ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.phocion 17.5
καὶ πολλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρου φύσιν καὶ βούλησιν εὐστόχως εἰπών οὕτω μετέβαλε καὶ κατεπράϋνεν αὐτόν ὥστε εἰπεῖν ὅπως προσέξουσι τὸν νοῦν Ἀθηναῖοι τοῖς πράγμασιν , ὡς , εἴ τι γένοιτο περὶ αὐτόν , ἐκείνοις ἄρχειν προσῆκον , ἰδίᾳ δὲ τὸν Φωκίωνα ποιησάμενος αὑτοῦ φίλον καὶ ξένον , εἰς τοσαύτην ἔθετο τιμὴν ὅσην εἶχον ὀλίγοι τῶν ἀεὶ συνόντων .
Lemmas: καί πολύς καί πρός ὁ Ἀλέξανδρος φύσις καί βούλησις εὔστοχος λέγω οὕτως μεταβάλλω καί καταπραύνω αὐτός ὥστε λέγω ὅπως προσέχω ὁ νόος Ἀθηναῖος ὁ πρᾶγμα , ὡς , εἰ τις γίγνομαι περί αὐτός , ἐκεῖνος ἄρχω προσήκω , ἴδιος δέ ὁ Φωκίων ποιέω ἑαυτοῦ φίλος καί ξένος , εἰς τοσοῦτος τίθημι τιμή ὅσος ἔχω ὀλίγος ὁ ἀεί σύνειμι .
plutarchus.phocion 17.6
ὁ γοῦν Δοῦρις εἴρηκεν ὡς μέγας γενόμενος καὶ Δαρείου κρατήσας ἀφεῖλε τῶν ἐπιστολῶν τὸ χαίρειν πλὴν ἐν ὅσαις ἔγραφε Φωκίωνι · τοῦτον δὲ μόνον , ὥσπερ Ἀντίπατρον , μετὰ τοῦ χαίρειν προσηγόρευε . τοῦτο δὲ καὶ Χάρης ἱστόρηκε .
Lemmas: ὁ γοῦν Δοῦρις λέγω ὡς μέγας γίγνομαι καί Δαρεῖος κρατέω ἀφαιρέω ὁ ἐπιστολή ὁ χαίρω πλήν ἐν ὅσος γράφω Φωκίων · οὗτος δέ μόνος , ὥσπερ Ἀντίπατρος , μετά ὁ χαίρω προσαγορεύω . οὗτος δέ καί Χάρης ἱστορέω .
plutarchus.phocion 18.1
τὸ μέντοι περὶ τῶν χρημάτων ὁμολογούμενόν ἐστιν ὅτι δωρεὰν αὐτῷ κατέπεμψεν ἑκατὸν τάλαντα , τούτων κομισθέντων εἰς Ἀθήνας , ἠρώτησεν ὁ Φωκίων τοὺς φέροντας τί δή ποτε πολλῶν ὄντων Ἀθηναίων αὐτῷ μόνῳ τοσαῦτα δίδωσιν Ἀλέξανδρος , εἰπόντων δὲ ἐκείνων , ὅτι σὲ κρίνει μόνον ἄνδρα καλὸν καὶ ἀγαθόν οὐκοῦν , εἶπεν ὁ Φωκίων , ἐασάτω με καὶ δοκεῖν ἀεὶ καὶ εἶναι τοιοῦτον .
Lemmas: ὁ μέντοι περί ὁ χρῆμα ὁμολογέω εἰμί ὅτι δωρεά αὐτός καταπέμπω ἑκατόν τάλαντον , οὗτος κομίζω εἰς Ἀθῆναι , ἐρωτάω ὁ Φωκίων ὁ φέρω τίς δή ποτέ πολύς εἰμί Ἀθηναῖος αὐτός μόνος τοσοῦτος δίδωμι Ἀλέξανδρος , λέγω δέ ἐκεῖνος , ὅτι σύ κρίνω μόνος ἀνήρ καλός καί ἀγαθός οὐκοῦν , λέγω ὁ Φωκίων , ἐάω ἐγώ καί δοκέω ἀεί καί εἰμί τοιοῦτος .
plutarchus.phocion 18.2
ὡς δὲ ἀκολουθήσαντες εἰς οἶκον αὐτῷ πολλὴν ἑώρων εὐτέλειαν , τὴν μὲν γυναῖκα μάττουσαν , ὁ δὲ Φωκίων αὐτὸς ἀνιμήσας ὕδωρ ἐκ τοῦ φρέατος ἀπενίπτετο τοὺς πόδας , ἔτι μᾶλλον ἐνέκειντο καὶ ἠγανάκτουν , δεινὸν εἶναι λέγοντες εἰ φίλος ὢν τοῦ βασιλέως οὕτω διαιτήσεται πονηρῶς . ἰδὼν οὖν ὁ Φωκίων πένητα πρεσβύτην ἐν τριβωνίῳ ῥυπαρῷ πορευόμενον , ἠρώτησεν εἰ τούτου χείρονα νομίζουσιν αὐτόν .
Lemmas: ὡς δέ ἀκολουθέω εἰς οἶκος αὐτός πολύς ὁράω εὐτέλεια , ὁ μέν γυνή μάσσω , ὁ δέ Φωκίων αὐτός ἀνιμάω ὕδωρ ἐκ ὁ φρέαρ ἀπονίζω ὁ πούς , ἔτι μάλα ἔγκειμαι καί ἀγανακτέω , δεινός εἰμί λέγω εἰ φίλος εἰμί ὁ βασιλεύς οὕτως διαιτέω πονηρός . ὁράω οὖν ὁ Φωκίων πένης πρεσβύτης ἐν τριβώνιον ῥυπαρός πορεύω , ἐρωτάω εἰ οὗτος κακός νομίζω αὐτός .
plutarchus.phocion 18.3
εὐφημεῖν δὲ ἐκείνων δεομένων , καὶ μὴν οὗτος , εἶπεν , ἀπʼ ἐλαττόνων ἐμοῦ ζῇ καὶ ἀρκεῖται , τὸ δὲ ὅλον ἢ μὴ χρώμενος , ἔφη , μάτην ἕξω τοσοῦτον χρυσίον , ἢ χρώμενος ἐμαυτὸν ἅμα κἀκεῖνον διαβαλῶ πρὸς τὴν πόλιν . οὕτω μὲν ἐπανῆλθε πάλιν τὰ χρήματα ἐξ Ἀθηνῶν , ἐπιδείξαντα τοῖς Ἕλλησι πλουσιώτερον τοῦ διδόντος τοσαῦτα τὸν μὴ δεόμενον .
Lemmas: εὐφημέω δέ ἐκεῖνος δέω , καί μήν οὗτος , λέγω , ἀπό ἐλαχύς ἐγώ ζάω καί ἀρκέω , ὁ δέ ὅλος ἤ μή χράω , φημί , μάτην ἔχω τοσοῦτος χρυσίον , ἤ χράω ἐμαυτοῦ ἅμα ἐκεῖνος διαβάλλω πρός ὁ πόλις . οὕτως μέν ἐπανέρχομαι πάλιν ὁ χρῆμα ἐκ Ἀθῆναι , ἐπιδείκνυμι ὁ Ἕλλην πλούσιος ὁ δίδωμι τοσοῦτος ὁ μή δέω .
plutarchus.phocion 18.4
ἐπεὶ δὲ Ἀλέξανδρος ἠγανάκτησε καὶ πάλιν ἔγραψε τῷ Φωκίωνι φίλους μὴ νομίζειν τοὺς μηδὲν αὐτοῦ δεομένους , χρήματα μὲν οὐδʼ ὣς Φωκίων ἔλαβεν , ἀφεθῆναι δὲ ἠξίωσε τὸν σοφιστὴν Ἐχεκρατίδην καὶ τὸν Ἴμβριον Ἀθηνόδωρον καὶ Ῥοδίους δύο , Δημάρατον καὶ Σπάρτωνα , συνειλημμένους ἐπʼ αἰτίαις τισὶ καὶ καθειργμένους ἐν Σάρδεσι .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀλέξανδρος ἀγανακτέω καί πάλιν γράφω ὁ Φωκίων φίλος μή νομίζω ὁ μηδείς αὐτός δέω , χρῆμα μέν οὐδέ ὡς Φωκίων λαμβάνω , ἀφίημι δέ ἀξιόω ὁ σοφιστής Ἐχεκρατίδης καί ὁ Ἴμβριος Ἀθηνόδωρος καί Ῥόδιος δύο , Δημάρατος καί Σπάρτων , συλλαμβάνω ἐπί αἰτία τις καί κατείργω ἐν Σάρδεις .
plutarchus.phocion 18.5
τούτους μὲν οὖν εὐθὺς ἀπέλυσεν ὁ Ἀλέξανδρος , Κρατερὸν δὲ ἀποστέλλων εἰς Μακεδονίαν ἐκέλευσε τεττάρων πόλεων ἐν Ἀσίᾳ , Κίου , Γεργίθου , Μυλάσων , Ἐλαίας , μίαν , ἣν ἂν αἱρῆται , παραδοῦναι τῷ Φωκίωνι , διατεινάμενος ἔτι μᾶλλον ὡς χαλεπανεῖ μὴ λαβόντος . ἀλλʼ οὔτε Φωκίων ἔλαβεν , ὅ τε Ἀλέξανδρος ταχέως ἀπέθανεν . ἡ δὲ οἰκία τοῦ Φωκίωνος ἔτι νῦν ἐν Μελίτῃ δείκνυται , χαλκαῖς λεπίσι κεκοσμημένη , τὰ δὲ ἄλλα λιτὴ καὶ ἀφελής .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν εὐθύς ἀπολύω ὁ Ἀλέξανδρος , Κρατερός δέ ἀποστέλλω εἰς Μακεδονία κελεύω τέσσαρες πόλις ἐν Ἀσία , Κίος , Γέργιθος , Μύλασοι , Ἐλαία , εἷς , ὅς ἄν αἱρέω , παραδίδωμι ὁ Φωκίων , διατείνω ἔτι μάλα ὡς χαλεπαίνω μή λαμβάνω . ἀλλά οὔτε Φωκίων λαμβάνω , ὁ τε Ἀλέξανδρος ταχύς ἀποθνῄσκω . ὁ δέ οἰκίον ὁ Φωκίων ἔτι νῦν ἐν Μελίτη δείκνυμι , χάλκεος λεπίς κοσμέω , ὁ δέ ἄλλος λιτός καί ἀφελής .
plutarchus.phocion 19.1
τῶν δὲ γυναικῶν ἃς ἔγημε , περὶ τῆς προτέρας οὐθὲν ἱστορεῖται , πλὴν ὅτι Κηφισόδοτος ἦν ὁ πλάστης ἀδελφὸς αὐτῆς , τῆς δὲ δευτέρας οὐκ ἐλάττων ἐπὶ σωφροσύνῃ καί ἀφελείᾳ λόγος ἦν παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις ἢ Φωκίωνος ἐπὶ χρηστότητι .
Lemmas: ὁ δέ γυνή ὅς γαμέω , περί ὁ πρότερος οὐδείς ἱστορέω , πλήν ὅτι Κηφισόδοτος εἰμί ὁ πλάστης ἀδελφός αὐτός , ὁ δέ δεύτερος οὐ ἐλαχύς ἐπί σωφροσύνη καί ἀφέλεια λόγος εἰμί παρά ὁ Ἀθηναῖος ἤ Φωκίων ἐπί χρηστότης .
plutarchus.phocion 19.2
καί ποτε θεωμένων καινοὺς τραγῳδοὺς Ἀθηναίων , ὁ μὲν τραγῳδὸς εἰσιέναι μέλλων βασιλίδος πρόσωπον ᾔτει κεκοσμημένας πολλὰς ὀπαδοὺς πολυτελῶς τὸν χορηγόν καί μὴ παρέχοντος ἠγανάκτει καί κατεῖχε τὸ θέατρον οὐ βουλόμενος προελθεῖν . ὁ δὲ χορηγὸς Μελάνθιος ὠθῶν αὐτὸν εἰς τὸ μέσον ἐβόα · τὴν Φωκίωνος οὐχ ὁρᾷς γυναῖκα προϊοῦσαν ἀεὶ μετὰ μιᾶς θεραπαινίδος , ἀλλʼ ἀλαζονεύῃ καί διαφθείρεις τὴν γυναικωνῖτιν ;
Lemmas: καί ποτέ θεάομαι καινός τραγῳδός Ἀθηναῖος , ὁ μέν τραγῳδός εἰσέρχομαι μέλλω βασιλίς πρόσωπον αἰτέω κοσμέω πολύς ὀπηδός πολυτελής ὁ χορηγός καί μή παρέχω ἀγανακτέω καί κατέχω ὁ θέατρον οὐ βούλομαι προέρχομαι . ὁ δέ χορηγός Μελάνθιος ὠθέω αὐτός εἰς ὁ μέσος βοάω · ὁ Φωκίων οὐ ὁράω γυνή προιόω ἀεί μετά εἷς θεραπαινίς , ἀλλά ἀλαζονεύομαι καί διαφθείρω ὁ γυναικωνῖτις ;
plutarchus.phocion 19.3
ἐξακούστου δὲ τῆς φωνῆς γενομένης ἐδέξατο κρότῳ πολλῷ καί θορύβῳ τὸ θέατρον . αὐτὴ δὲ ἡ γυνή , ξένης τινὸς Ἰωνικῆς ἐπιδειξαμένης χρυσοῦν καί λιθοκόλλητον κόσμον ἐν πλοκίοις καί περιδεραίοις , ἐμοὶ δέ , ἔφη , κόσμος ἐστὶ Φωκίων εἰκοστὸν ἔτος ἤδη στρατηγῶν Ἀθηναίων .
