ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.lucullus 12.5
πολλοὶ μὲν οὖν διεφθάρησαν , ἐν δὲ τοῖς ἁλοῦσιν ἀνήχθη καὶ Μάριος ὁ παρὰ Σερτωρίου στρατηγός · ἦν γὰρ ἑτερόφθαλμος , καὶ παρήγγελτο τοῖς στρατιώταις εὐθὺς ἐπιπλέουσιν ὑπὸ Λουκούλλου μηδένα κτείνειν ἑτερόφθαλμον , ὅπως ἐξονειδισθεὶς καὶ καθυβρισθεὶς ἀποθάνοι .
Lemmas: πολύς μέν οὖν διαφθείρω , ἐν δέ ὁ ἁλίσκομαι ἀνάγω καί Μάριος ὁ παρά Σερτώριος στρατηγός · εἰμί γάρ ἑτερόφθαλμος , καί παραγγέλλω ὁ στρατιώτης εὐθύς ἐπιπλέω ὑπό Λουκούλλος μηδείς κτείνω ἑτερόφθαλμος , ὅπως ἐξονειδίζω καί καθυβρίζω ἀποθνῄσκω .
plutarchus.lucullus 13.1
γενόμενος δʼ ἀπὸ τούτων ἠπείγετο πρὸς τὴν αὐτοῦ Μιθριδάτου δίωξιν . ἤλπιζε γὰρ ἔτι περὶ Βιθυνίαν εὑρήσειν αὐτόν ὑπὸ Βοκωνίου φρουρούμενον , ὃν αὐτὸς ἐνστησόμενον τῇ φυγῇ μετὰ νεῶν ἀπεστάλκει πρὸς Νικομήδειαν .
Lemmas: γίγνομαι δέ ἀπό οὗτος ἐπείγω πρός ὁ αὐτός Μιθριδάτης δίωξις . ἐλπίζω γάρ ἔτι περί Βιθυνία εὑρίσκω αὐτός ὑπό Βοκώνιος φρουρέω , ὅς αὐτός ἐνίστημι ὁ φυγή μετά ναῦς ἀποστέλλω πρός Νικομήδεια .
plutarchus.lucullus 13.2
ἀλλὰ Βοκώνιος μὲν . ἐν Σαμοθρᾴκῃ μυούμενος καὶ πανηγυρίζων καθυστέρησε · Μιθριδάτην δὲ ἀναχθέντα μετὰ τοῦ στόλου , σπεύδοντα πρὶν ἐπιστρέφειν Λούκουλλον εἰς τὸν Πόντον εἰσπλεῦσαι , καταλαμβάνει χειμὼν πολύς , ὑφʼ οὗ τὰ μὲν ἀφηρπάγη , τὰ δʼ ἐβυθίσθη τῶν σκαφῶν , πᾶσα δʼ ἡ παραλία τῶν ναυαγίων ἐκφερομένων ὑπὸ τοῦ κλύδωνος ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἦν περίπλεως .
Lemmas: ἀλλά Βοκώνιος μέν . ἐν Σαμοθρᾴκη μυέω καί πανηγυρίζω καθυστερέω · Μιθριδάτης δέ ἀνάσσω μετά ὁ στόλος , σπεύδω πρίν ἐπιστρέφω Λούκουλλος εἰς ὁ Πόντος εἰσπλέω , καταλαμβάνω χειμών πολύς , ὑπό ὅς ὁ μέν ἀφαρπάζω , ὁ δέ βυθίζω ὁ σκάφος , πᾶς δέ ὁ παραλία ὁ ναυάγιον ἐκφέρω ὑπό ὁ κλύδων ἐπί πολύς ἡμέρα εἰμί περίπλεως .
plutarchus.lucullus 13.3
αὐτὸς δέ , τῆς ὁλκάδος , ἐφʼ ἧς ἔπλει , μήτε πρὸς τὴν γῆν εὐπαρακομίστου διὰ μέγεθος ἐν σάλῳ μεγάλῳ καὶ κύματι τυφλῷ παρισταμένης τοῖς κυβερνήταις , πρός τε τὴν θάλασσαν ἤδη βαρείας καὶ ὑπεράντλου γενομένης , μετεμβὰς εἰς λῃστρικὸν μυοπάρωνα καὶ τὸ σῶμα πειραταῖς ἐγχειρίσας ἀνελπίστως καὶ παραβόλως εἰς τὴν Ποντικὴν Ἡράκλειαν ἐξεσώθη .
Lemmas: αὐτός δέ , ὁ ὁλκάς , ἐπί ὅς πλέω , μήτε πρός ὁ γῆ εὐπαρακόμιστος διά μέγεθος ἐν σάλος μέγας καί κῦμα τυφλός παρίστημι ὁ κυβερνήτης , πρός τε ὁ θάλασσα ἤδη βαρύς καί ὑπέραντλος γίγνομαι , μετεμβαίνω εἰς λῃστρικός μυοπάρων καί ὁ σῶμα πειρατής ἐγχειρίζω ἀνέλπιστος καί παράβολος εἰς ὁ Ποντικός Ἡράκλεια ἐκσῴζω .
plutarchus.lucullus 13.4
Λουκούλλῳ δʼ ἀνεμέσητος ἡ πρὸς τὴν σύγκλητον ἀπέβη φιλοτιμία , ψηφιζομένης γὰρ αὐτῆς πρὸς τὸν πόλεμον ἀπὸ τρισχιλίων ταλάντων ἐξαρτύεσθαι ναυτικόν , ἐκώλυσε πέμψας γράμματα καὶ μεγαληγορήσας , ὡς ἄνευ δαπάνης καὶ τοσαύτης παρασκευῆς ταῖς τῶν συμμάχων ναυσὶ Μιθριδάτην ἐκβαλεῖ τῆς θαλάττης . καὶ τοῦτο ὑπῆρξεν αὐτῷ τοῦ θεοῦ συναγωνισαμένου . λέγεται γὰρ Ἀρτέμιδος χόλῳ Πριαπίνης ὁ χειμὼν ἐμπεσεῖν τοῖς Ποντικοῖς συλήσασιν αὐτῆς τὸ ἱερὸν καὶ τὸ ξόανον ἀνασπάσασι .
Lemmas: Λούκουλλος δέ ἀνεμέσητος ὁ πρός ὁ σύγκλητος ἀποβαίνω φιλοτιμία , ψηφίζω γάρ αὐτός πρός ὁ πόλεμος ἀπό τρισχίλιοι τάλαντον ἐξαρτύω ναυτικός , κωλύω πέμπω γράμμα καί μεγαληγορέω , ὡς ἄνευ δαπάνη καί τοσοῦτος παρασκευή ὁ ὁ σύμμαχος ναῦς Μιθριδάτης ἐκβάλλω ὁ θάλασσα . καί οὗτος ὑπάρχω αὐτός ὁ θεός συναγωνίζομαι . λέγω γάρ Ἄρτεμις χόλος Πριαπίνη ὁ χειμών ἐμπίπτω ὁ Ποντικός συλάω αὐτός ὁ ἱερός καί ὁ ξόανον ἀνασπάω .
plutarchus.lucullus 14.1
πολλῶν δὲ Λουκούλλῳ παραινούντων ἀναβάλλεσθαι τὸν πόλεμον , οὐ φροντίσας ἐνέβαλε διὰ Βιθυνίας καὶ Γαλατίας εἰς τὴν βασιλικήν , ἐν ἀρχῇ μὲν ἐνδεὴς τῶν ἀναγκαίων , ὥστε Γαλάτας ἕπεσθαι τρισμυρίους ἕκαστον ἐπὶ τῶν ὤμων κομίζοντα σίτου μέδιμνον , προϊὼν δὲ καὶ κρατῶν ἁπάντων εἰς τοσαύτην ἦλθεν εὐπορίαν , ὥστε τὸν μὲν βοῦν ἐν στρατοπέδῳ δραχμῆς , τὸ δὲ ἀνδράποδον τεττάρων ὤνιον εἶναι , τὴν δʼ ἄλλην λείαν ἐν οὐδενὶ λόγῳ τοὺς μὲν ἀπολείπειν , τοὺς δὲ ἀναλίσκειν . διάθεσις γὰρ ἦν οὐδενὸς πρὸς οὐδένα πάντων εὐπορούντων .
Lemmas: πολύς δέ Λούκουλλος παραινέω ἀναβάλλω ὁ πόλεμος , οὐ φροντίζω ἐμβάλλω διά Βιθυνία καί Γαλατία εἰς ὁ βασιλικός , ἐν ἀρχή μέν ἐνδεής ὁ ἀναγκαῖος , ὥστε Γαλάτης ἕπομαι τρισμύριοι ἕκαστος ἐπί ὁ ὦμος κομίζω σῖτος μέδιμνος , προέρχομαι δέ καί κρατέω ἅπας εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι εὐπορία , ὥστε ὁ μέν βοῦς ἐν στρατόπεδον δραχμή , ὁ δέ ἀνδράποδον τέσσαρες ὤνιος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος λεία ἐν οὐδείς λόγος ὁ μέν ἀπολείπω , ὁ δέ ἀναλίσκω . διάθεσις γάρ εἰμί οὐδείς πρός οὐδείς πᾶς εὐπορέω .
plutarchus.lucullus 14.2
ἀλλʼ ὅσον φθεῖραι καὶ κακῶσαι τὴν χώραν ἱππασάμενοι καὶ καταδραμόντες ἄχρι Θεμισκύρας καὶ τῶν περὶ Θερμώδοντα πεδίων , ᾐτιῶντο τὸν Λούκουλλον , ὅτι πάσας προσάγεται τὰς πόλεις , κατὰ κράτος δὲ οὐδεμίαν ᾕρηκεν οὐδὲ παρέσχηκεν αὐτοῖς ὠφεληθῆναι διαρπάσασιν .
Lemmas: ἀλλά ὅσος φθείρω καί κακόω ὁ χώρα ἱππάζομαι καί κατατρέχω ἄχρι Θεμισκύρη καί ὁ περί Θερμώδων πεδίον , αἰτιάομαι ὁ Λούκουλλος , ὅτι πᾶς προσάγω ὁ πόλις , κατά κράτος δέ οὐδείς αἱρέω οὐδέ παρέχω αὐτός ὠφελέω διαρπάζω .
plutarchus.lucullus 14.3
ἀλλὰ καὶ νῦν , ἔφασαν , Ἀμισόν , πόλιν εὐδαίμονα καὶ πλουσίαν , οὐ μέγα ὂν ἔργον , εἴ τις ἐντείναι τὴν πολιορκίαν , κατασχεῖν , ἀπολιπόντας ἡμᾶς ἄγει περὶ τὴν Τιβαρηνῶν καὶ Χαλδαίων ἐρημίαν Μιθριδάτῃ πολεμήσοντας . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐκ ἂν ὁ Λούκουλλος ἐλπίσας εἰς τοσοῦτον ἀπονοίας τοὺς στρατιώτας παραγαγεῖν , ὅσον ὕστερον ἐξέφηναν , ὑπερεώρα καὶ οὐκ ἐφρόντιζεν , ἐκείνοις δʼ ἀπελογεῖτο μᾶλλον ,
Lemmas: ἀλλά καί νῦν , φημί , Ἀμισός , πόλις εὐδαίμων καί πλούσιος , οὐ μέγας εἰμί ἔργον , εἰ τις ἐντείνω ὁ πολιορκία , κατέχω , ἀπολείπω ἐγώ ἄγω περί ὁ Τιβαρηνοί καί Χαλδαῖος ἐρημία Μιθριδάτης πολεμέω . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἄν ὁ Λούκουλλος ἐλπίζω εἰς τοσοῦτος ἀπόνοια ὁ στρατιώτης παράγω , ὅσος ὕστερον ἐκφαίνω , ὑπεροράω καί οὐ φροντίζω , ἐκεῖνος δέ ἀπολογέομαι μάλα ,
plutarchus.lucullus 14.4
οἳ βραδυτῆτα κατηγόρουν αὐτοῦ διατρίβοντος ἐνταῦθα περὶ κώμας καὶ πόλεις οὐ πολλοῦ τινος ἀξίας πολὺν χρόνον , ἐῶντος δʼ αὔξεσθαι Μιθριδάτην . αὐτὸ γὰρ , ἔφη , τοῦτο καὶ βούλομαι καὶ κάθημαι τεχνάζων , μέγαν αὖθις γενέσθαι τὸν ἄνδρα καὶ συναγαγεῖν αὐτὸν ἀξιόμαχον δύναμιν , ἵνα μείνῃ καὶ μὴ φύγῃ προσιόντας ἡμᾶς .
