ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.numa 11.2
τὴν δὲ γῆν οὔτε ἀκίνητον οὔτε ἐν μέσῳ τῆς περιφορᾶς οὖσαν , ἀλλὰ κύκλῳ περὶ τὸ πῦρ αἰωρουμένην οὐ τῶν τιμιωτάτων οὐδὲ τῶν πρώτων τοῦ κόσμου μορίων ὑπάρχειν . ταῦτα δὲ καὶ Πλάτωνά φασι πρεσβύτην γενόμενον διανενοῆσθαι περὶ τῆς γῆς ὡς ἐν ἑτέρᾳ χώρᾳ καθεστώσης , τὴν δὲ μέσην καὶ κυριωτάτην ἑτέρῳ τινὶ κρείττονι προσήκουσαν .
Lemmas: ὁ δέ γῆ οὔτε ἀκίνητος οὔτε ἐν μέσος ὁ περιφορά εἰμί , ἀλλά κύκλος περί ὁ πῦρ αἰωρέω οὐ ὁ τίμιος οὐδέ ὁ πρῶτος ὁ κόσμος μόριον ὑπάρχω . οὗτος δέ καί Πλάτων φημί πρεσβύτης γίγνομαι διανοέομαι περί ὁ γῆ ὡς ἐν ἕτερος χώρα καθίστημι , ὁ δέ μέσος καί κύριος ἕτερος τις κρατύς προσήκω .
plutarchus.numa 12.1
οἱ δὲ Ποντίφικες καὶ τὰ περὶ τὰς ταφὰς πάτρια τοῖς χρῄζουσιν ἀφηγοῦνται , Νομᾶ διδάξαντος μηδὲν ἡγεῖσθαι μίασμα τῶν τοιούτων , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκεῖ θεοὺς σέβεσθαι τοῖς νενομισμένοις , ὡς τὰ κυριώτατα τῶν ἡμετέρων ὑποδεχομένους ἐξαιρέτως δὲ τὴν προσαγορευομένην Λιβίτιναν , ἐπίσκοπον τῶν περὶ τοὺς θνήσκοντας ὁσίων θεὸν οὖσαν , εἴτε Περσεφόνην εἴτε μᾶλλον , ὡς οἱ λογιώτατοι Ῥωμαίων ὑπολαμβάνουσιν , Ἀφροδίτην , οὐ κακῶς εἰς μιᾶς δύναμιν θεοῦ τὰ περὶ τὰς γενέσεις καὶ τὰς τελευτὰς ἀνάπτοντες .
Lemmas: ὁ δέ Ποντίφεξ καί ὁ περί ὁ ταφή πάτριος ὁ χρῄζω ἀφηγέομαι , Νομᾶς διδάσκω μηδείς ἡγέομαι μίασμα ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καί ὁ ἐκεῖ θεός σέβω ὁ νομίζω , ὡς ὁ κύριος ὁ ἡμέτερος ὑποδέχομαι ἐξαιρετός δέ ὁ προσαγορεύω Λιβίτινα , ἐπίσκοπος ὁ περί ὁ θνῄσκω ὅσιος θεός εἰμί , εἴτε Περσεφόνη εἴτε μάλα , ὡς ὁ λόγιος Ῥωμαῖος ὑπολαμβάνω , Ἀφροδίτη , οὐ κακός εἰς εἷς δύναμις θεός ὁ περί ὁ γένεσις καί ὁ τελευτή ἀνάπτω .
plutarchus.numa 12.2
αὐτὸς δὲ καὶ τὰ πένθη καθʼ ἡλικίας καὶ χρόνους ἔταξεν οἷον παῖδα μὴ πενθεῖν νεώτερον τριετοῦς , μηδὲ πρεσβύτερον πλείονας μῆνας ὧν ἐβίωσεν ἐνιαυτῶν μέχρι τῶν δέκα , καὶ περαιτέρω μηδεμίαν ἡλικίαν , ἀλλὰ τοῦ μακροτάτου πένθους χρόνον εἶναι δεκαμηνιαῖον , ἐφʼ ὅσον καὶ χηρεύουσιν αἱ τῶν ἀποθανόντων γυναῖκες , ἡ δὲ πρότερον γαμηθεῖσα βοῦν ἐγκύμονα κατέθυεν ἐκείνου νομοθετήσαντος .
Lemmas: αὐτός δέ καί ὁ πένθος κατά ἡλικία καί χρόνος τάσσω οἷος παῖς μή πενθέω νέος τριετής , μηδέ πρέσβυς πολύς μείς ὅς βιόω ἐνιαυτός μέχρι ὁ δέκα , καί πέρα μηδείς ἡλικία , ἀλλά ὁ μακρός πένθος χρόνος εἰμί δεκαμηνιαῖος , ἐπί ὅσος καί χηρεύω ὁ ὁ ἀποθνῄσκω γυνή , ὁ δέ πρότερος γαμέω βοῦς ἐγκύμων καταθύω ἐκεῖνος νομοθετέω .
plutarchus.numa 12.3
πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας Νομᾶ καταδείξαντος ἱερωσύνας ἔτι δυεῖν μνησθήσομαι , τῆς τε Σαλίων καὶ τῆς τῶν Φιτιαλέων , αἱ μάλιστα τὴν εὐσέβειαν τοῦ ἀνδρὸς ἐμφαίνουσιν . οἱ μὲν γάρ Φιτιαλεῖς εἰρηνοφύλακές τινες ὄντες , ὡς δ’ ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ τοὔνομα λαβόντες ἀπὸ τῆς πράξεως , λόγῳ τὰ νείκη κατέπαυον , οὐκ ἐῶντες στρατεύειν πρότερον ἢ πᾶσαν ἐλπίδα δίκης ἀποκοπῆναι .
Lemmas: πολύς δέ καί ἄλλος Νομᾶς καταδείκνυμι ἱερωσύνη ἔτι δύο μιμνῄσκω , ὁ τε Σάλιος καί ὁ ὁ φετιαλες , ὁ μάλα ὁ εὐσέβεια ὁ ἀνήρ ἐμφαίνω . ὁ μέν γάρ φετιαλες εἰρηνοφύλαξ τις εἰμί , ὡς δέ ἐγώ δοκέω , καί ὄνομα λαμβάνω ἀπό ὁ πρᾶξις , λόγος ὁ νεῖκος καταπαύω , οὐ ἐάω στρατεύω πρότερος ἤ πᾶς ἐλπίς δίκη ἀποκόπτω .
plutarchus.numa 12.4
καὶ γὰρ εἰρήνην Γ ? Ἕλληνες καλοῦσιν ὅταν λόγῳ , μὴ βίᾳ , πρὸς ἀλλήλους χρώμενοι λύσωσι τὰς διαφοράς , οἱ δὲ Ῥωμαίων Φιτιαλεῖς πολλάκις μὲν ἐβάδιζον ὡς τοὺς ἀδικοῦντας αὐτοὶ πείθοντες εὐγνωμονεῖν · ἀγνωμονούντων δὲ μαρτυράμενοι θεούς , καὶ κατευξάμενοι πολλὰ καὶ δεινὰ καθʼ αὑτῶν αὐτοὶ καὶ τῆς πατρίδος εἰ μὴ δικαίως ἐπεξίασιν , οὕτω κατήγγελλον αὐτοῖς τὸν πόλεμον .
Lemmas: καί γάρ εἰρήνη Γ ? Ἕλλην καλέω ὅταν λόγος , μή βία , πρός ἀλλήλων χράω λύω ὁ διαφορά , ὁ δέ Ῥωμαῖος φετιαλες πολλάκις μέν βαδίζω ὡς ὁ ἀδικέω αὐτός πείθω εὐγνωμονέω · ἀγνωμονέω δέ μαρτύρομαι θεός , καί κατεύχομαι πολύς καί δεινός κατά ἑαυτοῦ αὐτός καί ὁ πατρίς εἰ μή δίκαιος ἐπεξέρχομαι , οὕτως καταγγέλλω αὐτός ὁ πόλεμος .
plutarchus.numa 12.5
κωλυόντων δὲ τούτων ἢ μὴ συναινούντων , οὔτε στρατιώτῃ θεμιτὸν οὔτε βασιλεῖ Ῥωμαίων ὅπλα κινεῖν , ἀλλὰ παρὰ τούτων ἔδει τὴν ἀρχὴν τοῦ πολέμου δεξάμενον ὡς δικαίου τὸν ἄρχοντα , τότε σκοπεῖν περὶ τοῦ συμφέροντος , λέγεται δὲ καὶ τὸ Κελτικὸν ἐκεῖνο πάθος τῇ πόλει γενέσθαι τούτων τῶν ἱερέων παρανομηθέντων .
Lemmas: κωλύω δέ οὗτος ἤ μή συναινέω , οὔτε στρατιώτης θεμιτός οὔτε βασιλεύς Ῥωμαῖος ὅπλον κινέω , ἀλλά παρά οὗτος δέω ὁ ἀρχή ὁ πόλεμος δέχομαι ὡς δίκαιος ὁ ἄρχω , τότε σκοπέω περί ὁ συμφέρω , λέγω δέ καί ὁ Κελτικός ἐκεῖνος πάθος ὁ πόλις γίγνομαι οὗτος ὁ ἱερεύς παρανομέω .
plutarchus.numa 12.6
ἔτυχον μὲν γὰρ οἱ βάρβαροι Κλουσίνους πολιορκοῦντες · ἐπέμφθη δὲ πρεσβευτὴς Φάβιος Ἄμβουστος εἰς τὸ στρατόπεδον διαλύσεις πράξων ὑπὲρ τῶν πολιορκουμένων . λαβὼν δὲ ἀποκρίσεις οὐκ ἐπιεικεῖς καὶ πέρας σχεῖν αὑτῷ τὴν πρεσβείαν οἰόμενος , ἐνεανιεύσατο πρὸ τῶν Κλουσίνων ὅπλα λαβὼν προκαλέσασθαι τὸν ἀριστεύοντα τῶν βαρβάρων .
Lemmas: τυγχάνω μέν γάρ ὁ βάρβαρος Κλουσίνος πολιορκέω · πέμπω δέ πρεσβευτής Φάβιος Ἄμβουστος εἰς ὁ στρατόπεδον διάλυσις πράσσω ὑπέρ ὁ πολιορκέω . λαμβάνω δέ ἀπόκρισις οὐ ἐπιεικής καί πέρας ἔχω ἑαυτοῦ ὁ πρεσβεία οἴομαι , νεανιεύομαι πρό ὁ Κλουσῖνος ὅπλον λαμβάνω προκαλέω ὁ ἀριστεύω ὁ βάρβαρος .
plutarchus.numa 12.7
τὰ μὲν οὖν τῆς μάχης εὐτυχεῖτο καὶ καταβαλὼν ἐσκύλευσε τὸν ἄνδρα γνωρίσαντες δὲ οἱ Κελτοὶ πέμπουσιν εἰς Ῥώμην κήρυκα τοῦ Φαβίου κατηγοροῦντες ὡς ἐκσπόνδου καὶ ἀπίστου καὶ ἀκατάγγελτον ἐξενηνοχότος πρὸς αὐτοὺς πόλεμον . ἐνταῦθα τὴν μὲν σύγκλητον οἱ Φιτιαλεῖς ἔπειθον ἐκδιδόναι τὸν ἄνδρα τοῖς Κελτοῖς , καταφυγὼν δὲ ἐκεῖνος εἰς τοὺς πολλοὺς καὶ τῷ δήμῳ σπουδάζοντι χρησάμενος διεκρούσατο τὴν δίκην . μετʼ ὀλίγον δὲ ἐπελθόντες οἱ Κελτοὶ τὴν Ῥώμην πλὴν τοῦ Καπιτωλίου διεπόρθησαν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν τοῖς περὶ Καμίλλου μᾶλλον ἀκριβοῦται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ μάχη εὐτυχέω καί καταβάλλω σκυλεύω ὁ ἀνήρ γνωρίζω δέ ὁ Κελτοί πέμπω εἰς Ῥώμη κῆρυξ ὁ Φάβιος κατηγορέω ὡς ἐκσπονδος καί ἄπιστος καί ἀκατάγγελτος ἐκφέρω πρός αὐτός πόλεμος . ἐνταῦθα ὁ μέν σύγκλητος ὁ φετιαλες πείθω ἐκδίδωμι ὁ ἀνήρ ὁ Κελτοί , καταφεύγω δέ ἐκεῖνος εἰς ὁ πολύς καί ὁ δῆμος σπουδάζω χράω διακρούω ὁ δίκη . μετά ὀλίγος δέ ἐπέρχομαι ὁ Κελτοί ὁ Ῥώμη πλήν ὁ Καπετώλιον διαπορθέω . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ περί Καμίλλος μάλα ἀκριβόω .
plutarchus.numa 13.1
τοὺς δὲ Σαλίους ἱερεῖς ἐκ τοιαύτης λέγεται συστήσασθαι προφάσεως . ἔτος ὄγδοον αὐτοῦ βασιλεύοντος λοιμώδης νόσος περιϊοῦσα τὴν Ἰταλίαν ἐστρόβησε καὶ τὴν Ῥώμην . ἀθυμούντων δὲ τῶν ἀνθρώπων ἱστορεῖται χαλκῆν πέλτην ἐξ οὐρανοῦ καταφερομένην εἰς τὰς Νομᾶ πεσεῖν χεῖρας . ἐπὶ δὲ αὐτῇ θαυμάσιόν τινα λόγον λέγεσθαι ὑπὸ τοῦ βασιλέως , ὃν Ἠγερίας τε καὶ τῶν Μουσῶν πυθέσθαι .