Lemmas: ἐξάκουστος δέ ὁ φωνή γίγνομαι δέχομαι κρότος πολύς καί θόρυβος ὁ θέατρον . αὐτός δέ ὁ γυνή , ξένος τις Ἰωνικός ἐπιδείκνυμι χρύσεος καί λιθοκόλλητος κόσμος ἐν πλόκιος καί περιδέραιος , ἐγώ δέ , φημί , κόσμος εἰμί Φωκίων εἰκοστός ἔτος ἤδη στρατηγός Ἀθηναῖος .
plutarchus.phocion 20.1
Φώκῳ δὲ τῷ υἱῷ βουλομένῳ ἀγωνίσασθαι Παναθηναίοις ἀποβάτην ἐφῆκεν , οὐχὶ τῆς νίκης ὀρεγόμενος , ἀλλʼ ὅπως ἐπιμεληθεὶς καὶ ἀσκήσας τὸ σῶμα βελτίων ἔσοιτο καὶ γὰρ ἦν ἄλλως φιλοπότης καὶ ἄτακτος ὁ νεανίσκος , νικήσαντος δὲ καὶ πολλῶν αἰτουμένων ἑστιᾶσαι τὰ νικητήρια , τοὺς ἄλλους Φωκίων παραιτησάμενος ἑνὶ τὴν φιλοτιμίαν ταύτην συνεχώρησεν .
Lemmas: Φῶκος δέ ὁ υἱός βούλομαι ἀγωνίζομαι Παναθήναια ἀποβάτης ἐφίημι , οὐ ὁ νίκη ὀρέγω , ἀλλά ὅπως ἐπιμελέομαι καί ἀσκέω ὁ σῶμα ἀγαθός εἰμί καί γάρ εἰμί ἄλλος φιλοπότης καί ἄτακτος ὁ νεανίσκος , νικάω δέ καί πολύς αἰτέω ἑστιάω ὁ νικητήριος , ὁ ἄλλος Φωκίων παραιτέομαι εἷς ὁ φιλοτιμία οὗτος συγχωρέω .
plutarchus.phocion 20.2
ὡς δὲ ἐλθὼν ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἄλλην τε σοβαρὰν ἑώρα παρασκευὴν καὶ ποδανιπτῆρας οἴνου διʼ ἀρωμάτων προσφερομένους τοῖς εἰσιοῦσι , καλέσας τὸν υἱὸν , οὐ παύσεις ἔφη , τὸν ἑταῖρον , ὦ Φῶκε , διαφθείροντά σου τὴν νίκην ; βουλόμενος δὲ καὶ καθόλου μεταστῆσαι τὸ μειράκιον ἐκ τῆς διαίτης ἐκείνης , ἀπήγαγεν εἰς Λακεδαίμονα καὶ κατέμιξε τοῖς ἀγομένοις τὴν λεγομένην ἀγωγὴν νεανίσκοις .
Lemmas: ὡς δέ ἔρχομαι ἐπί ὁ δεῖπνον ἄλλος τε σοβαρός ὁράω παρασκευή καί ποδανιπτήρ οἶνος διά ἄρωμα προσφέρω ὁ εἰσέρχομαι , καλέω ὁ υἱός , οὐ παύω φημί , ὁ ἑταῖρος , ὦ Φῶκος , διαφθείρω σύ ὁ νίκη ; βούλομαι δέ καί καθόλου μεθίστημι ὁ μειράκιον ἐκ ὁ δίαιτα ἐκεῖνος , ἀπάγω εἰς Λακεδαίμων καί καταμείγνυμι ὁ ἄγω ὁ λέγω ἀγωγή νεανίσκος .
plutarchus.phocion 20.3
καὶ τοῦτο τοὺς Ἀθηναίους ἐλύπησεν , ὡς ὑπερορῶντος καὶ ὑπερφρονοῦντος τὰ οἰκεῖα τοῦ Φωκίωνος · εἰπόντος δὲ τοῦ Δημάδου πρὸς αὐτόν , τί οὐ πείθομεν , ὦ Φωκίων , Ἀθηναίους τὴν Λακωνικὴν προσδέξασθαι πολιτείαν ; ἐὰν γὰρ σὺ κελεύῃς , ἐγὼ γράφειν καὶ λέγειν ἕτοιμός εἰμι , πάνυ γοῦν , ἔφη , πρέψειεν ἄν σοι μύρου τοσοῦτον ὄζοντι καὶ χλανίδα τοιαύτην φοροῦντι συμβουλεύειν Ἀθηναίοις περὶ φιλιτίων καὶ τὸν Λυκοῦργον ἐπαινεῖν .
Lemmas: καί οὗτος ὁ Ἀθηναῖος λυπέω , ὡς ὑπεροράω καί ὑπερφρονέω ὁ οἰκεῖος ὁ Φωκίων · λέγω δέ ὁ Δημάδης πρός αὐτός , τίς οὐ πείθω , ὦ Φωκίων , Ἀθηναῖος ὁ Λακωνικός προσδέχομαι πολιτεία ; ἐάν γάρ σύ κελεύω , ἐγώ γράφω καί λέγω ἑτοῖμος εἰμί , πάνυ γοῦν , φημί , πρέπω ἄν σύ μύρον τοσοῦτος ὄζω καί χλανίς τοιοῦτος φορέω συμβουλεύω Ἀθηναῖος περί φιλίτιον καί ὁ Λυκοῦργος ἐπαινέω .
plutarchus.phocion 21.1
γράψαντος δὲ τοῦ Ἀλεξάνδρου περὶ τριήρων , ὅπως ἀποστείλωσιν αὐτῷ , καὶ τῶν ῥητόρων ἐνισταμένων , τῆς δὲ βουλῆς τὸν Φωκίωνα λέγειν κελευούσης , λέγω τοίνυν ὑμῖν , εἶπεν , ἢ τοῖς ὅπλοις κρατεῖν ἢ τοῖς κρατοῦσι φίλους εἶναι . Πρὸς δὲ Πυθέαν ἀρχόμενον τότε πρῶτον ἐντυγχάνειν Ἀθηναίοις , ἤδη δὲ λάλον ὄντα καὶ θρασύν , οὐ σιωπήσεις , ἔφη , καὶ ταῦτα νεώνητος ὢν τῷ δήμῳ ;
Lemmas: γράφω δέ ὁ Ἀλέξανδρος περί τριήρης , ὅπως ἀποστέλλω αὐτός , καί ὁ ῥήτωρ ἐνίστημι , ὁ δέ βουλή ὁ Φωκίων λέγω κελεύω , λέγω τοίνυν σύ , λέγω , ἤ ὁ ὅπλον κρατέω ἤ ὁ κρατέω φίλος εἰμί . πρός δέ Πυθέας ἄρχω τότε πρῶτος ἐντυγχάνω Ἀθηναῖος , ἤδη δέ λάλος εἰμί καί θρασύς , οὐ σιωπάω , φημί , καί οὗτος νεώνητος εἰμί ὁ δῆμος ;
plutarchus.phocion 21.2
ἐπεὶ δὲ Ἅρπαλος μετὰ χρημάτων πολλῶν ἀποδρὰς Ἀλέξανδρον ἐκ τῆς Ἀσίας τῇ Ἀττικῇ προσέβαλε , καὶ τῶν εἰωθότων ἀπὸ τοῦ βήματος χρηματίζεσθαι δρόμος ἦν καὶ ἅμιλλα φθειρομένων πρὸς αὐτόν , τούτοις μὲν ἀπὸ πολλῶν μικρὰ δελεάζων προήκατο καὶ διέρριψε , τῷ δὲ Φωκίωνι προσέπεμψε διδοὺς ἑπτακόσια τάλαντα , καὶ τἆλλα πάντα , καὶ μετὰ πάντων ἑαυτὸν ἐκείνῳ μόνῳ παρακατατιθέμενος .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἅρπαλος μετά χρῆμα πολύς ἀποδιδράσκω Ἀλέξανδρος ἐκ ὁ Ἀσία ὁ Ἀττικός προσβάλλω , καί ὁ εἴωθα ἀπό ὁ βῆμα χρηματίζω δρόμος εἰμί καί ἅμιλλα φθείρω πρός αὐτός , οὗτος μέν ἀπό πολύς μικρός δελεάζω προίημι καί διαρρίπτω , ὁ δέ Φωκίων προσπέμπω δίδωμι ἑπτακόσιοι τάλαντον , καί ἄλλος πᾶς , καί μετά πᾶς ἑαυτοῦ ἐκεῖνος μόνος παρακατατίθεμαι .
plutarchus.phocion 21.3
ἀποκριναμένου δὲ τραχέως τοῦ Φωκίωνος οἰμώξεσθαι τὸν Ἅρπαλον , εἰ μὴ παύσεται διαφθείρων τὴν πόλιν , τότε μὲν συσταλεὶς ἀπέστη , μετʼ ὀλίγον δὲ βουλευομένων Ἀθηναίων ἑώρα τοὺς μὲν εἰληφότας τὰ χρήματα παρʼ αὐτοῦ μεταβαλλομένους καὶ κατηγοροῦντας , ἵνα μὴ φανεροὶ γένωνται , Φωκίωνα δὲ τὸν μηδὲν λαβόντα μετὰ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος ἅμα καὶ τὴν ἐκείνου σωτηρίαν ἔν τινι λόγῳ τιθέμενον .
Lemmas: ἀποκρίνω δέ τραχύς ὁ Φωκίων οἰμώζω ὁ Ἅρπαλος , εἰ μή παύω διαφθείρω ὁ πόλις , τότε μέν συστέλλω ἀφίστημι , μετά ὀλίγος δέ βουλεύω Ἀθηναῖος ὁράω ὁ μέν λαμβάνω ὁ χρῆμα παρά αὐτός μεταβάλλω καί κατηγορέω , ἵνα μή φανερός γίγνομαι , Φωκίων δέ ὁ μηδείς λαμβάνω μετά ὁ κοινός συμφέρω ἅμα καί ὁ ἐκεῖνος σωτηρία ἐν τις λόγος τίθημι .
plutarchus.phocion 21.4
πάλιν οὖν ἐνεχθεὶς ἐπὶ τὸ θεραπεύειν ἐκεῖνον , αὐτὸν μὲν ὡς ἔρυμα πανταχόθεν ἀνάλωτον ὑπὸ τοῦ χρυσίου περιοδεύων ἑώρα , Χαρικλέα δὲ τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ ποιησάμενος συνήθη καὶ φίλον , ἀνέπλησε δόξης πονηρᾶς , πάντα πιστεύων καὶ πάντα χρώμενος ἐκείνῳ .
Lemmas: πάλιν οὖν φέρω ἐπί ὁ θεραπεύω ἐκεῖνος , αὐτός μέν ὡς ἔρυμα πανταχόθεν ἀνάλωτος ὑπό ὁ χρυσίον περιοδεύω ὁράω , ξηαριξλες δέ ὁ γαμβρός αὐτός ποιέω συνήθης καί φίλος , ἀναπίμπλημι δόξα πονηρός , πᾶς πιστεύω καί πᾶς χράω ἐκεῖνος .
plutarchus.phocion 22.1
καὶ δὴ καὶ Πυθονίκης τῆς ἑταίρας ἀποθανούσης , ἣν εἶχεν ὁ Ἅρπαλος ἐρῶν καὶ θυγατρίου πατὴρ ἐξ αὐτῆς γεγόνει , μνημεῖον ἀπὸ χρημάτων πολλῶν ἐπιτελέσαι θελήσας προσέταξε τῷ Χαρικλεῖ τὴν ἐπιμέλειαν .
