ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 1
τῶν ἀπʼ Ἰλίου περὶ τὴν ἅλωσιν ἐκφυγόντων οἱ πλεῖστοι χειμῶνι χρησάμενοι , καὶ διʼ ἀπειρίαν τοῦ πλοῦ καὶ ἄγνοιαν τῆς θαλάττης ἀπενεχθέντες εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ περὶ τὸν Θύμβριν ποταμὸν ὅρμοις καὶ ναυλόχοις ἀναγκαίοις μόλις ὑποδραμόντες , αὐτοὶ μὲν ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν φραστήρων δεόμενοι , ταῖς δὲ γυναιξὶν ἐμπίπτει λογισμός , ὡς ἡτισοῦν ἵδρυσις ἐν γῇ πάσης πλάνης καὶ ναυτιλίας εὖ τε καὶ καλῶς πράττουσιν ἀνθρώποις ἀμείνων ἐστί , καὶ πατρίδα δεῖ ποιεῖν αὐτούς , ἀπολαβεῖν ἣν ἀπολωλέκασι μὴ δυναμένους . ἐκ δὲ τούτου συμφρονήσασαι κατέφλεξαν τὰ πλοῖα , μιᾶς καταρξαμένης ὥς φασι Ῥώμης . πράξασαι δὲ ταῦτα τοῖς ἀνδράσιν ἀπήντων βοηθοῦσι πρὸς τὴν θάλατταν , καὶ φοβούμεναι τὴν ὀργὴν αἱ μὲν ἀνδρῶν αἱ δʼ οἰκείων ἀντιλαμβανόμεναι καὶ καταφιλοῦσαι λιπαρῶς , ἐξεπράυναν τῷ τρόπῳ τῆς φιλοφροσύνης . διὸ καὶ γέγονε καὶ παραμένει ταῖς Ῥωμαίων γυναιξὶν ἔτι νῦν ἔθος ἀσπάζεσθαι μετὰ τοῦ καταφιλεῖν τοὺς κατὰ γένος προσήκοντας αὐταῖς . συνιδόντες γὰρ ὡς ἔοικε τὴν ἀνάγκην οἱ Τρῶες καὶ ἅμα πειρώμενοι τῶν ἐγχωρίων , εὐμενῶς καὶ φιλανθρώπως προσδεχομένων , ἠγάπησαν τὸ πραχθὲν ὑπὸ τῶν γυναικῶν καὶ συγκατῴκησαν αὐτόθι τοῖς Λατίνοις .
Lemmas: ὁ ἀπό Ἴλιον περί ὁ ἅλωσις ἐκφεύγω ὁ πολύς χειμών χράω , καί διά ἀπειρία ὁ πλόος καί ἄγνοια ὁ θάλασσα ἀποφέρω εἰς ὁ Ἰταλία καί περί ὁ Θύμβρις ποταμός ὅρμος καί ναύλοχος ἀναγκαῖος μόλις ὑποτρέχω , αὐτός μέν πλανάω περί ὁ χώρα φραστήρ δέω , ὁ δέ γυνή ἐμπίπτω λογισμός , ὡς ὅστις ἵδρυσις ἐν γῆ πᾶς πλάνη καί ναυτιλία εὖ τε καί καλός πράσσω ἄνθρωπος ἀγαθός εἰμί , καί πατρίς δέω ποιέω αὐτός , ἀπολαμβάνω ὅς ἀπόλλυμι μή δύναμαι . ἐκ δέ οὗτος συμφρονέω καταφλέγω ὁ πλοῖον , εἷς κατάρχω ὡς φημί Ῥώμη . πράσσω δέ οὗτος ὁ ἀνήρ ἀπαντάω βοηθέω πρός ὁ θάλασσα , καί φοβέω ὁ ὀργή ὁ μέν ἀνήρ ὁ δέ οἰκεῖος ἀντιλαμβάνω καί καταφιλέω λιπαρής , ἐκπραύνω ὁ τρόπος ὁ φιλοφροσύνη . διό καί γίγνομαι καί παραμένω ὁ Ῥωμαῖος γυνή ἔτι νῦν ἔθος ἀσπάζομαι μετά ὁ καταφιλέω ὁ κατά γένος προσήκω αὐτός . συνοράω γάρ ὡς ἔοικα ὁ ἀνάγκη ὁ Τρώς καί ἅμα πειράω ὁ ἐγχώριος , εὐμενής καί φιλάνθρωπος προσδέχομαι , ἀγαπάω ὁ πράσσω ὑπό ὁ γυνή καί συγκατοικέω αὐτόθι ὁ Λατῖνος .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 2
τὸ δὲ τῶν Φωκίδων ἐνδόξου μὲν οὐ τετύχηκε συγγραφέως , οὐδενὸς δὲ τῶν γυναικείων ἔλαττον εἰς ἀρετήν ἐστι , μαρτυρούμενον ἱεροῖς τε μεγάλοις , ἃ δρῶσι Φωκεῖς ἔτι νῦν περὶ Ὑάμπολιν , καὶ δόγμασι παλαιοῖς , ὧν τὸ μὲν καθʼ ἕκαστον τῆς πράξεως ἐν τῷ Δαϊφάντου βίῳ γέγραπται , τὸ δὲ τῶν γυναικῶν τοιοῦτόν ἐστιν . ἄσπονδος ἦν Θετταλοῖς πρὸς Φωκέας πόλεμος · οἱ μὲν γὰρ ἄρχοντας αὐτῶν καὶ τυράννους ἐν ταῖς Φωκικαῖς πόλεσιν ἡμέρᾳ μιᾷ πάντας ἀπέκτειναν , οἱ δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἐκείνων ὁμήρους κατηλόησαν εἶτα πανστρατιᾷ διὰ Λοκρῶν ἐνέβαλον , δόγμα θέμενοι μηδενὸς φείδεσθαι τῶν ἐν ἡλικίᾳ , παῖδας δὲ καὶ γυναῖκας ἀνδραποδίσασθαι . Δαΐφαντος οὖν ὁ Βαθυλλίου , τρίτος αὐτὸς ἄρχων , ἔπεισε τοὺς Φωκεῖς μὲν αὐτοὺς ἀπαντήσαντας τοῖς Θετταλοῖς μάχεσθαι , τὰς δὲ γυναῖκας ἅμα τοῖς τέκνοις εἰς ἕνα που τόπον συναγαγόντας ἐξ ἁπάσης τῆς Φωκίδος , ὕλην τε περινῆσαι ξύλων καὶ φυλακὰς καταλιπεῖν , πρόσταγμα δόντας , ἂν αἴσθωνται νικωμένους αὐτούς , κατὰ τάχος τὴν ὕλην ἀνάψαι καὶ καταπρῆσαι τὰ σώματα . ψηφισαμένων δὲ ταῦτα τῶν ἄλλων , εἷς ἐξαναστὰς ἔφη δίκαιον εἶναι ταῦτα συνδοκεῖν καὶ ταῖς γυναιξίν · εἰ δὲ μή , χαίρειν ἐᾶν καὶ μὴ προσβιάζεσθαι . τούτου τοῦ λόγου διελθόντος εἰς τὰς γυναῖκας , αὐταὶ καθʼ ἑαυτὰς συνελθοῦσαι ταὐτὰ ἐψηφίσαντο καὶ τὸν Δαΐφαντον ἀνέδησαν , ὡς τὰ ἄριστα τῇ Φωκίδι βεβουλευμένον τὰ δʼ αὐτὰ καὶ τοὺς παῖδας ἰδίᾳ φασὶν ἐκκλησιάσαντας ἐπιψηφίσασθαι . πραχθέντων δὲ τούτων , συμβαλόντες οἱ Φωκεῖς περὶ Κλεωνὰς τῆς Ὑαμπόλιδος ἐνίκησαν . τὸ μὲν οὖν ψήφισμα Φωκέων Ἀπόνοιαν οἱ Ἕλληνες ὠνόμασαν ἑορτὴν δʼ ἐκ πασῶν μεγίστην τὰ Ἐλαφηβόλια μέχρι νῦν τῇ Ἀρτέμιδι τῆς νίκης ἐκείνης ἐν Ὑαμπόλιδι τελοῦσιν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Φωκίς ἔνδοξος μέν οὐ τυγχάνω συγγραφεύς , οὐδείς δέ ὁ γυναικεῖος ἐλαχύς εἰς ἀρετή εἰμί , μαρτυρέω ἱερόν τε μέγας , ὅς δράω Φωκεύς ἔτι νῦν περί Ὑάμπολις , καί δόγμα παλαιός , ὅς ὁ μέν κατά ἕκαστος ὁ πρᾶξις ἐν ὁ Δαΐφαντος βίος γράφω , ὁ δέ ὁ γυνή τοιοῦτος εἰμί . ἄσπονδος εἰμί Θεσσαλός πρός Φωκεύς πόλεμος · ὁ μέν γάρ ἄρχων αὐτός καί τύραννος ἐν ὁ Φωκικός πόλις ἡμέρα εἷς πᾶς ἀποκτείνω , ὁ δέ πεντήκοντα καί διακόσιοι ἐκεῖνος ὅμηρος καταλοάω εἶτα πανστρατιά διά Λοκροί ἐμβάλλω , δόγμα τίθημι μηδείς φείδομαι ὁ ἐν ἡλικία , παῖς δέ καί γυνή ἀνδραποδίζω . Δαΐφαντος οὖν ὁ Βαθύλλιος , τρίτος αὐτός ἄρχων , πείθω ὁ Φωκεύς μέν αὐτός ἀπαντάω ὁ Θεσσαλός μάχομαι , ὁ δέ γυνή ἅμα ὁ τέκνον εἰς εἷς ποῦ τόπος συνάγω ἐκ ἅπας ὁ Φωκίς , ὕλη τε περινέω ξύλον καί φυλακή καταλείπω , πρόσταγμα δίδωμι , ἐάν αἰσθάνομαι νικάω αὐτός , κατά τάχος ὁ ὕλη ἀνάπτω καί καταπίμπρημι ὁ σῶμα . ψηφίζω δέ οὗτος ὁ ἄλλος , εἷς ἐξανίστημι φημί δίκαιος εἰμί οὗτος συνδοκέω καί ὁ γυνή · εἰ δέ μή , χαίρω ἐάω καί μή προσβιάζομαι . οὗτος ὁ λόγος διέρχομαι εἰς ὁ γυνή , αὐτός κατά ἑαυτοῦ συνέρχομαι αὐτός ψηφίζω καί ὁ Δαΐφαντος ἀναδέω , ὡς ὁ ἀγαθός ὁ Φωκίς βουλεύω ὁ δέ αὐτός καί ὁ παῖς ἴδιος φημί ἐκκλησιάζω ἐπιψηφίζω . πράσσω δέ οὗτος , συμβάλλω ὁ Φωκεύς περί Κλεωναί ὁ Ὑάμπολις νικάω . ὁ μέν οὖν ψήφισμα Φωκεύς ἀπόνοια ὁ Ἕλλην ὀνομάζω ἑορτή δέ ἐκ πᾶς μέγας ὁ Ἐλαφηβόλια μέχρι νῦν ὁ Ἄρτεμις ὁ νίκη ἐκεῖνος ἐν Ὑάμπολις τελέω .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 5
Πέρσας Ἀστυάγου βασιλέως καὶ Μήδων ἀποστήσας Κῦρος ἡττήθη μάχῃ φεύγουσι δὲ τοῖς Πέρσαις εἰς τὴν πόλιν , ὀλίγον ἀπεχόντων συνεισπεσεῖν τῶν πολεμίων , ἀπήντησαν αἱ γυναῖκες πρὸ τῆς πόλεως καὶ τοὺς πέπλους ἐκ τῶν κάτω μερῶν ἐπάρασαι , ποῖ φέρεσθε , εἶπον , ὦ κάκιστοι πάντων ἀνθρώπων ; οὐ γὰρ ἐνταῦθά γε δύνασθε καταδῦναι φεύγοντες , ὅθεν ἐξεγένεσθε , ταύτην τὴν ὄψιν ἅμα καὶ τὴν φωνὴν αἰδεσθέντες οἱ Πέρσαι καὶ κακίσαντες ἑαυτοὺς ἀνέστρεψάν τε καὶ συμβαλόντες ἐξ ἀρχῆς ἐτρέψαντο τοὺς πολεμίους . ἐκ τούτου κατέστη νόμος , εἰσελάσαντος βασιλέως εἰς τὴν πόλιν ἑκάστην γυναῖκα χρυσοῦν λαμβάνειν , Κύρου νομοθετήσαντος . Ὦχον δέ φασι , τὰ τʼ ἄλλα μοχθηρὸν καὶ φιλοκερδέστατον βασιλέων ὄντα , περικάμψαι τὴν πόλιν ἀεὶ καὶ μὴ παρελθεῖν ἀλλʼ ἀποστερῆσαι τῆς δωρεᾶς τὰς γυναῖκας . Ἀλέξανδρος δὲ καὶ δὶς εἰσῆλθε καὶ ταῖς κυούσαις διπλοῦν ἔδωκε .
