ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.nicias 1.1
ἐπεὶ δοκοῦμεν οὐκ ἀτόπως τῷ Νικίᾳ τὸν Κράσσον παραβάλλειν , καὶ τὰ Παρθικὰ παθήματα τοῖς Σικελικοῖς , ὥρα παραιτεῖσθαι καὶ παρακαλεῖν ὑπὲρ ἐμοῦ τοὺς ἐντυγχάνοντας τοῖς συγγράμμασι τούτοις , ὅπως ἐπὶ ταῖς διηγήσεσιν αἷς Θουκυδίδης , αὐτὸς αὑτοῦ περὶ ταῦτα παθητικώτατος , ἐναργέστατος , ποικιλώτατος γενόμενος , ἀμιμήτως ἐξενήνοχε , μηδὲν ἡμᾶς ὑπολάβωσι πεπονθέναι Τιμαίῳ πάθος ὅμοιον ,
Lemmas: ἐπεί δοκέω οὐ ἄτοπος ὁ Νικίας ὁ Κράσσος παραβάλλω , καί ὁ Παρθικός πάθημα ὁ Σικελικός , ὥρα παραιτέομαι καί παρακαλέω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἐντυγχάνω ὁ σύγγραμμα οὗτος , ὅπως ἐπί ὁ διήγησις ὅς Θουκυδίδης , αὐτός ἑαυτοῦ περί οὗτος παθητικός , ἐναργής , ποικίλος γίγνομαι , ἀμίμητος ἐκφέρω , μηδείς ἐγώ ὑπολαμβάνω πάσχω Τίμαιος πάθος ὅμοιος ,
plutarchus.nicias 1.2
ὃς ἐλπίσας τὸν μὲν Θουκυδίδην ὑπερβαλεῖσθαι δεινότητι , τὸν δὲ Φίλιστον ἀποδείξειν παντάπασι φορτικὸν καὶ ἰδιώτην , διὰ μέσων ὠθεῖται τῇ ἱστορίᾳ τῶν μάλιστα κατωρθωμένων ἐκείνοις ἀγώνων καὶ ναυμαχιῶν καὶ δημηγοριῶν , οὐ μὰ Δία παρὰ Λύδιον ἅρμα πεζὸς οἰχνεύων ὥς φησι Πίνδαρος , ἀλλʼ ὅλως τις ὀψιμαθὴς καὶ μειρακιώδης φαινόμενος ἐν τούτοις , καὶ κατὰ τὸν Δίφιλον παχύς , ὠνθυλευμένος στέατι Σικελικῷ ,
Lemmas: ὅς ἐλπίζω ὁ μέν Θουκυδίδης ὑπερβάλλω δεινότης , ὁ δέ Φίλιστος ἀποδείκνυμι παντάπασι φορτικός καί ἰδιώτης , διά μέσος ὠθέω ὁ ἱστορία ὁ μάλα κατορθόω ἐκεῖνος ἀγών καί ναυμαχία καί δημηγορία , οὐ μά Ζεύς παρά Λύδιος ἅρμα πεζός οἰχνέω ὡς φημί Πίνδαρος , ἀλλά ὅλος τις ὀψιμαθής καί μειρακιώδης φαίνω ἐν οὗτος , καί κατά ὁ Δίφιλος παχύς , ὀνθυλεύω στέαρ Σικελικός ,
plutarchus.nicias 1.3
πολλαχοῦ δʼ ὑπορρέων εἰς τὸν Ξέναρχον , ὥσπερ ὅταν λέγῃ τοῖς Ἀθηναίοις οἰωνὸν ἡγήσασθαι γεγονέναι τὸν ἀπὸ τῆς νίκης ἔχοντα τοὔνομα στρατηγὸν ἀντειπόντα πρὸς τὴν στρατηγίαν , καὶ τῇ περικοπῇ τῶν Ἑρμῶν προσημαίνειν αὐτοῖς τὸ δαιμόνιον , ὡς ὑπὸ Ἑρμοκράτους τοῦ Ἕρμωνος πλεῖστα πείσονται παρὰ τὸν πόλεμον · ἔτι δʼ εἰκὸς εἶναι τὸν Ἡρακλέα τοῖς μὲν Συρακουσίοις βοηθεῖν διὰ τὴν Κόρην , παρʼ ἧς ἔλαβε τὸν Κέρβερον , ὀργίζεσθαι δὲ τοῖς Ἀθηναίοις , ὅτι τοὺς Αἰγεστέας , ἀπογόνους ὄντας Τρώων , ἔσωζον , αὐτὸς δʼ ὑπὸ Λαομέδοντος ἀδικηθεὶς ἀνάστατον ἐποίησε τὴν πόλιν .
Lemmas: πολλαχοῦ δέ ὑπορρέω εἰς ὁ Ξέναρχος , ὥσπερ ὅταν λέγω ὁ Ἀθηναῖος οἰωνός ἡγέομαι γίγνομαι ὁ ἀπό ὁ νίκη ἔχω ὄνομα στρατηγός ἀντιλέγω πρός ὁ στρατηγία , καί ὁ περικοπή ὁ Ἑρμῆς προσημαίνω αὐτός ὁ δαιμόνιον , ὡς ὑπό Ἑρμοκράτης ὁ Ἕρμων πολύς πάσχω παρά ὁ πόλεμος · ἔτι δέ ἔοικα εἰμί ὁ Ἡρακλῆς ὁ μέν Συρακούσιος βοηθέω διά ὁ Κόρα , παρά ὅς λαμβάνω ὁ Κέρβερος , ὀργίζω δέ ὁ Ἀθηναῖος , ὅτι ὁ Αἰγεστεύς , ἀπόγονος εἰμί Τρώς , σῴζω , αὐτός δέ ὑπό Λαομέδων ἀδικέω ἀνάστατος ποιέω ὁ πόλις .
plutarchus.nicias 1.4
ἀλλὰ τούτῳ μὲν ἴσως ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐμμελείας ταῦτά τε γράφειν ἐπῄει καὶ τὴν Φιλίστου διάλεκτον εὐθύνειν , καὶ τοῖς περὶ Πλάτωνα καὶ Ἀριστοτέλην λοιδορεῖσθαι · ἐμοὶ δʼ ὅλως μὲν ἡ περὶ λέξιν ἅμιλλα καὶ ζηλοτυπία πρὸς ἑτέρους μικροπρεπὲς φαίνεται καὶ σοφιστικόν , ἂν δὲ πρὸς τὰ ἀμίμητα γίγνηται , καὶ τελέως ἀναίσθητον .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἴσως ἀπό ὁ αὐτός ἐμμέλεια οὗτος τε γράφω ἐπέρχομαι καί ὁ Φίλιστος διάλεκτος εὐθύνω , καί ὁ περί Πλάτων καί Ἀριστοτέλης λοιδορέω · ἐγώ δέ ὅλος μέν ὁ περί λέξις ἅμιλλα καί ζηλοτυπία πρός ἕτερος μικροπρεπής φαίνω καί σοφιστικός , ἐάν δέ πρός ὁ ἀμίμητος γίγνομαι , καί τέλειος ἀναίσθητος .
plutarchus.nicias 1.5
ἃς γοῦν Θουκυδίδης ἐξήνεγκε πράξεις καὶ Φίλιστος , ἐπεὶ παρελθεῖν οὐκ ἔστι , μάλιστά γε δὴ τὸν τρόπον καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ ἀνδρὸς ὑπὸ πολλῶν καὶ μεγάλων παθῶν καλυπτομένην περιεχούσας , ἐπιδραμὼν βραχέως καὶ διὰ τῶν ἀναγκαίων , ἵνα μὴ παντάπασιν ἀμελὴς δοκῶ καὶ ἀργὸς εἶναι , τὰ διαφεύγοντα τοὺς πολλούς , ὑφʼ ἑτέρων δʼ εἰρημένα σποράδην ἢ πρὸς ἀναθήμασιν ἢ ψηφίσμασιν εὑρημένα παλαιοῖς πεπείραμαι συναγαγεῖν , οὐ τὴν ἄχρηστον ἀθροίζων ἱστορίαν , ἀλλὰ τὴν πρὸς κατανόησιν ἤθους καὶ τρόπου παραδιδούς .
Lemmas: ὅς γοῦν Θουκυδίδης ἐκφέρω πρᾶξις καί Φίλιστος , ἐπεί παρέρχομαι οὐ εἰμί , μάλα γε δή ὁ τρόπος καί ὁ διάθεσις ὁ ἀνήρ ὑπό πολύς καί μέγας πάθος καλύπτω περιέχω , ἐπιτρέχω βραχύς καί διά ὁ ἀναγκαῖος , ἵνα μή παντάπασι ἀμελής δοκέω καί ἀργός εἰμί , ὁ διαφεύγω ὁ πολύς , ὑπό ἕτερος δέ λέγω σποράδην ἤ πρός ἀνάθημα ἤ ψήφισμα εὑρίσκω παλαιός πειράω συνάγω , οὐ ὁ ἄχρηστος ἀθροίζω ἱστορία , ἀλλά ὁ πρός κατανόησις ἦθος καί τρόπος παραδίδωμι .
plutarchus.nicias 2.1
ἔνεστιν οὖν περὶ Νικίου πρῶτον εἰπεῖν ὃ γέγραφεν Ἀριστοτέλης , ὅτι τρεῖς ἐγένοντο βέλτιστοι τῶν πολιτῶν καὶ πατρικὴν ἔχοντες εὔνοιαν καὶ φιλίαν πρὸς τὸν δῆμον , Νικίας ὁ Νικηράτου καὶ Θουκυδίδης ὁ Μελησίου καὶ Θηραμένης ὁ Ἅγνωνος , ἧττον δὲ οὗτος ἢ ἐκεῖνοι · καὶ γὰρ εἰς δυσγένειαν ὡς ξένος ἐκ Κέω λελοιδόρηται , καὶ διὰ τὸ μὴ μόνιμον , ἀλλʼ ἐπαμφοτερίζον ἀεὶ τῇ προαιρέσει τῆς πολιτείας ἐπεκλήθη Κόθορνος .
Lemmas: ἔνειμι οὖν περί Νικίας πρῶτος λέγω ὅς γράφω Ἀριστοτέλης , ὅτι τρεῖς γίγνομαι ἀγαθός ὁ πολίτης καί πατρικός ἔχω εὔνοια καί φιλία πρός ὁ δῆμος , Νικίας ὁ Νικήρατος καί Θουκυδίδης ὁ Μελησίας καί Θηραμένης ὁ Ἅγνων , ἥσσων δέ οὗτος ἤ ἐκεῖνος · καί γάρ εἰς δυσγένεια ὡς ξένος ἐκ Κέως λοιδορέω , καί διά ὁ μή μόνιμος , ἀλλά ἐπαμφοτερίζω ἀεί ὁ προαίρεσις ὁ πολιτεία ἐπικαλέω Κόθορνος .
plutarchus.nicias 2.2
ἐκείνων δὲ πρεσβύτερος μὲν ὁ Θονκυδίδης ἦν , καὶ πολλὰ καὶ Περικλεῖ δημαγωγοῦντι τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν προϊστάμενος ἀντεπολιτεύσατο , νεώτερος δὲ Νικίας γενόμενος ἦν μὲν ἔν τινι λόγῳ καὶ Περικλέους ζῶντος , ὥστε κἀκείνῳ συστρατηγῆσαι καὶ καθʼ αὑτὸν ἄρξαι πολλάκις , Περικλέους δʼ ἀποθανόντος εὐθὺς εἰς τὸ πρωτεύειν προήχθη , μάλιστα μὲν ὑπὸ τῶν πλουσίων καὶ γνωρίμων , ἀντίταγμα ποιουμένων αὐτὸν πρὸς τὴν Κλέωνος βδελυρίαν καὶ τόλμαν , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν δῆμον εἶχεν εὔνουν καὶ συμφιλοτιμούμενον .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ πρέσβυς μέν ὁ Θονκυδίδης εἰμί , καί πολύς καί Περικλῆς δημαγωγέω ὁ καλός καί ἀγαθός προΐστημι ἀντιπολιτεύομαι , νέος δέ Νικίας γίγνομαι εἰμί μέν ἐν τις λόγος καί Περικλῆς ζάω , ὥστε ἐκεῖνος συστρατηγέω καί κατά ἑαυτοῦ ἄρχω πολλάκις , Περικλῆς δέ ἀποθνῄσκω εὐθύς εἰς ὁ πρωτεύω προάγω , μάλα μέν ὑπό ὁ πλούσιος καί γνώριμος , ἀντιταγμα ποιέω αὐτός πρός ὁ Κλέων βδελυρία καί τόλμα , οὐ μήν ἀλλά καί ὁ δῆμος ἔχω εὔνους καί συμφιλοτιμέομαι .
plutarchus.nicias 2.3
ἴσχυε μὲν γὰρ ὁ Κλέων μέγα γερονταγωγῶν κἀναμισθαρνεῖν διδούς , ὅμως δὲ καὶ τὴν πλεονεξίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ἰταμότητα καὶ τὸ θράσος ὁρῶντες αὐτοὶ οἷς πρὸς χάριν ἔπραττεν , οἱ πολλοὶ τὸν Νικίαν ἐπήγοντο . καὶ γὰρ οὐκ ἦν αὐστηρὸν οὐδʼ ἐπαχθὲς ἄγαν αὐτοῦ τὸ σεμνόν , ἀλλʼ εὐλαβείᾳ τινὶ μεμιγμένον αὐτῷ τῷ δεδιέναι δοκοῦντι τοὺς πολλοὺς δημαγωγοῦν .
