ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.pelopidas 15.3
ἦν δὲ ὡς ἀληθῶς διδάσκαλος οὐκ Ἀγησίλαος , ἀλλʼ οἱ σὺν καιρῷ καί μετὰ λογισμοῦ τοὺς Θηβαίους ὥσπερ σκύλακας ἐμπείρως προσβάλλοντες τοῖς πολεμίοις , εἶτα γευσαμένους νίκης καί φρονήματος ἀσφαλῶς ἀπάγοντες ὧν μεγίστην δόξαν εἶχεν ὁ Πελοπίδας , ἀφʼ ἧς γὰρ εἵλοντο πρῶτον ἡγεμόνα τῶν ὅπλων , οὐκ ἐπαύσαντο καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἄρχοντα χειροτονοῦντες , ἀλλʼ ἢ τὸν ἱερὸν λόχον ἄγων ἢ τὰ πλεῖστα βοιωταρχῶν ἄχρι τῆς τελευτῆς ἔπραττεν .
Lemmas: εἰμί δέ ὡς ἀληθής διδάσκαλος οὐ Ἀγησίλαος , ἀλλά ὁ σύν καιρός καί μετά λογισμός ὁ Θηβαῖος ὥσπερ σκύλαξ ἔμπειρος προσβάλλω ὁ πολέμιος , εἶτα γεύω νίκη καί φρόνημα ἀσφαλής ἀπάγω ὅς μέγας δόξα ἔχω ὁ Πελοπίδης , ἀπό ὅς γάρ αἱρέω πρῶτος ἡγεμών ὁ ὅπλον , οὐ παύω κατά ἕκαστος ἐνιαυτός ἄρχω χειροτονέω , ἀλλά ἤ ὁ ἱερός λόχος ἄγω ἤ ὁ πολύς Βοιωταρχέω ἄχρι ὁ τελευτή πράσσω .
plutarchus.pelopidas 15.4
ἐγένοντο μὲν οὖν καί περὶ Πλαταιὰς καί Θεσπιὰς ἧτται καί φυγαὶ τῶν Λακεδαιμονίων , ὅπου καί Φοιβίδας ὁ τὴν Καδμείαν καταλαβὼν ἀπέθανε , πολλοὺς δὲ καί πρὸς Τανάγρᾳ τρεψάμενος αὐτῶν καί Πανθοίδαν τὸν ἁρμοστὴν ἀνεῖλεν . ἀλλʼ οὗτοι μὲν οἱ ἀγῶνες ὥσπερ τοὺς κρατοῦντας εἰς φρόνημα καί θάρσος προῆγον , οὕτως τῶν ἡσσωμένων οὐ παντάπασιν ἐδουλοῦντο τὴν γνώμην ·
Lemmas: γίγνομαι μέν οὖν καί περί Πλαταιαί καί Θεσπιαί ἧσσα καί φυγή ὁ Λακεδαιμόνιος , ὅπου καί Φοιβίδας ὁ ὁ Καδμεῖος καταλαμβάνω ἀποθνῄσκω , πολύς δέ καί πρός Τάναγρα τρέπω αὐτός καί Πανθοΐδης ὁ ἁρμοστής ἀναιρέω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἀγών ὥσπερ ὁ κρατέω εἰς φρόνημα καί θάρσος προάγω , οὕτως ὁ ἡσσάομαι οὐ παντάπασι δουλόω ὁ γνώμη ·
plutarchus.pelopidas 15.5
οὐ γὰρ ἐκ παρατάξεως ἦσαν οὐδὲ μάχης ἐμφανῆ κατάστασιν ἐχούσης καί νόμιμον , ἐκδρομὰς δὲ προσκαίρους τιθέμενοι , καί φυγὰς ἢ διώξεις ἐπιχειροῦντες αὐτοῖς καί συμπλεκόμενοι κατώρθουν .
Lemmas: οὐ γάρ ἐκ παράταξις εἰμί οὐδέ μάχη ἐμφανής κατάστασις ἔχω καί νόμιμος , ἐκδρομή δέ πρόσκαιρος τίθημι , καί φυγάς ἤ δίωξις ἐπιχειρέω αὐτός καί συμπλέκω κατορθόω .
plutarchus.pelopidas 16.1
ὁ δὲ περὶ Τεγύρας τρόπον τινὰ τοῦ Λευκτρικοῦ προαγὼν γενόμενος μέγαν ἦρε δόξῃ τὸν Πελοπίδαν , οὔτε πρὸς κατόρθωμα τοῖς συστρατήγοις ἀμφισβήτησιν οὔτε τῆς ἥττης πρόφασιν τοῖς πολεμίοις ἀπολιπών . τῇ γὰρ Ὀρχομενίων πόλει τὰ Σπαρτιατῶν ἑλομένῃ καὶ δύο δεδεγμένῃ μόρας αὐτῶν ὑπὲρ ἀσφαλείας ἐπεβούλευε μὲν ἀεὶ καὶ παρεφύλαττε καιρόν ,
Lemmas: ὁ δέ περί Τεγύρα τρόπος τις ὁ Λευκτρικός προαγών γίγνομαι μέγας ἀείρω δόξα ὁ Πελοπίδης , οὔτε πρός κατόρθωμα ὁ συστράτηγος ἀμφισβήτησις οὔτε ὁ ἧσσα πρόφασις ὁ πολέμιος ἀπολείπω . ὁ γάρ Ὀρχομένιος πόλις ὁ Σπαρτιάτης αἱρέω καί δύο δέχομαι μόρα αὐτός ὑπέρ ἀσφάλεια ἐπιβουλεύω μέν ἀεί καί παραφυλάσσω καιρός ,
plutarchus.pelopidas 16.2
ὡς δὲ ἤκουσε τοῖς φρουροῖς εἰς τὴν Λοκρίδα γεγενῆσθαι στρατείαν ἐλπίσας ἔρημον αἱρήσειν τὸν Ὀρχομενὸν ἐστράτευσεν , ἔχων μεθʼ ἑαυτοῦ τὸν ἱερὸν λόχον καὶ τῶν ἱππέων οὐ πολλούς , ἐπεὶ δὲ πρὸς τὴν πόλιν προσαγαγὼν εὗρεν ἥκουσαν ἐκ Σπάρτης διαδοχὴν τῆς φρουρᾶς , ἀπῆγεν ὀπίσω τὸ στράτευμα πάλιν διὰ Τεγυρῶν , ᾗ μόνῃ βάσιμον ἦν κύκλῳ παρὰ τὴν ὑπώρειαν .
Lemmas: ὡς δέ ἀκούω ὁ φρουρός εἰς ὁ Λοκρίς γίγνομαι στρατεία ἐλπίζω ἐρῆμος αἱρέω ὁ Ὀρχομενός στρατεύω , ἔχω μετά ἑαυτοῦ ὁ ἱερός λόχος καί ὁ ἱππεύς οὐ πολύς , ἐπεί δέ πρός ὁ πόλις προσάγω εὑρίσκω ἥκω ἐκ Σπάρτη διαδοχή ὁ φρουρά , ἀπάγω ὀπίσω ὁ στράτευμα πάλιν διά Τεγύρα , ὅς μόνος βάσιμος εἰμί κύκλος παρά ὁ ὑπώρεια .
plutarchus.pelopidas 16.3
τὴν γὰρ διὰ μέσου πᾶσαν ὁ Μέλας ποταμός εὐθὺς ἐκ πηγῶν εἰς ἕλη πλωτὰ καὶ λίμνας διασπειρόμενος ἄπορον ἐποίει . μικρὸν δὲ ὑπὸ τὰ ἕλη νεώς ἐστιν Ἀπόλλωνος Τεγυραίου καὶ μαντεῖον ἐκλελειμμένον οὐ πάνυ πολὺν χρόνον , ἀλλʼ ἄχρι τῶν Μηδικῶν ἤκμαζε , τὴν προφητείαν Ἐχεκράτους ἔχοντος , ἐνταῦθα μυθολογοῦσι τὸν θεὸν γενέσθαι · καὶ τὸ μὲν πλησίον ὄρος Δῆλος καλεῖται , καὶ πρὸς αὐτὸ καταλήγουσιν αἱ τοῦ Μέλανος διαχύσεις ,
Lemmas: ὁ γάρ διά μέσος πᾶς ὁ Μέλας ποταμός εὐθύς ἐκ πηγή εἰς ἕλος πλωτός καί λίμνη διασπείρω ἄπορος ποιέω . μικρός δέ ὑπό ὁ ἕλος ναῦς εἰμί Ἀπόλλων Τγυραῖος καί μαντεῖον ἐκλείπω οὐ πάνυ πολύς χρόνος , ἀλλά ἄχρι ὁ Μηδικός ἀκμάζω , ὁ προφητεία Ἐχεκράτης ἔχω , ἐνταῦθα μυθολογέω ὁ θεός γίγνομαι · καί ὁ μέν πλησίον ὄρος Δῆλος καλέω , καί πρός αὐτός καταλήγω ὁ ὁ Μέλας διάχυσις ,
plutarchus.pelopidas 16.4
ὀπίσω δὲ τοῦ ναοῦ δύο ῥήγνυνται πηγαὶ γλυκύτητι καὶ πλήθει καὶ ψυχρότητι θαυμαστοῦ νάματος , ὧν τὸ μὲν Φοίνικα , τὸ δὲ Ἐλαίαν ἄχρι νῦν ὀνομάζομεν , οὐ φυτῶν μεταξὺ δυεῖν , ἀλλὰ ῥείθρων τῆς θεοῦ λοχευθείσης . καὶ γὰρ τὸ Πτῷον ἐγγύς , ὅθεν αὐτὴν ἀναπτοηθῆναι προφανέντος ἐξαίφνης κάπρου λέγουσι , καὶ τὰ περὶ Πύθωνα καὶ Τιτυὸν ὡσαύτως οἱ τόποι τῇ γενέσει τοῦ θεοῦ συνοικειοῦσι .
Lemmas: ὀπίσω δέ ὁ ναός δύο ῥήγνυμι πηγή γλυκύτης καί πλῆθος καί ψυχρότης θαυμαστός νᾶμα , ὅς ὁ μέν Φοῖνιξ , ὁ δέ Ἐλαία ἄχρι νῦν ὀνομάζω , οὐ φυτόν μεταξύ δύο , ἀλλά ῥεῖθρον ὁ θεός λοχεύω . καί γάρ ὁ Πτῷος ἐγγύς , ὅθεν αὐτός ἀναπτοέω προφαίνω ἐξαίφνης κάπρος λέγω , καί ὁ περί Πύθων καί Τιτυός ὡσαύτως ὁ τόπος ὁ γένεσις ὁ θεός συνοικειόω .
plutarchus.pelopidas 16.5
τὰ γὰρ πλεῖστα παραλείπω τῶν τεκμηρίων · οὐ γὰρ ἐν τοῖς ἐκ μεταβολῆς ἀθανάτοις γενομένοις γεννητοῖς ὁ πάτριος λόγος τὸν θεὸν τοῦτον ἀπολείπει δαίμοσιν , ὥσπερ Ἡρακλέα καὶ Διόνυσον , ἐκ μεταβολῆς ἀρετῇ τὸ θνητὸν καὶ παθητὸν ἀποβαλόντας , ἀλλὰ τῶν ἀϊδίων καὶ ἀγεννήτων εἷς ἐστιν , εἰ δεῖ τοῖς ὑπὸ τῶν φρονιμωτάτων καὶ παλαιοτάτων λεγομένοις τεκμαίρεσθαι περὶ τῶν τηλικούτων .
Lemmas: ὁ γάρ πολύς παραλείπω ὁ τεκμήριον · οὐ γάρ ἐν ὁ ἐκ μεταβολή ἀθάνατος γίγνομαι γεννητός ὁ πάτριος λόγος ὁ θεός οὗτος ἀπολείπω δαίμων , ὥσπερ Ἡρακλῆς καί Διόνυσος , ἐκ μεταβολή ἀρετή ὁ θνητός καί παθητός ἀποβάλλω , ἀλλά ὁ ἀίδιος καί ἀγέννητος εἷς εἰμί , εἰ δέω ὁ ὑπό ὁ φρόνιμος καί παλαιός λέγω τεκμαίρομαι περί ὁ τηλικοῦτος .
plutarchus.pelopidas 17.1
εἰς δʼ οὖν Τεγύρας οἱ Θηβαῖοι κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἐκ τῆς Ὀρχομενίας ἀπιόντες καί οἱ Λακεδαιμόνιοι συνέπιπτον , ἐξ ἐναντίας αὐτοῖς ἐκ τῆς Λοκρίδος ἀναζευγνύντες . ὡς δὲ πρῶτον ὤφθησαν τὰ στενὰ διεκβάλλοντες , καί τις εἶπε τῷ Πελοπίδᾳ προσδραμών · ἐμπεπτώκαμεν εἰς τοὺς πολεμίους , τί μᾶλλον , εἶπεν , ἢ εἰς ἡμᾶς ἐκεῖνοι ;
Lemmas: εἰς δέ οὖν Τεγύρα ὁ Θηβαῖος κατά ὁ αὐτός χρόνος ἐκ ὁ Ὀρχομένιος ἀπέρχομαι καί ὁ Λακεδαιμόνιος συμπίπτω , ἐκ ἐναντίος αὐτός ἐκ ὁ Λοκρίς ἀναζεύγνυμι . ὡς δέ πρῶτος ὁράω ὁ στενός διεκβάλλω , καί τις λέγω ὁ Πελοπίδης προστρέχω · ἐμπίπτω εἰς ὁ πολέμιος , τίς μάλα , λέγω , ἤ εἰς ἐγώ ἐκεῖνος ;
plutarchus.pelopidas 17.2
καί τὴν μὲν ἵππον εὐθὺς πᾶσαν ἐκέλευσε παρελαύνειν ἀπʼ οὐρᾶς ὡς προεμβαλοῦσαν , αὐτὸς δὲ τοὺς ὁπλίτας τριακοσίους ὄντας εἰς ὀλίγον συνήγαγεν , ἐλπίζων καθʼ ὃ προσβάλοι μάλιστα διακόψειν ὑπερβάλλοντας πλήθει τοὺς πολεμίους . ἦσαν δὲ δύο μόραι Λακεδαιμονίων , τὴν δὲ μόραν Ἔφορος μὲν ἄνδρας εἶναι πεντακοσίους φησί , Καλλισθένης δʼ ἑπτακοσίους , ἄλλοι δέ τινες ἐνακοσίους , ὧν Πολύβιός ἐστι .
