ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.demosthenes 18.1
οὐ μὴν ἀλλʼ ἐπεὶ Φίλιππος ὑπὸ τῆς περὶ τὴν Ἄμφισσαν εὐτυχίας ἐπαιρόμενος εἰς τὴν Ἐλάτειαν ἐξαίφνης ἐνέπεσε καὶ τὴν Φωκίδα κατέσχεν , ἐκπεπληγμένων τῶν Ἀθηναίων καὶ μηδενὸς τολμῶντος ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ βῆμα μηδὲ ἔχοντος ὅ τι χρὴ λέγειν , ἀλλʼ ἀπορίας οὔσης ἐν μέσῳ καὶ σιωπῆς , παρελθὼν μόνος ὁ Δημοσθένης συνεβούλευε τῶν Θηβαίων ἔχεσθαι · καὶ τἆλλα παραθαρρύνας καὶ μετεωρίσας , ὥσπερ εἰώθει , τὸν δῆμον ταῖς ἐλπίσιν , ἀπεστάλη πρεσβευτὴς μεθʼ ἑτέρων εἰς Θήβας .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ἐπεί Φίλιππος ὑπό ὁ περί ὁ Ἄμφισσα εὐτυχία ἐπαίρω εἰς ὁ Ἐλατεία ἐξαίφνης ἐμπίπτω καί ὁ Φωκίς κατέχω , ἐκπλήσσω ὁ Ἀθηναῖος καί μηδείς τολμάω ἀναβαίνω ἐπί ὁ βῆμα μηδέ ἔχω ὅς τις χρή λέγω , ἀλλά ἀπορία εἰμί ἐν μέσος καί σιωπή , παρέρχομαι μόνος ὁ Δημοσθένης συμβουλεύω ὁ Θηβαῖος ἔχω · καί ἄλλος παραθαρσύνω καί μετεωρίζω , ὥσπερ εἴωθα , ὁ δῆμος ὁ ἐλπίς , ἀποστέλλω πρεσβευτής μετά ἕτερος εἰς Θῆβαι .
plutarchus.demosthenes 18.2
ἔπεμψε δὲ καὶ Φίλιππος , ὡς Μαρσύας φησίν , Ἀμύνταν μὲν καὶ Κλέαρχον Μακεδόνας , Δάοχον δὲ Θεσσαλὸν καὶ Θρασυδαῖον ἀντεροῦντας . τὸ μὲν οὖν συμφέρον οὐ διέφευγε τοὺς τῶν Θηβαίων λογισμούς , ἀλλʼ ἐν ὄμμασιν ἕκαστος εἶχε τὰ τὸν πολέμου δεινά , ἔτι τῶν Φωκικῶν τραυμάτων νεαρῶν παραμενόντων ·
Lemmas: πέμπω δέ καί Φίλιππος , ὡς Μαρσύας φημί , Ἀμύντας μέν καί Κλέαρχος Μακεδών , Δάοχος δέ Θεσσαλός καί Θρασυδαῖος ἀντερῶ . ὁ μέν οὖν συμφέρω οὐ διαφεύγω ὁ ὁ Θηβαῖος λογισμός , ἀλλά ἐν ὄμμα ἕκαστος ἔχω ὁ ὁ πόλεμος δεινός , ἔτι ὁ Φωκικός τραῦμα νεαρός παραμένω ·
plutarchus.demosthenes 18.3
ἡ δὲ τὸν ῥήτορος δύναμις , ὥς φησι Θεόπομπος , ἐκριπίζουσα τὸν θυμὸν αὐτῶν καὶ διακαίουσα τὴν φιλοτιμίαν ἐπεσκότησε τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , ὥστε καὶ φόβον καὶ λογισμὸν καὶ χάριν ἐκβαλεῖν αὐτούς ἐνθουσιῶντας ὑπὸ τοῦ λόγου πρὸς τὸ καλόν , οὕτω δὲ μέγα καὶ λαμπρὸν ἐφάνη τὸ τοῦ ῥήτορος ἔργον ὥστε τὸν μὲν Φίλιππον εὐθὺς ἐπικηρυκεύεσθαι δεόμενον εἰρήνης , ὀρθὴν δὲ τὴν Ἑλλάδα γενέσθαι καὶ συνεξαναστῆναι πρὸς τὸ μέλλον ,
Lemmas: ὁ δέ ὁ ῥήτωρ δύναμις , ὡς φημί Θεόπομπος , ἐκριπίζω ὁ θυμός αὐτός καί διακαίω ὁ φιλοτιμία ἐπισκοτέω ὁ ἄλλος ἅπας , ὥστε καί φόβος καί λογισμός καί χάρις ἐκβάλλω αὐτός ἐνθουσιάζω ὑπό ὁ λόγος πρός ὁ καλός , οὕτως δέ μέγας καί λαμπρός φαίνω ὁ ὁ ῥήτωρ ἔργον ὥστε ὁ μέν Φίλιππος εὐθύς ἐπικηρυκεύομαι δέω εἰρήνη , ὀρθός δέ ὁ Ἑλλάς γίγνομαι καί συνεξανίστημι πρός ὁ μέλλω ,
plutarchus.demosthenes 18.4
ὑπηρετεῖν δὲ μὴ μόνον τοὺς στρατηγοὺς τῷ Δημοσθένει ποιοῦντας τὸ προσταττόμενον , ἀλλὰ καὶ τοὺς βοιωτάρχας , διοικεῖσθαι δὲ τὰς ἐκκλησίας ἁπάσας οὐδὲν ἧττον ὑπʼ ἐκείνου τότε τὰς Θηβαίων ἢ τὰς Ἀθηναίων , ἀγαπωμένου παρʼ ἀμφοτέροις καὶ δυναστεύοντος οὐκ ἀδίκως οὐδὲ παρʼ ἀξίαν , ὥσπερ ἀποφαίνεται Θεόπομπος , ἀλλὰ καὶ πάνυ προσηκόντως .
Lemmas: ὑπηρετέω δέ μή μόνος ὁ στρατηγός ὁ Δημοσθένης ποιέω ὁ προστάσσω , ἀλλά καί ὁ Βοιωτάρχης , διοικέω δέ ὁ ἐκκλησία ἅπας οὐδείς ἥσσων ὑπό ἐκεῖνος τότε ὁ Θηβαῖος ἤ ὁ Ἀθηναῖος , ἀγαπάω παρά ἀμφότερος καί δυναστεύω οὐ ἄδικος οὐδέ παρά ἄξιος , ὥσπερ ἀποφαίνω Θεόπομπος , ἀλλά καί πάνυ προσηκόντως .
plutarchus.demosthenes 19.1
τύχη δέ τις ἔοικε δαιμόνιος ἐν περιφορὰ πραγμάτων , εἰς ἐκεῖνο καιροῦ συμπεραίνουσα τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλλάδος , ἐναντιοῦσθαι τοῖς πραττομένοις , καὶ πολλὰ σημεῖα τοῦ μέλλοντος ἀναφαίνειν , ἐν οἷς ἥ τε Πυθία δεινὰ προὔφαινε μαντεύματα , καὶ χρησμὸς ᾔδετο παλαιὸς ἐκ τῶν Σιβυλλείων τῆς ἐπὶ Θερμώδοντι μάχης ἀπάνευθε γενοίμην , αἰετὸς ἐν νεφέεσσι καὶ ἠέρι θηήσασθαι . κλαίει ὁ νικηθείς , ὁ δὲ νικήσας ἀπόλωλε .
Lemmas: τύχη δέ τις ἔοικα δαιμόνιος ἐν περιφορά πρᾶγμα , εἰς ἐκεῖνος καιρός συμπεραίνω ὁ ἐλευθερία ὁ Ἑλλάς , ἐναντιόομαι ὁ πράσσω , καί πολύς σημεῖον ὁ μέλλω ἀναφαίνω , ἐν ὅς ὁ τε Πυθία δεινός προυφαίνω μάντευμα , καί χρησμός ἀείδω παλαιός ἐκ ὁ Σιβύλλειος ὁ ἐπί Θερμώδων μάχη ἀπάνευθε γίγνομαι , ἀετός ἐν νέφος καί ἀήρ θεάομαι . κλαίω ὁ νικάω , ὁ δέ νικάω ἀπόλλυμι .
plutarchus.demosthenes 19.2
τὸν δὲ Θερμώδοντα φασιν εἶναι παρʼ ἡμῖν ἐν Χαιρωνείᾳ ποτάμιον μικρὸν εἰς τὸν Κηφισὸν ἐμβάλλον . ἡμεῖς δὲ νῦν μὲν οὐδὲν οὕτω τῶν ῥευμάτων ἴσμεν ὀνομαζόμενον , εἰκάζομεν δὲ τὸν καλούμενον Αἵμονα Θερμώδοντα λέγεσθαι τότε · καὶ γὰρ παραρρεῖ παρὰ τὸ Ἡράκλειον , ὅπου κατεστρατοπέδευον οἱ Ἕλληνες · καὶ τεκμαιρόμεθα τῆς μάχης γενομένης αἵματος ἐμπλησθέντα καὶ νεκρῶν τὸν ποταμὸν ταύτην διαλλάξαι τὴν προσηγορίαν .
Lemmas: ὁ δέ Θερμώδων φημί εἰμί παρά ἐγώ ἐν Χαιρωνεία ποτάμιον μικρός εἰς ὁ Κηφισός ἐμβάλλω . ἐγώ δέ νῦν μέν οὐδείς οὕτως ὁ ῥεῦμα οἶδα ὀνομάζω , εἰκάζω δέ ὁ καλέω Αἵμων Θερμώδων λέγω τότε · καί γάρ παραρρέω παρά ὁ Ἡράκλειον , ὅπου καταστρατοπεδεύω ὁ Ἕλλην · καί τεκμαίρομαι ὁ μάχη γίγνομαι αἷμα ἐμπίμπλημι καί νεκρός ὁ ποταμός οὗτος διαλλάσσω ὁ προσηγορία .
plutarchus.demosthenes 19.3
ὁ δὲ Δοῦρις οὐ ποταμὸν εἶναι φησι τὸν Θερμώδοντά , ἀλλʼ ἱστάντας τινὰς σκηνὴν καὶ περιορύττοντας ἀνδριαντίσκον εὑρεῖν λίθινον , ὑπὸ γραμμάτων τινῶν διασημαινόμενον ὡς εἴη Θερμώδων , ἐν ταῖς ἀγκάλαις Ἀμαζόνα φέροντα τετρωμένην . ἐπὶ δὲ τούτῳ χρησμὸν ἄλλον ᾂδεσθαι λέγοντα · τὴν δʼ ἐπὶ Θερμώδοντι μάχην μένε , παμμέλαν ὄρνι · τηνεί τοι κρέα πολλὰ παρέσσεται ἀνθρώπεια .