Lemmas: ἰσχύω μέν γάρ ὁ Κλέων μέγας γερονταγωγέω ἀναμισθαρνέω δίδωμι , ὅμως δέ καί ὁ πλεονεξία αὐτός καί ὁ ἰταμότης καί ὁ θράσος ὁράω αὐτός ὅς πρός χάρις πράσσω , ὁ πολύς ὁ Νικίας ἐπάγω . καί γάρ οὐ εἰμί αὐστηρός οὐδέ ἐπαχθής ἄγαν αὐτός ὁ σεμνός , ἀλλά εὐλάβεια τις μείγνυμι αὐτός ὁ δείδω δοκέω ὁ πολύς δημαγωγέω .
plutarchus.nicias 2.4
τῇ φύσει γὰρ ὢν ἀθαρσὴς καὶ δύσελπις , ἐν μὲν τοῖς πολεμικοῖς ἀπέκρυπτεν εὐτυχίᾳ τὴν δειλίαν · κατώρθου γὰρ ὁμαλῶς στρατηγῶν · τὸ δʼ ἐν τῇ πολιτείᾳ ψοφοδεὲς καὶ πρὸς τοὺς συκοφάντας εὐθορύβητον αὐτοῦ καὶ δημοτικὸν ἐδόκει , καὶ δύναμιν οὐ μικρὰν ἀπʼ εὐνοίας τοῦ δήμου παρεῖχε τῷ δεδιέναι τοὺς ὑπερορῶντας , αὔξειν δὲ τοὺς δεδιότας . τοῖς γὰρ πολλοῖς τιμὴ μεγίστη παρὰ τῶν μειζόνων τὸ μὴ καταφρονεῖσθαι .
Lemmas: ὁ φύσις γάρ εἰμί ἀθαρσής καί δύσελπις , ἐν μέν ὁ πολεμικός ἀποκρύπτω εὐτυχία ὁ δειλία · κατορθόω γάρ ὁμαλής στρατηγέω · ὁ δέ ἐν ὁ πολιτεία ψοφοδεής καί πρός ὁ συκοφάντης εὐθορύβητος αὐτός καί δημοτικός δοκέω , καί δύναμις οὐ μικρός ἀπό εὔνοια ὁ δῆμος παρέχω ὁ δείδω ὁ ὑπεροράω , αὐξάνω δέ ὁ δείδω . ὁ γάρ πολύς τιμή μέγας παρά ὁ μέγας ὁ μή καταφρονέω .
plutarchus.nicias 3.1
Περικλῆς μὲν οὖν ἀπό τε ἀρετῆς ἀληθινῆς καὶ λόγου δυνάμεως τὴν πόλιν ἄγων οὐδενὸς ἐδεῖτο σχηματισμοῦ πρὸς τὸν ὄχλον οὐδὲ πιθανότητος , Νικίας δὲ τούτοις μὲν λειπόμενος , οὐσίᾳ δὲ προέχων , ἀπʼ αὐτῆς ἐδημαγώγει .
Lemmas: Περικλῆς μέν οὖν ἀπό τε ἀρετή ἀληθινός καί λόγος δύναμις ὁ πόλις ἄγω οὐδείς δέω σχηματισμός πρός ὁ ὄχλος οὐδέ πιθανότης , Νικίας δέ οὗτος μέν λείπω , οὐσία δέ προέχω , ἀπό αὐτηες͂ς δημαγωγέω .
plutarchus.nicias 3.2
καὶ τῇ Κλέωνος εὐχερείᾳ καὶ βωμολοχίᾳ πρὸς ἡδονὴν μεταχειριζομένῃ τοὺς Ἀθηναίους διὰ τῶν ὁμοίων ἀντιπαρεξάγειν ἀπίθανος ὤν , χορηγίαις ἀνελάμβανε καὶ γυμνασιαρχίαις ἑτέραις τε τοιαύταις φιλοτιμίαις τὸν δῆμον , ὑπερβαλλόμενος πολυτελείᾳ καὶ χάριτι τοὺς πρὸ ἑαυτοῦ καὶ καθʼ ἑαυτὸν ἅπαντας .
Lemmas: καί ὁ Κλέων εὐχέρεια καί βωμολοχία πρός ἡδονή μεταχειρίζω ὁ Ἀθηναῖος διά ὁ ὅμοιος ἀντιπαρεξάγω ἀπίθανος εἰμί , χορηγία ἀναλαμβάνω καί γυμνασιαρχία ἕτερος τε τοιοῦτος φιλοτιμία ὁ δῆμος , ὑπερβάλλω πολυτέλεια καί χάρις ὁ πρό ἑαυτοῦ καί κατά ἑαυτοῦ ἅπας .
plutarchus.nicias 3.3
εἱστήκει δὲ καὶ τῶν ἀναθημάτων αὐτοῦ καθʼ ἡμᾶς τό τε Παλλάδιον ἐν ἀκροπόλει , τὴν χρύσωσιν ἀποβεβληκός , καὶ ὁ τοῖς χορηγικοῖς τρίποσιν ὑποκείμενος ἐν Διονύσου νεώς · ἐνίκησε γὰρ πολλάκις χορηγήσας , ἐλείφθη δὲ οὐδέποτε . λέγεται δʼ ἔν τινι χορηγίᾳ παρελθεῖν οἰκέτης αὐτοῦ κεκοσμημένος εἰς σχῆμα Διονύσου , κάλλιστος ὀφθῆναι καὶ μέγιστος , οὔπω γενειῶν · ἡσθέντων δὲ τῶν Ἀθηναίων τῇ ὄψει καὶ κροτούντων ἐπὶ πολὺν χρόνον , ἀναστὰς ὁ Νικίας εἶπεν ὡς οὐχ ὅσιον ἡγοῖτο δουλεύειν καταπεφημισμένον θεῷ σῶμα , καὶ τὸν νεανίσκον ἀπηλευθέρωσε .
Lemmas: ἵστημι δέ καί ὁ ἀνάθημα αὐτός κατά ἐγώ ὁ τε Παλλάδιον ἐν ἀκρόπολις , ὁ χρύσωσις ἀποβάλλω , καί ὁ ὁ χορηγικός τρίπους ὑπόκειμαι ἐν Διόνυσος ναῦς · νικάω γάρ πολλάκις χορηγέω , λείπω δέ οὐδέποτε . λέγω δέ ἐν τις χορηγία παρέρχομαι οἰκέτης αὐτός κοσμέω εἰς σχῆμα Διόνυσος , καλός ὁράω καί μέγας , οὔπω γενειάω · ἥδομαι δέ ὁ Ἀθηναῖος ὁ ὄψις καί κροτέω ἐπί πολύς χρόνος , ἀνίστημι ὁ Νικίας λέγω ὡς οὐ ὅσιος ἡγέομαι δουλεύω καταφημίζω θεός σῶμα , καί ὁ νεανίσκος ἀπελευθερόω .
plutarchus.nicias 3.4
μνημονεύεται δʼ αὐτοῦ καὶ τὰ περὶ Δῆλον ὡς λαμπρὰ καὶ θεοπρεπῆ φιλοτιμήματα . τῶν γὰρ χορῶν , οὓς αἱ πόλεις ἔπεμπον ᾀσομένους τῷ θεῷ , προσπλεόντων μὲν ὡς ἔτυχεν , εὐθὺς δʼ ὄχλου πρὸς τὴν ναῦν ἀπαντῶντος ᾄδειν κελευομένων κατʼ οὐδένα κόσμον , ἀλλʼ ὑπὸ σπουδῆς ἀσυντάκτως ἀποβαινόντων ἅμα καὶ στεφανουμένων καὶ μεταμφιεννυμένων ,
Lemmas: μνημονεύω δέ αὐτός καί ὁ περί Δῆλος ὡς λαμπρός καί θεοπρεπής φιλοτίμημα . ὁ γάρ χορός , ὅς ὁ πόλις πέμπω ἀείδω ὁ θεός , προσπλέω μέν ὡς τυγχάνω , εὐθύς δέ ὄχλος πρός ὁ ναῦς ἀπαντάω ἀείδω κελεύω κατά οὐδείς κόσμος , ἀλλά ὑπό σπουδή ἀσύντακτος ἀποβαίνω ἅμα καί στεφανόω καί μεταμφιέννυμι ,
plutarchus.nicias 3.5
ἐκεῖνος , ὅτε τὴν θεωρίαν ἦγεν , αὐτὸς μὲν εἰς Ῥήνειαν ἀπέβη τὸν χορὸν ἔχων καὶ τὰ ἱερεῖα καὶ τὴν ἄλλην παρασκευήν , ζεῦγμα δὲ πεποιημένον Ἀθήνησι πρὸς τὰ μέτρα καὶ κεκοσμημένον ἐκπρεπῶς χρυσώσεσι καὶ βαφαῖς καὶ στεφάνοις καὶ αὐλαίαις κομίξων , διὰ νυκτὸς ἐγεφύρωσε τὸν μεταξὺ Ῥηνείας καὶ Δήλου πόρον οὐκ ὄντα μέγαν · εἶθʼ ἅμα ἡμέρᾳ τήν τε πομπὴν τῷ θεῷ καὶ τὸν χορὸν ἄγων κεκοσμημένον πολυτελῶς καὶ ᾄδοντα διὰ τῆς γεφύρας ἀπεβίβαζε .
Lemmas: ἐκεῖνος , ὅτε ὁ θεωρία ἄγω , αὐτός μέν εἰς Ῥηνεία ἀποβαίνω ὁ χορός ἔχω καί ὁ ἱερεῖον καί ὁ ἄλλος παρασκευή , ζεῦγμα δέ ποιέω Ἀθήνησι πρός ὁ μέτρον καί κοσμέω ἐκπρεπής χρύσωσις καί βαφή καί στέφανος καί αὐλαία κομίζω , διά νύξ γεφυρόω ὁ μεταξύ Ῥηνεία καί Δῆλος πόρος οὐ εἰμί μέγας · εἶτα ἅμα ἡμέρα ὁ τε πομπή ὁ θεός καί ὁ χορός ἄγω κοσμέω πολυτελής καί ἀείδω διά ὁ γέφυρα ἀποβιβάζω .
plutarchus.nicias 3.6
μετὰ δὲ τὴν θυσίαν καὶ τὸν ἀγῶνα καὶ τὰς ἑστιάσεις τόν τε φοίνικα τὸν χαλκοῦν ἔστησεν ἀνάθημα τῷ θεῷ , καὶ χωρίον μυρίων δραχμῶν πριάμενος καθιέρωσεν , οὗ τὰς προσόδους ἔδει Δηλίους καταθύοντας ἑστιᾶσθαι , πολλὰ καὶ ἀγαθὰ Νικίᾳ παρὰ τῶν θεῶν αἰτουμένους · καὶ γὰρ τοῦτο τῇ στήλῃ ἐνέγραψεν , ἣν ὥσπερ φύλακα τῆς δωρεᾶς ἐν Δήλῳ κατέλιπεν . ὁ δὲ φοῖνιξ ἐκεῖνος ὑπὸ τῶν πνευμάτων ἀποκλασθεὶς ἐνέπεσε τῷ Ναξίων ἀνδριάντι τῷ μεγάλῳ καὶ ἀνέτρεψε .
Lemmas: μετά δέ ὁ θυσία καί ὁ ἀγών καί ὁ ἑστίασις ὁ τε φοῖνιξ ὁ χάλκεος ἵστημι ἀνάθημα ὁ θεός , καί χωρίον μυρίος δραχμή πρίαμαι καθιερόω , ὅς ὁ πρόσοδος δέω Δήλιος καταθύω ἑστιάω , πολύς καί ἀγαθός Νικίας παρά ὁ θεός αἰτέω · καί γάρ οὗτος ὁ στήλη ἐγγράφω , ὅς ὥσπερ φύλαξ ὁ δωρεά ἐν Δῆλος καταλείπω . ὁ δέ φοῖνιξ ἐκεῖνος ὑπό ὁ πνεῦμα ἀποκλάζω ἐμπίπτω ὁ Νάξιος ἀνδριάς ὁ μέγας καί ἀνατρέπω .
plutarchus.nicias 4.1
τούτοις δʼ ὅτι μὲν πολὺ τὸ πρὸς δόξαν καὶ φιλοτιμίαν πανηγυρικὸν καὶ ἀγοραῖον ἔνεστιν , οὐκ ἄδηλον , ἀλλὰ τῷ λοιπῷ τρόπῳ τοῦ ἀνδρὸς καὶ ἤθει πιστεύσειεν ἄν τις εὐσεβείας ἐπακολούθημα τὴν τοιαύτην χάριν καὶ δημαγωγίαν γενέσθαι σφόδρα γὰρ ἦν τῶν ἐκπεπληγμένων τὰ δαιμόνια καὶ θειασμῷ προσκείμενος , ὥς φησι Θουκυδίδης .
