ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.lysander 28.3
οἱ δὲ προσβεβοηθηκότων αὐτοῖς Ἀθηναίων τὴν μὲν πόλιν ἐκείνοις διεπίστευσαν , αὐτοὶ δὲ περὶ πρῶτον ὕπνον ἐξορμήσαντες ἔφθασαν ὀλίγῳ τὸν Λύσανδρον ἐν Ἁλιάρτῳ γενόμενοι , καὶ μέρει τινὶ παρῆλθον εἰς τὴν πόλιν . ἐκεῖνος δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἔγνω τὴν στρατιὰν ἱδρύσας ἐπὶ λόφου περιμένειν τὸν Παυσανίαν · ἔπειτα προϊούσης τῆς ἡμέρας ἀτρεμεῖν οὐ δυνάμενος , λαβὼν τὰ ὅπλα καὶ τοὺς συμμάχους παρορμήσας ὀρθίῳ τῇ φάλαγγι παρὰ τὴν ὁδὸν ἦγε πρὸς τὸ τεῖχος .
Lemmas: ὁ δέ προσβοηθέω αὐτός Ἀθηναῖος ὁ μέν πόλις ἐκεῖνος διαπιστεύω , αὐτός δέ περί πρῶτος ὕπνος ἐξορμάω φθάνω ὀλίγος ὁ Λύσανδρος ἐν Ἁλίαρτος γίγνομαι , καί μέρος τις παρέρχομαι εἰς ὁ πόλις . ἐκεῖνος δέ ὁ μέν πρῶτος γιγνώσκω ὁ στρατιά ἱδρύω ἐπί λόφος περιμένω ὁ Παυσανίας · ἔπειτα προέρχομαι ὁ ἡμέρα ἀτρεμέω οὐ δύναμαι , λαμβάνω ὁ ὅπλον καί ὁ σύμμαχος παρορμάω ὄρθιος ὁ φάλαγξ παρά ὁ ὁδός ἄγω πρός ὁ τεῖχος .
plutarchus.lysander 28.4
τῶν δὲ Θηβαίων οἱ μὲν ἔξω μεμενηκότες ἐν ἀριστερᾷ τὴν πόλιν λαβόντες ἐβάδιζον ἐπὶ τοὺς ἐσχάτους τῶν πολεμίων ὑπὸ τὴν κρήνην τὴν Κισσοῦσαν προσαγορευομένην , ἔνθα μυθολογοῦσι τὰς τιθήνας νήπιον ἐκ τῆς λοχείας ἀπολοῦσαι τὸν Διόνυσον · καὶ γὰρ οἰνωπὸν ἐπιστίλβει τὸ χρῶμα καὶ διαυγὲς καὶ πιεῖν ἥδιστον . οἱ δὲ Κρήσιοι στύρακες οὐ πρόσω περιπεφύκασιν , ἃ τεκμήρια τῆς Ῥαδαμάνθυος αὐτόθι κατοικήσεως Ἁλιάρτιοι ποιοῦνται , καὶ τάφον αὐτοῦ δεικνύουσιν Ἀλεᾶ καλοῦντες .
Lemmas: ὁ δέ Θηβαῖος ὁ μέν ἔξω μένω ἐν ἀριστερός ὁ πόλις λαμβάνω βαδίζω ἐπί ὁ ἔσχατος ὁ πολέμιος ὑπό ὁ κρήνη ὁ Κισσοῦς προσαγορεύω , ἔνθα μυθολογέω ὁ τιθήνη νήπιος ἐκ ὁ λοχεία ἀπολούω ὁ Διόνυσος · καί γάρ οἰνωπός ἐπιστίλβω ὁ χρῶμα καί διαυγής καί πίνω ἡδύς . ὁ δέ Κρής στύραξ οὐ πρόσω περιφύζω , ὅς τεκμήριον ὁ Ῥαδάμανθυς αὐτόθι κατοίκησις Ἁλιάρτιος ποιέω , καί τάφος αὐτός δείκνυμι Ἀλεᾶ καλέω .
