ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.philopoemen 14.5
ὀλίγαις δʼ ὕστερον ἡμέραις καθʼ ὁδὸν ἐν δυσχωρίαις τισὶν ἄφνω τοῦ Νάβιδος ἐπιφανέντος αὐτῷ καὶ φοβήσαντος τοὺς Ἀχαιούς ἀνέλπιστον ἡγουμένους τὴν σωτηρίαν ἐκ τόπων χαλεπῶν καὶ γεγονότων ὑποχειρίων τοῖς πολεμίοις , ὀλίγον χρόνον ἐπιστὰς καὶ περιλαβὼν ὄψει τὴν τοῦ χωρίου φύσιν ἐπέδειξε τὴν τακτικὴν τῶν ἄκρων τῆς πολεμικῆς τέχνην οὖσαν οὕτω μικρὰ κινήσας τὴν ἑαυτοῦ φάλαγγα καὶ πρὸς τὰ παρόντα μεθαρμόσας ἀθορύβως καὶ ῥᾳδίως διεκρούσατο τὴν ἀπορίαν , καὶ προσβαλὼν τοῖς πολεμίοις τροπὴν ἰσχυρὰν ἐποίησεν .
Lemmas: ὀλίγος δέ ὕστερον ἡμέρα κατά ὁδός ἐν δυσχωρία τις ἄφνω ὁ Νάβις ἐπιφαίνω αὐτός καί φοβέω ὁ Ἀχαιός ἀνέλπιστος ἡγέομαι ὁ σωτηρία ἐκ τόπος χαλεπός καί γίγνομαι ὑποχείριος ὁ πολέμιος , ὀλίγος χρόνος ἐφίστημι καί περιλαμβάνω ὄψις ὁ ὁ χωρίον φύσις ἐπιδείκνυμι ὁ τακτικός ὁ ἄκρον ὁ πολεμικός τέχνη εἰμί οὕτως μικρός κινέω ὁ ἑαυτοῦ φάλαγξ καί πρός ὁ πάρειμι μεθαρμόζω ἀθόρυβος καί ῥᾴδιος διακρούω ὁ ἀπορία , καί προσβάλλω ὁ πολέμιος τροπή ἰσχυρός ποιέω .
plutarchus.philopoemen 14.6
ἐπεὶ δὲ οὐ πρὸς τὴν πόλιν ἑώρα φεύγοντας , ἀλλὰ τῆς χώρας ἄλλον ἄλλῃ διασπειρόμενον ὑλώδης δὲ καὶ περίβουνος ἦν πᾶσα καὶ δύσιππος ὑπὸ ῥείθρων καὶ φαράγγων , τὴν μὲν δίωξιν ἐπέσχε καὶ κατεστρατοπέδευσεν ἔτι φωτὸς ὄντος · τεκμαιρόμενος δὲ τοὺς πολεμίους ἐκ τῆς φυγῆς καθʼ ἕνα καὶ δύο πρὸς τὴν πόλιν ὑπάξειν σκοταίους , ἐλλοχίζει τοῖς περὶ τὸ ἄστυ ῥείθροις καὶ λόφοις πολλοὺς ἔχοντας ἐγχειρίδια τῶν Ἀχαιῶν .
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ πρός ὁ πόλις ὁράω φεύγω , ἀλλά ὁ χώρα ἄλλος ἄλλῃ διασπείρω ὑλώδης δέ καί περίβουνος εἰμί πᾶς καί δύσιππος ὑπό ῥεῖθρον καί φάραγξ , ὁ μέν δίωξις ἐπέχω καί καταστρατοπεδεύω ἔτι φώς εἰμί · τεκμαίρομαι δέ ὁ πολέμιος ἐκ ὁ φυγή κατά εἷς καί δύο πρός ὁ πόλις ὑπάγω σκοταῖος , ἐλλοχίζω ὁ περί ὁ ἄστυ ῥεῖθρον καί λόφος πολύς ἔχω ἐγχειρίδιον ὁ Ἀχαιός .
plutarchus.philopoemen 14.7
ἐνταῦθα πλείστους ἀποθανεῖν συνέβη τῶν τοῦ Νάβιδος · ἅτε γὰρ οὐκ ἀθρόαν ποιούμενοι τὴν ἀναχώρησιν , ἀλλʼ ὡς ἑκάστοις αἱ φυγαὶ συνετύγχανον , ὥσπερ ὄρνιθες ἡλίσκοντο περὶ τὴν πόλιν εἰς τὰς τῶν πολεμίων χεῖρας καταίροντες .
Lemmas: ἐνταῦθα πολύς ἀποθνῄσκω συμβαίνω ὁ ὁ Νάβις · ἅτε γάρ οὐ ἀθρόος ποιέω ὁ ἀναχώρησις , ἀλλά ὡς ἕκαστος ὁ φυγή συντυγχάνω , ὥσπερ ὄρνις ἁλίσκομαι περί ὁ πόλις εἰς ὁ ὁ πολέμιος χείρ καταίρω .
plutarchus.philopoemen 15.1
ἐπὶ τούτοις ἀγαπώμενος καὶ τιμώμενος ἐκπρεπῶς ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ἐν τοῖς θεάτροις φιλότιμον ὄντα τὸν Τίτον ἡσυχῇ παρελύπει . καὶ γὰρ ὡς Ῥωμαίων ὕπατος ἀνδρὸς Ἀρκάδος ἠξίου θαυμάζεσθαι μᾶλλον ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν , καὶ ταῖς εὐεργεσίαις ὑπερβάλλειν οὐ παρὰ μικρὸν ἡγεῖτο , διʼ ἑνὸς κηρύγματος ἐλευθερώσας τὴν Ἑλλάδα , ὅση Φιλίππῳ καὶ Μακεδόσιν ἐδούλευσεν .
Lemmas: ἐπί οὗτος ἀγαπάζω καί τιμάω ἐκπρεπής ὑπό ὁ Ἕλλην ἐν ὁ θέατρον φιλότιμος εἰμί ὁ Τίτος ἡσυχῇ παραλυπέω . καί γάρ ὡς Ῥωμαῖος ὕπατος ἀνήρ Ἀρκάς ἀξιόω θαυμάζω μάλα ὑπό ὁ Ἀχαιός , καί ὁ εὐεργεσία ὑπερβάλλω οὐ παρά μικρός ἡγέομαι , διά εἷς κήρυγμα ἐλευθερόω ὁ Ἑλλάς , ὅσος Φίλιππος καί Μακεδών δουλεύω .
plutarchus.philopoemen 15.2
ἐκ δὲ τούτου καταλύεται μὲν ὁ Τίτος τῷ Νάβιδι τὸν πόλεμον , ἀποθνῄσκει δὲ ὁ Νάβις ὑπὸ Αἰτωλῶν δολοφονηθείς , τεταραγμένης δὲ τῆς Σπάρτης ὁ Φιλοποίμην ἁρπάσας τὸν καιρὸν ἐπιπίπτει μετὰ δυνάμεως , καὶ τῶν μὲν ἀκόντων , τοὺς δὲ συμπείσας προσηγάγετο καὶ μετεκόμισεν εἰς τοὺς Ἀχαιοὺς τὴν πόλιν .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος καταλύω μέν ὁ Τίτος ὁ Νάβις ὁ πόλεμος , ἀποθνῄσκω δέ ὁ Νάβις ὑπό Αἰτωλός δολοφονέω , ταράσσω δέ ὁ Σπάρτη ὁ Φιλοποίμην ἁρπάζω ὁ καιρός ἐπιπίπτω μετά δύναμις , καί ὁ μέν ἄκων , ὁ δέ συμπείθω προσάγω καί μετακομίζω εἰς ὁ Ἀχαιός ὁ πόλις .
plutarchus.philopoemen 15.3
οὗ γενομένου θαυμαστῶς μὲν εὐδοκίμησε παρὰ τοῖς Ἀχαιοῖς , προσκτησάμενος αὐτοῖς ἀξίωμα πόλεως τηλικαύτης καὶ δύναμιν οὐ γὰρ ἦν μικρὸν Ἀχαΐας μέρος γενέσθαι τὴν Σπάρτην , ἀνέλαβε δὲ καὶ Λακεδαιμονίων τοὺς ἀρίστους , φύλακα τῆς ἐλευθερίας ἐκεῖνον ἐλπίσαντας ἕξειν .
