ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.lycurgus 13.5
ἐκ δὲ ταύτης τῆς συνηθείας φασὶ καὶ Λεωτυχίδην τὸν πρεσβύτερον ἐν Κορίνθῳ δειπνοῦντα , καὶ θεασάμενον τῆς στέγης τοῦ οἴκου τὴν κατασκευὴν πολυτελῆ καὶ φατνωματικήν , ἐρωτῆσαι τὸν ξένον εἰ τετράγωνα παρʼ αὐτοῖς τὰ ξύλα φύεται . τρίτην δὲ ῥήτραν διαμνημονεύουσι τοῦ Λυκούργου , τὴν κωλύουσαν ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς πολεμίους πολλάκις στρατεύειν , ἵνα μὴ πολλάκις ἀμύνεσθαι συνεθιζόμενοι πολεμικοὶ γένωνται .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος ὁ συνήθεια φημί καί Λεωτυχίδης ὁ πρέσβυς ἐν Κόρινθος δειπνέω , καί θεάομαι ὁ στέγη ὁ οἶκος ὁ κατασκευή πολυτελής καί φατνωματικός , ἐρωτάω ὁ ξένος εἰ τετράγωνος παρά αὐτός ὁ ξύλον φύω . τρίτος δέ ῥήτρα διαμνημονεύω ὁ Λυκοῦργος , ὁ κωλύω ἐπί ὁ αὐτός πολέμιος πολλάκις στρατεύω , ἵνα μή πολλάκις ἀμύνω συνεθίζω πολεμικός γίγνομαι .
plutarchus.lycurgus 13.6
καὶ τοῦτὸ γε μάλιστα κατηγοροῦσιν Ἀγησιλάου τοῦ βασιλέως ὕστερον , ὡς ταῖς συνεχέσι καὶ πυκναῖς εἰς τὴν Βοιωτίαν ἐμβολαῖς καὶ στρατείαις τοὺς Θηβαίους ἀντιπάλους τοῖς Λακεδαιμονίοις κατασκευάσαντος , διὸ καὶ τετρωμένον αὐτὸν ἰδὼν Ἀνταλκίδας , καλά , ἔφη , τὰ διδασκάλια παρὰ Θηβαίων ἀπολαμβάνεις , μὴ βουλομένους αὐτοὺς μηδὲ εἰδότας μάχεσθαι διδάξας . τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα νομοθετήματα ῥήτρας ὠνόμασεν , ὡς παρὰ τοῦ θεοῦ κομιζόμενα καὶ χρησμοὺς ὄντα .
Lemmas: καί οὗτος γε μάλα κατηγορέω Ἀγησίλαος ὁ βασιλεύς ὕστερος , ὡς ὁ συνεχής καί πυκνός εἰς ὁ Βοιωρία ἐμβολή καί στρατεία ὁ Θηβαῖος ἀντίπαλος ὁ Λακεδαιμόνιος κατασκευάζω , διό καί τιτρώσκω αὐτός ὁράω Ἀνταλκίδας , καλός , φημί , ὁ διδασκάλιον παρά Θηβαῖος ἀπολαμβάνω , μή βούλομαι αὐτός μηδέ οἶδα μάχομαι διδάσκω . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος νομοθέτημα ῥήτρα ὀνομάζω , ὡς παρά ὁ θεός κομίζω καί χρησμός εἰμί .
plutarchus.lycurgus 14.1
τῆς δὲ παιδείας , ἣν μέγιστον ἡγεῖτο τοῦ νομοθέτου καὶ κάλλιστον ἔργον εἶναι , πόρρωθεν ἀρχόμενος εὐθὺς ἐπεσκόπει τὰ περὶ τοὺς γάμους καὶ τὰς γενέσεις , οὐ γάρ , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν , ἐπιχειρήσας σωφρονίζειν τὰς γυναῖκας , ἐπαύσατο μὴ κρατῶν τῆς πολλῆς ἀνέσεως καὶ γυναικοκρατίας διὰ τὰς πολλὰς στρατείας τῶν ἀνδρῶν , ἐν αἷς ἠναγκάζοντο κυρίας ἀπολείπειν ἐκείνας , καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον τοῦ προσήκοντος αὐτὰς ἐθεράπευον καὶ δεσποίνας προσηγόρευον ἀλλὰ καὶ τούτων τὴν ἐνδεχομένην ἐπιμέλειαν ἐποιήσατο .
Lemmas: ὁ δέ παιδεία , ὅς μέγας ἡγέομαι ὁ νομοθέτης καί καλός ἔργον εἰμί , πρόσωθεν ἄρχω εὐθύς ἐπισκοπέω ὁ περί ὁ γάμος καί ὁ γένεσις , οὐ γάρ , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , ἐπιχειρέω σωφρονίζω ὁ γυνή , παύω μή κρατέω ὁ πολύς ἄνεσις καί γυναικοκρατία διά ὁ πολύς στρατεία ὁ ἀνήρ , ἐν ὅς ἀναγκάζω κύριος ἀπολείπω ἐκεῖνος , καί διά οὗτος μάλα ὁ προσήκω αὐτός θεραπεύω καί δέσποινα προσαγορεύω ἀλλά καί οὗτος ὁ ἐνδέχομαι ἐπιμέλεια ποιέω .
plutarchus.lycurgus 14.2
τὰ μέν γε σώματα τῶν παρθένων δρόμοις καὶ πάλαις καὶ βολαῖς δίσκων καὶ ἀκοντίων διεπόνησεν , ὡς ἥ τε τῶν γεννωμένων ῥίζωσις ἰσχυρὰν ἐν ἰσχυροῖς σώμασιν ἀρχὴν λαβοῦσα βλαστάνοι βέλτιον , αὐταί τε μετὰ ῥώμης τοὺς τόκους ὑπομένουσαι <note/> καλῶς ἅμα καὶ ῥᾳδίως ἀγωνίζοιντο πρὸς τὰς ὠδῖνας . ἀφελὼν δὲ θρύψιν καὶ σκιατραφίαν καὶ θηλύτητα πᾶσαν οὐδὲν ἧττον εἴθισε τῶν κόρων τὰς κόρας γυμνάς τε πομπεύειν καὶ πρὸς ἱεροῖς τισιν ὀρχεῖσθαι καὶ ἄδειν τῶν νέων παρόντων καὶ θεωμένων .
Lemmas: ὁ μέν γε σῶμα ὁ παρθένος δρόμος καί πάλη καί βολή δίσκος καί ἀκόντιον διαπονέω , ὡς ὁ τε ὁ γεννάω ῥίζωσις ἰσχυρός ἐν ἰσχυρός σῶμα ἀρχή λαμβάνω βλαστάνω ἀγαθός , αὐτός τε μετά ῥώμη ὁ τόκος ὑπομένω <note/> καλός ἅμα καί ῥᾴδιος ἀγωνίζομαι πρός ὁ ὠδίς . ἀφαιρέω δέ θρύψις καί σκιατραφία καί θηλύτης πᾶς οὐδείς ἥσσων ἐθίζω ὁ κόρος ὁ κόρη γυμνός τε πομπεύω καί πρός ἱερός τις ὀρχέομαι καί ἁνδάνω ὁ νέος πάρειμι καί θεάομαι .
plutarchus.lycurgus 14.3
ἔστι δὲ ὅτε καὶ σκώμματα λέγουσαι πρὸς ἕκαστον εὐχρήστως ἐπελαμβάνοντο τῶν ἁμαρτανομένων καὶ πάλιν εἰς τοὺς ἀξίους αὐτῶν ἐγκώμια μετʼ ᾠδῆς πεποιημένα διεξιοῦσαι , φιλοτιμίαν πολλὴν καὶ ζῆλον ἐνεποίουν τοῖς νεανίσκοις , ὁ γάρ ἐγκωμιασθεὶς ἐπʼ ἀνδραγαθίᾳ καὶ κλεινὸς ἐν ταῖς παρθένοις γεγονὼς ἀπῄει μεγαλυνόμενος ὑπὸ τῶν ἐπαίνων αἱ δὲ μετὰ παιδιᾶς καὶ σκωμμάτων δήξεις οὐδὲν ἀμβλύτεραι τῶν μετὰ σπουδῆς νουθετημάτων ἦσαν , ἅτε δὴ πρὸς τὴν θέαν ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις πολίταις καὶ τῶν βασιλέων καὶ τῶν γερόντων συμπορευομένων .
Lemmas: εἰμί δέ ὅτε καί σκῶμμα λέγω πρός ἕκαστος εὔχρηστος ἐπιλαμβάνω ὁ ἁμαρτάνω καί πάλιν εἰς ὁ ἄξιος αὐτός ἐγκώμιον μετά ἀοιδή ποιέω διεξέρχομαι , φιλοτιμία πολύς καί ζῆλος ἐμποιέω ὁ νεανίσκος , ὁ γάρ ἐγκωμιάζω ἐπί ἀνδραγαθία καί κλεινός ἐν ὁ παρθένος γίγνομαι ἀπέρχομαι μεγαλύνω ὑπό ὁ ἔπαινος ὁ δέ μετά παιδιά καί σκῶμμα δῆξις οὐδείς ἀμβλύς ὁ μετά σπουδή νουθέτημα εἰμί , ἅτε δή πρός ὁ θέα ὁμοῦ ὁ ἄλλος πολίτης καί ὁ βασιλεύς καί ὁ γέρων συμπορεύομαι .
plutarchus.lycurgus 14.4
ἡ δὲ γύμνωσις τῶν παρθένων οὐδὲν αἰσχρὸν εἶχεν , αἰδοῦς μὲν παρούσης , ἀκρασίας δὲ ἀπούσης , ἀλλʼ ἐθισμὸν ἀφελῆ καὶ ζῆλον εὐεξίας ἐνειργάζετο , καὶ φρονήματος τὸ θῆλυ παρέγευεν οὐκ ἀγεννοῦς , ὡς μηδὲν ἧττον αὐτῷ καὶ ἀρετῆς καὶ φιλοτιμίας μετουσίαν οὖσαν . ὅθεν αὐταῖς καὶ λέγειν ἐπῄει καὶ φρονεῖν οἷα καὶ περὶ Γοργοῦς ἱστόρηται τῆς Λεωνίδου γυναικός , εἰπούσης γάρ τινος , ὡς ἔοικε , ξένης πρὸς αὐτὴν ὡς μόναι τῶν ἀνδρῶν ἄρχετε ὑμεῖς αἱ Λάκαιναι , μόναι γάρ , ἔφη , τίκτομεν ἄνδρας .
Lemmas: ὁ δέ γύμνωσις ὁ παρθένος οὐδείς αἰσχρός ἔχω , αἰδώς μέν πάρειμι , ἀκρασία δέ ἄπειμι , ἀλλά ἐθισμός ἀφελής καί ζῆλος εὐεξία ἐνεργάζομαι , καί φρόνημα ὁ θῆλυς παραγεύω οὐ ἀγεννής , ὡς μηδείς ἥσσων αὐτός καί ἀρετή καί φιλοτιμία μετουσία εἰμί . ὅθεν αὐτός καί λέγω ἐπέρχομαι καί φρονέω οἷος καί περί Γοργώ ἱστορέω ὁ Λεωνίδας γυνή , λέγω γάρ τις , ὡς ἔοικα , ξένος πρός αὐτός ὡς μόνος ὁ ἀνήρ ἄρχω σύ ὁ Λάκαινα , μόνος γάρ , φημί , τίκτω ἀνήρ .
plutarchus.lycurgus 15.1
ἦν μὲν οὖν καὶ ταῦτα παρορμητικὰ πρὸς γάμον λέγω δὲ τὰς πομπὰς τῶν παρθένων καὶ τὰς ἀποδύσεις καὶ τοὺς ἀγῶνας ἐν ὄψει τῶν νέων , ἀγομένων οὐ γεωμετρικαῖς , ἀλλʼ ἐρωτικαῖς , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , ἀνάγκαις · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀτιμίαν τινὰ προσέθηκε τοῖς ἀγάμοις . εἴργοντο γὰρ ἐν ταῖς γυμνοπαιδίαις τῆς θέας · τὸν δὲ χειμῶνος οἱ μὲν ἄρχοντες αὑτοὺς ἐκέλευον ἐν κύκλῳ γυμνοὺς περιϊέναι τὴν ἀγοράν ,
Lemmas: εἰμί μέν οὖν καί οὗτος παρορμητικός πρός γάμος λέγω δέ ὁ πομπή ὁ παρθένος καί ὁ ἀπόδυσις καί ὁ ἀγών ἐν ὄψον ὁ νέος , ἄγω οὐ γεωμετρικός , ἀλλά ἐρωτικός , ὡς φημί ὁ Πλάτων , ἀνάγκη · οὐ μήν ἀλλά καί ἀτιμία τις προστίθημι ὁ ἄγαμος . ἔργω γάρ ἐν ὁ γυμνοπαιδίαι ὁ θέα · ὁ δέ χειμών ὁ μέν ἄρχων ἑαυτοῦ κελεύω ἐν κύκλος γυμνός περιέρχομαι ὁ ἀγορά ,
plutarchus.lycurgus 15.2
οἱ δὲ περιϊόντες ᾖδον εἰς αὑτοὺς ᾠδήν τινα πεποιημένην , ὡς δίκαια πάσχοιεν , ὅτι τοῖς νόμοις ἀπειθοῦσι · τιμῆς δὲ καὶ θεραπείας ἣν νέοι πρεσβυτέροις παρεῖχον , ἐστέρηντο . ὅθεν καὶ τὸ πρὸς Δερκυλλίδαν ῥηθὲν οὐδεὶς ἐμέμψατο , καίπερ εὐδόκιμον ὄντα στρατηγόν . ἐπιόντι γὰρ αὐτῷ τῶν νεωτέρων τις ἕδρας οὐχ ὑπεῖξεν , εἰπών , οὐδὲ γὰρ ἐμοὶ σὺ τὸν ὑπείξοντα γεγέννηκας .