Lemmas: Πέρσης Ἀστυάγης βασιλεύς καί Μῆδος ἀφίστημι Κῦρος ἡσσάομαι μάχη φεύγω δέ ὁ Πέρσης εἰς ὁ πόλις , ὀλίγος ἀπέχω συνεισπίπτω ὁ πολέμιος , ἀπαντάω ὁ γυνή πρό ὁ πόλις καί ὁ πέπλος ἐκ ὁ κάτω μέρος ἐπαίρω , ποῖ φέρω , λέγω , ὦ κακός πᾶς ἄνθρωπος ; οὐ γάρ ἐνταῦθα γε δύναμαι καταδύω φεύγω , ὅθεν ἐκγίγνομαι , οὗτος ὁ ὄψις ἅμα καί ὁ φωνή αἰδέομαι ὁ Πέρσης καί κακίζω ἑαυτοῦ ἀναστρέφω τε καί συμβάλλω ἐκ ἀρχή τρέπω ὁ πολέμιος . ἐκ οὗτος καθίστημι νόμος , εἰσελαύνω βασιλεύς εἰς ὁ πόλις ἕκαστος γυνή χρύσεος λαμβάνω , Κῦρος νομοθετέω . Ὦχος δέ φημί , ὁ τε ἄλλος μοχθηρός καί φιλοκερδής βασιλεύς εἰμί , περικάμπτω ὁ πόλις ἀεί καί μή παρέρχομαι ἀλλά ἀποστερέω ὁ δωρεά ὁ γυνή . Ἀλέξανδρος δέ καί δίς εἰσέρχομαι καί ὁ κυέω διπλόος δίδωμι .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 6
Κελτοῖς , πρὶν ὑπερβαλεῖν Ἄλπεις καὶ κατοικῆσαι τῆς Ἰταλίας ἣν νῦν νέμονται χώραν , στάσις ἐμπεσοῦσα δεινὴ καὶ δυσκατάπαυστος εἰς πόλεμον ἐμφύλιον προῆλθεν . αἱ δὲ γυναῖκες ἐν μέσῳ τῶν ὅπλων γενόμεναι καὶ παραλαβοῦσαι τὰ νείκη διῄτησαν οὕτως ἀμέμπτως καὶ διέκριναν , ὥστε φιλίαν πᾶσι θαυμαστὴν καὶ κατὰ πόλεις καὶ κατʼ οἴκους γενέσθαι πρὸς πάντας . ἐκ τούτου διετέλουν περὶ τε πολέμου καὶ εἰρήνης βουλευόμενοι μετὰ τῶν γυναικῶν καὶ τὰ πρὸς τοὺς συμμάχους ἀμφίβολα διʼ ἐκείνων βραβεύοντες . ἐν γοῦν ταῖς πρὸς Ἀννίβαν συνθήκαις ἐγράψαντο , Κελτῶν μὲν ἐγκαλούντων Καρχηδονίοις , τοὺς ἐν Ἰβηρίᾳ Καρχηδονίων ἐπάρχους καὶ στρατηγοὺς εἶναι δικαστάς · ἂν δὲ Καρχηδόνιοι Κελτοῖς ἐγκαλῶσι , τὰς Κελτῶν γυναῖκας .
Lemmas: Κελτοί , πρίν ὑπερβάλλω Ἄλπις καί κατοικέω ὁ Ἰταλία ὅς νῦν νέμω χώρα , στάσις ἐμπίπτω δεινός καί δυσκατάπαυστος εἰς πόλεμος ἐμφύλιος προέρχομαι . ὁ δέ γυνή ἐν μέσος ὁ ὅπλον γίγνομαι καί παραλαμβάνω ὁ νεῖκος διαιτέω οὕτως ἄμεμπτος καί διακρίνω , ὥστε φιλία πᾶς θαυμαστός καί κατά πόλις καί κατά οἶκος γίγνομαι πρός πᾶς . ἐκ οὗτος διατελέω περί τε πόλεμος καί εἰρήνη βουλεύω μετά ὁ γυνή καί ὁ πρός ὁ σύμμαχος ἀμφίβολος διά ἐκεῖνος βραβεύω . ἐν γοῦν ὁ πρός Ἀννίβας συνθήκη γράφω , Κελτοί μέν ἐγκαλέω Καρχηδόνιος , ὁ ἐν Ἰβηρία Καρχηδόνιος ἔπαρχος καί στρατηγός εἰμί δικαστής · ἐάν δέ Καρχηδόνιος Κελτοί ἐγκαλέω , ὁ Κελτοί γυνή .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 7
Μήλιοι γῆς χρῄζοντες ἀμφιλαφοῦς Νυμφαῖον ἡγεμόνα τῆς ἀποικίας ἐποιήσαντο , νέον ἄνδρα καὶ κάλλει διαφέροντα · τοῦ δὲ θεοῦ πλεῖν κελεύσαντος αὐτούς , ὅπου δʼ ἂν ἀποβάλωσι τοὺς κομιστῆρας , ἐκεῖ κατοικεῖν , συνέπεσε τῇ Καρίᾳ προσβαλοῦσιν αὐτοῖς καὶ ἀποβᾶσι τὰς ναῦς ὑπὸ χειμῶνος διαφθαρῆναι . τῶν δὲ Καρῶν οἱ Κρύασσον οἰκοῦντες , εἴτε τὴν ἀπορίαν οἰκτίραντες εἴτε δείσαντες αὐτῶν τὴν τόλμαν , ἐκέλευον οἰκεῖν παρʼ αὐτοῖς καὶ τῆς χώρας μετέδωκαν · εἶτα πολλὴν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ λαμβάνοντας αὔξησιν ὁρῶντες , ἐπεβούλευον ἀνελεῖν εὐωχίαν τινὰ καὶ θοίνην παρασκευάσαντες . ἔτυχε δὲ Καρίνη παρθένος ἐρῶσα τοῦ Νυμφαίου καὶ λανθάνουσα τοὺς ἄλλους · ἐκαλεῖτο δὲ Καφένη · πραττομένων δὲ τούτων οὐ δυναμένη τὸν Νυμφαῖον περιορᾶν ἀπολλύμενον , ἐξήγγειλε τὴν διάνοιαν αὐτῷ τῶν πολιτῶν . ὡς οὖν ἧκον οἱ Κρυασσεῖς καλοῦντες αὐτούς , οὐκ ἔφη νόμον ὁ Νυμφαῖος Ἕλλησιν εἶναι βαδίζειν ἐπὶ δεῖπνον ἄνευ γυναικῶν ἀκούσαντες δὲ οἱ Κᾶρες ἐκέλευον ἄγειν καὶ τὰς γυναῖκας . οὕτω δὴ φράσας τὰ πεπραγμένα Μηλίοις ἐκέλευσεν αὐτοὺς μὲν ἀνόπλους ἐν ἱματίοις βαδίζειν , τῶν δὲ γυναικῶν ἑκάστην ξίφος ἐν τῷ κόλπῳ κομίζειν καὶ καθέζεσθαι παρὰ τὸν αὑτῆς . ἐπεὶ δὲ τοῦ δείπνου μεσοῦντος ἐδόθη τὸ σύνθημα τοῖς Καρσὶ καὶ συνῄσθοντο τὸν καιρὸν οἱ Ἕλληνες , αἱ μὲν γυναῖκες ἅμα πᾶσαι τοὺς κόλπους διέσχον , οἱ δὲ τὰ ξίφη λαβόντες ἐπέθεντο τοῖς βαρβάροις καὶ διέφθειραν αὐτοὺς ἅμα πάντας · κτησάμενοι δὲ τὴν χώραν καὶ τὴν πόλιν ἐκείνην καταβαλόντες , ᾤκισαν ἑτέραν , ἣν Νέαν Κρύασσον ὠνόμασαν . ἡ δὲ Καφένη τῷ Νυμφαίῳ γαμηθεῖσα τιμὴν καὶ χάριν ἔσχε ταῖς εὐεργεσίαις πρέπουσαν . ἄξιον οὖν ἄγασθαι τῶν γυναικῶν καὶ τὴν σιωπὴν καὶ τὸ θάρσος , καὶ τὸ μηδεμίαν ἐν πολλαῖς μηδʼ ἄκουσαν ὑπὸ δειλίας κακὴν γενέσθαι .
Lemmas: Μήλιος γῆ χρῄζω ἀμφιλαφής Νυμφαῖος ἡγεμών ὁ ἀποικία ποιέω , νέος ἀνήρ καί κάλλος διαφέρω · ὁ δέ θεός πλέω κελεύω αὐτός , ὅπου δέ ἄν ἀποβάλλω ὁ κομιστήρ , ἐκεῖ κατοικέω , συμπίπτω ὁ Καρία προσβάλλω αὐτός καί ἀποβαίνω ὁ ναῦς ὑπό χειμών διαφθείρω . ὁ δέ Κάρ ὁ Κρυασσός οἰκέω , εἴτε ὁ ἀπορία οἰκτίρω εἴτε δείδω αὐτός ὁ τόλμα , κελεύω οἰκέω παρά αὐτός καί ὁ χώρα μεταδίδωμι · εἶτα πολύς ἐν ὀλίγος χρόνος λαμβάνω αὔξησις ὁράω , ἐπιβουλεύω ἀναιρέω εὐωχία τις καί θοίνη παρασκευάζω . τυγχάνω δέ Καρίνη παρθένος ἐράω ὁ Νυμφαῖος καί λανθάνω ὁ ἄλλος · καλέω δέ Καφένη · πράσσω δέ οὗτος οὐ δύναμαι ὁ Νυμφαῖος περιοράω ἀπόλλυμι , ἐξαγγέλλω ὁ διάνοια αὐτός ὁ πολίτης . ὡς οὖν ἥκω ὁ Κρυασσεύς καλέω αὐτός , οὐ φημί νόμος ὁ Νυμφαῖος Ἕλλην εἰμί βαδίζω ἐπί δεῖπνον ἄνευ γυνή ἀκούω δέ ὁ Κάρ κελεύω ἄγω καί ὁ γυνή . οὕτως δή φράζω ὁ πράσσω Μήλιος κελεύω αὐτός μέν ἄνοπλος ἐν ἱμάτιον βαδίζω , ὁ δέ γυνή ἕκαστος ξίφος ἐν ὁ κόλπος κομίζω καί καθέζομαι παρά ὁ ἑαυτοῦ . ἐπεί δέ ὁ δεῖπνον μεσόω δίδωμι ὁ σύνθημα ὁ Κάρ καί συναισθάνομαι ὁ καιρός ὁ Ἕλλην , ὁ μέν γυνή ἅμα πᾶς ὁ κόλπος διέχω , ὁ δέ ὁ ξίφος λαμβάνω ἐπιτίθημι ὁ βάρβαρος καί διαφθείρω αὐτός ἅμα πᾶς · κτάομαι δέ ὁ χώρα καί ὁ πόλις ἐκεῖνος καταβάλλω , οἰκίζω ἕτερος , ὅς Νέη Κρυασσός ὀνομάζω . ὁ δέ Καφένη ὁ Νυμφαῖος γαμέω τιμή καί χάρις ἔχω ὁ εὐεργεσία πρέπω . ἄξιος οὖν ἄγαμαι ὁ γυνή καί ὁ σιωπή καί ὁ θάρσος , καί ὁ μηδείς ἐν πολύς μηδέ ἄκων ὑπό δειλία κακός γίγνομαι .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 10
Ἀννίβα δὲ τοῦ Βάρκα , πρὶν ἐπὶ Ῥωμαίους στρατεύειν , ἐν Ἰβηρίᾳ πόλει μεγάλῃ Σαλματικῇ προσμαχομένου , πρῶτον μὲν ἔδεισαν οἱ πολιορκούμενοι καὶ συνέθεντο ποιήσειν τὸ προσταττόμενον , Ἀννίβᾳ τριακόσια δόντες ἀργυρίου τάλαντα καὶ τριακοσίους ὁμήρους . ἀνέντος δὲ τὴν πολιορκίαν ἐκείνου , μεταγνόντες οὐδὲν ἔπραττον ὧν ὡμολόγησαν . αὖθις οὖν ἐπιστρέψαντος αὐτοῦ καὶ τοὺς στρατιώτας ἐπὶ διαρπαγῇ χρημάτων κελεύσαντος ἐπιχειρεῖν τῇ πόλει , παντάπασι καταπλαγέντες οἱ βάρβαροι συνεχώρησαν ἐξελθεῖν ἐν ἱματίῳ τοὺς ἐλευθέρους , ὅπλα καὶ χρήματα καὶ ἀνδράποδα καὶ τὴν πόλιν καταλιπόντας , αἱ δὲ γυναῖκες οἰόμεναι τῶν μὲν ἀνδρῶν φωράσειν ἕκαστον ἐξιόντα τοὺς πολεμίους , αὐτῶν δʼ οὐκ ἂν ἅψασθαι , ξίφη λαβοῦσαι καὶ ἀποκρύψασαι συνεξέπιπτον τοῖς ἀνδράσιν . ἐξελθόντων δὲ πάντων ὁ Ἀννίβας φρουρὰν Μασαισυλίων ἐπιστήσας ἐν τῷ προαστείῳ συνεῖχεν αὐτούς , οἱ δʼ ἄλλοι τὴν πόλιν ἀτάκτως ἐμπεσόντες διήρπαζον . πολλῶν δʼ ἀγομένων , οἱ Μασαισύλιοι καρτερεῖν οὐκ ἐδύναντο βλέποντες οὐδὲ τῇ φυλακῇ τὸν νοῦν προσεῖχον , ἀλλʼ ἠγανάκτουν καὶ ἀπεχώρουν ὡς μεθέξοντες τῆς ὠφελείας . ἐν τούτῳ δʼ αἱ γυναῖκες ἐμβοήσασαι τοῖς ἀνδράσι τὰ ξίφη παρέδοσαν , ἔνιαι δὲ καὶ διʼ ἑαυτῶν ἐπετίθεντο τοῖς φρουροῦσι · μία δὲ καὶ λόγχην ἐξαρπάσασα Βάνωνος τοῦ ἑρμηνέως αὐτὸν ἐκεῖνον ἔπαισεν ἔτυχε δὲ τεθωρακισμένος · τῶν δʼ ἄλλων τοὺς μὲν καταβαλόντες , τοὺς δὲ τρεψάμενοι , διεξέπεσον ἀθρόοι μετὰ τῶν γυναικῶν . πυθόμενος δʼ ὁ Ἀννίβας καὶ διώξας τοὺς μὲν καταλειφθέντας εἷλεν · οἱ δὲ τῶν ὀρῶν ἐπιλαβόμενοι παραχρῆμα μὲν διέφυγον , ὕστερον δὲ πέμψαντες ἱκετηρίαν εἰς τὴν πόλιν ὑπʼ αὐτοῦ κατήχθησαν , ἀδείας καὶ φιλανθρωπίας τυχόντες .
Lemmas: Ἀννίβας δέ ὁ Βάρκας , πρίν ἐπί Ῥωμαῖος στρατεύω , ἐν Ἰβηρία πόλις μέγας Σαλματικός προσμάχομαι , πρῶτος μέν δείδω ὁ πολιορκέω καί συντίθημι ποιέω ὁ προστάσσω , Ἀννίβας τριακόσιοι δίδωμι ἀργύριον τάλαντον καί τριακόσιοι ὅμηρος . ἀνίημι δέ ὁ πολιορκία ἐκεῖνος , μεταγιγνώσκω οὐδείς πράσσω ὅς ὁμολογέω . αὖθις οὖν ἐπιστρέφω αὐτός καί ὁ στρατιώτης ἐπί διαρπαγή χρῆμα κελεύω ἐπιχειρέω ὁ πόλις , παντάπασι καταπλήσσω ὁ βάρβαρος συγχωρέω ἐξέρχομαι ἐν ἱμάτιον ὁ ἐλεύθερος , ὅπλον καί χρῆμα καί ἀνδράποδον καί ὁ πόλις καταλείπω , ὁ δέ γυνή οἴομαι ὁ μέν ἀνήρ φωράω ἕκαστος ἐξέρχομαι ὁ πολέμιος , αὐτός δέ οὐ ἄν ἅπτω , ξίφος λαμβάνω καί ἀποκρύπτω συνεκπίπτω ὁ ἀνήρ . ἐξέρχομαι δέ πᾶς ὁ Ἀννίβας φρουρά Μασαισύλιος ἐφίστημι ἐν ὁ προάστειον συνέχω αὐτός , ὁ δέ ἄλλος ὁ πόλις ἄτακτος ἐμπίπτω διαρπάζω . πολύς δέ ἄγω , ὁ Μασαισύλιος καρτερέω οὐ δύναμαι βλέπω οὐδέ ὁ φυλακή ὁ νόος προσέχω , ἀλλά ἀγανακτέω καί ἀποχωρέω ὡς μετέχω ὁ ὠφέλεια . ἐν οὗτος δέ ὁ γυνή ἐμβοάω ὁ ἀνήρ ὁ ξίφος παραδίδωμι , ἔνιοι δέ καί διά ἑαυτοῦ ἐπιτίθημι ὁ φρουρέω · εἷς δέ καί λόγχη ἐξαρπάζω Βάνων ὁ ἑρμηνεύς αὐτός ἐκεῖνος παίω τυγχάνω δέ θωρακίζω · ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν καταβάλλω , ὁ δέ τρέπω , διεκπίτνω ἀθρόος μετά ὁ γυνή . πυνθάνομαι δέ ὁ Ἀννίβας καί διώκω ὁ μέν καταλείπω αἱρέω · ὁ δέ ὁ ὄρος ἐπιλαμβάνω παραχρῆμα μέν διαφεύγω , ὕστερον δέ πέμπω ἱκετηρία εἰς ὁ πόλις ὑπό αὐτός κατάγω , ἄδεια καί φιλανθρωπία τυγχάνω .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 11
τὰς Μιλησίων ποτὲ παρθένους δεινὸν πάθος καὶ ἀλλόκοτον κατέσχεν , ἐκ δή τινος αἰτίας ἀδήλου · μάλιστα δʼ εἰκάζετο κρᾶσιν ἐκστατικὴν καὶ φαρμακώδη λαβὼν ὁ ἀὴρ τροπὴν αὐταῖς καὶ παραφορὰν τῆς διανοίας ἐνεργάσασθαι . πάσαις μὲν γὰρ ἐξαίφνης ἐπιθυμία θανάτου καὶ πρὸς ἀγχόνην ὁρμὴ περιμανὴς ἐνέπιπτε , πολλαὶ δʼ ἀπήγχοντο λανθάνουσαι ·· λόγοι δὲ καὶ δάκρυα γονέων καὶ παρηγορίαι φίλων οὐδὲν ἐπέραινον , ἀλλὰ περιῆσαν ἐπινοίας καὶ πανουργίας ἁπάσης τῶν φυλαττόντων , ἑαυτὰς διαχρώμεναι . καὶ τὸ κακὸν ἐδόκει δαιμόνιον εἶναι καὶ κρεῖττον ἀνθρωπίνης βοηθείας , ἄχρι οὗ γνώμῃ νοῦν ἔχοντος ἀνδρὸς ἐγράφη προβούλευμα τὰς ἀπαγχομένας γυμνὰς ἐκκομίζεσθαι διὰ τῆς ἀγορᾶς · καὶ τοῦτο κυρωθὲν οὐ μόνον ἐπέσχεν , ἀλλὰ καὶ παντελῶς ἔπαυσε θανατώσας τὰς παρθένους . μέγα δὴ τεκμήριον εὐφυΐας καὶ ἀρετῆς ἡ τῆς ἀδοξίας εὐλάβεια καὶ τὸ πρὸς τὰ δεινότατα τῶν ὄντων , θάνατον καὶ πόνον , ἀδεῶς ἐχούσας αἰσχροῦ φαντασίαν μὴ ὑπομεῖναι μηδʼ ἐνεγκεῖν αἰσχύνης μετὰ θάνατον ἐσομένης ,,
