ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.phocion 1.1
Δημάδης ὁ ῥήτωρ ἰσχύων μὲν ἐν ταῖς Ἀθήναις διὰ τὸ πρὸς χάριν πολιτεύεσθαι Μακεδόνων καὶ Ἀντιπάτρου , πολλὰ δὲ γράφειν καὶ λέγειν ἀναγκαζόμενος παρὰ τὸ ἀξίωμα τῆς πόλεως καὶ τὸ ἦθος , ἔλεγε συγγνώμης ἄξιος εἶναι πολιτευόμενος τὰ ναυάγια τῆς πόλεως , τοῦτο δὲ εἰ καὶ τῷ ῥήτορι θρασύτερον εἴρηται , δόξειεν ἂν ἀληθὲς εἶναι μετενεχθὲν ἐπὶ τὴν Φωκίωνος πολιτείαν .
Lemmas: Δημάδης ὁ ῥήτωρ ἰσχύω μέν ἐν ὁ Ἀθῆναι διά ὁ πρός χάρις πολιτεύω Μακεδών καί Ἀντίπατρος , πολύς δέ γράφω καί λέγω ἀναγκάζω παρά ὁ ἀξίωμα ὁ πόλις καί ὁ ἦθος , λέγω συγγνώμη ἄξιος εἰμί πολιτεύω ὁ ναυάγιον ὁ πόλις , οὗτος δέ εἰ καί ὁ ῥήτωρ θρασύς λέγω , δοκέω ἄν ἀληθής εἰμί μεταφέρω ἐπί ὁ Φωκίων πολιτεία .
plutarchus.phocion 1.2
Δημάδης μὲν γὰρ αὐτὸς ἦν ναυάγιον τῆς πόλεως , οὕτως ἀσελγῶς βιώσας καὶ πολιτευσάμενος ὥστε Ἀντίπατρον εἰπεῖν ἐπʼ αὐτοῦ , γέροντος ἤδη γεγονότος , ὅτι καθάπερ ἱερείου διαπεπραγμένου γλῶσσα καὶ κοιλία μόνον ἀπολείπεται · τὴν δὲ Φωκίωνος ἀρετήν , ὥσπερ ἀνταγωνιστῇ βαρεῖ καὶ βιαίῳ καιρῷ συλλαχοῦσαν , αἱ τύχαι τῆς Ἑλλάδος ἀμαυρὰν καὶ ἀλαμπῆ πρὸς δόξαν ἐποίησαν .
Lemmas: Δημάδης μέν γάρ αὐτός εἰμί ναυάγιον ὁ πόλις , οὕτως ἀσελγής βιόω καί πολιτεύω ὥστε Ἀντίπατρος λέγω ἐπί αὐτός , γέρων ἤδη γίγνομαι , ὅτι καθά ἱερεῖον διαπράσσω γλῶσσα καί κοιλία μόνος ἀπολείπω · ὁ δέ Φωκίων ἀρετή , ὥσπερ ἀνταγωνιστής βαρύς καί βίαιος καιρός συλλαγχάνω , ὁ τύχη ὁ Ἑλλάς ἀμαυρός καί ἀλαμπής πρός δόξα ποιέω .
plutarchus.phocion 1.3
οὐ γὰρ Σοφοκλεῖ γε προσεκτέον ἀσθενῆ ποιοῦντι τὴν ἀρετὴν ἐν οἷς φησιν · ἀλλʼ οὐ γὰρ , ὦναξ , οὐδʼ ὃς ἂν βλάστῃ μένει νοῦς τοῖς κακῶς πράξασιν , ἀλλʼ ἐξίσταται · τοσοῦτον δὲ τῇ τύχῃ δοτέον ἀντιταττομένῃ πρὸς τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας ἰσχύειν , ὅσον ἀντὶ τῆς ἀξίας τιμῆς καὶ χάριτος ἐνίοις ψόγους πονηροὺς καὶ διαβολὰς ἐπιφέρουσαν τὴν πίστιν ἀσθενεστέραν ποιεῖν τῆς ἀρετῆς .
Lemmas: οὐ γάρ Σοφοκλῆς γε προσέχω ἀσθενής ποιέω ὁ ἀρετή ἐν ὅς φημί · ἀλλά οὐ γάρ , ἄναξ , οὐδέ ὅς ἄν βλαστάνω μένω νόος ὁ κακός πράσσω , ἀλλά ἐξίστημι · τοσοῦτος δέ ὁ τύχη δίδωμι ἀντιτάσσω πρός ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἰσχύω , ὅσος ἀντί ὁ ἀξία τιμή καί χάρις ἔνιοι ψόγος πονηρός καί διαβολή ἐπιφέρω ὁ πίστις ἀσθενής ποιέω ὁ ἀρετή .
plutarchus.phocion 2.1
καίτοι δοκοῦσιν οἱ δῆμοι μᾶλλον εἰς τοὺς ἀγαθοὺς ἐξυβρίζειν ὅταν εὐτυχῶσιν , ὑπὸ πραγμάτων μεγάλων καὶ δυνάμεως ἐπαιρόμενοι · συμβαίνει δὲ τοὐναντίον , αἱ γὰρ συμφοραὶ πικρὰ μὲν τὰ ἤθη καὶ μικρόλυπα καὶ ἀκροσφαλῆ πρὸς ὀργὰς ποιοῦσι , δύσκολον δὲ τὴν ἀκοὴν καὶ τραχεῖαν , ὑπὸ παντὸς λόγου καὶ ῥήματος τόνον ἔχοντος ἐνοχλουμένην ὁ δὲ ἐπιτιμῶν τοῖς ἐξαμαρτανομένοις ἐξονειδίζειν τὰ δυστυχήματα δοκεῖ , καὶ καταφρονεῖν ὁ παρρησιαζόμενος .
Lemmas: καίτοι δοκέω ὁ δῆμος μάλα εἰς ὁ ἀγαθός ἐξυβρίζω ὅταν εὐτυχέω , ὑπό πρᾶγμα μέγας καί δύναμις ἐπαίρω · συμβαίνω δέ ἐναντίος , ὁ γάρ συμφορά πικρός μέν ὁ ἦθος καί μικρόλυπος καί ἀκροσφαλής πρός ὀργή ποιέω , δύσκολος δέ ὁ ἀκοή καί τραχύς , ὑπό πᾶς λόγος καί ῥῆμα τόνος ἔχω ἐνοχλέω ὁ δέ ἐπιτιμάω ὁ ἐξαμαρτάνω ἐξονειδίζω ὁ δυστύχημα δοκέω , καί καταφρονέω ὁ παρρησιάζομαι .
plutarchus.phocion 2.2
καὶ καθάπερ τὸ μέλι λυπεῖ τὰ τετρωμένα καὶ ἡλκωμένα μέρη τοῦ σώματος , οὕτως πολλάκις οἱ ἀληθινοὶ καὶ νοῦν ἔχοντες λόγοι δάκνουσι καὶ παροξύνουσι τοὺς κακῶς πράττοντας , ἐὰν μὴ προσηνεῖς ὦσι καὶ συνείκοντες , ὥσπερ ἀμέλει τὸ ἡδὺ μενοεικὲς ὁ ποιητὴς κέκληκεν , ὡς τῷ ἡδομένῳ τῆς ψυχῆς ὑπεῖκον καὶ μὴ μαχόμενον μηδʼ ἀντιτυποῦν .
Lemmas: καί καθά ὁ μέλι λυπέω ὁ τιτρώσκω καί ἑλκόω μέρος ὁ σῶμα , οὕτως πολλάκις ὁ ἀληθινός καί νόος ἔχω λόγος δάκνω καί παροξύνω ὁ κακός πράσσω , ἐάν μή προσηνής εἰμί καί συνείκω , ὥσπερ ἀμέλει ὁ ἡδύς μενοεικής ὁ ποιητής καλέω , ὡς ὁ ἥδομαι ὁ ψυχή ὑπείκω καί μή μάχομαι μηδέ ἀντιτυπέω .
plutarchus.phocion 2.3
καὶ γὰρ ὄμμα φλεγμαῖνον ἥδιστα τοῖς σκιεροῖς καὶ ἀλαμπέσιν ἐνδιατρίβει χρώμασι , τὰ δὲ αὐγὴν ἔχοντα καὶ φῶς ἀποστρέφεται , καὶ πόλις ἐν τύχαις ἀβουλήτοις γενομένη ψοφοδεὲς καὶ τρυφερόν ἐστι διʼ ἀσθένειαν ἀνέχεσθαι παρρησίας , ὅτε μάλιστα δεῖται , τῶν πραγμάτων ἀναφορὰν ἁμαρτήματος οὐκ ἐχόντων , διὸ πάντῃ σφαλερὸν ἡ τοιαύτη πολιτεία · συναπόλλυσι γὰρ τὸν πρὸς χάριν λέγοντα καὶ προαπόλλυσι τὸν μὴ χαριζόμενον .
Lemmas: καί γάρ ὄμμα φλεγμαίνω ἡδύς ὁ σκιερός καί ἀλαμπής ἐνδιατρίβω χρῶμα , ὁ δέ αὐγή ἔχω καί φάος ἀποστρέφω , καί πόλις ἐν τύχη ἀβούλητος γίγνομαι ψοφοδεής καί τρυφερός εἰμί διά ἀσθένεια ἀνέχω παρρησία , ὅτε μάλα δέω , ὁ πρᾶγμα ἀναφορά ἁμάρτημα οὐ ἔχω , διό πάντῃ σφαλερός ὁ τοιοῦτος πολιτεία · συναπόλλυμι γάρ ὁ πρός χάρις λέγω καί προαπόλλυμαι ὁ μή χαρίζω .
plutarchus.phocion 2.4
ὥσπερ οὖν τὸν ἥλιον οἱ μαθηματικοὶ λέγουσι μήτε τὴν αὐτὴν τῷ οὐρανῷ φερόμενον φοράν μήτε ἄντικρυς ἐναντίαν καὶ ἀντιβατικήν , ἀλλὰ λοξῷ καὶ παρεγκεκλιμένῳ πορείας σχήματι χρώμενον ὑγρὰν καὶ εὐκαμπῆ καὶ περιελιττομένην ἕλικα ποιεῖν , ᾗ σῴζεται πάντα καὶ λαμβάνει τὴν ἀρίστην κρᾶσιν , οὕτως ἄρα τῆς πολιτείας ὁ μὲν ὄρθιος ἄγαν καὶ πρὸς ἅπαντα τοῖς δημοσίοις ἀντιβαίνων τόνος ἀπηνὴς καὶ σκληρός , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐπισφαλὲς καὶ κάταντες τὸ συνεφελκόμενον οἷς ἁμαρτάνουσιν οἱ πολλοὶ καὶ συνεπιρρέπον ,
Lemmas: ὥσπερ οὖν ὁ ἥλιος ὁ μαθηματικός λέγω μήτε ὁ αὐτός ὁ οὐρανός φέρω φορά μήτε ἄντικρυς ἐναντίος καί ἀντιβατικός , ἀλλά λοξός καί παρεγκλίνω πορεία σχῆμα χράω ὑγρός καί εὐκαμπής καί περιελίσσω ἕλιξ ποιέω , ὅς σῴζω πᾶς καί λαμβάνω ὁ ἀγαθός κρᾶσις , οὕτως ἄρα ὁ πολιτεία ὁ μέν ὄρθιος ἄγαν καί πρός ἅπας ὁ δημόσιος ἀντιβαίνω τόνος ἀπηνής καί σκληρός , ὥσπερ αὖ πάλιν ἐπισφαλής καί κατάντης ὁ συνεφέλκω ὅς ἁμαρτάνω ὁ πολύς καί συνεπιρρέπω ,
plutarchus.phocion 2.5
ἡ δὲ ἀνθυπείκουσα πειθομένοις καὶ διδοῦσα τὸ πρὸς χάριν , εἶτα ἀπαιτοῦσα τὸ συμφέρον ἐπιστασία καὶ κυβέρνησις ἀνθρώπων πολλὰ πρᾴως καὶ χρησίμως ὑπουργούντων , εἰ μὴ πάντα δεσποτικῶς καὶ βιαίως ἄγοιντο , σωτήριος , ἐργώδης δὲ καὶ χαλεπὴ καὶ τὸ σεμνὸν ἔχουσα τῷ ἐπιεικεῖ δύσμικτον · ἐὰν δὲ μιχθῇ , τοῦτό ἔστιν ἡ πάντων μὲν ῥυθμῶν , πασῶν δὲ ἁρμονιῶν ἐμμελεστάτη καὶ μουσικωτάτη κρᾶσις , ᾗ καὶ τὸν κόσμον ὁ θεὸς λέγεται διοικεῖν , οὐ βιαζόμενος , ἀλλὰ πειθοῖ καὶ λόγῳ παράγων τὴν ἀνάγκην .