Lemmas: ὁ δέ περιέρχομαι ἀείδω εἰς ἑαυτοῦ ἀοιδή τις ποιέω , ὡς δίκαιος πάσχω , ὅτι ὁ νόμος ἀπειθέω · τιμή δέ καί θεραπεία ὅς νέος πρέσβυς παρέχω , στερέω . ὅθεν καί ὁ πρός Δερκυλλίδας λέγω οὐδείς μέμφομαι , καίπερ εὐδόκιμος εἰμί στρατηγός . ἐπέρχομαι γάρ αὐτός ὁ νεώτερος τις ἕδρα οὐ ὑπείκω , λέγω , οὐδέ γάρ ἐγώ σύ ὁ ὑπείκω γεννάω .
plutarchus.lycurgus 15.3
ἐγάμουν δὲ διʼ ἁρπαγῆς , οὐ μικρὰς Οὐδὲ ἀώρους πρὸς γάμον , ἀλλὰ καὶ ἀκμαζούσας καὶ πεπείρους . τὴν δὲ ἁρπασθεῖσαν ἡ νυμφεύτρια καλουμένη παραλαβοῦσα , τὴν μὲν κεφαλὴν ἐν χρῷ περιέκειρεν , ἱματίῳ δὲ ἀνδρείῳ καὶ ὑποδήμασιν ἐνσκευάσασα κατέκλινεν ἐπὶ στιβάδα μόνην ἄνευ φωτός . ὁ δὲ νυμφίος οὐ μεθύων Οὐδὲ θρυπτόμενος , ἀλλὰ νήφων , ὥσπερ ἀεί , δεδειπνηκὼς ἐν τοῖς φιδιτίοις , παρεισελθὼν ἔλυε τὴν ζώνην καὶ μετήνεγκεν ἀράμενος ἐπὶ τὴν κλίνην .
Lemmas: γαμέω δέ διά ἁρπαγή , οὐ μικρός οὐδέ ἄωρος πρός γάμος , ἀλλά καί ἀκμάζω καί πέπειρος . ὁ δέ ἁρπάζω ὁ νυμφεύτρια καλέω παραλαμβάνω , ὁ μέν κεφαλή ἐν χρώς περικείρω , ἱμάτιον δέ ἀνδρεῖος καί ὑπόδημα ἐνσκευάζω κατακλίνω ἐπί στιβάς μόνος ἄνευ φώς . ὁ δέ νυμφίος οὐ μεθύω οὐδέ θρύπτω , ἀλλά νήφω , ὥσπερ ἀεί , δειπνέω ἐν ὁ φιδίτιον , παρεισέρχομαι ἐλύω ὁ ζώνη καί μεταφέρω ἀείρω ἐπί ὁ κλίνη .
plutarchus.lycurgus 15.4
συνδιατρίψας δὲ χρόνον οὐ πολὺν ἀπῄει κοσμίως ο ὑπὲρ εἰώθει τὸ πρότερον , καθευδήσων μετὰ τῶν ἄλλων νέων . καὶ τὸ λοιπὸν οὕτως ἔπραττε , τοῖς μὲν ἡλικιώταις συνδιημερεύων καὶ συναναπαυόμενος , πρὸς δὲ τὴν νύμφην κρύφα μετʼ εὐλαβείας φοιτῶν , αἰσχυνόμενος καὶ δεδοικὼς μή τις αἴσθοιτο τῶν ἔνδον , ἅμα καὶ τῆς νύμφης ἐπιτεχνωμένης καὶ συνευπορούσης ὅπως ἂν ἐν καιρῷ καὶ λανθάνοντες ἀλλήλοις συμπορεύοιντο .
Lemmas: συνδιατρίβω δέ χρόνος οὐ πολύς ἀπέρχομαι κόσμιος ὁ ὑπέρ εἴωθα ὁ πρότερος , καθεύδω μετά ὁ ἄλλος νέος . καί ὁ λοιπός οὕτως πράσσω , ὁ μέν ἡλικιώτης συνδιημερεύω καί συναναπαύομαι , πρός δέ ὁ νύμφη κρύφα μετά εὐλάβεια φοιτάζω , αἰσχύνω καί δείδω μή τις αἰσθάνομαι ὁ ἔνδον , ἅμα καί ὁ νύμφη ἐπιτεχνάομαι καί συνευπορέω ὅπως ἄν ἐν καιρός καί λανθάνω ἀλλήλων συμπορεύομαι .
plutarchus.lycurgus 15.5
καὶ τοῦτο ἔπραττον οὐκ ὀλίγον χρόνον , ἀλλʼ ὥστε καὶ παῖδας γενέσθαι ἐνίοις πρὶν ἐς ἡμέραν θεάσασθαι τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας , ἡ δὲ τοιαύτη σύνοδος οὐ μόνον ἐγκρατείας καὶ σωφροσύνης ἄσκησις ἦν , ἀλλὰ τοῖς τε σώμασι γονίμους καὶ τῷ φιλεῖν ἀεὶ καινοὺς καὶ προσφάτους ἦγεν ἐπὶ τὴν κοινωνίαν , οὐ διακορεῖς οὐδʼ ἐξιτήλους ταῖς ἀνέδην κοινωνίαις , ἀλλʼ ἀεὶ τι λείψανον καὶ ὑπέκκαυμα πόθου καὶ χάριτος ἐναπολείποντας ἀλλήλοις .
Lemmas: καί οὗτος πράσσω οὐ ὀλίγος χρόνος , ἀλλά ὥστε καί παῖς γίγνομαι ἔνιοι πρίν εἰς ἡμέρα θεάομαι ὁ ἑαυτοῦ γυνή , ὁ δέ τοιοῦτος σύνοδος οὐ μόνος ἐγκράτεια καί σωφροσύνη ἄσκησις εἰμί , ἀλλά ὁ τε σῶμα γόνιμος καί ὁ φιλέω ἀεί καινός καί πρόσφατος ἄγω ἐπί ὁ κοινωνία , οὐ διακορής οὐδέ ἐξίτηλος ὁ ἀνέδην κοινωνία , ἀλλά ἀεί τις λείψανον καί ὑπέκκαυμα πόθος καί χάρις ἐναπολείπω ἀλλήλων .
plutarchus.lycurgus 15.6
τοσαύτην δὲ τοῖς γάμοις ἐπιστήσας αἰδῶ καὶ τάξιν , οὐδὲν ἧττον ἐξέβαλε τὴν κενὴν καὶ γυναικώδη ζηλοτυπίαν , ἐν καλῷ καταστήσας ὕβριν μὲν καὶ ἀναξίαν πᾶσαν εἴργειν ἀπὸ τοῦ γάμου , παίδων δὲ καὶ τεκνώσεως κοινωνεῖν τοῖς ἀξίοις , καταγελῶντας τῶν ὡς ἄμικτα καὶ ἀκοινώνητα ταῦτα μετιόντων σφαγαῖς καὶ πολέμοις .
Lemmas: τοσοῦτος δέ ὁ γάμος ἐφίστημι αἰδώς καί τάξις , οὐδείς ἥσσων ἐκβάλλω ὁ κενός καί γυναικώδης ζηλοτυπία , ἐν καλός καθίστημι ὕβρις μέν καί ἀναξία πᾶς ἔργω ἀπό ὁ γάμος , παῖς δέ καί τέκνωσις κοινωνέω ὁ ἄξιος , καταγελάω ὁ ὡς ἄμικτος καί ἀκοινώνητος οὗτος μετέρχομαι σφαγή καί πόλεμος .
plutarchus.lycurgus 15.7
ἐξῆν μὲν γὰρ ἀνδρὶ πρεσβυτέρῳ νέας γυναικός , εἰ δὴ τινα τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀσπάσαιτο νέων καὶ δοκιμάσειεν , εἰσαγαγεῖν παρʼ αὐτὴν καὶ πλήσαντα γενναίου σπέρματος ἴδιον αὑτοῖς ποιήσασθαι τὸ γεννηθέν . ἐξῆν δὲ πάλιν ἀνδρὶ χρηστῷ , τῶν εὐτέκνων τινὰ καὶ σωφρόνων θαυμάσαντι γυναικῶν ἑτέρῳ γεγαμημένην , πεῖσαι τὸν ἄνδρα συνελθεῖν , ὥσπερ ἐν χώρᾳ , καλλικάρπῳ φυτεύοντα καὶ ποιούμενον παῖδας ἀγαθούς , ἀγαθῶν ὁμαίμους καὶ συγγενεῖς ἐσομένους .
Lemmas: ἔξεστι μέν γάρ ἀνήρ πρέσβυς νέος γυνή , εἰ δή τις ὁ καλός καί ἀγαθός ἀσπάζομαι νέος καί δοκιμάζω , εἰσάγω παρά αὐτός καί πίμπλημι γενναῖος σπέρμα ἴδιος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ γεννάω . ἔξεστι δέ πάλιν ἀνήρ χρηστός , ὁ εὔτεκνος τις καί σώφρων θαυμάζω γυνή ἕτερος γαμέω , πείθω ὁ ἀνήρ συνέρχομαι , ὥσπερ ἐν χώρα , καλλίκαρπος φυτεύω καί ποιέω παῖς ἀγαθός , ἀγαθός ὅμαιμος καί συγγενής εἰμί .
plutarchus.lycurgus 15.8
πρῶτον μὲν γάρ οὐκ ἰδίους ἡγεῖτο τῶν πατέρων τοὺς παῖδας , ἀλλὰ κοινοὺς τῆς πόλεως ὁ Λυκοῦργος , ὅθεν οὐκ ἐκ τῶν τυχόντων , ἀλλʼ ἐκ τῶν ἀρίστων ἐβούλετο γεγονότας εἶναι τοὺς πολίτας . ἔπειτα πολλὴν ἀβελτερίαν καὶ τῦφον ἐνεώρα τοῖς περὶ ταῦτα τῶν ἄλλων νομοθετήμασιν , οἳ κύνας μὲν καὶ ἵππους ὑπὸ τοῖς κρατίστοις τῶν ὀχείων βιβάζουσι χάριτι πείθοντες ἢ μισθῷ τοὺς κυρίους , τὰς δὲ γυναῖκας ἐγκλεισάμενοι φρουροῦσιν , ἐξ αὐτῶν μόνων τίκτειν ἀξιοῦντες , κἂν ἄφρονες ὦσι , κἂν παρήλικες , κἂν νοσώδεις ,
Lemmas: πρότερος μέν γάρ οὐ ἴδιος ἡγέομαι ὁ πατήρ ὁ παῖς , ἀλλά κοινός ὁ πόλις ὁ Λυκοῦργος , ὅθεν οὐ ἐκ ὁ τυγχάνω , ἀλλά ἐκ ὁ ἀγαθός βούλομαι γίγνομαι εἰμί ὁ πολίτης . ἔπειτα πολύς ἀβελτερία καί τῦφος ἐνοράω ὁ περί οὗτος ὁ ἄλλος νομοθέτημα , ὅς κύων μέν καί ἵππος ὑπό ὁ κρατύς ὁ ὀχεῖον βιβάζω χάρις πείθω ἤ μισθός ὁ κύριος , ὁ δέ γυνή ἐγκλείω φρουρέω , ἐκ αὐτός μόνος τίκτω ἀξιόω , ἐάν ἄφρων εἰμί , ἐάν παρῆλιξ , ἐάν νοσώδης ,
plutarchus.lycurgus 15.9
ὡς οὐχὶ πρώτοις τοῖς κεκτημένοις καὶ τρέφουσι τῶν παίδων γινομένων πονηρῶν , ἐὰν ἐκ πονηρῶν γένωνται , καὶ τοὐναντίον χρηστῶν , ἂν τοιαύτης τύχωσι γενέσεως , ταῦτα δὲ οὕτως πραττόμενα φυσικῶς καὶ πολιτικῶς τότε τοσοῦτον ἀπεῖχε τῆς ὕστερον λεγομένης γενέσθαι περὶ τὰς γυναῖκας εὐχερείας ὥστε ὅλως ἄπιστον εἶναι τὸ τῆς μοιχείας παρʼ
Lemmas: ὡς οὐ πρότερος ὁ κτάομαι καί τρέφω ὁ παῖς γίγνομαι πονηρός , ἐάν ἐκ πονηρός γίγνομαι , καί ἐναντίον χρηστός , ἐάν τοιοῦτος τυγχάνω γένεσις , οὗτος δέ οὕτως πράσσω φυσικός καί πολιτικός τότε τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ὕστερος λέγω γίγνομαι περί ὁ γυνή εὐχέρεια ὥστε ὅλος ἄπιστος εἰμί ὁ ὁ μοιχεία παρά
plutarchus.lycurgus 15.10
αὑτοῖς . καὶ λόγος ἀπομνημονεύεται Γεράδα τινὸς Σπαρτιάτου τῶν σφόδρα παλαιῶν , ὃς ἐρωτηθεὶς ὑπὸ ξένου τί πάσχουσιν οἱ μοιχοὶ παρʼ αὑτοῖς , εἶπεν · ὦ ξένε , οὐδεὶς γίνεται μοιχὸς παρʼ ἡμῖν . ἐκείνου δὲ ὑπολαβόντος , ἐὰν οὖν γένηται ; ταῦρον , ἔφη ὁ Γεράδας , ἐκτίνει μέγαν , ὃς ὑπερκύψας τὸ Ταΰγετον ἀπὸ τοῦ Εὐρώτα πίεται . θαυμάσαντος δ’ ἐκείνου καὶ φήσαντος · πῶς δὲ ἂν γένοιτο βοῦς τηλικοῦτος ; γελάσας ὁ Γεράδας , πῶς δ’ ἄν , ἔφη , ἐν Σπάρτῃ μοιχὸς γένοιτο ; ταῦτα μὲν οὖν ἱστόρηται περὶ τῶν γάμων .