Lemmas: ὁ Μιλήσιος ποτέ παρθένος δεινός πάθος καί ἀλλόκοτος κατέχω , ἐκ δή τις αἰτία ἄδηλος · μάλα δέ εἰκάζω κρᾶσις ἐκστατικός καί φαρμακώδης λαμβάνω ὁ ἀήρ τροπή αὐτός καί παραφορά ὁ διάνοια ἐνεργάζομαι . πᾶς μέν γάρ ἐξαίφνης ἐπιθυμία θάνατος καί πρός ἀγχόνη ὁρμή περιμανής ἐμπίπτω , πολύς δέ ἀπάγχω λανθάνω ·· λόγος δέ καί δάκρυον γονεύς καί παρηγορία φίλος οὐδείς περαίνω , ἀλλά περίειμι ἐπίνοια καί πανουργία ἅπας ὁ φυλάσσω , ἑαυτοῦ διαχράομαι . καί ὁ κακός δοκέω δαιμόνιον εἰμί καί κρατύς ἀνθρώπινος βοήθεια , ἄχρι ὅς γνώμη νόος ἔχω ἀνήρ γράφω προβούλευμα ὁ ἀπάγχω γυμνός ἐκκομίζω διά ὁ ἀγορά · καί οὗτος κυρόω οὐ μόνος ἐπέχω , ἀλλά καί παντελής παύω θανατόω ὁ παρθένος . μέγας δή τεκμήριον εὐφυΐα καί ἀρετή ὁ ὁ ἀδοξία εὐλάβεια καί ὁ πρός ὁ δεινός ὁ εἰμί , θάνατος καί πόνος , ἀδεής ἔχω αἰσχρός φαντασία μή ὑπομένω μηδέ φέρω αἰσχύνη μετά θάνατος εἰμί ,,
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 12
ταῖς Κείων παρθένοις ἔθος ἦν εἰς ἱερὰ δημόσια συμπορεύεσθαι καὶ διημερεύειν μετʼ ἀλλήλων , οἱ δὲ μνηστῆρες ἐθεῶντο παιζούσας καὶ χορευούσας · ἑσπέρας δὲ πρὸς ἑκάστην ἀνὰ μέρος βαδίζουσαι διηκονοῦντο τοῖς ἀλλήλων γονεῦσι καὶ ἀδελφοῖς ἄχρι τοῦ καὶ τοὺς πόδας ἀπονίζειν . ἤρων πολλάκις μιᾶς πλείονες οὕτω κόσμιον ἔρωτα καὶ νόμιμον , ὥστε τῆς κόρης ἐγγυηθείσης ἑνὶ τοὺς ἄλλους εὐθὺς πεπαῦσθαι . κεφάλαιον δὲ τῆς εὐταξίας τῶν γυναικῶν , τὸ μήτε μοιχείαν μήτε φθορὰν ἀνέγγυον ἐτῶν ἑπτακοσίων μνημονεύεσθαι παρʼ αὐτοῖς γενομένην .
Lemmas: ὁ Κεῖος παρθένος ἔθος εἰμί εἰς ἱερόν δημόσιος συμπορεύομαι καί διημερεύω μετά ἀλλήλων , ὁ δέ μνηστήρ θεάομαι παίζω καί χορεύω · ἑσπέρα δέ πρός ἕκαστος ἀνά μέρος βαδίζω διακονέω ὁ ἀλλήλων γονεύς καί ἀδελφός ἄχρι ὁ καί ὁ πούς ἀπονίζω . ἐράω πολλάκις εἷς πολύς οὕτως κόσμιος ἔρως καί νόμιμος , ὥστε ὁ κόρη ἐγγυάω εἷς ὁ ἄλλος εὐθύς παύω . κεφάλαιος δέ ὁ εὐταξία ὁ γυνή , ὁ μήτε μοιχεία μήτε φθορά ἀνέγγυος ἔτος ἑπτακόσιοι μνημονεύω παρά αὐτός γίγνομαι .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 13
τῶν ἐν Φωκεῦσι τυράννων κατειληφότων Δελφοὺς καὶ τὸν ἱερὸν κληθέντα πόλεμον Θηβαίων πολεμούντων πρὸς αὐτούς , αἱ περὶ τὸν Διόνυσον γυναῖκες , ἃς Θυιάδας ὀνομάζουσιν , ἐκμανεῖσαι καὶ περιπλανηθεῖσαι νυκτὸς ἔλαθον ἐν Ἀμφίσσῃ γενόμεναι · κατάκοποι δʼ οὖσαι καὶ μηδέπω τοῦ φρονεῖν παρόντος αὐταῖς , ἐν τῇ ἀγορᾷ προέμεναι τὰ σώματα σποράδην ἔκειντο καθεύδουσαι . τῶν δʼ Ἀμφισσέων αἱ γυναῖκες , φοβηθεῖσαι μὴ διὰ τὸ σύμμαχον τὴν πόλιν Φωκέων γεγονέναι καὶ συχνοὺς στρατιώτας παρεῖναι τῶν τυράννων ἀγνωμονηθῶσιν αἱ Θυιάδες , ἐξέδραμον εἰς τὴν ἀγορὰν ἅπασαι καὶ κύκλῳ περιστᾶσαι σιωπῇ κοιμωμέναις μὲν οὐ προσῄεσαν , ἐπεὶ δʼ ἐξανέστησαν , ἄλλαι περὶ ἄλλας ἐγίγνοντο θεραπεύουσαι καὶ τροφὴν προσφέρουσαι · τέλος δὲ πείσασαι τοὺς ἄνδρας ἐπηκολούθησαν αὐταῖς ἄχρι τῶν ὅρων ἀσφαλῶς προπεμπομέναις .
