plutarchus.mulierum-virtutes-242e-263c 8
Τυρρηνῶν τοίνυν τῶν Λῆμνον καὶ Ἴμβρον κατασχόντων , ἁρπασάντων δὲ Βραυρωνόθεν τὰς Ἀθηναίων γυναῖκας , ἐγένοντο παῖδες , οὓς ἐξήλασαν Ἀθηναῖοι μιξοβαρβάρους ὄντας ἐκ τῶν νήσων . οἱ δʼ εἰς Ταίναρον κατάραντες ἐγένοντο χρήσιμοι Σπαρτιάταις περὶ τὸν εἱλωτικὸν πόλεμον , καὶ διὰ τοῦτο πολιτείας καὶ γάμων τυχόντες , οὐκ ἀξιούμενοι δὲ ἀρχείων καὶ βουλῆς , ὑπόνοιαν ἔσχον ὡς ἐπὶ νεωτερισμῷ συνερχόμενοι καὶ διανοούμενοι τὰ καθεστῶτα κινεῖν . συλλαβόντες οὖν αὐτοὺς οἱ Λακεδαιμόνιοι . οἱ καὶ καθείρξαντες ἐφύλαττον ἰσχυρῶς , ζητοῦντες ἑλεῖν σαφέσι καὶ βεβαίοις ἐλέγχοις · αἱ δὲ τῶν καθειργμένων γυναῖκες ἐπὶ τὴν εἱρκτὴν παραγενόμεναι , πολλαῖς ἱκεσίαις.ς καὶ δεήσεσι παρείθησαν ὑπὸ τῶν φυλάκων ὅσον ἀσπάσασθαι καὶ προσειπεῖν τοὺς ἄνδρας . ἐπεὶ δʼ εἰσῆλθον , ἐκέλευον αὐτοὺς μεταμφιέννυσθαι ταχὺ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ μὲν αὑτῶν ἐκείναις ἀπολιπεῖν , τὰ δʼ ἐκείνων ἐνδύντας αὐτοὺς ἀπιέναι περικαλυψαμένους . γενομένων δὲ τούτων , αἱ μὲν ὑπέμειναν αὐτοῦ παραταξάμεναι πρὸς πάντα τὰ δεινά , τοὺς δʼ ἄνδρας ἐξαπατηθέντες οἱ φύλακες παρῆκαν ὡς δὴ γυναῖκας . ἐκ δὴ τούτου καταλαβομένων αὐτῶν τὰ Ταΰγετα , καὶ τὸ εἱλωτικὸν ἀφιστάντων καὶ προσδεχομένων , οἱ Σπαρτιᾶται εἰς πολὺν φόβον καταστάντες ἐπεκηρυκεύσαντο καὶ διηλλάγησαν ἐπὶ τῷ κομίσασθαι μὲν αὐτοὺς τὰς γυναῖκας , χρήματα δὲ καὶ ναῦς λαβόντας ἐκπλεῦσαι καὶ γῆς τυχόντας ἀλλαχόσε καὶ πόλεως ἀποίκους Λακεδαιμονίων καὶ συγγενεῖς νομίζεσθαι . ταῦτα ἔπραττον οἱ Πελασγοὶ Πόλλιν ἡγεμόνα καὶ Δελφὸν καὶ Κραταΐδαν Λακεδαιμονίους λαβόντες · καὶ μέρος μὲν αὐτῶν ἐν Μήλῳ κατῴκησαν τοὺς δὲ πλείστους οἱ περὶ Πόλλιν ἔχοντες εἰς Κρήτην ἔπλευσαν , ἀποπειρώμενοι τῶν λογίων . ἐχρήσθη γὰρ αὐτοῖς , ὅταν τὴν θεὸν καὶ τὴν ἄγκυραν ἀπολέσωσι , παύσασθαι πλάνης καὶ πόλιν ἐκεῖ συνοικίζειν . ὁρμισθεῖσιν οὖν πρὸς τῇ λεγομένῃ Χερρονήσῳ θόρυβοι πανικοὶ προσέπεσον νύκτωρ , ὑφʼ ὧν διαπτοηθέντες ἐνεπήδησαν εἰς τὰς ναῦς ἀκόσμως , ἀπολιπόντες ἐν τῇ γῇ ξόανον τῆς Ἀρτέμιδος , ὃ πατρῷον ἦν αὐτοῖς εἰς Λῆμνον ἐκ Βραύρωνος κομισθέν , ἐκ δὲ Λήμνου πανταχοῦ συμπεριαγόμενον . ἐπεὶ δὲ τοῦ θορύβου λήξαντος ἐπόθησαν αὐτὸ κατὰ πλοῦν , ἅμα δʼ ὁ Πόλλις κατέμαθε τῇ ἀγκύρᾳ τὸν ὄνυχα μὴ προσόντα βίᾳ γὰρ ἑλκομένης ὡς ἔοικεν ἐν τόποις ὑποπέτροις ἀποσπασθεὶς ἔλαθε , περαίνεσθαι τὰ πυθόχρηστα φήσας ἐσήμαινεν ἀναστρέφειν καὶ κατέσχε τὴν χώραν , καὶ μάχαις πολλαῖς τῶν ἀντιταξαμένων ἐπικρατήσας Λύκτον ᾤκησε καὶ πόλεις ἄλλας ὑποχειρίους ἔλαβε . διὸ καὶ νομίζουσιν αὑτοὺς Ἀθηναίοις τε διὰ τὰς μητέρας κατὰ γένος προσήκειν καὶ Σπαρτιατῶν ἀποίκους εἶναι .