Lemmas: ἑαυτοῦ . καί λόγος ἀπομνημονεύω Γεράδας τις Σπαρτιάτης ὁ σφόδρα παλαιός , ὅς ἐρωτάω ὑπό ξένος τίς πάσχω ὁ μοιχός παρά ἑαυτοῦ , λέγω · ὦ ξένος , οὐδείς γίγνομαι μοιχός παρά ἐγώ . ἐκεῖνος δέ ὑπολαμβάνω , ἐάν οὖν γίγνομαι ; ταῦρος , φημί ὁ Γεράδας , ἐκτίνω μέγας , ὅς ὑπερκύπτω ὁ Ταύγετον ἀπό ὁ Εὐρώτας πίνω . θαυμάζω δέ ἐκεῖνος καί φημί · πῶς δέ ἄν γίγνομαι βοῦς τηλικοῦτος ; γελάω ὁ Γεράδας , πῶς δέ ἄν , φημί , ἐν Σπάρτη μοιχός γίγνομαι ; οὗτος μέν οὖν ἱστορέω περί ὁ γάμος .
plutarchus.lycurgus 16.1
τὸ δὲ γεννηθὲν οὐκ ἦν κύριος ὁ γεννήσας τρέφειν , ἀλλʼ ἔφερε λαβὼν εἰς τόπον τινὰ λέσχην καλούμενον , ἐν ᾧ καθήμενοι τῶν φυλετῶν οἱ πρεσβύτατοι καταμαθόντες τὸ παιδάριον , εἰ μὲν εὐπαγὲς εἴη καὶ ῥωμαλέον , τρέφειν ἐκέλευον , κλῆρον αὐτῷ τῶν ἐνακισχιλίων προσνείμαντες εἰ δ’ ἀγεννὲς καὶ ἄμορφον , ἀπέπεμπον εἰς τὰς λεγομένας Ἀποθέτας , παρὰ Ταΰγετον βαραθρώδη τόπον ,
Lemmas: ὁ δέ γεννάω οὐ εἰμί κύριος ὁ γεννάω τρέφω , ἀλλά φέρω λαμβάνω εἰς τόπος τις λέσχη καλέω , ἐν ὅς κάθημαι ὁ φυλέτης ὁ πρέσβυς καταμανθάνω ὁ παιδάριον , εἰ μέν εὐπαγής εἰμί καί ῥωμαλέος , τρέφω κελεύω , κλῆρος αὐτός ὁ ἐνακισχίλιοι προσνέμω εἰ δέ ἀγεννής καί ἄμορφος , ἀποπέμπω εἰς ὁ λέγω Ἀποθέτη , παρά Ταύγετον βαραθρώδης τόπος ,
plutarchus.lycurgus 16.2
ὡς οὔτε αὐτῷ ζῆν ἄμεινον ὂν οὔτε τῇ πόλει τὸ μὴ καλῶς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πρὸς εὐεξίαν καὶ ῥώμην πεφυκός . ὅθεν οὐδὲ ὕδατι τὰ βρέφη , ἀλλʼ οἴνῳ περιέλουον αἱ γυναῖκες , βάσανόν τινα ποιούμεναι τῆς κράσεως αὐτῶν . λέγεται γὰρ ἐξίστασθαι τὰ ἐπιληπτικὰ καὶ νοσώδη πρὸς τὸν ἄκρατον ἀποσφακελίζοντα , τὰ δ’ ὑγιεινὰ μᾶλλον στομοῦσθαι καὶ κρατύνεσθαι τὴν ἕξιν .
Lemmas: ὡς οὔτε αὐτός ζάω ἀγαθός εἰμί οὔτε ὁ πόλις ὁ μή καλός εὐθύς ἐκ ἀρχή πρός εὐεξία καί ῥώμη φύω . ὅθεν οὐδέ ὕδωρ ὁ βρέφος , ἀλλά οἶνος περιλούω ὁ γυνή , βάσανος τις ποιέω ὁ κρᾶσις αὐτός . λέγω γάρ ἐξίστημι ὁ ἐπιληπτικός καί νοσώδης πρός ὁ ἄκρατος ἀποσφακελίζω , ὁ δέ ὑγιεινός μάλα στομόω καί κρατύνω ὁ ἕξις .
plutarchus.lycurgus 16.3
ἦν δὲ περὶ τὰς τροφοὺς ἐπιμέλειά τις μετὰ τέχνης , ὥστʼ ἄνευ σπαργάνων ἐκτρεφούσας τὰ βρέφη τοῖς μέλεσι καὶ τοῖς εἴδεσιν ἐλευθέρια ποιεῖν , ἔτι δὲ εὔκολα ταῖς διαίταις καὶ ἄσικχα καὶ ἀθαμβῆ σκότου καὶ πρὸς ἐρημίαν ἄφοβα καὶ ἄπειρα δυσκολίας ἀγεννοῦς καὶ κλαυθμυρισμῶν . διὸ καὶ τῶν ἔξωθεν ἔνιοι τοῖς τέκνοις Λακωνικὰς ἐωνοῦντο τίτθας · καὶ τήν γε τὸν Ἀθηναῖον Ἀλκιβιάδην τιτθεύσασαν Ἀμύκλαν ἱστοροῦσι γεγονέναι Λάκαιναν .
Lemmas: εἰμί δέ περί ὁ τροφός ἐπιμέλεια τις μετά τέχνη , ὥστε ἄνευ σπάργανον ἐκτρέφω ὁ βρέφος ὁ μέλος καί ὁ εἶδος ἐλευθέρια ποιέω , ἔτι δέ εὔκολος ὁ δίαιτα καί ἄσικχος καί ἀθαμβής σκότος καί πρός ἐρημία ἄφοβος καί ἄπειρος δυσκολία ἀγεννής καί κλαυθμυρισμός . διό καί ὁ ἔξωθεν ἔνιοι ὁ τέκνον Λακωνικός ὠνέομαι τίτθη · καί ὁ γε ὁ Ἀθηναῖος Ἀλκιβιάδης τιτθεύω Ἀμύκλης ἱστορέω γίγνομαι Λάκαινα .
plutarchus.lycurgus 16.4
ἀλλὰ τούτῳ μὲν , ὡς Πλάτων φησί , Ζώπυρον ἐπέστησε παιδαγωγὸν Περικλῆς , οὐδέν τι τῶν ἄλλων διαφέροντα δούλων τοὺς δὲ Σπαρτιατῶν παῖδας οὐκ ἐπὶ ὠνητοῖς οὐδὲ μισθίοις ἐποιήσατο παιδαγωγοῖς ὁ Λυκοῦργος , οὐδʼ ἐξῆν ἑκάστῳ τρέφειν οὐδὲ παιδεύειν ὡς ἐβούλετο τὸν υἱόν , ἀλλὰ πάντας εὐθὺς ἑπταετεῖς γενομένους παραλαμβάνων αὐτὸς εἰς ἀγέλας κατελόχιζε , καὶ συννόμους ποιῶν καὶ συντρόφους μετʼ ἀλλήλων εἴθιζε συμπαίζειν καὶ συσχολάζειν .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν , ὡς Πλάτων φημί , ζώπυρος ἐφίστημι παιδαγωγός Περικλῆς , οὐδείς τις ὁ ἄλλος διαφέρω δοῦλος ὁ δέ Σπαρτιάτης παῖς οὐ ἐπί ὠνητός οὐδέ μίσθιος ποιέω παιδαγωγός ὁ Λυκοῦργος , οὐδέ ἔξεστι ἕκαστος τρέφω οὐδέ παιδεύω ὡς βούλομαι ὁ υἱός , ἀλλά πᾶς εὐθύς ἑπταετής γίγνομαι παραλαμβάνω αὐτός εἰς ἀγέλη καταλοχίζω , καί σύννομος ποιέω καί σύντροφος μετά ἀλλήλων ἐθίζω συμπαίζω καί συσχολάζω .
plutarchus.lycurgus 16.5
ἄρχοντα δ’ αὑτοῖς παρίστατο τῆς ἀγέλης τὸν τῷ φρονεῖν διαφέροντα καὶ θυμοειδέστατον ἐν τῷ μάχεσθαι · καὶ πρὸς τοῦτον ἀφεώρων καὶ προστάττοντος ἠκροῶντο καὶ κολάζοντος ἐκαρτέρουν , ὥστε τὴν παιδείαν εἶναι μελέτην εὐπειθείας . ἐπεσκόπουν δὲ οἱ πρεσβύτεροι παίζοντας αὐτούς , καὶ τὰ πολλὰ μάχας τινὰς ἐμβάλλοντες ἀεὶ καὶ φιλονεικίας , οὐ παρέργως κατεμάνθανον ὁποῖός ἐστι τὴν φύσιν ἕκαστος αὐτῶν πρὸς τὸ τολμᾶν καὶ μὴ φυγομαχεῖν ἐν ταῖς ἁμίλλαις .
Lemmas: ἄρχων δέ ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ ἀγέλη ὁ ὁ φρονέω διαφέρω καί θυμοειδής ἐν ὁ μάχομαι · καί πρός οὗτος ἀφοράω καί προστάσσω ἀκροάομαι καί κολάζω καρτερέω , ὥστε ὁ παιδεία εἰμί μελέτη εὐπείθεια . ἐπισκοπέω δέ ὁ πρέσβυς παίζω αὐτός , καί ὁ πολύς μάχη τις ἐμβάλλω ἀεί καί φιλονικία , οὐ πάρεργος καταμανθάνω ὁποῖος εἰμί ὁ φύσις ἕκαστος αὐτός πρός ὁ τολμάω καί μή φυγομαχέω ἐν ὁ ἅμιλλα .
plutarchus.lycurgus 16.6
γράμματα μὲν οὖν ἕνεκα τῆς χρείας ἐμάνθανον ἡ δ’ ἄλλη πᾶσα παιδεία πρὸς τὸ ἄρχεσθαι καλῶς ἐγίνετο καὶ καρτερεῖν πονοῦντα καὶ νικᾶν μαχόμενον . διὸ καὶ τῆς ἡλικίας προερχομένης ἐπέτεινον αὐτῶν τὴν ἄσκησιν , ἐν χρῷ τε κείροντες καὶ βαδίζειν ἀνυποδήτους παίζειν τε γυμνοὺς ὡς τὰ πολλὰ συνεθίζοντες . γενόμενοι δὲ δωδεκαετεῖς ἄνευ χιτῶνος ἤδη διετέλουν , ἓν ἱμάτιον εἰς τὸν ἐνιαυτὸν λαμβάνοντες , αὐχμηροὶ τὰ σώματα καὶ λουτρῶν καὶ ἀλειμμάτων ἄπειροι · πλὴν ὀλίγας ἡμέρας τινὰς τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς τοιαύτης φιλανθρωπίας μετεῖχον .
Lemmas: γράμμα μέν οὖν ἕνεκα ὁ χρεία μανθάνω ὁ δέ ἄλλος πᾶς παιδεία πρός ὁ ἄρχω καλός γίγνομαι καί καρτερέω πονέω καί νικάω μάχομαι . διό καί ὁ ἡλικία προέρχομαι ἐπιτείνω αὐτός ὁ ἄσκησις , ἐν χρώς τε κείρω καί βαδίζω ἀνυπόδητος παίζω τε γυμνός ὡς ὁ πολύς συνεθίζω . γίγνομαι δέ δωδεκαετής ἄνευ χιτών ἤδη διατελέω , εἷς ἱμάτιον εἰς ὁ ἐνιαυτός λαμβάνω , αὐχμηρός ὁ σῶμα καί λουτρόν καί ἄλειμμα ἄπειρος · πλήν ὀλίγος ἡμέρα τις ὁ ἐνιαυτός ὁ τοιοῦτος φιλανθρωπία μετέχω .
plutarchus.lycurgus 16.7
ἐκάθευδον δὲ ὁμοῦ κατʼ ἴλην καὶ ἀγέλην ἐπὶ στιβάδων , ἃς αὑτοῖς συνεφόρουν , τοῦ παρὰ τὸν Εὐρώταν πεφυκότος καλάμου τὰ ἄκρα ταῖς χερσὶν ἄνευ σιδήρου κατακλάσαντες . ἐν δὲ τῷ χειμῶνι τοὺς λεγομένους λυκόφονας ὑπεβάλλοντο καὶ κατεμίγνυσαν ταῖς στιβάσι , θερμαντικὸν ἔχειν τι τῆς ὕλης δοκούσης .