Lemmas: καί ὁ μέν ἵππος εὐθύς πᾶς κελεύω παρελαύνω ἀπό οὐρά ὡς προεμβάλλω , αὐτός δέ ὁ ὁπλίτης τριακόσιοι εἰμί εἰς ὀλίγος συνάγω , ἐλπίζω κατά ὅς προσβάλλω μάλα διακόπτω ὑπερβάλλω πλῆθος ὁ πολέμιος . εἰμί δέ δύο μόρα Λακεδαιμόνιος , ὁ δέ μόρα Ἔφορος μέν ἀνήρ εἰμί πεντακόσιοι φημί , Καλλισθένης δέ ἑπτακόσιοι , ἄλλος δέ τις ἐνακόσιοι , ὅς Πολύβιος εἰμί .
plutarchus.pelopidas 17.3
καὶ θαρροῦντες οἱ πολέμαρχοι τῶν Σπαρτιατῶν Γοργολέων καί Θεόπομπος ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς Θηβαίους , γενομένης δέ πως μάλιστα τῆς ἐφόδου κατʼ αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντας ἀπʼ ἀμφοτέρων μετὰ θυμοῦ καί βίας , πρῶτον μὲν οἱ πολέμαρχοι τῶν Λακεδαιμονίων τῷ Πελοπίδᾳ συρράξαντες ἔπεσον ·
Lemmas: καί θαρσέω ὁ πολέμαρχος ὁ Σπαρτιάτης Γοργολέων καί Θεόπομπος ὁρμάω ἐπί ὁ Θηβαῖος , γίγνομαι δέ πως μάλα ὁ ἔφοδος κατά αὐτός ὁ ἄρχων ἀπό ἀμφότερος μετά θυμός καί βία , πρῶτος μέν ὁ πολέμαρχος ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ Πελοπίδης συναράσσω ἐφέζομαι ·
plutarchus.pelopidas 17.4
ἔπειτα τῶν περὶ ἐκείνους παιομένων καί ἀποθνῃσκόντων ἅπαν εἰς φόβον κατέστη τὸ στράτευμα , καί διέσχε μὲν ἐπʼ ἀμφότερα τοῖς Θηβαίοις , ὡς διεκπεσεῖν εἰς τοὔμπροσθεν καί διεκδῦναι βουλομένοις , ἐπεὶ δὲ τὴν δεδομένην ὁ Πελοπίδας ἡγεῖτο πρὸς τοὺς συνεστῶτας καί διεξῄει φονεύων , οὕτω πάντες προτροπάδην ἔφευγον . ἐγένετο δὲ οὐκ ἐπὶ πολὺν τόπον ἡ δίωξις · ἐφοβοῦντο γὰρ ἐγγὺς ὄντας οἱ Θηβαῖοι τοὺς Ὀρχομενίους καί τὴν διαδοχὴν τῶν Λακεδαιμονίων .
Lemmas: ἔπειτα ὁ περί ἐκεῖνος παίω καί ἀποθνῄσκω ἅπας εἰς φόβος καθίστημι ὁ στράτευμα , καί διέχω μέν ἐπί ἀμφότερος ὁ Θηβαῖος , ὡς διεκπίτνω εἰς ἔμπροσθεν καί διεκδύομαι βούλομαι , ἐπεί δέ ὁ δίδωμι ὁ Πελοπίδης ἡγέομαι πρός ὁ συνίστημι καί διεξέρχομαι φονεύω , οὕτως πᾶς προτροπάδην φεύγω . γίγνομαι δέ οὐ ἐπί πολύς τόπος ὁ δίωξις · φοβέω γάρ ἐγγύς εἰμί ὁ Θηβαῖος ὁ Ὀρχομένιος καί ὁ διαδοχή ὁ Λακεδαιμόνιος .
plutarchus.pelopidas 17.5
ὅσον δὲ νικῆσαι κατὰ κράτος καί διεξελθεῖν διὰ παντὸς ἡσσωμένου τοῦ στρατεύματος , ἐξεβιάσαντο · καί στήσαντες τρόπαιον καί νεκροὺς σκυλεύσαντες ἀνεχώρησαν ἐπʼ οἴκου μέγα φρονοῦντες . ἐν γὰρ τοσούτοις , ὡς ἔοικε , πολέμοις Ἑλληνικοῖς καί βαρβαρικοῖς πρότερον οὐδέποτε Λακεδαιμόνιοι πλείονες ὄντες ὑπʼ ἐλαττόνων ἐκρατήθησαν , ἀλλʼ οὐδὲ ἴσοι πρὸς ἴσους ἐκ παρατάξεως συμβαλόντες .
Lemmas: ὅσος δέ νικάω κατά κράτος καί διεξέρχομαι διά πᾶς ἡσσάομαι ὁ στράτευμα , ἐκβιάζω · καί ἵστημι τρόπαιον καί νεκρός σκυλεύω ἀναχωρέω ἐπί οἶκος μέγας φρονέω . ἐν γάρ τοσοῦτος , ὡς ἔοικα , πόλεμος Ἑλληνικός καί βαρβαρικός πρότερος οὐδέποτε Λακεδαιμόνιος πολύς εἰμί ὑπό ἐλαχύς κρατέω , ἀλλά οὐδέ ἴσος πρός ἴσος ἐκ παράταξις συμβάλλω .
plutarchus.pelopidas 17.6
ὅθεν ἦσαν ἀνυπόστατοι τὰ φρονήματα , καί τῇ δόξῃ καταπληττόμενοι τοὺς ἀντιταττομένους , οὐδὲ αὐτοὺς ἀξιοῦντας ἀπʼ ἴσης δυνάμεως τὸ ἴσον φέρεσθαι Σπαρτιάταις , εἰς χεῖρας συνέστησαν , ἐκείνη δὲ ἡ μάχη πρώτη καί τοὺς ἄλλους ἐδίδαξεν Ἕλληνας ὡς οὐχ ὁ Εὐρώτας οὐδʼ ὁ μεταξὺ Βαβύκας καί Κνακιῶνος τόπος ἄνδρας ἐκφέρει μαχητὰς καί πολεμικούς , ἀλλὰ παρʼ οἷς ἂν αἰσχύνεσθαι τὰ αἰσχρὰ καί τολμᾶν ἐπὶ τοῖς καλοῖς ἐθέλοντες ἐγγένωνται νέοι καί τοὺς ψόγους τῶν κινδύνων μᾶλλον φεύγοντες , οὗτοι φοβερώτατοι τοῖς ἐναντίοις εἰσί .
Lemmas: ὅθεν εἰμί ἀνυπόστατος ὁ φρόνημα , καί ὁ δόξα καταπλήσσω ὁ ἀντιτάσσω , οὐδέ αὐτός ἀξιόω ἀπό ἴσος δύναμις ὁ ἴσος φέρω Σπαρτιάτης , εἰς χείρ συνίστημι , ἐκεῖνος δέ ὁ μάχη πρῶτος καί ὁ ἄλλος διδάσκω Ἕλλην ὡς οὐ ὁ Εὐρώτας οὐδέ ὁ μεταξύ Βαβύκα καί Κνακιών τόπος ἀνήρ ἐκφέρω μαχητής καί πολεμικός , ἀλλά παρά ὅς ἄν αἰσχύνω ὁ αἰσχρός καί τολμάω ἐπί ὁ καλός ἐθέλω ἐγγίγνομαι νέος καί ὁ ψόγος ὁ κίνδυνος μάλα φεύγω , οὗτος φοβερός ὁ ἐναντίος εἰμί .
plutarchus.pelopidas 18.1
τὸν δʼ ἱερὸν λόχον , ὥς φασι , συνετάξατο Γοργίδας πρῶτος ἐξ ἀνδρῶν ἐπιλέκτων τριακοσίων , οἷς ἡ πόλις ἄσκησιν καὶ δίαιταν ἐν τῇ Καδμείᾳ στρατοπεδευομένοις παρεῖχε , καὶ διὰ τοῦθʼ ὁ ἐκ πόλεως λόχος ἐκαλοῦντο · τὰς γὰρ ἀκροπόλεις ἐπιεικῶς οἱ τότε πόλεις ὠνόμαζον . ἔνιοι δέ φασιν ἐξ ἐραστῶν καὶ ἐρωμένων γενέσθαι τὸ σύστημα τοῦτο .
Lemmas: ὁ δέ ἱερός λόχος , ὡς φημί , συντάσσω Γοργίδας πρῶτος ἐκ ἀνήρ ἐπίλεκτος τριακόσιοι , ὅς ὁ πόλις ἄσκησις καί δίαιτα ἐν ὁ Καδμεῖος στρατοπεδεύω παρέχω , καί διά οὗτος ὁ ἐκ πόλις λόχος καλέω · ὁ γάρ ἀκρόπολις ἐπιεικής ὁ τότε πόλις ὀνομάζω . ἔνιοι δέ φημί ἐκ ἐραστής καί ἐράω γίγνομαι ὁ σύστημα οὗτος .
plutarchus.pelopidas 18.2
καὶ Παμμένους ἀπομνημονεύεταί τι μετὰ παιδιᾶς εἰρημένον · οὐ γὰρ ἔφη τακτικὸν εἶναι τὸν Ὁμήρου Νέστορα κελεύοντα κατὰ φῦλα καὶ φρήτρας συλλοχίζεσθαι τοὺς Ἕλληνας , ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ , φῦλα δὲ φύλοις , δέον ἐραστὴν παρʼ ἐρώμενον τάττειν . φυλέτας μὲν γὰρ φυλετῶν καὶ φράτορας φρατόρων οὐ πολὺν λόγον ἔχειν ἐν τοῖς δεινοῖς , τὸ δʼ ἐξ ἐρωτικῆς φιλίας συνηρμοσμένον στῖφος ἀδιάλυτον εἶναι καὶ ἄρρηκτον , ὅταν οἱ μὲν ἀγαπῶντες τοὺς ἐρωμένους , οἱ δὲ αἰσχυνόμενοι τοὺς ἐρῶντας ἐμμένωσι τοῖς δεινοῖς ὑπὲρ ἀλλήλων .
Lemmas: καί Παμμένης ἀπομνημονεύω τις μετά παιδιά λέγω · οὐ γάρ φημί τακτικός εἰμί ὁ Ὅμηρος Νέστωρ κελεύω κατά φῦλον καί φράτρα συλλοχίζω ὁ Ἕλλην , ὡς φράτρα φράτρα ἀρήγω , φῦλον δέ φῦλον , δέω ἐραστής παρά ἐράω τάσσω . φυλέτης μέν γάρ φυλέτης καί φράτηρ φράτωρ οὐ πολύς λόγος ἔχω ἐν ὁ δεινός , ὁ δέ ἐκ ἐρωτικός φιλία συναρμόζω στῖφος ἀδιάλυτος εἰμί καί ἄρρηκτος , ὅταν ὁ μέν ἀγαπάζω ὁ ἐράω , ὁ δέ αἰσχύνω ὁ ἐράω ἐμμένω ὁ δεινός ὑπέρ ἀλλήλων .
plutarchus.pelopidas 18.3
καὶ τοῦτο θαυμαστὸν οὐκ ἔστιν , εἴγε δὴ καὶ μὴ παρόντας αἰδοῦνται μᾶλλον ἑτέρων παρόντων , ὡς ἐκεῖνος ὁ τοῦ πολεμίου κείμενον αὑτὸν ἐπισφάττειν μέλλοντος δεόμενος καὶ ἀντιβολῶν διὰ τοῦ στέρνου διεῖναι τὸ ξίφος , ὅπως , ἔφη , μή με νεκρὸν ὁ ἐρώμενος ὁρῶν κατὰ νώτου τετρωμένον αἰσχυνθῇ .
