ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.fabius-maximus 1.1
τοιούτου δὲ τοῦ Περικλέους ἐν τοῖς ἀξίοις μνήμης γεγονότος , ὡς παρειλήφαμεν , ἐπὶ τὸν Φάβιον τὴν ἱστορίαν μεταγάγωμεν . νυμφῶν μιᾶς λέγουσιν , οἱ δὲ γυναικὸς ἐπιχωρίας , Ἡρακλεῖ μιγείσης περὶ τὸν Θύμβριν ποταμὸν γενέσθαι Φάβιον , ἄνδρα πολὺ καὶ δόκιμον ἐν Ῥώμῃ τὸ Φαβίων γένος ἀφʼ αὐτοῦ παρασχόντα ,
Lemmas: τοιοῦτος δέ ὁ Περικλῆς ἐν ὁ ἄξιος μνήμη γίγνομαι , ὡς παραλαμβάνω , ἐπί ὁ Φάβιος ὁ ἱστορία μετάγω . νύμφη εἷς λέγω , ὁ δέ γυνή ἐπιχώριος , Ἡρακλῆς μείγνυμι περί ὁ Θύμβρις ποταμός γίγνομαι Φάβιος , ἀνήρ πολύς καί δόκιμος ἐν Ῥώμη ὁ Φάβιος γένος ἀπό αὐτός παρέχω ,
plutarchus.fabius-maximus 1.2
τινὲς δὲ τοὺς ἀπὸ τοῦ γένους τούτου πρώτους τῇ διʼ ὀρυγμάτων χρησαμένους ἄγρᾳ Φοδίους ἱστοροῦσιν ὀνομάζεσθαι τὸ παλαιόν οὕτω γὰρ ἄχρι νῦν αἱ διώρυχες φόσσαι καὶ φόδερε τὸ σκάψαι καλεῖται · χρόνῳ δὲ τῶν δυεῖν φθόγγων μεταπεσόντων Φάβιοι προσηγορεύθησαν . πολλοὺς δὲ καὶ μεγάλους τῆς οἰκίας ἐξενεγκαμένης ἄνδρας , ἀπὸ Ῥούλλου τοῦ μεγίστου καὶ διὰ τοῦτο Μαξίμου παρὰ Ῥωμαίοις ἐπονομασθέντος τέταρτος ἦν Φάβιος Μάξιμος , περὶ οὗ τάδε γράφομεν .
Lemmas: τις δέ ὁ ἀπό ὁ γένος οὗτος πρῶτος ὁ διά ὄρυγμα χράω ἄγρα Φόδιος ἱστορέω ὀνομάζω ὁ παλαιός οὕτως γάρ ἄχρι νῦν ὁ διῶρυξ φόσσα καί φόδερος ὁ σκάπτω καλέω · χρόνος δέ ὁ δύο φθόγγος μεταπίπτω Φάβιος προσαγορεύω . πολύς δέ καί μέγας ὁ οἰκία ἐκφέρω ἀνήρ , ἀπό Ῥοῦλλος ὁ μέγας καί διά οὗτος Μάξιμος παρά Ῥωμαῖος ἐπονομάζω τέταρτος εἰμί Φάβιος Μάξιμος , περί ὅς ὅδε γράφω .
plutarchus.fabius-maximus 1.3
ἦν δʼ αὐτῷ σωματικὸν μὲν παρωνύμιον ὁ Βερρούκωσος · εἶχε γὰρ ἀκροχορδόνα μικρὰν ἐπάνω τοῦ χείλους ἐπιπεφυκυῖαν ὁ δὲ Ὀουικούλας σημαίνει μὲν τὸ προβάτων , ἐτέθη δὲ πρὸς τὴν πρᾳότητα καὶ βαρύτητα τοῦ ἤθους ἔτι παιδὸς ὄντος . τὸ γὰρ ἡσύχιον αὐτοῦ καὶ σιωπηλὸν καὶ μετὰ πολλῆς εὐλαβείας τῶν παιδικῶν ἁπτόμενον ἡδονῶν , βραδέως δὲ καὶ διαπόνως δεχόμενον τὰς μαθήσεις , εὔκολον δὲ πρὸς τοὺς συνήθεις καὶ κατήκοον ἀβελτερίας τινὸς καὶ νωθρότητος ὑπόνοιαν εἶχε παρὰ τοῖς ἐκτός · ὀλίγοι δʼ ἦσαν οἱ τὸ δυσκίνητον ὑπὸ βάθους καὶ τὸ μεγαλόψυχον καὶ λεοντῶδες ἐν τῇ φύσει καθορῶντες αὐτοῦ .
Lemmas: εἰμί δέ αὐτός σωματικός μέν παρωνύμιος ὁ Βερρούκωσος · ἔχω γάρ ἀκροχορδών μικρός ἐπάνω ὁ χεῖλος ἐπιφύω ὁ δέ Ὀουικούλας σημαίνω μέν ὁ πρόβατον , τίθημι δέ πρός ὁ πραότης καί βαρύτης ὁ ἦθος ἔτι παῖς εἰμί . ὁ γάρ ἡσύχιος αὐτός καί σιωπηλός καί μετά πολύς εὐλάβεια ὁ παιδικός ἅπτω ἡδονή , βραδύς δέ καί διάπονος δέχομαι ὁ μάθησις , εὔκολος δέ πρός ὁ συνήθης καί κατήκοος ἀβελτερία τις καί νωθρότης ὑπόνοια ἔχω παρά ὁ ἐκτός · ὀλίγος δέ εἰμί ὁ ὁ δυσκίνητος ὑπό βάθος καί ὁ μεγαλόψυχος καί λεοντώδης ἐν ὁ φύσις καθοράω αὐτός .
plutarchus.fabius-maximus 1.4
ταχὺ δὲ τοῦ χρόνου προϊόντος ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἐγειρόμενος διεσήμαινε καὶ τοῖς πολλοῖς ἀπάθειαν μὲν οὖσαν τὴν δοκοῦσαν ἀπραγίαν , εὐβουλίαν δὲ τὴν εὐλάβειαν , τὸ δὲ πρὸς μηδὲν ὀξὺ μηδʼ εὐκίνητον ἐν πᾶσι μόνιμον καὶ βέβαιον , ὁρῶν δὲ καὶ τῆς πολιτείας τὸ μέγεθος καὶ τῶν πολέμων τὸ πλῆθος , ἤσκει τὸ μὲν σῶμα πρὸς τοὺς πολέμους , ὥσπερ ὅπλον σύμφυτον , τὸν δὲ λόγον ὄργανον πειθοῦς πρὸς τὸν δῆμον , εὖ μάλα πρεπόντως τῷ βίῳ κατακεκοσμημένον .
Lemmas: ταχύς δέ ὁ χρόνος προέρχομαι ὑπό ὁ πρᾶγμα ἐγείρω διασημαίνω καί ὁ πολύς ἀπάθεια μέν εἰμί ὁ δοκέω ἀπραγία , εὐβουλία δέ ὁ εὐλάβεια , ὁ δέ πρός μηδείς ὀξύς μηδέ εὐκίνητος ἐν πᾶς μόνιμος καί βέβαιος , ὁράω δέ καί ὁ πολιτεία ὁ μέγεθος καί ὁ πόλεμος ὁ πλῆθος , ἀσκέω ὁ μέν σῶμα πρός ὁ πόλεμος , ὥσπερ ὅπλον σύμφυτος , ὁ δέ λόγος ὄργανον πειθώ πρός ὁ δῆμος , εὖ μάλα πρεπόντως ὁ βίος κατακοσμέω .
plutarchus.fabius-maximus 1.5
οὐ γὰρ ἐπῆν ὡραϊσμὸς οὐδὲ κενὴ καὶ ἀγοραῖος χάρις , ἀλλὰ νοῦς ἴδιον καὶ περιττὸν ἐν γνωμολογίαις σχῆμα καὶ βάθος ἔχων , ἃς μάλιστα ταῖς Θουκυδίδου προσεοικέναι λέγουσι . διασῴζεται γὰρ αὐτοῦ λόγος , ὃν εἶπεν ἐν τῷ δήμῳ , τοῦ παιδὸς αὐτοῦ μεθʼ ὑπατείαν ἀποθανόντος ἐγκώμιον .
Lemmas: οὐ γάρ ἔπειμι ὡραισμός οὐδέ κενός καί ἀγοραῖος χάρις , ἀλλά νόος ἴδιος καί περισσός ἐν γνωμολογία σχῆμα καί βάθος ἔχω , ὅς μάλα ὁ Θουκυδίδης προσέοικα λέγω . διασῴζω γάρ αὐτός λόγος , ὅς λέγω ἐν ὁ δῆμος , ὁ παῖς αὐτός μετά ὑπατεία ἀποθνῄσκω ἐγκώμιον .
plutarchus.fabius-maximus 2.1
πέντε δʼ ὑπατειῶν ἃς ὑπάτευσεν , ἡ πρώτη τὸν ἀπὸ Λιγύων θρίαμβον ἔσχεν , ἡττηθέντες γὰρ ὑπʼ αὐτοῦ μάχῃ καὶ πολλοὺς ἀποβαλόντες εἰς τὰς Ἄλπεις ἀνεστάλησαν , καὶ τὴν πρόσοικον ἐπαύσαντο τῆς Ἰταλίας ληϊζόμενοι καὶ κακῶς ποιοῦντες .
Lemmas: πέντε δέ ὑπατεία ὅς ὑπατεύω , ὁ πρῶτος ὁ ἀπό Λίγυες θρίαμβος ἔχω , ἡσσάομαι γάρ ὑπό αὐτός μάχη καί πολύς ἀποβάλλω εἰς ὁ Ἄλπις ἀνασταλάω , καί ὁ πρόσοικος παύω ὁ Ἰταλία ληΐζομαι καί κακός ποιέω .
plutarchus.fabius-maximus 2.2
ἐπεὶ δʼ Ἀννίβας ἐμβαλὼν εἰς Ἰταλίαν καὶ μάχῃ πρῶτον περὶ τὸν Τρεβίαν ποταμὸν ἐπικρατήσας αὐτὸς μὲν ἤλαυνε διὰ Τυρρηνίας πορθῶν τὴν χώραν , ἔκπληξιν δὲ δεινὴν καὶ φόβον εἰς τὴν Ῥώμην ἐνέβαλλε , σημεῖα δὲ τὰ μὲν συνήθη Ῥωμαίοις ἀπὸ κεραυνῶν , τὰ δʼ ὅλως ἐξηλλαγμένα καὶ πολλὴν ἀτοπίαν ἔχοντα προσέπιπτε
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀννίβας ἐμβάλλω εἰς Ἰταλία καί μάχη πρῶτος περί ὁ Τρεβίας ποταμός ἐπικρατέω αὐτός μέν ἐλαύνω διά Τυρρηνία πορθέω ὁ χώρα , ἔκπληξις δέ δεινός καί φόβος εἰς ὁ Ῥώμη ἐμβάλλω , σημεῖον δέ ὁ μέν συνήθης Ῥωμαῖος ἀπό κεραυνός , ὁ δέ ὅλος ἐξαλλάσσω καί πολύς ἀτοπία ἔχω προσπίπτω
plutarchus.fabius-maximus 2.3
( θυρεούς τε γὰρ ἀφʼ αὑτῶν αἵματι γενέσθαι διαβρόχους ἐλέχθη , καὶ θέρη σταχύων περὶ Ἄντιον ἔναιμα κείρεσθαι , καὶ λίθους μὲν ἐκ τοῦ ἀέρος διαπύρους καὶ φλεγομένους φέρεσθαι , τοῦ δʼ ὑπὲρ Φαλερίους οὐρανοῦ ῥαγῆναι δόξαντος ἐκπίπτειν καὶ διασπείρεσθαι πολλὰ γραμματεῖα , καὶ τούτων ἐν ἑνὶ γεγραμμένον φανῆναι κατὰ λέξιν Ἄρης τὰ ἑαυτοῦ ὅπλα σαλεύει ) ,
Lemmas: ( θυρεός τε γάρ ἀπό ἑαυτοῦ αἷμα γίγνομαι διάβροχος λέγω , καί θέρος στάχυς περί Ἄντιον ἔναιμος κείρω , καί λίθος μέν ἐκ ὁ ἀήρ διάπυρος καί φλέγω φέρω , ὁ δέ ὑπέρ Φαλέριοι οὐρανός ῥήγνυμι δοκέω ἐκπίπτω καί διασπείρω πολύς γραμματεῖον , καί οὗτος ἐν εἷς γράφω φαίνω κατά λέξις Ἄρης ὁ ἑαυτοῦ ὅπλον σαλεύω ) ,
plutarchus.fabius-maximus 2.4
τὸν μὲν ὕπατον Γάιον Φλαμίνιον οὐδὲν ἤμβλυνε τούτων , ἄνδρα πρὸς τῷ φύσει θυμοειδεῖ καὶ φιλοτίμῳ μεγάλαις ἐπαιρόμενον εὐτυχίαις , ἃς πρόσθεν εὐτύχησε παραλόγως , τῆς τε βουλῆς ἀπᾳδούσης καὶ τοῦ συνάρχοντος ἐνισταμένου βίᾳ συμβαλὼν τοῖς Γαλάταις καὶ κρατήσας , Φάβιον δὲ τὰ μὲν σημεῖα , καίπερ ἁπτόμενα πολλῶν , ἧττον ὑπέθραττε διὰ τὴν ἀλογίαν ·
Lemmas: ὁ μέν ὕπατος Γάιος Φλαμίνιος οὐδείς ἀμβλύνω οὗτος , ἀνήρ πρός ὁ φύσις θυμοειδής καί φιλότιμος μέγας ἐπαίρω εὐτυχία , ὅς πρόσθεν εὐτυχέω παράλογος , ὁ τε βουλή ἀπᾴδω καί ὁ συνάρχω ἐνίστημι βία συμβάλλω ὁ Γαλάτης καί κρατέω , Φάβιος δέ ὁ μέν σημεῖον , καίπερ ἅπτω πολύς , ἥσσων ὑποθράττω διά ὁ ἀλογία ·
plutarchus.fabius-maximus 2.5
τὴν δʼ ὀλιγότητα τῶν πολεμίων καὶ τὴν ἀχρηματίαν πυνθανόμενος καρτερεῖν παρεκάλει τοὺς Ῥωμαίους καὶ μὴ μάχεσθαι πρὸς ἄνθρωπον ἐπʼ αὐτῷ τούτῳ διὰ πολλῶν ἀγώνων ἠσκημένῃ στρατιᾷ χρώμενον , ἀλλὰ τοῖς συμμάχοις ἐπιπέμποντας βοηθείας καὶ τὰς πόλεις διὰ χειρὸς ἔχοντας αὐτὴν ἐᾶν περὶ αὑτῇ μαραίνεσθαι τὴν ἀκμὴν τοῦ Ἀννίβου , καθάπερ φλόγα λάμψασαν ἀπὸ μικρᾶς καὶ κούφης δυνάμεως .