Lemmas: ὅς γίγνομαι θαυμαστός μέν εὐδοκιμέω παρά ὁ Ἀχαιός , προσκτάομαι αὐτός ἀξίωμα πόλις τηλικοῦτος καί δύναμις οὐ γάρ εἰμί μικρός Ἀχαία μέρος γίγνομαι ὁ Σπάρτη , ἀναλαμβάνω δέ καί Λακεδαιμόνιος ὁ ἀγαθός , φύλαξ ὁ ἐλευθερία ἐκεῖνος ἐλπίζω ἔχω .
plutarchus.philopoemen 15.4
διὸ καὶ τὴν Νάβιδος οἰκίαν καὶ οὐσίαν ἐξαργυρισθεῖσαν καὶ γενομένην εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ταλάντων ἐψηφίσαντο δωρεὰν αὐτῷ δοῦναι , πρεσβείαν ὑπὲρ τούτων πέμψαντες . ἔνθα δὴ καὶ διεφάνη καθαρῶς ἐκεῖνος ὁ ἀνὴρ οὐ δοκῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ὢν ἄριστος , πρῶτον μὲν γὰρ οὐδεὶς ἐβούλετο τῶν Σπαρτιατῶν ἀνδρὶ τοιούτῳ διαλέγεσθαι περὶ δωροδοκίας , ἀλλὰ δεδοικότες καὶ ἀναδυόμενοι προεβάλοντο τὸν ξένον αὐτοῦ Τιμόλαον .
Lemmas: διό καί ὁ Νάβις οἰκία καί οὐσία ἐξαργυρίζω καί γίγνομαι εἴκοσι καί ἑκατόν τάλαντον ψηφίζω δωρεά αὐτός δίδωμι , πρεσβεία ὑπέρ οὗτος πέμπω . ἔνθα δή καί διαφαίνω καθαρός ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ οὐ δοκέω μόνος , ἀλλά καί εἰμί ἀγαθός , πρῶτος μέν γάρ οὐδείς βούλομαι ὁ Σπαρτιάτης ἀνήρ τοιοῦτος διαλέγω περί δωροδοκία , ἀλλά δείδω καί ἀναδύνω προβάλλω ὁ ξένος αὐτός Τιμόλαος .
plutarchus.philopoemen 15.5
ἔπειτα δὲ αὐτὸς ὁ Τιμόλαος , ὡς ἦλθεν εἰς Μεγάλην πόλιν , ἑστιαθεὶς παρὰ τῷ Φιλοποίμενι καὶ τὴν σεμνότητα τῆς ὁμιλίας αὐτοῦ καὶ τὴν ἀφέλειαν τῆς διαίτης καὶ τὸ ἦθος ἐγγύθεν οὐδαμῇ προσιτὸν οὐδὲ εὐάλωτον ὑπὸ χρημάτων κατανοήσας , ἀπεσιώπησε περὶ τῆς δωρεᾶς , ἑτέραν δέ τινα πρόφασιν τῆς πρὸς αὐτὸν ὁδοῦ ποιησάμενος ᾤχετο ἀπιών . καὶ πάλιν ἐκ δευτέρου πεμφθείς ταὐτὸν ἔπαθε .
Lemmas: ἔπειτα δέ αὐτός ὁ Τιμόλαος , ὡς ἔρχομαι εἰς Μεγάλη πόλις , ἑστιάω παρά ὁ Φιλόποιμεν καί ὁ σεμνότης ὁ ὁμιλία αὐτός καί ὁ ἀφέλεια ὁ δίαιτα καί ὁ ἦθος ἐγγύθεν οὐδαμῇ προσιτός οὐδέ εὐάλωτος ὑπό χρῆμα κατανοέω , ἀποσιωπάω περί ὁ δωρεά , ἕτερος δέ τις πρόφασις ὁ πρός αὐτός ὁδός ποιέω οἴχομαι ἀπέρχομαι . καί πάλιν ἐκ δεύτερος πέμπω αὐτός πάσχω .
plutarchus.philopoemen 15.6
τρίτῃ δὲ ὁδῷ μόλις ἐντυχὼν ἐδήλωσε τὴν προθυμίαν τῆς πόλεως , ὁ δὲ Φιλοποίμην ἡδέως ἀκούσας ἧκεν αὐτὸς εἰς Λακεδαίμονα , καὶ συνεβούλευσεν αὐτοῖς μὴ τοὺς φίλους καὶ ἀγαθοὺς δεκάζειν , ὧν προῖκα τῆς ἀρετῆς ἔξεστιν ἀπολαύειν , ἀλλὰ τοὺς πονηροὺς καὶ τὴν πόλιν ἐν τῷ συνεδρίῳ καταστασιάζοντας ὠνεῖσθαι καὶ διαφθείρειν , ἵνα τῷ λαβεῖν ἐπιστομισθέντες ἧττον ἐνοχλοῖεν αὐτοῖς βέλτιον γὰρ εἶναι τῶν ἐχθρῶν παραιρεῖσθαι τὴν παρρησίαν ἢ τῶν φίλων , οὕτως μὲν ἦν πρὸς χρήματα λαμπρός .
Lemmas: τρίτος δέ ὁδός μόλις ἐντυγχάνω δηλόω ὁ προθυμία ὁ πόλις , ὁ δέ Φιλοποίμην ἡδύς ἀκούω ἥκω αὐτός εἰς Λακεδαίμων , καί συμβουλεύω αὐτός μή ὁ φίλος καί ἀγαθός δεκάζω , ὅς προίξ ὁ ἀρετή ἔξεστι ἀπολαύω , ἀλλά ὁ πονηρός καί ὁ πόλις ἐν ὁ συνέδριον καταστασιάζω ὠνέομαι καί διαφθείρω , ἵνα ὁ λαμβάνω ἐπιστομίζω ἥσσων ἐνοχλέω αὐτός ἀγαθός γάρ εἰμί ὁ ἐχθρός παραιρέω ὁ παρρησία ἤ ὁ φίλος , οὕτως μέν εἰμί πρός χρῆμα λαμπρός .
plutarchus.philopoemen 16.1
ἐπεὶ δὲ πάλιν τοὺς Λακεδαιμονίους νεωτερίζειν ἀκούσας ὁ στρατηγὸς τῶν Ἀχαιῶν Διοφάνης ἐβούλετο κολάζειν , οἱ δὲ εἰς πόλεμον καθιστάμενοι διετάρασσον τὴν Πελοπόννησον , ἐπειρᾶτο πραΰνειν καὶ καταπαύειν τόν Διοφάνη τῆς ὀργῆς ὁ Φιλοποίμην , διδάσκων τόν καιρόν ὡς Ἀντιόχου τοῦ βασιλέως καὶ Ῥωμαίων ἐν τῇ Ἑλλάδι τηλικούτοις αἰωρουμένων στρατοπέδοις ἐκεῖσε χρὴ τόν ἄρχοντα τὴν γνώμην ἔχειν , τὰ δὲ οἰκεῖα μὴ κινεῖν , ἀλλὰ καὶ παριδεῖν τι καὶ παρακοῦσαι τῶν ἁμαρτανομένων .