Lemmas: καί οὗτος θαυμαστός οὐ εἰμί , εἰ δή καί μή πάρειμι αἰδέομαι μάλα ἕτερος πάρειμι , ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁ πολέμιος κεῖμαι ἑαυτοῦ ἐπισφάζω μέλλω δέω καί ἀντιβολέω διά ὁ στέρνον διίημι ὁ ξίφος , ὅπως , φημί , μή ἐγώ νεκρός ὁ ἐρώμενος ὁράω κατά νῶτον τιτρώσκω αἰσχύνω .
plutarchus.pelopidas 18.4
λέγεται δὲ καὶ τὸν Ἰόλεων τοῦ Ἡρακλέους ἐρώμενον ὄντα κοινωνεῖν τῶν ἄθλων καὶ παρασπίζειν . Ἀριστοτέλης δὲ καὶ καθʼ αὑτὸν ἔτι φησὶν ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ Ἰόλεω τὰς καταπιστώσεις ποιεῖσθαι τοὺς ἐρωμένους καὶ τοὺς ἐραστάς . εἰκὸς οὖν καὶ τὸν λόχον ἱερὸν προσαγορεύεσθαι , καθότι καὶ Πλάτων ἔνθεον φίλον τὸν ἐραστὴν προσεῖπε .
Lemmas: λέγω δέ καί ὁ Ἰόλευς ὁ Ἡρακλῆς ἐράω εἰμί κοινωνέω ὁ ἆθλον καί παρασπίζω . Ἀριστοτέλης δέ καί κατά ἑαυτοῦ ἔτι φημί ἐπί ὁ τάφος ὁ Ἰόλαος ὁ καταπίστωσις ποιέω ὁ ἐράω καί ὁ ἐραστής . ἔοικα οὖν καί ὁ λόχος ἱερός προσαγορεύω , καθότι καί Πλάτων ἔνθεος φίλος ὁ ἐραστής προσλέγω .
plutarchus.pelopidas 18.5
λέγεται δὲ διαμεῖναι μέχρι τῆς ἐν Χαιρωνείᾳ μάχης ἀήττητον · ὡς δὲ μετὰ τὴν μάχην ἐφορῶν τοὺς νεκροὺς ὁ Φίλιππος ἔστη κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον ἐν ᾧ συνετύγχανε κεῖσθαι τοὺς τριακοσίους , ἐναντίους ἀπηντηκότας ταῖς σαρίσαις ἅπαντας ἐν τοῖς ὅπλοις καὶ μετʼ ἀλλήλων ἀναμεμιγμένους , θαυμάσαντα καὶ πυθόμενον ὡς ὁ τῶν ἐραστῶν καὶ τῶν ἐρωμένων οὗτος εἴη λόχος , δακρῦσαι καὶ εἰπεῖν ἀπόλοιντο κακῶς οἱ τούτους τι ποιεῖν ἢ πάσχειν αἰσχρὸν ὑπονοοῦντες .
Lemmas: λέγω δέ διαμένω μέχρι ὁ ἐν Χαιρωνεία μάχη ἀήσσητος · ὡς δέ μετά ὁ μάχη ἐφοράω ὁ νεκρός ὁ Φίλιππος ἵστημι κατά οὗτος ὁ χωρίον ἐν ὅς συντυγχάνω κεῖμαι ὁ τριακόσιοι , ἐναντίος ἀπαντάω ὁ σάρισα ἅπας ἐν ὁ ὅπλον καί μετά ἀλλήλων ἀναμίσγω , θαυμάζω καί πυνθάνομαι ὡς ὁ ὁ ἐραστής καί ὁ ἐράω οὗτος εἰμί λόχος , δακρύω καί λέγω ἀπόλλυμι κακός ὁ οὗτος τις ποιέω ἤ πάσχω αἰσχρός ὑπονοέω .
plutarchus.pelopidas 19.1
ὅλως δὲ τῆς περὶ τοὺς ἐραστὰς συνηθείας οὐχ , ὥσπερ οἱ ποιηταὶ λέγουσι , Θηβαίοις τὸ Λαΐου πάθος ἀρχὴν παρέσχεν , ἀλλʼ οἱ νομοθέται τὸ φύσει θυμοειδὲς αὐτῶν καὶ ἄκρατον ἀνιέναι καὶ ἀνυγραίνειν εὐθὺς ἐκ παίδων βουλόμενοι , πολὺν μὲν ἀνεμίξαντο καὶ σπουδῇ καὶ παιδιᾷ πάσῃ τὸν αὐλόν , εἰς τιμὴν καὶ προεδρίαν ἄγοντες , λαμπρὸν δὲ τὸν ἔρωτα ταῖς παλαίστραις ἐνεθρέψαντο , συγκεραννύντες τὰ ἤθη τῶν νέων .
Lemmas: ὅλος δέ ὁ περί ὁ ἐραστής συνήθεια οὐ , ὥσπερ ὁ ποιητής λέγω , Θηβαῖος ὁ Λαιος πάθος ἀρχή παρέχω , ἀλλά ὁ νομοθέτης ὁ φύσις θυμοειδής αὐτός καί ἄκρατος ἀνίημι καί ἀνυγραίνω εὐθύς ἐκ παῖς βούλομαι , πολύς μέν ἀναμίσγω καί σπουδή καί παιδιά πᾶς ὁ αὐλός , εἰς τιμή καί προεδρία ἄγω , λαμπρός δέ ὁ ἔρως ὁ παλαίστρα ἐντρέφω , συγκεράννυμι ὁ ἦθος ὁ νέος .
plutarchus.pelopidas 19.2
ὀρθῶς δὲ πρὸς τοῦτο καὶ τὴν ἐξ Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης γεγονέναι λεγομένην θεὸν τῇ πόλει συνῳκείωσαν , ὡς , ὅπου τὸ μαχητικὸν καὶ πολεμικὸν μάλιστα τῷ μετέχοντι πειθοῦς καὶ χαρίτων ὁμιλεῖ καὶ σύνεστιν , εἰς τὴν ἐμμελεστάτην καὶ κοσμιωτάτην πολιτείαν διʼ Ἁρμονίας καθισταμένων ἁπάντων .
Lemmas: ὀρθός δέ πρός οὗτος καί ὁ ἐκ Ἄρης καί Ἀφροδίτη γίγνομαι λέγω θεός ὁ πόλις συνοικειόω , ὡς , ὅπου ὁ μαχητικός καί πολεμικός μάλα ὁ μετέχω πειθώ καί χάρις ὁμιλέω καί σύνειμι , εἰς ὁ ἐμμελής καί κόσμιος πολιτεία διά Ἁρμονία καθίστημι ἅπας .
plutarchus.pelopidas 19.3
τὸν οὖν ἱερὸν λόχον τοῦτον ὁ μὲν Γοργίδας διαιρῶν εἰς τὰ πρῶτα ζυγά καὶ παρʼ ὅλην τὴν φάλαγγα τῶν ὁπλιτῶν προβαλλόμενος ἐπίδηλον οὐκ ἐποίει τὴν ἀρετὴν τῶν ἀνδρῶν , οὐδʼ ἐχρῆτο τῇ δυνάμει πρὸς κοινὸν ἔργον , ἅτε δὴ διαλελυμένῃ καὶ πρὸς πολὺ μεμιγμένῃ τὸ φαυλότερον , ὁ δὲ Πελοπίδας , ὡς ἐξέλαμψεν αὐτῶν ἡ ἀρετὴ περὶ Τεγύρας , καθαρῶς καὶ περὶ αὐτὸν ἀγωνισαμένων , οὐκέτι διεῖλεν οὐδὲ διέσπασεν , ἀλλʼ ὥσπερ σώματι χρώμενος ὅλῳ προεκινδύνευε τοῖς μεγίστοις ἀγῶσιν .
Lemmas: ὁ οὖν ἱερός λόχος οὗτος ὁ μέν Γοργίδας διαιρέω εἰς ὁ πρῶτος ζυγόν καί παρά ὅλος ὁ φάλαγξ ὁ ὁπλίτης προβάλλω ἐπίδηλος οὐ ποιέω ὁ ἀρετή ὁ ἀνήρ , οὐδέ χράω ὁ δύναμις πρός κοινός ἔργον , ἅτε δή διαλύω καί πρός πολύς μείγνυμι ὁ φαῦλος , ὁ δέ Πελοπίδης , ὡς ἐκλάμπω αὐτός ὁ ἀρετή περί Τεγύρα , καθαρός καί περί αὐτός ἀγωνίζομαι , οὐκέτι διαιρέω οὐδέ διασπάω , ἀλλά ὥσπερ σῶμα χράω ὅλος προκινδυνεύω ὁ μέγας ἀγών .
plutarchus.pelopidas 19.4
ὥσπερ γὰρ οἱ ἵπποι θᾶσσον ὑπὸ τοῖς ἅρμασιν ἢ καθʼ αὑτοὺς ἐλαυνόμενοι θέουσιν , οὐχ ὅτι μᾶλλον ἐμπίπτοντες ἐκβιάζονται τὸν ἀέρα τῷ πλήθει ῥηγνύμενον , ἀλλʼ ὅτι συνεκκαίει τὸν θυμὸν ἡ μετʼ ἀλλήλων ἅμιλλα καὶ τὸ φιλόνεικον , οὕτως ᾤετο τοὺς ἀγαθοὺς ζῆλον ἀλλήλοις καλῶν ἔργων ἐνιέντας ὠφελιμωτάτους εἰς κοινὸν ἔργον εἶναι καὶ προθυμοτάτους .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὁ ἵππος ταχύς ὑπό ὁ ἅρμα ἤ κατά ἑαυτοῦ ἐλαύνω θέω , οὐ ὅτι μάλα ἐμπίπτω ἐκβιάζω ὁ ἀήρ ὁ πλῆθος ῥήγνυμι , ἀλλά ὅτι συνεκκαίω ὁ θυμός ὁ μετά ἀλλήλων ἅμιλλα καί ὁ φιλόνικος , οὕτως οἴομαι ὁ ἀγαθός ζῆλος ἀλλήλων καλός ἔργον ἐνίημι ὠφέλιμος εἰς κοινός ἔργον εἰμί καί πρόθυμος .
plutarchus.pelopidas 20.1
ἐπεὶ δὲ Λακεδαιμόνιοι πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν εἰρήνην συνθέμενοι πρὸς μόνους Θηβαίους ἐξήνεγκαν τὸν πόλεμον , ἐνεβεβλήκει δὲ Κλεόμβροτος ὁ βασιλεύς ἄγων ὁπλίτας μυρίους , ἱππεῖς δὲ χιλίους , ὁ δὲ κίνδυνος οὐ περὶ ὧν πρότερον ἦν Θηβαίοις , ἀλλʼ ἄντικρυς ἀπειλὴ καὶ καταγγελία διοικισμοῦ , καὶ φόβος οἷος οὔπω τὴν Βοιωτίαν κατεῖχεν , ἐξιὼν μὲν ἐκ τῆς οἰκίας ὁ Πελοπίδας , καὶ τῆς γυναικὸς ἐν τῷ προπέμπειν δακρυούσης καὶ παρακαλούσης σῴζειν ἑαυτόν ,
Lemmas: ἐπεί δέ Λακεδαιμόνιος πᾶς ὁ Ἕλλην εἰρήνη συντίθημι πρός μόνος Θηβαῖος ἐκφέρω ὁ πόλεμος , ἐμβάλλω δέ Κλεόμβροτος ὁ βασιλεύς ἄγω ὁπλίτης μυρίος , ἱππεύς δέ χίλιοι , ὁ δέ κίνδυνος οὐ περί ὅς πρότερος εἰμί Θηβαῖος , ἀλλά ἄντικρυς ἀπειλή καί καταγγελία διοικισμός , καί φόβος οἷος οὔπω ὁ Βοιωτία κατέχω , ἐξέρχομαι μέν ἐκ ὁ οἰκία ὁ Πελοπίδης , καί ὁ γυνή ἐν ὁ προπέμπω δακρύω καί παρακαλέω σῴζω ἑαυτοῦ ,
plutarchus.pelopidas 20.2
ταῦτα , εἶπεν , ὦ γύναι , τοῖς ἰδιώταις χρὴ παραινεῖν , τοῖς δὲ ἄρχουσιν ὅπως τοὺς ἄλλους σῴζωσιν · ἐλθὼν δὲ εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ τοὺς βοιωτάρχας καταλαβὼν οὐχ ὁμογνωμονοῦντας , πρῶτος Ἐπαμεινώνδᾳ προσέθετο γνώμην ψηφιζομένῳ διὰ μάχης ἰέναι τοῖς πολεμίοις , βοιωτάρχης μὲν οὐκ ἀποδεδειγμένος , ἄρχων δὲ τοῦ ἱεροῦ λόχου , καὶ πιστευόμενος , ὡς ἦν δίκαιον ἄνδρα τηλικαῦτα δεδωκότα τῇ πατρίδι σύμβολα εἰς τὴν ἐλευθερίαν .