plutarchus.lysander 28.5
ἔστι δὲ καὶ τὸ τῆς Ἀλκμήνης μνημεῖον ἐγγύς · ἐνταῦθα γάρ , ὥς φασιν , ἐκηδεύθη συνοικήσασα Ῥαδαμάνθυϊ μετὰ τὴν Ἀμφιτρύωνος τελευτήν.οἱ δὲ ἐν τῇ πόλει Θηβαῖοι μετὰ τῶν Ἁλιαρτίων συντεταγμένοι τέως μὲν ἡσύχαζον , ἐπεὶ δὲ τὸν Λύσανδρον ἅμα τοῖς πρώτοις προσπελάζοντα τῷ τείχει κατεῖδον , ἐξαπίνης ἀνοίξαντες τὰς πύλας καὶ προσπεσόντες αὐτόν τε μετὰ τοῦ μάντεως κατέβαλον καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγους τινάς · οἱ γὰρ πλεῖστοι ταχέως ἀνέφυγον πρὸς τὴν φάλαγγα .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ ὁ Ἀλκμήνη μνημεῖον ἐγγύς · ἐνταῦθα γάρ , ὡς φημί , κηδεύω συνοικέω Ῥαδάμανθυς μετά ὁ Ἀμφιτρύων τελευτάω δέ ἐν ὁ πόλις Θηβαῖος μετά ὁ Ἁλιάρτιος συντάσσω τέως μέν ἡσυχάζω , ἐπεί δέ ὁ Λύσανδρος ἅμα ὁ πρῶτος προσπελάζω ὁ τεῖχος καθοράω , ἐξαπίνης ἀνοίγνυμι ὁ πύλη καί προσπίπτω αὐτός τε μετά ὁ μάντις καταβάλλω καί ὁ ἄλλος ὀλίγος τις · ὁ γάρ πολύς ταχύς ἀναφεύγω πρός ὁ φάλαγξ .
plutarchus.lysander 28.6
τῶν δὲ Θηβαίων οὐκ ἀνιέντων , ἀλλὰ προσκειμένων αὐτοῖς , ἐτράποντο πάντες ἀνὰ τοὺς λόφους φεύγειν , καὶ χίλιοι πίπτουσιν αὐτῶν . ἀπέθανον δὲ καὶ Θηβαίων τριακόσιοι πρὸς τὰ τραχέα καὶ καρτερὰ τοῖς πολεμίοις συνεκπεσόντες . οὗτοι δὲ ἦσαν ἐν αἰτίᾳ τοῦ λακωνίζειν , ἣν σπουδάζοντες ἀπολύσασθαι τοῖς πολίταις καὶ σφῶν αὐτῶν ἀφειδοῦντες ἐν τῇ διώξει παραναλώθησαν .
Lemmas: ὁ δέ Θηβαῖος οὐ ἀνίημι , ἀλλά πρόσκειμαι αὐτός , τρέπω πᾶς ἀνά ὁ λόφος φεύγω , καί χίλιοι πίπτω αὐτός . ἀποθνῄσκω δέ καί Θηβαῖος τριακόσιοι πρός ὁ τραχύς καί καρτερός ὁ πολέμιος συνεκπίπτω . οὗτος δέ εἰμί ἐν αἰτία ὁ λακωνίζω , ὅς σπουδάζω ἀπολύω ὁ πολίτης καί σφεῖς αὐτός ἀφειδέω ἐν ὁ δίωξις παραναλίσκω .
plutarchus.lysander 29.1
τῷ δὲ Παυσανίᾳ τὸ πάθος ἀγγέλλεται καθʼ ὁδὸν ἐκ Πλαταιῶν εἰς Θεσπιὰς πορευομένῳ · καὶ συνταξάμενος ἧκε πρὸς τὸν Ἁλίαρτον . ἧκε δὲ καὶ Θρασύβουλος ἐκ Θηβῶν ἄγων τοὺς Ἀθηναίους . βουλευομένου δὲ τοῦ Παυσανίου τοὺς νεκροὺς ὑποσπόνδους ἀπαιτεῖν , δυσφοροῦντες οἱ πρεσβύτεροι τῶν Σπαρτιατῶν αὐτοί τε καθʼ ἑαυτοὺς ἠγανάκτουν , καὶ τῷ βασιλεῖ προσιόντες ἐμαρτύραντο μὴ διὰ σπονδῶν ἀναιρεῖσθαι Λύσανδρον , ἀλλὰ διʼ ὅπλων περὶ τοῦ σώματος ἀγωνισαμένους καὶ νικήσαντας οὕτω τὸν ἄνδρα θάπτειν , ἡττωμένοις δὲ καλὸν ἐνταῦθα κεῖσθαι μετὰ τοῦ στρατηγοῦ .
