ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-virtute-morali-440d-452d 1
περὶ τῆς ἠθικῆς λεγομένης ; ἀρετῆς καὶ δοκούσης , ᾧ δὴ μάλιστα τῆς θεωρητικῆς διαφέρει , τῷ τὸ μὲν πάθος ὕλην ἔχειν τὸν δὲ λόγον εἶδος , εἰπεῖν πρόκειται τίνʼ οὐσίαν ἔχει καὶ πῶς ὑφίστασθαι πέφυκε · καὶ πότερον οἰκείῳ λόγῳ κεκόσμηται τὸ δεδεγμένον μόριον αὐτὴν τῆς ψυχῆς ἢ μετέσχηκεν ἀλλοτρίου · καὶ εἰ μετέσχηκε , πότερον ὡς τὰ μεμιγμένα πρὸς τὸ βέλτιον ἢ μᾶλλον ὡς ἐπιστασίᾳ τινὶ χρώμενον καὶ ἀρχῇ μετέχειν λέγεται τῆς τοῦ ἄρχοντος δυνάμεως . ὅτι μὲν γὰρ δυνατὸν καὶ ἀρετὴν γεγονέναι καὶ μένειν παντάπασιν · ἄυλον καὶ ἄκρατον , οἶμαι δῆλον εἶναι . βέλτιον δὲ βραχέως ἐπιδραμεῖν καὶ τὰ τῶν ἑτέρων , οὐχ ἱστορίας ἕνεκα μᾶλλον ἢ τοῦ σαφέστερα γενέσθαι τὰ οἰκεῖα καὶ βεβαιότερα , προεκτεθέντων ἐκείνων .
Lemmas: περί ὁ ἠθικός λέγω ; ἀρετή καί δοκέω , ὅς δή μάλα ὁ θεωρητικός διαφέρω , ὁ ὁ μέν πάθος ὕλη ἔχω ὁ δέ λόγος εἶδος , λέγω πρόκειμαι τίς οὐσία ἔχω καί πῶς ὑφίστημι φύω · καί πότερος οἰκεῖος λόγος κοσμέω ὁ δέχομαι μόριον αὐτός ὁ ψυχή ἤ μετέχω ἀλλότριος · καί εἰ μετέχω , πότερος ὡς ὁ μείγνυμι πρός ὁ ἀγαθός ἤ μάλα ὡς ἐπιστασία τις χράω καί ἀρχή μετέχω λέγω ὁ ὁ ἄρχω δύναμις . ὅτι μέν γάρ δυνατός καί ἀρετή γίγνομαι καί μένω παντάπασι · ἄυλος καί ἄκρατος , οἴομαι δῆλος εἰμί . ἀγαθός δέ βραχύς ἐπιτρέχω καί ὁ ὁ ἕτερος , οὐ ἱστορία ἕνεκα μάλα ἤ ὁ σαφής γίγνομαι ὁ οἰκεῖος καί βέβαιος , προεκτίθεμαι ἐκεῖνος .
plutarchus.de-virtute-morali-440d-452d 2
Μενέδημος μὲν ὁ ἐξ Ἐρετρίας ἀνῄρει τῶν ἀρετῶν καὶ τὸ πλῆθος καὶ τὰς διαφοράς , ὡς μιᾶς οὔσης καὶ χρωμένης πολλοῖς ὀνόμασι · τὸ γὰρ αὐτὸ σωφροσύνην καὶ ἀνδρείαν καὶ δικαιοσύνην λέγεσθαι , καθάπερ βροτὸν καὶ ἄνθρωπον . ἀρίστων δʼ ὁ Χῖος τῇ μὲν οὐσίᾳ μίαν καὶ αὐτὸς ἀρετὴν ἐποίει καὶ ὑγίειαν ὠνόμαζε · τῷ δὲ πρὸς τί πως διαφόρους καὶ πλείονας , ὡς εἴ τις ἐθέλοι τὴν ὅρασιν ἡμῶν λευκῶν μὲν ἀντιλαμβανομένην λευκοθέαν καλεῖν , μελάνων δὲ μελανθέαν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον . καὶ γὰρ ἡ ἀρετὴ ποιητέα μὲν ἐπισκοποῦσα καὶ μὴ ποιητέα κέκληται φρόνησις , ἐπιθυμίαν δὲ κοσμοῦσα καὶ τὸ μέτριον καὶ τὸ εὔκαιρον ἐν ἡδοναῖς ὁρίζουσα σωφροσύνη , κοινωνήμασι δὲ καὶ συμβολαίοις ὁμιλοῦσα τοῖς πρὸς ἑτέρους δικαιοσύνη · καθάπερ τὸ μαχαίριον ἓν μὲν ἐστιν ἄλλοτε δʼ ἄλλο διαιρεῖ , καὶ τὸ πῦρ ἐνεργεῖ περὶ ὕλας διαφόρους μιᾷ φύσει χρώμενον . ἔοικε δὲ καὶ Ζήνων εἰς τοῦτό πως ὑποφέρεσθαι ὁ Κιτιεύς , ὁριζόμενος τὴν φρόνησιν ἐν μὲν ἀπονεμητέοις δικαιοσύνην ἐν δʼ αἱρετέοις σωφροσύνην ἐν δʼ ὑπομενετέοις ἀνδρείαν · ἀπολογούμενοι δʼ ἀξιοῦσιν ἐν τούτοις τὴν ἐπιστήμην φρόνησιν ὑπὸ τοῦ Ζήνωνος ὠνομάσθαι . Χρύσιππος δὲ κατὰ τὸ ποιὸν ἀρετὴν ἰδίαν ποιότητι συνίστασθαι νομίζων , ἔλαθεν ἑαυτὸν κατὰ τὸν Πλάτωνα σμῆνος ἀρετῶν οὐ σύνηθες οὐδὲ γνώριμον ἐγείρας ὡς γὰρ παρὰ τὸν ἀνδρεῖον ἀνδρείαν καὶ παρὰ τὸν πρᾶον πραότητα καὶ δικαιοσύνην παρὰ τὸν δίκαιον , οὕτω παρὰ τὸν χαρίεντα χαριεντότητας καὶ παρὰ τὸν ἐσθλὸν ἐσθλότητας καὶ παρὰ τὸν μέγαν μεγαλότητας καὶ παρὰ τὸν καλὸν καλότητας , ἑτέρας τε τοιαύτας ἐπιδεξιότητας εὐαπαντησίας εὐτραπελίας ἀρετὰς τιθέμενος , πολλῶν καὶ ἀτόπων ὀνομάτων οὐδὲν δεομένην ἐμπέπληκε φιλοσοφίαν .
Lemmas: Μενέδημος μέν ὁ ἐκ Ἐρέτρια ἀναιρέω ὁ ἀρετή καί ὁ πλῆθος καί ὁ διαφορά , ὡς εἷς εἰμί καί χράω πολύς ὄνομα · ὁ γάρ αὐτός σωφροσύνη καί ἀνδρεία καί δικαιοσύνη λέγω , καθά βροτός καί ἄνθρωπος . ἀγαθός δέ ὁ Χῖος ὁ μέν οὐσία εἷς καί αὐτός ἀρετή ποιέω καί ὑγίεια ὀνομάζω · ὁ δέ πρός τίς πως διάφορος καί πολύς , ὡς εἰ τις ἐθέλω ὁ ὅρασις ἐγώ λευκός μέν ἀντιλαμβάνω λευκοθέα καλέω , μέλας δέ μελανθέα ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος . καί γάρ ὁ ἀρετή ποιέω μέν ἐπισκοπέω καί μή ποιέω καλέω φρόνησις , ἐπιθυμία δέ κοσμέω καί ὁ μέτριος καί ὁ εὔκαιρος ἐν ἡδονή ὁρίζω σωφροσύνη , κοινώνημα δέ καί συμβόλαιον ὁμιλέω ὁ πρός ἕτερος δικαιοσύνη · καθά ὁ μαχαίριον εἷς μέν εἰμί ἄλλοτε δέ ἄλλος διαιρέω , καί ὁ πῦρ ἐνεργέω περί ὕλη διάφορος εἷς φύσις χράω . ἔοικα δέ καί Ζήνων εἰς οὗτος πως ὑποφέρω ὁ Κιτιεύς , ὁρίζω ὁ φρόνησις ἐν μέν ἀπονεμητέον δικαιοσύνη ἐν δέ αἱρετέος σωφροσύνη ἐν δέ ὑπομενετέον ἀνδρεία · ἀπολογέομαι δέ ἀξιόω ἐν οὗτος ὁ ἐπιστήμη φρόνησις ὑπό ὁ Ζήνων ὀνομάζω . Χρύσιππος δέ κατά ὁ ποιός ἀρετή ἴδιος ποιότης συνίστημι νομίζω , λανθάνω ἑαυτοῦ κατά ὁ Πλάτων σμῆνος ἀρετή οὐ συνήθης οὐδέ γνώριμος ἐγείρω ὡς γάρ παρά ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρεία καί παρά ὁ πρᾶος πραότης καί δικαιοσύνη παρά ὁ δίκαιος , οὕτως παρά ὁ χαρίεις χαριεντότης καί παρά ὁ ἐσθλός ἐσθλότης καί παρά ὁ μέγας μεγαλότης καί παρά ὁ καλός καλότης , ἕτερος τε τοιοῦτος ἐπιδεξιότης εὐαπαντησία εὐτραπελία ἀρετή τίθημι , πολύς καί ἄτοπος ὄνομα οὐδείς δέω ἐμπίμπλημι φιλοσοφία .