Lemmas: ὁ δέ Σάλιος ἱερεύς ἐκ τοιοῦτος λέγω συνίστημι πρόφασις . ἔτος ὄγδοος αὐτός βασιλεύω λοιμώδης νόσος περιέρχομαι ὁ Ἰταλία στροβέω καί ὁ Ῥώμη . ἀθυμόω δέ ὁ ἄνθρωπος ἱστορέω χάλκεος πέλτη ἐκ οὐρανός καταφέρω εἰς ὁ Νομᾶς πίπτω χείρ . ἐπί δέ αὐτός θαυμάσιος τις λόγος λέγω ὑπό ὁ βασιλεύς , ὅς Ἠγερία τε καί ὁ Μοῦσα πυνθάνομαι .
plutarchus.numa 13.2
τὸ μὲν γάρ ὅπλον ἥκειν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πόλεως , καὶ δεῖν αὐτὸ φρουρεῖσθαι γενομένων ἄλλων ἕνδεκα καὶ σχῆμα καὶ μέγεθος καὶ μορφὴν ἐκείνῳ παραπλησίων , ὅπως ἄπορον εἴη τῷ κλέπτῃ διʼ ὁμοιότητα τοῦ διοπετοῦς ἐπιτυχεῖν ἔτι δὲ χρῆναι Μούσαις καθιερῶσαι τὸ χωρίον ἐκεῖνο καὶ τοὺς περὶ αὐτὸ λειμῶνας , ὅπου τὰ πολλὰ φοιτῶσαι συνδιατρίβουσιν αὐτῷ . τὴν δὲ πηγὴν ἣ κατάρδει τὸ χωρίον , ὕδωρ ἱερὸν ἀποδεῖξαι ταῖς Ἑστιάσι παρθένοις , ὅπως λαμβάνουσαι καθʼ ἡμέραν ἁγνίζωσι καὶ ῥαίνωσι τὸ ἀνάκτορον .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ὅπλον ἥκω ἐπί σωτηρία ὁ πόλις , καί δέω αὐτός φρουρέω γίγνομαι ἄλλος ἕνδεκα καί σχῆμα καί μέγεθος καί μορφή ἐκεῖνος παραπλήσιος , ὅπως ἄπορος εἰμί ὁ κλέπτης διά ὁμοιότης ὁ διοπετής ἐπιτυγχάνω ἔτι δέ χρή Μοῦσα καθιερόω ὁ χωρίον ἐκεῖνος καί ὁ περί αὐτός λειμών , ὅπου ὁ πολύς φοιτάω συνδιατρίβω αὐτός . ὁ δέ πηγή ὅς κατάρδω ὁ χωρίον , ὕδωρ ἱερός ἀποδείκνυμι ὁ Ἑστιάς παρθένος , ὅπως λαμβάνω κατά ἡμέρα ἁγνίζω καί ῥαίνω ὁ ἀνάκτορον .
plutarchus.numa 13.3
τούτοις μὲν οὖν μαρτυρῆσαι λέγουσι καὶ τὰ τῆς νόσου παραχρῆμα παυσάμενα . τὴν δὲ πέλτην προθέντος αὐτοῦ καὶ κελεύσαντος ἁμιλλᾶσθαι τοὺς τεχνίτας ὑπὲρ τῆς ὁμοιότητος , τοὺς μὲν ἄλλους ἀπειπεῖν , Οὐετούριον δὲ Μαμούριον ἕνα α τῶν ἄκρων δημιουργῶν οὕτως ἐφικέσθαι τῆς ἐμφερείας , καὶ κατασκευάσαι πάσας ὁμοίας , ὥστε μηδʼ αὐτὸν ἔτι τὸν Νομᾶν διαγινώσκειν . τούτων οὖν φύλακας καὶ ἀμφιπόλους ἀπέδειξε τοὺς Σαλίους ἱερεῖς .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν μαρτυρέω λέγω καί ὁ ὁ νόσος παραχρῆμα παύω . ὁ δέ πέλτη προτίθημι αὐτός καί κελεύω ἁμιλλάομαι ὁ τεχνίτης ὑπέρ ὁ ὁμοιότης , ὁ μέν ἄλλος ἀπολέγω , Οὐετούριος δέ Μαμούριος εἷς α ὁ ἄκρος δημιουργός οὕτως ἐφικνέομαι ὁ ἐμφέρεια , καί κατασκευάζω πᾶς ὅμοιος , ὥστε μηδέ αὐτός ἔτι ὁ Νομᾶς διαγιγνώσκω . οὗτος οὖν φύλαξ καί ἀμφίπολος ἀποδείκνυμι ὁ Σάλιος ἱερεύς .
plutarchus.numa 13.4
σάλιοι δὲ ἐκλήθησαν , οὐχ , ὡς ἔνιοι μυθολογοῦσι , Σαμόθρᾳκος ἀνδρὸς ἢ Μαντινέως , ὄνομα Σαλίου , πρώτου τὴν ἐνόπλιον ἐκδιδάξαντος ὄρχησιν , ἀλλὰ μᾶλλον ἀπὸ τῆς ὀρχήσεως αὐτῆς , ἁλτικῆς οὔσης , ἣν ὑπορχοῦνται διαπορευόμενοι τὴν πόλιν , ὅταν τὰς ἱερὰς πέλτας ἀναλάβωσιν ἐν τῷ Μαρτίῳ μηνί , φοινικοῦς μὲν ἐνδεδυμένοι χιτωνίσκους , μίτραις δὲ χαλκαῖς ἐπεζωσμένοι πλατείαις καὶ κράνη χαλκᾶ φοροῦντες , ἐγχειριδίοις δὲ μικροῖς τὰ ὅπλα κρούοντες .
Lemmas: σάλιος δέ καλέω , οὐ , ὡς ἔνιοι μυθολογέω , Σαμόθρᾳξ ἀνήρ ἤ Μαντινεύς , ὄνομα Σάλιος , πρῶτος ὁ ἐνόπλιος ἐκδιδάσκω ὄρχησις , ἀλλά μάλα ἀπό ὁ ὄρχησις αὐτός , ἁλτικός εἰμί , ὅς ὑπορχέομαι διαπορεύω ὁ πόλις , ὅταν ὁ ἱερός πέλτη ἀναλαμβάνω ἐν ὁ Μάρτιος μείς , φοινίκεος μέν ἐνδύω χιτωνίσκος , μίτρα δέ χάλκεος ἐπιζώννυμι πλατύς καί κράνος χάλκεος φορέω , ἐγχειρίδιον δέ μικρός ὁ ὅπλον κρούω .
plutarchus.numa 13.5
ἡ δὲ ἄλλη τῆς ὀρχήσεως ποδῶν ἔργον ἐστί · κινοῦνται γάρ ἐπιτερπῶς , ἑλιγμούς τινας καὶ μεταβολὰς ἐν ῥυθμῷ τάχος ἔχοντι καὶ πυκνότητα μετὰ ῥώμης καὶ κουφότητος ἀποδιδόντες . αὐτὰς ς δὲ τὰς πέλτας ἀγκύλια καλοῦσι διὰ τὸ σχῆμα · κύκλος γάρ οὐκ ἔστιν οὐδὲ ἀποδίδωσιν , ὡς πέλτη , τὴν περιφέρειαν , ἀλλʼ ἐκτομὴν ἔχει γραμμῆς ἑλικοειδοῦς , ἧς αἱ κεραῖαι καμπὰς ἔχουσαι καὶ συνεπιστρέφουσαι τῇ πυκνότητι πρὸς ἀλλήλας ἀγκύλον τὸ σχῆμα ποιοῦσιν ·
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος ὁ ὄρχησις πούς ἔργον εἰμί · κινέω γάρ ἐπιτερπής , ἑλιγμός τις καί μεταβολή ἐν ῥυθμός τάχος ἔχω καί πυκνότης μετά ῥώμη καί κουφότης ἀποδίδωμι . αὐτός σ̅ δέ ὁ πέλτη ἀγκύλιον καλέω διά ὁ σχῆμα · κύκλος γάρ οὐ εἰμί οὐδέ ἀποδίδωμι , ὡς πέλτη , ὁ περιφέρεια , ἀλλά ἐκτομή ἔχω γραμμή ἑλικοειδής , ὅς ὁ κεραία καμπή ἔχω καί συνεπιστρέφω ὁ πυκνότης πρός ἀλλήλων ἀγκύλος ὁ σχῆμα ποιέω ·
plutarchus.numa 13.6
ἢ διὰ τὸν ἀγκῶνα περὶ ὃν περιφέρονται , ταῦτα γάρ ὁ Ἰόβας εἴρηκε γλιχόμενος ἐξελληνίσαι τοὔνομα . δύναιτο δὲ ἂν τῆς ἀνέκαθεν φορᾶς πρῶτον ἐπώνυμον γεγονέναι , καὶ τῆς ἀκέσεως τῶν νοσούντων , καὶ τῆς τῶν αὐχμῶν λύσεως , ἔτι δὲ τῆς τῶν δεινῶν ἀνασχέσεως , καθʼ ὃ καὶ τοὺς Διοσκούρους Ἄνακας Ἀθηναῖοι προσηγόρευσαν , εἴ γε δεῖ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἐξάγειν τοὔνομα .
Lemmas: ἤ διά ὁ ἀγκών περί ὅς περιφέρω , οὗτος γάρ ὁ Ἰόβης λέγω γλίχομαι ἐξελληνίζω ὄνομα . δύναμαι δέ ἄν ὁ ἀνέκαθεν φορά πρῶτος ἐπώνυμος γίγνομαι , καί ὁ ἄκεσις ὁ νοσέω , καί ὁ ὁ αὐχμός λύσις , ἔτι δέ ὁ ὁ δεινός ἀνάσχεσις , κατά ὅς καί ὁ Διόσκοροι Ἄνακες Ἀθηναῖος προσαγορεύω , εἰ γε δέω πρός ὁ Ἑλληνικός διάλεκτος ἐξάγω ὄνομα .
plutarchus.numa 13.7
τῷ δὲ Μαμουρίῳ λέγουσι μισθὸν γενέσθαι τῆς τέχνης ἐκείνης μνήμην τινὰ διʼ ᾠδῆς ὑπὸ τῶν Σαλίων ἅμα τῇ πυρρίχῃ διαπεραινομένης . οἱ δὲ οὐ Οὐετούριον Μαμούριον εἶναί φασι τὸν ᾀδόμενον , ἀλλὰ οὐετέρεμ μεμορίαμ , ὅπερ ἐστί , παλαιὰν μνήμην .
Lemmas: ὁ δέ Μαμούριος λέγω μισθός γίγνομαι ὁ τέχνη ἐκεῖνος μνήμη τις διά ἀοιδή ὑπό ὁ Σάλιος ἅμα ὁ πυρρίχη διαπεραίνω . ὁ δέ οὐ Οὐετούριος Μαμούριος εἰμί φημί ὁ ἀείδω , ἀλλά οὐετέρεμ μεμορία , ὅς εἰμί , παλαιός μνήμη .
plutarchus.numa 14.1
ἐπεὶ δὲ διεκόσμησε τὰς ἱερωσύνας , ἐδείματο πλησίον τοῦ τῆς Ἑστίας ἱεροῦ τὴν καλουμένην Ῥηγίαν , οἷόν τι βασίλειον οἴκημα · καὶ τὸ πλεῖστον αὐτόθι τοῦ χρόνου διέτριβεν ἱερουργῶν ἢ διδάσκων τοὺς ἱερεῖς ἢ πρὸς ἐννοίᾳ τινὶ τῶν θείων πρὸς αὑτὸν σχολάζων . οἰκίαν δ’ εἶχεν ἑτέραν περὶ τὸν Κυρίνου λόφον , ἧς ἔτι νῦν τὸν τόπον ἐπιδεικνύουσιν . ἐν δὲ ταῖς προπομπαῖς καὶ ὅλως τῶν ἱερέων ταῖς πομπαῖς προηγοῦντο κήρυκες ἀνὰ τὴν πόλιν ἐλινύειν κελεύοντες καὶ τὰ ἔργα καταπαύοντες .
