ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.lycurgus 25.4
ὁ μέν γὰρ Παιδάρητος οὐκ ἐγκριθεὶς εἰς τοὺς τριακοσίους ἀπῄει μάλα φαιδρός , ὥσπερ χαίρων ὅτι βελτίονας αὐτοῦ τριακοσίους ἡ πόλις ἔχει · Πολυκρατίδας δὲ ὁ πρεσβεύων πρὸς τοὺς βασιλέως στρατηγοὺς μεθʼ ἑτέρων , ἐρομένων αὐτῶν πότερον ἰδίᾳ πάρεισιν ἢ δημοσίᾳ πεμφθέντες , εἶπεν , αἴκα τύχω μέν , δημοσίᾳ , Αἴκα ἀποτύχωμεν , ἰδίᾳ .
Lemmas: ὁ μέν γάρ Παιδάρητος οὐ ἐγκρίνω εἰς ὁ τριακόσιοι ἀπέρχομαι μάλα φαιδρός , ὥσπερ χαίρω ὅτι ἀγαθός αὐτός τριακόσιοι ὁ πόλις ἔχω · Πολυκρατίδας δέ ὁ πρεσβεύω πρός ὁ βασιλεύς στρατηγός μετά ἕτερος , ἔρομαι αὐτός πότερος ἴδιος πάρειμι ἤ δημοσίᾳ πέμπω , λέγω , ἐάν τυγχάνω μέν , δημοσίᾳ , ἐάν ἀποτυγχάνω , ἴδιος .
plutarchus.lycurgus 25.5
ἡ δὲ Βρασίδου μήτηρ Ἀργιλεωνίς , ὡς ἀφικόμενοί τινες εἰς Λακεδαίμονα τῶν ἐξ Ἀμφιπόλεως εἰσῆθλον πρὸς αὐτήν , ἠρώτησεν εἰ καλῶς ὁ Βρασίδας ἀπέθανε καὶ τᾶς Σπάρτας ἀξίως · μεγαλυνόντων δὲ ἐκείνων τὸν ἄνδρα καὶ λεγόντων ὡς οὐκ ἔχει τοιοῦτον ἄλλον ἡ Σπάρτη · μὴ λέγετε , εἶπεν , ὦ ξένοι · καλὸς μέν γάρ ἦν καὶ ἀγαθὸς ὁ Βρασίδας , πολλοὺς δὲ ἄνδρας Λακεδαίμων ἔχει τήνου κάρρονας .
Lemmas: ὁ δέ Βρασίδας μήτηρ Ἀργιλεωνίς , ὡς ἀφικνέομαι τις εἰς Λακεδαίμων ὁ ἐκ Ἀμφίπολις εἰσέρχομαι πρός αὐτός , ἐρωτάω εἰ καλός ὁ Βρασίδας ἀποθνῄσκω καί ὁ Σπάρτη ἄξιος · μεγαλύνω δέ ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ καί λέγω ὡς οὐ ἔχω τοιοῦτος ἄλλος ὁ Σπάρτη · μή λέγω , λέγω , ὦ ξένος · καλός μέν γάρ εἰμί καί ἀγαθός ὁ Βρασίδας , πολύς δέ ἀνήρ Λακεδαίμων ἔχω ἐκεῖνος κάρρων .
plutarchus.lycurgus 26.1
τοὺς δὲ γέροντας αὐτὸς μέν , ὡς εἴρηται , κατέστησε τὸ πρῶτον ἐκ τῶν μετασχόντων τοῦ βουλεύματος · ὕστερον δὲ ἀντὶ τοῦ τελευτῶντος ἔταξε καθιστάναι τὸν ἄριστον ἀρετῇ κριθέντα τῶν ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη γεγονότων , καὶ μέγιστος ἐδόκει τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγώνων οὗτος εἶναι καὶ περιμαχητότατος · οὐ γὰρ ἐν ταχέσι τάχιστον οὐδʼ ἐν ἰσχυροῖς ἰσχυρότατον , ἀλλʼ ἐν ἀγαθοῖς καὶ σώφροσιν ἄριστον καὶ σωφρονέστατον ἔδει κριθέντα νικητήριον ἔχειν τῆς ἀρετῆς διὰ βίου τὸ σύμπαν , ὡς εἰπεῖν , κράτος ἐν τῇ πολιτείᾳ , κύριον ὄντα καὶ θανάτου καὶ ἀτιμίας καὶ ὅλως τῶν μεγίστων , ἐγίνετο δὲ ἡ κρίσις τόνδε τὸν τρόπον .
Lemmas: ὁ δέ γέρων αὐτός μέν , ὡς λέγω , καθίστημι ὁ πρότερος ἐκ ὁ μετέχω ὁ βούλευμα · ὕστερος δέ ἀντί ὁ τελευτάω τάσσω καθίστημι ὁ ἀγαθός ἀρετή κρίνω ὁ ὑπέρ ἑξήκοντα ἔτος γίγνομαι , καί μέγας δοκέω ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀγών οὗτος εἰμί καί περιμάχητος · οὐ γάρ ἐν ταχύς ταχύς οὐδέ ἐν ἰσχυρός ἰσχυρός , ἀλλά ἐν ἀγαθός καί σώφρων ἀγαθός καί σώφρων δέω κρίνω νικητήριος ἔχω ὁ ἀρετή διά βίος ὁ σύμπας , ὡς λέγω , κράτος ἐν ὁ πολιτεία , κύριος εἰμί καί θάνατος καί ἀτιμία καί ὅλος ὁ μέγας , γίγνομαι δέ ὁ κρίσις ὅδε ὁ τρόπος .
plutarchus.lycurgus 26.2
ἐκκλησίας ἀθροισθείσης ἄνδρες αἱρετοὶ καθείργνυντο πλησίον εἰς οἴκημα , τὴν μὲν ὄψιν οὐχ ὁρῶντες οὐδὲ ὁρώμενοι , τὴν δὲ κραυγὴν μόνον ἀκούοντες ἐκκλησιαζόντων . βοῇ γάρ ὡς τἆλλα καὶ τοὺς ἁμιλλωμένους ἔκρινον , οὐχ ὁμοῦ πάντων , ἀλλʼ ἑκάστου κατὰ κλῆρον εἰσαγομένου καὶ σιωπῇ διαπορευομένου τὴν ἐκκλησίαν .
Lemmas: ἐκκλησία ἀθροίζω ἀνήρ αἱρετός καθείργνυμι πλησίον εἰς οἴκημα , ὁ μέν ὄψις οὐ ὁράω οὐδέ ὁράω , ὁ δέ κραυγή μόνος ἀκούω ἐκκλησιάζω . βοή γάρ ὡς ἄλλος καί ὁ ἁμιλλάομαι κρίνω , οὐ ὁμοῦ πᾶς , ἀλλά ἕκαστος κατά κλῆρος εἰσάγω καί σιωπή διαπορεύω ὁ ἐκκλησία .
plutarchus.lycurgus 26.3
ἔχοντες οὖν οἱ κατάκλειστοι γραμματεῖα , καθʼ ἕκαστον ἐπεσημαίνοντο τῆς κραυγῆς τὸ μέγεθος , οὐκ εἰδότες ὅτῳ γένοιτο , πλὴν ὅτι πρῶτος ἢ δεύτερος ἢ τρίτος ἢ ὁποστοσοῦν εἴη τῶν εἰσαγομένων . ὅτῳ δὲ πλείστη γένοιτο καὶ μεγίστη , τοῦτον ἀνηγόρευον . ὁ δὲ στεφανωσάμενος περιῄει τοὺς θεούς · εἵποντο δὲ πολλοὶ νέοι ζηλοῦντες τὸν ἄνδρα καὶ μεγαλύνοντες , πολλαί τε γυναῖκες ἐγκωμιάζουσαι διʼ ᾠδῆς τὴν ἀρετὴν καὶ τὸν βίον εὐδαιμονίζουσαι .