Lemmas: ἐπεί δέ πάλιν ὁ Λακεδαιμόνιος νεωτερίζω ἀκούω ὁ στρατηγός ὁ Ἀχαιός Διοφάνης βούλομαι κολάζω , ὁ δέ εἰς πόλεμος καθίστημι διαταράσσω ὁ Πελοπόννησος , πειράω πραύνω καί καταπαύω ὁ Διοφάνης ὁ ὀργή ὁ Φιλοποίμην , διδάσκω ὁ καιρός ὡς Ἀντίοχος ὁ βασιλεύς καί Ῥωμαῖος ἐν ὁ Ἑλλάς τηλικοῦτος αἰωρέω στρατόπεδον ἐκεῖσε χρή ὁ ἄρχω ὁ γνώμη ἔχω , ὁ δέ οἰκεῖος μή κινέω , ἀλλά καί παροράω τις καί παρακούω ὁ ἁμαρτάνω .
plutarchus.philopoemen 16.2
οὐ προσέχοντος δὲ τοῦ Διοφάνους , ἀλλʼ εἰς τὴν Λακωνικὴν ἐμβαλόντος ἅμα τῷ Τίτῳ καὶ βαδιζόντων εὐθὺς ἐπὶ τὴν πόλιν , ἀγανακτήσας ὁ Φιλοποίμην , ἔργον οὐ νόμιμον οὐδʼ ἀπηκριβωμένον ἐκ τῶν δικαίων , ἀλλὰ μέγα καὶ μεγάλῳ φρονήματι τολμήσας , εἰς τὴν Λακεδαίμονα παρῆλθε καὶ τόν τε στρατηγὸν τῶν Ἀχαιῶν καὶ τόν ὕπατον τῶν Ῥωμαίων ἰδιώτης ὢν ἀπέκλεισε , τὰς δʼ ἐν τῇ πόλει ταραχὰς ἔπαυσε καὶ κατέστησε τοὺς Λακεδαιμονίους πάλιν εἰς τὸ κοινόν , ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἦσαν .
Lemmas: οὐ προσέχω δέ ὁ Διοφάνης , ἀλλά εἰς ὁ Λακωνικός ἐμβάλλω ἅμα ὁ Τίτος καί βαδίζω εὐθύς ἐπί ὁ πόλις , ἀγανακτέω ὁ Φιλοποίμην , ἔργον οὐ νόμιμος οὐδέ ἀπακριβόομαι ἐκ ὁ δίκαιος , ἀλλά μέγας καί μέγας φρόνημα τολμάω , εἰς ὁ Λακεδαίμων παρέρχομαι καί ὁ τε στρατηγός ὁ Ἀχαιός καί ὁ ὕπατος ὁ Ῥωμαῖος ἰδιώτης εἰμί ἀποκλείω , ὁ δέ ἐν ὁ πόλις ταραχή παύω καί καθίστημι ὁ Λακεδαιμόνιος πάλιν εἰς ὁ κοινός , ὥσπερ ἐκ ἀρχή εἰμί .
plutarchus.philopoemen 16.3
χρόνῳ δὲ ὕστερον ἐγκαλέσας τι τοῖς Λακεδαιμονίοις στρατηγῶν ὁ Φιλοποίμην τὰς μὲν φυγὰς κατήγαγεν εἰς τὴν πόλιν , ὀγδοήκοντα δὲ Σπαρτιάτας ἀπέκτεινεν , ὡς Πολύβιός φησιν , ὡς δὲ Ἀριστοκράτης , πεντήκοντα καὶ τριακοσίους .
Lemmas: χρόνος δέ ὕστερον ἐγκαλέω τις ὁ Λακεδαιμόνιος στρατηγέω ὁ Φιλοποίμην ὁ μέν φυγάς κατάγω εἰς ὁ πόλις , ὀγδοήκοντα δέ Σπαρτιάτης ἀποκτείνω , ὡς Πολύβιος φημί , ὡς δέ Ἀριστοκράτης , πεντήκοντα καί τριακόσιοι .
plutarchus.philopoemen 16.4
τὰ δὲ τείχη καθεῖλε , χώραν δὲ πολλὴν ἀποτεμόμενος προσένειμε τοῖς Μεγαλοπολίταις , ὅσοι δὲ ἦσαν ὑπὸ τῶν τυράννων ἀποδεδειγμένοι πολῖται τῆς Σπάρτης , μετῴκιζεν ἅπαντας ἀπάγων εἰς Ἀχαΐαν πλὴν τρισχιλίων τούτους δὲ ἀπειθοῦντας καὶ μὴ βουλομένους ἀπελθεῖν ἐκ τῆς Λακεδαίμονος ἐπώλησεν , εἶθʼ οἷον ἐφυβρίζων ἀπὸ τῶν χρημάτων τούτων ἐν Μεγάλῃ πόλει στοὰν ᾠκοδόμησεν .
Lemmas: ὁ δέ τεῖχος καθαιρέω , χώρα δέ πολύς ἀποτέμνω προσνέμω ὁ Μεγαλοπολίτης , ὅσος δέ εἰμί ὑπό ὁ τύραννος ἀποδείκνυμι πολίτης ὁ Σπάρτη , μετοικίζω ἅπας ἀπάγω εἰς Ἀχαία πλήν τρισχίλιοι οὗτος δέ ἀπειθέω καί μή βούλομαι ἀπέρχομαι ἐκ ὁ Λακεδαίμων πωλέω , εἶτα οἷος ἐφυβρίζω ἀπό ὁ χρῆμα οὗτος ἐν Μεγάλη πόλις στοά οἰκοδομέω .
plutarchus.philopoemen 16.5
ἐμπιπλάμενος δὲ τῶν Λακεδαιμονίων καὶ παρʼ ἀξίαν πεπραχόσιν ἐπεμβαίνων , τὸ περὶ τὴν πολιτείαν ἔργον ὠμότατον ἐξειργάσατο καὶ παρανομώτατον . ἀνεῖλε γὰρ καὶ διέφθειρε τὴν Λυκούργειον ἀγωγήν , ἀναγκάσας τοὺς παῖδας αὐτῶν καὶ τοὺς ἐφήβους τὴν Ἀχαϊκὴν ἀντὶ τῆς πατρίου παιδείαν μεταβαλεῖν , ὡς οὐδέποτε μικρὸν ἐν τοῖς Λυκούργου νόμοις φρονήσοντας .
Lemmas: ἐμπίμπλημι δέ ὁ Λακεδαιμόνιος καί παρά ἀξία πράσσω ἐπεμβαίνω , ὁ περί ὁ πολιτεία ἔργον ὠμός ἐξεργάζομαι καί παράνομος . ἀναιρέω γάρ καί διαφθείρω ὁ Λυκούργειος ἀγωγή , ἀναγκάζω ὁ παῖς αὐτός καί ὁ ἔφηβος ὁ Ἀχαϊκός ἀντί ὁ πάτριος παιδεία μεταβάλλω , ὡς οὐδέποτε μικρός ἐν ὁ Λυκοῦργος νόμος φρονέω .
plutarchus.philopoemen 16.6
τότε μὲν οὖν ὑπὸ συμφορῶν μεγάλων ὥσπερ νεῦρα τῆς πόλεως ἐκτεμεῖν τῷ Φιλοποίμενι παρασχόντες , ἐγένοντο χειροήθεις καὶ ταπεινοί , χρόνῳ δʼ ὕστερον αἰτησάμενοι παρὰ Ῥωμαίων τὴν μὲν Ἀχαϊκὴν ἔφυγον πολιτείαν , ἀνέλαβον δὲ καὶ κατεστήσαντο τὴν πάτριον , ὡς ἦν ἀνυστὸν ἐκ κακῶν καὶ φθορᾶς τηλικαύτης .