Lemmas: οὗτος δέ ὅτι μέν πολύς ὁ πρός δόξα καί φιλοτιμία πανηγυρικός καί ἀγοραῖος ἔνειμι , οὐ ἄδηλος , ἀλλά ὁ λοιπός τρόπος ὁ ἀνήρ καί ἦθος πιστεύω ἄν τις εὐσέβεια ἐπακολούθημα ὁ τοιοῦτος χάρις καί δημαγωγία γίγνομαι σφόδρα γάρ εἰμί ὁ ἐκπλήσσω ὁ δαιμόνιον καί θειασμός πρόσκειμαι , ὡς φημί Θουκυδίδης .
plutarchus.nicias 4.2
ἐν δέ τινι τῶν Πασιφῶντος διαλόγων γέγραπται ὅτι καθʼ ἡμέραν ἔθυε τοῖς θεοῖς , καὶ μάντιν ἔχων ἐπὶ τῆς οἰκίας προσεποιεῖτο μὲν ἀεὶ σκέπτεσθαι περὶ τῶν δημοσίων , τὰ δὲ πλεῖστα περὶ τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα περὶ τῶν ἀργυρείων μετάλλων · ἐκέκτητο γὰρ ἐν τῇ Λαυρεωτικῇ πολλά , μεγάλα μὲν εἰς πρόσοδον , οὐκ ἀκινδύνους δὲ τὰς ἐργασίας ἔχοντα · καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων ἔτρεφεν αὐτόθι , καὶ τῆς οὐσίας ἐν ἀργυρίῳ τὸ πλεῖστον εἶχεν .
Lemmas: ἐν δέ τις ὁ Πασιφῶν διάλογος γράφω ὅτι κατά ἡμέρα θύω ὁ θεός , καί μάντις ἔχω ἐπί ὁ οἰκία προσποιέω μέν ἀεί σκοπέω περί ὁ δημόσιος , ὁ δέ πολύς περί ὁ ἴδιος καί μάλα περί ὁ ἀργύρειος μέταλλον · κτάομαι γάρ ἐν ὁ Λαυρεωτικός πολύς , μέγας μέν εἰς πρόσοδος , οὐ ἀκίνδυνος δέ ὁ ἐργασία ἔχω · καί πλῆθος ἀνδράποδον τρέφω αὐτόθι , καί ὁ οὐσία ἐν ἀργύριον ὁ πολύς ἔχω .
plutarchus.nicias 4.3
ὅθεν οὐκ ὀλίγοι περὶ αὐτὸν ἦσαν αἰτοῦντες καὶ λαμβάνοντες . ἐδίδου γὰρ οὐχ ἧττον τοῖς κακῶς ποιεῖν δυναμένοις ἢ τοῖς εὖ πάσχειν ἀξίοις , καὶ ὅλως πρόσοδος ἦν αὐτοῦ τοῖς τε πονηροῖς ἡ δειλία καὶ τοῖς χρηστοῖς ἡ φιλανθρωπία . λαβεῖν δὲ περὶ τούτων μαρτυρίαν καὶ παρὰ τῶν κωμικῶν ἔστι .
Lemmas: ὅθεν οὐ ὀλίγος περί αὐτός εἰμί αἰτέω καί λαμβάνω . δίδωμι γάρ οὐ ἥσσων ὁ κακός ποιέω δύναμαι ἤ ὁ εὖ πάσχω ἄξιος , καί ὅλος πρόσοδος εἰμί αὐτός ὁ τε πονηρός ὁ δειλία καί ὁ χρηστός ὁ φιλανθρωπία . λαμβάνω δέ περί οὗτος μαρτυρία καί παρά ὁ κωμικός εἰμί .
plutarchus.nicias 4.4
Τηλεκλείδης μὲν γὰρ εἴς τινα τῶν συκοφαντῶν ταυτὶ πεποίηκε · Χαρικλέης μὲν οὖν ἔδωκε μνᾶν , ἵνʼ αὐτὸν μὴ λέγῃ ὡς ἔφυ τῇ μητρὶ παίδων πρῶτος ἐκ βαλλαντίου · τέσσαρας δὲ μνᾶς ἔδωκε Νικίας Νικηράτου · ὧν δʼ ἕκατι τοῦτʼ ἔδωκε , καίπερ εὖ εἰδὼς ἐγὼ οὐκ ἐρῶ , φίλος γὰρ ἁνήρ , σωφρονεῖν δέ μοι δοκεῖ .
Lemmas: Τηλεκλείδης μέν γάρ εἰς τις ὁ συκοφάντης οὗτος ποιέω · Χαρικλέης μέν οὖν δίδωμι μνᾶ , ἵνα αὐτός μή λέγω ὡς φύω ὁ μήτηρ παῖς πρῶτος ἐκ βαλλάντιον · τέσσαρες δέ μνᾶ δίδωμι Νικίας Νικήρατος · ὅς δέ ἕκητι οὗτος δίδωμι , καίπερ εὖ οἶδα ἐγώ οὐ λέγω , φίλος γάρ ἀνήρ , σωφρονέω δέ ἐγώ δοκέω .
plutarchus.nicias 4.5
ὁ δʼ ὑπʼ Εὐπόλιδος κωμῳδούμενος ἐν τῷ Μαρικᾷ παράγων τινὰ τῶν ἀπραγμόνων καὶ πενήτων λέγει · πόσου χρόνου γὰρ συγγεγένησαι Νικίᾳ ; οὐδʼ εἶδον , εἰ μὴ ἔναγχος ἑστῶτʼ ἐν ἀγορᾷ . ἁνὴρ ὁμολογεῖ Νικίαν ἑορακέναι . καίτοι τί μαθὼν ἂν εἶδεν , εἰ μὴ προὐδίδου ; ἠκούσατʼ , ὦ ξυνήλικες , ἐπʼ αὐτοφώρῳ Νικίαν εἰλημμένον . ὑμεῖς γάρ , ὦ φρενοβλαβεῖς , λάβοιτʼ ἂν ἄνδρʼ ἄριστον ἐν κακῷ τινι ;
Lemmas: ὁ δέ ὑπό Εὔπολις κωμῳδέω ἐν ὁ Μαρικέας παράγω τις ὁ ἀπράγμων καί πένης λέγω · πόσος χρόνος γάρ συγγίγνομαι Νικίας ; οὐδέ ὁράω , εἰ μή ἔναγχος ἵστημι ἐν ἀγορά . ἀνήρ ὁμολογέω Νικίας ὁράω . καίτοι τίς μανθάνω ἄν ὁράω , εἰ μή προδίδωμι ; ἀκούω , ὦ συνῆλιξ , ἐπί αὐτόφωρος Νικίας λαμβάνω . σύ γάρ , ὦ φρενοβλαβής , λαμβάνω ἄν ἀνήρ ἀγαθός ἐν κακός τις ;
plutarchus.nicias 4.6
ὁ δʼ Ἀριστοφάνους Κλέων ἀπειλῶν λέγει · λαρυγγιῶ τοὺς ῥήτορας καὶ Νικίαν ταράξω . ὑποδηλοῖ δὲ καὶ Φρύνιχος τὸ ἀθαρσὲς αὐτοῦ καὶ καταπεπληγμένον ἐν τούτοις · ἦν γὰρ πολίτης ἀγαθός , ὡς εὖ οἶδʼ ἐγώ , κοὐχ ὑποταγεὶς ἐβάδιζεν , ὥσπερ Νικίας .
Lemmas: ὁ δέ Ἀριστοφάνης Κλέων ἀπειλέω λέγω · λαρυγγίζω ὁ ῥήτωρ καί Νικίας ταράσσω . ὑποδηλόω δέ καί Φρύνιχος ὁ ἀθαρσής αὐτός καί καταπλήσσω ἐν οὗτος · εἰμί γάρ πολίτης ἀγαθός , ὡς εὖ οἶδα ἐγώ , οὐ ὑποτάσσω βαδίζω , ὥσπερ Νικίας .
plutarchus.nicias 5.1
οὕτω δὴ διακείμενος εὐλαβῶς πρὸς τοὺς συκοφάντας οὔτε συνεδείπνει τινὶ τῶν πολιτῶν οὔτε κοινολογίαις οὔτε συνδιημερεύσεσιν ἐνέβαλλεν ἑαυτόν , οὐδʼ ὅλως ἐσχόλαζε ταῖς τοιαύταις διατριβαῖς , ἀλλʼ ἄρχων μὲν ἐν τῷ στρατηγίῳ διετέλει μέχρι νυκτός , ἐκ δὲ βουλῆς ὕστατος ἀπῄει πρῶτος ἀφικνούμενος . εἰ δὲ μηδὲν ἐν κοινῷ πράττειν ἔχοι , δυσπρόσοδος ἦν καὶ δυσέντευκτος οἰκουρῶν καὶ κατακεκλεισμένος .
Lemmas: οὕτως δή διάκειμαι εὐλαβής πρός ὁ συκοφάντης οὔτε συνδειπνέω τις ὁ πολίτης οὔτε κοινολογία οὔτε συνδιημερεύσεσις ἐμβάλλω ἑαυτοῦ , οὐδέ ὅλος σχολάζω ὁ τοιοῦτος διατριβή , ἀλλά ἄρχω μέν ἐν ὁ στρατήγιος διατελέω μέχρι νύξ , ἐκ δέ βουλή ὕστερος ἀπέρχομαι πρῶτος ἀφικνέομαι . εἰ δέ μηδείς ἐν κοινός πράσσω ἔχω , δυσπρόσοδος εἰμί καί δυσέντευκτος οἰκουρέω καί κατακλείω .
plutarchus.nicias 5.2
οἱ δὲ φίλοι τοῖς ἐπὶ ταῖς θύραις φοιτῶσιν ἐνετύγχανον , καὶ παρῃτοῦντο συγγνώμην ἔχειν , ὡς καὶ τότε Νικίου πρὸς δημοσίας χρείας τινὰς καὶ ἀσχολίας ὄντος . καὶ ὁ μάλιστα ταῦτα συντραγῳδῶν καὶ συμπεριτιθεὶς ὄγκον αὐτῷ καὶ δόξαν Ἱέρων ἦν , ἀνὴρ τεθραμμένος ἐπὶ τῆς οἰκίας τοῦ Νικίου , περί τε γράμματα καὶ μουσικὴν ἐξησκημένος ὑπʼ αὐτοῦ , προσποιούμενος δʼ υἱὸς εἶναι Διονυσίου τοῦ Χαλκοῦ προσαγορευθέντος , οὗ καὶ ποιήματα σώζεται , καὶ τῆς εἰς Ἰταλίαν ἀποικίας ἡγεμὼν γενόμενος ἔκτισε Θουρίους .
Lemmas: ὁ δέ φίλος ὁ ἐπί ὁ θύρα φοιτάω ἐντυγχάνω , καί παραιτέομαι συγγνώμη ἔχω , ὡς καί τότε Νικίας πρός δημόσιος χρεία τις καί ἀσχολία εἰμί . καί ὁ μάλα οὗτος συντραγῳδέω καί συμπεριτίθημι ὄγκος αὐτός καί δόξα Ἱέρων εἰμί , ἀνήρ τρέφω ἐπί ὁ οἰκία ὁ Νικίας , περί τε γράμμα καί μουσική ἐξασκέω ὑπό αὐτός , προσποιέω δέ υἱός εἰμί Διονύσιος ὁ Χαλκοῦς προσαγορεύω , ὅς καί ποίημα σῴζω , καί ὁ εἰς Ἰταλία ἀποικία ἡγεμών γίγνομαι κτίζω Θούριος .
plutarchus.nicias 5.3
οὗτος οὖν ὁ Ἱέρων τά τε πρὸς τοὺς μάντεις ἀπόρρητα διεπράττετο τῷ Νικίᾳ , καὶ λόγους ἐξέφερεν εἰς τὸν δῆμον ὡς ἐπίπονόν τινα καὶ ταλαίπωρον διὰ τὴν πόλιν ζῶντος αὐτοῦ βίον · ᾧ γʼ ἔφη καὶ περὶ λουτρὸν ὄντι καὶ περὶ δεῖπνον ἀεί τι προσπίπτειν δημόσιον · ἀμελῶν δὲ τῶν ἰδίων ὑπὸ τοῦ τὰ κοινὰ φροντίζειν μόλις ἄρχεται καθεύδειν περὶ πρῶτον ὕπνον .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ Ἱέρων ὁ τε πρός ὁ μάντις ἀπόρρητος διαπράσσω ὁ Νικίας , καί λόγος ἐκφέρω εἰς ὁ δῆμος ὡς ἐπίπονος τις καί ταλαίπωρος διά ὁ πόλις ζάω αὐτός βίος · ὅς γε φημί καί περί λουτρόν εἰμί καί περί δεῖπνον ἀεί τις προσπίπτω δημόσιος · ἀμελέω δέ ὁ ἴδιος ὑπό ὁ ὁ κοινός φροντίζω μόλις ἄρχω καθεύδω περί πρῶτος ὕπνος .
plutarchus.nicias 5.4
ὅθεν αὐτῷ καὶ τὸ σῶμα διάκειται κακῶς , καὶ τοῖς φίλοις οὐ προσηνὴς οὐδὲ ἡδύς ἐστιν , ἀλλὰ καὶ τούτους προσαποβέβληκε τοῖς χρήμασι πολιτευόμενος . οἱ δʼ ἄλλοι καὶ φίλους κτώμενοι καὶ πλουτίζοντες αὑτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος εὐπαθοῦσι καὶ προσπαίζουσι τῇ πολιτείᾳ . τῷ δʼ ὄντι τοιοῦτος ἦν ὁ Νικίου βίος ὥστʼ αὐτὸν εἰπεῖν τὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος εἰς αὑτόν · προστάτην γε τοῦ βίου τὸν ὄγκον ἔχομεν , τῷ τʼ ὄχλῳ δουλεύομεν .