Lemmas: ὁ δέ Δοῦρις οὐ ποταμός εἰμί φημί ὁ Θερμώδων , ἀλλά ἵστημι τις σκηνή καί περιορύσσω ἀνδριαντίσκος εὑρίσκω λίθινος , ὑπό γράμμα τις διασημαίνω ὡς εἰμί Θερμώδων , ἐν ὁ ἀγκάλη Ἀμαζών φέρω τιτρώσκω . ἐπί δέ οὗτος χρησμός ἄλλος ἀείδω λέγω · ὁ δέ ἐπί Θερμώδων μάχη μένω , παμμέλας ὄρνις · ἐκεῖ σύ κρέας πολύς πάρειμι ἀνθρώπειος .
plutarchus.demosthenes 20.1
ταῦτα μὲν οὖν ὅπως ἔχει , διαιτῆσαι χαλεπόν ὁ δὲ Δημοσθένης λέγεται τοῖς τῶν Ἑλλήνων ὅπλοις ἐκτεθαρρηκὼς , καὶ λαμπρὸς ὑπὸ ῥώμης καὶ προθυμίας ἀνδρῶν τοσούτων προκαλουμένων τοὺς πολεμίους αἰρόμενος , οὔτε χρησμοῖς ἐᾶν προσέχειν οὔτε μαντείας ἀκούειν , ἀλλὰ καὶ τὴν Πυθίαν ὑπονοεῖν ὡς φιλιππίζουσαν , ἀναμιμνῄσκων Ἐπαμεινώνδου τοὺς Θηβαίους καὶ Περικλέους τοὺς Ἀθηναίους , ὡς ἐκεῖνοι τὰ τοιαῦτα δειλίας ἡγούμενοι προφάσεις ἐχρῶντο τοῖς λογισμοῖς .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὅπως ἔχω , διαιτέω χαλεπός ὁ δέ Δημοσθένης λέγω ὁ ὁ Ἕλλην ὅπλον ἐκθαρρέω , καί λαμπρός ὑπό ῥώμη καί προθυμία ἀνήρ τοσοῦτος προκαλέω ὁ πολέμιος ἀείρω , οὔτε χρησμός ἐάω προσέχω οὔτε μαντεία ἀκούω , ἀλλά καί ὁ Πυθία ὑπονοέω ὡς φιλιππίζω , ἀναμιμνῄσκω Ἐπαμεινώνδας ὁ Θηβαῖος καί Περικλῆς ὁ Ἀθηναῖος , ὡς ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος δειλία ἡγέομαι πρόφασις χράω ὁ λογισμός .
plutarchus.demosthenes 20.2
μέχρι μὲν οὖν τούτων ἀνὴρ ἦν ἀγαθός · ἐν δὲ τῇ μάχῃ καλὸν οὐδὲν οὐδʼ ὁμολογούμενον ἔργον οἷς εἶπεν ἀποδειξάμενος ᾤχετο λιπὼν τὴν τάξιν , ἀποδρὰς αἴσχιστα καὶ τὰ ὅπλα ῥίψας , οὐδὲ τὴν ἐπιγραφὴν τῆς ἀσπίδος , ὡς ἔλεγε Πυθέας , αἰσχυνθείς , ἐπιγεγραμμένης γράμμασι χρυσοῖς , ἀγαθῇ τύχῃ .
Lemmas: μέχρι μέν οὖν οὗτος ἀνήρ εἰμί ἀγαθός · ἐν δέ ὁ μάχη καλός οὐδείς οὐδέ ὁμολογέω ἔργον ὅς λέγω ἀποδείκνυμι οἴχομαι λείπω ὁ τάξις , ἀποδιδράσκω αἰσχρός καί ὁ ὅπλον ῥίπτω , οὐδέ ὁ ἐπιγραφή ὁ ἀσπίς , ὡς λέγω Πυθέας , αἰσχύνω , ἐπιγράφω γράμμα χρύσεος , ἀγαθός τύχη .
plutarchus.demosthenes 20.3
παραυτίκα μὲν οὖν ὁ Φίλιππος ἐπὶ τῇ νίκῃ διὰ τὴν χαρὰν ἐξυβρίσας , καὶ κωμάσας ἐπὶ τοὺς νεκροὺς μεθύων , ᾖδε τὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοσθένους ψηφίσματος πρὸς πόδα διαιρῶν καὶ ὑποκρούων · Δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιεὺς τάδʼ εἶπεν · ἐκνήψας δὲ καὶ τὸ μέγεθος τοῦ περιστάντος αὐτὸν ἀγῶνος ἐν νῷ λαβών ἔφριττε τὴν δεινότητα καὶ τὴν δύναμιν τοῦ ῥήτορος , ἐν μέρει μικρῷ μιᾶς ἡμέρας τὸν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας καὶ τοῦ σώματος ἀναρρῖψαι κίνδυνον ἀναγκασθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ .
Lemmas: παραυτίκα μέν οὖν ὁ Φίλιππος ἐπί ὁ νίκη διά ὁ χαρά ἐξυβρίζω , καί κωμάζω ἐπί ὁ νεκρός μεθύω , ἀείδω ὁ ἀρχή ὁ Δημοσθένης ψήφισμα πρός πούς διαιρέω καί ὑποκρούω · Δημοσθένης Δημοσθένης Παιανιεύς ὅδε λέγω · ἐκνήφω δέ καί ὁ μέγεθος ὁ περιίστημι αὐτός ἀγών ἐν νόος λαμβάνω φρίσσω ὁ δεινότης καί ὁ δύναμις ὁ ῥήτωρ , ἐν μέρος μικρός εἷς ἡμέρα ὁ ὑπέρ ὁ ἡγεμονία καί ὁ σῶμα ἀναρρίπτω κίνδυνος ἀναγκάζω ὑπό αὐτός .
plutarchus.demosthenes 20.4
διῖκτο δʼ ἡ δόξα μέχρι τοῦ Περσῶν βασιλέως · κἀκεῖνος ἔπεμψε τοῖς σατράπαις ἐπὶ θάλασσαν γράμματα , χρήματα Δημοσθένει διδόναι κελεύων , καὶ προσέχειν ἐκείνῳ μάλιστα τῶν Ἑλλήνων , ὡς περισπάσαι δυναμένῳ καὶ κατασχεῖν ταῖς Ἑλληνικαῖς ταραχαῖς τὸν Μακεδόνα .
Lemmas: διικνέομαι δέ ὁ δόξα μέχρι ὁ Πέρσης βασιλεύς · ἐκεῖνος πέμπω ὁ σατράπης ἐπί θάλασσα γράμμα , χρῆμα Δημοσθένης δίδωμι κελεύω , καί προσέχω ἐκεῖνος μάλα ὁ Ἕλλην , ὡς περισπάω δύναμαι καί κατέχω ὁ Ἑλληνικός ταραχή ὁ Μακεδών .
plutarchus.demosthenes 20.5
ταῦτα μὲν οὖν ὕστερον ἐφώρασεν Ἀλέξανδρος , ἐν Σάρδεσιν ἐπιστολάς τινας ἀνευρὼν τοῦ Δημοσθένους καὶ γράμματα τῶν βασιλέως στρατηγῶν , δηλοῦντα τὸ πλῆθος τῶν δοθέντων αὐτῷ χρημάτων .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὕστερον φωράω Ἀλέξανδρος , ἐν Σάρδεις ἐπιστολή τις ἀνευρίσκω ὁ Δημοσθένης καί γράμμα ὁ βασιλεύς στρατηγός , δηλόω ὁ πλῆθος ὁ δίδωμι αὐτός χρῆμα .
plutarchus.demosthenes 21.1
τότε δὲ τῆς ἀτυχίας τοῖς Ἕλλησι γεγενημένης οἱ μὲν ἀντιπολιτευόμενοι ῥήτορες ἐπεμβαίνοντες τῷ Δημοσθένει κατεσκεύαζον εὐθύνας καὶ γραφὰς ἐπʼ αὐτόν · ὁ δὲ δῆμος οὐ μόνον τούτων ἀπέλυεν , ἀλλὰ καὶ τιμῶν διετέλει καὶ προκαλούμενος αὖθις ὡς εὔνουν εἰς τὴν πολιτείαν ,
Lemmas: τότε δέ ὁ ἀτυχία ὁ Ἕλλην γίγνομαι ὁ μέν ἀντιπολιτεύομαι ῥήτωρ ἐπεμβαίνω ὁ Δημοσθένης κατασκευάζω εὔθυνα καί γραφή ἐπί αὐτός · ὁ δέ δῆμος οὐ μόνος οὗτος ἀπολύω , ἀλλά καί τιμάω διατελέω καί προκαλέω αὖθις ὡς εὔνους εἰς ὁ πολιτεία ,
plutarchus.demosthenes 21.2
ὥστε καὶ τῶν ὀστέων ἐκ Χαιρωνείας κομισθέντων καὶ θαπτομένων τὸν ἐπὶ τοῖς ἀνδράσιν ἔπαινον εἰπεῖν ἀπέδωκεν , οὐ ταπεινῶς οὐδʼ ἀγεννῶς φέρων τὸ συμβεβηκός , ὡς γράφει καὶ τραγῳδεῖ Θεόπομπος , ἀλλὰ τῷ τιμᾶν μάλιστα καὶ κοσμεῖν τὸν σύμβουλον ἀποδεικνύμενος τὸ μὴ μεταμέλεσθαι τοῖς βεβουλευμένοις .
Lemmas: ὥστε καί ὁ ὀστέον ἐκ Χαιρώνεια κομίζω καί θάπτω ὁ ἐπί ὁ ἀνήρ ἔπαινος λέγω ἀποδίδωμι , οὐ ταπεινός οὐδέ ἀγεννής φέρω ὁ συμβαίνω , ὡς γράφω καί τραγῳδέω Θεόπομπος , ἀλλά ὁ τιμάω μάλα καί κοσμέω ὁ σύμβουλος ἀποδείκνυμι ὁ μή μεταμέλομαι ὁ βουλεύω .
plutarchus.demosthenes 21.3
τὸν μὲν οὖν λόγον εἶπεν ὁ Δημοσθένης , τοῖς δὲ ψηφίσμασιν οὐχ ἑαυτόν , ἀλλʼ ἐν μέρει τῶν φίλων ἕκαστον ἐπέγραφεν , ἐξοιωνιζόμενος τὸν ἴδιον δαίμονα καὶ τὴν τύχην , ἕως αὖθις ἀνεθάρρησε Φιλίππου τελευτήσαντος . ἐτελεύτησε δὲ τῇ περὶ Χαιρώνειαν εὐτυχίᾳ χρόνον οὐ πολὺν ἐπιβιώσας · καὶ τοῦτο δοκεῖ τῷ τελευταίῳ τῶν ἐπῶν ὁ χρησμὸς ἀποθεσπίσαι · κλαίει ὁ νικηθείς , ὁ δὲ νικήσας ἀπόλωλεν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν λόγος λέγω ὁ Δημοσθένης , ὁ δέ ψήφισμα οὐ ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν μέρος ὁ φίλος ἕκαστος ἐπιγράφω , ἐξοιωνίζομαι ὁ ἴδιος δαίμων καί ὁ τύχη , ἕως αὖθις ἀναθαρσέω Φίλιππος τελευτάω . τελευτάω δέ ὁ περί Χαιρώνεια εὐτυχία χρόνος οὐ πολύς ἐπιβιόω · καί οὗτος δοκέω ὁ τελευταῖος ὁ ἔπος ὁ χρησμός ἀποθεσπίζω · κλαίω ὁ νικάω , ὁ δέ νικάω ἀπόλλυμι .
plutarchus.demosthenes 22.1
ἔγνω μὲν οὖν κρύφα τὴν τοῦ Φιλίππου τελευτὴν ὁ Δημοσθένης , προκαταλαμβάνων δὲ τὸ θαρρεῖν ἐπὶ τὰ μέλλοντα τοὺς Ἀθηναίους , προῆλθε φαιδρὸς εἰς τὴν βουλήν ὡς ὄναρ ἑωρακὼς ἀφʼ οὗ τι μέγα προσδοκᾶν Ἀθηναίοις ἀγαθόν καὶ μετʼ οὐ πολὺ παρῆσαν οἱ τὸν Φιλίππου θάνατον ἀπαγγέλλοντες . εὐθὺς οὖν ἔθυον εὐαγγέλια καὶ στεφανοῦν ἐψηφίσαντο Παυσανίαν .