Lemmas: τότε μέν οὖν ὑπό συμφορά μέγας ὥσπερ νεῦρον ὁ πόλις ἐκτέμνω ὁ Φιλόποιμεν παρέχω , γίγνομαι χειροήθης καί ταπεινός , χρόνος δέ ὕστερον αἰτέω παρά Ῥωμαῖος ὁ μέν Ἀχαϊκός φεύγω πολιτεία , ἀναλαμβάνω δέ καί καθίστημι ὁ πάτριος , ὡς εἰμί ἀνυστός ἐκ κακός καί φθορά τηλικοῦτος .
plutarchus.philopoemen 17.1
ἐπεὶ δὲ Ῥωμαίοις ὁ πρὸς Ἀντίοχον ἐν τῇ Ἑλλάδι συνέστη πόλεμος , ἦν μὲν ἰδιώτης ὁ Φιλοποίμην , ὁρῶν δὲ τὸν Ἀντίοχον αὐτὸν ἐν Χαλκίδι καθήμενον περὶ γάμους καὶ παρθένων ἔρωτας οὐ καθʼ ὥραν σχολάζοντα , τοὺς δὲ Σύρους ἐν ἀταξίᾳ πολλῇ καὶ χωρὶς ἡγεμόνων ἐν ταῖς πόλεσι πλαζομένους καὶ τρυφῶντας , ἤχθετο μὴ στρατηγῶν τότε τῶν Ἀχαιῶν , καὶ Ῥωμαίοις ἔλεγε φθονεῖν τῆς νίκης . ἐγὼ γὰρ ἂν , ἔφη , στρατηγῶν ἐν τοῖς καπηλείοις κατέκοψα τούτους πάντας .
Lemmas: ἐπεί δέ Ῥωμαῖος ὁ πρός Ἀντίοχος ἐν ὁ Ἑλλάς συνίστημι πόλεμος , εἰμί μέν ἰδιώτης ὁ Φιλοποίμην , ὁράω δέ ὁ Ἀντίοχος αὐτός ἐν Χαλκίς κάθημαι περί γάμος καί παρθένος ἔρως οὐ κατά ὥρα σχολάζω , ὁ δέ Σύρος ἐν ἀταξία πολύς καί χωρίς ἡγεμών ἐν ὁ πόλις πλάζω καί τρυφάω , ἄχθομαι μή στρατηγέω τότε ὁ Ἀχαιός , καί Ῥωμαῖος λέγω φθονέω ὁ νίκη . ἐγώ γάρ ἄν , φημί , στρατηγέω ἐν ὁ καπηλεῖον κατακόπτω οὗτος πᾶς .
plutarchus.philopoemen 17.2
ἐπεὶ δὲ νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τὸν Ἀντίοχον ἐνεφύοντο τοῖς Ἑλληνικοῖς μᾶλλον ἤδη , καὶ περιεβάλλοντο τῇ δυνάμει τοὺς Ἀχαιοὺς ὑποκατακλινομένων αὐτοῖς τῶν δημαγωγῶν , ἡ δʼ ἰσχὺς ἐπὶ πάντα πολλὴ μετὰ τοῦ δαίμονος ἐχώρει , καὶ τὸ τέλος ἐγγὺς ἦν εἰς ὃ τὴν τύχην ἔδει περιφερομένην ἐξικέσθαι , καθάπερ ἀγαθὸς κυβερνήτης πρὸς κῦμα διερειδόμενος ὁ Φιλοποίμην τὰ μὲν ἐνδιδόναι καὶ παρείκειν ἠναγκάζετο τοῖς καιροῖς , περὶ δὲ τῶν πλείστων διαφερόμενος τοὺς τῷ λέγειν καὶ πράττειν ἰσχύοντας ἀντισπᾶν ἐπειρᾶτο πρὸς τὴν ἐλευθερίαν .
Lemmas: ἐπεί δέ νικάω ὁ Ῥωμαῖος ὁ Ἀντίοχος ἐμφύω ὁ Ἑλληνικός μάλα ἤδη , καί περιβάλλω ὁ δύναμις ὁ Ἀχαιός ὑποκατακλίνομαι αὐτός ὁ δημαγωγός , ὁ δέ ἰσχύς ἐπί πᾶς πολύς μετά ὁ δαίμων χωρέω , καί ὁ τέλος ἐγγύς εἰμί εἰς ὅς ὁ τύχη δέω περιφέρω ἐξικνέομαι , καθά ἀγαθός κυβερνήτης πρός κῦμα διερείδομαι ὁ Φιλοποίμην ὁ μέν ἐνδίδωμι καί παρείκω ἀναγκάζω ὁ καιρός , περί δέ ὁ πολύς διαφέρω ὁ ὁ λέγω καί πράσσω ἰσχύω ἀντισπάω πειράω πρός ὁ ἐλευθερία .
plutarchus.philopoemen 17.3
Ἀρισταίνου δὲ τοῦ Μεγαλοπολίτου δυναμένου μὲν ἐν τοῖς Ἀχαιοῖς μέγιστον , τοὺς δὲ Ῥωμαίους ἀεὶ θεραπεύοντος καὶ τοὺς Ἀχαιοὺς μὴ οἰομένου δεῖν ἐναντιοῦσθαι μηδὲ ἀχαριστεῖν ἐκείνοις , ἐν τῷ συνεδρίῳ λέγεται τὸν Φιλοποίμενα σιωπᾶν ἀκούοντα καὶ βαρέως φέρειν , τέλος δὲ ὑπʼ ὀργῆς δυσανασχετοῦντα πρὸς τὸν Ἀρίσταινον εἰπεῖν ὦ ἄνθρωπε , τί σπεύδεις τὴν πεπρωμένην τῆς Ἑλλάδος ἐπιδεῖν ;
Lemmas: Ἀρίσταινος δέ ὁ Μεγαλοπολίτης δύναμαι μέν ἐν ὁ Ἀχαιός μέγας , ὁ δέ Ῥωμαῖος ἀεί θεραπεύω καί ὁ Ἀχαιός μή οἴομαι δέω ἐναντιόομαι μηδέ ἀχαριστέω ἐκεῖνος , ἐν ὁ συνέδριον λέγω ὁ Φιλοποίμην σιωπάω ἀκούω καί βαρύς φέρω , τέλος δέ ὑπό ὀργή δυσανασχετέω πρός ὁ Ἀρίσταινος λέγω ὦ ἄνθρωπος , τίς σπεύδω ὁ πόρω ὁ Ἑλλάς ἐφοράω ;
plutarchus.philopoemen 17.4
Μανίου δὲ τοῦ Ῥωμαίων ὑπάτου νενικηκότος μὲν Ἀντίοχον , αἰτουμένου δὲ παρὰ τῶν Ἀχαιῶν ὅπως ἐάσωσι τοὺς Λακεδαιμονίων φυγάδας κατελθεῖν , καὶ Τίτου ταὐτὸ τῷ Μανίῳ περὶ τῶν φυγάδων ἀξιοῦντος , διεκώλυσεν ὁ Φιλοποίμην οὐ τοῖς φυγάσι πολεμῶν , ἀλλὰ βουλόμενος διʼ αὑτοῦ καὶ τῶν Ἀχαιῶν , ἀλλὰ μὴ Τίτου μηδὲ Ῥωμαίων χάριτι τοῦτο πραχθῆναι · καὶ στρατηγῶν εἰς τοὐπιὸν αὐτὸς κατήγαγε τοὺς φυγάδας , οὕτως εἶχέ τι πρὸς τὰς ἐξουσίας ὑπὸ φρονήματος δύσερι καὶ φιλόνεικον .
Lemmas: Μάνιος δέ ὁ Ῥωμαῖος ὕπατος νικάω μέν Ἀντίοχος , αἰτέω δέ παρά ὁ Ἀχαιός ὅπως ἐάω ὁ Λακεδαιμόνιος φυγάς κατέρχομαι , καί Τίτος αὐτός ὁ Μάνιος περί ὁ φυγάς ἀξιόω , διακωλύω ὁ Φιλοποίμην οὐ ὁ φυγάς πολεμέω , ἀλλά βούλομαι διά ἑαυτοῦ καί ὁ Ἀχαιός , ἀλλά μή Τίτος μηδέ Ῥωμαῖος χάρις οὗτος πράσσω · καί στρατηγέω εἰς ἔπειμι αὐτός κατάγω ὁ φυγάς , οὕτως ἔχω τις πρός ὁ ἐξουσία ὑπό φρόνημα δύσερις καί φιλόνικος .
plutarchus.philopoemen 18.1
ἤδη δὲ γεγονὼς ἔτος ἑβδομηκοστόν , ὄγδοον δὲ τῶν Ἀχαιῶν στρατηγῶν , ἤλπιζεν οὐ μόνον ἐκείνην τήν ἀρχὴν ἀπολέμως διάξειν , ἀλλὰ καὶ τοῦ βίου τὸ λοιπὸν αὐτῷ μεθʼ ἡσυχίας καταβιῶναι τὰ πράγματα παρέξειν . ὡς γὰρ αἱ νόσοι ταῖς τῶν σωμάτων ῥώμαις συναπομαραίνεσθαι δοκοῦσιν , οὕτως ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς πόλεσιν ἐπιλειπούσης τῆς δυνάμεως ἔληγε τὸ φιλόνικον .