Lemmas: ἔχω οὖν ὁ κατάκλειστος γραμματεῖον , κατά ἕκαστος ἐπισημαίνω ὁ κραυγή ὁ μέγεθος , οὐ οἶδα ὅστις γίγνομαι , πλήν ὅτι πρότερος ἤ δεύτερος ἤ τρίτος ἤ ὁπόστος εἰμί ὁ εἰσάγω . ὅστις δέ πολύς γίγνομαι καί μέγας , οὗτος ἀναγορεύω . ὁ δέ στεφανόω περιέρχομαι ὁ θεός · ἕπομαι δέ πολύς νέος ζηλόω ὁ ἀνήρ καί μεγαλύνω , πολύς τε γυνή ἐγκωμιάζω διά ἀοιδή ὁ ἀρετή καί ὁ βίος εὐδαιμονίζω .
plutarchus.lycurgus 26.4
τῶν δὲ ἐπιτηδείων ἕκαστος αὐτῷ δεῖπνον παρατιθεὶς ἔλεγεν ὅτι ἡ πόλις ταύτῃ τιμᾷ τῇ τραπέζῃ . περιελθὼν δὲ εἰς τὸ συσσίτιον ἀπῄει · καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐγίνετο συνήθως , δευτέρας δὲ μερίδος αὐτῷ παρατεθείσης ἐφύλαττεν ἀράμενος · καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον ἐπὶ ταῖς θύραις τοῦ φιδιτίου τῶν οἰκείων παρουσῶν γυναικῶν , ἣν μάλιστα τυγχάνοι τιμῶν προσεκαλεῖτο , καὶ διδοὺς τὴν μοῖραν ἔλεγεν ὅτι ταύτην αὐτὸς λαβὼν ἀριστεῖον ἐκείνῃ δίδωσιν , ὥστε κἀκείνην ζηλουμένην ὑπὸ τῶν ἄλλων προπέμπεσθαι γυναικῶν .
Lemmas: ὁ δέ ἐπιτήδειος ἕκαστος αὐτός δεῖπνον παρατίθημι λέγω ὅτι ὁ πόλις οὗτος τιμάω ὁ τράπεζα . περιέρχομαι δέ εἰς ὁ συσσίτιον ἀπέρχομαι · καί ὁ μέν ἄλλος γίγνομαι συνήθης , δεύτερος δέ μερίς αὐτός παρατίθημι φυλάσσω ἀείρω · καί μετά ὁ δεῖπνον ἐπί ὁ θύρα ὁ φιδίτιον ὁ οἰκεῖος πάρειμι γυνή , ὅς μάλα τυγχάνω τιμάω προσκαλέω , καί δίδωμι ὁ μοῖρα λέγω ὅτι οὗτος αὐτός λαμβάνω ἀριστεῖος ἐκεῖνος δίδωμι , ὥστε ἐκεῖνος ζηλέω ὑπό ὁ ἄλλος προπέμπω γυνή .
plutarchus.lycurgus 27.1
καὶ μὴν καὶ τὰ περὶ τὰς ταφὰς ἄριστα διεκόσμησεν αὐτοῖς . πρῶτον μὲν γάρ ἀνελὼν δεισιδαιμονίαν ἅπασαν ἐν τῇ πόλει θάπτειν τοὺς νεκρούς , καὶ πλησίον ἔχειν τὰ μνήματα τῶν ἱερῶν οὐκ ἐκώλυσε , συντρόφους ποιῶν ταῖς τοιαύταις ὄψεσι καὶ συνήθεις τοὺς νέους , ὥστε μὴ ταράττεσθαι μηδʼ ὀρρωδεῖν τὸν θάνατον ὡς μιαίνοντα τοὺς ἁψαμένους νεκροῦ σώματος ἢ διὰ τάφων διελθόντας . ἔπειτα συνθάπτειν οὐδὲν εἴασεν , ἀλλὰ ἐν φοινικίδι καὶ φύλλοις ἐλαίας θέντες τὸ σῶμα περιέστελλον .
Lemmas: καί μήν καί ὁ περί ὁ ταφή ἀγαθός διακοσμέω αὐτός . πρότερος μέν γάρ ἀναιρέω δεισιδαιμονία ἅπας ἐν ὁ πόλις θάπτω ὁ νεκρός , καί πλησίον ἔχω ὁ μνῆμα ὁ ἱερός οὐ κωλύω , σύντροφος ποιέω ὁ τοιοῦτος ὄψις καί συνήθης ὁ νέος , ὥστε μή ταράσσω μηδέ ὀρρωδέω ὁ θάνατος ὡς μιαίνω ὁ ἅπτω νεκρός σῶμα ἤ διά τάφος διέρχομαι . ἔπειτα συνθάπτω οὐδείς ἐάω , ἀλλά ἐν φοινικίς καί φύλλον ἐλαία τίθημι ὁ σῶμα περιστέλλω .
plutarchus.lycurgus 27.2
ἐπιγράψαι δὲ τοὔνομα θάψαντας οὐκ ἐξῆν τοῦ νεκροῦ , πλὴν ἀνδρὸς ἐν πολέμῳ καὶ γυναικὸς τῶν ἱερῶν ἀποθανόντων , χρόνον δὲ πένθους ὀλίγον προσώρισεν , ἡμέρας ἕνδεκα · τῇ δὲ δωδεκάτῃ θύσαντας ἔδει Δήμητρι λύειν τὸ πάθος . οὐδὲν γάρ ἦν ἀργὸν οὐδὲ ἀφειμένον , ἀλλὰ πᾶσι κατεμίγνυε τοῖς ἀναγκαίοις ἀρετῆς τινα ζῆλον ἢ κακίας διαβολὴν καὶ κατεπύκνου παραδειγμάτων πλήθει τὴν πόλιν , οἷς ἀναγκαῖον ἦν ἐντυγχάνοντας ἀεὶ καὶ συντρεφομένους ἄγεσθαι καὶ κατασχηματίζεσθαι ἰόντας πρὸς τὸ καλόν .