Lemmas: ὁ δέ ὀλιγότης ὁ πολέμιος καί ὁ ἀχρηματία πυνθάνομαι καρτερέω παρακαλέω ὁ Ῥωμαῖος καί μή μάχομαι πρός ἄνθρωπος ἐπί αὐτός οὗτος διά πολύς ἀγών ἀσκέω στρατιά χράω , ἀλλά ὁ σύμμαχος ἐπιπέμπω βοήθεια καί ὁ πόλις διά χείρ ἔχω αὐτός ἐάω περί ἑαυτοῦ μαραίνω ὁ ἀκμή ὁ Ἀννίβας , καθά φλόξ λάμπω ἀπό μικρός καί κοῦφος δύναμις .
plutarchus.fabius-maximus 3.1
οὐ μὴν ἔπεισε τὸν Φλαμίνιον , ἀλλὰ φήσας οὐκ ἀνέξεσθαι προσιόντα τῇ Ῥώμῃ τὸν πόλεμον οὐδʼ , ὥσπερ ὁ παλαιὸς Κάμιλλος , ἐν τῇ πόλει διαμαχεῖσθαι περὶ αὐτῆς , τὸν μὲν στρατὸν ἐξάγειν ἐκέλευσε τοὺς χιλιάρχους , αὐτὸς ἐπὶ τὸν ἵππον ἀλλόμενος ἐξ οὐδενὸς αἰτίου προδήλου παραλόγως ἐντρόμου τοῦ ἵππου γενομένου καὶ πτυρέντος ἐξέπεσε καὶ κατενεχθεὶς ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲν ἔτρεψε τῆς γνώμης , ἀλλʼ ὡς ὥρμησεν ἐξ ἀρχῆς ἀπαντῆσαι τῷ Ἀννίβᾳ , περὶ τὴν καλουμένην Θρασυμένην λίμνην τῆς Τυρρηνίας παρετάξατο .
Lemmas: οὐ μήν πείθω ὁ Φλαμίνιος , ἀλλά φημί οὐ ἀνέχω προσέρχομαι ὁ Ῥώμη ὁ πόλεμος οὐδέ , ὥσπερ ὁ παλαιός Κάμιλλος , ἐν ὁ πόλις διαμάχομαι περί αὐτός , ὁ μέν στρατός ἐξάγω κελεύω ὁ χιλίαρχος , αὐτός ἐπί ὁ ἵππος ἀαιρλ́ω ἐκ οὐδείς αἴτιος πρόδηλος παράλογος ἔντρομος ὁ ἵππος γίγνομαι καί πτύρομαι ἐκπίπτω καί καταφέρω ἐπί κεφαλή ὅμως οὐδείς τρέπω ὁ γνώμη , ἀλλά ὡς ὁρμάω ἐκ ἀρχή ἀπαντάω ὁ Ἀννίβας , περί ὁ καλέω Θρασυμένη λίμνη ὁ Τυρρηνία παρατάσσω .
plutarchus.fabius-maximus 3.2
τῶν δὲ στρατιωτῶν συμβαλόντων εἰς χεῖρας ἅμα τῷ καιρῷ τῆς μάχης συνέπεσε σεισμός , ὑφʼ οὗ καὶ πόλεις ἀνετράπησαν καὶ ῥεύματα ποταμῶν ἐξ ἕδρας μετέστη καὶ κρημνῶν ὑπώρειαι περιρράγησαν . ἀλλὰ , καίπερ οὕτω γενομένου βιαίου τοῦ πάθους οὐδεὶς τὸ παράπαν ᾔσθετο τῶν μαχομένων ,
Lemmas: ὁ δέ στρατιώτης συμβάλλω εἰς χείρ ἅμα ὁ καιρός ὁ μάχη συμπίπτω σεισμός , ὑπό ὅς καί πόλις ἀνατρέπω καί ῥεῦμα ποταμός ἐκ ἕδρα μεθίστημι καί κρημνός ὑπώρεια περιρρήγνυμι . ἀλλά , καίπερ οὕτως γίγνομαι βίαιος ὁ πάθος οὐδείς ὁ παράπαν αἰσθάνομαι ὁ μάχομαι ,
plutarchus.fabius-maximus 3.3
αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Φλαμίνιος πολλὰ καὶ τόλμης ἔργα καὶ ῥώμης ἐπιδεικνύμενος ἔπεσε , καὶ περὶ αὐτὸν οἱ κράτιστοι · τῶν δʼ ἄλλων τραπέντων πολὺς ἦν φόνος , καὶ πεντακισχίλιοι πρὸς μυρίοις κατεκόπησαν , καὶ ἑάλωσαν ἕτεροι τοσοῦτοι , τὸ δὲ Φλαμινίου σῶμα φιλοτιμούμενος θάψαι καὶ κοσμῆσαι διʼ ἀρετὴν ὁ Ἀννίβας οὐχ εὗρεν ἐν τοῖς νεκροῖς , ἀλλʼ ἠγνοεῖτο τὸ παράπαν ὅπως ἠφανίσθη .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν ὁ Φλαμίνιος πολύς καί τόλμα ἔργον καί ῥώμη ἐπιδείκνυμι πίπτω , καί περί αὐτός ὁ κρατύς · ὁ δέ ἄλλος τέρπω πολύς εἰμί φόνος , καί πεντακισχίλιοι πρός μυρίος κατακόπτω , καί ἁλίσκομαι ἕτερος τοσοῦτος , ὁ δέ Φλαμίνιος σῶμα φιλοτιμέομαι θάπτω καί κοσμέω διά ἀρετή ὁ Ἀννίβας οὐ εὑρίσκω ἐν ὁ νεκρός , ἀλλά ἀγνοέω ὁ παράπαν ὅπως ἀφανίζω .
plutarchus.fabius-maximus 3.4
τὴν μὲν οὖν ἐπὶ τοῦ Τρεβίου γενομένην ἧτταν οὔθʼ ὁ γράψας στρατηγὸς οὔθʼ ὁ πεμφθεὶς ἄγγελος ἀπʼ εὐθείας ἔφρασεν , ἀλλʼ ἐψεύσατο τὴν νίκην ἐπίδικον αὐτοῖς καὶ ἀμφίδοξον γενέσθαι · περὶ δὲ ταύτης ὡς πρῶτον ἤκουσεν ὁ στρατηγὸς Πομπώνιος , συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν δῆμον οὐ περιπλοκὰς οὐδὲ παραγωγὰς ἀλλʼ ἄντικρυς ἔφη προσελθών Νενικήμεθα , ὦ ἄνδρες Ῥωμαῖοι , μεγάλῃ μάχῃ , καὶ διέφθαρται τὸ στρατόπεδον , καὶ Φλαμίνιος ὕπατος ἀπόλωλεν . ἀλλὰ βουλεύεσθε περὶ σωτηρίας αὑτῶν καὶ ἀσφαλείας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ Τρεβίας γίγνομαι ἧσσα οὔτε ὁ γράφω στρατηγός οὔτε ὁ πέμπω ἄγγελος ἀπό εὐθεῖα φράζω , ἀλλά ψεύδω ὁ νίκη ἐπίδικος αὐτός καί ἀμφίδοξος γίγνομαι · περί δέ οὗτος ὡς πρῶτος ἀκούω ὁ στρατηγός Πομπώνιος , συνάγω εἰς ἐκκλησία ὁ δῆμος οὐ περιπλοκή οὐδέ παραγωγή ἀλλά ἄντικρυς φημί προσέρχομαι Νινικῄσκω , ὦ ἀνήρ Ῥωμαῖος , μέγας μάχη , καί διαφθείρω ὁ στρατόπεδον , καί Φλαμίνιος ὕπατος ἀπόλλυμι . ἀλλά βουλεύω περί σωτηρία αὐτός καί ἀσφάλεια .
plutarchus.fabius-maximus 3.5
οὗτος μὲν οὖν ὥσπερ πνεῦμα τὸν λόγον ἐμβαλὼν εἰς πέλαγος τοσούτου δῆμου συνετάραξε τὴν πόλιν , οὐδʼ ἑστάναι πρὸς τοσαύτην ἔκπληξιν οἱ λογισμοὶ καὶ διαμένειν ἐδύναντο . πάντες δʼ εἰς μίαν γνώμην συνήχθησαν ἀνυπευθύνου δεῖσθαι τὰ πράγματα μοναρχίας , ἣν δικτατορίαν καλοῦσι , καὶ τοῦ μεταχειριουμένου ταύτην ἀθρύπτως καὶ ἀδεῶς ἀνδρός ·
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὥσπερ πνεῦμα ὁ λόγος ἐμβάλλω εἰς πέλαγος τοσοῦτος δῆμος συνταράσσω ὁ πόλις , οὐδέ ἵστημι πρός τοσοῦτος ἔκπληξις ὁ λογισμός καί διαμένω δύναμαι . πᾶς δέ εἰς εἷς γνώμη συνάγω ἀνυπεύθυνος δέω ὁ πρᾶγμα μοναρχία , ὅς δικτατορία καλέω , καί ὁ μεταχειρίζω οὗτος ἄθρυπτος καί ἀδεής ἀνήρ ·
plutarchus.fabius-maximus 3.6
εἶναι δὲ τοῦτον ἕνα Φάβιον Μάξιμον , ἰσόρροπον ἔχοντα , τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς τὸ φρόνημα καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἤθους , ἡλικίας τε κατὰ τοῦτο γεγενημένον ἐν ᾧ συνέστηκεν ἔτι πρὸς τὰ τῆς ψυχῆς βουλεύματα τὸ σῶμα τῇ ῥώμῃ καὶ συγκέκραται τῷ φρονίμῳ τὸ θαρραλέον .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος εἷς Φάβιος Μάξιμος , ἰσόρροπος ἔχω , ὁ μέγεθος ὁ ἀρχή ὁ φρόνημα καί ὁ ἀξίωμα ὁ ἦθος , ἡλικία τε κατά οὗτος γίγνομαι ἐν ὅς συνίστημι ἔτι πρός ὁ ὁ ψυχή βούλευμα ὁ σῶμα ὁ ῥώμη καί συγκεράννυμι ὁ φρόνιμος ὁ θαρσαλέος .
plutarchus.fabius-maximus 4.1
ὡς οὖν ταῦτʼ ἔδοξεν , ἀποδειχθεὶς δικτάτωρ Φάβιος , καὶ ἀποδείξας αὐτὸς ἵππαρχον Μᾶρκον Μινούκιον , πρῶτον μὲν ᾐτήσατο τὴν σύγκλητον ἵππῳ χρῆσθαι παρὰ τάς στρατείας . οὐ γὰρ ἐξῆν , ἀλλʼ ἀπηγόρευτο κατὰ δή τινα νόμον παλαιόν , εἴτε τῆς ἀλκῆς τὸ πλεῖστον ἐν τῷ πεζῷ τιθεμένων καὶ διὰ τοῦτο τὸν στρατηγὸν οἰομένων δεῖν παραμένειν τῇ φάλαγγι καὶ μὴ προλείπειν , εἴθʼ , ὅτι τυραννικὸν εἰς ἅπαντα τἆλλα καὶ μέγα τὸ τῆς ἀρχῆς κράτος ἐστίν , ἔν γε τούτῳ βουλομένων τὸν δικτάτορα τοῦ δήμου φαίνεσθαι δεόμενον .
