ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 1.1
Τί δήποτε τὸν Σωκράτην ὁ θεὸς μαιοῦσθαι μὲν ἐκέλευσεν ἑτέρους , αὐτὸν δὲ γεννᾶν ἀπεκώλυσεν ; ὡς ἐν Θεαιτήτῳ λέγεται . Οὐ γὰρ εἰρωνευόμενὸς γε καὶ παίζων προσεχρήσατο ἂν τῷ τοῦ θεοῦ ὀνόματι . καὶ ἄλλως ἐν τῷ Θεαιτήτῳ πολλὰ μεγάλαυχα καὶ σοβαρὰ Σωκράτει περιτέθεικεν , ὧν καὶ ταῦτʼ ἐστί · πολλοὶ γὰρ δή , ὦ θαυμάσιε , οὕτω πρός ; με διετέθησαν , ὥστʼ ἀτεχνῶς δάκνειν ἕτοιμοι εἶναι , ἐπειδάν τινα λῆρον αὐτῶν ἀφαιρῶμαι · καὶ οὐκ οἴονταί εὐνοίᾳ τοῦτο ποιεῖν πόρρω ὄντες τοῦ εἰδέναι ὅτι οὐδεὶς θεὸς δύσνους ἀνθρώποις · οὐδʼ ἐγὼ δυσνοίᾳ τοιοῦτον οὐδὲν δρῶ , ἀλλά μοι ψεῦδὸς τε συγχωρῆσαι καὶ ἀληθὲς ἀφανίσαι οὐδαμῶς θέμις . πότερον οὖν τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ὡς κριτικωτέραν ἢ γονιμωτέραν οὖσαν θεὸν προσεῖπε , καθάπερ Μένανδρος ὁ νοῦς γὰρ ἡμῶν ὁ θεός καὶ Ἡράκλειτος ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων · ἢ θεῖόν τι καὶ δαιμόνιον ὡς ἀληθῶς αἴτιον ὑφηγήσατο Σωκράτει τοῦτο τῆς φιλοσοφίας τὸ γένος , ᾧ τοὺς ἄλλους ἐξετάζων ἀεὶ τύφου καὶ πλάνου καὶ ἀλαζονείας καὶ τοῦ βαρεῖς εἶναι πρῶτον μὲν αὑτοῖς εἶτα καὶ τοῖς συνοῦσιν ἀπήλλαττε ; καὶ γὰρ ὥσπερ ἐκ τύχης τότε φορὰν γενέσθαι συνέβη σοφιστῶν ἐν τῇ Ἑλλάδι · καὶ τούτοις οἱ νέοι πολὺ τελοῦντες ἀργύριον οἰήματος ἐπληροῦντο καὶ δοξοσοφίας , καὶ λόγων ἐζήλουν σχολὴν καὶ διατριβὰς ἀπράκτους ἐν ἔρισι καὶ φιλοτιμίαις καλὸν δὲ καὶ χρήσιμον οὐδʼ ὁτιοῦν . τὸν οὖν ἐλεγκτικὸν λόγον ὥσπερ καθαρτικὸν ἔχων φάρμακον ὁ Σωκράτης ἀξιόπιστος ἦν ἑτέρους ἐλέγχων τῷ μηδὲν ἀποφαίνεσθαι , καὶ μᾶλλον ἥπτετο δοκῶν ζητεῖν κοινῇ τὴν ἀλήθειαν οὐκ αὐτὸς ἰδίᾳ δόξῃ βοηθεῖν .
Lemmas: τίς δήποτε ὁ Σωκράτης ὁ θεός μαιόομαι μέν κελεύω ἕτερος , αὐτός δέ γεννάω ἀποκωλύω ; ὡς ἐν Θεαίτητος λέγω . οὐ γάρ εἰρωνεύομαι γε καί παίζω προσχράω ἄν ὁ ὁ θεός ὄνομα . καί ἄλλος ἐν ὁ Θεαίτητος πολύς μεγάλαυχος καί σοβαρός Σωκράτης περιτίθημι , ὅς καί οὗτος εἰμί · πολύς γάρ δή , ὦ θαυμάσιος , οὕτως πρός ; ἐγώ διατίθημι , ὥστε ἄτεχνος δάκνω ἑτοῖμος εἰμί , ἐπειδάν τις λῆρος αὐτός ἀφαιρέω · καί οὐ οἴομαι εὔνοια οὗτος ποιέω πρόσω εἰμί ὁ οἶδα ὅτι οὐδείς θεός δύσνους ἄνθρωπος · οὐδέ ἐγώ δύσνοια τοιοῦτος οὐδείς δράω , ἀλλά ἐγώ ψεῦδος τε συγχωρέω καί ἀληθής ἀφανίζω οὐδαμῶς θέμις . πότερος οὖν ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὡς κριτικός ἤ γόνιμος εἰμί θεός προσλέγω , καθά Μένανδρος ὁ νόος γάρ ἐγώ ὁ θεός καί Ἡράκλειτος ἦθος ἄνθρωπος δαίμων · ἤ θεῖος τις καί δαιμόνιον ὡς ἀληθής αἴτιος ὑφηγέομαι Σωκράτης οὗτος ὁ φιλοσοφία ὁ γένος , ὅς ὁ ἄλλος ἐξετάζω ἀεί τῦφος καί πλάνος καί ἀλαζονεία καί ὁ βαρύς εἰμί πρῶτος μέν ἑαυτοῦ εἶτα καί ὁ σύνειμι ἀπαλλάσσω ; καί γάρ ὥσπερ ἐκ τύχη τότε φορά γίγνομαι συμβαίνω σοφιστής ἐν ὁ Ἑλλάς · καί οὗτος ὁ νέος πολύς τελέω ἀργύριον οἴημα πληρόω καί δοξοσοφία , καί λόγος ζηλόω σχολή καί διατριβή ἄπρακτος ἐν ἔρις καί φιλοτιμία καλός δέ καί χρήσιμος οὐδέ ὁστισοῦν . ὁ οὖν ἐλεγκτικός λόγος ὥσπερ καθαρτικός ἔχω φάρμακον ὁ Σωκράτης ἀξιόπιστος εἰμί ἕτερος ἐλέγχω ὁ μηδείς ἀποφαίνω , καί μάλα ἅπτω δοκέω ζητέω κοινῇ ὁ ἀλήθεια οὐ αὐτός ἴδιος δόξα βοηθέω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 1.2
ἔπειτα τοῦ κρίνειν ὄντος ὠφελίμου , τὸ γεννᾶν ἐμπόδιόν ἐστι . τυφλοῦται γὰρ τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον φιλεῖται δὲ τῶν ἰδίων οὐδὲν οὕτως ὡς δόξα καὶ λόγος ὑπὸ τοῦ τεκόντος . ἡ γὰρ λεγομένη τέκνων δικαιοτάτη διανομὴ πρὸς λόγους ἐστὶν ἀδικωτάτη δεῖ γὰρ ἐκεῖ μὲν λαβεῖν τὸ ἴδιον , ἐνταῦθα δέ , κἂν ἀλλότριον ᾖ , τὸ βέλτιστον . ὅθεν ὁ γεννῶν ἴδια γίγνεται φαυλότερος ἑτέρων κριτής . καὶ καθάπερ Ἠλείους τῶν σοφῶν τις ἔφη βελτίους ἂν εἶναι τῶν Ὀλυμπίων ἀγωνοθέτας , εἰ μηδὲ εἷς Ἠλείων ἦν ἀγωνιστής , οὕτως ὁ μέλλων ἐν λόγοις ὀρθῶς ἐπιστατήσειν καὶ βραβεύσειν οὐ δίκαιός ; ἐστιν αὐτὸς φιλοστεφανεῖν οὐδʼ ἀνταγωνίζεσθαι τοῖς κρινομένοις . καὶ γὰρ οἱ τῶν Ἑλλήνων στρατηγοὶ τὴν περὶ τῶν ἀριστείων ψῆφον φέροντες αὑτοὺς ἀρίστους ; ἔκριναν ἅπαντες · καὶ τῶν φιλοσόφων οὐδεὶς ἔστιν , ὃς οὐ τοῦτο πέπονθε δίχα τῶν ὥσπερ Σωκράτης ὁμολογούντων μηδὲν ἴδιον λέγειν · οὗτοι δὲ καθαροὺς μόνοι καὶ ἀδεκάστους τῆς ἀληθείας παρέχουσιν ἑαυτοὺς δικαστάς . ὥσπερ γὰρ ὁ ἐν τοῖς ὠσὶν ἀήρ , ἂν μὴ σταθερὸς μηδὲ φωνῆς ἰδίας ἔρημος ἀλλʼ ἤχου καὶ ῥοίζου μεστός , οὐκ ἀκριβῶς ἀντιλαμβάνεται τῶν φθεγγομένων · οὕτω τὸ τοὺς λόγους ἐν φιλοσοφίᾳ κρῖνον , ἂν ἔνδοθεν ἀντιπαταγῇ καὶ ἀντηχῇ , δυσξύνετον ἔσται τῶν λεγομένων ἔξωθεν . ἡ γὰρ οἰκεία δόξα καὶ σύνοικος οὐ προσδέξεται τὸ διαφωνοῦν πρὸς αὑτήν , ὡς μαρτυρεῖ τῶν αἱρέσεων τὸ πλῆθος , ὧν , ἂν ἄριστα πράττῃ φιλοσοφία , μίαν ἔχει κατορθοῦσαν , οἰομένας δὲ τὰς ἄλλας ἁπάσας καὶ μαχομένας πρὸς τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: ἔπειτα ὁ κρίνω εἰμί ὠφέλιμος , ὁ γεννάω ἐμπόδιος εἰμί . τυφλόω γάρ ὁ φιλέω περί ὁ φιλέω φιλέω δέ ὁ ἴδιος οὐδείς οὕτως ὡς δόξα καί λόγος ὑπό ὁ τίκτω . ὁ γάρ λέγω τέκνον δίκαιος διανομή πρός λόγος εἰμί ἄδικος δέω γάρ ἐκεῖ μέν λαμβάνω ὁ ἴδιος , ἐνταῦθα δέ , ἐάν ἀλλότριος εἰμί , ὁ ἀγαθός . ὅθεν ὁ γεννάω ἴδιος γίγνομαι φαῦλος ἕτερος κριτής . καί καθά Ἠλεῖος ὁ σοφός τις φημί ἀγαθός ἄν εἰμί ὁ Ὀλύμπιος ἀγωνοθέτης , εἰ μηδέ εἷς Ἠλεῖος εἰμί ἀγωνιστής , οὕτως ὁ μέλλω ἐν λόγος ὀρθός ἐπιστατέω καί βραβεύω οὐ δίκαιος ; εἰμί αὐτός φιλοστεφανέω οὐδέ ἀνταγωνίζομαι ὁ κρίνω . καί γάρ ὁ ὁ Ἕλλην στρατηγός ὁ περί ὁ ἀριστεῖα ψῆφος φέρω ἑαυτοῦ ἀγαθός ; κρίνω ἅπας · καί ὁ φιλόσοφος οὐδείς εἰμί , ὅς οὐ οὗτος πάσχω δίχα ὁ ὥσπερ Σωκράτης ὁμολογέω μηδείς ἴδιος λέγω · οὗτος δέ καθαρός μόνος καί ἀδέκαστος ὁ ἀλήθεια παρέχω ἑαυτοῦ δικαστής . ὥσπερ γάρ ὁ ἐν ὁ οὖς ἀήρ , ἐάν μή σταθερός μηδέ φωνή ἴδιος ἐρῆμος ἀλλά ἦχος καί ῥοῖζος μεστός , οὐ ἀκριβής ἀντιλαμβάνω ὁ φθέγγομαι · οὕτως ὁ ὁ λόγος ἐν φιλοσοφία κρίνω , ἐάν ἔνδοθεν ἀντιπαταγέω καί ἀντηχέω , δυσξύνετος εἰμί ὁ λέγω ἔξωθεν . ὁ γάρ οἰκεῖος δόξα καί σύνοικος οὐ προσδέχομαι ὁ διαφωνέω πρός ἑαυτοῦ , ὡς μαρτυρέω ὁ αἵρεσις ὁ πλῆθος , ὅς , ἐάν ἀγαθός πράσσω φιλοσοφία , εἷς ἔχω κατορθόω , οἴομαι δέ ὁ ἄλλος ἅπας καί μάχομαι πρός ὁ ἀλήθεια .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 1.3
ἔτι τοίνυν , εἰ μὲν οὐδέν ἐστι καταληπτὸν ἀνθρώπῳ καὶ γνωστόν , εἰκότως ὁ θεὸς ἀπεκώλυσεν αὐτὸν ὑπηνέμια καὶ ψευδῆ καὶ ἀβέβαια γεννᾶν . ἐλέγχειν δὲ τοὺς ἄλλους ἠνάγκαζε τοιαῦτα δοξάζοντας . οὐ γὰρ μικρὸν ἦν ὄφελος ἀλλὰ μέγιστον ὁ τοῦ μεγίστου τῶν κακῶν , ἀπάτης καὶ κενοφροσύνης , ἀπαλλάττων λόγος οὐδʼ Ἀσκληπιάδαις τοῦτὸ γʼ ἔδωκε θεός . οὐ γὰρ σώματος ἡ Σωκράτους ἰατρεία , ψυχῆς δʼ ἦν ὑπούλου καὶ διεφθαρμένης καθαρμός . εἰ δʼ ἔστιν ἐπιστήμη τἀληθοῦς ἓν δὲ τἀληθές , οὐκ ἔλαττον ἔχει τοῦ εὑρόντος ὁ μαθὼν παρὰ τοῦ εὑρόντος · λαμβάνει δὲ μᾶλλον ὁ μὴ πεπεισμένος ἔχειν , καὶ λαμβάνει τὸ βέλτιστον ἐξ ἁπάντων , ὥσπερ ὁ μὴ τεκὼν παιδοποιεῖται τὸν ἄριστον .
Lemmas: ἔτι τοίνυν , εἰ μέν οὐδείς εἰμί καταληπτός ἄνθρωπος καί γνωστός , ἔοικα ὁ θεός ἀποκωλύω αὐτός ὑπηνέμιος καί ψευδής καί ἀβέβαιος γεννάω . ἐλέγχω δέ ὁ ἄλλος ἀναγκάζω τοιοῦτος δοξάζω . οὐ γάρ μικρός εἰμί ὄφελος ἀλλά μέγας ὁ ὁ μέγας ὁ κακός , ἀπάτη καί κενοφροσύνη , ἀπαλλάσσω λόγος οὐδέ Ἀσκληπιάδης οὗτος γε δίδωμι θεός . οὐ γάρ σῶμα ὁ Σωκράτης ἰατρεία , ψυχή δέ εἰμί ὕπουλος καί διαφθείρω καθαρμός . εἰ δέ εἰμί ἐπιστήμη ἀληθής εἷς δέ ἀληθής , οὐ ἐλαχύς ἔχω ὁ εὑρίσκω ὁ μανθάνω παρά ὁ εὑρίσκω · λαμβάνω δέ μάλα ὁ μή πείθω ἔχω , καί λαμβάνω ὁ ἀγαθός ἐκ ἅπας , ὥσπερ ὁ μή τίκτω παιδοποιέω ὁ ἀγαθός .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 1.4
ὅρα δὲ μὴ τἄλλα μὲν οὐδεμιᾶς ἦν ἄξια σπουδῆς ποιήματα καὶ μαθήματα καὶ λόγοι ῥητόρων καὶ δόγματα σοφιστῶν , ἃ Σωκράτην γεννᾶν τὸ δαιμόνιον ἀπεκώλυσεν · ἣν δὲ μόνην ἡγεῖτο Σωκράτης σοφίαν περὶ τὸ θεῖον καὶ νοητόν , ἐρωτικὴν ὑπʼ αὐτοῦ προσαγορευομένην , ταύτης οὐ γένεσις ἔστιν ἀνθρώποις οὐδʼ εὕρεσις ἀλλʼ ἀνάμνησις . ὅθεν οὐδὲν ἐδίδασκε Σωκράτης , ἀλλʼ ἐνδιδοὺς ἀρχὰς ἀποριῶν ὥσπερ ὠδίνων τοῖς νέοις ἐπήγειρε καὶ ἀνεκίνει καὶ συνεξῆγε τὰς ἐμφύτους νοήσεις · καὶ τοῦτο μαιωτικὴν τέχνην ὠνόμαζεν , οὐκ ἐντιθεῖσαν ἔξωθεν , ὥσπερ ἕτεροι προσεποιοῦντο , νοῦν τοῖς ἐντυγχάνουσιν , ἀλλʼ ἔχοντας οἰκεῖον ἐν ἑαυτοῖς ἀτελῆ δὲ καὶ συγκεχυμένον καὶ δεόμενον τοῦ τρέφοντος καὶ βεβαιοῦντος ἐπιδεικνύουσαν .
Lemmas: ὁράω δέ μή ἄλλος μέν οὐδείς εἰμί ἄξιος σπουδή ποίημα καί μάθημα καί λόγος ῥήτωρ καί δόγμα σοφιστής , ὅς Σωκράτης γεννάω ὁ δαιμόνιον ἀποκωλύω · ὅς δέ μόνος ἡγέομαι Σωκράτης σοφία περί ὁ θεῖος καί νοητός , ἐρωτικός ὑπό αὐτός προσαγορεύω , οὗτος οὐ γένεσις εἰμί ἄνθρωπος οὐδέ εὕρεσις ἀλλά ἀνάμνησις . ὅθεν οὐδείς διδάσκω Σωκράτης , ἀλλά ἐνδίδωμι ἀρχή ἀπορία ὥσπερ ὠδίς ὁ νέος ἐπαγείρω καί ἀνακινέω καί συνεξάγω ὁ ἔμφυτος νόησις · καί οὗτος μαιωτικός τέχνη ὀνομάζω , οὐ ἐντίθημι ἔξωθεν , ὥσπερ ἕτερος προσποιέω , νόος ὁ ἐντυγχάνω , ἀλλά ἔχω οἰκεῖος ἐν ἑαυτοῦ ἀτελής δέ καί συγχέω καί δέω ὁ τρέφω καί βεβαιόω ἐπιδείκνυμι .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 2.1
Τί δήποτε τὸν ἀνωτάτω θεὸν πατέρα τῶν πάντων καὶ ποιητὴν προσεῖπεν ; πότερον ὅτι τῶν μὲν θεῶν τῶν γεννητῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων πατήρ ἐστιν , ὡς Ὅμηρος ἐπονομάζει , ποιητὴς δὲ τῶν ἀλόγων καὶ ἀψύχων ; οὐδὲ γὰρ χορίου φησὶ Χρύσιππος πατέρα καλεῖσθαι τὸν παρασχόντα τὸ σπέρμα , καίπερ ἐκ τοῦ σπέρματος γεγονότος . ἢ τῇ μεταφορᾷ χρώμενος , ὥσπερ εἴωθε , τὸν αἴτιον πατέρα τοῦ κόσμου κέκληκεν ; ὡς τῶν ἐρωτικῶν λόγων πατέρα Φαῖδρον ἐν Συμποσίῳ προσεῖπεν , εἰσηγητὴν αὐτῶν γενόμενον · ἐν δὲ τῷ ὁμωνύμῳ διαλόγῳ καλλίπαιδα πολλοὺς γὰρ καὶ καλοὺς λόγους ἐν φιλοσοφίᾳ γενέσθαι , τὴν ἀρχὴν ἐκείνου παρασχόντος . ἢ διαφέρει πατήρ τε ποιητοῦ καὶ γεννήσεως ποίησις ; ὡς γὰρ τὸ γεγεννημένον καὶ πεποίηται , οὐ μὴν ἀνάπαλιν , οὕτως ὁ γεννήσας καὶ πεποίηκεν · ἐμψύχου γὰρ ποίησις ἡ γέννησίς ἐστι · καὶ ποιητοῦ μέν , οἷος οἰκοδόμος ἢ ὑφάντης ἢ λύρας δημιουργὸς ἢ ἀνδριάντος , ἀπήλλακται γενόμενον τοὔργον · ἡ δʼ ἀπὸ τοῦ γεννήσαντος ἀρχὴ καὶ δύναμις ἐγκέκραται τῷ τεκνωθέντι καὶ συνέχει τὴν φύσιν , ἀπόσπασμα καὶ μόριον οὖσαν τοῦ τεκνώσαντος . ἐπεὶ τοίνυν οὐ πεπλασμένοις ὁ κόσμος οὐδὲ συνηρμοσμένοις ποιήμασιν ἔοικεν , ἀλλʼ ἔνεστιν αὐτῷ μοῖρα πολλὴ ζωότητος καὶ θειότητος , ἣν ὁ θεὸς ; ἐγκατέσπειρεν ἀφʼ ἑαυτοῦ τῇ ὕλῃ καὶ κατέμιξεν , εἰκότως ἅμα πατήρ τε τοῦ κόσμου , ζῴου γεγονότος , καὶ ποιητὴς ἐπονομάζεται .
