plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 15
Ἀριστότιμος Ἠλείοις ἐπαναστὰς τύραννος ἴσχυε μὲν διʼ Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως , ἐχρῆτο δὲ τῇ δυνάμει πρὸς οὐδὲν ἐπιεικὲς οὐδὲ μέτριον καὶ γὰρ αὐτὸς ἦν φύσει θηριώδης , καὶ τοῖς φυλάττουσι τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ σῶμα βαρβάροις μιγάσι δουλεύων ὑπὸ φόβου , πολλὰ μὲν ὑβριστικὰ πολλὰ δʼ ὠμὰ τοὺς πολίτας ὑπʼ αὐτῶν περιεώρα πάσχοντας · οἷον ἦν καὶ τὸ Φιλοδήμου πάθος . ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ θυγατέρα καλὴν ὄνομα Μίκκαν ἐπεχείρησέ τις τῶν περὶ τὸν τύραννον ξεναγῶν ὄνομα Λεύκιος ὕβρει μᾶλλον ἢ ἔρωτι συγγενέσθαι · καὶ πέμψας ἐκάλει τὴν παρθένον . οἱ μὲν οὖν γονεῖς τὴν ἀνάγκην ὁρῶντες ἐκέλευον βαδίζειν · ἡ δὲ παῖς οὖσα γενναία καὶ μεγαλόφρων ἐδεῖτο τοῦ πατρὸς περιπλεκομένη καὶ καθικετεύουσα μᾶλλον αὐτὴν περιιδεῖν ἀποθανοῦσαν ἢ τὴν παρθενίαν αἰσχρῶς καὶ παρανόμως ἀφαιρεθεῖσαν . καὶ διατριβῆς γενομένης , σπαργῶν καὶ μεθύων ὁ Λεύκιος αὐτὸς ἐξανέστη μεταξὺ πίνων πρὸς ὀργήν καὶ τὴν Μίκκαν εὑρὼν ἐν τοῖς γόνασι τοῦ πατρὸς τὴν κεφαλὴν ἔχουσαν ἐκέλευσεν αὐτῷ συνακολουθεῖν οὐ βουλομένης δὲ τὸ χιτώνιον περιρρήξας ἐμαστίγου γυμνήν , αὐτὴν μὲν ἐγκαρτεροῦσαν σιωπῇ ταῖς ἀλγηδόσιν · ὁ δὲ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ . ὡς οὐδὲν ἀντιβολοῦντες καὶ δακρύοντες ἐπέραινον , ἐτράποντο πρὸς θεῶν καὶ ἀνθρώπων ἀνάκλησιν ὡς δεινὰ καὶ παράνομα πάσχοντες . ὁ δὲ βάρβαρος ἐκμανεὶς παντάπασιν ὑπὸ τοῦ θυμοῦ καὶ μέθης ἀποσφάττει τὴν παρθένον , ὡς ἔτυχεν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ πατρὸς ἔχουσα τὸ πρόσωπον . ἀλλʼ οὐδὲ τούτοις ὁ τύραννος ἐκάμπτετο , πολλοὺς δʼ ἀνῄρει καὶ πλείονας ἐφυγάδευεν ὀκτακόσιοι γοῦν λέγονται καταφυγεῖν εἰς Αἰτωλοὺς δεόμενοι τὰς γυναῖκας αὑτοῖς καὶ τὰ νήπια τῶν τέκνων κομίσασθαι παρὰ τοῦ τυράννου . ὀλίγῳ δʼ ὕστερον αὐτὸς ἐκήρυξε τὰς βουλομένας γυναῖκας ἀπιέναι πρὸς τοὺς ἄνδρας , ὅσον βούλονται τῶν γυναικείων χρημάτων ἐπιφερομένας . ἐπεὶ δὲ πάσας ᾔσθετο μεθʼ ἡδονῆς τὸ κήρυγμα δεδεγμένας ἐγένοντο γὰρ ὑπὲρ ἑξακοσίας τὸ πλῆθος , ἐκέλευσεν ἀθρόας ἡμέρᾳ ῥητῇ βαδίζειν , ὡς τὴν ἀσφάλειαν αὐτὸς παρέξων . ἐνστάσης δὲ τῆς ἡμέρας , αἱ μὲν ἐπὶ τὰς πύλας ἠθροίζοντο τὰ χρήματα συσκευασάμεναι , καὶ τῶν τέκνων τὰ μὲν