Lemmas: ὅς βραδυτής κατηγορέω αὐτός διατρίβω ἐνταῦθα περί κώμη καί πόλις οὐ πολύς τις ἄξιος πολύς χρόνος , ἐάω δέ αὐξάνω Μιθριδάτης . αὐτός γάρ , φημί , οὗτος καί βούλομαι καί κάθημαι τεχνάζω , μέγας αὖθις γίγνομαι ὁ ἀνήρ καί συνάγω αὐτός ἀξιόμαχος δύναμις , ἵνα μένω καί μή φεύγω προσέρχομαι ἐγώ .
plutarchus.lucullus 14.5
ἢ οὐχ ὁρᾶτε πολλὴν μὲν αὐτῷ καὶ ἀτέκμαρτον ἐρημίαν ὀπίσω παροῦσαν ; ἐγγὺς δὲ ὁ Καύκασος καὶ ὄρη πολλὰ καὶ βαθέα καὶ μυρίους βασιλεῖς φυγομαχοῦντας ἀρκοῦντα κατακρύψαι καὶ περισχεῖν ὀλίγων δʼ ἡμερῶν ὁδὸς εἰς Ἀρμενίαν ἐκ Καβείρων , καὶ ὑπὲρ Ἀρμενίας κάθηται Τιγράνης , βασιλεὺς βασιλέων , ἔχων δύναμιν , ᾗ Πάρθους τε περικόπτει τῆς Ἀσίας καὶ πόλεις Ἑλληνίδας εἰς Μηδίαν ἀνακομίζει καὶ Συρίας κρατεῖ καὶ Παλαιστίνης καὶ τοὺς ἀπὸ Σελεύκου βασιλεῖς ἀποκτιννύει , θυγατέρας δʼ αὐτῶν ἄγει καὶ γυναῖκας ἀνασπάστους .
Lemmas: ἤ οὐ ὁράω πολύς μέν αὐτός καί ἀτέκμαρτος ἐρημία ὀπίσω πάρειμι ; ἐγγύς δέ ὁ Καύκασος καί ὄρος πολύς καί βαθύς καί μυρίος βασιλεύς φυγομαχέω ἀρκέω κατακρύπτω καί περιέχω ὀλίγος δέ ἡμέρα ὁδός εἰς Ἀρμενία ἐκ Κάβειροι , καί ὑπέρ Ἀρμενία κάθημαι Τιγράνης , βασιλεύς βασιλεύς , ἔχω δύναμις , ὅς Πάρθοι τε περικόπτω ὁ Ἀσία καί πόλις Ἑλληνίς εἰς Μηδία ἀνακομίζω καί Συρία κρατέω καί Παλαιστίνη καί ὁ ἀπό Σέλευκος βασιλεύς ἀποκτείνω , θυγάτηρ δέ αὐτός ἄγω καί γυνή ἀνασπαστός .
plutarchus.lucullus 14.6
οὗτος οἰκεῖός ἐστι Μιθριδάτου καὶ γαμβρός , οὐ περιόψεται δὲ αὐτὸν ἱκέτην ὑποδεξάμενος , ἀλλὰ πολεμήσει πρὸς ἡμᾶς καὶ σπεύδοντες ἐκβάλλειν Μιθριδάτην κινδυνεύσομεν ἐπισπάσασθαι Τιγράνην , πάλαι μὲν αἰτίας δεόμενον ἐφʼ ἡμᾶς , εὐπρεπεστέραν δὲ οὐκ ἂν λαβόντα τῆς ὑπὲρ ἀνδρὸς οἰκείου καὶ βασιλέως ἀναγκασθέντα ὑπουργεῖν αὐτῷ . τί οὖν δεῖ τοῦθʼ ἡμᾶς ἐξεργάσασθαι καὶ διδάξαι Μιθριδάτην ἀγνοοῦντα , μεθʼ ὧν ἐστιν αὐτῷ πρὸς ἡμᾶς πολεμητέον , καὶ μὴ βουλόμενον , ἀλλʼ ἀδοξοῦντα συνελαύνειν εἰς τὰς Τιγράνου χεῖρας , ἀλλʼ οὐχὶ δόντας αὐτῷ χρόνον ἐκ τῶν οἰκείων παρασκευάσασθαι καὶ ἀναθαρρῦναι , Κόλχοις καὶ Τιβαρηνοῖς καὶ Καππάδοξιν , ὧν πολλάκις κεκρατήκαμεν , μάχεσθαι μᾶλλον ἢ Μήδοις καὶ Ἀρμενίοις ;
Lemmas: οὗτος οἰκεῖος εἰμί Μιθριδάτης καί γαμβρός , οὐ περιοράω δέ αὐτός ἱκέτης ὑποδέχομαι , ἀλλά πολεμέω πρός ἐγώ καί σπεύδω ἐκβάλλω Μιθριδάτης κινδυνεύω ἐπισπάω Τιγράνης , πάλαι μέν αἰτία δέω ἐπί ἐγώ , εὐπρεπής δέ οὐ ἄν λαμβάνω ὁ ὑπέρ ἀνήρ οἰκεῖος καί βασιλεύς ἀναγκάζω ὑπουργέω αὐτός . τίς οὖν δέω οὗτος ἐγώ ἐξεργάζομαι καί διδάσκω Μιθριδάτης ἀγνοέω , μετά ὅς εἰμί αὐτός πρός ἐγώ πολεμέω , καί μή βούλομαι , ἀλλά ἀδοξέω συνελαύνω εἰς ὁ Τιγράνης χείρ , ἀλλά οὐ δίδωμι αὐτός χρόνος ἐκ ὁ οἰκεῖος παρασκευάζω καί ἀναθαρσύνω , Κόλχος καί Τιβαρηνοί καί Καππάδοξ , ὅς πολλάκις κρατέω , μάχομαι μάλα ἤ Μῆδος καί Ἀρμένιος ;
plutarchus.lucullus 15.1
ἐπὶ τοιούτων λογισμῶν γενόμενος ὁ Λούκουλλος περί τε τὴν Ἀμισὸν διέτριψε , μαλακῶς τῇ πολιορκίᾳ χρώμενος , καὶ μετὰ χειμῶνα Μουρήναν ἀπολιπὼν ἐπὶ τῆς πολιορκίας ἐβάδιζεν ἐπὶ Μιθριδάτην καθήμενον ἐν Καβείροις καὶ διανοούμενον ὑφίστασθαι τοὺς Ῥωμαίους , ἠθροισμένης αὐτῷ δυνάμεως εἰς τετρακισμυρίους πεζούς , ἱππεῖς δὲ τετρακισχιλίους , οἷς ἐθάρρει μάλιστα .
Lemmas: ἐπί τοιοῦτος λογισμός γίγνομαι ὁ Λούκουλλος περί τε ὁ Ἀμισός διατρίβω , μαλακός ὁ πολιορκία χράω , καί μετά χειμών Μουρήνας ἀπολείπω ἐπί ὁ πολιορκία βαδίζω ἐπί Μιθριδάτης κάθημαι ἐν Κάβειροι καί διανοέω ὑφίστημι ὁ Ῥωμαῖος , ἀθροίζω αὐτός δύναμις εἰς τετρακισμύριοι πεζός , ἱππεύς δέ τετρακισχίλιοι , ὅς θαρσέω μάλα .
plutarchus.lucullus 15.2
καὶ διαβὰς τὸν Λύκον ποταμὸν εἰς τὸ πεδίον προὐκαλεῖτο τοὺς Ῥωμαίους . γενομένης δʼ ἱππομαχίας ἔφυγον οἱ Ῥωμαῖοι · Πομπώνιος δʼ ἀνὴρ οὐκ ἄδοξος ἑάλω τετρωμένος καὶ πρὸς τὸν Μιθριδάτην ἀνήχθη κακῶς ὑπὸ τραυμάτων διακείμενος , πυθομένου δὲ τοῦ βασιλέως , εἰ σωθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ γενήσεται φίλος , ἄν γε δή , ἔφη , Ῥωμαίοις διαλλαγῇς · εἰ δὲ μή , πολέμιος . τοῦτον μὲν θαυμάσας ὁ Μιθριδάτης οὐκ ἠδίκησε .
Lemmas: καί διαβαίνω ὁ Λύκος ποταμός εἰς ὁ πεδίον προκαλέω ὁ Ῥωμαῖος . γίγνομαι δέ ἱππομαχία φεύγω ὁ Ῥωμαῖος · Πομπώνιος δέ ἀνήρ οὐ ἄδοξος ἁλίσκομαι τιτρώσκω καί πρός ὁ Μιθριδάτης ἀνάγω κακός ὑπό τραῦμα διάκειμαι , πυνθάνομαι δέ ὁ βασιλεύς , εἰ σῴζω ὑπό αὐτός γίγνομαι φίλος , ἐάν γε δή , φημί , Ῥωμαῖος διαλλάσσω · εἰ δέ μή , πολέμιος . οὗτος μέν θαυμάζω ὁ Μιθριδάτης οὐ ἀδικέω .
plutarchus.lucullus 15.3
τοῦ δὲ Λουκούλλου τὰ μὲν πεδία τῶν πολεμίων ἱπποκρατούντων δεδιότος , τὴν δʼ ὀρεινὴν ὀκνοῦντος προϊέναι , μακρὰν καὶ ὑλώδη καὶ δύσβατον οὖσαν , ἁλίσκονταί τινες κατὰ τύχην Ἕλληνες εἴς τι σπήλαιον καταφυγόντες , ὧν ὁ πρεσβύτερος Ἀρτεμίδωρος ὑπέσχετο τὸν Λούκουλλον ἄξειν καὶ καταστάσειν ἐπὶ τόπῳ ἀσφαλεῖ τῷ στρατοπέδῳ καὶ φρούριον ἔχοντι τοῖς Καβείροις ἐπικρεμάμενον .
Lemmas: ὁ δέ Λουκούλλος ὁ μέν πεδίον ὁ πολέμιος ἱπποκρατέω δείδω , ὁ δέ ὀρεινή ὀκνέω προέρχομαι , μακρός καί ὑλώδης καί δύσβατος εἰμί , ἁλίσκομαι τις κατά τύχη Ἕλλην εἰς τις σπήλαιον καταφεύγω , ὅς ὁ πρέσβυς Ἀρτεμίδωρος ὑπισχνέομαι ὁ Λούκουλλος ἄγω καί καθίστημι ἐπί τόπος ἀσφαλής ὁ στρατόπεδον καί φρούριον ἔχω ὁ Κάβειροι ἐπικρεμάννυμι .
plutarchus.lucullus 15.4
πιστεύσας δʼ ὁ Λούκουλλος ἅμα τῇ νυκτὶ πυρὰ καύσας ἐκίνει καὶ τὰ στενὰ παρελθὼν ἀσφαλῶς τὸ χωρίον εἶχε , καὶ μεθʼ ἡμέραν ὑπερεφαίνετο τῶν πολεμίων ἱδρύων τὸν στρατὸν ἐν τόποις , οἳ μάχεσθαι βουλομένῳ προσαγωγὴν ἐδίδοσαν καὶ τὸ μὴ βιασθῆναι παρεῖχον ἡσυχάζοντι .
Lemmas: πιστεύω δέ ὁ Λούκουλλος ἅμα ὁ νύξ πῦρ καίω κινέω καί ὁ στενός παρέρχομαι ἀσφαλής ὁ χωρίον ἔχω , καί μετά ἡμέρα ὑπερφαίνομαι ὁ πολέμιος ἱδρύω ὁ στρατός ἐν τόπος , ὅς μάχομαι βούλομαι προσαγωγή δίδωμι καί ὁ μή βιάζω παρέχω ἡσυχάζω .
plutarchus.lucullus 15.5
γνώμην μὲν οὖν οὐδέτερος εἶχεν ἔν γε τῷ παρόντι διακινδυνεύειν ἔλαφον δὲ λέγεται τῶν βασιλικῶν διωκόντων ὑποτεμνομένους ἀπαντῆσαι τοὺς Ῥωμαίους , ἐκ δὲ τούτου συμπεσόντας ἀγωνίζεσθαι πλειόνων ἑκατέροις ἀεὶ προσγινομένων . τέλος δʼ ἐνίκων οἱ βασιλικοί · καὶ τὴν φυγὴν ἐκ τοῦ χάρακος οἱ Ῥωμαῖοι καθορῶντες ἤσχαλλον καὶ συνέτρεχον πρὸς τὸν Λούκουλλον , ἄγειν σφᾶς δεόμενοι καὶ σύνθημα πρὸς τὴν μάχην αἰτοῦντες .