Lemmas: καί δή καί Πυθονίκη ὁ ἑταίρα ἀποθνῄσκω , ὅς ἔχω ὁ Ἅρπαλος ἐράω καί θυγάτριον πατήρ ἐκ αὐτός γίγνομαι , μνημεῖον ἀπό χρῆμα πολύς ἐπιτελέω ἐθέλω προστάσσω ὁ Χαρικλής ὁ ἐπιμέλεια .
plutarchus.phocion 22.2
οὖσαν δὲ τὴν ὑπουργίαν ταύτην ἀγεννῆ προσκατῄσχυνεν ὁ τάφος συντελεσθείς . διαμένει γὰρ ἔτι νῦν ἐν Ἕρμει , ᾗ βαδίζομεν ἐξ ἄστεος εἰς Ἐλευσῖνα , μηδὲν ἔχων τῶν τριάκοντα ταλάντων ἄξιον , ὅσα τῷ Ἁρπάλῳ λογισθῆναί φασιν εἰς τὸ ἔργον ὑπὸ τοῦ Χαρικλέους . καὶ μέντοι καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ τὸ παιδάριον ὑπὸ τοῦ Χαρικλέους καὶ τοῦ Φωκίωνος ἀναληφθὲν ἐτύγχανε πάσης ἐπιμελείας .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ὑπουργία οὗτος ἀγεννής προσκαταισχύνω ὁ τάφος συντελέω . διαμένω γάρ ἔτι νῦν ἐν Ἕρμις , ᾗ βαδίζω ἐκ ἄστυ εἰς Ἐλευσίς , μηδείς ἔχω ὁ τριάκοντα τάλαντον ἄξιος , ὅσος ὁ Ἅρπαλος λογίζομαι φημί εἰς ὁ ἔργον ὑπό ὁ Χαρικλής . καί μέντοι καί τελευτάω αὐτός ὁ παιδάριον ὑπό ὁ Χαρικλής καί ὁ Φωκίων ἀναλαμβάνω τυγχάνω πᾶς ἐπιμέλεια .
plutarchus.phocion 22.3
κρινομένου μέντοι τοῦ Χαρικλέους ἐπὶ τοῖς Ἁρπαλείοις , καὶ δεομένου βοηθεῖν αὐτῷ τὸν Φωκίωνα καὶ συνεισελθεῖν εἰς τὸ δικαστήριον , οὐκ ἠθέλησεν , εἰπών · ἐγώ σε , ὦ Χαρίκλεις , ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαίοις γαμβρὸν ἐποιησάμην . πρώτου δὲ Ἀθηναίοις Ἀσκληπιάδου τοῦ Ἱππάρχου τεθνάναι προσαγγείλαντος Ἀλέξανδρον , ὁ μὲν Δημάδης ἐκέλευε μὴ προσέχειν · πάλαι γὰρ ἂν ὅλην ὄζειν νεκροῦ τὴν οἰκουμένην · ὁ δὲ Φωκίων ἐπηρμένον ὁρῶν πρὸς τὸ νεωτερίζειν τὸν δῆμον ἐπειρᾶτο παρηγορεῖν καὶ κατέχειν .
Lemmas: κρίνω μέντοι ὁ Χαρικλής ἐπί ὁ Ἁρπαλεῖος , καί δέω βοηθέω αὐτός ὁ Φωκίων καί συνεισέρχομαι εἰς ὁ δικαστήριον , οὐ ἐθέλω , λέγω · ἐγώ σύ , ὦ ξηαριξλες , ἐπί πᾶς ὁ δίκαιος γαμβρός ποιέω . πρῶτος δέ Ἀθηναῖος Ἀσκληπιάδης ὁ Ἵππαρχος θνῄσκω προσαγγέλλω Ἀλέξανδρος , ὁ μέν Δημάδης κελεύω μή προσέχω · πάλαι γάρ ἄν ὅλος ὄζω νεκρός ὁ οἰκουμένη · ὁ δέ Φωκίων ἐπαίρω ὁράω πρός ὁ νεωτερίζω ὁ δῆμος πειράω παρηγορέω καί κατέχω .
plutarchus.phocion 22.4
ἀναπηδώντων δὲ πολλῶν ἐπὶ τὸ βῆμα , καὶ βοώντων ἀληθῆ τὸν Ἀσκληπιάδην ἀπαγγέλλειν καὶ τεθνάναι τὸν Ἀλέξανδρον , οὐκοῦν , εἶπεν , εἰ σήμερον τέθνηκε , καὶ αὔριον ἔσται καὶ εἰς τρίτην τεθνηκώς , ὥστε ἡμᾶς ἐν ἡσυχίᾳ βουλεύσασθαι , μᾶλλον δὲ μετὰ ἀσφαλείας .
Lemmas: ἀναπηδάω δέ πολύς ἐπί ὁ βῆμα , καί βοάω ἀληθής ὁ Ἀσκληπιάδης ἀπαγγέλλω καί θνῄσκω ὁ Ἀλέξανδρος , οὐκοῦν , λέγω , εἰ σήμερον θνῄσκω , καί αὔριον εἰμί καί εἰς τρίτος θνῄσκω , ὥστε ἐγώ ἐν ἡσυχία βουλεύω , μάλα δέ μετά ἀσφάλεια .
plutarchus.phocion 23.1
ὡς δὲ φέρων ἐνέσεισεν ὁ Λεωσθένης τὴν πόλιν εἰς τὸν Λαμιακὸν πόλεμον , καί τοῦ Φωκίωνος δυσχεραίνοντος ἠρώτα καταγελῶν τί πεποίηκεν ἀγαθὸν τὴν πόλιν ἔτη τοσαῦτα στρατηγῶν , οὐ μικρόν , ἔφη , τὸ τοὺς πολίτας ἐν τοῖς ἰδίοις μνήμασι θάπτεσθαι .
Lemmas: ὡς δέ φέρω ἐνσείω ὁ Λεωσθένης ὁ πόλις εἰς ὁ Λαμιακός πόλεμος , καί ὁ Φωκίων δυσχεραίνω ἐρωτάω καταγελάω τίς ποιέω ἀγαθός ὁ πόλις ἔτος τοσοῦτος στρατηγέω , οὐ μικρός , φημί , ὁ ὁ πολίτης ἐν ὁ ἴδιος μνῆμα θάπτω .
plutarchus.phocion 23.2
πολλὰ δὲ θρασυνομένου καὶ κομπάζοντος ἐν τῷ δήμῳ τοῦ Λεωσθένους , ὁ Φωκίων , οἱ λόγοι σου , εἶπεν , ὦ μειράκιον , ἐοίκασι κυπαρίττοις · μεγάλοι γὰρ ὄντες καί ὑψηλοί καρποὺς οὐ φέρουσιν . ὡς δὲ ἐπαναστὰς ὁ Ὑπερείδης ἠρώτησε , πότε οὖν , ὦ Φωκίων , συμβουλεύσεις πολεμεῖν Ἀθηναίοις ; ὅταν , εἶπε , τοὺς μὲν νέους ἴδω τὴν τάξιν βουλομένους φυλάττειν , τοὺς δὲ πλουσίους εἰσφέρειν , τοὺς δὲ ῥήτορας ἀπέχεσθαι τοῦ κλέπτειν τὰ δημόσια .
Lemmas: πολύς δέ θρασύνω καί κομπάζω ἐν ὁ δῆμος ὁ Λεωσθένης , ὁ Φωκίων , ὁ λόγος σύ , λέγω , ὦ μειράκιον , ἔοικα κυπάρισσος · μέγας γάρ εἰμί καί ὑψηλός καρπός οὐ φέρω . ὡς δέ ἐπανίστημι ὁ Ὑπερείδης ἐρωτάω , πότε οὖν , ὦ Φωκίων , συμβουλεύω πολεμέω Ἀθηναῖος ; ὅταν , λέγω , ὁ μέν νέος ὁράω ὁ τάξις βούλομαι φυλάσσω , ὁ δέ πλούσιος εἰσφέρω , ὁ δέ ῥήτωρ ἀπέχω ὁ κλέπτω ὁ δημόσιος .
plutarchus.phocion 23.3
θαυμαζόντων δὲ πολλῶν τὴν ὑπὸ τοῦ Λεωσθένους συνηγμένην δύναμιν , καί τοῦ Φωκίωνος πυνθανομένων πῶς τι παρεσκευάσθαι δοκοῦσιν αὐτῷ , καλῶς , ἔφη , πρὸς τὸ στάδιον τὸν δὲ δόλιχον τοῦ πολέμου φοβοῦμαι , μήτε χρήματα τῆς πόλεως ἕτερα μήτε ναῦς μήτε ὁπλίτας ἐχούσης .
Lemmas: θαυμάζω δέ πολύς ὁ ὑπό ὁ Λεωσθένης σύνειμι δύναμις , καί ὁ Φωκίων πυνθάνομαι πῶς τις παρασκευάζω δοκέω αὐτός , καλός , φημί , πρός ὁ στάδιον ὁ δέ δόλιχος ὁ πόλεμος φοβέω , μήτε χρῆμα ὁ πόλις ἕτερος μήτε ναῦς μήτε ὁπλίτης ἔχω .
plutarchus.phocion 23.4
ἐμαρτύρει δὲ αὐτῷ καί τὰ ἔργα . πρῶτον μὲν γὰρ ὁ Λεωσθένης λαμπρὸς ἤρθη ταῖς πράξεσι , τῶν τε Βοιωτῶν μάχῃ κρατήσας καί τὸν Ἀντίπατρον εἰς Λάμιαν συνελάσας · ὅτε καί φασι τὴν μὲν πόλιν ἐλπίδος μεγάλης γενομένην ἑορτάζειν εὐαγγέλια συνεχῶς καί θύειν τοῖς θεοῖς , τὸν δὲ Φωκίωνα πρὸς τοὺς ἐλέγχειν αὐτὸν οἰομένους , καὶ πυνθανομένους εἰ ταῦτα οὐκ ἂν ἤθελεν αὑτῷ πεπρᾶχθαι , πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , βεβουλεῦσθαι δὲ ἐκεῖνα . καί πάλιν ἄλλων ἐπʼ ἄλλοις εὐαγγελίων γραφομένων καί φερομένων ἀπὸ στρατοπέδου , Πότα ἄρα , φάναι , παυσόμεθα νικῶντες ;
Lemmas: μαρτυρέω δέ αὐτός καί ὁ ἔργον . πρῶτος μέν γάρ ὁ Λεωσθένης λαμπρός ἀείρω ὁ πρᾶξις , ὁ τε Βοιωτός μάχη κρατέω καί ὁ Ἀντίπατρος εἰς Λάμια συνελαύνω · ὅτε καί φημί ὁ μέν πόλις ἐλπίς μέγας γίγνομαι ἑορτάζω εὐαγγέλιον συνεχής καί θύω ὁ θεός , ὁ δέ Φωκίων πρός ὁ ἐλέγχω αὐτός οἴομαι , καί πυνθάνομαι εἰ οὗτος οὐ ἄν ἐθέλω ἑαυτοῦ πράσσω , πάνυ μέν οὖν , φημί , βουλεύω δέ ἐκεῖνος . καί πάλιν ἄλλος ἐπί ἄλλος εὐαγγέλιον γράφω καί φέρω ἀπό στρατόπεδον , ποτέ ἄρα , φημί , παύω νικάω ;
plutarchus.phocion 24.1
ἐπεὶ δὲ τοῦ Λεωσθένους ἀποθανόντος οἱ φοβούμενοι τὸν Φωκίωνα , μὴ στρατηγὸς ἐκπεμφθεὶς καταλύσῃ τὸν πόλεμον , ἄνθρωπόν τινα τῶν οὐκ ἐπιφανῶν ἐν ἐκκλησίᾳ παρεσκεύασαν ἀναστάντα λέγειν ὅτι φίλος ὢν τοῦ Φωκίωνος καὶ συμπεφοιτηκὼς παραινεῖ φείδεσθαι τοῦ ἀνδρὸς καὶ φυλάσσειν , ὡς ἄλλον ὅμοιον οὐκ ἔχοντας , ἐκπέμπειν δὲ Ἀντίφιλον ἐπὶ τὸ στράτευμα , καὶ ταῦτα τοῖς Ἀθηναίοις συνεδόκει , παρελθὼν ὁ Φωκίων ἔλεγε μήτε συμπεφοιτηκέναι ποτὲ τῷ ἀνθρώπῳ μήτε ἄλλως γεγονέναι γνώριμος ἢ συνήθης ·
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ Λεωσθένης ἀποθνῄσκω ὁ φοβέω ὁ Φωκίων , μή στρατηγός ἐκπέμπω καταλύω ὁ πόλεμος , ἄνθρωπος τις ὁ οὐ ἐπιφανής ἐν ἐκκλησία παρασκευάζω ἀνίστημι λέγω ὅτι φίλος εἰμί ὁ Φωκίων καί συμφοιτάω παραινέω φείδομαι ὁ ἀνήρ καί φυλάσσω , ὡς ἄλλος ὅμοιος οὐ ἔχω , ἐκπέμπω δέ Ἀντίφιλος ἐπί ὁ στράτευμα , καί οὗτος ὁ Ἀθηναῖος συνδοκέω , παρέρχομαι ὁ Φωκίων λέγω μήτε συμφοιτάω ποτέ ὁ ἄνθρωπος μήτε ἄλλος γίγνομαι γνώριμος ἤ συνήθης ·
plutarchus.phocion 24.2
ἀλλὰ νῦν , εἶπεν , ἀπὸ τῆς σήμερον ἡμέρας καὶ φίλον σε ποιοῦμαι καὶ οἰκεῖον ἃ γὰρ ἦν ἐμοὶ συμφέροντα συμβεβούλευκας . ὡρμημένων δὲ τῶν Ἀθηναίων ἐπὶ τοὺς Βοιωτοὺς στρατεύειν πρῶτον μὲν ἀντεῖχε · καὶ τῶν φίλων λεγόντων ὡς ἀποθανεῖται προσκρούων τοῖς Ἀθηναίοις , ἀδίκως , εἶπεν , ἂν ποιῶ τὸ συμφέρον ἂν δὲ παραβαίνω , δικαίως .