Lemmas: ὁ ἐν Φωκεύς τύραννος καταλαμβάνω Δελφοί καί ὁ ἱερός καλέω πόλεμος Θηβαῖος πολεμέω πρός αὐτός , ὁ περί ὁ Διόνυσος γυνή , ὅς Θυιάς ὀνομάζω , ἐκμαίνω καί περιπλανάομαι νύξ λανθάνω ἐν Ἄμφισσα γίγνομαι · κατάκοπος δέ εἰμί καί μηδέπω ὁ φρονέω πάρειμι αὐτός , ἐν ὁ ἀγορά προίημι ὁ σῶμα σποράδην κεῖμαι καθεύδω . ὁ δέ Ἀμφισσεύς ὁ γυνή , φοβέω μή διά ὁ σύμμαχος ὁ πόλις Φωκεύς γίγνομαι καί συχνός στρατιώτης πάρειμι ὁ τύραννος ἀγνωμονέω ὁ Θυιάς , ἐκτρέχω εἰς ὁ ἀγορά ἅπας καί κύκλος περιίστημι σιωπή κοιμάω μέν οὐ προσέρχομαι , ἐπεί δέ ἐξανίστημι , ἄλλος περί ἄλλος γίγνομαι θεραπεύω καί τροφή προσφέρω · τέλος δέ πείθω ὁ ἀνήρ ἐπακολουθέω αὐτός ἄχρι ὁ ὅρος ἀσφαλής προπέμπω .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 16
τῶν εἰς Μίλητον ἀφικομένων Ἰώνων στασιάσαντες ἔνιοι πρὸς τοὺς Νείλεω παῖδας , ἀπεχώρησαν εἰς Μυοῦντα κἀκεῖ κατῴκουν , πολλὰ κακὰ πάσχοντες ὑπὸ τῶν Μιλησίων · ἐπολέμουν γὰρ αὐτοῖς διὰ τὴν ἀπόστασιν . οὐ μὴν ἀκήρυκτος ἦν οὐδʼ ἀνεπίμικτος ὁ πόλεμος , ἀλλʼ ἔν τισιν ἑορταῖς ἐφοίτων εἰς Μίλητον ἐκ τοῦ Μυοῦντος αἱ γυναῖκες . ἦν δὲ Πύθης ἀνὴρ ἐν αὐτοῖς ἐμφανής , γυναῖκα μὲν ἔχων Ἰαπυγίαν , θυγατέρα δὲ Πιερίαν . οὔσης οὖν ἑορτῆς Ἀρτέμιδι καὶ θυσίας παρὰ Μιλησίοις , ἣν Νηληίδα προσαγορεύουσιν , ἔπεμψε τὴν γυναῖκα καὶ τὴν θυγατέρα , δεηθείσας ὅπως τῆς ἑορτῆς μετάσχωσι · τῶν δὲ Νείλεω παίδων ὁ δυνατώτατος ὄνομα Φρύγιος τῆς Πιερίας ἐρασθεὶς ἐνενόει τί ἂν αὐτῇ μάλιστα γένοιτο παρʼ αὐτοῦ κεχαρισμένον . εἰπούσης δʼ ἐκείνης εἰ διαπράξαιό μοι τὸ πολλάκις ἐνταῦθα καὶ μετὰ πολλῶν βαδίζειν , συνεὶς ὁ Φρύγιος δεομένην φιλίας καὶ εἰρήνης τοῖς πολίταις κατέπαυσε τὸν πόλεμον . ἦν οὖν ἐν ἀμφοτέραις ταῖς πόλεσι δόξα καὶ τιμὴ τῆς Πιερίας , ὥστε καὶ τὰς Μιλησίων εὔχεσθαι γυναῖκας ἄχρι νῦν οὕτως τοὺς ἄνδρας ἐρᾶν αὐτῶν , ὡς Φρύγιος ἠράσθη Πιερίας .
Lemmas: ὁ εἰς Μίλητος ἀφικνέομαι Ἴων στασιάζω ἔνιοι πρός ὁ Νειλέως παῖς , ἀποχωρέω εἰς Μυόεις ἐκεῖ κατοικέω , πολύς κακός πάσχω ὑπό ὁ Μιλήσιος · πολεμέω γάρ αὐτός διά ὁ ἀπόστασις . οὐ μήν ἀκήρυκτος εἰμί οὐδέ ἀνεπίμικτος ὁ πόλεμος , ἀλλά ἐν τις ἑορτή φοιτάω εἰς Μίλητος ἐκ ὁ Μυόεις ὁ γυνή . εἰμί δέ Πύθης ἀνήρ ἐν αὐτός ἐμφανής , γυνή μέν ἔχω Ἰαπυγία , θυγάτηρ δέ Πιερία . εἰμί οὖν ἑορτή Ἄρτεμις καί θυσία παρά Μιλήσιος , ὅς Νηλεύς προσαγορεύω , πέμπω ὁ γυνή καί ὁ θυγάτηρ , δέω ὅπως ὁ ἑορτή μετέχω · ὁ δέ Νειλέως παῖς ὁ δυνατός ὄνομα Φρύγιος ὁ Πιερία ἔραμαι ἐννοέω τίς ἄν αὐτός μάλα γίγνομαι παρά αὐτός χαρίζω . λέγω δέ ἐκεῖνος εἰ διαπορρήγνυμι ἐγώ ὁ πολλάκις ἐνταῦθα καί μετά πολύς βαδίζω , συνίημι ὁ Φρύγιος δέω φιλία καί εἰρήνη ὁ πολίτης καταπαύω ὁ πόλεμος . εἰμί οὖν ἐν ἀμφότερος ὁ πόλις δόξα καί τιμή ὁ Πιερία , ὥστε καί ὁ Μιλήσιος εὔχομαι γυνή ἄχρι νῦν οὕτως ὁ ἀνήρ ἐράω αὐτός , ὡς Φρύγιος ἔραμαι Πιερία .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 21
παρέσχε δʼ ἡ Γαλατία καὶ Στρατονίκην τὴν Δηιοτάρου καὶ Χιομάραν τὴν Ὀρτιάγοντος , ἀξίας μνήμης γυναῖκας . ἡ μὲν οὖν Στρατονίκη δεόμενον γνησίων παίδων ἐπὶ διαδοχῇ τῆς βασιλείας ἐπισταμένη τὸν ἄνδρα , μὴ τίκτουσα δʼ αὐτὴ συνέπεισεν ἐξ ἑτέρας γυναικὸς παιδοποιησάμενον αὐτῇ τὸ παιδίον περιιδεῖν ὑποβαλλόμενον . τοῦ δὲ Δηιοτάρου τήν τε γνώμην θαυμάσαντος καὶ πᾶν ἐπʼ αὐτῇ ποιησαμένου , παρθένον εὐπρεπῆ παρασκευάσασα τῶν αἰχμαλώτων ὄνομα Ἠλέκτραν συνεῖρξε τῷ Δηιοτάρῳ , καὶ τοὺς γενομένους παῖδας ὥσπερ γνησίους αὐτῆς ἔθρεψε φιλοστόργως καὶ μεγαλοπρεπῶς .