Lemmas: Τυρρηνός τοίνυν ὁ Λῆμνος καί Ἴμβρος κατέχω , ἁρπάζω δέ Βραυρωνόθεν ὁ Ἀθηναῖος γυνή , γίγνομαι παῖς , ὅς ἐξελαύνω Ἀθηναῖος μιξοβάρβαρος εἰμί ἐκ ὁ νῆσος . ὁ δέ εἰς Ταίναρος καταίρω γίγνομαι χρήσιμος Σπαρτιάτης περί ὁ Εἱλωτικός πόλεμος , καί διά οὗτος πολιτεία καί γάμος τυγχάνω , οὐ ἀξιόω δέ ἀρχεῖον καί βουλή , ὑπόνοια ἔχω ὡς ἐπί νεωτερισμός συνέρχομαι καί διανοέω ὁ καθίστημι κινέω . συλλαμβάνω οὖν αὐτός ὁ Λακεδαιμόνιος . ὁ καί κατείργω φυλάσσω ἰσχυρός , ζητέω αἱρέω σαφής καί βέβαιος ἔλεγχος · ὁ δέ ὁ κατείργω γυνή ἐπί ὁ εἱρκτή παραγίγνομαι , πολύς ἱκεσία καί δέησις παρίημι ὑπό ὁ φύλαξ ὅσος ἀσπάζομαι καί προσλέγω ὁ ἀνήρ . ἐπεί δέ εἰσέρχομαι , κελεύω αὐτός μεταμφιέννυμι ταχύς ὁ ἱμάτιον καί ὁ μέν ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ἀπολείπω , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐνδύω αὐτός ἀπέρχομαι περικαλύπτω . γίγνομαι δέ οὗτος , ὁ μέν ὑπομένω αὐτοῦ παρατάσσω πρός πᾶς ὁ δεινός , ὁ δέ ἀνήρ ἐξαπατάω ὁ φύλαξ παρίημι ὡς δή γυνή . ἐκ δή οὗτος καταλαμβάνω αὐτός ὁ Ταύγετον , καί ὁ Εἱλωτικός ἀφίστημι καί προσδέχομαι , ὁ Σπαρτιάτης εἰς πολύς φόβος καθίστημι ἐπικηρυκεύομαι καί διαλλάσσω ἐπί ὁ κομίζω μέν αὐτός ὁ γυνή , χρῆμα δέ καί ναῦς λαμβάνω ἐκπλέω καί γῆ τυγχάνω ἀλλαχόσε καί πόλις ἄποικος Λακεδαιμόνιος καί συγγενής νομίζω . οὗτος πράσσω ὁ Πελασγός Πόλλις ἡγεμών καί Δελφός καί Κραταΐδας Λακεδαιμόνιος λαμβάνω · καί μέρος μέν αὐτός ἐν Μῆλος κατοικέω ὁ δέ πολύς ὁ περί Πόλλις ἔχω εἰς Κρήτη πλέω , ἀποπειράομαι ὁ λόγιον . χράω γάρ αὐτός , ὅταν ὁ θεός καί ὁ ἄγκυρα ἀπόλλυμι , παύω πλάνη καί πόλις ἐκεῖ συνοικίζω . ὁρμίζω οὖν πρός ὁ λέγω Χερσόνησος θόρυβος Πανικός προσπίπτω νύκτωρ , ὑπό ὅς διαπτοέω ἐμπηδάω εἰς ὁ ναῦς ἄκοσμος , ἀπολείπω ἐν ὁ γῆ ξόανον ὁ Ἄρτεμις , ὅς πατρῷος εἰμί αὐτός εἰς Λῆμνος ἐκ Βραύρων κομίζω , ἐκ δέ Λῆμνος πανταχοῦ συμπεριάγω . ἐπεί δέ ὁ θόρυβος λήγω ποθέω αὐτός κατά πλόος , ἅμα δέ ὁ Πόλλις καταμανθάνω ὁ ἄγκυρα ὁ ὄνυξ μή πρόσειμι βία γάρ ἕλκω ὡς ἔοικα ἐν τόπος ὑπόπετρος ἀποσπάω λανθάνω , περαίνω ὁ πυθόχρηστος φημί σημαίνω ἀναστρέφω καί κατέχω ὁ χώρα , καί μάχη πολύς ὁ ἀντιτάσσω ἐπικρατέω Λύκτος οἰκέω καί πόλις ἄλλος ὑποχείριος λαμβάνω . διό καί νομίζω αὐτός Ἀθηναῖος τε διά ὁ μήτηρ κατά γένος προσήκω καί Σπαρτιάτης ἄποικος εἰμί .