Lemmas: τίς δήποτε ὁ ἄνω θεός πατήρ ὁ πᾶς καί ποιητής προσλέγω ; πότερος ὅτι ὁ μέν θεός ὁ γεννητός καί ὁ ἄνθρωπος πατήρ εἰμί , ὡς Ὅμηρος ἐπονομάζω , ποιητής δέ ὁ ἄλογος καί ἄψυχος ; οὐδέ γάρ χόριον φημί Χρύσιππος πατήρ καλέω ὁ παρέχω ὁ σπέρμα , καίπερ ἐκ ὁ σπέρμα γίγνομαι . ἤ ὁ μεταφορά χράω , ὥσπερ εἴωθα , ὁ αἴτιος πατήρ ὁ κόσμος καλέω ; ὡς ὁ ἐρωτικός λόγος πατήρ Φαῖδρος ἐν Συμπόσιον προσλέγω , εἰσηγητής αὐτός γίγνομαι · ἐν δέ ὁ ὁμώνυμος διάλογος καλλίπαις πολύς γάρ καί καλός λόγος ἐν φιλοσοφία γίγνομαι , ὁ ἀρχή ἐκεῖνος παρέχω . ἤ διαφέρω πατήρ τε ποιητής καί γέννησις ποίησις ; ὡς γάρ ὁ γεννάω καί ποιέω , οὐ μήν ἀνάπαλιν , οὕτως ὁ γεννάω καί ποιέω · ἔμψυχος γάρ ποίησις ὁ γέννησις εἰμί · καί ποιητής μέν , οἷος οἰκοδόμος ἤ ὑφάντης ἤ λύρα δημιουργός ἤ ἀνδριάς , ἀπαλλάσσω γίγνομαι ἔργον · ὁ δέ ἀπό ὁ γεννάω ἀρχή καί δύναμις ἐγκεράννυμι ὁ τεκνόω καί συνέχω ὁ φύσις , ἀπόσπασμα καί μόριον εἰμί ὁ τεκνόω . ἐπεί τοίνυν οὐ πλάσσω ὁ κόσμος οὐδέ συναρμόζω ποίημα ἔοικα , ἀλλά ἔνειμι αὐτός μοῖρα πολύς ζωότης καί θειότης , ὅς ὁ θεός ; ἐγκατασπείρω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ὕλη καί καταμείγνυμι , ἔοικα ἅμα πατήρ τε ὁ κόσμος , ζῷον γίγνομαι , καί ποιητής ἐπονομάζω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 2.2
τούτων δὲ μάλιστα τῆς Πλάτωνος ἁπτομένων δόξης , ἐπίστησον εἰ κἀκεῖνο λεχθήσεται πιθανῶς · ὅτι , δυεῖν ὄντοιν ἐξ ὧν ὁ κόσμος συνέστηκε , σώματος καὶ ψυχῆς , τὸ μὲν οὐκ ἐγέννησε θεὸς ἀλλά , τῆς ὕλης παρασχομένης , ἐμόρφωσε καὶ συνήρμοσε , πέρασιν οἰκείοις καὶ σχήμασι δήσας καὶ ὁρίσας τὸ ἄπειρον ἡ δὲ ψυχή , νοῦ μετασχοῦσα καὶ λογισμοῦ καὶ ἁρμονίας , οὐκ ἔργον ἐστὶ τοῦ θεοῦ μόνον ἀλλὰ καὶ μέρος , οὐδʼ ὑπʼ αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἀπʼ αὐτοῦ καὶ ἐξ αὐτοῦ γέγονεν .
Lemmas: οὗτος δέ μάλα ὁ Πλάτων ἅπτω δόξα , ἐφίστημι εἰ ἐκεῖνος λέγω πιθανός · ὅτι , δύο εἰμί ἐκ ὅς ὁ κόσμος συνίστημι , σῶμα καί ψυχή , ὁ μέν οὐ γεννάω θεός ἀλλά , ὁ ὕλη παρέχω , μορφόω καί συναρμόζω , πέρας οἰκεῖος καί σχῆμα δέω καί ὁρίζω ὁ ἄπειρος ὁ δέ ψυχή , νόος μετέχω καί λογισμός καί ἁρμονία , οὐ ἔργον εἰμί ὁ θεός μόνος ἀλλά καί μέρος , οὐδέ ὑπό αὐτός ἀλλά καί ἀπό αὐτός καί ἐκ αὐτός γίγνομαι .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 4.1
Τί δήποτε , τὴν ψυχὴν ἀεὶ πρεσβυτέραν ἀποφαίνων τοῦ σώματος αἰτίαν τε τῆς ἐκείνου γενέσεως καὶ ἀρχήν , πάλιν φησὶν οὐκ ἂν γενέσθαι ψυχὴν ἄνευ σώματος οὐδὲ νοῦν ἄνευ ψυχῆς , ἀλλὰ ψυχὴν μὲν ἐν σώματι νοῦν δʼ ἐν τῇ ψυχῇ ; δόξει γὰρ τὸ σῶμα καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , συνυπάρχον ἅμα τῇ ψυχῇ καὶ γεννώμενον ὑπὸ τῆς ψυχῆς · ἦ τὸ πολλάκις ὑφʼ ἡμῶν λεγόμενον ἀληθὲς ἐστιν ; ἡ μὲν γὰρ ἄνους ψυχὴ καὶ τὸ ἄμορφον σῶμα συνυπῆρχον ἀλλήλοις ἀεὶ καὶ οὐδέτερον αὐτῶν γένεσιν ἔσχεν οὐδʼ ἀρχήν · ἐπεὶ δʼ ἡ ψυχὴ νοῦ μετέλαβε καὶ ἁρμονίας , καὶ γενομένη διὰ συμφωνίας ἔμφρων μεταβολῆς αἰτία γέγονε τῇ ὕλῃ καὶ κρατήσασα ταῖς αὑτῆς κινήσεσι τὰς ἐκείνης ἐπεσπάσατο καὶ ἐπέστρεψεν , οὕτω τὸ σῶμα τοῦ κόσμου γένεσιν ἔσχεν ὑπὸ τῆς ψυχῆς , καὶ κατασχηματιζόμενον καὶ συνομοιούμενον . οὐ γὰρ ἐξ αὑτῆς ἡ ψυχὴ τὴν τοῦ σώματος ἐδημιούργει φύσιν οὐδʼ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ἀλλʼ ἐκ σώματος ἀτάκτου καὶ ἀσχηματίστου σῶμα τεταγμένον ἀπειργάσατο καὶ πειθήνιον . ὥσπερ οὖν , εἰ φαίη τις ἀεὶ τὴν τοῦ σπέρματος δύναμιν εἶναι μετὰ σώματος , γεγονέναι μέντοι τὸ σῶμα τῆς συκῆς ἢ τῆς ἐλαίας ὑπὸ σπέρματος , οὐδὲν ἐρεῖ διάφωνον αὐτὸ γὰρ τὸ σῶμα , κινήσεως αὐτῷ καὶ μεταβολῆς ὑπὸ τοῦ σπέρματος ἐγγενομένης , ἔφυ τοιοῦτο καὶ διεβλάστησεν οὕτως ἡ ἄμορφος ὕλη καὶ ἀόριστος ὑπὸ τῆς ψυχῆς ἐνούσης σχηματισθεῖσα μορφὴν ἔσχε τοιαύτην καὶ διάθεσιν .
Lemmas: τίς δήποτε , ὁ ψυχή ἀεί πρέσβυς ἀποφαίνω ὁ σῶμα αἰτία τε ὁ ἐκεῖνος γένεσις καί ἀρχή , πάλιν φημί οὐ ἄν γίγνομαι ψυχή ἄνευ σῶμα οὐδέ νόος ἄνευ ψυχή , ἀλλά ψυχή μέν ἐν σῶμα νόος δέ ἐν ὁ ψυχή ; δοκέω γάρ ὁ σῶμα καί εἰμί καί μή εἰμί , συνυπάρχω ἅμα ὁ ψυχή καί γεννάω ὑπό ὁ ψυχή · ἤ ὁ πολλάκις ὑπό ἐγώ λέγω ἀληθής εἰμί ; ὁ μέν γάρ ἄνοος ψυχή καί ὁ ἄμορφος σῶμα συνυπάρχω ἀλλήλων ἀεί καί οὐδέτερος αὐτός γένεσις ἔχω οὐδέ ἀρχή · ἐπεί δέ ὁ ψυχή νόος μεταλαμβάνω καί ἁρμονία , καί γίγνομαι διά συμφωνία ἔμφρων μεταβολή αἰτία γίγνομαι ὁ ὕλη καί κρατέω ὁ ἑαυτοῦ κίνησις ὁ ἐκεῖνος ἐπισπάω καί ἐπιστρέφω , οὕτως ὁ σῶμα ὁ κόσμος γένεσις ἔχω ὑπό ὁ ψυχή , καί κατασχηματίζω καί συνομοιόομαι . οὐ γάρ ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ψυχή ὁ ὁ σῶμα δημιουργέω φύσις οὐδέ ἐκ ὁ μή εἰμί , ἀλλά ἐκ σῶμα ἄτακτος καί ἀσχημάτιστος σῶμα τάσσω ἀπεργάζομαι καί πειθήνιος . ὥσπερ οὖν , εἰ φημί τις ἀεί ὁ ὁ σπέρμα δύναμις εἰμί μετά σῶμα , γίγνομαι μέντοι ὁ σῶμα ὁ συκῆ ἤ ὁ ἐλαία ὑπό σπέρμα , οὐδείς λέγω διάφωνος αὐτός γάρ ὁ σῶμα , κίνησις αὐτός καί μεταβολή ὑπό ὁ σπέρμα ἐγγίγνομαι , φύω τοιοῦτος καί διαβλαστάνω οὕτως ὁ ἄμορφος ὕλη καί ἀόριστος ὑπό ὁ ψυχή ἔνειμι σχηματίζω μορφή ἔχω τοιοῦτος καί διάθεσις .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 5.1
Διὰ τί , τῶν μὲν εὐθυγράμμων τῶν δὲ κυκλικῶν σωμάτων καὶ σχημάτων ὄντων , τὰς τῶν εὐθυγράμμων ἀρχὰς ἔλαβε τὸ ἰσοσκελὲς τρίγωνον καὶ τὸ σκαληνόν · ὧν τὸ μὲν τὸν κύβον συνέστησε γῆς στοιχεῖον ὄντα , τὸ δὲ σκαληνὸν τήν τε πυραμίδα καὶ τὸ ὀκτάεδρον καὶ τὸ εἰκοσάεδρον , τὸ μὲν πυρὸς σπέρμα τὸ δʼ ἀέρος τὸ δʼ ὕδατος γενόμενον · τὸ δὲ τῶν κυκλικῶν ὅλως παρῆκε , καίτοι μνησθεὶς τοῦ σφαιροειδοῦς , ἐν οἷς φησι τῶν κατηριθμημένων σχημάτων ἕκαστον σώματος περιφεροῦς εἰς ἴσα διανεμητικὸν εἶναι ; πότερον , ὡς ὑπονοοῦσιν ἔνιοι , τὸ δωδεκάεδρον τῷ σφαιροειδεῖ προσένειμεν , εἰπὼν ὅτι τούτῳ πρὸς τὴν τοῦ παντὸς ὁ θεὸς κατεχρήσατο φύσιν ἐκεῖνο διαζωγραφῶν . καὶ γὰρ μάλιστα τῷ πλήθει τῶν στοιχείων ἀμβλύτητι δὲ τῶν γωνιῶν τὴν εὐθύτητα διαφυγὸν εὐκαμπές ἐστι , καὶ τῇ περιτάσει καθάπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι κυκλοτερὲς γίγνεται καὶ περιληπτικόν · ἔχει γὰρ εἴκοσι γωνίας στερεάς , ὧν ἑκάστην ἐπίπεδοι περιέχουσιν ἀμβλεῖαι τρεῖς ἑκάστη γὰρ ὀρθῆς ἐστι καὶ πέμπτου μορίου · συνήρμοσται δὲ καὶ συμπέπηγεν ἐκ δώδεκα πενταγώνων ἰσογωνίων καὶ ἰσοπλεύρων , ὧν ἕκαστον ἐκ τριάκοντα τῶν πρώτων σκαληνῶν τριγώνων συνέστηκε · διὸ καὶ δοκεῖ τὸν ζῳδιακὸν ἅμα καὶ τὸν ἐνιαυτὸν ἀπομιμεῖσθαι ταῖς διανομαῖς τῶν μοιρῶν ἰσαρίθμοις οὔσαις .