Lemmas: γιγνώσκω μέν οὖν κρύφα ὁ ὁ Φίλιππος τελευτή ὁ Δημοσθένης , προκαταλαμβάνω δέ ὁ θαρσέω ἐπί ὁ μέλλω ὁ Ἀθηναῖος , προέρχομαι φαιδρός εἰς ὁ βουλή ὡς ὄναρ ὁράω ἀπό ὅς τις μέγας προσδοκάω Ἀθηναῖος ἀγαθός καί μετά οὐ πολύς πάρειμι ὁ ὁ Φίλιππος θάνατος ἀπαγγέλλω . εὐθύς οὖν θύω εὐαγγέλιον καί στεφανόω ψηφίζω Παυσανίας .
plutarchus.demosthenes 22.2
καὶ προῆλθεν ὁ Δημοσθένης ἔχων λαμπρὸν ἱμάτιον ἐστεφανωμένος , ἑβδόμην ἡμέραν τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ τεθνηκυίας , ὡς ὁ Αἰσχίνης φησί λοιδορῶν ἐπὶ τούτῳ καὶ κατηγορῶν αὐτοῦ μισοτεκνίαν , αὐτὸς ὢν ἀγεννὴς καὶ μαλακός , εἰ τὰ πένθη καὶ τοὺς ὀδυρμοὺς ἡμέρου καὶ φιλοστόργου ψυχῆς ἐποιεῖτο σημεῖα , τὸ δὲ ἀλύπως φέρειν ταῦτα καὶ πρᾴως ἀπεδοκίμαζεν .
Lemmas: καί προέρχομαι ὁ Δημοσθένης ἔχω λαμπρός ἱμάτιον στεφανόω , ἕβδομος ἡμέρα ὁ θυγάτηρ αὐτός θνῄσκω , ὡς ὁ Αἰσχίνης φημί λοιδορέω ἐπί οὗτος καί κατηγορέω αὐτός μισοτεκνία , αὐτός εἰμί ἀγεννής καί μαλακός , εἰ ὁ πένθος καί ὁ ὀδυρμός ἥμερος καί φιλόστοργος ψυχή ποιέω σημεῖον , ὁ δέ ἄλυπος φέρω οὗτος καί πρᾶος ἀποδοκιμάζω .
plutarchus.demosthenes 22.3
ἐγὼ δʼ , ὡς μὲν ἐπὶ θανάτῳ βασιλέως ἡμέρως οὕτω καὶ φιλανθρώπως ἐν οἷς ηὐτύχησε χρησαμένου πταίσασιν αὐτοῖς στεφανηφορεῖν καλῶς εἶχε καὶ θύειν , οὐκ ἄν εἴποιμι · πρὸς γὰρ τῷ νεμεσητῷ καὶ ἀγεννές , ζῶντα μὲν τιμᾶν καὶ ποιεῖσθαι πολίτην , πεσόντος δʼ ὑφʼ ἑτέρου μὴ φέρειν τὴν χαρὰν μετρίως , ἀλλʼ ἐπισκιρτᾶν τῷ νεκρῷ καὶ παιωνίζειν , ὥσπερ αὐτοὺς ἀνδραγαθήσαντας ·
Lemmas: ἐγώ δέ , ὡς μέν ἐπί θάνατος βασιλεύς ἥμερος οὕτως καί φιλάνθρωπος ἐν ὅς εὐτυχέω χράω πταίω αὐτός στεφανηφορέω καλός ἔχω καί θύω , οὐ ἄν λέγω · πρός γάρ ὁ νεμεσητός καί ἀγεννής , ζάω μέν τιμάω καί ποιέω πολίτης , πίπτω δέ ὑπό ἕτερος μή φέρω ὁ χαρά μέτριος , ἀλλά ἐπισκιρτάω ὁ νεκρός καί παιωνίζω , ὥσπερ αὐτός ἀνδραγαθέω ·
plutarchus.demosthenes 22.4
ὅτι μέντοι τὰς οἴκοι τύχας καὶ δάκρυα καὶ ὀδυρμοὺς ἀπολιπὼν ταῖς γυναιξὶν ὁ Δημοσθένης , ἃ τῇ πόλει συμφέρειν ᾤετο , ταῦτʼ ἔπραττεν , ἐπαινῶ , καὶ τίθεμαι πολιτικῆς καὶ ἀνδρώδους ψυχῆς ἀεὶ πρὸς τὸ κοινὸν ἱστάμενον καὶ τὰ οἰκεῖα πάθη καὶ πράγματα τοῖς δημοσίοις ἐπανέχοντα τηρεῖν τὸ ἀξίωμα πολὺ μᾶλλον ἢ τοὺς ὑποκριτὰς τῶν βασιλικῶν καὶ τυραννικῶν προσώπων , οὓς ὁρῶμεν οὔτε κλαίοντας οὔτε γελῶντας ἐν τοῖς θεάτροις ὡς αὐτοὶ θέλουσιν , ἀλλʼ ὡς ὁ ἀγὼν ἀπαιτεῖ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν .
Lemmas: ὅτι μέντοι ὁ οἴκοι τύχη καί δάκρυον καί ὀδυρμός ἀπολείπω ὁ γυνή ὁ Δημοσθένης , ὅς ὁ πόλις συμφέρω οἴομαι , οὗτος πράσσω , ἐπαινέω , καί τίθημι πολιτικός καί ἀνδρώδης ψυχή ἀεί πρός ὁ κοινός ἵστημι καί ὁ οἰκεῖος πάθος καί πρᾶγμα ὁ δημόσιος ἐπανέχω τηρέω ὁ ἀξίωμα πολύς μάλα ἤ ὁ ὑποκριτής ὁ βασιλικός καί τυραννικός πρόσωπον , ὅς ὁράω οὔτε κλαίω οὔτε γελάω ἐν ὁ θέατρον ὡς αὐτός ἐθέλω , ἀλλά ὡς ὁ ἀγών ἀπαιτέω πρός ὁ ὑπόθεσις .
plutarchus.demosthenes 22.5
χωρὶς δὲ τούτων , εἰ δεῖ τὸν ἀτυχήσαντα μὴ περιορᾶν ἀπαρηγόρητον ἐν τῷ πάθει κείμενον , ἀλλὰ καὶ λόγοις χρῆσθαι κουφίζουσι καὶ πρὸς ἡδίω πράγματα τρέπειν τὴν διάνοιαν , ὥσπερ οἱ τοὺς ὀφθαλμιῶντας ἀπὸ τῶν λαμπρῶν καὶ ἀντιτύπων ἐπὶ τὰ χλωρὰ καὶ μαλακὰ χρώματα τὴν ὄψιν ἀπάγειν κελεύοντες , πόθεν ἄν τις ἐπαγάγοιτο βελτίω παρηγορίαν ἢ πατρίδος εὐτυχούσης ἐκ τῶν κοινῶν παθῶν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα σύγκρασιν ποριζόμενος τοῖς βελτίοσιν ἀφανίζουσαν τὰ χείρω ; ταῦτα μὲν οὖν εἰπεῖν προήχθημεν ὁρῶντες ἐπικλῶντα πολλοὺς καὶ ἀποθηλύνοντα τὸν Αἰσχίνην τῷ λόγῳ τούτῳ πρὸς οἶκτον .
Lemmas: χωρίς δέ οὗτος , εἰ δέω ὁ ἀτυχέω μή περιοράω ἀπαρηγόρητος ἐν ὁ πάθος κεῖμαι , ἀλλά καί λόγος χράω κουφίζω καί πρός ἡδύς πρᾶγμα τρέπω ὁ διάνοια , ὥσπερ ὁ ὁ ὀφθαλμιάω ἀπό ὁ λαμπρός καί ἀντίτυπος ἐπί ὁ χλωρός καί μαλακός χρῶμα ὁ ὄψις ἀπάγω κελεύω , πόθεν ἄν τις ἐπάγω ἀγαθός παρηγορία ἤ πατρίς εὐτυχέω ἐκ ὁ κοινός πάθος ἐπί ὁ οἰκεῖος σύγκρασις πορίζω ὁ ἀγαθός ἀφανίζω ὁ κακός ; οὗτος μέν οὖν λέγω προάγω ὁράω ἐπικλάω πολύς καί ἀποθηλύνω ὁ Αἰσχίνης ὁ λόγος οὗτος πρός οἶκτος .
plutarchus.demosthenes 23.1
αἱ δὲ πόλεις πάλιν τοῦ Δημοσθένους ἀναρριπίζοντος αὐτάς συνίσταντο . καὶ Θηβαῖοι μὲν ἐπέθεντο τῇ φρουρᾷ καὶ πολλοὺς ἀνεῖλον , ὅπλα τοῦ Δημοσθένους αὐτοῖς συμπαρασκευάσαντος , Ἀθηναῖοι δʼ ὡς πολεμήσοντες μετʼ αὐτῶν παρεσκευάζοντο .
Lemmas: ὁ δέ πόλις πάλιν ὁ Δημοσθένης ἀναρριπίζω αὐτός συνίστημι . καί Θηβαῖος μέν ἐπιτίθημι ὁ φρουρά καί πολύς ἀναιρέω , ὅπλον ὁ Δημοσθένης αὐτός συμπαρασκευάζω , Ἀθηναῖος δέ ὡς πολεμέω μετά αὐτός παρασκευάζω .
plutarchus.demosthenes 23.2
καὶ τὸ βῆμα κατεῖχεν ὁ Δημοσθένης , καὶ πρὸς τοὺς ἐν Ἀσίᾳ στρατηγοὺς τοῦ βασιλέως ἔγραφε τὸν ἐκεῖθεν ἐπεγείρων πόλεμον Ἀλεξάνδρῳ , παῖδα καὶ Μαργίτην ἀποκαλῶν αὐτόν , ἐπεὶ μέντοι τὰ περὶ τὴν χώραν θέμενος παρῆν αὐτὸς μετὰ τῆς δυνάμεως εἰς τὴν Βοιωτίαν , ἐξεκέκοπτο μὲν ἡ θρασύτης τῶν Ἀθηναίων καὶ ὁ Δημοσθένης ἀπεσβήκει , Θηβαῖοι δὲ προδοθέντες ὑπʼ ἐκείνων ἠγωνίσαντο καθʼ αὑτοὺς καὶ τὴν πόλιν ἀπέβαλον .
Lemmas: καί ὁ βῆμα κατέχω ὁ Δημοσθένης , καί πρός ὁ ἐν Ἀσία στρατηγός ὁ βασιλεύς γράφω ὁ ἐκεῖθεν ἐπεγείρω πόλεμος Ἀλέξανδρος , παῖς καί Μαργίτης ἀποκαλέω αὐτός , ἐπεί μέντοι ὁ περί ὁ χώρα τίθημι πάρειμι αὐτός μετά ὁ δύναμις εἰς ὁ Βοιωτία , ἐκκόπτω μέν ὁ θρασύτης ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ Δημοσθένης ἀποσβέννυμι , Θηβαῖος δέ προδίδωμι ὑπό ἐκεῖνος ἀγωνίζομαι κατά ἑαυτοῦ καί ὁ πόλις ἀποβάλλω .
plutarchus.demosthenes 23.3
θορύβου δὲ μεγάλου τοὺς Ἀθηναίους περιεστῶτος , ἀπεστάλη μὲν ὁ Δημοσθένης αἱρεθεὶς μεθʼ ἑτέρων πρεσβευτὴς πρὸς Ἀλέξανδρον , δείσας δὲ τὴν ὀργὴν ἐκ τοῦ Κιθαιρῶνος ἀνεχώρησεν ὀπίσω καὶ τὴν πρεσβείαν ἀφῆκεν . εὐθὺς δʼ ὁ Ἀλέξανδρος ἐξῄτει πέμπων τῶν δημαγωγῶν δέκα μὲν , ὡς Ἰδομενεὺς καὶ Δοῦρις εἰρήκασιν , ὀκτὼ δʼ , ὡς οἱ πλεῖστοι καὶ δοκιμώτατοι τῶν συγγραφέων , τούσδε , Δημοσθένην , Πολύευκτον , Ἐφιάλτην , Λυκοῦργον , Μοιροκλέα , Δήμωνα , Καλλισθένην , Χαρίδημον .