Lemmas: ὅθεν αὐτός καί ὁ σῶμα διάκειμαι κακός , καί ὁ φίλος οὐ προσηνής οὐδέ ἡδύς εἰμί , ἀλλά καί οὗτος προσαποβάλλω ὁ χρῆμα πολιτεύω . ὁ δέ ἄλλος καί φίλος κτάομαι καί πλουτίζω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ βῆμα εὐπαθέω καί προσπαίζω ὁ πολιτεία . ὁ δέ εἰμί τοιοῦτος εἰμί ὁ Νικίας βίος ὥστε αὐτός λέγω ὁ ὁ Ἀγαμέμνων εἰς ἑαυτοῦ · προστάτης γε ὁ βίος ὁ ὄγκος ἔχω , ὁ τε ὄχλος δουλεύω .
plutarchus.nicias 6.1
ὁρῶν δὲ τῶν ἐν λόγῳ δυνατῶν ἢ τῷ φρονεῖν διαφερόντων ἀποχρώμενον εἰς ἔνια ταῖς ἐμπειρίαις τὸν δῆμον , ὑφορώμενον δʼ ἀεὶ καὶ φυλαττόμενον τὴν δεινότητα καὶ κολούοντα τὸ φρόνημα καὶ τὴν δόξαν , ὡς δῆλον ἦν τῇ Περικλέους καταδίκῃ καὶ τῷ Δάημωνος ἐξοστρακισμῷ καὶ τῇ πρὸς Ἀντιφῶντα τὸν Ῥαμνούσιον ἀπιστίᾳ τῶν πολλῶν , καὶ μάλιστα δὴ τοῖς περὶ Πάχητα τὸν ἑλόντα Λέσβον ,
Lemmas: ὁράω δέ ὁ ἐν λόγος δυνατός ἤ ὁ φρονέω διαφέρω ἀποχράω εἰς ἔνιοι ὁ ἐμπειρία ὁ δῆμος , ὑφοράω δέ ἀεί καί φυλάσσω ὁ δεινότης καί κολούω ὁ φρόνημα καί ὁ δόξα , ὡς δῆλος εἰμί ὁ Περικλῆς καταδίκη καί ὁ Δάημων ἐξοστρακισμός καί ὁ πρός Ἀντιφῶν ὁ Ῥαμνούσιος ἀπιστία ὁ πολύς , καί μάλα δή ὁ περί Πάχης ὁ αἱρέω Λέσβος ,
plutarchus.nicias 6.2
ὃς εὐθύνας διδοὺς τῆς στρατηγίας ἐν αὐτῷ τῷ δικαστηρίῳ στασάμενος ξίφος ἀνεῖλεν ἑαυτόν , τὰς μὲν ἐργώδεις πάνυ καὶ μακρὰς ἐπειρᾶτο διακρούεσθαι στρατηγίας , ὅπου δʼ αὐτὸς στρατεύοιτο τῆς ἀσφαλείας ἐχόμενος καὶ τὰ πλεῖστα κατορθῶν , ὡς εἰκός , εἰς οὐδεμίαν αὑτοῦ σοφίαν ἢ δύναμιν ἢ ἀρετὴν ἀνέφερε τὰς πράξεις , ἀλλὰ παρεχώρει τῇ τύχῃ καὶ κατέφευγεν εἰς τὸ θεῖον , τῷ φθόνῳ τῆς δόξης ὑφιέμενος .
Lemmas: ὅς εὔθυνα δίδωμι ὁ στρατηγία ἐν αὐτός ὁ δικαστήριον ἵστημι ξίφος ἀναιρέω ἑαυτοῦ , ὁ μέν ἐργώδης πάνυ καί μακρός πειράω διακρούω στρατηγία , ὅπου δέ αὐτός στρατεύω ὁ ἀσφάλεια ἔχω καί ὁ πολύς κατορθόω , ὡς ἔοικα , εἰς οὐδείς ἑαυτοῦ σοφία ἤ δύναμις ἤ ἀρετή ἀναφέρω ὁ πρᾶξις , ἀλλά παραχωρέω ὁ τύχη καί καταφεύγω εἰς ὁ θεῖος , ὁ φθόνος ὁ δόξα ὑφίημι .
plutarchus.nicias 6.3
ἐπεμαρτύρει δὲ καὶ τὰ πράγματα · πολλῶν γὰρ τότε προσκρουσμάτων τῇ πόλει καὶ μεγάλων γενομένων , οὐδενὸς ἁπλῶς ἐκεῖνος μετέσχεν , ἀλλὰ περὶ Θρᾴκην μὲν ἡττήθησαν ὑπὸ Χαλκιδέων Καλλιάδου τε καὶ Ξενοφῶντος στρατηγούντων , τὸ δʼ Αἰτωλικὸν πταῖσμα συνέβη Δημοσθένους ἄρχοντος , ἐν δὲ Δηλίῳ χιλίους αὑτῶν ἀπέβαλον Ἱπποκράτους ἡγουμένου , τοῦ δὲ λοιμοῦ τὴν πλείστην αἰτίαν ἔλαβε Περικλῆς διὰ τὸν πόλεμον εἰς τὸ ἄστυ κατακλείσας τὸν ἀπὸ τῆς χώρας ὄχλον , ἐκ τῆς μεταβολῆς τῶν τόπων καὶ διαίτης ἀήθους γενομένου .
Lemmas: ἐπιμαρτυρέω δέ καί ὁ πρᾶγμα · πολύς γάρ τότε πρόσκρουσμα ὁ πόλις καί μέγας γίγνομαι , οὐδείς ἁπλῶς ἐκεῖνος μετέχω , ἀλλά περί Θρᾴκη μέν ἡσσάομαι ὑπό Χαλκιδεύς Καλλιάδης τε καί Ξενοφῶν στρατηγέω , ὁ δέ Αἰτωλικός πταῖσμα συμβαίνω Δημοσθένης ἄρχω , ἐν δέ Δήλιον χίλιοι ἑαυτοῦ ἀποβάλλω Ἱπποκράτης ἡγέομαι , ὁ δέ λοιμός ὁ πολύς αἰτία λαμβάνω Περικλῆς διά ὁ πόλεμος εἰς ὁ ἄστυ κατακλείω ὁ ἀπό ὁ χώρα ὄχλος , ἐκ ὁ μεταβολή ὁ τόπος καί δίαιτα ἀήθης γίγνομαι .
plutarchus.nicias 6.4
Νικίας δὲ τούτων ἁπάντων ἀναίτιος ἔμεινε · καὶ στρατηγῶν εἷλε μὲν Κύθηρα , νῆσον εὖ κατὰ τῆς Λακωνικῆς πεφυκυῖαν καὶ Λακεδαιμονίους ἔχουσαν οἰκήτορας , ἔλαβε δὲ καὶ πολλὰ τῶν ἐπὶ Θρᾴκης ἀφεστώτων καὶ προσηγάγετο , κατακλείσας δὲ Μεγαρεῖς εἰς τὴν πόλιν εὐθὺς μὲν ἔσχε Μίνῶαν τὴν νῆσον , ὀλίγῳ δʼ ὕστερον ἐκ ταύτης ὁρμώμενος Νισαίας ἐκράτησεν , εἰς δὲ τὴν Κορινθίαν ἀποβὰς ἐνίκησε μάχῃ καὶ διέφθειρε Κορινθίων πολλοὺς καὶ Λυκόφρονα τὸν στρατηγόν .
Lemmas: Νικίας δέ οὗτος ἅπας ἀναίτιος μένω · καί στρατηγέω αἱρέω μέν Κύθηρα , νῆσος εὖ κατά ὁ Λακωνικός φύω καί Λακεδαιμόνιος ἔχω οἰκήτωρ , λαμβάνω δέ καί πολύς ὁ ἐπί Θρᾴκη ἀφίστημι καί προσάγω , κατακλείω δέ Μεγαρεύς εἰς ὁ πόλις εὐθύς μέν ἔχω Μίνῶας ὁ νῆσος , ὀλίγος δέ ὕστερον ἐκ οὗτος ὁρμάω Νίσαια κρατέω , εἰς δέ ὁ Κορίνθιος ἀποβαίνω νικάω μάχη καί διαφθείρω Κορίνθιος πολύς καί Λυκόφρων ὁ στρατηγός .
plutarchus.nicias 6.5
ἔθα δʼ αὐτῷ συνέβη τῶν οἰκείων δύο νεκροὺς ἀπολιπεῖν διαλαθόντας περὶ τὴν ἀναίρεσιν . ὡς οὖν τοῦτʼ ἔγνω , τάχιστα τὸν στόλον ἐπιστήσας ἔπεμψε κήρυκα πρὸς τοὺς πολεμίους περὶ ἀναιρέσεως . καίτοι κατὰ νόμον τινὰ καὶ συνήθειαν ἐδόκουν οἱ νεκρῶν ὑποσπόνδων λαβόντες ἀναίρεσιν ἀπολέγεσθαι τὴν νίκην , καὶ τρόπαιον ἱστάναι τοὺς τούτου τυχόντας οὐκ ἔνθεσμον ἦν · νικᾶν γὰρ τοὺς κρατοῦντας , μὴ κρατεῖν δὲ τοὺς αἰτοῦντας , ὡς λαβεῖν μὴ δυναμένους .
Lemmas: ἔθος δέ αὐτός συμβαίνω ὁ οἰκεῖος δύο νεκρός ἀπολείπω διαλανθάνω περί ὁ ἀναίρεσις . ὡς οὖν οὗτος γιγνώσκω , ταχύς ὁ στόλος ἐφίστημι πέμπω κῆρυξ πρός ὁ πολέμιος περί ἀναίρεσις . καίτοι κατά νόμος τις καί συνήθεια δοκέω ὁ νεκρός ὑπόσπονδος λαμβάνω ἀναίρεσις ἀπολέγω ὁ νίκη , καί τρόπαιον ἵστημι ὁ οὗτος τυγχάνω οὐ ἔνθεσμος εἰμί · νικάω γάρ ὁ κρατέω , μή κρατέω δέ ὁ αἰτέω , ὡς λαμβάνω μή δύναμαι .
plutarchus.nicias 6.6
ἀλλʼ ὅμως ἐκεῖνος ὑπέμεινε μᾶλλον προέσθαι τὸ νίκημα καὶ τὴν δόξαν ἢ καταλιπεῖν ἀτάφους δύο τῶν πολιτῶν . πορθήσας δὲ τὴν παραλίαν τῆς Λακωνικῆς καὶ τοὺς ἀντιστάντας Λακεδαιμονίων τρεψάμενος , εἷλε Θυρέαν Αἰγινητῶν ἐχόντων , καὶ τοὺς αἱρεθέντας ἀπήγαγε ζῶντας εἰς Ἀθήνας .
Lemmas: ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος ὑπομένω μάλα προίημι ὁ νίκημα καί ὁ δόξα ἤ καταλείπω ἄταφος δύο ὁ πολίτης . πορθέω δέ ὁ παράλιος ὁ Λακωνικός καί ὁ ἀνθίστημι Λακεδαιμόνιος τρέπω , αἱρέω Θυρέα Αἰγινήτης ἔχω , καί ὁ αἱρέω ἀπάγω ζάω εἰς Ἀθῆναι .
plutarchus.nicias 7.1
ἐπεὶ δὲ Δημοσθένους Πύλον τειχίσαντος ἐπεστράτευσαν ἅμα πεζῷ καὶ ναυσὶ Πελοποννήσιοι , καὶ μάχης γενομένης ἀπελήφθησαν ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ νήσῳ Σπαρτιατῶν ἄνδρες ἀμφὶ τοὺς τετρακοσίους , μέγα μέν , ὥσπερ ἦν , ἡγούμενοι τὸ λαβεῖν αὐτοὺς Ἀθηναῖοι , χαλεπῆς δὲ καὶ δυσέργου τῆς πολιορκίας οὔσης ἐν χωρίοις ἀνύδροις , καὶ θέρους μὲν μακρὰν καὶ πολυτελῆ τὴν περιαγωγὴν τῶν ἐπιτηδείων ἐχούσης , σφαλερὰν δὲ χειμῶνος καὶ παντελῶς ἄπορον , ἤχθοντο καὶ μετεμέλοντο πρεσβείαν Λακεδαιμονίων ἀπωσάμενοι περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνης ἀφικομένην πρὸς αὐτούς .