Lemmas: ὁ δέ Παυσανίας ὁ πάθος ἀγγέλλω κατά ὁδός ἐκ Πλάταια εἰς Θεσπιαί πορεύω · καί συντάσσω ἵημι πρός ὁ Ἁλίαρτος . ἵημι δέ καί Θρασύβουλος ἐκ Θῆβαι ἄγω ὁ Ἀθηναῖος . βουλεύω δέ ὁ Παυσανίας ὁ νεκρός ὑπόσπονδος ἀπαιτέω , δυσφορέω ὁ πρέσβυς ὁ Σπαρτιάτης αὐτός τε κατά ἑαυτοῦ ἀγανακτέω , καί ὁ βασιλεύς προσέρχομαι μαρτύρομαι μή διά σπονδή ἀναιρέω Λύσανδρος , ἀλλά διά ὅπλον περί ὁ σῶμα ἀγωνίζομαι καί νικάω οὕτως ὁ ἀνήρ θάπτω , ἡσσάομαι δέ καλός ἐνταῦθα κεῖμαι μετά ὁ στρατηγός .
plutarchus.lysander 29.2
ταῦτα τῶν πρεσβυτέρων λεγόντων ὁρῶν ὁ Παυσανίας μέγα μὲν ἔργον ὑπερβαλέσθαι μάχῃ τοὺς Θηβαίους ἄρτι κεκρατηκότας , ἐγγὺς δὲ τῶν τειχῶν τὸ σῶμα τοῦ Λυσάνδρου παραπεπτωκός , ὥστε χαλεπὴν ἄνευ σπονδῶν καὶ νικῶσιν εἶναι τὴν ἀναίρεσιν , ἔπεμψε κήρυκα καὶ σπεισάμενος ἀπήγαγε τὴν δύναμιν ὀπίσω .
Lemmas: οὗτος ὁ πρέσβυς λέγω ὁράω ὁ Παυσανίας μέγας μέν ἔργον ὑπερβάλλω μάχη ὁ Θηβαῖος ἄρτι κρατέω , ἐγγύς δέ ὁ τεῖχος ὁ σῶμα ὁ Λύσανδρος παραπίπτω , ὥστε χαλεπός ἄνευ σπονδή καί νικάω εἰμί ὁ ἀναίρεσις , πέμπω κῆρυξ καί σπένδω ἀπάγω ὁ δύναμις ὀπίσω .
plutarchus.lysander 29.3
τὸν δὲ Λύσανδρον ᾗ πρῶτον κομίζοντες ὑπὲρ τοὺς ὅρους ἐγένοντο τῆς Βοιωτίας ἐν φίλῃ καὶ συμμαχίδι χώρᾳ τῇ Πανοπέων κατέθεσαν , οὗ νῦν τὸ μνημεῖόν ἐστι παρὰ τὴν ὁδὸν εἰς Χαιρώνειαν ἐκ Δελφῶν πορευομένοις.ἐνταῦθα δὴ τῆς στρατιᾶς καταυλισαμένης λέγεταί τινα τῶν Φωκέων ἑτέρῳ μὴ παρατυχόντι τὸν ἀγῶνα διηγούμενον , εἰπεῖν ὡς οἱ πολέμιοι προσπέσοιεν αὐτοῖς τοῦ Λυσάνδρου τὸν Ὁπλίτην ἤδη διαβεβηκότος .
Lemmas: ὁ δέ Λύσανδρος ὅς πρῶτος κομίζω ὑπέρ ὁ ὅρος γίγνομαι ὁ Βοιωτία ἐν φίλος καί συμμαχίς χώρα ὁ Πανοπεύς κατατίθημι , ὅς νῦν ὁ μνημεῖον εἰμί παρά ὁ ὁδός εἰς Χαιρώνεια ἐκ Δελφοί πορεύω δή ὁ στρατιά καθυλίζω λέγω τις ὁ Φωκεύς ἕτερος μή παρατυγχάνω ὁ ἀγών διηγέομαι , λέγω ὡς ὁ πολέμιος προσπίπτω αὐτός ὁ Λύσανδρος ὁ Ὁπλίτης ἤδη διαβαίνω .
plutarchus.lysander 29.4
θαυμάσαντα δὲ Σπαρτιάτην ἄνδρα τοῦ Λυσάνδρου φίλον ἐρέσθαι τίνα λέγοι τὸν Ὁπλίτην · οὐ γὰρ εἰδέναι τοὔνομα · καὶ μὴν ἐκεῖ γε , φάναι , τοὺς πρώτους ἡμῶν οἱ πολέμιοι κατέβαλον . τὸ γὰρ παρὰ τὴν πόλιν ῥεῖθρον Ὁπλίτην καλοῦσιν . ἀκούσαντα δὲ τὸν Σπαρτιάτην ἐκδακρῦσαι καὶ εἰπεῖν ὡς ἄφευκτόν ἐστιν ἀνθρώπῳ τὸ πεπρωμένον .