Lemmas: ἐπιγράφω δέ ὄνομα θάπτω οὐ ἔξεστι ὁ νεκρός , πλήν ἀνήρ ἐν πόλεμος καί γυνή ὁ ἱερός ἀποθνῄσκω , χρόνος δέ πένθος ὀλίγος προσορίζω , ἡμέρα ἕνδεκα · ὁ δέ δωδέκατος θύω δέω Δημήτηρ λύω ὁ πάθος . οὐδείς γάρ εἰμί ἀργός οὐδέ ἀφίημι , ἀλλά πᾶς καταμείγνυμι ὁ ἀναγκαῖος ἀρετή τις ζῆλος ἤ κακία διαβολή καί καταπυκνόω παράδειγμα πλῆθος ὁ πόλις , ὅς ἀναγκαῖος εἰμί ἐντυγχάνω ἀεί καί συντρέφω ἄγω καί κατασχηματίζω ἔρχομαι πρός ὁ καλός .
plutarchus.lycurgus 27.3
ὅθεν οὐδʼ ἀποδημεῖν ἔδωκε τοῖς βουλομένοις καὶ πλανᾶσθαι , ξενικὰ συνάγοντας ἤθη καὶ μιμήματα βίων ἀπαιδεύτων καὶ πολιτευμάτων διαφόρων , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀθροιζομένους ἐπʼ οὐδενὶ χρησίμῳ καὶ παρεισρέοντας εἰς τὴν πόλιν ἀπήλαυνεν , οὐχ , ὡς Θουκυδίδης φησί , δεδιὼς μὴ τῆς πολιτείας μιμηταὶ γένωνται καὶ πρὸς ἀρετήν τι χρήσιμον ἐκμάθωσιν , ἀλλὰ μᾶλλον ὅπως μὴ διδάσκαλοι κακοῦ τινος ὑπάρξωσιν .
Lemmas: ὅθεν οὐδέ ἀποδημέω δίδωμι ὁ βούλομαι καί πλανάω , ξενικός συνάγω ἦθος καί μίμημα βίος ἀπαίδευτος καί πολίτευμα διάφορος , ἀλλά καί ὁ ἀθροίζω ἐπί οὐδείς χρήσιμος καί παρεισρέω εἰς ὁ πόλις ἀπελαύνω , οὐ , ὡς Θουκυδίδης φημί , δείδω μή ὁ πολιτεία μιμητής γίγνομαι καί πρός ἀρετή τις χρήσιμος ἐκμανθάνω , ἀλλά μάλα ὅπως μή διδάσκαλος κακός τις ὑπάρχω .
plutarchus.lycurgus 27.4
ἅμα γάρ ξένοις σώμασιν ἀνάγκη λόγους ἐπεισιέναι ξένους · λόγοι δὲ καινοὶ κρίσεις καινὰς ἐπιφέρουσιν . ἐξ ὧν ἀνάγκη πάθη πολλὰ φύεσθαι καὶ προαιρέσεις ἀπᾳδούσας πρὸς τὴν καθεστῶσαν πολιτείαν , ὥσπερ ἁρμονίαν . διὸ μᾶλλον ᾤετο χρῆναι φυλάττειν τὴν πόλιν ὅπως ἠθῶν οὐκ ἀναπλησθήσεται πονηρῶν ἢ σωμάτων νοσερῶν ἔξωθεν ἐπεισιόντων .
Lemmas: ἅμα γάρ ξένος σῶμα ἀνάγκη λόγος ἐπεισέρχομαι ξένος · λόγος δέ καινός κρίσις καινός ἐπιφέρω . ἐκ ὅς ἀνάγκη πάθος πολύς φύω καί προαίρεσις ἀπᾴδω πρός ὁ καθίστημι πολιτεία , ὥσπερ ἁρμονία . διό μάλα οἴομαι χρή φυλάσσω ὁ πόλις ὅπως ἦθος οὐ ἀναπίμπλημι πονηρός ἤ σῶμα νοσερός ἔξωθεν ἐπεισέρχομαι .
plutarchus.lycurgus 28.1
ἐν μὲν οὖν τούτοις οὐδέν ἐστιν ἀδικίας ἴχνος οὐδὲ πλεονεξίας , ἣν ἐγκαλοῦσιν ἔνιοι τοῖς Λυκούργου νόμοις , ὡς ἱκανῶς ἔχουσι πρὸς ἀνδρείαν , ἐνδεῶς δὲ πρὸς δικαιοσύνην . ἡ δὲ καλουμένη κρυπτεία παρʼ αὐτοῖς , εἴ γε δὴ τοῦτο τῶν Λυκούργου πολιτευμάτων ἕν ἐστιν , ὡς Ἀριστοτέλης ἱστόρηκε , ταύτην ἂν εἴη καὶ τῷ Πλάτωνι περὶ τῆς πολιτείας καὶ τοῦ ἀνδρὸς ἐνειργασμένη δόξαν . ἦν δὲ τοιαύτη ·
Lemmas: ἐν μέν οὖν οὗτος οὐδείς εἰμί ἀδικία ἴχνος οὐδέ πλεονεξία , ὅς ἐγκαλέω ἔνιοι ὁ Λυκοῦργος νόμος , ὡς ἱκανός ἔχω πρός ἀνδρεία , ἐνδεής δέ πρός δικαιοσύνη . ὁ δέ καλέω κρυπτεία παρά αὐτός , εἰ γε δή οὗτος ὁ Λυκοῦργος πολίτευμα εἷς εἰμί , ὡς Ἀριστοτέλης ἱστορέω , οὗτος ἄν εἰμί καί ὁ Πλάτων περί ὁ πολιτεία καί ὁ ἀνήρ ἐνεργάζομαι δόξα . εἰμί δέ τοιοῦτος ·
plutarchus.lycurgus 28.2
τῶν νέων οἱ ἄρχοντες διὰ χρόνου τοὺς μάλιστά νοῦν ἔχειν δοκοῦντας εἰς τὴν χώραν ἄλλως ἐξέπεμπον , ἔχοντας ἐγχειρίδια καὶ τροφὴν ἀναγκαίαν , ἄλλο δὲ οὐδέν · οἱ δὲ μεθʼ ἡμέραν μὲν εἰς ἀσυνδήλους διασπειρόμενοι τόπους , ἀπέκρυπτον ἑαυτοὺς καὶ ἀνεπαύοντο , νύκτωρ δὲ κατιόντες εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν εἱλώτων τὸν ἁλισκόμενον ἀπέσφαττον .
Lemmas: ὁ νέος ὁ ἄρχων διά χρόνος ὁ μάλα νόος ἔχω δοκέω εἰς ὁ χώρα ἄλλος ἐκπέμπω , ἔχω ἐγχειρίδιον καί τροφή ἀναγκαῖος , ἄλλος δέ οὐδείς · ὁ δέ μετά ἡμέρα μέν εἰς ἀσύνδηλος διασπείρω τόπος , ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ καί ἀναπαύω , νύκτωρ δέ κατέρχομαι εἰς ὁ ὁδός ὁ Εἵλως ὁ ἁλίσκομαι ἀποσφάζω .
plutarchus.lycurgus 28.3
πολλάκις δὲ καὶ τοῖς ἀγροῖς ἐπιπορευόμενοι τοὺς ῥωμαλεωτάτους καὶ κρατίστους αὐτῶν ἀνῄρουν . ὥσπερ καὶ Θουκυδίδης ἐν τοῖς Πελοποννησιακοῖς ἱστορεῖ τοὺς ἐπʼ ἀνδρείᾳ προκριθέντας ὑπὸ τῶν Σπαρτιατῶν στεφανώσασθαι μὲν ὡς ἐλευθέρους γεγονότας καὶ περιελθεῖν τὰ τῶν θεῶν ἱερά , μικρὸν δὲ ὕστερον ἅπαντας ἀφανεῖς γενέσθαι , πλείονας ἢ δισχιλίους ὄντας , ὡς μήτε παραχρῆμα μήτε ὕστερον ἔχειν τινὰ λέγειν ὅτῳ τρόπῳ διεφθάρησαν .