Lemmas: ὡς οὖν οὗτος δοκέω , ἀποδείκνυμι δικτάτωρ Φάβιος , καί ἀποδείκνυμι αὐτός ἵππαρχος Μάρκος Μινούκιος , πρῶτος μέν αἰτέω ὁ σύγκλητος ἵππος χράω παρά ὁ στρατεία . οὐ γάρ ἔξεστι , ἀλλά ἀπαγορεύω κατά δή τις νόμος παλαιός , εἴτε ὁ ἀλκή ὁ πολύς ἐν ὁ πεζός τίθημι καί διά οὗτος ὁ στρατηγός οἴομαι δέω παραμένω ὁ φάλαγξ καί μή προλείπω , εἴτε , ὅτι τυραννικός εἰς ἅπας ἄλλος καί μέγας ὁ ὁ ἀρχή κράτος εἰμί , ἐν γε οὗτος βούλομαι ὁ δικτάτωρ ὁ δῆμος φαίνω δέω .
plutarchus.fabius-maximus 4.2
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Φάβιος εὐθὺς ἐνδείξασθαι θέλων τῆς ἀρχῆς τὸ μέγεθος καὶ τὸν ὄγκον , ὡς μᾶλλον ὑπηκόοις χρῷτο καὶ πειθηνίοις τοῖς πολίταις , προῆλθε συνενεγκάμενος εἰς ταὐτὸ ῥαβδουχίας εἰκοσιτέσσαρας · καὶ τοῦ ἑτέρου τῶν ὑπάτων ἀπαντῶντος αὐτῷ τὸν ὑπηρέτην πέμψας ἐκέλευσε τοὺς ῥαβδούχους ἀπαλλάξαι καὶ τὰ παράσημα τῆς ἀρχῆς ἀποθέμενον ἰδιώτην ἀπαντᾶν .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί αὐτός ὁ Φάβιος εὐθύς ἐνδείκνυμι ἐθέλω ὁ ἀρχή ὁ μέγεθος καί ὁ ὄγκος , ὡς μάλα ὑπήκοος χράω καί πειθήνιος ὁ πολίτης , προέρχομαι συμφέρω εἰς αὐτός ῥαβδουχία εἰκοσιτέσσαρες · καί ὁ ἕτερος ὁ ὕπατος ἀπαντάω αὐτός ὁ ὑπηρέτης πέμπω κελεύω ὁ ῥαβδοῦχος ἀπαλλάσσω καί ὁ παράσημος ὁ ἀρχή ἀποτίθημι ἰδιώτης ἀπαντάω .
plutarchus.fabius-maximus 4.3
μετὰ δὲ ταῦτα καλλίστην ἀρχόμενος ἐκ θεῶν ἀρχήν , καὶ διδάσκων τὸν δῆμον ὡς ὀλιγωρίᾳ καὶ περιφρονήσει τοῦ στρατηγοῦ πρὸς τὸ δαιμόνιον , οὐ μοχθηρίᾳ τῶν ἀγωνισαμένων σφαλέντα , προὔτρεπε μὴ δεδιέναι τοὺς ἐχθρούς , ἀλλὰ τοὺς θεοὺς ἐξευμενίζεσθαι καὶ τιμᾶν , οὐ δεισιδαιμονίαν ἐνεργαζόμενος , ἀλλὰ θαρρύνων εὐσεβείᾳ τὴν ἀρετὴν καὶ ταῖς παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσι τὸν ἀπὸ τῶν πολεμίων φόβον ἀφαιρῶν καὶ παραμυθούμενος .
Lemmas: μετά δέ οὗτος καλός ἄρχω ἐκ θεός ἀρχή , καί διδάσκω ὁ δῆμος ὡς ὀλιγωρία καί περιφρόνησις ὁ στρατηγός πρός ὁ δαιμόνιον , οὐ μοχθηρία ὁ ἀγωνίζομαι σφάλλω , προτρέπω μή δείδω ὁ ἐχθρός , ἀλλά ὁ θεός ἐξευμενίζω καί τιμάω , οὐ δεισιδαιμονία ἐνεργάζομαι , ἀλλά θαρσύνω εὐσέβεια ὁ ἀρετή καί ὁ παρά ὁ θεός ἐλπίς ὁ ἀπό ὁ πολέμιος φόβος ἀφαιρέω καί παραμυθέομαι .
plutarchus.fabius-maximus 4.4
ἐκινήθησαν δὲ τότε πολλαὶ καὶ τῶν ἀπορρήτων καὶ χρησιμ́ων αὐτοῖς βίβλων , ἃς Σιβυλλείους καλοῦσι · καὶ λέγεται συνδραμεῖν ἔνια τῶν ἀποκειμένων ἐν αὐταῖς λογίων πρὸς τάς τύχας καὶ τάς πράξεις ἐκείνας . καὶ τὸ μὲν γνωσθὲν οὐκ ἦν ἑτέρῳ πυθέσθαι · προελθὼν δὲ ὁ δικτάτωρ εἰς τὸν ὄχλον εὔξατο τοῖς θεοῖς ἐνιαυτοῦ μὲν αἰγῶν καὶ σνῶν καὶ προβάτων καὶ βοῶν ἐπιγονήν , ὅσην Ἰταλίας ὄρη καὶ πεδία καὶ ποταμοὶ καὶ λειμῶνες εἰς ὥραν ἐσομένην θρέψουσι , καταθύσειν ἅπαντα , θέας δὲ μουσικὰς καὶ θυμελικὰς ἄξειν ἀπὸ σηστερτίων τριακοσίων τριάκοντα τριῶν καὶ δηναρίων τριακοσίων τριάκοντα τριῶν ἔτι τριτημορίου προσόντος .
Lemmas: κινέω δέ τότε πολύς καί ὁ ἀπόρρητος καί χρήσιμος αὐτός βίβλος , ὅς Σιβύλλειος καλέω · καί λέγω συντρέχω ἔνιοι ὁ ἀπόκειμαι ἐν αὐτός λόγιον πρός ὁ τύχη καί ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος . καί ὁ μέν γιγνώσκω οὐ εἰμί ἕτερος πυνθάνομαι · προέρχομαι δέ ὁ δικτάτωρ εἰς ὁ ὄχλος εὔχομαι ὁ θεός ἐνιαυτός μέν αἴξ καί σν́ο καί πρόβατον καί βοῦς ἐπιγονή , ὅσος Ἰταλία ὄρος καί πεδίον καί ποταμός καί λειμών εἰς ὥρα εἰμί τρέφω , καταθύω ἅπας , θέα δέ μουσικός καί θυμελικός ἄγω ἀπό σηστέρτιον τριακόσιοι τριάκοντα τρεῖς καί δηνάριον τριακόσιοι τριάκοντα τρεῖς ἔτι τριτημόριος πρόσειμι .
plutarchus.fabius-maximus 4.5
τοῦτο τὸ κεφάλαιόν ἐστιν ὀκτὼ μυριάδες δραχμῶν καὶ δραχμαὶ τρισχίλιαι πεντακόσιαι ὀγδοήκοντα τρεῖς καὶ δύο ὀβολοί . λόγον δὲ τῆς εἰς τοῦτο τοῦ πλήθους ἀκριβείας καὶ διανομῆς χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν , εἰ μή τις ἄρα βούλοιτο τῆς τριάδος ὑμνεῖν τὴν δύναμιν , ὅτι καὶ φύσει τέλειος καὶ πρῶτος τῶν περιττῶν ἀρχή τε πλήθους ἐν αὑτῷ τάς τε πρώτας διαφορὰς καὶ τὰ παντὸς ἀριθμοῦ στοιχεῖα μίξας καὶ συναρμόσας εἰς ταὐτὸν ἀνείληφεν .
Lemmas: οὗτος ὁ κεφάλαιος εἰμί ὀκτώ μυριάς δραχμή καί δραχμή τρισχίλιοι πεντακόσιοι ὀγδοήκοντα τρεῖς καί δύο ὀβολός . λόγος δέ ὁ εἰς οὗτος ὁ πλῆθος ἀκρίβεια καί διανομή χαλεπός εἰμί λέγω , εἰ μή τις ἄρα βούλομαι ὁ τριάς ὑμνέω ὁ δύναμις , ὅτι καί φύσις τέλειος καί πρῶτος ὁ περισσός ἀρχή τε πλῆθος ἐν ἑαυτοῦ ὁ τε πρῶτος διαφορά καί ὁ πᾶς ἀριθμός στοιχεῖον μείγνυμι καί συναρμόζω εἰς αὐτός ἀναλαμβάνω .
plutarchus.fabius-maximus 5.1
τῶν μέν οὖν πολλῶν ὁ Φάβιος τὴν γνώμην ἀπαρτήσας εἰς τὸ θεῖον ἡδίω πρὸς τὸ μέλλον ἐποίησεν αὐτὸς δὲ πάσας θέμενος ἐν αὑτῷ τὰς τῆς νίκης ἐλπίδας , ὡς καὶ τοῦ θεοῦ τὰς εὐπραξίας διʼ ἀρετῆς καὶ φρονήσεως παραδιδόντος , τρέπεται πρὸς Ἀννίβαν , οὐχ ὡς διαμαχούμενος , ἀλλὰ χρόνῳ τὴν ἀκμὴν αὐτοῦ καὶ χρήμασι τὴν ἀπορίαν καὶ πολυανθρωπίᾳ τὴν ὀλιγότητα τρίβειν καὶ ὑπαναλίσκειν βεβουλευμένος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολύς ὁ Φάβιος ὁ γνώμη ἀπαρτάω εἰς ὁ θεῖος ἡδύς πρός ὁ μέλλω ποιέω αὐτός δέ πᾶς τίθημι ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ νίκη ἐλπίς , ὡς καί ὁ θεός ὁ εὐπραξία διά ἀρετή καί φρόνησις παραδίδωμι , τρέπω πρός Ἀννίβας , οὐ ὡς διαμάχομαι , ἀλλά χρόνος ὁ ἀκμή αὐτός καί χρῆμα ὁ ἀπορία καί πολυανθρωπία ὁ ὀλιγότης τρίβω καί ὑπαναλίσκω βουλεύω .
plutarchus.fabius-maximus 5.2
ὅθεν ἀεὶ μετέωρος ἀπὸ τῆς ἵππου τῶν πολεμίων ἐν τόποις ὀρεινοῖς στρατοπεδεύων ἐπῃωρεῖτο , καθημένου μέν ἡσυχάζων , κινουμένου δὲ κατὰ τῶν ἄκρων κύκλῳ περιιὼν καὶ περιφαινόμενος ἐκ διαστήματος ὅσον ἀκοντὶ μὴ βιασθῆναι μάχεσθαι καὶ φόβον ὡς μαχησόμενος τοῖς πολεμίοις ἀπὸ τῆς μελλήσεως αὐτῆς παρέχειν . οὕτω δὲ παράγων τὸν χρόνον ὑπὸ πάντων κατεφρονεῖτο , καὶ κακῶς μέν ἤκουεν ἐν τῷ στρατοπέδῳ , κομιδῇ δὲ τοῖς πολεμίοις ἄτολμος ἐδόκει καὶ τὸ μηδὲν εἶναι πλὴν ἑνὸς ἀνδρὸς Ἀννίβου .
Lemmas: ὅθεν ἀεί μετέωρος ἀπό ὁ ἵππος ὁ πολέμιος ἐν τόπος ὀρεινός στρατοπεδεύω ἐπαιωρέω , κάθημαι μέν ἡσυχάζω , κινέω δέ κατά ὁ ἄκρον κύκλος περιέρχομαι καί περιφαίνομαι ἐκ διάστημα ὅσος ἀκοντί μή βιάζω μάχομαι καί φόβος ὡς μάχομαι ὁ πολέμιος ἀπό ὁ μέλλησις αὐτός παρέχω . οὕτως δέ παράγω ὁ χρόνος ὑπό πᾶς καταφρονέω , καί κακός μέν ἀκούω ἐν ὁ στρατόπεδον , κομιδῇ δέ ὁ πολέμιος ἄτολμος δοκέω καί ὁ μηδείς εἰμί πλήν εἷς ἀνήρ Ἀννίβας .
plutarchus.fabius-maximus 5.3
μόνος δʼ ἐκεῖνος αὐτοῦ τὴν δεινότητα , καὶ τὸν τρόπον ᾧ πολεμεῖν ἐγνώκει , συνιδών , καὶ διανοηθεὶς ὡς πάσῃ τέχνῃ καὶ βίᾳ κινητέος ἐστὶν εἰς μάχην ὁ ἀνὴρ ἢ διαπέπρακται τὰ Καρχηδονίων , οἷς μέν εἰσι κρείττους ὅπλοις χρήσασθαι μὴ δυναμένων , οἷς δὲ λείπονται σώμασι καὶ χρήμασιν ἐλαττουμένων καὶ δαπανωμένων εἰς τὸ μηδέν , ἐπὶ πᾶσαν ἰδέαν στρατηγικῶν σοφισμάτων καὶ παλαις μάτων τ ρεπόμενος , καὶ πειρώμενος ὥσπερ δεινὸς ἀθλητὴς λαβὴν ζητῶν , προσέβαλλε καὶ διετάραττε καὶ μετῆγε πολλαχόσε τὸν Φάβιον , ἐκστῆσαι τῶν ὑπὲρ τῆς ἀσφαλείας λογισμῶν βουλόμενος .
