ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 1
ὅ Πλάτων ἐν τοῖς Νόμοις οὐκ ἐᾷ μεταλαμβάνειν ὕδατος ἀλλοτρίου τοὺς γείτονας , ἂν μὴ παρʼ αὑτοῖς ὀρύξαντες ἄχρι τῆς κεραμίτιδος καλουμένης γῆς ἄγονον εὕρωσι νάματος τὸ χωρίον · ἡ γὰρ κεραμῖτις φύσιν ἔχουσα λιπαρὰν καὶ πυκνὴν στέγει παραλαβοῦσα τὸ ὑγρὸν καὶ οὐ διίησι · δεῖν δὲ μεταλαμβάνειν τἀλλοτρίου τοὺς ἴδιον κτήσασθαι μὴ δυναμένους · ἀπορίᾳ γὰρ βοηθεῖν τὸν νόμον . ἆρʼ οὐ δὴ ἔδει καὶ περὶ χρημάτων εἶναι νόμον , ὅπως μὴ δανείζωνται παρʼ ἑτέρων μηδʼ ἐπʼ ἀλλοτρίας πηγὰς βαδίζωσι , μὴ πρότερον οἴκοι τὰς αὑτῶν ἀφορμὰς ἐξελέγξαντες καὶ συναγαγόντες ὥσπερ ἐκ λιβάδων τὸ χρήσιμον καὶ ἀναγκαῖον αὑτοῖς ; νυνὶ δʼ ὑπὸ τρυφῆς καὶ μαλακίας ἢ πολυτελείας οὐ χρῶνται τοῖς ἑαυτῶν , ἔχοντες , ἀλλὰ λαμβάνουσιν ἐπὶ πολλῷ παρʼ ἑτέρων , μὴ δεόμενοι · τεκμήριον δὲ μέγα · τοῖς γὰρ ἀπόροις οὐ δανείζουσιν , ἀλλὰ βουλομένοις εὐπορίαν τινʼ ἑαυτοῖς κτᾶσθαι · καὶ μάρτυρα δίδωσι καὶ βεδε ½ἰτανδο αερε ἀλιενο . βαιωτὴν ἄξιον , ὅτι ἔχει πιστεύεσθαι , δέον ἔχοντα μὴ δανείζεσθαι .
Lemmas: ὁ Πλάτων ἐν ὁ Νόμος οὐ ἐάω μεταλαμβάνω ὕδωρ ἀλλότριος ὁ γείτων , ἐάν μή παρά ἑαυτοῦ ὀρύσσω ἄχρι ὁ κεραμῖτις καλέω γῆ ἄγονος εὑρίσκω νᾶμα ὁ χωρίον · ὁ γάρ κεραμῖτις φύσις ἔχω λιπαρός καί πυκνός στέγω παραλαμβάνω ὁ ὑγρός καί οὐ διίημι · δέω δέ μεταλαμβάνω ἀλλότριος ὁ ἴδιος κτάομαι μή δύναμαι · ἀπορία γάρ βοηθέω ὁ νόμος . ἆρα οὐ δή δέω καί περί χρῆμα εἰμί νόμος , ὅπως μή δανείζω παρά ἕτερος μηδέ ἐπί ἀλλότριος πηγή βαδίζω , μή πρότερος οἴκοι ὁ ἑαυτοῦ ἀφορμή ἐξελέγχω καί συνάγω ὥσπερ ἐκ λιβάς ὁ χρήσιμος καί ἀναγκαῖος ἑαυτοῦ ; νυνί δέ ὑπό τρυφή καί μαλακία ἤ πολυτέλεια οὐ χράω ὁ ἑαυτοῦ , ἔχω , ἀλλά λαμβάνω ἐπί πολύς παρά ἕτερος , μή δέω · τεκμήριον δέ μέγας · ὁ γάρ ἄπορος οὐ δανείζω , ἀλλά βούλομαι εὐπορία τις ἑαυτοῦ κτάομαι · καί μάρτυς δίδωμι καί Βέδε ½ἰτανδο ἀήρ ἀλιενο . βαιωτὴν ἄξιος , ὅτι ἔχω πιστεύω , δέω ἔχω μή δανείζω .
plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 2
τί θεραπεύεις τὸν τραπεζίτην ἢ πραγματευτήν ; ἀπὸ τῆς ἰδίας δάνεισαι τραπέζης · ἐκπώματʼ ἔχεις , παροψίδας ἀργυρᾶς , λεκανίδας · ὑπόθου ταῦτα τῇ χρείᾳ · τὴν δὲ τράπεζαν ἡ καλὴ Αὐλὶς ἢ Τένεδος ἀντικοσμήσει τοῖς κεραμεοῖς , καθαρωτέροις οὖσι τῶν ἀργυρῶν · οὐκ ὄζει τόκου βαρὺ καὶ δυσχερὲς ὥσπερ ἰοῦ καθʼ ἡμέραν ἐπιρρυπαίνοντος τὴν πολυτέλειαν , οὐδʼ ἀναμνήσει τῶν καλανδῶν καὶ τῆς νουμηνίας , ἣν ἱερωτάτην ἡμερῶν οὖσαν ἀποφράδα ποιοῦσιν οἱ δανεισταὶ καὶ στύγιον . τοὺς μὲν γὰρ ἀντὶ τοῦ πωλεῖν τιθέντας ἐνέχυρα τὰ αὑτῶν οὐδʼ ἂν ὁ θεὸς σῴσειεν ὁ Κτήσιος · αἰσχύνονται τιμὴν λαμβάνοντες , οὐκ αἰσχύνονται τόκον τῶν ἰδίων διδόντες . καίτοι ὅ γε Περικλῆς ἐκεῖνος τὸν τῆς θεᾶς κόσμον , ἄγοντα τάλαντα τεσσαράκοντα χρυσίου ἀπέφθου , περιαιρετὸν ἐποίησεν , ὅπως , ἔφη , χρησάμενοι πρὸς τὸν πόλεμον αὖθις ἀποδῶμεν μὴ ἔλαττον · οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς ὥσπερ ἐν πολιορκίᾳ ταῖς χρείαις μὴ παραδεχώμεθα φρουρὰν δανειστοῦ πολεμίου , μηδʼ ὁρᾶν τὰ αὑτῶν ἐπὶ δουλείᾳ διδόμενα · ἀλλὰ τῆς τραπέζης περιελόντες τὰ μὴ χρήσιμα , τῆς κοίτης , τῶν ὀχημάτων , τῆς διαίτης , ἐλευθέρους διαφυλάττωμεν ἑαυτούς , ὡς ἀποδώσοντες αὖθις , ἐὰν εὐτυχήσωμεν .
Lemmas: τίς θεραπεύω ὁ τραπεζίτης ἤ πραγματευτής ; ἀπό ὁ ἴδιος δανείζω τράπεζα · ἔκπωμα ἔχω , παροψίς ἀργύρεος , λεκανίς · ὑποτίθημι οὗτος ὁ χρεία · ὁ δέ τράπεζα ὁ καλός Αὐλίς ἤ Τένεδος ἀντικοσμέω ὁ κεραμεοῦς , καθαρός εἰμί ὁ ἀργύρεος · οὐ ὄζω τόκος βαρύς καί δυσχερής ὥσπερ ἰός κατά ἡμέρα ἐπιρρυπαίνω ὁ πολυτέλεια , οὐδέ ἀναμιμνῄσκω ὁ καλάνδαι καί ὁ νεομηνία , ὅς ἱερός ἡμέρα εἰμί ἀποφράς ποιέω ὁ δανειστής καί στυγέω . ὁ μέν γάρ ἀντί ὁ πωλέω τίθημι ἐνέχυρον ὁ ἑαυτοῦ οὐδέ ἄν ὁ θεός σῴζω ὁ Κτήσιος · αἰσχύνω τιμή λαμβάνω , οὐ αἰσχύνω τόκος ὁ ἴδιος δίδωμι . καίτοι ὁ γε Περικλῆς ἐκεῖνος ὁ ὁ θεά κόσμος , ἄγω τάλαντον τεσσαράκοντα χρυσίον ἄπεφθος , περιαιρετός ποιέω , ὅπως , φημί , χράω πρός ὁ πόλεμος αὖθις ἀποδίδωμι μή ἐλαχύς · οὐκοῦν καί ἐγώ ὥσπερ ἐν πολιορκία ὁ χρεία μή παραδέχομαι φρουρά δανειστής πολέμιος , μηδέ ὁράω ὁ ἑαυτοῦ ἐπί δουλεία δίδωμι · ἀλλά ὁ τράπεζα περιαιρέω ὁ μή χρήσιμος , ὁ κοίτη , ὁ ὄχημα , ὁ δίαιτα , ἐλεύθερος διαφυλάσσω ἑαυτοῦ , ὡς ἀποδίδωμι αὖθις , ἐάν εὐτυχέω .
plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 3
αἱ μὲν οὖν Ῥωμαίων γυναῖκες εἰς ἀπαρχὴν τῷ Πυθίῳ Ἀπόλλωνι τὸν κόσμον ἐπέδωκαν , ὅθεν ὁ χρυσοῦς κρατὴρ εἰς Δελφοὺς ἐπέμφθη · αἱ δὲ Καρχηδονίων γυναῖκες ἐκείραντο τὰς κεφαλὰς καὶ ταῖς θριξὶν ἐντεῖναι τὰς μηχανὰς καὶ τὰ ὄργανα παρέσχον ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἡμεῖς δὲ τὴν αὐτάρκειαν αἰσχυνόμενοι καταδουλοῦμεν ἑαυτοὺς ὑποθήκαις καὶ συμβολαίοις , δέον εἰς αὐτὰ τὰ χρήσιμα συσταλέντας καὶ συσπειραθέντας ἐκ τῶν ἀχρήστων καὶ περιττῶν κατακοπέντων ἢ πραθέντων ἐλευθερίας αὑτοῖς ἱερὸν ἱδρύσασθαι καὶ τέκνοις καὶ γυναιξίν . ἡ μὲν γὰρ Ἄρτεμις ἡ ἐν Ἐφέσῳ τοῖς χρεώσταις , ὅταν καταφύγωσιν εἰς τὸ ἱερὸν αὐτῆς , ἀσυλίαν παρέχει καὶ ἄδειαν ἀπὸ τῶν δανείων · τὸ δὲ τῆς εὐτελείας καὶ ἄσυλον καὶ ἄβατον πανταχοῦ τοῖς σώφροσιν ἀναπέπταται , πολλῆς σχολῆς εὐρυχωρίαν παρέχον ἱλαρὰν καὶ ἐπίτιμον . ὡς γὰρ ἡ Πυθία τοῖς Ἀθηναίοις περὶ τὰ Μηδικὰ τεῖχος ξύλινον διδόναι τὸν θεὸν ἔφη , κἀκεῖνοι τὴν χώραν καὶ τὴν πόλιν καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰς οἰκίας ἀφέντες εἰς τὰς ναῦς κατέφυγον ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας , οὕτως ἡμῖν ὁ θεὸς δίδωσι ξυλίνην τράπεζαν καὶ κεραμεᾶν λεκάνην καὶ τραχὺ ἱμάτιον , ἐὰν ἐλεύθεροι ζῆν ἐθέλωμεν . μηδὲ σὺ γʼ ἱπποσύνας τε μένειν , μηδʼ ὀχήματα ζευκτὰ κερασφόρα καὶ κατάργυρα , ἃ τόκοι ταχεῖς καταλαμβάνουσι καὶ παρατρέχουσιν ἀλλʼ ὄνῳ τινὶ τῷ τυχόντι καὶ καβάλλῃ χρώμενος φεῦγε πολέμιον καὶ τύραννον δανειστήν , οὐ γῆν αἰτοῦντα καὶ ὕδωρ ὡς ὁ Μῆδος , ἀλλὰ τῆς ἐλευθερίας ἁπτόμενον καὶ προγράφοντα τὴν ἐπιτιμίαν · κἂν μὴ διδῷς , ἐνοχλοῦντα · κἂν ἔχῃς , μὴ λαμβάνοντα · κἂν πωλῇς , ἐπευωνίζοντα · κἂν μὴ πωλῇς , ἀναγκάζοντα · κἂν δικάζῃς , ἐντυγχάνοντα · κἂν ὀμόσῃς , ἐπιτάττοντα · κἂν βαδίζῃς ἐπὶ θύρας , ἀποκλείοντα · κἂν οἴκοι μένῃς , ἐπισταθμεύοντα καὶ θυροκοποῦντα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ῥωμαῖος γυνή εἰς ἀπαρχή ὁ Πύθιος Ἀπόλλων ὁ κόσμος ἐπιδίδωμι , ὅθεν ὁ χρύσεος κρατήρ εἰς Δελφοί πέμπω · ὁ δέ Καρχηδόνιος γυνή κείρω ὁ κεφαλή καί ὁ θρίξ ἐντείνω ὁ μηχανή καί ὁ ὄργανον παρέχω ὑπέρ ὁ πατρίς ἐγώ δέ ὁ αὐτάρκεια αἰσχύνω καταδουλόω ἑαυτοῦ ὑποθήκη καί συμβόλαιον , δέω εἰς αὐτός ὁ χρήσιμος συστέλλω καί συσπειράω ἐκ ὁ ἄχρηστος καί περισσός κατακόπτω ἤ πιπράσκω ἐλευθερία ἑαυτοῦ ἱερός ἱδρύω καί τέκνον καί γυνή . ὁ μέν γάρ Ἄρτεμις ὁ ἐν Ἔφεσος ὁ χρεώστης , ὅταν καταφεύγω εἰς ὁ ἱερός αὐτός , ἀσυλία παρέχω καί ἄδεια ἀπό ὁ δάνειον · ὁ δέ ὁ εὐτέλεια καί ἄσυλος καί ἄβατος πανταχοῦ ὁ σώφρων ἀναπετάννυμι , πολύς σχολή εὐρυχωρία παρέχω ἱλαρός καί ἐπίτιμος . ὡς γάρ ὁ Πυθία ὁ Ἀθηναῖος περί ὁ Μηδικός τεῖχος ξύλινος δίδωμι ὁ θεός φημί , ἐκεῖνος ὁ χώρα καί ὁ πόλις καί ὁ κτῆμα καί ὁ οἰκία ἀφίημι εἰς ὁ ναῦς καταφεύγω ὑπέρ ὁ ἐλευθερία , οὕτως ἐγώ ὁ θεός δίδωμι ξύλινος τράπεζα καί κεραμεοῦς λεκάνη καί τραχύς ἱμάτιον , ἐάν ἐλεύθερος ζάω ἐθέλω . μηδέ σύ γε ἱπποσύνη τε μένω , μηδέ ὄχημα ζευκτός κερασφόρος καί κατάργυρος , ὅς τόκος ταχύς καταλαμβάνω καί παρατρέχω ἀλλά ὄνος τις ὁ τυγχάνω καί καβάλλης χράω φεύγω πολέμιος καί τύραννος δανειστής , οὐ γῆ αἰτέω καί ὕδωρ ὡς ὁ Μῆδος , ἀλλά ὁ ἐλευθερία ἅπτω καί προγράφω ὁ ἐπιτιμία · ἐάν μή δίδωμι , ἐνοχλέω · ἐάν ἔχω , μή λαμβάνω · ἐάν πωλέω , ἐπευωνίζω · ἐάν μή πωλέω , ἀναγκάζω · ἐάν δικάζω , ἐντυγχάνω · ἐάν ὄμνυμι , ἐπιτάσσω · ἐάν βαδίζω ἐπί θύρα , ἀποκλείω · ἐάν οἴκοι μένω , ἐπισταθμεύω καί θυροκοπέω .
plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 4
τί γὰρ ὤνησε Σόλων Ἀθηναίους ἀπαλλάξας τοῦ ἐπὶ τοῖς · σώμασιν ὀφείλειν ; δουλεύουσι γὰρ ἅπασι τοῖς ἀφανισταῖς , μᾶλλον δʼ οὐδʼ αὐτοῖς · τί γὰρ ἦν τὸ δεινόν ; ἀλλὰ δούλοις ὑβρισταῖς καὶ βαρβάροις καὶ ἀγρίοις , ὥσπερ οὓς ὁ Πλάτων φησὶ καθʼ Ἅιδου διαπύρους κολαστὰς καὶ δημοκοίνους ἐφεστάναι τοῖς ἠσεβηκόσι . καὶ γὰρ οὗτοι τὴν ἀγορὰν ἀσεβῶν χώραν ἀποδείξαντες τοῖς ἀθλίοις χρεώσταις γυπῶν δίκην ἔσθουσι καὶ ὑποκείρουσιν αὐτοὺς δέρτρον ἔσω δύνοντες,ʼ τοὺς δʼ ὥσπερ Ταντάλους ἐφεστῶτες εἴργουσι γεύσασθαι τῶν ἰδίων τρυγῶντας καὶ συγκομίζοντας . ὡς δὲ Δαρεῖος ἐπὶ τὰς Ἀθήνας ἔπεμψε Δᾶτιν καὶ Ἀρταφέρνην ἐν ταῖς χερσὶν ἁλύσεις ἔχοντας καὶ δεσμὰ κατὰ τῶν αἰχμαλώτων , παραπλησίως οὗτοι τῶν χειρογράφων καὶ συμβολαίων ὥσπερ πεδῶν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα κομίζοντες ἀγγεῖα μεστὰ τὰς πόλεις ἐπιπορεύονται καὶ διελαύνουσι , σπείροντες οὐχ ἥμερον καρπὸν ὡς ὁ Τριπτόλεμος , ἀλλʼ ὀφλημάτων ῥίζας πολυπόνους καὶ πολυτόκους καὶ δυσεκλείπτους τιθέντες , αἳ κύκλῳ νεμόμεναι καὶ περιβλαστάνουσαι κάμπτουσι καὶ ἄγχουσι τὰς πόλεις . τοὺς μὲν γὰρ λαγὼς λέγουσι τίκτειν ἅμα καὶ τρέφειν ἕτερα καὶ ἐπικυΐσκεσθαι πάλιν , τὰ δὲ τῶν μαστιγιῶν τούτων καὶ βαρβάρων χρέα πρὶν ἢ συλλαβεῖν τίκτει · διδόντες γὰρ εὐθὺς ἀπαιτοῦσι καὶ τιθέντες αἴρουσι καὶ δανείζουσιν ὃ λαμβάνουσιν ὑπὲρ τοῦ δανεῖσαι .
Lemmas: τίς γάρ ὀνίνημι Σόλων Ἀθηναῖος ἀπαλλάσσω ὁ ἐπί ὁ · σῶμα ὀφείλω ; δουλεύω γάρ ἅπας ὁ ἀφανιστής , μάλα δέ οὐδέ αὐτός · τίς γάρ εἰμί ὁ δεινός ; ἀλλά δοῦλος ὑβριστής καί βάρβαρος καί ἄγριος , ὥσπερ ὅς ὁ Πλάτων φημί κατά ᾍδης διάπυρος κολαστής καί δημόκοινος ἐφίστημι ὁ ἀσεβέω . καί γάρ οὗτος ὁ ἀγορά ἀσεβής χώρα ἀποδείκνυμι ὁ ἄθλιος χρεώστης γύψ δίκη ἔσθω καί ὑποκείρω αὐτός δέρτρον ἔσω δύνοντες,ʼ ὁ δέ ὥσπερ Τάνταλος ἐφίστημι ἔργω γεύω ὁ ἴδιος τρυγόω καί συγκομίζω . ὡς δέ Δαρεῖος ἐπί ὁ Ἀθῆναι πέμπω Δᾶτις καί Ἀρταφέρνης ἐν ὁ χείρ ἅλυσις ἔχω καί δεσμός κατά ὁ αἰχμάλωτος , παραπλήσιος οὗτος ὁ χειρόγραφος καί συμβόλαιον ὥσπερ πέδη ἐπί ὁ Ἑλλάς κομίζω ἀγγεῖον μεστός ὁ πόλις ἐπιπορεύομαι καί διελαύνω , σπείρω οὐ ἥμερος καρπός ὡς ὁ Τριπτόλεμος , ἀλλά ὄφλημα ῥίζα πολύπονος καί πολυτόκος καί δυσέκλειπτος τίθημι , ὅς κύκλος νέμω καί περιβλαστάνω κάμπτω καί ἄγχω ὁ πόλις . ὁ μέν γάρ λαγώς λέγω τίκτω ἅμα καί τρέφω ἕτερος καί ἐπικυίσκομαι πάλιν , ὁ δέ ὁ μαστιγίας οὗτος καί βάρβαρος χρέος πρίν ἤ συλλαμβάνω τίκτω · δίδωμι γάρ εὐθύς ἀπαιτέω καί τίθημι ἀείρω καί δανείζω ὅς λαμβάνω ὑπέρ ὁ δανείζω .
plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 5
λέγεται μὲν παρὰ Μεσσηνίοις ἔστι Πύλος πρὸ Πύλοιο , Πύλος γε μὲν ἔστι καὶ ἄλλος λεχθήσεται δὲ πρὸς τοὺς δανειστάς ἔστι τόκος πρὸ τόκοιο , τόκος γε μὲν ἔστι καὶ ἄλλος . εἶτα τῶν φυσικῶν δήπου καταγελῶσι , λεγόντων μηδὲν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γενέσθαι · παρὰ τούτοις γὰρ ἐκ τοῦ μηκέτʼ ὄντος μηδʼ ὑφεστῶτος γεννᾶται τόκος · καὶ τὸ τελωνεῖν ὄνειδος ἡγοῦνται , τοῦ νόμου διδόντος · αὐτοὶ γὰρ παρανόμως δανείζουσι τελωνοῦντες , μᾶλλον δʼ , εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἐν τῷ δανείζειν χρεωκοποῦντες · ὁ γὰρ οὗ γράφει λαμβάνων ἔλαττον χρεωκοπεῖται . καίτοι Πέρσαι γε τὸ ψεύδεσθαι δεύτερον ἡγοῦνται τῶν ἁμαρτημάτων , πρῶτον δὲ τὸ ὀφείλειν · ὅτι καὶ τὸ ψεύδεσθαι τοῖς ὀφείλουσι συμβαίνει πολλάκις · ψεύδονται δὲ μᾶλλον οἱ δανείζοντες καὶ ῥᾳδιουργοῦσιν ἐν ταῖς ἑαυτῶν ἐφημερίσι , γράφοντες ὅτι τῷ δεῖνι τοσοῦτον διδόασιν , ἔλαττον διδόντες · καὶ τὸ ψεῦδος αἰτίαν ἔχει πλεονεξίαν , οὐκ ἀνάγκην οὐδʼ ἀπορίαν , ἀλλʼ ἀπληστίαν , ἧς ἀναπόλαυστόν ἐστιν αὐτοῖς τὸ τέλος καὶ ἀνωφελὲς ὀλέθριον δὲ τοῖς ἀδικουμένοις . οὔτε γὰρ ἀγροὺς οὓς ἀφαιροῦνται τῶν χρεωστῶν γεωργοῦσιν , οὔτʼ οἰκίας αὐτῶν , ἐκβαλόντες ἐκείνους , οἰκοῦσιν , οὔτε τραπέζας παρατίθενται οὔτʼ ἐσθῆτας ἐκείνων · ἀλλὰ πρῶτός τις ἀπόλωλε , καὶ δεύτερος κυνηγετεῖται ὑπʼ ἐκείνου δελεαζόμενος . νέμεται γὰρ ὡς πῦρ τὸ ἄγριον αὐξόμενον ὀλέθρῳ καὶ φθορᾷ τῶν ἐμπεσόντων , ἄλλον ἐξ ἄλλου καταναλίσκον ὁ δὲ τοῦτο ῥιπίζων καὶ τρέφων ἐπὶ πολλοὺς δανειστὴς οὐδὲν ἔχει πλέον ἢ διὰ χρόνου λαβὼν ἀναγνῶναι πόσους πέπρακε καὶ πόσους ἐκβέβληκε καὶ πόθεν που κυλινδόμενον καὶ σωρευόμενον διαβέβηκε τὸ ἀργύριον .
