plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 4
οὐδενὸς δʼ ἧττον ἔνδοξόν ἐστι τῶν κοινῇ διαπεπραγμένων γυναιξὶν ἔργων ὁ πρὸς Κλεομένη περὶ Ἄργους ἀγών , ὃν ἠγωνίσαντο , Τελεσίλλης τῆς ποιητρίας προτρεψαμένης . ταύτην δέ φασιν οἰκίας οὖσαν ἐνδόξου τῷ δὲ σώματι νοσηματικὴν εἰς θεοῦ πέμψαι περὶ ὑγιείας · καὶ χρησθὲν αὐτῇ Μούσας θεραπεύειν , πειθομένην τῷ θεῷ καὶ ἐπιθεμένην ἐν ᾠδῇ καὶ ἁρμονίᾳ τοῦ τε πάθους ἀπαλλαγῆναι ταχὺ καὶ θαυμάζεσθαι διὰ ποιητικὴν ὑπὸ τῶν γυναικῶν . ἐπεὶ δὲ Κλεομένης ὁ βασιλεὺς τῶν Σπαρτιατῶν πολλοὺς ἀποκτείνας οὐ μήν , ὡς ἔνιοι μυθολογοῦσιν , ἑπτὰ καὶ ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτακοσίους πρὸς ἑπτακισχιλίοις ἐβάδιζε πρὸς τὴν πόλιν , ὁρμὴ καὶ τόλμα δαιμόνιος παρέστη ταῖς ἀκμαζούσαις τῶν γυναικῶν ἀμύνεσθαι τοὺς πολεμίους ὑπὲρ τῆς πατρίδος . ἡγουμένης δὲ τῆς Τελεσίλλης , ὅπλα λαμβάνουσι καὶ παρʼ ἔπαλξιν ἱστάμεναι κύκλῳ τὰ τείχη περιέστεψαν , ὥστε θαυμάζειν τοὺς πολεμίους . τὸν μὲν οὖν Κλεομένη πολλῶν πεσόντων ἀπεκρούσαντο · τὸν δʼ ἕτερον βασιλέα Δημάρατον , ὡς Σωκράτης φησίν , ἐντὸς γενόμενον καὶ κατασχόντα τὸ Παμφυλιακὸν ἐξέωσαν , οὕτω δὲ τῆς πόλεως περιγενομένης , τὰς μὲν πεσούσας ἐν τῇ μάχῃ τῶν γυναικῶν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς Ἀργείας ἔθαψαν , ταῖς δὲ σωθείσαις ὑπόμνημα τῆς ἀριστείας ἔδοσαν ἱδρύσασθαι τὸν Ἐνυάλιον . τὴν δὲ μάχην οἱ μὲν ἑβδόμῃ λέγουσιν ἱσταμένου μηνός , οἱ δὲ νουμηνίᾳ γενέσθαι τοῦ νῦν μὲν τετάρτου , πάλαι δὲ Ἑρμαίου παρʼ Ἀργείοις , καθʼ ἣν μέχρι νῦν τὰ Ὑβριστικὰ τελοῦσι , γυναῖκας μὲν ἀνδρείοις χιτῶσι καὶ χλαμύσιν , ἄνδρας δὲ πέπλοις γυναικῶν καὶ καλύπτραις ἀμφιεννύντες . ἐπανορθούμενοι δὲ τὴν ὀλιγανδρίαν , οὐχ ὡς Ἡρόδοτος ἱστορεῖ τοῖς δούλοις , ἀλλὰ τῶν περιοίκων ποιησάμενοι πολίτας τοὺς ἀρίστους , συνῴκισαν τὰς γυναῖκας · ἐδόκουν δὲ καὶ τούτους ἀτιμάζειν καὶ περιορᾶν ἐν τῷ συγκαθεύδειν ὡς χείρονας . ὅθεν ἔθεντο νόμον τὸν κελεύοντα πώγωνα δεῖν ἐχούσας συναναπαύεσθαι τοῖς ἀνδράσι τὰς γεγαμημένας .
Lemmas: οὐδείς δέ ἥσσων ἔνδοξος εἰμί ὁ κοινῇ διαπράσσω γυνή ἔργον ὁ πρός Κλεομένης περί Ἄργος ἀγών , ὅς ἀγωνίζομαι , Τελέσιλλα ὁ ποιήτρια προσρέπω . οὗτος δέ φημί οἰκία εἰμί ἔνδοξος ὁ δέ σῶμα νοσηματικός εἰς θεός πέμπω περί ὑγίεια · καί χράω αὐτός Μοῦσα θεραπεύω , πείθω ὁ θεός καί ἐπιτίθημι ἐν ἀοιδή καί ἁρμονία ὁ τε πάθος ἀπαλλάσσω ταχύς καί θαυμάζω διά ποιητικός ὑπό ὁ γυνή . ἐπεί δέ Κλεομένης ὁ βασιλεύς ὁ Σπαρτιάτης πολύς ἀποκτείνω οὐ μήν , ὡς ἔνιοι μυθολογέω , ἑπτά καί ἑβδομήκοντα καί ἑπτακόσιοι πρός ἑπτακισχίλιοι βαδίζω πρός ὁ πόλις , ὁρμή καί τόλμα δαιμόνιος παρίστημι ὁ ἀκμάζω ὁ γυνή ἀμύνω ὁ πολέμιος ὑπέρ ὁ πατρίς . ἡγέομαι δέ ὁ Τελέσιλλα , ὅπλον λαμβάνω καί παρά ἔπαλξις ἵστημι κύκλος ὁ τεῖχος περιστέφω , ὥστε θαυμάζω ὁ πολέμιος . ὁ μέν οὖν Κλεομένης πολύς πίπτω ἀποκρούω · ὁ δέ ἕτερος βασιλεύς Δημάρατος , ὡς Σωκράτης φημί , ἐντός γίγνομαι καί κατέχω ὁ Παμφυλιακός ἐξωθέω , οὕτως δέ ὁ πόλις περιγίγνομαι , ὁ μέν πίπτω ἐν ὁ μάχη ὁ γυνή ἐπί ὁ ὁδός ὁ Ἀργεῖος θάπτω , ὁ δέ σῴζω ὑπόμνημα ὁ ἀριστεία δίδωμι ἱδρύω ὁ Ἐνυάλιος . ὁ δέ μάχη ὁ μέν ἕβδομος λέγω ἵστημι μείς , ὁ δέ νουμηνία γίγνομαι ὁ νῦν μέν τέταρτος , πάλαι δέ Ἑρμαίας παρά Ἀργεῖος , κατά ὅς μέχρι νῦν ὁ Ὑβριστικός τελέω , γυνή μέν ἀνδρεῖος χιτών καί χλαμύς , ἀνήρ δέ πέπλος γυνή καί κάλυπτρα ἀμφιέννυμι . ἐπανορθόω δέ ὁ ὀλιγανδρία , οὐ ὡς Ἡρόδοτος ἱστορέω ὁ δοῦλος , ἀλλά ὁ περίοικος ποιέω πολίτης ὁ ἀγαθός , συνοικίζω ὁ γυνή · δοκέω δέ καί οὗτος ἀτιμάζω καί περιοράω ἐν ὁ συγκαθεύδω ὡς κακός . ὅθεν τίθημι νόμος ὁ κελεύω πώγων δέω ἔχω συναναπαύομαι ὁ ἀνήρ ὁ γαμέω .