Lemmas: οὗτος , λέγω , ὦ γυνή , ὁ ἰδιώτης χρή παραινέω , ὁ δέ ἄρχων ὅπως ὁ ἄλλος σῴζω · ἔρχομαι δέ εἰς ὁ στρατόπεδον καί ὁ Βοιωτάρχης καταλαμβάνω οὐ ὁμογνωμονέω , πρῶτος Ἐπαμεινώνδας προστίθημι γνώμη ψηφίζω διά μάχη ἔρχομαι ὁ πολέμιος , Βοιωτάρχης μέν οὐ ἀποδείκνυμι , ἄρχων δέ ὁ ἱερός λόχος , καί πιστεύω , ὡς εἰμί δίκαιος ἀνήρ τηλικοῦτος δίδωμι ὁ πατρίς σύμβολον εἰς ὁ ἐλευθερία .
plutarchus.pelopidas 20.3
ὡς οὖν ἐδέδοκτο διακινδυνεύειν καὶ περὶ τὰ Λεῦκτρα τοῖς Λακεδαιμονίοις ἀντεστρατοπέδευον , ὄψιν εἶδε κατὰ τοὺς ὕπνους ὁ Πελοπίδας εὖ μάλα διαταράξασαν αὐτόν , ἔστι γὰρ ἐν τῷ Λευκτρικῷ πεδίῳ τὰ σήματα τῶν τοῦ Σκεδάσου θυγατέρων , ἃς Λευκτρίδας καλοῦσι διὰ τὸν τόπον · ἐκεῖ γὰρ αὐταῖς ὑπὸ ξένων Σπαρτιατῶν βιασθείσαις συνέβη ταφῆναι .
Lemmas: ὡς οὖν δοκέω διακινδυνεύω καί περί ὁ Λεῦκτρα ὁ Λακεδαιμόνιος ἀντιστρατοπεδεύω , ὄψις ὁράω κατά ὁ ὕπνος ὁ Πελοπίδης εὖ μάλα διαταράσσω αὐτός , εἰμί γάρ ἐν ὁ Λευκτρικός πεδίον ὁ σῆμα ὁ ὁ Σκέδασος θυγάτηρ , ὅς Λευκτρίς καλέω διά ὁ τόπος · ἐκεῖ γάρ αὐτός ὑπό ξένος Σπαρτιάτης βιάζω συμβαίνω θάπτω .
plutarchus.pelopidas 20.4
γενομένης δὲ χαλεπῆς οὕτω καὶ παρανόμου πράξεως , ὁ μὲν πατήρ , ὡς οὐκ ἔτυχεν ἐν Λακεδαίμονι δίκης , ἀρὰς κατὰ τῶν Σπαρτιατῶν ἀρασάμενος ἔσφαξεν ἑαυτὸν ἐπὶ τοῖς τάφοις τῶν παρθένων , χρησμοὶ δὲ καὶ λόγια τοῖς Σπαρτιάταις ἀεὶ προὔφαινον εὐλαβεῖσθαι καὶ φυλάττεσθαι τὸ Λευκτρικὸν μήνιμα , μὴ πάνυ τῶν πολλῶν συνιέντων , ἀλλʼ ἀμφιγνοούντων τὸν τόπον , ἐπεὶ καὶ τῆς Λακωνικῆς πολίχνιον πρὸς τῇ θαλάσσῃ Λεῦκτρον ὀνομάζεται , καὶ πρὸς Μεγάλῃ πόλει τῆς Ἀρκαδίας τόπος ἐστὶν ὁμώνυμος , τὸ μὲν οὖν πάθος τοῦτο πολὺ τῶν Λευκτρικῶν ἦν παλαιότερον .
Lemmas: γίγνομαι δέ χαλεπός οὕτως καί παράνομος πρᾶξις , ὁ μέν πατήρ , ὡς οὐ τυγχάνω ἐν Λακεδαίμων δίκη , ἀρά κατά ὁ Σπαρτιάτης ἀράομαι σφάζω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ τάφος ὁ παρθένος , χρησμός δέ καί λόγιον ὁ Σπαρτιάτης ἀεί προυφαίνω εὐλαβέομαι καί φυλάσσω ὁ Λευκτρικός μήνιμα , μή πάνυ ὁ πολύς συνίημι , ἀλλά ἀμφιγνοέω ὁ τόπος , ἐπεί καί ὁ Λακωνικός πολίχνιον πρός ὁ θάλασσα Λεῦκτρος ὀνομάζω , καί πρός Μεγάλη πόλις ὁ Ἀρκαδία τόπος εἰμί ὁμώνυμος , ὁ μέν οὖν πάθος οὗτος πολύς ὁ Λευκτρικός εἰμί παλαιός .
plutarchus.pelopidas 21.1
ὁ δὲ Πελοπίδας ἐν τῷ στρατοπέδῳ κατακοιμηθεὶς ἔδοξε τάς τε παῖδας ὁρᾶν περὶ τὰ μνήματα θρηνούσας καὶ καταρωμένας τοῖς Σπαρτιάταις , τόν τε Σκέδασον κελεύοντα ταῖς κόραις σφαγιάσαι παρθένον ξανθήν , εἰ βούλοιτο τῶν πολεμίων ἐπικρατῆσαι . δεινοῦ δὲ καὶ παρανόμου τοῦ προστάγματος αὐτῷ φανέντος ἐξαναστὰς ἐκοινοῦτο τοῖς τε μάντεσι καὶ τοῖς ἄρχουσιν .
Lemmas: ὁ δέ Πελοπίδης ἐν ὁ στρατόπεδον κατακοιμάω δοκέω ὁ τε παῖς ὁράω περί ὁ μνῆμα θρηνέω καί καταράομαι ὁ Σπαρτιάτης , ὁ τε Σκέδασος κελεύω ὁ κόρη σφαγιάζομαι παρθένος ξανθός , εἰ βούλομαι ὁ πολέμιος ἐπικρατέω . δεινός δέ καί παράνομος ὁ πρόσταγμα αὐτός φαίνω ἐξανίστημι κοινόω ὁ τε μάντις καί ὁ ἄρχων .
plutarchus.pelopidas 21.2
ὧν οἱ μὲν οὐκ εἴων παραμελεῖν οἱ δʼ · ἀπειθεῖν , τῶν μὲν παλαιῶν προφέροντες Μενοικέα τόν Κρέοντος καὶ Μακαρίαν τὴν Ἡρακλέους , τῶν δʼ ὕστερον Φερεκύδην τε τόν σοφὸν ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναιρεθέντα καὶ τὴν δορὰν αὐτοῦ κατά τι λόγιον ὑπὸ τῶν βασιλέων φρουρουμένην , Λεωνίδαν τε τῷ χρησμῷ τρόπον τινὰ προθυσάμενον ἑαυτὸν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ,
Lemmas: ὅς ὁ μέν οὐ ἐάω παραμελέω ὁ δέ · ἀπειθέω , ὁ μέν παλαιός προφέρω Μενοικεύς ὁ Κρέων καί Μακαρίη ὁ Ἡρακλῆς , ὁ δέ ὕστερον Φερεκύδης τε ὁ σοφός ὑπό Λακεδαιμόνιος ἀναιρέω καί ὁ δορά αὐτός κατά τις λόγιον ὑπό ὁ βασιλεύς φρουρέω , Λεωνίδας τε ὁ χρησμός τρόπος τις προθύω ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ Ἑλλάς ,
plutarchus.pelopidas 21.3
ἔτι δὲ τοὺς ὑπὸ Θεμιστοκλέους σφαγιασθέντας Ὠμηστῇ Διονύσῳ πρὸ τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίας · ἐκείνοις γὰρ ἐπιμαρτυρῆσαι τὰ κατορθώματα · τοῦτο δέ , ὡς Ἀγησίλαον ἀπὸ τῶν αὐτῶν Ἀγαμέμνονι τόπων ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς στρατευόμενον πολεμίους ᾔτησε μὲν ἡ θεὸς τὴν θυγατέρα σφάγιον καὶ ταύτην εἶδε τὴν ὄψιν ἐν Αὐλίδι κοιμώμενος , ὁ δʼ οὐκ ἔδωκεν , ἀλλʼ ἀπομαλθακωθεὶς κατέλυσε τὴν στρατείαν ἄδοξον καὶ ἀτελῆ γενομένην .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ὑπό Θεμιστοκλῆς σφαγιάζομαι Ὠμηστής Διόνυσος πρό ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία · ἐκεῖνος γάρ ἐπιμαρτυρέω ὁ κατόρθωμα · οὗτος δέ , ὡς Ἀγησίλαος ἀπό ὁ αὐτός Ἀγαμέμνων τόπος ἐπί ὁ αὐτός στρατεύω πολέμιος αἰτέω μέν ὁ θεός ὁ θυγάτηρ σφάγιος καί οὗτος ὁράω ὁ ὄψις ἐν Αὐλίς κοιμάω , ὁ δέ οὐ δίδωμι , ἀλλά ἀπομαλθακόομαι καταλύω ὁ στρατεία ἄδοξος καί ἀτελής γίγνομαι .
plutarchus.pelopidas 21.4
οἱ δὲ τοὐναντίον ἀπηγόρευον , ὡς οὐδενὶ τῶν κρειττόνων καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς ἀρεστὴν οὖσαν οὕτω βάρβαρον καὶ παράνομον θυσίαν · οὐ γὰρ τοὺς Τυφῶνας ἐκείνους οὐδὲ τοὺς Γίγαντας ἄρχειν , ἀλλὰ τόν πάντων πατέρα θεῶν καὶ ἀνθρώπων · δαίμονας δὲ χαίροντας ἀνθρώπων αἵματι καὶ φόνῳ πιστεύειν μὲν ἴσως ἐστὶν ἀβέλτερον , ὄντων δὲ τοιούτων ἀμελητέον ὡς ἀδυνάτων · ἀσθενείᾳ γὰρ καὶ μοχθηρίᾳ ψυχῆς ἐμφύεσθαι καὶ παραμένειν τάς ἀτόπους καὶ χαλεπὰς ἐπιθυμίας .
Lemmas: ὁ δέ ἐναντίος ἀπαγορεύω , ὡς οὐδείς ὁ κρατύς καί ὑπέρ ἐγώ ἀρεστός εἰμί οὕτως βάρβαρος καί παράνομος θυσία · οὐ γάρ ὁ Τυφῶν ἐκεῖνος οὐδέ ὁ Γίγας ἄρχω , ἀλλά ὁ πᾶς πατήρ θεός καί ἄνθρωπος · δαίμων δέ χαίρω ἄνθρωπος αἷμα καί φόνος πιστεύω μέν ἴσως εἰμί ἀβέλτερος , εἰμί δέ τοιοῦτος ἀμελητέος ὡς ἀδύνατος · ἀσθένεια γάρ καί μοχθηρία ψυχή ἐμφύω καί παραμένω ὁ ἄτοπος καί χαλεπός ἐπιθυμία .
plutarchus.pelopidas 22.1
ἐν τοιούτοις οὖν διαλόγοις τῶν πρώτων ὄντων , καὶ μάλιστα τοῦ Πελοπίδου διαποροῦντος , ἵππων ἐξ ἀγέλης πῶλος ἀποφυγοῦσα καὶ φερομένη διὰ τῶν ὅπλων , ὡς ἦν θέουσα κατʼ αὐτοὺς ἐκείνους , ἐπέστη · καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις θέαν παρεῖχεν ἥ τε χρόα στίλβουσα τῆς χαίτης πυρσότατον ἥ τε γαυρότης καὶ τὸ σοβαρὸν καὶ τεθαρρηκὸς τῆς φωνῆς ,
Lemmas: ἐν τοιοῦτος οὖν διάλογος ὁ πρῶτος εἰμί , καί μάλα ὁ Πελοπίδης διαπορέω , ἵππος ἐκ ἀγέλη πῶλος ἀποφεύγω καί φέρω διά ὁ ὅπλον , ὡς εἰμί θέω κατά αὐτός ἐκεῖνος , ἐφίστημι · καί ὁ μέν ἄλλος θέα παρέχω ὁ τε χρώς στίλβω ὁ χαίτη πυρρός ὁ τε γαυρότης καί ὁ σοβαρός καί θαρσέω ὁ φωνή ,
plutarchus.pelopidas 22.2
Θεόκριτος δὲ ὁ μάντις συμφρονήσας ἀνεβόησε πρὸς τὸν Πελοπίδαν ἥκει σοι τὸ ἱερεῖον , ὦ δαιμόνιε , καὶ παρθένον ἄλλην μὴ περιμένωμεν , ἀλλὰ χρῶ δεξάμενος ἣν ὁ θεὸς δίδωσιν . ἐκ τούτου λαβόντες τὴν ἵππον ἐπὶ τοὺς τάφους ἦγον τῶν παρθένων , καὶ κατευξάμενοι καὶ καταστέψαντες ἐνέτεμον αὐτοί τε χαίροντες καὶ λόγον εἰς τὸ στρατόπεδον περὶ τῆς ὄψεως τοῦ Πελοπίδου καὶ τῆς θυσίας διδόντες .