Lemmas: ἐπεί δέ Δημοσθένης Πύλος τειχίζω ἐπιστρατεύω ἅμα πεζός καί ναῦς Πελοποννήσιος , καί μάχη γίγνομαι ἀπολαμβάνω ἐν ὁ Σφακτηρία νῆσος Σπαρτιάτης ἀνήρ ἀμφί ὁ τετρακόσιοι , μέγας μέν , ὥσπερ εἰμί , ἡγέομαι ὁ λαμβάνω αὐτός Ἀθηναῖος , χαλεπός δέ καί δύσεργος ὁ πολιορκία εἰμί ἐν χωρίον ἄνυδρος , καί θέρος μέν μακρός καί πολυτελής ὁ περιαγωγή ὁ ἐπιτήδειος ἔχω , σφαλερός δέ χειμών καί παντελής ἄπορος , ἄχθομαι καί μεταμέλομαι πρεσβεία Λακεδαιμόνιος ἀπωθέω περί σπονδή καί εἰρήνη ἀφικνέομαι πρός αὐτός .
plutarchus.nicias 7.2
ἀπεώσαντο δὲ Κλέωνος ἐναντιωθέντος οὐχ ἥκιστα διὰ Νικίαν · ἐχθρὸς γὰρ ὢν αὐτοῦ , καὶ προθύμως ὁρῶν συμπράττοντα τοῖς Λακεδαιμονίοις , ἔπεισε τὸν δῆμον ἀποψηφίσασθαι τὰς σπονδάς . ὡς οὖν ἥ τε πολιορκία μῆκος ἐλάμβανε καὶ δεινὰς ἀπορίας ἐπυνθάνοντο περιεστάναι τὸ στρατόπεδον , διʼ ὀργῆς εἶχον τὸν Κλέωνα .
Lemmas: ἀπωθέω δέ Κλέων ἐναντιόομαι οὐ ἦκα διά Νικίας · ἐχθρός γάρ εἰμί αὐτός , καί πρόθυμος ὁράω συμπράσσω ὁ Λακεδαιμόνιος , πείθω ὁ δῆμος ἀποψηφίζομαι ὁ σπονδή . ὡς οὖν ὁ τε πολιορκία μῆκος λαμβάνω καί δεινός ἀπορία πυνθάνομαι περιίστημι ὁ στρατόπεδον , διά ὀργή ἔχω ὁ Κλέων .
plutarchus.nicias 7.3
τοῦ δʼ εἰς τὸν Νικίαν ἐκτρέποντος τὴν αἰτίαν , καὶ κατηγοροῦντος ὅτι δειλίᾳ καὶ μαλακίᾳ προΐεται τοὺς ἄνδρας , ὡς αὐτοῦ γε στρατηγοῦντος οὐκ ἂν περιγενομένους χρόνον τοσοῦτον , τοῖς Ἀθηναίοις εἰπεῖν παρέστη · τί δʼ οὐχὶ καὶ νῦν αὐτὸς σὺ πλεῖς ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ; ὅ τε Νικίας ἀναστὰς ἐξίστατο τῆς ἐπὶ Πύλον στρατηγίας αὐτῷ , καὶ λαμβάνειν ὁπόσην βούλεται δύναμιν ἐκέλευσε , καὶ μὴ θρασύνεσθαι λόγοις ἀκινδύνοις , ἀλλʼ ἔργον τι τῇ πόλει παρασχεῖν ἄξιον σπουδῆς .
Lemmas: ὁ δέ εἰς ὁ Νικίας ἐκτρέπω ὁ αἰτία , καί κατηγορέω ὅτι δειλία καί μαλακία προίημι ὁ ἀνήρ , ὡς αὐτός γε στρατηγέω οὐ ἄν περιγίγνομαι χρόνος τοσοῦτος , ὁ Ἀθηναῖος λέγω παρίστημι · τίς δέ οὐ καί νῦν αὐτός σύ πλέω ἐπί ὁ ἀνήρ ; ὁ τε Νικίας ἀνίστημι ἐξίστημι ὁ ἐπί Πύλος στρατηγία αὐτός , καί λαμβάνω ὁπόσος βούλομαι δύναμις κελεύω , καί μή θρασύνω λόγος ἀκίνδυνος , ἀλλά ἔργον τις ὁ πόλις παρέχω ἄξιος σπουδή .
plutarchus.nicias 7.4
ὁ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἀνεδύετο , τῷ μὴ προσδοκῆσαι τοῦτο θορυβούμενος · ἐγκελευομένων δὲ ταὐτὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ τοῦ Νικίου καταβοῶντος , ἐξαρθεὶς καὶ ἀναφλεχθεὶς τὸ φιλότιμον ὑπεδέξατό τε τὴν στρατηγίαν , καὶ προσδιωρίσατο πλεύσας ἐντὸς ἡμερῶν εἴκοσιν ἢ κατακτενεῖν ἐκεῖ τοὺς ἄνδρας ἢ ζῶντας ἄξειν Ἀθήναζε . τοῖς δʼ Ἀθηναίοις ἐπῆλθε γελάσαι μέγα μᾶλλον ἢ πιστεῦσαι · καὶ γὰρ ἄλλως εἰώθεσαν αὐτοῦ τὴν κουφότητα καὶ μανίαν φέρειν μετὰ παιδιᾶς οὐκ ἀηδῶς .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέν πρῶτος ἀναδύνω , ὁ μή προσδοκάω οὗτος θορυβέω · ἐγκελεύω δέ αὐτός ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ Νικίας καταβοάω , ἐξαίρω καί ἀναφλέγω ὁ φιλότιμος ὑποδέχομαι τε ὁ στρατηγία , καί προσδιορίζω πλέω ἐντός ἡμέρα εἴκοσι ἤ κατακτείνω ἐκεῖ ὁ ἀνήρ ἤ ζάω ἄγω Ἀθήναζε . ὁ δέ Ἀθηναῖος ἐπέρχομαι γελάω μέγας μάλα ἤ πιστεύω · καί γάρ ἄλλος εἴωθα αὐτός ὁ κουφότης καί μανία φέρω μετά παιδιά οὐ ἀηδής .
plutarchus.nicias 7.5
λέγεται γὰρ ἐκκλησίας ποτὲ οὔσης τὸν μὲν δῆμον καθήμενον ἄνω περιμένειν πολὺν χρόνον , ὀψὲ δʼ εἰσελθεῖν ἐκεῖνον ἐστεφανωμένον καὶ παρακαλεῖν ὑπερθέσθαι τὴν ἐκκλησίαν εἰς αὔριον · ἀσχολοῦμαι γάρ , ἔφη , σήμερον , ἑστιᾶν μέλλων ξένους καὶ τεθυκὼς τοῖς θεοῖς . τοὺς δʼ Ἀθηναίους γελάσαντας ἀναστῆναι καὶ διαλῦσαι τὴν ἐκκλησίαν .
Lemmas: λέγω γάρ ἐκκλησία ποτέ εἰμί ὁ μέν δῆμος κάθημαι ἄνω περιμένω πολύς χρόνος , ὀψέ δέ εἰσέρχομαι ἐκεῖνος στεφανόω καί παρακαλέω ὑπερτίθημι ὁ ἐκκλησία εἰς αὔριον · ἀσχολέω γάρ , φημί , σήμερον , ἑστιάω μέλλω ξένος καί θύω ὁ θεός . ὁ δέ Ἀθηναῖος γελάω ἀνίστημι καί διαλύω ὁ ἐκκλησία .
plutarchus.nicias 8.1
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τότε τύχῃ χρησάμενος ἀγαθῇ καὶ στρατηγήσας ἄριστα μετὰ Δημοσθένους , ἐντὸς οὗ προεῖπε χρόνου τῶν Σπαρτιατῶν ὅσοι μὴ κατὰ μάχην ἔπεσον τὰ ὅπλα παραδόντας ἤγαγεν αἰχμαλώτους . καὶ τοῦτο τῷ Νικίᾳ μεγάλην ἤνεγκεν ἀδοξίαν . οὐ γὰρ ἀσπίδος ῥῖψις , ἀλλʼ αἴσχιόν τι καὶ χεῖρον ἐδόκει τὸ δειλίᾳ τὴν στρατηγίαν ἀποβαλεῖν ἑκουσίως , καὶ προέσθαι τῷ ἐχθρῷ τηλικούτου κατορθώματος ἀφορμάς , αὑτὸν ἀποχειροτονήσαντα τῆς ἀρχῆς .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί τότε τύχη χράω ἀγαθός καί στρατηγέω ἀγαθός μετά Δημοσθένης , ἐντός ὅς προλέγω χρόνος ὁ Σπαρτιάτης ὅσος μή κατά μάχη πίπτω ὁ ὅπλον παραδίδωμι ἄγω αἰχμάλωτος . καί οὗτος ὁ Νικίας μέγας φέρω ἀδοξία . οὐ γάρ ἀσπίς ῥῖψις , ἀλλά αἰσχρός τις καί κακός δοκέω ὁ δειλία ὁ στρατηγία ἀποβάλλω ἑκούσιος , καί προίημι ὁ ἐχθρός τηλικοῦτος κατόρθωμα ἀφορμή , ἑαυτοῦ ἀποχειροτονέω ὁ ἀρχή .
plutarchus.nicias 8.2
σκώπτει δʼ αὐτὸν εἰς ταῦτα πάλιν Ἀριστοφάνης ἐν μὲν Ὄρνισιν οὕτω πως λέγων · καὶ μὴν μὰ τὸν Δίʼ οὐχὶ νυστάζειν γʼ ἔτι ὥρα ʼστὶν ἡμῖν , οὐδὲ μελλονικιᾶν . ἐν δὲ Γεωργοῖς ταῦτα γράφων · ἐθέλω γεωργεῖν . εἶτα τίς σε κωλύει ; ὑμεῖς · ἐπεὶ δίδωμι χιλίας δραχμάς , ἐάν με τῶν ἀρχῶν ἀφῆτε . δεχόμεθα · δισχίλιαι γάρ εἰσι σὺν ταῖς Νικίου .
Lemmas: σκώπτω δέ αὐτός εἰς οὗτος πάλιν Ἀριστοφάνης ἐν μέν Ὄρνις οὕτως πως λέγω · καί μήν μά ὁ Ζεύς οὐ νυστάζω γε ἔτι ὥρα εἰμί ἐγώ , οὐδέ μελλονικιάω . ἐν δέ Γεωργός οὗτος γράφω · ἐθέλω γεωργέω . εἶτα τίς σύ κωλύω ; σύ · ἐπεί δίδωμι χίλιοι δραχμή , ἐάν ἐγώ ὁ ἀρχή ἀφίημι . δέχομαι · δισχίλιοι γάρ εἰμί σύν ὁ Νικίας .
plutarchus.nicias 8.3
καὶ μέντοι καὶ τὴν πόλιν ἔβλαψεν οὐ μικρὰ τῷ Κλέωνι τοσοῦτον προσγενέσθαι δόξης ἐάσας καὶ δυνάμεως , ὑφʼ ἧς εἰς βαρὺ φρόνημα καὶ θράσος ἐμπεσὼν ἀκάθεκτον ἄλλας τε τῇ πόλει προσετρίψατο συμφοράς , ὧν οὐχ ἥκιστα καὶ αὐτὸς ἀπέλαυσε , καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κόσμον ἀνελὼν καὶ πρῶτος ἐν τῷ δημηγορεῖν ἀνακραγὼν καὶ περισπάσας τὸ ἱμάτιον καὶ τὸν μηρὸν πατάξας καὶ δρόμῳ μετὰ τοῦ λέγειν ἅμα χρησάμενος , τὴν ὀλίγον ὕστερον ἅπαντα τὰ πράγματα συγχέασαν εὐχέρειαν καὶ ὀλιγωρίαν τοῦ πρέποντος ἐνεποίησε τοῖς πολιτευομένοις .
Lemmas: καί μέντοι καί ὁ πόλις βλάπτω οὐ μικρός ὁ Κλέων τοσοῦτος προσγίγνομαι δόξα ἐάω καί δύναμις , ὑπό ὅς εἰς βαρύς φρόνημα καί θράσος ἐμπίπτω ἀκάθεκτος ἄλλος τε ὁ πόλις προστρίβω συμφορά , ὅς οὐ ἦκα καί αὐτός ἀπολαύω , καί ὁ ἐπί ὁ βῆμα κόσμος ἀναιρέω καί πρῶτος ἐν ὁ δημηγορέω ἀνακράζω καί περισπάω ὁ ἱμάτιον καί ὁ μηρός πατάσσω καί δρόμος μετά ὁ λέγω ἅμα χράω , ὁ ὀλίγος ὕστερον ἅπας ὁ πρᾶγμα συγχέω εὐχέρεια καί ὀλιγωρία ὁ πρέπω ἐμποιέω ὁ πολιτεύω .
plutarchus.nicias 9.1
ἤδη δέ που καὶ Ἀλκιβιάδης ἐνεφύετο τηνικαῦτα τοῖς Ἀθηναίοις δημαγωγὸς οὐχ ὁμοίως ἄκρατος , ἀλλʼ οἷον ἡ Αἰγυπτίων χώρα λέγεται διʼ ἀρετὴν ἐκφέρειν ὁμοῦ φάρμακα πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα , πολλὰ δὲ λυγρά , οὕτως ἡ Ἀλκιβιάδου φύσις ἐπʼ ἀμφότερα πολλὴ ῥυεῖσα καὶ λαμπρά , μεγάλων ἐνέδωκεν ἀρχὰς νεωτερισμῶν .
