plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 26
ὅπου μέντοι μέγα δεῖ τι περανθῆναι καὶ χρήσιμον ἀγῶνος δὲ πολλοῦ καὶ σπουδῆς δεόμενον , ἐνταῦθα πειρῶ τῶν φίλων αἱρεῖσθαι τοὺς κρατίστους ἢ τῶν κρατίστων τοὺς πραοτάτους · ἣκιστα γὰρ ἀντιπράξουσιν οὗτοι καὶ μάλιστα συνεργήσουσι , τὸ φρονεῖν ἄνευ τοῦ φιλονεικεῖν ἔχοντες . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ἔμπειρον ὄντα δεῖ πρὸς ὃ χείρων ἑτέρου πέφυκας αἱρεῖσθαι τοὺς μᾶλλον δυναμένους ἀντὶ τῶν ὁμοίων , ὡς ὁ Διομήδης ἐπὶ τὴν κατασκοπὴν μεθʼ ἑαυτοῦ τὸν φρόνιμον εἵλετο , τοὺς ἀνδρείους παρελθών . καὶ γὰρ αἱ πράξεις μᾶλλον ἰσορροποῦσι καὶ τὸ φιλόνεικον οὐκ ἐγγίγνεται πρὸς ἀλλήλους τοῖς ἀφʼ ἑτέρων ἀρετῶν καὶ δυνάμεων φιλοτιμουμένοις . λάμβανε δὴ καὶ δίκης συνεργὸν καὶ πρεσβείας κοινωνόν , ἂν λέγειν μὴ δυνατὸς ᾖς , τὸν ῥητορικόν , ὡς Πελοπίδας Ἐπαμεινώνδαν κἂν ᾖς ἀπίθανος πρὸς ὁμιλίαν τῷ πλήθει καὶ ὑψηλός , ὡς Καλλικρατίδας , τὸν εὔχαριν καὶ θεραπευτικὸν κἂν ἀσθενὴς καὶ δύσεργος ; τὸ σῶμα , τὸν φιλόπονον καὶ ῥωμαλέον , ὡς Νικίας Λάμαχον . οὕτω γὰρ ἂν ἦν ὁ Γηρυόνης ζηλωτὸς ἔχων σκέλη πολλὰ καὶ χεῖρας καὶ ὀφθαλμούς , εἰ πάντα μιᾷ ψυχῇ διῴκει . τοῖς δὲ πολιτικοῖς ἔξεστι μὴ σώματα μηδὲ χρήματα μόνον , ἀλλὰ καὶ τύχας καὶ δυνάμεις καὶ ἀρετάς , ἂν ὁμονοῶσιν , εἰς μίαν χρείαν συντιθέντας εὐδοκιμεῖν μᾶλλον ἀπʼ ἄλλου περὶ τὴν αὐτὴν πρᾶξιν οὐχ ὥσπερ οἱ Ἀργοναῦται τὸν Ἡρακλέα καταλιπόντες ἠναγκάζοντο διὰ τῆς γυναικωνίτιδος κατᾳδόμενοι καὶ φαρμακευόμενοι σῴζειν ἑαυτοὺς καὶ κλέπτειν τὸ νάκος . χρυσὸν μὲν εἰς ἔνια τῶν ἱερῶν εἰσιόντες ἔξω καταλείπουσι , σίδηρον δʼ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν εἰς οὐδὲν συνεισφέρουσιν . ἐπεὶ δὲ κοινόν ἐστιν ἱερὸν τὸ βῆμα Βουλαίου τε Διὸς καὶ Πολιέως καὶ Θέμιδος καὶ Δίκης , αὐτόθεν μὲν ἤδη φιλοπλουτίαν καὶ φιλοχρηματίαν , ὥσπερ σίδηρον μεστὸν ἰοῦ καὶ νόσημα τῆς ψυχῆς , ἀποδυσάμενος εἰς ἀγορὰς καπήλων ἢ δανειστῶν ἀπόρριψον , αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι τὸν ἀπὸ δημοσίων χρηματιζόμενον ἡγούμενος ἀφʼ ἱερῶν κλέπτειν , ἀπὸ τάφων , ἀπὸ φίλων , ἐκ προδοσίας , ἀπὸ ψευδομαρτυρίας , σύμβουλον ἄπιστον εἶναι , δικαστὴν ἐπίορκον , ἄρχοντα δωροδόκον , οὐδεμιᾶς ἁπλῶς ; καθαρὸν ἀδικίας . ὅθεν οὐ δεῖ πολλὰ περὶ τούτων λέγειν .