Lemmas: μόνος δέ ἐκεῖνος αὐτός ὁ δεινότης , καί ὁ τρόπος ὅς πολεμέω γιγνώσκω , συνοράω , καί διανοέω ὡς πᾶς τέχνη καί βία κινητέος εἰμί εἰς μάχη ὁ ἀνήρ ἤ διαπράσσω ὁ Καρχηδόνιος , ὅς μέν εἰμί κρατύς ὅπλον χράω μή δύναμαι , ὅς δέ λείπω σῶμα καί χρῆμα ἐλασσόω καί δαπανάω εἰς ὁ μηδείς , ἐπί πᾶς ἰδέα στρατηγικός σόφισμα καί παλαις ματάω τ̅ ρέπομαι , καί πειράω ὥσπερ δεινός ἀθλητής λαβή ζητέω , προσβάλλω καί διαταράσσω καί μετάγω πολλαχόσε ὁ Φάβιος , ἐξίστημι ὁ ὑπέρ ὁ ἀσφάλεια λογισμός βούλομαι .
plutarchus.fabius-maximus 5.4
τῷ δʼ ἡ μέν γνώμη πίστιν ἔχουσα τοῦ συμφέροντος ἐν ἑαυτῇ βέβαιος εἱστήκει καὶ ἀμετάπτωτος · ἠνώχλει δʼ αὐτὸν ὁ ἵππαρχος Μινούκιος φιλομαχῶν ἀκαίρως καὶ θρασυνόμενος καὶ δημαγωγῶν τὸ στράτευμα μανικῆς φορᾶς καὶ κενῶν ἐλπίδων ὑπʼ αὐτοῦ πεπληρωμένον οἳ τὸν μέν Φάβιον σκώπτοντες καὶ καταφρονοῦντες Ἀννίβου παιδαγωγὸν ἀπεκάλουν , τὸν δὲ Μινούκιον μέγαν ἄνδρα καὶ τῆς Ῥώμης ἄξιον ἡγοῦντο στρατηγόν ·
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέν γνώμη πίστις ἔχω ὁ συμφέρω ἐν ἑαυτοῦ βέβαιος ἵστημι καί ἀμετάπτωτος · ἀνοχλέω δέ αὐτός ὁ ἵππαρχος Μινούκιος φιλομαχέω ἄκαιρος καί θρασύνω καί δημαγωγέω ὁ στράτευμα μανικός φορά καί κενός ἐλπίς ὑπό αὐτός πληρόω ὅς ὁ μέν Φάβιος σκώπτω καί καταφρονέω Ἀννίβας παιδαγωγός ἀποκαλέω , ὁ δέ Μινούκιος μέγας ἀνήρ καί ὁ Ῥώμη ἄξιος ἡγέομαι στρατηγός ·
plutarchus.fabius-maximus 5.5
ὁ δὲ μᾶλλον εἰς φρόνημα καὶ θράσος ἀνειμένος ἐχλεύαζε μὲν τὰς ἐπὶ τῶν ἄκρων στρατοπεδείας , ὡς καλὰ θέατρα τοῦ δικτάτορος ἀεὶ παρασκευαζομένου θεωρήσουσι πορθουμένην καὶ φλεγομένην τὴν Ἰταλίαν , ἠρώτα δὲ τοὺς φίλους τοῦ Φαβίου πότερον εἰς τὸν οὐρανὸν ἄρας ἀναφέρει τὸν στρατὸν ὡς τῆς γῆς ἀπεγνωκώς , ἢ νέφη καὶ ὁμίχλας προβαλλόμενος ἀποδιδράσκει τοὺς πολεμίους .
Lemmas: ὁ δέ μάλα εἰς φρόνημα καί θράσος ἀνίημι χλευάζω μέν ὁ ἐπί ὁ ἄκρον στρατοπεδεία , ὡς καλός θέατρον ὁ δικτάτωρ ἀεί παρασκευάζω θεωρέω πορθέω καί φλέγω ὁ Ἰταλία , ἐρωτάω δέ ὁ φίλος ὁ Φάβιος πότερος εἰς ὁ οὐρανός ἀείρω ἀναφέρω ὁ στρατός ὡς ὁ γῆ ἀπογιγνώσκω , ἤ νέφος καί ὁμίχλη προβάλλω ἀποδιδράσκω ὁ πολέμιος .
plutarchus.fabius-maximus 5.6
ταῦτα τῶν φίλων πρὸς τὸν Φάβιον ἀπαγγελλόντων καὶ τὴν ἀδοξίαν τῷ κινδύνῳ λῦσαι παραινούντων , οὕτω μέντἄν , ἔφη , δειλότερος ἢ νῦν εἶναι δοκῶ γενοίμην , εἰ σκώμματα καὶ λοιδορίας φοβηθεὶς ἐκπέσοιμι τῶν ἐμαυτοῦ λογισμῶν , καίτοι τὸ μέν ὑπὲρ πατρίδος οὐκ αἰσχρὸν δέος , ἡ δὲ πρὸς δόξαν ἀνθρώπων καὶ διαβολὰς καὶ ψόγους ἔκπληξις οὐκ ἀξίου τηλικαύτης ἀρχῆς ἀνδρός , ἀλλὰ δουλεύοντος ὧν κρατεῖν αὐτὸν καὶ δεσπόζειν κακῶς φρονούντων προσήκει .
Lemmas: οὗτος ὁ φίλος πρός ὁ Φάβιος ἀπαγγέλλω καί ὁ ἀδοξία ὁ κίνδυνος λύω παραινέω , οὕτως ἄν , φημί , δειλός ἤ νῦν εἰμί δοκέω γίγνομαι , εἰ σκῶμμα καί λοιδορία φοβέω ἐκπίπτω ὁ ἐμαυτοῦ λογισμός , καίτοι ὁ μέν ὑπέρ πατρίς οὐ αἰσχρός δέος , ὁ δέ πρός δόξα ἄνθρωπος καί διαβολή καί ψόγος ἔκπληξις οὐ ἄξιος τηλικοῦτος ἀρχή ἀνήρ , ἀλλά δουλεύω ὅς κρατέω αὐτός καί δεσπόζω κακός φρονέω προσήκω .
plutarchus.fabius-maximus 6.1
μετὰ ταῦτα γίνεται διαμαρτία τὸν Ἀννίβου . βουλόμενος γὰρ ἀποσπάσαι τὸν Φαβίου πορρωτέρω τὸ στράτευμα καὶ πεδίων ἐπιλαβέσθαι προνομὰς ἐχόντων , ἐκέλευσε τοὺς ὁδηγοὺς μετὰ δεῖπνον εὐθὺς ἡγεῖσθαι πρὸς τὸ Κασινάτον . οἱ δὲ τῆς φωνῆς διὰ βαρβαρισμὸν οὐκ ἐξακούσαντες ἀκριβῶς , ἐμβάλλουσιν αὐτοῦ τὴν δύναμιν φέροντες εἰς τὰ καταλήγοντα τῆς Καμπανίας εἰς πόλιν Κασιλῖνον , ἣν τέμνει ῥέων διὰ μέσης ποταμὸς , ὃν Οὐουλτοῦρνον οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσιν .
Lemmas: μετά οὗτος γίγνομαι διαμαρτία ὁ Ἀννίβας . βούλομαι γάρ ἀποσπάω ὁ Φάβιος πρόσω ὁ στράτευμα καί πεδίον ἐπιλαμβάνω προνομή ἔχω , κελεύω ὁ ὁδηγός μετά δεῖπνον εὐθύς ἡγέομαι πρός ὁ Κασινάτον . ὁ δέ ὁ φωνή διά βαρβαρισμός οὐ ἐξακούω ἀκριβής , ἐμβάλλω αὐτός ὁ δύναμις φέρω εἰς ὁ καταλήγω ὁ Καμπανία εἰς πόλις Κασιλῖνον , ὅς τέμνω ῥέω διά μέσος ποταμός , ὅς Οὐουλτοῦρνος ὁ Ῥωμαῖος καλέω .
plutarchus.fabius-maximus 6.2
ἔστι δʼ ἡ χώρα τὰ μὲν ἄλλα περιστεφὴς ὄρεσιν αὐλὼν δʼ ἀναπέπταται πρὸς τὴν θάλατταν , ἔνθα τὰ ἕλη καταδίδωσι τοῦ ποταμοῦ περιχεομένου , καὶ θῖνας ἄμμου βαθείας ἔχει , καὶ τελευτᾷ πρὸς αἰγιαλὸν κυματώδη καὶ δύσορμον . ἐνταῦθα καταβαίνοντος τοῦ Ἀννίβου περιελθὼν ἐμπειρίᾳ τῶν ὁδῶν ὁ Φάβιος τὴν μὲν διέξοδον ὁπλίτας τετρακισχιλίους ἐπιστήσας ἐνέφραξε , τὸν δʼ ἄλλον στρατὸν ὑπὲρ τῶν ἄλλων ἄκρων ἐν καλῷ καθίσας διὰ τῶν ἐλαφροτάτων καὶ προχειροτάτων ἐνέβαλε τοῖς ἐσχάτοις τῶν πολεμίων , καὶ συνετάραξεν ἅπαν τὸ στράτευμα , διέφθειρε δὲ περὶ ὀκτακοσίους .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ χώρα ὁ μέν ἄλλος περιστεφής ὄρος αὐλών δέ ἀναπετάννυμι πρός ὁ θάλασσα , ἔνθα ὁ ἕλος καταδίδωμι ὁ ποταμός περιχέω , καί θίς ἄμμος βαθύς ἔχω , καί τελευτάω πρός αἰγιαλός κυματώδης καί δύσορμος . ἐνταῦθα καταβαίνω ὁ Ἀννίβας περιέρχομαι ἐμπειρία ὁ ὁδός ὁ Φάβιος ὁ μέν διέξοδος ὁπλίτης τετρακισχίλιοι ἐφίστημι ἐμφράσσω , ὁ δέ ἄλλος στρατός ὑπέρ ὁ ἄλλος ἄκρον ἐν καλός καθίζω διά ὁ ἐλαφρός καί πρόχειρος ἐμβάλλω ὁ ἔσχατος ὁ πολέμιος , καί συνταράσσω ἅπας ὁ στράτευμα , διαφθείρω δέ περί ὀκτακόσιοι .
plutarchus.fabius-maximus 6.3
ἐκ τούτου βουλόμενος Ἀννίβας ἀπαγαγεῖν τὸ στράτευμα , καὶ τὴν διαμαρτίαν τοῦ τόπου νοήσας καὶ τὸν κίνδυνον , ἀνεσταύρωσε μὲν τοὺς ὁδηγούς , ἐκβιάζεσθαι δὲ τοὺς πολεμίους καὶ προσμάχεσθαι τῶν ὑπερβολῶν ἐγκρατεῖς ὄντας ἀπεγίνωσκε . δυσθύμως δὲ καὶ περιφόβως διακειμένων ἁπάντων , καὶ περιεστάναι σφᾶς πανταχθεν ἀφύκτους ἡγουμένων ἀπορίας , ἔγνω δολοῦν ἀπάτῃ τοὺς πολεμίους , ἦν δὲ τοιόνδε .
Lemmas: ἐκ οὗτος βούλομαι Ἀννίβας ἀπάγω ὁ στράτευμα , καί ὁ διαμαρτία ὁ τόπος νοέω καί ὁ κίνδυνος , ἀνασταυρόω μέν ὁ ὁδηγός , ἐκβιάζω δέ ὁ πολέμιος καί προσμάχομαι ὁ ὑπερβολή ἐγκρατής εἰμί ἀπογιγνώσκω . δύσθυμος δέ καί περίφοβος διάκειμαι ἅπας , καί περιίστημι σφεῖς πανταχθεν ἄφυκτος ἡγέομαι ἀπορία , γιγνώσκω δολόω ἀπάτη ὁ πολέμιος , εἰμί δέ τοιόσδε .
plutarchus.fabius-maximus 6.4
βοῦς ὅσον δισχιλίας ἐκ τῶν αἰχμαλώτων ἐκέλευσε συλλαβόντας ἀναδῆσαι δᾷδα πρὸς ἕκαστον κέρας ἢ λύγων ἢ φρυγάνων αὔων φάκελον · εἶτα νυκτὸς , ὅταν ἀρθῇ σημεῖον , ἀνάψαντας ἐλαύνειν ἐπὶ τὰς ὑπερβολὰς παρὰ τὰ στενὰ καὶ τὰς φυλακὰς τῶν πολεμίων , ἅμα δὲ ταῦτα παρεσκεύαζον οἷς προσετέτακτο , καὶ τὸν ἄλλον αὐτὸς ἀναστήσας στρατὸν ἤδη σκότους ὄντος ἦγε σχολαίως .