ἐν ταῖς ἀγκάλαις φέρουσαι τὰ δʼ ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν ἔχουσαι , καὶ περιέμενον ἀλλήλας · ἄφνω δὲ πολλοὶ τῶν τοῦ τυράννου ἐπεφέροντο , μένειν βοῶντες ἔτι πόρρωθεν . ὡς δʼ ἐγγὺς ἐγένοντο , τὰς μὲν γυναῖκας ἐκέλευον ἀναχωρεῖν ὀπίσω , τὰ δὲ ζεύγη καὶ τὰς ἁμάξας ὑποστρέψαντες ἔωσαν εἰς αὐτὰς καὶ διὰ μέσων ἀφειδῶς διήλαυνον , οὔτʼ ἀκολουθεῖν οὔτε μένειν ἐῶντες οὔτε τοῖς νηπίοις βοηθεῖν ἀπολλυμένοις τὰ μὲν γὰρ ἐκπίπτοντα τῶν ἁμαξῶν τὰ δʼ ὑποπίπτοντα διεφθείροντο , βοῇ καὶ μάστιξιν ὥσπερ πρόβατα τῶν μισθοφόρων ἐπειγόντων ἀνατρεπομένας ὑπʼ ἀλλήλων , ἕως εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐνέβαλον ἁπάσας , τὰ δὲ χρήματα πρὸς τὸν Ἀριστότιμον ἀπεκομίσθη . χαλεπῶς δὲ τῶν Ἠλείων ἐπὶ τούτοις ἐχόντων , αἱ περὶ τὸν Διόνυσον ἱεραὶ γυναῖκες , ἃς ἑκκαίδεκα καλοῦσιν , ἱκετηρίας καὶ στέμματα τῶν ἀπὸ τοῦ θεοῦ λαβοῦσαι περὶ τὴν ἀγορὰν ἀπήντησαν τῷ Ἀριστοτίμῳ , καὶ τῶν δορυφόρων ὑπʼ αἰδοῦς διαστάντων , ἔστησαν τὸ πρῶτον σιωπῇ ὁσίως προϊσχόμεναι τὰς ἱκετηρίας . ἐπεὶ δʼ ἐγένοντο φανεραὶ δεόμεναι καὶ παραιτούμεναι τὴν ὀργὴν ὑπὲρ τῶν γυναικῶν , παροξυνθεὶς πρὸς τοὺς δορυφόρους καὶ κεκραγὼς ὅτι προσελθεῖν εἴασαν αὐτὰς ἐποίησε τὰς μὲν ὠθοῦντας τὰς δὲ τύπτοντας ἐξελάσαι ἐκ τῆς ἀγορᾶς , ἑκάστην δὲ δυσὶ ταλάντοις ἐζημίωσε . γενομένων δὲ τούτων , ἐν μὲν τῇ πόλει συνέστησε πρᾶξιν ἐπὶ τὸν τύραννον Ἑλλάνικος , ἀνὴρ διὰ γῆρας ἤδη καὶ δύο τέκνων θάνατον ὡς οὐδὲν ἂν πράξας ὑπὸ τοῦ τυράννου περιορώμενος . ἐκ δʼ Αἰτωλίας διαπεράσαντες οἱ φυγάδες καταλαμβάνουσι τῆς χώρας ἐπιτήδειον ἐμπολεμεῖν ἔρυμα τὴν Ἀμυμώνην , καὶ συχνοὺς προσεδέχοντο τῶν πολιτῶν ἐκ τῆς Ἤλιδος ἀποδιδράσκοντας . ταῦτα δὲ δείσας ὁ Ἀριστότιμος εἰσῆλθε πρὸς τὰς γυναῖκας , καὶ νομίζων φόβῳ μᾶλλον ἢ χάριτι διαπράξεσθαι προσέταττε πέμπειν καὶ γράφειν αὐτὰς τοῖς ἀνδράσιν ὅπως ἀπίωσιν ἐκ τῆς χώρας · εἰ δὲ μή , κατασφάξειν ἠπείλει πάσας αἰκισάμενος καὶ προανελὼν τοὺς παῖδας . αἱ μὲν οὖν ἄλλαι , πολὺν χρόνον ἐφεστῶτος καὶ κελεύοντος εἰπεῖν εἴ τι πράξουσι τούτων , οὐδὲν ἀπεκρίναντο πρὸς ἐκεῖνον , ἀλλὰ προσέβλεψαν ἀλλήλαις σιωπῇ καὶ διένευσαν , ἀνθομολογούμεναι τὸ μὴ δεδιέναι μηδʼ ἐκπεπλῆχθαι τὴν ἀπειλήν . Μεγιστὼ δʼ ἡ Τιμολέοντος γυνὴ καὶ διὰ τὸν ἄνδρα καὶ τὴν ἀρετὴν ἡγεμονικὴν ἔχουσα τάξιν , διαναστῆναι μὲν