Lemmas: ἤδη δέ που καί Ἀλκιβιάδης ἐμφύω τηνικαῦτα ὁ Ἀθηναῖος δημαγωγός οὐ ὅμοιος ἄκρατος , ἀλλά οἷος ὁ Αἰγύπτιος χώρα λέγω διά ἀρετή ἐκφέρω ὁμοῦ φάρμακον πολύς μέν ἐσθλός μείγνυμι , πολύς δέ λυγρός , οὕτως ὁ Ἀλκιβιάδης φύσις ἐπί ἀμφότερος πολύς ῥέω καί λαμπρός , μέγας ἐνδίδωμι ἀρχή νεωτερισμός .
plutarchus.nicias 9.2
ὅθεν οὐδʼ ἀπαλλαγεὶς τοῦ Κλέωνος ὁ Νικίας καιρὸν ἔσχε παντάπασιν ἀναπαῦσαι καὶ καταστορέσαι τὴν πόλιν , ἀλλʼ εἰς ὁδὸν τὰ πράγματα σωτήριον καταστήσας ἐξέπεσε , ῥύμῃ καὶ σφοδρότητι τῆς Ἀλκιβιάδου φιλοτιμίας αὖθις ἐξωσθεὶς εἰς τὸν πόλεμον . ἐπράχθη δὲ οὕτως . οἱ μάλιστα προσπολεμοῦντες τῇ εἰρήνῃ τῆς Ἑλλάδος Κλέων καὶ Βρασίδας ἦσαν , ὧν ὁ πόλεμος τοῦ μὲν ἀπέκρυπτε τὴν κακίαν , τοῦ δὲ τὴν ἀρετὴν ἐκόσμει . τῷ μὲν γὰρ ἀδικημάτων μεγάλων , τῷ δὲ κατορθωμάτων ἀφορμὰς παρεῖχε .
Lemmas: ὅθεν οὐδέ ἀπαλλάσσω ὁ Κλέων ὁ Νικίας καιρός ἔχω παντάπασι ἀναπαύω καί καταστόρεννυμι ὁ πόλις , ἀλλά εἰς ὁδός ὁ πρᾶγμα σωτήριος καθίστημι ἐκπίπτω , ῥύμη καί σφοδρότης ὁ Ἀλκιβιάδης φιλοτιμία αὖθις ἐξωθέω εἰς ὁ πόλεμος . πράσσω δέ οὕτως . ὁ μάλα προσπολεμέω ὁ εἰρήνη ὁ Ἑλλάς Κλέων καί Βρασίδας εἰμί , ὅς ὁ πόλεμος ὁ μέν ἀποκρύπτω ὁ κακία , ὁ δέ ὁ ἀρετή κοσμέω . ὁ μέν γάρ ἀδίκημα μέγας , ὁ δέ κατόρθωμα ἀφορμή παρέχω .
plutarchus.nicias 9.3
τούτων οὖν ἅμα πεσόντων ἐν μάχῃ μιᾷ περὶ Ἀμφίπολιν , εὐθὺς ὁ Νικίας παραλαβὼν τοὺς μὲν Σπαρτιάτας ἔκπαλαι τῆς εἰρήνης ὀρεγομένους , τοὺς δʼ Ἀθηναίους οὐκέτι τῷ πολέμῳ θαρροῦντας , ἀμφοτέρους δʼ οἷον ἐκλελυμένους καὶ παρακαθιέντας ἑκουσίως τὰς χεῖρας , ἔπραττεν ὅπως εἰς φιλίαν τὰς πόλεις συναγαγὼν καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ἀπαλλάξας κακῶν καὶ ἀναπαυσάμενος , βέβαιον οὕτω τὸ τῆς εὐτυχίας ὄνομα πρὸς τὸν αὖθις χρόνον ποιοῖτο .
Lemmas: οὗτος οὖν ἅμα πίπτω ἐν μάχη εἷς περί Ἀμφίπολις , εὐθύς ὁ Νικίας παραλαμβάνω ὁ μέν Σπαρτιάτης ἔκπαλαι ὁ εἰρήνη ὀρέγω , ὁ δέ Ἀθηναῖος οὐκέτι ὁ πόλεμος θαρσέω , ἀμφότερος δέ οἷος ἐκλύω καί παρακαθίημι ἑκούσιος ὁ χείρ , πράσσω ὅπως εἰς φιλία ὁ πόλις συνάγω καί ὁ ἄλλος Ἕλλην ἀπαλλάσσω κακός καί ἀναπαύω , βέβαιος οὕτως ὁ ὁ εὐτυχία ὄνομα πρός ὁ αὖθις χρόνος ποιέω .
plutarchus.nicias 9.4
τοὺς μὲν οὖν εὐπόρους καὶ πρεσβυτέρους καὶ τῶν γεωργῶν τὸ πλῆθος αὐτόθεν εἰρηνικὸν εἶχεν · ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν ἄλλων πολλοῖς ἐντυγχάνων ἰδίᾳ καὶ διδάσκων ἀμβλυτέρους ἐποίησε πρὸς τὸν πόλεμον , οὕτως ἤδη τοῖς Σπαρτιάταις ἐλπίδας ἐνδιδοὺς προεκαλεῖτο καὶ προὔτρεπεν ἔχεσθαι τῆς εἰρήνης . οἱ δʼ ἐπίστευον αὐτῷ διά τε τὴν ἄλλην ἐπιείκειαν , καὶ ὅτι τοῖς ἡλωκόσι περὶ Πύλον καὶ δεδεμένοις ἐπιμελόμενος καὶ περιέπων φιλανθρώπως ἐλαφροτέραν ἐποίει τὴν ἀτυχίαν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εὔπορος καί πρέσβυς καί ὁ γεωργός ὁ πλῆθος αὐτόθεν εἰρηνικός ἔχω · ἐπεί δέ καί ὁ ἄλλος πολύς ἐντυγχάνω ἴδιος καί διδάσκω ἀμβλύς ποιέω πρός ὁ πόλεμος , οὕτως ἤδη ὁ Σπαρτιάτης ἐλπίς ἐνδίδωμι προκαλέω καί προτρέπω ἔχω ὁ εἰρήνη . ὁ δέ πιστεύω αὐτός διά τε ὁ ἄλλος ἐπιείκεια , καί ὅτι ὁ ἁλίσκομαι περί Πύλος καί δέω ἐπιμελέομαι καί περιέπω φιλάνθρωπος ἐλαφρός ποιέω ὁ ἀτυχία .
plutarchus.nicias 9.5
ἦσαν οὖν πρότερον πεποιημένοι τινὰ πρὸς ἀλλήλους ἐκεχειρίαν ἐνιαύσιον , ἐν ᾗ συνιόντες εἰς ταὐτὸ καὶ γευόμενοι πάλιν ἀδείας καὶ σχολῆς καὶ πρὸς ξένους καὶ οἰκείους ἐπιμιξίας , ἐπόθουν τὸν ἀμίαντον καὶ ἀπόλεμον βίον , ἡδέως μὲν ᾀδόντων τὰ τοιαῦτα χορῶν ἀκούοντες · κείσθω δόρυ μοι μίτον ἀμφιπλέκειν ἀράχναις · ἡδέως δὲ μεμνημένοι τοῦ εἰπόντος ὅτι τοὺς ἐν εἰρήνῃ καθεύδοντας οὐ σάλπιγγες , ἀλλʼ ἀλεκτρυόνες ἀφυπνίζουσι .
Lemmas: εἰμί οὖν πρότερος ποιέω τις πρός ἀλλήλων ἐκεχειρία ἐνιαύσιος , ἐν ὅς συνέρχομαι εἰς αὐτός καί γεύω πάλιν ἄδεια καί σχολή καί πρός ξένος καί οἰκεῖος ἐπιμιξία , ποθέω ὁ ἀμίαντος καί ἀπόλεμος βίος , ἡδύς μέν ἀείδω ὁ τοιοῦτος χορός ἀκούω · κεῖμαι δόρυ ἐγώ μίτος ἀμφιπλέκω ἀράχνη · ἡδύς δέ μιμνῄσκω ὁ λέγω ὅτι ὁ ἐν εἰρήνη καθεύδω οὐ σάλπιγξ , ἀλλά ἀλεκτρυών ἀφυπνίζω .
plutarchus.nicias 9.6
λοιδοροῦντες οὖν καὶ προβαλλόμενοι τοὺς λέγοντας ὡς τρὶς ἐννέα ἔτη διαπολεμηθῆναι πέπρωται τὸν πόλεμον , ἔπειθʼ οὕτω περὶ παντὸς εἰς λόγους συμβαίνοντες ἐποιήσαντο τὴν εἰρήνην , δόξα τε παρέστη τοῖς πλείστοις ἀπαλλαγὴν κακῶν σαφῆ γεγονέναι , καὶ τὸν Νικίαν διὰ στόματος εἶχον , ὡς ἀνὴρ εἴη θεοφιλὴς καὶ τὸ δαιμόνιον αὐτῷ διʼ εὐσέβειαν ἐπωνύμῳ γενέσθαι τοῦ μεγίστου καὶ καλλίστου τῶν ἀγαθῶ .
Lemmas: λοιδορέω οὖν καί προβάλλω ὁ λέγω ὡς τρίς ἐννέα ἔτος διαπολεμέω πόρω ὁ πόλεμος , ἔπειτα οὕτως περί πᾶς εἰς λόγος συμβαίνω ποιέω ὁ εἰρήνη , δόξα τε παρίστημι ὁ πολύς ἀπαλλαγή κακός σαφής γίγνομαι , καί ὁ Νικίας διά στόμα ἔχω , ὡς ἀνήρ εἰμί θεοφιλής καί ὁ δαιμόνιον αὐτός διά εὐσέβεια ἐπώνυμος γίγνομαι ὁ μέγας καί καλός ὁ ἀγαθός .
plutarchus.nicias 9.7
δέδωκε · τῷ γὰρ ὄντι Νικίου τὴν εἰρήνην ἐνόμιζον ἔργον , ὡς Περικλέους τὸν πόλεμον . ὁ μὲν γὰρ ἐπʼ αἰτίαις μικραῖς εἰς συμφορὰς μεγάλας ἐμβαλεῖν ἐδόκει τοὺς Ἕλληνας , ὁ δὲ τῶν μεγίστων κακῶν ἔπεισεν ἐκλαθέσθαι φίλους γενομένους . διὸ καὶ τὴν εἰρήνην ἐκείνην ἄχρι νῦν Νικίειον καλοῦσι .
Lemmas: δίδωμι · ὁ γάρ εἰμί Νικίας ὁ εἰρήνη νομίζω ἔργον , ὡς Περικλῆς ὁ πόλεμος . ὁ μέν γάρ ἐπί αἰτία μικρός εἰς συμφορά μέγας ἐμβάλλω δοκέω ὁ Ἕλλην , ὁ δέ ὁ μέγας κακός πείθω ἐκλανθάνω φίλος γίγνομαι . διό καί ὁ εἰρήνη ἐκεῖνος ἄχρι νῦν Νικίειος καλέω .
plutarchus.nicias 10.1
γενομένων δὲ συνθηκῶν ὅπως τὰ χωρία καὶ τὰς πόλεις , ἃς εἶχον ἀλλήλων , καὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἀποδιδῶσι , προτέρων ἀποδιδόντων τῶν κλήρῳ λαχόντων , ὠνήσατο τὸν κλῆρον ὁ Νικίας κρύφα χρήμασιν , ὥστε προτέρους ἀποδιδόναι τοὺς Λακεδαιμονίους .
Lemmas: γίγνομαι δέ συνθήκη ὅπως ὁ χωρίον καί ὁ πόλις , ὅς ἔχω ἀλλήλων , καί ὁ αἰχμάλωτος ἀποδίδωμι , πρότερος ἀποδίδωμι ὁ κλῆρος λαγχάνω , ὠνέομαι ὁ κλῆρος ὁ Νικίας κρύφα χρῆμα , ὥστε πρότερος ἀποδίδωμι ὁ Λακεδαιμόνιος .
plutarchus.nicias 10.2
καὶ τοῦτο μὲν ἱστορεῖ Θεόφραστος . ἐπεὶ δὲ Κορίνθιοι καὶ Βοιωτοὶ πρὸς τὰ πραττόμενα δυσκολαίνοντες αἰτίαις καὶ μέμψεσιν αὖθις ἐδόκουν ἀνακαλεῖσθαι τὸν πόλεμον , ἔπεισεν ὁ Νικίας τοὺς Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους τῇ εἰρήνῃ τὴν συμμαχίαν ὥσπερ κράτος ἢ δεσμὸν ἐπιθέντας , φοβερωτέρους τε τοῖς ἀφισταμένοις καὶ βεβαιοτέρους ἀλλήλοις γενέσθαι .