Lemmas: βοῦς ὅσος δισχίλιοι ἐκ ὁ αἰχμάλωτος κελεύω συλλαμβάνω ἀναδέω δαίς πρός ἕκαστος κέρας ἤ λύγος ἤ φρύγανον αὖος φάκελος · εἶτα νύξ , ὅταν ἀείρω σημεῖον , ἀνάπτω ἐλαύνω ἐπί ὁ ὑπερβολή παρά ὁ στενός καί ὁ φυλακή ὁ πολέμιος , ἅμα δέ οὗτος παρασκευάζω ὅς προστάσσω , καί ὁ ἄλλος αὐτός ἀνίστημι στρατός ἤδη σκότος εἰμί ἄγω σχολαῖος .
plutarchus.fabius-maximus 6.5
αἱ δὲ βόες , ἄχρι μὲν τὸ πῦρ ὀλίγον ἦν καὶ περιέκαιε τὴν ὕλην , ἀτρέμα προσεχώρουν ἐλαυνόμεναι πρὸς τὴν ὑπώρειαν , καὶ θαῦμα τοῖς καθορῶσι νομεῦσιν ἀπὸ τῶν ἄκρων καὶ βουκόλοις ἦσαν αἱ φλόγες ἄκροις ἐπιλάμπουσαι τοῖς κέρασιν , ὡς στρατοπέδου καθʼ ἕνα κόσμον ὑπὸ λαμπάδων πολλῶν βαδίζοντος .
Lemmas: ὁ δέ βοῦς , ἄχρι μέν ὁ πῦρ ὀλίγος εἰμί καί περικαίω ὁ ὕλη , ἀτρέμας προσχωρέω ἐλαύνω πρός ὁ ὑπώρεια , καί θαῦμα ὁ καθοράω νομεύς ἀπό ὁ ἄκρον καί βουκόλος εἰμί ὁ φλόξ ἄκρος ἐπιλάμπω ὁ κέρας , ὡς στρατόπεδον κατά εἷς κόσμος ὑπό λαμπάς πολύς βαδίζω .
plutarchus.fabius-maximus 6.6
ἐπεὶ δὲ πυρούμενον τὸ κέρας ἄχρι ῥίζης διέδωκε τῇ σαρκὶ τὴν αἴσθησιν , καὶ πρὸς τὸν πόνον διαφέρουσαι καὶ τινάσσουσαι τὰς κεφαλὰς ἀνεπίμπλαντο πολλῆς ἀπʼ ἀλλήλων φλογός , οὐκ ἐνέμειναν τῇ τάξει τῆς πορείας , ἀλλʼ ἔκφοβοι καὶ περιαλγεῖς οὖσαι δρόμῳ κατὰ τῶν ὀρῶν ἐφέροντο , λαμπόμεναι μὲν οὐρὰς ἄκρας καὶ μέτωπα , πολλὴν δὲ τῆς ὕλης , διʼ ἧς ἔφευγον , ἀνάπτουσαι .
Lemmas: ἐπεί δέ πυρόω ὁ κέρας ἄχρι ῥίζα διαδίδωμι ὁ σάρξ ὁ αἴσθησις , καί πρός ὁ πόνος διαφέρω καί τινάσσω ὁ κεφαλή ἀναπίμπλημι πολύς ἀπό ἀλλήλων φλόξ , οὐ ἐμμένω ὁ τάξις ὁ πορεία , ἀλλά ἔκφοβος καί περιαλγής εἰμί δρόμος κατά ὁ ὄρος φέρω , λάμπω μέν οὐρά ἄκρα καί μέτωπον , πολύς δέ ὁ ὕλη , διά ὅς φεύγω , ἀνάπτω .
plutarchus.fabius-maximus 6.7
δεινὸν οὖν ἧς θέαμα τοῖς παραφυλάττουσι τὰς ὑπερβολὰς Ῥωμαίοις · καὶ γὰρ αἱ φλόγες ἐῴκεσαν ὑπʼ ἀνθρώπων θεόντων διαφερομέναις λαμπάσι , καὶ θόρυβος ἧς ἐν αὐτοῖς πολὺς καὶ φόβος , ἀλλαχόθεν ἄλλους ἐπιφέρεσθαι τῶν πολεμίων σφίσι καὶ κυκλοῦσθαι πανταχόθεν ἡγουμένων , διὸ μένειν οὐκ ἐτόλμων , ἀλλὰ πρὸς τὸ μεῖζον ἀνεχώρουν στρατόπεδον προέμενοι τὰ στενά . καὶ κατὰ τοῦτο δὲ καιροῦ προσμίξαντες οἱ ψιλοὶ τοῦ Ἀννίβου τὰς ὑπερβολὰς κατέσχον , ἡ δʼ ἄλλη δύναμις ἤδη προσέβαινεν ἀδεῶς πολλὴν καὶ βαρεῖαν ἐφελκομένη λείαν .
Lemmas: δεινός οὖν ὅς θέαμα ὁ παραφυλάσσω ὁ ὑπερβολή Ῥωμαῖος · καί γάρ ὁ φλόξ ἔοικα ὑπό ἄνθρωπος θέω διαφέρω λαμπάς , καί θόρυβος ὅς ἐν αὐτός πολύς καί φόβος , ἀλλαχόθεν ἄλλος ἐπιφέρω ὁ πολέμιος σφεῖς καί κυκλόω πανταχόθεν ἡγέομαι , διό μένω οὐ τολμάω , ἀλλά πρός ὁ μέγας ἀναχωρέω στρατόπεδον προίημι ὁ στενός . καί κατά οὗτος δέ καιρός προσμείγνυμι ὁ ψιλός ὁ Ἀννίβας ὁ ὑπερβολή κατέχω , ὁ δέ ἄλλος δύναμις ἤδη προσβαίνω ἀδεής πολύς καί βαρύς ἐφέλκω λεία .
plutarchus.fabius-maximus 7.1
τῷ δὲ Φαβίῳ συνέβη μὲν ἔτι νυκτὸς αἰσθέσθαι τὸν δόλον φεύγουσαι γὰρ ἔνιαι τῶν βοῶν σποράδες ἧκον αὐτῶν εἰς χεῖρας , ἐνέδρας δὲ δεδιὼς σκοταίους ἀτρέμα τὴν δύναμιν ἐν τοῖς ὅπλοις εἶχεν . ὡς δʼ ἦν ἡμέρα , διώκων ἐξήπτετο τῶν ἐσχάτων , καὶ συμπλοκαὶ περὶ τὰς δυσχωρίας ἐγίνοντο καὶ θόρυβος ἦν πολύς , ἕως παρʼ Ἀννίβου τῶν ὀρειβατεῖν δεινῶν Ἰβήρων ἄνδρες ἐλαφροὶ καὶ ποδώκεις πεμφθέντες ἀπὸ τοῦ στόματος εἰς βαρεῖς ὁπλίτας τοὺς Ῥωμαίους ἐνέβαλον , καὶ διαφθείραντες οὐκ ὀλίγους ἀπέστρεψαν τὸν Φάβιον .
Lemmas: ὁ δέ Φάβιος συμβαίνω μέν ἔτι νύξ αἰσθάνομαι ὁ δόλος φεύγω γάρ ἔνιοι ὁ βοῦς σποράς ἥκω αὐτός εἰς χείρ , ἐνέδρα δέ δείδω σκοταῖος ἀτρέμας ὁ δύναμις ἐν ὁ ὅπλον ἔχω . ὡς δέ εἰμί ἡμέρα , διώκω ἐξάπτω ὁ ἔσχατος , καί συμπλοκή περί ὁ δυσχωρία γίγνομαι καί θόρυβος εἰμί πολύς , ἕως παρά Ἀννίβας ὁ ὀρειβατέω δεινός Ἴβηρος ἀνήρ ἐλαφρός καί ποδώκης πέμπω ἀπό ὁ στόμα εἰς βαρύς ὁπλίτης ὁ Ῥωμαῖος ἐμβάλλω , καί διαφθείρω οὐ ὀλίγος ἀποστρέφω ὁ Φάβιος .
plutarchus.fabius-maximus 7.2
τότε δὴ μάλιστα κακῶς ἀκοῦσαι καὶ καταφρονηθῆναι συνέβη τὸν Φάβιον . τῆς γὰρ ἐν τοῖς ὅπλοις τόλμης ὑφιέμενος , ὡς γνώμῃ καὶ προνοίᾳ καταπολεμήσων τὸν Ἀννίβαν , αὐτὸς ἡττημένος τούτοις καὶ κατεστρατηγημένος ἐφαίνετο . βουλόμενος δὲ μᾶλλον ἐκκαῦσαι τὴν πρὸς αὐτὸν ὀργὴν τῶν Ῥωμαίων ὁ Ἀννίβας , ὡς ἦλθεν ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ , τὰ μὲν ἄλλα πάντα καίειν καὶ διαφθείρειν ἐκέλευσεν , ἐκείνων δʼ ἀπεῖπεν ἅπτεσθαι μόνων , καὶ παρακατέστησε φυλακὴν οὐδὲν ἐῶσαν ἀδικεῖν οὐδὲ λαμβάνειν ἐκεῖθεν .
Lemmas: τότε δή μάλα κακός ἀκούω καί καταφρονέω συμβαίνω ὁ Φάβιος . ὁ γάρ ἐν ὁ ὅπλον τόλμα ὑφίημι , ὡς γνώμη καί πρόνοια καταπολεμέω ὁ Ἀννίβας , αὐτός ἡσσάομαι οὗτος καί καταστρατηγέω φαίνω . βούλομαι δέ μάλα ἐκκαίω ὁ πρός αὐτός ὀργή ὁ Ῥωμαῖος ὁ Ἀννίβας , ὡς ἔρχομαι ἐπί ὁ ἀγρός αὐτός , ὁ μέν ἄλλος πᾶς καίω καί διαφθείρω κελεύω , ἐκεῖνος δέ ἀπολέγω ἅπτω μόνος , καί παρακαθίστημι φυλακή οὐδείς ἐάω ἀδικέω οὐδέ λαμβάνω ἐκεῖθεν .
plutarchus.fabius-maximus 7.3
ταῦτα προσδιέβαλε τὸν Φάβιον εἰς Ῥώμην ἀγγελθέντα · καὶ πολλὰ μὲν αὐτοῦ πρὸς τὸν ὄχλον οἱ δήμαρχοι κατεβόων , ἐπάγοντος μάλιστα Μετιλίου καὶ παροξύνοντος , οὐ κατὰ τὴν πρὸς Φάβιον ἔχθραν , ἀλλʼ οἰκεῖος ὢν Μινουκίου τοῦ ἱππάρχου τιμὴν ᾤετο καὶ δόξαν ἐκείνῳ φέρειν τὰς τούτου διαβολάς · ἐγεγόνει δὲ καὶ τῇ βουλῇ διʼ ὀργῆς οὐχ ἥκιστα μεμφομένῃ τὰς περὶ τῶν αἰχμαλώτων πρὸς Ἀννίβαν ὁμολογίας .
Lemmas: οὗτος προσδιαβάλλω ὁ Φάβιος εἰς Ῥώμη ἀγγέλλω · καί πολύς μέν αὐτός πρός ὁ ὄχλος ὁ δήμαρχος καταβοάω , ἐπάγω μάλα Μετίλιος καί παροξύνω , οὐ κατά ὁ πρός Φάβιος ἔχθρα , ἀλλά οἰκεῖος εἰμί Μινούκιος ὁ ἵππαρχος τιμή οἴομαι καί δόξα ἐκεῖνος φέρω ὁ οὗτος διαβολή · γίγνομαι δέ καί ὁ βουλή διά ὀργή οὐ ἦκα μέμφομαι ὁ περί ὁ αἰχμάλωτος πρός Ἀννίβας ὁμολογία .
plutarchus.fabius-maximus 7.4
ὡμολογήκεισαν γὰρ αὑτοῖς ἄνδρα μὲν ἀνδρὶ λύεσθαι τῶν ἁλισκομένων , εἰ δὲ πλείους οἱ ἕτεροι γένοιντο , διδόναι δραχμὰς ὑπὲρ ἑκάστου τὸν κομιζόμενον πεντήκοντα καὶ διακοσίας . ὡς οὖν γενομένης τῆς κατʼ ἄνδρα διαμείψεως εὑρέθησαν ὑπόλοιποι Ῥωμαίων παρʼ Ἀννίβᾳ τεσσαράκοντα καὶ διακόσιοι , τούτων ἡ σύγκλητος ἔγνω τὰ λύτρα μὴ πέμπειν , καὶ προσῃτιᾶτο τὸν Φάβιον ὡς οὐ πρεπόντως οὐδὲ λυσιτελῶς ἄνδρας ὑπὸ δειλίας πολεμίων ἄγραν γενομένους ἀνακομιζόμενον .