Lemmas: Θεόκριτος δέ ὁ μάντις συμφρονέω ἀναβοάω πρός ὁ Πελοπίδης ἥκω σύ ὁ ἱερεῖον , ὦ δαιμόνιος , καί παρθένος ἄλλος μή περιμένω , ἀλλά χράω δέχομαι ὅς ὁ θεός δίδωμι . ἐκ οὗτος λαμβάνω ὁ ἵππος ἐπί ὁ τάφος ἄγω ὁ παρθένος , καί κατεύχομαι καί καταστέφω ἐντέμνω αὐτός τε χαίρω καί λόγος εἰς ὁ στρατόπεδον περί ὁ ὄψις ὁ Πελοπίδης καί ὁ θυσία δίδωμι .
plutarchus.pelopidas 23.1
ἐν δὲ τῇ μάχῃ τοῦ Ἐπαμεινώνδου τὴν φάλαγγα λοξὴν ἐπὶ τὸ εὐώνυμον ἕλκοντος , ὅπως τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἀπωτάτω γένηται τὸ δεξιὸν τῶν Σπαρτιατῶν καὶ τὸν Κλεόμβροτον ἐξώσῃ προσπεσὼν ἀθρόως κατὰ κέρας καὶ βιασάμενος , οἱ μὲν πολέμιοι καταμαθόντες τὸ γινόμενον ἤρξαντο μετακινεῖν τῇ τάξει σφᾶς αὐτοὺς ,
Lemmas: ἐν δέ ὁ μάχη ὁ Ἐπαμεινώνδας ὁ φάλαγξ λοξός ἐπί ὁ εὐώνυμος ἕλκω , ὅπως ὁ ἄλλος Ἕλλην ἀπωτάτω γίγνομαι ὁ δεξιός ὁ Σπαρτιάτης καί ὁ Κλεόμβροτος ἐξωθέω προσπίπτω ἀθρόος κατά κέρας καί βιάζω , ὁ μέν πολέμιος καταμανθάνω ὁ γίγνομαι ἄρχω μετακινέω ὁ τάξις σφεῖς αὐτός ,
plutarchus.pelopidas 23.2
καὶ τὸ δεξιὸν ἀνέπτυσσον καὶ περιῆγον ὡς κυκλωσόμενοι καὶ περιβαλοῦντες ὑπὸ πλήθους τὸν Ἐπαμεινώνδαν , ὁ δὲ Πελοπίδας ἐν τούτῳ προεξέδραμε , καὶ συστρέψας τοὺς τριακοσίους δρόμῳ φθάνει πρὶν ἀνατεῖναι τὸν Κλεόμβροτον τὸ κέρας ἢ συναγαγεῖν πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ καὶ συγκλεῖσαι τὴν τάξιν , οὐ καθεστῶσιν , ἀλλὰ θορυβουμένοις διʼ ἀλλήλων τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπιβαλών .
Lemmas: καί ὁ δεξιός ἀναπτύσσω καί περιάγω ὡς κυκλόω καί περιβάλλω ὑπό πλῆθος ὁ Ἐπαμεινώνδας , ὁ δέ Πελοπίδης ἐν οὗτος προεκτρέχω , καί συστρέφω ὁ τριακόσιοι δρόμος φθάνω πρίν ἀνατείνω ὁ Κλεόμβροτος ὁ κέρας ἤ συνάγω πάλιν εἰς ὁ αὐτός καί συγκλείω ὁ τάξις , οὐ καθίστημι , ἀλλά θορυβέω διά ἀλλήλων ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπιβάλλω .
plutarchus.pelopidas 23.3
καίτοι πάντων ἄκροι τεχνῖται καὶ σοφισταὶ τῶν πολεμικῶν ὄντες οἱ Σπαρτιᾶται πρὸς οὐδὲν οὕτως ἐπαίδευον αὑτοὺς καὶ συνείθιζον , ὡς τὸ μὴ πλανᾶσθαι μηδὲ ταράττεσθαι τάξεως διαλυθείσης , ἀλλὰ χρώμενοι πᾶσι πάντες ἐπιστάταις καὶ ζευγίταις , ὅποι ποτὲ καὶ συνίστησιν ὁ κίνδυνος , καταλαμβάνειν καὶ συναρμόττειν καὶ μάχεσθαι παραπλησίως .
Lemmas: καίτοι πᾶς ἄκρος τεχνίτης καί σοφιστής ὁ πολεμικός εἰμί ὁ Σπαρτιάτης πρός οὐδείς οὕτως παιδεύω ἑαυτοῦ καί συνεθίζω , ὡς ὁ μή πλανάω μηδέ ταράσσω τάξις διαλύω , ἀλλά χράω πᾶς πᾶς ἐπιστάτης καί ζευγίτης , ὅποι ποτέ καί συνίστημι ὁ κίνδυνος , καταλαμβάνω καί συναρμόζω καί μάχομαι παραπλήσιος .
plutarchus.pelopidas 23.4
τότε δὲ ἡ τοῦ Ἐπαμεινώνδου φάλαγξ ἐπιφερομένη μόνοις ἐκείνοις καὶ παραλλάττουσα τοὺς ἄλλους , ὅ τε Πελοπίδας μετὰ τάχους ἀπίστου καὶ τόλμης ἐν τοῖς ὅπλοις γενόμενος , συνέχεον τά τε φρονήματα καὶ τὰς ἐπιστήμας αὐτῶν οὕτως ὥστε φυγὴν καὶ φόνον Σπαρτιατῶν ὅσον οὔπω πρότερον γενέσθαι , διὸ τῷ Ἐπαμεινώνδᾳ βοιωταρχοῦντι μὴ βοιωταρχῶν , καὶ πάσης ἡγουμένῳ τῆς δυνάμεως μικροῦ μέρους ἄρχων . ἴσον ἠνέγκατο δόξης τῆς νίκης ἐκείνης καὶ τοῦ κατορθώματος .
Lemmas: τότε δέ ὁ ὁ Ἐπαμεινώνδας φάλαγξ ἐπιφέρω μόνος ἐκεῖνος καί παραλλάσσω ὁ ἄλλος , ὁ τε Πελοπίδης μετά τάχος ἄπιστος καί τόλμα ἐν ὁ ὅπλον γίγνομαι , συγχέω ὁ τε φρόνημα καί ὁ ἐπιστήμη αὐτός οὕτως ὥστε φυγή καί φόνος Σπαρτιάτης ὅσος οὔπω πρότερος γίγνομαι , διό ὁ Ἐπαμεινώνδας Βοιωταρχέω μή Βοιωταρχέω , καί πᾶς ἡγέομαι ὁ δύναμις μικρός μέρος ἄρχω . ἴσος φέρω δόξα ὁ νίκη ἐκεῖνος καί ὁ κατόρθωμα .
plutarchus.pelopidas 24.1
εἰς μέντοι Πελοπόννησον ἀμφότεροι βοιωταρχοῦντες ἐνέβαλον καὶ τῶν ἐθνῶν τὰ πλεῖστα προσήγοντο , Λακεδαιμονίων ἀποστήσαντες Ἦλιν , Ἄργος , Ἀρκαδίαν σύμπασαν , αὐτῆς τῆς Λακωνικῆς τὰ πλεῖστα , καίτοι χειμῶνος μὲν ἦσαν αἱ περὶ τροπὰς ἀκμαί , μηνὸς δὲ τοῦ τελευταίου φθίνοντος ὀλίγαι περιῆσαν ἡμέραι , καὶ τὴν ἀρχὴν ἔδει παραλαμβάνειν ἑτέρους εὐθὺς ἱσταμένου τοῦ πρώτου μηνός , ἢ θνῄσκειν τοὺς μὴ παραδιδόντας .
Lemmas: εἰς μέντοι Πελοπόννησος ἀμφότερος Βοιωταρχέω ἐμβάλλω καί ὁ ἔθνος ὁ πολύς προσάγω , Λακεδαιμόνιος ἀφίστημι Ἦλις , Ἄργος , Ἀρκαδία σύμπας , αὐτός ὁ Λακωνικός ὁ πολύς , καίτοι χειμών μέν εἰμί ὁ περί τροπή ἀκμή , μείς δέ ὁ τελευταῖος φθίω ὀλίγος περίειμι ἡμέρα , καί ὁ ἀρχή δέω παραλαμβάνω ἕτερος εὐθύς ἵστημι ὁ πρῶτος μείς , ἤ θνῄσκω ὁ μή παραδίδωμι .
plutarchus.pelopidas 24.2
οἱ δὲ ἄλλοι βοιωτάρχαι καὶ τὸν νόμον δεδιότες τοῦτον καὶ τὸν χειμῶνα φεύγοντες ἀπάγειν ἔσπευδον ἐπʼ οἴκου τὸ στράτευμα , Πελοπίδας δὲ πρῶτος Ἐπαμεινώνδᾳ γενόμενος σύμψηφος καὶ συμπαρορμήσας τοὺς πολίτας ἦγεν ἐπὶ τὴν Σπάρτην καὶ διεβίβαζε τὸν Εὐρώταν . καὶ πολλὰς μὲν ᾕρει πόλεις αὐτῶν , πᾶσαν δὲ τὴν χώραν ἐπόρθει μέχρι θαλάττης , ἡγούμενος ἑπτὰ μυριάδων Ἑλληνικῆς στρατιᾶς , ἧς ἔλαττον ἢ δωδέκατον ἦσαν αὐτοὶ Θηβαῖοι μέρος .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος Βοιωτάρχης καί ὁ νόμος δείδω οὗτος καί ὁ χειμών φεύγω ἀπάγω σπεύδω ἐπί οἶκος ὁ στράτευμα , Πελοπίδης δέ πρῶτος Ἐπαμεινώνδας γίγνομαι σύμψηφος καί συμπαρορμάω ὁ πολίτης ἄγω ἐπί ὁ Σπάρτη καί διαβιβάζω ὁ Εὐρώτας . καί πολύς μέν αἱρέω πόλις αὐτός , πᾶς δέ ὁ χώρα πορθέω μέχρι θάλασσα , ἡγέομαι ἑπτά μυριάς Ἑλληνικός στρατιά , ὅς ἐλαχύς ἤ δωδέκατος εἰμί αὐτός Θηβαῖος μέρος .
plutarchus.pelopidas 24.3
ἀλλʼ ἡ δόξα τῶν ἀνδρῶν ἄνευ δόγματος κοινοῦ καὶ ψηφίσματος ἐποίει τοὺς συμμάχους ἕπεσθαι σιωπῇ πάντας ἡγουμένοις ἐκείνοις . ὁ γὰρ πρῶτος , ὡς ἔοικε , καὶ κυριώτατος νόμος τῷ σῴζεσθαι δεομένῳ τὸν σῴζειν δυνάμενον ἄρχοντα κατὰ φύσιν ἀποδίδωσι · κἂν ὥσπερ οἱ πλέοντες εὐδίας οὔσης ἢ παρʼ ἀκτὴν ὁρμοῦντες ἀσελγῶς προσενεχθῶσι τοῖς κυβερνήταις καὶ θρασέως , ἅμα τῷ χειμῶνα καὶ κίνδυνον καταλαμβάνειν πρὸς ἐκείνους ἀποβλέπουσι καὶ τὰς ἐλπίδας ἐν ἐκείνοις ἔχουσι .
Lemmas: ἀλλά ὁ δόξα ὁ ἀνήρ ἄνευ δόγμα κοινός καί ψήφισμα ποιέω ὁ σύμμαχος ἕπομαι σιωπή πᾶς ἡγέομαι ἐκεῖνος . ὁ γάρ πρῶτος , ὡς ἔοικα , καί κύριος νόμος ὁ σῴζω δέω ὁ σῴζω δύναμαι ἄρχω κατά φύσις ἀποδίδωμι · ἐάν ὥσπερ ὁ πλέω εὐδία εἰμί ἤ παρά ἀκτή ὁρμάω ἀσελγής προσφέρω ὁ κυβερνήτης καί θρασύς , ἅμα ὁ χειμών καί κίνδυνος καταλαμβάνω πρός ἐκεῖνος ἀποβλέπω καί ὁ ἐλπίς ἐν ἐκεῖνος ἔχω .
plutarchus.pelopidas 24.4
καὶ γὰρ Ἀργεῖοι καὶ Ἠλεῖοι καὶ Ἀρκάδες ἐν τοῖς συνεδρίοις ἐρίζοντες καὶ διαφερόμενοι πρὸς τοὺς Θηβαίους ὑπὲρ ἡγεμονίας , ἐπʼ αὐτῶν τῶν ἀγώνων καὶ παρὰ τὰ δεινὰ τοῖς ἐκείνων αὐθαιρέτως πειθόμενοι στρατηγοῖς ἠκολούθουν .
Lemmas: καί γάρ Ἀργεῖος καί Ἠλεῖος καί Ἀρκάς ἐν ὁ συνέδριον ἐρίζω καί διαφέρω πρός ὁ Θηβαῖος ὑπέρ ἡγεμονία , ἐπί αὐτός ὁ ἀγών καί παρά ὁ δεινός ὁ ἐκεῖνος αὐθαίρετος πείθω στρατηγός ἀκολουθέω .
plutarchus.pelopidas 24.5
ἐν ἐκείνῃ τῇ στρατείᾳ πᾶσαν μὲν Ἀρκαδίαν εἰς μίαν δύναμιν συνέστησαν , τὴν δὲ Μεσσηνίαν χώραν νεμομένων Σπαρτιατῶν ἀποτεμόμενοι τοὺς παλαιοὺς Μεσσηνίους ἐκάλουν καὶ κατῆγον Ἰθώμην συνοικίσαντες , ἀπιόντες δὲ ἐπʼ οἴκου διὰ Κεγχρεῶν Ἀθηναίους ἐνίκων ἐπιχειροῦντας ἁψιμαχεῖν περὶ τὰ στενὰ καὶ κωλύειν τὴν πορείαν .