Lemmas: πολλάκις δέ καί ὁ ἀγρός ἐπιπορεύομαι ὁ ῥωμαλέος καί κρατύς αὐτός ἀναιρέω . ὥσπερ καί Θουκυδίδης ἐν ὁ Πελοποννησιακός ἱστορέω ὁ ἐπί ἀνδρεία προκρίνω ὑπό ὁ Σπαρτιάτης στεφανόω μέν ὡς ἐλεύθερος γίγνομαι καί περιέρχομαι ὁ ὁ θεός ἱερός , μικρός δέ ὕστερος ἅπας ἀφανής γίγνομαι , πολύς ἤ δισχίλιοι εἰμί , ὡς μήτε παραχρῆμα μήτε ὕστερος ἔχω τις λέγω ὅστις τρόπος διαφθείρω .
plutarchus.lycurgus 28.4
Ἀριστοτέλης δὲ μάλιστά φησι καὶ τοὺς ἐφόρους , ὅταν εἰς τὴν ἀρχὴν καταστῶσι πρῶτον , τοῖς εἵλωσι καταγγέλλειν πόλεμον , ὅπως εὐαγὲς ᾖ τὸ ἀνελεῖν . καὶ τἆλλα δὲ τραχέως προσεφέροντο καὶ σκληρῶς αὐτοῖς , ὥστε καὶ πίνειν ἀναγκάζοντες πολὺν ἄκρατον εἰς τὰ συσσίτια παρεισῆγον , ἐπιδεικνύμενοι τὸ μεθύειν οἷόν ἐστι τοῖς νέοις . καὶ ᾠδὰς ἐκέλευον ᾄδειν καὶ χορείας χορεύειν ἀγεννεῖς καὶ καταγελάστους , ἀπέχεσθαι δὲ τῶν ἐλευθέρων .
Lemmas: Ἀριστοτέλης δέ μάλα φημί καί ὁ ἔφορος , ὅταν εἰς ὁ ἀρχή καθίστημι πρότερος , ὁ Εἵλως καταγγέλλω πόλεμος , ὅπως εὐαγής εἰμί ὁ ἀναιρέω . καί ἄλλος δέ τραχύς προσφέρω καί σκληρός αὐτός , ὥστε καί πίνω ἀναγκάζω πολύς ἄκρατος εἰς ὁ συσσίτιον παρεισάγω , ἐπιδείκνυμι ὁ μεθύω οἷος εἰμί ὁ νέος . καί ἀοιδή κελεύω ἀείδω καί χορεία χορεύω ἀγεννής καί καταγέλαστος , ἀπέχω δέ ὁ ἐλεύθερος .
plutarchus.lycurgus 28.5
διὸ καί φασιν ὕστερον ἐν τῇ Θηβαίων εἰς τὴν Λακωνικὴν στρατείᾳ τοὺς ἁλισκομένους εἵλωτας κελευομένους ᾄδειν τὰ Τερπάνδρου καὶ Ἀλκμᾶνος καὶ Σπένδοντος τοῦ Λάκωνος παραιτεῖσθαι , φάσκοντας οὐκ ἐθέλειν τοὺς δεσποσύνους . ὥστε τοὺς λέγοντας , ἐν Λακεδαίμονι καὶ τὸν ἐλεύθερον μάλιστά ἐλεύθερον εἶναι καὶ τὸν δοῦλον μάλιστά δοῦλον , οὐ φαύλως τεθεωρηκέναι τὴν διαφοράν .
Lemmas: διό καί φημί ὕστερος ἐν ὁ Θηβαῖος εἰς ὁ Λακωνικός στρατεία ὁ ἁλίσκομαι Εἵλως κελεύω ἀείδω ὁ Τέρπανδρος καί Ἀλκμάν καί Σπένδων ὁ Λάκων παραιτέομαι , φάσκω οὐ ἐθέλω ὁ δεσπόσυνος . ὥστε ὁ λέγω , ἐν Λακεδαίμων καί ὁ ἐλεύθερος μάλα ἐλεύθερος εἰμί καί ὁ δοῦλος μάλα δοῦλος , οὐ φαῦλος θεωρέω ὁ διαφορά .
plutarchus.lycurgus 28.6
τὰς μὲν οὖν τοιαύτας χαλεπότητας ὕστερον ἐγγενέσθαι τοῖς Σπαρτιάταις νομίζω , μάλιστά μετὰ τὸν μέγαν σεισμόν , ᾧ συνεπιθέσθαι τοὺς εἵλωτας μετὰ Μεσσηνίων ἱστοροῦσι , καὶ πλεῖστα κακὰ τὴν χώραν ἐργάσασθαι καὶ μέγιστον τῇ πόλει περιστῆσαι κίνδυνον . οὐ γὰρ ἂν ἔγωγε προσθείην Λυκούργῳ μιαρὸν οὕτω τῆς κρυπτείας ἔργον ἀπὸ τῆς ἄλλης αὐτοῦ πρᾳότητος καὶ δικαιοσύνης τεκμαιρόμενος τὸν τρόπον , ᾧ καὶ τὸ δαιμόνιον ἐπεμαρτύρησε .
Lemmas: ὁ μέν οὖν τοιοῦτος χαλεπότης ὕστερος ἐγγίγνομαι ὁ Σπαρτιάτης νομίζω , μάλα μετά ὁ μέγας σεισμός , ὅς συνεπιτίθημι ὁ Εἵλως μετά Μεσσήνιος ἱστορέω , καί πολύς κακός ὁ χώρα ἐργάζομαι καί μέγας ὁ πόλις περιίστημι κίνδυνος . οὐ γάρ ἄν ἐγώ προστίθημι Λυκοῦργος μιαρός οὕτως ὁ κρυπτεία ἔργον ἀπό ὁ ἄλλος αὐτός πραότης καί δικαιοσύνη τεκμαίρομαι ὁ τρόπος , ὅς καί ὁ δαιμόνιον ἐπιμαρτυρέω .
plutarchus.lycurgus 29.1
κατειλημμένων δὲ τοῖς ἐθισμοῖς ἤδη τῶν κυριωτάτων ὑπʼ αὐτοῦ , καὶ τῆς πολιτείας ἐκτεθραμμένης ἱκανῶς καὶ δυναμένης φέρειν ἑαυτὴν καὶ σώζειν διʼ ἑαυτῆς , ὥσπερ ὁ Πλάτων φησὶν ἐπὶ τῷ κόσμῳ γενομένῳ καὶ κινηθέντι τὴν πρώτην κίνησιν εὐφρανθῆναι τὸν θεόν , οὕτως ἀγασθεὶς καὶ ἀγαπήσας τὸ τῆς νομοθεσίας κάλλος καὶ μέγεθος ἐν ἔργῳ γενομένης καὶ ὁδῷ βαδιζούσης , ἐπεθύμησεν , ὡς ἀνυστὸν ἐξ ἀνθρωπίνης προνοίας , ἀθάνατον αὐτὴν ἀπολιπεῖν καὶ ἀκίνητον εἰς τὸ μέλλον .
