plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 6
ὁ μέντοι λόγος ἔστω τοῦ πολιτικοῦ μήτε νεαρὸς καὶ θεατρικός , ὥσπερ πανηγυρίζοντος καὶ στεφανηπλοκοῦντος ἐξ ἁπαλῶν καὶ ἀνθηρῶν ὀνομάτων μήτʼ αὖ πάλιν , ὡς ὁ Πυθέας τὸν Δημοσθένους ἔλεγεν , ἐλλυχνίων ὄζων καὶ σοφιστικῆς περιεργίας ἐνθυμήμασι πικροῖς καὶ περιόδοις πρὸς κανόνα καὶ διαβήτην ἀπηκριβωμέναις · ἀλλʼ ὥσπερ οἱ μουσικοὶ τὴν θίξιν ἀξιοῦσι τῶν χορδῶν ἠθικὴν καταφαίνεσθαι μὴ κρουστικήν , οὕτω τῷ λόγῳ τοῦ πολιτευομένου καὶ συμβουλεύοντος καὶ ἄρχοντος ἐπιφαινέσθω μὴ δεινότης μηδὲ πανουργία , μηδʼ εἰς ἔπαινον αὐτοῦ τιθέσθω τὸ ἑκτικῶς ἢ τεχνικῶς ἢ διαιρετικῶς , ἀλλʼ ἤθους ἀπλάστου καὶ φρονήματος ἀληθινοῦ καὶ παρρησίας πατρικῆς καὶ προνοίας καὶ συνέσεως κηδομένης ὁ λόγος ἔστω μεστός , ἐπὶ τῷ καλῷ τὸ κεχαρισμένον ἔχων καὶ ἀγωγὸν ἔκ τε σεμνῶν ὀνομάτων καὶ νοημάτων ἰδίων καὶ πιθανῶν . δέχεται δʼ ὁ πολιτικὸς λόγος δικανικοῦ μᾶλλον καὶ γνωμολογίας καὶ ἱστορίας καὶ μύθους καὶ μεταφοράς , αἷς μάλιστα κινοῦσιν οἱ χρώμενοι μετρίως καὶ κατὰ καιρόν · ὡς ὁ εἰπὼν μὴ ποιήσητε ἑτερόφθαλμον τὴν Ἑλλάδα καὶ Δημάδης τὰ ναυάγια λέγων πολιτεύεσθαι τῆς πόλεως , καὶ Ἀρχίλοχος μηδʼ ὁ Ταντάλου λίθος τῆσδʼ ὑπὲρ νήσου κρεμάσθω καὶ Περικλῆς τὴν λήμην τοῦ Πειραιῶς ἀφελεῖν κελεύων · καὶ Φωκίων ἐπὶ τῆς Λεωσθένους νίκης καλὸν τὸ στάδιον εἶναι , δεδιέναι δὲ τοῦ πολέμου τὸν δόλιχον . καθόλου δʼ ὁ μὲν ὄγκος καὶ τὸ μέγεθος τῷ πολιτικῷ μᾶλλον ἁρμόττει , παράδειγμα δʼ οἵ τε Φιλιππικοὶ καὶ τῶν Θουκυδίδου δημηγοριῶν ἡ Σθενελαΐδα τοῦ Ἐφόρου καὶ Ἀρχιδάμου τοῦ βασιλέως ἐν Πλαταιαῖς καὶ Περικλέους ἡ μετὰ τὸν λοιμόν · ἐπὶ δὲ τῶν Ἐφόρου καὶ Θεοπόμπου καὶ Ἀναξιμένους ῥητορειῶν καὶ περιόδων , ἃς περαίνουσιν ἐξοπλίσαντες τὰ στρατεύματα καὶ παρατάξαντες , ἔστιν εἰπεῖν οὐδεὶς σιδήρου ταῦτα μωραίνει πέλας .
Lemmas: ὁ μέντοι λόγος εἰμί ὁ πολιτικός μήτε νεαρός καί θεατρικός , ὥσπερ πανηγυρίζω καί στεφανηπλοκέω ἐκ ἁπαλός καί ἀνθηρός ὄνομα μήτε αὖ πάλιν , ὡς ὁ Πυθέας ὁ Δημοσθένης λέγω , ἐλλύχνιον ὄζω καί σοφιστικός περιεργία ἐνθύμημα πικρός καί περίοδος πρός κανών καί διαβήτης ἀπακριβόομαι · ἀλλά ὥσπερ ὁ μουσικός ὁ θίξις ἀξιόω ὁ χορδή ἠθικός καταφαίνω μή κρουστικός , οὕτως ὁ λόγος ὁ πολιτεύω καί συμβουλεύω καί ἄρχω ἐπιφαίνω μή δεινότης μηδέ πανουργία , μηδέ εἰς ἔπαινος αὐτός τίθημι ὁ ἑκτικός ἤ τεχνικός ἤ διαιρετικός , ἀλλά ἦθος ἄπλαστος καί φρόνημα ἀληθινός καί παρρησία πατρικός καί πρόνοια καί σύνεσις κήδω ὁ λόγος εἰμί μεστός , ἐπί ὁ καλός ὁ χαρίζω ἔχω καί ἀγωγός ἐκ τε σεμνός ὄνομα καί νόημα ἴδιος καί πιθανός . δέχομαι δέ ὁ πολιτικός λόγος δικανικός μάλα καί γνωμολογία καί ἱστορία καί μῦθος καί μεταφορά , ὅς μάλα κινέω ὁ χράω μέτριος καί κατά καιρός · ὡς ὁ λέγω μή ποιέω ἑτερόφθαλμος ὁ Ἑλλάς καί Δημάδης ὁ ναυάγιον λέγω πολιτεύω ὁ πόλις , καί Ἀρχίλοχος μηδέ ὁ Τάνταλος λίθος ὅδε ὑπέρ νῆσος κρεμάννυμι καί Περικλῆς ὁ λήμη ὁ Πειραιεύς ἀφαιρέω κελεύω · καί Φωκίων ἐπί ὁ Λεωσθένης νίκη καλός ὁ στάδιον εἰμί , δείδω δέ ὁ πόλεμος ὁ δόλιχος . καθόλου δέ ὁ μέν ὄγκος καί ὁ μέγεθος ὁ πολιτικός μάλα ἁρμόζω , παράδειγμα δέ ὁ τε Φιλιππικός καί ὁ Θουκυδίδης δημηγορία ὁ Σθενελαίς ὁ Ἔφορος καί Ἀρχίδαμος ὁ βασιλεύς ἐν Πλάταια καί Περικλῆς ὁ μετά ὁ λοιμός · ἐπί δέ ὁ Ἔφορος καί Θεόπομπος καί Ἀναξιμένης ῥητορεία καί περίοδος , ὅς περαίνω ἐξοπλίζω ὁ στράτευμα καί παρατάσσω , εἰμί λέγω οὐδείς σίδηρος οὗτος μωραίνω πέλας .