plutarchus.de-vitando-aere-alieno-827d-832a 8
ἤδη γάρ μοι πρὸς τοὺς εὐπορωτέρους καὶ μαλακωτέρους ὁ λόγος ἔστι , τοὺς λέγοντας ἄδουλος οὖν γένωμαι καὶ ἀνέστιος καὶ ἄοικος ; ὥσπερ εἰ λέγοι πρὸς ἰατρὸν ἄρρωστος ὑδρωπιῶν καὶ ᾠδηκώς ἰσχνὸς οὖν γένωμαι καὶ κενός ; τί δʼ οὐ μέλλεις , ἵνʼ ὑγιαίνῃς ; καὶ σὺ γενοῦ ἄδουλος , ἵνα μὴ δοῦλος ᾖς · καὶ ἀκτήμων , ἵνα μὴ κτῆμʼ ᾖς ἄλλου . καὶ τὸν τῶν γυπῶν λόγον ἄκουσον ἐμοῦντος τοῦ ἑτέρου καὶ λέγοντος τὰ σπλάγχνʼ ἐκβάλλειν , ἕτερος παρὼν καὶ τί δεινόν ; εἶπεν οὐ γὰρ τὰ σεαυτοῦ σπλάγχνʼ ἐκβάλλεις , ἀλλὰ τὰ τοῦ νεκροῦ ὃν ἄρτι ἐσπαράττομεν . καὶ τῶν χρεωστῶν οὐ πωλεῖ ἕκαστος τὸ ἑαυτοῦ χωρίον οὐδὲ τὴν ἰδίαν οἰκίαν , ἀλλὰ τὴν τοῦ δανείσαντος ὃν τῷ νόμῳ κύριον αὐτῶν πεποίηκε . νὴ Δία φησὶν ἀλλʼ ὁ πατήρ μου τὸν ἀγρὸν τοῦτον κατέλιπε καὶ γὰρ καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἐπιτιμίαν ὁ πατὴρ ἔδωκεν , ὧν σε δεῖ λόγον ἔχειν πλείονα . καὶ τὸν πόδα καὶ τὴν χεῖρʼ ὁ γεννήσας ἐποίησεν , ἀλλʼ ὅταν σαπῇ , μισθὸν δίδως τῷ ἀποκόπτοντι . τῷ δʼ Ὀδυσσεῖ τὴν ἐσθῆτα ἡ Καλυψὼ περιέθηκεν εἵματʼ ἀμφιέσασα θυώδεα χρωτὸς ἀθανάτου πνέοντα , δῶρα καὶ μνημόσυνα τῆς φιλίας ὄντα τῆς ἐκείνης ἀλλʼ ἐπεὶ περιτραπεὶς καὶ βυθισθεὶς μόλις ἀνέσχε , τῆς ἐσθῆτος γενομένης διαβρόχου καὶ βαρείας , ἐκείνην μὲν ἔρριψεν ἀποδυσάμενος , κρηδέμνῳ δέ τινι γυμνὸν ὑποζώσας τὸ στέρνον νῆχε παρὲξ ἐς γαῖαν ὁρώμενος καὶ διασωθεὶς οὔτʼ ἐσθῆτος οὔτε τροφῆς ἠπόρησε . τί οὖν ; οὐ γίγνεται χειμὼν περὶ τοὺς χρεώστας , ὅταν ἐπιστῇ διὰ χρόνου δανειστὴς λέγων ἀπόδος ; ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας , ἐτάραξε δὲ πόντον · σὺν δʼ εὖρός τε νότος τʼ ἔπεσε ζέφυρός τε δυσαής τόκων τόκοις ἐπικυλισθέντων ὁ δὲ συγκλυζόμενος ἀντέχεται τῶν βαρυνόντων , ἀπονήξασθαι καὶ φυγεῖν μὴ δυνάμενος · ἀλλʼ ὠθεῖται κατὰ βυθοῦ , μετὰ τῶν ἐγγυησαμένων