Lemmas: ὁμολογέω γάρ ἑαυτοῦ ἀνήρ μέν ἀνήρ λύω ὁ ἁλίσκομαι , εἰ δέ πολύς ὁ ἕτερος γίγνομαι , δίδωμι δραχμή ὑπέρ ἕκαστος ὁ κομίζω πεντήκοντα καί διακόσιοι . ὡς οὖν γίγνομαι ὁ κατά ἀνήρ διάμειψις εὑρίσκω ὑπόλοιπος Ῥωμαῖος παρά Ἀννίβας τεσσαράκοντα καί διακόσιοι , οὗτος ὁ σύγκλητος γιγνώσκω ὁ λύτρον μή πέμπω , καί προσαιτιάομαι ὁ Φάβιος ὡς οὐ πρεπόντως οὐδέ λυσιτελής ἀνήρ ὑπό δειλία πολέμιος ἄγρα γίγνομαι ἀνακομίζω .
plutarchus.fabius-maximus 7.5
ταῦτʼ ἀκούσας ὁ Φάβιος τὴν μὲν ὀργὴν ἔφερε πρᾴως τῶν πολιτῶν , χρήματα δʼ οὐκ ἔχων , διαψεύσασθαι δὲ τὸν Ἀννίβαν καὶ προέσθαι τοὺς πολίτας οὐχ ὑπομένων , ἔπεμψε τὸν υἱὸν εἰς Ῥώμην κελεύσας ἀποδόσθαι τοὺς ἀγροὺς καὶ τὸ ἀργύριον εὐθὺς ὡς αὐτὸν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον κομίζειν . ἀποδομένου δὲ τοῦ νεανίσκου τὰ χωρία καὶ ταχέως ἐπανελθόντος ἀπέπεμψε τὰ λύτρα τῷ Ἀννίβᾳ καὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἀπέλαβε · καὶ πολλῶν ἀποδιδόντων ὕστερον παρʼ οὐδενὸς ἔλαβεν , ἀλλʼ ἀφῆκε πᾶσι .
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ Φάβιος ὁ μέν ὀργή φέρω πρᾶος ὁ πολίτης , χρῆμα δέ οὐ ἔχω , διαψεύδω δέ ὁ Ἀννίβας καί προίημι ὁ πολίτης οὐ ὑπομένω , πέμπω ὁ υἱός εἰς Ῥώμη κελεύω ἀποδίδωμι ὁ ἀγρός καί ὁ ἀργύριον εὐθύς ὡς αὐτός ἐπί ὁ στρατόπεδον κομίζω . ἀποδίδωμι δέ ὁ νεανίσκος ὁ χωρίον καί ταχύς ἐπανέρχομαι ἀποπέμπω ὁ λύτρον ὁ Ἀννίβας καί ὁ αἰχμάλωτος ἀπολαμβάνω · καί πολύς ἀποδίδωμι ὕστερον παρά οὐδείς λαμβάνω , ἀλλά ἀφίημι πᾶς .
plutarchus.fabius-maximus 8.1
μετὰ δὲ ταῦτα τῶν ἱερέων καλούντων αὑτόν εἰς Ῥώμην ἐπί τινας θυσίας παρέδωκε τῷ Μινουκίῳ τὴν δύναμιν , ὑπὲρ τοῦ μὴ μάχεσθαι μηδὲ συμπλέκεσθαι τοῖς πολεμίοις οὐ μόνον ὡς αὐτοκράτωρ διαγορεύσας , ἀλλὰ καί παραινέσεις καὶ δεήσεις πολλὰς αὐτοῦ ποιησάμενος · ὧν ἐκεῖνος ἐλάχιστα φροντίσας εὐθὺς ἐνέκειτο τοῖς πολεμίοις .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ὁ ἱερεύς καλέω ἑαυτοῦ εἰς Ῥώμη ἐπί τις θυσία παραδίδωμι ὁ Μινούκιος ὁ δύναμις , ὑπέρ ὁ μή μάχομαι μηδέ συμπλέκω ὁ πολέμιος οὐ μόνος ὡς αὐτοκράτωρ διαγορεύω , ἀλλά καί παραίνεσις καί δέησις πολύς αὐτός ποιέω · ὅς ἐκεῖνος ἐλαχύς φροντίζω εὐθύς ἔγκειμαι ὁ πολέμιος .
plutarchus.fabius-maximus 8.2
καί ποτε παραφυλάξας τὸν Ἀννίβαν τὸ πολὺ τῆς στρατιᾶς ἐπί σιτολογίαν ἀφεικότα , καί προσβαλὼν τῷ ὑπολειπομένῳ , κατήραξεν εἰς τὸν χάρακα καί διέφθειρεν οὐκ ὀλίγους καί φόβον περιέστησε πᾶσιν ὡς πολιορκησομένοις ὑπʼ αὐτοῦ . καί συλλεγομένης αὖθις εἰς τὸ στρατόπεδον τῷ Ἀννίβᾳ , τῆς δυνάμεως ἀσφαλῶς ἀνεχώρησεν , αὑτόν τε μεγαλαυχίας ἀμέτρου καί θράσους τὸ στρατιωτικὸν ἐμπεπληκώς .
Lemmas: καί ποτέ παραφυλάσσω ὁ Ἀννίβας ὁ πολύς ὁ στρατιά ἐπί σιτολογία ἀφίημι , καί προσβάλλω ὁ ὑπολείπω , καταράσσω εἰς ὁ χάραξ καί διαφθείρω οὐ ὀλίγος καί φόβος περιίστημι πᾶς ὡς πολιορκέω ὑπό αὐτός . καί συλλέγω αὖθις εἰς ὁ στρατόπεδον ὁ Ἀννίβας , ὁ δύναμις ἀσφαλής ἀναχωρέω , ἑαυτοῦ τε μεγαλαυχία ἄμετρος καί θράσος ὁ στρατιωτικός ἐμπίμπλημι .
plutarchus.fabius-maximus 8.3
ταχὺ δὲ τοῦ ἔργου λόγος μείζων διεφοίτησεν εἰς Ῥώμην . καί Φάβιος μὲν ἀκούσας ἔφη μᾶλλον τοῦ Μινουκίου φοβεῖσθαι τήν εὐτυχίαν ἢ τήν ἀτυχίαν , ὁ δὲ δῆμος ἦρτο καί μετὰ χαρᾶς εἰς ἀγορὰν συνέτρεχε , καί Μετίλιος ὁ δήμαρχος ἐπί τοῦ βήματος καταστὰς ἐδημηγόρει μεγαλύνων τὸν Μινούκιον , τοῦ δὲ Φαβίου κατηγορῶν οὐ μαλακίαν οὐδʼ ἀνανδρίαν , ἀλλʼ ἤδη προδοσίαν ,
Lemmas: ταχύς δέ ὁ ἔργον λόγος μέγας διαφοιτάω εἰς Ῥώμη . καί Φάβιος μέν ἀκούω φημί μάλα ὁ Μινούκιος φοβέω ὁ εὐτυχία ἤ ὁ ἀτυχία , ὁ δέ δῆμος ἀείρω καί μετά χαρά εἰς ἀγορά συντρέχω , καί Μετίλιος ὁ δήμαρχος ἐπί ὁ βῆμα καθίστημι δημηγορέω μεγαλύνω ὁ Μινούκιος , ὁ δέ Φάβιος κατηγορέω οὐ μαλακία οὐδέ ἀνανδρία , ἀλλά ἤδη προδοσία ,
plutarchus.fabius-maximus 8.4
συναιτιώμενος ἅμα καί τῶν ἄλλων ἀνδρῶν τοὺς δυνατωτάτους καί πρώτους ἐπαγαγέσθαι τὸν πόλεμον ἐξ ἀρχῆς ἐπί καταλύσει τοῦ δήμου , τήν τε πόλιν ἐμβαλεῖν εὐθὺς εἰς μοναρχίαν ἀνυπεύθυνον , ἣ διατρίβουσα τὰς πράξεις ἵδρυσιν Ἀννίβᾳ , παρέξει καί χρόνον αὖθις ἐκ Λιβύης ἑτέραν δύναμιν προσγενέσθαι ὡς κρατοῦντι τῆς Ἰταλίας .
Lemmas: συναιτιάομαι ἅμα καί ὁ ἄλλος ἀνήρ ὁ δυνατός καί πρῶτος ἐπάγω ὁ πόλεμος ἐκ ἀρχή ἐπί κατάλυσις ὁ δῆμος , ὁ τε πόλις ἐμβάλλω εὐθύς εἰς μοναρχία ἀνυπεύθυνος , ὅς διατρίβω ὁ πρᾶξις ἵδρυσις Ἀννίβας , παρέχω καί χρόνος αὖθις ἐκ Λιβύη ἕτερος δύναμις προσγίγνομαι ὡς κρατέω ὁ Ἰταλία .
plutarchus.fabius-maximus 9.1
ἐπεὶ δʼ ὁ Φάβιος προσελθὼν ἀπολογεῖσθαι μὲν οὐδʼ ἐμέλλησε πρὸς τὸν δήμαρχον , ἔφη δὲ τάχιστα τὰς θυσίας καὶ τὰς ἱερουργίας γενέσθαι , ὥστʼ ἐπὶ τὸ στράτευμα βαδιεῖσθαι τῷ Μινουκίῳ δίκην ἐπιθήσων , ὅτι κωλύσαντος αὐτοῦ τοῖς πολεμίοις συνέβαλε , θόρυβος διῇξε τοῦ δήμου πολὺς , ὡς κινδυνεύσοντος τοῦ Μινουκίου . καὶ γὰρ εἷρξαι τῷ δικτάτορι καὶ θανατῶσαι πρὸ δίκης ἔξεστι καὶ τοῦ Φαβίου τὸν θυμὸν ἐκ πολλῆς πρᾳότητος κεκινημένον ᾤοντο βαρὺν εἶναι καὶ δυσπαραίτητον .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ Φάβιος προσέρχομαι ἀπολογέομαι μέν οὐδέ μέλλω πρός ὁ δήμαρχος , φημί δέ ταχύς ὁ θυσία καί ὁ ἱερουργία γίγνομαι , ὥστε ἐπί ὁ στράτευμα βαδίζω ὁ Μινούκιος δίκη ἐπιτίθημι , ὅτι κωλύω αὐτός ὁ πολέμιος συμβάλλω , θόρυβος διαίσσω ὁ δῆμος πολύς , ὡς κινδυνεύω ὁ Μινούκιος . καί γάρ ἔργω ὁ δικτάτωρ καί θανατόω πρό δίκη ἔξεστι καί ὁ Φάβιος ὁ θυμός ἐκ πολύς πραότης κινέω οἴομαι βαρύς εἰμί καί δυσπαραίτητος .
plutarchus.fabius-maximus 9.2
ὅθεν οἱ μὲν ἄλλοι καταδείσαντες ἡσυχίαν ἦγον · ὁ δὲ Μετίλιος ἔχων τὴν ἀπὸ τῆς δημαρχίας ἄδειαν μόνη γὰρ αὕτη δικτάτορος αἱρεθέντος ἡ ἀρχὴ τὸ κράτος οὐκ ἀπόλλυσιν , ἀλλὰ μένει τῶν ἄλλων καταλυθεισῶν , ἐνέκειτο τῷ δήμῳ πολύς , μὴ προέσθαι δεόμενος τὸν Μινούκιον μηδʼ ἐᾶσαι παθεῖν ἃ Μάλλιος Τουρκουᾶτος ἔδρασε τὸν υἱόν , ἀριστεύσαντος καὶ στεφανωθέντος ἀποκόψας πελέκει τὸν τράχηλον , ἀφελέσθαι δὲ τοῦ Φαβίου τὴν τυραννίδα καὶ τῷ δυναμένῳ καὶ βουλομένῳ σῴζειν ἐπιτρέψαι τὰ πράγματα .
Lemmas: ὅθεν ὁ μέν ἄλλος καταδείδω ἡσυχία ἄγω · ὁ δέ Μετίλιος ἔχω ὁ ἀπό ὁ δημαρχία ἄδεια μόνος γάρ οὗτος δικτάτωρ αἱρέω ὁ ἀρχή ὁ κράτος οὐ ἀπόλλυμι , ἀλλά μένω ὁ ἄλλος καταλύω , ἔγκειμαι ὁ δῆμος πολύς , μή προίημι δέω ὁ Μινούκιος μηδέ ἐάω πάσχω ὅς Μάλλιος Τουρκουᾶτος δράω ὁ υἱός , ἀριστεύω καί στεφανόω ἀποκόπτω πέλεκυς ὁ τράχηλος , ἀφαιρέω δέ ὁ Φάβιος ὁ τυραννίς καί ὁ δύναμαι καί βούλομαι σῴζω ἐπιτρέπω ὁ πρᾶγμα .
plutarchus.fabius-maximus 9.3
τοιούτοις λόγοις κινηθέντες οἱ ἄνθρωποι τὸν μὲν Φάβιον οὐκ ἐτόλμησαν ἀναγκάσαι καταθέσθαι τὴν μοναρχίαν , καίπερ ἀδοξοῦντα , τὸν δὲ Μινούκιον ἐψηφίσαντο τῆς στρατηγίας ὁμότιμον ὄντα διέπειν τὸν πόλεμον ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας τῷ δικτάτορι , πρᾶγμα μὴ πρότερον ἐν Ῥώμῃ γεγονός , ὀλίγῳ δʼ ὕστερον αὖθις γενόμενον μετὰ τὴν ἐν Κάνναις ἀτυχίαν .