Lemmas: θόρυβος δέ μέγας ὁ Ἀθηναῖος περιίστημι , ἀποστέλλω μέν ὁ Δημοσθένης αἱρέω μετά ἕτερος πρεσβευτής πρός Ἀλέξανδρος , δείδω δέ ὁ ὀργή ἐκ ὁ Κιθαιρών ἀναχωρέω ὀπίσω καί ὁ πρεσβεία ἀφίημι . εὐθύς δέ ὁ Ἀλέξανδρος ἐξαιτέω πέμπω ὁ δημαγωγός δέκα μέν , ὡς Ἰδομενεύς καί Δοῦρις λέγω , ὀκτώ δέ , ὡς ὁ πολύς καί δόκιμος ὁ συγγραφεύς , ὅδε , Δημοσθένης , Πολυεύκτος , Ἐφιάλτης , Λυκοῦργος , Μοιροκλῆς , Δήμων , Καλλισθένης , Χαρίδημος .
plutarchus.demosthenes 23.4
ὅτε καὶ τὸν περὶ τῶν προβάτων λόγον ὁ Δημοσθένης προσῆψε τῷ δήμῳ , ἃ τοῖς λύκοις τοὺς κύνας ἐξέδωκε , διηγησάμενος αὑτὸν μὲν εἴκασε καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ κυσὶν ὑπὲρ τοῦ δήμου μαχομένοις , Ἀλέξανδρον δὲ τὸν Μακεδόνα μονόλυκον προσηγόρευσεν . ἔτι δʼ , ὥσπερ , ἔφη , τοὺς ἐμπόρους ὁρῶμεν , ὅταν ἐν τρυβλίῳ δεῖγμα περιφέρωσι , διʼ ὀλίγων πυρῶν τοὺς πολλοὺς πιπράσκοντας , οὕτως ἐν ἡμῖν λανθάνετε πάντας αὑτοὺς συνεκδιδόντες .
Lemmas: ὅτε καί ὁ περί ὁ πρόβατον λόγος ὁ Δημοσθένης προσάπτω ὁ δῆμος , ὅς ὁ λύκος ὁ κύων ἐκδίδωμι , διηγέομαι ἑαυτοῦ μέν εἰκάζω καί ὁ σύν αὐτός κύων ὑπέρ ὁ δῆμος μάχομαι , Ἀλέξανδρος δέ ὁ Μακεδών μονόλυκος προσαγορεύω . ἔτι δέ , ὥσπερ , φημί , ὁ ἔμπορος ὁράω , ὅταν ἐν τρύβλιον δεῖγμα περιφέρω , διά ὀλίγος πυρός ὁ πολύς πιπράσκω , οὕτως ἐν ἐγώ λανθάνω πᾶς ἑαυτοῦ συνεκδίδωμι .
plutarchus.demosthenes 23.5
ταῦτα μὲν οὖν Ἀριστόβουλος ὁ Κασσανδρεὺς ἱστόρηκε . βουλευομένων δὲ τῶν Ἀθηναίων καὶ διαπορούντων , ὁ Δημάδης λαβὼν πέντε τάλαντα παρὰ τῶν ἀνδρῶν ὡμολόγησε πρεσβεύσειν καὶ δεήσεσθαι τοῦ βασιλέως ὑπὲρ αὐτῶν , εἴτε τῇ φιλίᾳ πιστεύων , εἴτε προσδοκῶν μεστὸν εὑρήσειν ὥσπερ λέοντα φόνου κεκορεσμένον . ἔπεισε δʼ οὖν καὶ παρῃτήσατο τοὺς ἄνδρας ὁ Δημάδης , καὶ διήλλαξεν αὐτῷ τὴν πόλιν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν Ἀριστόβουλος ὁ Κασσανδρεύς ἱστορέω . βουλεύω δέ ὁ Ἀθηναῖος καί διαπορέω , ὁ Δημάδης λαμβάνω πέντε τάλαντον παρά ὁ ἀνήρ ὁμολογέω πρεσβεύω καί δέω ὁ βασιλεύς ὑπέρ αὐτός , εἴτε ὁ φιλία πιστεύω , εἴτε προσδοκάω μεστός εὑρίσκω ὥσπερ λέων φόνος κορέννυμι . πείθω δέ οὖν καί παραιτέομαι ὁ ἀνήρ ὁ Δημάδης , καί διαλλάσσω αὐτός ὁ πόλις .
plutarchus.demosthenes 24.1
ἀπελθόντος δὲ Ἀλεξάνδρου μεγάλοι μὲν ἦσαν οὗτοι , ταπεινὰ δʼ ἔπραττεν ὁ Δημοσθένης , κινουμένῳ δὲ Ἄγιδι τῷ Σπαρτιάτῃ βραχέα συνεκινήθη πάλιν , εἶτʼ ἔπτηξε , τῶν μὲν Ἀθηναίων οὐ συνεξαναστάντων , τοῦ δʼ Ἄγιδος πεσόντος καὶ τῶν Λακεδαιμονίων συντριβέντων . εἰσήχθη δὲ τότε καὶ ἡ περὶ τοῦ στεφάνου γραφὴ κατὰ Κτησιφῶντος , γραφεῖσα μὲν ἐπὶ Χαιρώνδου ἄρχοντος μικρὸν ἐπάνω τῶν Χαιρωνικῶν ,
Lemmas: ἀπέρχομαι δέ Ἀλέξανδρος μέγας μέν εἰμί οὗτος , ταπεινός δέ πράσσω ὁ Δημοσθένης , κινέω δέ Ἄγις ὁ Σπαρτιάτης βραχύς συγκινέω πάλιν , εἶτα πτήσσω , ὁ μέν Ἀθηναῖος οὐ συνεξανίστημι , ὁ δέ Ἄγις πίπτω καί ὁ Λακεδαιμόνιος συντρίβω . εἰσάγω δέ τότε καί ὁ περί ὁ στέφανος γραφή κατά Κτησιφῶν , γράφω μέν ἐπί Χαιρώνδας ἄρχων μικρός ἐπάνω ὁ Χαιρωνικός ,
plutarchus.demosthenes 24.2
κριθεῖσα δʼ ὕστερον ἔτεσι δέκα ἐπʼ Ἀριστοφῶντος , γενομένη δὲ ὡς οὐδεμία τῶν δημοσίων περιβόητος διά τε τὴν δόξαν τῶν λεγόντων καὶ τὴν τῶν δικαζόντων εὐγένειαν , οἳ τοῖς ἐλαύνουσι τὸν Δημοσθένη τότε πλεῖστον δυναμένοις καὶ μακεδονίζουσιν οὐ προήκαντο τὴν κατʼ αὐτοῦ ψῆφον , ἀλλʼ οὕτω λαμπρῶς ἀπέλυσαν ὥστε τὸ πέμπτον μέρος τῶν ψήφων Αἰσχίνην μὴ μεταλαβεῖν . ἐκεῖνος μὲν οὖν εὐθὺς ἐκ τῆς πόλεως ᾤχετʼ ἀπιὼν , καὶ περὶ Ῥόδον καὶ Ἰωνίαν σοφιστεύων κατεβίωσε .
Lemmas: κρίνω δέ ὕστερον ἔτος δέκα ἐπί Ἀριστοφῶν , γίγνομαι δέ ὡς οὐδείς ὁ δημόσιος περιβόητος διά τε ὁ δόξα ὁ λέγω καί ὁ ὁ δικάζω εὐγένεια , ὅς ὁ ἐλαύνω ὁ Δημοσθένης τότε πολύς δύναμαι καί μακεδονίζω οὐ προίημι ὁ κατά αὐτός ψῆφος , ἀλλά οὕτως λαμπρός ἀπολύω ὥστε ὁ πέμπτος μέρος ὁ ψῆφος Αἰσχίνης μή μεταλαμβάνω . ἐκεῖνος μέν οὖν εὐθύς ἐκ ὁ πόλις οἴχομαι ἀπέρχομαι , καί περί Ῥόδος καί Ἰωνία σοφιστεύω καταβιόω .
plutarchus.demosthenes 25.1
μετʼ οὐ πολὺ δʼ Ἅρπαλος ἧκεν ἐξ Ἀσίας εἰς τὰς Ἀθήνας ἀποδρὰς Ἀλέξανδρον , αὑτῷ τε πράγματα συνειδὼς πονηρὰ διʼ ἀσωτίαν , κἀκεῖνον ἤδη χαλεπὸν ὄντα τοῖς φίλοις δεδοικώς . καταφυγόντος δὲ πρὸς τὸν δῆμον αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν χρημάτων καὶ τῶν νεῶν αὑτὸν παραδιδόντος , οἱ μὲν ἄλλοι ῥήτορες εὐθὺς ἐποφθαλμιάσαντες πρὸς τὸν πλοῦτον ἐβοήθουν καὶ συνέπειθον τοὺς Ἀθηναίους δέχεσθαι καὶ σῴζειν τὸν ἱκέτην .
Lemmas: μετά οὐ πολύς δέ Ἅρπαλος ἥκω ἐκ Ἀσία εἰς ὁ Ἀθῆναι ἀποδιδράσκω Ἀλέξανδρος , ἑαυτοῦ τε πρᾶγμα σύνοιδα πονηρός διά ἀσωτία , ἐκεῖνος ἤδη χαλεπός εἰμί ὁ φίλος δείδω . καταφεύγω δέ πρός ὁ δῆμος αὐτός καί μετά ὁ χρῆμα καί ὁ ναῦς ἑαυτοῦ παραδίδωμι , ὁ μέν ἄλλος ῥήτωρ εὐθύς ἐποφθαλμιάω πρός ὁ πλοῦτος βοηθέω καί συμπείθω ὁ Ἀθηναῖος δέχομαι καί σῴζω ὁ ἱκέτης .
plutarchus.demosthenes 25.2
ὁ δὲ Δημοσθένης πρῶτον μὲν ἀπελαύνειν συνεβούλευε τὸν Ἅρπαλον , καὶ φυλάττεσθαι μὴ τὴν πόλιν ἐμβάλωσιν εἰς πόλεμον ἐξ οὐκ ἀναγκαίας καὶ ἀδίκου προφάσεως · ἡμέραις δʼ ὀλίγαις ὕστερον ἐξεταζομένων τῶν χρημάτων ἰδὼν αὑτὸν ὁ Ἅρπαλος ἡσθέντα βαρβαρικῇ κύλικι καὶ καταμανθάνοντα τὴν τορείαν καὶ τὸ εἶδος , ἐκέλευσε διαβαστάσαντα τὴν ὁλκὴν τοῦ χρυσίου σκέψασθαι .