Lemmas: καθεύδω δέ ὁμοῦ κατά ἴλη καί ἀγέλη ἐπί στιβάς , ὅς ἑαυτοῦ συνεφοράω , ὁ παρά ὁ Εὐρώτας φύω κάλαμος ὁ ἄκρον ὁ χείρ ἄνευ σίδηρος κατακλάω . ἐν δέ ὁ χειμών ὁ λέγω λυκόφων ὑποβάλλω καί καταμείγνυμι ὁ στίβασις , θερμαντικός ἔχω τις ὁ ὕλη δοκέω .
plutarchus.lycurgus 17.1
ἤδη δὲ τοῖς τηλικούτοις ἐρασταὶ τῶν εὐδοκίμων νέων συνανεστρέφοντο · καὶ προσεῖχον οἱ πρεσβύτεροι , καὶ μᾶλλον ἐπιφοιτῶντες εἰς τὰ γυμνάσια , καὶ μαχομένοις καὶ σκώπτουσιν ἀλλήλους παρατυγχάνοντες , οὐ παρέργως , ἀλλὰ τρόπον τινὰ πάντες οἰόμενοι πάντων καὶ πατέρες εἶναι καὶ παιδαγωγοὶ καὶ ἄρχοντες , ὥστε μήτε καιρὸν ἀπολείπεσθαι μήτε χωρίον ἔρημον τοῦ νουθετοῦντος τὸν ἁμαρτάνοντα καὶ κολάζοντος .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ τηλικοῦτος ἐραστής ὁ εὐδόκιμος νέος συναναστρέφω · καί προσέχω ὁ πρέσβυς , καί μάλα ἐπιφοιτάω εἰς ὁ γυμνάσιον , καί μάχομαι καί σκώπτω ἀλλήλων παρατυγχάνω , οὐ πάρεργος , ἀλλά τρόπος τις πᾶς οἴομαι πᾶς καί πατήρ εἰμί καί παιδαγωγός καί ἄρχων , ὥστε μήτε καιρός ἀπολείπω μήτε χωρίον ἐρῆμος ὁ νουθετέω ὁ ἁμαρτάνω καί κολάζω .
plutarchus.lycurgus 17.2
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ παιδονόμος ἐκ τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἐτάττετο , καὶ κατʼ ἀγέλας αὐτοὶ προΐσταντο τῶν λεγομένων εἰρένων ἀεὶ τὸν σωφρονέστατον καὶ μαχιμώτατον . εἴρενας δὲ καλοῦσι τοὺς ἔτος ἤδη δεύτερον ἐκ παίδων γεγονότας , μελλείρενας δὲ τῶν παίδων τοὺς πρεσβυτάτους . οὗτος οὖν ὁ εἴρην , εἴκοσι ἔτη γεγονώς , ἄρχει τε τῶν ὑποτεταγμένων ἐν ταῖς μάχαις , καὶ κατʼ οἶκον ὑπηρέταις χρῆται πρὸς τὸ δεῖπνον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί παιδονόμος ἐκ ὁ καλός καί ἀγαθός ἀνήρ τάσσω , καί κατά ἀγέλη αὐτός προΐστημι ὁ λέγω εἴρην ἀεί ὁ σώφρων καί μάχιμος . εἴρην δέ καλέω ὁ ἔτος ἤδη δεύτερος ἐκ παῖς γίγνομαι , μελλείρην δέ ὁ παῖς ὁ πρέσβυς . οὗτος οὖν ὁ εἴρην , εἴκοσι ἔτος γίγνομαι , ἄρχω τε ὁ ὑποτάσσω ἐν ὁ μάχη , καί κατά οἶκος ὑπηρέτης χράω πρός ὁ δεῖπνον .
plutarchus.lycurgus 17.3
ἐπιτάσσει δὲ τοῖς μὲν ἁδροῖς ξύλα φέρειν , τοῖς δὲ μικροτέροις λάχανα , καὶ φέρουσι κλέπτοντες , οἱ μὲν ἐπὶ τοὺς κήπους βαδίζοντες , οἱ δὲ εἰς τὰ τῶν ἀνδρῶν συσσίτια παρεισρέοντες εὖ μάλα πανούργως καὶ πεφυλαγμένως · ἂν δ’ ἁλῷ , πολλὰς λαμβάνει πληγὰς τῇ μάστιγι , ῥᾳθύμως δοκῶν κλέπτειν καὶ ἀτέχνως . κλέπτουσι δὲ καὶ τῶν σιτίων ὅ τι ἂν δύνωνται , μανθάνοντες εὐφυῶς ἐπιτίθεσθαι τοῖς καθεύδουσιν ἢ ῥᾳθύμως φυλάττουσι .
Lemmas: ἐπιτάσσω δέ ὁ μέν ἁδρός ξύλον φέρω , ὁ δέ μικρός λάχανον , καί φέρω κλέπτω , ὁ μέν ἐπί ὁ κῆπος βαδίζω , ὁ δέ εἰς ὁ ὁ ἀνήρ συσσίτιον παρεισρέω εὖ μάλα πανοῦργος καί πεφυλαγμένως · ἐάν δέ ἁλίσκομαι , πολύς λαμβάνω πληγή ὁ μάστιξ , ῥᾴθυμος δοκέω κλέπτω καί ἄτεχνος . κλέπτω δέ καί ὁ σιτίον ὅς τις ἄν δύναμαι , μανθάνω εὐφυής ἐπιτίθημι ὁ καθεύδω ἤ ῥᾴθυμος φυλάσσω .
plutarchus.lycurgus 17.4
τῷ δὲ ἁλόντι ζημία πληγαὶ καὶ τὸ πεινῆν . γλίσχρον γὰρ αὐτοῖς ἐστι δεῖπνον , ὅπως διʼ αὑτῶν ἀμυνόμενοι τὴν ἔνδειαν ἀναγκάζωνται τολμᾶν καὶ πανουργεῖν . καὶ τοῦτο μὲν ἔργον τῆς ὀλιγοσιτίας · παρέργον δέ φασι τὴν τῶν σωμάτων αὔξησιν . φέρεται , γάρ εἰς μῆκος , ὅταν τὸ πνεῦμα μὴ πολλὴν σχῇ διατριβὴν καὶ ἀσχολίαν ὑπὸ πλήθους τροφῆς εἰς βάθος καὶ πλάτος πιεζόμενον , ἀλλʼ ἄνω βαδίζῃ διὰ κουφότητα , τοῦ σώματος ἐκλύτως καὶ ῥᾳδίως ἐπιδιδόντος .
Lemmas: ὁ δέ ἁλίσκομαι ζημία πληγή καί ὁ πεινάω . γλίσχρος γάρ αὐτός εἰμί δεῖπνον , ὅπως διά ἑαυτοῦ ἀμύνω ὁ ἔνδεια ἀναγκάζω τολμάω καί πανουργέω . καί οὗτος μέν ἔργον ὁ ὀλιγοσιτία · παρέργνυμι δέ φημί ὁ ὁ σῶμα αὔξησις . φέρω , γάρ εἰς μῆκος , ὅταν ὁ πνεῦμα μή πολύς ἔχω διατριβή καί ἀσχολία ὑπό πλῆθος τροφή εἰς βάθος καί πλάτος πιέζω , ἀλλά ἄνω βαδίζω διά κουφότης , ὁ σῶμα ἔκλυτος καί ῥᾴδιος ἐπιδίδωμι .
plutarchus.lycurgus 17.5
τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο καὶ καλοὺς δοκεῖ ποιεῖν αἱ γὰρ ἰσχναὶ καὶ διάκενοι μᾶλλον ἕξεις ὑπακούουσι πρὸς τὴν διάρθρωσιν , αἱ δὲ ὀγκώδεις καὶ πολύτροφοι διὰ βάρος ἀντιβαίνουσιν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τῶν ἐν τῷ κύειν καθαιρομένων γυναικῶν ἰσχνὰ μὲν , εὐειδῆ δὲ καὶ γλαφυρὰ γίνεται τὰ βρέφη , διὰ τὴν ἐλαφρότητα τῆς ὕλης κρατουμένης μᾶλλον ὑπὸ τοῦ τυποῦντος , ἀλλὰ γὰρ ἡ μὲν αἰτία τοῦ συμβαίνοντος ἐν μέσῳ προκείσθω σκοπεῖν .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός οὗτος καί καλός δοκέω ποιέω ὁ γάρ ἰσχνός καί διάκενος μάλα ἕξις ὑπακούω πρός ὁ διάρθρωσις , ὁ δέ ὀγκώδης καί πολύτροφος διά βάρος ἀντιβαίνω , ὥσπερ ἀμέλει καί ὁ ἐν ὁ κύω καθαίρω γυνή ἰσχνός μέν , εὐειδής δέ καί γλαφυρός γίγνομαι ὁ βρέφος , διά ὁ ἐλαφρότης ὁ ὕλη κρατέω μάλα ὑπό ὁ τυπόω , ἀλλά γάρ ὁ μέν αἰτία ὁ συμβαίνω ἐν μέσος πρόκειμαι σκοπέω .
plutarchus.lycurgus 18.1
οὕτω δὲ κλέπτουσι πεφροντισμένως οἱ παῖδες , ὥστε λέγεταί τίς ἤδη σκύμνον ἀλώπεκος κεκλοφὼς καὶ τῷ τριβωνίῳ περιστέλλων , σπαρασσόμενος ὑπὸ τοῦ θηρίου τὴν γαστέρα τοῖς ὄνυξι καὶ τοῖς ὀδοῦσιν , ὑπὲρ τοῦ λαθεῖν ἐγκαρτερῶν ἀποθανεῖν . καὶ τοῦτο μὲν οὐδὲ ἀπὸ τῶν νῦν ἐφήβων ἄπιστόν ἐστιν , ὧν πολλοὺς ἐπὶ τοῦ βωμοῦ τῆς Ὀρθίας ἑωράκαμεν ἐναποθνήσκοντας ταῖς πληγαῖς .
Lemmas: οὕτως δέ κλέπτω φροντίζω ὁ παῖς , ὥστε λέγω τίς ἤδη σκύμνος ἀλώπηξ κλέπτω καί ὁ τριβώνιον περιστέλλω , σπαράσσω ὑπό ὁ θηρίον ὁ γαστήρ ὁ ὄνυξ καί ὁ ὀδούς , ὑπέρ ὁ λανθάνω ἐγκαρτερέω ἀποθνῄσκω . καί οὗτος μέν οὐδέ ἀπό ὁ νῦν ἔφηβος ἄπιστος εἰμί , ὅς πολύς ἐπί ὁ βωμός ὁ ὄρθιος ὁράω ἐναποθνῄσκω ὁ πληγή .
plutarchus.lycurgus 18.2
δειπνήσας δὲ ὁ εἴρην κατακείμενος τῷ μὲν ᾆσαι προσέταξε τῶν παίδων , τῷ δὲ ἐρώτημά τι προὔβαλε πεφροντισμένης δεόμενον ἀποκρίσεως · οἷον , ὅστις ἄριστος ἐν τοῖς ἀνδράσιν , ἢ ποία τίς ἡ τοῦδε πρᾶξις . ἐκ τούτου δὲ καὶ κρίνειν τὰ καλὰ καὶ πολυπραγμονεῖν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰθίζοντο περὶ τῶν πολιτῶν , τὸ γὰρ ἐρωτηθέντα , τίς πολίτης ἀγαθός , ἢ τίς οὐκ εὐδόκιμος , ἀπορεῖν τοῦ ἀποκρίνασθαι , νωθρᾶς ἐποιοῦντο καὶ πρὸς ἀρετὴν ἀφιλοτίμου ψυχῆς σημεῖον .