Lemmas: γνώμη μέν οὖν οὐδέτερος ἔχω ἐν γε ὁ πάρειμι διακινδυνεύω ἔλαφος δέ λέγω ὁ βασιλικός διώκω ὑποτέμνω ἀπαντάω ὁ Ῥωμαῖος , ἐκ δέ οὗτος συμπίπτω ἀγωνίζομαι πολύς ἑκάτερος ἀεί προσγίγνομαι . τέλος δέ νικάω ὁ βασιλικός · καί ὁ φυγή ἐκ ὁ χάραξ ὁ Ῥωμαῖος καθοράω ἀσχάλλω καί συντρέχω πρός ὁ Λούκουλλος , ἄγω σφεῖς δέω καί σύνθημα πρός ὁ μάχη αἰτέω .
plutarchus.lucullus 15.6
ὁ δὲ βουλόμενος αὐτοὺς μαθεῖν , ἡλίκον ἐστὶν ἐν ἀγῶνι πολέμου καὶ κινδύνῳ παρουσία καὶ ὄψις ἡγεμόνος ἔμφρονος , ἐκείνους μὲν ἡσυχίαν ἄγειν ἐκέλευσεν , αὐτὸς δὲ κατέβαινεν εἰς τὸ πεδίον καὶ τοῖς πρώτοις ἀπαντήσας τῶν φευγόντων ἵστασθαι προσέταξε καὶ ἀναστρέφειν μετʼ αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ δέ βούλομαι αὐτός μανθάνω , ἡλίκος εἰμί ἐν ἀγών πόλεμος καί κίνδυνος παρουσία καί ὄψις ἡγεμών ἔμφρων , ἐκεῖνος μέν ἡσυχία ἄγω κελεύω , αὐτός δέ καταβαίνω εἰς ὁ πεδίον καί ὁ πρῶτος ἀπαντάω ὁ φεύγω ἵστημι προστάσσω καί ἀναστρέφω μετά αὐτός .
plutarchus.lucullus 15.7
πεισθέντων δὲ τούτων καὶ οἱ λοιποὶ μεταβαλόμενοι καὶ συστάντες ὀλίγῳ πόνῳ τρέπονται τοὺς πολεμίους καὶ καταδιώκουσιν εἰς τὸ στρατόπεδον . ἐπανελθὼν δὲ Λούκουλλος ἀτιμίαν τινὰ τοῖς φεύγουσι νενομισμένην προσέβαλε , κελεύσας ἐν χιτῶσιν ἀζώστοις ὀρύξαι δώδεκα ποδῶν τάφρον , ἐφεστώτων καὶ θεωμένων τῶν ἄλλων στρατιωτῶν .
Lemmas: πείθω δέ οὗτος καί ὁ λοιπός μεταβάλλω καί συνίστημι ὀλίγος πόνος τρέπω ὁ πολέμιος καί καταδιώκω εἰς ὁ στρατόπεδον . ἐπανέρχομαι δέ Λούκουλλος ἀτιμία τις ὁ φεύγω νομίζω προσβάλλω , κελεύω ἐν χιτών ἄζωστος ὀρύσσω δώδεκα πούς τάφρος , ἐφίστημι καί θεάομαι ὁ ἄλλος στρατιώτης .
plutarchus.lucullus 16.1
τὴν δέ τις ἐν τῷ Μιθριδάτου στρατοπέδῳ Δανδαρίων δυνάστης Ὀλθακὸς γένος δʼ εἰσὶν οἱ Δανδάριοι βαρβάρων τῶν περὶ τήν Μαιῶτιν οἰκούντων , ἀνὴρ ὅσα χειρὸς ἔργα καί τόλμης ἐν πολέμῳ διαπρεπὴς ἅπαντα , καί γνώμην ἱκανὸς ἐν τοῖς μεγίστοις , ἔτι δʼ ἐμμελὴς ὁμιλῆσαι καί θεραπευτικός , οὗτος ἔχων ἀεὶ πρός τινα τῶν ὁμοφύλων δυναστῶν ἅμιλλαν ὑπὲρ πρωτείων καὶ ζηλοτυπίαν ὑπέσχετο τῷ Μιθριδάτῃ μέγα ἔργον , ἀποκτενεῖν Λούκουλλον .
Lemmas: ὁ δέ τις ἐν ὁ Μιθριδάτης στρατόπεδον Δανδάριος δυνάστης Ὀλθακός γένος δέ εἰμί ὁ Δανδάριος βάρβαρος ὁ περί ὁ Μαιῶτις οἰκέω , ἀνήρ ὅσος χείρ ἔργον καί τόλμα ἐν πόλεμος διαπρεπής ἅπας , καί γνώμη ἱκανός ἐν ὁ μέγας , ἔτι δέ ἐμμελής ὁμιλέω καί θεραπευτικός , οὗτος ἔχω ἀεί πρός τις ὁ ὁμόφυλος δυνάστης ἅμιλλα ὑπέρ πρωτεῖον καί ζηλοτυπία ὑπισχνέομαι ὁ Μιθριδάτης μέγας ἔργον , ἀποκτείνω Λούκουλλος .
plutarchus.lucullus 16.2
ἐπαινέσαντος δὲ τοῦ βασιλέως καί τινας αὐτῷ προσβαλόντος ἐπίτηδες ἀτιμίας εἷς προσποίησιν ὀργῆς ἀφιππάσατο πρός Λούκουλλον · ὁ δʼ ἄσμενος ἐδέξατο · λόγος γὰρ ἦν αὐτοῦ πολὺς ἐν τῷ στρατοπέδῳ · καί ταχὺ πειρώμενος ἠσπάζετο τήν τε ἀγχίνοιαν αὐτοῦ καί τὸ λιπαρές , ὥστε τραπέζης καί συνεδρίου ποτὲ ποιεῖσθαι κοινωνόν .
Lemmas: ἐπαινέω δέ ὁ βασιλεύς καί τις αὐτός προσβάλλω ἐπίτηδες ἀτιμία εἷς προσποίησις ὀργή ἀφιππάζομαι πρός Λούκουλλος · ὁ δέ ἄσμενος δέχομαι · λόγος γάρ εἰμί αὐτός πολύς ἐν ὁ στρατόπεδον · καί ταχύς πειράω ἀσπάζομαι ὁ τε ἀγχίνοια αὐτός καί ὁ λιπαρής , ὥστε τράπεζα καί συνέδριον ποτέ ποιέω κοινωνός .
plutarchus.lucullus 16.3
ἐπεὶ δʼ ἐδόκει καιρὸν ἔχειν ὁ Δανδάριος , τὸν μὲν ἵππον ἔξω τοῦ χάρακος ἐκέλευσε προαγαγεῖν τοὺς παῖδας , αὐτὸς δὲ μεσημβρίας οὔσης καί τῶν στρατιωτῶν ἐνδιαζόντων καί ἀναπαυομένων ἐβάδιζεν ἐπὶ τήν στρατηγικὴν σκηνήν , ὡς οὐδενὸς κωλύσοντος εἰσελθεῖν ἄνδρα συνήθη καί λόγους τινὰς ἀξίους σπουδῆς τῷ στρατηγῷ κομίζειν φάσκοντα .
Lemmas: ἐπεί δέ δοκέω καιρός ἔχω ὁ Δανδάριος , ὁ μέν ἵππος ἔξω ὁ χάραξ κελεύω προάγω ὁ παῖς , αὐτός δέ μεσημβρία εἰμί καί ὁ στρατιώτης ἐνδιάζω καί ἀναπαύω βαδίζω ἐπί ὁ στρατηγικός σκηνή , ὡς οὐδείς κωλύω εἰσέρχομαι ἀνήρ συνήθης καί λόγος τις ἄξιος σπουδή ὁ στρατηγός κομίζω φάσκω .
plutarchus.lucullus 16.4
κἂν εἰσῆλθεν ἀδεῶς , εἰ μὴ ὁ πολλοὺς ἀνῃρηκὼς στρατηγοὺς ὕπνος Λούκουλλον ἔσωσεν . ἐτύγχανε γὰρ καθεύδων καί Μενέδημος , εἷς τῶν κατευναστῶν , παρὰ ταῖς θύραις ἑστὼς οὐκ ἔφη κατὰ καιρὸν ἥκειν τὸν Ὀλθακόν , ἄρτι Λουκούλλου πρός ἀνάπαυσιν ἐκ μακρᾶς ἀγρυπνίας καί πόνων τοσούτων δεδωκότος ἑαυτόν .
Lemmas: κἀν εἰσέρχομαι ἀδεής , εἰ μή ὁ πολύς ἀναλέγω στρατηγός ὕπνος Λούκουλλος σῴζω . τυγχάνω γάρ καθεύδω καί Μενέδημος , εἷς ὁ κατευναστής , παρά ὁ θύρα ἵστημι οὐ φημί κατά καιρός ἥκω ὁ Ὀλθακός , ἄρτι Λουκούλλος πρός ἀνάπαυσις ἐκ μακρός ἀγρυπνία καί πόνος τοσοῦτος δίδωμι ἑαυτοῦ .
plutarchus.lucullus 16.5
ἐπεὶ δʼ οὐκ ἀπῄει κελεύοντος , ἀλλʼ ἔφη καί κωλύοντος εἰσελεύσεσθαι περὶ πράγματος ἀναγκαίου καί μεγάλου διαλεχθῆναι βουλόμενος , ἤδη πρὸς ὀργὴν ὁ Μενέδημος εἰπὼν μηδὲν ἀναγκαιότερον τοῦ σῴζεσθαι Λούκουλλον ἀπεώσατο τὸν ἄνθρωπον ἀμφοτέραις ταῖς χερσίν .
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ ἀπέρχομαι κελεύω , ἀλλά φημί καί κωλύω εἰσέρχομαι περί πρᾶγμα ἀναγκαῖος καί μέγας διαλέγω βούλομαι , ἤδη πρός ὀργή ὁ Μενέδημος λέγω μηδείς ἀναγκαῖος ὁ σῴζω Λούκουλλος ἀπωθέω ὁ ἄνθρωπος ἀμφότερος ὁ χείρ .
plutarchus.lucullus 16.6
ὁ δὲ δείσας ὑπεξῆλθε τοῦ χάρακος , καί λαβὼν τὸν ἵππον ἀπήλασεν εἷς τὸ Μιθριδάτου στρατόπεδον ἄπρακτος , οὕτως ἄρα καί τοῖς πράγμασιν ὁ καιρὸς ὥσπερ τοῖς φαρμάκοις καί τήν σῴζουσαν καί τήν ἀναιροῦσαν ῥοπὴν προστίθησιν .
Lemmas: ὁ δέ δείδω ὑπεξέρχομαι ὁ χάραξ , καί λαμβάνω ὁ ἵππος ἀπελαύνω εἷς ὁ Μιθριδάτης στρατόπεδον ἄπρακτος , οὕτως ἄρα καί ὁ πρᾶγμα ὁ καιρός ὥσπερ ὁ φάρμακον καί ὁ σῴζω καί ὁ ἀναιρέω ῥοπή προστίθημι .
plutarchus.lucullus 17.1
ἐκ τούτου Σωρνάτιος μὲν ἐπὶ σίτου κομιδὴν ἐπέμφθη μετὰ δέκα σπειρῶν καὶ καταδιωχθεὶς ὑπὸ Μενάνδρου , τῶν Μιθριδάτου στρατηγῶν ἑνός , ἀντέστη καὶ συμβαλὼν φόνον ἐποίησε πολὺν καὶ τροπὴν τῶν πολεμίων , αὖθις δὲ πεμφθέντος Ἀδριανοῦ μετὰ δυνάμεως , ὅπως ἐκ περιουσίας ἔχωσιν οἱ στρατιῶται σῖτον , οὐ περιεῖδε Μιθριδάτης , ἀλλʼ ἀπέστειλε Μενέμαχον καὶ Μύρωνα πολλῶν μὲν ἱππέων , πολλῶν δὲ πεζῶν ἡγουμένους .
Lemmas: ἐκ οὗτος Σωρνάτιος μέν ἐπί σῖτος κομιδή πέμπω μετά δέκα σπεῖρα καί καταδιώκω ὑπό Μένανδρος , ὁ Μιθριδάτης στρατηγός εἷς , ἀνθίστημι καί συμβάλλω φόνος ποιέω πολύς καί τροπή ὁ πολέμιος , αὖθις δέ πέμπω Ἀδριανός μετά δύναμις , ὅπως ἐκ περιουσία ἔχω ὁ στρατιώτης σῖτος , οὐ περιοράω Μιθριδάτης , ἀλλά ἀποστέλλω Μενέμαχος καί Μύρων πολύς μέν ἱππεύς , πολύς δέ πεζός ἡγέομαι .
plutarchus.lucullus 17.2
οὗτοι πάντες , ὡς λέγεται , πλὴν δυεῖν κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων . καὶ Μιθριδάτης μὲν ἔκρυπτε τὴν συμφοράν ὡς οὐ τοσαύτην οὖσαν , ἀλλὰ μικράν , προσκεκρουκότων ἀπειρίᾳ τῶν στρατηγῶν , Ἀδριανὸς δὲ λαμπρὸς παρημείβετο τὸ στρατόπεδον πολλὰς κατάγων ἁμάξας σίτου καὶ λαφύρων γεμούσας , ὥστε δυσθυμίαν μὲν αὐτῷ , ταραχὴν δὲ καὶ φόβον ἀμήχανον ἐμπεσεῖν τοῖς στρατιώταις .