Lemmas: καί οὗτος μέν ἱστορέω Θεόφραστος . ἐπεί δέ Κορίνθιος καί Βοιωτός πρός ὁ πράσσω δυσκολαίνω αἰτία καί μέμψις αὖθις δοκέω ἀνακαλέω ὁ πόλεμος , πείθω ὁ Νικίας ὁ Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος ὁ εἰρήνη ὁ συμμαχία ὥσπερ κράτος ἤ δεσμός ἐπιτίθημι , φοβερός τε ὁ ἀφίστημι καί βέβαιος ἀλλήλων γίγνομαι .
plutarchus.nicias 10.3
πραττομένων δὲ τούτων ὁ Ἀλκιβιάδης οὔτε πρὸς ἡσυχίαν εὖ πεφυκώς , καὶ τοῖς Λακεδαιμονίοις ἀχθόμενος ὅτι τῷ Νικίᾳ προσέκειντο καὶ προσεῖχον , αὐτὸν δʼ ὑπερεώρων καὶ κατεφρόνουν , ἐν ἀρχῇ μὲν εὐθὺς ὑπεναντιωθεὶς τῇ εἰρήνῃ καὶ ἀντιστὰς οὐδὲν ἐπέραινεν , ὀλίγῳ δʼ ὕστερον ὁρῶν οὐκ ἔτι τοῖς Ἀθηναίοις ὁμοίως ἀρέσκοντας τοὺς Λακεδαιμονίους , ἀλλʼ ἀδικεῖν δοκοῦντας ὅτι Βοιωτοῖς ἔθεντο συμμαχίαν καὶ Πάνακτον ἑστῶσαν οὐ παρέδωκαν οὐδʼ Ἀμφίπολιν , ἐπεφύετο ταῖς αἰτίαις καὶ παρώξυνε τὸν δῆμον ἐφʼ ἑκάστῃ .
Lemmas: πράσσω δέ οὗτος ὁ Ἀλκιβιάδης οὔτε πρός ἡσυχία εὖ φύω , καί ὁ Λακεδαιμόνιος ἄχθομαι ὅτι ὁ Νικίας πρόσκειμαι καί προσέχω , αὐτός δέ ὑπεροράω καί καταφρονέω , ἐν ἀρχή μέν εὐθύς ὑπεναντιόομαι ὁ εἰρήνη καί ἀνθίστημι οὐδείς περαίνω , ὀλίγος δέ ὕστερον ὁράω οὐ ἔτι ὁ Ἀθηναῖος ὅμοιος ἀρέσκω ὁ Λακεδαιμόνιος , ἀλλά ἀδικέω δοκέω ὅτι Βοιωτός τίθημι συμμαχία καί Πάνακτον ἵστημι οὐ παραδίδωμι οὐδέ Ἀμφίπολις , ἐπιφύω ὁ αἰτία καί παροξύνω ὁ δῆμος ἐπί ἕκαστος .
plutarchus.nicias 10.4
τέλος δὲ πρεσβείαν μεταπεμψάμενος Ἀργείων ἔπραττε συμμαχίαν πρὸς τοὺς Ἀθηναίους . ἐπεὶ δὲ πρέσβεις ἐλθόντες ἐκ Λακεδαίμονος αὐτοκράτορες καὶ τῇ βουλῇ προεντυγχάνοντες ἔδοξαν ἐπὶ πᾶσιν ἥκειν τοῖς δικαίοις , δείσας ὁ Ἀλκιβιάδης μὴ καὶ τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν αὐτῶν λόγων ἐπαγάγωνται , περιῆλθεν αὐτοὺς διʼ ἀπάτης καὶ ὅρκων ὡς ἅπαντα συμπράξων , ἂν μὴ φῶσι μηδʼ ὁμολογήσωσιν ἥκειν αὐτοκράτορες · μάλιστα γὰρ οὕτως ἃ βούλονται γενήσεσθαι .
Lemmas: τέλος δέ πρεσβεία μεταπέμπω Ἀργεῖος πράσσω συμμαχία πρός ὁ Ἀθηναῖος . ἐπεί δέ πρέσβυς ἔρχομαι ἐκ Λακεδαίμων αὐτοκράτωρ καί ὁ βουλή προεντυγχάνω δοκέω ἐπί πᾶς ἥκω ὁ δίκαιος , δείδω ὁ Ἀλκιβιάδης μή καί ὁ δῆμος ἀπό ὁ αὐτός λόγος ἐπάγω , περιέρχομαι αὐτός διά ἀπάτη καί ὅρκος ὡς ἅπας συμπράσσω , ἐάν μή φημί μηδέ ὁμολογέω ἥκω αὐτοκράτωρ · μάλα γάρ οὕτως ὅς βούλομαι γίγνομαι .
plutarchus.nicias 10.5
πεισθέντων δὲ καὶ μεταστάντων ἀπὸ τοῦ Νικίου πρὸς ἐκεῖνον , ἐμβαλὼν αὐτοὺς εἰς τὸν δῆμον ἠρώτα πρῶτον εἰ περὶ πάντων ἥκουσιν αὐτοκράτορες · ὡς δʼ ἠρνοῦντο , παρʼ ἐλπίδας μεταβαλόμενος τήν τε βουλὴν ἐπεκαλεῖτο μάρτυρα τῶν λόγων , καὶ τὸν δῆμον ἐκέλευε μὴ προσέχειν μηδὲ πιστεύειν οὕτω περιφανῶς ψευδομένοις καὶ νῦν μὲν ταῦτα , νῦν δὲ τἀναντία περὶ τῶν αὐτῶν λέγουσι .
Lemmas: πείθω δέ καί μεθίστημι ἀπό ὁ Νικίας πρός ἐκεῖνος , ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ δῆμος ἐρωτάω πρῶτος εἰ περί πᾶς ἥκω αὐτοκράτωρ · ὡς δέ ἀρνέομαι , παρά ἐλπίς μεταβάλλω ὁ τε βουλή ἐπικαλέω μάρτυς ὁ λόγος , καί ὁ δῆμος κελεύω μή προσέχω μηδέ πιστεύω οὕτως περιφανής ψεύδω καί νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐναντίος περί ὁ αὐτός λέγω .
plutarchus.nicias 10.6
θορυβουμένων δʼ , ὡς εἰκός , αὐτῶν , καὶ τοῦ Νικίου μηδὲν ἔχοντος εἰπεῖν , ἀλλʼ ἄχει καὶ θαύματι πεπληγότος , ὁ μὲν δῆμος εὐθὺς ὥρμητο τοὺς Ἀργείους καλεῖν καὶ ποιεῖσθαι συμμάχους , ἐβοήθησε δὲ τῷ Νικίᾳ σεισμός τις διὰ μέσου γενόμενος καὶ διαλύσας τὴν ἐκκλησίαν . τῇ δʼ ὑστεραίᾳ πάλιν τοῦ δήμου συνελθόντος πολλὰ ποιήσας καὶ εἰπὼν ἔπεισε μόλις ἐπισχεῖν τὰ πρὸς Ἀργείους , αὐτὸν δὲ πέμψαι πρὸς Λακεδαιμονίους , ὡς πάντων καλῶς γενησομένων .
Lemmas: θορυβέω δέ , ὡς ἔοικα , αὐτός , καί ὁ Νικίας μηδείς ἔχω λέγω , ἀλλά ἄχος καί θαῦμα πλήσσω , ὁ μέν δῆμος εὐθύς ὁρμάω ὁ Ἀργεῖος καλέω καί ποιέω σύμμαχος , βοηθέω δέ ὁ Νικίας σεισμός τις διά μέσος γίγνομαι καί διαλύω ὁ ἐκκλησία . ὁ δέ ὑστεραῖος πάλιν ὁ δῆμος συνέρχομαι πολύς ποιέω καί λέγω πείθω μόλις ἐπέχω ὁ πρός Ἀργεῖος , αὐτός δέ πέμπω πρός Λακεδαιμόνιος , ὡς πᾶς καλός γίγνομαι .
plutarchus.nicias 10.7
ἐλθὼν δʼ εἰς Σπάρτην τἆλλα μὲν ὡς ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πρόθυμος εἰς αὐτοὺς ἐτιμήθη , πράξας δʼ οὐδέν , ἀλλὰ κρατηθεὶς ὑπὸ τῶν βοιωτιαζόντων ἐπανῆλθεν , οὐ μόνον ἀδοξῶν καὶ κακῶς ἀκούων , ἀλλὰ καὶ δεδιὼς τοὺς Ἀθηναίους λυπουμένους καὶ ἀγανακτοῦντας ὅτι πεισθέντες ὑπʼ ἐκείνου τοσούτους καὶ τοιούτους ἄνδρας ἀπέδωκαν · οἱ γὰρ ἐκ Πύλου κομισθέντες ἦσαν ἐξ οἴκων τε πρώτων τῆς Σπάρτης , καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς τοὺς δυνατωτάτους ἔχοντες .
Lemmas: ἔρχομαι δέ εἰς Σπάρτη ἄλλος μέν ὡς ἀνήρ ἀγαθός καί πρόθυμος εἰς αὐτός τιμάω , πράσσω δέ οὐδείς , ἀλλά κρατέω ὑπό ὁ Βοιωτιάζω ἐπανέρχομαι , οὐ μόνος ἀδοξέω καί κακός ἀκούω , ἀλλά καί δείδω ὁ Ἀθηναῖος λυπέω καί ἀγανακτέω ὅτι πείθω ὑπό ἐκεῖνος τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἀνήρ ἀποδίδωμι · ὁ γάρ ἐκ Πύλος κομίζω εἰμί ἐκ οἶκος τε πρῶτος ὁ Σπάρτη , καί φίλος καί συγγενής ὁ δυνατός ἔχω .
plutarchus.nicias 10.8
οὐ μὴν ἔπραξάν τι τραχύτερον ὀργῇ πρὸς ἐκεῖνον , ἀλλὰ τὸν Ἀλκιβιάδην στρατηγὸν εἵλοντο , καὶ Μαντινεῖς καὶ Ἠλείους Λακεδαιμονίων ἀποστάντας ἐποιήσαντο συμμάχους μετʼ Ἀργείων , καὶ λῃστὰς εἰς Πύλον ἔπεμψαν κακουργεῖν τὴν Λακωνικήν · ἐξ ὧν αὖθις εἰς πόλεμον κατέστησαν .
Lemmas: οὐ μήν πράσσω τις τραχύς ὀργή πρός ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ Ἀλκιβιάδης στρατηγός αἱρέω , καί Μαντινεύς καί Ἠλεῖος Λακεδαιμόνιος ἀφίστημι ποιέω σύμμαχος μετά Ἀργεῖος , καί λῃστής εἰς Πύλος πέμπω κακουργέω ὁ Λακωνικός · ἐκ ὅς αὖθις εἰς πόλεμος καθίστημι .
plutarchus.nicias 11.1
ἀκμαζούσης δὲ τῆς πρὸς τὸν Νικίαν τοῦ Ἀλκιβιάδου διαφορᾶς , καὶ γιγνομένης ὀστρακοφορίας , ἣν εἰώθει διὰ χρόνου τινὸς ὁ δῆμος ποιεῖσθαι , ἕνα τῶν ὑπόπτων ἢ διὰ δόξαν ἄλλως ἢ πλοῦτον ἐπιφθόνων ἀνδρῶν τῷ ὀστράκῳ μεθιστὰς εἰς δέκα ἔτη , πολὺς θόρυβος ἀμφοτέρους περιΐστατο καὶ κίνδυνος , ὡς θατέρου πάντως ὑποπεσουμένου τῷ ἐξοστρακισμῷ .