οὐκ ἠξίωσεν οὐδʼ εἴασε τὰς ἄλλας · καθεζομένη δʼ ἀπεκρίνατο πρὸς αὐτόν , εἰ μὲν ἦς ἀνὴρ φρόνιμος , οὐκ ἂν διελέγου γυναιξὶ περὶ ἀνδρῶν , ἀλλὰ πρὸς ἐκείνους ἂν ὡς κυρίους ἡμῶν ἔπεμπες , ἀμείνονας λόγους εὑρὼν ἢ διʼ ὧν ἡμᾶς ἐξηπάτησας · εἰ δʼ αὐτὸς ἐκείνους πεῖσαι ἀπεγνωκὼς διʼ ἡμῶν ἐπιχειρεῖς παραλογίζεσθαι , μήθʼ ἡμᾶς ἔλπιζε πάλιν ἐξαπατήσειν μήτʼ ἐκεῖνοι κακῶς οὕτω φρονήσειαν , ὥστε φειδόμενοι παιδαρίων καὶ γυναικῶν ἐγκαταλιπεῖν τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν · οὐ γὰρ τοσοῦτο κακὸν αὐτοῖς ἡμᾶς ἀπολέσαι μηδὲ νῦν ἔχοντας , ὅσον ἀγαθὸν ἐξελέσθαι τῆς σῆς ὠμότητος καὶ ὕβρεως τοὺς πολίτας . ταῦτα τῆς Μεγιστοῦς λεγούσης , οὐκ ἀνασχόμενος ὁ Ἀριστότιμος ἐκέλευσε τὸ παιδίον αὐτῆς ὡς ἀποκτενῶν ἐν ὄψει κομισθῆναι . ζητούντων δὲ τῶν ὑπηρετῶν ἀναμεμιγμένον ἐν τοῖς ἄλλοις παίζουσι καὶ διαπαλαίουσιν , ἡ μήτηρ ὀνομαστὶ προσκαλεσαμένη , δεῦρο , ἔφη , τέκνον , πρὶν αἰσθέσθαι καὶ φρονεῖν ἀπαλλάγηθι τῆς πικρᾶς τυραννίδος · ὡς ἐμοὶ βαρύτερόν ἐστι δουλεύοντὰ σε παρʼ ἀξίαν ἐφορᾶν ἢ ἀποθνήσκοντα . τοῦ δʼ Ἀριστοτίμου σπασαμένου τὴν μάχαιραν ἐπʼ αὐτὴν ἐκείνην καὶ μετʼ ὀργῆς ἐπιφερομένου , τῶν συνήθων τις αὐτῷ Κύλων ὄνομα πιστὸς δοκῶν εἶναι , μισῶν δὲ καὶ μετέχων τῆς συνωμοσίας τοῖς περὶ τὸν Ἑλλάνικον , ἀντέστη καὶ ἀπέστρεψε δεόμενος καὶ λέγων ἀγεννὲς εἶναι καὶ γυναικῶδες οὐκ ἀνδρὸς ἡγεμονικοῦ καὶ πράγμασι χρῆσθαι μεμαθηκότος τὸ ἔργον ὥστε μόλις ἔννουν γενόμενον τὸν Ἀριστότιμον ἀπελθεῖν . γίγνεται δὲ σημεῖον αὐτῷ μέγα · μεσημβρία μὲν γὰρ ἦν καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς ἀνεπαύετο παρασκευαζομένων δὲ τῶν περὶ τὸ δεῖπνον , ἀετὸς μετέωρος ὤφθη δινούμενος ὑπὲρ τῆς οἰκίας , εἶθʼ ὥσπερ ἐκ προνοίας καὶ στοχασμοῦ λίθον ἀφῆκεν εὐμεγέθη κατʼ ἐκεῖνο τῆς στέγης τὸ μέρος , οὗ τὸ δωμάτιον ἦν , ἐν ᾧ κατακείμενος ἐτύγχανεν ὁ Ἀριστότιμος . ἅμα δʼ ἄνωθεν ψόφου μεγάλου καὶ κραυγῆς ἔξωθεν ὑπὸ τῶν ἰδόντων τὸν ὄρνιν γενομένης , ἐκπλαγεὶς καὶ πυθόμενος τὸ γεγονὸς μετεπέμψατο μάντιν , ᾧ χρώμενος διετέλει κατʼ ἀγοράν , καὶ διηρώτα περὶ τοῦ σημείου συντεταραγμένος . ὁ δʼ ἐκεῖνον μὲν παρεκάλει ὡς τοῦ Διὸς αὐτὸν ἐξεγείροντος καὶ βοηθοῦντος , οἷς δʼ ἐπίστευε τῶν πολιτῶν ἔφρασεν ὅσον οὔπω τὴν δίκην αἰωρουμένην ὑπὲρ κεφαλῆς ἐμπεσεῖσθαι τῷ τυράννῳ . διὸ καὶ τοῖς περὶ τὸν Ἑλλάνικον