Lemmas: ἐπεί δέ διακοσμέω ὁ ἱερωσύνη , δέμω πλησίον ὁ ὁ Ἑστία ἱερόν ὁ καλέω Ῥηγία , οἷος τις βασίλειος οἴκημα · καί ὁ πολύς αὐτόθι ὁ χρόνος διατρίβω ἱερουργέω ἤ διδάσκω ὁ ἱερεύς ἤ πρός ἔννοια τις ὁ θεῖος πρός ἑαυτοῦ σχολάζω . οἰκία δέ ἔχω ἕτερος περί ὁ Κυρῖνος λόφος , ὅς ἔτι νῦν ὁ τόπος ἐπιδείκνυμι . ἐν δέ ὁ προπομπή καί ὅλος ὁ ἱερεύς ὁ πομπή προηγέομαι κῆρυξ ἀνά ὁ πόλις ἐλινύω κελεύω καί ὁ ἔργον καταπαύω .
plutarchus.numa 14.2
ὡς γάρ φασι τοὺς Πυθαγορικοὺς οὐκ ἐᾶν ἐκ παρόδου προσκυνεῖν καὶ προσεύχεσθαι τοῖς θεοῖς , ἀλλʼ οἴκοθεν εὐθὺς ἐπὶ τοῦτο γνώμῃ παρεσκευασμένους βαδίζειν , οὕτως ᾤετο Νομᾶς χρῆναι τοὺς πολίτας μήτε ἀκούειν τι τῶν θείων μήτε ὁρᾶν ἐν παρέργῳ καὶ ἀμελῶς , ἀλλὰ σχολὴν ἄγοντας ἀπὸ τῶν ἄλλωὶ καὶ προσέχοντας τὴν διάνοιαν ὡς πράξει μεγίστῃ τῇ περὶ τὴν εὐσέβειαν , ψόφων τε καὶ πατάγων καὶ στεναγμῶν , καὶ ὅσα τοιαῦτα τοῖς ἀναγκαίοις καὶ βαναύσοις πόνοις ἕπεται , καθαρὰς τὰς ὁδοὺς ταῖς ἱερουργίαις παρέχοντας , ὧν ἴχνος τι μέχρι νῦν διασώζοντες , ὅταν ἄρχων πρὸς ὄρνισιν ἢ θυσίαις διατρίβῃ , βοῶσιν Ὃκ ἄγε · σημαίνει δὲ ἡ φωνὴ τοῦτο πρᾶσσε , συνεπιστρέφουσα καὶ κατακοσμοῦσα τοὺς προστυγχάνοντας .
Lemmas: ὡς γάρ φημί ὁ Πυθαγορικός οὐ ἐάω ἐκ πάροδος προσκυνέω καί προσεύχομαι ὁ θεός , ἀλλά οἴκοθεν εὐθύς ἐπί οὗτος γνώμη παρασκευάζω βαδίζω , οὕτως οἴομαι Νομᾶς χρή ὁ πολίτης μήτε ἀκούω τις ὁ θεῖος μήτε ὁράω ἐν πάρεργος καί ἀμελής , ἀλλά σχολή ἄγω ἀπό ὁ ἄλλος καί προσέχω ὁ διάνοια ὡς πρᾶξις μέγας ὁ περί ὁ εὐσέβεια , ψόφος τε καί πάταγος καί στεναγμός , καί ὅσος τοιοῦτος ὁ ἀναγκαῖος καί βάναυσος πόνος ἕπομαι , καθαρός ὁ ὁδός ὁ ἱερουργία παρέχω , ὅς ἴχνος τις μέχρι νῦν διασῴζω , ὅταν ἄρχω πρός ὄρνις ἤ θυσία διατρίβω , βοάω Ὃκ ἄγε · σημαίνω δέ ὁ φωνή οὗτος πράσσω , συνεπιστρέφω καί κατακοσμέω ὁ προστυγχάνω .
plutarchus.numa 14.3
ἦν δὲ καὶ τῶν ἄλλων παραγγελμάτων αὐτοῦ πολλὰ τοῖς Πυθαγορικοῖς ἐοικότα . ὡς γὰρ ἐκεῖνοι παρῄνουν ἐπὶ χοίνικος μὴ καθῆσθαι , καὶ μαχαίρᾳ πῦρ μὴ σκαλεύειν , καὶ βαδίζοντας εἰς ἀποδημίας μὴ μεταστρέφεσθαι , καὶ τοῖς μὲν οὐρανίοις περισσά , θύειν , ἄρτια δὲ τοῖς χθονίοις , ὧν ἑκάστου τὴν διάνοιαν ἀπεκρύπτοντο πρὸς τοὺς πολλούς , οὕτως ἔνια τῶν Νομᾶ πατρίων ἀπόρρητον ἔχει τὸν λόγον οἷον τὸ μὴ σπένδειν θεοῖς ἐξ ἀμπέλων ἀτμήτων μηδὲ θύειν ἄτερ ἀλφίτων καὶ τὸ προσκυνεῖν περιστρεφομένους καὶ τὸ καθῆσθαι προσκυνήσαντας .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ ἄλλος παράγγελμα αὐτός πολύς ὁ Πυθαγορικός ἔοικα . ὡς γάρ ἐκεῖνος παραινέω ἐπί χοῖνιξ μή κάθημαι , καί μάχαιρα πῦρ μή σκαλεύω , καί βαδίζω εἰς ἀποδημία μή μεταστρέφω , καί ὁ μέν οὐράνιος περισσός , θύω , ἄρτιος δέ ὁ χθόνιος , ὅς ἕκαστος ὁ διάνοια ἀποκρύπτω πρός ὁ πολύς , οὕτως ἔνιοι ὁ Νομᾶς πάτριος ἀπόρρητος ἔχω ὁ λόγος οἷος ὁ μή σπένδω θεός ἐκ ἄμπελος ἄτμητος μηδέ θύω ἄτερ ἄλφιτον καί ὁ προσκυνέω περιστρέφω καί ὁ κάθημαι προσκυνέω .
plutarchus.numa 14.4
τὰ μὲν οὖν πρῶτα δύο τὴν γῆς ἐξημέρωσιν ἔοικε διδάσκειν , ὡς μόριον εὐσεβείας οὖσαν ἡ δὲ περιστροφὴ τῶν προσκυνούντων λέγεται μὲν ἀπομίμησις εἶναι τῆς τοῦ κόσμου περιφορᾶς , δόξειε δ’ ἂν μᾶλλον ὁ προσκυνῶν , ἐπεὶ πρὸς ἕω τῶν ἱερῶν βλεπόντων ἀπέστραπται τὰς ἀνατολάς , μεταβάλλειν ἑαυτὸν ἐνταῦθα καὶ περιστρέφειν ἐπὶ τὸν θεόν , κύκλον ποιῶν καὶ συνάπτων τὴν ἐπιτελείωσιν τῆς εὐχῆς διʼ ἀμφοῖν ·
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρῶτος δύο ὁ γῆ ἐξημέρωσις ἔοικα διδάσκω , ὡς μόριον εὐσέβεια εἰμί ὁ δέ περιστροφή ὁ προσκυνέω λέγω μέν ἀπομίμησις εἰμί ὁ ὁ κόσμος περιφορά , δοκέω δέ ἄν μάλα ὁ προσκυνέω , ἐπεί πρός ἠώς ὁ ἱερός βλέπω ἀποστρέφω ὁ ἀνατολή , μεταβάλλω ἑαυτοῦ ἐνταῦθα καί περιστρέφω ἐπί ὁ θεός , κύκλος ποιέω καί συνάπτω ὁ ἐπιτελείωσις ὁ εὐχή διά ἄμφω ·
plutarchus.numa 14.5
εἰ μὴ νὴ Δία τοῖς Αἰγυπτίοις τροχοῖς αἰνίττεταί τι καὶ διδάσκει παραπλήσιον ἡ μεταβολὴ τοῦ σχήματος , ὡς οὐδενὸς ἑστῶτος τῶν ἀνθρωπίνων , ἀλλʼ ὅπως ἂν στρέφῃ καὶ ἀνελίττῃ τὸν βίον ἡμῶν ὁ θεός , ἀγαπᾶν καὶ δέχεσθαι προσῆκον , τὸ δὲ καθέζεσθαι προσκυνήσαντας οἰωνισμὸν εἶναι λέγουσι τοῦ βεβαιότητα ταῖς εὐχαῖς καὶ διαμονὴν τοῖς ἀγαθοῖς ἐπιγίνεσθαι . λέγουσι δὲ καὶ πράξεων διορισμὸν εἶναι τὴν ἀνάπαυσιν ·
Lemmas: εἰ μή νή Ζεύς ὁ Αἰγύπτιος τροχός αἰνίσσομαι τις καί διδάσκω παραπλήσιος ὁ μεταβολή ὁ σχῆμα , ὡς οὐδείς ἵστημι ὁ ἀνθρώπινος , ἀλλά ὅπως ἄν στρέφω καί ἀνελίσσω ὁ βίος ἐγώ ὁ θεός , ἀγαπάω καί δέχομαι προσήκω , ὁ δέ καθέζομαι προσκυνέω οἰωνισμός εἰμί λέγω ὁ βεβαιότης ὁ εὐχή καί διαμονή ὁ ἀγαθός ἐπιγίγνομαι . λέγω δέ καί πρᾶξις διορισμός εἰμί ὁ ἀνάπαυσις ·
plutarchus.numa 14.6
ὡς οὖν τῇ προτέρᾳ , πράξει πέρας ἐπιτιθέντας καθέζεσθαι παρὰ τοῖς θεοῖς , ἵνα ἑτέρας πάλιν ἀρχὴν παρʼ ἐκείνων λάβωσι . δύναται δὲ καὶ τοῦτο τοῖς εἰρημένοις ὁμολογεῖν , ἐθίζοντος ἡμᾶς τοῦ νομοθέτου μὴ ποιεῖσθαι τὰς πρὸς τὸ θεῖον ἐντεύξεις ἐν ἀσχολίᾳ , καὶ παρέργως οἷον σπεύδοντας , ἀλλʼ ὅταν χρόνον ἔχωμεν καὶ σχολὴν ἄγω μεν .
Lemmas: ὡς οὖν ὁ πρότερος , πρᾶξις πέρας ἐπιτίθημι καθέζομαι παρά ὁ θεός , ἵνα ἕτερος πάλιν ἀρχή παρά ἐκεῖνος λαμβάνω . δύναμαι δέ καί οὗτος ὁ λέγω ὁμολογέω , ἐθίζω ἐγώ ὁ νομοθέτης μή ποιέω ὁ πρός ὁ θεῖος ἔντευξις ἐν ἀσχολία , καί πάρεργος οἷος σπεύδω , ἀλλά ὅταν χρόνος ἔχω καί σχολή ἄγω μεν .
plutarchus.numa 15.1
ἐκ δὲ τῆς τοιαύτης παιδαγωγίας πρὸς τὸ θεῖον οὕτως ἡ πόλις ἐγεγόνει χειροήθης καὶ κατατεθαμβημένη τὴν τοῦ Νομᾶ δύναμιν , ὥστε μύθοις ἐοικότας τὴν ἀτοπίαν λόγους παραδέχεσθαι , καὶ νομίζειν μηδὲν ἄπιστον εἶναι μηδὲ ἀμήχανον ἐκείνου . βουληθέντος .
Lemmas: ἐκ δέ ὁ τοιοῦτος παιδαγωγία πρός ὁ θεῖος οὕτως ὁ πόλις γίγνομαι χειροήθης καί καταθαμβέομαι ὁ ὁ Νομᾶς δύναμις , ὥστε μῦθος ἔοικα ὁ ἀτοπία λόγος παραδέχομαι , καί νομίζω μηδείς ἄπιστος εἰμί μηδέ ἀμήχανος ἐκεῖνος . βούλομαι .
plutarchus.numa 15.2
λέγεται γοῦν ποτε καλέσας ἐπὶ τὴν τράπεζαν οὐκ ὀλίγους τῶν πολιτῶν , σκεύη τε φαῦλα καὶ δεῖπνον εὐτελὲς πάνυ προθέσθαι καὶ δημοτικὸν ἀρξαμένων δὲ δειπνεῖν ἐμβαλὼν λόγον ὡς ἡ θεὸς ᾗ σύνεστιν ἥκοι πρὸς αὐτόν , αἰφνίδιον ἐπιδεῖξαι τόν τε οἶκον ἐκπωμάτων πλήρη πολυτελῶν καὶ τὰς τραπέζας ὄψων τε παντοδαπῶν καὶ παρασκευῆς δαψιλοῦς γεμούσας .
Lemmas: λέγω γοῦν ποτέ καλέω ἐπί ὁ τράπεζα οὐ ὀλίγος ὁ πολίτης , σκεῦος τε φαῦλος καί δεῖπνον εὐτελής πάνυ προτίθημι καί δημοτικός ἄρχω δέ δειπνέω ἐμβάλλω λόγος ὡς ὁ θεός ὅς σύνειμι ἥκω πρός αὐτός , αἰφνίδιος ἐπιδείκνυμι ὁ τε οἶκος ἔκπωμα πλήρης πολυτελής καί ὁ τράπεζα ὄψον τε παντοδαπής καί παρασκευή δαψιλής γέμω .
plutarchus.numa 15.3
πᾶσαν δὲ ὑπερβέβληκεν ἀτοπίαν τὸ ὑπὲρ τῆς τοῦ Διὸς ὁμιλίας ἱστορούμενον . μυθολογοῦσι γάρ εἰς τὸν Ἀβεντῖνον λόφον οὔπω μέρος ὄντα τῆς πόλεως οὐδὲ συνοικούμενον , ἀλλʼ ἔχοντα πηγάς τε δαψιλεῖς ἐν αὑτῷ καὶ νάπας σκιεράς , φοιτᾶν δύο δαίμονάς , Πῖκον καὶ Φαῦνον οὓς τὰ μὲν ἄλλα Σατύρων ἄν τις ἢ Πανῶν γένει προσεικάσειε , δυνάμει δὲ φαρμάκων καὶ δεινότητι τῆς περὶ τὰ θεῖα γοητείας λέγονται ταὐτὰ τοῖς ὑφʼ Ἑλλήνων προσαγορευθεῖσιν Ἰδαίοις Δακτύλοις σοφιζόμενοι περιϊέναι τὴν Ἰταλίαν .