Lemmas: ὁ δέ ἀνθυπείκω πείθω καί δίδωμι ὁ πρός χάρις , εἶτα ἀπαιτέω ὁ συμφέρω ἐπιστασία καί κυβέρνησις ἄνθρωπος πολύς πρᾶος καί χρήσιμος ὑπουργέω , εἰ μή πᾶς δεσποτικός καί βίαιος ἄγω , σωτήριος , ἐργώδης δέ καί χαλεπός καί ὁ σεμνός ἔχω ὁ ἐπιεικής δύσμικτος · ἐάν δέ μείγνυμι , οὗτος εἰμί ὁ πᾶς μέν ῥυθμός , πᾶς δέ ἁρμονία ἐμμελής καί μουσικός κρᾶσις , ὅς καί ὁ κόσμος ὁ θεός λέγω διοικέω , οὐ βιάζω , ἀλλά πειθώ καί λόγος παράγω ὁ ἀνάγκη .
plutarchus.phocion 3.1
ταῦτα δὲ καὶ Κάτωνι τῷ νέῳ συνέβη , καὶ γὰρ οὗτος οὐ πιθανὸν ἔσχεν οὐδὲ προσφιλὲς ὄχλῳ τὸ ἦθος , οὐδὲ ἤνθησεν ἐν τῇ πολιτείᾳ πρὸς χάριν · ἀλλʼ ὁ μὲν Κικέρων φησὶν αὐτὸν ὥσπερ ἐν τῇ Πλάτωνος πολιτείᾳ καὶ οὐκ ἐν τῇ Ῥωμύλου πολιτευόμενον ὑποστάθμῃ τῆς ὑπατείας ἐκπεσεῖν , ἐμοὶ δὲ ταὐτὸ δοκεῖ παθεῖν τοῖς μὴ καθʼ ὥραν ἐκφανεῖσι καρποῖς .
Lemmas: οὗτος δέ καί Κάτων ὁ νέος συμβαίνω , καί γάρ οὗτος οὐ πιθανός ἔχω οὐδέ προσφιλής ὄχλος ὁ ἦθος , οὐδέ ἀνθέω ἐν ὁ πολιτεία πρός χάρις · ἀλλά ὁ μέν Κικέρων φημί αὐτός ὥσπερ ἐν ὁ Πλάτων πολιτεία καί οὐ ἐν ὁ Ῥωμύλος πολιτεύω ὑποστάθμη ὁ ὑπατεία ἐκπίπτω , ἐγώ δέ αὐτός δοκέω πάσχω ὁ μή κατά ὥρα ἐκφαίνω καρπός .
plutarchus.phocion 3.2
ὡς γὰρ ἐκείνους ἡδέως ὁρῶντες καὶ θαυμάζοντες οὐ χρῶνται , οὕτως ἡ Κάτωνος ἀρχαιοτροπία διὰ χρόνων πολλῶν ἐπιγενομένη βίοις διεφθορόσι καὶ πονηροῖς ἔθεσι δόξαν μὲν εἶχε μεγάλην καὶ κλέος , οὐκ ἐνήρμοσε δὲ ταῖς χρείαις διὰ βάρος καὶ μέγεθος τῆς ἀρετῆς ἀσύμμετρον τοῖς καθεστῶσι καιροῖς .
Lemmas: ὡς γάρ ἐκεῖνος ἡδύς ὁράω καί θαυμάζω οὐ χράω , οὕτως ὁ Κάτων ἀρχαιοτροπία διά χρόνος πολύς ἐπιγίγνομαι βίος διαφθείρω καί πονηρός ἔθος δόξα μέν ἔχω μέγας καί κλέος , οὐ ἐναρμόζω δέ ὁ χρεία διά βάρος καί μέγεθος ὁ ἀρετή ἀσύμμετρος ὁ καθίστημι καιρός .
plutarchus.phocion 3.3
καὶ γὰρ αὐτὸς οὐ κεκλιμένης μὲν ἤδη τῆς πατρίδος , ὥσπερ ὁ Φωκίων , πολὺν δὲ χειμῶνα καὶ σάλον ἐχούσης , ὅσον ἱστίων καὶ κάλων ἐπιλαβέσθαι καὶ παραστῆναι τοῖς πλέον δυναμένοις πολιτευσάμενος , οἰάκων δὲ καὶ κυβερνήσεως ἀπωσθείς , ὅμως μέγαν ἀγῶνα τῇ τύχῃ περιέστησεν . εἷλε μὲν γὰρ καὶ κατέβαλε τὴν πολιτείαν διʼ ἄλλους , μόλις δὲ καὶ βραδέως καὶ χρόνῳ πολλῷ καὶ παρὰ μικρὸν ἐλθοῦσαν περιγενέσθαι διὰ Κάτωνα καὶ τὴν Κάτωνος ἀρετήν ·
Lemmas: καί γάρ αὐτός οὐ κλίνω μέν ἤδη ὁ πατρίς , ὥσπερ ὁ Φωκίων , πολύς δέ χειμών καί σάλος ἔχω , ὅσος ἱστίον καί κάλως ἐπιλαμβάνω καί παρίστημι ὁ πολύς δύναμαι πολιτεύω , οἴαξ δέ καί κυβέρνησις ἀπωθέω , ὅμως μέγας ἀγών ὁ τύχη περιίστημι . αἱρέω μέν γάρ καί καταβάλλω ὁ πολιτεία διά ἄλλος , μόλις δέ καί βραδύς καί χρόνος πολύς καί παρά μικρός ἔρχομαι περιγίγνομαι διά Κάτων καί ὁ Κάτων ἀρετή ·
plutarchus.phocion 3.4
ᾗ παραβάλλομεν τὴν Φωκίωνος , οὐ κατὰ κοινὰς ὁμοιότητας , ὡς ἀγαθῶν καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν ἔστι γὰρ ἀμέλει καὶ ἀνδρείας διαφορὰ πρὸς ἀνδρείαν , ὡς τῆς Ἀλκιβιάδου πρὸς τὴν Ἐπαμεινώνδου , καὶ φρονήσεως πρὸς φρόνησιν , ὡς τῆς Θεμιστοκλέους πρὸς τὴν Ἀριστείδου , καὶ δικαιοσύνης πρὸς δικαιοσύνην , ὡς τῆς Νομᾶ πρὸς τὴν Ἀγησιλάου .
Lemmas: ὅς παραβάλλω ὁ Φωκίων , οὐ κατά κοινός ὁμοιότης , ὡς ἀγαθός καί πολιτικός ἀνήρ εἰμί γάρ ἀμέλει καί ἀνδρεία διαφορά πρός ἀνδρεία , ὡς ὁ Ἀλκιβιάδης πρός ὁ Ἐπαμεινώνδας , καί φρόνησις πρός φρόνησις , ὡς ὁ Θεμιστοκλῆς πρός ὁ Ἀριστείδης , καί δικαιοσύνη πρός δικαιοσύνη , ὡς ὁ Νομᾶς πρός ὁ Ἀγησίλαος .
plutarchus.phocion 3.5
τούτων δὲ τῶν ἀνδρῶν αἱ ἀρεταὶ μέχρι τῶν τελευταίων καὶ ἀτόμων διαφορῶν ἕνα χαρακτῆρα καὶ μορφὴν καὶ χρῶμα κοινὸν ἤθους ἐγκεκραμένον ἐκφέρουσιν , ὥσπερ ἴσῳ μέτρῳ μεμιγμένου πρὸς τὸ αὐστηρὸν τοῦ φιλανθρώπου καὶ πρὸς τὸ ἀσφαλὲς τοῦ ἀνδρείου , καὶ τῆς ὑπὲρ ἄλλων μὲν κηδεμονίας , ὑπὲρ αὐτῶν δὲ ἀφοβίας , καὶ πρὸς μὲν τὸ αἰσχρὸν εὐλαβείας , πρὸς δὲ τὸ δίκαιον εὐτονίας συνηρμοσμένης ὁμοίως · ὥστε λεπτοῦ πάνυ λόγου δεῖσθαι καθάπερ ὀργάνου πρὸς διάκρισιν καὶ ἀνεύρεσιν τῶν διαφερόντων .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ἀνήρ ὁ ἀρετή μέχρι ὁ τελευταῖος καί ἄτομος διαφορά εἷς χαρακτήρ καί μορφή καί χρῶμα κοινός ἦθος ἐγκεράννυμι ἐκφέρω , ὥσπερ ἴσος μέτρον μείγνυμι πρός ὁ αὐστηρός ὁ φιλάνθρωπος καί πρός ὁ ἀσφαλής ὁ ἀνδρεῖος , καί ὁ ὑπέρ ἄλλος μέν κηδεμονία , ὑπέρ αὐτός δέ ἀφοβία , καί πρός μέν ὁ αἰσχρός εὐλάβεια , πρός δέ ὁ δίκαιος εὐτονία συναρμόζω ὅμοιος · ὥστε λεπτός πάνυ λόγος δέω καθά ὄργανον πρός διάκρισις καί ἀνεύρεσις ὁ διαφέρω .
plutarchus.phocion 4.1
τὸ μὲν οὖν Κάτωνος ὡμολόγηται γένος ἐκ λαμπρῶν ὑπάρχειν , ὡς λεχθήσεται · Φωκίωνα δὲ τεκμαίρομαι μὴ παντάπασιν εἶναι γένους ἀτίμου καὶ καταπεπτωκότος . εἰ γὰρ ἦν , ὥς φησιν Ἰδομενεύς , δοιδυκοποιοῦ πατρός , οὐκ ἂν ἐν τῷ λόγῳ Γλαύκιππος ὁ Ὑπερείδου μυρία συνειλοχὼς καὶ εἰρηκὼς κατʼ αὐτοῦ κακὰ τὴν δυσγένειαν παρῆκεν , οὐδʼ ἂν οὕτως ἐλευθερίου βίου καὶ σώφρονος παιδείας μετέσχεν ὥστε τῆς Πλάτωνος ἔτι μειράκιον ὤν , ὕστερον δὲ τῆς Ξενοκράτους διατριβῆς , ἐν Ἀκαδημείᾳ μετασχεῖν , καὶ τῶν ἀρίστων ἐξ ἀρχῆς ἐπιτηδευμάτων ζηλωτὴς γενέσθαι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Κάτων ὁμολογέω γένος ἐκ λαμπρός ὑπάρχω , ὡς λέγω · Φωκίων δέ τεκμαίρομαι μή παντάπασι εἰμί γένος ἄτιμος καί καταπίπτω . εἰ γάρ εἰμί , ὡς φημί Ἰδομενεύς , δοιδυκοποιός πατήρ , οὐ ἄν ἐν ὁ λόγος Γλαύκιππος ὁ Ὑπερείδης μυρίος συλλέγω καί λέγω κατά αὐτός κακός ὁ δυσγένεια παρίημι , οὐδέ ἄν οὕτως ἐλευθέριος βίος καί σώφρων παιδεία μετέχω ὥστε ὁ Πλάτων ἔτι μειράκιον εἰμί , ὕστερον δέ ὁ Ξενοκράτης διατριβή , ἐν Ἀκαδήμεια μετέχω , καί ὁ ἀγαθός ἐκ ἀρχή ἐπιτήδευμα ζηλωτής γίγνομαι .
plutarchus.phocion 4.2
Φωκίωνα γὰρ οὔτε γελάσαντά τις οὔτε κλαύσαντα ῥᾳδίως Ἀθηναίων εἶδεν , οὐδʼ ἐν βαλανείῳ δημοσιεύοντι λουσάμενον , ὡς ἱστόρηκε Δοῦρις , οὐδὲ ἐκτὸς ἔχοντα τὴν χεῖρα τῆς περιβολῆς , ὅτε τύχοι περιβεβλημένος , ἐπεὶ κατά γε τὴν χώραν καὶ τὰς στρατείας ἀνυπόδητος ἀεὶ καὶ γυμνὸς ἐβάδιζεν , εἰ μὴ ψῦχος ὑπερβάλλον εἴη καὶ δυσκαρτέρητον , ὥστε καὶ παίζοντας ἤδη τοὺς στρατευομένους σύμβολον μεγάλου ποιεῖσθαι χειμῶνος ἐνδεδυμένον Φωκίωνα .
Lemmas: Φωκίων γάρ οὔτε γελάω τις οὔτε κλαίω ῥᾴδιος Ἀθηναῖος ὁράω , οὐδέ ἐν βαλανεῖον δημοσιεύω λούω , ὡς ἱστορέω Δοῦρις , οὐδέ ἐκτός ἔχω ὁ χείρ ὁ περιβολή , ὅτε τυγχάνω περιβάλλω , ἐπεί κατά γε ὁ χώρα καί ὁ στρατεία ἀνυπόδητος ἀεί καί γυμνός βαδίζω , εἰ μή ψῦχος ὑπερβάλλω εἰμί καί δυσκαρτέρητος , ὥστε καί παίζω ἤδη ὁ στρατεύω σύμβολον μέγας ποιέω χειμών ἐνδύω Φωκίων .
plutarchus.phocion 5.1
τῷ δὲ ἤθει προσηνέστατος ὢν καὶ φιλανθρωπότατος ἀπὸ τοῦ προσώπου δυσξύμβολος ἐφαίνετο καὶ σκυθρωπός , ὥστε μὴ ῥᾳδίως ἄν τινα μόνον ἐντυχεῖν αὐτῷ τῶν ἀσυνήθων , διὸ καὶ Χάρητί ποτε πρὸς τὰς ὀφρῦς αὐτοῦ λέγοντι τῶν Ἀθηναίων ἐπιγελώντων , οὐδὲν , εἶπεν , αὕτη ὑμᾶς λελύπηκεν ἡ ὀφρύς · ὁ δὲ τούτων γέλως πολλὰ κλαῦσαι τὴν πόλιν πεποίηκεν .