Lemmas: θαυμάζω δέ Σπαρτιάτης ἀνήρ ὁ Λύσανδρος φίλος ἔρομαι τίς λέγω ὁ Ὁπλίτης · οὐ γάρ οἶδα ὄνομα · καί μήν ἐκεῖ γε , φημί , ὁ πρῶτος ἐγώ ὁ πολέμιος καταβάλλω . ὁ γάρ παρά ὁ πόλις ῥεῖθρον Ὁπλίτης καλέω . ἀκούω δέ ὁ Σπαρτιάτης ἐκδακρύω καί λέγω ὡς ἄφευκτος εἰμί ἄνθρωπος ὁ πόρω .
plutarchus.lysander 29.5
ἦν γάρ , ὡς ἔοικε , τῷ Λυσάνδρῳ δεδομένος χρησμὸς οὕτως ἔχων · ὁπλίτην κελάδοντα φυλάξασθαί σε κελεύω γῆς τε δράκονθʼ υἱὸν δόλιον κατόπισθεν ἰόντα . τινὲς δὲ τὸν Ὁπλίτην οὐ πρὸς Ἁλιάρτῳ ῥεῖν λέγουσιν , ἀλλὰ πρὸς Κορώνειαν χειμάρρουν εἶναι τῷ Φιλάρῳ ποταμῷ συμφερόμενον παρὰ τὴν πόλιν , ὃν πάλαι μὲν Ὁπλίαν , νῦν δὲ Ἰσόμαντον προσαγορεύουσιν .
Lemmas: εἰμί γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ Λύσανδρος δίδωμι χρησμός οὕτως ἔχω · ὁπλίτης κελάδω φυλάσσω σύ κελεύω γῆ τε δράκων υἱός δόλιος κατόπισθεν ἔρχομαι . τις δέ ὁ Ὁπλίτης οὐ πρός Ἁλίαρτος ῥέω λέγω , ἀλλά πρός Κορώνεια χειμάρρους εἰμί ὁ Φίλαρος ποταμός συμφέρω παρά ὁ πόλις , ὅς πάλαι μέν Ὀπλίας , νῦν δέ Ἰσόμαντος προσαγορεύω .
plutarchus.lysander 29.6
ὁ δὲ ἀποκτείνας τὸν Λύσανδρον Ἁλιάρτιος ἀνὴρ ὄνομα Νεόχωρος ἐπίσημον εἶχε τῆς ἀσπίδος δράκοντα · καὶ τοῦτο σημαίνειν ὁ χρησμὸς εἰκάζετο . λέγεται δὲ καὶ Θηβαίοις ὑπὸ τὸν Πελοποννησιακὸν πόλεμον ἐν Ἰσμηνίῳ γενέσθαι χρησμὸν ἅμα τήν τε πρὸς Δηλίῳ μάχην καὶ τὴν πρὸς Ἁλιάρτῳ ταύτην ἐκείνης ὕστερον ἔτει τριακοστῷ γενομένην προμηνύοντα .
Lemmas: ὁ δέ ἀποκτείνω ὁ Λύσανδρος Ἁλιάρτιος ἀνήρ ὄνομα Νεόχωρος ἐπίσημος ἔχω ὁ ἀσπίς δράκων · καί οὗτος σημαίνω ὁ χρησμός εἰκάζω . λέγω δέ καί Θηβαῖος ὑπό ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος ἐν Ἰσμήνιος γίγνομαι χρησμός ἅμα ὁ τε πρός Δήλιος μάχη καί ὁ πρός Ἁλίαρτος οὗτος ἐκεῖνος ὕστερον ἔτος τριακοστός γίγνομαι προμηνύω .
plutarchus.lysander 29.7
ἦν δὲ τοιοῦτος · ἐσχατιὰν πεφύλαξο λύκους καμάκεσσι δοκεύων καὶ λόφον Ὀρχαλίδην , ὃν ἀλώπηξ οὔποτε λείπει . τὸν μὲν οὖν περὶ Δήλιον τόπον ἐσχατιὰν προσεῖπε , καθʼ ὃν ἡ Βοιωτία τῇ Ἀττικῇ σύνορός ἐστιν , Ὀρχαλίδην δὲ λόφον , ὃν νῦν Ἀλώπεκον καλοῦσιν , ἐν τοῖς πρὸς τὸν Ἑλικῶνα μέρεσι τοῦ Ἁλιάρτου κείμενον .
