plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 20
ἦσαν ἐν Γαλατίᾳ δυνατώτατοι τῶν τετραρχῶν καί τι καὶ κατὰ γένος προσήκοντες ἀλλήλοις Σινάτος τε καὶ Σινόριξ · ὧν ὁ Σινάτος γυναῖκα παρθένον ἔσχε Κάμμαν ὄνομα , περίβλεπτον μὲν ἰδέᾳ σώματος καὶ ὥρᾳ , θαυμαζομένην δὲ μᾶλλον διʼ ἀρετήν · οὐ γὰρ μόνον σώφρων καὶ φίλανδρος , ἀλλὰ καὶ συνετὴ καὶ μεγαλόφρων καὶ ποθεινὴ τοῖς ὑπηκόοις ἦν διαφερόντως ὑπʼ εὐμενείας καὶ χρηστότητος · ἐπιφανεστέραν δʼ αὐτὴν ἐποίει , καὶ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱέρειαν εἶναι , ἣν μάλιστα Γαλάται σέβουσι , περί τε πομπὰς ἀεὶ καὶ θυσίας κεκοσμημένην ὁρᾶσθαι μεγαλοπρεπῶς . ἐρασθεὶς οὖν αὐτῆς ὁ Σινόριξ , καὶ μήτε πεῖσαι μήτε βιάσασθαι ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς δυνατὸς ὤν , ἔργον εἰργάσατο δεινόν · ἀπέκτεινε γὰρ δόλῳ τὸν Σινάτον , καὶ χρόνον οὐ πολὺν διαλιπὼν ἐμνᾶτο τὴν Κάμμαν ἐν τῷ ἱερῷ ποιουμένην διατριβὰς καὶ φέρουσαν οὐκ οἰκτρῶς καὶ ταπεινῶς ἀλλὰ θυμῷ νοῦν ἔχοντι καὶ καιρὸν περιμένοντι τὴν τοῦ Σινόριγος παρανομίαν . ὁ δὲ λιπαρὴς ἦν περὶ τὰς δεήσεις , καὶ λόγων ἐδόκει μὴ παντάπασιν ἀπορεῖν εὐπρέπειαν ἐχόντων , ὡς τὰ μὲν ἄλλα Σινάτου βελτίονα παρεσχηκὼς ἑαυτὸν ἀνελὼν δʼ ἐκεῖνον ἔρωτι τῆς Κάμμης μὴ διʼ ἑτέραν τινὰ πονηρίαν . ἦσαν οὖν τὸ πρῶτον ἀρνήσεις οὐκ ἄγαν ἀπηνεῖς τῆς γυναικός , εἶτα κατὰ μικρὸν ἐδόκει μαλάττεσθαι · καὶ γὰρ οἰκεῖοι καὶ φίλοι προσέκειντο θεραπείᾳ καὶ χάριτι τοῦ Σινόριγος μέγιστον δυναμένου , πείθοντες αὐτὴν καὶ καταβιαζόμενοι τέλος δὲ συνεχώρει καὶ μετεπέμπετο πρὸς ἑαυτὴν ἐκεῖνον , ὡς παρὰ τῇ θεῷ τῆς συναινέσεως καὶ καταπιστώσεως γενησομένης . ἐλθόντα δὲ δεξαμένη φιλοφρόνως καὶ προσαγαγοῦσα τῷ βωμῷ κατέσπεισεν ἐκ φιάλης , καὶ τὸ μὲν ἐξέπιεν αὐτὴ τὸ δʼ ἐκεῖνον ἐκέλευσεν ἦν δὲ πεφαρμαγμένον μελίκρατον . ὡς δʼ εἶδε πεπωκότα , λαμπρὸν ἀνωλόλυξε καὶ τὴν θεὸν προσκυνήσασα , μαρτύρομαί σε , εἶπεν , ὦ πολυτίμητε δαῖμον , ὅτι ταύτης ἕνεκα τῆς ἡμέρας ἐπέζησα τῷ Σινάτου φόνῳ , χρόνον τοσοῦτον οὐδὲν ἀπολαύουσα τοῦ βίου χρηστὸν ἀλλʼ ἢ τὴν ἐλπίδα τῆς δίκης , ἣν ἔχουσα καταβαίνω πρὸς τὸν ἐμὸν ἄνδρα . σοὶ δʼ , ὦ πάντων ἀνοσιώτατε ἀνθρώπων , τάφον ἀντὶ θαλάμου καὶ γάμου παρασκευαζέτωσαν οἱ προσήκοντες . ταῦτα δʼ ἀκούσας ὁ Γαλάτης καὶ τοῦ φαρμάκου δρῶντος ἤδη καὶ διακινοῦντος τὸ σῶμα συναισθόμενος ἐπέβη μὲν ὀχήματος ὡς σάλῳ καὶ τιναγμῷ χρησόμενος , ἐξέστη δὲ παραχρῆμα καὶ μεταβὰς εἰς φορεῖον ἑσπέρας ἀπέθανεν . ἡ δὲ Κάμμα διενεγκοῦσα τὴν νύκτα καὶ πυθομένη τέλος ἔχειν ἐκεῖνον , εὐθύμως καὶ ἱλαρῶς κατέστρεψεν .