Lemmas: πᾶς δέ ὑπερβάλλω ἀτοπία ὁ ὑπέρ ὁ ὁ Ζεύς ὁμιλία ἱστορέω . μυθολογέω γάρ εἰς ὁ Ἀβεντῖνος λόφος οὔπω μέρος εἰμί ὁ πόλις οὐδέ συνοικέω , ἀλλά ἔχω πηγή τε δαψιλής ἐν ἑαυτοῦ καί νάπη σκιερός , φοιτάω δύο δαίμων , Πῖκος καί φαυνυς ὅς ὁ μέν ἄλλος Σάτυρος ἄν τις ἤ Πάν γένος προσεικάζω , δύναμις δέ φάρμακον καί δεινότης ὁ περί ὁ θεῖος γοητεία λέγω αὐτός ὁ ὑπό Ἕλλην προσαγορεύω Ἰδαῖος Δάκτυλοι σοφίζω περιέρχομαι ὁ Ἰταλία .
plutarchus.numa 15.4
τούτους φασὶ χειρώσασθαι τὸν Νομᾶν , οἴνῳ καὶ μέλιτι κεράσαντα τὴν κρήνην ἀφʼ ἧς ἔπινον συνήθως . ληφθέντας δὲ πολλὰς μὲν ἰδέας τρέπεσθαι καὶ μετεκδύεσθαι τὴν αὑτῶν φύσιν , ἀλλόκοτα φάσματα καὶ φοβερὰ τῆς ὄψεως προβαλλομένους · ἐπεὶ δὲ ἔγνωσαν ἑαλωκότες ἰσχυρὰν καὶ ἄφυκτον ἅλωσιν , ἄλλα τε προθεσπίσαι πολλὰ τῶν μελλόντων καὶ τὸν ἐπὶ τοῖς κεραυνοῖς ἐκδιδάξαι καθαρμόν , ὃς ποιεῖται μέχρι νῦν διὰ κρομμύων καὶ τριχῶν καὶ μαινίδων .
Lemmas: οὗτος φημί χειρόω ὁ Νομᾶς , οἶνος καί μέλι κεράννυμι ὁ κρήνη ἀπό ὅς πίνω συνήθης . λαμβάνω δέ πολύς μέν ἰδέα τρέπω καί μετεκδύομαι ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ἀλλόκοτος φάσμα καί φοβερός ὁ ὄψις προβάλλω · ἐπεί δέ γιγνώσκω ἁλίσκομαι ἰσχυρός καί ἄφυκτος ἅλωσις , ἄλλος τε προθεσπίζω πολύς ὁ μέλλω καί ὁ ἐπί ὁ κεραυνός ἐκδιδάσκω καθαρμός , ὅς ποιέω μέχρι νῦν διά κρόμμυον καί θρίξ καί μαινίς .
plutarchus.numa 15.5
ἔνιοι δὲ οὐ τοὺς δαίμονάς φασὶν ὑποθέσθαι τὸν καθαρμόν , ἀλλʼ ἐκείνους μὲν καταγαγεῖν τὸν Δία μαγεύσαντας , τὸν δὲ θεὸν ὀργιζόμενον τῷ Νομᾷ προστάσσειν ὡς χρὴ γενέσθαι τὸν καθαρμὸν κεφαλαῖς · ὑπολαβόντος δὲ τοῦ Νομᾶ , κρομμύων ; εἰπεῖν , ἀνθρώπων τὸν δὲ αὖθις ἐκτρέποντα τὸ τοῦ προστάγματος δεινὸν ἐπερέσθαι , θριξίν ; ἀποκριναμένου δὲ τοῦ Διός , ἐμψύχοις , ἐπαγαγεῖν τὸν Νομᾶν , μαινίσι ; ταῦτα λέγειν ὑπὸ τῆς Ἠγερίας δεδιδαγμένον .
Lemmas: ἔνιοι δέ οὐ ὁ δαίμων φημί ὑποτίθημι ὁ καθαρμός , ἀλλά ἐκεῖνος μέν κατάγω ὁ Ζεύς μαγεύω , ὁ δέ θεός ὀργίζω ὁ νυμα προστάσσω ὡς χρή γίγνομαι ὁ καθαρμός κεφαλή · ὑπολαμβάνω δέ ὁ Νομᾶς , κρόμμυον ; λέγω , ἄνθρωπος ὁ δέ αὖθις ἐκτρέπω ὁ ὁ πρόσταγμα δεινός ἐπέρομαι , θρίξ ; ἀποκρίνω δέ ὁ Ζεύς , ἔμψυχος , ἐπάγω ὁ Νομᾶς , μαινίς ; οὗτος λέγω ὑπό ὁ Ἠγερία διδάσκω .
plutarchus.numa 15.6
καὶ τὸν μὲν θεὸν ἀπελθεῖν ἵλεω γενόμενον , τὸν δὲ τόπον Ἰλίκιον ἀπʼ ἐκείνου προσαγορευθῆναι καὶ τὸν καθαρμὸν οὕτω συντελεῖσθαι . ταῦτα μὲν οὖν τὰ μυθώδη καὶ γελοῖα τὴν τῶν τότε ἀνθρώπων ἐπιδείκνυται διάθεσιν πρὸς τὸ θεῖον , ἣν ὁ ἐθισμὸς αὐτοῖς ἐνεποίησεν . αὐτὸν δὲ τὸν Νομᾶν οὕτω φασὶν εἰς τὸ θεῖον ἀνηρτῆσθαι ταῖς ἐλπίσιν , ὥστε καὶ προσαγγελίας αὐτῷ ποτε γενομένης ὡς ἐπέρχονται πολέμιοι , μειδιᾶσαι καὶ εἰπεῖν · ἐγὼ δὲ θύω .
Lemmas: καί ὁ μέν θεός ἀπέρχομαι ἵλαος γίγνομαι , ὁ δέ τόπος Ἰλίκιος ἀπό ἐκεῖνος προσαγορεύω καί ὁ καθαρμός οὕτως συντελέω . οὗτος μέν οὖν ὁ μυθώδης καί γέλοιος ὁ ὁ τότε ἄνθρωπος ἐπιδείκνυμι διάθεσις πρός ὁ θεῖος , ὅς ὁ ἐθισμός αὐτός ἐμποιέω . αὐτός δέ ὁ Νομᾶς οὕτως φημί εἰς ὁ θεῖος ἀναρτάω ὁ ἐλπίς , ὥστε καί προσαγγελία αὐτός ποτέ γίγνομαι ὡς ἐπέρχομαι πολέμιος , μειδιάω καί λέγω · ἐγώ δέ θύω .
plutarchus.numa 16.1
πρῶτον δέ φασι καὶ Πίστεως καὶ Τέρμονος ἱερὸν ἱδρύσασθαι . καὶ τὴν μὲν Πίστιν ὅρκον ἀποδεῖξαι Ῥωμαίοις μέγιστον , ᾧ χρώμενοι μέχρι νῦν διατελοῦσιν · ὁ δὲ Τέρμων ὅρος ἄν τις εἴη , καὶ θύουσιν αὐτῷ δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ κατὰ τοὺς τῶν ἀγρῶν περιορισμούς , νῦν μὲν ἔμψυχα , τὸ παλαιὸν δὲ ἀναίμακτος ἦν ἡ θυσία , Νομᾶ φιλοσοφήσαντος ὡς χρὴ τὸν ὅριον θεὸν εἰρήνης φύλακα καὶ δικαιοσύνης μάρτυν ὄντα φόνου καθαρὸν εἶναι .
Lemmas: πρῶτος δέ φημί καί Πίστις καί Τέρμων ἱερός ἱδρύω . καί ὁ μέν Πίστις ὅρκος ἀποδείκνυμι Ῥωμαῖος μέγας , ὅς χράω μέχρι νῦν διατελέω · ὁ δέ Τέρμων ὅρος ἄν τις εἰμί , καί θύω αὐτός δημόσιος καί ἴδιος κατά ὁ ὁ ἀγρός περιορισμός , νῦν μέν ἔμψυχος , ὁ παλαιός δέ ἀναίμακτος εἰμί ὁ θυσία , Νομᾶς φιλοσοφέω ὡς χρή ὁ ὅριος θεός εἰρήνη φύλαξ καί δικαιοσύνη μάρτυς εἰμί φόνος καθαρός εἰμί .
plutarchus.numa 16.2
δοκεῖ δὲ καὶ ὅλως οὗτος ὁρίσαι τὴν χώραν ὁ βασιλεύς , Ῥωμύλου μὴ βουληθέντος ἐξομολογήσασθαι τῷ μέτρῳ τοῦ οἰκείου τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ἀλλοτρίου · δεσμὸν γάρ εἶναι τῆς δυνάμεως τὸν ὅρον , ἂν φυλάττηται , μὴ φυλαττόμενον δὲ τῆς ἀδικίας ἔλεγχον . οὐ μὴν οὐδὲ ἦν δαψιλὴς χώρᾳ τῇ πόλει κατʼ ἀρχάς , ἀλλὰ τὴν πολλὴν αἰχμῇ προσεκτήσατο Ῥωμύλος ·
Lemmas: δοκέω δέ καί ὅλος οὗτος ὁρίζω ὁ χώρα ὁ βασιλεύς , Ῥωμύλος μή βούλομαι ἐξομολογέομαι ὁ μέτρον ὁ οἰκεῖος ὁ ἀφαίρεσις ὁ ἀλλότριος · δεσμός γάρ εἰμί ὁ δύναμις ὁ ὅρος , ἐάν φυλάσσω , μή φυλάσσω δέ ὁ ἀδικία ἔλεγχος . οὐ μήν οὐδέ εἰμί δαψιλής χώρα ὁ πόλις κατά ἀρχή , ἀλλά ὁ πολύς αἰχμή προσκτάομαι Ῥωμύλος ·
plutarchus.numa 16.3
καὶ ταύτην πᾶσαν ὁ Νομᾶς διένειμε τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν , ὡς ἀνάγκην τῆς ἀδικίας ἀφαιρῶν τὴν ἀπορίαν , καὶ τρέπων ἐπὶ γεωργίαν τὸν δῆμον ἅμα τῇ χώρᾳ συνεξημερούμενον . οὐδὲν γάρ ἄλλο τῶν ἐπιτηδευμάτων οὕτως ἔρωτα δριμὺν εἰρήνης ἐργάζεται καὶ ταχὺν ὡς ὁ ἀπὸ γῆς βίος , ἐν ᾧ καὶ τῆς πολεμικῆς εὐτολμίας τὸ μὲν ὑπερμαχητικὸν τοῦ οἰκείου διαμένει καὶ πάρεστι , τὸ δὲ εἰς ἀδικίαν καὶ πλεονεξίαν ἀνειμένον ἐκκέκοπται .
Lemmas: καί οὗτος πᾶς ὁ Νομᾶς διανέμω ὁ ἄπορος ὁ πολίτης , ὡς ἀνάγκη ὁ ἀδικία ἀφαιρέω ὁ ἀπορία , καί τρέπω ἐπί γεωργία ὁ δῆμος ἅμα ὁ χώρα συνεξημερόομαι . οὐδείς γάρ ἄλλος ὁ ἐπιτήδευμα οὕτως ἔρως δριμύς εἰρήνη ἐργάζομαι καί ταχύς ὡς ὁ ἀπό γῆ βίος , ἐν ὅς καί ὁ πολεμικός εὐτολμία ὁ μέν ὑπερμαχητικός ὁ οἰκεῖος διαμένω καί πάρειμι , ὁ δέ εἰς ἀδικία καί πλεονεξία ἀνίημι ἐκκόπτω .
plutarchus.numa 16.4
διὸ καὶ τὴν γεωργίαν ὁ Νομᾶς οἷον εἰρήνης φίλτρον ἐμμίξας τοῖς πολίταις καὶ μᾶλλον ὡς ἠθοποιὸν ἢ πλουτοποιὸν ἀγαπήσας τέχνην , εἰς μέρη τὴν χώραν διεῖλεν , ἃ πάγους προσηγόρευσε , καὶ καθʼ ἕκαστον ἐπισκόπους ἔταξε καὶ περιπόλους , ἔστι δ’ ὅτε καὶ αὐτὸς ἐφορῶν καὶ τεκμαιρόμενος ἀπὸ τῶν ἔργων τοὺς τρόπους τῶν πολιτῶν τοὺς μὲν εἰς τιμὰς καὶ πίστεις ἀνῆγε , τοὺς δὲ ῥᾳθύμους καὶ ἀμελεῖς ψέγων καὶ κακίζων ἐσωφρόνιζε .