Lemmas: καταλαμβάνω δέ ὁ ἐθισμός ἤδη ὁ κύριος ὑπό αὐτός , καί ὁ πολιτεία ἐκτρέφω ἱκανός καί δύναμαι φέρω ἑαυτοῦ καί σῴζω διά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ Πλάτων φημί ἐπί ὁ κόσμος γίγνομαι καί κινέω ὁ πρότερος κίνησις εὐφραίνω ὁ θεός , οὕτως ἄγαμαι καί ἀγαπάω ὁ ὁ νομοθεσία κάλλος καί μέγεθος ἐν ἔργον γίγνομαι καί ὁδός βαδίζω , ἐπιθυμέω , ὡς ἀνυστός ἐκ ἀνθρώπινος πρόνοια , ἀθάνατος αὐτός ἀπολείπω καί ἀκίνητος εἰς ὁ μέλλω .
plutarchus.lycurgus 29.2
συναγαγὼν οὖν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν , τὰ μὲν ἄλλα μετρίως ἔχειν ἔφη καὶ ἱκανῶς πρὸς εὐδαιμονίαν καὶ ἀρετὴν τῆς πόλεως , ὃ δὲ κυριώτατόν ἐστι καὶ μέγιστον οὐκ ἂν ἐξενεγκεῖν πρότερον πρὸς αὐτοὺς ἢ χρήσασθαι τῷ θεῷ . δεῖν οὖν ἐκείνους ἐμμένειν τοῖς καθεστῶσι νόμοις καὶ μηδὲν ἀλλάσσειν μηδὲ μετακινεῖν ἕως ἐπάνεισιν ἐκ Δελφῶν αὐτός · ἐπανελθὼν γάρ ὅ τι ἂν τῷ θεῷ δοκῇ ποιήσειν .
Lemmas: συνάγω οὖν ἅπας εἰς ἐκκλησία , ὁ μέν ἄλλος μέτριος ἔχω φημί καί ἱκανός πρός εὐδαιμονία καί ἀρετή ὁ πόλις , ὅς δέ κύριος εἰμί καί μέγας οὐ ἄν ἐκφέρω πρότερος πρός αὐτός ἤ χράω ὁ θεός . δέω οὖν ἐκεῖνος ἐμμένω ὁ καθίστημι νόμος καί μηδείς ἀλλάσσω μηδέ μετακινέω ἕως ἐπανέρχομαι ἐκ Δελφοί αὐτός · ἐπανέρχομαι γάρ ὅς τις ἄν ὁ θεός δοκέω ποιέω .
plutarchus.lycurgus 29.3
ὁμολογούντων δὲ πάντων καὶ κελευόντων βαδίζειν , ὅρκους λαβὼν παρὰ τῶν βασιλέων καὶ τῶν γερόντων , ἔπειτα παρὰ τῶν ἄλλων πολιτῶν , ἐμμενεῖν καὶ χρήσεσθαι τῇ καθεστώσῃ πολιτείᾳ μέχρις ἂν ἐπανέλθῃ ὁ Λυκοῦργος , ἀπῆρεν εἰς Δελφούς . παραγενόμενος δὲ πρὸς τὸ μαντεῖον καὶ τῷ θεῷ θύσας , ἠρώτησεν εἰ καλῶς οἱ νόμοι καὶ ἱκανῶς πρὸς εὐδαιμονίαν καὶ ἀρετὴν πόλεως κείμενοι τυγχάνουσιν .
Lemmas: ὁμολογέω δέ πᾶς καί κελεύω βαδίζω , ὅρκος λαμβάνω παρά ὁ βασιλεύς καί ὁ γέρων , ἔπειτα παρά ὁ ἄλλος πολίτης , ἐμμένω καί χράω ὁ καθίστημι πολιτεία μέχρι ἄν ἐπανέρχομαι ὁ Λυκοῦργος , ἀπαίρω εἰς Δελφοί . παραγίγνομαι δέ πρός ὁ μαντεῖον καί ὁ θεός θύω , ἐρωτάω εἰ καλός ὁ νόμος καί ἱκανός πρός εὐδαιμονία καί ἀρετή πόλις κεῖμαι τυγχάνω .
plutarchus.lycurgus 29.4
ἀποκριναμένου δὲ τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς νόμους καλῶς κεῖσθαι καὶ τὴν πόλιν ἐνδοξοτάτην διαμενεῖν τῇ Λυκούργου χρωμένην πολιτείᾳ , τὸ μάντευμα γραψάμενος εἰς Σπάρτην ἀπέστειλεν . αὐτὸς δὲ τῷ θεῷ πάλιν θύσας καὶ τοὺς φίλους ἀσπασάμενος καὶ τὸν υἱόν , ἔγνω μηκέτι τοῖς πολίταις ἀφεῖναι τὸν ὅρκον , αὐτοῦ δὲ καταλῦσαι τὸν βίον ἑκουσίως , ἡλικίας γεγονὼς ἐν ᾗ καὶ βιοῦν ἔτι καὶ πεπαῦσθαι βουλομένοις ὡραῖόν ἐστι , καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἱκανῶς πρὸς εὐδαιμονίαν ἔχειν δοκούντων .
Lemmas: ἀποκρίνω δέ ὁ θεός καί ὁ νόμος καλός κεῖμαι καί ὁ πόλις ἔνδοξος διαμένω ὁ Λυκοῦργος χράω πολιτεία , ὁ μάντευμα γράφω εἰς Σπάρτη ἀποστέλλω . αὐτός δέ ὁ θεός πάλιν θύω καί ὁ φίλος ἀσπάζομαι καί ὁ υἱός , γιγνώσκω μηκέτι ὁ πολίτης ἀφίημι ὁ ὅρκος , αὐτοῦ δέ καταλύω ὁ βίος ἑκούσιος , ἡλικία γίγνομαι ἐν ὅς καί βιόω ἔτι καί παύω βούλομαι ὡραῖος εἰμί , καί ὁ περί αὐτός ἱκανός πρός εὐδαιμονία ἔχω δοκέω .
plutarchus.lycurgus 29.5
ἐτελεύτησεν οὖν ἀποκαρτερήσας , ἡγούμενος χρῆναι τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν μηδὲ τὸν θάνατον ἀπολίτευτον εἶναι μηδὲ ἀργὸν τὸ τοῦ βίου τέλος , ἀλλʼ ἐν ἀρετῆς μερίδι καὶ πράξεως γενόμενον . αὑτῷ τε γὰρ ἐξειργασμένῳ τὰ κάλλιστα τὴν τελευτὴν ὡς ἀληθῶς ἐπιτελείωσιν εἶναι τῆς εὐδαιμονίας , καὶ τοῖς πολίταις ὧν διὰ τοῦ βίου παρεσκεύασε καλῶν καὶ ἀγαθῶν φύλακα τὸν θάνατον ἀπολείψειν , ὀμωμοκόσι χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ μέχρις ἂν ἐκεῖνος ἐπανέλθῃ .