Lemmas: τοιοῦτος λόγος κινέω ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν Φάβιος οὐ τολμάω ἀναγκάζω κατατίθημι ὁ μοναρχία , καίπερ ἀδοξέω , ὁ δέ Μινούκιος ψηφίζω ὁ στρατηγία ὁμότιμος εἰμί διέπω ὁ πόλεμος ἀπό ὁ αὐτός ἐξουσία ὁ δικτάτωρ , πρᾶγμα μή πρότερος ἐν Ῥώμη γίγνομαι , ὀλίγος δέ ὕστερον αὖθις γίγνομαι μετά ὁ ἐν Κάννα ἀτυχία .
plutarchus.fabius-maximus 9.4
καὶ γὰρ τότʼ ἐπὶ τῶν στρατοπέδων Μᾶρκος ἦν Ἰούνιος δικτάτωρ , καὶ κατὰ πόλιν τὸ βουλευτικὸν ἀναπληρῶσαι δεῆσαν , ἅτε δὴ πολλῶν ἐν τῇ . μάχῃ συγκλητικῶν ἀπολωλότων , ἕτερον εἵλοντο δικτάτορα Φάβιον Βουτεῶνα . πλὴν οὗτος μὲν , ἐπεὶ προῆλθε καὶ κατέλεξε τοὺς ἄνδρας καὶ συνεπλήρωσε τὴν βουλήν , αὐθημερὸν ἀφεὶς τοὺς ῥαβδούχους καὶ διαφυγὼν τοὺς προάγοντας , εἰς τὸν ὄχλον ἐμβαλὼν καὶ καταμίξας ἑαυτὸν ἤδη τι τῶν ἑαυτοῦ διοικῶν καὶ πραγματευόμενος ὥσπερ ἰδιώτης ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἀνεστρέφετο .
Lemmas: καί γάρ τότε ἐπί ὁ στρατόπεδον Μάρκος εἰμί Ἰούνιος δικτάτωρ , καί κατά πόλις ὁ βουλευτικός ἀναπληρόω δέω , ἅτε δή πολύς ἐν ὁ . μάχη συγκλητικός ἀπόλλυμι , ἕτερος αἱρέω δικτάτωρ Φάβιος Βουτεών . πλήν οὗτος μέν , ἐπεί προέρχομαι καί καταλέγω ὁ ἀνήρ καί συμπληρόω ὁ βουλή , αὐθημερόν ἀφίημι ὁ ῥαβδοῦχος καί διαφεύγω ὁ προάγω , εἰς ὁ ὄχλος ἐμβάλλω καί καταμείγνυμι ἑαυτοῦ ἤδη τις ὁ ἑαυτοῦ διοικέω καί πραγματεύομαι ὥσπερ ἰδιώτης ἐπί ὁ ἀγορά ἀναστρέφω .
plutarchus.fabius-maximus 10.1
τὸν δὲ Μινούκιον ἐπὶ τὰς αὐτὰς τῷ δικτάτορι πράξεις ἀποδείξαντες ᾤοντο κεκολοῦσθαι καὶ γεγονέναι ταπεινὸν παντάπασιν ἐκεῖνον , οὐκ ὀρθῶς στοχαζόμενοι τοῦ ἀνδρός . οὐ γὰρ αὑτοῦ συμφορὰν ἡγεῖτο τὴν ἐκείνων ἄγνοιαν , ἀλλʼ ὥσπερ Διογένης ὁ σοφός , εἰπόντος τινὸς πρὸς αὐτόν · οὗτοι σοῦ καταγελῶσιν , ἀλλʼ ἐγώ εἶπεν , οὐ καταγελῶμαι , μόνους ἡγούμενος καταγελᾶσθαι τοὺς ἐνδιδόντας καὶ πρὸς τὰ τοιαῦτα διαταραττομένους .
Lemmas: ὁ δέ Μινούκιος ἐπί ὁ αὐτός ὁ δικτάτωρ πρᾶξις ἀποδείκνυμι οἴομαι κολούω καί γίγνομαι ταπεινός παντάπασι ἐκεῖνος , οὐ ὀρθός στοχάζομαι ὁ ἀνήρ . οὐ γάρ ἑαυτοῦ συμφορά ἡγέομαι ὁ ἐκεῖνος ἄγνοια , ἀλλά ὥσπερ Διογένης ὁ σοφός , λέγω τις πρός αὐτός · οὗτος σύ καταγελάω , ἀλλά ἐγώ λέγω , οὐ καταγελάω , μόνος ἡγέομαι καταγελάω ὁ ἐνδίδωμι καί πρός ὁ τοιοῦτος διαταράσσω .
plutarchus.fabius-maximus 10.2
οὕτω Φάβιος ἔφερεν ἀπαθῶς καὶ ῥᾳδίως ὅσον ἐπʼ αὐτῷ τὰ γινόμενα , συμβαλλόμενος ἀπόδειξιν τῶν φιλοσόφων τοῖς ἀξιοῦσι μήτε ὑβρίζεσθαι μήτε ἀτιμοῦσθαι τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ σπουδαῖον . ἠνία δʼ αὐτὸν ἡ τῶν πολλῶν ἀβουλία διὰ τὰ κοινά , δεδωκότων ἀφορμὰς ἀνδρὸς οὐχ ὑγιαινούσῃ φιλοτιμίᾳ πρὸς τὸν πόλεμον .
Lemmas: οὕτως Φάβιος φέρω ἀπαθής καί ῥᾴδιος ὅσος ἐπί αὐτός ὁ γίγνομαι , συμβάλλω ἀπόδειξις ὁ φιλόσοφος ὁ ἀξιόω μήτε ὑβρίζω μήτε ἀτιμόω ὁ ἀγαθός ἀνήρ καί σπουδαῖος . ἀνιάω δέ αὐτός ὁ ὁ πολύς ἀβουλία διά ὁ κοινός , δίδωμι ἀφορμή ἀνήρ οὐ ὑγιαίνω φιλοτιμία πρός ὁ πόλεμος .
plutarchus.fabius-maximus 10.3
καὶ δεδοικὼς μὴ παντάπασιν ἐκμανεὶς ὑπὸ κενῆς δόξης καὶ ὄγκου φθάσῃ τι κακὸν ἀπεργασάμενος , λαθὼν ἅπαντας ἐξῆλθε καὶ παραγενόμενος εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ καταλαβὼν τὸν Μινούκιον οὐκέτι καθεκτόν , ἀλλὰ βαρὺν καὶ τετυφωμένον καὶ παρὰ μέρος ἄρχειν ἀξιοῦντα , τοῦτο μὲν οὐ συνεχώρησε , τὴν δὲ δύναμιν διενείματο πρὸς αὐτόν , ὡς μέρους μόνος ἄρξων βέλτιον ἢ πάντων παρὰ μέρος .
Lemmas: καί δείδω μή παντάπασι ἐκμαίνομαι ὑπό κενός δόξα καί ὄγκος φθάνω τις κακός ἀπεργάζομαι , λανθάνω ἅπας ἐξέρχομαι καί παραγίγνομαι εἰς ὁ στρατόπεδον καί καταλαμβάνω ὁ Μινούκιος οὐκέτι καθεκτός , ἀλλά βαρύς καί τυφόω καί παρά μέρος ἄρχω ἀξιόω , οὗτος μέν οὐ συγχωρέω , ὁ δέ δύναμις διανέμω πρός αὐτός , ὡς μέρος μόνος ἄρχω ἀγαθός ἤ πᾶς παρά μέρος .
plutarchus.fabius-maximus 10.4
καὶ τὸ μὲν πρῶτον τῶν ταγμάτων καὶ τέταρτον αὐτὸς ἔλαβε , τὸ δὲ δεύτερον καὶ τρίτον ἐκείνῳ παρέδωκεν , ἐπίσης καὶ τῶν συμμαχικῶν διανεμηθέντων . σεμνυνομένου δὲ τοῦ Μινουκίου καὶ χαίροντος ἐπὶ τῷ τὸ πρόσχημα τῆς ἀκροτάτης καὶ μεγίστης ἀρχῆς ὑφεῖσθαι καὶ προπεπηλακίσθαι διʼ αὐτόν , ὑπεμίμνῃσκεν ὁ Φάβιος ὡς οὐκ ὄντος μὲν αὐτῷ πρὸς Φάβιον , ἀλλʼ , εἰ σωφρονεῖ , πρὸς Ἀννίβαν τοῦ ἀγῶνος ·
Lemmas: καί ὁ μέν πρῶτος ὁ τάγμα καί τέταρτος αὐτός λαμβάνω , ὁ δέ δεύτερος καί τρίτος ἐκεῖνος παραδίδωμι , ἐπίσης καί ὁ συμμαχικός διανέμω . σεμνύνω δέ ὁ Μινούκιος καί χαίρω ἐπί ὁ ὁ πρόσχημα ὁ ἄκρος καί μέγας ἀρχή ὑφάω καί προπηλακίζω διά αὐτός , ὑπομιμνῄσκω ὁ Φάβιος ὡς οὐ εἰμί μέν αὐτός πρός Φάβιος , ἀλλά , εἰ σωφρονέω , πρός Ἀννίβας ὁ ἀγών ·
plutarchus.fabius-maximus 10.5
εἰ δὲ καὶ πρὸς τὸν συνάρχοντα φιλονεικεῖ , σκοπεῖν ὅπως τοῦ νενικημένου καὶ καθυβρισμένου παρὰ τοῖς πολίταις ὁ τετιμημένος καὶ νενικηκὼς οὐ φανεῖται μᾶλλον ὀλιγωρῶν τῆς σωτηρίας αὐτῶν καὶ ἀσφαλείας .
Lemmas: εἰ δέ καί πρός ὁ συνάρχω φιλονεικέω , σκοπέω ὅπως ὁ νικάω καί καθυβρίζω παρά ὁ πολίτης ὁ τιμάω καί νικάω οὐ φαίνω μάλα ὀλιγωρέω ὁ σωτηρία αὐτός καί ἀσφάλεια .
plutarchus.fabius-maximus 11.1
ὁ δὲ ταῦτα μὲν εἰρωνείαν ἡγεῖτο γεροντικήν · παραλαβὼν δὲ τὴν ἀποκληρωθεῖσαν δύναμιν ἰδίᾳ καὶ χωρὶς ἐστρατοπέδευσεν , οὐδὲν ἀγνοοῦντος τοῦ Ἀννίβου τῶν γινομένων , ἀλλὰ πᾶσιν ἐφεδρεύοντος . ἦν δὲ λόφος κατὰ μέσον καταληφθῆναι μὲν οὐ χαλεπός , ὀχυρὸς δὲ καταληφθεὶς στρατοπέδῳ καὶ διαρκὴς εἰς ἅπαντα , τὸ δὲ πέριξ πεδίον ὀφθῆναι μὲν ἄπωθεν ὁμαλὸν διὰ ψιλότητα καὶ λεῖον , ἔχον δέ τινας οὐ μεγάλας τάφρους ἐν αὑτῷ καὶ κοιλότητας ἄλλας .
Lemmas: ὁ δέ οὗτος μέν εἰρωνεία ἡγέομαι γεροντικός · παραλαμβάνω δέ ὁ ἀποκληρόω δύναμις ἴδιος καί χωρίς στρατοπεδεύω , οὐδείς ἀγνοέω ὁ Ἀννίβας ὁ γίγνομαι , ἀλλά πᾶς ἐφεδρεύω . εἰμί δέ λόφος κατά μέσος καταλαμβάνω μέν οὐ χαλεπός , ὀχυρός δέ καταλαμβάνω στρατόπεδον καί διαρκής εἰς ἅπας , ὁ δέ πέριξ πεδίον ὁράω μέν ἄπωθεν ὁμαλός διά ψιλότης καί λεῖος , ἔχω δέ τις οὐ μέγας τάφρος ἐν ἑαυτοῦ καί κοιλότης ἄλλος .
plutarchus.fabius-maximus 11.2
διὸ καὶ τὸν λόφον ἐκ τοῦ ῥᾴστου κρύφα κατασχεῖν παρόν οὐκ ἠθέλησεν ὁ Ἀννίβας , ἀλλʼ ἀπέλιπε μάχης ἐν μέσῳ πρόφασιν . ὡς δʼ εἶδε κεχωρισμένον τοῦ Φαβίου τὸν Μινούκιον , νυκτὸς μὲν εἰς τὰς τάφρους καὶ τὰς κοιλότητας κατέσπειρε τῶν στρατιωτῶν τινας , ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ φανερῶς ἔπεμψεν οὐ πολλοὺς καταληψομένους τὸν λόφον , ὡς ἐπαγάγοιτο συμπεσεῖν περὶ τοῦ τόπου τὸν Μινούκιον .