Lemmas: διό καί ὁ γεωργία ὁ Νομᾶς οἷος εἰρήνη φίλτρον ἐμμίγνυμαι ὁ πολίτης καί μάλα ὡς ἠθοποιός ἤ πλουτοποιός ἀγαπάω τέχνη , εἰς μέρος ὁ χώρα διαιρέω , ὅς πάγος προσαγορεύω , καί κατά ἕκαστος ἐπίσκοπος τάσσω καί περίπολος , εἰμί δέ ὅτε καί αὐτός ἐφοράω καί τεκμαίρομαι ἀπό ὁ ἔργον ὁ τρόπος ὁ πολίτης ὁ μέν εἰς τιμή καί πίστις ἀνάγω , ὁ δέ ῥᾴθυμος καί ἀμελής ψέγω καί κακίζω σωφρονίζω .
plutarchus.numa 17.1
τῶν δὲ ἄλλων αὐτοῦ πολιτευμάτων ἡ κατὰ τέχνας διανομὴ τοῦ πλήθους μάλιστα θαυμάζεται , τῆς γάρ πόλεως ἐκ δυεῖν γενῶν , ὥσπερ εἴρηται , συνεστάναι δοκούσης , διεστώσης δὲ μᾶλλον καὶ μηδενὶ τρόπῳ μιᾶς γενέσθαι βουλομένης μηδὲ οἷον ἐξαλεῖψαι τὴν ἑτερότητα καὶ διαφοράν , ἀλλὰ συγκρούσεις ἀπαύστους καὶ φιλονεικίας τῶν μερῶν ἐχούσης , διανοηθεὶς ὅτι καὶ τῶν σωμάτων τὰ φύσει δύσμικτα καὶ σκληρὰ καταθραύοντες καὶ διαιροῦντες ἀναμιγνύουσιν , ὑπὸ μικρότητος ἀλλήλοις συμβαίνοντα μᾶλλον ,
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος αὐτός πολίτευμα ὁ κατά τέχνη διανομή ὁ πλῆθος μάλα θαυμάζω , ὁ γάρ πόλις ἐκ δύο γένος , ὥσπερ λέγω , συνίστημι δοκέω , διίστημι δέ μάλα καί μηδείς τρόπος εἷς γίγνομαι βούλομαι μηδέ οἷος ἐξαλείφω ὁ ἑτερότης καί διαφορά , ἀλλά σύγκρουσις ἄπαυστος καί φιλονικία ὁ μέρος ἔχω , διανοέω ὅτι καί ὁ σῶμα ὁ φύσις δύσμικτος καί σκληρός καταθραύω καί διαιρέω ἀναμίσγω , ὑπό μικρότης ἀλλήλων συμβαίνω μάλα ,
plutarchus.numa 17.2
ἔγνω κατατεμεῖν τομὰς πλείονας τὸ σύμπαν πλῆθος ἐκ δὲ τούτων εἰς ἑτέρας ἐμβαλὼν διαφορὰς τὴν πρώτην ἐκείνην καὶ μεγάλην ἀφανίσαι ταῖς ἐλάττοσιν ἐνδιασπαρεῖσαν . ἦν δὲ ἡ διανομὴ κατὰ τὰς τέχνας , αὐλητῶν , χρυσοχόων , τεκτόνων , βαφέων , σκυτοτόμων , σκυτοδεψῶν , χαλκέων , κεραμέων , τὰς δὲ λοιπὰς τέχνας εἰς ταὐτὸ συναγαγὼν ἓν αὐτῶν ἐκ πασῶν ἀπέδειξε σύστημα .
Lemmas: γιγνώσκω κατατέμνω τομή πολύς ὁ σύμπας πλῆθος ἐκ δέ οὗτος εἰς ἕτερος ἐμβάλλω διαφορά ὁ πρῶτος ἐκεῖνος καί μέγας ἀφανίζω ὁ ἐλαχύς ἐνδιασπείρω . εἰμί δέ ὁ διανομή κατά ὁ τέχνη , αὐλητής , χρυσόχοος , τέκτων , βαφεύς , σκυτότομος , σκυτοδέψης , χαλκεύς , κεραμεῖς , ὁ δέ λοιπός τέχνη εἰς αὐτός συνάγω εἷς αὐτός ἐκ πᾶς ἀποδείκνυμι σύστημα .
plutarchus.numa 17.3
κοινωνίας δὲ καὶ συνόδους καὶ θεῶν τιμὰς ἀποδοὺς ἑκάστῳ γένει πρεπούσας , τότε πρῶτον ἐκ τῆς πόλεως ἀνεῖλε τὸ λέγεσθαι καὶ νομίζεσθαι τοὺς μὲν Σαβίνους , τοὺς δὲ Ῥωμαίους , καὶ τοὺς μὲν Τατίου , τοὺς δὲ Ῥωμύλου πολίτας , ὥστε τὴν διαίρεσιν εὐαρμοστίαν καὶ ἀνάμιξιν πάντων γενέσθαι πρὸς πάντας .
Lemmas: κοινωνία δέ καί σύνοδος καί θεός τιμή ἀποδίδωμι ἕκαστος γένος πρέπω , τότε πρῶτος ἐκ ὁ πόλις ἀναιρέω ὁ λέγω καί νομίζω ὁ μέν Σαβῖνος , ὁ δέ Ῥωμαῖος , καί ὁ μέν Τάτιος , ὁ δέ Ῥωμύλος πολίτης , ὥστε ὁ διαίρεσις εὐαρμοστία καί ἀνάμιξις πᾶς γίγνομαι πρός πᾶς .
plutarchus.numa 17.4
ἐπαινεῖται δὲ τῶν πολιτικῶν αὐτοῦ καὶ τὸ περὶ τὸν νόμον διόρθωμα τὸν διδόντα τοῖς πατράσι τοὺς παῖδας πιπράσκειν , ὑπεξελομένου τοὺς γεγαμηκότας , εἰ τοῦ πατρὸς ἐπαινοῦντος καὶ κελεύοντος ὁ γάμος γένοιτο , δεινὸν γὰρ ἡγεῖτο τὴν ὡς ἐλευθέρῳ γεγαμημένην γυναῖκα δούλῳ συνοικεῖν .
Lemmas: ἐπαινέω δέ ὁ πολιτικός αὐτός καί ὁ περί ὁ νόμος διόρθωμα ὁ δίδωμι ὁ πατήρ ὁ παῖς πιπράσκω , ὑπεξαιρέω ὁ γαμέω , εἰ ὁ πατήρ ἐπαινέω καί κελεύω ὁ γάμος γίγνομαι , δεινός γάρ ἡγέομαι ὁ ὡς ἐλεύθερος γαμέω γυνή δοῦλος συνοικέω .
plutarchus.numa 18.1
ἥψατο δὲ καὶ τῆς περὶ τὸν οὐρανὸν πραγματείας οὔτε ἀκριβῶς οὔτε παντάπασιν ἀθεωρήτως . Ῥωμύλου γὰρ βασιλεύοντος ἀλόγως ἐχρῶντο τοῖς μησὶ καὶ ἀτάκτως , τοὺς μὲν οὐδὲ εἴκοσιν ἡμερῶν , τοὺς δὲ πέντε καὶ τριάκοντα , τοὺς δὲ πλειόνων λογιζόμενοι , τῆς δὲ γινομένης ἀνωμαλίας περὶ τὴν σελήνην καὶ τὸν ἥλιον ἔννοιαν οὐκ ἔχοντες , ἀλλʼ ἓν φυλάττοντες μόνον , ὅπως ἑξήκοντα καὶ τριακοσίων ἡμερῶν ὁ ἐνιαυτὸς ἔσται .
Lemmas: ἅπτω δέ καί ὁ περί ὁ οὐρανός πραγματεία οὔτε ἀκριβής οὔτε παντάπασι ἀθεώρητος . Ῥωμύλος γάρ βασιλεύω ἄλογος χράω ὁ μείς καί ἄτακτος , ὁ μέν οὐδέ εἴκοσι ἡμέρα , ὁ δέ πέντε καί τριάκοντα , ὁ δέ πολύς λογίζομαι , ὁ δέ γίγνομαι ἀνωμαλία περί ὁ σελήνη καί ὁ ἥλιος ἔννοια οὐ ἔχω , ἀλλά εἷς φυλάσσω μόνος , ὅπως ἑξήκοντα καί τριακόσιοι ἡμέρα ὁ ἐνιαυτός εἰμί .
plutarchus.numa 18.2
Νομᾶς δὲ τὸ παράλλαγμα τῆς ἀνωμαλίας ἡμερῶν ἕνδεκα γίνεσθαι λογιζόμενος , ὡς τοῦ μὲν σεληνιακοῦ τριακοσίας πεντήκοντα τέσσαρας ἔχοντος ἡμέρας , τοῦ δὲ ἡλιακοῦ τριακοσίας ἑξήκοντα πέντε , τὰς ἕνδεκα ταύτας ἡμέρας διπλασιάζων ἐπήγαγε παρʼ ἐνιαυτὸν ἐπὶ τῷ Φεβρουαρίῳ μηνὶ τὸν ἐμβόλιμον , ὑπὸ Ῥωμαίων Μερκηδῖνον καλούμενον , εἴκοσι καὶ δυοῖν ἡμερῶν ὄντα .
Lemmas: Νομᾶς δέ ὁ παράλλαγμα ὁ ἀνωμαλία ἡμέρα ἕνδεκα γίγνομαι λογίζομαι , ὡς ὁ μέν σεληνιακός τριακόσιοι πεντήκοντα τέσσαρες ἔχω ἡμέρα , ὁ δέ ἡλιακός τριακόσιοι ἑξήκοντα πέντε , ὁ ἕνδεκα οὗτος ἡμέρα διπλασιάζω ἐπάγω παρά ἐνιαυτός ἐπί ὁ Φεβρουάριος μείς ὁ ἐμβόλιμος , ὑπό Ῥωμαῖος Μερκηδῖνος καλέω , εἴκοσι καί δύο ἡμέρα εἰμί .
plutarchus.numa 18.3
καὶ τοῦτο μὲν αὐτῷ τὸ ἴαμα τῆς ἀνωμαλίας μειζόνων ἔμελλεν ἰαμάτων δεήσεσθαι . μετεκίνησε δὲ καὶ τὴν τάξιν τῶν μηνῶν τὸν γάρ Μάρτιον πρῶτον ὄντα τρίτον ἔταξε , πρῶτον δὲ τὸν Ἰανουάριον , ὃς ἦν ἑνδέκατος ἐπὶ Ῥωμύλου , δωδέκατος δὲ καὶ τελευταῖος ὁ Φεβρουάριος , ᾧ νῦν δευτέρῳ χρῶνται . πολλοὶ δέ εἰσιν οἳ καὶ προστεθῆναι τούτους ὑπὸ Νομᾶ τοὺς μῆνας λέγουσι , τόν τε Ἰανουάριον καὶ τὸν Φεβρουάριον ,
Lemmas: καί οὗτος μέν αὐτός ὁ ἴαμα ὁ ἀνωμαλία μέγας μέλλω ἴαμα δέω . μετακινέω δέ καί ὁ τάξις ὁ μείς ὁ γάρ Μάρτιος πρῶτος εἰμί τρίτος τάσσω , πρῶτος δέ ὁ Ἰανουάριος , ὅς εἰμί ἑνδέκατος ἐπί Ῥωμύλος , δωδέκατος δέ καί τελευταῖος ὁ Φεβρουάριος , ὅς νῦν δεύτερος χράω . πολύς δέ εἰμί ὅς καί προστίθημι οὗτος ὑπό Νομᾶς ὁ μείς λέγω , ὁ τε Ἰανουάριος καί ὁ Φεβρουάριος ,
plutarchus.numa 18.4
ἐξ ἀρχῆς δὲ χρῆσθαι δέκα μόνον εἰς τὸν ἐνιαυτόν , ὡς ἔνιοι τῶν βαρβάρων τρισί , καὶ τῶν Ἑλλήνων Ἀρκάδες μὲν τέσσαρσιν , ἓξ δὲ Ἀκαρνᾶνες , Αἰγυπτίοις δὲ μηνιαῖος ἦν ὁ ἐνιαυτός , εἶτα τετράμηνος , ὥς φασι . διὸ καὶ νεωτάτην χώραν οἰκοῦντες ἀρχαιότατοι δοκοῦσιν εἶναι καὶ πλῆθος ἀμήχανον ἐτῶν ἐπὶ ταῖς γενεαλογίαις καταφέρουσιν , ἅτε δὴ τοὺς μῆνας εἰς ἐτῶν ἀριθμὸν τιθέμενοι .