Lemmas: ἐν ἐκεῖνος ὁ στρατεία πᾶς μέν Ἀρκαδία εἰς εἷς δύναμις συνίστημι , ὁ δέ Μεσσήνιος χώρα νέμω Σπαρτιάτης ἀποτέμνω ὁ παλαιός Μεσσήνιος καλέω καί κατάγω Ἰθώμη συνοικίζω , ἀπέρχομαι δέ ἐπί οἶκος διά Κεγχρεαί Ἀθηναῖος νικάω ἐπιχειρέω ἁψιμαχέω περί ὁ στενός καί κωλύω ὁ πορεία .
plutarchus.pelopidas 25.1
ἐπὶ δὲ τούτοις οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ὑπερηγάπων τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν τύχην ἐθαύμαζον , ὁ δὲ συγγενὴς καὶ πολιτικὸς φθόνος ἅμα τῇ δόξῃ τῶν ἀνδρῶν συναυξόμενος οὐ καλὰς οὐδὲ πρεπούσας ὑποδοχὰς παρεσκεύαζεν αὐτοῖς . θανάτου γὰρ ἀμφότεροι δίκας ἔφυγον ἐπανελθόντες , ὅτι τοῦ νόμου κελεύοντος ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ παραδοῦναι τὴν βοιωταρχίαν ἑτέροις , ὃν Βουκάτιον ὀνομάζουσι , τέτταρας ὅλους προσεπεβάλοντο μῆνας , ἐν οἷς τὰ περὶ Μεσσήνην καὶ Ἀρκαδίαν καὶ τὴν Λακωνικὴν διῴκησαν .
Lemmas: ἐπί δέ οὗτος ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὑπεραγαπάω ὁ ἀρετή καί ὁ τύχη θαυμάζω , ὁ δέ συγγενής καί πολιτικός φθόνος ἅμα ὁ δόξα ὁ ἀνήρ συναυξάνω οὐ καλός οὐδέ πρέπω ὑποδοχή παρασκευάζω αὐτός . θάνατος γάρ ἀμφότερος δίκη φεύγω ἐπανέρχομαι , ὅτι ὁ νόμος κελεύω ἐν ὁ πρῶτος μείς παραδίδωμι ὁ Βοιωταρχία ἕτερος , ὅς Βουκάτιος ὀνομάζω , τέσσαρες ὅλος προσεπιβάλλω μείς , ἐν ὅς ὁ περί Μεσσήνη καί Ἀρκαδία καί ὁ Λακωνικός διοικέω .
plutarchus.pelopidas 25.2
εἰσήχθη μὲν οὖν πρότερος εἰς τὸ δικαστήριον Πελοπίδας , διὸ καὶ μᾶλλον ἐκινδύνευσεν , ἀμφότεροι δὲ ἀπελύθησαν . τὸ δὲ συκοφάντημα καὶ τὴν πεῖραν Ἐπαμεινώνδας ἤνεγκε πρᾴως , μέγα μέρος ἀνδρείας καὶ μεγαλοψυχίας τὴν ἐν τοῖς πολιτικοῖς ἀνεξικακίαν ποιούμενος , Πελοπίδας δὲ καὶ φύσει θυμοειδέστερος ὤν , καὶ παροξυνόμενος ὑπὸ τῶν φίλων ἀμύνασθαι τοὺς ἐχθρούς , ἐπελάβετο τοιαύτης αἰτίας .
Lemmas: εἰσάγω μέν οὖν πρότερος εἰς ὁ δικαστήριον Πελοπίδης , διό καί μάλα κινδυνεύω , ἀμφότερος δέ ἀπολύω . ὁ δέ συκοφάντημα καί ὁ πεῖρα Ἐπαμεινώνδας φέρω πρᾶος , μέγας μέρος ἀνδρεία καί μεγαλοψυχία ὁ ἐν ὁ πολιτικός ἀνεξικακία ποιέω , Πελοπίδης δέ καί φύσις θυμοειδής εἰμί , καί παροξύνω ὑπό ὁ φίλος ἀμύνω ὁ ἐχθρός , ἐπιλαμβάνω τοιοῦτος αἰτία .
plutarchus.pelopidas 25.3
Μενεκλείδας ὁ ῥήτωρ ἦν μὲν εἷς τῶν μετὰ Πελοπίδου καὶ Μέλωνος εἰς τὴν Χάρωνος οἰκίαν συνελθόντων , ἐπεὶ δὲ τῶν ἴσων οὐκ ἠξιοῦτο παρὰ τοῖς Θηβαίοις , δεινότατος μὲν ὢν λέγειν , ἀκόλαστος δὲ καὶ κακοήθης τὸν τρόπον , ἐχρῆτο τῇ φύσει πρὸς τὸ συκοφαντεῖν καὶ διαβάλλειν τοὺς κρείττονας , οὐδὲ μετὰ δίκην ἐκείνην παυσάμενος .
Lemmas: Μενεκλείδας ὁ ῥήτωρ εἰμί μέν εἷς ὁ μετά Πελοπίδης καί Μέλων εἰς ὁ Χάρων οἰκία συνέρχομαι , ἐπεί δέ ὁ ἴσος οὐ ἀξιόω παρά ὁ Θηβαῖος , δεινός μέν εἰμί λέγω , ἀκόλαστος δέ καί κακοήθης ὁ τρόπος , χράω ὁ φύσις πρός ὁ συκοφαντέω καί διαβάλλω ὁ κρατύς , οὐδέ μετά δίκη ἐκεῖνος παύω .
plutarchus.pelopidas 25.4
Ἐπαμεινώνδαν μὲν οὖν ἐξέκρουσε τῆς βοιωταρχίας καὶ κατεπολιτεύσατο πολὺν χρόνον , Πελοπίδαν δὲ πρὸς μὲν τὸν δῆμον οὐκ ἴσχυσε διαβαλεῖν , ἐπεχείρει δὲ συγκροῦσαι τῷ Χάρωνι · καὶ κοινήν τινα τοῦ φθόνου παραμυθίαν ἔχοντος , ἂν ὧν αὐτοὶ μὴ δύνανται βελτίους φανῆναι , τούτους ἁμῶς γέ πως ἑτέρων ἀποδείξωσι κακίους , πολὺς ἦν πρὸς τὸν δῆμον αὔξων τὰ τὸν Χάρωνος ἔργα , καὶ τὰς στρατηγίας τὰς ἐκείνου καὶ τὰς νίκας ἐγκωμιάζων .
Lemmas: Ἐπαμεινώνδας μέν οὖν ἐκκρούω ὁ Βοιωταρχία καί καταπολιτεύομαι πολύς χρόνος , Πελοπίδης δέ πρός μέν ὁ δῆμος οὐ ἰσχύω διαβάλλω , ἐπιχειρέω δέ συγκρούω ὁ Χάρων · καί κοινός τις ὁ φθόνος παραμυθία ἔχω , ἐάν ὅς αὐτός μή δύναμαι ἀγαθός φαίνω , οὗτος ἀμῶς γε πως ἕτερος ἀποδείκνυμι κακός , πολύς εἰμί πρός ὁ δῆμος αὐξάνω ὁ ὁ Χάρων ἔργον , καί ὁ στρατηγία ὁ ἐκεῖνος καί ὁ νίκη ἐγκωμιάζω .
plutarchus.pelopidas 25.5
τῆς δὲ πρὸς Πλαταιὰς ἱππομαχίας , ἣν πρὸ τῶν Λευκτρικῶν ἐνίκησαν ἡγουμένου Χάρωνος , ἐπεχείρησεν ἀνάθημα τοιόνδε ποιῆσαι . Ἀνδροκύδης ὁ Κυζικηνὸς ἐκλαβὼν παρὰ τῆς πόλεως πίνακα γράψαι μάχης ἑτέρας , ἐπετέλει τὸ ἔργον ἐν Θήβαις γενομένης δὲ τῆς ἀποστάσεως καὶ τοῦ πολέμου συμπεσόντος , οὐ πολὺ τοῦ τέλος ἔχειν ἐλλείποντα τὸν πίνακα παρʼ ἑαυτοῖς οἱ Θηβαῖοι κατέσχον .
Lemmas: ὁ δέ πρός Πλαταιαί ἱππομαχία , ὅς πρό ὁ Λευκτρικός νικάω ἡγέομαι Χάρων , ἐπιχειρέω ἀνάθημα τοιόσδε ποιέω . Ἀνδροκύδης ὁ Κυζικηνός ἐκλαμβάνω παρά ὁ πόλις πίναξ γράφω μάχη ἕτερος , ἐπιτελέω ὁ ἔργον ἐν Θῆβαι γίγνομαι δέ ὁ ἀπόστασις καί ὁ πόλεμος συμπίπτω , οὐ πολύς ὁ τέλος ἔχω ἐλλείπω ὁ πίναξ παρά ἑαυτοῦ ὁ Θηβαῖος κατέχω .
plutarchus.pelopidas 25.6
τοῦτον οὖν ὁ Μενεκλείδας ἔπεισεν ἀναθέντας ἐπιγράψαι τοὔνομα τοῦ Χάρωνος , ὡς ἀμαυρώσων τὴν Πελοπίδου καὶ Ἐπαμεινώνδου δόξαν . ἦν δὲ ἀβέλτερος ἡ φιλοτιμία , παρὰ τοσούτους καὶ τηλικούτους ἀγῶνας ἑνὸς ἔργου καὶ μιᾶς νίκης ἀγαπωμένης , ἐν ᾗ Γεράνδαν τινὰ τῶν ἀσήμων Σπαρτιατῶν καὶ τεσσαράκοντα μετʼ αὐτοῦ πεσεῖν , ἄλλο δὲ οὐδὲν μέγα πραχθῆναι λέγουσι .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ Μενεκλείδας πείθω ἀνατίθημι ἐπιγράφω ὄνομα ὁ Χάρων , ὡς ἀμαυρόω ὁ Πελοπίδης καί Ἐπαμεινώνδας δόξα . εἰμί δέ ἀβέλτερος ὁ φιλοτιμία , παρά τοσοῦτος καί τηλικοῦτος ἀγών εἷς ἔργον καί εἷς νίκη ἀγαπάω , ἐν ὅς Γεράνδας τις ὁ ἄσημος Σπαρτιάτης καί τεσσαράκοντα μετά αὐτός πίπτω , ἄλλος δέ οὐδείς μέγας πράσσω λέγω .
plutarchus.pelopidas 25.7
τοῦτο τὸ ψήφισμα γράφεται Πελοπίδας παρανόμων , ἰσχυριζόμενος ὅτι Θηβαίοις οὐ πάτριον ἦν ἰδίᾳ κατʼ ἄνδρα τιμᾶν , ἀλλὰ τῇ πατρίδι κοινῶς τὸ τῆς νίκης ὄνομα σῴζειν . καὶ τὸν μὲν Χάρωνα παρὰ πᾶσαν τὴν δίκην ἐγκωμιάζων ἀφθόνως διετέλεσε , τὸν δὲ Μενεκλείδαν βάσκανον καὶ πονηρὸν ἐξελέγχων , καὶ τοὺς Θηβαίους ἐρωτῶν εἰ μηδὲν αὐτοῖς καλὸν πέπρακται , ὥστε Μενεκλείδαν ζημιῶσαι χρήμασιν , ἃ μὴ δυνάμενος ἐκτῖσαι διὰ πλῆθος , ὕστερον ἐπεχείρησε κινῆσαι καὶ μεταστῆσαι τὴν πολιτείαν . ταῦτα μὲν οὖν ἔχει τινὰ καὶ τοῦ βίου ἀποθεώρησιν .