Lemmas: δειπνέω δέ ὁ εἶρος κατάκειμαι ὁ μέν ἀείδω προστάσσω ὁ παῖς , ὁ δέ ἐρώτημα τις προβάλλω φροντίζω δέω ἀπόκρισις · οἷος , ὅστις ἀγαθός ἐν ὁ ἀνήρ , ἤ ποῖος τίς ὁ ὅδε πρᾶξις . ἐκ οὗτος δέ καί κρίνω ὁ καλός καί πολυπραγμονέω εὐθύς ἐκ ἀρχή ἐθίζω περί ὁ πολίτης , ὁ γάρ ἐρωτάω , τίς πολίτης ἀγαθός , ἤ τίς οὐ εὐδόκιμος , ἀπορέω ὁ ἀποκρίνω , νωθρός ποιέω καί πρός ἀρετή ἀφιλότιμος ψυχή σημεῖον .
plutarchus.lycurgus 18.3
ἔδει δὲ τὴν ἀπόκρισιν καὶ μετʼ αἰτίας εἶναι καὶ ἀποδείξεως εἰς βραχύν τινα συνηγμένης λόγον καὶ σύντομον ὁ δὲ πλημμελῶς ἀποκρινάμενος ἐκολάζετο δῆγμα λαμβάνων ὑπὸ τοῦ εἴρενος εἰς τὸν ἀντίχειρα , πολλάκις δὲ καὶ πρεσβυτέρων παρόντων καὶ ἀρχόντων ὁ εἴρην ἐκόλαζε τοὺς παῖδας , ἀπόδειξιν διδοὺς εἰ μετὰ λόγου καὶ ὡς δεῖ κολάζει , καὶ κολάζων μὲν οὐκ ἐκωλύετο , τῶν δὲ παίδων ἀπελθόντων εὐθύνας ὑπεῖχεν , εἰ τραχύτερον τοῦ δέοντος ἐπετίμησεν ἢ τοὐναντίον ἐκλελυμένως καὶ ἀτόνως .
Lemmas: δέω δέ ὁ ἀπόκρισις καί μετά αἰτία εἰμί καί ἀπόδειξις εἰς βραχύς τις συνάγω λόγος καί σύντομος ὁ δέ πλημμελής ἀποκρίνω κολάζω δῆγμα λαμβάνω ὑπό ὁ εἴρην εἰς ὁ ἀντίχειρ , πολλάκις δέ καί πρέσβυς πάρειμι καί ἄρχων ὁ εἶρην κολάζω ὁ παῖς , ἀπόδειξις δίδωμι εἰ μετά λόγος καί ὡς δέω κολάζω , καί κολάζω μέν οὐ κωλύω , ὁ δέ παῖς ἀπέρχομαι εὔθυνα ὑπέχω , εἰ τραχύς ὁ δέω ἐπιτιμάω ἤ ἐναντίον ἐκλύω καί ἄτονος .
plutarchus.lycurgus 18.4
ἐκοινώνουν δὲ οἱ ἐρασταὶ τοῖς παισὶ τῆς δόξης ἐπʼ ἀμφότερα · καὶ λέγεταί ποτε παιδὸς ἐν τῷ μάχεσθαι φωνὴν ἀγεννῆ προεμένου ζημιωθῆναι τὸν ἐραστὴν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων , οὕτω δὲ τοῦ ἐρᾶν ἐγκεκριμένου παρʼ αὐτοῖς , ὥστε καὶ τῶν παρθένων ἐρᾶν τὰς καλὰς καὶ ἀγαθὰς γυναῖκας , τὸ ἀντερᾶν οὐκ ἦν , ἀλλὰ μᾶλλον ἀρχὴν ἐποιοῦντο φιλίας πρὸς ἀλλήλους οἱ τῶν αὐτῶν ἐρασθέντες , καὶ διετέλουν κοινῇ σπουδάζοντες ὅπως ἄριστον ἀπεργάσαιντο τὸν ἐρώμενον .
Lemmas: κοινωνέω δέ ὁ ἐραστής ὁ παῖς ὁ δόξα ἐπί ἀμφότερος · καί λέγω ποτέ παῖς ἐν ὁ μάχομαι φωνή ἀγεννής προίημι ζημιόω ὁ ἐραστής ὑπό ὁ ἄρχων , οὕτως δέ ὁ ἐράω ἐγκρίνω παρά αὐτός , ὥστε καί ὁ παρθένος ἐράω ὁ καλός καί ἀγαθός γυνή , ὁ ἀντεράω οὐ εἰμί , ἀλλά μάλα ἀρχή ποιέω φιλία πρός ἀλλήλων ὁ ὁ αὐτός ἐράω , καί διατελέω κοινῇ σπουδάζω ὅπως ἀγαθός ἀπεργάζομαι ὁ ἐράω .
plutarchus.lycurgus 19.1
ἐδίδασκον δὲ τοὺς παῖδας καὶ λόγῳ χρῆσθαι πικρίαν ἔχοντι μεμιγμένην χάριτι καὶ πολλὴν ἀπὸ βραχείας λέξεως ἀναθεώρησιν , τὸ μὲν γάρ σιδηροῦν νόμισμα μικρὰν ἔχειν ἐποίησεν ἀπὸ πολλοῦ σταθμοῦ δύναμιν ὁ Λυκοῦργος , ὡς εἴρηται , τὸ δὲ τοῦ λόγου νόμισμα τοὐναντίον ἀπʼ εὐτελοῦς καὶ ὀλίγης λέξεως εἰς πολλὴν καὶ περιττὴν κατεσκεύασε διάνοιαν , τῇ πολλῇ σιωπῇ τοὺς παῖδας ἀποφθεγματικοὺς καὶ πεπαιδευμένους πρὸς τὰς ἀποκρίσεις μηχανώμενος , ὡς γάρ τὸ σπέρμα τῶν πρὸς τὰς συνουσίας ἀκολάστων ἄγονον ὡς τὰ πολλὰ καὶ ἄκαρπόν ἐστιν , οὕτως ἡ πρὸς τὸ λαλεῖν ἀκρασία κενὸν τὸν λόγον ποιεῖ καὶ ἀνόητον .
Lemmas: διδάσκω δέ ὁ παῖς καί λόγος χράω πικρία ἔχω μείγνυμι χάρις καί πολύς ἀπό βραχύς λέξις ἀναθεώρησις , ὁ μέν γάρ σιδήρεος νόμισμα μικρός ἔχω ποιέω ἀπό πολύς σταθμός δύναμις ὁ Λυκοῦργος , ὡς λέγω , ὁ δέ ὁ λόγος νόμισμα ἐναντίος ἀπό εὐτελής καί ὀλίγος λέξις εἰς πολύς καί περισσός κατασκευάζω διάνοια , ὁ πολύς σιωπή ὁ παῖς ἀποφθεγματικός καί παιδεύω πρός ὁ ἀπόκρισις μηχανάομαι , ὡς γάρ ὁ σπέρμα ὁ πρός ὁ συνουσία ἀκόλαστος ἄγονος ὡς ὁ πολύς καί ἄκαρπος εἰμί , οὕτως ὁ πρός ὁ λαλέω ἀκρασία κενός ὁ λόγος ποιέω καί ἀνόητος .
plutarchus.lycurgus 19.2
Ἆγις μὲν οὖν ὁ βασιλεύς , σκώπτοντος Ἀττικοῦ τινος τὰς Λακωνικὰς μαχαίρας εἰς τὴν μικρότητα , καὶ λέγοντος ὅτι ῥᾳδίως αὐτὰς οἱ θαυματοποιοὶ καταπίνουσιν ἐν τοῖς θεάτροις , καὶ μὴν μάλιστα , εἶπεν , ἡμεῖς ἐφικνούμεθα τοῖς ἐγχειριδίοις τῶν πολεμίων · ἐγὼ δὲ καὶ τὸν λόγον ὁρῶ τὸν Λακωνικὸν βραχὺν μὲν εἶναι δοκοῦντα , μάλιστα δὲ τῶν πραγμάτων ἐφικνούμενον , καὶ τῆς διανοίας ἁπτόμενον τῶν ἀκροωμένων ,
Lemmas: Ἄγις μέν οὖν ὁ βασιλεύς , σκώπτω Ἀττικός τις ὁ Λακωνικός μάχαιρα εἰς ὁ μικρότης , καί λέγω ὅτι ῥᾴδιος αὐτός ὁ θαυματοποιός καταπίνω ἐν ὁ θέατρον , καί μήν μάλα , λέγω , ἐγώ ἐφικνέομαι ὁ ἐγχειρίδιον ὁ πολέμιος · ἐγώ δέ καί ὁ λόγος ὁράω ὁ Λακωνικός βραχύς μέν εἰμί δοκέω , μάλα δέ ὁ πρᾶγμα ἐφικνέομαι , καί ὁ διάνοια ἅπτω ὁ ἀκροάομαι ,
plutarchus.lycurgus 19.3
καὶ γὰρ ὁ Λυκοῦργος αὐτὸς βραχυλόγος τις ἔοικε γενέσθαι καὶ ἀποφθεγματικός , εἰ δεῖ τεκμαίρεσθαι τοῖς ἀπομνημονεύμασιν οἷόν ἐστι τὸ περὶ τὰς πολιτείας πρὸς τὸν ἀξιοῦντα ποιεῖν δημοκρατίαν ἐν τῇ πόλει · σὺ γάρ , ἔφη , πρῶτος ἐν τῇ οἰκίᾳ σου ποίησον δημοκρατίαν καὶ περὶ τῶν θυσιῶν πρὸς τὸν πυθόμενον διὰ τί μικρὰς οὕτω καὶ εὐτελεῖς ἔταξεν , ἵνα μή ποτε ,
Lemmas: καί γάρ ὁ Λυκοῦργος αὐτός βραχυλόγος τις ἔοικα γίγνομαι καί ἀποφθεγματικός , εἰ δέω τεκμαίρομαι ὁ ἀπομνημόνευμα οἷος εἰμί ὁ περί ὁ πολιτεία πρός ὁ ἀξιόω ποιέω δημοκρατία ἐν ὁ πόλις · σύ γάρ , φημί , πρότερος ἐν ὁ οἰκία σύ ποιέω δημοκρατία καί περί ὁ θυσία πρός ὁ πυνθάνομαι διά τίς μικρός οὕτως καί εὐτελής τάσσω , ἵνα μή ποτέ ,
plutarchus.lycurgus 19.4
ἔφη , τιμῶντες τὸ θεῖον διαλίπωμεν . καὶ περὶ τῶν ἀθλημάτων , ταῦτα μόνα μὴ κωλύσαντος ἀγωνίζεσθαι τοὺς πολίτας ἐν οἷς χεὶρ οὐκ ἀνατείνεται . φέρονται δὲ αὐτοῦ καὶ δι’ ἐπιστολῶν ἀποκρίσεις τοιαῦται πρὸς τοὺς πολίτας . πῶς ἂν πολεμίων ἔφοδον ἀλεξοίμεθα ; ἂν πτωχοὶ μένητε καὶ μὴ μέσδων ἅτερος θατέρω ἐρᾶτε ἦμεν . καὶ πάλιν περὶ τῶν τειχῶν οὐκ ἂν εἴη ἀτείχιστος πόλις ἅτις ἄνδρεσσι , καὶ οὐ πλίνθοις ἐστεφάνωται . περὶ μὲν οὖν τούτων καὶ τῶν τοιούτων ἐπιστολῶν οὔτε ἀπιστῆσαι ῥᾴδιον οὔτε πιστεῦσαι .
Lemmas: φημί , τιμάω ὁ θεῖος διαλείπω . καί περί ὁ ἄθλημα , οὗτος μόνος μή κωλύω ἀγωνίζομαι ὁ πολίτης ἐν ὅς χείρ οὐ ἀνατείνω . φέρω δέ αὐτοῦ καί διά ἐπιστολή ἀπόκρισις τοιοῦτος πρός ὁ πολίτης . πῶς ἄν πολέμιος ἔφοδος ἀλέξω ; ἄν πτωχός μένω καί μή μέγας ἕτερος ἕτερος ἐράω εἰμί . καί πάλιν περί ὁ τεῖχος οὐ ἄν εἰμί ἀτείχιστος πόλις ὅστις ἀνήρ , καί οὐ πλίνθον στεφανόω . περί μέν οὖν οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἐπιστολή οὔτε ἀπιστέω ῥᾴδιος οὔτε πιστεύω .
plutarchus.lycurgus 20.1
τῆς δὲ πρὸς τὰ μήκη τῶν λόγων διαβολῆς δείγματα τοιαῦτα τῶν ἀποφθεγμάτων ἐστί . Λεωνίδας ὁ βασιλεὺς ἀκαίρως τινὸς περὶ πραγμάτων οὐκ ἀχρήστων διαλεχθέντος , ὦ ξένε , εἶπεν , οὐκ ἐν δέοντι χρέῃ τῷ δέοντι . Χαρίλαος δὲ ὁ ἀδελφιδοῦς τοῦ Λυκούργου περὶ τῆς ὀλιγότητος αὑτοῦ τῶν νόμων ἐρωτηθείς , εἶπεν ὡς οἱ λόγοις μὴ χρώμενοι πολλοῖς οὐδὲ νόμων δέονται πολλῶν .