Lemmas: οὗτος πᾶς , ὡς λέγω , πλήν δύο κατακόπτω ὑπό ὁ Ῥωμαῖος . καί Μιθριδάτης μέν κρύπτω ὁ συμφορά ὡς οὐ τοσοῦτος εἰμί , ἀλλά μικρός , προσκρούω ἀπειρία ὁ στρατηγός , Ἀδριανός δέ λαμπρός παραμείβω ὁ στρατόπεδον πολύς κατάγω ἄμαξα σῖτος καί λάφυρα γέμω , ὥστε δυσθυμία μέν αὐτός , ταραχή δέ καί φόβος ἀμήχανος ἐμπίπτω ὁ στρατιώτης .
plutarchus.lucullus 17.3
ἐδέδοκτο μὲν οὖν μηκέτι μένειν ἐπεὶ δὲ προεξέπεμπον οἱ βασιλικοὶ τὰ σφέτερα χρήματα καθʼ ἡσυχίαν , τοὺς δʼ ἄλλους ἐκώλυον , ἤδη καὶ πρὸς ὀργὴν ἐπὶ τὰς ἐξόδους ὠθούμενοι καὶ βιαζόμενοι τὰ μὲν χρήματα ἥρπαζον , αὐτοὺς δὲ ἀπέσφαττον . ὅπου καὶ Δορύλαος ὁ στρατηγός οὐδὲν ἕτερον ἔχων ἢ τὴν πορφύραν περὶ αὑτόν ἀπώλετο διὰ ταύτην , Ἑρμαῖος δὲ ὁ θύτης κατεπατήθη περὶ τὰς πύλας .
Lemmas: δοκέω μέν οὖν μηκέτι μένω ἐπεί δέ προεκπέμπω ὁ βασιλικός ὁ σφέτερος χρῆμα κατά ἡσυχία , ὁ δέ ἄλλος κωλύω , ἤδη καί πρός ὀργή ἐπί ὁ ἔξοδος ὠθέω καί βιάζω ὁ μέν χρῆμα ἁρπάζω , αὐτός δέ ἀποσφάζω . ὅπου καί Δορύλαος ὁ στρατηγός οὐδείς ἕτερος ἔχω ἤ ὁ πορφύρα περί ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι διά οὗτος , Ἑρμαῖος δέ ὁ θύτης καταπατέω περί ὁ πύλη .
plutarchus.lucullus 17.4
αὐτὸς δʼ ὁ Μιθριδάτης , οὔτε ὀπαδοῦ τινος οὔτε ἱπποκόμου παραμείναντος αὐτῷ , συνεξέπεσεν ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου τοῖς πολλοῖς ἀναμεμιγμένος , οὐδʼ ἵππου τῶν βασιλικῶν εὐπορήσας , ἀλλʼ ὀψέ που κατιδὼν αὐτόν ἐν τῷ ῥεύματι τῆς τροπῆς ἐκείνης διαφερόμενον Πτολεμαῖος ὁ εὐνοῦχος ἵππον ἔχων αὐτὸς ἀπεπήδησε καὶ παρέσχεν .
Lemmas: αὐτός δέ ὁ Μιθριδάτης , οὔτε ὀπηδός τις οὔτε ἱπποκόμος παραμένω αὐτός , συνεκπίπτω ἀπό ὁ στρατόπεδον ὁ πολύς ἀναμίσγω , οὐδέ ἵππος ὁ βασιλικός εὐπορέω , ἀλλά ὀψέ που κατοράω αὐτός ἐν ὁ ῥεῦμα ὁ τροπή ἐκεῖνος διαφέρω Πτολεμαῖος ὁ εὐνοῦχος ἵππος ἔχω αὐτός ἀποπηδάω καί παρέχω .
plutarchus.lucullus 17.5
ἤδη γὰρ αὑτόν οἱ Ῥωμαῖοι κατεῖχον ἐπικείμενοι · καὶ τάχει μὲν οὐκ ἀπελίποντο τοῦ λαβεῖν αὐτόν , ἀλλʼ ἦλθον ἔγγιστα τούτου , φιλοπλουτία δὲ καὶ μικρολογία στρατιωτικὴ τὸ πολλοῖς ἀγῶσι καὶ μεγάλοις κινδύνοις διωκόμενον ἐκ μακροῦ θήραμα Ῥωμαίους ἀφείλετο καὶ Λούκουλλον ἀπεστέρησε νικῶντα τῶν ἐπάθλων .
Lemmas: ἤδη γάρ ἑαυτοῦ ὁ Ῥωμαῖος κατέχω ἐπίκειμαι · καί τάχος μέν οὐ ἀπολείπω ὁ λαμβάνω αὐτός , ἀλλά ἔρχομαι ἐγγύς οὗτος , φιλοπλουτία δέ καί μικρολογία στρατιωτικός ὁ πολύς ἀγών καί μέγας κίνδυνος διώκω ἐκ μακρός θήραμα Ῥωμαῖος ἀφαιρέω καί Λούκουλλος ἀποστερέω νικάω ὁ ἔπαθλον .
plutarchus.lucullus 17.6
ἦν μὲν γὰρ ἐν ἐφικτῷ τῆς διώξεως ὁ ὑπεκφέρων τὸν ἄνδρα ἵππος , ἡμιόνου δὲ τῶν τὸ χρυσίον κομιζόντων μεταξὺ τοῦ βασιλέως εἴτʼ ἀπὸ ταὐτομάτου παρεισπεσόντος , εἴτε τοῦ βασιλέως ἐπίτηδες ἐμβαλόντος αὑτόν εἰς τοὺς διώκοντας , ἁρπάζοντες καὶ συλλέγοντες τὸ χρυσίον καὶ διαμαχόμενοι πρὸς ἀλλήλους καθυστέρησαν .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἐν ἐφικτός ὁ δίωξις ὁ ὑπεκφέρω ὁ ἀνήρ ἵππος , ἡμίονος δέ ὁ ὁ χρυσίον κομίζω μεταξύ ὁ βασιλεύς εἴτε ἀπό αὐτόματος παρεισπίπτω , εἴτε ὁ βασιλεύς ἐπίτηδες ἐμβάλλω ἑαυτοῦ εἰς ὁ διώκω , ἁρπάζω καί συλλέγω ὁ χρυσίον καί διαμάχομαι πρός ἀλλήλων καθυστερέω .
plutarchus.lucullus 17.7
καὶ οὐ τοῦτο μόνον αὐτῶν ἀπέλαυσε τῆς πλεονεξίας Λούκουλλος , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπὶ τῶν ἀπορρήτων τοῦ βασιλέως ὄντα Καλλίστρατον ὁ μὲν ἄγειν ἐκέλευσεν , οἱ δʼ ἄγοντες αἰσθόμενοι πεντακοσίους χρυσοῦς ὑπεζωσμένον ἀπέκτειναν . οὐ μὴν ἀλλὰ τούτοις μὲν ἐπέτρεψε τὸν χάρακα πορθῆσαι .
Lemmas: καί οὐ οὗτος μόνος αὐτός ἀπολαύω ὁ πλεονεξία Λούκουλλος , ἀλλά καί ὁ ἐπί ὁ ἀπόρρητος ὁ βασιλεύς εἰμί Καλλίστρατος ὁ μέν ἄγω κελεύω , ὁ δέ ἄγω αἰσθάνομαι πεντακόσιοι χρύσεος ὑποζώννυμι ἀποκτείνω . οὐ μήν ἀλλά οὗτος μέν ἐπιτρέπω ὁ χάραξ πορθέω .
plutarchus.lucullus 18.1
τὰ δὲ Κάβειρα λαβὼν καὶ τῶν ἄλλων φρουρίων τὰ πλεῖστα θησαυρούς τε μεγάλους εὗρε καὶ δεσμωτήρια , πολλῶν μὲν Ἑλλήνων , πολλῶν δὲ συγγενῶν τοῦ βασιλέως καθειργμένων , οἷς πάλαι τεθνάναι δοκοῦσιν οὐ σωτηρίαν , ἀλλʼ ἀναβίωσιν καὶ δευτέραν τινὰ γέννησιν ἡ Λουκούλλου χάρις παρέσχεν .
Lemmas: ὁ δέ Κάβειρα λαμβάνω καί ὁ ἄλλος φρούριον ὁ πολύς θησαυρός τε μέγας εὑρίσκω καί δεσμωτήριον , πολύς μέν Ἕλλην , πολύς δέ συγγενής ὁ βασιλεύς κατείργω , ὅς πάλαι θνῄσκω δοκέω οὐ σωτηρία , ἀλλά ἀναβίωσις καί δεύτερος τις γέννησις ὁ Λουκούλλος χάρις παρέχω .
plutarchus.lucullus 18.2
ἑάλω δὲ καὶ ἀδελφὴ τοῦ Μιθριδάτου Νύσσα σωτήριον ἅλωσιν αἱ δʼ ἀπωτάτω τοῦ κινδύνου καὶ καθʼ ἡσυχίαν ἀποκεῖσθαι δοκοῦσαι περὶ Φαρνάκειαν ἀδελφαί καὶ γυναῖκες οἰκτρῶς ἀπώλοντο , Μιθριδάτου πέμψαντος ἐπʼ αὐτὰς ἐκ τῆς φυγῆς Βακχίδην εὐνοῦχον . ἦσαν δὲ μετὰ πολλῶν ἀδελφαί τε δύο τοῦ βασιλέως , Ῥωξάνη καὶ Στάτειρα , περὶ τεσσαράκοντα ἔτη παρθενευόμεναι , καὶ γαμεταὶ δύο , γένος Ἰωνίδες , Βερενίκη μὲν ἐκ Χίου , Μονίμη δὲ Μιλησία .
Lemmas: ἁλίσκομαι δέ καί ἀδελφή ὁ Μιθριδάτης Νύσσα σωτήριος ἅλωσις ὁ δέ ἀπωτάτω ὁ κίνδυνος καί κατά ἡσυχία ἀπόκειμαι δοκέω περί Φαρνάκεια ἀδελφή καί γυνή οἰκτρός ἀπόλλυμι , Μιθριδάτης πέμπω ἐπί αὐτός ἐκ ὁ φυγή Βακχίδης εὐνοῦχος . εἰμί δέ μετά πολύς ἀδελφή τε δύο ὁ βασιλεύς , Ῥωξάνη καί Στάτειρα , περί τεσσαράκοντα ἔτος παρθενεύω , καί γαμετή δύο , γένος Ἰωνίς , Βερενίκη μέν ἐκ Χίος , Μονίμη δέ Μιλήσιος .
plutarchus.lucullus 18.3
ταύτης ὁ πλεῖστος ἦν λόγος ἐν τοῖς Ἕλλησιν , ὅτι τοῦ βασιλέως πειρῶντος αὐτὴν καὶ μυρίους πεντακισχιλίους χρυσοῦς προσπέμψαντος ἀντέσχε , μέχρι οὗ γάμων ἐγένοντο συνθῆκαι καὶ διάδημα πέμψας αὐτῇ βασίλισσαν ἀνηγόρευσεν . αὕτη καὶ παρὰ τὸν ἄλλον χρόνον ἀνιαρῶς εἶχε καὶ ἀπεθρήνει τὴν τοῦ σώματος εὐμορφίαν , ὡς δεσπότην μὲν ἀντʼ ἀνδρὸς αὐτῇ , φρουρὰν δὲ βαρβάρων ἀντὶ γάμου καὶ οἴκου προξενήσασαν , πόρρω δέ που τῆς Ἑλλάδος ἀπῳκισμένη τοῖς ἐλπισθεῖσιν ἀγαθοῖς ὄναρ σύνεστι , τῶν δʼ ἀληθινῶν ἐκείνων ἀπεστέρηται .
Lemmas: οὗτος ὁ πολύς εἰμί λόγος ἐν ὁ Ἕλλην , ὅτι ὁ βασιλεύς πειράω αὐτός καί μυρίος πεντακισχίλιοι χρύσεος προσπέμπω ἀντέχω , μέχρι ὅς γάμος γίγνομαι συνθήκη καί διάδημα πέμπω αὐτός βασίλισσα ἀναγορεύω . οὗτος καί παρά ὁ ἄλλος χρόνος ἀνιαρός ἔχω καί ἀποθρηνέω ὁ ὁ σῶμα εὐμορφία , ὡς δεσπότης μέν ἀντί ἀνήρ αὐτός , φρουρά δέ βάρβαρος ἀντί γάμος καί οἶκος προξενέω , πρόσω δέ που ὁ Ἑλλάς ἀποικίζω ὁ ἐλπίζω ἀγαθός ὄναρ σύνειμι , ὁ δέ ἀληθινός ἐκεῖνος ἀποστερέω .
plutarchus.lucullus 18.4
καὶ δὴ τοῦ Βακχίδου παραγενομένου καὶ προστάξαντος αὐταῖς ἀποθνῄσκειν , ὡς ἑκάστῃ δοκοίη ῥᾷστον εἶναι καὶ ἀλυπότατον , περισπάσασα τῆς κεφαλῆς τὸ διάδημα τῷ τραχήλῳ περιῆψε καὶ ἀνήρτησεν ἑαυτήν . ταχὺ δʼ ἀπορραγέντος ὦ κατηραμένον , ἔφη , ῥάκος , οὐδὲ πρὸς τοῦτό μοι χρήσιμον ἔσῃ ; κἀκεῖνο μὲν ἀπέρριψε προσπτύσασα , τῷ δὲ Βακχίδῃ τὴν σφαγὴν παρέσχεν .