ἔδοξε μὴ μέλλειν , ἀλλʼ ἐπιτίθεσθαι τῇ ὑστεραίᾳ . τῆς δὲ νυκτὸς Ἑλλάνικος ἐδόκει κατὰ τοὺς ὕπνους τῶν τεθνηκότων υἱῶν τὸν ἕτερον λέγειν αὐτῷ παραστάντα , τί πέπονθας , ὦ πάτερ , καθεύδων ; αὔριον δέ σε δεῖ τῆς πόλεως στρατηγεῖν . οὗτός τε δὴ διὰ τὴν ὄψιν εὐθαρσὴς γεγενημένος παρεκάλει τοὺς ἑταίρους , ὃ τ’ Ἀριστότιμος πυθόμενος Κρατερὸν αὐτῷ βοηθοῦντα μετὰ πολλῆς δυνάμεως ἐν Ὀλυμπίᾳ καταστρατοπεδεύειν , οὕτως ἐξεθάρσησεν , ὥστʼ ἄνευ δορυφόρων εἰς τὴν ἀγορὰν προελθεῖν μετὰ τοῦ Κύλωνος . ὡς οὖν συνεῖδε τὸν καιρὸν Ἑλλάνικος , ὃ μὲν ἦν σημεῖον αὐτῷ πρὸς τοὺς μέλλοντας ἐπιχειρεῖν συγκείμενον οὐκ ἔδωκε , λαμπρᾷ δὲ τῇ φωνῇ καὶ ἅμα τὰς χεῖρας προτείνων ἀμφοτέρας , τί μέλλετε , ἄνδρες ἀγαθοί ; καλὸν τὸ θέατρον ἐν μέσῳ τῆς πατρίδος ἐναγωνίσασθαι . πρῶτος μὲν οὖν ὁ Κύλων σπασάμενος τὸ ξίφος παίει τινὰ τῶν ἑπομένων τῷ Ἀριστοτίμῳ Θρασυβούλου δὲ καὶ Λάμπιδος ἐξ ἐναντίας ἐπιφερομένων , ἔφθη μὲν ὁ Ἀριστότιμος εἰς τὸ τοῦ Διὸς ἱερὸν καταφυγών ἐκεῖ δʼ ἀποκτείναντες αὐτὸν καὶ τὸ σῶμα προβαλόντες εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν . οὐ μὴν ἔφθησάν γε πολὺ τὰς γυναῖκας · εὐθὺς γὰρ ἐξέδραμον μετὰ χαρᾶς καὶ ὀλολυγμοῦ , καὶ περιστᾶσαι τοὺς ἄνδρας ἀνέδουν καὶ κατέστεφον . εἶτα τοῦ πλήθους ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ τυράννου ῥυέντος , ἡ μὲν γυνὴ συγκλείσασα τὸν θάλαμον αὑτὴν ἀνήρτησε . δύο δʼ ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες , παρθένοι μὲν ἔτι , κάλλισται δὲ τὴν ὄψιν , ἤδη γάμων ὥραν ἔχουσαι ταύτας συλλαβόντες εἷλκον ἔξω πάντως μὲν ἀνελεῖν , αἰκίσασθαι δὲ καὶ καθυβρίσαι πρότερον ἐγνωκότες . ἀπαντήσασα δʼ ἡ Μεγιστὼ μετὰ τῶν ἄλλων ἐβόα δεινὰ ποιεῖν αὐτούς , εἰ δῆμος ἀξιοῦντες εἶναι ταῦτα τολμῶσι καὶ ἀσελγαίνουσι τοῖς τυράννοις ὅμοια . ἐντρεπομένων δὲ πολλῶν τὸ ἀξίωμα τῆς γυναικὸς παρρησιαζομένης καὶ δακρυούσης , ἔδοξεν ἀφελεῖν τὴν ὕβριν , αὐτὰς δʼ ἐᾶσαι διʼ αὑτῶν ἀποθανεῖν . ὡς δʼ οὖν ἀναστρέψαντες ἔνδον ἐκέλευον εὐθὺς ἀποθνήσκειν τὰς παρθένους , ἡ πρεσβυτέρα Μυρὼ λύσασα τὴν ζώνην καὶ βρόχον ἐνάψασα τὴν ἀδελφὴν κατησπάζετο καὶ παρεκάλει προσέχειν καὶ ποιεῖν ἅπερ ἂν αὐτὴν θεάσηται ποιοῦσαν , ὅπως ἄν , ἔφη , μὴ ταπεινῶς μηδʼ ἀναξίως ἑαυτῶν καταστρέψωμεν . τῆς δὲ νεωτέρας δεομένης αὐτῇ παρεῖναι προτέρᾳ ἀποθανεῖν καὶ τῆς ζώνης ἀντιλαμβανομένης , οὐδὲν ἄλλο πώποτʼ , εἶπεν , οὐδὲ ἓν ἤρνημαί σοι δεομένῃ καὶ ταύτην οὖν λαβὲ τὴν χάριν , ἐγὼ δʼ ὑπομενῶ καὶ τλήσομαι τοῦ θανάτου βαρύτερον , τὸ σέ , φιλτάτη , προτέραν ἰδεῖν ἀποθνήσκουσαν . ἐκ τούτου τὴν μὲν ἀδελφὴν αὐτὴ διδάξασα τῷ τραχήλῳ περιβαλέσθαι τὸν βρόχον , ὡς ᾔσθετο τεθνηκυῖαν , καθεῖλε καὶ κατεκάλυψεν · αὐτὴ δὲ τὴν Μεγιστὼ παρεκάλεσεν ἐπιμεληθῆναι , καὶ μὴ περιιδεῖν αἰσχρῶς , ἐπειδὰν ἀποθάνῃ , τεθεῖσαν ὥστε μηδένα πικρὸν μηδὲ μισοτύραννον οὕτω γενέσθαι τῶν παρόντων , ὃς οὐκ ἔκλαυσεν οὐδὲ κατηλέησε τὴν τῶν παρθένων εὐγένειαν . τῶν μὲν οὖν κοινῇ πεπραγμένων γυναιξὶ μυρίων ὄντων ἱκανὰ ταῦτα παραδείγματα · τὰς δὲ καθʼ ἑκάστην ἀρετάς , ὅπως ἂν ἐπίῃ , σποράδην ἀναγράψομεν , οὐδὲν οἰόμενοι τῆς κατὰ χρόνον τάξεως δεῖσθαι τὴν ὑποκειμένην ἱστορίαν .
Lemmas: Ἀριστότιμος Ἠλεῖος ἐπανίστημι τύραννος ἰσχύω μέν διά Ἀντίγονος ὁ βασιλεύς , χράω δέ ὁ δύναμις πρός οὐδείς ἐπιεικής οὐδέ μέτριος καί γάρ αὐτός εἰμί φύσις θηριώδης , καί ὁ φυλάσσω ὁ ἀρχή καί ὁ σῶμα βάρβαρος μιγάς δουλεύω ὑπό φόβος , πολύς μέν ὑβριστικός πολύς δέ ὠμός ὁ πολίτης ὑπό αὐτός περιοράω πάσχω · οἷος εἰμί καί ὁ Φιλόδημος πάθος . ἔχω γάρ αὐτός θυγάτηρ καλός ὄνομα Μίκκα ἐπιχειρέω τις ὁ περί ὁ τύραννος ξεναγός ὄνομα Λεύκιος ὕβρις μάλα ἤ ἔρως συγγίγνομαι · καί πέμπω καλέω ὁ παρθένος . ὁ μέν οὖν γονεύς ὁ ἀνάγκη ὁράω κελεύω βαδίζω · ὁ δέ παῖς εἰμί γενναῖος καί μεγαλόφρων δέω ὁ πατήρ περιπλέκω καί καθικετεύω μάλα αὐτός περιοράω ἀποθνῄσκω ἤ ὁ παρθενία αἰσχρός καί παράνομος ἀφαιρέω . καί διατριβή γίγνομαι , σπαργάω καί μεθύω ὁ Λεύκιος αὐτός ἐξανίστημι μεταξύ πίνω πρός ὀργή καί ὁ Μίκκα εὑρίσκω ἐν ὁ γόνυ ὁ πατήρ ὁ κεφαλή ἔχω κελεύω αὐτός συνακολουθέω οὐ βούλομαι δέ ὁ χιτώνιον περιρρήσσω μαστιγόω γυμνός , αὐτός μέν ἐγκαρτερέω σιωπή ὁ ἀλγηδών · ὁ δέ πατήρ καί ὁ μήτηρ . ὡς οὐδείς ἀντιβολέω καί δακρύω περαίνω , τρέπω πρός θεός καί ἄνθρωπος ἀνάκλησις ὡς δεινός καί παράνομος πάσχω . ὁ δέ βάρβαρος ἐκμαίνομαι παντάπασι ὑπό ὁ θυμός καί μέθη ἀποσφάζω ὁ παρθένος , ὡς τυγχάνω ἐν ὁ κόλπος ὁ πατήρ ἔχω ὁ πρόσωπον . ἀλλά οὐδέ οὗτος ὁ τύραννος κάμπτω , πολύς δέ ἀναιρέω καί πολύς φυγαδεύω ὀκτακόσιοι γοῦν λέγω καταφεύγω εἰς Αἰτωλός δέω ὁ γυνή ἑαυτοῦ καί ὁ νήπιος ὁ τέκνον κομίζω παρά ὁ τύραννος . ὀλίγος δέ ὕστερον αὐτός κηρύσσω ὁ βούλομαι