Lemmas: ὁ δέ πρός ὁ μῆκος ὁ λόγος διαβολή δεῖγμα τοιοῦτος ὁ ἀπόφθεγμα εἰμί . Λεωνίδας ὁ βασιλεύς ἄκαιρος τις περί πρᾶγμα οὐ ἄχρηστος διαλέγω , ὦ ξένος , λέγω , οὐ ἐν δέω χράω ὁ δέω . Χαρίλαος δέ ὁ ἀδελφιδέος ὁ Λυκοῦργος περί ὁ ὀλιγότης ἑαυτοῦ ὁ νόμος ἐρωτάω , λέγω ὡς ὁ λόγος μή χράω πολύς οὐδέ νόμος δέω πολύς .
plutarchus.lycurgus 20.2
Ἀρχιδαμίδας δὲ μεμφομένων τινῶν Ἑκαταῖον τὸν σοφιστὴν ὅτι παραληφθεὶς εἰς τὸ συσσίτιον οὐδὲν ἔλεγεν , ὁ εἰδώς , ἔφη , λόγον καὶ καιρὸν οἶδεν . ἃ δὲ τῶν πικρῶν ἔφην ἀπομνημονευμάτων οὐκ ἀμοιρεῖν χάριτος , τοιαῦτʼ ἐστί . Δημάρατος ἀνθρώπου πονηροῦ κόπτοντος αὐτὸν ἀκαίροις ἐρωτήμασι καὶ δὴ τοῦτο πολλάκις ἐρωτῶντος , τίς ἄριστος Σπαρτιατῶν ; ἔφη · ὁ τὶν ἀνομοιότατος
Lemmas: Ἀρχιδαμίδας δέ μέμφομαι τις Ἑκαταῖος ὁ σοφιστής ὅτι παραλαμβάνω εἰς ὁ συσσίτιον οὐδείς λέγω , ὁ οἶδα , φημί , λόγος καί καιρός οἶδα . ὅς δέ ὁ πικρός φημί ἀπομνημόνευμα οὐ ἀμοιρέω χάρις , τοιοῦτος εἰμί . Δημάρατος ἄνθρωπος πονηρός κόπτω αὐτός ἄκαιρος ἐρώτημα καί δή οὗτος πολλάκις ἐρωτάω , τίς ἀγαθός Σπαρτιάτης ; φημί · ὁ σύ ἀνόμοιος
plutarchus.lycurgus 20.3
Ἆγις δέ , ἐπαινούντων τινῶν τοὺς Ἠλείους ὡς καλῶς τὰ Ὀλύμπια καὶ δικαίως ἄγοντας , καὶ τί μέγα , ἔφη , Ἠλεῖοι ποιοῦντι διʼ ἐτῶν πέντε ἁμέρᾳ μιᾷ χρώμενοι τᾷ δικαιοσύνᾳ ; Θεόπομπος δὲ ξένου τινὸς εὔνοιαν ἐνδεικνυμένου , καὶ φάσκοντος ὡς παρὰ τοῖς αὑτοῦ πολίταις φιλολάκων καλεῖται , κάλλιον <note/> ἦν τοι , εἶπεν , ὦ ξένε , φιλοπολίταν καλεῖσθαι .
Lemmas: Ἄγις δέ , ἐπαινέω τις ὁ Ἠλεῖος ὡς καλός ὁ Ὀλυμπία καί δίκαιος ἄγω , καί τίς μέγας , φημί , Ἠλεῖος ποιέω διά ἔτος πέντε ἡμέρα εἷς χράω ὁ δικαιοσύνη ; Θεόπομπος δέ ξένος τις εὔνοια ἐνδείκνυμι , καί φάσκω ὡς παρά ὁ ἑαυτοῦ πολίτης φιλολάκων καλέω , καλός <note/> εἰμί τοι , λέγω , ὦ ξένος , φιλοπολίτης καλέω .
plutarchus.lycurgus 20.4
Πλειστῶναξ δὲ ὁ Παυσανίου , ῥήτορος Ἀθηναίου τοὺς Λακεδαιμονίους ἀμαθεῖς ἀποκαλοῦντος , ὀρθῶς , ἔφη , λέγεις · μόνοι γάρ Ἑλλάνων ἄμμες οὐδὲν κακὸν μεμαθήκαμεν παρʼ ὑμῶν Ἀρχιδαμίδας δὲ πρὸς τὸν πυθόμενον πόσοι εἰσὶ Σπαρτιᾶται , ἱκανοί , εἶπεν , ὦ ξένε , τοὺς κακοὺς ἀπερύκειν .
Lemmas: Πλειστώναξ δέ ὁ Παυσανίας , ῥήτωρ Ἀθηναῖος ὁ Λακεδαιμόνιος ἀμαθής ἀποκαλέω , ὀρθός , φημί , λέγω · μόνος γάρ Ἕλλην ἐγώ οὐδείς κακός μανθάνω παρά σύ Ἀρχιδαμίδας δέ πρός ὁ πυνθάνομαι πόσος εἰμί Σπαρτιάτης , ἱκανός , λέγω , ὦ ξένος , ὁ κακός ἀπερύκω .
plutarchus.lycurgus 20.5
ἔστι δὲ καὶ τοῖς μετὰ παιδιᾶς εἰρημένοις ὑπʼ αὐτῶν τεκμήρασθαι τὸν ἐθισμόν , εἰθίζοντο γάρ μηδέποτε χρῆσθαι τῷ λόγῳ παρέργως , μηδὲ ἀφιέναι φωνὴν ἥτις οὐκ ἁμῶς γέ πως εἶχέ τινος θεωρίας ἀξίαν διάνοιαν . ὁ μὲν γάρ ἀκοῦσαι τοῦ μιμουμένου τὴν ἀηδόνα παρακαλούμενος , αὐτᾶς , ἔφη , ἄκουκα τήνας . ὁ δὲ ἀναγνοὺς τὸ ἐπίγραμμα τοῦτο · σβεννύντας ποτὲ τούσδε τυραννίδα χάλκεος Ἄρης εἷλε · Σελινοῦντος δ’ ἀμφὶ πύλας ἔθανον , δικαίως , εἶπε , τεθνάκαντι τοὶ ἄνδρες · ἔδει γὰρ ἀφέμεν ὅλαν αὐτὰν κατακαᾶμεν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ μετά παιδιά λέγω ὑπό αὐτός τεκμαίρομαι ὁ ἐθισμός , ἐθίζω γάρ μηδέποτε χράω ὁ λόγος πάρεργος , μηδέ ἀφίημι φωνή ὅστις οὐ ἁμῶς γε πως ἔχω τις θεωρία ἄξιος διάνοια . ὁ μέν γάρ ἀκούω ὁ μιμέομαι ὁ ἀηδών παρακαλέω , αὐτός , φημί , ἀκούω ἐκεῖνος . ὁ δέ ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπίγραμμα οὗτος · σβέννυμι ποτέ ὅδε τυραννίς χάλκεος Ἄρης αἱρέω · Σελινοῦς δέ ἀμφί πύλη θνῄσκω , δίκαιος , λέγω , θνῄσκω τοι ἀνήρ · δέω γάρ ἀφίημι ὅλος αὐτός κατακαίω .
plutarchus.lycurgus 20.6
νεανίσκος δὲ πρὸς τὸν ἐπαγγελλόμενον αὐτῷ δώσειν ἀλεκτρυόνας ἀποθνήσκοντας ἐν τῷ μάχεσθαι , μὴ σὺ γε , εἶπεν , ἀλλὰ δός μοι τῶν ἀποκτεινόντων ἐν τῷ μάχεσθαι . ἕτερος δέ τις ἰδὼν ἐν ἀποχωρήσει θακεύοντας ἐπὶ δίφρων ἀνθρώπους , μὴ γένοιτο , εἶπεν , ἐνταῦθα καθίσαι ὅθεν οὐκ ἔστιν ὑπεξαναστῆναι πρεσβυτέρῳ . τὸ μὲν οὖν τῶν ἀποφθεγμάτων εἶδος ἦν τοιοῦτον ὥστε καὶ λέγειν τινὰς οὐκ ἀτόπως ὅτι μᾶλλόν ἐστι τὸ φιλοσοφεῖν ἢ τὸ φιλογυμναστεῖν λακωνίζειν .
Lemmas: νεανίσκος δέ πρός ὁ ἐπαγγέλλω αὐτός δίδωμι ἀλεκτρυών ἀποθνῄσκω ἐν ὁ μάχομαι , μή σύ γε , λέγω , ἀλλά δίδωμι ἐγώ ὁ ἀποκτείνω ἐν ὁ μάχομαι . ἕτερος δέ τις ὁράω ἐν ἀποχώρησις θακεύω ἐπί δίφρος ἄνθρωπος , μή γίγνομαι , λέγω , ἐνταῦθα καθίζω ὅθεν οὐ εἰμί ὑπεξανίσταμαι πρέσβυς . ὁ μέν οὖν ὁ ἀπόφθεγμα εἶδος εἰμί τοιοῦτος ὥστε καί λέγω τις οὐ ἄτοπος ὅτι μάλα εἰμί ὁ φιλοσοφέω ἤ ὁ φιλογυμναστέω Λακωνίζω .
plutarchus.lycurgus 21.1
ἡ δὲ περὶ τὰς ᾠδὰς καὶ τὰ μέλη παίδευσις οὐχ ἧττον ἐσπουδάζετο τῆς ἐν τοῖς λόγοις εὐζηλίας καὶ καθαριότητος , ἀλλὰ καὶ τὰ μέλη κέντρον εἶχεν ἐγερτικὸν θυμοῦ καὶ παραστατικὸν ὁρμῆς ἐνθουσιώδους καὶ πραγματικῆς , καὶ ἡ λέξις ἦν ἀφελὴς καὶ ἄθρυπτος ἐπὶ πράγμασι σεμνοῖς καὶ ἠθοποιοῖς . ἔπαινοι γάρ ἦσαν ὡς τὰ πολλὰ τῶν τεθνηκότων ὑπὲρ τῆς Σπάρτης εὐδαιμονιζομένων , καὶ ψόγοι τῶν τρεσάντων , ὡς ἀλγεινὸν καὶ κακοδαίμονα βιούντων βίον , ἐπαγγελία τε καὶ μεγαλαυχία πρὸς ἀρετὴν πρέπουσα ταῖς ἡλικίαις ·
Lemmas: ὁ δέ περί ὁ ἀοιδή καί ὁ μέλος παίδευσις οὐ ἥσσων ἐνσπουδάζω ὁ ἐν ὁ λόγος εὐζηλία καί καθαριότης , ἀλλά καί ὁ μέλος κέντρον ἔχω ἐγερτικός θυμός καί παραστατικός ὁρμή ἐνθουσιώδης καί πραγματικός , καί ὁ λέξις εἰμί ἀφελής καί ἄθρυπτος ἐπί πρᾶγμα σεμνός καί ἠθοποιός . ἔπαινος γάρ εἰμί ὡς ὁ πολύς ὁ θνῄσκω ὑπέρ ὁ Σπάρτη εὐδαιμονίζω , καί ψόγος ὁ τρέω , ὡς ἀλγεινός καί κακοδαίμων βιάζω βίος , ἐπαγγελία τε καί μεγαλαυχία πρός ἀρετή πρέπω ὁ ἡλικία ·
plutarchus.lycurgus 21.2
ὧν ἕνεκα δείγματος οὐ χεῖρόν ἐστιν ἕν τι προενέγκασθαι . τριῶν γάρ χορῶν κατὰ τὰς τρεῖς ἡλικίας συνισταμένων ἐν ταῖς ἑορταῖς , ὁ μὲν τῶν γερόντων ἀρχόμενος ᾖδεν ἄμμες πόκʼ ἦμες ἄλκιμοι νεανίαι . ὁ δὲ τῶν ἀκμαζόντων ἀμειβόμενος ἔλεγεν ἄμμες δὲ γʼ εἰμὲν αἰ δὲ λῇς , αὐγάσδεο . ὁ δὲ τρίτος ὁ τῶν παίδων ἄμμες δὲ γʼ ἐσσόμεσθα πολλῷ κάρρονες .