Lemmas: τελευτάω οὖν ἀποκαρτερέω , ἡγέομαι χρή ὁ πολιτικός ἀνήρ μηδέ ὁ θάνατος ἀπολίτευτος εἰμί μηδέ ἀργός ὁ ὁ βίος τέλος , ἀλλά ἐν ἀρετή μερίς καί πρᾶξις γίγνομαι . ἑαυτοῦ τε γάρ ἐξεργάζομαι ὁ καλός ὁ τελευτή ὡς ἀληθής ἐπιτελείωσις εἰμί ὁ εὐδαιμονία , καί ὁ πολίτης ὅς διά ὁ βίος παρασκευάζω καλός καί ἀγαθός φύλαξ ὁ θάνατος ἀπολείπω , ὄμνυμι χράω ὁ πολιτεία μέχρι ἄν ἐκεῖνος ἐπανέρχομαι .
plutarchus.lycurgus 29.6
καὶ οὐ διεψεύσθη τῶν λογισμῶν τοσοῦτον ἐπρώτευσεν ἡ πόλις τῆς Ἑλλάδος εὐνομίᾳ , καὶ δόξῃ , χρόνον ἐτῶν πεντακοσίων τοῖς Λυκούργου χρησαμένη νόμοις , οὓς δεκατεσσάρων βασιλέων μετʼ ἐκεῖνον εἰς Ἆγιν τὸν Ἀρχιδάμου γενομένων οὐδεὶς ἐκίνησεν . ἡ γάρ τῶν ἐφόρων κατάστασις οὐκ ἄνεσις ἦν , ἀλλʼ ἐπίτασις τῆς πολιτείας , καὶ δοκοῦσα πρὸς τοῦ δήμου γεγονέναι σφοδροτέραν ἐποίησε τὴν ἀριστοκρατίαν .
Lemmas: καί οὐ διαψεύδω ὁ λογισμός τοσοῦτος πρωτεύω ὁ πόλις ὁ Ἑλλάς εὐνομία , καί δόξα , χρόνος ἔτος πεντακόσιοι ὁ Λυκοῦργος χράω νόμος , ὅς δεκατέσσαρες βασιλεύς μετά ἐκεῖνος εἰς Ἄγις ὁ Ἀρχίδαμος γίγνομαι οὐδείς κινέω . ὁ γάρ ὁ ἔφορος κατάστασις οὐ ἄνεσις εἰμί , ἀλλά ἐπίτασις ὁ πολιτεία , καί δοκέω πρός ὁ δῆμος γίγνομαι σφοδρός ποιέω ὁ ἀριστοκρατία .
plutarchus.lycurgus 30.1
Ἄγιδος δὲ βασιλεύοντος εἰσερρύη νόμισμα πρῶτον εἰς τὴν Σπάρτην , καὶ μετὰ τοῦ νομίσματος πλεονεξία καὶ πλούτου ζῆλος ἐπέβη διὰ Λύσανδρον , ὃς αὐτὸς ὢν ἀνάλωτος ὑπὸ χρημάτων , ἐνέπλησε τὴν πατρίδα φιλοπλουτίας καὶ τρυφῆς , χρυσὸν καὶ ἄργυρον ἐκ τοῦ πολέμου καταγαγὼν καὶ τοὺς Λυκούργου καταπολιτευσάμενος νόμους .
Lemmas: Ἄγις δέ βασιλεύω εἰσρέω νόμισμα πρότερος εἰς ὁ Σπάρτη , καί μετά ὁ νόμισμα πλεονεξία καί πλοῦτος ζῆλος ἐπιβαίνω διά Λύσανδρος , ὅς αὐτός εἰμί ἀνάλωτος ὑπό χρῆμα , ἐμπίμπλημι ὁ πατρίς φιλοπλουτία καί τρυφή , χρυσός καί ἄργυρος ἐκ ὁ πόλεμος κατάγω καί ὁ Λυκοῦργος καταπολιτεύομαι νόμος .
plutarchus.lycurgus 30.2
ὧν ἐπικρατούντων πρότερον οὐ πόλεως ἡ Σπάρτη πολιτείαν , ἀλλʼ ἀνδρὸς ἀσκητοῦ καὶ σοφοῦ βίον ἔχουσα , μᾶλλον δʼ , ὥσπερ οἱ ποιηταὶ τὸν Ἡρακλέα μυθολογοῦσι δέρμα καὶ ξύλον ἔχοντα τὴν οἰκουμένην ἐπιπορεύεσθαι , κολάζοντα τοὺς παρανόμους καὶ θηριώδεις τυράννους , οὕτως ἡ πόλις ἀπὸ σκυτάλης μιᾶς καὶ τρίβωνος ἄρχουσα τῆς Ἑλλάδος ἑκούσης καὶ βουλομένης , κατέλυε τὰς ἀδίκους δυναστείας καὶ τυραννίδας ἐν τοῖς πολιτεύμασι , καὶ πολέμους ἐβράβευε καὶ στάσεις κατέπαυε , πολλάκις οὐδʼ ἀσπίδα κινήσασα μίαν , ἀλλʼ ἕνα πέμψασα πρεσβευτήν , ᾧ πάντες εὐθὺς ἐποίουν τὸ προστασσόμενον , ὥσπερ αἱ μέλισσαι φανέντος ἡγεμόνος , συντρέχοντες καὶ κατακοσμούμενοι . τοσοῦτον περιῆν εὐνομίας τῇ πόλει καὶ δικαιοσύνης .
Lemmas: ὅς ἐπικρατέω πρότερος οὐ πόλις ὁ Σπάρτη πολιτεία , ἀλλά ἀνήρ ἀσκητής καί σοφός βίος ἔχω , μάλα δέ , ὥσπερ ὁ ποιητής ὁ Ἡρακλέης μυθολογέω δέρμα καί ξύλον ἔχω ὁ οἰκουμένη ἐπιπορεύομαι , κολάζω ὁ παράνομος καί θηριώδης τύραννος , οὕτως ὁ πόλις ἀπό σκυτάλη εἷς καί τρίβων ἄρχω ὁ Ἑλλάς ἑκών καί βούλομαι , καταλύω ὁ ἄδικος δυναστεία καί τυραννίς ἐν ὁ πολίτευμα , καί πόλεμος βραβεύω καί στάσις καταπαύω , πολλάκις οὐδέ ἀσπίς κινέω εἷς , ἀλλά εἷς πέμπω πρεσβευτής , ὅς πᾶς εὐθύς ποιέω ὁ προστάσσω , ὥσπερ ὁ μέλισσα φαίνω ἡγεμών , συντρέχω καί κατακοσμέω . τοσοῦτος περίειμι εὐνομία ὁ πόλις καί δικαιοσύνη .
plutarchus.lycurgus 30.3
ὅθεν ἔγωγε θαυμάζω τῶν λεγόντων ὡς ἄρχεσθαι μὲν ᾔδεσαν , ἄρχειν δὲ οὐκ ἠπίσταντο Λακεδαιμόνιοι , καὶ τὸν Θεοπόμπου τοῦ βασιλέως ἐπαινούντων λόγον , ὅς , εἰπόντος τινὸς σώζεσθαι τὴν Σπάρτην διὰ τοὺς βασιλεῖς ἀρχικοὺς γεγονότας , μᾶλλον , εἶπε , διὰ τοὺς πολίτας πειθαρχικοὺς
Lemmas: ὅθεν ἐγώ θαυμάζω ὁ λέγω ὡς ἄρχω μέν οἶδα , ἄρχω δέ οὐ ἐπίσταμαι Λακεδαιμόνιος , καί ὁ Θεόπομπος ὁ βασιλεύς ἐπαινέω λόγος , ὅς , λέγω τις σῴζω ὁ Σπάρτη διά ὁ βασιλεύς ἀρχικός γίγνομαι , μάλα , λέγω , διά ὁ πολίτης πειθαρχικός
plutarchus.lycurgus 30.4
ὄντας · οὐ γὰρ ἀκούειν ὑπομένουσι τῶν προστατεῖν μὴ δυναμένων , ἀλλʼ ἡ πειθαρχία μάθημα μέν ἐστιν τοῦ ἄρχοντος ἐμποιεῖ γάρ ὁ καλῶς ἄγων τὸ καλῶς ἕπεσθαι · καὶ καθάπερ ἱππικῆς τέχνης ἀποτέλεσμα πρᾷον ἵππον καὶ πειθήνιον παρασχεῖν , οὕτω βασιλικῆς ἐπιστήμης ἔργον ἀνθρώποις εὐπείθειαν ἐνεργάσασθαι , Λακεδαιμόνιοι δὲ οὐκ εὐπείθειαν , ἀλλʼ ἐπιθυμίαν ἐνειργάζοντο τοῖς ἄλλοις τοῦ ἄρχεσθαι καὶ ὑπακούειν αὐτοῖς .