Lemmas: εἰμί δέ τοιοῦτος · ἐσχατιά φυλάσσω λύκος κάμαξ δοκεύω καί λόφος Ὀρχαλίδης , ὅς ἀλώπηξ οὔποτε λείπω . ὁ μέν οὖν περί Δήλιος τόπος ἐσχατιά προσλέγω , κατά ὅς ὁ Βοιωτία ὁ Ἀττικός σύνορος εἰμί , Ὀρχαλίδης δέ λόφος , ὅς νῦν Ἀλώπεκος καλέω , ἐν ὁ πρός ὁ Ἑλικών μέρος ὁ Ἁλίαρτος κεῖμαι .
plutarchus.lysander 30.1
τοιαύτης δὲ τῷ Λυσάνδρῳ τῆς τελευτῆς γενομένης παραχρῆμα μὲν οὕτως ἤνεγκαν οἱ Σπαρτιᾶται βαρέως , ὥστε τῷ βασιλεῖ κρίσιν προγράψαι θανατικήν · ἣν οὐχ ὑποστὰς ἐκεῖνος εἰς Τεγέαν ἔφυγε , κἀκεῖ κατεβίωσεν ἱκέτης ἐν τῷ τεμένει τῆς Ἀθηνᾶς .
Lemmas: τοιοῦτος δέ ὁ Λύσανδρος ὁ τελευτή γίγνομαι παραχρῆμα μέν οὕτως φέρω ὁ Σπαρτιάτης βαρύς , ὥστε ὁ βασιλεύς κρίσις προγράφω θανατικός · ὅς οὐ ὑφίστημι ἐκεῖνος εἰς Τεγέα φεύγω , ἐκεῖ καταβιόω ἱκέτης ἐν ὁ τέμενος ὁ Ἀθήνη .
plutarchus.lysander 30.2
καὶ γὰρ ἡ πενία τοῦ Λυσάνδρου τελευτήσαντος ἐκκαλυφθεῖσα φανερωτέραν ἐποίησε τὴν ἀρετήν , ἀπὸ χρημάτων πολλῶν καὶ δυνάμεως θεραπείας τε πόλεων καὶ βασιλέως τοσαύτης μηδὲ μικρὸν ἐπιλαμπρύναντος τὸν οἶκον εἰς χρημάτων λόγον , ὡς ἱστορεῖ Θεόπομπος , ᾧ μᾶλλον ἐπαινοῦντι πιστεύσειεν ἄν τις ἢ ψέγοντι , ψέγει γὰρ ἥδιον ἢ ἐπαινεῖ .
Lemmas: καί γάρ ὁ πενία ὁ Λύσανδρος τελευτάω ἐκκαλύπτω φανερός ποιέω ὁ ἀρετή , ἀπό χρῆμα πολύς καί δύναμις θεραπεία τε πόλις καί βασιλεύς τοσοῦτος μηδέ μικρός ἐπιλαμπρύνω ὁ οἶκος εἰς χρῆμα λόγος , ὡς ἱστορέω Θεόπομπος , ὅς μάλα ἐπαινέω πιστεύω ἄν τις ἤ ψέγω , ψέγω γάρ ἡδύς ἤ ἐπαινέω .