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης πρῶτος μέν ἀπελαύνω συμβουλεύω ὁ Ἅρπαλος , καί φυλάσσω μή ὁ πόλις ἐμβάλλω εἰς πόλεμος ἐκ οὐ ἀναγκαῖος καί ἄδικος πρόφασις · ἡμέρα δέ ὀλίγος ὕστερον ἐξετάζω ὁ χρῆμα ὁράω ἑαυτοῦ ὁ Ἅρπαλος ἥδομαι βαρβαρικός κύλιξ καί καταμανθάνω ὁ τορεία καί ὁ εἶδος , κελεύω διαβαστάζω ὁ ὁλκή ὁ χρυσίον σκοπέω .
plutarchus.demosthenes 25.3
θαυμάσαντος δὲ τοῦ Δημοσθένους τὸ βάρος καὶ πυθομένου πόσον ἄγει , μειδιάσας ὁ Ἅρπαλος , ἄξει σοι , φησίν , εἴκοσι τάλαντα καὶ γενομένης τάχιστα τῆς νυκτὸς ἔπεμψεν αὑτῷ τὴν κύλικα μετὰ τῶν εἴκοσι ταλάντων , ἦν δʼ ἄρα δεινὸς ὁ Ἅρπαλος ἐρωτικοῦ πρὸς χρυσίον ἀνδρὸς ὄψει καὶ διαχύσει καὶ βολαῖς ὀμμάτων ἐνευρεῖν ἦθος .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὁ Δημοσθένης ὁ βάρος καί πυνθάνομαι πόσος ἄγω , μειδιάω ὁ Ἅρπαλος , ἄγω σύ , φημί , εἴκοσι τάλαντον καί γίγνομαι ταχύς ὁ νύξ πέμπω ἑαυτοῦ ὁ κύλιξ μετά ὁ εἴκοσι τάλαντον , εἰμί δέ ἄρα δεινός ὁ Ἅρπαλος ἐρωτικός πρός χρυσίον ἀνήρ ὄψις καί διάχυσις καί βολή ὄμμα ἐνευρίσκω ἦθος .
plutarchus.demosthenes 25.4
οὐ γὰρ ἀντέσχεν ὁ Δημοσθένης , ἀλλὰ πληγεὶς ὑπὸ τῆς δωροδοκίας ὥσπερ παραδεδεγμένος φρουρὰν προσκεχωρήκει τῷ Ἁρπάλῳ . καὶ μεθʼ ἡμέραν εὖ καὶ καλῶς ἐρίοις καὶ ταινίαις κατὰ τοῦ τραχήλου καθελιξάμενος εἰς τὴν ἐκκλησίαν προῆλθε · καὶ κελευόντων ἀνίστασθαι καὶ λέγειν , διένευεν ὡς ἀποκεκομμένης αὑτῷ τῆς φωνῆς .
Lemmas: οὐ γάρ ἀντέχω ὁ Δημοσθένης , ἀλλά πλήσσω ὑπό ὁ δωροδοκία ὥσπερ παραδέχομαι φρουρά προσχωρέω ὁ Ἅρπαλος . καί μετά ἡμέρα εὖ καί καλός ἔριον καί ταινία κατά ὁ τράχηλος καθελίσσω εἰς ὁ ἐκκλησία προέρχομαι · καί κελεύω ἀνίστημι καί λέγω , διανεύω ὡς ἀποκόπτω ἑαυτοῦ ὁ φωνή .
plutarchus.demosthenes 25.5
οἱ δʼ εὐφυεῖς χλευάζοντες οὐχ ὑπὸ συνάγχης ἔφραζον , ἀλλʼ ὑπʼ ἀργυράγχης εἰλῆφθαι νύκτωρ τὸν δημαγωγόν . ὕστερον δὲ τοῦ δήμου παντὸς αἰσθομένου τὴν δωροδοκίαν καὶ βουλόμενον ἀπολογεῖσθαι καὶ πείθειν ὀνκ ἐῶντος , ἀλλὰ χαλεπαίνοντος καὶ θορυβοῦντος , ἀναστάς τις ἔσκωψεν εἰπών οὐκ ἀκούσεσθε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦ τὴν κύλικα ἔχοντος ;
Lemmas: ὁ δέ εὐφυής χλευάζω οὐ ὑπό συνάγχη φράζω , ἀλλά ὑπό ἀργυράγχη λαμβάνω νύκτωρ ὁ δημαγωγός . ὕστερον δέ ὁ δῆμος πᾶς αἰσθάνομαι ὁ δωροδοκία καί βούλομαι ἀπολογέομαι καί πείθω ὀνκ ἐάω , ἀλλά χαλεπαίνω καί θορυβέω , ἀνίστημι τις σκώπτω λέγω οὐ ἀκούω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ὁ κύλιξ ἔχω ;
plutarchus.demosthenes 25.6
τότε μὲν οὖν ἀπέπεμψαν ἐκ τῆς πόλεως τὸν Ἅρπαλον , δεδιότες δὲ μὴ λόγον ἀπαιτῶνται χρημάτων ὧν διηρπάκεσαν οἱ ῥήτορες , ζήτησιν ἐποιοῦντο νεανικήν καὶ τὰς οἰκίας ἐπιόντες ἠρεύνων , πλὴν τῆς Καλλικλέους τοῦ Ἀρρενείδου . μόνην γὰρ τὴν τούτου νεωστὶ γεγαμηκότος ὀνκ εἴασαν ἐλεγχθῆναι , νύμφης ἔνδον οὔσης , ὡς ἱστορεῖ Θεόπομπος .
Lemmas: τότε μέν οὖν ἀποπέμπω ἐκ ὁ πόλις ὁ Ἅρπαλος , δείδω δέ μή λόγος ἀπαιτέω χρῆμα ὅς διαρπάζω ὁ ῥήτωρ , ζήτησις ποιέω νεανικός καί ὁ οἰκία ἐπέρχομαι ἐρευνάω , πλήν ὁ Καλλικλῆς ὁ Ἀρρενείδης . μόνος γάρ ὁ οὗτος νεωστί γαμέω ὀνκ ἐάω ἐλέγχω , νύμφη ἔνδον εἰμί , ὡς ἱστορέω Θεόπομπος .
plutarchus.demosthenes 26.1
ὁ δὲ Δημοσθένης ὁμόσε χωρῶν εἰσήνεγκε ψήφισμα τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν ἐξετάσαι τὸ πρᾶγμα καὶ τοὺς ἐκείνῃ δόξαντας ἀδικεῖν δοῦναι δίκην . ἐν δὲ πρώτοις αὐτοῦ τῆς βουλῆς ἐκείνου καταψηφισαμένης , εἰσῆλθε μὲν εἰς τὸ δικαστήριον , ὀφλὼν δὲ πεντήκοντα ταλάντων δίκην καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ δεσμωτήριον ,
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης ὁμόσε χωρέω εἰσφέρω ψήφισμα ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή ἐξετάζω ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἐκεῖνος δοκέω ἀδικέω δίδωμι δίκη . ἐν δέ πρῶτος αὐτός ὁ βουλή ἐκεῖνος καταψηφίζομαι , εἰσέρχομαι μέν εἰς ὁ δικαστήριον , ὀφλισκάνω δέ πεντήκοντα τάλαντον δίκη καί παραδίδωμι εἰς ὁ δεσμωτήριον ,
plutarchus.demosthenes 26.2
αἰσχύνῃ τῆς αἰτίας φησὶ καὶ διʼ ἀσθένειαν τοῦ σώματος οὐ δυναμένου φέρειν τὸν εἱργμὸν ἀποδρᾶναι τοὺς μὲν λαθόντα , τῶν δὲ λαθεῖν ἐξουσίαν δόντων . λέγεται γοῦν ὡς οὐ μακρὰν τοῦ ἄστεος φεύγων αἴσθοιτό τινας τῶν διαφόρων αὐτῷ πολιτῶν ἐπιδιώκοντας , καὶ βούλοιτο μὲν αὑτὸν ἀποκρύπτειν ,
Lemmas: αἰσχύνη ὁ αἰτία φημί καί διά ἀσθένεια ὁ σῶμα οὐ δύναμαι φέρω ὁ εἱργμός ἀποδιδράσκω ὁ μέν λανθάνω , ὁ δέ λανθάνω ἐξουσία δίδωμι . λέγω γοῦν ὡς οὐ μακρός ὁ ἄστυ φεύγω αἰσθάνομαι τις ὁ διάφορος αὐτός πολίτης ἐπιδιώκω , καί βούλομαι μέν ἑαυτοῦ ἀποκρύπτω ,
plutarchus.demosthenes 26.3
ὡς δʼ ἐκεῖνοι φθεγξάμενοι τοὔνομα καὶ προσελθόντες ἐγγὺς ἐδέοντο λαβεῖν ἐφόδια παρʼ αὐτῶν , ἐπʼ αὐτὸ τοῦτο κομίζοντες ἀργύριον οἴκοθεν καὶ τούτου χάριν ἐπιδιώξαντες αὐτόν , ἅμα δὲ θαρρεῖν παρεκάλουν καὶ μὴ φέρειν ἀνιαρῶς τὸ συμβεβηκός , ἔτι μᾶλλον ἀνακλαύσασθαι τὸν Δημοσθένην καὶ εἰπεῖν πῶς δʼ οὐ μέλλω φέρειν βαρέως ἀπολειπὼν πόλιν ἐχθροὺς τοιούτους ἔχουσαν οἵους ἐν ἑτέρᾳ , φίλους εὑρεῖν οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν ;
Lemmas: ὡς δέ ἐκεῖνος φθέγγομαι ὄνομα καί προσέρχομαι ἐγγύς δέω λαμβάνω ἐφόδια παρά αὐτός , ἐπί αὐτός οὗτος κομίζω ἀργύριον οἴκοθεν καί οὗτος χάριν ἐπιδιώκω αὐτός , ἅμα δέ θαρσέω παρακαλέω καί μή φέρω ἀνιαρός ὁ συμβαίνω , ἔτι μάλα ἀνακλάω ὁ Δημοσθένης καί λέγω πῶς δέ οὐ μέλλω φέρω βαρύς ἀπολολέγω πόλις ἐχθρός τοιοῦτος ἔχω οἷος ἐν ἕτερος , φίλος εὑρίσκω οὐ ῥᾴδιος εἰμί ;
plutarchus.demosthenes 26.4
ἤνεγκε δὲ τὴν φυγὴν μαλακῶς , ἐν Αἰγίνῃ καὶ Τροιζῆνι καθεζόμενος τὰ πολλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἀττικὴν ἀποβλέπων δεδακρυμένος , ὥστε φωνὰς οὐκ εὐγνώμονας οὐδʼ ὁμολογούσας τοῖς ἐν τῇ πολιτείᾳ νεανιεύμασιν ἀπομνημονεύεσθαι . λέγεται γὰρ ἐκ τοῦ ἄστεος ἀπαλλαττόμενος καὶ πρὸς τὴν ἀκρόπολιν ἀνατείνας τὰς χεῖρας εἰπεῖν ὦ δέσποινα Πολιάς , τί δὴ τρισὶ τοῖς χαλεπωτάτοις χαίρεις θηρίοις , γλαυκὶ καὶ δράκοντι καὶ δήμῳ ;
Lemmas: φέρω δέ ὁ φυγή μαλακός , ἐν Αἰγίνη καί Τροιζήν καθέζομαι ὁ πολύς καί πρός ὁ Ἀττική ἀποβλέπω δακρύω , ὥστε φωνή οὐ εὐγνώμων οὐδέ ὁμολογέω ὁ ἐν ὁ πολιτεία νεανίευμα ἀπομνημονεύω . λέγω γάρ ἐκ ὁ ἄστυ ἀπαλλάσσω καί πρός ὁ ἀκρόπολις ἀνατείνω ὁ χείρ λέγω ὦ δέσποινα Πολιάς , τίς δή τρεῖς ὁ χαλεπός χαίρω θηρίον , γλαύξ καί δράκων καί δῆμος ;
plutarchus.demosthenes 26.5
τοὺς δὲ προσιόντας αὐτῷ καὶ συνδιατρίβοντας νεανίσκους ἀπέτρέπε τῆς πολιτείας λέγων ὡς εἰ , δυεῖν προκειμένων ὁδῶν ἀπʼ ἀρχῆς , τῆς μὲν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ τὴν ἐκκλησίαν , τῆς δʼ ἄντικρυς εἰς τὸν ὄλεθρον , ἐτύγχανε προειδὼς τὰ κατὰ τὴν πολιτείαν κακά , φόβους καὶ φθόνους καὶ διαβολὰς καὶ ἀγῶνας , ἐπὶ ταύτην ἂν ὁρμήσαι τὴν εὐθὺ τοῦ θανάτου τείνουσαν .