Lemmas: καί δή ὁ Βακχίδης παραγίγνομαι καί προστάσσω αὐτός ἀποθνῄσκω , ὡς ἕκαστος δοκέω ῥᾴδιος εἰμί καί ἄλυπος , περισπάω ὁ κεφαλή ὁ διάδημα ὁ τράχηλος περιάπτω καί ἀναρτάω ἑαυτοῦ . ταχύς δέ ἀπαράσσω ὦ κατερέω , φημί , ῥάκος , οὐδέ πρός οὗτος ἐγώ χρήσιμος εἰμί ; ἐκεῖνος μέν ἀπορρίπτω προσπτύω , ὁ δέ Βακχίδης ὁ σφαγή παρέχω .
plutarchus.lucullus 18.5
ἡ δὲ Βερενίκη κύλικα φαρμάκου λαβοῦσα , τῆς μητρὸς αὐτῇ παρούσης καὶ δεομένης , μετέδωκε . καὶ συνεξέπιον μὲν ἀμφότεραι , ἤρκεσε δὲ ἡ τοῦ φαρμάκου δύναμις εἰς . τὸ ἀσθενέστερον σῶμα , τὴν δὲ Βερενίκην οὐχ ὅσον ἔδει πιοῦσαν οὐκ ἀπήλλαξεν , ἀλλὰ δυσθανατοῦσα τοῦ Βακχίδου σπεύδοντος ἀπεπνίγη .
Lemmas: ὁ δέ Βερενίκη κύλιξ φάρμακον λαμβάνω , ὁ μήτηρ αὐτός πάρειμι καί δέω , μεταδίδωμι . καί συνεκπίνω μέν ἀμφότερος , ἀρκέω δέ ὁ ὁ φάρμακον δύναμις εἰς . ὁ ἀσθενής σῶμα , ὁ δέ Βερενίκη οὐ ὅσος δέω πίνω οὐ ἀπαλλάσσω , ἀλλά δυσθανατέω ὁ Βακχίδης σπεύδω ἀποπνίγω .
plutarchus.lucullus 18.6
λέγεται δὲ καὶ τῶν ἀγάμων ἀδελφῶν ἐκείνων τὴν μὲν ἐπαρωμένην πολλὰ καὶ λοιδοροῦσαν ἐκπιεῖν τὸ φάρμακον , τὴν δὲ Στάτειραν οὔτε δύσφημόν τι φθεγξαμένην οὔτʼ ἀγεννές , ἀλλʼ ἐπαινοῦσαν τὸν ἀδελφόν , ὅτι περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύων οὐκ ἠμέλησεν αὐτῶν , ἀλλὰ προὐνόησεν ἐλευθέρας καὶ ἀνυβρίστους ἀποθανεῖν . ταῦτα μὲν οὖν φύσει χρηστὸν ὄντα καὶ φιλάνθρωπον ἠνία τὸν Λούκουλλον .
Lemmas: λέγω δέ καί ὁ ἄγαμος ἀδελφός ἐκεῖνος ὁ μέν ἐπαράομαι πολύς καί λοιδορέω ἐκπίνω ὁ φάρμακον , ὁ δέ Στάτειρα οὔτε δύσφημος τις φθέγγομαι οὔτε ἀγεννής , ἀλλά ἐπαινέω ὁ ἀδελφός , ὅτι περί ὁ σῶμα κινδυνεύω οὐ ἀμελέω αὐτός , ἀλλά προνοοῦμαι ἐλεύθερος καί ἀνύβριστος ἀποθνῄσκω . οὗτος μέν οὖν φύσις χρηστός εἰμί καί φιλάνθρωπος ἀνιάω ὁ Λούκουλλος .
plutarchus.lucullus 19.1
ἐλάσας δʼ ἄχρι Ταλαύρων , ἔνθεν ἡμέρᾳ τετάρτῃ πρότερον ἐφθάκει Μιθριδάτης εἰς Ἀρμενίαν πρὸς Τιγράνην πεφευγώς , ἀποτρέπεται , καταστρεψάμενος δὲ Χαλδαίους καὶ Τιβαρηνοὺς καὶ τὴν μικρὰν Ἀρμενίαν παραλαβών καὶ φρούρια καὶ πόλεις παραστησάμενος , Ἄππιον μὲν ἔπεμψε πρὸς Τιγράνην ἐξαιτῶν Μιθριδάτην , αὐτὸς δʼ ἧκε πρὸς Ἀμισὸν ἔτι πολιορκουμένην .
Lemmas: ἐλαύνω δέ ἄχρι Τάλαυρα , ἔνθεν ἡμέρα τέταρτος πρότερος φθάνω Μιθριδάτης εἰς Ἀρμενία πρός Τιγράνης φεύγω , ἀποτρέπω , καταστρέφω δέ Χαλδαῖος καί Τιβαρηνοί καί ὁ μικρός Ἀρμενία παραλαμβάνω καί φρούριον καί πόλις παρίστημι , Ἄππιος μέν πέμπω πρός Τιγράνης ἐξαιτέω Μιθριδάτης , αὐτός δέ ἵημι πρός Ἀμισός ἔτι πολιορκέω .
plutarchus.lucullus 19.2
αἴτιος δʼ ἦν Καλλίμαχος ὁ στρατηγός ἐμπειρίᾳ μηχανικῆς παρασκευῆς καὶ δεινότητι πανουργίας , ὅσην πολιορκία δέχεται , πλεῖστα λυπήσας Ῥωμαίους · ὧν ὕστερον ἔδωκε δίκην . τότε δʼ ὑπὸ Λουκούλλου καταστρατηγηθείς , ὑφʼ ἣν ἔθος εἶχεν ὥραν τῆς ἡμέρας ἀπάγειν καὶ ἀναπαύειν τούς στρατιώτας , ἐν ἐκείνῃ προσβαλόντος αἰφνιδίως καὶ κατασχόντος οὐ πολὺ μέρος τοῦ τείχους , αὐτὸς ἐκλιπὼν τὴν πόλιν ὑφῆψεν , εἴτε φθονῶν ὠφεληθῆναι Ῥωμαίοις , εἴτε ῥᾳστώνην φυγῆς ἑαυτῷ μηχανώμενος .
Lemmas: αἴτιος δέ εἰμί Καλλίμαχος ὁ στρατηγός ἐμπειρία μηχανικός παρασκευή καί δεινότης πανουργία , ὅσος πολιορκία δέχομαι , πολύς λυπέω Ῥωμαῖος · ὅς ὕστερον δίδωμι δίκη . τότε δέ ὑπό Λουκούλλος καταστρατηγέω , ὑπό ὅς ἔθος ἔχω ὥρα ὁ ἡμέρα ἀπάγω καί ἀναπαύω ὁ στρατιώτης , ἐν ἐκεῖνος προσβάλλω αἰφνίδιος καί κατέχω οὐ πολύς μέρος ὁ τεῖχος , αὐτός ἐκλείπω ὁ πόλις ὑφάπτω , εἴτε φθονέω ὠφελέω Ῥωμαῖος , εἴτε ῥᾳστώνη φυγή ἑαυτοῦ μηχανάομαι .
plutarchus.lucullus 19.3
οὐδεὶς γὰρ ἐφρόντιζε τῶν ἐκπλεόντων , ἀλλὰ ὡς ἡ φλὸξ ἀναδραμοῦσα πολλὴ τὰ τείχη περιέσχεν , οἱ μὲν στρατιῶται παρεσκευάζοντο πρὸς ἁρπαγήν , ὁ δὲ Λούκουλλος οἰκτείρων ἀπολλυμένην τὴν πόλιν ἔξωθεν ἐβοήθει πρὸς τὸ πῦρ καὶ σβεννύναι παρεκάλει , μηδενὸς αὐτῷ προσέχοντος , ἀλλʼ ἐξαιτουμένων τὰ χρήματα καὶ μετὰ βοῆς ὅπλα κρουόντων , ἕως ἐκβιασθεὶς ἐπέτρεψεν , ὡς αὐτήν γε τὴν πόλιν ἐξαιρησόμενος τοῦ πυρός .
Lemmas: οὐδείς γάρ φροντίζω ὁ ἐκπλέω , ἀλλά ὡς ὁ φλόξ ἀνατρέχω πολύς ὁ τεῖχος περιέχω , ὁ μέν στρατιώτης παρασκευάζω πρός ἁρπαγή , ὁ δέ Λούκουλλος οἰκτίρω ἀπόλλυμι ὁ πόλις ἔξωθεν βοηθέω πρός ὁ πῦρ καί σβέννυμι παρακαλέω , μηδείς αὐτός προσέχω , ἀλλά ἐξαιτέω ὁ χρῆμα καί μετά βοή ὅπλον κρούω , ἕως ἐκβιάζω ἐπιτρέπω , ὡς αὐτός γε ὁ πόλις ἐξαιρέω ὁ πῦρ .
plutarchus.lucullus 19.4
οἱ δὲ τοὐναντίον ἔπραξαν , πάντα γὰρ ἐξερευνῶντες ὑπὸ λαμπάδων καὶ πανταχοῦ φῶς ἐπιφέροντες αὐτοὶ τὰ πλεῖστα τῶν οἰκημάτων καθεῖλον , ὥστε τὸν Λούκουλλον εἰσελθόντα μεθʼ ἡμέραν καὶ δακρύσαντα πρὸς τούς φίλους εἰπεῖν , ὡς πολλάκις ἤδη Σύλλαν μακαρίσας μάλιστα τῇ σήμερον ἡμέρᾳ τὴν τἀνδρὸς εὐτυχίαν θαυμάσειεν , ὅτι σῶσαι βουληθεὶς ἐδυνήθη τὰς Ἀθήνας .
Lemmas: ὁ δέ ἐναντίος πράσσω , πᾶς γάρ ἐξερευνάω ὑπό λαμπάς καί πανταχοῦ φάος ἐπιφέρω αὐτός ὁ πολύς ὁ οἴκημα καθαιρέω , ὥστε ὁ Λούκουλλος εἰσέρχομαι μετά ἡμέρα καί δακρύω πρός ὁ φίλος λέγω , ὡς πολλάκις ἤδη Σύλλας μακαρίζω μάλα ὁ σήμερον ἡμέρα ὁ ἀνήρ εὐτυχία θαυμάζω , ὅτι σῴζω βούλομαι δύναμαι ὁ Ἀθῆναι .
plutarchus.lucullus 19.5
ἐμὲ δʼ , ἔφη , τούτου ζηλωτὴν γενόμενον εἰς τὴν Μομμίου δόξαν ὁ δαίμων περιέστησεν . οὐ μὴν ἀλλʼ ἐκ τῶν παρόντων ἀναλαμβάνειν ἐπειρᾶτο τὴν πόλιν . καὶ τὸ μὲν πῦρ ὄμβροι κατέσβεσαν ἔκ τινος θείας τύχης περὶ τὴν ἅλωσιν αὐτήν συμπεσόντες , τὰ δὲ πλεῖστα τῶν ἀπολωλότων αὐτὸς ἔτι παρὼν ἀνῳκοδόμησε , καὶ τούς φεύγοντας Ἀμισηνῶν ἐδέξατο , καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων κατῴκισε τούς βουλομένους , εἴκοσι καὶ ἑκατὸν σταδίων χώραν προσορίσας .
