plutarchus.praecepta-gerendae-reipublicae-798a-825f 17
φύσει μὲν οὖν ἄρχων ἀεὶ πόλεως ὁ πολιτικὸς ὥσπερ ἡγεμὼν ἐν μελίτταις , καὶ τοῦτο χρὴ διανοούμενον ἔχειν τὰ δημόσια διὰ χειρός · ἃς δʼ ὀνομάζουσιν ἐξουσίας καὶ χειροτονοῦσιν ἀρχὰς μήτʼ ἄγαν διώκειν καὶ πολλάκις , οὐ γὰρ σεμνὸν οὐδὲ δημοτικὸν ἡ φιλαρχία · μήτʼ ἀπωθεῖσθαι , τοῦ δήμου κατὰ νόμον διδόντος καὶ καλοῦντος ἀλλὰ κἂν ταπεινότεραι τῆς δόξης ὦσι , δέχεσθαι καὶ συμφιλοτιμεῖσθαι δίκαιον γὰρ ὑπὸ τῶν μειζόνων κοσμουμένους ἀρχῶν ἀντικοσμεῖν τὰς,·ʼ ἐλάττονας , καὶ τῶν μὲν βαρυτέρων οἷον στρατηγίας Ἀθήνησι καὶ πρυτανείας ἐν Ῥόδῳ καὶ βοιωταρχίας παρʼ ἡμῖν , ὑφίεσθαὶ τι καὶ παρενδιδόναι μετριάζοντα ταῖς δὲ μικροτέραις ἀξίωμα προστιθέναι καὶ ὄγκον , ὅπως μήτε περὶ ταύτας εὐκαταφρόνητοι μήτε ἐπίφθονοι περὶ ἐκείνας ὦμεν . εἰσιόντα δʼ εἰς ἅπασαν ἀρχὴν οὐ μόνον ἐκείνους δεῖ προχειρίζεσθαι τοὺς λογισμούς , οὓς ὁ Περικλῆς αὑτὸν ὑπεμίμνησκεν ἀναλαμβάνων τὴν χλαμύδα πρόσεχε , Περίκλεις ἐλευθέρων ἄρχεις , Ἑλλήνων ἄρχεις , πολιτῶν Ἀθηναίων · ἀλλὰ κἀκεῖνο λέγειν πρὸς ἑαυτὸν ἀρχόμενος ἄρχεις , ὑποτεταγμένης πόλεως ἀνθυπάτοις , ἐπιτρόποις Καίσαρος · οὐ ταῦτα λόγχη πεδιάς , οὐδʼ αἱ παλαιαὶ Σάρδεις οὐδʼ ἡ Λυδῶν ἐκείνη δύναμις εὐσταλεστέραν δεῖ τὴν χλαμύδα ποιεῖν , καὶ βλέπειν ἀπὸ τοῦ στρατηγίου πρὸς τὸ βῆμα , καὶ τῷ στεφάνῳ μὴ πολὺ φρονεῖν μηδὲ πιστεύειν , ὁρῶντα τοὺς καλτίους ἐπάνω τῆς κεφαλῆς · ἀλλὰ μιμεῖσθαι τοὺς ὑποκριτάς , πάθος ; μὲν ἴδιον καὶ ἦθος καὶ ἀξίωμα τῷ ἀγῶνι προστιθέντας , τοῦ δʼ ὑποβολέως ἀκούοντας καὶ μὴ παρεκβαίνοντας τοὺς ῥυθμοὺς καὶ τὰ μέτρα τῆς διδομένης ἐξουσίας ὑπὸ τῶν κρατούντων . ἡ γὰρ ἔκπτωσις οὐ φέρει συριγμὸν οὐδὲ χλευασμὸν οὐδὲ κλωγμόν , ἀλλὰ πολλοῖς μὲν ἐπέβη δεινὸς κολαστὴς πέλεκυς αὐχένος τομεύς , ὡς τοῖς περὶ Παρδάλαν · τὸν ὑμέτερον ἐκλαθομένοις τῶν ὅρων ὁ δέ τις ἐκριφεὶς εἰς νῆσον γέγονε κατὰ τὸν Σόλωνα Φολεγάνδριος ἢ Σικινήτης , ἀντί.,γʼ Ἀθηναίου πατρίδʼ ἀμειψάμενος . τὰ μὲν γὰρ μικρὰ παιδία τῶν πατέρων ὁρῶντες