Lemmas: λέγω μέν παρά Μεσσήνιος εἰμί Πύλος πρό Πύλος , Πύλος γε μέν εἰμί καί ἄλλος λέγω δέ πρός ὁ δανειστής εἰμί τόκος πρό τόκος , τόκος γε μέν εἰμί καί ἄλλος . εἶτα ὁ φυσικός δήπου καταγελάω , λέγω μηδείς ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι · παρά οὗτος γάρ ἐκ ὁ μηκέτι εἰμί μηδέ ὑφίστημι γεννάω τόκος · καί ὁ τελωνέω ὄνειδος ἡγέομαι , ὁ νόμος δίδωμι · αὐτός γάρ παράνομος δανείζω τελωνέω , μάλα δέ , εἰ δέω ἀληθής λέγω , ἐν ὁ δανείζω χρεωκοπέω · ὁ γάρ ὅς γράφω λαμβάνω ἐλαχύς χρεωκοπέω . καίτοι Πέρσης γε ὁ ψεύδω δεύτερος ἡγέομαι ὁ ἁμάρτημα , πρῶτος δέ ὁ ὀφείλω · ὅτι καί ὁ ψεύδω ὁ ὀφείλω συμβαίνω πολλάκις · ψεύδω δέ μάλα ὁ δανείζω καί ῥᾳδιουργέω ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἐφημερίς , γράφω ὅτι ὁ δεῖνα τοσοῦτος δίδωμι , ἐλαχύς δίδωμι · καί ὁ ψεῦδος αἰτία ἔχω πλεονεξία , οὐ ἀνάγκη οὐδέ ἀπορία , ἀλλά ἀπληστία , ὅς ἀναπόλαυστος εἰμί αὐτός ὁ τέλος καί ἀνωφελής ὀλέθριος δέ ὁ ἀδικέω . οὔτε γάρ ἀγρός ὅς ἀφαιρέω ὁ χρεώστης γεωργέω , οὔτε οἰκία αὐτός , ἐκβάλλω ἐκεῖνος , οἰκέω , οὔτε τράπεζα παρατίθημι οὔτε ἐσθής ἐκεῖνος · ἀλλά πρῶτος τις ἀπόλλυμι , καί δεύτερος κυνηγετέω ὑπό ἐκεῖνος δελεάζω . νέμω γάρ ὡς πῦρ ὁ ἄγριος αὐξάνω ὄλεθρος καί φθορά ὁ ἐμπίπτω , ἄλλος ἐκ ἄλλος καταναλίσκω ὁ δέ οὗτος ῥιπίζω καί τρέφω ἐπί πολύς δανειστής οὐδείς ἔχω πολύς ἤ διά χρόνος λαμβάνω ἀναγιγνώσκω πόσος πιπράσκω καί πόσος ἐκβάλλω καί πόθεν που κυλίνδω καί σωρεύω διαβαίνω ὁ ἀργύριον .
plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 6
καὶ ταῦτα μὴ μʼ οἴεσθε λέγειν πόλεμον ἐξενηνοχότα πρὸς τοὺς δανειστάς · οὐ γὰρ πώποτʼ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐδὲ μὲν ἵππους · ἀλλʼ ἐνδεικνύμενον τοῖς προχείρως δανειζομένοις , ὅσην ἔχει τὸ πρᾶγμα αἰσχύνην καὶ ἀνελευθερίαν καὶ ὅτι τὸ δανείζεσθαι τῆς ἐσχάτης ἀφροσύνης καὶ μαλακίας ἐστίν . ἔχεις ; μὴ δανείσῃ , οὐ γὰρ ἀπορεῖς οὐκ ἔχεις ; μὴ δανείσῃ , οὐ γὰρ ἐκτίσεις . κατʼ ἰδίαν δʼ οὕτως ἑκάτερα σκοπῶμεν . ὁ Κάτων πρός τινα πρεσβύτην πονηρευόμενον ὦ ἄνθρωπε , τί τῷ γήρᾳ ἔφη πολλὰ κακὰ ἔχοντι τὴν ἐκ τῆς πονηρίας αἰσχύνην προστίθης;ʼ οὐκοῦν καὶ σὺ τῇ πενίᾳ , πολλῶν κακῶν προσόντων , μὴ ἐπισώρευε τὰς ἐκ τοῦ δανείζεσθαι καὶ ὀφείλειν ἀμηχανίας μηδʼ ἀφαιροῦ τῆς πενίας , ᾧ μόνῳ τοῦ πλούτου διαφέρει , τὴν ἀμεριμνίαν . ἐπεὶ τὸ τῆς παροιμίας ἔσται γελοῖον οὐ δύναμαι τὴν αἶγα φέρειν , ἐπί μοι θέτε τὸν βοῦν πενίαν φέρειν μὴ δυνάμενος δανειστὴν ἐπιτίθης σεαυτῷ , φορτίον καὶ πλουτοῦντι δύσοιστον . πῶς οὖν διατραφῶ ; τοῦτʼ ἐρωτᾷς , ἔχων χεῖρας , ἒχων πόδας , ἔχων φωνήν , ἄνθρωπος ὤν , τὸ φιλεῖν ἔστι καὶ φιλεῖσθαι καὶ τὸ χαρίζεσθαι καὶ τὸ εὐχαριστεῖν ; γράμματα διδάσκων , καὶ παιδαγωγῶν , καὶ θυρωρῶν , πλέων , παραπλέων οὐδέν ἐστι τούτων αἴσχιον οὐδὲ δυσχερέστερον τοῦ ἀκοῦσαι ἀπόδος .
Lemmas: καί οὗτος μή ἐγώ οἴομαι λέγω πόλεμος ἐκφέρω πρός ὁ δανειστής · οὐ γάρ πώποτε ἐμός βοῦς ἐλαύνω οὐδέ μέν ἵππος · ἀλλά ἐνδείκνυμι ὁ πρόχειρος δανείζω , ὅσος ἔχω ὁ πρᾶγμα αἰσχύνη καί ἀνελευθερία καί ὅτι ὁ δανείζω ὁ ἔσχατος ἀφροσύνη καί μαλακία εἰμί . ἔχω ; μή δανείζω , οὐ γάρ ἀπορέω οὐ ἔχω ; μή δανείζω , οὐ γάρ ἐκτίνω . κατά ἴδιος δέ οὕτως ἑκάτερος σκοπέω . ὁ Κάτων πρός τις πρεσβύτης πονηρεύομαι ὦ ἄνθρωπος , τίς ὁ γῆρας φημί πολύς κακός ἔχω ὁ ἐκ ὁ πονηρία αἰσχύνη προστίθημι οὐκοῦν καί σύ ὁ πενία , πολύς κακός πρόσειμι , μή ἐπισωρεύω ὁ ἐκ ὁ δανείζω καί ὀφείλω ἀμηχανία μηδέ ἀφαιρέω ὁ πενία , ὅς μόνος ὁ πλοῦτος διαφέρω , ὁ ἀμεριμνία . ἐπεί ὁ ὁ παροιμία εἰμί γέλοιος οὐ δύναμαι ὁ αἴξ φέρω , ἐπί ἐγώ τίθημι ὁ βοῦς πενία φέρω μή δύναμαι δανειστής ἐπιτίθημι σεαυτοῦ , φορτίον καί πλουτέω δύσοιστος . πῶς οὖν διατρέφω ; οὗτος ἐρωτάω , ἔχω χείρ , ἔχω πούς , ἔχω φωνή , ἄνθρωπος εἰμί , ὁ φιλέω εἰμί καί φιλέω καί ὁ χαρίζω καί ὁ εὐχαριστέω ; γράμμα διδάσκω , καί παιδαγωγέω , καί θυρωρέω , πλέω , παραπλέω οὐδείς εἰμί οὗτος αἰσχρός οὐδέ δυσχερής ὁ ἀκούω ἀποδίδωμι .