Lemmas: ὅς ἕνεκα δεῖγμα οὐ κακός εἰμί εἷς τις προφέρω . τρεῖς γάρ χορός κατά ὁ τρεῖς ἡλικία συνίστημι ἐν ὁ ἑορτή , ὁ μέν ὁ γέρων ἄρχω ἀείδω ἐγώ πότε εἰμί ἄλκιμος νεανίας . ὁ δέ ὁ ἀκμάζω ἀμείβω λέγω ἐγώ δέ γε εἰμί εἰ δέ λάω , αὐγάζω . ὁ δέ τρίτος ὁ ὁ παῖς ἐγώ δέ γε εἰμί πολύς κρατύς .
plutarchus.lycurgus 21.3
ὅλως δὲ ἄν τις ἐπιστήσας τοῖς Λακωνικοῖς ποιήμασιν , ὧν ἔτι καθʼ ἡμᾶς ἔνια διεσώζετο , καὶ τοὺς ἐμβατηρίους ῥυθμοὺς ἀναλαβών , οἷς ἐχρῶντο πρὸς τὸν αὐλὸν ἐπάγοντες τοῖς πολεμίοις , οὐ κακῶς ἡγήσαιτο καὶ τὸν Τέρπανδρον καὶ τὸν Πίνδαρον τὴν ἀνδρείαν τῇ μουσικῇ συνάπτειν . ὁ μὲν γὰρ οὕτως πεποίηκε περὶ τῶν Λακεδαιμονίων ἔνθʼ αἰχμά τε νέων θάλλει καὶ μοῦσα λίγεια καὶ δίκα εὐρυάγυια
Lemmas: ὅλος δέ ἄν τις ἐφίστημι ὁ Λακωνικός ποίημα , ὅς ἔτι κατά ἐγώ ἔνιοι διασῴζω , καί ὁ ἐμβατήριος ῥυθμός ἀναλαμβάνω , ὅς χράω πρός ὁ αὐλός ἐπάγω ὁ πολέμιος , οὐ κακός ἡγέομαι καί ὁ Τέρπανδρος καί ὁ Πίνδαρος ὁ ἀνδρεία ὁ μουσική συνάπτω . ὁ μέν γάρ οὕτως ποιέω περί ὁ Λακεδαιμόνιος ἔνθα αἰχμή τε νέος θάλλω καί Μοῦσα λίγειος καί δίκη εὐρυάγυια
plutarchus.lycurgus 21.4
Πίνδαρος δέ φησιν ἔνθα βουλαὶ γερόντων καὶ νέων ἀνδρῶν ἀριστεύοντι αἰχμαὶ καὶ χοροὶ καὶ Μοῦσα καὶ ἀγλαΐα . Μουσικωτάτους γὰρ ἅμα καὶ πολεμικωτάτους ἀποφαίνουσιν αὐτούς · ῥέπει γὰρ ἄντα τῶ σιδάρω τὸ καλῶς κιθαρίσδεν , ὡς ὁ Λακωνικὸς ποιητὴς εἴρηκε . καὶ γὰρ ἐν ταῖς μάχαις προεθύετο ταῖς Μούσαις ὁ βασιλεύς , ἀναμιμνήσκων , ὡς ἔοικε , τῆς παιδείας καὶ τῶν κρίσεων , ἵνα ὦσι πρόχειροι παρὰ τὰ δεινὰ καὶ λόγου τινὸς ἀξίας παρέχωσι τὰς πράξεις τῶν μαχομένων .
Lemmas: Πίνδαρος δέ φημί ἔνθα βουλή γέρων καί νέος ἀνήρ ἀριστεύω αἰχμή καί χορός καί Μοῦσα καί ἀγλαία . μουσικός γάρ ἅμα καί πολεμικός ἀποφαίνω αὐτός · ῥέπω γάρ ἄντα ὁ σίδηρος ὁ καλός κιθαρίζω , ὡς ὁ Λακωνικός ποιητής λέγω . καί γάρ ἐν ὁ μάχη προθύω ὁ Μοῦσα ὁ βασιλεύς , ἀναμιμνῄσκω , ὡς ἔοικα , ὁ παιδεία καί ὁ κρίσις , ἵνα εἰμί πρόχειρος παρά ὁ δεινός καί λόγος τις ἄξιος παρέχω ὁ πρᾶξις ὁ μάχομαι .
plutarchus.lycurgus 22.1
τότε δὲ καὶ τοῖς νέοις τὰ σκληρότατα τῆς ἀγωγῆς ἐπανιέντες , οὐκ ἐκώλυον καλλωπίζεσθαι περὶ κόμην καὶ κόσμον ὅπλων καὶ ἱματίων , χαίροντες , ὥσπερ ἵπποις , γαυριῶσι καὶ φρυαττομένοις πρὸς τοὺς ἀγῶνας , διὸ κομῶντες εὐθὺς ἐκ τῆς τῶν ἐφήβων ἡλικίας , μάλιστα περὶ τοὺς κινδύνους ἐθεράπευον τὴν κόμην λιπαράν τε φαίνεσθαι καὶ διακεκριμένην , ἀπομνημονεύοντές τινα καὶ Λυκούργου λόγον περὶ τῆς κόμης , ὅτι τοὺς μὲν καλοὺς εὐπρεπεστέρους ποιεῖ , τοὺς δὲ αἰσχροὺς φοβερωτέρους .
Lemmas: τότε δέ καί ὁ νέος ὁ σκληρός ὁ ἀγωγή ἐπανίημι , οὐ κωλύω καλλωπίζω περί κόμη καί κόσμος ὅπλον καί ἱμάτιον , χαίρω , ὥσπερ ἵππος , γαυριάω καί φρυάσσομαι πρός ὁ ἀγών , διό κομάω εὐθύς ἐκ ὁ ὁ ἔφηβος ἡλικία , μάλα περί ὁ κίνδυνος θεραπεύω ὁ κόμη λιπαρός τε φαίνω καί διακρίνω , ἀπομνημονεύω τις καί Λυκοῦργος λόγος περί ὁ κόμη , ὅτι ὁ μέν καλός εὐπρεπής ποιέω , ὁ δέ αἰσχρός φοβερός .
plutarchus.lycurgus 22.2
ἐχρῶντο δὲ καὶ γυμνασίοις μαλακωτέροις παρὰ τὰς στρατείας , καὶ τὴν ἄλλην δίαιταν οὐχ οὕτω κεκολασμένην οὐδʼ ὑπεύθυνον τοῖς νέοις παρεῖχον , ὥστε μόνοις ἀνθρώπων ἐκείνοις τῆς εἰς τὸν πόλεμον ἀσκήσεως ἀνάπαυσιν εἶναι τὸν πόλεμον . ἤδη δὲ συντεταγμένης τῆς φάλαγγος αὐτῶν καὶ τῶν πολεμίων παρόντων , ὁ βασιλεὺς ἅμα τήν τε χίμαιραν ἐσφαγιάζετο καὶ στεφανοῦσθαι παρήγγελλε πᾶσι καὶ τοὺς αὐλητὰς αὐλεῖν ἐκέλευε τὸ Καστόρειον μέλος ·
Lemmas: χράω δέ καί γυμνάσιον μαλακός παρά ὁ στρατεία , καί ὁ ἄλλος δίαιτα οὐ οὕτως κολάζω οὐδέ ὑπεύθυνος ὁ νέος παρέχω , ὥστε μόνος ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ εἰς ὁ πόλεμος ἄσκησις ἀνάπαυσις εἰμί ὁ πόλεμος . ἤδη δέ συντάσσω ὁ φάλαγξ αὐτός καί ὁ πολέμιος πάρειμι , ὁ βασιλεύς ἅμα ὁ τε χίμαιρα σφαγιάζομαι καί στεφανόω παραγγέλλω πᾶς καί ὁ αὐλητής αὐλέω κελεύω ὁ Καστόρειος μέλος ·
plutarchus.lycurgus 22.3
ἅμα δ’ ἐξῆρχεν ἐμβατηρίου παιᾶνος , ὥστε σεμνὴν ἅμα καὶ καταπληκτικὴν τὴν ὄψιν εἶναι , ῥυθμῷ τε πρὸς τὸν αὐλὸν ἐμβαινόντων καὶ μήτε διάσπασμα ποιούντων ἐν τῇ φάλαγγι μήτε ταῖς ψυχαῖς θορυβουμένων , ἀλλὰ πρᾴως καὶ ἱλαρῶς ὑπὸ τοῦ μέλους ἀγομένων ἐπὶ τὸν κίνδυνον . οὔτε γάρ φόβον οὔτε θυμὸν ἐγγίνεσθαι πλεονάζοντα τοῖς οὕτω διακειμένοις εἰκός ἐστιν , ἀλλʼ εὐσταθὲς φρόνημα μετʼ ἐλπίδος καὶ θράσους , ὡς τοῦ θεοῦ συμπαρόντος .
Lemmas: ἅμα δέ ἐξάρχω ἐμβατήριος παιάν , ὥστε σεμνός ἅμα καί καταπληκτικός ὁ ὄψις εἰμί , ῥυθμός τε πρός ὁ αὐλός ἐμβαίνω καί μήτε διάσπασμα ποιέω ἐν ὁ φάλαγξ μήτε ὁ ψυχή θορυβέω , ἀλλά πρᾶος καί ἱλαρός ὑπό ὁ μέλος ἄγω ἐπί ὁ κίνδυνος . οὔτε γάρ φόβος οὔτε θυμός ἐγγίγνομαι πλεονάζω ὁ οὕτως διάκειμαι ἔοικα εἰμί , ἀλλά εὐσταθής φρόνημα μετά ἐλπίς καί θράσος , ὡς ὁ θεός συμπάρειμι .
plutarchus.lycurgus 22.4
ἐχώρει δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἔχων μεθʼ ἑαυτοῦ στεφανίτην ἀγῶνα νενικηκότα . καὶ φασὶ γέ τινα χρημάτων πολλῶν ἐν Ὀλυμπίοις διδομένων αὐτῷ μὴ δεξάμενον , ἀλλὰ πολλῷ πόνῳ καταπαλαίσαντα τὸν ἀνταγωνιστήν , ὥς τις εἶπεν αὐτῷ , τί σοι πλέον , ὦ Λάκων , γέγονε διὰ τῆς νίκης ; φάναι μειδιάσαντα , πρὸ τοῦ βασιλέως τεταγμένος μαχοῦμαι τοῖς πολεμίοις .
Lemmas: χωρέω δέ ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ πολέμιος ἔχω μετά ἑαυτοῦ στεφανίτης ἀγών νικάω . καί φημί γε τις χρῆμα πολύς ἐν Ὀλύμπιος δίδωμι αὐτός μή δέχομαι , ἀλλά πολύς πόνος καταπαλαίω ὁ ἀνταγωνιστής , ὡς τις λέγω αὐτός , τίς σύ πολύς , ὦ Λάκων , γίγνομαι διά ὁ νίκη ; φημί μειδιάω , πρό ὁ βασιλεύς τάσσω μάχομαι ὁ πολέμιος .
plutarchus.lycurgus 22.5
τρεψάμενοι δὲ καὶ νικήσαντες ἐδίωκον ὅσον ἐκβεβαιώσασθαι τὸ νίκημα τῇ φυγῇ τῶν πολεμίων , εἶτα εὐθὺς ἀνεχώρουν , οὔτε γενναῖον οὔτε Ἑλληνικὸν ἡγούμενοι κόπτειν καὶ φονεύειν ἀπολεγομένους καὶ παρακεχωρηκότας . ἦν δὲ οὐ μόνον καλὸν τοῦτο καὶ μεγαλόψυχον , ἀλλὰ καὶ χρήσιμον . εἰδότες γὰρ οἱ μαχόμενοι πρὸς αὐτοὺς ὅτι τοὺς ὑφισταμένους ἀναιροῦσι , φείδονται δὲ τῶν ἐνδιδόντων , τοῦ μένειν τὸ φεύγειν ἡγοῦντο λυσιτελέστερον .
Lemmas: τρέπω δέ καί νικάω διώκω ὅσος ἐκβεβαιόω ὁ νίκημα ὁ φυγή ὁ πολέμιος , εἶτα εὐθύς ἀναχωρέω , οὔτε γενναῖος οὔτε Ἑλληνικός ἡγέομαι κόπτω καί φονεύω ἀπολέγω καί παραχωρέω . εἰμί δέ οὐ μόνος καλός οὗτος καί μεγαλόψυχος , ἀλλά καί χρήσιμος . οἶδα γάρ ὁ μάχομαι πρός αὐτός ὅτι ὁ ὑφίστημι ἀναιρέω , φείδομαι δέ ὁ ἐνδίδωμι , ὁ μένω ὁ φεύγω ἡγέομαι λυσιτελής .
plutarchus.lycurgus 23.1
αὐτὸν δὲ τὸν Λυκοῦργον Ἱππίας μὲν ο σοφιστὴς πολεμικώτατόν φησι γενέσθαι καὶ πολλῶν ἔμπειρον στρατειῶν , Φιλοστέφανος δὲ καὶ τὴν κατʼ οὐλαμοὺς τῶν ἱππέων διανομὴν Λυκούργῳ προστίθησιν εἶναι δὲ τὸν οὐλαμόν , ὡς ἐκεῖνος συνέστησεν , ἱππέων πεντήκοντα πλῆθος ἐν τετραγώνῳ σχήματι τεταγμένων , ὁ δὲ Φαληρεὺς Δημήτριος , οὐδεμιᾶς ἁψάμενον πολεμικῆς πράξεως ἐν εἰρήνῃ καταστήσασθαι τὴν πολιτείαν .
Lemmas: αὐτός δέ ὁ Λυκοῦργος Ἱππίας μέν ὁ σοφιστής πολεμικός φημί γίγνομαι καί πολύς ἔμπειρος στρατεία , Φιλοστέφανος δέ καί ὁ κατά οὐλαμός ὁ ἱππεύς διανομή Λυκοῦργος προστίθημι εἰμί δέ ὁ οὐλαμός , ὡς ἐκεῖνος συνίστημι , ἱππεύς πεντήκοντα πλῆθος ἐν τετράγωνος σχῆμα τάσσω , ὁ δέ Φαληρεύς Δημήτριος , οὐδείς ἅπτω πολεμικός πρᾶξις ἐν εἰρήνη καθίστημι ὁ πολιτεία .
plutarchus.lycurgus 23.2
ἔοικε δὲ καὶ τῆς Ὀλυμπιακῆς ἐκεχειρίας ἡ ἐπίνοια πρᾴου καὶ πρὸς εἰρήνην οἰκείως ἔχοντος ἀνδρὸς εἶναι , καίτοι φασί τινες , ὡς Ἕρμιππος μνημονεύει , τὸν Λυκοῦργον οὐ προσέχειν οὐδὲ κοινωνεῖν ἐν ἀρχῇ τοῖς περὶ τὸν Ἴφιτον , ἀλλὰ τυγχάνειν ἄλλως ἐπιδημοῦντα καὶ θεώμενον ἀκοῦσαι δὲ φωνὴν ὥσπερ ἀνθρώπου τινὸς ἐξόπισθεν ἐπιτιμῶντος αὐτῷ καὶ θαυμάζοντος ὅτι τοὺς πολίτας οὐ προτρέπεται κοινωνεῖν τῆς πανηγύρεως · ὡς δὲ μεταστραφέντος οὐδαμοῦ φανερὸς ὁ φθεγξάμενος ἦν , θεῖον ἡγησάμενον , οὕτω πρὸς τὸν Ἴφιτον τραπέσθαι καὶ συνδιακοσμήσαντα τὴν ἑορτὴν ἐνδοξοτέραν καὶ βεβαιοτέραν καταστῆσαι .