φίλων ἀφανιζόμενος . Κράτης δʼ ὁ Θηβαῖος ὑπʼ οὐδενὸς ἀπαιτούμενος οὐδʼ ὀφείλων , αὐτὰς δὲ τὰς οἰκονομίας ; καὶ φροντίδας καὶ περισπασμοὺς δυσχεραίνων , ἀφῆκεν οὐσίαν ὀκτὼ ταλάντων , καὶ τρίβωνα καὶ πήραν ἀναλαβὼν εἰς φιλοσοφίαν καὶ πενίαν κατέφυγεν . Ἀναξαγόρας δὲ τὴν . χώραν κατέλιπε μηλόβοτον . καὶ τί δεῖ τούτους λέγειν , ὅπου Φιλόξενος ὁ μελοποιὸς ἐν ἀποικίᾳ Σικελικῇ , κλήρου μετασχὼν καὶ βίου καὶ οἴκου πολλὴν εὐπορίαν ἔχοντος , ὁρῶν δὲ τρυφὴν καὶ ἡδυπάθειαν καὶ ἀμουσίαν ἐπιχωριάζουσαν μὰ τοὺς θεούς εἶπεν ἐμὲ ταῦτα τἀγαθὰ οὐκ ἀπολεῖ , ἀλλ’ ἐγὼ ταῦτα · καὶ καταλιπὼν ἑτέροις τὸν κλῆρον ἐξέπλευσεν . οἱ δʼ ὀφείλοντες ἀπαιτούμενοι δασμολογούμενοι . δουλεύοντες ὑπαργυρεύοντες ἀνέχονται , καρτεροῦσιν , ὡς ὁ Φινεὺς , Ἁρπυίας τινὰς ὑποπτέρους βόσκοντες , αἳ φέρουσι τὴν τροφὴν καὶ διαρπάζουσιν , οὐ καθʼ ὥραν ἀλλὰ πρὶν θερισθῆναι τὸν σῖτον ὠνούμενοι , καὶ πρὶν ἢ πεσεῖν τὴν ἐλαίαν ἀγοράζοντες τοὔλαιον καὶ τὸν οἶνον ἔχω φησὶ τοσούτου καὶ πρόσγραφον ἔδωκε τῆς τιμῆς ὁ δὲ βότρυς κρέμαται καὶ προσπέφυκεν ἔτι τὸν ἀρκτοῦρον ἐκδεχόμενος .
Lemmas: ἤδη γάρ ἐγώ πρός ὁ εὔπορος καί μαλακός ὁ λόγος εἰμί , ὁ λέγω ἄδουλος οὖν γίγνομαι καί ἀνέστιος καί ἄοικος ; ὥσπερ εἰ λέγω πρός ἰατρός ἄρρωστος ὑδρωπιάω καί οἰδέω ἰσχνός οὖν γίγνομαι καί κενός ; τίς δέ οὐ μέλλω , ἵνα ὑγιαίνω ; καί σύ γίγνομαι ἄδουλος , ἵνα μή δοῦλος εἰμί · καί ἀκτήμων , ἵνα μή κτῆμα εἰμί ἄλλος . καί ὁ ὁ γύψ λόγος ἀκούω ἐμέω ὁ ἕτερος καί λέγω ὁ σπλάγχνον ἐκβάλλω , ἕτερος πάρειμι καί τίς δεινός ; λέγω οὐ γάρ ὁ σεαυτοῦ σπλάγχνον ἐκβάλλω , ἀλλά ὁ ὁ νεκρός ὅς ἄρτι σπαράσσω . καί ὁ χρεώστης οὐ πωλέω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ χωρίον οὐδέ ὁ ἴδιος οἰκία , ἀλλά ὁ ὁ δανείζω ὅς ὁ νόμος κύριος αὐτός ποιέω . νή Ζεύς φημί ἀλλά ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἀγρός οὗτος καταλείπω καί γάρ καί ὁ ἐλευθερία καί ὁ ἐπιτιμία ὁ πατήρ δίδωμι , ὅς σύ δέω λόγος ἔχω πολύς . καί ὁ πούς καί ὁ χείρ ὁ γεννάω ποιέω , ἀλλά ὅταν σήπω , μισθός δίδωμι ὁ ἀποκόπτω . ὁ δέ Ὀδυσσεύς ὁ ἐσθής ὁ Καλυψώ περιτίθημι εἷμα ἀμφιάζω θυώδης χρώς ἀθάνατος πνέω , δῶρον καί μνημόσυνον ὁ φιλία εἰμί ὁ ἐκεῖνος ἀλλά ἐπεί περιτρέπω καί βυθίζω μόλις ἀνέχω , ὁ ἐσθής γίγνομαι διάβροχος καί βαρύς , ἐκεῖνος μέν ῥίπτω ἀποδύω , κρήδεμνον δέ τις γυμνός ὑποζώννυμι ὁ στέρνον νήχω παρέξ εἰς γῆ ὁράω καί διασῴζω οὔτε ἐσθής οὔτε τροφή ἀπορέω . τίς οὖν ; οὐ γίγνομαι χειμών περί ὁ χρεώστης , ὅταν ἐφίστημι διά χρόνος δανειστής λέγω ἀποδίδωμι ; ὡς λέγω συνάγω νεφέλη , ταράσσω δέ πόντος · σύν δέ εὖρος τε νότος τε πίπτω ζέφυρος τε δυσαής τόκος τόκος ἐπικυλίνδω ὁ δέ συγκλύζω ἀντέχω ὁ βαρύνω , ἀπονήχομαι καί φεύγω μή δύναμαι · ἀλλά ὠθέω κατά βυθός , μετά ὁ ἐγγυάω φίλος ἀφανίζω . Κράτης δέ ὁ Θηβαῖος ὑπό οὐδείς ἀπαιτέω οὐδέ ὀφείλω , αὐτός δέ ὁ οἰκονομία ; καί φροντίς καί περισπασμός δυσχεραίνω , ἀφίημι οὐσία ὀκτώ τάλαντον , καί τρίβων καί πήρα ἀναλαμβάνω εἰς φιλοσοφία καί πενία καταφεύγω . Ἀναξαγόρας δέ ὁ . χώρα καταλείπω μηλόβοτος . καί τίς δέω οὗτος λέγω , ὅπου Φιλόξενος ὁ μελοποιός ἐν ἀποικία Σικελικός , κλῆρος μετέχω καί βίος καί οἶκος πολύς εὐπορία ἔχω , ὁράω δέ τρυφή καί ἡδυπάθεια καί ἀμουσία ἐπιχωριάζω μά ὁ θεός λέγω ἐγώ οὗτος ἀγαθός οὐ ἀπόλλυμι , ἀλλά ἐγώ οὗτος · καί καταλείπω ἕτερος ὁ κλῆρος ἐκπλέω . ὁ δέ ὀφείλω ἀπαιτέω δασμολογέω . δουλεύω ὑπαργυρεύω ἀνέχω , καρτερέω , ὡς ὁ Φινεύς , Ἅρπυιαι τις ὑπόπτερος βόσκω , ὅς φέρω ὁ τροφή καί διαρπάζω , οὐ κατά ὥρα ἀλλά πρίν θερίζω ὁ σῖτος ὠνέομαι , καί πρίν ἤ πίπτω ὁ ἐλαία ἀγοράζω ἔλαιον καί ὁ οἶνος ἔχω φημί τοσοῦτος καί πρόσγραφος δίδωμι ὁ τιμή ὁ δέ βότρυς κρεμάννυμι καί προσφύω ἔτι ὁ ἀρκτοῦρος ἐκδέχομαι .