Lemmas: διά τίς , ὁ μέν εὐθύγραμμος ὁ δέ κυκλικός σῶμα καί σχῆμα εἰμί , ὁ ὁ εὐθύγραμμος ἀρχή λαμβάνω ὁ ἰσοσκελής τρίγωνος καί ὁ σκαληνός · ὅς ὁ μέν ὁ κύβος συνίστημι γῆ στοιχεῖον εἰμί , ὁ δέ σκαληνός ὁ τε πυραμίς καί ὁ ὀκτάεδρον καί ὁ εἰκοσάεδρος , ὁ μέν πῦρ σπέρμα ὁ δέ ἀήρ ὁ δέ ὕδωρ γίγνομαι · ὁ δέ ὁ κυκλικός ὅλος παρήκω , καίτοι μιμνῄσκω ὁ σφαιροειδής , ἐν ὅς φημί ὁ καταριθμέω σχῆμα ἕκαστος σῶμα περιφερής εἰς ἴσος διανεμητικός εἰμί ; πότερος , ὡς ὑπονοέω ἔνιοι , ὁ δωδεκάεδρος ὁ σφαιροειδής προσνέμω , λέγω ὅτι οὗτος πρός ὁ ὁ πᾶς ὁ θεός καταχράω φύσις ἐκεῖνος διαζωγραφέω . καί γάρ μάλα ὁ πλῆθος ὁ στοιχεῖον ἀμβλύτης δέ ὁ γωνία ὁ εὐθύτης διαφεύγω εὐκαμπής εἰμί , καί ὁ περίτασις καθά ὁ δωδεκάσκυτος σφαῖρα κυκλοτερής γίγνομαι καί περιληπτικός · ἔχω γάρ εἴκοσι γωνία στερεός , ὅς ἕκαστος ἐπίπεδος περιέχω ἀμβλύς τρεῖς ἕκαστος γάρ ὀρθός εἰμί καί πέμπτος μόριον · συναρμόζω δέ καί συμπήγνυμι ἐκ δώδεκα πεντάγωνος ἰσογώνιος καί ἰσόπλευρος , ὅς ἕκαστος ἐκ τριάκοντα ὁ πρῶτος σκαληνός τρίγωνος συνίστημι · διό καί δοκέω ὁ ζῳδιακός ἅμα καί ὁ ἐνιαυτός ἀπομιμέομαι ὁ διανομή ὁ μοῖρα ἰσάριθμος εἰμί .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 5.3
ἔτι , εὐθεῖα μὲν ἥ τε μείζων ἥ τε μικροτέρα τὴν αὐτὴν εὐθύτητα διατηρεῖ , τὰς δὲ τῶν κύκλων περιφερείας , ἂν ὦσι σμικρότεραι , καμπυλωτέρας καὶ σφιγγομένας τῇ κυρτότητι μᾶλλον ὁρῶμεν · ἂν δὲ μείζους , ἀνειμένας · ἱστάμενοι γοῦν κατὰ τὴν κυρτὴν περιφέρειαν οἱ μὲν κατὰ σημεῖον οἱ δὲ κατὰ γραμμὴν ἅπτονται τῶν ὑποκειμένων ἐπιπέδων · ὥστʼ ὑπονοήσειεν ἄν τις εὐθείας κατὰ μικρὰ πολλὰς συντιθεμένας τὴν περιφερῆ γραμμὴν ἀποτελεῖν .
Lemmas: ἔτι , εὐθύς μέν ὁ τε μέγας ὁ τε μικρός ὁ αὐτός εὐθύτης διατηρέω , ὁ δέ ὁ κύκλος περιφέρεια , ἐάν εἰμί μικρός , καμπύλος καί σφίγγω ὁ κυρτότης μάλα ὁράω · ἐάν δέ μέγας , ἀνίημι · ἵστημι γοῦν κατά ὁ κυρτός περιφέρεια ὁ μέν κατά σημεῖον ὁ δέ κατά γραμμή ἅπτω ὁ ὑπόκειμαι ἐπίπεδος · ὥστε ὑπονοέω ἄν τις εὐθεῖα κατά μικρός πολύς συντίθημι ὁ περιφερής γραμμή ἀποτελέω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 5.4
ὅρα δὲ μὴ τῶν ἐνταῦθα κυκλικῶν καὶ σφαιροειδῶν οὐδέν ἐστιν ἀπηκριβωμένον , ἀλλʼ ἐντάσει καὶ περιτάσει τῶν εὐθυγράμμων ἢ μικρότητι τῶν μορίων τῆς διαφορᾶς λανθανούσης ἐπιφαίνεται τὸ στρογγύλον καὶ κυκλοειδές ὅθεν οὐδὲ κινεῖται φύσει τῶν ἐνταῦθα σωμάτων ἐγκυκλίως οὐδὲν ἀλλʼ ἐπʼ εὐθείας ἅπαντα · τὸ δʼ ὄντως σφαιροειδὲς ; οὐκ ἔστιν αἰσθητοῦ σώματος ἀλλὰ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ νοῦ στοιχεῖον , οἷς καὶ τὴν κυκλοφορικὴν κίνησιν ὡς προσήκουσαν κατὰ φύσιν ἀποδίδωσιν .
Lemmas: ὁράω δέ μή ὁ ἐνταῦθα κυκλικός καί σφαιροειδής οὐδείς εἰμί ἀπακριβόομαι , ἀλλά ἔντασις καί περίτασις ὁ εὐθύγραμμος ἤ μικρότης ὁ μόριον ὁ διαφορά λανθάνω ἐπιφαίνω ὁ στρογγύλος καί κυκλοειδής ὅθεν οὐδέ κινέω φύσις ὁ ἐνταῦθα σῶμα ἐγκύκλιος οὐδείς ἀλλά ἐπί εὐθεῖα ἅπας · ὁ δέ ὄντως σφαιροειδής ; οὐ εἰμί αἰσθητός σῶμα ἀλλά ὁ ψυχή καί ὁ νόος στοιχεῖον , ὅς καί ὁ κυκλοφορικός κίνησις ὡς προσήκω κατά φύσις ἀποδίδωμι .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 6.1
Πῶς ποτε ἐν τῷ Φαίδρῳ λέγεται τὸ τὴν τοῦ πτεροῦ φύσιν , ὑφʼ ἧς ἄνω τὸ ἐμβριθὲς ἀνάγεται , κεκοινωνηκέναι μάλιστα τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ θείου ; πότερον ὅτι περὶ ἔρωτος ὁ λόγος ἐστί , κάλλους δὲ τοῦ περὶ τὸ σῶμα ὁ ἔρως , τὸ δὲ κάλλος ὁμοιότητι τῇ πρὸς τὰ θεῖα κινεῖ καὶ ἀναμιμνήσκει τὴν ψυχήν · ἢ μᾶλλον οὐδὲν περιεργαστέον ἀλλʼ ἁπλῶς ἀκουστέον ὅτι , τῶν περὶ τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς δυνάμεων πλειόνων οὐσῶν , ἡ διαλογιστικὴ καὶ διανοητικὴ μάλιστα τοῦ θείου κεκοινώνηκεν , ἣν τῶν θείων καὶ οὐρανίων ἔφησεν ; ἣν οὐκ ἀπὸ τρόπου πτερὸν προσηγόρευσεν , ὡς τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν ταπεινῶν καὶ θνητῶν ἀναφέρουσαν .