Lemmas: ἀλλά νῦν , λέγω , ἀπό ὁ σήμερον ἡμέρα καί φίλος σύ ποιέω καί οἰκεῖος ὅς γάρ εἰμί ἐγώ συμφέρω συμβουλεύω . ὁρμάω δέ ὁ Ἀθηναῖος ἐπί ὁ Βοιωτός στρατεύω πρῶτος μέν ἀντέχω · καί ὁ φίλος λέγω ὡς ἀποθνῄσκω προσκρούω ὁ Ἀθηναῖος , ἄδικος , λέγω , ἐάν ποιέω ὁ συμφέρω ἐάν δέ παραβαίνω , δίκαιος .
plutarchus.phocion 24.3
ἐπεὶ δὲ ὁρῶν οὐκ ἀνιέντας , ἀλλὰ βοῶντας , ἐκέλευσε τὸν κήρυκα ἀνειπεῖν Ἀθηναίων τοὺς ἄχρι ἑξήκοντα ἐτῶν ἀφʼ ἥβης πέντε ἡμερῶν σιτία λαβόντας εὐθὺς ἀκολουθεῖν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας , θορύβου πολλοῦ γενομένου καὶ τῶν πρεσβυτέρων βοώντων καὶ ἀναπηδώντων , οὐδέν , ἔφη , δεινόν ἐγὼ γὰρ ὁ στρατηγὸς ὀγδοηκοστὸν ἔχων ἔτος ἔσομαι μεθʼ ὑμῶν . καὶ τότε μὲν οὕτως κατέπαυσεν αὐτοὺς καὶ μετέβαλε ·
Lemmas: ἐπεί δέ ὁράω οὐ ἀνίημι , ἀλλά βοάω , κελεύω ὁ κῆρυξ ἀναλέγω Ἀθηναῖος ὁ ἄχρι ἑξήκοντα ἔτος ἀπό ἥβη πέντε ἡμέρα σιτίον λαμβάνω εὐθύς ἀκολουθέω ἀπό ὁ ἐκκλησία , θόρυβος πολύς γίγνομαι καί ὁ πρέσβυς βοάω καί ἀναπηδάω , οὐδείς , φημί , δεινός ἐγώ γάρ ὁ στρατηγός ὀγδοηκοστός ἔχω ἔτος εἰμί μετά σύ . καί τότε μέν οὕτως καταπαύω αὐτός καί μεταβάλλω ·
plutarchus.phocion 25.1
πορθουμένης δὲ τῆς παραλίας ὑπὸ Μικίωνος συχνοῖς Μακεδόσι καὶ μισθοφόροις ἀποβεβηκότος εἷς Ῥαμνοῦντα καὶ κατατρέχοντος τὴν χώραν , ἐξήγαγε τοὺς Ἀθηναίους ἐπʼ αὐτόν , ὡς δὲ προστρέχοντες ἀλλαχόθεν ἄλλος διεστρατήγουν καὶ συνεβούλευον αὐτοῦ τὸν λόφον καταλαβεῖν , ἐκεῖ περιπέμψαι τοὺς ἱππέας , ἐνταῦθα παρεμβαλεῖν , Ὦ Ἡράκλεις , εἶπεν , ὡς πολλοὺς ὁρῶ στρατηγούς , ὀλίγους δὲ στρατιώτας .
Lemmas: πορθέω δέ ὁ παραλία ὑπό Μικίων συχνός Μακεδών καί μισθοφόρος ἀποβαίνω εἷς Ῥαμνόεις καί κατατρέχω ὁ χώρα , ἐξάγω ὁ Ἀθηναῖος ἐπί αὐτός , ὡς δέ προστρέχω ἀλλαχόθεν ἄλλος διαστρατηγέω καί συμβουλεύω αὐτός ὁ λόφος καταλαμβάνω , ἐκεῖ περιπέμπω ὁ ἱππεύς , ἐνταῦθα παρεμβάλλω , Ὦς Ηρακλῆς , λέγω , ὡς πολύς ὁράω στρατηγός , ὀλίγος δέ στρατιώτης .
plutarchus.phocion 25.2
ἐπεὶ δὲ παρατάξαντος αὐτοῦ τοὺς ὁπλίτας εἷς πολὺ πρὸ τῶν ἄλλων προῆλθεν , εἶτα δείσας ἀντιστάντος ἀνδρὸς πολεμίου πάλιν εἷς τὴν τάξιν ἀνεχώρησεν , ὦ μειράκιον , εἶπεν , οὐκ αἰδῇ δύο τάξεις ἀπολελοιπώς , ἣν ἐτάχθης ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ καὶ πάλιν ἐφʼ ἣν σεαυτὸν ἔταξας ; ἐμβαλὼν δὲ τοῖς πολεμίοις καὶ κατὰ κράτος τρεψάμενος , αὐτόν τε τὸν Μικίωνα καὶ πολλοὺς ἄλλους ἀπέκτεινε .
Lemmas: ἐπεί δέ παρατάσσω αὐτός ὁ ὁπλίτης εἷς πολύς πρό ὁ ἄλλος προέρχομαι , εἶτα δείδω ἀνθίστημι ἀνήρ πολέμιος πάλιν εἷς ὁ τάξις ἀναχωρέω , ὦ μειράκιον , λέγω , οὐ αἰδέομαι δύο τάξις ἀπολείπω , ὅς τάσσω ὑπό ὁ στρατηγός καί πάλιν ἐπί ὅς σεαυτοῦ τάσσω ; ἐμβάλλω δέ ὁ πολέμιος καί κατά κράτος τρέπω , αὐτός τε ὁ Μικίων καί πολύς ἄλλος ἀποκτείνω .
plutarchus.phocion 25.3
τὸ δὲ Ἑλληνικὸν ἐν Θετταλίᾳ στράτευμα , συμμίξαντος Ἀντιπάτρῳ Λεοννάτου καὶ τῶν ἐξ Ἀσίας Μακεδόνων , ἐνίκα μαχόμενον καὶ Λεοννάτος ἔπεσεν , ἡγουμένου τῆς μὲν φάλαγγος Ἀντιφίλου , τῶν δὲ ἱππέων τοῦ Θεσσαλοῦ Μένωνος .
Lemmas: ὁ δέ Ἑλληνικός ἐν Θεσσαλία στράτευμα , συμμείγνυμι Ἀντίπατρος Λεοννάτος καί ὁ ἐκ Ἀσία Μακεδών , νικάω μάχομαι καί Λεοννάτος πίπτω , ἡγέομαι ὁ μέν φάλαγξ Ἀντίφιλος , ὁ δέ ἱππεύς ὁ Θεσσαλός Μένων .
plutarchus.phocion 26.1
ὀλίγῳ δὲ ὕστερον χρόνῳ Κρατεροῦ διαβάντος ἐξ Ἀσίας μετὰ πολλῆς δυνάμεως καὶ γενομένης πάλιν ἐν Κραννῶνι παρατάξεως , ἡττήθησαν μὲν οἱ Ἕλληνες οὔτε μεγάλην ἧτταν οὔτε πολλῶν πεσόντων , ἀπειθείᾳ δὲ πρὸς τοὺς ἄρχοντας ἐπιεικεῖς καὶ νέους ὄντας , καὶ ἅμα τὰς πόλεις αὐτῶν πειρῶντος Ἀντιπάτρου , διαρρυέντες αἴσχιστα προήκαντο τὴν ἐλευθερίαν .
Lemmas: ὀλίγος δέ ὕστερον χρόνος Κρατερός διαβαίνω ἐκ Ἀσία μετά πολύς δύναμις καί γίγνομαι πάλιν ἐν Κραννών παράταξις , ἡσσάομαι μέν ὁ Ἕλλην οὔτε μέγας ἧσσα οὔτε πολύς πίπτω , ἀπείθεια δέ πρός ὁ ἄρχων ἐπιεικής καί νέος εἰμί , καί ἅμα ὁ πόλις αὐτός πειράω Ἀντίπατρος , διαρρέω αἰσχρός προίημι ὁ ἐλευθερία .
plutarchus.phocion 26.2
εὐθὺς οὖν ἐπὶ τὰς Ἀθήνας ἄγοντος τοῦ Ἀντιπάτρου τὴν δύναμιν οἱ μὲν περὶ Δημοσθένην καὶ Ὑπερείδην ἀπηλλάγησαν ἐκ τῆς πόλεως , Δημάδης δέ , μηθὲν μέρος ὧν ὤφειλε χρημάτων ἐπὶ ταῖς καταδίκαις ἐκτῖσαι τῇ πόλει · δυνάμενος ἡλώκει γὰρ ἑπτὰ γραφὰς παρανόμων καὶ γεγονὼς ἄτιμος ἐξείργετο τοῦ λέγειν , ἄδειαν εὑρόμενος τότε , γράφει ψήφισμα ἐκπέμπειν πρὸς Ἀντίπατρον ὑπὲρ εἰρήνης πρέσβεις αὐτοκράτορας .
Lemmas: εὐθύς οὖν ἐπί ὁ Ἀθῆναι ἄγω ὁ Ἀντίπατρος ὁ δύναμις ὁ μέν περί Δημοσθένης καί Ὑπερείδης ἀπαλλάσσω ἐκ ὁ πόλις , Δημάδης δέ , μηδείς μέρος ὅς ὀφέλλω χρῆμα ἐπί ὁ καταδίκη ἐκτίνω ὁ πόλις · δύναμαι ἁλίσκομαι γάρ ἑπτά γραφή παράνομος καί γίγνομαι ἄτιμος ἐξέργω ὁ λέγω , ἄδεια εὑρίσκω τότε , γράφω ψήφισμα ἐκπέμπω πρός Ἀντίπατρος ὑπέρ εἰρήνη πρέσβυς αὐτοκράτωρ .
plutarchus.phocion 26.3
φοβουμένου δὲ τοῦ δήμου καὶ καλοῦντος Φωκίωνα , καὶ μόνῳ πιστεύειν ἐκείνῳ λέγοντος , ἀλλʼ εἴγε ἐπιστευόμην , εἶπεν , ἐγὼ συμβουλεύων ὑμῖν , οὐκ ἂν νῦν ἐβουλευόμεθα περὶ πραγμάτων τοιούτων . οὕτω δὲ τοῦ ψηφίσματος ἐπικυρωθέντος ἀπεστάλη πρὸς Ἀντίπατρον ἐν τῇ Καδμείᾳ στρατοπεδεύοντα καὶ παρασκευαζόμενον εὐθὺς εἰς τὴν Ἀττικὴν βαδίζειν . καὶ τοῦτο πρῶτον ᾔτει , τὸ μένοντα κατὰ χώραν ποιήσασθαι τὰς διαλύσεις .
Lemmas: φοβέω δέ ὁ δῆμος καί καλέω Φωκίων , καί μόνος πιστεύω ἐκεῖνος λέγω , ἀλλά εἰ πιστεύω , λέγω , ἐγώ συμβουλεύω σύ , οὐ ἄν νῦν βουλεύω περί πρᾶγμα τοιοῦτος . οὕτως δέ ὁ ψήφισμα ἐπικυρόω ἀποστέλλω πρός Ἀντίπατρος ἐν ὁ Καδμεῖος στρατοπεδεύω καί παρασκευάζω εὐθύς εἰς ὁ Ἀττική βαδίζω . καί οὗτος πρῶτος αἰτέω , ὁ μένω κατά χώρα ποιέω ὁ διάλυσις .
plutarchus.phocion 26.4
τοῦ δὲ Κρατεροῦ λέγοντος ὡς οὐ δίκαια πείθει Φωκίων ἡμᾶς , τὴν τῶν συμμάχων καὶ φίλων καθημένους χώραν κακῶς ποιεῖν δυναμένους ἐκ τῆς τῶν πολεμίων ὠφελεῖσθαι , λαβόμενος αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς Ἀντίπατρος , δοτέον , εἶπε , Φωκίωνι ταύτην τὴν χάριν . περὶ δὲ τῶν ἄλλων ἐκέλευεν αὐτοῖς ἐπιτρέπειν τοὺς Ἀθηναίους , ὥσπερ ἐν Λαμίᾳ Λεωσθένης ἐκεῖνον .
Lemmas: ὁ δέ Κρατερός λέγω ὡς οὐ δίκαιος πείθω Φωκίων ἐγώ , ὁ ὁ σύμμαχος καί φίλος κάθημαι χώρα κακός ποιέω δύναμαι ἐκ ὁ ὁ πολέμιος ὠφελέω , λαμβάνω αὐτός ὁ δεξιά Ἀντίπατρος , δίδωμι , λέγω , Φωκίων οὗτος ὁ χάρις . περί δέ ὁ ἄλλος κελεύω αὐτός ἐπιτρέπω ὁ Ἀθηναῖος , ὥσπερ ἐν Λαμία Λεωσθένης ἐκεῖνος .
plutarchus.phocion 27.1
Ὡς οὖν ἐπανῆλθεν ὁ Φωκίων εἰς τὸ ἄστυ καὶ τοῖς Ἀθηναίοις ; ταῦτα ἔδοξεν ὑπʼ ἀνάγκης , αὖθις εἰς Θήβας ἐβάδιζε μετὰ Τῶν ἄλλων πρέσβεων , Ξενοκράτην τὸν φιλόσοφον Τῶν Ἀθηναίων προσελομένων . τοσοῦτον γὰρ ἦν ἀξίωμα τῆς ἀρετῆς τοῦ Ξενοκράτους καὶ δόξα καὶ λόγος παρὰ πᾶσιν ὥστε οἴεσθαι μήτε ὕβριν εἶναι μήτε ὠμότητα μήτε θυμὸν ἐν ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ φυόμενον , ᾧ Ξενοκράτους μόνον ὀφθέντος οὐκ ἂν αἰδοῦς τι καὶ τιμῆς ἐγγένοιτο πρὸς αὐτόν .