Lemmas: ἐγώ δέ , φημί , οὗτος ζηλωτής γίγνομαι εἰς ὁ Μόμμιος δόξα ὁ δαίμων περιίστημι . οὐ μήν ἀλλά ἐκ ὁ πάρειμι ἀναλαμβάνω πειράω ὁ πόλις . καί ὁ μέν πῦρ ὄμβρος κατασβέννυμι ἐκ τις θεῖος τύχη περί ὁ ἅλωσις αὐτός συμπίπτω , ὁ δέ πολύς ὁ ἀπόλλυμι αὐτός ἔτι πάρειμι ἀνοικοδομέω , καί ὁ φεύγω Ἀμισηνός δέχομαι , καί ὁ ἄλλος Ἕλλην κατοικίζω ὁ βούλομαι , εἴκοσι καί ἑκατόν στάδιον χώρα προσορίζω .
plutarchus.lucullus 19.6
ἦν δʼ ἡ πόλις Ἀθηναίων ἄποικος , ἐν ἐκείνοις ἄρα τοῖς καιροῖς , ἐν οἷς ἤκμαζεν ἡ δύναμις αὐτῶν καὶ κατεῖχε τὴν θάλασσαν , οἰκισθεῖσα . καὶ διὰ τοῦτο πολλοὶ τῶν τὴν Ἀριστίωνος τυραννίδα βουλομένων φεύγειν εἰσπλεύσαντες αὐτοῦ κατῴκουν καὶ μετεῖχον τῆς πολιτείας , οἷς συνέβη τὰ οἰκεῖα κακὰ φεύγουσιν ἀπολαῦσαι τῶν ἀλλοτρίων , ἀλλὰ τούς γε σωθέντας αὐτῶν ὁ Λούκουλλος ἀμφιέσας καλῶς καὶ διακοσίας ἑκάστῳ δραχμὰς ἐπιδοὺς ἀπέστειλε .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ πόλις Ἀθηναῖος ἄποικος , ἐν ἐκεῖνος ἄρα ὁ καιρός , ἐν ὅς ἀκμάζω ὁ δύναμις αὐτός καί κατέχω ὁ θάλασσα , οἰκίζω . καί διά οὗτος πολύς ὁ ὁ Ἀριστίων τυραννίς βούλομαι φεύγω εἰσπλέω αὐτοῦ κατοικέω καί μετέχω ὁ πολιτεία , ὅς συμβαίνω ὁ οἰκεῖος κακός φεύγω ἀπολαύω ὁ ἀλλότριος , ἀλλά ὁ γε σῴζω αὐτός ὁ Λούκουλλος ἀμφιέννυμι καλός καί διακόσιοι ἕκαστος δραχμή ἐπιδίδωμι ἀποστέλλω .
plutarchus.lucullus 19.7
τότε καὶ Τυραννίων ὁ γραμματικὸς ἑάλω Μουρήνας δʼ αὐτὸν ἐξῃτήσατο καὶ λαβὼν ἀπηλευθέρωσεν , ἀνελευθέρως τῇ δωρεᾷ χρησάμενος . οὐ γὰρ ἠξίου Λούκουλλος ἄνδρα διὰ παιδείαν ἐσπουδασμένον δοῦλον γενέσθαι πρότερον , εἶτʼ ἀπελεύθερον . ἀφαίρεσις γὰρ ἦν τῆς ὑπαρχούσης ἡ τῆς δοκούσης ἐλευθερίας δόσις . ἀλλὰ Μουρήνας μὲν οὐκ ἐνταῦθα μόνον ὤφθη πολὺ τῆς τοῦ στρατηγοῦ καλοκαγαθίας ἀποδέων .
Lemmas: τότε καί Τυραννίων ὁ γραμματικός ἁλίσκομαι Μουρήνας δέ αὐτός ἐξαιτέω καί λαμβάνω ἀπελευθερόω , ἀνελεύθερος ὁ δωρεά χράω . οὐ γάρ ἀξιόω Λούκουλλος ἀνήρ διά παιδεία σπουδάζω δοῦλος γίγνομαι πρότερος , εἶτα ἀπελεύθερος . ἀφαίρεσις γάρ εἰμί ὁ ὑπάρχω ὁ ὁ δοκέω ἐλευθερία δόσις . ἀλλά Μουρήνας μέν οὐ ἐνταῦθα μόνος ὁράω πολύς ὁ ὁ στρατηγός καλοκαγαθία ἀποδέω .
plutarchus.lucullus 20.1
Λούκουλλος δὲ τρέπεται πρὸς τὰς ἐν Ἀσίᾳ πόλεις , ὅπως , τῶν πολεμικῶν ἔργων σχολάζοντος αὐτοῦ , καὶ δίκης τινὸς μετάσχῃ καὶ θεσμῶν , ὧν ἐπὶ πολὺν χρόνον ἐνδεῆ τὴν ἐπαρχίαν οὖσαν ἄρρητοι καὶ ἄπιστοι δυστυχίαι κατεῖχον , ὑπὸ τῶν τελωνῶν καὶ τῶν δανειστῶν πορθουμένην καὶ ἀνδραποδιζομένην , πιπράσκειν ἰδίᾳ μὲν υἱοὺς εὐπρεπεῖς θυγατέρας τε παρθένους , δημοσίᾳ δʼ ἀναθήματα , γραφάς , ἱεροὺς ἀνδριάντας ἀναγκαζομένων .
Lemmas: Λούκουλλος δέ τρέπω πρός ὁ ἐν Ἀσία πόλις , ὅπως , ὁ πολεμικός ἔργον σχολάζω αὐτός , καί δίκη τις μετέχω καί θεσμός , ὅς ἐπί πολύς χρόνος ἐνδεής ὁ ἐπαρχία εἰμί ἄρρητος καί ἄπιστος δυστυχία κατέχω , ὑπό ὁ τελώνης καί ὁ δανειστής πορθέω καί ἀνδραποδίζω , πιπράσκω ἴδιος μέν υἱός εὐπρεπής θυγάτηρ τε παρθένος , δημόσιος δέ ἀνάθημα , γραφή , ἱερός ἀνδριάς ἀναγκάζω .
plutarchus.lucullus 20.2
αὐτοῖς δὲ τέλος μὲν ἦν προσθέτοις γενομένοις δουλεύειν , τὰ δὲ πρὸ τούτου χαλεπώτερα , σχοινισμοὶ καὶ κιγκλίδες καὶ ἵπποι καὶ στάσεις ὕπαιθροι , καύματος μὲν ἐν ἡλίῳ , ψύχους δʼ εἰς πηλὸν ἐμβιβαζομένων ἢ πάγον , ὥστε τὴν δουλείαν σεισάχθειαν δοκεῖν εἶναι καὶ εἰρήνην .
Lemmas: αὐτός δέ τέλος μέν εἰμί πρόσθετος γίγνομαι δουλεύω , ὁ δέ πρό οὗτος χαλεπός , σχοινισμός καί κιγκλίς καί ἵππος καί στάσις ὑπαίθριος , καῦμα μέν ἐν ἥλιος , ψῦχος δέ εἰς πηλός ἐμβιβάζω ἤ πάγος , ὥστε ὁ δουλεία σεισάχθεια δοκέω εἰμί καί εἰρήνη .
plutarchus.lucullus 20.3
τοιαῦτα μὲν κακὰ Λούκουλλος εὑρὼν ἐν ταῖς πόλεσιν ὀλίγῳ χρόνῳ πάντων ἀπήλλαξε τοὺς ἀδικουμένους . πρῶτον μὲν γὰρ ἑκατοστὴν ἐκέλευσε καὶ μὴ πλέον εἰς τοὺς τόκους λογίζεσθαι · δεύτερον δὲ τοὺς μακροτέρους τοῦ ἀρχαίου τόκους ἀπέκοψε · τὸ δὲ τρίτον καὶ μέγιστον , ἔταξε τῶν τοῦ χρεωφειλέτου προσόδων τὴν τετάρτην μερίδα καρποῦσθαι τὸν δανειστήν ὁ δὲ τόκον κεφαλαίῳ συνάψας ἐστέρητο τοῦ παντός ·
Lemmas: τοιοῦτος μέν κακός Λούκουλλος εὑρίσκω ἐν ὁ πόλις ὀλίγος χρόνος πᾶς ἀπαλλάσσω ὁ ἀδικέω . πρῶτος μέν γάρ ἑκατοστός κελεύω καί μή πολύς εἰς ὁ τόκος λογίζομαι · δεύτερος δέ ὁ μακρός ὁ ἀρχαῖος τόκος ἀποκόπτω · ὁ δέ τρίτος καί μέγας , τάσσω ὁ ὁ χρεωφειλέτης πρόσοδος ὁ τέταρτος μερίς καρπόω ὁ δανειστής ὁ δέ τόκος κεφάλαιος συνάπτω στερέω ὁ πᾶς ·
plutarchus.lucullus 20.4
ὥστʼ ἐν ἐλάττονι χρόνῳ τετραετίας διαλυθῆναι τὰ χρέα πάντα καὶ τὰς κτήσεις ἐλευθέρας ἀποδοθῆναι τοῖς δεσπόταις . ἦν δὲ τοῦτο κοινὸν δάνειον ἐκ τῶν δισμυρίων ταλάντων , οἷς τὴν Ἀσίαν ἐξημίωσεν ὁ Σύλλας καὶ διπλοῦν ἀπεδόθη τοῖς δανείσασιν , ὑπʼ ἐκείνων ἀνηγμένον ἤδη τοῖς τόκοις εἰς δώδεκα μυριάδας ταλάντων .
Lemmas: ὥστε ἐν ἐλαχύς χρόνος τετραετία διαλύω ὁ χρέος πᾶς καί ὁ κτῆσις ἐλεύθερος ἀποδίδωμι ὁ δεσπότης . εἰμί δέ οὗτος κοινός δάνειον ἐκ ὁ δισμύριοι τάλαντον , ὅς ὁ Ἀσία ξημιόω ὁ Σύλλας καί διπλόος ἀποδίδωμι ὁ δανείζω , ὑπό ἐκεῖνος ἀνάγω ἤδη ὁ τόκος εἰς δώδεκα μυριάς τάλαντον .
plutarchus.lucullus 20.5
ἐκεῖνοι μὲν οὖν ὡς δεινὰ πεπονθότες ἐν Ῥώμῃ τοῦ Λουκούλλου κατεβόων , καὶ χρήμασιν ἀνίστασαν ἐπʼ αὐτὸν ἐνίους τῶν δημαγωγῶν , μέγα δυνάμενοι καὶ πολλοὺς ὑπόχρεως πεποιημένοι τῶν πολιτευομένων , ὁ δὲ Λούκουλλος οὐ μόνον ὑπὸ τῶν εὖ πεπονθότων ἠγαπᾶτο δήμων , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἄλλαις ἐπαρχίαις ποθεινὸς ἦν , εὐδαιμονιζούσαις τοὺς ἡγεμόνος τοιούτου τυχόντας .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ὡς δεινός πάσχω ἐν Ῥώμη ὁ Λουκούλλος καταβοάω , καί χρῆμα ἀνίστημι ἐπί αὐτός ἔνιοι ὁ δημαγωγός , μέγας δύναμαι καί πολύς ὑπόχρεως ποιέω ὁ πολιτεύω , ὁ δέ Λούκουλλος οὐ μόνος ὑπό ὁ εὖ πάσχω ἀγαπάω δῆμος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἐπαρχία ποθεινός εἰμί , εὐδαιμονίζω ὁ ἡγεμών τοιοῦτος τυγχάνω .
plutarchus.lucullus 21.1
Ἄππιος δὲ Κλώδιος , ὁ πεμφθεὶς πρὸς Τιγράνην ἦν δὲ ὁ Κλώδιος ἀδελφὸς τῆς τότε Λουκούλλῳ συνοικούσης πρῶτον μὲν ὑπὸ τῶν βασιλικῶν ὁδηγῶν κύκλον τινὰ καὶ περιβολὴν ἔχουσαν οὐκ ἀναγκαίαν καὶ πολυήμερον ὁδὸν διὰ τῆς ἄνω χώρας ἀγόμενος , μηνύσαντος αὐτῷ τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἀπελευθέρου Σύρου τὸ γένος , ἐκτρέπεται τῆς μακρᾶς ἐκείνης καὶ σοφιστικῆς , ἐρρῶσθαι φράσας πολλὰ τοῖς βαρβάροις ἀγωγοῖς , καὶ διʼ ἡμερῶν ὀλίγων τὸν Εὐφράτην περάσας εἷς Ἀντιόχειαν ἧκε τὴν ἐπὶ Δάφνης .
Lemmas: Ἄππιος δέ Κλώδιος , ὁ πέμπω πρός Τιγράνης εἰμί δέ ὁ Κλώδιος ἀδελφός ὁ τότε Λούκουλλος συνοικέω πρῶτος μέν ὑπό ὁ βασιλικός ὁδηγός κύκλος τις καί περιβολή ἔχω οὐ ἀναγκαῖος καί πολυήμερος ὁδός διά ὁ ἄνω χώρα ἄγω , μηνύω αὐτός ὁ εὐθύς ὁδός ἀπελεύθερος Σύρος ὁ γένος , ἐκτρέπω ὁ μακρός ἐκεῖνος καί σοφιστικός , ῥώννυμι φράζω πολύς ὁ βάρβαρος ἀγωγός , καί διά ἡμέρα ὀλίγος ὁ Εὐφράτης περάω εἷς Ἀντιοχεία ἵημι ὁ ἐπί Δάφνη .
plutarchus.lucullus 21.2
ἔπειτα Τιγράνην αὐτοῦ κελευσθεὶς περιμένειν ἀπῆν γὰρ ἐνίας ἔτι τῶν ἐν Φοινίκῃ πόλεων καταστρεφόμενος , πολλοὺς μὲν ᾠκειώσατο τῶν ὑπούλως ἀκροωμένων τοῦ Ἀρμενίου δυναστῶν , ὧν εἷς ἦν καὶ Ζαρβιηνὸς ὁ τῆς Γορδυηνῆς βασιλεύς , πολλαῖς δὲ κρύφα τῶν δεδουλωμένων πόλεων διαπεμπομέναις πρὸς αὑτὸν ὑπέσχετο τὴν Λουκούλλου βοήθειαν , ἐν τῷ παρόντι κελεύσας ἡσυχάζειν .