Lemmas: πῶς ποτέ ἐν ὁ Φαῖδρος λέγω ὁ ὁ ὁ πτερόν φύσις , ὑπό ὅς ἄνω ὁ ἐμβριθής ἀνάγω , κοινωνέω μάλα ὁ περί ὁ σῶμα ὁ θεῖος ; πότερος ὅτι περί ἔρως ὁ λόγος εἰμί , κάλλος δέ ὁ περί ὁ σῶμα ὁ ἔρως , ὁ δέ κάλλος ὁμοιότης ὁ πρός ὁ θεῖος κινέω καί ἀναμιμνῄσκω ὁ ψυχή · ἤ μάλα οὐδείς περιεργάζω ἀλλά ἁπλῶς ἀκούω ὅτι , ὁ περί ὁ σῶμα ὁ ψυχή δύναμις πολύς εἰμί , ὁ διαλογιστικός καί διανοητικός μάλα ὁ θεῖος κοινωνέω , ὅς ὁ θεῖος καί οὐράνιος φημί ; ὅς οὐ ἀπό τρόπος πτερόν προσαγορεύω , ὡς ὁ ψυχή ἀπό ὁ ταπεινός καί θνητός ἀναφέρω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.1
Πῶς ποτέ φησιν ὁ Πλάτων τὴν ἀντιπερίστασιν τῆς κινήσεως διὰ τὸ μηδαμοῦ κενὸν ὑπάρχειν αἰτίαν εἶναι τῶν περὶ τὰς ἰατρικὰς σικύας παθημάτων , καὶ τῶν περὶ τὴν κατάποσιν καὶ τὰ ῥιπτούμενα βάρη καὶ τὰ τῶν ὑδάτων ῥεύματα καὶ κεραυνούς , τήν τε φαινομένην πρὸς ἢλεκτρα καὶ τὸν λίθον τὸν Ἡράκλειον ὁλκὴν τάς τε τῶν φθόγγων συμφωνίας ; δόξει γὰρ ἀτόπως αἰτίαν μίαν παμπόλλων καὶ ἀνομοίων γένεσιν ἐπάγειν παθῶν .
Lemmas: πῶς ποτέ φημί ὁ Πλάτων ὁ ἀντιπερίστασις ὁ κίνησις διά ὁ μηδαμοῦ κενός ὑπάρχω αἰτία εἰμί ὁ περί ὁ ἰατρικός σικύα πάθημα , καί ὁ περί ὁ κατάποσις καί ὁ ῥίπτω βάρος καί ὁ ὁ ὕδωρ ῥεῦμα καί κεραυνός , ὁ τε φαίνω πρός ἤλεκτρον καί ὁ λίθος ὁ Ἡράκλειος ὁλκή ὁ τε ὁ φθόγγος συμφωνία ; δοκέω γάρ ἄτοπος αἰτία εἷς πάμπολυς καί ἀνόμοιος γένεσις ἐπάγω πάθος .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.2
τὸ μὲν γὰρ περὶ τὴν ἀναπνοὴν ὡς γίγνεται τῇ ἀντιπεριστάσει τοῦ ἀέρος , αὐτὸς ἱκανῶς ἀποδέδειχε · τὰ δὲ λοιπὰ πάντα φήσας θαυματουργεῖσθαι καὶ τῷ κενὸν εἶναι μηδὲν περιωθεῖν θʼ αὑτὰ ταῦτʼ εἰς ἄλληλα καὶ διαμείβεσθαι πρὸς τὰς αὑτῶν ἕδρας ἰόντα , τὴν καθʼ ἕκαστον ἐξεργασίαν ἡμῖν ἀφῆκε .
Lemmas: ὁ μέν γάρ περί ὁ ἀναπνοή ὡς γίγνομαι ὁ ἀντιπερίστασις ὁ ἀήρ , αὐτός ἱκανός ἀποδείκνυμι · ὁ δέ λοιπός πᾶς φημί θαυματουργέω καί ὁ κενός εἰμί μηδείς περιωθέω τε ἑαυτοῦ οὗτος εἰς ἀλλήλων καί διαμείβω πρός ὁ ἑαυτοῦ ἕδρα ἔρχομαι , ὁ κατά ἕκαστος ἐξεργασία ἐγώ ἀφίημι .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.3
πρῶτον μὲν οὖν τὸ περὶ τὴν σικύαν τοιοῦτόν ἐστιν · ὁ περιληφθεὶς ὑπʼ αὐτῆς πρὸς τῇ σαρκὶ μετὰ θερμότητος ἀὴρ ἐκπυρωθεὶς καὶ γενόμενος τῶν τοῦ χαλκοῦ πόρων ἀραιότερος ἐξέπεσεν οὐκ εἰς κενὴν χώραν , οὐ γὰρ ἔστιν , εἰς δὲ τὸν περιεστῶτα τὴν σικύαν ἔξωθεν ἀέρα , κἀκεῖνον ἀπέωσεν ὁ δὲ τὸν πρὸ αὑτοῦ · καὶ τοῦτο πάσχων ἀεὶ καὶ δρῶν ὁ ἔμπροσθεν ὑποχωρεῖ , τῆς κενουμένης γλιχόμενος χώρας , ἣν ὁ πρῶτος ἐξέλιπεν οὕτω δὲ τῇ σαρκὶ περιπίπτων , ἧς ἡ σικύα δέδρακται , καὶ ἀναζέων ἅμα συνεκθλίβει τὸ ὑγρὸν εἰς τὴν σικύαν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ὁ περί ὁ σικύα τοιοῦτος εἰμί · ὁ περιλαμβάνω ὑπό αὐτός πρός ὁ σάρξ μετά θερμότης ἀήρ ἐκπυρόω καί γίγνομαι ὁ ὁ χαλκός πόρος ἀραῖος ἐκπίπτω οὐ εἰς κενός χώρα , οὐ γάρ εἰμί , εἰς δέ ὁ περιίστημι ὁ σικύα ἔξωθεν ἀήρ , ἐκεῖνος ἀπωθέω ὁ δέ ὁ πρό ἑαυτοῦ · καί οὗτος πάσχω ἀεί καί δράω ὁ ἔμπροσθεν ὑποχωρέω , ὁ κενόω γλίχομαι χώρα , ὅς ὁ πρῶτος ἐκλείπω οὕτως δέ ὁ σάρξ περιπίπτω , ὅς ὁ σικύα δράσσομαι , καί ἀναζέω ἅμα συνεκθλίβω ὁ ὑγρός εἰς ὁ σικύα .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.4
ἡ δὲ κατάποσις γίγνεται τὸν αὐτὸν τρόπον · αἱ γὰρ περὶ τὸ στόμα καὶ τὸν στόμαχον κοιλότητες ἀέρος ἀεὶ πλήρεις εἰσίν · ὅταν οὖν ἐμπιεσθῇ τὸ σιτίον ὑπὸ τῆς γλώττης , ἅμα καὶ τῶν παρισθμίων ἐνταθέντων , ἐκθλιβόμενος ὁ ἀὴρ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔχεται τοῦ ὑποχωροῦντος καὶ συνεπωθεῖ τὸ σιτίον .
Lemmas: ὁ δέ κατάποσις γίγνομαι ὁ αὐτός τρόπος · ὁ γάρ περί ὁ στόμα καί ὁ στόμαχος κοιλότης ἀήρ ἀεί πλήρης εἰμί · ὅταν οὖν ἐμπιέζω ὁ σιτίον ὑπό ὁ γλῶσσα , ἅμα καί ὁ παρίσθμιον ἐντείνω , ἐκθλίβω ὁ ἀήρ πρός ὁ οὐρανός ἔχω ὁ ὑποχωρέω καί συνεπωθέω ὁ σιτίον .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.5
τὰ δὲ ῥιπτούμενα βάρη τὸν ἀέρα σχίζει μετὰ πληγῆς ἐμπεσόντα καὶ διίστησιν ὁ δὲ περιρρέων ὀπίσω , τῷ φύσιν ἔχειν ἀεὶ τὴν ἐρημουμένην χώραν διώκειν καὶ ἀναπληροῦν , συνέπεται τῷ ἀφιεμένῳ τὴν κίνησιν συνεπιταχύνων .
Lemmas: ὁ δέ ῥίπτω βάρος ὁ ἀήρ σχίζω μετά πληγή ἐμπίπτω καί διίστημι ὁ δέ περιρρέω ὀπίσω , ὁ φύσις ἔχω ἀεί ὁ ἐρημόω χώρα διώκω καί ἀναπληρόω , συνέπομαι ὁ ἀφίημι ὁ κίνησις συνεπιταχύνω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.6
αἱ δὲ τῶν κεραυνῶν πτώσεις καὶ αὐταὶ ῥίψεσιν ἐοίκασιν · ἐκπηδᾷ γὰρ ὑπὸ πληγῆς ἐν τῷ νέφει γενομένης τὸ πυρῶδες εἰς τὸν ἀέρα · κἀκεῖνος ἀντιρραγεὶς ὑποχωρεῖ , καὶ πάλιν ἐς ταὐτὸ συμπίπτων ἄνωθεν ἐξωθεῖ κάτω παρὰ φύσιν ἀποβιαζόμενος τὸν κεραυνόν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ κεραυνός πτῶσις καί αὐτός ῥῖψις ἔοικα · ἐκπηδάω γάρ ὑπό πληγή ἐν ὁ νέφος γίγνομαι ὁ πυρώδης εἰς ὁ ἀήρ · ἐκεῖνος ἀντιρρήγνυμι ὑποχωρέω , καί πάλιν εἰς αὐτός συμπίπτω ἄνωθεν ἐξωθέω κάτω παρά φύσις ἀποβιάζομαι ὁ κεραυνός .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.7
τὸ δʼ ἤλεκτρον οὐδὲν ἕλκει τῶν παρακειμένων ὥσπερ οὐδʼ ἡ σιδηρῖτις λίθος , οὐδὲ προσπηδᾷ τι τούτοις ἀφʼ αὑτοῦ τῶν πλησίον · ἀλλʼ ἡ μὲν λίθος τινὰς ἀπορροὰς ἐξίησιν ἐμβριθεῖς καὶ πνευματώδεις , αἷς ὁ συνεχὴς ἀναστελλόμενος ἀὴρ ὠθεῖ τὸν πρὸ αὑτοῦ · κἀκεῖνος ἐν κύκλῳ περιιὼν καὶ ὑπονοστῶν αὖθις ἐπὶ τὴν κενουμένην χώραν ἀποβιάζεται καὶ συνεφέλκεται τὸν σίδηρον . τὸ δʼ ἤλεκτρον ἔχει μέν τι φλογοειδὲς ἢ πνευματικόν , ἐκβάλλει δὲ τοῦτο τῇ τρίψει τῆς ἐπιφανείας , τῶν πόρων ἀναστομωθέντων · τὸ δὲ ταὐτὸ μὲν ἐκπεσὸν ποιεῖ τῷ τῆς σιδηρίτιδος , ἐφέλκεται δὲ τῶν πλησίον τὰ κουφότατα καὶ ξηρότατα διὰ λεπτότητα καὶ ἀσθένειαν οὐ γάρ ἐστιν ἰσχυρὸν οὐδʼ ἔχει βάρος οὐδὲ ῥύμην πλῆθος ἀέρος ἐξῶσαι δυναμένην , ᾧ τῶν μειζόνων , ὥσπερ ἡ σιδηρῖτις , ἐπικρατήσει . πῶς οὖν οὔτε λίθον οὔτε ξύλον ὁ ἀὴρ ἀλλὰ μόνον τὸν σίδηρον ὠθεῖ καὶ προστέλλει πρὸς τὴν λίθον ; αὕτη δʼ ἐστὶ μὲν ἀπορία κοινὴ πρός τε τοὺς ὁλκῇ τῆς λίθου καὶ τοὺς φορᾷ τοῦ σιδήρου τὴν σύμπηξιν οἰομένους γίγνεσθαι τῶν σωμάτων εἰλυσπᾶν δʼ οὕτως ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος . ὁ σίδηρος οὔτʼ ἄγαν ἀραιὸς ἐστιν ὡς ξύλον οὔτʼ ἄγαν πυκνὸς ὡς χρυσὸς ἢ λίθος , ἀλλʼ ἔχει πόρους καὶ οἴμους καὶ τραχύτητας διὰ τὰς ἀνωμαλίας τῷ ἀέρι συμμέτρους , ὥστε μὴ ἀπολισθάνειν ἀλλʼ ἕδραις τισὶν ἐνισχόμενον καὶ ἀντερείσεσι περιπλοκὴν σύμμετρον ἐχούσαις , ὡς ἂν ἐμπέσῃ πρὸς τὴν λίθον φερόμενος , ἀποβιάζεσθαι καὶ προωθεῖν τὸν σίδηρον . τούτων μὲν οὖν τοιοῦτός τις ἂν εἴη λόγος .