Lemmas: ὡς οὖν ἐπανέρχομαι ὁ Φωκίων εἰς ὁ ἄστυ καί ὁ Ἀθηναῖος ; οὗτος δοκέω ὑπό ἀνάγκη , αὖθις εἰς Θῆβαι βαδίζω μετά Τοῦ ἄλλος πρέσβυς , Ξενοκράτης ὁ φιλόσοφος Τεῖς Ἀθηναῖος προσαιρέομαι . τοσοῦτος γάρ εἰμί ἀξίωμα ὁ ἀρετή ὁ Ξενοκράτης καί δόξα καί λόγος παρά πᾶς ὥστε οἴομαι μήτε ὕβρις εἰμί μήτε ὠμότης μήτε θυμός ἐν ἀνθρώπινος ψυχή φύω , ὅς Ξενοκράτης μόνος ὁράω οὐ ἄν αἰδώς τις καί τιμή ἐγγίγνομαι πρός αὐτός .
plutarchus.phocion 27.2
ἀπέβη δὲ τοὐναντίον ἀγνωμοσύνῃ τινὶ καὶ μισαγαθίᾳ τοῦ Ἀντιπάτρου , πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἠσπάσατο τὸν Ξενοκράτην τοὺς ἄλλους δεξιωσάμενος · ἐφʼ ᾧ φασιν εἰπεῖν ἐκεῖνον ὡς Ἀντίπατρος καλῶς ποιεῖ μόνον αὐτὸν αἰσχυνόμενος ἐφʼ οἷς ἀγνωμονεῖν μέλλει πρὸς τὴν πόλιν ἔπειτα λέγειν ἀρξάμενον οὐχ ὑπομένων , ἀλλʼ ἀντικρούων καὶ δυσκολαίνων ἐποίησεν ἀποσιωπῆσαι .
Lemmas: ἀποβαίνω δέ ἐναντίος ἀγνωμοσύνη τις καί μισαγαθία ὁ Ἀντίπατρος , πρῶτος μέν γάρ οὐ ἀσπάζομαι ὁ Ξενοκράτης ὁ ἄλλος δεξιόομαι · ἐπί ὅς φημί λέγω ἐκεῖνος ὡς Ἀντίπατρος καλός ποιέω μόνος αὐτός αἰσχύνω ἐπί ὅς ἀγνωμονέω μέλλω πρός ὁ πόλις ἔπειτα λέγω ἄρχω οὐ ὑπομένω , ἀλλά ἀντικρούω καί δυσκολαίνω ποιέω ἀποσιωπάω .
plutarchus.phocion 27.3
τῶν δὲ περὶ τὸν Φωκίωνα διαλεχθέντων ἀπεκρίνατο φιλίαν ἔσεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις καὶ συμμαχίαν ἐκδοῦσι μὲν τοὺς περὶ Δημοσθένην καὶ Ὑπερείδην , πολιτευομένοις δὲ τὴν πάτριον ἀπὸ τιμήματος πολιτείαν , δεξαμένοις δὲ φρουρὰν εἰς τὴν Μουνυχίαν , ἔτι δὲ χρήματα τοῦ πολέμου καὶ ζημίαν προσεκτίσασιν .
Lemmas: ὁ δέ περί ὁ Φωκίων διαλέγω ἀποκρίνω φιλία εἰμί ὁ Ἀθηναῖος καί συμμαχία ἐκδίδωμι μέν ὁ περί Δημοσθένης καί Ὑπερείδης , πολιτεύω δέ ὁ πάτριος ἀπό τίμημα πολιτεία , δέχομαι δέ φρουρά εἰς ὁ Μουνυχία , ἔτι δέ χρῆμα ὁ πόλεμος καί ζημία προσεκτίνω .
plutarchus.phocion 27.4
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πρέσβεις ἠγάπησαν ὡς φιλανθρώπους τὰς διαλύσεις , πλὴν τοῦ Ξενοκράτους · ἔφη γὰρ ὡς μὲν δούλοις μετρίως κεχρῆσθαι τὸν Ἀντίπατρον , ὡς δὲ ἐλευθέροις βαρέως , τοῦ δὲ Φωκίωνος παραιτουμένου τὴν φρουρὰν καὶ δεομένου λέγεται τὸν Ἀντίπατρον εἰπεῖν ὦ Φωκίων , ἡμεῖς πάντα σοι χαρίζεσθαι βουλόμεθα πλὴν Τῶν καὶ σὲ ἀπολούντων καὶ ἡμᾶς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος πρέσβυς ἀγαπάω ὡς φιλάνθρωπος ὁ διάλυσις , πλήν ὁ Ξενοκράτης · φημί γάρ ὡς μέν δοῦλος μέτριος χράω ὁ Ἀντίπατρος , ὡς δέ ἐλεύθερος βαρύς , ὁ δέ Φωκίων παραιτέομαι ὁ φρουρά καί δέω λέγω ὁ Ἀντίπατρος λέγω ὦ Φωκίων , ἐγώ πᾶς σύ χαρίζω βούλομαι πλήν Τοί καί σύ ἀπόλλυμι καί ἐγώ .
plutarchus.phocion 27.5
οἱ δὲ οὐχ οὕτως φασίν , ἀλλὰ ἐρωτῆσαι τὸν Ἀντίπατρον εἰ τὴν φρουρὰν ἀνέντος αὐτοῦ τοῖς Ἀθηναίοις Φωκίων ἐγγυᾶται τὴν πόλιν ἐμμενεῖν τῇ εἰρήνῃ καὶ μηθὲν πολυπραγμονήσειν · σιωπῶντος δὲ ἐκείνου καὶ διαμέλλοντος , ἀναπηδήσαντα Καλλιμέδοντα τὸν Κάραβον , ἄνδρα θρασὺν καὶ μισόδημον , εἰπεῖν · ἐὰν δὲ οὗτος , ὦ Ἀντίπατρε , φλυαρῇ , σὺ πιστεύσεις καὶ οὐ πράξεις ἃ διέγνωκας ;
Lemmas: ὁ δέ οὐ οὕτως φημί , ἀλλά ἐρωτάω ὁ Ἀντίπατρος εἰ ὁ φρουρά ἀνίημι αὐτός ὁ Ἀθηναῖος Φωκίων ἐγγυάω ὁ πόλις ἐμμένω ὁ εἰρήνη καί μηδείς πολυπραγμονέω · σιωπάω δέ ἐκεῖνος καί διαμέλλω , ἀναπηδάω Καλλιμέδων ὁ Κάραβος , ἀνήρ θρασύς καί μισόδημος , λέγω · ἐάν δέ οὗτος , ὦ Ἀντίπατρος , φλυαρέω , σύ πιστεύω καί οὐ πράσσω ὅς διαγιγνώσκω ;
plutarchus.phocion 28.1
οὕτω μὲν ἐδέξαντο φρουρὰν Μακεδόνων Ἀθηναῖοι καὶ Μένυλλον ἡγεμόνα , τῶν ἐπιεικῶν τινα καὶ τοῦ Φωκίωνος ἐπιτηδείων , ἐφάνη δὲ ὑπερήφανον τὸ πρόσταγμα , καὶ μᾶλλον ἐξουσίας ὕβρει χρωμένης ἐπίδειξις ἢ πραγμάτων ἕνεκα γιγνομένη κατάληψις . οὐ μικρὸν δὲ τῷ πάθει προσέθηκεν ὁ καιρός , εἰκάδι γὰρ ἡ φρουρὰ Βοηδρομιῶνος εἰσήχθη , μυστηρίων ὄντων , ᾗ τὸν Ἴακχον ἐξ ἄστεος Ἐλευσινάδε πέμπουσιν , ὥστε τῆς τελετῆς συγχυθείσης ἀναλογίζεσθαι τοὺς πολλοὺς καὶ τὰ πρεσβύτερα τῶν θείων καὶ τὰ πρόσφατα .
Lemmas: οὕτως μέν δέχομαι φρουρά Μακεδών Ἀθηναῖος καί Μένυλλος ἡγεμών , ὁ ἐπιεικής τις καί ὁ Φωκίων ἐπιτήδειος , φαίνω δέ ὑπερήφανος ὁ πρόσταγμα , καί μάλα ἐξουσία ὕβρις χράω ἐπίδειξις ἤ πρᾶγμα ἕνεκα γίγνομαι κατάληψις . οὐ μικρός δέ ὁ πάθος προστίθημι ὁ καιρός , εἰκάς γάρ ὁ φρουρά Βοηδρομιών εἰσάγω , μυστήριον εἰμί , ὅς ὁ Ἴακχος ἐκ ἄστυ Ἐλευσινάδε πέμπω , ὥστε ὁ τελετή συγχέω ἀναλογίζομαι ὁ πολύς καί ὁ πρέσβυς ὁ θεῖος καί ὁ πρόσφατος .
plutarchus.phocion 28.2
πάλαι μὲν γὰρ ἐν τοῖς ἀρίστοις εὐτυχήμασι τὰς μυστικὰς ὄψεις καὶ φωνὰς παραγενέσθαι σὺν ἐκπλήξει καὶ θάμβει τῶν πολεμίων , νῦν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἱεροῖς τὰ δυσχερέστατα πάθη τῆς Ἑλλάδος ἐπισκοπεῖν τοὺς θεούς , καὶ καθυβρίζεσθαι τὸν ἁγιώτατον τοῦ χρόνου καὶ ἥδιστον αὐτοῖς , ἐπώνυμον τῶν μεγίστων κακῶν γενόμενον . πρότερον μὲν οὖν ὀλίγοις ἔτεσι χρησμὸν ἐξήνεγκαν αἱ Δωδωνίδες τῇ πόλει τὰ ἀκρωτήρια τῆς Ἀρτέμιδος φυλάσσειν , ὅπως ἄλλοι μὴ λάβωσι ·
Lemmas: πάλαι μέν γάρ ἐν ὁ ἀγαθός εὐτύχημα ὁ μυστικός ὄψις καί φωνή παραγίγνομαι σύν ἔκπληξις καί θάμβος ὁ πολέμιος , νῦν δέ ὁ αὐτός ἱερόν ὁ δυσχερής πάθος ὁ Ἑλλάς ἐπισκοπέω ὁ θεός , καί καθυβρίζω ὁ ἅγιος ὁ χρόνος καί ἡδύς αὐτός , ἐπώνυμος ὁ μέγας κακός γίγνομαι . πρότερος μέν οὖν ὀλίγος ἔτος χρησμός ἐκφέρω ὁ Δωδωνίς ὁ πόλις ὁ ἀκρωτήριον ὁ Ἄρτεμις φυλάσσω , ὅπως ἄλλος μή λαμβάνω ·
plutarchus.phocion 28.3
τότε δὲ περὶ τὰς ἡμέρας ἐκείνας αἱ ταινίαι μὲν , αἷς περιελίττουσι τὰς μυστικὰς κοίτας , . βαπτόμεναι θάψινον ἀντὶ φοινικοῦ χρῶμα καὶ νεκρῶδες ἀνήνεγκαν ὃ δὲ μεῖζον ἦν , τὰ παραβαπτόμενα τῶν ἰδιωτικῶν πάντα τὸ προσῆκον ἄνθος ἔσχε . μύστην δὲ λούοντα χοιρίδιον ἐν Κανθάρῳ λιμένι κῆτος συνέλαβε καὶ τὰ κάτω μέρη τοῦ σώματος ἄχρι τῆς κοιλίας κατέπιε , προδεικνύντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ προφανῶς ὅτι τῶν κάτω καὶ πρὸς θαλάσσῃ στερηθέντες τὴν ἄνω πόλιν διαφυλάξουσιν .