Lemmas: εἰμί ἐν Γαλατίη δυνατός ὁ τετράρχης καί τις καί κατά γένος προσήκω ἀλλήλων Σινάτος τε καί Σινόριξ · ὅς ὁ Σινάτος γυνή παρθένος ἔχω Κάμμα ὄνομα , περίβλεπτος μέν ἰδέα σῶμα καί ὥρα , θαυμάζω δέ μάλα διά ἀρετή · οὐ γάρ μόνος σώφρων καί φίλανδρος , ἀλλά καί συνετός καί μεγαλόφρων καί ποθεινός ὁ ὑπήκοος εἰμί διαφερόντως ὑπό εὐμένεια καί χρηστότης · ἐπιφανής δέ αὐτός ποιέω , καί ὁ ὁ Ἄρτεμις ἱέρεια εἰμί , ὅς μάλα Γαλάτης σέβω , περί τε πομπή ἀεί καί θυσία κοσμέω ὁράω μεγαλοπρεπής . ἔραμαι οὖν αὐτός ὁ Σινόριξ , καί μήτε πείθω μήτε βιάζω ζάω ὁ ἀνήρ δυνατός εἰμί , ἔργον ἐργάζομαι δεινός · ἀποκτείνω γάρ δόλος ὁ Σινάτος , καί χρόνος οὐ πολύς διαλείπω μνάομαι ὁ Κάμμα ἐν ὁ ἱερός ποιέω διατριβή καί φέρω οὐ οἰκτρός καί ταπεινός ἀλλά θυμός νόος ἔχω καί καιρός περιμένω ὁ ὁ Σινόριξ παρανομία . ὁ δέ λιπαρής εἰμί περί ὁ δέησις , καί λόγος δοκέω μή παντάπασι ἀπορέω εὐπρέπεια ἔχω , ὡς ὁ μέν ἄλλος Σινάτος ἀγαθός παρέχω ἑαυτοῦ ἀναιρέω δέ ἐκεῖνος ἔρως ὁ Κάμμης μή διά ἕτερος τις πονηρία . εἰμί οὖν ὁ πρῶτος ἄρνησις οὐ ἄγαν ἀπηνής ὁ γυνή , εἶτα κατά μικρός δοκέω μαλάσσω · καί γάρ οἰκεῖος καί φίλος πρόσκειμαι θεραπεία καί χάρις ὁ Σινόριξ μέγας δύναμαι , πείθω αὐτός καί καταβιάζω τέλος δέ συγχωρέω καί μεταπέμπω πρός ἑαυτοῦ ἐκεῖνος , ὡς παρά ὁ θεός ὁ συναίνεσις καί καταπίστωσις γίγνομαι . ἔρχομαι δέ δέχομαι φιλόφρων καί προσάγω ὁ βωμός κατασπένδω ἐκ φιάλη , καί ὁ μέν ἐκπίνω αὐτός ὁ δέ ἐκεῖνος κελεύω εἰμί δέ φαρμάσσω μελίκρατον . ὡς δέ ὁράω πίνω , λαμπρός ἀνολολύζω καί ὁ θεός προσκυνέω , μαρτύρομαι σύ , λέγω , ὦ πολυτίμητος δαίμων , ὅτι οὗτος ἕνεκα ὁ ἡμέρα ἐπιζάω ὁ Σινάτος φόνος , χρόνος τοσοῦτος οὐδείς ἀπολαύω ὁ βίος χρηστός ἀλλά ἤ ὁ ἐλπίς ὁ δίκη , ὅς ἔχω καταβαίνω πρός ὁ ἐμός ἀνήρ . σύ δέ , ὦ πᾶς ἀνόσιος ἄνθρωπος , τάφος ἀντί θάλαμος καί γάμος παρασκευάζω ὁ προσήκω . οὗτος δέ ἀκούω ὁ Γαλάτης καί ὁ φάρμακον δράω ἤδη καί διακινέω ὁ σῶμα συναισθάνομαι ἐπιβαίνω μέν ὄχημα ὡς σάλος καί τιναγμός χράω , ἐξίστημι δέ παραχρῆμα καί μεταβαίνω εἰς φορεῖον ἑσπέρα ἀποθνῄσκω . ὁ δέ Κάμμα διαφέρω ὁ νύξ καί πυνθάνομαι τέλος ἔχω ἐκεῖνος , εὔθυμος καί ἱλαρός καταστρέφω .