Lemmas: ἔπειτα Τιγράνης αὐτός κελεύω περιμένω ἄπειμι γάρ ἔνιοι ἔτι ὁ ἐν Φοινίκη πόλις καταστρέφω , πολύς μέν οἰκειόω ὁ ὕπουλος ἀκροάομαι ὁ Ἀρμένιον δυνάστης , ὅς εἷς εἰμί καί Ζαρβιηνός ὁ ὁ Γορδυηνή βασιλεύς , πολύς δέ κρύφα ὁ δουλόω πόλις διαπέμπω πρός ἑαυτοῦ ὑπισχνέομαι ὁ Λουκούλλος βοήθεια , ἐν ὁ πάρειμι κελεύω ἡσυχάζω .
plutarchus.lucullus 21.3
ἦν γὰρ οὐκ ἀνασχετὸς ἡ τῶν Ἀρμενίων ἀρχὴ τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ χαλεπή καὶ μάλιστα τοῦ βασιλέως αὐτοῦ τὸ φρόνημα τραγικὸν καὶ ὑπέρογκον ἐν ταῖς μεγάλαις εὐτυχίαις ἐγεγόνει , πάντων , ὅσα ζηλοῦσιν οἱ πολλοὶ καὶ θαυμάζουσιν , οὐ μόνον ὄντων περὶ αὐτόν , ἀλλὰ καὶ διʼ αὑτὸν γεγονέναι δοκούντων .
Lemmas: εἰμί γάρ οὐ ἀνασχετός ὁ ὁ Ἀρμένιος ἀρχή ὁ Ἕλλην , ἀλλά χαλεπός καί μάλα ὁ βασιλεύς αὐτός ὁ φρόνημα τραγικός καί ὑπέρογκος ἐν ὁ μέγας εὐτυχία γίγνομαι , πᾶς , ὅσος ζηλόω ὁ πολύς καί θαυμάζω , οὐ μόνος εἰμί περί αὐτός , ἀλλά καί διά ἑαυτοῦ γίγνομαι δοκέω .
plutarchus.lucullus 21.4
ἀρξάμενος γὰρ ἀπὸ μικρᾶς καὶ καταφρονουμένης ἐλπίδος ἔθνη πολλὰ κατεστρέψατο , καὶ τὴν Πάρθων , ὡς ἄλλος οὐδεὶς , δύναμιν ἐταπείνωσεν , Ἑλλήνων δὲ τὴν Μεσοποταμίαν ἐνέπλησε , πολλοὺς μὲν ἐκ Κιλικίας , πολλοὺς δʼ ἐκ Καππαδοκίας ἀνασπάστους κατοικίζων . ἐκίνησε δʼ ἐξ ἠθῶν καὶ Ἄραβας τοὺς Σκηνίτας μεταγαγὼν καὶ πλησίον ἱδρύσας , ὅπως χρῷτο διʼ ἐκείνων ταῖς ἐμπορίαις .
Lemmas: ἄρχω γάρ ἀπό μικρός καί καταφρονέω ἐλπίς ἔθνος πολύς καταστρέφω , καί ὁ Πάρθοι , ὡς ἄλλος οὐδείς , δύναμις ταπεινόω , Ἕλλην δέ ὁ Μεσοποταμία ἐμπίμπλημι , πολύς μέν ἐκ Κιλικία , πολύς δέ ἐκ Καππαδοκία ἀνασπαστός κατοικίζω . κινέω δέ ἐκ ἦθος καί Ἄραψ ὁ Σκηνῖται μετάγω καί πλησίον ἱδρύω , ὅπως χράω διά ἐκεῖνος ὁ ἐμπορία .
plutarchus.lucullus 21.5
βασιλεῖς δὲ πολλοὶ μὲν ἦσαν οἱ θεραπεύοντες αὐτόν , τέσσαρες δέ , οὓς ἀεὶ περὶ αὑτὸν εἶχεν ὥσπερ ὀπαδοὺς ἢ δορυφόρους , ἱππότῃ μὲν ἐλαύνοντι πεζοὺς παραθέοντας ἐν χιτωνίσκοις , καθημένῳ δὲ καὶ χρηματίζοντι περιεστῶτας ἐπηλλαγμέναις διʼ ἀλλήλων ταῖς χερσίν , ὅπερ ἐδόκει μάλιστα τῶν σχημάτων ἐξομολόγησις εἶναι δουλείας , οἷον ἀποδομένων τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὸ σῶμα τῷ κυρίῳ παρεχόντων παθεῖν ἑτοιμότερον ἢ ποιῆσαι .
Lemmas: βασιλεύς δέ πολύς μέν εἰμί ὁ θεραπεύω αὐτός , τέσσαρες δέ , ὅς ἀεί περί ἑαυτοῦ ἔχω ὥσπερ ὀπηδός ἤ δορυφόρος , ἱππότης μέν ἐλαύνω πεζός παραθέω ἐν χιτωνίσκος , κάθημαι δέ καί χρηματίζω περιίστημι ἐπαλλάσσω διά ἀλλήλων ὁ χείρ , ὅς δοκέω μάλα ὁ σχῆμα ἐξομολόγησις εἰμί δουλεία , οἷος ἀποδίδωμι ὁ ἐλευθερία καί ὁ σῶμα ὁ κύριος παρέχω πάσχω ἑτοῖμος ἤ ποιέω .
plutarchus.lucullus 21.6
ταύτην μέντοι τὴν τραγῳδίαν οὐχ ὑποτρέσας οὐδʼ ἐκπλαγεὶς ὁ Ἄππιος , ὡς ἔτυχε λόγου πρῶτον , ἄντικρυς ἥκειν ἔφη Μιθριδάτην ἀπάξων ὀφειλόμενον τοῖς Λουκούλλου θριάμβοις ἢ καταγγελῶν Τιγράνῃ πόλεμον , ὥστε τὸν Τιγράνην , καίπερ ἐν διαχύσει τοῦ προσώπου καὶ μειδιάματι πεπλασμένῳ πειρώμενον ἀκούειν τῶν λόγων , μὴ λαθεῖν τοὺς παρόντας ἠλλοιωμένον τῇ παρρησίᾳ τοῦ νεανίσκου , φωνῆς σχεδὸν ἐλευθέρας ἀκούοντα διὰ πέντε καὶ εἴκοσιν ἐτῶν τοσαῦτα γὰρ ἐβασίλευσε , μᾶλλον δὲ ὕβρισεν .
Lemmas: οὗτος μέντοι ὁ τραγῳδία οὐ ὑποτρέω οὐδέ ἐκπλήσσω ὁ Ἄππιος , ὡς τυγχάνω λόγος πρῶτος , ἄντικρυς ἥκω φημί Μιθριδάτης ἀπάγω ὀφείλω ὁ Λουκούλλος θρίαμβος ἤ καταγγέλλω Τιγράνης πόλεμος , ὥστε ὁ Τιγράνης , καίπερ ἐν διάχυσις ὁ πρόσωπον καί μειδίαμα πλάσσω πειράω ἀκούω ὁ λόγος , μή λανθάνω ὁ πάρειμι ἀλλοιόω ὁ παρρησία ὁ νεανίσκος , φωνή σχεδόν ἐλεύθερος ἀκούω διά πέντε καί εἴκοσι ἔτος τοσοῦτος γάρ βασιλεύω , μάλα δέ ὑβρίζω .
plutarchus.lucullus 21.7
ἀπεκρίνατο μὲν οὖν τῷ Ἀππίῳ μὴ προήσεσθαι Μιθριδάτην , καὶ Ῥωμαίους πολέμου ἄρχοντας ἀμυνεῖθαι . Λουκούλλῳ δʼ ὀργιζόμενος , ὅτι βασιλέα μόνον αὐτόν , οὐ βασιλέων ἐν τῇ ἐπιστολῇ προσηγόρευσεν , οὐδʼ αὐτὸς ἀντιγράφων αὐτοκράτορα προσεῖπεν . ἔπεμψε δὲ δῶρα τῷ Ἀππίῳ λαμπρά , καὶ μὴ λαβόντος ἄλλα πλείω προσέθηκεν . ἐκ τούτων ὁ Ἄππιος οὐκ ἐθέλων δοκεῖν ἔχθρᾳ τινὶ διωθεῖσθαι φιάλην δεξάμενος μίαν ἀπέπεμψε τὰ λοιπά , καὶ διὰ ταχέων ἀπήλαυνε πρὸς τὸν αὐτοκράτορα .
Lemmas: ἀποκρίνω μέν οὖν ὁ Ἄππιος μή προίημι Μιθριδάτης , καί Ῥωμαῖος πόλεμος ἄρχω ἀμυνέλθω . Λούκουλλος δέ ὀργίζω , ὅτι βασιλεύς μόνος αὐτός , οὐ βασιλεύς ἐν ὁ ἐπιστολή προσαγορεύω , οὐδέ αὐτός ἀντιγράφω αὐτοκράτωρ προσλέγω . πέμπω δέ δῶρον ὁ Ἄππιος λαμπρός , καί μή λαμβάνω ἄλλος πολύς προστίθημι . ἐκ οὗτος ὁ Ἄππιος οὐ ἐθέλω δοκέω ἔχθρα τις διωθέω φιάλη δέχομαι εἷς ἀποπέμπω ὁ λοιπός , καί διά ταχύς ἀπελαύνω πρός ὁ αὐτοκράτωρ .
plutarchus.lucullus 22.1
Τιγράνης δὲ Μιθριδάτην πρότερον μὲν οὐδὲ ἰδεῖν ἠξίωσεν οὐδὲ προσειπεῖν οἰκεῖον ἄνδρα βασιλείας ἐκπεπτωκότα τηλικαύτης , ἀλλʼ ἀτίμως καὶ ὑπερηφάνως ἀπωτάτω περιεῖδεν αὐτὸν τρόπον τινὰ φρουρούμενον ἐν χωρίοις ἑλώδεσι καὶ νοσεροῖς · τότε δὲ σὺν τιμῇ καὶ φιλοφροσύνῃ μετεπέμψατο αὐτὸν εἰς τὰ βασίλεια .
Lemmas: Τιγράνης δέ Μιθριδάτης πρότερος μέν οὐδέ ὁράω ἀξιόω οὐδέ προσλέγω οἰκεῖος ἀνήρ βασιλεία ἐκπίπτω τηλικοῦτος , ἀλλά ἄτιμος καί ὑπερήφανος ἀπωτάτω περιοράω αὐτός τρόπος τις φρουρέω ἐν χωρίον ἑλώδης καί νοσερός · τότε δέ σύν τιμή καί φιλοφροσύνη μεταπέμπω αὐτός εἰς ὁ βασίλεια .
plutarchus.lucullus 22.2
καὶ δὴ λόγων γενομένων ἀπορρήτων τὰς πρὸς ἀλλήλους ἐθεράπευον ὑποψίας ἐπὶ κακῷ τῶν φίλων , εἰς ἐκείνους τὰς αἰτίας τρέποντες . ὧν ἦν καὶ Μητρόδωρος ὁ Σκήψιος , ἀνὴρ εἰπεῖν οὐκ ἀηδὴς καὶ πολυμαθής , ἀκμῇ δὲ φιλίας τοσαύτῃ χρησάμενος , ὥστε πατὴρ προσαγορεύεσθαι τοῦ βασιλέως .
Lemmas: καί δή λόγος γίγνομαι ἀπόρρητος ὁ πρός ἀλλήλων θεραπεύω ὑποψία ἐπί κακός ὁ φίλος , εἰς ἐκεῖνος ὁ αἰτία τρέπω . ὅς εἰμί καί Μητρόδωρος ὁ Σκήψιος , ἀνήρ λέγω οὐ ἀηδής καί πολυμαθής , ἀκμή δέ φιλία τοσοῦτος χράω , ὥστε πατήρ προσαγορεύω ὁ βασιλεύς .
plutarchus.lucullus 22.3
τοῦτον , ὡς ἔοικεν , ὁ Τιγράνης πεμφθέντα πρεσβευτὴν ὑπὸ τοῦ Μιθριδάτου πρὸς αὐτὸν δεομένου βοηθεῖν ἐπὶ Ῥωμαίους ἤρετο · σὺ δʼ αὐτὸς , ὦ Μητρόδωρε , τί μοι περὶ τούτων παραινεῖς ; κἀκεῖνος εἴτε πρὸς τὸ Τιγράνου συμφέρον εἴτε Μιθριδάτην σῴζεσθαι μὴ βουλόμενος , ὡς μὲν πρεσβευτὴς ἔφη κελεύειν , ὡς δὲ σύμβουλος ἀπαγορεύειν . ταῦτʼ ἐξήνεγκεν ὁ Τιγράνης τῷ Μιθριδάτῃ καὶ κατεῖπεν ὡς οὐδὲν ἐργασομένῳ τὸν Μητρόδωρον ἀνήκεστον . ὁ δʼ εὐθὺς ἀνῄρητο ·
Lemmas: οὗτος , ὡς ἔοικα , ὁ Τιγράνης πέμπω πρεσβευτής ὑπό ὁ Μιθριδάτης πρός αὐτός δέω βοηθέω ἐπί Ῥωμαῖος ἔρομαι · σύ δέ αὐτός , ὦ Μητρόδωρος , τίς ἐγώ περί οὗτος παραινέω ; ἐκεῖνος εἴτε πρός ὁ Τιγράνης συμφέρω εἴτε Μιθριδάτης σῴζω μή βούλομαι , ὡς μέν πρεσβευτής φημί κελεύω , ὡς δέ σύμβουλος ἀπαγορεύω . οὗτος ἐκφέρω ὁ Τιγράνης ὁ Μιθριδάτης καί καταλέγω ὡς οὐδείς ἐργάζομαι ὁ Μητρόδωρος ἀνήκεστος . ὁ δέ εὐθύς ἀναιρέω ·
plutarchus.lucullus 22.4
καὶ μετάνοια τὸν Τιγράνην εἶχεν , οὐ παντελῶς ὄντα τῷ Μητροδώρῳ τῆς συμφορᾶς αἴτιον , ἀλλὰ ῥοπήν τινα τῷ πρὸς αὐτὸν ἔχθει τοῦ Μιθριδάτου προσθέντα . πάλαι γὰρ ὑπούλως εἶχε πρὸς τὸν ἄνδρα , καὶ τοῦτʼ ἐφωράθη τῶν ἀπορρήτων αὐτοῦ γραμμάτων ἁλόντων , ἐν οἷς ἦν καὶ Μητρόδωρον ἀπολέσθαι διατεταγμένον . ἔθαψεν οὖν ὁ Τιγράνης λαμπρῶς τὸ σῶμα , μηδεμιᾶς πολυτελείας φεισάμενος εἰς νεκρὸν ὃν ζῶντα προὔδωκεν .