Lemmas: ὅπου μέντοι μέγας δέω τις περαίνω καί χρήσιμος ἀγών δέ πολύς καί σπουδή δέω , ἐνταῦθα πειράω ὁ φίλος αἱρέω ὁ κρατύς ἤ ὁ κρατύς ὁ πρᾶος · ἦκα γάρ ἀντιπράσσω οὗτος καί μάλα συνεργέω , ὁ φρονέω ἄνευ ὁ φιλονεικέω ἔχω . οὐ μήν ἀλλά καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔμπειρος εἰμί δέω πρός ὅς κακός ἕτερος φύω αἱρέω ὁ μάλα δύναμαι ἀντί ὁ ὅμοιος , ὡς ὁ Διομήδης ἐπί ὁ κατασκοπή μετά ἑαυτοῦ ὁ φρόνιμος αἱρέω , ὁ ἀνδρεῖος παρέρχομαι . καί γάρ ὁ πρᾶξις μάλα ἰσορροπέω καί ὁ φιλόνικος οὐ ἐγγίγνομαι πρός ἀλλήλων ὁ ἀπό ἕτερος ἀρετή καί δύναμις φιλοτιμέομαι . λαμβάνω δή καί δίκη συνεργός καί πρεσβεία κοινωνός , ἐάν λέγω μή δυνατός εἰμί , ὁ ῥητορικός , ὡς Πελοπίδης Ἐπαμεινώνδας ἐάν εἰμί ἀπίθανος πρός ὁμιλία ὁ πλῆθος καί ὑψηλός , ὡς Καλλικρατίδας , ὁ εὔχαρις καί θεραπευτικός ἐάν ἀσθενής καί δύσεργος ; ὁ σῶμα , ὁ φιλόπονος καί ῥωμαλέος , ὡς Νικίας Λάμαχος . οὕτως γάρ ἄν εἰμί ὁ Γηρυόνης ζηλωτός ἔχω σκέλος πολύς καί χείρ καί ὀφθαλμός , εἰ πᾶς εἷς ψυχή διοικέω . ὁ δέ πολιτικός ἔξεστι μή σῶμα μηδέ χρῆμα μόνος , ἀλλά καί τύχη καί δύναμις καί ἀρετή , ἐάν ὁμονοέω , εἰς εἷς χρεία συντίθημι εὐδοκιμέω μάλα ἀπό ἄλλος περί ὁ αὐτός πρᾶξις οὐ ὥσπερ ὁ Ἀργοναύτης ὁ Ἡρακλῆς καταλείπω ἀναγκάζω διά ὁ γυναικωνῖτις κατᾴδω καί φαρμακεύω σῴζω ἑαυτοῦ καί κλέπτω ὁ νάκος . χρυσός μέν εἰς ἔνιοι ὁ ἱερός εἰσέρχομαι ἔξω καταλείπω , σίδηρος δέ ὡς ἁπλῶς λέγω εἰς οὐδείς συνεισφέρω . ἐπεί δέ κοινός εἰμί ἱερός ὁ βῆμα Βουλαῖος τε Ζεύς καί Πολιεύς καί Θέμις καί Δίκη , αὐτόθεν μέν ἤδη φιλοπλουτία καί φιλοχρηματία , ὥσπερ σίδηρος μεστός ἰός καί νόσημα ὁ ψυχή , ἀποδύω εἰς ἀγορά κάπηλος ἤ δανειστής ἀπορρίπτω , αὐτός δέ ἀπονόσφι τρέπω ὁ ἀπό δημόσιος χρηματίζω ἡγέομαι ἀπό ἱερός κλέπτω , ἀπό τάφος , ἀπό φίλος , ἐκ προδοσία , ἀπό ψευδομαρτυρία , σύμβουλος ἄπιστος εἰμί , δικαστής ἐπίορκος , ἄρχων δωροδόκος , οὐδείς ἁπλῶς ; καθαρός ἀδικία . ὅθεν οὐ δέω πολύς περί οὗτος λέγω .