Lemmas: οὗτος ὁ ψήφισμα γράφω Πελοπίδης παράνομος , ἰσχυρίζομαι ὅτι Θηβαῖος οὐ πάτριος εἰμί ἴδιος κατά ἀνήρ τιμάω , ἀλλά ὁ πατρίς κοινός ὁ ὁ νίκη ὄνομα σῴζω . καί ὁ μέν Χάρων παρά πᾶς ὁ δίκη ἐγκωμιάζω ἄφθονος διατελέω , ὁ δέ Μενεκλείδας βάσκανος καί πονηρός ἐξελέγχω , καί ὁ Θηβαῖος ἐρωτάω εἰ μηδείς αὐτός καλός πράσσω , ὥστε Μενεκλείδας ζημιόω χρῆμα , ὅς μή δύναμαι ἐκτίνω διά πλῆθος , ὕστερον ἐπιχειρέω κινέω καί μεθίστημι ὁ πολιτεία . οὗτος μέν οὖν ἔχω τις καί ὁ βίος ἀποθεώρησις .
plutarchus.pelopidas 26.1
ἐπεὶ δὲ Ἀλεξάνδρου τοῦ Φερῶν τυράννου πολεμοῦντος μὲν ἐκ προδήλου πολλοῖς Θετταλῶν , ἐπιβουλεύοντος δὲ πᾶσιν , ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας αἱ πόλεις στρατηγὸν αἰτούμεναι καὶ δύναμιν , ὁρῶν ὁ Πελοπίδας τὸν Ἐπαμεινώνδαν τὰς ἐν Πελοποννήσῳ πράξεις διοικεῖν , αὐτὸς ἑαυτὸν ἐπέδωκε καὶ προσένειμε τοῖς Θεσσαλοῖς , μήτε τήν ἰδίαν ἐπιστήμην καὶ δύναμιν ἀργοῦσαν περιορᾶν ὑπομένων , μήτε ὅπου πάρεστιν Ἐπαμεινώνδας ἑτέρου δεῖσθαι στρατηγοῦ νομίζων .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀλέξανδρος ὁ Φέραι τύραννος πολεμέω μέν ἐκ πρόδηλος πολύς Θεσσαλός , ἐπιβουλεύω δέ πᾶς , πρεσβεύω εἰς Θῆβαι ὁ πόλις στρατηγός αἰτέω καί δύναμις , ὁράω ὁ Πελοπίδης ὁ Ἐπαμεινώνδας ὁ ἐν Πελοπόννησος πρᾶξις διοικέω , αὐτός ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι καί προσνέμω ὁ Θεσσαλός , μήτε ὁ ἴδιος ἐπιστήμη καί δύναμις ἀργέω περιοράω ὑπομένω , μήτε ὅπου πάρειμι Ἐπαμεινώνδας ἕτερος δέω στρατηγός νομίζω .
plutarchus.pelopidas 26.2
ὡς οὖν ἐστράτευσεν ἐπὶ Θεσσαλίαν μετὰ δυνάμεως , τήν τε Λάρισσαν εὐθὺς παρέλαβε , καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ἐλθόντα καὶ δεόμενον διαλλάττειν ἐπειρᾶτο καὶ ποιεῖν ἐκ τυράννου πρᾷον ἄρχοντα τοῖς Θεσσαλοῖς καὶ νόμιμον . ὡς δὲ ἦν ἀνήκεστος καὶ θηριώδης καὶ πολλὴ μὲν ὠμότης αὐτοῦ , πολλὴ δὲ ἀσέλγεια καὶ πλεονεξία κατηγορεῖτο , τραχυνομένου τοῦ Πελοπίδου πρὸς αὐτὸν καὶ χαλεπαίνοντος ἀποδρὰς ᾤχετο μετὰ τῶν δορυφόρων .
Lemmas: ὡς οὖν στρατεύω ἐπί Θεσσαλία μετά δύναμις , ὁ τε Λάρισσα εὐθύς παραλαμβάνω , καί ὁ Ἀλέξανδρος ἔρχομαι καί δέω διαλλάσσω πειράω καί ποιέω ἐκ τύραννος πρᾶος ἄρχω ὁ Θεσσαλός καί νόμιμος . ὡς δέ εἰμί ἀνήκεστος καί θηριώδης καί πολύς μέν ὠμότης αὐτός , πολύς δέ ἀσέλγεια καί πλεονεξία κατηγορέω , τραχύνω ὁ Πελοπίδης πρός αὐτός καί χαλεπαίνω ἀποδιδράσκω οἴχομαι μετά ὁ δορυφόρος .
plutarchus.pelopidas 26.3
ὁ δὲ Πελοπίδας ἄδειάν τε πολλὴν ἀπὸ τοῦ τυράννου τοῖς Θεσσαλοῖς ἀπολιπὼν καὶ πρὸς ἀλλήλους ὁμόνοιαν , αὐτὸς εἰς Μακεδονίαν ἀπῆρε , Πτολεμαίου μὲν Ἀλεξάνδρῳ τῷ βασιλεύοντι τῶν Μακεδόνων πολεμοῦντος , ἀμφοτέρων δὲ μεταπεμπομένων ἐκεῖνον ὡς διαλλακτὴν καὶ δικαστὴν καὶ σύμμαχον καὶ βοηθὸν τοῦ δοκοῦντος ἀδικεῖσθαι γενησόμενον .
Lemmas: ὁ δέ Πελοπίδης ἄδεια τε πολύς ἀπό ὁ τύραννος ὁ Θεσσαλός ἀπολείπω καί πρός ἀλλήλων ὁμόνοια , αὐτός εἰς Μακεδονία ἀπαίρω , Πτολεμαῖος μέν Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύω ὁ Μακεδών πολεμέω , ἀμφότερος δέ μεταπέμπω ἐκεῖνος ὡς διαλλακτής καί δικαστής καί σύμμαχος καί βοηθός ὁ δοκέω ἀδικέω γίγνομαι .
plutarchus.pelopidas 26.4
ἐλθὼν δὲ καὶ διαλύσας τὰς διαφορὰς καὶ καταγαγὼν τοὺς φεύγοντας , ὅμηρον ἔλαβε τὸν ἀδελφὸν τοῦ βασιλέως Φίλιππον καὶ τριάκοντα παῖδας ἄλλους τῶν ἐπιφανεστάτων , καὶ κατέστησεν εἰς Θήβας , ἐπιδειξάμενος τοῖς Ἕλλησιν ὡς πόρρω διήκει τὰ Θηβαίων πράγματα τῇ δόξῃ τῆς δυνάμεως καὶ τῇ πίστει τῆς δικαιοσύνης .
Lemmas: ἔρχομαι δέ καί διαλύω ὁ διαφορά καί κατάγω ὁ φεύγω , ὅμηρος λαμβάνω ὁ ἀδελφός ὁ βασιλεύς Φίλιππος καί τριάκοντα παῖς ἄλλος ὁ ἐπιφανής , καί καθίστημι εἰς Θῆβαι , ἐπιδείκνυμι ὁ Ἕλλην ὡς πρόσω διήκω ὁ Θηβαῖος πρᾶγμα ὁ δόξα ὁ δύναμις καί ὁ πίστις ὁ δικαιοσύνη .
plutarchus.pelopidas 26.5
οὗτος ἦν Φίλιππος ὁ τοῖς Ἕλλησιν ὕστερον πολεμήσας ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας , τότε δὲ παῖς ὢν ἐν Θήβαις παρὰ Παμμένει δίαιταν εἶχεν . ἐκ δὲ τούτου καὶ ζηλωτὴς γεγονέναι ἔδοξεν Ἐπαμεινώνδου , τὸ περὶ τοὺς πολέμους καὶ τὰς στρατηγίας δραστήριον ἴσως κατανοήσας , ὃ μικρὸν ἦν τῆς τοῦ ἀνδρὸς ἀρετῆς μόριον , ἐγκρατείας δὲ καὶ δικαιοσύνης καὶ μεγαλοψυχίας καὶ πρᾳότητος , οἷς ἦν ἀληθῶς μέγας ἐκεῖνος , οὐδὲν οὔτε φύσει Φίλιππος οὔτε μιμήσει μετέσχε .
Lemmas: οὗτος εἰμί Φίλιππος ὁ ὁ Ἕλλην ὕστερον πολεμέω ὑπέρ ὁ ἐλευθερία , τότε δέ παῖς εἰμί ἐν Θῆβαι παρά Παμμένης δίαιτα ἔχω . ἐκ δέ οὗτος καί ζηλωτής γίγνομαι δοκέω Ἐπαμεινώνδας , ὁ περί ὁ πόλεμος καί ὁ στρατηγία δραστήριος ἴσως κατανοέω , ὅς μικρός εἰμί ὁ ὁ ἀνήρ ἀρετή μόριον , ἐγκράτεια δέ καί δικαιοσύνη καί μεγαλοψυχία καί πραότης , ὅς εἰμί ἀληθής μέγας ἐκεῖνος , οὐδείς οὔτε φύσις Φίλιππος οὔτε μίμησις μετέχω .
plutarchus.pelopidas 27.1
μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν τῶν Θετταλῶν αἰτιωμένων τὸν Φεραῖον Ἀλέξανδρον ὡς διαταράττοντα τὰς πόλεις , ἀπεστάλη Μετὰ Ἰσμηνίου πρεσβεύων ὁ Πελοπίδας · καὶ παρῆν οὔτε οἴκοθεν ἄγων δύναμιν οὔτε πόλεμον προσδοκήσας , αὐτοῖς δὲ τοῖς Θετταλοῖς χρῆσθαι πρὸς τὸ κατεπεῖγον τῶν πραγμάτων ἀναγκαζόμενος .
Lemmas: μετά δέ οὗτος πάλιν ὁ Θεσσαλός αἰτιάομαι ὁ Φεραῖος Ἀλέξανδρος ὡς διαταράσσω ὁ πόλις , ἀποστέλλω Μετά Ἰσμηνίας πρεσβεύω ὁ Πελοπίδης · καί πάρειμι οὔτε οἴκοθεν ἄγω δύναμις οὔτε πόλεμος προσδοκάω , αὐτός δέ ὁ Θεσσαλός χράω πρός ὁ κατεπείγω ὁ πρᾶγμα ἀναγκάζω .
plutarchus.pelopidas 27.2
ἐν τούτῳ δὲ πάλιν τῶν κατὰ Μακεδονίαν ταραττομένων ὁ γὰρ Πτολεμαῖος ἀνῃρήκει τὸν βασιλέα καὶ τὴν ἀρχὴν κατέσχεν , οἱ δὲ φίλοι τοῦ τεθνηκότος ἐκάλουν τὸν Πελοπίδαν , βουλόμενος μὲν ἐπιφανῆναι τοῖς πράγμασιν , ἰδίους δὲ στρατιώτας οὐκ ἔχων , μισθοφόρους τινὰς αὐτόθεν προσλαβόμενος Μετὰ τούτων εὐθὺς ἐβάδιζεν ἐπὶ τὸν Πτολεμαῖον .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ πάλιν ὁ κατά Μακεδονία ταράσσω ὁ γάρ Πτολεμαῖος ἀναλέγω ὁ βασιλεύς καί ὁ ἀρχή κατέχω , ὁ δέ φίλος ὁ θνῄσκω καλέω ὁ Πελοπίδης , βούλομαι μέν ἐπιφαίνω ὁ πρᾶγμα , ἴδιος δέ στρατιώτης οὐ ἔχω , μισθοφόρος τις αὐτόθεν προσλαμβάνω Μετά οὗτος εὐθύς βαδίζω ἐπί ὁ Πτολεμαῖος .
plutarchus.pelopidas 27.3
ὡς δʼ ἐγγὺς ἀλλήλων ἐγένοντο , τοὺς μὲν μισθοφόρους Πτολεμαῖος χρήμασι διαφθείρας ἔπεισεν ὡς αὐτὸν μεταστῆναι , τοῦ δὲ Πελοπίδου τὴν δόξαν αὐτὴν καὶ τοὔνομα δεδοικώς ἀπήντησεν ὡς κρείσσονι , καὶ δεξιωσάμενος καὶ δεηθεὶς ὡμολόγησε τὴν μὲν ἀρχὴν τοῖς τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῖς διαφυλάξειν , Θηβαίοις δὲ τὸν αὐτὸν ἐχθρὸν ἕξειν καὶ φίλον ὁμήρους δʼ ἐπὶ τούτοις τὸν υἱὸν Φιλόξενον ἔδωκε καὶ πεντήκοντα τῶν ἑταίρων .
Lemmas: ὡς δέ ἐγγύς ἀλλήλων γίγνομαι , ὁ μέν μισθοφόρος Πτολεμαῖος χρῆμα διαφθείρω πείθω ὡς αὐτός μεθίστημι , ὁ δέ Πελοπίδης ὁ δόξα αὐτός καί ὄνομα δείδω ἀπαντάω ὡς κρατύς , καί δεξιόομαι καί δέω ὁμολογέω ὁ μέν ἀρχή ὁ ὁ θνῄσκω ἀδελφός διαφυλάσσω , Θηβαῖος δέ ὁ αὐτός ἐχθρός ἔχω καί φίλος ὅμηρος δέ ἐπί οὗτος ὁ υἱός Φιλόξενος δίδωμι καί πεντήκοντα ὁ ἑταῖρος .
plutarchus.pelopidas 27.4
τούτους μὲν οὖν ἀπέστειλεν εἰς Θήβας ὁ Πελοπίδας , αὐτὸς δὲ βαρέως φέρων τὴν τῶν μισθοφόρων προδοσίαν , καὶ πυνθανόμενος τὰ πλεῖστα τῶν χρημάτων αὐτοῖς καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας ἀποκεῖσθαι περὶ Φάρσαλον , ὥστε τούτων κρατήσας ἱκανὴν δίκην ὧν καθύβρισται λήψεσθαι , συναγαγὼν τῶν Θεσσαλῶν τινας ἧκεν εἰς Φάρσαλον .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἀποστέλλω εἰς Θῆβαι ὁ Πελοπίδης , αὐτός δέ βαρύς φέρω ὁ ὁ μισθοφόρος προδοσία , καί πυνθάνομαι ὁ πολύς ὁ χρῆμα αὐτός καί παῖς καί γυνή ἀπόκειμαι περί Φάρσαλος , ὥστε οὗτος κρατέω ἱκανός δίκη ὅς καθυβρίζω λαμβάνω , συνάγω ὁ Θεσσαλός τις ἥκω εἰς Φάρσαλος .
plutarchus.pelopidas 27.5
ἀρτίως δʼ αὐτοῦ παρεληλυθότος Ἀλέξανδρος ὁ τύραννος ἐπεφαίνετο Μετὰ τῆς δυνάμεως . καὶ νομίσαντες οἱ περὶ τὸν Πελοπίδαν ἀπολογησόμενον ἥκειν ἐβάδιζον αὐτοὶ πρὸς αὐτόν , ἐξώλη μὲν ὄντα καὶ μιαιφόνον εἰδότες , διὰ δὲ τὰς Θήβας καὶ τὸ περὶ αὐτοὺς ἀξίωμα καὶ δόξαν οὐδὲν ἂν παθεῖν προσδοκήσαντες .