Lemmas: ἤδη δέ γίγνομαι ἔτος ἑβδομηκοστός , ὄγδοος δέ ὁ Ἀχαιός στρατηγός , ἐλπίζω οὐ μόνος ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ἀπόλεμος διάγω , ἀλλά καί ὁ βίος ὁ λοιπός αὐτός μετά ἡσυχία καταβιόω ὁ πρᾶγμα παρέχω . ὡς γάρ ὁ νόσος ὁ ὁ σῶμα ῥώμη συναπομαραίνομαι δοκέω , οὕτως ἐν ὁ Ἑλληνικός πόλις ἐπιλείπω ὁ δύναμις λήγω ὁ φιλόνικος .
plutarchus.philopoemen 18.2
οὐ μὴν ἀλλὰ Νέμεσίς τις ὥσπερ ἀθλητὴν εὐδρομοῦντα πρὸς τέρμασι τοῦ βίου κατέβαλε , λέγεται γὰρ ἔν τινι συλλόγῳ τῶν παρόντων ἐπαινούντων ἄνδρα δεινὸν εἶναι δοκοῦντα περὶ στρατηγίαν εἰπεῖν τὸν Φιλοποίμενα , καὶ πῶς ἄξιον ἐκείνου λόγον ἔχειν τοῦ ἀνδρός , ὅστις ἥλω ζῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων ;
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά Νέμεσις τις ὥσπερ ἀθλητής εὐδρομέω πρός τέρμα ὁ βίος καταβάλλω , λέγω γάρ ἐν τις σύλλογος ὁ πάρειμι ἐπαινέω ἀνήρ δεινός εἰμί δοκέω περί στρατηγία λέγω ὁ Φιλοποίμην , καί πῶς ἄξιος ἐκεῖνος λόγος ἔχω ὁ ἀνήρ , ὅστις ἁλίσκομαι ζάω ὑπό ὁ πολέμιος ;
plutarchus.philopoemen 18.3
μεθʼ ἡμέρας δὲ ὀλίγας Δεινοκράτης Μεσσήνιος , ἄνθρωπος ἰδίᾳ τε τῷ Φιλοποίμενι προσκεκρουκώς καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπαχθὴς διὰ πονηρίαν καὶ ἀκολασίαν , τήν τε Μεσσήνην ἀπέστησε τῶν Ἀχαιῶν , καὶ κώμην τήν καλουμένην Κολωνίδα προσηγγέλθη μέλλων καταλαμβάνειν ὁ δὲ Φιλοποίμην ἔτυχε μὲν ἐν Ἄργει πυρέσσων , πυθόμενος δὲ ταῦτα συνέτεινεν εἰς Μεγάλην πόλιν ἡμέρᾳ μιᾷ σταδίους πλείονας ἢ τετρακοσίους .
Lemmas: μετά ἡμέρα δέ ὀλίγος Δεινοκράτης Μεσσήνιος , ἄνθρωπος ἴδιος τε ὁ Φιλόποιμεν προσκρούω καί ὁ ἄλλος ἐπαχθής διά πονηρία καί ἀκολασία , ὁ τε Μεσσήνη ἀφίστημι ὁ Ἀχαιός , καί κώμη ὁ καλέω Κολωνίδης προσαγγέλλω μέλλω καταλαμβάνω ὁ δέ Φιλοποίμην τυγχάνω μέν ἐν Ἄργος πυρέσσω , πυνθάνομαι δέ οὗτος συντείνω εἰς Μεγάλη πόλις ἡμέρα εἷς στάδιον πολύς ἤ τετρακόσιοι .
plutarchus.philopoemen 18.4
κἀκεῖθεν εὐθὺς ἐβοήθει τοὺς ἱππεῖς ἀναλαβών , οἵπερ ἦσαν ἐνδοξότατοι μὲν τῶν πολιτῶν , νέοι δὲ κομιδῇ , διʼ εὔνοιαν τοῦ Φιλοποίμενος καὶ ζῆλον ἐθελονταὶ συστρατεύοντες . ἱππασάμενοι δὲ πρὸς τήν Μεσσήνην καὶ περὶ τὸν Εὐάνδρου λόφον ἀπαντῶντι τῷ Δεινοκράτει συμπεσόντες ἐκεῖνον μὲν ἐτρέψαντο ,
Lemmas: ἐκεῖθεν εὐθύς βοηθέω ὁ ἱππεύς ἀναλαμβάνω , ὅς εἰμί ἔνδοξος μέν ὁ πολίτης , νέος δέ κομιδῇ , διά εὔνοια ὁ Φιλόποιμεν καί ζῆλος ἐθελοντής συστρατεύω . ἱππάζομαι δέ πρός ὁ Μεσσήνη καί περί ὁ Εὔανδρος λόφος ἀπαντάω ὁ Δεινοκράτης συμπίπτω ἐκεῖνος μέν τρέπω ,
plutarchus.philopoemen 18.5
τῶν δὲ πεντακοσίων , οἳ τήν χώραν τῶν Μεσσηνίων παρεφύλαττον , ἐξαίφνης ἐπιφερομένων καὶ τῶν πρότερον ἡττημένων , ὡς τούτους κατεῖδον , αὖθις ἀνὰ τοὺς λόφους ἀθροιζομένων , δείσας ὁ Φιλοποίμην κυκλωθῆναι καὶ τῶν ἱππέων φειδόμενος ἀνεχώρει διὰ τόπων χαλεπῶν , αὐτὸς οὐραγῶν καὶ πολλάκις ἀντεξελαύνων τοῖς πολεμίοις καὶ ὅλως ἐπισπώμενος ἐφʼ ἑαυτόν , οὐ τολμώντων ἀντεμβαλεῖν ἐκείνων , ἀλλὰ κραυγαῖς καὶ περιδρομαῖς χρωμένων ἄποθεν .
Lemmas: ὁ δέ πεντακόσιοι , ὅς ὁ χώρα ὁ Μεσσήνιος παραφυλάσσω , ἐξαίφνης ἐπιφέρω καί ὁ πρότερος ἡσσάομαι , ὡς οὗτος καθοράω , αὖθις ἀνά ὁ λόφος ἀθροίζω , δείδω ὁ Φιλοποίμην κυκλόω καί ὁ ἱππεύς φείδομαι ἀναχωρέω διά τόπος χαλεπός , αὐτός οὐραγέω καί πολλάκις ἀντεξελαύνω ὁ πολέμιος καί ὅλος ἐπισπάω ἐπί ἑαυτοῦ , οὐ τολμάω ἀντεμβάλλω ἐκεῖνος , ἀλλά κραυγή καί περιδρομή χράω ἄποθεν .
plutarchus.philopoemen 18.6
ἀφιστάμενος οὖν πολλάκις διὰ τοὺς νεανίσκους καὶ καθʼ ἕνα παραπέμπων ἔλαθεν ἐν πολλοῖς ἀπομονωθεὶς πολεμίοις . καὶ συνάψαι μὲν εἰς χεῖρας οὐδεὶς ἐτόλμησεν αὐτῷ , πόρρωθεν δὲ βαλλόμενος καὶ βιαζόμενος πρὸς χωρία πετρώδη καὶ παράκρημνα χαλεπῶς μετεχειρίζετο καὶ κατέξαινε τὸν ἵππον .