Lemmas: ὁ δέ ἤλεκτρον οὐδείς ἕλκω ὁ παράκειμαι ὥσπερ οὐδέ ὁ σιδηρῖτις λίθος , οὐδέ προσπηδάω τις οὗτος ἀπό ἑαυτοῦ ὁ πλησίον · ἀλλά ὁ μέν λίθος τις ἀπορροή ἐξίημι ἐμβριθής καί πνευματώδης , ὅς ὁ συνεχής ἀναστέλλω ἀήρ ὠθέω ὁ πρό ἑαυτοῦ · ἐκεῖνος ἐν κύκλος περιέρχομαι καί ὑπονοστέω αὖθις ἐπί ὁ κενόω χώρα ἀποβιάζομαι καί συνεφέλκω ὁ σίδηρος . ὁ δέ ἤλεκτρον ἔχω μέν τις φλογοειδής ἤ πνευματικός , ἐκβάλλω δέ οὗτος ὁ τρῖψις ὁ ἐπιφάνεια , ὁ πόρος ἀναστομόω · ὁ δέ αὐτός μέν ἐκπίπτω ποιέω ὁ ὁ σιδηρίτης , ἐφέλκω δέ ὁ πλησίον ὁ κοῦφος καί ξηρός διά λεπτότης καί ἀσθένεια οὐ γάρ εἰμί ἰσχυρός οὐδέ ἔχω βάρος οὐδέ ῥύμη πλῆθος ἀήρ ἐξωθέω δύναμαι , ὅς ὁ μέγας , ὥσπερ ὁ σιδηρῖτις , ἐπικρατέω . πῶς οὖν οὔτε λίθος οὔτε ξύλον ὁ ἀήρ ἀλλά μόνος ὁ σίδηρος ὠθέω καί προστέλλω πρός ὁ λίθος ; οὗτος δέ εἰμί μέν ἀπορία κοινός πρός τε ὁ ὁλκή ὁ λίθος καί ὁ φορά ὁ σίδηρος ὁ σύμπηξις οἴομαι γίγνομαι ὁ σῶμα ειλυσπαω δέ οὕτως ὑπό ὁ Πλάτων . ὁ σίδηρος οὔτε ἄγαν ἀραιός εἰμί ὡς ξύλον οὔτε ἄγαν πυκνός ὡς χρυσός ἤ λίθος , ἀλλά ἔχω πόρος καί οἶμος καί τραχύτης διά ὁ ἀνωμαλία ὁ ἀήρ σύμμετρος , ὥστε μή ἀπολισθάνω ἀλλά ἕδρα τις ἐνίσχω καί ἀντέρεισις περιπλοκή σύμμετρος ἔχω , ὡς ἄν ἐμπίπτω πρός ὁ λίθος φέρω , ἀποβιάζω καί προωθέω ὁ σίδηρος . οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος τις ἄν εἰμί λόγος .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.8
ἡ δὲ τῶν ἐπὶ γῆς ὑδάτων ῥύσις οὐχ ὁμοίως εὐσύνοπτον ἔχει τὸν τῆς ἀντιπεριώσεως τρόπον . ἀλλὰ χρὴ καταμανθάνειν τὰ λιμναῖα τῶν ὑδάτων ἀτρεμοῦντα καὶ μένοντα , τῷ περικεχύσθαι καὶ συναγαγεῖν πανταχόθεν αὑτοῖς ἀκίνητον ἀέρα , μηδαμοῦ κενὴν ποιοῦντα χώραν . τὸ γοῦν ἐπιπολῆς ὕδωρ ἔν τε ταῖς λίμναις καὶ ἐν τοῖς πελάγεσι δονεῖται καὶ κυμαίνεται , τοῦ ἀέρος σάλον λαμβάνοντος · ἕπεται γὰρ εὐθὺς μεθισταμένῳ καὶ συναπορρεῖ διὰ τὴν ἀνωμαλίαν · ἡ γὰρ κάτω πληγὴ τὴν κοιλότητα ποιεῖ τοῦ κύματος ἡ δʼ ἄνω τὸν ὄγκον , ἄχρι οὗ καταστῇ καὶ παύσηται , τῆς περιεχούσης τὰ ὑγρὰ χώρας ἱσταμένης . αἱ ῥύσεις οὖν τῶν φερομένων ἀεὶ τὰ ὑποχωροῦντα τοῦ ἀέρος διώκουσαι τοῖς δʼ ἀντιπεριωθουμένοις ἐλαυνόμεναι τὸ ἐνδελεχὲς καὶ ἀλώφητον ἔχουσι , διὸ καὶ φέρονται θᾶττον οἱ ποταμοὶ πληθύοντες · ὅταν δʼ ὀλίγον καὶ κοῖλον , ἵεται τὸ ὑγρὸν ὑπʼ ἀσθενείας , οὐχ ὑπείκοντος τοῦ ἀέρος οὐδὲ πολλὴν ἀντιπερίστασιν λαμβάνοντος . οὕτω δὲ καὶ τὰ πηγαῖα τῶν ὑδάτων ἀναγκαῖόν ἐστιν ἀναφέρεσθαι , τοῦ θύραθεν ἀέρος εἰς τὰς κενουμένας ἐν βάθει χώρας ὑποφερομένου καὶ πάλιν θύραζε τὸ ὕδωρ ἐκπέμποντος . οἴκου δὲ βαθυσκίου καὶ περιέχοντος ἀέρα νήνεμον ὕδατι ῥανθὲν ἔδαφος πνεῦμα ποιεῖ καὶ ἄνεμον , μεθισταμένου τοῦ ἀέρος ἐξ ἕδρας παρεμπίπτοντι τῷ ὑγρῷ καὶ πληγὰς λαμβάνοντος οὕτως ἐξωθεῖσθαί θʼ ὑπʼ ἀλλήλων καὶ ἀνθυπείκειν ἀλλήλοις πέφυκεν , οὐκ οὔσης κενότητος ἐν ᾗ θάτερον ἱδρυθὲν οὐ μεθέξει τῆς θατέρου μεταβολῆς .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἐπί γῆ ὕδωρ ῥύσις οὐ ὅμοιος εὐσύνοπτος ἔχω ὁ ὁ ἀντιπερίωσις τρόπος . ἀλλά χρή καταμανθάνω ὁ λιμναῖος ὁ ὕδωρ ἀτρεμέω καί μένω , ὁ περιχέω καί συνάγω πανταχόθεν ἑαυτοῦ ἀκίνητος ἀήρ , μηδαμοῦ κενός ποιέω χώρα . ὁ γοῦν ἐπιπολή ὕδωρ ἐν τε ὁ λίμνη καί ἐν ὁ πέλαγος δονέω καί κυμαίνω , ὁ ἀήρ σάλος λαμβάνω · ἕπομαι γάρ εὐθύς μεθίστημι καί συναπορρέω διά ὁ ἀνωμαλία · ὁ γάρ κάτω πληγή ὁ κοιλότης ποιέω ὁ κῦμα ὁ δέ ἄνω ὁ ὄγκος , ἄχρι ὅς καθίστημι καί παύω , ὁ περιέχω ὁ ὑγρός χώρα ἵστημι . ὁ ῥῦσις οὖν ὁ φέρω ἀεί ὁ ὑποχωρέω ὁ ἀήρ διώκω ὁ δέ ἀντιπεριωθέω ἐλαύνω ὁ ἐνδελεχής καί ἀλώφητος ἔχω , διό καί φέρω ταχύς ὁ ποταμός πληθύω · ὅταν δέ ὀλίγος καί κοῖλος , ἵημι ὁ ὑγρός ὑπό ἀσθένεια , οὐ ὑπείκω ὁ ἀήρ οὐδέ πολύς ἀντιπερίστασις λαμβάνω . οὕτως δέ καί ὁ πηγαῖος ὁ ὕδωρ ἀναγκαῖος εἰμί ἀναφέρω , ὁ θύραθεν ἀήρ εἰς ὁ κενόω ἐν βάθος χώρα ὑποφέρω καί πάλιν θύραζε ὁ ὕδωρ ἐκπέμπω . οἶκος δέ βαθύσκιος καί περιέχω ἀήρ νήνεμος ὕδωρ ῥαίνω ἔδαφος πνεῦμα ποιέω καί ἄνεμος , μεθιστάω ὁ ἀήρ ἐκ ἕδρα παρεμπίπτω ὁ ὑγρός καί πληγή λαμβάνω οὕτως ἐξωθέω τε ὑπό ἀλλήλων καί ἀνθυπείκω ἀλλήλων φύω , οὐ εἰμί κενότης ἐν ὅς ἕτερος ἱδρύω οὐ μετέχω ὁ ἕτερος μεταβολή .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 7.9
καὶ μὴν τὰ περὶ τῆς συμφωνίας αὐτὸς εἴρηκεν , ὃν τρόπον ὁμοιοῦσι τοὺς φθόγγους . ὀξὺς μὲν γὰρ ὁ ταχὺς γίγνεται βαρὺς δʼ ὁ βραδύς · διὸ καὶ πρότερον κινοῦσι τὴν αἴσθησιν οἱ ὀξεῖς · ὅταν δὲ τούτοις ἤδη μαραινομένοις καὶ ἀπολήγουσιν οἱ βραδεῖς ἐπιβάλωσιν ἀρχόμενοι , τὸ κραθὲν αὐτῶν διʼ ὁμοιοπάθειαν ἡδονὴν τῇ ἀκοῇ παρέσχεν , ἣν συμφωνίαν καλοῦσιν . ὅτι δὲ τούτων ὄργανον ὁ ἀήρ ἐστι , ῥᾴδιον συνιδεῖν ἐκ τῶν προειρημένων . ἔστι γὰρ ἡ φωνὴ πληγὴ τοῦ αἰσθανομένου διʼ ὤτων ὑπʼ ἀέρος · πλήττει γὰρ πληγεὶς ; ὁ ἀὴρ ὑπὸ τοῦ κινήσαντος , ἂν μὲν σφοδρόν , ὀξέως , ἂν δʼ ἀμβλύ , μαλακώτερον · ὁ δὴ σφόδρα καὶ συντόνως πληγεὶς προσμίγνυσι τῇ ἀκοῇ πρότερος , εἶτα περιιὼν πάλιν καὶ καταλαμβάνων τὸν βραδύτερον συνέπεται καὶ συμπαραπέμπει τὴν αἴσθησιν .