Lemmas: παρέχω δέ ὁ Γαλατίη καί Στρατονίκη ὁ Δηϊόταρος καί Χιομάρα ὁ Ὀρτιάγων , ἄξιος μνήμη γυνή . ὁ μέν οὖν Στρατονίκη δέω γνήσιος παῖς ἐπί διαδοχή ὁ βασιλεία ἐπίσταμαι ὁ ἀνήρ , μή τίκτω δέ αὐτός συμπείθω ἐκ ἕτερος γυνή παιδοποιέω αὐτός ὁ παιδίον περιοράω ὑποβάλλω . ὁ δέ Δηϊόταρος ὁ τε γνώμη θαυμάζω καί πᾶς ἐπί αὐτός ποιέω , παρθένος εὐπρεπής παρασκευάζω ὁ αἰχμάλωτος ὄνομα Ἠλέκτρα συνέργω ὁ Δηϊόταρος , καί ὁ γίγνομαι παῖς ὥσπερ γνήσιος αὐτός τρέφω φιλόστοργος καί μεγαλοπρεπής .
plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 22
Χιομάραν δὲ συνέβη τὴν Ὀρτιάγοντος αἰχμάλωτον γενέσθαι μετὰ τῶν ἄλλων γυναικῶν , ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ Γναῖος ἐνίκησαν μάχῃ τοὺς ἐν Ἀσίᾳ Γαλάτας . ὁ δὲ λαβὼν αὐτὴν ταξίαρχος ἐχρήσατο τῇ τύχῃ στρατιωτικῶς καὶ κατῄσχυνεν · ἦν δʼ ἄρα καὶ πρὸς ἡδονὴν καὶ ἀργύριον ἀμαθὴς καὶ ἀκρατὴς ἄνθρωπος ἡττήθη δʼ ὅμως ὑπὸ τῆς φιλαργυρίας , καὶ χρυσίου συχνοῦ διομολογηθέντος ὑπὲρ τῆς γυναικὸς , ἦγεν αὐτὴν ἀπολυτρώσων , ποταμοῦ τινος ἐν μέσῳ διείργοντος . ὡς δὲ διαβάντες οἱ Γαλάται τὸ χρυσίον ἔδωκαν αὐτῷ καὶ παρελάμβανον τὴν Χιομάραν , ἡ μὲν ἀπὸ νεύματος προσέταξεν ἑνὶ παῖσαι τὸν Ῥωμαῖον ἀσπαζόμενον αὐτὴν καὶ φιλοφρονούμενον ἐκείνου δὲ πεισθέντος καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποκόψαντος , ἀραμένη καὶ περιστείλασα τοῖς κόλποις ἀπήλαυνεν . ὡς δʼ ἦλθε πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῷ προέβαλεν , ἐκείνου θαυμάσαντος καὶ εἰπόντος , ὦ γύναι , καλὸν ἡ πίστις , ναί , εἶπεν , ἀλλὰ κάλλιον ἕνα μόνον ζῆν ἐμοὶ συγγεγενημένον . ταύτῃ μὲν ὁ Πολύβιός φησι διὰ λόγων ἐν Σάρδεσι γενόμενος θαυμάσαι τό τε φρόνημα καὶ τὴν σύνεσιν .
Lemmas: Χιομάρα δέ συμβαίνω ὁ Ὀρτιάγων αἰχμάλωτος γίγνομαι μετά ὁ ἄλλος γυνή , ὅτε Ῥωμαῖος καί Γναῖος νικάω μάχη ὁ ἐν Ἀσία Γαλάτης . ὁ δέ λαμβάνω αὐτός ταξίαρχος χράω ὁ τύχη στρατιωτικός καί καταισχύνω · εἰμί δέ ἄρα καί πρός ἡδονή καί ἀργύριον ἀμαθής καί ἀκρατής ἄνθρωπος ἡσσάομαι δέ ὅμως ὑπό ὁ φιλαργυρία , καί χρυσίον συχνός διομολογέω ὑπέρ ὁ γυνή , ἄγω αὐτός ἀπολυτρόω , ποταμός τις ἐν μέσος διείργω . ὡς δέ διαβαίνω ὁ Γαλάτης ὁ χρυσίον δίδωμι αὐτός καί παραλαμβάνω ὁ Χιομάρα , ὁ μέν ἀπό νεῦμα προστάσσω εἷς παίω ὁ Ῥωμαῖος ἀσπάζομαι αὐτός καί φιλοφρονέομαι ἐκεῖνος δέ πείθω καί ὁ κεφαλή ἀποκόπτω , ἀείρω καί περιστέλλω ὁ κόλπος ἀπελαύνω . ὡς δέ ἔρχομαι πρός ὁ ἀνήρ καί ὁ κεφαλή αὐτός προβάλλω , ἐκεῖνος θαυμάζω καί λέγω , ὦ γυνή , καλός ὁ πίστις , ναί , λέγω , ἀλλά καλός εἷς μόνος ζάω ἐγώ συγγίγνομαι . οὗτος μέν ὁ Πολύβιος φημί διά λόγος ἐν Σάρδεις γίγνομαι θαυμάζω ὁ τε φρόνημα καί ὁ σύνεσις .