Lemmas: ὁ δέ ἦθος προσηνής εἰμί καί φιλάνθρωπος ἀπό ὁ πρόσωπον δυσξύμβολος φαίνω καί σκυθρωπός , ὥστε μή ῥᾴδιος ἄν τις μόνος ἐντυγχάνω αὐτός ὁ ἀσυνήθης , διό καί Χάρης ποτέ πρός ὁ ὀφρύς αὐτός λέγω ὁ Ἀθηναῖος ἐπιγελάω , οὐδείς , λέγω , οὗτος σύ λυπέω ὁ ὀφρύς · ὁ δέ οὗτος γέλως πολύς κλαίω ὁ πόλις ποιέω .
plutarchus.phocion 5.2
ὁμοίως δέ πως τοῦ Φωκίωνος καὶ ὁ λόγος ἦν ἐπὶ χρηστοῖς εὐτυχήμασι καὶ διανοήμασι σωτήριος , προστακτικήν τινα καὶ αὐστηρὰν καὶ ἀνήδυντον ἔχων βραχυλογίαν . ὡς γὰρ ὁ Ζήνων ἔλεγεν ὅτι δεῖ τὸν φιλόσοφον εἰς νοῦν ἀποβάπτοντα προφέρεσθαι τὴν λέξιν , οὕτως ὁ Φωκίωνος λόγος πλεῖστον ἐν ἐλαχίστῃ λέξει νοῦν εἶχε . καὶ πρὸς τοῦτο ἔοικεν ἀπιδὼν ὁ Σφήττιος Πολύευκτος εἰπεῖν ὅτι ῥήτωρ μὲν ἄριστος εἴη Δημοσθένης , εἰπεῖν δὲ δεινότατος ὁ Φωκίων .
Lemmas: ὅμοιος δέ πως ὁ Φωκίων καί ὁ λόγος εἰμί ἐπί χρηστός εὐτύχημα καί διανόημα σωτήριος , προστακτικός τις καί αὐστηρός καί ἀνήδυντος ἔχω βραχυλογία . ὡς γάρ ὁ Ζήνων λέγω ὅτι δέω ὁ φιλόσοφος εἰς νόος ἀποβάπτω προφέρω ὁ λέξις , οὕτως ὁ Φωκίων λόγος πολύς ἐν ἐλαχύς λέξις νόος ἔχω . καί πρός οὗτος ἔοικα ἀφοράω ὁ Σφήττιος Πολυεύκτος λέγω ὅτι ῥήτωρ μέν ἀγαθός εἰμί Δημοσθένης , λέγω δέ δεινός ὁ Φωκίων .
plutarchus.phocion 5.3
ὡς γὰρ ἡ τοῦ νομίσματος ἀξία πλείστην ἐν ὄγκῳ βραχυτάτῳ δύναμιν ἔχει , οὕτω λόγου δεινότης ἐδοκεῖ πολλὰ σημαίνειν ἀπʼ ὀλίγων , καὶ μέντοι καὶ αὐτόν ποτε τὸν Φωκίωνά φασι πληρουμένου τοῦ θεάτρου περιπατεῖν ὑπὸ σκηνήν αὐτόν ὄντα πρὸς ἑαυτῷ τὴν διάνοιαν εἰπόντος δέ τινος τῶν φίλων , σκεπτομένῳ , Φωκίων , ἔοικας , ναὶ μὰ τὸν Δία , φάναι , σκέπτομαι εἴ τι δύναμαι τοῦ λόγου ἀφελεῖν ὃν μέλλω λέγειν πρὸς Ἀθηναίους .
Lemmas: ὡς γάρ ὁ ὁ νόμισμα ἄξιος πολύς ἐν ὄγκος βραχύς δύναμις ἔχω , οὕτως λόγος δεινότης ἐδοκέω πολύς σημαίνω ἀπό ὀλίγος , καί μέντοι καί αὐτός ποτέ ὁ Φωκίων φημί πληρόω ὁ θέατρον περιπατέω ὑπό σκηνή αὐτός εἰμί πρός ἑαυτοῦ ὁ διάνοια λέγω δέ τις ὁ φίλος , σκοπέω , Φωκίων , ἔοικα , ναί μά ὁ Ζεύς , φημί , σκοπέω εἰ τις δύναμαι ὁ λόγος ἀφαιρέω ὅς μέλλω λέγω πρός Ἀθηναῖος .
plutarchus.phocion 5.4
ὁ δὲ Δημοσθένης τῶν μὲν ἄλλων κατεφρόνει πολὺ ῥητόρων , ἀνισταμένου δὲ Φωκίωνος εἰώθει λέγειν ἀτρέμα πρὸς τοὺς φίλους , ἡ τῶν ἐμῶν λόγων κοπὶς πάρεστιν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἴσως πρὸς τὸ ἦθος ἀνοιστέον ἐπεὶ καὶ ῥῆμα καὶ νεῦμα μόνον ἀνδρὸς ἀγαθοῦ μυρίοις ἐνθυμήμασι καὶ περιόδοις ἀντίρροπον ἔχει πίστιν .
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης ὁ μέν ἆλλος καταφρονέω πολύς ῥήτωρ , ἀνίστημι δέ Φωκίων εἴωθα λέγω ἀτρέμας πρός ὁ φίλος , ὁ ὁ ἐμός λόγος κοπίς πάρειμι . ἀλλά οὗτος μέν ἴσως πρός ὁ ἦθος ἀναφέρω ἐπεί καί ῥῆμα καί νεῦμα μόνος ἀνήρ ἀγαθός μυρίος ἐνθύμημα καί περίοδος ἀντίρροπος ἔχω πίστις .
plutarchus.phocion 6.1
νέος δὲ ὢν Χαβρίᾳ προσέμιξεν ἑαυτὸν τῷ στρατηγῷ καὶ παρείπετο , πολλὰ μὲν εἰς ἐμπειρίαν τῶν πολεμικῶν ὠφελούμενος , ἔστι δὲ ἐν οἷς ἐπανορθούμενος τήν ἐκείνου φύσιν ἀνώμαλον οὖσαν καὶ ἄκρατον . νωθρὸς γὰρ ὢν ὁ Χαβρίας καὶ δυσκίνητος ἄλλως ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀγῶσιν ὤργα καὶ διεπυροῦτο τῷ θυμῷ καὶ συνεξέπιπτε τοῖς θρασυτάτοις παραβολώτερον , ὥσπερ ἀμέλει καὶ κατέστρεψε τόν βίον ἐν Χίῳ πρῶτος εἰσελάσας τῇ τριήρει καὶ βιαζόμενος πρὸς τήν ἀπόβασιν .
Lemmas: νέος δέ εἰμί Χαβρίας προσμείγνυμι ἑαυτοῦ ὁ στρατηγός καί παρέπομαι , πολύς μέν εἰς ἐμπειρία ὁ πολεμικός ὠφελέω , εἰμί δέ ἐν ὅς ἐπανορθόω ὁ ἐκεῖνος φύσις ἀνώμαλος εἰμί καί ἄκρατος . νωθρός γάρ εἰμί ὁ Χαβρίας καί δυσκίνητος ἄλλος ἐν αὐτός ὁ ἀγών ὀργάω καί διαπυρόω ὁ θυμός καί συνεκπίπτω ὁ θρασύς παράβολος , ὥσπερ ἀμέλει καί καταστρέφω ὁ βίος ἐν Χίος πρῶτος εἰσελαύνω ὁ τριήρης καί βιάζω πρός ὁ ἀπόβασις .
plutarchus.phocion 6.2
ἀσφαλὴς οὖν ἅμα καὶ δραστήριος ὁ Φωκίων φαινόμενος τήν τε μέλλησιν ἀνεθέρμαινε τοῦ Χαβρίου , καὶ πάλιν ἀφῄρει τήν ἄκαιρον ὀξύτητα τῆς ὁρμῆς . ὅθεν εὐμενὴς ὢν ὁ Χαβρίας καὶ χρηστός , ἠγάπα καὶ προῆγεν αὐτὸν ἐπὶ πράξεις καὶ ἡγεμονίας , γνώριμον ποιῶν τοῖς Ἕλλησι , καὶ τὰ πλείστης ἄξια σπουδῆς ἐκείνῳ χρώμενος . κἀκ τῆς περὶ Νάξον ναυμαχίας ὄνομα καὶ δόξαν οὐ μικρὰν Φωκίωνι περιεποίησε · τοῦ γὰρ εὐωνύμου κέρως ἀπέδωκεν αὐτῷ τήν ἡγεμονίαν , καθʼ ὃ καὶ τήν μάχην ὀξεῖαν εἶχεν ὁ ἀγὼν καὶ κρίσιν ἐποίησε ταχεῖαν .
Lemmas: ἀσφαλής οὖν ἅμα καί δραστήριος ὁ Φωκίων φαίνω ὁ τε μέλλησις ἀναθερμαίνω ὁ Χαβρίας , καί πάλιν ἀφαιρέω ὁ ἄκαιρος ὀξύτης ὁ ὁρμή . ὅθεν εὐμενής εἰμί ὁ Χαβρίας καί χρηστός , ἀγαπάω καί προάγω αὐτός ἐπί πρᾶξις καί ἡγεμονία , γνώριμος ποιέω ὁ Ἕλλην , καί ὁ πολύς ἄξιος σπουδή ἐκεῖνος χράω . ἐκ ὁ περί Νάξος ναυμαχία ὄνομα καί δόξα οὐ μικρός Φωκίων περιποιέω · ὁ γάρ εὐώνυμος κέρας ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἡγεμονία , κατά ὅς καί ὁ μάχη ὀξύς ἔχω ὁ ἀγών καί κρίσις ποιέω ταχύς .
plutarchus.phocion 6.3
πρώτην οὖν ἐκείνην ναυμαχίαν ἡ πόλις αὐτὴ διʼ αὑτῆς ἀγωνισαμένη τοῖς Ἕλλησι μετὰ τήν ἅλωσιν , καὶ κατατυχοῦσα , τόν τε Χαβρίαν ὑπερηγάπησε καὶ τοῦ Φωκίωνος ὡς ἀνδρὸς ἡγεμονικοῦ λόγον ἔσχεν . ἐνίκων δὲ μεγάλοις μυστηρίοις · καὶ παρεῖχεν οἰνοχόημα Χαβρίας Ἀθηναίοις καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν τῇ ἕκτῃ ἐπὶ δέκα τοῦ Βοηδρομιῶνος .
Lemmas: πρῶτος οὖν ἐκεῖνος ναυμαχία ὁ πόλις αὐτός διά ἑαυτοῦ ἀγωνίζομαι ὁ Ἕλλην μετά ὁ ἅλωσις , καί κατατυγχάνω , ὁ τε Χαβρίας ὑπεραγαπάω καί ὁ Φωκίων ὡς ἀνήρ ἡγεμονικός λόγος ἔχω . νικάω δέ μέγας μυστήριον · καί παρέχω οἰνοχόημα Χαβρίας Ἀθηναῖος κατά ἕκαστος ἐνιαυτός ὁ ἕκτος ἐπί δέκα ὁ Βοηδρομιών .
plutarchus.phocion 7.1
ἐκ τούτου λέγεται πέμποντος αὐτὸν ἐπὶ τὰς νησιωτικὰς συντάξεις τοῦ Χαβρίου καὶ ναῦς εἴκοσι διδόντος εἰπεῖν , εἰ μὲν ὡς πολεμήσων πέμποιτο , μείζονος δεῖν δυνάμεως , εἰ δὲ ὡς πρὸς συμμάχους , ἀρκεῖν ναῦν μίαν καὶ πλεύσαντα τῇ αὐτοῦ τριήρει καὶ διαλεχθέντα ταῖς πόλεσι καὶ συγγενόμενον τοῖς ἄρχουσιν ἐπιεικῶς καὶ ἀφελῶς καταπλεῦσαι μετὰ πολλῶν νεῶν , ἃς ἀπέστειλαν οἱ σύμμαχοι τὰ χρήματα τοῖς Ἀθηναίοις κομιζούσας .