Lemmas: διό καί ὁ λόφος ἐκ ὁ ῥᾴδιος κρύφα κατέχω πάρειμι οὐ ἐθέλω ὁ Ἀννίβας , ἀλλά ἀπολείπω μάχη ἐν μέσος πρόφασις . ὡς δέ ὁράω χωρίζω ὁ Φάβιος ὁ Μινούκιος , νύξ μέν εἰς ὁ τάφρος καί ὁ κοιλότης κατασπείρω ὁ στρατιώτης τις , ἅμα δέ ὁ ἡμέρα φανερός πέμπω οὐ πολύς καταλαμβάνω ὁ λόφος , ὡς ἐπάγω συμπίπτω περί ὁ τόπος ὁ Μινούκιος .
plutarchus.fabius-maximus 11.3
ὃ δὴ καὶ συνέβη , πρῶτον μὲν γὰρ ἀπέστειλε τὴν κούφην στρατιάν , ἔπειτα τοὺς ἱππεῖς , τέλος δʼ ὁρῶν τὸν Ἀννίβαν παραβοηθοῦντα τοῖς ἐπὶ τοῦ λόφου πάσῃ κατέβαινε τῇ δυνάμει συντεταγμένος , καὶ μάχην καρτερὰν θέμενος ἠμύνετο τοὺς ἀπὸ τοῦ λόφου βάλλοντας , συμπλεκόμενος καὶ ἴσα φερόμενος , ἄχρι οὗ καλῶς ἠπατημένον ὁρῶν ὁ Ἀννίβας καὶ γυμνὰ παρέχοντα τοῖς ἐνεδρεύουσι τὰ νῶτα τὸ σημεῖον αἴρει .
Lemmas: ὅς δή καί συμβαίνω , πρῶτος μέν γάρ ἀποστέλλω ὁ κοῦφος στρατιά , ἔπειτα ὁ ἱππεύς , τέλος δέ ὁράω ὁ Ἀννίβας παραβοηθέω ὁ ἐπί ὁ λόφος πᾶς καταβαίνω ὁ δύναμις συντάσσω , καί μάχη καρτερός τίθημι ἀμύνω ὁ ἀπό ὁ λόφος βάλλω , συμπλέκω καί ἴσος φέρω , ἄχρι ὅς καλός ἀπατάω ὁράω ὁ Ἀννίβας καί γυμνός παρέχω ὁ ἐνεδρεύω ὁ νῶτον ὁ σημεῖον ἀείρω .
plutarchus.fabius-maximus 11.4
πρὸς δὲ τοῦτο πολλαχόθεν ἐξανισταμένων ἅμα καὶ μετὰ κραυγῆς προσφερομένων καὶ τοὺς ἐσχάτους ἀποκτιννύντων ἀδιήγητος κατεῖχε ταραχὴ καὶ πτοία τοὺς Ῥωμαίους , αὐτοῦ τε τοῦ Μινουκίου τὸ θράσος κατακέκλαστο , καὶ πρὸς ἄλλον ἄλλοτε τῶν ἡγεμόνων διεπάπταινεν , οὐδενὸς ἐν χώρᾳ μένειν τολμῶντος , ἀλλὰ πρὸς φυγὴν ὠθουμένων οὐ σωτήριον . οἱ γὰρ Νομάδες ἤδη κρατοῦντες κύκλῳ περιήλαυνον τὸ πεδίον καὶ τοὺς ἀποσκιδναμένους ἔκτεινον .
Lemmas: πρός δέ οὗτος πολλαχόθεν ἐξανίστημι ἅμα καί μετά κραυγή προσφέρω καί ὁ ἔσχατος ἀποκτείνω ἀδιήγητος κατέχω ταραχή καί πτόα ὁ Ῥωμαῖος , αὐτός τε ὁ Μινούκιος ὁ θράσος κατακλάω , καί πρός ἄλλος ἄλλοτε ὁ ἡγεμών διαπαπταίνω , οὐδείς ἐν χώρα μένω τολμάω , ἀλλά πρός φυγή ὠθέω οὐ σωτήριος . ὁ γάρ Νομάς ἤδη κρατέω κύκλος περιελαύνω ὁ πεδίον καί ὁ ἀποσκίδναμαι κτείνω .
plutarchus.fabius-maximus 12.1
ἐν τοσούτῳ δὲ κακῷ τῶν Ῥωμαίων ὄντων οὐκ ἔλαθεν ὁ κίνδυνος τὸν Φάβιον , ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον , ὡς ἔοικεν , ἤδη προειληφώς τήν τε δύναμιν συντεταγμένην εἶχεν ἐπὶ τῶν ὅπλων καὶ τὰ πραττόμενα γινώσκειν ἐφρόντιζεν οὐ διʼ ἀγγέλων , ἀλλʼ αὐτὸς ἔχων κατασκοπὴν πρὸ τοῦ χάρακος . ὡς οὖν κατεῖδε κυκλούμενον καὶ ταραττόμενον τὸ στράτευμα , καὶ κραυγὴ προσέπιπτεν οὐ μενόντων , ἀλλʼ ἤδη πεφοβημένων καὶ τρεπομένων ,
Lemmas: ἐν τοσοῦτος δέ κακός ὁ Ῥωμαῖος εἰμί οὐ λανθάνω ὁ κίνδυνος ὁ Φάβιος , ἀλλά καί ὁ μέλλω , ὡς ἔοικα , ἤδη προλαμβάνω ὁ τε δύναμις συντάσσω ἔχω ἐπί ὁ ὅπλον καί ὁ πράσσω γιγνώσκω φροντίζω οὐ διά ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ἔχω κατασκοπή πρό ὁ χάραξ . ὡς οὖν καθοράω κυκλέω καί ταράσσω ὁ στράτευμα , καί κραυγή προσπίπτω οὐ μένω , ἀλλά ἤδη φοβέω καί τρέπω ,
plutarchus.fabius-maximus 12.2
μηρόν τε πληξάμενος καὶ στενάξας μέγα πρὸς μὲν τοὺς παρόντας εἶπεν ὮἩράκλεις , ὡς τάχιον μὲν ἢ ἐγὼ προσεδόκων , βράδιον δʼ ἢ αὐτὸς ἔσπευδε Μινούκιος ἑαυτὸν ἀπολώλεκε , τὰς · δὲ σημαίας ἐκφέρειν κατὰ τάχος καὶ τὸν στρατὸν ἕπεσθαι κελεύσας ἀνεβόησε · νῦν τις , ὦ στρατιῶται , Μάρκου Μινουκίου μεμνημένος ἐπειγέσθω · λαμπρὸς γὰρ ἁνὴρ καὶ φιλόπατρις , εἰ δέ τι σπεύδων ἐξελάσαι τοὺς πολεμίους ἥμαρτεν , αὖθις αἰτιασόμεθα .
Lemmas: μηρός τε πλήσσω καί στενάζω μέγας πρός μέν ὁ πάρειμι λέγω ὮἩρακλης , ὡς ταχύς μέν ἤ ἐγώ προσδοκάω , βραδύς δέ ἤ αὐτός σπεύδω Μινούκιος ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι , ὁ · δέ σημαία ἐκφέρω κατά τάχος καί ὁ στρατός ἕπομαι κελεύω ἀναβοάω · νῦν τις , ὦ στρατιώτης , Μάρκος Μινούκιος μιμνῄσκω ἐπείγω · λαμπρός γάρ ἀνήρ καί φιλόπατρις , εἰ δέ τις σπεύδω ἐξελαύνω ὁ πολέμιος ἁμαρτάνω , αὖθις αἰτιάομαι .
plutarchus.fabius-maximus 12.3
πρῶτον μὲν οὖν ἐπιφανεὶς τρέπεται καὶ διασκίδνησι τοὺς ἐν τῷ πεδίῳ περιελαύνοντας Νομάδας · εἶτα πρὸς τοὺς μαχομένους καὶ κατὰ νώτου τῶν Ῥωμαίων ὄντας ἐχώρει καὶ τοὺς ἐμποδὼν ἔκτεινεν , οἱ δὲ λοιποί , πρὶν ἀποληφθῆναι καὶ γενέσθαι περιπετεῖς οἷς αὐτοὶ τοὺς Ῥωμαίους ἐποίησαν , ἐγκλίναντες ἔφυγον .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ἐπιφαίνω τρέπω καί διασκίδνημι ὁ ἐν ὁ πεδίον περιελαύνω Νομάς · εἶτα πρός ὁ μάχομαι καί κατά νῶτον ὁ Ῥωμαῖος εἰμί χωρέω καί ὁ ἐμποδών κτείνω , ὁ δέ λοιπός , πρίν ἀπολαμβάνω καί γίγνομαι περιπετής ὅς αὐτός ὁ Ῥωμαῖος ποιέω , ἐγκλίνω φεύγω .
plutarchus.fabius-maximus 12.4
ὁρῶν δʼ ὁ Ἀννίβας τήν μεταβολὴν καὶ τὸν Φάβιον εὐρώστως παρʼ ἡλικίαν διὰ τῶν μαχομένων ὠθούμενον ἄνω πρὸς τὸν Μινούκιον εἰς τὸν όφον , ἐπέσχε τήν μάχην , καὶ τῇ σάλπιγγι σημήνας ἀνάκλησιν ἀπῆγεν εἰς τὸν χάρακα τοὺς Καρχηδονίους , ἀσμένως καὶ τῶν Ῥωμαίων ἀποτρεπομένων , λέγεται δʼ αὐτὸν ἀπιόντα περὶ τοῦ Φαβίου πρὸς τοὺς φίλους εἰπεῖν τι τοιοῦτον μετὰ παιδιᾶς · οὐκ ἐγὼ μέντοι προὔλεγον ὑμῖν πολλάκις τήν ἐπὶ τῶν ἄκρων ταύτην καθημένην νεφέλην , ὅτι μετὰ ζάλης ποτὲ καὶ καταιγίδων ὄμβρον ἐκρήξει ;
Lemmas: ὁράω δέ ὁ Ἀννίβας ὁ μεταβολή καί ὁ Φάβιος εὔρωστος παρά ἡλικία διά ὁ μάχομαι ὠθέω ἄνω πρός ὁ Μινούκιος εἰς ὁ όφον , ἐπέχω ὁ μάχη , καί ὁ σάλπιγξ σημαίνω ἀνάκλησις ἀπάγω εἰς ὁ χάραξ ὁ Καρχηδόνιος , ἄσμενος καί ὁ Ῥωμαῖος ἀποτρέπω , λέγω δέ αὐτός ἀπέρχομαι περί ὁ Φάβιος πρός ὁ φίλος λέγω τις τοιοῦτος μετά παιδιά · οὐ ἐγώ μέντοι προλέγω σύ πολλάκις ὁ ἐπί ὁ ἄκρον οὗτος κάθημαι νεφέλη , ὅτι μετά ζάλη ποτέ καί καταιγίς ὄμβρος ἐκρήγνυμι ;
plutarchus.fabius-maximus 13.1
μετὰ δὲ τὴν μάχην Φάβιος μὲν ὅσους ἔκτεινε τῶν πολεμίων σκυλεύσας ἀνεχώρησεν , οὐδὲν ὑπερήφανον οὐδʼ ἐπαχθὲς εἰπὼν περὶ τοῦ συνάρχοντος · Μινούκιος δὲ τὴν αὑτοῦ στρατιὰν ἀθροίσας , ἄνδρες , ἔφη , συστρατιῶται , τὸ μ?ὲν ἁμαρτεῖν μηδὲν ἐν πράγμασι μεγάλοις μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπόν ἐστι , τὸ δʼ ἁμαρτόντα χρήσασθαι τοῖς πταίσμασι διδάγμασι πρὸς τὸ λοιπὸν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ νοῦν ἔχοντος .
Lemmas: μετά δέ ὁ μάχη Φάβιος μέν ὅσος κτείνω ὁ πολέμιος σκυλεύω ἀναχωρέω , οὐδείς ὑπερήφανος οὐδέ ἐπαχθής λέγω περί ὁ συνάρχω · Μινούκιος δέ ὁ ἑαυτοῦ στρατιά ἀθροίζω , ἀνήρ , φημί , συστρατιώτης , ὁ ἔμεν ἁμαρτάνω μηδείς ἐν πρᾶγμα μέγας μέγας ἤ κατά ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ ἁμαρτάνω χράω ὁ πταῖσμα δίδαγμα πρός ὁ λοιπός ἀνήρ ἀγαθός καί νόος ἔχω .