ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.otho 16.2
προσαγόμενος δὲ τὸν ἀδελφιδοῦν Κοκκήϊον , ἔτι μειράκιον ὄντα , θαρρεῖν παρεκάλει καὶ μὴ δεδιέναι Οὐϊτέλλιον , οὗ καὶ μητέρα καὶ γενεὰν καὶ γυναῖκα αὐτός , ὥσπερ οἰκείων κηδόμενος , διαφυλάξαι . διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ θέσθαι παῖδα βουλόμενος αὐτόν , ἀλλʼ ἀναβαλέσθαι τὴν εἰσποίησιν , ὅπως συνάρχοι κρατήσαντος αὐτοῦ , μὴ προσαπόλοιτο πταίσαντος · ἐκεῖνο δέ , εἶπεν , ὦ παῖ , παρεγγυῶμαί σοι τελευταῖον , μήτε ἐπιλαθέσθαι παντάπασι μήτε ἄγαν μνημονεύειν ὅτι Καίσαρα θεῖον ἔσχες .
Lemmas: προσάγω δέ ὁ ἀδελφιδέος Κοκκήϊος , ἔτι μειράκιον εἰμί , θαρσέω παρακαλέω καί μή δείδω Οὐϊτέλλιος , ὅς καί μήτηρ καί γενεά καί γυνή αὐτός , ὥσπερ οἰκεῖος κήδω , διαφυλάσσω . διά οὗτος γάρ οὐδέ τίθημι παῖς βούλομαι αὐτός , ἀλλά ἀναβάλλω ὁ εἰσποίησις , ὅπως συνάρχω κρατέω αὐτός , μή προσαπόλλυμι πταίω · ἐκεῖνος δέ , λέγω , ὦ παῖς , παρεγγυάω σύ τελευταῖος , μήτε ἐπιλανθάνω παντάπασι μήτε ἄγαν μνημονεύω ὅτι Καῖσαρ θεῖος ἔχω .
plutarchus.otho 16.3
γενόμενος δὲ ἀπὸ τούτων μετὰ μικρὸν ἤκουσε θορύβου καὶ βοῆς ἐπὶ θύραις , οἱ γὰρ στρατιῶται τῶν συγκλητικῶν τοῖς ἀπιοῦσι διηπείλουν ἀποσφάξειν , εἰ μὴ παραμενοῦσιν , ἀλλὰ οἰχήσονται τὸν αὐτοκράτορα καταλιπόντες . πάλιν οὖν προῆλθεν ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν φοβηθείς , καὶ τούς στρατιώτας , οὐκέτι δεητικὸς οὐδὲ πρᾷος , ἀλλὰ τραχὺς ὀφθείς , καὶ μετʼ ὀργῆς εἰς τὸ θορυβοῦν μάλιστα διαβλέψας , ἀπελθεῖν ἐποίησεν εἴξαντας καὶ διατρέσαντας .
Lemmas: γίγνομαι δέ ἀπό οὗτος μετά μικρός ἀκούω θόρυβος καί βοή ἐπί θύρα , ὁ γάρ στρατιώτης ὁ συγκλητικός ὁ ἀπέρχομαι διαπειλέω ἀποσφάζω , εἰ μή παραμένω , ἀλλά οἴχομαι ὁ αὐτοκράτωρ καταλείπω . πάλιν οὖν προέρχομαι ὑπέρ ὁ ἀνήρ φοβέω , καί ὁ στρατιώτης , οὐκέτι δεητικός οὐδέ πρᾶος , ἀλλά τραχύς ὁράω , καί μετά ὀργή εἰς ὁ θορυβέω μάλα διαβλέπω , ἀπέρχομαι ποιέω εἴκω καί διατρέω .
plutarchus.otho 17.1
ἤδη δὲ ἑσπέρας οὔσης ἐδίψησε , καὶ πιὼν ὀλίγον ὕδατος , δυεῖν ὄντων αὐτῷ ξιφῶν , ἑκατέρου κατεμάνθανε τὸ σπάσμα πολὺν χρόνον , καὶ τὸ ἕτερον ἀπέδωκε , θάτερον δὲ εἰς τὰς ἀγκάλας ἀναλαβὼν τοὺς οἰκέτας προσεκαλεῖτο . καὶ φιλοφρονούμενος διένεμε τῶν χρημάτων τῷ μὲν πλέον , τῷ δὲ ἔλαττον , οὐχ ὥσπερ ἀλλοτρίων ἀφειδῶν , ἀλλὰ τὸ κατʼ ἀξίαν καὶ τὸ μέτριον ἐπιμελῶς φυλάττων .