Lemmas: ἐκ ἀρχή δέ χράω δέκα μόνος εἰς ὁ ἐνιαυτός , ὡς ἔνιοι ὁ βάρβαρος τρεῖς , καί ὁ Ἕλλην Ἀρκάς μέν τέσσαρες , ἕξ δέ Ἀκαρνάν , Αἰγύπτιος δέ μηνιαῖος εἰμί ὁ ἐνιαυτός , εἶτα τετράμηνος , ὡς φημί . διό καί νέος χώρα οἰκέω ἀρχαῖος δοκέω εἰμί καί πλῆθος ἀμήχανος ἔτος ἐπί ὁ γενεαλογία καταφέρω , ἅτε δή ὁ μείς εἰς ἔτος ἀριθμός τίθημι .
plutarchus.numa 19.1
Ῥωμαῖοι δὲ ὅτι μὲν δέκα μῆνας εἰς τὸν ἐνιαυτὸν ἔταττον , οὐ δώδεκα , τεκμήριον ἡ τοῦ τελευταίου προσηγορία · δέκατον γάρ αὐτὸν ἄχρι νῦν καλοῦσιν ὅτι δὲ τὸν Μάρτιον πρῶτον , ἡ τάξις · τὸν γάρ ἀπʼ ἐκείνου πέμπτον ἐκάλουν πέμπτον ἕκτον δὲ τὸν ἕκτον καὶ τῶν ἄλλων ἑξῆς ὁμοίως ἕκαστον , ἐπεὶ τὸν Ἰανουάριον καὶ τὸν Φεβρουάριον πρὸ τοῦ Μαρτίου τιθεμένοις συνέβαινεν αὐτοῖς τὸν εἰρημένον μῆνα πέμπτον μὲν ὀνομάζειν , ἕβδομον δὲ ἀριθμεῖν .
Lemmas: Ῥωμαῖος δέ ὅτι μέν δέκα μείς εἰς ὁ ἐνιαυτός τάσσω , οὐ δώδεκα , τεκμήριον ὁ ὁ τελευταῖος προσηγορία · δέκατος γάρ αὐτός ἄχρι νῦν καλέω ὅτι δέ ὁ Μάρτιος πρῶτος , ὁ τάξις · ὁ γάρ ἀπό ἐκεῖνος πέμπτος καλέω πέμπτος ἕκτος δέ ὁ ἕκτος καί ὁ ἄλλος ἑξῆς ὅμοιος ἕκαστος , ἐπεί ὁ Ἰανουάριος καί ὁ Φεβρουάριος πρό ὁ Μάρτιος τίθημι συμβαίνω αὐτός ὁ λέγω μείς πέμπτος μέν ὀνομάζω , ἕβδομος δέ ἀριθμέω .
plutarchus.numa 19.2
ἄλλως δὲ καὶ λόγον εἶχε τὸν Μάρτιον Ἄρει καθιερωμένον ὑπὸ τοῦ Ῥωμύλου πρῶτον ὀνομάζεσθαι · δεύτερον δὲ τὸν Ἀπρίλλιον , ἐπώνυμον ὄντα τῆς Ἀφροδίτης , ἐν ᾧ θύουσί τε τῇ θεῷ καὶ ταῖς καλάνδαις αἱ γυναῖκες ἐστεφανωμέναι μυρσίνῃ λούονται , τινὲς δὲ οὐ διὰ τὴν Ἀφροδίτην τὸν Ἀπρίλλιὸν φασιν , ἀλλʼ ὥσπερ ἔχει τοὔνομα ψιλόν , Ἀπρίλλιον κεκλῆσθαι τὸν μῆνα τῆς ἐαρινῆς ὥρας ἀκμαζούσης ἀνοίγοντα καὶ ἀνακαλύπτοντα τοὺς βλαστοὺς τῶν φυτῶν τοῦτο γὰρ ἡ γλῶττα σημαίνει .
Lemmas: ἄλλος δέ καί λόγος ἔχω ὁ Μάρτιος Ἄρης καθιερόω ὑπό ὁ Ῥωμύλος πρῶτος ὀνομάζω · δεύτερος δέ ὁ Ἀπρίλλιος , ἐπώνυμος εἰμί ὁ Ἀφροδίτη , ἐν ὅς θύω τε ὁ θεός καί ὁ καλάνδαι ὁ γυνή στεφανόω μυρσίνη λούω , τις δέ οὐ διά ὁ Ἀφροδίτη ὁ Ἀπρίλλιος φημί , ἀλλά ὥσπερ ἔχω ὄνομα ψιλός , Ἀπρίλλιος καλέω ὁ μείς ὁ ἐαρινός ὥρα ἀκμάζω ἀνοίγνυμι καί ἀνακαλύπτω ὁ βλαστός ὁ φυτόν οὗτος γάρ ὁ γλῶσσα σημαίνω .
plutarchus.numa 19.3
τῶν δ’ ἐφεξῆς τὸν μὲν Μάϊον καλοῦσιν ἀπὸ Μαίας · Ἑρμῇ γὰρ ἀνιέρωται τὸν δὲ Ἰούνιον ἀπὸ τῆς Ἥρας . εἰσὶ δέ τινες οἱ τούτους ἡλικίας ἐπωνύμους εἶναι λέγοντες πρεσβυτέρας καὶ νεωτέρας · μαϊώρεις γὰρ οἱ πρεσβύτεροι παρʼ αὐτοῖς , ἰουνιώρεις δὲ οἱ νεώτεροι καλοῦνται , τῶν δὲ λοιπῶν ἕκαστον ἀπὸ τῆς τάξεως , ὥσπερ ἀριθμοῦντες , ὠνόμαζον πέμπτον , ἕκτον , ἕβδομον , ὄγδοον , ἔνατον , δέκατον ·
Lemmas: ὁ δέ ἐφεξῆς ὁ μέν Μάϊος καλέω ἀπό Μαῖα · Ἑρμῆς γάρ ἀνιερόω ὁ δέ Ἰούνιος ἀπό ὁ Ἥρα . εἰμί δέ τις ὁ οὗτος ἡλικία ἐπώνυμος εἰμί λέγω πρέσβυς καί νέος · μαϊώρεις γάρ ὁ πρέσβυς παρά αὐτός , ἰουνιώρεις δέ ὁ νέος καλέω , ὁ δέ λοιπός ἕκαστος ἀπό ὁ τάξις , ὥσπερ ἀριθμέω , ὀνομάζω πέμπτος , ἕκτος , ἕβδομος , ὄγδοος , ἔνατος , δέκατος ·
plutarchus.numa 19.4
εἶτα ὁ πέμπτος ἀπὸ Καίσαρος τοῦ καταγωνισαμένου Πομπήϊον Ἰούλιος · ὁ δὲ ἕκτος Αὔγουστος ἀπὸ τοῦ δευτέρου μὲν ἄρξαντος , Σεβαστοῦ δὲ ἐπικληθέντος , ὠνομάσθη . τοὺς δὲ ἐφεξῆςΔομετιανὸς εἰσεποίησε ταῖς αὑτοῦ προσωνυμίαις οὐ πολὺν χρόνον , ἀλλὰ τὰς αὑτῶν ἀναλαβόντες πάλιν ἐκείνου σφαγέντος ὁ μὲν ἕβδομος , ὁ δὲ ὄγδοος καλοῦνται , μόνοι δ’ οἱ τελευταῖοι δύο τὴν ἀπὸ τῆς τάξεως κλῆσιν , ὥσπερ ἔσχον ἐξ ἀρχῆς , διεφύλαξαν .
Lemmas: εἶτα ὁ πέμπτος ἀπό Καῖσαρ ὁ καταγωνίζομαι Πομπήϊος Ἰούλιος · ὁ δέ ἕκτος Αὔγουστος ἀπό ὁ δεύτερος μέν ἄρχω , Σεβαστός δέ ἐπικαλέω , ὀνομάζω . ὁ δέ ἐφεξῆςΔομετιανὸς εἰσποιέω ὁ ἑαυτοῦ προσωνυμία οὐ πολύς χρόνος , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω πάλιν ἐκεῖνος σφάζω ὁ μέν ἕβδομος , ὁ δέ ὄγδοος καλέω , μόνος δέ ὁ τελευταῖος δύο ὁ ἀπό ὁ τάξις κλῆσις , ὥσπερ ἔχω ἐκ ἀρχή , διαφυλάσσω .
plutarchus.numa 19.5
τῶν δὲ ὑπὸ Νομᾶ προστεθέντων ἢ μετατεθέντων ὁ μὲν Φεβρουάριος οἷον καθάρσιος ἄν τις εἴη · καὶ γάρ ἡ λέξις ἔγγιστα τοῦτο σημαίνει , καὶ τοῖς φθιτοῖς ἐναγίζουσι τότε καὶ τὴν τῶν Λουπερκαλίων ἑορτὴν εἰς τὰ πολλὰ καθαρμῷ προσεοικυῖαν τελοῦσιν ὁ δὲ πρῶτος Ἰανουάριος ἀπὸ τοῦ Ἰανοῦ , δοκεῖ δέ μοι τὸν Μάρτιον ὁ Νομᾶς ἐπώνυμον ὄντα τοῦ Ἄρεως ἐκ τῆς προεδρίας μεταστῆσαι , βουλόμενος ἐν παντὶ τῆς πολεμικῆς δυνάμεως προτιμᾶσθαι τὴν πολιτικήν .
Lemmas: ὁ δέ ὑπό Νομᾶς προστίθημι ἤ μετατίθημι ὁ μέν Φεβρουάριος οἷος καθάρσιος ἄν τις εἰμί · καί γάρ ὁ λέξις ἐγγύς οὗτος σημαίνω , καί ὁ φθιτός ἐναγίζω τότε καί ὁ ὁ Λουπερκάλια ἑορτή εἰς ὁ πολύς καθαρμός προσέοικα τελέω ὁ δέ πρῶτος Ἰανουάριος ἀπό ὁ Ἰανός , δοκέω δέ ἐγώ ὁ Μάρτιος ὁ Νομᾶς ἐπώνυμος εἰμί ὁ Ἄρης ἐκ ὁ προεδρία μεθίστημι , βούλομαι ἐν πᾶς ὁ πολεμικός δύναμις προτιμάω ὁ πολιτικός .
plutarchus.numa 19.6
ὁ γὰρ Ἰανὸς ἐν τοῖς πάνυ παλαιοῖς εἴτε δαίμων εἴτε βασιλεὺς γενόμενος πολιτικὸς καὶ κοινωνικὸς ἐκ τοῦ θηριώδους καὶ ἀγρίου λέγεται μεταβαλεῖν τὴν δίαιταν . καὶ διὰ τοῦτο πλάττουσιν αὐτὸν ἀμφιπρόσωπον , ὡς ἑτέραν ἐξ ἑτέρας τῷ βίῳ περιποιήσαντα τὴν μορφὴν καὶ διάθεσιν .
Lemmas: ὁ γάρ Ἰανός ἐν ὁ πάνυ παλαιός εἴτε δαίμων εἴτε βασιλεύς γίγνομαι πολιτικός καί κοινωνικός ἐκ ὁ θηριώδης καί ἄγριος λέγω μεταβάλλω ὁ δίαιτα . καί διά οὗτος πλήσσω αὐτός ἀμφιπρόσωπος , ὡς ἕτερος ἐκ ἕτερος ὁ βίος περιποιέω ὁ μορφή καί διάθεσις .
plutarchus.numa 20.1
ἔστι δὲ αὐτοῦ καὶ νεὼς ἐν Ῥώμῃ δίθυρος , ὃν πολέμου πύλην καλοῦσι . νομίζεται γάρ ἀνεῷχθαι μὲν αὐτὸν ὅταν ᾖ πόλεμος , κεκλεῖσθαι δὲ εἰρήνης γενομένης , ὃ δὴ χαλεπὸν ἦν καὶ σπανίως γινόμενον , ἀεί τινι συνηρτημένης πολέμῳ τῆς ἡγεμονίας , διὰ μέγεθος τοῖς κύκλῳ περικεχυμένοις γένεσι βαρβάροις ἀντερειδούσης .
Lemmas: εἰμί δέ αὐτός καί ναῦς ἐν Ῥώμη δίθυρος , ὅς πόλεμος πύλη καλέω . νομίζω γάρ ἀνοίγνυμι μέν αὐτός ὅταν εἰμί πόλεμος , κλείω δέ εἰρήνη γίγνομαι , ὅς δή χαλεπός εἰμί καί σπάνιος γίγνομαι , ἀεί τις συναρτάω πόλεμος ὁ ἡγεμονία , διά μέγεθος ὁ κύκλος περιχέω γένος βάρβαρος ἀντερείδω .
plutarchus.numa 20.2
πλὴν ἐπί γε τοῦ Σεβαστοῦ Καίσαρος ἐκλείσθη καθελόντος Ἀντώνιον καὶ πρότερον ὑπατευόντων Μάρκου Ἀτιλίου καὶ Τίτου Μαλλίου χρόνον οὐ πολὺν εἶτα εὐθὺς ἀνεῴχθη πολέμου συρραγέντος . ἀλλʼ ἐπί γε τῆς Νομᾶ βασιλείας οὐδεμίαν ἡμέραν ἀνεῳγμένος ὤφθη , τρία δὲ καὶ τετταράκοντα ἔτη συνεχῶς ἔμεινε κεκλεισμένος · οὕτως ἐξῄρητο παντελῶς τὰ τοῦ πολέμου καὶ πανταχόθεν .