Lemmas: τότε δέ περί ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ ταινία μέν , ὅς περιελίσσω ὁ μυστικός κοίτη , . βάπτω θάψινος ἀντί φοινίκεος χρῶμα καί νεκρώδης ἀναφέρω ὅς δέ μέγας εἰμί , ὁ παραβάπτω ὁ ἰδιωτικός πᾶς ὁ προσήκω ἄνθος ἔχω . μύστης δέ λούω χοιρίδιον ἐν Κάνθαρος λιμήν κῆτος συλλαμβάνω καί ὁ κάτω μέρος ὁ σῶμα ἄχρι ὁ κοιλία καταπίνω , προδείκνυμι αὐτός ὁ θεός προφανής ὅτι ὁ κάτω καί πρός θάλασσα στερέω ὁ ἄνω πόλις διαφυλάσσω .
plutarchus.phocion 28.4
ἡ μὲν οὖν φρουρὰ διὰ Μένυλλον οὐδὲν ἠνίασε τοὺς ἀνθρώπους · τῶν δὲ ἀποψηφισθέντων τοῦ πολιτεύματος διὰ πενίαν ὑπὲρ μυρίους καὶ δισχιλίους γενομένων οἵ τε μένοντες ἐδόκουν σχέτλια καὶ ἄτιμα πάσχειν , οἵ τε διὰ τοῦτο τὴν πόλιν ἐκλιπόντες καὶ μεταστάντες εἰς Θρᾴκην , Ἀντιπάτρου γῆν καὶ πόλιν αὐτοῖς παρασχόντος , ἐκπεπολιορκημένοις ἐῴκεσαν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν φρουρά διά Μένυλλος οὐδείς ἀνιάω ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ ἀποψηφίζομαι ὁ πολίτευμα διά πενία ὑπέρ μυρίος καί δισχίλιοι γίγνομαι ὁ τε μένω δοκέω σχέτλιος καί ἄτιμος πάσχω , ὁ τε διά οὗτος ὁ πόλις ἐκλείπω καί μεθίστημι εἰς Θρᾴκη , Ἀντίπατρος γῆ καί πόλις αὐτός παρέχω , ἐκπολιορκέω ἔοικα .
plutarchus.phocion 29.1
ὁ δὲ Δημοσθένους ἐν Καλαυρίᾳ καὶ Ὑπερείδου πρὸς Κλεωναῖς θάνατος , περὶ ὧν ἐν ἄλλοις γέγραπται , μονονοὺκ ἔρωτα καὶ πόθον Ἀθηναίοις Ἀλεξάνδρου καὶ Φιλίππου παρίστη . καὶ τοῦτο ὅπερ ὕστερον , ἀναιρεθέντος Ἀντιγόνου καὶ τῶν ἀνελόντων ἐκεῖνον ἀρξαμένων βιάζεσθαι καὶ λυπεῖν τοὺς ἀνθρώπους , ἀνὴρ ἄγροικος ἐν Φρυγίᾳ χωρίον ὀρύττων πυθομένου τινός , τί ποιεῖς ; στενάξας , Ἀντίγονον , εἶπε , ζητῶ ·
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης ἐν Καλαυρία καί Ὑπερείδης πρός Κλεωναί θάνατος , περί ὅς ἐν ἄλλος γράφω , μονονούκ ἔρως καί πόθος Ἀθηναῖος Ἀλέξανδρος καί Φίλιππος παρίστημι . καί οὗτος ὅς ὕστερον , ἀναιρέω Ἀντίγονος καί ὁ ἀναιρέω ἐκεῖνος ἄρχω βιάζω καί λυπέω ὁ ἄνθρωπος , ἀνήρ ἄγροικος ἐν Φρυγία χωρίον ὀρύσσω πυνθάνομαι τις , τίς ποιέω ; στενάζω , Ἀντίγονος , λέγω , ζητέω ·
plutarchus.phocion 29.2
τοῦτο πολλοῖς ἐπῄει λέγειν διαμνημονεύουσι τὸν ἐκείνων τῶν βασιλέων θυμόν , ὡς τὸ μέγα καὶ γενναῖον εὐπαραίτητον εἶχον , οὐχ ὥσπερ Ἀντίπατρος ἰδιώτου προσώπῳ καὶ φαυλότητι χλαμυδίου καὶ διαίτης εὐτελείᾳ κατειρωνευόμενος τὴν ἐξουσίαν ἐπαχθέστερος ἦν τοῖς πάσχουσι κακῶς δεσπότης καὶ τύραννος .
Lemmas: οὗτος πολύς ἐπέρχομαι λέγω διαμνημονεύω ὁ ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς θυμός , ὡς ὁ μέγας καί γενναῖος εὐπαραίτητος ἔχω , οὐ ὥσπερ Ἀντίπατρος ἰδιώτης πρόσωπον καί φαυλότης χλαμύδιον καί δίαιτα εὐτέλεια κατειρωνεύομαι ὁ ἐξουσία ἐπαχθής εἰμί ὁ πάσχω κακός δεσπότης καί τύραννος .
plutarchus.phocion 29.3
ὅμως δʼ οὖν ὁ Φωκίων καὶ φυγῆς ἀπήλλαξε πολλούς δεηθεὶς τοῦ Ἀντιπάτρου , καὶ φεύγουσι διεπράξατο μὴ καθάπερ οἱ λοιποὶ τῶν μεθισταμένων ὑπὲρ τὰ Κεραύνια ὄρη καὶ τὸν Ταίναρον ἐκπεσεῖν τῆς Ἑλλάδος , ἀλλὰ ἐν Πελοποννήσῳ κατοικεῖν , ὧν καὶ Ἁγνωνίδης ἦν ὁ συκοφάντης .
Lemmas: ὅμως δέ οὖν ὁ Φωκίων καί φυγή ἀπαλλάσσω πολύς δέω ὁ Ἀντίπατρος , καί φεύγω διαπράσσω μή καθά ὁ λοιπός ὁ μεθίστημι ὑπέρ ὁ Κεραύνιος ὄρος καί ὁ Ταίναρος ἐκπίπτω ὁ Ἑλλάς , ἀλλά ἐν Πελοπόννησος κατοικέω , ὅς καί Ἁγνωνίδης εἰμί ὁ συκοφάντης .
plutarchus.phocion 29.4
ἐπιμελόμενος δὲ τῶν κατὰ τὴν πόλιν πρᾴως καὶ νομίμως τοὺς μὲν ἀστείους καὶ χαρίεντας ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἀεὶ συνεῖχε , τοὺς δὲ πολυπράγμονας καὶ νεωτεριστάς , αὐτῷ τῷ μὴ ἄρχειν μηδὲ θορυβεῖν ἀπομαραινομένους , ἐδίδαξε φιλοχωρεῖν καὶ ἀγαπᾶν γεωργοῦντας . ὁρῶν δὲ τὸν Ξενοκράτην τελοῦντα τὸ μετοίκιον ἐβούλετο γράψαι πολίτην ὁ δὲ ἀπεῖπε , φήσας οὐκ ἂν μετασχεῖν ταύτης τῆς πολιτείας περὶ ἧς ἐπρέσβευεν ἵνα μὴ γένηται .
Lemmas: ἐπιμελέομαι δέ ὁ κατά ὁ πόλις πρᾶος καί νόμιμος ὁ μέν ἀστεῖος καί χαρίεις ἐν ὁ ἀρχή ἀεί συνέχω , ὁ δέ πολυπράγμων καί νεωτεριστής , αὐτός ὁ μή ἄρχω μηδέ θορυβέω ἀπομαραίνομαι , διδάσκω φιλοχωρέω καί ἀγαπάω γεωργέω . ὁράω δέ ὁ Ξενοκράτης τελέω ὁ μετοίκιον βούλομαι γράφω πολίτης ὁ δέ ἀπολέγω , φημί οὐ ἄν μετέχω οὗτος ὁ πολιτεία περί ὅς πρεσβεύω ἵνα μή γίγνομαι .
plutarchus.phocion 30.1
τοῦ δὲ Μενύλλου δωρεὰν αὐτῷ καὶ χρήματα διδόντος , ἀπεκρίνατο μήτʼ ἐκεῖνον Ἀλεξάνδρου βελτίονα εἶναι μήτε κρείττονα τὴν αἰτίαν ἐφʼ ᾗ λήψεται νῦν ὁ τότε μὴ δεξάμενος . ἀλλὰ Φώκῳ γε τῷ παιδὶ λαβεῖν δεομένου τοῦ Μενύλλου , Φώκῳ μὲν , εἶπεν , ἐὰν μὲν σωφρονῇ μεταβαλόμενος , ἀρκέσει τὰ τοῦ πατρός · ὡς δʼ ἔχει νῦν , οὐδὲν ἱκανόν ἐστιν . Ἀντιπάτρῳ δὲ τραχύτερον ἀπεκρίνατο βουλομένῳ τι γενέσθαι διʼ αὐτοῦ τῶν μὴ πρεπόντων οὐ δύναται γὰρ , εἶπεν , Ἀντίπατρος ἅμα μοι καὶ φίλῳ καὶ κόλακι χρῆσθαι .
Lemmas: ὁ δέ Μένυλλος δωρεά αὐτός καί χρῆμα δίδωμι , ἀποκρίνω μήτε ἐκεῖνος Ἀλέξανδρος ἀγαθός εἰμί μήτε κρατύς ὁ αἰτία ἐπί ὅς λαμβάνω νῦν ὁ τότε μή δέχομαι . ἀλλά Φῶκος γε ὁ παῖς λαμβάνω δέω ὁ Μένυλλος , Φῶκος μέν , λέγω , ἐάν μέν σωφρονέω μεταβάλλω , ἀρκέω ὁ ὁ πατήρ · ὡς δέ ἔχω νῦν , οὐδείς ἱκανός εἰμί . Ἀντίπατρος δέ τραχύς ἀποκρίνω βούλομαι τις γίγνομαι διά αὐτός ὁ μή πρέπω οὐ δύναμαι γάρ , λέγω , Ἀντίπατρος ἅμα ἐγώ καί φίλος καί κόλαξ χράω .
plutarchus.phocion 30.2
τὸν δὲ Ἀντίπατρον αὐτὸν εἰπεῖν λέγουσιν ὡς δυεῖν αὐτῷ φίλων Ἀθήνησιν ὄντων , Φωκίωνος καὶ Δημάδου , τὸν μὲν λαβεῖν οὐ πέπεικε , τὸν δὲ διδοὺς οὐκ ἐμπέπληκε . καὶ μέντοι Φωκίων μὲν ὡς ἀρετὴν ἐπεδείκνυτο τὴν πενίαν , ἐν ᾗ τοσαυτάκις Ἀθηναίων στρατηγήσας καὶ βασιλεῦσι φίλοις χρησάμενος ἐγκατεγήρασε , Δημάδης δὲ τῷ πλούτῳ καὶ παρανομῶν ἐκαλλωπίζετο .
Lemmas: ὁ δέ Ἀντίπατρος αὐτός λέγω λέγω ὡς δύο αὐτός φίλος Ἀθήνησι εἰμί , Φωκίων καί Δημάδης , ὁ μέν λαμβάνω οὐ πείθω , ὁ δέ δίδωμι οὐ ἐμπίμπλημι . καί μέντοι Φωκίων μέν ὡς ἀρετή ἐπιδείκνυμι ὁ πενία , ἐν ὅς τοσαυτάκις Ἀθηναῖος στρατηγέω καί βασιλεύς φίλος χράω ἐγκαταγηράσκω , Δημάδης δέ ὁ πλοῦτος καί παρανομέω καλλωπίζω .
plutarchus.phocion 30.3
νόμου γὰρ ὄντος Ἀθήνησι τότε μὴ χορεύειν ξένον ἢ χιλίας ἀποτίνειν τὸν χορηγόν , ἅπαντας εἰσαγαγὼν ξένους τοὺς χορεύοντας ἑκατὸν ὄντας ἅμα καὶ τὴν ζημίαν ἀνὰ χιλίας ὑπὲρ ἑκάστου εἰσήνεγκεν εἰς τὸ θέατρον . Δημέᾳ δὲ τῷ υἱῷ νύμφην ἀγόμενος , ἐμοῦ μὲν , εἶπεν , ὦ παῖ , τὴν σὴν μητέρα γαμοῦντος οὐδὲ ὁ γείτων ᾔσθετο τοῖς δὲ σοῖς γάμοις καὶ βασιλεῖς καὶ δυνάσται συγχορηγοῦσιν .
Lemmas: νόμος γάρ εἰμί Ἀθήνησι τότε μή χορεύω ξένος ἤ χίλιοι ἀποτίνω ὁ χορηγός , ἅπας εἰσάγω ξένος ὁ χορεύω ἑκατόν εἰμί ἅμα καί ὁ ζημία ἀνά χίλιοι ὑπέρ ἕκαστος εἰσφέρω εἰς ὁ θέατρον . Δημέας δέ ὁ υἱός νύμφη ἄγω , ἐγώ μέν , λέγω , ὦ παῖς , ὁ σός μήτηρ γαμέω οὐδέ ὁ γείτων αἰσθάνομαι ὁ δέ σός γάμος καί βασιλεύς καί δυνάστης συγχορηγέω .
plutarchus.phocion 30.4
ἐνοχλούντων δὲ τῷ Φωκίωνι τῶν Ἀθηναίων ὅπως ἀπαλλάξῃ τὴν φρουρὰν πείσας τὸν Ἀντίπατρον , εἴτε μὴ προσδοκῶν πείσειν εἴτε μᾶλλον ὁρῶν σωφρονοῦντα τὸν δῆμον καὶ πολιτευόμενον εὐτάκτως διὰ τὸν φόβον , ἐκείνην μὲν ἀεὶ διωθεῖτο τὴν πρεσβείαν , τὰ δὲ χρήματα μὴ πράττειν , ἀλλὰ μέλλειν καὶ ἀναβάλλεσθαι τὸν Ἀντίπατρον ἔπεισε . μεταβάντες οὖν Δημάδην παρεκάλουν .