Lemmas: ἐκ οὗτος λέγω πέμπω αὐτός ἐπί ὁ νησιωτικός σύνταξις ὁ Χαβρίας καί ναῦς εἴκοσι δίδωμι λέγω , εἰ μέν ὡς πολεμέω πέμπω , μέγας δέω δύναμις , εἰ δέ ὡς πρός σύμμαχος , ἀρκέω ναῦς εἷς καί πλέω ὁ αὐτός τριήρης καί διαλέγω ὁ πόλις καί συγγίγνομαι ὁ ἄρχω ἐπιεικής καί ἀφελής καταπλέω μετά πολύς ναῦς , ὅς ἀποστέλλω ὁ σύμμαχος ὁ χρῆμα ὁ Ἀθηναῖος κομίζω .
plutarchus.phocion 7.2
οὐ μόνον δὲ ζῶντα τὸν Χαβρίαν θεραπεύων διετέλει καὶ τιμῶν , ἀλλὰ καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ τῶν προσηκόντων καλῶς ἐπεμελεῖτο , καὶ τὸν παῖδα Κτήσιππον ἐβούλετο μὲν ἄνδρα ποιεῖν ἀγαθόν , ἔμπληκτον δὲ ὁρῶν καὶ ἀνάγωγον ὅμως οὐκ ἀπεῖπεν ἐπανορθούμενος καὶ ἀποκρύπτων τὰ αἴσχη . πλὴν ἅπαξ λέγεται , παρενοχλοῦντος ἐν στρατείᾳ τινὶ τοῦ νεανίσκου καὶ κόπτοντος αὐτὸν ἐρωτήμασιν ἀκαίροις καὶ συμβουλίαις οἷον ἐπανορθουμένου καὶ παραστρατηγοῦντος , εἰπεῖν · ὦ Χαβρία , Χαβρία , μεγάλην γέ σοι χάριν ἐκτίνω τῆς φιλίας ὑπομένων σου τὸν υἱόν .
Lemmas: οὐ μόνος δέ ζάω ὁ Χαβρίας θεραπεύω διατελέω καί τιμάω , ἀλλά καί τελευτάω αὐτός ὁ προσήκω καλός ἐπιμελέομαι , καί ὁ παῖς Κτήσιππος βούλομαι μέν ἀνήρ ποιέω ἀγαθός , ἔμπληκτος δέ ὁράω καί ἀνάγωγος ὅμως οὐ ἀπολέγω ἐπανορθόω καί ἀποκρύπτω ὁ αἶσχος . πλήν ἅπαξ λέγω , παρενοχλέω ἐν στρατεία τις ὁ νεανίσκος καί κόπτω αὐτός ἐρώτημα ἄκαιρος καί συμβουλία οἷος ἐπανορθόω καί παραστρατηγέω , λέγω · ὦ Χαβρίας , Χαβρίας , μέγας γε σύ χάρις ἐκτίνω ὁ φιλία ὑπομένω σύ ὁ υἱός .
plutarchus.phocion 7.3
ὁρῶν δὲ τοὺς τὰ κοινὰ πράσσοντας τότε διῃρημένους ὥσπερ ἀπὸ κλήρου τὸ στρατήγιον καὶ τὸ βῆμα , καὶ τοὺς μὲν λέγοντας ἐν τῷ δήμῳ καὶ γράφοντας μόνον , ὧν Εὔβουλος ἦν καὶ Ἀριστοφῶν καὶ Δημοσθένης καὶ Λυκοῦργος καὶ Ὑπερείδης , Διοπείθην δὲ καὶ Μενεσθέα καὶ Λεωσθένην καὶ Χάρητα τῷ στρατηγεῖν καὶ πολεμεῖν αὔξοντας ἑαυτούς , ἐβούλετο τὴν Περικλέους καὶ Ἀριστείδου καὶ Σόλωνος πολιτείαν ὥσπερ ὁλόκληρον καὶ διηρμοσμένην ἐν ἀμφοῖν ἀναλαβεῖν καὶ ἀποδοῦναι . καὶ γὰρ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἕκαστος ἐφαίνετο κατὰ τὸν Ἀρχίλοχον , ἀμφότερον , θεράπων μὲν Ἐνυαλίοιο θεοῖο , καὶ Μουσέων ἐρατᾶν δῶρον ἐπιστάμενος · καὶ τὴν θεὸν ἑώρα πολεμικήν τε ἅμα καὶ πολιτικὴν οὖσαν καὶ προσαγορευομένην .
Lemmas: ὁράω δέ ὁ ὁ κοινός πράσσω τότε διαλέγω ὥσπερ ἀπό κλῆρος ὁ στρατήγιον καί ὁ βῆμα , καί ὁ μέν λέγω ἐν ὁ δῆμος καί γράφω μόνος , ὅς Εὔβουλος εἰμί καί Ἀριστοφῶν καί Δημοσθένης καί Λυκοῦργος καί Ὑπερείδης , Διοπείθης δέ καί Μενεσθεύς καί Λεωσθένης καί Χάρης ὁ στρατηγέω καί πολεμέω αὐξάνω ἑαυτοῦ , βούλομαι ὁ Περικλῆς καί Ἀριστείδης καί Σόλων πολιτεία ὥσπερ ὁλόκληρος καί διαρμόζω ἐν ἄμφω ἀναλαμβάνω καί ἀποδίδωμι . καί γάρ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἕκαστος φαίνω κατά ὁ Ἀρχίλοχος , ἀμφότερος , θεράπων μέν Ἐνυάλιος θεός , καί Μοῦσα ἐρατός δῶρον ἐπίσταμαι · καί ὁ θεός ὁράω πολεμικός τε ἅμα καί πολιτικός εἰμί καί προσαγορεύω .
plutarchus.phocion 8.1
οὕτω δὲ συντάξας ἑαυτόν ἐπολιτεύετο μὲν ἀεὶ πρὸς εἰρήνην καὶ ἡσυχίαν , ἐστρατήγησε δὲ πλείστας οὐ μόνον τῶν καθʼ ἑαυτόν , ἀλλὰ καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ στρατηγίας , οὐ παραγγέλλων οὐδὲ μετιών , ἀλλʼ οὐδὲ φεύγων οὐδὲ ἀποδιδράσκων τῆς πόλεως καλούσης , ὁμολογεῖται γὰρ ὅτι πέντε καὶ τεσσαράκοντα στρατηγίας ἔλαβεν οὐδʼ ἅπαξ ἀρχαιρεσίοις παρατυχών , ἀλλʼ ἀπόντα μεταπεμπομένων αὐτὸν ἀεὶ καὶ χειροτονούντων ,
Lemmas: οὕτως δέ συντάσσω ἑαυτοῦ πολιτεύω μέν ἀεί πρός εἰρήνη καί ἡσυχία , στρατηγέω δέ πολύς οὐ μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὁ πρό αὐτός στρατηγία , οὐ παραγγέλλω οὐδέ μετέρχομαι , ἀλλά οὐδέ φεύγω οὐδέ ἀποδιδράσκω ὁ πόλις καλέω , ὁμολογέω γάρ ὅτι πέντε καί τεσσαράκοντα στρατηγία λαμβάνω οὐδέ ἅπαξ ἀρχαιρέσια παρατυγχάνω , ἀλλά ἄπειμι μεταπέμπω αὐτός ἀεί καί χειροτονέω ,
plutarchus.phocion 8.2
ὥστε θαυμάζειν τοὺς οὐκ εὖ φρονοῦντας τὸν δῆμον ὅτι , πλεῖστα τοῦ Φωκίωνος ἀντικρούοντος αὐτῷ καὶ μηδὲν εἰπόντος πώποτε μηδὲ πράξαντος πρὸς χάριν , ὥσπερ ἀξιοῦσι τοὺς βασιλεῖς τοῖς κόλαξι χρῆσθαι μετὰ τὸ κατὰ χειρὸς ὕδωρ , ἐχρῆτο οὗτος τοῖς μὲν κομψοτέροις ; καὶ ἱλαροῖς ἐν παιδιᾶς μέρει δημαγωγοῖς , ἐπὶ δὲ τὰς ἀρχὰς ἀεὶ νήφων καὶ σπουδάζων τὸν αὐστηρότατον καὶ φρονιμώτατον ἐκάλει τῶν πολιτῶν καὶ μόνον ἢ μᾶλλον ταῖς βουλήσεσιν αὐτοῦ καὶ ὁρμαῖς ἀντιτασσόμενον .
Lemmas: ὥστε θαυμάζω ὁ οὐ εὖ φρονέω ὁ δῆμος ὅτι , πολύς ὁ Φωκίων ἀντικρούω αὐτός καί μηδείς λέγω πώποτε μηδέ πράσσω πρός χάρις , ὥσπερ ἀξιόω ὁ βασιλεύς ὁ κόλαξ χράω μετά ὁ κατά χείρ ὕδωρ , χράω οὗτος ὁ μέν κομψός ; καί ἱλαρός ἐν παιδιά μέρος δημαγωγός , ἐπί δέ ὁ ἀρχή ἀεί νήφω καί σπουδάζω ὁ αὐστηρός καί φρόνιμος καλέω ὁ πολίτης καί μόνος ἤ μάλα ὁ βούλησις αὐτός καί ὁρμή ἀντιτάσσω .
plutarchus.phocion 8.3
χρησμοῦ μὲν γὰρ ἐκ Δελφῶν ἀναγνωσθέντος ὅτι , τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ὁμοφρονούντων , εἷς ἀνὴρ ἐναντία φρονοίη τῇ πόλει , παρελθὼν ὁ Φωκίων ἀμελεῖν ἐκέλευσεν , ὡς αὐτὸς ὢν ὁ ζητούμενος · μόνῳ γὰρ αὐτῷ μηδὲν ἀρέσκειν τῶν πραττομένων . ἐπεὶ δὲ λέγων ποτὲ γνώμην πρὸς τὸν δῆμον εὐδοκίμει καὶ πάντας ὁμαλῶς ἑώρα τὸν λόγον ἀποδεχομένους , ἐπιστραφεὶς πρὸς τοὺς φίλους εἶπεν · οὐ δή πού τι κακὸν λέγων ἐμαυτὸν λέληθα ;
Lemmas: χρησμός μέν γάρ ἐκ Δελφοί ἀναγιγνώσκω ὅτι , ὁ ἄλλος Ἀθηναῖος ὁμοφρονέω , εἷς ἀνήρ ἐναντίος φρονέω ὁ πόλις , παρέρχομαι ὁ Φωκίων ἀμελέω κελεύω , ὡς αὐτός εἰμί ὁ ζητέω · μόνος γάρ αὐτός μηδείς ἀρέσκω ὁ πράσσω . ἐπεί δέ λέγω ποτέ γνώμη πρός ὁ δῆμος εὐδοκιμέω καί πᾶς ὁμαλής ὁράω ὁ λόγος ἀποδέχομαι , ἐπιστρέφω πρός ὁ φίλος λέγω · οὐ δή που τις κακός λέγω ἐμαυτοῦ λανθάνω ;
plutarchus.phocion 9.1
πρὸς δὲ θυσίαν τινὰ τῶν Ἀθηναίων αἰτούντων ἐπιδόσεις , καὶ τῶν ἄλλων ἐπιδιδόντων , κληθεὶς πολλάκις ἔφη · τούτους αἰτεῖτε τοὺς πλουσίους · ἐγὼ δὲ αἰσχυνοίμην ἄν , εἰ τούτῳ μὴ ἀποδιδοὺς ὑμῖν ἐπιδοίην , δείξας Καλλικλέα τὸν δανειστήν , ὡς δʼ οὐκ ἐπαύοντο κεκραγότες καὶ καταβοῶντες , λόγον εἶπεν αὐτοῖς τοῦτον ·
Lemmas: πρός δέ θυσία τις ὁ Ἀθηναῖος αἰτέω ἐπίδοσις , καί ὁ ἄλλος ἐπιδίδωμι , καλέω πολλάκις φημί · οὗτος αἰτέω ὁ πλούσιος · ἐγώ δέ αἰσχύνω ἄν , εἰ οὗτος μή ἀποδίδωμι σύ ἐφοράω , δείκνυμι Καλλικλῆς ὁ δανειστής , ὡς δέ οὐ παύω κράζω καί καταβοάω , λόγος λέγω αὐτός οὗτος ·
plutarchus.phocion 9.2
ἀνὴρ δειλὸς ἐπὶ πόλεμον ἐξῄει , φθεγξαμένων δὲ κοράκων τὰ ὅπλα θεὶς ἡσύχαζεν · εἶτα ἀναλαβὼν αὖθις ἐξῄει , καὶ φθεγγομένων πάλιν ὑπέστη , καὶ τέλος εἶπεν · Ὑμεῖς κεκράξεσθε μὲν μέγιστον ὡς δυνατόν , ἐμοῦ δὲ οὐ γεύσεσθε . πάλιν δέ ποτε τῶν Ἀθηναίων ἐξαγαγεῖν αὐτὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους κελευόντων , ὡς δʼ οὐκ ἐβούλετο , δειλὸν καὶ ἄνανδρον ἀποκαλούντων , οὔτε ὑμεῖς , εἶπεν , ἐμὲ δύνασθε ποιῆσαι θαρσαλέον οὔτε ἐγὼ ὑμᾶς δειλούς . οὐ μὴν ἀλλʼ ἴσμεν ἀλλήλους .