Lemmas: ἄρτιος δέ αὐτός παρέρχομαι Ἀλέξανδρος ὁ τύραννος ἐπιφαίνω Μετά ὁ δύναμις . καί νομίζω ὁ περί ὁ Πελοπίδης ἀπολογέομαι ἥκω βαδίζω αὐτός πρός αὐτός , ἐξώλης μέν εἰμί καί μιαιφόνος οἶδα , διά δέ ὁ Θῆβαι καί ὁ περί αὐτός ἀξίωμα καί δόξα οὐδείς ἄν πάσχω προσδοκάω .
plutarchus.pelopidas 27.6
ὁ δέ , ὡς εἶδεν ἀνόπλους καὶ μόνους προσιόντας , ἐκείνους μὲν εὐθὺς συνέλαβε , τὴν δὲ Φάρσαλον κατέσχε , φρίκην δὲ καὶ φόβον ἐνειργάσατο τοῖς ὑπηκόοις πᾶσιν ὥς γε μετά τὴν τηλικαύτην ἀδικίαν καὶ τόλμαν ἀφειδήσων ἁπάντων , καὶ χρησόμενος οὕτω τοῖς παραπίπτουσιν ἀνθρώποις καὶ πράγμασιν ὡς τότε γε κομιδῇ τὸν ἑαυτοῦ βίον ἀπεγνωκώς .
Lemmas: ὁ δέ , ὡς ὁράω ἄνοπλος καί μόνος προσέρχομαι , ἐκεῖνος μέν εὐθύς συλλαμβάνω , ὁ δέ Φάρσαλος κατέχω , φρίκη δέ καί φόβος ἐνεργάζομαι ὁ ὑπήκοος πᾶς ὡς γε μετά ὁ τηλικοῦτος ἀδικία καί τόλμα ἀφειδέω ἅπας , καί χράω οὕτως ὁ παραπίπτω ἄνθρωπος καί πρᾶγμα ὡς τότε γε κομιδῇ ὁ ἑαυτοῦ βίος ἀπογιγνώσκω .
plutarchus.pelopidas 28.1
οἱ μὲν οὖν Θηβαῖοι ταῦτα ἀκούσαντες ἔφερόν βαρέως καὶ στρατιὰν ἐξέπεμπον εὐθύς , διʼ ὀργήν τινα πρὸς τὸν Ἐπαμεινώνδαν ἑτέρους ἀποδείξαντες ἄρχοντας , τὸν δὲ Πελοπίδαν εἰς τὰς Φερὰς ἀπαγαγὼν ὁ τύραννος τὸ μὲν πρῶτον εἴα τοὺς βουλομένους αὐτῷ διαλέγεσθαι , νομίζων ἐλεεινὸν γεγονέναι καὶ ταπεινὸν ὑπὸ τῆς συμφορᾶς ·
Lemmas: ὁ μέν οὖν Θηβαῖος οὗτος ἀκούω φέρω βαρύς καί στρατιά ἐκπέμπω εὐθύς , διά ὀργή τις πρός ὁ Ἐπαμεινώνδας ἕτερος ἀποδείκνυμι ἄρχων , ὁ δέ Πελοπίδης εἰς ὁ Φεραί ἀπάγω ὁ τύραννος ὁ μέν πρῶτος ἐάω ὁ βούλομαι αὐτός διαλέγω , νομίζω ἐλεεινός γίγνομαι καί ταπεινός ὑπό ὁ συμφορά ·
plutarchus.pelopidas 28.2
ἐπεὶ δὲ τοὺς μὲν Φεραίους ὁ Πελοπίδας ὀδυρομένους παρεκάλει θαρρεῖν , ὡς νῦν μάλιστα δώσοντος τοῦ τυράννου δίκην , πρὸς δὲ αὐτὸν ἐκεῖνον ἀποστείλας ἔλεγεν ὡς ἄτοπός ἐστι τοὺς μὲν ἀθλίους πολίτας καὶ μηδὲν ἀδικοῦντας ὁσημέραι στρεβλῶν καὶ φονεύων , αὐτοῦ δὲ φειδόμενος , ὃν μάλιστα γινώσκει τιμωρησόμενον αὐτὸν ἄνπερ διαφύγῃ ,
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ μέν Φεραῖος ὁ Πελοπίδης ὀδύρομαι παρακαλέω θαρσέω , ὡς νῦν μάλα δίδωμι ὁ τύραννος δίκη , πρός δέ αὐτός ἐκεῖνος ἀποστέλλω λέγω ὡς ἄτοπος εἰμί ὁ μέν ἄθλιος πολίτης καί μηδείς ἀδικέω ὁσημέραι στρεβλόω καί φονεύω , αὐτός δέ φείδομαι , ὅς μάλα γιγνώσκω τιμωρέω αὐτός ἐάν διαφεύγω ,
plutarchus.pelopidas 28.3
θαυμάσας τὸ φρόνημα καὶ τὴν ἄδειαν αὐτοῦ , τί δέ , φησὶ , σπεύδει Πελοπίδας ἀποθανεῖν ; κἀκεῖνος ἀκούσας , ὅπως , εἶπε , σὺ τάχιον ἀπολῇ , μᾶλλον ἢ νῦν θεομισὴς γενόμενος . ἐκ τούτου διεκώλυσεν ἐντυγχάνειν αὐτῷ τοὺς ἐκτός . ἡ δὲ Θήβη , θυγάτηρ μὲν Ἰάσονος οὖσα , γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου , πυνθανομένη παρὰ τῶν φυλαττόντων Πελοπίδαν τὸ θαρραλέον αὐτοῦ καὶ γενναῖον , ἐπεθύμησεν ἰδεῖν τὸν ἄνδρα καὶ προσειπεῖν .
Lemmas: θαυμάζω ὁ φρόνημα καί ὁ ἄδεια αὐτός , τίς δέ , φημί , σπεύδω Πελοπίδης ἀποθνῄσκω ; ἐκεῖνος ἀκούω , ὅπως , λέγω , σύ ταχύς ἀπόλλυμι , μάλα ἤ νῦν θεομισής γίγνομαι . ἐκ οὗτος διακωλύω ἐντυγχάνω αὐτός ὁ ἐκτός . ὁ δέ Θήβη , θυγάτηρ μέν Ἰάσων εἰμί , γυνή δέ Ἀλέξανδρος , πυνθάνομαι παρά ὁ φυλάσσω Πελοπίδης ὁ θαρσαλέος αὐτός καί γενναῖος , ἐπιθυμέω ὁράω ὁ ἀνήρ καί προσλέγω .
plutarchus.pelopidas 28.4
ὡς δὲ ἦλθε πρὸς αὐτόν καὶ ἅτε δὴ γυνὴ τὸ μὲν μέγεθος τοῦ ἤθους οὐκ εὐθὺς ἐν τοσαύτῃ συμφορᾷ κατεῖδε , κουρᾷ δὲ καὶ στολῇ καὶ διαίτῃ τεκμαιρομένη λυπρὰ καὶ μὴ πρέποντα τῇ δόξῃ πάσχειν αὐτόν ἀπεδάκρυσε , τὸ μὲν πρῶτον ἀγνοῶν ὁ Πελοπίδας τίς εἴη γυναικῶν , ἐθαύμαζεν , ὡς δὲ ἔγνω , προσηγόρευσεν αὐτὴν πατρόθεν ἦν γὰρ τῷ Ἰάσονι συνήθης καὶ φίλος , εἰπούσης δὲ ἐκείνης , ἐλεῶ σου τὴν γυναῖκα , καὶ γὰρ ἐγώ σε , εἶπεν , ὅτι ἄδετος οὖσα ὑπομένεις Ἀλέξανδρον .
Lemmas: ὡς δέ ἔρχομαι πρός αὐτός καί ἅτε δή γυνή ὁ μέν μέγεθος ὁ ἦθος οὐ εὐθύς ἐν τοσοῦτος συμφορά καθοράω , κουρά δέ καί στολή καί δίαιτα τεκμαίρομαι λυπρός καί μή πρέπω ὁ δόξα πάσχω αὐτός ἀποδακρύω , ὁ μέν πρῶτος ἀγνοέω ὁ Πελοπίδης τίς εἰμί γυνή , θαυμάζω , ὡς δέ γιγνώσκω , προσαγορεύω αὐτός πατρόθεν εἰμί γάρ ὁ Ἰάσων συνήθης καί φίλος , λέγω δέ ἐκεῖνος , ἐλεέω σύ ὁ γυνή , καί γάρ ἐγώ σύ , λέγω , ὅτι ἄδετος εἰμί ὑπομένω Ἀλέξανδρος .
plutarchus.pelopidas 28.5
οὗτος ἔθιγέ πως ὁ λόγος τῆς γυναικός · ἐβαρύνετο γὰρ τὴν ὠμότητα καὶ τὴν ὕβριν τοῦ τυράννου , μετὰ τῆς ἄλλης ἀσελγείας καὶ τὸν νεώτατον αὐτῆς τῶν ἀδελφῶν παιδικὰ πεποιημένου . διὸ καὶ συνεχῶς φοιτῶσα πρὸς τὸν Πελοπίδαν καὶ παρρησιαζομένη περὶ ὧν ἔπασχεν ὑπεπίμπλατο θυμοῦ καὶ φρονήματος καὶ δυσμενείας πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον .
Lemmas: οὗτος θιγγάνω πως ὁ λόγος ὁ γυνή · βαρύνω γάρ ὁ ὠμότης καί ὁ ὕβρις ὁ τύραννος , μετά ὁ ἄλλος ἀσέλγεια καί ὁ νέος αὐτός ὁ ἀδελφός παιδικός ποιέω . διό καί συνεχής φοιτάω πρός ὁ Πελοπίδης καί παρρησιάζομαι περί ὅς πάσχω ὑποπίμπλημι θυμός καί φρόνημα καί δυσμένεια πρός ὁ Ἀλέξανδρος .
plutarchus.pelopidas 29.1
ἐπεὶ δὲ οἱ στρατηγοὶ τῶν Θηβαίων εἰς τὴν Θετταλίαν ἐμβαλόντες ἔπραξαν οὐδέν , ἀλλὰ διʼ ἀπειρίαν ἢ δυστυχίαν αἰσχρῶς ἀνεχώρησαν , ἐκείνων μὲν ἕκαστον ἡ πόλις μυρίαις δραχμαῖς ἐζημίωσεν , Ἐπαμεινώνδαν δὲ μετὰ δυνάμεως ἀπέστειλεν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ στρατηγός ὁ Θηβαῖος εἰς ὁ Θεσσαλία ἐμβάλλω πράσσω οὐδείς , ἀλλά διά ἀπειρία ἤ δυστυχία αἰσχρός ἀναχωρέω , ἐκεῖνος μέν ἕκαστος ὁ πόλις μυρίος δραχμή ζημιόω , Ἐπαμεινώνδας δέ μετά δύναμις ἀποστέλλω .
plutarchus.pelopidas 29.2
εὐθὺς οὖν κίνησίς τις μεγάλη Θετταλῶν ἦν ἐπαιρομένων πρὸς τὴν δόξαν τοῦ στρατηγοῦ , καὶ τὰ πράγματα τοῦ τυράννου ῥοπῆς ἐδεῖτο μικρᾶς ἀπολωλέναι · τοσοῦτος ἐνεπεπτώκει φόβος τοῖς περὶ αὐτὸν ἡγεμόσι καὶ φίλοις , τοσαύτη δὲ τοὺς ὑπηκόους ὁρμὴ πρὸς ἀπόστασιν εἶχε καὶ χαρὰ τοῦ μέλλοντος , ὡς νῦν ἐποψομένους δίκην διδόντα τὸν τύραννον .
Lemmas: εὐθύς οὖν κίνησις τις μέγας Θεσσαλός εἰμί ἐπαίρω πρός ὁ δόξα ὁ στρατηγός , καί ὁ πρᾶγμα ὁ τύραννος ῥοπή δέω μικρός ἀπόλλυμι · τοσοῦτος ἐμπίπτω φόβος ὁ περί αὐτός ἡγεμών καί φίλος , τοσοῦτος δέ ὁ ὑπήκοος ὁρμή πρός ἀπόστασις ἔχω καί χαρά ὁ μέλλω , ὡς νῦν ἐφοράω δίκη δίδωμι ὁ τύραννος .