Lemmas: ἤδη δέ ἑσπέρα εἰμί διψάω , καί πίνω ὀλίγος ὕδωρ , δύο εἰμί αὐτός ξίφος , ἑκάτερος καταμανθάνω ὁ σπάσμα πολύς χρόνος , καί ὁ ἕτερος ἀποδίδωμι , ἕτερος δέ εἰς ὁ ἀγκάλη ἀναλαμβάνω ὁ οἰκέτης προσκαλέω . καί φιλοφρονέομαι διανέμω ὁ χρῆμα ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς , οὐ ὥσπερ ἀλλότριος ἀφειδέω , ἀλλά ὁ κατά ἀξία καί ὁ μέτριος ἐπιμελής φυλάσσω .
plutarchus.otho 17.2
ἀποπέμψας δὲ τούτους ἤδη τὸ λοιπὸν ἀνεπαύετο τῆς νυκτός , ὥστε τοὺς κατευναστὰς αἰσθάνεσθαι βαθέως αὐτοῦ καθεύδοντος . ὄρθρου δὲ καλέσας ἀπελεύθερον ᾧ συνδιῴκησε τὰ περὶ τοὺς συγκλητικούς , μαθεῖν προσέταξε καὶ πυθόμενος γεγονέναι τοῖς ἀπερχομένοις ὧν ἕκαστος ἔχρῃζεν , ἴθι τοίνυν , ἔφη , σύ , καὶ ποίει τοῖς στρατιώταις ἐμφανῆ σεαυτόν , εἰ μὴ θέλεις κακῶς ὑπʼ αὐτῶν ἀποθανεῖν ὡς ἐμοὶ συμπράξας τὸν θάνατον .
Lemmas: ἀποπέμπω δέ οὗτος ἤδη ὁ λοιπός ἀναπαύω ὁ νύξ , ὥστε ὁ κατευναστής αἰσθάνομαι βαθύς αὐτός καθεύδω . ὄρθρος δέ καλέω ἀπελεύθερος ὅς συνδιοικέω ὁ περί ὁ συγκλητικός , μανθάνω προστάσσω καί πυνθάνομαι γίγνομαι ὁ ἀπέρχομαι ὅς ἕκαστος χρῄζω , ἔρχομαι τοίνυν , φημί , σύ , καί ποιέω ὁ στρατιώτης ἐμφανής σεαυτοῦ , εἰ μή ἐθέλω κακός ὑπό αὐτός ἀποθνῄσκω ὡς ἐγώ συμπράσσω ὁ θάνατος .
plutarchus.otho 17.3
ἐξελθόντος δὲ τοῦ ἀνθρώπου τὸ ξίφος ὑποστήσας ὀρθὸν ἀμφοτέραις ταῖς χερσί , καὶ περιπεσὼν ἄνωθεν , ὅσον ἅπαξ στενάξαι μόνον ᾔσθετο τοῦ πόνου καὶ τοῖς ἐκτὸς αἴσθησιν παρέσχεν . ἀραμένων δὲ τῶν παίδων οἰμωγὴν εὐθὺς ἅπαν τὸ στρατόπεδον καὶ τὴν πόλιν ἐπεῖχε κλαυθμός · καὶ μετὰ βοῆς οἱ στρατιῶται εἰσέπεσον ἐπὶ τὰς θύρας καὶ ὠλοφύροντο , περιπαθοῦντες καὶ λοιδοροῦντες ἑαυτοὺς μὴ φυλάξαντας τὸν αὐτοκράτορα μηδὲ κωλύσαντας ἀποθανεῖν ὑπὲρ αὐτῶν .