Lemmas: πλήν ἐπί γε ὁ Σεβαστός Καῖσαρ κλείω καθαιρέω Ἀντώνιος καί πρότερος ὑπατεύω Μάρκος Ἀτίλιος καί Τίτος Μάλλιος χρόνος οὐ πολύς εἶτα εὐθύς ἀνοίγνυμι πόλεμος συναράσσω . ἀλλά ἐπί γε ὁ Νομᾶς βασιλεία οὐδείς ἡμέρα ἀνοίγνυμι ὁράω , τρεῖς δέ καί τεσσαράκοντα ἔτος συνεχής μένω κλῄζω · οὕτως ἐκλέγω παντελής ὁ ὁ πόλεμος καί πανταχόθεν .
plutarchus.numa 20.3
οὐ γάρ μόνον ὁ Ῥωμαίων ἡμέρωτο καὶ κατεκεκήλητο τῇ δικαιοσύνῃ καὶ πρᾳότητι τοῦ βασιλέως δῆμος , ἀλλὰ καὶ τὰς κύκλῳ πόλεις , ὥσπερ αὔρας τινὸς ἐκεῖθεν ἢ πνεύματος ὑγιεινοῦ φέροντος , ἀρχὴ μεταβολῆς ἔλαβε καὶ πόθος εἰσερρύη πάντας εὐνομίας καὶ εἰρήνης καὶ γῆν φυτεύειν καὶ τέκνα τρέφειν ἐν ἡσυχίᾳ καὶ σέβεσθαι θεούς .
Lemmas: οὐ γάρ μόνος ὁ Ῥωμαῖος ἡμερόω καί κατακηλέω ὁ δικαιοσύνη καί πραότης ὁ βασιλεύς δῆμος , ἀλλά καί ὁ κύκλος πόλις , ὥσπερ αὔρα τις ἐκεῖθεν ἤ πνεῦμα ὑγιεινός φέρω , ἀρχή μεταβολή λαμβάνω καί πόθος εἰσρέω πᾶς εὐνομία καί εἰρήνη καί γῆ φυτεύω καί τέκνον τρέφω ἐν ἡσυχία καί σέβω θεός .
plutarchus.numa 20.4
ἑορταὶ δὲ καὶ θαλίαι καὶ παρʼ ἀλλήλους ἀδεῶς ἰόντων καὶ ἀναμιγνυμένων ὑποδοχαὶ καὶ φιλοφροσύναι τὴν Ἰταλίαν κατεῖχον , οἷον ἐκ πηγῆς τῆς Νομᾶ σοφίας τῶν καλῶν καὶ δικαίων ἐπεισρεόντων εἰς ἅπαντας καὶ διαχεομένης τῆς περὶ ἐκεῖνον γαλήνης · ὥστε καὶ τὰς ποιητικὰς ὑπερβολὰς ἐνδεῖν πρὸς τὴν τότε κατάστασιν λέγουσιν ·
Lemmas: ἑορτή δέ καί θαλία καί παρά ἀλλήλων ἀδεής ἔρχομαι καί ἀναμείγνυμι ὑποδοχή καί φιλοφροσύνη ὁ Ἰταλία κατέχω , οἷος ἐκ πηγή ὁ Νομᾶς σοφία ὁ καλός καί δίκαιος ἐπεισρέω εἰς ἅπας καί διηχέω ὁ περί ἐκεῖνος γαλήνη · ὥστε καί ὁ ποιητικός ὑπερβολή ἐνδέω πρός ὁ τότε κατάστασις λέγω ·
plutarchus.numa 20.5
ἐν δὲ σιδαροδέτοις πόρπαξιν αἰθᾶν ἀραχνᾶν ἔργα · καί , εὐρὼς δάμναται ἔγχεά τε λογχωτὰ ξίφεὰ τʼ ἀμφήκεα , χαλκεᾶν δὲ οὐκέτι σαλπίγγων κτύπος , οὐδὲ συλᾶται μελίφρων ὕπνος ἀπὸ βλεφάρων . οὔτε γάρ πόλεμος οὔτε στάσις οὔτε νεωτερισμὸς περὶ πολιτείαν ἱστόρηται Νομᾶ βασιλεύοντος · οὐ μὴν οὐδʼ ἐπʼ αὐτὸν ἐκεῖνον ἔχθρα τις ἢ φθόνος ἢ διʼ ἔρωτα βασιλείας ἐπιβουλὴ καὶ σύστασις ἀνδρῶν ,
Lemmas: ἐν δέ σιδαρόδετος πόρπαξ αἰθός ἀράχνη ἔργον · καί , εὐρώς δάμνημι ἔγχος τε λογχωτός ξίφος τε ἀμφήκης , χάλκεος δέ οὐκέτι σάλπιγξ κτύπος , οὐδέ συλάω μελίφρων ὕπνος ἀπό βλέφαρον . οὔτε γάρ πόλεμος οὔτε στάσις οὔτε νεωτερισμός περί πολιτεία ἱστορέω Νομᾶς βασιλεύω · οὐ μήν οὐδέ ἐπί αὐτός ἐκεῖνος ἔχθρα τις ἤ φθόνος ἤ διά ἔρως βασιλεία ἐπιβουλή καί σύστασις ἀνήρ ,
plutarchus.numa 20.6
ἀλλʼ εἴτε φόβος θεῶν προκήδεσθαι δοκούντων τοῦ ἀνδρὸς εἴτε τῆς ἀρετῆς αἰδὼς εἴτε δαιμόνιος τύχη , πάσης κακίας ἄθικτον ἐπʼ ἐκείνου καὶ καθαρὸν διαφυλάττουσα τὸν βίον , ἐναργὲς ἐξήνεγκε παράδειγμα καὶ τεκμήριον τῆς Πλατωνικῆς φωνῆς , ἣν ὕστερον ἐκεῖνος οὐκ ὀλίγοις χρόνοις γενόμενος ἐτόλμησεν ἀφεῖναι περὶ πολιτείας ,
Lemmas: ἀλλά εἴτε φόβος θεός προκήδομαι δοκέω ὁ ἀνήρ εἴτε ὁ ἀρετή αἰδώς εἴτε δαιμόνιος τύχη , πᾶς κακία ἄθικτος ἐπί ἐκεῖνος καί καθαρός διαφυλάσσω ὁ βίος , ἐναργής ἐκφέρω παράδειγμα καί τεκμήριον ὁ Πλατωνικός φωνή , ὅς ὕστερον ἐκεῖνος οὐ ὀλίγος χρόνος γίγνομαι τολμάω ἀφίημι περί πολιτεία ,
plutarchus.numa 20.7
ὡς μία κακῶν παῦλα καὶ λύσις ἀνθρώποις ἐστίν , ἔκ τινος τύχης θείας εἰς ταὐτὸ διανοίᾳ φιλοσόφῳ βασιλικὴν συμπεσοῦσαν δύναμιν ἐγκρατῆ καὶ ὑπερδέξιον τῆς κακίας τὴν ἀρετὴν καταστῆσαι . μακάριος μὲν γὰρ αὐτός ὁ σώφρων ὡς ἀληθῶς , μακάριοι δὲ οἱ συνήκοοι τῶν ἔκ τοῦ σωφρονοῦντος στόματος ἰόντων λόγων .
Lemmas: ὡς εἷς κακός παῦλα καί λύσις ἄνθρωπος εἰμί , ἐκ τις τύχη θεῖος εἰς αὐτός διάνοια φιλόσοφος βασιλικός συμπίπτω δύναμις ἐγκρατής καί ὑπερδέξιος ὁ κακία ὁ ἀρετή καθίστημι . μακάριος μέν γάρ αὐτός ὁ σώφρων ὡς ἀληθής , μακάριος δέ ὁ συνήκοος ὁ ἐκ ὁ σωφρονέω στόμα ἔρχομαι λόγος .
plutarchus.numa 20.8
τάχα γὰρ οὐδὲ ἀνάγκης τινὸς δεῖ πρὸς τοὺς πολλοὺς οὐδὲ ἀπειλῆς , αὐτοὶ δὲ τὴν ἀρετὴν ἐν εὐδήλῳ παραδείγματι καὶ λαμπρῷ τῷ βίῳ τοῦ ἄρχοντος ὁρῶντες , ἑκουσίως σωφρονοῦσι καὶ συμμετασχηματίζονται πρὸς τὸν ἐν φιλίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῇ πρὸς αὐτοὺς μετὰ δικαιοσύνης καὶ μετριότητος ἀμύμονα καὶ μακάριον βίον , ἐν ᾧ τὸ κάλλιστον ἁπάσης πολιτείας τέλος ἐστί , καὶ βασιλικώτατος ἁπάντων ὁ τοῦτον τὸν βίον καὶ ταύτην τὴν διάθεσιν τοῖς ὑπηκόοις ἐνεργάσασθαι δυνάμενος . ταῦτα μὲν οὖν Νομᾶς παντὸς μᾶλλον φαίνεται συνεωρακώς .
Lemmas: τάχα γάρ οὐδέ ἀνάγκη τις δέω πρός ὁ πολύς οὐδέ ἀπειλή , αὐτός δέ ὁ ἀρετή ἐν εὔδηλος παράδειγμα καί λαμπρός ὁ βίος ὁ ἄρχων ὁράω , ἑκούσιος σωφρονέω καί συμμετασχηματίζω πρός ὁ ἐν φιλία καί ὁμόνοια ὁ πρός αὐτός μετά δικαιοσύνη καί μετριότης ἀμύμων καί μακάριος βίος , ἐν ὅς ὁ καλός ἅπας πολιτεία τέλος εἰμί , καί βασιλικός ἅπας ὁ οὗτος ὁ βίος καί οὗτος ὁ διάθεσις ὁ ὑπήκοος ἐνεργάζομαι δύναμαι . οὗτος μέν οὖν Νομᾶς πᾶς μάλα φαίνω συνοράω .
plutarchus.numa 21.1
περὶ δὲ παίδων αὐτοῦ καὶ γάμων ἀντιλογίαι γεγόνασι τοῖς ἱστορικοῖς . οἱ μὲν γὰρ οὔτε γάμον ἄλλον ἢ τὸν Τατίας λαβεῖν αὐτὸν οὔτε παιδὸς ἑτέρου γενέσθαι πατέρα πλὴν μιᾶς θυγατρὸς Πομπιλίας λέγουσιν · οἱ δὲ πρὸς ταύτῃ τέσσαρας υἱοὺς ἀναγράφουσιν αὐτοῦ , Πόμπωνα , Πῖνον , Κάλπον , Μάμερκον , ὧν ἕκαστον οἴκου διαδοχὴν καὶ γένους ἐντίμου καταλιπεῖν .
Lemmas: περί δέ παῖς αὐτός καί γάμος ἀντιλογία γίγνομαι ὁ ἱστορικός . ὁ μέν γάρ οὔτε γάμος ἄλλος ἤ ὁ Τατία λαμβάνω αὐτός οὔτε παῖς ἕτερος γίγνομαι πατήρ πλήν εἷς θυγάτηρ Πομπιλία λέγω · ὁ δέ πρός οὗτος τέσσαρες υἱός ἀναγράφω αὐτός , Πόμπων , Πῖνος , Κάλπος , Μάμερκος , ὅς ἕκαστος οἶκος διαδοχή καί γένος ἔντιμος καταλείπω .
plutarchus.numa 21.2
εἶναι γάρ ἀπὸ μὲν τοῦ Πόμπωνος τοὺς Πομπωνίους , ἀπὸ δὲ Πίνου τοὺς Πιναρίους , ἀπὸ δὲ Κάλπου τοὺς Καλπουρνίους , ἀπὸ δὲ Μαμέρκου τοὺς Μαμερκίους , οἷς διὰ τοῦτο καὶ Ῥῆγας γενέσθαι παρωνύμιον , ὅπερ ἐστὶ βασιλέας , τρίτοι δέ εἰσιν οἱ τούτων μὲν κατηγοροῦντες ὡς χαριζομένων τοῖς γένεσι καὶ προστιθέντων οὐκ ἀληθῆ στέμματα τῆς ἀπὸ Νομᾶ διαδοχῆς , τὴν δὲ Πομπιλίαν οὐκ ἐκ Τατίας γεγονέναι λέγοντες , ἀλλʼ ἐξ ἑτέρας γυναικός , ἣν ἤδη βασιλεύων ἔγημε , Λουκρητίας ·
Lemmas: εἰμί γάρ ἀπό μέν ὁ Πόμπων ὁ Πομπώνιος , ἀπό δέ Πίνος ὁ Πινάριος , ἀπό δέ Κάλπος ὁ Καλπούρνιος , ἀπό δέ Μάμερκος ὁ Μαμέρκιος , ὅς διά οὗτος καί Ῥῆγος γίγνομαι παρωνύμιος , ὅς εἰμί βασιλεύς , τρίτος δέ εἰμί ὁ οὗτος μέν κατηγορέω ὡς χαρίζω ὁ γένος καί προστίθημι οὐ ἀληθής στέμμα ὁ ἀπό Νομᾶς διαδοχή , ὁ δέ Πομπιλία οὐ ἐκ Τατία γίγνομαι λέγω , ἀλλά ἐκ ἕτερος γυνή , ὅς ἤδη βασιλεύω γαμέω , Λουκρητία ·
plutarchus.numa 21.3
πάντες δ’ οὖν ὁμολογοῦσι τὴν Πομπιλίαν Μαρκίῳ γαμηθῆναι . παῖς δὲ ἦν ὁ Μάρκιος ἐκείνου Μαρκίου τοῦ Νομᾶν παρορμήσαντος ἐπὶ τὴν βασιλείαν καὶ γὰρ συμμετῴκησεν εἰς Ῥώμην αὐτῷ καὶ τῆς συγκλήτου μετέσχε τιμώμενος , καὶ μετὰ τὴν Νομᾶ τελευτὴν Ὁστιλίῳ περὶ τῆς βασιλείας εἰς ἀγῶνα καταστὰς καὶ ἡττηθεὶς ἀπεκαρτέρησεν . ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ Μάρκιος ἔχων τὴν Πομπιλίαν κατέμεινεν ἐν Ῥώμῃ καὶ Μάρκιον Ἄγκον ἐγέννησεν , ὃς μετὰ Τύλλον Ὁστίλιον ἐβασίλευσε .