Lemmas: ἀφίστημι οὖν πολλάκις διά ὁ νεανίσκος καί κατά εἷς παραπέμπω λανθάνω ἐν πολύς ἀπομονόομαι πολέμιος . καί συνάπτω μέν εἰς χείρ οὐδείς τολμάω αὐτός , πρόσωθεν δέ βάλλω καί βιάζω πρός χωρίον πετρώδης καί παράκρημνος χαλεπός μεταχειρίζω καί καταξαίνω ὁ ἵππος .
plutarchus.philopoemen 18.7
αὐτῷ δὲ τὸ μὲν γῆρας ὑπὸ ἀσκήσεως πολλῆς ἐλαφρὸν ἦν καὶ πρὸς οὐδὲν ἐμπόδιον εἰς τὸ σωθῆναι , τότε δὲ καὶ διὰ τήν ἀρρωστίαν τοῦ σώματος ἐνδεοῦς γεγονότος καὶ διὰ τήν ὁδοιπορίαν κατακόπου , βαρὺν ὄντα καὶ δυσκίνητον ἤδη σφαλεὶς ὁ ἵππος εἰς τήν γῆν κατέβαλε , σκληροῦ δὲ τοῦ πτώματος γενομένου καὶ τῆς κεφαλῆς παθούσης ἔκειτο πολὺν χρόνον ἄναυδος , ὥστε καὶ τοὺς πολεμίους τεθνάναι δόξαντας αὐτόν ἐπιχειρεῖν στρέφειν τὸ σῶμα καὶ σκυλεύειν .
Lemmas: αὐτός δέ ὁ μέν γῆρας ὑπό ἄσκησις πολύς ἐλαφρός εἰμί καί πρός οὐδείς ἐμπόδιος εἰς ὁ σῴζω , τότε δέ καί διά ὁ ἀρρωστία ὁ σῶμα ἐνδεής γίγνομαι καί διά ὁ ὁδοιπορία κατάκοπος , βαρύς εἰμί καί δυσκίνητος ἤδη σφάλλω ὁ ἵππος εἰς ὁ γῆ καταβάλλω , σκληρός δέ ὁ πτῶμα γίγνομαι καί ὁ κεφαλή πάσχω κεῖμαι πολύς χρόνος ἄναυδος , ὥστε καί ὁ πολέμιος θνῄσκω δοκέω αὐτός ἐπιχειρέω στρέφω ὁ σῶμα καί σκυλεύω .
plutarchus.philopoemen 18.8
ἐπεὶ δὲ τήν κεφαλὴν ἐπάρας διέβλεψεν , ἀθρόοι περιπεσόντες ἀπέστρεφον αὐτοῦ τὰς χεῖρας ὀπίσω καὶ δήσαντες ἦγον , ὕβρει χρώμενοι πολλῇ καὶ λοιδορίᾳ κατʼ ἀνδρὸς οὐδὲ ὄναρ ἄν ποτε παθεῖν ὑπὸ Δεινοκράτους ταῦτα προσδοκήσαντος .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ κεφαλή ἐπαίρω διαβλέπω , ἀθρόος περιπίπτω ἀποστρέφω αὐτός ὁ χείρ ὀπίσω καί δέω ἄγω , ὕβρις χράω πολύς καί λοιδορία κατά ἀνήρ οὐδέ ὄναρ ἄν ποτέ πάσχω ὑπό Δεινοκράτης οὗτος προσδοκέω .
plutarchus.philopoemen 19.1
οἱ δʼ ἐν τῇ πόλει τῇ μὲν ἀγγελίᾳ θαυμαστῶς ἐπαρθέντες ἠθροίζοντο περὶ τὰς πύλας · ὡς δὲ εἶδον ἑλκόμενον τὸν Φιλοποίμενα παρʼ ἀξίαν τῆς τε δόξης καὶ τῶν ἔμπροσθεν ἔργων καὶ τροπαίων , ἠλέησαν οἱ πλεῖστοι καὶ συνήλγησαν , ὥστε καὶ δακρῦσαι καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἐκφλαυρίσαι δύναμιν ὡς ἄπιστον καὶ τὸ μηδὲν οὖσαν .
Lemmas: ὁ δέ ἐν ὁ πόλις ὁ μέν ἀγγελία θαυμαστός ἐπαίρω ἀθροίζω περί ὁ πύλη · ὡς δέ ὁράω ἕλκω ὁ Φιλοποίμην παρά ἀξία ὁ τε δόξα καί ὁ ἔμπροσθεν ἔργον καί τρόπαιον , ἐλεέω ὁ πολύς καί συναλγέω , ὥστε καί δακρύω καί ὁ ἀνθρώπινος ἐκφλαυρίζω δύναμις ὡς ἄπιστος καί ὁ μηδείς εἰμί .
plutarchus.philopoemen 19.2
οὕτω δὲ κατὰ μικρὸν εἰς πολλοὺς φιλάνθρωπος ἐχώρει λόγος ὡς μνημονευτέον εἴη τῶν πρόσθεν εὐεργεσιῶν , καὶ τῆς ἐλευθερίας ἣν ἀπέδωκεν αὐτοῖς Νάβιν ἐξελάσας τὸν τύραννον . ὀλίγοι δὲ ἦσαν οἳ τῷ Δεινοκράτει χαριζόμενοι στρεβλοῦν τὸν ἄνδρα καὶ κτείνειν ἐκέλευον ὡς βαρὺν πολέμιον καὶ δυσμείλικτον , αὐτῷ τε Δεινοκράτει φοβερώτερον εἰ διαφύγοι καθυβρισμένος ὑπʼ αὐτοῦ καὶ γεγονὼς αἰχμάλωτος .
Lemmas: οὕτως δέ κατά μικρός εἰς πολύς φιλάνθρωπος χωρέω λόγος ὡς μνημονεύω εἰμί ὁ πρόσθεν εὐεργεσία , καί ὁ ἐλευθερία ὅς ἀποδίδωμι αὐτός Νάβις ἐξαιρέω ὁ τύραννος . ὀλίγος δέ εἰμί ὅς ὁ Δεινοκράτης χαρίζω στρεβλόω ὁ ἀνήρ καί κτείνω κελεύω ὡς βαρύς πολέμιος καί δυσμείλικτος , αὐτός τε Δεινοκράτης φοβερός εἰ διαφεύγω καθυβρίζω ὑπό αὐτός καί γίγνομαι αἰχμάλωτος .
plutarchus.philopoemen 19.3
οὐ μὴν ἀλλὰ κομίσαντες αὐτὸν εἰς τὸν καλούμενον Θησαυρόν , οἴκημα κατάγειον οὔτε πνεῦμα λαμβάνον οὔτε φῶς ἔξωθεν οὔτε θύρας ἔχον , ἀλλὰ μεγάλῳ λίθῳ περιαγομένῳ κατακλειόμενον , ἐνταῦθα κατέθεντο , καὶ τὸν λίθον ἐπιρράξαντες ἄνδρας ἐνόπλους κύκλῳ περιέστησαν .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά κομίζω αὐτός εἰς ὁ καλέω Θησαυρός , οἴκημα κατάγειος οὔτε πνεῦμα λαμβάνω οὔτε φάος ἔξωθεν οὔτε θύρα ἔχω , ἀλλά μέγας λίθος περιάγω κατακλείω , ἐνταῦθα κατατίθημι , καί ὁ λίθος ἐπιρρήγνυμι ἀνήρ ἔνοπλος κύκλος περιίστημι .
plutarchus.philopoemen 19.4
οἱ δʼ ἱππεῖς τῶν Ἀχαιῶν ἐκ τῆς φυγῆς ἀναλαβόντες αὑτούς , ὡς οὐδαμοῦ φανερὸς ἦν ὁ Φιλοποίμην , ἀλλʼ ἐδόκει τεθνάναι , πολὺν μὲν χρόνον ἐπέστησαν ἀνακαλούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ δίδοντες ἀλλήλοις λόγον ὡς αἰσχρὰν σωτηρίαν καὶ ἄδικον σῴζονται προέμενοι τοῖς πολεμίοις τὸν στρατηγόν ἀφειδήσαντα τοῦ ζῆν διʼ αὑτούς ,
Lemmas: ὁ δέ ἱππεύς ὁ Ἀχαιός ἐκ ὁ φυγή ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ , ὡς οὐδαμοῦ φανερός εἰμί ὁ Φιλοποίμην , ἀλλά δοκέω θνῄσκω , πολύς μέν χρόνος ἐφίστημι ἀνακαλέω ὁ ἀνήρ καί δισθίω ἀλλήλων λόγος ὡς αἰσχρός σωτηρία καί ἄδικος σῴζω προίημι ὁ πολέμιος ὁ στρατηγός ἀφειδέω ὁ ζάω διά ἑαυτοῦ ,
plutarchus.philopoemen 19.5
ἔπειτα προϊόντες ἅμα καὶ πολυπραγμονοῦντες ἐπύθοντο τὴν σύλληψιν αὐτοῦ καὶ διήγγελλον εἰς τὰς πόλεις τῶν Ἀχαιῶν , οἱ δὲ συμφορὰν ποιούμενοι μεγάλην ἀπαιτεῖν μὲν ἔγνωσαν τὸν ἄνδρα παρὰ τῶν Μεσσηνίων πρεσβείαν πέμψαντες , αὐτοὶ δὲ παρεσκευάζοντο στρατεύειν .
