plutarchus.de-vitioso-pudore-528c-536d 3
πρῶτον οὖν τοῦτο δεῖ πείθεσθαι τὸν ὑπὸ πολλῆς δυσωπίας βιαζόμενον , ὅτι πάθει βλαβερῷ συνέχεται · καλὸν δὲ τῶν βλαβερῶν οὐδέν · οὐδὲ δεῖ τοῖς ἐπαίνοις κηλούμενον ἥδεσθαι κομψὸν καὶ ἱλαρὸν ἀντὶ σεμνοῦ καὶ μεγάλου καὶ δικαίου προσαγορευόμενον μηδʼ , ὥσπερ ὁ Εὐριπίδου Πήγασος ἔπτησσʼ ὑπείκων μᾶλλον εἱ μᾶλλον θέλοι τῷ Βελλεροφόντῃ , τοῖς δεομένοις ἑαυτὸν ἐκδιδόναι · , καὶ συνεκταπεινοῦν , φοβούμενον ἀκοῦσαι τὸ σκληρὸς γε καὶ ἀπηνής . τῷ μὲν γὰρ Αἰγυπτίῳ Βοκχόριδι φύσει χαλεπῷ γενομένῳ τὴν ἀσπίδα λέγουσιν ὑπὸ τῆς Ἴσιδος ἐπιπεμφθεῖσαν καὶ τῇ κεφαλῇ περιελιχθεῖσαν ἄνωθεν ἐπισκιάζειν , ἵνα κρίνῃ δικαίως ἡ δέ γε δυσωπία τοῖς ἀτόνοις καὶ ἀνάνδροις ἐπικειμένη καὶ πρὸς μηδὲν ἀνανεῦσαι μηδʼ ἀντειπεῖν ἰσχύουσα , καὶ δικάζοντας ἀποτρέπει τοῦ δικαίου καὶ συμβουλεύοντας ἐπιστομίζει καὶ λέγειν πολλὰ καὶ πράττειν ἀναγκάζει τῶν ἀβουλήτων ὁ δʼ ἀγνωμονέστατος ἀεὶ τοῦ τοιούτου δεσπότης ἐστὶ καὶ κρατεῖ , τῷ μὴ αἰδεῖσθαι τὸ αἰδούμενον ἐκβιαζόμενος . ὅθεν ὥσπερ χωρίον ὕπτιον καὶ μαλακὸν ἡ δυσωπία μηδεμίαν ἔντευξιν ἐξῶσαι μηδʼ ἀποστρέψαι δυναμένη τοῖς αἰσχίστοις βάσιμός ἐστι πάθεσι καὶ πράγμασι · κακὴ μὲν γὰρ αὕτη παιδικῆς φρουρὸς ἡλικίας , ὡς ἔλεγε Βροῦτος οὐ δοκεῖν αὐτῷ καλῶς τὴν ὥραν διατεθεῖσθαι τὸν πρὸς μηδὲν ἀρνούμενον κακὴ δὲ θαλάμου καὶ γυναικωνίτιδος ἐπίτροπος , ὥς φησιν ἡ παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ μετανοοῦσα πρὸς τὸν μοιχὸν ἔπεισας , ἐξέθωψας . ὥστʼ · ἡ δυσωπία προδιαφθείρουσα τὸ ἀκόλαστον ἀνώχυρα πάντα καὶ ἄκλειστα καὶ κατάντη προδίδωσι τοῖς ἐπιτιθεμένοις . καὶ διδόντες μὲν αἱροῦσι τὰς βδελυρωτάτας ; τῶν φύσεων , τῷ δὲ πείθειν καὶ δυσωπεῖν πολλάκις κατεργάζονται καὶ τὰς ἐπιεικεῖς . ἐῶ δὲ τὰς εἰς τὰ χρήματα βλάβας ὑπὸ τοῦ δυσωπεῖσθαι , δανειζόντων οἷς ἀπιστοῦσιν ἐγγυωμένων οἷς οὐκ ἐθέλουσιν , ἐπαινούντων μὲν τὸ ἐγγύα πάρα δʼ ἄτα χρῆσθαι δʼ αὐτῷ παρὰ τὰ πράγματα μὴ δυναμένων .
Lemmas: πρῶτος οὖν οὗτος δέω πείθω ὁ ὑπό πολύς δυσωπία βιάζω , ὅτι πάθος βλαβερός συνέχω · καλός δέ ὁ βλαβερός οὐδείς · οὐδέ δέω ὁ ἔπαινος κηλέω ἥδομαι κομψός καί ἱλαρός ἀντί σεμνός καί μέγας καί δίκαιος προσαγορεύω μηδέ , ὥσπερ ὁ Εὐριπίδης Πήγασος πτήσσω ὑπείκω μάλα εἰ μάλα ἐθέλω ὁ Βελλεροφόντης , ὁ δέω ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι · , καί συνεκταπεινόω , φοβέω ἀκούω ὁ σκληρός γε καί ἀπηνής . ὁ μέν γάρ Αἰγύπτιος Βόκχορις φύσις χαλεπός γίγνομαι ὁ ἀσπίς λέγω ὑπό ὁ Ἶσις ἐπιπέμπω καί ὁ κεφαλή περιελίσσω ἄνωθεν ἐπισκιάζω , ἵνα κρίνω δίκαιος ὁ δέ γε δυσωπία ὁ ἄτονος καί ἄνανδρος ἐπίκειμαι καί πρός μηδείς ἀνανεύω μηδέ ἀντιλέγω ἰσχύω , καί δικάζω ἀποτρέπω ὁ δίκαιος καί συμβουλεύω ἐπιστομίζω καί λέγω πολύς καί πράσσω ἀναγκάζω ὁ ἀβούλητος ὁ δέ ἀγνώμων ἀεί ὁ τοιοῦτος δεσπότης εἰμί καί κρατέω , ὁ μή αἰδέομαι ὁ αἰδέομαι ἐκβιάζω . ὅθεν ὥσπερ χωρίον ὕπτιος καί μαλακός ὁ δυσωπία μηδείς ἔντευξις ἐξωθέω μηδέ ἀποστρέφω δύναμαι ὁ αἰσχρός βάσιμος εἰμί πάθος καί πρᾶγμα · κακός μέν γάρ οὗτος παιδικός φρουρός ἡλικία , ὡς λέγω Βροῦτος οὐ δοκέω αὐτός καλός ὁ ὥρα διατίθημι ὁ πρός μηδείς ἀρνέομαι κακός δέ θάλαμος καί γυναικωνῖτις ἐπίτροπος , ὡς φημί ὁ παρά ὁ Σοφοκλῆς μετανοέω πρός ὁ μοιχός πείθω , ἐκθώπτω . ὥστε · ὁ δυσωπία προδιαφθείρω ὁ ἀκόλαστος ἀνώχυρος πᾶς καί ἄκλειστος καί κατάντης προδίδωμι ὁ ἐπιτίθημι . καί δίδωμι μέν αἱρέω ὁ βδελυρός ; ὁ φύσις , ὁ δέ πείθω καί δυσωπέω πολλάκις κατεργάζομαι καί ὁ ἐπιεικής . ἐάω δέ ὁ εἰς ὁ χρῆμα βλάβη ὑπό ὁ δυσωπέω , δανείζω ὅς ἀπιστέω ἐγγυάω ὅς οὐ ἐθέλω , ἐπαινέω μέν ὁ ἐγγύη πάρειμι δέ ἄτη χράω δέ αὐτός παρά ὁ πρᾶγμα μή δύναμαι .