Lemmas: ἔοικα δέ καί ὁ Ὀλυμπιακός ἐκεχειρία ὁ ἐπίνοια πρᾶος καί πρός εἰρήνη οἰκεῖος ἔχω ἀνήρ εἰμί , καίτοι φημί τις , ὡς Ἕρμιππος μνημονεύω , ὁ Λυκοῦργος οὐ προσέχω οὐδέ κοινωνέω ἐν ἀρχή ὁ περί ὁ Ἴφιτος , ἀλλά τυγχάνω ἄλλος ἐπιδημέω καί θεάομαι ἀκούω δέ φωνή ὥσπερ ἄνθρωπος τις ἐξόπιθεν ἐπιτιμάω αὐτός καί θαυμάζω ὅτι ὁ πολίτης οὐ προτρέπω κοινωνέω ὁ πανήγυρις · ὡς δέ μεταστρέφω οὐδαμοῦ φανερός ὁ φθέγγομαι εἰμί , θεῖος ἡγέομαι , οὕτως πρός ὁ Ἴφιτος τρέπω καί συνδιακοσμέω ὁ ἑορτή ἔνδοξος καί βέβαιος καθίστημι .
plutarchus.lycurgus 24.1
ἡ δὲ παιδεία μέχρι τῶν ἐνηλίκων διέτεινεν . οὐδεὶς γὰρ ἦν ἀφειμένος ὡς ἐβούλετο ζῆν , ἀλλʼ οἷον ἐν στρατοπέδῳ τῇ πόλει καὶ δίαιταν ἔχοντες ὡρισμένην καὶ διατριβὴν περὶ τὰ κοινά , καὶ ὅλως νομίζοντες οὐχ αὑτῶν , ἀλλὰ τῆς πατρίδος εἶναι διετέλουν , εἰ μή τι πράττειν ἕτερον εἴη προστεταγμένον , ἐπισκοποῦντες τοὺς παῖδας , καὶ διδάσκοντές τι τῶν χρησίμων ἢ μανθάνοντες αὐτοὶ παρὰ τῶν πρεσβυτέρων .
Lemmas: ὁ δέ παιδεία μέχρι ὁ ἐνήλικος διατείνω . οὐδείς γάρ εἰμί ἀφίημι ὡς βούλομαι ζάω , ἀλλά οἷος ἐν στρατόπεδον ὁ πόλις καί δίαιτα ἔχω ὁρίζω καί διατριβή περί ὁ κοινός , καί ὅλος νομίζω οὐ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ πατρίς εἰμί διατελέω , εἰ μή τις πράσσω ἕτερος εἰμί προστάσσω , ἐπισκοπέω ὁ παῖς , καί διδάσκω τις ὁ χρήσιμος ἤ μανθάνω αὐτός παρά ὁ πρέσβυς .
plutarchus.lycurgus 24.2
καὶ γὰρ ἕν τι τοῦτο τῶν καλῶν ἦν καὶ μακαρίων ἃ παρεσκεύασε τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις ὁ Λυκοῦργος , ἀφθονία σχολῆς , οἷς τέχνης μὲν ἅψασθαι βαναύσου τὸ παράπαν οὐκ ἐφεῖτο , χρηματισμοῦ δὲ συναγωγὴν ἔχοντος ἐργώδη καὶ πραγματείαν οὐδʼ ὁτιοῦν ἔδει , διὰ τὸ κομιδῇ τὸν πλοῦτον ἄζηλον γεγονέναι καὶ ἄτιμον .
Lemmas: καί γάρ εἷς τις οὗτος ὁ καλός εἰμί καί μακάριος ὅς παρασκευάζω ὁ ἑαυτοῦ πολίτης ὁ Λυκοῦργος , ἀφθονία σχολή , ὅς τέχνη μέν ἅπτω βάναυσος ὁ παράπαν οὐ ἐφίημι , χρηματισμός δέ συναγωγή ἔχω ἐργώδης καί πραγματεία οὐδέ ὁστισοῦν δέω , διά ὁ κομιδῇ ὁ πλοῦτος ἄζηλος γίγνομαι καί ἄτιμος .
plutarchus.lycurgus 24.3
οἱ δὲ εἵλωτες αὐτοῖς εἰργάζοντο τὴν γῆν , ἀποφορὰν τὴν εἰρημένην τελοῦντες , ἐπιδημῶν δὲ τίς Ἀθήνησι δικαστηρίων ὄντων , καὶ πυθόμενὸς τινα δίκην ἀργίας ὠφληκότα βαδίζειν ἀθυμοῦντα καὶ προπεμπόμενον ὑπὸ τῶν φίλων συναχθομένων καὶ βαρέως φερόντων , ἐδεῖτο δεῖξαι τοὺς συμπαρόντας αὐτῷ τίς ἐστιν ὁ τὴν ἐλευθερίας ἑαλωκὼς δίκην . οὕτω δουλοπρεπὲς ἡγοῦντο τὴν περὶ τὰς τέχνας καὶ τὸν χρηματισμὸν ἀσχολίαν .
Lemmas: ὁ δέ Εἵλως αὐτός ἐργάζομαι ὁ γῆ , ἀποφορά ὁ λέγω τελέω , ἐπιδημέω δέ τίς Ἀθήνησι δικαστήριον εἰμί , καί πυνθάνομαι τις δίκη ἀργία ὀφλισκάνω βαδίζω ἀθυμόω καί προπέμπω ὑπό ὁ φίλος συνάχθομαι καί βαρύς φέρω , δέω δείκνυμι ὁ συμπάρειμι αὐτός τις εἰμί ὁ ὁ ἐλευθερία ἁλίσκομαι δίκη . οὕτως δουλοπρεπής ἡγέομαι ὁ περί ὁ τέχνη καί ὁ χρηματισμός ἀσχολία .
plutarchus.lycurgus 24.4
δίκαι δέ , ὡς εἰκός , ἐξέλιπον ἅμα τῷ νομίσματι , μήτε πλεονεξίας μήτε ἀπορίας αὐτοῖς παρούσης , ἰσότητος δὲ ἐν εὐπορίᾳ καὶ ῥᾳστώνης διʼ εὐτέλειαν γεγενημένης . χοροὶ δὲ καὶ θαλίαι καὶ εὐωχίαι καὶ διατριβαὶ περί τε θήρας καὶ γυμνάσια καὶ λέσχας τὸν ἅπαντα χρόνον ἐπέχωρίαζον , ὅτε μὴ στρατευόμενοι τύχοιεν .
Lemmas: δίκη δέ , ὡς ἔοικα , ἐκλείπω ἅμα ὁ νόμισμα , μήτε πλεονεξία μήτε ἀπορία αὐτός πάρειμι , ἰσότης δέ ἐν εὐπορία καί ῥᾳστώνη διά εὐτέλεια γίγνομαι . χορός δέ καί θαλία καί εὐωχία καί διατριβή περί τε θήρ καί γυμνάσιον καί λέσχη ὁ ἅπας χρόνος ἐπιχωριάζω , ὅτε μή στρατεύω τυγχάνω .
plutarchus.lycurgus 25.1
οἱ μέν γε νεώτεροι τριάκοντα ἐτῶν τὸ παράπαν οὐ κατέβαινον εἰς ἀγοράν , ἀλλὰ διὰ τῶν συγγενῶν καὶ τῶν ἐραστῶν ἐποιοῦντο τᾶς ἀναγκαίας οἰκονομίας . τοῖς δὲ πρεσβυτέροις αἰσχρὸν ἦν συνεχῶς ὁρᾶσθαι περὶ ταῦτα διατρίβουσιν , ἀλλὰ μὴ τὸ πλεῖστον τῆς ἡμέρας περὶ τὰ γυμνάσια καὶ τᾶς καλουμένας λέσχας ἀναστρέφεσθαι . καὶ γάρ εἰς ταύτας συνιόντες ἐπιεικῶς ἐσχόλαζον μετʼ ἀλλήλων , οὐδενὸς μεμνημένοι τῶν πρὸς χρηματισμὸν ἢ χρείαν ἀγοραῖον συντελούντων ·
Lemmas: ὁ μέν γε νεώτερος τριάκοντα ἔτος ὁ παράπαν οὐ καταβαίνω εἰς ἀγορά , ἀλλά διά ὁ συγγενής καί ὁ ἐραστός ποιέω ὁ ἀνάγκη οἰκονομία . ὁ δέ πρέσβυς αἰσχρός εἰμί συνεχής ὁράω περί οὗτος διατρίβω , ἀλλά μή ὁ πολύς ὁ ἡμέρα περί ὁ γυμνάσιον καί ὁ καλέω λέσχη ἀναστρέφω . καί γάρ εἰς οὗτος συνέρχομαι ἐπιεικής ἐνσχολάζω μετά ἀλλήλων , οὐδείς μιμνῄσκω ὁ πρός χρηματισμός ἤ χρεία ἀγοραῖος συντελέω ·
plutarchus.lycurgus 25.2
ἀλλὰ τὸ πλεῖστον ἦν τῆς τοιαύτης διατριβῆς ἔργον ἐπαινεῖν τι τῶν καλῶν , ἢ τῶν αἰσχρῶν ψέγειν , μετὰ παιδιᾶς καὶ γέλωτος , ἐλαφρῶς ὑποφέροντος εἰς νουθεσίαν καὶ διόρθωσιν . οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ἦν ἀκράτως αὐστηρὸς ὁ Λυκοῦργος · ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ Γέλωτος ἀγαλμάτιον ἐκεῖνον ἱδρύσασθαι Σωσίβιος ἱστορεῖ , τὴν παιδιὰν ὥσπερ ἥδυσμα τοῦ πόνου καὶ τῆς διαίτης ἐμβαλόντα κατὰ καιρὸν εἰς τὰ συμπόσια καὶ τᾶς τοιαύτας διατριβάς .
Lemmas: ἀλλά ὁ πολύς εἰμί ὁ τοιοῦτος διατριβή ἔργον ἐπαινέω τις ὁ καλός , ἤ ὁ αἰσχρός ψέγω , μετά παιδιά καί γέλως , ἐλαφρός ὑποφέρω εἰς νουθεσία καί διόρθωσις . οὐδέ γάρ αὐτός εἰμί ἀκράτως αὐστηρός ὁ Λυκοῦργος · ἀλλά καί ὁ ὁ γέλως ἀγαλμάτιον ἐκεῖνος ἱδρύω Σωσίβιος ἱστορέω , ὁ παιδιά ὥσπερ ἥδυσμα ὁ πόνος καί ὁ δίαιτα ἐμβάλλω κατά καιρός εἰς ὁ συμπόσιον καί ὁ τοιοῦτος διατριβή .
plutarchus.lycurgus 25.3
τὸ δὲ ὅλον εἴθιζε τοὺς πολίτας μὴ βούλεσθαι μηδὲ ἐπίστασθαι κατʼ ἰδίαν ζῆν , ἀλλʼ ὥσπερ τᾶς μελίττας τῷ κοινῷ συμφυεῖς ὄντας ἀεὶ καὶ μετʼ ἀλλήλων εἱλουμένους περὶ τὸν ἄρχοντα , μικροῦ δεῖν ἐξεστῶτας ἑαυτῶν ὑπʼ ἐνθουσιασμοῦ καὶ φιλοτιμίας , ὅλους εἶναι τῆς πατρίδος · ὡς ἔστι καὶ φωναῖς τισιν αὐτῶν ἀποθεωρῆσαι τὴν διάνοιαν .
Lemmas: ὁ δέ ὅλος ἐθίζω ὁ πολίτης μή βούλομαι μηδέ ἐπίσταμαι κατά ἴδιος ζάω , ἀλλά ὥσπερ ὁ μέλισσα ὁ κοινός συμφυής εἰμί ἀεί καί μετά ἀλλήλων εἱλέω περί ὁ ἄρχω , μικρός δέω ἐξίστημι ἑαυτοῦ ὑπό ἐνθουσιασμός καί φιλοτιμία , ὅλος εἰμί ὁ πατρίς · ὡς εἰμί καί φωνή τις αὐτός ἀποθεωρέω ὁ διάνοια .