Lemmas: καί μετάνοια ὁ Τιγράνης ἔχω , οὐ παντελής εἰμί ὁ Μητρόδωρος ὁ συμφορά αἴτιος , ἀλλά ῥοπή τις ὁ πρός αὐτός ἔχθος ὁ Μιθριδάτης προστίθημι . πάλαι γάρ ὕπουλος ἔχω πρός ὁ ἀνήρ , καί οὗτος φωράω ὁ ἀπόρρητος αὐτός γράμμα ἁλίσκομαι , ἐν ὅς εἰμί καί Μητρόδωρος ἀπόλλυμι διατάσσω . θάπτω οὖν ὁ Τιγράνης λαμπρός ὁ σῶμα , μηδείς πολυτέλεια φείδομαι εἰς νεκρός ὅς ζάω προδίδωμι .
plutarchus.lucullus 22.5
ἐτελεύτησε δὲ παρὰ τῷ Τιγράνῃ καὶ Ἀμφικράτης ὁ ῥήτωρ , εἰ δεῖ καὶ τούτου μνήμην τινὰ γενέσθαι διὰ τὰς Ἀθήνας , λέγεται γὰρ φυγεῖν μὲν αὐτὸν εἰς Σελεύκειαν τὴν ἐπὶ Τίγριδι , δεομένων δʼ αὐτόθι σοφιστεύειν ὑπεριδεῖν καταλαζονευσάμενον , ὡς οὐδὲ λεκάνη δελφῖνα χωροίη , μεταστάντα δὲ πρὸς Κλεοπάτραν τὴν Μιθριδάτου θυγατέρα , Τιγράνῃ δὲ συνοικοῦσαν ἐν διαβολῇ γενέσθαι ταχύ , καὶ τῆς πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐπιμιξίας εἰργόμενον ἀποκαρτερῆσαι · ταφῆναι δὲ καὶ τοῦτον ἐντίμως ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας καὶ κεῖσθαι περὶ Σαφάν , ἐκεῖ τι χωρίον οὕτω καλούμενον .
Lemmas: τελευτάω δέ παρά ὁ Τιγράνης καί Ἀμφικράτης ὁ ῥήτωρ , εἰ δέω καί οὗτος μνήμη τις γίγνομαι διά ὁ Ἀθῆναι , λέγω γάρ φεύγω μέν αὐτός εἰς Σελεύκεια ὁ ἐπί Τίγρις , δέω δέ αὐτόθι σοφιστεύω ὑπεροράω καταλαζονεύομαι , ὡς οὐδέ λεκάνη δελφίς χωρέω , μεθίστημι δέ πρός Κλεοπάτρη ὁ Μιθριδάτης θυγάτηρ , Τιγράνης δέ συνοικέω ἐν διαβολή γίγνομαι ταχύς , καί ὁ πρός ὁ Ἕλλην ἐπιμιξία ἔργω ἀποκαρτερέω · θάπτω δέ καί οὗτος ἔντιμος ὑπό ὁ Κλεοπάτρη καί κεῖμαι περί Σαφής , ἐκεῖ τις χωρίον οὕτως καλέω .
plutarchus.lucullus 23.1
Λούκουλλος δὲ τὴν Ἀσίαν πολλῆς μὲν εὐνομίας , πολλῆς δʼ εἰρήνης ἐμπεπληκώς οὐδὲ τῶν πρὸς ἡδονὴν καὶ χάριν ἠμέλησεν , ἀλλὰ πομπαῖς καὶ πανηγύρεσιν ἐπινικίοις καὶ ἀγῶσιν ἀθλητῶν καὶ μονομάχων ἐν Ἐφέσῳ καθήμενος ἐδημαγώγει τὰς πόλεις , αἱ δʼ ἀμειβόμεναι Λουκούλλειά τε ἦγον ἐπὶ τιμῇ τοῦ ἀνδρός , καὶ τῆς τιμῆς ἡδίονα τὴν ἀληθινὴν εὔνοιαν αὐτῷ παρεῖχον .
Lemmas: Λούκουλλος δέ ὁ Ἀσία πολύς μέν εὐνομία , πολύς δέ εἰρήνη ἐμπίμπλημι οὐδέ ὁ πρός ἡδονή καί χάρις ἀμελέω , ἀλλά πομπή καί πανήγυρις ἐπινίκιος καί ἀγών ἀθλητής καί μονόμαχος ἐν Ἔφεσος κάθημαι δημαγωγέω ὁ πόλις , ὁ δέ ἀμείβω Λουκούλλεια τε ἄγω ἐπί τιμή ὁ ἀνήρ , καί ὁ τιμή ἡδύς ὁ ἀληθινός εὔνοια αὐτός παρέχω .
plutarchus.lucullus 23.2
ἐπεὶ δʼ Ἄππιός τε ἧκε καὶ πολεμητέον πρὸς Τιγράνην ἐφαίνετο , παρῆλθεν αὖθις εἰς Πόντον , καὶ τοὺς στρατιώτας ἀναλαβὼν ἐπολιόρκει Σινώπην , μᾶλλον δὲ τοὺς κατέχοντας αὐτὴν βασιλικοὺς Κίλικας , οἳ πολλοὺς μὲν ἀνελόντες τῶν Σινωπέων , τὴν δὲ πόλιν ἐμπρήσαντες διὰ νυκτὸς ἔφυγον .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἄππιος τε ἵημι καί πολεμέω πρός Τιγράνης φαίνω , παρέρχομαι αὖθις εἰς Πόντος , καί ὁ στρατιώτης ἀναλαμβάνω πολιορκέω Σινώπη , μάλα δέ ὁ κατέχω αὐτός βασιλικός Κίλιξ , ὅς πολύς μέν ἀναιρέω ὁ Σινωπεύς , ὁ δέ πόλις ἐμπίμπρημι διά νύξ φεύγω .
plutarchus.lucullus 23.3
αἰσθόμενος δʼ ὁ Λούκουλλος καὶ παρελθὼν εἰς τὴν πόλιν ὀκτακισχιλίους αὐτῶν τοὺς ἐγκαταλειφθέντας ἀπέκτεινε , τοῖς δʼ ἄλλοις ἀπέδωκε τὰ οἰκεῖα καὶ τῆς πόλεως ἐπεμελήθη μάλιστα διὰ τὴν τοιαύτην ὄψιν . ἐδόκει τινὰ κατὰ τοὺς ὕπνους εἰπεῖν παραστάντα πρόελθε , Λούκουλλε , μικρόν ἥκει γὰρ Αὐτόλυκος ἐντυχεῖν σοι βουλόμενος .
Lemmas: αἰσθάνομαι δέ ὁ Λούκουλλος καί παρέρχομαι εἰς ὁ πόλις ὀκτακισχίλιοι αὐτός ὁ ἐγκαταλείπω ἀποκτείνω , ὁ δέ ἄλλος ἀποδίδωμι ὁ οἰκεῖος καί ὁ πόλις ἐπιμελέομαι μάλα διά ὁ τοιοῦτος ὄψις . δοκέω τις κατά ὁ ὕπνος λέγω παρίστημι προέρχομαι , Λούκουλλος , μικρός ἥκω γάρ Αὐτόλυκος ἐντυγχάνω σύ βούλομαι .
plutarchus.lucullus 23.4
ἐξαναστὰς δὲ τὴν μὲν ὄψιν οὐκ εἶχε συμβαλεῖν εἰς ὅ τι φέροι , τὴν δὲ πόλιν εἷλε κατʼ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , καὶ τοὺς ἐκπλέοντας τῶν Κιλίκων διώκων ὁρᾷ παρὰ τὸν αἰγιαλὸν ἀνδριάντα κείμενον , ὃν ἐκκομίζοντες οἱ Κίλικες οὐκ ἔφθησαν ἐμβαλέσθαι τὸ δʼ ἔργον ἦν Σθένιδος τῶν καλῶν , φράζει οὖν τις , ὡς Αὐτολύκου τοῦ κτίσαντος τὴν Σινώπην ὁ ἀνδριὰς εἴη .
Lemmas: ἐξανίστημι δέ ὁ μέν ὄψις οὐ ἔχω συμβάλλω εἰς ὅς τις φέρω , ὁ δέ πόλις αἱρέω κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἐκπλέω ὁ Κίλιξ διώκω ὁράω παρά ὁ αἰγιαλός ἀνδριάς κεῖμαι , ὅς ἐκκομίζω ὁ Κίλιξ οὐ φθάνω ἐμβάλλω ὁ δέ ἔργον εἰμί Σ́θενις ὁ καλός , φράζω οὖν τις , ὡς Αὐτόλυκος ὁ κτίζω ὁ Σινώπη ὁ ἀνδριάς εἰμί .
plutarchus.lucullus 23.5
λέγεται δʼ ὁ Αὐτόλυκος γενέσθαι τῶν ἐπὶ τὰς Ἀμαζόνας ἐκ Θετταλίας Ἡρακλεῖ συστρατευσάντων , Δηιμάχου παῖς · ἐκεῖθεν δʼ ἀποπλέων ἅμα Δημολέοντι καὶ Φλογίῳ τὴν μὲν ναῦν ἀπολέσαι περιπεσοῦσαν τῆς Χερρονήσου κατὰ τὸ καλούμενον Πηδάλιον , αὐτὸς δὲ σωθεὶς μετὰ τῶν ὅπλων καὶ τῶν ἑταίρων πρὸς τὴν Σινώπην ἀφελέσθαι τοὺς Σύρους τὴν πόλιν ·
Lemmas: λέγω δέ ὁ Αὐτόλυκος γίγνομαι ὁ ἐπί ὁ Ἀμαζών ἐκ Θεσσαλία Ἡρακλῆς συστρατεύω , Δηΐμαχος παῖς · ἐκεῖθεν δέ ἀποπλέω ἅμα Δημολέων καί Φλόγιος ὁ μέν ναῦς ἀπόλλυμι περιπίπτω ὁ Χερρόνησος κατά ὁ καλέω Πηδάλιον , αὐτός δέ σῴζω μετά ὁ ὅπλον καί ὁ ἑταῖρος πρός ὁ Σινώπη ἀφαιρέω ὁ Συροῦς ὁ πόλις ·
plutarchus.lucullus 23.6
Σύροι γὰρ αὐτὴν κατεῖχον ἀπὸ Σύρου γεγονότες τοῦ Ἀπόλλωνος , ὡς λέγεται , καὶ Σινώπης τῆς Ἀσωπίδος . ταῦτʼ ἀκούων ὁ Λούκουλλος ἀνεμιμνῄσκετο τῆς Σύλλα παραινέσεως · παρῄνει δὲ διὰ τῶν ὑπομνημάτων ἐκεῖνος μηδὲν οὕτως ἀξιόπιστον ἡγεῖσθαι καὶ βέβαιον , ὡς ὅ τι ἂν ἀποσημανθῇ διὰ τῶν ἐνυπνίων .
Lemmas: Σύρος γάρ αὐτός κατέχω ἀπό Σύρος γίγνομαι ὁ Ἀπόλλων , ὡς λέγω , καί Σινώπη ὁ Ἀσωπίς . οὗτος ἀκούω ὁ Λούκουλλος ἀναμιμνῄσκω ὁ Σύλλας παραίνεσις · παραινέω δέ διά ὁ ὑπόμνημα ἐκεῖνος μηδείς οὕτως ἀξιόπιστος ἡγέομαι καί βέβαιος , ὡς ὅς τις ἄν ἀποσημαίνω διά ὁ ἐνύπνιον .