Lemmas: εἰμί · οὐ γάρ ἀκούω ὑπομένω ὁ προστατέω μή δύναμαι , ἀλλά ὁ πειθαρχία μάθημα μέν εἰμί ὁ ἄρχων ἐμποιέω γάρ ὁ καλός ἄγω ὁ καλός ἕπομαι · καί καθά ἱππικός τέχνη ἀποτέλεσμα πρᾶος ἵππος καί πειθήνιος παρέχω , οὕτως βασιλικός ἐπιστήμη ἔργον ἄνθρωπος εὐπείθεια ἐνεργάζομαι , Λακεδαιμόνιος δέ οὐ εὐπείθεια , ἀλλά ἐπιθυμία ἐνεργάζομαι ὁ ἄλλος ὁ ἄρχω καί ὑπακούω αὐτός .
plutarchus.lycurgus 30.5
ᾔτουν γάρ οὐ ναῦς οὐδὲ χρήματα παρʼ αὐτῶν οὐδὲ ὁπλίτας πέμποντες , ἀλλὰ ἕνα Σπαρτιάτην ἡγεμόνα · καὶ λαβόντες ἐχρῶντο μετὰ τιμῆς καὶ δέους , ὥσπερ Γυλίππῳ Σικελιῶται καὶ Βρασίδᾳ Χαλκιδεῖς , Λυσάνδρῳ δὲ καὶ Καλλικρατίδᾳ καὶ Ἀγησιλάῳ πάντες οἱ τὴν Ἀσίαν οἰκοῦντες Ἕλληνες , τοὺς μὲν ἄνδρας ἁρμοστὰς καὶ σωφρονιστὰς τῶν ἑκασταχοῦ δήμων καὶ ἀρχόντων ὀνομάζοντες , πρὸς δὲ σύμπασαν τὴν τῶν Σπαρτιατῶν πόλιν ὥσπερ παιδαγωγὸν ἢ διδάσκαλον εὐσχήμονος βίου καὶ τεταγμένης πολιτείας ἀποβλέποντες .
Lemmas: αἰτέω γάρ οὐ ναῦς οὐδέ χρῆμα παρά αὐτός οὐδέ ὁπλίτης πέμπω , ἀλλά εἷς Σπαρτιάτης ἡγεμών · καί λαμβάνω χράω μετά τιμή καί δέος , ὥσπερ Γύλιππος Σικελιώτης καί Βρασίδας Χαλκιδεύς , Λύσανδρος δέ καί Καλλικρατίδας καί ἀγησίλαος πᾶς ὁ ὁ Ἀσία οἰκέω Ἕλλην , ὁ μέν ἀνήρ ἁρμοστής καί σωφρονιστής ὁ ἑκασταχοῦ δῆμος καί ἄρχων ὀνομάζω , πρός δέ σύμπας ὁ ὁ Σπαρτιάτης πόλις ὥσπερ παιδαγωγός ἤ διδάσκαλος εὐσχήμων βίος καί τάσσω πολιτεία ἀποβλέπω .
plutarchus.lycurgus 30.6
εἰς ὃ καὶ Στρατόνικος ἐπισκῶψαι δοκεῖ , μετὰ παιδιᾶς νομοθετῶν καὶ κελεύων Ἀθηναίους ἄγειν μυστήρια καὶ πομπάς , Ἠλείους δὲ ἀγωνοθετεῖν , ὡς κάλλιστα τοῦτο ποιοῦντας , Λακεδαιμονίους δέ , ἂν ἁμαρτάνωσιν οὗτοι , δέρεσθαι . καὶ τοῦτο μὲν εἴρηται χάριν τοῦ γελοίου · Ἀντισθένης δὲ ὁ Σωκρατικὸς ἀπὸ τῆς ἐν Λεύκτροις μάχης ὁρῶν τοὺς Θηβαίους μέγα φρονοῦντας , οὐδὲν αὐτοὺς ἔφη διαφέρειν παιδαρίων ἐπὶ τῷ συγκόψαι τὸν παιδαγωγὸν γαυριώντων .
Lemmas: εἰς ὅς καί Στρατόνικος ἐπισκώπτω δοκέω , μετά παιδιά νομοθετέω καί κελεύω Ἀθηναῖος ἄγω μυστήριον καί πομπή , Ἠλεῖος δέ ἀγωνοθετέω , ὡς καλός οὗτος ποιέω , Λακεδαιμόνιος δέ , ἐάν ἁμαρτάνω οὗτος , δέρω . καί οὗτος μέν λέγω χάριν ὁ γέλοιος · Ἀντισθένης δέ ὁ Σωκρατικός ἀπό ὁ ἐν Λεῦκτρα μάχη ὁράω ὁ Θηβαῖος μέγας φρονέω , οὐδείς αὐτός φημί διαφέρω παιδάριον ἐπί ὁ συγκόπτω ὁ παιδαγωγός γαυριάω .
plutarchus.lycurgus 31.1
οὐ μὴν τοῦτό γε τῷ Λυκούργῳ κεφάλαιον ἦν τότε , πλείστων ἡγουμένην ἀπολιπεῖν τὴν πόλιν ἀλλʼ ὥσπερ ἑνὸς ἀνδρὸς βίῳ καὶ πόλεως ὅλης νομίζων εὐδαιμονίαν ἀπʼ · ἀρετῆς ἐγγίνεσθαι καὶ ὁμονοίας τῆς πρὸς αὑτήν , πρὸς τοῦτο συνέταξε καὶ συνήρμοσεν , ὅπως ἐλευθέριοι καὶ αὐτάρκεις γενόμενοι καὶ σωφρονοῦντες ἐπὶ πλεῖστον χρόνον διατελῶσι .
Lemmas: οὐ μήν οὗτος γε ὁ Λυκοῦργος κεφάλαιος εἰμί τότε , πολύς ἡγέομαι ἀπολείπω ὁ πόλις ἀλλά ὥσπερ εἷς ἀνήρ βίος καί πόλις ὅλος νομίζω εὐδαιμονία ἀπό · ἀρετή ἐγγίγνομαι καί ὁμόνοια ὁ πρός ἑαυτοῦ , πρός οὗτος συντάσσω καί συναρμόζω , ὅπως ἐλευθέριος καί αὐτάρκης γίγνομαι καί σωφρονέω ἐπί πολύς χρόνος διατελέω .
plutarchus.lycurgus 31.2
ταύτην καὶ Πλάτων ἔλαβε τῆς πολιτείας ὑπόθεσιν καὶ Διογένης καὶ Ζήνων καὶ πάντες ὅσοι τι περὶ τούτων ἐπιχειρήσαντες εἰπεῖν ἐπαινοῦνται , γράμματα καὶ λόγους ἀπολιπόντες μόνον , ὁ δὲ οὐ γράμματα καὶ λόγους , ἀλλʼ ἔργῳ πολιτείαν ἀμίμητον εἰς φῶς προενεγκάμενος , καὶ τοῖς ἀνύπαρκτον εἶναι τὴν λεγομένην περὶ τὸν σοφὸν διάθεσιν ὑπολαμβάνουσιν ἐπιδείξας ὅλην τὴν πόλιν φιλοσοφοῦσαν , εἰκότως ὑπερῆρε τῇ δόξῃ τοὺς πώποτε πολιτευσαμένους ἐν τοῖς Ἕλλησι .