ἐπιχειροῦντα τὰς κρηπῖδας ὑποδεῖσθαι καὶ τοὺς στεφάνους περιτίθεσθαι μετὰ παιδιᾶς γελῶμεν , οἱ δʼ ἄρχοντες ἐν ταῖς πόλεσιν ἀνοήτως τὰ τῶν προγόνων ἔργα καὶ φρονήματα καὶ πράξεις ἀσυμμέτρους τοῖς παροῦσι καιροῖς καὶ πράγμασιν οὔσας μιμεῖσθαι κελεύοντες ἐξαίρουσι τὰ πλήθη , γέλωτά τε ποιοῦντες οὐκέτι γέλωτος ἄξια πάσχουσιν , ἂν μὴ πάνυ καταφρονηθῶσι . πολλὰ γὰρ ἔστιν ἄλλα τῶν πρότερον Ἑλλήνων διεξιόντα τοῖς νῦν ἠθοποιεῖν καὶ σωφρονίζειν , ὡς Ἀθήνησιν ὑπομιμνήσκοντα μὴ τῶν πολεμικῶν , ἀλλʼ οἷόν ἐστι τὸ ψήφισμα τὸ τῆς ἀμνηστίας ἐπὶ τοῖς τριάκοντα · καὶ τὸ ζημιῶσαι Φρύνιχον τραγῳδίᾳ διδάξαντα τὴν Μιλήτου ἅλωσιν · καὶ ὅτι , Θήβας Κασάνδρου κτίζοντος , ἐστεφανηφόρησαν τὸν δʼ ἐν Ἄργει πυθόμενοι σκυταλισμόν , ἐν ᾧ πεντακοσίους καὶ χιλίους ἀνῃρήκεσαν ἐξ αὑτῶν οἱ Ἀργεῖοι , περιενεγκεῖν καθάρσιον περὶ τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσαν ἐν · δὲ τοῖς Ἁρπαλείοις τὰς οἰκίας ἐρευνῶντες μόνην τὴν τοῦ γεγαμηκότος νεωστὶ παρῆλθον . ταῦτα γὰρ καὶ νῦν ἔξεστι ζηλοῦντας ἐξομοιοῦσθαι τοῖς προγόνοις · τὸν δὲ Μαραθῶνα καὶ τὸν Εὐρυμέδοντα καὶ τὰς Πλαταιάς , καὶ ὅσα τῶν παραδειγμάτων οἰδεῖν ποιεῖ καὶ φρυάττεσθαι διακενῆς τοὺς πολλούς , ἀπολιπόντας ἐν ταῖς σχολαῖς τῶν σοφιστῶν .
Lemmas: φύσις μέν οὖν ἄρχω ἀεί πόλις ὁ πολιτικός ὥσπερ ἡγεμών ἐν μέλισσα , καί οὗτος χρή διανοέω ἔχω ὁ δημόσιος διά χείρ · ὅς δέ ὀνομάζω ἐξουσία καί χειροτονέω ἀρχή μήτε ἄγαν διώκω καί πολλάκις , οὐ γάρ σεμνός οὐδέ δημοτικός ὁ φιλαρχία · μήτε ἀπωθέω , ὁ δῆμος κατά νόμος δίδωμι καί καλέω ἀλλά ἐάν ταπεινός ὁ δόξα εἰμί , δέχομαι καί συμφιλοτιμέομαι δίκαιος γάρ ὑπό ὁ μέγας κοσμέω ἀρχή ἀντικοσμέω τὰς,·ʼ ἐλαχύς , καί ὁ μέν βαρύς οἷος στρατηγία Ἀθήνησι καί πρυτανεία ἐν Ῥόδος καί Βοιωταρχία παρά ἐγώ , ὑφίημι τις καί παρενδίδωμι μετριάζω ὁ δέ μικρός ἀξίωμα προστίθημι καί ὄγκος , ὅπως μήτε περί οὗτος εὐκαταφρόνητος μήτε ἐπίφθονος περί ἐκεῖνος εἰμί . εἰσέρχομαι δέ εἰς ἅπας ἀρχή οὐ μόνος ἐκεῖνος δέω προχειρίζω ὁ λογισμός , ὅς