Lemmas: ἐνοχλέω δέ ὁ Φωκίων ὁ Ἀθηναῖος ὅπως ἀπαλλάσσω ὁ φρουρά πείθω ὁ Ἀντίπατρος , εἴτε μή προσδοκάω πείθω εἴτε μάλα ὁράω σωφρονέω ὁ δῆμος καί πολιτεύω εὐτάκτως διά ὁ φόβος , ἐκεῖνος μέν ἀεί διωθέω ὁ πρεσβεία , ὁ δέ χρῆμα μή πράσσω , ἀλλά μέλλω καί ἀναβάλλω ὁ Ἀντίπατρος πείθω . μεταβαίνω οὖν Δημάδης παρακαλέω .
plutarchus.phocion 30.5
ὁ δὲ προθύμως ὑπέστη καὶ τὸν υἱὸν ἔχων ἀπῆρεν εἰς Μακεδονίαν , ὑπὸ δαίμονός τινος , ὡς ἔοικεν , εἰς τοῦτο καιροῦ κομισθείς ἐν ᾧ κατείχετο μὲν Ἀντίπατρος ἤδη νόσῳ , Κάσανδρος δὲ τῶν πραγμάτων ἐγκρατὴς γεγονώς εὗρεν ἐπιστολὴν Δημάδου γεγραμμένην πρὸς Ἀντίγονον εἰς Ἀσίαν , παρακαλοῦντος αὐτὸν ἐπιφανῆναι τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ Μακεδονίαν , ἐκ παλαιοῦ καὶ σαπροῦ κρεμαμένοις στήμονος , τὸν Ἀντίπατρον οὕτω σκώψαντος .
Lemmas: ὁ δέ πρόθυμος ὑφίστημι καί ὁ υἱός ἔχω ἀπαίρω εἰς Μακεδονία , ὑπό δαίμων τις , ὡς ἔοικα , εἰς οὗτος καιρός κομίζω ἐν ὅς κατέχω μέν Ἀντίπατρος ἤδη νόσος , Κάσανδρος δέ ὁ πρᾶγμα ἐγκρατής γίγνομαι εὑρίσκω ἐπιστολή Δημάδης γράφω πρός Ἀντίγονος εἰς Ἀσία , παρακαλέω αὐτός ἐπιφαίνω ὁ περί ὁ Ἑλλάς καί Μακεδονία , ἐκ παλαιός καί σαπρός κρεμάννυμι στήμων , ὁ Ἀντίπατρος οὕτως σκώπτω .
plutarchus.phocion 30.6
ὡς οὖν εἶδεν αὐτὸν ἀφιγμένον ὁ Κάσανδρος , συνέλαβε , καὶ πρῶτα μὲν τὸν υἱὸν ἐγγὺς προσαγαγὼν ἀπέσφαξεν , ὥστε καταδέξασθαι τοῖς κόλποις τὸ αἷμα τὸν πατέρα καὶ καταπλησθῆναι τοῦ φόνου , μετὰ ταῦτα δὲ εἰς ἀχαριστίαν αὐτὸν καὶ προδοσίαν πολλὰ λοιδορήσας καὶ καθυβρίσας ἀπέκτεινεν .
Lemmas: ὡς οὖν ὁράω αὐτός ἀφικνέομαι ὁ Κάσανδρος , συλλαμβάνω , καί πρῶτος μέν ὁ υἱός ἐγγύς προσάγω ἀποσφάζω , ὥστε καταδέχομαι ὁ κόλπος ὁ αἷμα ὁ πατήρ καί καταπίμπλημι ὁ φόνος , μετά οὗτος δέ εἰς ἀχαριστία αὐτός καί προδοσία πολύς λοιδορέω καί καθυβρίζω ἀποκτείνω .
plutarchus.phocion 31.1
ἐπεὶ δὲ Ἀντίπατρος ἀποδείξας Πολυσπέρχοντα στρατηγόν , Κάσανδρον δὲ χιλίαρχον , ἐξέλιπεν , εὐθὺς διαναστὰς ὁ Κάσανδρος καὶ προκαταλαμβάνων τὰ πράγματα πέμπει κατὰ τάχος Νικάνορα τῷ Μενύλλῳ διάδοχον τῆς φρουραρχίας , πρὶν ἔκδηλον τὸν Ἀντιπάτρου θάνατον γενέσθαι κελεύσας τὴν Μουνυχίαν παραλαβεῖν .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀντίπατρος ἀποδείκνυμι Πολυσπέρχων στρατηγός , Κάσσανδρος δέ χιλίαρχος , ἐκλείπω , εὐθύς διανίσταμαι ὁ Κάσανδρος καί προκαταλαμβάνω ὁ πρᾶγμα πέμπω κατά τάχος Νικάνωρ ὁ Μένυλλος διάδοχος ὁ φρουραρχία , πρίν ἔκδηλος ὁ Ἀντίπατρος θάνατος γίγνομαι κελεύω ὁ Μουνυχία παραλαμβάνω .
plutarchus.phocion 31.2
γενομένου δὲ τούτου , καὶ μεθʼ ἡμέρας ὀλίγας πυθομένων τῶν Ἀθηναίων ὅτι τέθνηκεν ὁ Ἀντίπατρος , ἐν αἰτίαις ὁ Φωκίων ἦν καὶ κακῶς ἤκουεν ὡς προαισθόμενος καὶ κατασιωπήσας χάριτι τοῦ Νικάνορος . ὁ δὲ τούτων μὲν οὐκ ἐφρόντιζεν , ἐντυγχάνων δὲ τῷ Νικάνορι καὶ διαλεγόμενος εἴς τε τἆλλα τοῖς Ἀθηναίοις πρᾷον αὐτὸν καὶ κεχαρισμένον παρεῖχε , καὶ φιλοτιμίας τινὰς ἔπεισε καὶ δαπάνας ὑποστῆναι γενόμενον ἀγωνοθέτην .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὗτος , καί μετά ἡμέρα ὀλίγος πυνθάνομαι ὁ Ἀθηναῖος ὅτι θνῄσκω ὁ Ἀντίπατρος , ἐν αἰτία ὁ Φωκίων εἰμί καί κακός ἀκούω ὡς προαισθάνομαι καί κατασιωπάω χάρις ὁ Νικάνωρ . ὁ δέ οὗτος μέν οὐ φροντίζω , ἐντυγχάνω δέ ὁ Νικάνωρ καί διαλέγω εἰς τε ἄλλος ὁ Ἀθηναῖος πρᾶος αὐτός καί χαρίζω παρέχω , καί φιλοτιμία τις πείθω καί δαπάνη ὑφίστημι γίγνομαι ἀγωνοθέτης .
plutarchus.phocion 32.1
ἐν τούτῳ δὲ καὶ Πολυσπέρχων , τὴν τοῦ βασιλέως ἐπιμέλειαν ἔχων ὑφʼ ἑαυτῷ καὶ καταπολιτευόμενος τὸν Κάσανδρον , ἔπεμψεν ἐπιστολὴν τοῖς ἐν ἄστει γεγραμμένην , ὡς τοῦ βασιλέως ἀποδιδόντος αὐτοῖς τὴν δημοκρατίαν καὶ πολιτεύεσθαι κατὰ τὰ πάτρια πάντας Ἀθηναίους κελεύοντος .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ καί Πολυσπέρχων , ὁ ὁ βασιλεύς ἐπιμέλεια ἔχω ὑπό ἑαυτοῦ καί καταπολιτεύομαι ὁ Κάσσανδρος , πέμπω ἐπιστολή ὁ ἐν ἄστυ γράφω , ὡς ὁ βασιλεύς ἀποδίδωμι αὐτός ὁ δημοκρατία καί πολιτεύω κατά ὁ πάτριος πᾶς Ἀθηναῖος κελεύω .
plutarchus.phocion 32.2
ἦν δὲ τοῦτο κατὰ τοῦ Φωκίωνος ἐπιβουλή , συσκευαζόμενος γὰρ εἰς ἑαυτόν , ὡς μικρὸν ὕστερον ἔδειξε τοῖς ἔργοις , ὁ Πολυσπέρχων τὴν πόλιν , οὐδὲν ἤλπιζε περαίνειν μὴ τοῦ Φωκίωνος ἐκπεσόντος · ἐκπεσεῖσθαι δὲ ἐκεῖνον ἅμα τῶν ἀπεψηφισμένων ἐπιχυθέντων τῇ πολιτείᾳ καὶ πάλιν τὸ βῆμα δημαγωγῶν κατασχόντων καὶ συκοφαντῶν .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος κατά ὁ Φωκίων ἐπιβουλή , συσκευάζω γάρ εἰς ἑαυτοῦ , ὡς μικρός ὕστερον δείκνυμι ὁ ἔργον , ὁ Πολυσπέρχων ὁ πόλις , οὐδείς ἐλπίζω περαίνω μή ὁ Φωκίων ἐκπίπτω · ἐκπίπτω δέ ἐκεῖνος ἅμα ὁ ἀποψηφίζομαι ἐπιχέω ὁ πολιτεία καί πάλιν ὁ βῆμα δημαγωγός κατέχω καί συκοφάντης .
plutarchus.phocion 32.3
ὑποκινουμένων δὲ πρὸς ταῦτα τῶν Ἀθηναίων , βουλόμενος ἐντυχεῖν αὐτοῖς ὁ Νικάνωρ , ἐν Πειραιεῖ βουλῆς γενομένης , παρῆλθε , τῷ Φωκίωνι ἐμπιστεύσας τὸ σῶμα . Δερκύλλου δὲ τοῦ ἐπὶ τῆς χώρας στρατηγοῦ συλλαβεῖν αὐτὸν ἐπιχειρήσαντος , ἐκεῖνος μὲν προαισθόμενος ἐξεπήδησε , καὶ φανερὸς ἦν εὐθὺς ἀμυνούμενος τὴν πόλιν , ὁ δὲ Φωκίων ἐπὶ τῷ προέσθαι τὸν ἄνδρα καὶ μὴ κατασχεῖν ἐγκαλούμενος ἔφη πιστεύειν μὲν τῷ Νικάνορι καὶ μηδὲν ἀπʼ αὐτοῦ προσδοκᾶν δεινόν εἰ δὲ μή , μᾶλλον ἐθέλειν ἀδικούμενος ἢ ἀδικῶν φανερὸς γενέσθαι .
Lemmas: ὑποκινέω δέ πρός οὗτος ὁ Ἀθηναῖος , βούλομαι ἐντυγχάνω αὐτός ὁ Νικάνωρ , ἐν Πειραιεύς βουλή γίγνομαι , παρέρχομαι , ὁ Φωκίων ἐμπιστεύω ὁ σῶμα . Δέρκυλλος δέ ὁ ἐπί ὁ χώρα στρατηγός συλλαμβάνω αὐτός ἐπιχειρέω , ἐκεῖνος μέν προαισθάνομαι ἐκπηδάω , καί φανερός εἰμί εὐθύς ἀμύνω ὁ πόλις , ὁ δέ Φωκίων ἐπί ὁ προίημι ὁ ἀνήρ καί μή κατέχω ἐγκαλέω φημί πιστεύω μέν ὁ Νικάνωρ καί μηδείς ἀπό αὐτός προσδοκάω δεινός εἰ δέ μή , μάλα ἐθέλω ἀδικέω ἤ ἀδικέω φανερός γίγνομαι .
plutarchus.phocion 32.4
τοῦτο δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ μὲν ἄν τινι σκοποῦντι δοκοίη καλοκαγαθικῶς λελέχθαι καὶ γενναίως · ὁ δὲ εἰς πατρίδος ἀποκινδυνεύων σωτηρίαν , καὶ ταῦτα στρατηγὸς καὶ ἄρχων , οὐκ οἶδα μὴ μεῖζόν τι παραβαίνει καὶ πρεσβύτερον τὸ πρὸς τοὺς πολίτας δίκαιον , οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι φοβούμενος μὲν εἰς πόλεμον ἐμβαλεῖν τὴν πόλιν ὁ Φωκίων ἀπέσχετο τοῦ Νι . κάνορος , ἄλλως δὲ προὐβάλλετο τὴν πίστιν καὶ τὸ δίκαιον , ὅπως αἰδούμενος ἐκεῖνος ἡσυχίαν ἄγῃ καὶ μηδὲν ἀδικῇ τοὺς Ἀθηναίους ·
Lemmas: οὗτος δέ ὑπέρ αὐτός μέν ἄν τις σκοπέω δοκέω καλοκαγαθικός λέγω καί γενναῖος · ὁ δέ εἰς πατρίς ἀποκινδυνεύω σωτηρία , καί οὗτος στρατηγός καί ἄρχων , οὐ οἶδα μή μέγας τις παραβαίνω καί πρέσβυς ὁ πρός ὁ πολίτης δίκαιος , οὐδέ γάρ ἐκεῖνος εἰμί λέγω , ὅτι φοβέω μέν εἰς πόλεμος ἐμβάλλω ὁ πόλις ὁ Φωκίων ἀπέχω ὁ Νιν . κάνωρ , ἄλλος δέ προβάλλω ὁ πίστις καί ὁ δίκαιος , ὅπως αἰδέομαι ἐκεῖνος ἡσυχία ἄγω καί μηδείς ἀδικέω ὁ Ἀθηναῖος ·
plutarchus.phocion 32.5
ἀλλʼ ὄντως ἔοικεν ἰσχυρά τις αὐτῷ περὶ τοῦ Νικάνορος ἐγγενέσθαι πίστις , ὅν γε πολλῶν προδιαβαλλόντων καὶ κατηγορούντων ἐπιτίθεσθαι τῷ Πειραιεῖ καὶ διαβιβάζειν εἰς Σαλαμῖνα ξένους καὶ διαφθείρειν τινὰς τῶν ἐν Πειραιεῖ κατοικούντων , οὐ προσήκατο τὸν λόγον οὐδʼ ἐπίστευσεν , ἀλλὰ καὶ Φιλομήλου τοῦ Λαμπτρέως ψήφισμα γράψαντος Ἀθηναίους ἅπαντας ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι καὶ τῷ στρατηγῷ Φωκίωνι προσέχειν , ἠμέλησεν , ἄχρι οὗ προσάγων ὁ Νικάνωρ ἐκ τῆς Μουνυχίας τὰ ὅπλα τὸν Πειραιᾶ περιετάφρευσε .