Lemmas: οὗτος καί Πλάτων λαμβάνω ὁ πολιτεία ὑπόθεσις καί Διογένης καί Ζήνων καί πᾶς ὅσος τις περί οὗτος ἐπιχειρέω λέγω ἐπαινέω , γράμμα καί λόγος ἀπολείπω μόνος , ὁ δέ οὐ γράμμα καί λόγος , ἀλλά ἔργον πολιτεία ἀμίμητος εἰς φάος προφέρω , καί ὁ ἀνύπαρκτος εἰμί ὁ λέγω περί ὁ σοφός διάθεσις ὑπολαμβάνω ἐπιδείκνυμι ὅλος ὁ πόλις φιλοσοφέω , ἔοικα ὑπεραίρω ὁ δόξα ὁ πώποτε πολιτεύω ἐν ὁ Ἕλλην .
plutarchus.lycurgus 31.3
διʼ ὅπερ καὶ Ἀριστοτέλης ἐλάττονας σχεῖν φησι τιμὰς ἢ προσῆκον ἦν αὐτὸν ἔχειν ἐν Λακεδαίμονι , καίπερ ἔχοντα τὰς μεγίστας . ἱερόν τε γάρ ἐστιν αὐτοῦ , καὶ θύουσι καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ὡς θεῷ . λέγεται δὲ καὶ τῶν λειψάνων αὐτοῦ κομισθέντων οἴκαδε κεραυνὸν εἰς τὸν τάφον κατασκῆψαι · τοῦτο δὲ οὐ ῥᾳδίως ἑτέρῳ τινὶ τῶν ἐπιφανῶν πλὴν Εὐριπίδῃ συμπεσεῖν ὕστερον , τελευτήσαντι καὶ ταφέντι τῆς Μακεδονίας περὶ Ἀρέθουσαν . ὥστε ἀπολόγημα καὶ μαρτύριον μέγα εἶναι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Εὐριπίδην τὸ μόνῳ συμπεσεῖν αὐτῷ μετὰ τελευτὴν ἃ τῷ θεοφιλεστάτῳ καὶ ὁσιωτάτῳ πρότερον συνέπεσε .
Lemmas: διά ὅς καί Ἀριστοτέλης ἐλαχύς ἔχω φημί τιμή ἤ προσήκω εἰμί αὐτός ἔχω ἐν Λακεδαίμων , καίπερ ἔχω ὁ μέγας . ἱερός τε γάρ εἰμί αὐτός , καί θύω κατά ἕκαστος ἐνιαυτός ὡς θεός . λέγω δέ καί ὁ λείψανον αὐτός κομίζω οἴκαδε κεραυνός εἰς ὁ τάφος κατασκήπτω · οὗτος δέ οὐ ῥᾴδιος ἕτερος τις ὁ ἐπιφανής πλήν Εὐριπίδης συμπίπτω ὕστερος , τελευτάω καί θάπτω ὁ Μακεδόνιος περί Ἀρέθουσα . ὥστε ἀπολόγημα καί μαρτύριον μέγας εἰμί ὁ ἀγαπάω ὁ Εὐριπίδης ὁ μόνος συμπίπτω αὐτός μετά τελευτή ὅς ὁ θεοφιλής καί ὅσιος πρότερος συμπίπτω .
plutarchus.lycurgus 31.4
τελευτῆσαι δὲ τὸν Λυκοῦργον οἱ μὲν ἐν Κίρρᾳ λέγουσιν , Ἀπολλόθεμις δὲ εἰς Ἦλιν κομισθέντα , Τίμαιος δὲ καὶ Ἀριστόξενος ἐν Κρήτῃ καταβιώσαντα καὶ τάφον Ἀριστόξενος αὐτοῦ δείκνυσθαὶ φησιν ὑπὸ Κρητῶν τῆς Περγαμίας περὶ τὴν ξενικὴν ὁδόν . υἱὸν δὲ λέγεται μονογενῆ καταλιπεῖν Ἀντίωρον οὗ τελευτήσαντος ἀτέκνου τὸ γένος ἐξέλιπεν .
Lemmas: τελευτάω δέ ὁ Λυκοῦργος ὁ μέν ἐν Κίρρα λέγω , Ἀπολλόθεμις δέ εἰς Ἦλις κομίζω , Τίμαιος δέ καί Ἀριστόξενος ἐν Κρήτη καταβιόω καί τάφος Ἀριστόξενος αὐτός δείκνυμι φημί ὑπό Κρήτη ὁ Πέργαμος περί ὁ ξενικός ὁδός . υἱός δέ λέγω μονογενής καταλείπω Ἀντίωρος ὅς τελευτάω ἄτεκνος ὁ γένος ἐκλείπω .
plutarchus.lycurgus 31.5
οἱ δ’ ἑταῖροι καὶ οἰκεῖοι διαδοχήν τινα καὶ σύνοδον ἐπὶ πολλοὺς χρόνους διαμείνασαν κατέστησαν , καὶ τὰς ἡμέρας ἐν αἷς συνήρχοντο Λυκουργίδας προσηγόρευσαν . Ἀριστοκράτης δὲ ὁ Ἱππάρχου φησὶ τοὺς ξένους τοῦ Λυκούργου τελευτήσαντος ἐν Κρήτῃ καῦσαι τὸ σῶμα καὶ διασπεῖραι τὴν τέφραν εἰς τὴν θάλατταν , αὐτοῦ δεηθέντος καὶ φυλαξαμένου μή ποτε ἄρα τῶν λειψάνων εἰς Λακεδαίμονα κομισθέντων , ὡς ἐπανήκοντος αὐτοῦ καὶ τῶν ὅρκων λελυμένων , μεταβάλωσι τὴν πολιτείαν . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τοῦ Λυκούργου .
Lemmas: ὁ δέ ἑταῖρος καί οἰκεῖος διαδοχή τις καί σύνοδος ἐπί πολύς χρόνος διαμένω καθίστημι , καί ὁ ἡμέρα ἐν ὅς συνάρχω Λυκουργίδης προσαγορεύω . Ἀριστοκράτης δέ ὁ Ἵππαρχος φημί ὁ ξένος ὁ Λυκοῦργος τελευτάω ἐν Κρήτη καίω ὁ σῶμα καί διασπείρω ὁ τέφρα εἰς ὁ θάλασσα , αὐτός δέω καί φυλάσσω μή ποτέ ἄρα ὁ λείψανον εἰς Λακεδαίμων κομίζω , ὡς ἐπανήκω αὐτός καί ὁ ὅρκος λύω , μεταβάλλω ὁ πολιτεία . οὗτος μέν οὖν περί ὁ Λυκοῦργος .