Lemmas: ὁ δέ προσέρχομαι αὐτός καί συνδιατρίβω νεανίσκος ἀποτρέπω ὁ πολιτεία λέγω ὡς εἰ , δύο πρόκειμαι ὁδός ἀπό ἀρχή , ὁ μέν ἐπί ὁ βῆμα καί ὁ ἐκκλησία , ὁ δέ ἄντικρυς εἰς ὁ ὄλεθρος , τυγχάνω πρόοιδα ὁ κατά ὁ πολιτεία κακός , φόβος καί φθόνος καί διαβολή καί ἀγών , ἐπί οὗτος ἄν ὁρμάω ὁ εὐθύς ὁ θάνατος τείνω .
plutarchus.demosthenes 27.1
ἀλλὰ γὰρ ἔτι φεύγοντος αὐτοῦ τὴν εἰρημένην φυγήν Ἀλέξανδρος μὲν ἐτελεύτησε , τὰ δʼ Ἑλληνικὰ συνίσταντο πάλιν , Λεωσθένους ἀνδραγαθοῦντος καί περιτειχίζοντος Ἀντίπατρον ἐν Λαμίᾳ πολιορκούμενον .
Lemmas: ἀλλά γάρ ἔτι φεύγω αὐτός ὁ λέγω φυγή Ἀλέξανδρος μέν τελευτάω , ὁ δέ Ἑλληνικός συνίστημι πάλιν , Λεωσθένης ἀνδραγαθέω καί περιτειχίζω Ἀντίπατρος ἐν Λάμια πολιορκέω .
plutarchus.demosthenes 27.2
Πυθέας μὲν οὖν ὁ ῥήτωρ καί Καλλιμέδων ὁ Κάραβος ἐξ Ἀθηνῶν φεύγοντες Ἀντιπάτρῳ προσεγένοντο , καί μετὰ τῶν ἐκείνου φίλων καί πρέσβεων περιιόντες οὐκ εἴων ἀφίστασθαι τοὺς Ἕλληνας οὐδὲ προσέχειν τοῖς Ἀθηναίοις · Δημοσθένης δὲ τοῖς ἐξ ἄστεος πρεσβεύουσι προσμίξας ἑαυτὸν ἠγωνίζετο καί συνέπραττεν ὅπως αἱ πόλεις συνεπιθήσονται τοῖς Μακεδόσι καί συνεκβαλοῦσιν αὐτοὺς τῆς Ἑλλάδος .
Lemmas: Πυθέας μέν οὖν ὁ ῥήτωρ καί Καλλιμέδων ὁ Κάραβος ἐκ Ἀθῆναι φεύγω Ἀντίπατρος προσγίγνομαι , καί μετά ὁ ἐκεῖνος φίλος καί πρέσβυς περιέρχομαι οὐ ἐάω ἀφίστημι ὁ Ἕλλην οὐδέ προσέχω ὁ Ἀθηναῖος · Δημοσθένης δέ ὁ ἐκ ἄστυ πρεσβεύω προσμείγνυμι ἑαυτοῦ ἀγωνίζομαι καί συμπράσσω ὅπως ὁ πόλις συνεπιτίθημι ὁ Μακεδών καί συνεκβάλλω αὐτός ὁ Ἑλλάς .
plutarchus.demosthenes 27.3
ἐν δʼ Ἀρκαδίᾳ καί λοιδορίαν τοῦ Πυθέου καὶ τοῦ Δημοσθένους γενέσθαι πρὸς ἀλλήλους εἴρηκεν ὁ Φύλαρχος ἐν ἐκκλησίᾳ , τοῦ μὲν ὑπὲρ τῶν Μακεδόνων , τοῦ δʼ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων λέγοντος , λέγεται δὲ τὸν μὲν Πυθέαν εἰπεῖν ὅτι , καθάπερ οἰκίαν εἰς ἣν ὄνειον εἰσφέρεται γάλα , κακόν τι πάντως ἔχειν νομίζομεν , οὕτω καί πόλιν ἀνάγκη νοσεῖν εἰς ἣν Ἀθηναίων πρεσβεία παραγίνεται ·
Lemmas: ἐν δέ Ἀρκαδία καί λοιδορία ὁ Πυθέας καί ὁ Δημοσθένης γίγνομαι πρός ἀλλήλων λέγω ὁ Φύλαρχος ἐν ἐκκλησία , ὁ μέν ὑπέρ ὁ Μακεδών , ὁ δέ ὑπέρ ὁ Ἕλλην λέγω , λέγω δέ ὁ μέν Πυθέας λέγω ὅτι , καθά οἰκία εἰς ὅς ὄνειος εἰσφέρω γάλα , κακός τις πάντως ἔχω νομίζω , οὕτως καί πόλις ἀνάγκη νοσέω εἰς ὅς Ἀθηναῖος πρεσβεία παραγίγνομαι ·
plutarchus.demosthenes 27.4
τὸν δὲ Δημοσθένη στρέψαι τὸ παράδειγμα , φήσαντα καί τὸ γάλα τὸ ὄνειον ἐφʼ ὑγιείᾳ καί τοὺς Ἀθηναίους ἐπὶ σωτηρίᾳ παραγίνεσθαι τῶν νοσούντων . ἐφʼ οἷς ἡσθεὶς ὁ τῶν Ἀθηναίων δῆμος ψηφίζεται τῷ Δημοσθένει κάθοδον . τὸ μὲν οὖν ψήφισμα Δήμων ὁ Παιανιεύς , ἀνεψιὸς ὢν Δημοσθένους , εἰσήνεγκεν · ἐπέμφθη δὲ τριήρης ἐπʼ αὐτὸν εἰς Αἴγιναν .
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης στρέφω ὁ παράδειγμα , φημί καί ὁ γάλα ὁ ὄνειος ἐπί ὑγίεια καί ὁ Ἀθηναῖος ἐπί σωτηρία παραγίγνομαι ὁ νοσέω . ἐπί ὅς ἥδομαι ὁ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ψηφίζω ὁ Δημοσθένης κάθοδος . ὁ μέν οὖν ψήφισμα Δήμων ὁ Παιανιεύς , ἀνεψιός εἰμί Δημοσθένης , εἰσφέρω · πέμπω δέ τριήρης ἐπί αὐτός εἰς Αἴγινα .
plutarchus.demosthenes 27.5
ἐκ δὲ Πειραιῶς ἀνέβαινεν οὔτε ἄρχοντος οὔτε ἱερέως ἀπολειφθέντος , ἀλλὰ καί τῶν ἄλλων πολιτῶν ὁμοῦ πάντων ἀπαντώντων καί δεχομένων προθύμως . ὅτε καί φησιν αὐτὸν ὁ Μάγνης Δημήτριος ἀνατείναντα τὰς χεῖρας μακαρίσαι τῆς ἡμέρας ἐκείνης αὑτόν , ὡς βέλτιον Ἀλκιβιάδου κατιόντα · πεπεισμένους γάρ , οὐ βεβιασμένους , ὑπʼ αὐτοῦ δέχεσθαι τοὺς πολίτας .
Lemmas: ἐκ δέ Πειραιεύς ἀναβαίνω οὔτε ἄρχω οὔτε ἱερεύς ἀπολείπω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πολίτης ὁμοῦ πᾶς ἀπαντάω καί δέχομαι πρόθυμος . ὅτε καί φημί αὐτός ὁ Μάγνης Δημήτριος ἀνατείνω ὁ χείρ μακαρίζω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἑαυτοῦ , ὡς ἀγαθός Ἀλκιβιάδης κατέρχομαι · πείθω γάρ , οὐ βιάζω , ὑπό αὐτός δέχομαι ὁ πολίτης .
plutarchus.demosthenes 27.6
τῆς δὲ χρηματικῆς ζημίας αὐτῷ μενούσης οὐ γὰρ ἐξῆν χάριτι λῦσαι καταδίκην ἐσοφίσαντο πρὸς τὸν νόμον . εἰωθότες γὰρ ἐν τῇ θυσίᾳ τοῦ Διὸς τοῦ Σωτῆρος ἀργύριον τελεῖν τοῖς κατασκευάζουσι καί κοσμοῦσι τὸν βωμόν , ἐκείνῳ τότε ταῦτα ποιῆσαι καί παρασχεῖν πεντήκοντα ταλάντων ἐξέδωκαν , ὅσον ἦν τίμημα τῆς καταδίκης .
Lemmas: ὁ δέ χρηματικός ζημία αὐτός μένω οὐ γάρ ἔξεστι χάρις λύω δίκη σοφίζω πρός ὁ νόμος . εἴωθα γάρ ἐν ὁ θυσία ὁ Ζεύς ὁ Σωτήρ ἀργύριον τελέω ὁ κατασκευάζω καί κοσμέω ὁ βωμός , ἐκεῖνος τότε οὗτος ποιέω καί παρέχω πεντήκοντα τάλαντον ἐκδίδωμι , ὅσος εἰμί τίμημα ὁ καταδίκη .
plutarchus.demosthenes 28.1
οὐ μὴν ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀπέλαυσε τῆς πατρίδος κατελθών , ἀλλὰ ταχὺ τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων συντριβέντων Μεταγειτνιῶνος μὲν ἡ περὶ Κραννῶνα μάχη συνέπεσε , Βοηδρομιῶνος δὲ παρῆλθεν εἰς Μουνυχίαν ἡ φρουρά , Πυανεψιῶνος δὲ Δημοσθένης ἀπέθανε τόνδε τὸν τρόπον .
Lemmas: οὐ μήν ἐπί πολύς χρόνος ἀπολαύω ὁ πατρίς κατέρχομαι , ἀλλά ταχύς ὁ Ἑλληνικός πρᾶγμα συντρίβω Μεταγειτνιών μέν ὁ περί Κραννών μάχη συμπίπτω , Βοηδρομιών δέ παρέρχομαι εἰς Μουνυχία ὁ φρουρά , Πυανεψιών δέ Δημοσθένης ἀποθνῄσκω ὅδε ὁ τρόπος .
plutarchus.demosthenes 28.2
ὡς Ἀντίπατρος καὶ Κρατερὸς ἠγγέλλοντο προσιόντες ἐπὶ τὰς Ἀθήνας , οἱ μὲν περὶ τὸν Δημοσθένην φθάσαντες ὑπεξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως , ὁ δὲ δῆμος αὐτῶν θάνατον κατέγνω Δημάδου γράψαντος . ἄλλων δὲ ἀλλαχοῦ διασπαρέντων ὁ Ἀντίπατρος περιέπεμπε τοὺς συλλαμβάνοντας , ὧν ἡγεμὼν ἦν Ἀρχίας ὁ κληθεὶς Φυγαδοθήρας .
Lemmas: ὡς Ἀντίπατρος καί Κρατερός ἀγγέλλω προσέρχομαι ἐπί ὁ Ἀθῆναι , ὁ μέν περί ὁ Δημοσθένης φθάνω ὑπεξέρχομαι ἐκ ὁ πόλις , ὁ δέ δῆμος αὐτός θάνατος καταγιγνώσκω Δημάδης γράφω . ἄλλος δέ ἀλλαχοῦ διασπείρω ὁ Ἀντίπατρος περιπέμπω ὁ συλλαμβάνω , ὅς ἡγεμών εἰμί Ἀρχίας ὁ καλέω Φυγαδοθήρας .
plutarchus.demosthenes 28.3
τοῦτον δὲ Θούριον ὄντα τῷ γένει λόγος ἔχει τραγῳδίας ὑποκρίνεσθαί ποτε , καὶ τὸν Αἰγινήτην Πῶλον τὸν ὑπερβαλόντα τῇ τέχνῃ πάντας ἐκείνου γεγονέναι μαθητὴν ἱστοροῦσιν . Ἕρμιππος δὲ τὸν Ἀρχίαν ἐν τοῖς Λακρίτου τοῦ ῥήτορος μαθηταῖς ἀναγράφει · Δημήτριος δὲ τῆς Ἀναξιμένους διατριβῆς μετεσχηκέναι φησὶν αὐτόν .