Lemmas: πᾶς δέ οὖν ὁμολογέω ὁ Πομπιλία Μάρκιος γαμέω . παῖς δέ εἰμί ὁ Μάρκιος ἐκεῖνος Μάρκιος ὁ Νομᾶς παρορμάω ἐπί ὁ βασιλεία καί γάρ συμμετοικέω εἰς Ῥώμη αὐτός καί ὁ σύγκλητος μετέχω τιμάω , καί μετά ὁ Νομᾶς τελευτή Ὁστίλιος περί ὁ βασιλεία εἰς ἀγών καθίστημι καί ἡσσάομαι ἀποκαρτερέω . ὁ δέ υἱός αὐτός Μάρκιος ἔχω ὁ Πομπιλία καταμένω ἐν Ῥώμη καί Μάρκιος ανξυς γεννάω , ὅς μετά τυλλυς Ὁστίλιος βασιλεύω .
plutarchus.numa 21.4
τοῦτον , ὡς λέγεται , πενταετῆ καταλιπὼν ὁ Νομᾶς ἐτελεύτησεν , οὐ ταχείας οὐδʼ αἰφνιδίου γενομένης αὐτῷ τῆς τελευτῆς , ἀλλὰ κατὰ μικρὸν ὑπὸ γήρως καὶ νόσου μαλακῆς ἀπομαραινόμενος , ὡς ἱστόρηκε Πείσων . ἐτελεύτησε δὲ χρόνον οὐ πολὺν τοῖς ὀγδοήκοντα προσβιώσας .
Lemmas: οὗτος , ὡς λέγω , πενταετής καταλείπω ὁ Νομᾶς τελευτάω , οὐ ταχύς οὐδέ αἰφνίδιος γίγνομαι αὐτός ὁ τελευτή , ἀλλά κατά μικρός ὑπό γῆρας καί νόσος μαλακός ἀπομαραίνομαι , ὡς ἱστορέω Πείσων . τελευτάω δέ χρόνος οὐ πολύς ὁ ὀγδοήκοντα προσβιόω .
plutarchus.numa 22.1
ζηλωτὸν δὲ αὐτοῦ καὶ τῷ τάφῳ τὸν βίον ἐποίησαν οἵ τε σύμμαχοι καὶ φίλοι δῆμοι , συνελθόντες ἐπὶ τὰς ταφὰς ἅμα δημοσίαις ἐπιφοραῖς καὶ στεφάνοις , οἵ τε πατρίκιοι τὸ λέχος ἀράμενοι , καὶ συμπαρόντες οἱ τῶν θεῶν ἱερεῖς καὶ παραπέμποντες , ὁ δ’ ἄλλος ὅμιλος ἀναμεμιγμένων καὶ γυναικῶν καὶ παίδων οὐχ ὡς βασιλέως ταφαῖς γηραιοῦ παρόντες , ἀλλʼ ὥς τινα τῶν φιλτάτων ἕκαστος ἐν ἀκμῇ βίου ποθούμενον θάπτων , μετʼ οἰμωγῆς καὶ κλαυθμῶν ἑπόμενοι .
Lemmas: ζηλωτός δέ αὐτός καί ὁ τάφος ὁ βίος ποιέω ὁ τε σύμμαχος καί φίλος δῆμος , συνέρχομαι ἐπί ὁ ταφή ἅμα δημόσιος ἐπιφορά καί στέφανος , ὁ τε πατρίκιος ὁ λέχος ἀράομαι , καί συμπάρειμι ὁ ὁ θεός ἱερεύς καί παραπέμπω , ὁ δέ ἄλλος ὅμιλος ἀναμίσγω καί γυνή καί παῖς οὐ ὡς βασιλεύς ταφή γηραιός πάρειμι , ἀλλά ὡς τις ὁ φίλος ἕκαστος ἐν ἀκμή βίος ποθέω θάπτω , μετά οἰμωγή καί κλαυθμός ἕπομαι .
plutarchus.numa 22.2
πυρὶ μὲν οὖν οὐκ ἔδοσαν τὸν νεκρὸν αὐτοῦ κωλύσαντος , ὡς λέγεται , δύο δὲ ποιησάμενοι λιθίνας σοροὺς ὑπὸ τὸ Ἰάνοκλον ἔθηκαν , τὴν μὲν ἑτέραν ἔχουσαν τὸ σῶμα , τὴν δὲ ἑτέραν τὰς ἱερὰς βίβλους ἃς ἐγράψατο μὲν αὐτός , ὥσπερ οἱ τῶν Ἑλλήνων νομοθέται τοὺς κύρβεις , ἐκδιδάξας δὲ τοὺς ἱερεῖς ἔτι ζῶν τὰ γεγραμμένα καὶ πάντων ἕξιν τε καὶ γνώμην ἐνεργασάμενος αὐτοῖς , ἐκέλευσε συνταφῆναι μετὰ τοῦ σώματος , ὡς οὐ καλῶς ἐν ἀψύχοις γράμμασι φρουρουμένων τῶν ἀπορρήτων .
Lemmas: πῦρ μέν οὖν οὐ δίδωμι ὁ νεκρός αὐτός κωλύω , ὡς λέγω , δύο δέ ποιέω λίθινος σορός ὑπό ὁ Ἰάνοκλον τίθημι , ὁ μέν ἕτερος ἔχω ὁ σῶμα , ὁ δέ ἕτερος ὁ ἱερός βίβλος ὅς γράφω μέν αὐτός , ὥσπερ ὁ ὁ Ἕλλην νομοθέτης ὁ κύρβεις , ἐκδιδάσκω δέ ὁ ἱερεύς ἔτι ζάω ὁ γράφω καί πᾶς ἕξις τε καί γνώμη ἐνεργάζομαι αὐτός , κελεύω συνθάπτω μετά ὁ σῶμα , ὡς οὐ καλός ἐν ἄψυχος γράμμα φρουρέω ὁ ἀπόρρητος .
plutarchus.numa 22.3
ᾧ λογισμῷ φασι μηδὲ τοὺς Πυθαγορικοὺς εἰς γραφὴν κατατίθεσθαι τὰ συντάγματα , μνήμην δὲ καὶ παίδευσιν αὐτῶν ἄγραφον ἐμποιεῖν τοῖς ἀξίοις . καὶ τῆς γε περὶ τὰς ἀπόρους καὶ ἀρρήτους λεγομένας ἐν γεωμετρίᾳ μεθόδους πραγματείας πρός τινα τῶν ἀναξίων ἐκδοθείσης , ἔφασαν ἐπισημαίνειν τὸ δαιμόνιον μεγάλῳ τινὶ καὶ κοινῷ κακῷ τὴν γεγενημένην παρανομίαν καὶ ἀσέβειαν ἐπεξερχόμενον .
Lemmas: ὅς λογισμός φημί μηδέ ὁ Πυθαγορικός εἰς γραφή κατατίθημι ὁ σύνταγμα , μνήμη δέ καί παίδευσις αὐτός ἄγραφος ἐμποιέω ὁ ἄξιος . καί ὁ γε περί ὁ ἄπορος καί ἄρρητος λέγω ἐν γεωμετρία μέθοδος πραγματεία πρός τις ὁ ἀνάξιος ἐκδίδωμι , φημί ἐπισημαίνω ὁ δαιμόνιον μέγας τις καί κοινός κακός ὁ γίγνομαι παρανομία καί ἀσέβεια ἐπεξέρχομαι .
plutarchus.numa 22.4
ὥστε συγγνώμην ἔχειν πολλὴν τοῖς εἰς τὸ αὐτὸ Πυθαγόρᾳ Νομᾶν φιλοτιμουμένοις συνάγειν ἐπὶ τοσαύταις ὁμοιότησιν . οἱ δὲ περὶ Ἀντίαν ἱστοροῦσι δώδεκα μὲν εἶναι βίβλους ἱεροφαντικάς , δώδεκα δὲ ἄλλας Ἑλληνικὰς φιλοσόφους τὰς εἰς τὴν σορὸν συντεθείσας . τετρακοσίων δέ που διαγενομένων ἐτῶν ὕπατοι μὲν ἦσαν Πόπλιος Κορνήλιος καὶ Μάρκος Βαίβιος · ὄμβρων δὲ μεγάλων ἐπιπεσόντων καὶ χώματος περιρραγέντος ἐξέωσε σε τὰς σοροὺς τὸ ῥεῦμα ·
Lemmas: ὥστε συγγνώμη ἔχω πολύς ὁ εἰς ὁ αὐτός Πυθαγόρας Νομᾶς φιλοτιμέομαι συνάγω ἐπί τοσοῦτος ὁμοιότης . ὁ δέ περί Ἀντία ἱστορέω δώδεκα μέν εἰμί βίβλος ἱεροφαντικός , δώδεκα δέ ἄλλος Ἑλληνικός φιλόσοφος ὁ εἰς ὁ σορός συντίθημι . τετρακόσιοι δέ που διαγίγνομαι ἔτος ὕπατος μέν εἰμί Πόπλιος Κορνήλιος καί Μάρκος Βαίβιος · ὄμβρος δέ μέγας ἐπιπίπτω καί χῶμα περιρρήγνυμι ἐξωθέω σύ ὁ σορός ὁ ῥεῦμα ·
plutarchus.numa 22.5
καὶ τῶν ἐπιθημάτων ἀποπεσόντων ἡ μὲν ἑτέρᾳ κενὴ παντάπασιν ὤφθη καὶ μέρος οὐδὲν οὐδὲ λείψανον ἔχουσα τοῦ σώματος , ἐν δὲ τῇ ἑτέρᾳ τῶν γραμμάτων εὑρεθέντων ἀναγνῶναι μὲν αὐτὰ λέγεται Πετίλιος στρατηγῶν τότε , πρὸς δὲ τὴν σύγκλητον κομίσαι , μὴ δοκεῖν αὐτῷ θεμιτὸν εἶναι λέγων μηδὲ ὅσιον ἔκπυστα πολλοῖς τὰ γεγραμμένα γενέσθαι · διὸ καὶ κομισθείσας εἰς τὸ Κομίτιον τὰς βίβλους κατακαῆναι .
Lemmas: καί ὁ ἐπίθημα ἀποπίπτω ὁ μέν ἕτερος κενός παντάπασι ὁράω καί μέρος οὐδείς οὐδέ λείψανον ἔχω ὁ σῶμα , ἐν δέ ὁ ἕτερος ὁ γράμμα εὑρίσκω ἀναγιγνώσκω μέν αὐτός λέγω Πετίλιος στρατηγός τότε , πρός δέ ὁ σύγκλητος κομίζω , μή δοκέω αὐτός θεμιτός εἰμί λέγω μηδέ ὅσιος ἔκπυστος πολύς ὁ γράφω γίγνομαι · διό καί κομίζω εἰς ὁ ξομιτιυμ ὁ βίβλος κατακαίω .
plutarchus.numa 22.6
πᾶσι μὲν οὖν ἕπεται τοῖς δικαίοις καὶ ἀγαθοῖς ἀνδράσι μείζων ὁ κατόπιν καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν ἔπαινος , τοῦ φθόνου πολὺν χρόνον οὐκ ἐπιζῶντος , ἐν ίων δὲ καὶ προαποθνήσκοντος · οὐ μὴν ἀλλʼ ἐκείνου γε τὴν δόξαν αἱ τῶν ὕστερον βασιλέων τύχαι λαμπροτέραν ἐποίησαν , πέντε γάρ γενομένων μετʼ αὐτὸν ὁ μὲν ἔσχατος ἐκπεσὼν τῆς ἀρχῆς ἐν φυγῇ κατεγήρασε , τῶν δὲ τεσσάρων οὐδεὶς κατὰ φύσιν ἐτελεύτησεν , ἀλλʼ οἱ μὲν τρεῖς ἐπιβουλευθέντες ἐσφάγησαν ,
Lemmas: πᾶς μέν οὖν ἕπομαι ὁ δίκαιος καί ἀγαθός ἀνήρ μέγας ὁ κατόπιν καί μετά ὁ τελευτή ἔπαινος , ὁ φθόνος πολύς χρόνος οὐ ἐπιζάω , ἐν ίον δέ καί προαποθνῄσκω · οὐ μήν ἀλλά ἐκεῖνος γε ὁ δόξα ὁ ὁ ὕστερον βασιλεύς τύχη λαμπρός ποιέω , πέντε γάρ γίγνομαι μετά αὐτός ὁ μέν ἔσχατος ἐκπίπτω ὁ ἀρχή ἐν φυγή καταγηράσκω , ὁ δέ τέσσαρες οὐδείς κατά φύσις τελευτάω , ἀλλά ὁ μέν τρεῖς ἐπιβουλεύω σφάζω ,