Lemmas: ἀνήρ δειλός ἐπί πόλεμος ἐξέρχομαι , φθέγγομαι δέ κόραξ ὁ ὅπλον τίθημι ἡσυχάζω · εἶτα ἀναλαμβάνω αὖθις ἐξέρχομαι , καί φθέγγομαι πάλιν ὑφίστημι , καί τέλος λέγω · σύ κράζω μέν μέγας ὡς δυνατός , ἐγώ δέ οὐ γεύω . πάλιν δέ ποτέ ὁ Ἀθηναῖος ἐξάγω αὐτός ἐπί ὁ πολέμιος κελεύω , ὡς δέ οὐ βούλομαι , δειλός καί ἄνανδρος ἀποκαλέω , οὔτε σύ , λέγω , ἐγώ δύναμαι ποιέω θαρσαλέος οὔτε ἐγώ σύ δειλός . οὐ μήν ἀλλά οἶδα ἀλλήλων .
plutarchus.phocion 9.3
ἐν δὲ καιροῖς ἐπισφαλέσι τραχυνομένου τοῦ δήμου πρὸς αὐτὸν σφόδρα καὶ τῆς στρατηγίας εὐθύνας ἀπαιτοῦντος , σωθείητε , εἶπεν , ὦ μακάριοι , πρῶτον . ἐπεὶ δὲ πολεμοῦντες μὲν ἦσαν ταπεινοὶ καὶ περιδεεῖς , γενομένης δὲ εἰρήνης ἐθρασύνοντο καὶ κατεβόων τοῦ Φωκίωνος ὡς ἀφῃρημένου τὴν νίκην αὐτῶν , εὐτυχεῖτε , εἶπεν , ἔχοντες στρατηγὸν εἰδότα ὑμᾶς · ἐπεὶ πάλαι ἂν ἀπωλώλειτε .
Lemmas: ἐν δέ καιρός ἐπισφαλής τραχύνω ὁ δῆμος πρός αὐτός σφόδρα καί ὁ στρατηγία εὔθυνα ἀπαιτέω , σῴζω , λέγω , ὦ μακάριος , πρῶτος . ἐπεί δέ πολεμέω μέν εἰμί ταπεινός καί περιδεής , γίγνομαι δέ εἰρήνη θρασύνω καί καταβοάω ὁ Φωκίων ὡς ἀφαιρέω ὁ νίκη αὐτός , εὐτυχέω , λέγω , ἔχω στρατηγός οἶδα σύ · ἐπεί πάλαι ἄν ἀπόλλυμι .
plutarchus.phocion 9.4
τοῖς δὲ Βοιωτοῖς οὐ βουλομένων αὐτῶν δικάζεσθαι περὶ τῆς χώρας , ἀλλὰ πολεμεῖν , συνεβούλευε διὰ τῶν λόγων , ἐν οἷς εἰσι κρείττους , μὴ διὰ τῶν ὅπλων , ἐν οἷς εἰσιν ἥττους , μάχεσθαι . λέγοντα δὲ αὐτὸν οὐ προσιεμένων οὐδὲ ὑπομενόντων ἀκούειν , ἐμέ , εἶπεν , ὑμεῖς ἃ μὴ βούλομαι ποιεῖν βιάσασθαι δύνασθε , λέγειν δὲ ἃ μὴ δεῖ παρὰ γνώμην οὐκ ἀναγκάσετε .
Lemmas: ὁ δέ Βοιωτός οὐ βούλομαι αὐτός δικάζω περί ὁ χώρα , ἀλλά πολεμέω , συμβουλεύω διά ὁ λόγος , ἐν ὅς εἰμί κρατύς , μή διά ὁ ὅπλον , ἐν ὅς εἰμί ἥσσων , μάχομαι . λέγω δέ αὐτός οὐ προσίημι οὐδέ ὑπομένω ἀκούω , ἐγώ , λέγω , σύ ὅς μή βούλομαι ποιέω βιάζω δύναμαι , λέγω δέ ὅς μή δέω παρά γνώμη οὐ ἀναγκάζω .
plutarchus.phocion 9.5
τῶν δὲ ἀντιπολιτευομένων αὐτῷ ῥητόρων Δημοσθένους μὲν εἰπόντος , ἀποκτενοῦσί σε Ἀθηναῖοι , Φωκίων , ἂν μανῶσιν , εἶπε · σὲ δέ , ἂν σωφρονῶσι · Πολύευκτον δὲ τὸν Σφήττιον ὁρῶν ἐν καύματι συμβουλεύοντα τοῖς Ἀθηναίοις πολεμεῖν πρὸς Φίλιππον , εἶτα ὑπʼ ἄσθματος πολλοῦ καὶ ἱδρῶτος , ἅτε δὴ καὶ ὑπέρπαχυν ὄντα , πολλάκις ἐπιρροφοῦντα τοῦ ὕδατος . ἄξιον , ἔφη , τούτῳ πιστεύσαντας ὑμᾶς ψηφίσασθαι τὸν πόλεμον , ὃν τί οἴεσθε ποιήσειν ἐν τῷ θώρακι καὶ τῇ ἀσπίδι , τῶν πολεμίων ἐγγὺς ὄντων , ὅτε λέγων πρὸς ὑμᾶς ἃ ἔσκεπται κινδυνεύει πνιγῆναι ;
Lemmas: ὁ δέ ἀντιπολιτεύομαι αὐτός ῥήτωρ Δημοσθένης μέν λέγω , ἀποκτείνω σύ Ἀθηναῖος , Φωκίων , ἐάν μανόω , λέγω · σύ δέ , ἐάν σωφρονέω · Πολυεύκτος δέ ὁ Σφήττιος ὁράω ἐν καῦμα συμβουλεύω ὁ Ἀθηναῖος πολεμέω πρός Φίλιππος , εἶτα ὑπό ἄσθμα πολύς καί ἱδρώς , ἅτε δή καί ὑπέρπαχυς εἰμί , πολλάκις ἐπιρροφέω ὁ ὕδωρ . ἄξιος , φημί , οὗτος πιστεύω σύ ψηφίζω ὁ πόλεμος , ὅς τίς οἴομαι ποιέω ἐν ὁ θώραξ καί ὁ ἀσπίς , ὁ πολέμιος ἐγγύς εἰμί , ὅτε λέγω πρός σύ ὅς σκοπέω κινδυνεύω πνίγω ;
plutarchus.phocion 9.6
τοῦ δὲ Λυκούργου πολλὰ βλάσφημα πρὸς αὐτὸν εἰπόντος ἐν ἐκκλησίᾳ , καὶ πρὸς ἅπασιν ὅτι , δέκα τῶν πολιτῶν ἐξαιτοῦντος Ἀλεξάνδρου , συνεβούλευεν ἐκδοῦναι , εἶπε · πολλὰ ἐγὼ συμβεβούλευκα καλὰ καὶ συμφέροντα τούτοις , ἀλλʼ οὐ πείθονταί μοι .
Lemmas: ὁ δέ Λυκοῦργος πολύς βλάσφημος πρός αὐτός λέγω ἐν ἐκκλησία , καί πρός ἅπας ὅτι , δέκα ὁ πολίτης ἐξαιτέω Ἀλέξανδρος , συμβουλεύω ἐκδίδωμι , λέγω · πολύς ἐγώ συμβουλεύω καλός καί συμφέρω οὗτος , ἀλλά οὐ πείθω ἐγώ .
plutarchus.phocion 10.1
ἦν δέ τις Ἀρχιβιάδης ἐπικαλούμενος Λακωνιστής , πώγωνά τε καθειμένος ὑπερφυῆ μεγέθει καὶ τρίβωνα φορῶν ἀεὶ καὶ σκυθρωπάζων τοῦτον ἐν βουλῇ θορυβούμενος ὁ Φωκίων ἐπεκαλεῖτο τῷ λόγῳ μάρτυν ἅμα καὶ βοηθόν , ὡς δὲ ἀναστὰς ἐκεῖνος ἃ πρὸς χάριν ἦν τοῖς Ἀθηναίοις συνεβούλευεν , ἁψάμενος αὐτοῦ τῶν γενείων · ὦ Ἀρχιβιάδη , εἶπε , τί οὖν οὐκ ἀπεκείρω ;
Lemmas: εἰμί δέ τις Ἀρχιβιάδης ἐπικαλέω Λακωνιστής , πώγων τε καθίημι ὑπερφυής μέγεθος καί τρίβων φορέω ἀεί καί σκυθρωπάζω οὗτος ἐν βουλή θορυβέω ὁ Φωκίων ἐπικαλέω ὁ λόγος μάρτυς ἅμα καί βοηθός , ὡς δέ ἀνίστημι ἐκεῖνος ὅς πρός χάρις εἰμί ὁ Ἀθηναῖος συμβουλεύω , ἅπτω αὐτός ὁ γένειον · ὦ Ἀρχιβιάδης , λέγω , τίς οὖν οὐ ἀποκείρω ;
plutarchus.phocion 10.2
Ἀριστογείτονος δὲ τοῦ συκοφάντου πολεμικοῦ μὲν ὄντος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις καὶ παροξύνοντος ἐπὶ τὰς πράξεις τὸν δῆμον , ἐν δὲ τῷ καταλόγῳ προσελθόντος ἐπὶ βακτηρίᾳ τὼ σκέλη καταδεδεμένου , πόρρωθεν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ βήματος ἰδὼν ὁ Φωκίων ἀνέκραγε · γράφε καὶ Ἀριστογείτονα χωλὸν καὶ πονηρόν . ὥστε θαυμάζειν ὅπως καὶ ὁπόθεν τραχὺς οὕτως ἀνὴρ καὶ σκυθρωπὸς ἐκτήσατο τὴν τοῦ χρηστοῦ προσηγορίαν .
Lemmas: Ἀριστογείτων δέ ὁ συκοφάντης πολεμικός μέν εἰμί ἐν ὁ ἐκκλησία καί παροξύνω ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ δῆμος , ἐν δέ ὁ κατάλογος προσέρχομαι ἐπί βακτηρία ὁ σκέλος καταδέω , πρόσωθεν αὐτός ἀπό ὁ βῆμα ὁράω ὁ Φωκίων ἀνακράζω · γράφω καί Ἀριστογείτων χωλός καί πονηρός . ὥστε θαυμάζω ὅπως καί ὁπόθεν τραχύς οὕτως ἀνήρ καί σκυθρωπός κτάομαι ὁ ὁ χρηστός προσηγορία .
plutarchus.phocion 10.3
ἔστι δέ , οἶμαι , χαλεπόν , οὐ μὴν ἀδύνατον , ὥσπερ οἶνον , καὶ ἄνθρωπον τὸν αὐτὸν ἡδὺν ἅμα καὶ αὐστηρὸν εἶναι · καθάπερ ἕτεροι πάλιν , φαινόμενοι γλυκεῖς , ἀηδέστατοι τοῖς χρωμένοις εἰσὶ καὶ βλαβερώτατοι . καίτοι φασὶν Ὑπερείδην ποτὲ εἰπεῖν πρὸς τὸν δῆμον , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μὴ σκοπεῖτε μόνον εἰ πικρός , ἀλλʼ εἰ προῖκά εἰμι πικρός , ὥσπερ τῇ πλεονεξίᾳ μόνον ἐπαχθεῖς καὶ λυπηροὺς ὄντας , οὐχὶ μᾶλλον , ὅσοι πρὸς ὕβριν καὶ φθόνον ἢ ὀργὴν ἢ φιλονεικίαν τινὰ χρῶνται τῷ δύνασθαι , τούτους δεδιότων καὶ προβαλλομένων τῶν πολλῶν .
Lemmas: εἰμί δέ , οἴομαι , χαλεπός , οὐ μήν ἀδύνατος , ὥσπερ οἶνος , καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός ἡδύς ἅμα καί αὐστηρός εἰμί · καθά ἕτερος πάλιν , φαίνω γλυκύς , ἀηδής ὁ χράω εἰμί καί βλαβερός . καίτοι φημί Ὑπερείδης ποτέ λέγω πρός ὁ δῆμος , ἀνήρ Ἀθηναῖος , μή σκοπέω μόνος εἰ πικρός , ἀλλά εἰ προίξ εἰμί πικρός , ὥσπερ ὁ πλεονεξία μόνος ἐπαχθής καί λυπηρός εἰμί , οὐ μάλα , ὅσος πρός ὕβρις καί φθόνος ἤ ὀργή ἤ φιλονικία τις χράω ὁ δύναμαι , οὗτος δείδω καί προβάλλω ὁ πολύς .
plutarchus.phocion 10.4
Φωκίων τοίνυν ἔχθρᾳ μὲν οὐδένα τῶν πολιτῶν κακῶς ἐποίησεν , οὐδὲ ἐνόμιζεν ἐχθρόν ἀλλʼ ὅσον ἔδει μόνον τῶν ἐνισταμένων οἷς ἔπραττεν ὑπὲρ τῆς πατρίδος κατεξαναστῆναι τραχὺς ὢν καὶ δυσεκβίαστος καὶ ἀπαραίτητος , εἰς τὸν ἄλλον βίον εὐμενῆ πᾶσι καὶ κοινὸν καὶ φιλάνθρωπον ἑαυτὸν παρεῖχεν , ὥστε καὶ πταίσασι βοηθεῖν καὶ κινδυνεύουσι συνεξετάζεσθαι τοῖς διαφόροις .