Lemmas: οὗτος δέ Θούριος εἰμί ὁ γένος λόγος ἔχω τραγῳδία ὑποκρίνομαι ποτέ , καί ὁ Αἰγινήτης Πῶλος ὁ ὑπερβάλλω ὁ τέχνη πᾶς ἐκεῖνος γίγνομαι μαθητής ἱστορέω . Ἕρμιππος δέ ὁ Ἀρχίας ἐν ὁ Λάκριτος ὁ ῥήτωρ μαθητής ἀναγράφω · Δημήτριος δέ ὁ Ἀναξιμένης διατριβή μετέχω φημί αὐτός .
plutarchus.demosthenes 28.4
οὗτος οὖν ὁ Ἀρχίας Ὑπερείδην μὲν τὸν ῥήτορα καὶ Ἀριστόνικον τὸν Μαραθώνιον καὶ τὸν Δημητρίου τοῦ Φαληρέως ἀδελφὸν Ἱμεραῖον ἐν Αἰγίνῃ καταφυγόντας ἐπὶ τὸ Αἰάκειον ἀποσπάσας ἔπεμψεν εἰς Κλεωνὰς πρὸς Ἀντίπατρον · κἀκεῖ διεφθάρησαν , Ὑπερείδου δὲ καὶ τὴν γλῶτταν ἐκτμηθῆναι λέγουσι .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ Ἀρχίας Ὑπερείδης μέν ὁ ῥήτωρ καί Ἀριστόνικος ὁ Μαραθώνιος καί ὁ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς ἀδελφός Ἱμεραῖος ἐν Αἰγίνη καταφεύγω ἐπί ὁ Αἰάκειος ἀποσπάω πέμπω εἰς Κλεωναί πρός Ἀντίπατρος · ἐκεῖ διαφθείρω , Ὑπερείδης δέ καί ὁ γλῶσσα ἐκτέμνω λέγω .
plutarchus.demosthenes 29.1
τὸν δὲ Δημοσθένην πυθόμενος ἱκέτην ἐν Καλαυρείᾳ ἐν τῷ ἱερῷ Ποσειδῶνος καθέζεσθαι , διαπλεύσας ὑπηρετικοῖς καὶ ἀποβὰς μετὰ Θρᾳκῶν δορυφόρων ἔπειθεν ἀναστάντα βαδίζειν μετʼ αὐτοῦ πρὸς Ἀντίπατρον ὡς δυσχερὲς πεισόμενον οὐδέν .
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης πυνθάνομαι ἱκέτης ἐν Καλαυρεία ἐν ὁ ἱερός Ποσειδῶν καθέζομαι , διαπλέω ὑπηρετικός καί ἀποβαίνω μετά Θρᾴκιος δορυφόρος πείθω ἀνίστημι βαδίζω μετά αὐτός πρός Ἀντίπατρος ὡς δυσχερής πάσχω οὐδείς .
plutarchus.demosthenes 29.2
ὁ δὲ Δημοσθένης ἐτύγχανεν ὄψιν ἑωρακὼς κατὰ τοὺς ὕπνους ἐκείνης τῆς νυκτὸς ἀλλόκοτον . ἐδόκει γὰρ ἀνταγωνίζεσθαι τῷ Ἀρχίᾳ τραγῳδίαν ὑποκρινόμενος , εὐημερῶν δὲ καὶ κατέχων τὸ θέατρον ἐνδείᾳ παρασκευῆς καὶ χορηγίας κρατεῖσθαι . διὸ τοῦ Ἀρχίου πολλὰ φιλάνθρωπα διαλεχθέντος ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν , ὥσπερ ἐτύγχανε καθήμενος , ὦ Ἀρχία , εἶπεν , οὔτε ὐποκρινόμενός με ἔπεισας πώποτε οὔτε νῦν πείσεις ἐπαγγελλόμενος .
Lemmas: ὁ δέ Δημοσθένης τυγχάνω ὄψις ὁράω κατά ὁ ὕπνος ἐκεῖνος ὁ νύξ ἀλλόκοτος . δοκέω γάρ ἀνταγωνίζομαι ὁ Ἀρχίας τραγῳδία ὑποκρίνω , εὐημερέω δέ καί κατέχω ὁ θέατρον ἔνδεια παρασκευή καί χορηγία κρατέω . διό ὁ Ἀρχίας πολύς φιλάνθρωπος διαλέγω ἀναβλέπω πρός αὐτός , ὥσπερ τυγχάνω κάθημαι , ὦ Ἀρχίας , λέγω , οὔτε ὐποκρίνω ἐγώ πείθω πώποτε οὔτε νῦν πείθω ἐπαγγέλλω .
plutarchus.demosthenes 29.3
ἀρξαμένου δʼ ἀπειλεῖν τοῦ Ἀρχίου μετʼ ὀργῆς , νῦν , ἔφη , λέγεις τὰ ἐκ τοῦ Μακεδονικοῦ τρίποδος , ἄρτι δʼ ὑπεκρίνου . μικρὸν οὖν ἐπίσχες , ὅπως ἐπιστείλω τι τοῖς οἴκοι καὶ ταῦτʼ εἰπὼν ἐντὸς ἀνεχώρησε τοῦ ναοῦ · καὶ λαβὼν βιβλίον ὡς γράφειν μέλλων προσήνεγκε τῷ στόματι τὸν κάλαμον , καὶ δακών , ὥσπερ ἐν τῷ διανοεῖσθαι καὶ γράφειν εἰώθει , χρόνον τινὰ κατέσχεν , εἶτα συγκαλυψάμενος ἀπέκλινε τὴν κεφαλήν .
Lemmas: ἄρχω δέ ἀπειλέω ὁ Ἀρχίας μετά ὀργή , νῦν , φημί , λέγω ὁ ἐκ ὁ Μακεδονικός τρίπους , ἄρτι δέ ὑποκρίνομαι . μικρός οὖν ἐπέχω , ὅπως ἐπιστέλλω τις ὁ οἴκοι καί οὗτος λέγω ἐντός ἀναχωρέω ὁ ναός · καί λαμβάνω βιβλίον ὡς γράφω μέλλω προσφέρω ὁ στόμα ὁ κάλαμος , καί δάκνω , ὥσπερ ἐν ὁ διανοέω καί γράφω εἴωθα , χρόνος τις κατέχω , εἶτα συγκαλύπτω ἀποκλίνω ὁ κεφαλή .
plutarchus.demosthenes 29.4
οἱ μὲν οὖν παρὰ τὰς θύρας ἑστῶτες δορυφόροι κατεγέλων ὡς ἀποδειλιῶντος αὐτοῦ , καὶ μαλακὸν ἀπεκάλουν καὶ ἄνανδρον , ὁ δʼ Ἀρχίας προσελθὼν ἀνίστασθαι παρεκάλει , καὶ τοὺς αὐτοὺς ἀνακυκλῶν λόγους αὖθις ἐπηγγέλλετο διαλλαγὰς πρὸς τὸν Ἀντίπατρον . ἤδη δὲ συνῃσθημένος ὁ Δημοσθένης ἐμπεφυκότος αὐτῷ τοῦ φαρμάκου καὶ κρατοῦντος ἐξεκαλύψατο · καὶ διαβλέψας πρὸς τὸν Ἀρχίαν ,
Lemmas: ὁ μέν οὖν παρά ὁ θύρα ἵστημι δορυφόρος καταγελάω ὡς ἀποδειλιάω αὐτός , καί μαλακός ἀποκαλέω καί ἄνανδρος , ὁ δέ Ἀρχίας προσέρχομαι ἀνίστημι παρακαλέω , καί ὁ αὐτός ἀνακυκλέω λόγος αὖθις ἐπαγγέλλω διαλλαγή πρός ὁ Ἀντίπατρος . ἤδη δέ συναισθάνομαι ὁ Δημοσθένης ἐμφύω αὐτός ὁ φάρμακον καί κρατέω ἐκκαλύπτω · καί διαβλέπω πρός ὁ Ἀρχίας ,
plutarchus.demosthenes 29.5
οὐκ ἂν φθάνοις , εἶπεν , ἤδη τὸν ἐκ τῆς τραγῳδίας ὑποκρινόμενος Κρέοντα καὶ τὸ σῶμα τοῦτο ῥίπτων ἄταφον . ἐγὼ δʼ , ὦ φίλε Πόσειδον , ἔτι ζῶν ἐξανισταμαι τοῦ ἱεροῦ · τῷ δὲ Ἀντιπάτρῳ καὶ Μακεδόσιν οὐδʼ ὁ σὸς ναὸς καθαρὸς ἀπολέλειπται . ταῦτʼ εἰπὼν , καὶ κελεύσας ὑπολαβεῖν αὐτὸν ἤδη τρέμοντα καὶ σφαλλόμενον , ἅμα τῷ προελθεῖν καὶ παραλλάξαι τὸν βωμὸν ἔπεσε καὶ στενάξας ἀφῆκε τὴν ψυχήν .
Lemmas: οὐ ἄν φθάνω , λέγω , ἤδη ὁ ἐκ ὁ τραγῳδία ὑποκρίνω Κρέων καί ὁ σῶμα οὗτος ῥίπτω ἄταφος . ἐγώ δέ , ὦ φίλος Ποσειδῶν , ἔτι ζάω ἐξανιστημι ὁ ἱερός · ὁ δέ Ἀντίπατρος καί Μακεδών οὐδέ ὁ σός ναός καθαρός ἀπολείπω . οὗτος λέγω , καί κελεύω ὑπολαμβάνω αὐτός ἤδη τρέμω καί σφάλλω , ἅμα ὁ προέρχομαι καί παραλλάσσω ὁ βωμός πίπτω καί στενάζω ἀφίημι ὁ ψυχή .
plutarchus.demosthenes 30.1
τὸ δέ φάρμακον Ἀρίστων μὲν ἐκ τοῦ καλάμου λαβεῖν φησιν αὐτόν , ὡς εἴρηται · πάππος δέ τις , οὗ τὴν ἱστορίαν Ἕρμιππος ἀνείληφε , φησὶ , πεσόντος αὐτοῦ παρὰ τὸν βωμὸν ἐν μὲν τῷ βιβλίῳ γεγραμμένην ἐπιστολῆς ἀρχὴν εὑρεθῆναι , Δημοσθένης Ἀντιπάτρῳ , καὶ μηδὲν ἄλλο ·
Lemmas: ὁ δέ φάρμακον Ἀρίστων μέν ἐκ ὁ κάλαμος λαμβάνω φημί αὐτός , ὡς λέγω · πάππος δέ τις , ὅς ὁ ἱστορία Ἕρμιππος ἀναλαμβάνω , φημί , πίπτω αὐτός παρά ὁ βωμός ἐν μέν ὁ βιβλίον γράφω ἐπιστολή ἀρχή εὑρίσκω , Δημοσθένης Ἀντίπατρος , καί μηδείς ἄλλος ·
plutarchus.demosthenes 30.2
θαυμαζομένης δὲ τῆς περὶ τὸν θάνατον ὀξύτητος διηγῖσθαι τοὺς παρὰ ταῖς θύραις Θρᾷκας ὡς ἔκ τινος ῥακίου λαβὼν εἰς τὴν χεῖρα προσθοῖτο τῷ στόματι καὶ καταπίοι τὸ φάρμακον αὐτοὶ δʼ ἄρα χρυσὸν ᾠήθησαν εἶναι τὸ καταπινόμενον ἡ δʼ ὑπηρετοῦσα παιδίσκη , πυνθανομένων τῶν περὶ τὸν Ἀρχίαν , φαίη πολὺν εἶναι χρόνον ἐξ οὗ φοροίη τὸν ἀπόδεσμον ἐκεῖνον ὁ Δημοσθένης ὡς φυλακτήριον .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὁ περί ὁ θάνατος ὀξύτης διηγ́ω ὁ παρά ὁ θύρα Θρᾷξ ὡς ἐκ τις ῥάκιον λαμβάνω εἰς ὁ χείρ προσθέω ὁ στόμα καί καταπίνω ὁ φάρμακον αὐτός δέ ἄρα χρυσός οἴομαι εἰμί ὁ καταπίνω ὁ δέ ὑπηρετέω παιδίσκη , πυνθάνομαι ὁ περί ὁ Ἀρχίας , φημί πολύς εἰμί χρόνος ἐκ ὅς φορέω ὁ ἀπόδεσμος ἐκεῖνος ὁ Δημοσθένης ὡς φυλακτήριον .