Lemmas: ἀκμάζω δέ ὁ πρός ὁ Νικίας ὁ Ἀλκιβιάδης διαφορά , καί γίγνομαι ὀστρακοφορία , ὅς εἴωθα διά χρόνος τις ὁ δῆμος ποιέω , εἷς ὁ ὕποπτος ἤ διά δόξα ἄλλος ἤ πλοῦτος ἐπίφθονος ἀνήρ ὁ ὄστρακον μεθίστημι εἰς δέκα ἔτος , πολύς θόρυβος ἀμφότερος περιίστημι καί κίνδυνος , ὡς ἕτερος πάντως ὑποπίπτω ὁ ἐξοστρακισμός .
plutarchus.nicias 11.2
τοῦ μὲν γὰρ Ἀλκιβιάδου καὶ τὸν βίον ἐβδελύττοντο καὶ τὸ θράσος ὠρρώδουν , ὡς μᾶλλον ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γραφομένοις δηλοῦται , τὸν δὲ Νικίαν ὅ τε πλοῦτος ἐπίφθονον ἐποίει καὶ μάλιστα τῆς διαίτης τὸ μὴ φιλάνθρωπον μηδὲ δημοτικόν , ἀλλʼ ἄμικτον καὶ ὀλιγαρχικὸν ἀλλόκοτον ἐδόκει , πολλὰ δʼ ἤδη ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῶν ἀντιτείνων , παρὰ γνώμην βιαζόμενος πρὸς τὸ συμφέρον , ἐπαχθὴς ἦν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ Ἀλκιβιάδης καί ὁ βίος βδελύσσομαι καί ὁ θράσος ὀρρωδέω , ὡς μάλα ἐν ὁ περί ἐκεῖνος γράφω δηλόω , ὁ δέ Νικίας ὁ τε πλοῦτος ἐπίφθονος ποιέω καί μάλα ὁ δίαιτα ὁ μή φιλάνθρωπος μηδέ δημοτικός , ἀλλά ἄμικτος καί ὀλιγαρχικός ἀλλόκοτος δοκέω , πολύς δέ ἤδη ὁ ἐπιθυμία αὐτός ἀντιτείνω , παρά γνώμη βιάζω πρός ὁ συμφέρω , ἐπαχθής εἰμί .
plutarchus.nicias 11.3
ὡς δʼ ἁπλῶς εἰπεῖν , νέων ἦν καὶ πολεμοποιῶν ἅμιλλα πρὸς εἰρηνοποιοὺς καὶ πρεσβυτέρους , τῶν μὲν εἰς τοῦτον , τῶν δʼ εἰς ἐκεῖνον τὸ ὄστρακον τρεπόντων . ἐν δὲ διχοστασίῃ καὶ ὁ πάγκακος ἔμμορε τιμῆς · ὥς που καὶ τότε διαστὰς ὁ δῆμος δίχα χώραν ἔδωκε τοῖς ἰταμωτάτοις καὶ πανουργοτάτοις , ὧν ἦν καὶ Ὑπέρβολος ὁ Περιθοίδης , ἄνθρωπος ἀπʼ οὐδεμιᾶς τολμῶν δυνάμεως , ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ τολμᾶν εἰς δύναμιν προελθών , καὶ γενόμενος διʼ ἣν εἶχεν ἐν τῇ πόλει δόξαν ἀδοξία τῆς πόλεως .
Lemmas: ὡς δέ ἁπλῶς λέγω , νέος εἰμί καί πολεμοποιός ἅμιλλα πρός εἰρηνοποιός καί πρέσβυς , ὁ μέν εἰς οὗτος , ὁ δέ εἰς ἐκεῖνος ὁ ὄστρακον τρέπω . ἐν δέ διχοστασία καί ὁ πάγκακος μείρομαι τιμή · ὡς που καί τότε διίστημι ὁ δῆμος δίχα χώρα δίδωμι ὁ ἰταμός καί πάνουργος , ὅς εἰμί καί Ὑπέρβολος ὁ Περιθοίδης , ἄνθρωπος ἀπό οὐδείς τολμάω δύναμις , ἀλλά ἀπό ὁ τολμάω εἰς δύναμις προέρχομαι , καί γίγνομαι διά ὅς ἔχω ἐν ὁ πόλις δόξα ἀδοξία ὁ πόλις .
plutarchus.nicias 11.4
οὗτος ἐν τῷ τότε χρόνῳ τοῦ μὲν ὀστράκου πόρρω τιθέμενος ἑαυτόν , ἅτε δὴ τῷ κύφωνι μᾶλλον προσήκων , ἐλπίζων δὲ θατέρου τῶν ἀνδρῶν ἐκπεσόντος αὐτὸς ἀντίπαλος τῷ λειπομένῳ γενέσθαι , καταφανὴς ἦν ἡδόμενός τε τῇ διαφορᾷ καὶ παροξύνων τὸν δῆμον ἐπʼ ἀμφοτέρους . συνιδόντες οὖν τὴν μοχθηρίαν οἱ περὶ τὸν Νικίαν καὶ τὸν Ἀλκιβιάδην , καὶ λόγον δόντες ἀλλήλοις κρύφα , καὶ τὰς στάσεις συναγαγόντες εἰς ἓν ἀμφοτέρας καὶ ἀναμίξαντες , ἐκράτησαν ὥστε μηδέτερον αὐτῶν , ἀλλὰ τὸν Ὑπέρβολον ἐξοστρακισθῆναι .
Lemmas: οὗτος ἐν ὁ τότε χρόνος ὁ μέν ὄστρακον πρόσω τίθημι ἑαυτοῦ , ἅτε δή ὁ κύφων μάλα προσήκω , ἐλπίζω δέ ἕτερος ὁ ἀνήρ ἐκπίπτω αὐτός ἀντίπαλος ὁ λείπω γίγνομαι , καταφανής εἰμί ἥδομαι τε ὁ διαφορά καί παροξύνω ὁ δῆμος ἐπί ἀμφότερος . συνοράω οὖν ὁ μοχθηρία ὁ περί ὁ Νικίας καί ὁ Ἀλκιβιάδης , καί λόγος δίδωμι ἀλλήλων κρύφα , καί ὁ στάσις συνάγω εἰς εἷς ἀμφότερος καί ἀναμίσγω , κρατέω ὥστε μηδέτερος αὐτός , ἀλλά ὁ Ὑπέρβολος ἐξοστρακίζω .
plutarchus.nicias 11.5
καὶ παραυτίκα μὲν ἡδονὴν τοῦτο καὶ γέλωτα τῷ δήμῳ παρέσχεν , ὕστερον δὲ ἠγανάκτουν ὡς καθυβρισμένον τὸ πρᾶγμα τοῦτο πρὸς ἄνθρωπον ἀνάξιον γεγονέναι νομίζοντες , εἶναι γάρ τι καὶ κολάσεως ἀξίωμα , μᾶλλον δὲ κόλασιν τὸν ἐξοστρακισμὸν ἡγούμενοι Θουκυδίδῃ καὶ Ἀριστείδῃ καὶ τοῖς ὁμοίοις , Ὑπερβόλῳ δὲ τιμὴν καὶ προσποίησιν ἀλαζονείας , εἰ διὰ μοχθηρίαν ἔπαθε ταὐτὰ τοῖς ἀρίστοις , ὥς που καὶ Πλάτων ὁ κωμικὸς εἴρηκε περὶ αὐτοῦ .
Lemmas: καί παραυτίκα μέν ἡδονή οὗτος καί γέλως ὁ δῆμος παρέχω , ὕστερον δέ ἀγανακτέω ὡς καθυβρίζω ὁ πρᾶγμα οὗτος πρός ἄνθρωπος ἀνάξιος γίγνομαι νομίζω , εἰμί γάρ τις καί κόλασις ἀξίωμα , μάλα δέ κόλασις ὁ ἐξοστρακισμός ἡγέομαι Θουκυδίδης καί Ἀριστείδης καί ὁ ὅμοιος , Ὑπέρβολος δέ τιμή καί προσποίησις ἀλαζονεία , εἰ διά μοχθηρία πάσχω αὐτός ὁ ἀγαθός , ὡς που καί Πλάτων ὁ κωμικός λέγω περί αὐτός .
plutarchus.nicias 11.6
καίτοι πέπραχε τῶν προτέρων μὲν ἄξια , αὑτοῦ δὲ καὶ τῶν στιγμάτων ἀνάξια · οὐ γὰρ τοιούτων εἵνεκʼ ὄστραχʼ εὑρέθη . καὶ τὸ πέρας οὐδεὶς ἔτι τὸ παράπαν ἐξωστρακίσθη μετὰ Ὑπέρβολον , ἀλλʼ ἔσχατος ἐκεῖνος , πρῶτος δʼ Ἵππαρχος ὁ Χολαργεὺς συγγενής τις ὢν τοῦ τυράννου .
Lemmas: καίτοι πράσσω ὁ πρότερος μέν ἄξιος , ἑαυτοῦ δέ καί ὁ στίγμα ἀνάξιος · οὐ γάρ τοιοῦτος ἕνεκα ὄστρακον εὑρίσκω . καί ὁ πέρας οὐδείς ἔτι ὁ παράπαν ἐξοστρακίζω μετά Ὑπέρβολος , ἀλλά ἔσχατος ἐκεῖνος , πρῶτος δέ Ἵππαρχος ὁ Χολαργεύς συγγενής τις εἰμί ὁ τύραννος .
plutarchus.nicias 11.7
ἄκριτον δʼ ἡ τύχη πρᾶγμα καὶ ἄληπτον λογισμῷ . Νικίας γάρ , εἰ τὸν περὶ ὀστράκου κίνδυνον ἀνέρριψε πρὸς Ἀλκιβιάδην , ἢ κρατήσας ἂν ἀσφαλῶς ᾤκει τὴν πόλιν ἐκεῖνον ἐξελάσας , ἢ κρατηθεὶς αὐτὸς ἐξῄει πρὸ τῶν ἐσχάτων ἀτυχιῶν , τὸ δοκεῖν ἄριστος εἶναι στρατηγὸς διαφυλάξας . οὐκ ἀγνοῶ δʼ ὅτι Θεόφραστος ἐξοστρακισθῆναί φησι τὸν Ὑπέρβολον Φαίακος , οὐ Νικίου , πρὸς Ἀλκιβιάδην ἐρίσαντος . ἀλλʼ οἱ πλείονες οὕτω γεγράφασιν .
Lemmas: ἄκριτος δέ ὁ τύχη πρᾶγμα καί ἄληπτος λογισμός . Νικίας γάρ , εἰ ὁ περί ὄστρακον κίνδυνος ἀναρρίπτω πρός Ἀλκιβιάδης , ἤ κρατέω ἄν ἀσφαλής οἰκέω ὁ πόλις ἐκεῖνος ἐξαιρέω , ἤ κρατέω αὐτός ἐξέρχομαι πρό ὁ ἔσχατος ἀτυχία , ὁ δοκέω ἀγαθός εἰμί στρατηγός διαφυλάσσω . οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι Θεόφραστος ἐξοστρακίζω φημί ὁ Ὑπέρβολος Φαίαξ , οὐ Νικίας , πρός Ἀλκιβιάδης ἐρίζω . ἀλλά ὁ πολύς οὕτως γράφω .
plutarchus.nicias 12.1
ὁ δʼ οὖν Νικίας , τῶν Αἰγεστέων πρέσβεων καὶ Λεοντίνων παραγενομένων καὶ πειθόντων τοὺς Ἀθηναίους στρατεύειν ἐπὶ Σικελίαν , ἀνθιστάμενος ἡττᾶτο τῆς βουλῆς Ἀλκιβιάδου καὶ φιλοτιμίας , πρὶν ὅλως ἐκκλησίαν γενέσθαι , κατασχόντος ἤδη πλῆθος ἐλπίσι καὶ λόγοις προδιεφθαρμένον , ὥστε καὶ νέους ἐν παλαίστραις καὶ γέροντας ἐν ἐργαστηρίοις καὶ ἡμικυκλίοις συγκαθεζομένους ὑπογράφειν τὸ σχῆμα τῆς Σικελίας , καὶ τὴν φύσιν τῆς περὶ αὐτὴν θαλάσσης , καὶ λιμένας καὶ τόπους οἷς τέτραπται πρὸς Λιβύην ἡ νῆσος .
Lemmas: ὁ δέ οὖν Νικίας , ὁ Αἴγεστα πρέσβυς καί Λεοντῖνος παραγίγνομαι καί πείθω ὁ Ἀθηναῖος στρατεύω ἐπί Σικελία , ἀνθίστημι ἡσσάομαι ὁ βουλή Ἀλκιβιάδης καί φιλοτιμία , πρίν ὅλος ἐκκλησία γίγνομαι , κατέχω ἤδη πλῆθος ἐλπίς καί λόγος προδιαφθείρω , ὥστε καί νέος ἐν παλαίστρα καί γέρων ἐν ἐργαστήριον καί ἡμικύκλιον συγκαθέζομαι ὑπογράφω ὁ σχῆμα ὁ Σικελία , καί ὁ φύσις ὁ περί αὐτός θάλασσα , καί λιμήν καί τόπος ὅς τρέπω πρός Λιβύη ὁ νῆσος .
plutarchus.nicias 12.2
οὐ γὰρ ἆθλον ἐποιοῦντο τοῦ πολέμου Σικελίαν , ἀλλʼ ὁρμητήριον , ὡς ἀπʼ αὐτῆς διαγωνισόμενοι πρὸς Καρχηδονίους καὶ σχήσοντες ἅμα Λιβύην καὶ τὴν ἐντὸς Ἡρακλείων στηλῶν θάλασσαν . ὡς οὖν ὥρμηντο πρὸς ταῦτα , ὁ Νικίας ἐναντιούμενος οὔτε πολλοὺς οὔτε δυνατοὺς εἶχε συναγωνιστάς . οἱ γὰρ εὔποροι δεδιότες μὴ δοκῶσι τὰς λειτουργίας καὶ τριηραρχίας ἀποδιδράσκειν , παρὰ γνώμην ἡσύχαζον ·
Lemmas: οὐ γάρ ἆθλον ποιέω ὁ πόλεμος Σικελία , ἀλλά ὁρμητήριον , ὡς ἀπό αὐτός διαγωνίζομαι πρός Καρχηδόνιος καί ἔχω ἅμα Λιβύη καί ὁ ἐντός Ἡράκλειος στήλη θάλασσα . ὡς οὖν ὁρμάω πρός οὗτος , ὁ Νικίας ἐναντιόομαι οὔτε πολύς οὔτε δυνατός ἔχω συναγωνιστής . ὁ γάρ εὔπορος δείδω μή δοκέω ὁ λειτουργία καί τριηραρχία ἀποδιδράσκω , παρά γνώμη ἡσυχάζω ·