plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 9
τὸ δʼ ἐν Λυκίᾳ γενέσθαι λεγόμενον μυθῶδες μέν ἐστιν , ἔχει δέ τινα φήμην ὁμοῦ μαρτυροῦσαν . Ἀμισώδαρος γάρ , ὥς φασιν , ὃν Ἰσάραν Λύκιοι καλοῦσιν , ἧκεν ἐκ τῆς περὶ Ζέλειαν ἀποικίας Λυκίων , λῃστρίδας ἄγων ναῦς , ὧν Χίμαρρος ἡγεῖτο , πολεμιστὴς μὲν ἀνὴρ ὠμὸς δὲ καὶ θηριώδης . ἔπλει δὲ πλοίῳ λέοντα μὲν ἔχοντι πρῴραθεν ἐπίσημον , ἐκ δὲ πρύμνης δράκοντα , καὶ πολλὰ κακὰ τοὺς Λυκίους ἐποίει , καὶ πλεῦσαι τὴν θάλατταν οὐκ ἦν οὐδὲ τὰς ἐγγὺς θαλάττης πόλεις οἰκεῖν . τοῦτον οὖν ἀποκτείνας ὁ Βελλεροφόντης φεύγοντα τῷ Πηγάσῳ διώξας , ἐκβαλὼν δὲ καὶ τὰς Ἀμαζόνας , οὐδενὸς ἐτύγχανε τῶν δικαίων , ἀλλʼ ἦν ἀδικώτατος περὶ αὐτὸν Ἰοβάτης · ὅθεν εἰς τὴν θάλατταν ἐμβὰς εὔξατο κατʼ αὐτοῦ τῷ Ποσειδῶνι τὴν χώραν ἄκαρπον γενέσθαι καὶ ἀνόνητον . εἶθʼ ὁ μὲν ἀπῄει κατευξάμενος , κῦμα δὲ διαρθὲν ἐπέκλυζε τὴν γῆν · καὶ θέαμα δεινὸν ἦν , ἑπομένης μετεώρου τῆς θαλάττης καὶ ἀποκρυπτούσης τὸ πεδίον . ἐπεὶ δέ , τῶν ἀνδρῶν δεομένων τὸν Βελλεροφόντην ἐπισχεῖν , οὐδὲν ἔπειθον , αἱ γυναῖκες ἀνασυράμεναι τοὺς χιτωνίσκους ἀπήντησαν αὐτῷ · πάλιν οὖν ὑπʼ αἰσχύνης ἀναχωροῦντος ὀπίσω καὶ τὸ κῦμα λέγεται συνυποχωρῆσαι . τινὲς δὲ τοῦ λόγου τούτου παραμυθούμενοι τὸ μυθῶδες οὔ φασι κατάραις ὑπαγαγέσθαι τὴν θάλατταν αὐτόν , ἀλλὰ τοῦ πεδίου τὸ πιότατον ὑποκεῖσθαι τῇ θαλάττῃ ταπεινότερον · ὀφρὺν δὲ παρατείνουσαν ἀκτῆς , ἣ διεῖργε τὴν θάλατταν , ἐκρῆξαι τὸν Βελλεροφόντην , καὶ βίᾳ τοῦ πελάγους ἐπιφερομένου καὶ κατακλύζοντος τὸ πεδίον , τοὺς μὲν ἄνδρας οὐδὲν περαίνειν δεομένους αὐτοῦ , τὰς δὲ γυναῖκας ἀθρόας περιχυθείσας αἰδοῦς τυχεῖν καὶ ἀποπαῦσαι τὴν ὀργήν . οἱ δʼ ὅλως τὴν λεγομένην Χίμαιραν ὄρος ἀντήλιον γεγονέναι φασὶ καὶ ποιεῖν ἀνακλάσεις ἐν τῷ θέρει χαλεπὰς καὶ πυρώδεις , ὑφʼ ὧν ἀνὰ τὸ πεδίον σκεδαννυμένων μαραίνεσθαι τοὺς καρπούς . τὸν δὲ Βελλεροφόντην συμφρονήσαντα διακόψαι τοῦ κρημνοῦ τὸ λειότατον καὶ μάλιστα τὰς ἀνακλάσεις ἀνταποστέλλον ἐπεὶ δʼ οὐκ ἐτύγχανε χάριτος , ὀργῇ πρὸς ἄμυναν τραπέσθαι τῶν Λυκίων , πεισθῆναι δʼ ὑπὸ τῶν γυναικῶν . ἣν δὲ Νύμφις ἐν τῷ τετάρτῳ περὶ Ἡρακλείας αἰτίαν εἴρηκεν , ἥκιστα μυθώδης ἐστί · λέγει γάρ , ὅτι σῦν ἄγριον ἐν τῇ Ξανθίων χώρᾳ καὶ ζῷα καὶ καρποὺς λυμαινόμενον ἀνελὼν ὁ Βελλεροφόντης οὐδεμιᾶς ἐτύγχανεν ἀμοιβῆς · καταρασαμένου δὲ τῶν Ξανθίων αὐτοῦ πρὸς τὸν Ποσειδῶνα , πᾶν τὸ πεδίον ἐξήνθησεν ἁλμυρίδα καὶ διέφθαρτο παντάπασι , τῆς γῆς πικρᾶς γενομένης · μέχρι οὗ τὰς γυναῖκας αἰδεσθεὶς δεομένας εὔξατο τῷ Ποσειδῶνι τὴν ὀργὴν ἀφεῖναι . διὸ καὶ νόμος ἦν τοῖς Ξανθίοις μὴ πατρόθεν ἀλλʼ ἀπὸ μητέρων χρηματίζειν .
Lemmas: ὁ δέ ἐν Λυκία γίγνομαι λέγω μυθώδης μέν εἰμί , ἔχω δέ τις φήμη ὁμοῦ μαρτυρέω . Ἀμισώδαρος γάρ , ὡς φημί , ὅς Ἰσάρας Λύκιος καλέω , ἥκω ἐκ ὁ περί Ζέλεια ἀποικία Λύκιος , λῃστρίς ἄγω ναῦς , ὅς Χίμαρρος ἡγέομαι , πολεμιστής μέν ἀνήρ ὠμός δέ καί θηριώδης . πλέω δέ πλοῖον λέων μέν ἔχω πρῴραθεν ἐπίσημος , ἐκ δέ πρύμνα δράκων , καί πολύς κακός ὁ Λύκιος ποιέω , καί πλέω ὁ θάλασσα οὐ εἰμί οὐδέ ὁ ἐγγύς θάλασσα πόλις οἰκέω . οὗτος οὖν ἀποκτείνω ὁ Βελλεροφόντης φεύγω ὁ Πήγασος διώκω , ἐκβάλλω δέ καί ὁ Ἀμαζών , οὐδείς τυγχάνω ὁ δίκαιος , ἀλλά εἰμί ἄδικος περί αὐτός Ἰοβάτης · ὅθεν εἰς ὁ θάλασσα ἐμβαίνω εὔχομαι κατά αὐτός ὁ Ποσειδῶν ὁ χώρα ἄκαρπος γίγνομαι καί ἀνόνητος . εἶτα ὁ μέν ἀπέρχομαι κατεύχομαι , κῦμα δέ διαίρω ἐπικλύζω ὁ γῆ · καί θέαμα δεινός εἰμί , ἕπομαι μετέωρος ὁ θάλασσα καί ἀποκρύπτω ὁ πεδίον . ἐπεί δέ , ὁ ἀνήρ δέω ὁ Βελλεροφόντης ἐπέχω , οὐδείς πείθω , ὁ γυνή ἀνασύρομαι ὁ χιτωνίσκος ἀπαντάω αὐτός · πάλιν οὖν ὑπό αἰσχύνη ἀναχωρέω ὀπίσω καί ὁ κῦμα λέγω συνυποχωρέω . τις δέ ὁ λόγος οὗτος παραμυθέομαι ὁ μυθώδης οὐ φημί κατάρα ὑπάγω ὁ θάλασσα αὐτός , ἀλλά ὁ πεδίον ὁ πῖος ὑπόκειμαι ὁ θάλασσα ταπεινός · ὀφρύς δέ παρατείνω ἀκτή , ὅς διείργω ὁ θάλασσα , ἐκρήγνυμι ὁ Βελλεροφόντης , καί βία ὁ πέλαγος ἐπιφέρω καί κατακλύζω ὁ πεδίον , ὁ μέν ἀνήρ οὐδείς περαίνω δέω αὐτός , ὁ δέ γυνή ἀθρόος περιχέω αἰδώς τυγχάνω καί ἀποπαύω ὁ ὀργή . ὁ δέ ὅλος ὁ λέγω Χίμαιρα ὄρος ἀντήλιος γίγνομαι φημί καί ποιέω ἀνάκλασις ἐν ὁ θέρος χαλεπός καί πυρώδης , ὑπό ὅς ἀνά ὁ πεδίον σκεδάννυμι μαραίνω ὁ καρπός . ὁ δέ Βελλεροφόντης συμφρονέω διακόπτω ὁ κρημνός ὁ λεῖος καί μάλα ὁ ἀνάκλασις ἀνταποστέλλω ἐπεί δέ οὐ τυγχάνω χάρις , ὀργή πρός ἄμυνα τρέπω ὁ Λύκιος , πείθω δέ ὑπό ὁ γυνή . ὅς δέ Νύμφις ἐν ὁ τέταρτος περί Ἡράκλεια αἰτία λέγω , ἦκα μυθώδης εἰμί · λέγω γάρ , ὅτι ὗς ἄγριος ἐν ὁ Ξάνθιος χώρα καί ζῷον καί καρπός λυμαίνομαι ἀναιρέω ὁ Βελλεροφόντης οὐδείς τυγχάνω ἀμοιβή · καταράομαι δέ ὁ Ξάνθιος αὐτός πρός ὁ Ποσειδῶν , πᾶς ὁ πεδίον ἐξανθέω ἁλμυρίς καί διαφθείρω παντάπασι , ὁ γῆ πικρός γίγνομαι · μέχρι ὅς ὁ γυνή αἰδέομαι δέω εὔχομαι ὁ Ποσειδῶν ὁ ὀργή ἀφίημι . διό καί νόμος εἰμί ὁ Ξάνθιος μή πατρόθεν ἀλλά ἀπό μήτηρ χρηματίζω .