plutarchus.demosthenes 30.3
Ἐρατοσθένης δὲ καὶ αὐτὸς ἐν κρίκῳ φησὶ κοίλῳ τὸ φάρμακον φυλάσσειν · τὸν δέ κρίκον εἶναι τοῦτον αὐτῷ φόρημα περιβραχιόνιον . τῶν δʼ ἄλλων , ὅσοι γεγράφασι περὶ αὐτοῦ , πάμπολλοι δέ εἰσί , τὰς διαφορὰς οὐκ ἀναγκαῖον ἐπεξελθεῖν ·
Lemmas: Ἐρατοσθένης δέ καί αὐτός ἐν κρίκος φημί κοῖλος ὁ φάρμακον φυλάσσω · ὁ δέ κρίκος εἰμί οὗτος αὐτός φόρημα περιβραχιόνιος . ὁ δέ ἄλλος , ὅσος γράφω περί αὐτός , πάμπολυς δέ εἰμί , ὁ διαφορά οὐ ἀναγκαῖος ἐπεξέρχομαι ·
plutarchus.demosthenes 30.4
πλὴν ὅτι Δημοχάρης ὁ τοῦ Δημοσθένους οἰκεῖος οἴεσθαί φησιν αὐτὸν οὐχ ὑπὸ φαρμάκου , θεῶν δὲ τιμῇ καὶ προνοίᾳ τῆς Μακεδόνων ὠμότητος ἐξαρπαγῆναι , συντόμως καταστρέψαντα καὶ ἀλύπως . κατέστρεψε δὲ ἕκτῃ ἐπὶ δέκα τοῦ Πυανεψιῶνος μηνός , ἐν ᾗ τὴν σκυθρωποτάτην τῶν Θεσμοφορίων ἡμέραν ἄγουσαι παρὰ τῇ θεῷ νηστεύουσιν αἱ γυναῖκες .
Lemmas: πλήν ὅτι Δημοχάρης ὁ ὁ Δημοσθένης οἰκεῖος οἴομαι φημί αὐτός οὐ ὑπό φάρμακον , θεός δέ τιμή καί πρόνοια ὁ Μακεδών ὠμότης ἐξαρπάζω , σύντομος καταστρέφω καί ἄλυπος . καταστρέφω δέ ἕκτος ἐπί δέκα ὁ Πυανεψιών μείς , ἐν ὅς ὁ σκυθρωπός ὁ Θεσμοφόρια ἡμέρα ἄγω παρά ὁ θεός νηστεύω ὁ γυνή .
plutarchus.demosthenes 30.5
τούτῳ μὲν ὀλίγον ὕστερον ὁ τῶν Ἀθηναίων δῆμος ἀξίαν ἀποδιδοὺς τιμήν εἰκόνα τε χαλκῆν ἀνέστησε καὶ τὸν πρεσβύτατον ἐψηφίσατο τῶν ἀπὸ γένους ἐν Πρυτανείῳ σίτησιν ἔχειν . καὶ τὸ ἐπίγραμμα τὸ θρυλούμενον ἐπεγράφη τῇ βάσει τοῦ ἀνδριάντος · εἴπερ ἴσην ῥώμην γνώμῃ , Δημόσθενες , εἶχες , οὔποτʼ ἂν Ἑλλήνων ἦρξεν Ἄρης Μακεδών . οἱ γὰρ αὐτὸν τὸν Δημοσθένην τοῦτο ποιῆσαι λέγοντες ἐν Καλαυρίᾳ , μέλλοντα τὸ φάρμακον προσφέρεσθαι , κομιδῇ φλυαροῦσι .
Lemmas: οὗτος μέν ὀλίγος ὕστερον ὁ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ἄξιος ἀποδίδωμι τιμή εἰκών τε χάλκεος ἀνίστημι καί ὁ πρέσβυς ψηφίζω ὁ ἀπό γένος ἐν Πρυτανεῖον σίτησις ἔχω . καί ὁ ἐπίγραμμα ὁ θρυλέω ἐπιγράφω ὁ βάσις ὁ ἀνδριάς · εἴπερ ἴσος ῥώμη γνώμη , Δημοσθένης , ἔχω , οὔποτε ἄν Ἕλλην ἄρχω Ἄρης Μακεδών . ὁ γάρ αὐτός ὁ Δημοσθένης οὗτος ποιέω λέγω ἐν Καλαυρία , μέλλω ὁ φάρμακον προσφέρω , κομιδῇ φλυαρέω .
plutarchus.demosthenes 31.1
μικρὸν δὲ πρόσθεν ἢ παραβαλεῖν ἡμᾶς Ἀθήναζε λέγεταί τι τοιόνδε συμβῆναι . στρατιώτης ἐπὶ κρίσιν τινὰ καλούμενος ὑφʼ ἡγεμόνος , ὅσον εἶχε χρυσίδιον εἰς τὰς χεῖρας ἐνέθηκε τοῦ ἀνδριάντος . ἕστηκε δὲ τοὺς δακτύλους συνέχων διʼ ἀλλήλων , καὶ παραπέφυκεν οὐ μεγάλη πλάτανος .
Lemmas: μικρός δέ πρόσθεν ἤ παραβάλλω ἐγώ Ἀθήναζε λέγω τις τοιόσδε συμβαίνω . στρατιώτης ἐπί κρίσις τις καλέω ὑπό ἡγεμών , ὅσος ἔχω χρυσίδιον εἰς ὁ χείρ ἐντίθημι ὁ ἀνδριάς . ἵστημι δέ ὁ δάκτυλος συνέχω διά ἀλλήλων , καί παραφύζω οὐ μέγας πλάτανος .
plutarchus.demosthenes 31.2
ἀπὸ ταύτης πολλὰ τῶν φύλλων , εἴτε πνεύματος ἐκ τύχης καταβαλόντος , εἴτʼ αὐτὸς οὕτως ὁ θεὶς ἐκάλυψε , περικείμενα καὶ συμπεσόντα λαθεῖν ἐποίησε τὸ χρυσίον οὐκ ὀλίγον χρόνον . ὡς δʼ ὁ ἄνθρωπος ἐπανελθὼν ἀνεῦρε καὶ διεδόθη λόγος ὑπὲρ τούτου , πολλοὶ τῶν εὐφυῶν ὑπόθεσιν λαβόντες εἰς τὸ ἀδωροδόκητον τοῦ Δημοσθένους διημιλλῶντο τοῖς ἐπιγράμμασι .
Lemmas: ἀπό οὗτος πολύς ὁ φύλλον , εἴτε πνεῦμα ἐκ τύχη καταβάλλω , εἴτε αὐτός οὕτως ὁ τίθημι καλύπτω , περίκειμαι καί συμπίπτω λανθάνω ποιέω ὁ χρυσίον οὐ ὀλίγος χρόνος . ὡς δέ ὁ ἄνθρωπος ἐπανέρχομαι ἀνευρίσκω καί διαδίδωμι λόγος ὑπέρ οὗτος , πολύς ὁ εὐφυής ὑπόθεσις λαμβάνω εἰς ὁ ἀδωροδόκητος ὁ Δημοσθένης διαμιλλάομαι ὁ ἐπίγραμμα .
plutarchus.demosthenes 31.3
Δημάδην δὲ χρόνον οὐ πολὺν ἀπολαύσαντα τῆς φυομένης δόξης ἡ Δημοσθένους δίκη κατήγαγεν εἰς Μακεδονίαν , οὓς ἐκολάκευεν αἰσχρῶς , ὑπὸ τούτων ἐξολούμενον δικαίως , ἐπαχθῆ μὲν ὄντα καὶ πρότερον αὐτοῖς , τότε δʼ εἰς αἰτίαν ἄφυκτον ἐμπεσόντα . γράμματα γὰρ ἐξέπεσεν αὐτοῦ , διʼ ὧν παρεκάλει Περδίκκαν ἐπιχειρεῖν Μακεδονίᾳ καὶ σῴζειν τοὺς Ἕλληνας ὡς ἀπὸ σαπροῦ καὶ παλαιοῦ στήμονος λέγων τὸν Ἀντίπατρον ἠρτημένους .
Lemmas: Δημάδης δέ χρόνος οὐ πολύς ἀπολαύω ὁ φύω δόξα ὁ Δημοσθένης δίκη κατάγω εἰς Μακεδονία , ὅς κολακεύω αἰσχρός , ὑπό οὗτος ἐξόλλυμι δίκαιος , ἐπαχθής μέν εἰμί καί πρότερος αὐτός , τότε δέ εἰς αἰτία ἄφυκτος ἐμπίπτω . γράμμα γάρ ἐκπίπτω αὐτός , διά ὅς παρακαλέω Περδίκκας ἐπιχειρέω Μακεδονία καί σῴζω ὁ Ἕλλην ὡς ἀπό σαπρός καί παλαιός στήμων λέγω ὁ Ἀντίπατρος ἀρτάω .
plutarchus.demosthenes 31.4
ἐφʼ οἷς Δεινάρχου τοῦ Κορινθίου κατηγορήσαντος παροξυνθεὶς ὁ Κάσσανδρος ἐγκατέσφαξεν αὐτοῦ τῷ κόλπῳ τὸν υἱόν , εἶτα οὕτως ἐκεῖνον ἀνελεῖν προσέταξεν , ἐν τοῖς μεγίστοις διδασκόμενον ἀτυχήμασιν ὅτι πρώτους ἑαυτοὺς οἱ προδόται πωλοῦσιν , ὃ πολλάκις Δημοσθένους προαγορεύοντος οὐκ ἐπίστευσε . τὸν μὲν οὖν Δημοσθένους ἀπέχεις , Σόσσιε , βίον ἐξ ὧν ἡμεῖς ἀνέγνωμεν ἢ διηκούσαμεν .
Lemmas: ἐπί ὅς Δείναρχος ὁ Κορίνθιος κατηγορέω παροξύνω ὁ Κάσσανδρος ἐγκατασφάσσω αὐτός ὁ κόλπος ὁ υἱός , εἶτα οὕτως ἐκεῖνος ἀναιρέω προστάσσω , ἐν ὁ μέγας διδάσκω ἀτύχημα ὅτι πρῶτος ἑαυτοῦ ὁ προδότης πωλέω , ὅς πολλάκις Δημοσθένης προαγορεύω οὐ πιστεύω . ὁ μέν οὖν Δημοσθένης ἀπέχω , Σόσσιος , βίος ἐκ ὅς ἐγώ ἀναγιγνώσκω ἤ διακούω .