Lemmas: ἔπειτα προέρχομαι ἅμα καί πολυπραγμονέω πυνθάνομαι ὁ σύλληψις αὐτός καί διαγγέλλω εἰς ὁ πόλις ὁ Ἀχαιός , ὁ δέ συμφορά ποιέω μέγας ἀπαιτέω μέν γιγνώσκω ὁ ἀνήρ παρά ὁ Μεσσήνιος πρεσβεία πέμπω , αὐτός δέ παρασκευάζω στρατεύω .
plutarchus.philopoemen 20.1
οὗτοι μὲν οὖν ταῦτα ἔπραττον . ὁ δὲ Δεινοκράτης μάλιστα τὸν χρόνον ὡς σωτήριον τῷ Φιλοποίμενι δεδοικώς καὶ φθάσαι τὰ παρὰ τῶν Ἀχαιῶν βουλόμενος , ἐπεὶ νὺξ ἐπῆλθε καὶ τὸ πλῆθος ἀπεχώρησε τῶν Μεσσηνίων , ἀνοίξας τὸ δεσμωτήριον εἰσέπεμψε δημόσιον οἰκέτην φάρμακον κομίζοντα , προσενεγκεῖν καὶ παραστῆναι μέχρι ἂν ἐκπίῃ κελεύσας .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὗτος πράσσω . ὁ δέ Δεινοκράτης μάλα ὁ χρόνος ὡς σωτήριος ὁ Φιλόποιμεν δείδω καί φθάνω ὁ παρά ὁ Ἀχαιός βούλομαι , ἐπεί νύξ ἐπέρχομαι καί ὁ πλῆθος ἀποχωρέω ὁ Μεσσήνιος , ἀνοίγνυμι ὁ δεσμωτήριον εἰσπέμπω δημόσιος οἰκέτης φάρμακον κομίζω , προσφέρω καί παρίστημι μέχρι ἄν ἐκπίνω κελεύω .
plutarchus.philopoemen 20.2
ἔτυχε μὲν οὖν ἐν τῷ χλαμυδίῳ κατακείμενος , οὐ καθεύδων , ἀλλὰ λύπῃ καὶ θορύβῳ κατεχόμενος , ἰδὼν δὲ φῶς καὶ παρεστῶτα πλησίον τὸν ἄνθρωπον ἔχοντα τὴν κύλικα τοῦ φαρμάκου , συναγαγὼν μόλις ἑαυτὸν ὑπʼ ἀσθενείας ἀνεκάθιζε . καὶ δεξάμενος ἠρώτησεν εἴ τι περὶ τῶν ἱππέων καὶ μάλιστα Λυκόρτα πεπυ ·
Lemmas: τυγχάνω μέν οὖν ἐν ὁ χλαμύδιον κατάκειμαι , οὐ καθεύδω , ἀλλά λύπη καί θόρυβος κατέχω , ὁράω δέ φάος καί παρίστημι πλησίον ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ κύλιξ ὁ φάρμακον , συνάγω μόλις ἑαυτοῦ ὑπό ἀσθένεια ἀνακαθίζω . καί δέχομαι ἐρωτάω εἰ τις περί ὁ ἱππεύς καί μάλα Λυκόρτας πεπμαι ·
plutarchus.philopoemen 20.3
σμένος ἐστίν , εἰπόντος δὲ τἀνθρώπου διαπεφευγέναι τοὺς πολλούς , ἐπένευσε τῇ κεφαλῇ , καὶ διαβλέψας πρᾴως πρὸς τὸν ἄνθρωπον , εὖ λέγεις , εἶπεν , εἰ μὴ πάντα κακῶς πεπράχαμεν . ἄλλο δὲ μηδὲν εἰπὼν μηδὲ φθεγξάμενος ἐξέπιε καὶ πάλιν αὑτὸν ἀπέκλινεν , οὐ πολλὰ πράγματα τῷ φαρμάκῳ παρασχών , ἀλλʼ ἀποσβεσθεὶς ταχὺ διὰ τὴν ἀσθένειαν .
Lemmas: σμένος εἰμί , λέγω δέ ἄνθρωπος διαφεύγω ὁ πολύς , ἐπινεύω ὁ κεφαλή , καί διαβλέπω πρᾶος πρός ὁ ἄνθρωπος , εὖ λέγω , λέγω , εἰ μή πᾶς κακός πράσσω . ἄλλος δέ μηδείς λέγω μηδέ φθέγγομαι ἐκπίνω καί πάλιν ἑαυτοῦ ἀποκλίνω , οὐ πολύς πρᾶγμα ὁ φάρμακον παρέχω , ἀλλά ἀποσβέννυμι ταχύς διά ὁ ἀσθένεια .
plutarchus.philopoemen 21.1
ὡς οὖν ὁ περὶ τῆς τελευτῆς λόγος ἧκεν εἰς τοὺς Ἀχαιούς , τὰς μὲν πόλεις αὐτῶν κοινὴ κατήφεια καὶ πένθος εἶχεν , οἱ δʼ ἐν ἡλικίᾳ μετὰ τῶν προβούλων συνελθόντες εἰς Μεγάλην πόλιν οὐδʼ ἡντινοῦν ἀναβολὴν ἐποιήσαντο τῆς τιμωρίας , ἀλλʼ ἑλόμενοι στρατηγὸν Λυκόρταν εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἐνέβαλον καὶ κακῶς ἐποίουν τὴν χώραν , ἄχρι οὗ συμφρονήσαντες ἐδέξαντο τοὺς Ἀχαιούς .
Lemmas: ὡς οὖν ὁ περί ὁ τελευτή λόγος ἥκω εἰς ὁ Ἀχαιός , ὁ μέν πόλις αὐτός κοινός κατήφεια καί πένθος ἔχω , ὁ δέ ἐν ἡλικία μετά ὁ πρόβουλος συνέρχομαι εἰς Μεγάλη πόλις οὐδέ ὅστις ἀναβολή ποιέω ὁ τιμωρία , ἀλλά αἱρέω στρατηγός Λυκόρτας εἰς ὁ Μεσσηνία ἐμβάλλω καί κακός ποιέω ὁ χώρα , ἄχρι ὅς συμφρονέω δέχομαι ὁ Ἀχαιός .
plutarchus.philopoemen 21.2
καὶ Δεινοκράτης μὲν αὐτὸς αὑτὸν φθάσας διεχρήσατο , τῶν δὲ ἄλλων ὅσοις μὲν ἀνελεῖν ἔδοξε Φιλοποίμενα διʼ αὐτῶν ἀπέθνῃσκον , ὅσοις δὲ καὶ βασανίσαι , τούτους ἐπʼ αἰκίαις ἀπολουμένους συνελάμβανεν ὁ Λυκόρτας . τὸ δὲ σῶμα καύσαντες αὐτοῦ καὶ τὰ λείψανα συνθέντες εἰς ὑδρίαν ἀνεζεύγνυσαν , οὐκ ἀτάκτως οὐδὲ ὡς ἔτυχεν , ἀλλʼ ἐπινίκιόν πομπήν τινα ἅμα ταῖς ταφαῖς μίξαντες .