γυνή ἀπέρχομαι πρός ὁ ἀνήρ , ὅσος βούλομαι ὁ γυναικεῖος χρῆμα ἐπιφέρω . ἐπεί δέ πᾶς αἰσθάνομαι μετά ἡδονή ὁ κήρυγμα δέχομαι γίγνομαι γάρ ὑπέρ ἑξακόσιοι ὁ πλῆθος , κελεύω ἀθρόος ἡμέρα ῥητός βαδίζω , ὡς ὁ ἀσφάλεια αὐτός παρέχω . ἐνίστημι δέ ὁ ἡμέρα , ὁ μέν ἐπί ὁ πύλη ἀθροίζω ὁ χρῆμα συσκευάζω , καί ὁ τέκνον ὁ μέν ἐν ὁ ἀγκάλη φέρω ὁ δέ ἐπί ὁ ἄμαξα ἔχω , καί περιμένω ἀλλήλων · ἄφνω δέ πολύς ὁ ὁ τύραννος ἐπιφέρω , μένω βοάω ἔτι πρόσωθεν . ὡς δέ ἐγγύς γίγνομαι , ὁ μέν γυνή κελεύω ἀναχωρέω ὀπίσω , ὁ δέ ζεῦγος καί ὁ ἄμαξα ὑποστρέφω ὠθέω εἰς αὐτός καί διά μέσος ἀφειδής διελαύνω , οὔτε ἀκολουθέω οὔτε μένω ἐάω οὔτε ὁ νήπιος βοηθέω ἀπόλλυμι ὁ μέν γάρ ἐκπίπτω ὁ ἄμαξα ὁ δέ ὑποπίπτω διαφθείρω , βοή καί μάστιξ ὥσπερ πρόβατον ὁ μισθοφόρος ἐπείγω ἀνατρέπω ὑπό ἀλλήλων , ἕως εἰς ὁ δεσμωτήριον ἐμβάλλω ἅπας , ὁ δέ χρῆμα πρός ὁ Ἀριστότιμος ἀποκομίζω . χαλεπός δέ ὁ Ἠλεῖος ἐπί οὗτος ἔχω , ὁ περί ὁ Διόνυσος ἱερός γυνή , ὅς ἑκκαίδεκα καλέω , ἱκετηρία καί στέμμα ὁ ἀπό ὁ θεός λαμβάνω περί ὁ ἀγορά ἀπαντάω ὁ Ἀριστότιμος , καί ὁ δορυφόρος ὑπό αἰδώς διαστάζω , ἵστημι ὁ πρῶτος σιωπή ὅσιος προίσχω ὁ ἱκετηρία . ἐπεί δέ γίγνομαι φανερός δέω καί παραιτέομαι ὁ ὀργή ὑπέρ ὁ γυνή , παροξύνω πρός ὁ δορυφόρος καί κράζω ὅτι προσέρχομαι ἐάω αὐτός ποιέω ὁ μέν ὠθέω ὁ δέ τύπτω ἐξελαύνω ἐκ ὁ ἀγορά , ἕκαστος δέ δύο τάλαντον ζημιόω . γίγνομαι δέ οὗτος , ἐν μέν ὁ πόλις συνίστημι πρᾶξις ἐπί ὁ τύραννος Ἑλλάνικος , ἀνήρ διά γῆρας ἤδη καί δύο τέκνον θάνατος ὡς οὐδείς ἄν πράσσω ὑπό ὁ τύραννος περιοράω . ἐκ δέ Αἰτωλία διαπεράω ὁ φυγάς καταλαμβάνω ὁ χώρα ἐπιτήδειος ἐμπολεμέω ἔρυμα ὁ Ἀμυμώνη , καί συχνός προσδέχομαι ὁ πολίτης ἐκ ὁ Ἦλις ἀποδιδράσκω . οὗτος δέ δείδω ὁ Ἀριστότιμος εἰσέρχομαι πρός ὁ γυνή , καί νομίζω φόβος μάλα ἤ χάρις διαπράσσω προστάσσω πέμπω καί γράφω αὐτός ὁ ἀνήρ ὅπως ἀπέρχομαι ἐκ ὁ χώρα · εἰ δέ μή , κατασφάζω ἀπειλέω πᾶς αἰκίζω καί προαναιρέω ὁ παῖς . ὁ μέν οὖν ἄλλος , πολύς χρόνος ἐφίστημι καί κελεύω λέγω εἰ τις πράσσω οὗτος , οὐδείς ἀποκρίνω πρός ἐκεῖνος , ἀλλά προσβλέπω ἀλλήλων σιωπή καί διανεύω , ἀνθομολογέομαι ὁ μή δείδω μηδέ ἐκπλήσσω ὁ ἀπειλή . Μεγιστώ δέ ὁ Τιμολέων γυνή καί διά ὁ ἀνήρ καί ὁ ἀρετή ἡγεμονικός ἔχω τάξις , διανίσταμαι μέν οὐ ἀξιόω οὐδέ ἐάω ὁ ἄλλος · καθέζομαι δέ ἀποκρίνω πρός αὐτός , εἰ μέν εἰμί ἀνήρ φρόνιμος , οὐ ἄν διαλέγω γυνή περί ἀνήρ , ἀλλά πρός ἐκεῖνος ἄν ὡς κύριος ἐγώ πέμπω , ἀγαθός λόγος εὑρίσκω ἤ διά ὅς ἐγώ ἐξαπατάω · εἰ δέ αὐτός ἐκεῖνος πείθω ἀπογιγνώσκω διά ἐγώ ἐπιχειρέω παραλογίζομαι , μήτε ἐγώ ἐλπίζω πάλιν ἐξαπατάω μήτε ἐκεῖνος κακός οὕτως φρονέω , ὥστε φείδομαι παιδάριον καί γυνή ἐγκαταλείπω ὁ ὁ πατρίς ἐλευθερία · οὐ γάρ τοσοῦτος κακός αὐτός ἐγώ ἀπόλλυμι μηδέ νῦν ἔχω , ὅσος ἀγαθός ἐξαιρέω ὁ σός ὠμότης καί ὕβρις ὁ πολίτης . οὗτος ὁ Μεγιστώ λέγω , οὐ ἀνέχω ὁ Ἀριστότιμος κελεύω ὁ παιδίον αὐτός ὡς ἀποκτείνω ἐν ὄψις κομίζω . ζητέω δέ ὁ ὑπηρέτης ἀναμείγνυμι ἐν ὁ ἄλλος παίζω καί διαπαλαίω , ὁ μήτηρ ὀνομαστί προσκαλέω , δεῦρο , φημί , τέκνον , πρίν αἰσθάνομαι καί φρονέω ἀπαλλάσσω ὁ πικρός τυραννίς · ὡς ἐγώ βαρύς εἰμί δουλεύω σύ παρά ἀξία ἐφοράω ἤ ἀποθνῄσκω . ὁ δέ Ἀριστότιμος σπάω ὁ μάχαιρα ἐπί αὐτός ἐκεῖνος καί μετά ὀργή ἐπιφέρω , ὁ συνήθης τις αὐτός Κύλων ὄνομα πιστός δοκέω εἰμί , μισέω δέ καί μετέχω ὁ συνωμοσία ὁ περί ὁ Ἑλλάνικος , ἀνθίστημι καί ἀποστρέφω δέω καί λέγω ἀγεννής εἰμί καί γυναικώδης οὐ ἀνήρ ἡγεμονικός καί πρᾶγμα χράω μανθάνω ὁ ἔργον ὥστε μόλις ἔννους γίγνομαι ὁ Ἀριστότιμος ἀπέρχομαι . γίγνομαι δέ σημεῖον αὐτός μέγας · μεσημβρία μέν γάρ εἰμί καί μετά ὁ γυνή ἀναπαύω παρασκευάζω δέ ὁ περί ὁ δεῖπνον , ἀετός μετέωρος ὁράω δινόω ὑπέρ ὁ οἰκία , εἶτα ὥσπερ ἐκ πρόνοια καί στοχασμός λίθος ἀφίημι εὐμεγέθης κατά ἐκεῖνος ὁ στέγη ὁ μέρος , οὗ ὁ δωμάτιον εἰμί , ἐν ὅς κατάκειμαι τυγχάνω ὁ Ἀριστότιμος . ἅμα δέ ἄνωθεν ψόφος μέγας καί κραυγή ἔξωθεν ὑπό ὁ ὁράω ὁ ὄρνις γίγνομαι , ἐκπλήσσω καί πυνθάνομαι ὁ γίγνομαι μεταπέμπω μάντις , ὅς χράω διατελέω κατά ἀγορά , καί διερωτάω περί ὁ σημεῖον συνταράσσω . ὁ δέ ἐκεῖνος μέν παρακαλέω ὡς ὁ Ζεύς αὐτός ἐξεγείρω καί βοηθέω , ὅς δέ πιστεύω ὁ πολίτης φράζω ὅσος οὔπω ὁ δίκη αἰωρέω ὑπέρ κεφαλή ἐμπίπτω ὁ τύραννος . διό καί ὁ περί ὁ Ἑλλάνικος δοκέω μή μέλλω , ἀλλά ἐπιτίθημι ὁ ὑστεραῖος . ὁ δέ νύξ Ἑλλάνικος δοκέω κατά ὁ ὕπνος ὁ θνῄσκω υἱός ὁ ἕτερος λέγω αὐτός παρίστημι , τίς πάσχω , ὦ πατήρ , καθεύδω ; αὔριον δέ σύ δέω ὁ πόλις στρατηγέω . οὗτος τε δή διά ὁ ὄψις εὐθαρσής γίγνομαι παρακαλέω ὁ ἑταῖρος , ὁ τε Ἀριστότιμος πυνθάνομαι Κρατερός αὐτός βοηθέω μετά πολύς δύναμις ἐν Ὀλυμπία καταστρατοπεδεύω , οὕτως ἐκθαρρέω , ὥστε ἄνευ δορυφόρος