Lemmas: Φωκίων τοίνυν ἔχθρα μέν οὐδείς ὁ πολίτης κακός ποιέω , οὐδέ νομίζω ἐχθρός ἀλλά ὅσος δέω μόνος ὁ ἐνίστημι ὅς πράσσω ὑπέρ ὁ πατρίς κατεξανίσταμαι τραχύς εἰμί καί δυσεκβίαστος καί ἀπαραίτητος , εἰς ὁ ἄλλος βίος εὐμενής πᾶς καί κοινός καί φιλάνθρωπος ἑαυτοῦ παρέχω , ὥστε καί πταίω βοηθέω καί κινδυνεύω συνεξετάζω ὁ διάφορος .
plutarchus.phocion 10.5
ἐγκαλούντων δὲ τῶν φίλων ὅτι πονηρῷ τινι κρινομένῳ συνεῖπε , τοὺς χρηστοὺς ἔφη μὴ δεῖσθαι βοηθείας . Ἀριστογείτονος δὲ τοῦ συκοφάντου μετὰ τὴν καταδίκην πέμψαντος καὶ δεηθέντος ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν , ὑπακούσας ἐβάδιζεν εἰς τὸ δεσμωτήριον · οὐκ ἐώντων δὲ τῶν φίλων , ἐάσατε , εἶπεν , ὦ μακάριοι · ποῦ γὰρ ἄν τις ἥδιον Ἀριστογείτονι συμβάλοι ;
Lemmas: ἐγκαλέω δέ ὁ φίλος ὅτι πονηρός τις κρίνω συλλέγω , ὁ χρηστός φημί μή δέω βοήθεια . Ἀριστογείτων δέ ὁ συκοφάντης μετά ὁ δίκη πέμπω καί δέω ἔρχομαι πρός αὐτός , ὑπακούω βαδίζω εἰς ὁ δεσμωτήριον · οὐ ἐάω δέ ὁ φίλος , ἐάω , λέγω , ὦ μακάριος · ποῦ γάρ ἄν τις ἡδύς Ἀριστογείτων συμβάλλω ;
plutarchus.phocion 11.1
καὶ μὴν οἵ γε σύμμαχοι καὶ οἱ νησιῶται τοὺς Ἀθήνηθεν ἀποστόλους ἑτέρου μὲν ἐκπλέοντος στρατηγοῦ πολεμίους νομίζοντες ἐφράγνυντο τείχη καὶ λιμένας ἀπεχώννυσαν καὶ κατεκόμιζον ἀπὸ τῆς χώρας εἰς τὰς πόλεις βοσκήματα καὶ ἀνδράποδα καὶ γυναῖκας καὶ παῖδας · εἰ δὲ Φωκίων ἡγοῖτο , πόρρω ναυσὶν ἰδίαις ἀπαντῶντες ἐστεφανωμένοι καὶ χαίροντες ὡς αὑτοὺς κατῆγον .
Lemmas: καί μήν ὁ γε σύμμαχος καί ὁ νησιώτης ὁ Ἀθῆναι ἀπόστολος ἕτερος μέν ἐκπλέω στρατηγός πολέμιος νομίζω φράσσω τεῖχος καί λιμήν ἀποχώννυμι καί κατακομίζω ἀπό ὁ χώρα εἰς ὁ πόλις βόσκημα καί ἀνδράποδον καί γυνή καί παῖς · εἰ δέ Φωκίων ἡγέομαι , πρόσω ναῦς ἴδιος ἀπαντάω στεφανόω καί χαίρω ὡς ἑαυτοῦ κατάγω .
plutarchus.phocion 12.1
Παραδυομένου δὲ εἰς τὴν Εὔβοιαν τοῦ Φιλίππου καί δύναμιν ἐκ Μακεδονίας διαβιβάζοντος καὶ τὰς πόλεις οἰκειουμένου διὰ τυράννων , Πλουτάρχου δὲ τοῦ Ἐρετριέως καλοῦντος τοὺς Ἀθηναίους καί δεομένου τὴν νῆσον ἐξελέσθαι καταλαμβανομένην ὑπὸ τοῦ Μακεδόνος , ἀπεστάλη στρατηγὸς ὁ Φωκίων ἔχων δύναμιν οὐ πολλήν , ὡς τῶν ἐκεῖ συστησομένων ἑτοίμως πρὸς αὐτόν .
Lemmas: παραδύομαι δέ εἰς ὁ Εὔβοια ὁ Φίλιππος καί δύναμις ἐκ Μακεδονία διαβιβάζω καί ὁ πόλις οἰκειόω διά τύραννος , Πλούταρχος δέ ὁ Ἐρετριεύς καλέω ὁ Ἀθηναῖος καί δέω ὁ νῆσος ἐξαιρέω καταλαμβάνω ὑπό ὁ Μακεδών , ἀποστέλλω στρατηγός ὁ Φωκίων ἔχω δύναμις οὐ πολύς , ὡς ὁ ἐκεῖ συνίστημι ἑτοῖμος πρός αὐτός .
plutarchus.phocion 12.2
εὑρὼν δὲ προδοτῶν ἅπαντα μεστὰ καί νοσοῦντα καὶ διορωρυγμένα δωροδοκίαις εἰς κίνδυνον μέγαν κατέστη · καί τινα λόφον χαράδρᾳ βαθείᾳ τῶν περὶ τὰς Ταμύνας ἐπιπέδων ἀποκρυπτόμενον καταλαβών συνεῖχεν ἐν τούτῳ καί συνεκράτει τὸ μαχιμώτατον τῆς δυνάμεως .
Lemmas: εὑρίσκω δέ προδότης ἅπας μεστός καί νοσέω καί διορύσσω δωροδοκία εἰς κίνδυνος μέγας καθίστημι · καί τις λόφος χαράδρα βαθύς ὁ περί ὁ Ταμύνα ἐπίπεδος ἀποκρύπτω καταλαμβάνω συνέχω ἐν οὗτος καί συγκρατέω ὁ μάχιμος ὁ δύναμις .
plutarchus.phocion 12.3
τῶν δὲ ἀτάκτων καί λάλων καί πονηρῶν διαδιδρασκόντων ἐκ τοῦ στρατοπέδου καί ἀποχωρούντων ἐκέλευσεν ἀμελεῖν τοὺς ἡγεμόνας · καί γὰρ ἐνταῦθα δυσχρήστους ὑπὸ ἀταξίας ἔσεσθαι καί βλαβεροὺς τοῖς μαχομένοις , κἀκεῖ τοιαῦτα συνειδότας αὑτοῖς ἧττον αὐτοῦ καταβοήσεσθαι καί μὴ πάνυ συκοφαντήσειν .
Lemmas: ὁ δέ ἄτακτος καί λάλος καί πονηρός διαδιδράσκω ἐκ ὁ στρατόπεδον καί ἀποχωρέω κελεύω ἀμελέω ὁ ἡγεμών · καί γάρ ἐνταῦθα δύσχρηστος ὑπό ἀταξία εἰμί καί βλαβερός ὁ μάχομαι , ἐκεῖ τοιοῦτος σύνοιδα ἑαυτοῦ ἥσσων αὐτός καταβοάω καί μή πάνυ συκοφαντέω .
plutarchus.phocion 13.1
ὡς δὲ ἐπῄεσαν οἱ πολέμιοι , κελεύσας ἐν τοῖς ὅπλοις ἀτρεμεῖν ἄχρι ἂν αὐτὸς σφαγιάσηται , πλείω διέτριβε χρόνον ἢ δυσιερῶν ἢ βουλόμενος ἐγγυτέρω τοὺς πολεμίους ἐπισπάσασθαι . διὸ πρῶτον μὲν ὁ Πλούταρχος οἰόμενος ἀποδειλιᾶν καὶ κατοκνεῖν ἐκεῖνον ἐξέδραμε μετὰ τῶν ξένων ἔπειτα τοῦτον ἰδόντες οἱ ἱππεῖς οὐκ ἐκαρτέρησαν , ἀλλʼ ἤλαυνον εὐθὺς εἰς τοὺς πολεμίους ἀσύντακτοι καὶ σποράδες ἐκ τοῦ στρατοπέδου προσφερόμενοι .
Lemmas: ὡς δέ ἐπέρχομαι ὁ πολέμιος , κελεύω ἐν ὁ ὅπλον ἀτρεμέω ἄχρι ἄν αὐτός σφαγιάζομαι , πολύς διατρίβω χρόνος ἤ δυσιερέω ἤ βούλομαι ἐγγύς ὁ πολέμιος ἐπισπάω . διό πρῶτος μέν ὁ Πλούταρχος οἴομαι ἀποδειλιάω καί κατοκνέω ἐκεῖνος ἐκτρέχω μετά ὁ ξένος ἔπειτα οὗτος ὁράω ὁ ἱππεύς οὐ καρτερέω , ἀλλά ἐλαύνω εὐθύς εἰς ὁ πολέμιος ἀσύντακτος καί σποράς ἐκ ὁ στρατόπεδον προσφέρω .
plutarchus.phocion 13.2
νικωμένων δὲ τῶν πρώτων ἅπαντες ἐσκεδάσθησαν καὶ ὁ Πλούταρχος ἔφυγε · καὶ τῷ χάρακι προσμίξαντες ἔνιοι τῶν πολεμίων ἐκκόπτειν ἐπειρῶντο καὶ διασπᾶν ὡς ἁπάντων κεκρατηκότες , ἐν τούτῳ δὲ τῶν ἱερῶν γενομένων , τοὺς μὲν εὐθὺς ἐκ τοῦ στρατοπέδου προσπεσόντες οἱ Ἀθηναῖοι τρέπουσι καὶ καταβάλλουσι τοὺς πλείστους περὶ τοῖς ἐρύμασι φεύγοντας , ὁ δὲ Φωκίων τὴν μὲν φάλαγγα προσέταξεν ἐφεδρεύειν ἀναλαμβάνουσαν ἅμα καὶ προσδεχομένην τοὺς ἐν τῇ φυγῇ πρότερον διασπαρέντας , αὐτὸς δὲ τοὺς ἐπιλέκτους ἔχων ἐνέβαλε τοῖς πολεμίοις .
Lemmas: νικάω δέ ὁ πρῶτος ἅπας σκεδάννυμι καί ὁ Πλούταρχος φεύγω · καί ὁ χάραξ προσμείγνυμι ἔνιοι ὁ πολέμιος ἐκκόπτω πειράω καί διασπάω ὡς ἅπας κρατέω , ἐν οὗτος δέ ὁ ἱερός γίγνομαι , ὁ μέν εὐθύς ἐκ ὁ στρατόπεδον προσπίπτω ὁ Ἀθηναῖος τρέπω καί καταβάλλω ὁ πολύς περί ὁ ἔρυμα φεύγω , ὁ δέ Φωκίων ὁ μέν φάλαγξ προστάσσω ἐφεδρεύω ἀναλαμβάνω ἅμα καί προσδέχομαι ὁ ἐν ὁ φυγή πρότερος διασπείρω , αὐτός δέ ὁ ἐπίλεκτος ἔχω ἐμβάλλω ὁ πολέμιος .
plutarchus.phocion 13.3
καὶ μάχης καρτερᾶς γενομένης πάντες μὲν ἐκθύμως ἠγωνίσαντο καὶ ἀφειδῶς , Θάλλος δὲ ὁ Κινέου καὶ Γλαῦκος ὁ Πολυμήδους περὶ αὐτὸν τεταγμένοι τόν στρατηγὸν ἠρίστευσαν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Κλεοφάνης ἄξιον πλείστου παρέσχεν ἑαυτὸν ἐν ἐκείνῃ τῇ μάχῃ . τοὺς γὰρ ἱππεῖς ἀνακαλούμενος ἐκ τῆς τροπῆς καὶ βοῶν καὶ διακελευόμενος κινδυνεύοντι τῷ στρατηγῷ βοηθεῖν , ἐποίησεν ἀναστρέψαντας ἐπιρρῶσαι τὸ νίκημα τῶν ὁπλιτῶν .