Lemmas: καί Δεινοκράτης μέν αὐτός ἑαυτοῦ φθάνω διαχράω , ὁ δέ ἄλλος ὅσος μέν ἀναιρέω δοκέω Φιλόποιμεν διά αὐτός ἀποθνῄσκω , ὅσος δέ καί βασανίζω , οὗτος ἐπί αἰκία ἀπόλλυμι συλλαμβάνω ὁ Λυκόρτας . ὁ δέ σῶμα καίω αὐτός καί ὁ λείψανον συντίθημι εἰς ὑδρία ἀναζεύγνυμι , οὐ ἄτακτος οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά ἐπινίκιος πομπή τις ἅμα ὁ ταφή μείγνυμι .
plutarchus.philopoemen 21.3
ἦν μὲν γὰρ ἐστεφανωμένους ἰδεῖν , ἦν δὲ τοὺς αὐτοὺς καὶ δακρύοντας , ἦν δὲ τοὺς ἐχθροὺς δεσμίους ἀγομένους , αὐτὴν δὲ τὴν ὑδρίαν ὑπὸ πλήθους ταινιῶν τε καὶ στεφάνων μόλις ὁρωμένην ἐκόμιζεν ὁ τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀχαιῶν παῖς Πολύβιος καὶ περὶ αὑτὸν οἱ πρῶτοι τῶν Ἀχαιῶν . οἱ δὲ στρατιῶται ὠπλισμένοι μὲν αὐτοί , τοῖς δʼ ἵπποις κεκοσμημένοις ἐπηκολούθουν , οὔτε , οἷον ἐπὶ πένθει τοσούτῳ , κατηφεῖς οὔτε τῇ νίκῃ γαυριῶντες .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ στεφανόω ὁράω , εἰμί δέ ὁ αὐτός καί δακρύω , εἰμί δέ ὁ ἐχθρός δέσμιος ἄγω , αὐτός δέ ὁ ὑδρία ὑπό πλῆθος ταινία τε καί στέφανος μόλις ὁράω κομίζω ὁ ὁ στρατηγός ὁ Ἀχαιός παῖς Πολύβιος καί περί ἑαυτοῦ ὁ πρῶτος ὁ Ἀχαιός . ὁ δέ στρατιώτης ὀπλίζω μέν αὐτός , ὁ δέ ἵππος κοσμέω ἐπακολουθέω , οὔτε , οἷος ἐπί πένθος τοσοῦτος , κατηφής οὔτε ὁ νίκη γαυριάω .
plutarchus.philopoemen 21.4
ἐκ δὲ τῶν διὰ μέσου πόλεων καὶ κωμῶν ἀπαντῶντες , ὥσπερ αὑτὸν ἀπὸ στρατείας ἐπανιόντα δεξιούμενοι , τῆς ὑδρίας ἐφήπτοντο , καὶ συμπροῆγον εἰς Μεγάλην πόλιν . ὡς οὖν συνανεμείχθησαν αὐτοῖς οἱ πρεσβύτεροι μετὰ γυναικῶν καὶ παίδων , ὀλοφυρμὸς ἤδη διὰ παντὸς ἐχώρει τοῦ στρατεύματος εἰς τὴν πόλιν ἐπιποθοῦσαν τὸν ἄνδρα καὶ βαρέως φέρουσαν , οἰομένην συναποβεβληκέναι τὸ πρωτεύειν ἐν τοῖς Ἀχαιοῖς .
Lemmas: ἐκ δέ ὁ διά μέσος πόλις καί κώμη ἀπαντάω , ὥσπερ ἑαυτοῦ ἀπό στρατεία ἐπανέρχομαι δεξιόομαι , ὁ ὑδρία ἐφάπτω , καί συμπροάγω εἰς Μεγάλη πόλις . ὡς οὖν συναναμείγνυμι αὐτός ὁ πρέσβυς μετά γυνή καί παῖς , ὀλοφυρμός ἤδη διά πᾶς χωρέω ὁ στράτευμα εἰς ὁ πόλις ἐπιποθέω ὁ ἀνήρ καί βαρύς φέρω , οἴομαι συναποβάλλω ὁ πρωτεύω ἐν ὁ Ἀχαιός .
plutarchus.philopoemen 21.5
ἐτάφη μὲν οὖν , ὡς εἰκὸς , ἐνδόξως , καὶ περὶ τὸ μνημεῖον οἱ τῶν Μεσσηνίων αἰχμάλωτοι κατελεύσθησαν . οὐσῶν δὲ πολλῶν μὲν εἰκόνων αὐτοῦ , μεγάλων δὲ τιμῶν , ἃς αἱ πόλεις ἐψηφίσαντο , Ῥωμαῖος ἀνὴρ ἐν τοῖς περὶ Κόρινθον ἀτυχήμασι τῆς Ἑλλάδος ἐπεχείρησεν ἀνελεῖν ἁπάσας καὶ διώκειν αὐτόν , ἐνδεικνύμενος , ὥσπερ ἔτι ζῶντα , Ῥωμαίοις πολέμιον καὶ κακόνουν γενέσθαι .
Lemmas: θάπτω μέν οὖν , ὡς ἔοικα , ἔνδοξος , καί περί ὁ μνημεῖον ὁ ὁ Μεσσήνιος αἰχμάλωτος καταλεύω . εἰμί δέ πολύς μέν εἰκών αὐτός , μέγας δέ τιμή , ὅς ὁ πόλις ψηφίζω , Ῥωμαῖος ἀνήρ ἐν ὁ περί Κόρινθος ἀτύχημα ὁ Ἑλλάς ἐπιχειρέω ἀναιρέω ἅπας καί διώκω αὐτός , ἐνδείκνυμι , ὥσπερ ἔτι ζάω , Ῥωμαῖος πολέμιος καί κακόνοος γίγνομαι .
plutarchus.philopoemen 21.6
λόγων δὲ λεχθέντων καὶ Πολυβίου πρὸς τὸν συκοφάντην ἀντειπόντος οὔθ ὁ Μόμμιος οὔτε οἱ πρέσβεις ὑπέμειναν ἀνδρὸς ἐνδόξου τιμὰς ἀφανίσαι , καίπερ οὐκ ὀλίγα τοῖς περὶ Τίτον καὶ Μάνιον ἐναντιωθέντος , ἀλλὰ τῆς χρείας τὴν ἀρετὴν ἐκεῖνοι καὶ τὸ καλὸν , ὡς ἔοικε , τοῦ λυσιτελοῦς διώριζον , ὀρθῶς καὶ προσηκόντως τοῖς μὲν ὠφελοῦσι μισθὸν καὶ χάριν παρὰ τῶν εὖ παθόντων , τοῖς δʼ ἀγαθοῖς τιμὴν ὀφείλεσθαι παρὰ τῶν ἀγαθῶν ἀεὶ νομίζοντες . ταῦτα περὶ Φιλοποίμενος .
Lemmas: λόγος δέ λέγω καί Πολύβιος πρός ὁ συκοφάντης ἀντιλέγω οὔθα ὁ Μόμμιος οὔτε ὁ πρέσβυς ὑπομένω ἀνήρ ἔνδοξος τιμή ἀφανίζω , καίπερ οὐ ὀλίγος ὁ περί Τίτος καί Μάνιος ἐναντιόομαι , ἀλλά ὁ χρεία ὁ ἀρετή ἐκεῖνος καί ὁ καλός , ὡς ἔοικα , ὁ λυσιτελής διορίζω , ὀρθός καί προσηκόντως ὁ μέν ὠφελέω μισθός καί χάρις παρά ὁ εὖ πάσχω , ὁ δέ ἀγαθός τιμή ὀφείλω παρά ὁ ἀγαθός ἀεί νομίζω . οὗτος περί Φιλόποιμεν .