Lemmas: ἐξέρχομαι δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ ξίφος ὑφίστημι ὀρθός ἀμφότερος ὁ χείρ , καί περιπίπτω ἄνωθεν , ὅσος ἅπαξ στενάζω μόνος αἰσθάνομαι ὁ πόνος καί ὁ ἐκτός αἴσθησις παρέχω . ἀείρω δέ ὁ παῖς οἰμωγή εὐθύς ἅπας ὁ στρατόπεδον καί ὁ πόλις ἐπέχω κλαυθμός · καί μετά βοή ὁ στρατιώτης εἰσπίπτω ἐπί ὁ θύρα καί ὀλοφύρομαι , περιπαθέω καί λοιδορέω ἑαυτοῦ μή φυλάσσω ὁ αὐτοκράτωρ μηδέ κωλύω ἀποθνῄσκω ὑπέρ αὐτός .
plutarchus.otho 17.4
ἀπέστη δὲ οὐδεὶς τῶν κατʼ αὐτόν , ἐγγὺς ὄντων τῶν πολεμίων , ἀλλὰ κοσμήσαντες τὸ σῶμα καὶ πυρὰν κατασκευάσαντες ἐξεκόμιζον ἐν τοῖς ὅπλοις οἱ φθάσαντες ὑποδῦναι καὶ βαστάσαι τὸ λέχος ἐπιγαυρούμενοι . τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν τὸ τραῦμα τοῦ νεκροῦ κατεφίλουν προσπίπτοντες , οἱ δὲ ἥπτοντο τῶν χειρῶν , οἱ δὲ προσεκύνουν πόρρωθεν . ἔνιοι δὲ τῇ πυρᾷ λαμπάδας ὑφέντες ἑαυτοὺς ἀπέσφαξαν , οὐδὲν ἐκδήλως οὔτε πεπονθότες χρηστὸν ὑπὸ τοῦ τεθνηκότος οὔτε πείσεσθαι δεινὸν ὑπὸ τοῦ κρατοῦντος δεδιότες .
Lemmas: ἀφίστημι δέ οὐδείς ὁ κατά αὐτός , ἐγγύς εἰμί ὁ πολέμιος , ἀλλά κοσμέω ὁ σῶμα καί πυρή κατασκευάζω ἐκκομίζω ἐν ὁ ὅπλον ὁ φθάνω ὑποδύνω καί βαστάζω ὁ λέχος ἐπιγαυρόω . ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν ὁ τραῦμα ὁ νεκρός καταφιλέω προσπίπτω , ὁ δέ ἅπτω ὁ χείρ , ὁ δέ προσκυνέω πρόσωθεν . ἔνιοι δέ ὁ πυρή λαμπάς ὑφίημι ἑαυτοῦ ἀποσφάζω , οὐδείς ἔκδηλος οὔτε πάσχω χρηστός ὑπό ὁ θνῄσκω οὔτε πάσχω δεινός ὑπό ὁ κρατέω δείδω .
plutarchus.otho 17.5
ἀλλʼ ἔοικε μηδενὶ τῶν πώποτε τυράννων ἢ βασιλέων δεινὸς οὕτως ἔρως ἐγγενέσθαι καὶ περιμανὴς τοῦ ἄρχειν , ὡς ἐκεῖνοι τοῦ ἄρχεσθαι καὶ ὑπακούειν Ὄθωνος ἠράσθησαν οὕς γε μηδʼ ἀποθανόντος ὁ πόθος προὔλιπεν , ἀλλὰ παρέμεινεν εἰς ἀνήκεστον ἔχθος Οὐϊτελλίῳ τελευτήσας .
Lemmas: ἀλλά ἔοικα μηδείς ὁ πώποτε τύραννος ἤ βασιλεύς δεινός οὕτως ἔρως ἐγγίγνομαι καί περιμανής ὁ ἄρχω , ὡς ἐκεῖνος ὁ ἄρχω καί ὑπακούω Ὄθων ἔραμαι ὅς γε μηδέ ἀποθνῄσκω ὁ πόθος προλείπω , ἀλλά παραμένω εἰς ἀνήκεστος ἔχθος Οὐϊτέλλιος τελευτάω .
plutarchus.otho 18.1
τὰ μὲν οὖν ἄλλα καιρὸν οἰκεῖον ἔχει λεχθῆναι · κρύψαντες δὲ τῇ γῇ τὰ λείψανα τοῦ Ὄθωνος οὔτε μεγέθει σήματος οὔτʼ ἐπιγραφῆς ὄγκῳ τὸν τάφον ἐποίησαν ἐπίφθονον . εἶδον δὲ ἐν Βριξίλλῳ γενόμενος καὶ μνῆμα μέτριον καὶ τὴν ἐπιγραφὴν οὕτως ἔχουσαν , εἰ μεταφρασθείη · δηλώσει Μάρκου Ὄθωνος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος καιρός οἰκεῖος ἔχω λέγω · κρύπτω δέ ὁ γῆ ὁ λείψανον ὁ Ὄθων οὔτε μέγεθος σῆμα οὔτε ἐπιγραφή ὄγκος ὁ τάφος ποιέω ἐπίφθονος . ὁράω δέ ἐν Βρίξιλλον γίγνομαι καί μνῆμα μέτριος καί ὁ ἐπιγραφή οὕτως ἔχω , εἰ μεταφράζω · δηλόω Μάρκος Ὄθων .