Lemmas: καί μήν ὁ περί ὁ συμφωνία αὐτός λέγω , ὅς τρόπος ὁμοιόω ὁ φθόγγος . ὀξύς μέν γάρ ὁ ταχύς γίγνομαι βαρύς δέ ὁ βραδύς · διό καί πρότερος κινέω ὁ αἴσθησις ὁ ὀξύς · ὅταν δέ οὗτος ἤδη μαραίνω καί ἀπολήγω ὁ βραδύς ἐπιβάλλω ἄρχω , ὁ κεράννυμι αὐτός διά ὁμοιοπάθεια ἡδονή ὁ ἀκοή παρέχω , ὅς συμφωνία καλέω . ὅτι δέ οὗτος ὄργανον ὁ ἀήρ εἰμί , ῥᾴδιος συνοράω ἐκ ὁ προλέγω . εἰμί γάρ ὁ φωνή πληγή ὁ αἰσθάνομαι διά οὖς ὑπό ἀήρ · πλήσσω γάρ πλήσσω ; ὁ ἀήρ ὑπό ὁ κινέω , ἐάν μέν σφοδρός , ὀξύς , ἐάν δέ ἀμβλύς , μαλακός · ὁ δή σφόδρα καί σύντονος πλήσσω προσμείγνυμι ὁ ἀκοή πρότερος , εἶτα περιέρχομαι πάλιν καί καταλαμβάνω ὁ βραδύς συνέπομαι καί συμπαραπέμπω ὁ αἴσθησις .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 8.1
Πῶς λέγει τὰς ψυχὰς ὁ Τίμαιος εἴς τε γῆν καὶ σελήνην καὶ τἄλλα ὅσα ὄργανα χρόνου σπαρῆναι ; πότερον οὕτως ἐκίνει τὴν γῆν , ὥσπερ ἣλιον καὶ σελήνην καὶ τοὺς πέντε πλάνητας , οὓς ὄργανα χρόνου διὰ τὰς τροπὰς προσηγόρευε , καὶ ἔδει τὴν γῆν ἰλλομένην περὶ τὸν διὰ πάντων πόλον τεταμένον μὴ μεμηχανῆσθαι συνεχομένην καὶ μένουσαν , ἀλλὰ στρεφομένην καὶ ἀνειλουμένην νοεῖν , ὡς ὕστερον Ἀρίσταρχος καὶ Σέλευκος ἀπεδείκνυσαν , ὁ μὲν ὑποτιθέμενος μόνον ὁ δὲ Σέλευκος καὶ ἀποφαινόμενος ; Θεόφραστος δὲ καὶ προσιστορεῖ τῷ Πλάτωνι πρεσβυτέρῳ γενομένῳ μεταμέλειν , ὡς οὐ προσήκουσαν ἀποδόντι τῇ γῇ τὴν μέσην χώραν τοῦ παντός .
Lemmas: πῶς λέγω ὁ ψυχή ὁ Τίμαιος εἰς τε γῆ καί σελήνη καί ἄλλος ὅσος ὄργανον χρόνος σπείρω ; πότερος οὕτως κινέω ὁ γῆ , ὥσπερ ἥλιος καί σελήνη καί ὁ πέντε πλάνης , ὅς ὄργανον χρόνος διά ὁ τροπή προσαγορεύω , καί δέω ὁ γῆ εἴλω περί ὁ διά πᾶς πόλος τείνω μή μηχανάομαι συνέχω καί μένω , ἀλλά στρέφω καί ἀνειλέω νοέω , ὡς ὕστερον Ἀρίσταρχος καί Σέλευκος ἀποδείκνυμι , ὁ μέν ὑποτίθημι μόνος ὁ δέ Σέλευκος καί ἀποφαίνω ; Θεόφραστος δέ καί προσιστορέω ὁ Πλάτων πρέσβυς γίγνομαι μεταμέλομαι , ὡς οὐ προσήκω ἀποδίδωμι ὁ γῆ ὁ μέσος χώρα ὁ πᾶς .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 8.2
ἢ τούτοις μὲν ἀντίκειται πολλὰ τῶν ὁμολογουμένως ἀρεσκόντων τἀνδρί · μεταγραπτέον δὲ τὸ χρόνου χρόνῳ λαμβάνοντα ἀντὶ τῆς γενικῆς τὴν δοτικήν , καὶ δεκτέον ὄργανα μὴ τοὺς ἀστέρας ἀλλὰ τὰ σώματα τῶν ζῴων λέγεσθαι ; καθάπερ Ἀριστοτέλης ὡρίσατο τὴν ψυχὴν πρώτην ἐντελέχειαν σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος . ὥστε τοιοῦτον εἶναι τὸν λόγον · αἱ ψυχαὶ εἰς τὰ προσήκοντα ὀργανικὰ σώματα ἐν χρόνῳ κατεσπάρησαν . ἀλλὰ καὶ τοῦτο παρὰ τὴν δόξαν ἐστίν · οὐ γὰρ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις ὄργανα χρόνου τοὺς ἀστέρας εἴρηκεν , ὅπου καὶ τὸν ἥλιον αὐτὸν εἰς διορισμὸν καὶ φυλακὴν ἀριθμῶν χρόνου γεγονέναι φησὶ μετὰ τῶν ἄλλων πλανήτων .
Lemmas: ἤ οὗτος μέν ἀντίκειμαι πολύς ὁ ὁμολογουμένως ἀρέσκω ἀνήρ · μεταγράφω δέ ὁ χρόνος χρόνος λαμβάνω ἀντί ὁ γενικός ὁ δοτικός , καί δεκτέος ὄργανον μή ὁ ἀστήρ ἀλλά ὁ σῶμα ὁ ζῷον λέγω ; καθά Ἀριστοτέλης ὁρίζω ὁ ψυχή πρῶτος ἐντελέχεια σῶμα φυσικός ὀργανικός δύναμις ζωή ἔχω . ὥστε τοιοῦτος εἰμί ὁ λόγος · ὁ ψυχή εἰς ὁ προσήκω ὀργανικός σῶμα ἐν χρόνος κατασπείρω . ἀλλά καί οὗτος παρά ὁ δόξα εἰμί · οὐ γάρ ἅπαξ ἀλλά πολλάκις ὄργανον χρόνος ὁ ἀστήρ λέγω , ὅπου καί ὁ ἥλιος αὐτός εἰς διορισμός καί φυλακή ἀριθμός χρόνος γίγνομαι φημί μετά ὁ ἄλλος πλάνης .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 8.3
ἄριστον οὖν τὴν γῆν ὄργανον ἀκούειν χρόνου , μὴ κινουμένην ὥσπερ τοὺς ἀστέρας , ἀλλὰ τῷ περὶ αὑτὴν μένουσαν ἀεὶ παρέχειν ἐκείνοις φερομένοις ἀνατολὰς καὶ δύσεις , αἷς τὰ πρῶτα μέτρα τῶν χρόνων , ἡμέραι καὶ νύκτες , ὁρίζονται · διὸ καί φύλακα καὶ δημιουργὸν αὐτὴν ἀτρεκῆ νυκτὸς καὶ ἡμέρας προσεῖπε · καὶ γὰρ οἱ τῶν ὡρολογίων γνώμονες οὐ συμμεθιστάμενοι ταῖς σκιαῖς ἀλλʼ ἑστῶτες ὄργανα καὶ χρόνου μέτρα γεγόνασι , μιμούμενοι τῆς γῆς τὸ ἐπιπροσθοῦν τῷ ἡλίῳ περὶ αὐτὴν ὑποφερομένῳ , καθάπερ εἶπεν Ἐμπεδοκλῆς νύκτα δὲ γαῖα τίθησιν , ὑφισταμένη φαέεσσι . τοῦτο μὲν οὖν τοιαύτην ἔχει τὴν ἐξήγησιν ,
Lemmas: ἀγαθός οὖν ὁ γῆ ὄργανον ἀκούω χρόνος , μή κινέω ὥσπερ ὁ ἀστήρ , ἀλλά ὁ περί ἑαυτοῦ μένω ἀεί παρέχω ἐκεῖνος φέρω ἀνατολή καί δύσις , ὅς ὁ πρῶτος μέτρον ὁ χρόνος , ἡμέρα καί νύξ , ὁρίζω · διό καί φύλαξ καί δημιουργός αὐτός ἀτρεκής νύξ καί ἡμέρα προσλέγω · καί γάρ ὁ ὁ ὡρολόγιον γνώμων οὐ συμμεθίστημι ὁ σκιά ἀλλά ἵστημι ὄργανον καί χρόνος μέτρον γίγνομαι , μιμέομαι ὁ γῆ ὁ ἐπιπροσθέω ὁ ἥλιος περί αὐτός ὑποφέρω , καθά λέγω Ἐμπεδοκλῆς νύξ δέ γῆ τίθημι , ὑφίστημι φάος . οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος ἔχω ὁ ἐξήγησις ,
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 10.3
τί οὖν ; φήσαι τις ἄν , οὐδὲν ταῦτα συμβάλλεται πρὸς λόγον ; ἔγωγε φήσαιμʼ ἂν ὥσπερ ἅλας συμβάλλεσθαι πρὸς ὄψον ὕδωρ δὲ πρὸς μᾶζαν . Εὔηνος δὲ καὶ τὸ πῦρ ἔφασκεν ἡδυσμάτων εἶναι κράτιστον · ἀλλʼ οὔθʼ ὕδωρ μάζης ἢ ἄρτου μέρος εἶναι λέγομεν οὔτε πῦρ οὔθʼ ἅλας ἑψήματος ἢ βρώματος , ὧν ἀεὶ τυγχάνομεν δεόμενοι · οὐχ ὥσπερ ὁ λόγος πολλάκις ἐκείνων ἀπροσδεής ἐστιν · ὡς δοκεῖ μοι ὁ Ῥωμαίων , ᾧ νῦν ὁμοῦ τι πάντες ἄνθρωποι χρῶνται · προθέσεις τε γὰρ ἀφῄρηκε πλὴν ὀλίγων ἁπάσας , τῶν τε καλουμένων ἄρθρων οὐδὲν προσδέχεται τὸ παράπαν , ἀλλʼ ὥσπερ ἀκρασπέδοις χρῆται τοῖς ὀνόμασι . καὶ οὐ θαυμαστόν ἐστιν , ὅπου καὶ Ὅμηρος ἐπέων κόσμῳ περιγενόμενος ὀλίγοις τῶν ὀνομάτων ἄρθρα ὥσπερ λαβὰς ἐκπώμασι δεομένοις ἢ λόφους κράνεσιν ἐπιτίθησι · διὸ καὶ παράσημα τῶν ἐπῶν , ἐν οἷς ταῦτα ποιεῖ , γέγονεν , ὡς τὸ Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ καὶ τὸ ποίεον , ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέοιτο καὶ βραχέα πρὸς τούτοις ἕτερα . τοῖς δʼ ἄλλοις μυρίοις οὖσιν ἄρθρου μὴ προσόντος , οὐδὲν εἰς σαφήνειαν οὐδὲ κάλλος ἡ φράσις βλάπτεται .