Lemmas: καί μάχη καρτερός γίγνομαι πᾶς μέν ἔκθυμος ἀγωνίζομαι καί ἀφειδής , Θάλλος δέ ὁ Κινέας καί Γλαῦκος ὁ Πολυμήδης περί αὐτός τάσσω ὁ στρατηγός ἀριστεύω . οὐ μήν ἀλλά καί Κλεοφάνης ἄξιος πολύς παρέχω ἑαυτοῦ ἐν ἐκεῖνος ὁ μάχη . ὁ γάρ ἱππεύς ἀνακαλέω ἐκ ὁ τροπή καί βοάω καί διακελεύομαι κινδυνεύω ὁ στρατηγός βοηθέω , ποιέω ἀναστρέφω ἐπιρρώννυμι ὁ νίκημα ὁ ὁπλίτης .
plutarchus.phocion 13.4
ἐκ τούτου τόν τε Πλούταρχον ἐξέβαλεν ἐκ τῆς Ἐρετρίας , καὶ Ζάρητρα φρούριον ἑλὼν ἐπικαιρότατον , ᾗ μάλιστα συνελαύνεται τὸ πλάτος εἰς βραχὺ διάζωμα τῆς νήσου σφιγγομένης ἑκατέρωθεν ταῖς θαλάσσαις , ὅσους ἔλαβεν αἰχμαλώτους Ἕλληνας ἀφῆκε , φοβηθεὶς τοὺς ῥήτορας τῶν Ἀθηναίων , μὴ πρὸς ὀργήν τι βιάσωνται τόν δῆμον ἀγνωμονῆσαι περὶ αὐτούς ·
Lemmas: ἐκ οὗτος ὁ τε Πλούταρχος ἐκβάλλω ἐκ ὁ Ἐρέτρια , καί Ζάρητρα φρούριον αἱρέω ἐπίκαιρος , ὅς μάλα συνελαύνω ὁ πλάτος εἰς βραχύς διάζωμα ὁ νῆσος σφίγγω ἑκατέρωθεν ὁ θάλασσα , ὅσος λαμβάνω αἰχμάλωτος Ἕλλην ἀφίημι , φοβέω ὁ ῥήτωρ ὁ Ἀθηναῖος , μή πρός ὀργή τις βιάζω ὁ δῆμος ἀγνωμονέω περί αὐτός ·
plutarchus.phocion 14.1
ἐπεὶ δὲ ταῦτα διαπραξάμενος ἀπέπλευσεν ὁ Φωκίων , ταχὺ μὲν ἐπόθησαν οἱ σύμμαχοι τὴν χρηστότητα καὶ δικαιοσύνην αὐτοῦ , ταχὺ δὲ ἔγνωσαν οἱ Ἀθηναῖοι τὴν ἐμπειρίαν καὶ ῥώμην τοῦ ἀνδρός , ὁ γὰρ μετʼ ἐκεῖνον ἐλθὼν ἐπὶ τὰ πράγματα Μολοσσὸς οὕτως ἐπολέμησεν ὥστε καὶ ζῶν αὐτὸς ὑποχείριος γενέσθαι τοῖς πολεμίοις ·
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος διαπράσσω ἀποπλέω ὁ Φωκίων , ταχύς μέν ποθέω ὁ σύμμαχος ὁ χρηστότης καί δικαιοσύνη αὐτός , ταχύς δέ γιγνώσκω ὁ Ἀθηναῖος ὁ ἐμπειρία καί ῥώμη ὁ ἀνήρ , ὁ γάρ μετά ἐκεῖνος ἔρχομαι ἐπί ὁ πρᾶγμα Μολοσσός οὕτως πολεμέω ὥστε καί ζάω αὐτός ὑποχείριος γίγνομαι ὁ πολέμιος ·
plutarchus.phocion 14.2
ἐπεὶ δὲ μεγάλα ταῖς ἐλπίσι περινοῶν ὁ Φίλιππος εἰς Ἑλλήσποντον ἦλθε μετὰ πάσης τῆς δυνάμεως , ὡς Χερρόνησον ἐν ταὐτῷ καὶ Πέρινθον ἕξων καὶ Βυζάντιον , ὡρμημένων δὲ τῶν Ἀθηναίων βοηθεῖν οἱ ῥήτορες ἠγωνίσαντο τὸν Χάρητα στρατηγὸν ἀποσταλῆναι , καὶ πλεύσας ἐκεῖνος οὐδὲν ἄξιον τῆς δυνάμεως ἔπραττεν , οὐδὲ αἱ πόλεις ἐδέχοντο τὸν στόλον , ἀλλʼ ὕποπτος ὢν πᾶσιν ἐπλανᾶτο χρηματιζόμενος ἀπὸ τῶν συμμάχων καὶ καταφρονούμενος ὑπὸ τῶν πολεμίων ,
Lemmas: ἐπεί δέ μέγας ὁ ἐλπίς περινοέω ὁ Φίλιππος εἰς Ἑλλήσποντος ἔρχομαι μετά πᾶς ὁ δύναμις , ὡς Χερσόνησος ἐν αὐτός καί Πέρινθος ἔχω καί Βυζάντιον , ὁρμάω δέ ὁ Ἀθηναῖος βοηθέω ὁ ῥήτωρ ἀγωνίζομαι ὁ Χάρης στρατηγός ἀποστέλλω , καί πλέω ἐκεῖνος οὐδείς ἄξιος ὁ δύναμις πράσσω , οὐδέ ὁ πόλις δέχομαι ὁ στόλος , ἀλλά ὕποπτος εἰμί πᾶς πλανάω χρηματίζω ἀπό ὁ σύμμαχος καί καταφρονέω ὑπό ὁ πολέμιος ,
plutarchus.phocion 14.3
ὁ δὲ δῆμος ὑπὸ τῶν ῥητόρων παροξυνόμενος ἠγανάκτει καὶ μετενόει τοῖς Βυζαντίοις πέμψας τὴν βοήθειαν , ἀναστὰς ὁ Φωκίων εἶπεν ὅτι δεῖ μὴ τοῖς ἀπιστοῦσιν ὀργίζεσθαι τῶν συμμάχων , ἀλλὰ τοῖς ἀπιστουμένοις τῶν στρατηγῶν · οὗτοι γὰρ ὑμᾶς ποιοῦσι φοβεροὺς καὶ τοῖς χωρὶς ὑμῶν σώζεσθαι μὴ δυναμένοις . κινηθεὶς οὖν ὁ δῆμος ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ μεταπεσών ἐκέλευεν αὐτὸν ἐκεῖνον ἑτέραν προσλαβόντα δύναμιν βοηθεῖν τοῖς συμμάχοις εἰς τὸν Ἑλλήσποντον ὃ μεγίστην ῥοπὴν ἐποίησε πρὸς τὸ σωθῆναι τὸ Βυζάντιον .
Lemmas: ὁ δέ δῆμος ὑπό ὁ ῥήτωρ παροξύνω ἀγανακτέω καί μετανοέω ὁ Βυζάντιος πέμπω ὁ βοήθεια , ἀνίστημι ὁ Φωκίων λέγω ὅτι δέω μή ὁ ἀπιστέω ὀργίζω ὁ σύμμαχος , ἀλλά ὁ ἀπιστέω ὁ στρατηγός · οὗτος γάρ σύ ποιέω φοβερός καί ὁ χωρίς σύ σῴζω μή δύναμαι . κινέω οὖν ὁ δῆμος ὑπό ὁ λόγος καί μεταπίπτω κελεύω αὐτός ἐκεῖνος ἕτερος προσλαμβάνω δύναμις βοηθέω ὁ σύμμαχος εἰς ὁ Ἑλλήσποντος ὅς μέγας ῥοπή ποιέω πρός ὁ σῴζω ὁ Βυζάντιον .
plutarchus.phocion 14.4
ἦν μὲν γὰρ ἤδη μεγάλη δόξα τοῦ Φωκίωνος · ἐπεὶ δὲ καὶ Λέων , ἀνὴρ Βυζαντίων πρῶτος ἀρετῇ καὶ τῷ Φωκίωνι γεγονὼς ἐν Ἀκαδημείᾳ συνήθης , ἀνεδέξατο τὴν πίστιν ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς τὴν πόλιν , οὐκ εἴασαν ἔξω στρατοπεδεῦσαι βουλόμενον , ἀλλʼ ἀνοίξαντες τὰς πύλας ἐδέξαντο καὶ κατέμιξαν ἑαυτοῖς τοὺς Ἀθηναίους , οὐ μόνον ἀνεγκλήτους ταῖς διαίταις καὶ σώφρονας , ἀλλὰ καὶ προθυμοτάτους ἐν τοῖς ἀγῶσι διὰ τὴν πίστιν γενομένους .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἤδη μέγας δόξα ὁ Φωκίων · ἐπεί δέ καί Λέων , ἀνήρ Βυζάντιος πρῶτος ἀρετή καί ὁ Φωκίων γίγνομαι ἐν Ἀκαδήμεια συνήθης , ἀναδέχομαι ὁ πίστις ὑπέρ αὐτός πρός ὁ πόλις , οὐ ἐάω ἔξω στρατοπεδεύω βούλομαι , ἀλλά ἀνοίγνυμι ὁ πύλη δέχομαι καί καταμείγνυμι ἑαυτοῦ ὁ Ἀθηναῖος , οὐ μόνος ἀνέγκλητος ὁ δίαιτα καί σώφρων , ἀλλά καί πρόθυμος ἐν ὁ ἀγών διά ὁ πίστις γίγνομαι .
plutarchus.phocion 14.5
οὕτω μὲν ὁ Φίλιππος ἐξέπεσε τοῦ Ἑλλησπόντου τότε καὶ κατεφρονήθη , δοκῶν ἄμαχός τις εἶναι καὶ ἀνανταγώνιστος , ὁ δὲ Φωκίων καὶ ναῦς τινας εἷλεν αὐτοῦ καὶ φρουρουμένας πόλεις ἀνέλαβε , καὶ πολλαχόθι τῆς χώρας ἀποβάσεις ποιούμενος ἐπόρθει καὶ κατέτρεχε , μέχρι οὗ τραύματα λαβὼν ὑπὸ τῶν προσβοηθούντων ἀπέπλευσε .
Lemmas: οὕτως μέν ὁ Φίλιππος ἐκπίπτω ὁ Ἑλλήσποντος τότε καί καταφρονέω , δοκέω ἄμαχος τις εἰμί καί ἀνανταγώνιστος , ὁ δέ Φωκίων καί ναῦς τις αἱρέω αὐτός καί φρουρέω πόλις ἀναλαμβάνω , καί πολλαχόθι ὁ χώρα ἀπόβασις ποιέω πορθέω καί κατατρέχω , μέχρι οὗ τραῦμα λαμβάνω ὑπό ὁ προσβοηθέω ἀποπλέω .
plutarchus.phocion 15.1
τῶν δὲ Μεγαρέων ἐπικαλουμένων κρύφα , φοβούμενος ὁ Φωκίων τοὺς Βοιωτοὺς μὴ προαισθόμενοι φθάσωσι τὴν βοήθειαν , ἐκκλησίαν συνήγαγεν ἕωθεν , καὶ προσαγγείλας τὰ παρὰ τῶν Μεγαρέων τοῖς Ἀθηναίοις , ὡς ἐπεψηφίσαντο , τῇ σάλπιγγι σημήνας εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἦγεν αὐτοὺς τὰ ὅπλα λαβόντας .
Lemmas: ὁ δέ Μεγαρεύς ἐπικαλέω κρύφα , φοβέω ὁ Φωκίων ὁ Βοιωτός μή προαισθάνομαι φθάνω ὁ βοήθεια , ἐκκλησία συνάγω ἕωθεν , καί προσαγγέλλω ὁ παρά ὁ Μεγαρεύς ὁ Ἀθηναῖος , ὡς ἐπιψηφίζω , ὁ σάλπιγξ σημαίνω εὐθύς ἀπό ὁ ἐκκλησία ἄγω αὐτός ὁ ὅπλον λαμβάνω .
plutarchus.phocion 15.2
δεξαμένων δὲ τῶν Μεγαρέων προθύμως τήν τε Νίσαιαν ἐτείχισε , καὶ διὰ μέσου σκέλη δύο πρὸς τὸ ἐπίνειον ἀπὸ τοῦ ἄστεος ἐνέβαλε , καὶ συνῆψε τῇ θαλάττῃ τήν πόλιν , ὥστε τῶν κατὰ γῆν πολεμίων ὀλίγον ἤδη φροντίζουσαν ἐξηρτῆσθαι τῶν Ἀθηναίων .
Lemmas: δέχομαι δέ ὁ Μεγαρεύς πρόθυμος ὁ τε Νίσαια τειχίζω , καί διά μέσος σκέλος δύο πρός ὁ ἐπίνειον ἀπό ὁ ἄστυ ἐμβάλλω , καί συνάπτω ὁ θάλασσα ὁ πόλις , ὥστε ὁ κατά γῆ πολέμιος ὀλίγος ἤδη φροντίζω ἐξαρτάω ὁ Ἀθηναῖος .
plutarchus.phocion 16.1
ἤδη δὲ πρὸς Φίλιππον ἐκπεπολεμωμένων παντάπασι , καί στρατηγῶν αὐτοῦ μὴ παρόντος ἑτέρων ἐπὶ τὸν πόλεμον ᾑρημένων , ὡς κατέπλευσεν ἀπὸ τῶν νήσων , πρῶτον μὲν ἔπειθε τὸν δῆμον εἰρηνικῶς ἔχοντος τοῦ Φιλίππου καί φοβουμένου τὸν κίνδυνον ἰσχυρῶς δέχεσθαι τὰς διαλύσεις ·
Lemmas: ἤδη δέ πρός Φίλιππος ἐκπολεμόω παντάπασι , καί στρατηγός αὐτός μή πάρειμι ἕτερος ἐπί ὁ πόλεμος αἱρέω , ὡς καταπλέω ἀπό ὁ νῆσος , πρῶτος μέν πείθω ὁ δῆμος εἰρηνικός ἔχω ὁ Φίλιππος καί φοβέω ὁ κίνδυνος ἰσχυρός δέχομαι ὁ διάλυσις ·
plutarchus.phocion 16.2
καί τινος ἀντικρούσαντος αὐτῷ τῶν εἰωθότων κυλινδεῖσθαι περὶ τὴν Ἡλιαίαν καί συκοφαντεῖν , καί εἰπόντος , σὺ δὲ τολμᾷς , ὦ Φωκίων , ἀποτρέπειν Ἀθηναίους ἤδη τὰ ὅπλα διὰ χειρῶν ἔχοντας ; ἔγωγε , εἶπε , καί ταῦτα εἰδὼς ὅτι πολέμου μὲν ὄντος ἐγὼ σοῦ , εἰρήνης δὲ γενομένης σὺ ἐμοῦ ἄρξεις . ὡς δʼ οὐκ ἔπειθεν , ἀλλʼ ὁ Δημοσθένης ἐκράτει κελεύων ὡς πορρωτάτω τῆς Ἀττικῆς θέσθαι μάχην τοὺς Ἀθηναίους , ὦ τᾶν , ἔφη , μὴ ποῦ μαχώμεθα σκοπῶμεν , ἀλλὰ πῶς νικήσωμεν .