ὁ Περικλῆς ἑαυτοῦ ὑπομιμνῄσκω ἀναλαμβάνω ὁ χλαμύς προσέχω , Περικλῆς ἐλεύθερος ἄρχω , Ἕλλην ἄρχω , πολίτης Ἀθηναῖος · ἀλλά ἐκεῖνος λέγω πρός ἑαυτοῦ ἄρχω ἄρχω , ὑποτάσσω πόλις ἀνθύπατος , ἐπίτροπος Καῖσαρ · οὐ οὗτος λόγχη πεδιάς , οὐδέ ὁ παλαιός Σάρδεις οὐδέ ὁ Λυδός ἐκεῖνος δύναμις εὐσταλής δέω ὁ χλαμύς ποιέω , καί βλέπω ἀπό ὁ στρατήγιον πρός ὁ βῆμα , καί ὁ στέφανος μή πολύς φρονέω μηδέ πιστεύω , ὁράω ὁ κάλτιος ἐπάνω ὁ κεφαλή · ἀλλά μιμέομαι ὁ ὑποκριτής , πάθος ; μέν ἴδιος καί ἦθος καί ἀξίωμα ὁ ἀγών προστίθημι , ὁ δέ ὑποβολεύς ἀκούω καί μή παρεκβαίνω ὁ ῥυθμός καί ὁ μέτρον ὁ δίδωμι ἐξουσία ὑπό ὁ κρατέω . ὁ γάρ ἔκπτωσις οὐ φέρω συριγμός οὐδέ χλευασμός οὐδέ κλωγμός , ἀλλά πολύς μέν ἐπιβαίνω δεινός κολαστής πέλεκυς αὐχήν τομεύς , ὡς ὁ περί Παρδάλας · ὁ ὑμέτερος ἐκλανθάνω ὁ ὅρος ὁ δέ τις ἐκρίπτω εἰς νῆσος γίγνομαι κατά ὁ Σόλων Φολεγάνδριος ἤ Σικινήτης , ἀντί.,γʼ Ἀθηναῖος πατρίς ἀμείβω . ὁ μέν γάρ μικρός παιδίον ὁ πατήρ ὁράω ἐπιχειρέω ὁ κρηπίς ὑποδέω καί ὁ στέφανος περιτίθημι μετά παιδιά γελάω , ὁ δέ ἄρχω ἐν ὁ πόλις ἀνόητος ὁ ὁ πρόγονος ἔργον καί φρόνημα καί πρᾶξις ἀσύμμετρος ὁ πάρειμι καιρός καί πρᾶγμα εἰμί μιμέομαι κελεύω ἐξαίρω ὁ πλῆθος , γέλως τε ποιέω οὐκέτι γέλως ἄξιος πάσχω , ἐάν μή πάνυ καταφρονέω . πολύς γάρ εἰμί ἄλλος ὁ πρότερος Ἕλλην διεξέρχομαι ὁ νῦν ἠθοποιέω καί σωφρονίζω , ὡς Ἀθήνησι ὑπομιμνῄσκω μή ὁ πολεμικός , ἀλλά οἷος εἰμί ὁ ψήφισμα ὁ ὁ ἀμνηστία ἐπί ὁ τριάκοντα · καί ὁ ζημιόω Φρύνιχος τραγῳδία διδάσκω ὁ Μίλητος ἅλωσις · καί ὅτι , Θῆβαι Κάσσανδρος κτίζω , στεφανηφορέω ὁ δέ ἐν Ἄργος πυνθάνομαι σκυταλισμός , ἐν ὅς πεντακόσιοι καί χίλιοι ἀναιρέω ἐκ ἑαυτοῦ ὁ Ἀργεῖος , περιφέρω καθάρσιος περί ὁ ἐκκλησία κελεύω ἐν · δέ ὁ Ἁρπαλεῖος ὁ οἰκία ἐρευνάω μόνος ὁ ὁ γαμέω νεωστί παρέρχομαι . οὗτος γάρ καί νῦν ἔξεστι ζηλόω ἐξομοιόω ὁ πρόγονος · ὁ δέ Μαραθών καί ὁ Εὐρυμέδων καί ὁ Πλαταιαί , καί ὅσος ὁ παράδειγμα οἰδέω ποιέω καί φρυάσσομαι διακενῆς ὁ πολύς , ἀπολείπω ἐν ὁ σχολή ὁ σοφιστής .