καί ὁ μικρός εἰς ὁ μηδείς ἄγω . μηχανή δέ ἐπί οὗτος πειθώ οὐ εἰμί μέγας ἤ ὁ παρέχω ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἴδιος διαφορά ἥμερος διαλλακτής , ἀμήνιτος , ἐπί ὁ πρῶτος αἰτία μένω καί · μηδείς προστίθημι φιλονικία μηδέ ὀργή μηδέ ἄλλος πάθος ἐμποιέω τραχύτης καί πικρία ὁ ἀναγκαῖος ἀμφισβήτημα . ὁ μέν ἐν ὁ παλαίστρα διαμάσσω ἐπισφαῖρος περιδέω ὁ χείρ , ὅπως εἰς ἀνήκεστος ὁ ἅμιλλα μηδείς ἐκπίπτω , μαλακός ἔχω ὁ πληγή καί ἄλυπος ἐν δέ ὁ κρίσις καί ὁ δίκη πρός ὁ πολίτης ἀγαθός εἰμί καθαρός καί ψιλός ὁ αἰτία χράω ἀγωνίζομαι , καί μή καθά βέλος ὁ πρᾶγμα χαράσσω καί φαρμάσσω ὁ βλασφημία καί ὁ κακοήθεια καί ὁ ἀπειλή ἀνήκεστος καί μέγας καί δημόσιος ποιέω . ὁ γάρ οὕτως προσφέρω ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπήκοος ἔχω καί ὁ ἄλλος · ὁ δέ περί ὁ δημόσιος φιλοτιμία , ὁ ἴδιος ὑφαιρέω ἀπέχθεια , εὐτελής γίγνομαι καί δυσχερής οὐδείς οὐδέ ἀνήκεστος ἐπιφέρω .