plutarchus.lysander 30.3
χρόνῳ δὲ ὕστερον Ἔφορός φησιν ἀντιλογίας τινὸς συμμαχικῆς ἐν Σπάρτῃ γενομένης , καὶ τὰ γράμματα διασκέψασθαι δεῆσαν ἃ παρʼ ἑαυτῷ κατέσχεν ὁ Λύσανδρος , ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τὸν Ἀγησίλαον . εὑρόντα δὲ τὸ βιβλίον ἐν ᾧ γεγραμμένος ἦν ὁ περὶ τῆς πολιτείας λόγος , ὡς χρὴ τῶν Εὐρυπωντιδῶν καὶ Ἀγιαδῶν τὴν βασιλείαν ἀφελομένους εἰς μέσον θεῖναι καὶ ποιεῖσθαι τὴν αἵρεσιν ἐκ τῶν ἀρίστων ,
Lemmas: χρόνος δέ ὕστερον Ἔφορος φημί ἀντιλογία τις συμμαχικός ἐν Σπάρτη γίγνομαι , καί ὁ γράμμα διασκοπέω δέω ὅς παρά ἑαυτοῦ κατέχω ὁ Λύσανδρος , ἔρχομαι ἐπί ὁ οἰκία ὁ Ἀγησίλαος . εὑρίσκω δέ ὁ βιβλίον ἐν ὅς γράφω εἰμί ὁ περί ὁ πολιτεία λόγος , ὡς χρή ὁ Εὐρυπωντίδης καί Ἀγιάδης ὁ βασιλεία ἀφαιρέω εἰς μέσος τίθημι καί ποιέω ὁ αἵρεσις ἐκ ὁ ἀγαθός ,
plutarchus.lysander 30.4
ὁρμῆσαι μὲν εἰς τοὺς πολίτας τὸν λόγον ἐξενεγκεῖν καὶ παραδεικνύναι τὸν Λύσανδρον , οἷος ὢν πολίτης διαλάθοι , Λακρατίδαν δέ , ἄνδρα φρόνιμον καὶ τότε προεστῶτα τῶν ἐφόρων , ἐπιλαβέσθαι τοῦ Ἀγησιλάου , καὶ εἰπεῖν ὡς δεῖ μὴ ἀνορύττειν τὸν Λύσανδρον , ἀλλὰ καὶ τὸν λόγον αὐτῷ συγκατορύττειν οὕτω συντεταγμένον πιθανῶς καὶ πανούργως .
Lemmas: ὁρμάω μέν εἰς ὁ πολίτης ὁ λόγος ἐκφέρω καί παραδείκνυμι ὁ Λύσανδρος , οἷος εἰμί πολίτης διαλανθάνω , Λακρατίδας δέ , ἀνήρ φρόνιμος καί τότε προΐστημι ὁ ἔφορος , ἐπιλαμβάνω ὁ Ἀγησίλαος , καί λέγω ὡς δέω μή ἀνορύσσω ὁ Λύσανδρος , ἀλλά καί ὁ λόγος αὐτός συγκατορύσσω οὕτως συντάσσω πιθανός καί πανοῦργος .
plutarchus.lysander 30.5
οὐ μὴν ἀλλὰ τάς τε ἄλλας τιμὰς ἀπέδοσαν αὐτῷ τελευτήσαντι , καὶ τοὺς μνηστευσαμένους τὰς θυγατέρας , εἶτα μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Λυσάνδρου πένητος εὑρεθέντος ἀπειπαμένους ἐζημίωσαν , ὅτι πλούσιον μὲν νομίζοντες ἐθεράπευον , δίκαιον δὲ καὶ χρηστὸν ἐκ τῆς πενίας ἐπιγνόντες ἐγκατέλιπον . ἦν γάρ , ὡς ἔοικεν , ἐν Σπάρτῃ καὶ ἀγαμίου δίκη καὶ ὀψιγαμίου καὶ κακογαμίου · ταύτῃ δὲ ὑπῆγον μάλιστα τοὺς ἀντὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ οἰκείων τοῖς πλουσίοις κηδεύοντας . τὰ μὲν οὖν περὶ Λύσανδρον οὕτως ἱστορήσαμεν ἔχοντα .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ὁ τε ἄλλος τιμή ἀποδίδωμι αὐτός τελευτάω , καί ὁ μνηστεύω ὁ θυγάτηρ , εἶτα μετά ὁ τελευτή ὁ Λύσανδρος πένης εὑρίσκω ἀπολέγω ζημιόω , ὅτι πλούσιος μέν νομίζω θεραπεύω , δίκαιος δέ καί χρηστός ἐκ ὁ πενία ἐπιγιγνώσκω ἐγκαταλείπω . εἰμί γάρ , ὡς ἔοικα , ἐν Σπάρτη καί ἀγαμία δίκη καί ὀψιγάμιον καί κακογαμίου · οὗτος δέ ὑπάγω μάλα ὁ ἀντί ὁ ἀγαθός καί οἰκεῖος ὁ πλούσιος κηδεύω . ὁ μέν οὖν περί Λύσανδρος οὕτως ἱστορέω ἔχω .