Lemmas: ἀλλά ὄντως ἔοικα ἰσχυρός τις αὐτός περί ὁ Νικάνωρ ἐγγίγνομαι πίστις , ὅς γε πολύς προδιαβάλλω καί κατηγορέω ἐπιτίθημι ὁ Πειραιεύς καί διαβιβάζω εἰς Σαλαμίς ξένος καί διαφθείρω τις ὁ ἐν Πειραιεύς κατοικέω , οὐ προσίημι ὁ λόγος οὐδέ πιστεύω , ἀλλά καί Φιλόμηλος ὁ Λαμπτρεύς ψήφισμα γράφω Ἀθηναῖος ἅπας ἐν ὁ ὅπλον εἰμί καί ὁ στρατηγός Φωκίων προσέχω , ἀμελέω , ἄχρι ὅς προσάγω ὁ Νικάνωρ ἐκ ὁ Μουνυχία ὁ ὅπλον ὁ Πειραιεύς περιταφρεύω .
plutarchus.phocion 33.1
πραττομένων δὲ τούτων ὁ μὲν Φωκίων ἐθορυβεῖτο καὶ κατεφρονεῖτο τοὺς Ἀθηναίους ἐξάγειν βουλόμενος , Ἀλέξανδρος δὲ ὁ Πολυσπέρχοντος υἱὸς ἧκε μετὰ δυνάμεως , λόγῳ μὲν ἐπὶ τὸν Νικάνορα τοῖς ἐν ἄστει βοηθήσων , ἔργῳ δὲ τὴν πόλιν , εἰ δύναιτο , καταληψόμενος αὐτὴν ἑαυτῇ περιπετῆ γενομένην .
Lemmas: πράσσω δέ οὗτος ὁ μέν Φωκίων θορυβέω καί καταφρονέω ὁ Ἀθηναῖος ἐξάγω βούλομαι , Ἀλέξανδρος δέ ὁ Πολυσπέρχων υἱός ἵημι μετά δύναμις , λόγος μέν ἐπί ὁ Νικάνωρ ὁ ἐν ἄστυ βοηθέω , ἔργον δέ ὁ πόλις , εἰ δύναμαι , καταλαμβάνω αὐτός ἑαυτοῦ περιπετής γίγνομαι .
plutarchus.phocion 33.2
οἵ τε γὰρ φυγάδες αὐτῷ συνεισβαλόντες εὐθὺς ἦσαν ἐν ἄστει , καὶ τῶν ξένων ἅμα καὶ τῶν ἀτίμων πρὸς αὐτοὺς εἰσδραμόντων ἐκκλησία παμμιγὴς ἠθροίσθη καὶ ἄτακτος , ἐν ᾗ τὸν Φωκίωνα τῆς ἀρχῆς ἀπολύσαντες ἑτέρους εἵλοντο στρατηγούς , εἰ δὲ μὴ συνιὼν εἰς λόγους ὁ Ἀλέξανδρος τῷ Νικάνορι μόνος παρὰ τὸ τεῖχος ὤφθη , καὶ τοῦτο ποιοῦντες πολλάκις ὑποψίαν τοῖς Ἀθηναίοις παρέσχον , οὐκ ἂν ἡ πόλις διέφυγε τὸν κίνδυνον .
Lemmas: ὁ τε γάρ φυγάς αὐτός συνεισβάλλω εὐθύς εἰμί ἐν ἄστυ , καί ὁ ξένος ἅμα καί ὁ ἄτιμος πρός αὐτός εἰστρέχω ἐκκλησία παμμιγής ἀθροίζω καί ἄτακτος , ἐν ὅς ὁ Φωκίων ὁ ἀρχή ἀπολύω ἕτερος αἱρέω στρατηγός , εἰ δέ μή συνέρχομαι εἰς λόγος ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Νικάνωρ μόνος παρά ὁ τεῖχος ὁράω , καί οὗτος ποιέω πολλάκις ὑποψία ὁ Ἀθηναῖος παρέχω , οὐ ἄν ὁ πόλις διαφεύγω ὁ κίνδυνος .
plutarchus.phocion 33.3
ἐπεὶ δὲ Ἁγνωνίδης ὁ ῥήτωρ εὐθὺς ἐπεφύετο τοῖς περὶ τὸν Φωκίωνα καὶ κατηγόρει προδοσίας , οἱ μὲν περὶ Καλλιμέδοντα καὶ Χαρικλέα φοβηθέντες ἀπῆλθον ἐκ τῆς πόλεως , ὁ δὲ Φωκίων καὶ μετʼ αὐτοῦ τῶν φίλων οἱ παραμείναντες ᾤχοντο πρὸς Πολυσπέρχοντα . καὶ συνεξῆλθον αὐτοῖς χάριτι τοῦ Φωκίωνος ὁ Πλαταιεὺς Σόλων καὶ Δείναρχος ὁ Κορίνθιος , ἐπιτήδειοι τοῦ Πολυσπέρχοντος εἶναι δοκοῦντες καὶ συνήθεις .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἁγνωνίδης ὁ ῥήτωρ εὐθύς ἐπιφύω ὁ περί ὁ Φωκίων καί κατηγορέω προδοσία , ὁ μέν περί Καλλιμέδων καί ξηαριξλες φοβέω ἀπέρχομαι ἐκ ὁ πόλις , ὁ δέ Φωκίων καί μετά αὐτός ὁ φίλος ὁ παραμένω οἴχομαι πρός Πολυσπέρχων . καί συνεξέρχομαι αὐτός χάρις ὁ Φωκίων ὁ Πλαταιεύς Σόλων καί Δείναρχος ὁ Κορίνθιος , ἐπιτήδειος ὁ Πολυσπέρχων εἰμί δοκέω καί συνήθης .
plutarchus.phocion 33.4
ἀρρωστίᾳ δὲ χρησαμένου τοῦ Δεινάρχου συχνὰς ἡμέρας ἐν Ἐλατείᾳ διέτριψαν , ἐν αἷς Ἁγνωνίδου πείσαντος , Ἀρχεστράτου δὲ τὸ ψήφισμα γράψαντος , ἔπεμπε πρεσβείαν ὁ δῆμος κατηγο σου σαν τὸν Φωκίωνος , ἅμα δὲ καὶ συνέμιξαν ἀμφότεροι τῷ Πολυσπέρχοντι μετὰ τοῦ βασιλέως πορευομένῳ περὶ κώμην τινὰ τῆς Φωκίδος , Φαρύγας , κειμένην ὑπὸ τὸ Ἀκρούριον ὄρος , ὃ νῦν Γαλάτην καλοῦσιν .
Lemmas: ἀρρωστία δέ χράω ὁ Δείναρχος συχνός ἡμέρα ἐν Ἐλατεία διατρίβω , ἐν ὅς Ἁγνωνίδης πείθω , Ἀρχέστρατος δέ ὁ ψήφισμα γράφω , πέμπω πρεσβεία ὁ δῆμος κατηγο σύ σαν ὁ Φωκίων , ἅμα δέ καί συμμείγνυμι ἀμφότερος ὁ Πολυσπέρχων μετά ὁ βασιλεύς πορεύω περί κώμη τις ὁ Φωκίς , Φαρύγη , κεῖμαι ὑπό ὁ Ἀκρούριον ὄρος , ὅς νῦν Γαλάτης καλέω .
plutarchus.phocion 33.5
ἐνταῦθα δὴ θεὶς ὁ Πολυσπέρχων τὸν χρυσοῦν οὐρανίσκον , καὶ καθίσας ὑπʼ αὐτῷ τὸν βασιλέα καὶ τοὺς φίλους , τὸν μὲν Δείναρχον εὐθὺς ἐκ προόδου λαβεῖν ἐκέλευσε καὶ στρεβλώσαντας ἀποκτεῖναι , τοῖς δὲ Ἀθηναίοις ἀπέδωκε λόγον . ὡς δὲ θόρυβον καὶ κραυγὴν ἐποίουν ἀντικατηγοροῦντες ἀλλήλων ἐν τῷ συνεδρίῳ , καὶ προσελθὼν ὁ Ἁγνωνίδης εἶπεν , ἅπαντας ἡμᾶς εἰς μίαν ἐμβαλόντες γαλεάγραν Ἀθηναίοις ἀναπέμψατε λόγον ὑφέξοντας ,
Lemmas: ἐνταῦθα δή τίθημι ὁ Πολυσπέρχων ὁ χρύσεος οὐρανίσκος , καί καθίζω ὑπό αὐτός ὁ βασιλεύς καί ὁ φίλος , ὁ μέν Δείναρχος εὐθύς ἐκ πρόοδος λαμβάνω κελεύω καί στρεβλόω ἀποκτείνω , ὁ δέ Ἀθηναῖος ἀποδίδωμι λόγος . ὡς δέ θόρυβος καί κραυγή ποιέω ἀντικατηγορέω ἀλλήλων ἐν ὁ συνέδριον , καί προσέρχομαι ὁ Ἁγνωνίδης λέγω , ἅπας ἐγώ εἰς εἷς ἐμβάλλω γαλεάγρα Ἀθηναῖος ἀναπέμπω λόγος ὑπέχω ,
plutarchus.phocion 33.6
ὁ μὲν βασιλεὺς ἐγέλασεν , οἱ δὲ περιεστῶτες τῷ συνεδρίῳ Μακεδόνες καὶ ξένοι σχολὴν ἄγοντες ἐπεθύμουν ἀκούειν , καὶ τοὺς πρέσβεις παρεκάλουν ἀπὸ νεύματος ἐνταῦθα ποιεῖσθαι τὴν κατηγορίαν . ἦν δὲ οὐδὲν ἴσον , ἀλλὰ τῷ μὲν Φωκίωνι πολλάκις ἀντέκρουσεν ὁ Πολυσπέρχων λέγοντι , μέχρι οὗ τῇ βακτηρίᾳ πατάξας τὴν γῆν ἀπέστη καὶ κατεσιώπησεν .
Lemmas: ὁ μέν βασιλεύς γελάω , ὁ δέ περιίστημι ὁ συνέδριον Μακεδών καί ξένος σχολή ἄγω ἐπιθυμέω ἀκούω , καί ὁ πρέσβυς παρακαλέω ἀπό νεῦμα ἐνταῦθα ποιέω ὁ κατηγορία . εἰμί δέ οὐδείς ἴσος , ἀλλά ὁ μέν Φωκίων πολλάκις ἀντικρούω ὁ Πολυσπέρχων λέγω , μέχρι ὅς ὁ βακτηρία πατάσσω ὁ γῆ ἀφίστημι καί κατασιωπάω .
plutarchus.phocion 33.7
Ἡγήμονος δὲ φήσαντος ὅτι μάρτυς αὐτῷ τῆς πρὸς τὸν δῆμον εὐνοίας Πολυσπέρχων ἐστί , καὶ τοῦ Πολυσπέρχοντος ἀποκριναμένου πρὸς ὀργὴν , παῦσαί μου πρὸς τὸν βασιλέα καταψευδόμενος , ἀναπηδήσας ὁ βασιλεὺς ὥρμησε λόγχῃ τὸν Ἡγήμονα πατάξαι . ταχὺ δὲ τοῦ Πολυσπέρχοντος περιλαβόντος αὐτόν οὕτω διελύθη τὸ συνέδριον .
Lemmas: Ἡγήμων δέ φημί ὅτι μάρτυς αὐτός ὁ πρός ὁ δῆμος εὔνοια Πολυσπέρχων εἰμί , καί ὁ Πολυσπέρχων ἀποκρίνω πρός ὀργή , παύω ἐγώ πρός ὁ βασιλεύς καταψεύδομαι , ἀναπηδάω ὁ βασιλεύς ὁρμάω λόγχη ὁ Ἡγήμων πατάσσω . ταχύς δέ ὁ Πολυσπέρχων περιλαμβάνω αὐτός οὕτως διαλύω ὁ συνέδριον .