Lemmas: καί τις ἀντικρούω αὐτός ὁ εἴωθα κυλινδέω περί ὁ Ἡλιαία καί συκοφαντέω , καί λέγω , σύ δέ τολμάω , ὦ Φωκίων , ἀποτρέπω Ἀθηναῖος ἤδη ὁ ὅπλον διά χείρ ἔχω ; ἐγώ , λέγω , καί οὗτος οἶδα ὅτι πόλεμος μέν εἰμί ἐγώ σύ , εἰρήνη δέ γίγνομαι σύ ἐγώ ἄρχω . ὡς δέ οὐ πείθω , ἀλλά ὁ Δημοσθένης κρατέω κελεύω ὡς πόρρω ὁ Ἀττική τίθημι μάχη ὁ Ἀθηναῖος , ὦ τᾶν , φημί , μή ποῦ μάχομαι σκοπέω , ἀλλά πῶς νικάω .
plutarchus.phocion 16.3
οὕτω γὰρ ἔσται μακρὰν ὁ πόλεμος , ἡττωμένοις δὲ πᾶν ἀεὶ δεινὸν ἐγγὺς πάρεστι . γενομένης δὲ τῆς ἥττης καί τῶν θορυβοποιῶν καί νεωτεριστῶν ἐν ἄστει τὸν Χαρίδημον ἑλκόντων ἐπὶ τὸ βῆμα καί στρατηγεῖν ἀξιούντων , ἐφοβήθησαν οἱ βέλτιστοι · καί τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν ἔχοντες ἐν τῷ δήμῳ δεόμενοι καί δακρύοντες μόλις ἔπεισαν ἐπιτρέψαι τῷ Φωκίωνι τὴν πόλιν .
Lemmas: οὕτως γάρ εἰμί μακρός ὁ πόλεμος , ἡσσάομαι δέ πᾶς ἀεί δεινός ἐγγύς πάρειμι . γίγνομαι δέ ὁ ἧσσα καί ὁ θορυβοποιός καί νεωτεριστής ἐν ἄστυ ὁ Χαρίδημος ἕλκω ἐπί ὁ βῆμα καί στρατηγέω ἀξιόω , φοβέω ὁ ἀγαθός · καί ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή ἔχω ἐν ὁ δῆμος δέω καί δακρύω μόλις πείθω ἐπιτρέπω ὁ Φωκίων ὁ πόλις .
plutarchus.phocion 16.4
ὁ δὲ τὴν μὲν ἄλλην τοῦ Φιλίππου πολιτείαν καί φιλανθρωπίαν ᾤετο δεῖν προσδέχεσθαι · Δημάδου δὲ γράψαντος ὅπως ἡ πόλις μετέχοι τῆς κοινῆς εἰρήνης καί τοῦ συνεδρίου τοῖς Ἕλλησιν , οὐκ εἴα πρὸ τοῦ γνῶναι τίνα Φίλιππος αὑτῷ γενέσθαι παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἀξιώσει ·
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέν ἄλλος ὁ Φίλιππος πολιτεία καί φιλανθρωπία οἴομαι δέω προσδέχομαι · Δημάδης δέ γράφω ὅπως ὁ πόλις μετέχω ὁ κοινός εἰρήνη καί ὁ συνέδριον ὁ Ἕλλην , οὐ ἐάω πρό ὁ γιγνώσκω τίς Φίλιππος ἑαυτοῦ γίγνομαι παρά ὁ Ἕλλην ἀξιόω ·
plutarchus.phocion 16.5
κρατηθεὶς δὲ τῇ γνώμῃ διὰ τὸν καιρόν , ὡς εὐθὺς ἑώρα τοὺς Ἀθηναίους μεταμελομένους , ὅτι καί τριήρεις ἔδει παρέχειν τῷ Φιλίππῳ καί ἱππεῖς , ταῦτα , ἔφη , φοβούμενος ἠναντιούμην · ἐπεὶ δὲ συνέθεσθε , δεῖ μὴ βαρέως φέρειν μηδὲ ἀθυμεῖν , μεμνημένους ὅτι καί οἱ πρόγονοί ποτὲ μὲν ἄρχοντες , ποτὲ δὲ ἀρχόμενοι , καλῶς δὲ ἀμφότερα ταῦτα ποιοῦντες καὶ τὴν πόλιν ἔσωσαν καὶ τοὺς Ἕλληνας .
Lemmas: κρατέω δέ ὁ γνώμη διά ὁ καιρός , ὡς εὐθύς ὁράω ὁ Ἀθηναῖος μεταμέλομαι , ὅτι καί τριήρης δέω παρέχω ὁ Φίλιππος καί ἱππεύς , οὗτος , φημί , φοβέω ἐναντιόομαι · ἐπεί δέ συντίθημι , δέω μή βαρύς φέρω μηδέ ἀθυμέω , μιμνῄσκω ὅτι καί ὁ πρόγονος ποτέ μέν ἄρχω , ποτέ δέ ἄρχω , καλός δέ ἀμφότερος οὗτος ποιέω καί ὁ πόλις σῴζω καί ὁ Ἕλλην .
plutarchus.phocion 16.6
Φιλίππου δὲ ἀποθανόντος εὐαγγέλια θύειν τὸν δῆμον οὐκ εἴα · καί γὰρ ἀγεννὲς εἶναι ἐπιχαίρειν , καί τὴν ἐν Χαιρωνείᾳ , παραταξαμένην πρὸς αὐτοὺς δύναμιν ἑνὶ σώματι μόνον ἐλάττω γενέσθαι .
Lemmas: Φίλιππος δέ ἀποθνῄσκω εὐαγγέλιον θύω ὁ δῆμος οὐ ἐάω · καί γάρ ἀγεννής εἰμί ἐπιχαίρω , καί ὁ ἐν Χαιρωνεία , παρατάσσω πρός αὐτός δύναμις εἷς σῶμα μόνος ἐλαχύς γίγνομαι .
plutarchus.phocion 17.1
Δημοσθένους δὲ λοιδοροῦντος τὸν Ἀλέξανδρον ἤδη προσάγοντα ταῖς Θήβαις ἔφη · σχέτλιε , τίπτʼ ἐθέλεις ἐρεθιζέμεν ἄγριον ἄνδρα καὶ δόξης μεγάλης ὀρεγόμενον ; ἢ βούλει πυρκαϊᾶς τηλικαύτης οὔσης ἐγγὺς ῥιπίσαι τὴν πόλιν ; ἀλλʼ ἡμεῖς οὐδὲ βουλομένοις ἀπολέσθαι τούτοις ἐπιτρέψομεν , οἱ διὰ τοῦτο στρατηγεῖν ὑπομένοντες .
Lemmas: Δημοσθένης δέ λοιδορέω ὁ Ἀλέξανδρος ἤδη προσάγω ὁ Θῆβαι φημί · σχέτλιος , τίπτε ἐθέλω ἐρεθίζω ἄγριος ἀνήρ καί δόξα μέγας ὀρέγω ; ἤ βούλομαι πυρκαιά τηλικοῦτος εἰμί ἐγγύς ῥιπίζω ὁ πόλις ; ἀλλά ἐγώ οὐδέ βούλομαι ἀπόλλυμι οὗτος ἐπιτρέπω , ὁ διά οὗτος στρατηγέω ὑπομένω .
plutarchus.phocion 17.2
ὡς δὲ ἀπωλώλεισαν αἱ Θῆβαι καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἐξῃτεῖτο τοὺς περὶ Δημοσθένην καὶ Λυκοῦργον καὶ Ὑπερείδην καὶ Χαρίδημον , ἡ δὲ ἐκκλησία πρὸς ἐκεῖνον ἀπέβλεπεν , ὀνομαστὶ πολλάκις καλούμενος ἀνέστη καὶ τῶν φίλων ἕνα παραστησάμενος , ᾧ μάλιστα χρώμενος διετέλει καὶ πιστεύων καὶ ἀγαπῶν , εἰς τοιαῦτα , ἔφη , τὴν πόλιν οὗτοι παραγηόχασιν ὥστʼ ἔγωγε , κἂν Νικοκλέα τις τοῦτον ἐξαιτῇ , διδόναι κελεύσω .
Lemmas: ὡς δέ ἀπόλλυμι ὁ Θῆβαι καί ὁ Ἀλέξανδρος ἐξαιτέω ὁ περί Δημοσθένης καί Λυκοῦργος καί Ὑπερείδης καί Χαρίδημος , ὁ δέ ἐκκλησία πρός ἐκεῖνος ἀποβλέπω , ὀνομαστί πολλάκις καλέω ἀνίστημι καί ὁ φίλος εἷς παρίστημι , ὅς μάλα χράω διατελέω καί πιστεύω καί ἀγαπάω , εἰς τοιοῦτος , φημί , ὁ πόλις οὗτος παράγω ὥστε ἐγώ , ἐάν Νικοκλῆς τις οὗτος ἐξαιτέω , δίδωμι κελεύω .
plutarchus.phocion 17.3
τὸ μὲν γὰρ αὐτὸς ὑπὲρ ὑμῶν ἁπάντων ἀποθανεῖν εὐτυχίαν ἂν ἐμαυτοῦ θείμην . ἐλεῶ δέ , εἶπεν , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ τοὺς ἐκ Θηβῶν δεῦρο πεφευγότας , ἀρκεῖ δὲ τὰς Θήβας κλαίειν τοῖς Ἕλλησι . διὸ βέλτιόν ἐστιν ὑπὲρ ἀμφοῖν πείθειν καὶ παραιτεῖσθαι τοὺς κρατοῦντας ἢ μάχεσθαι .
Lemmas: ὁ μέν γάρ αὐτός ὑπέρ σύ ἅπας ἀποθνῄσκω εὐτυχία ἄν ἐμαυτοῦ τίθημι . ἐλεέω δέ , λέγω , ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ὁ ἐκ Θῆβαι δεῦρο φεύγω , ἀρκέω δέ ὁ Θῆβαι κλαίω ὁ Ἕλλην . διό ἀγαθός εἰμί ὑπέρ ἄμφω πείθω καί παραιτέομαι ὁ κρατέω ἤ μάχομαι .
plutarchus.phocion 17.4
τὸ μὲν οὖν πρῶτον ψήφισμα λέγεται τὸν Ἀλέξανδρον , ὡς ἔλαβε , ῥῖψαι καὶ φυγεῖν ἀποστραφέντα τοὺς πρέσβεις · τὸ δὲ δεύτερον ἐδέξατο , κομισθὲν ὑπὸ Φωκίωνος , τῶν πρεσβυτέρων ἀκούων ὅτι καὶ Φίλιππος ἐθαύμαζε τὸν ἄνδρα τοῦτον καὶ οὐ μόνον τὴν ἔντευξιν ὑπέμεινεν αὑτοῦ καὶ τὴν δέησιν , ἀλλὰ καὶ συμβουλεύοντος ἤκουσε . συνεβούλευε δʼ ὁ Φωκίων , εἰ μὲν ἡσυχίας ὀρέγεται , θέσθαι τὸν πόλεμον · εἰ δὲ δόξης , μεταθέσθαι , πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων τραπόμενον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρῶτος ψήφισμα λέγω ὁ Ἀλέξανδρος , ὡς λαμβάνω , ῥίπτω καί φεύγω ἀποστρέφω ὁ πρέσβυς · ὁ δέ δεύτερος δέχομαι , κομίζω ὑπό Φωκίων , ὁ πρέσβυς ἀκούω ὅτι καί Φίλιππος θαυμάζω ὁ ἀνήρ οὗτος καί οὐ μόνος ὁ ἔντευξις ὑπομένω ἑαυτοῦ καί ὁ δέησις , ἀλλά καί συμβουλεύω ἀκούω . συμβουλεύω δέ ὁ Φωκίων , εἰ μέν ἡσυχία ὀρέγω , τίθημι ὁ πόλεμος · εἰ δέ δόξα , μετατίθημι , πρός ὁ βάρβαρος ἀπό ὁ Ἕλλην τρέπω .