Lemmas: τίς οὖν ; φημί τις ἄν , οὐδείς οὗτος συμβάλλω πρός λόγος ; ἐγώ φημί ἄν ὥσπερ ἅλς συμβάλλω πρός ὄψον ὕδωρ δέ πρός μᾶζα . Εὔηνος δέ καί ὁ πῦρ φάσκω ἥδυσμα εἰμί κρατύς · ἀλλά οὔτε ὕδωρ μᾶζα ἤ ἄρτος μέρος εἰμί λέγω οὔτε πῦρ οὔτε ἅλς ἕψημα ἤ βρῶμα , ὅς ἀεί τυγχάνω δέω · οὐ ὥσπερ ὁ λόγος πολλάκις ἐκεῖνος ἀπροσδεής εἰμί · ὡς δοκέω ἐγώ ὁ Ῥωμαῖος , ὅς νῦν ὁμοῦ τις πᾶς ἄνθρωπος χράω · πρόθεσις τε γάρ ἀφαιρέω πλήν ὀλίγος ἅπας , ὁ τε καλέω ἄρθρον οὐδείς προσδέχομαι ὁ παράπαν , ἀλλά ὥσπερ ἀκράσπεδος χράω ὁ ὄνομα . καί οὐ θαυμαστός εἰμί , ὅπου καί Ὅμηρος ἔπος κόσμος περιγίγνομαι ὀλίγος ὁ ὄνομα ἄρθρον ὥσπερ λαβή ἔκπωμα δέω ἤ λόφος κράνος ἐπιτίθημι · διό καί παράσημος ὁ ἔπος , ἐν ὅς οὗτος ποιέω , γίγνομαι , ὡς ὁ Αἴας δέ μάλα δαΐφρων θυμός ὀρίνω ὁ Τελαμωνιάδης καί ὁ ποιέω , ὄφρα ὁ κῆτος ὑπεκπροφεύγω ἀλέομαι καί βραχύς πρός οὗτος ἕτερος . ὁ δέ ἄλλος μυρίος εἰμί ἄρθρον μή πρόσειμι , οὐδείς εἰς σαφήνεια οὐδέ κάλλος ὁ φράσις βλάπτω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 10.5
καὶ μὴν τῶν γε λοιπῶν ἡ μὲν ἀντωνυμία περιφανῶς γένος ὀνόματός ἐστιν , οὐχ πτώσεων μετέχει μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ κυριωτάτην ἅμα τῇ φάσει ποιεῖν δεῖξιν ἐνίας ἐπὶ τῶν ὡρισμένων ἐκφερομένας · καὶ οὐκ οἶδʼ ὅτι μᾶλλον ὁ Σωκράτην φθεγξάμενος ἢ ὁ τοῦτον εἰπὼν ὀνομαστὶ πρόσωπον δεδήλωκεν .
Lemmas: καί μήν ὁ γε λοιπός ὁ μέν ἀντωνυμία περιφανής γένος ὄνομα εἰμί , οὐ πτῶσις μετέχω μόνος , ἀλλά καί ὁ κύριος ἅμα ὁ φάσις ποιέω δεῖξις ἔνιοι ἐπί ὁ ὁρίζω ἐκφέρω · καί οὐ οἶδα ὅτι μάλα ὁ Σωκράτης φθέγγομαι ἤ ὁ οὗτος λέγω ὀνομαστί πρόσωπον δηλόω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 10.6
ἡ δὲ καλουμένη μετοχή , μῖγμα ῥήματος οὖσα καὶ ὀνόματος , καθʼ ἑαυτὴν μὲν οὐκ ἔστιν , ὥσπερ οὐδὲ τὰ κοινὰ θηλυκῶν καὶ ἀρρενικῶν ὀνόματα , συντάττεται δʼ ἐκείνοις , ἐφαπτομένη τοῖς μὲν χρόνοις τῶν ῥημάτων ταῖς δὲ πτώσεσι τῶν ὀνομάτων . οἱ δὲ διαλεκτικοὶ τὰ τοιαῦτα καλοῦσιν ἀνακλάστους , οἷον ὁ φρονῶν ἀπὸ τοῦ φρονίμου καὶ ὁ σωφρονῶν ἀπὸ τοῦ σώφρονος ἐστιν , ὡς ὀνομάτων καὶ προσηγοριῶν δύναμιν ἔχοντα .
Lemmas: ὁ δέ καλέω μετοχή , μῖγμα ῥῆμα εἰμί καί ὄνομα , κατά ἑαυτοῦ μέν οὐ εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ κοινός θηλυκός καί ἀρρενικός ὄνομα , συντάσσω δέ ἐκεῖνος , ἐφάπτω ὁ μέν χρόνος ὁ ῥῆμα ὁ δέ πτῶσις ὁ ὄνομα . ὁ δέ διαλεκτικός ὁ τοιοῦτος καλέω ἀνάκλαστος , οἷος ὁ φρονέω ἀπό ὁ φρόνιμος καί ὁ σωφρονέω ἀπό ὁ σώφρων εἰμί , ὡς ὄνομα καί προσηγορία δύναμις ἔχω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 10.7
τάς γε μὴν προθέσεις ἔστιν ἐπικράνοις καὶ βάσεσι καὶ ὑποθέμασιν , ὡς οὐ λόγους ἀλλὰ περὶ τοὺς λόγους μᾶλλον οὔσας , ὁμοιοῦν . ὅρα δὲ μὴ κόμμασι καὶ θραύσμασιν ὀνομάτων ἐοίκασιν , ὥσπερ γραμμάτων σπαράγμασι καὶ κεραίαις οἱ σπεύδοντες γράφουσι · τὸ γάρ ἐμβῆναι καὶ ἐκβῆναι συγκοπὴ προφανής ἐστι τοῦ ἐντὸς βῆναι καὶ τοῦ ἐκτὸς βῆναι , καὶ τὸ προγενέσθαι τοῦ πρότερον γενέσθαι , καὶ τὸ καθίζειν τοῦ κάτω ἵζειν · ὥσπερ ἀμέλει τὸ λίθους βάλλειν καὶ τοίχους ὀρύσσειν λιθοβολεῖν καὶ τοιχωρυχεῖν ἐπιταχύνοντες καὶ σφίγγοντες τὴν φράσιν λέγουσι .
Lemmas: ὁ γε μήν πρόθεσις εἰμί ἐπίκρανον καί βάσις καί ὑπόθεμα , ὡς οὐ λόγος ἀλλά περί ὁ λόγος μάλα εἰμί , ὁμοιόω . ὁράω δέ μή κόμμα καί θραῦσμα ὄνομα ἔοικα , ὥσπερ γράμμα σπάραγμα καί κεραία ὁ σπεύδω γράφω · ὁ γάρ ἐμβαίνω καί ἐκβαίνω συγκοπή προφανής εἰμί ὁ ἐντός βαίνω καί ὁ ἐκτός βαίνω , καί ὁ προγίγνομαι ὁ πρότερος γίγνομαι , καί ὁ καθίζω ὁ κάτω ἵζω · ὥσπερ ἀμέλει ὁ λίθος βάλλω καί τοῖχος ὀρύσσω λιθοβολέω καί τοιχωρυχέω ἐπιταχύνω καί σφίγγω ὁ φράσις λέγω .
plutarchus.platonicae-quaestiones-999c-1011e 10.8
διὸ χρείαν μέν τινα τῷ λόγῳ παρέχεται τούτων ἕκαστον , μέρος δὲ λόγου καὶ στοιχεῖον οὐδέν ἐστι , πλὴν ὥσπερ εἴρηται τὸ ῥῆμα καὶ τοὔνομα , ποιοῦντα τὴν πρώτην τὸ τʼ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος δεχομένην σύνθεσιν , ἣν οἱ μὲν πρότασιν οἱ δʼ ἀξίωμα , Πλάτων δὲ λόγον προσηγόρευκεν .
Lemmas: διό χρεία μέν τις ὁ λόγος παρέχω οὗτος ἕκαστος , μέρος δέ λόγος καί στοιχεῖον οὐδείς εἰμί , πλήν ὥσπερ λέγω ὁ ῥῆμα καί ὄνομα , ποιέω ὁ πρῶτος ὁ τε ἀληθής καί ὁ ψεῦδος δέχομαι σύνθεσις , ὅς ὁ μέν πρότασις ὁ δέ ἀξίωμα , Πλάτων δέ λόγος προσαγορεύω .