plutarchus.otho 18.2
ἀπέθανε δὲ Ὄθων ἔτη μὲν ἑπτὰ καὶ τριάκοντα βιώσας , ἄρξας δὲ τρεῖς μῆνας , ἀπολιπὼν δὲ μὴ χείρονας μηδʼ ἐλάττους τῶν τὸν βίον αὐτοῦ ψεγόντων τούς ἐπαινοῦντας τὸν θάνατον , βιώσας γὰρ οὐδὲν ἐπιεικέστερον Νέρωνος ἀπέθανεν εὐγενέστερον .
Lemmas: ἀποθνῄσκω δέ Ὄθων ἔτος μέν ἑπτά καί τριάκοντα βιόω , ἄρχω δέ τρεῖς μείς , ἀπολείπω δέ μή κακός μηδέ ἐλαχύς ὁ ὁ βίος αὐτός ψέγω ὁ ἐπαινέω ὁ θάνατος , βιόω γάρ οὐδείς ἐπιεικής Νέρων ἀποθνῄσκω εὐγενής .
plutarchus.otho 18.3
οἱ δὲ στρατιῶται Πολλίωνος τοῦ ἑτέρου τῶν ἐπάρχων ὀμνύειν εὐθὺς εἰς τὸν Οὐϊτέλλιον κελεύσαντος ἐδυσχέραινον · καὶ πυθόμενοι τῶν συγκλητικῶν ἐνίους ἔτι παρεῖναι τούς μὲν ἄλλους ἀφῆκαν , Οὐεργινίῳ δὲ Ῥούφῳ πράγματα παρεῖχον ἅμα τοῖς ὅπλοις ἐλθόντες ἐπὶ τὴν οἰκίαν καὶ κατακαλοῦντες αὖθις καὶ κελεύοντες ἄρχειν ἢ πρεσβεύειν ὑπὲρ αὐτῶν .
Lemmas: ὁ δέ στρατιώτης Πολλίων ὁ ἕτερος ὁ ἔπαρχος ὄμνυμι εὐθύς εἰς ὁ Οὐϊτέλλιος κελεύω δυσχεραίνω · καί πυνθάνομαι ὁ συγκλητικός ἔνιοι ἔτι πάρειμι ὁ μέν ἄλλος ἀφίημι , Οὐεργίνιος δέ Ῥοῦφος πρᾶγμα παρέχω ἅμα ὁ ὅπλον ἔρχομαι ἐπί ὁ οἰκία καί κατακαλέω αὖθις καί κελεύω ἄρχω ἤ πρεσβεύω ὑπέρ αὐτός .
plutarchus.otho 18.4
ὁ δὲ τὴν ἡγεμονίαν ἡττωμένων παραλαβεῖν , νενικηκότων πρότερον μὴ θελήσας , μανικὸν ἡγεῖτο πρεσβεύειν δὲ πρὸς τούς Γερμανοὺς δεδιώς , πολλὰ βεβιάσθαι παρὰ γνώμην ὑπʼ αὐτοῦ δοκοῦντας , ἔλαθε διʼ ἑτέρων θυρῶν ἐκποδὼν ποιήσας ἑαυτόν . ὡς δὲ τοῦτο ἔγνωσαν οἱ στρατιῶται , τούς τε ὅρκους ἐδέξαντο καὶ τοῖς περὶ τὸν Κεκίναν προσέθεντο συγγνώμης τυχόντες .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἡγεμονία ἡσσάομαι παραλαμβάνω , νικάω πρότερος μή ἐθέλω , μανικός ἡγέομαι πρεσβεύω δέ πρός ὁ Γερμανός δείδω , πολύς βιάζω παρά γνώμη ὑπό αὐτός δοκέω , λανθάνω διά ἕτερος θύρα ἐκποδών ποιέω ἑαυτοῦ . ὡς δέ οὗτος γιγνώσκω ὁ στρατιώτης , ὁ τε ὅρκος δέχομαι καί ὁ περί ὁ Κεκίνας προστίθημι συγγνώμη τυγχάνω .