εἰς ὁ ἀγορά προέρχομαι μετά ὁ Κύλων . ὡς οὖν συνοράω ὁ καιρός Ἑλλάνικος , ὅς μέν εἰμί σημεῖον αὐτός πρός ὁ μέλλω ἐπιχειρέω σύγκειμαι οὐ δίδωμι , λαμπρός δέ ὁ φωνή καί ἅμα ὁ χείρ προτείνω ἀμφότερος , τίς μέλλω , ἀνήρ ἀγαθός ; καλός ὁ θέατρον ἐν μέσος ὁ πατρίς ἐναγωνίζομαι . πρῶτος μέν οὖν ὁ Κύλων σπάω ὁ ξίφος παίω τις ὁ ἕπομαι ὁ Ἀριστότιμος Θρασύβουλος δέ καί Λάμπις ἐκ ἐναντίος ἐπιφέρω , φθάνω μέν ὁ Ἀριστότιμος εἰς ὁ ὁ Ζεύς ἱερός καταφεύγω ἐκεῖ δέ ἀποκτείνω αὐτός καί ὁ σῶμα προβάλλω εἰς ὁ ἀγορά καλέω ὁ πολίτης ἐπί ὁ ἐλευθερία . οὐ μήν φθάνω γε πολύς ὁ γυνή · εὐθύς γάρ ἐκτρέχω μετά χαρά καί ὀλολυγμός , καί περιίστημι ὁ ἀνήρ ἀναδέω καί καταστέφω . εἶτα ὁ πλῆθος ἐπί ὁ οἰκία ὁ τύραννος ῥέω , ὁ μέν γυνή συγκλείω ὁ θάλαμος ἑαυτοῦ ἀναρτάω . δύο δέ εἰμί αὐτός θυγάτηρ , παρθένος μέν ἔτι , καλός δέ ὁ ὄψις , ἤδη γάμος ὥρα ἔχω οὗτος συλλαμβάνω ἕλκω ἔξω πάντως μέν ἀναιρέω , αἰκίζω δέ καί καθυβρίζω πρότερος γιγνώσκω . ἀπαντάω δέ ὁ Μεγιστώ μετά ὁ ἄλλος βοάω δεινός ποιέω αὐτός , εἰ δῆμος ἀξιόω εἰμί οὗτος τολμάω καί ἀσελγαίνω ὁ τύραννος ὅμοιος . ἐντρέπω δέ πολύς ὁ ἀξίωμα ὁ γυνή παρρησιάζομαι καί δακρύω , δοκέω ἀφαιρέω ὁ ὕβρις , αὐτός δέ ἐάω διά ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω . ὡς δέ οὖν ἀναστρέφω ἔνδον κελεύω εὐθύς ἀποθνῄσκω ὁ παρθένος , ὁ πρέσβυς Μυρώ λύω ὁ ζώνη καί βρόχος ἐνάπτω ὁ ἀδελφή κατασπάζομαι καί παρακαλέω προσέχω καί ποιέω ὅς ἄν αὐτός θεάομαι ποιέω , ὅπως ἄν , φημί , μή ταπεινός μηδέ ἀνάξιος ἑαυτοῦ καταστρέφω . ὁ δέ νέος δέω αὐτός πάρειμι πρότερος ἀποθνῄσκω καί ὁ ζώνη ἀντιλαμβάνω , οὐδείς ἄλλος πώποτε , λέγω , οὐδείς εἷς ἀρνέομαι σύ δέω καί οὗτος οὖν λαμβάνω ὁ χάρις , ἐγώ δέ ὑπομένω καί τλάω ὁ θάνατος βαρύς , ὁ σύ , φίλος , πρότερος ὁράω ἀποθνῄσκω . ἐκ οὗτος ὁ μέν ἀδελφή αὐτός διδάσκω ὁ τράχηλος περιβάλλω ὁ βρόχος , ὡς αἰσθάνομαι θνῄσκω , καθαιρέω καί κατακαλύπτω · αὐτός δέ ὁ Μεγιστώ παρακαλέω ἐπιμελέομαι , καί μή περιοράω αἰσχρός , ἐπειδάν ἀποθνῄσκω , τίθημι ὥστε μηδείς πικρός μηδέ μισοτύραννος οὕτως γίγνομαι ὁ πάρειμι , ὅς οὐ κλαίω οὐδέ κατελεέω ὁ ὁ παρθένος εὐγένεια . ὁ μέν οὖν κοινῇ πράσσω γυνή μυρίος εἰμί ἱκανός οὗτος παράδειγμα · ὁ δέ κατά ἕκαστος ἀρετή , ὅπως ἄν ἐπέρχομαι , σποράδην ἀναγράφω , οὐδείς οἴομαι ὁ κατά χρόνος τάξις δέω ὁ ὑπόκειμαι ἱστορία .