plutarchus.de-virtute-morali-440d-452d 8
οὐ μόνον τοίνυν ἀπὸ τῆς μάχης ἀλλʼ οὐδὲν ἧττον ἀπὸ τῆς ἀκολουθίας κατίδοι τις ἂν τὴν παθητικὴν ἀρχὴν τῆς λογικῆς οὖσαν ἑτέραν . ἐπεὶ γὰρ ἔστι μὲν ἐρᾶν εὐφυοῦς πρὸς ἀρετὴν καὶ γενναίου παιδὸς ἔστι δὲ φαύλου καὶ ἀκολάστου , συμβαίνει δὲ θυμῷ χρῆσθαι μὲν ἀλόγως πρὸς παῖδας αὑτοῦ καὶ γονεῖς χρῆσθαι δʼ ὑπὲρ γονέων καὶ παίδων δικαίως πρὸς πολεμίους καὶ τυράννους · ὥσπερ ἐκεῖ μάχης καὶ διαφορᾶς τοῦ πάθους πρὸς τὸν λογισμὸν αἴσθησις ἔστιν , οὕτως ἐνταῦθα πειθοῦς καὶ ἀκολουθίας , οἷον ἐπιρρέποντος καὶ συνεπιδιδόντος . ἔτι τοίνυν καὶ γυναῖκα γήμας κατὰ νόμους ἀνὴρ ἐπιεικὴς διανοεῖται περιέπειν καὶ συνεῖναι δικαίως καὶ σωφρόνως , χρόνῳ δὲ τῆς συνηθείας ἐντεκούσης πάθος αἰσθάνεται τῷ λογισμῷ τὸ φιλεῖν καὶ τὸ ἀγαπᾶν ἐπιτεινόμενον ὥσπερ αὖ καὶ νέοι διδασκάλοις ἐπιτυχόντες ἀστείοις ὑπὸ χρείας τὸ πρῶτον ἕπονται καὶ ζηλοῦσιν , ὕστερον δὲ καὶ φιλοῦσιν ἀντὶ γνωρίμων καὶ μαθητῶν ἐρασταὶ καλούμενοι καὶ ὄντες . τὸ δʼ αὐτὸ συμβαίνει καὶ πρὸς ἄρχοντας ἐν πόλεσι χρηστοὺς καὶ γείτονας καὶ κηδεστάς · ἀρξάμενοι γὰρ ὑπὸ χρείας τινὸς καθηκόντως ἀλλήλοις ὁμιλεῖν , ἔπειτα λανθάνουσιν εἰς τὸ φιλεῖν ὑποφερόμενοι , συνεπισπασαμένου τοῦ λογισμοῦ καὶ συναναπείσαντος τὸ παθητικόν . ὁ δʼ εἰπών αἰδώς τε · δισσαὶ δʼ εἰσίν , ἡ μὲν οὐ κακὴ ἡ δʼ ἄχθος οἴκων · ἆρʼ οὐ δῆλός ἐστι συνῃσθημένος ; ἐν ἑαυτῷ τοῦτο τὸ πάθος πολλάκις μὲν ἀκολουθοῦν τῷ λόγῳ καὶ συγκατακοσμούμενον , πολλάκις δὲ παρὰ τὸν λόγον ὄκνοις καὶ μελλήσεσι καιροὺς καὶ πράγματα λυμαινόμενον ;
Lemmas: οὐ μόνος τοίνυν ἀπό ὁ μάχη ἀλλά οὐδείς ἥσσων ἀπό ὁ ἀκολουθία καθοράω τις ἄν ὁ παθητικός ἀρχή ὁ λογικός εἰμί ἕτερος . ἐπεί γάρ εἰμί μέν ἐράω εὐφυής πρός ἀρετή καί γενναῖος παῖς εἰμί δέ φαῦλος καί ἀκόλαστος , συμβαίνω δέ θυμός χράω μέν ἄλογος πρός παῖς ἑαυτοῦ καί γονεύς χράω δέ ὑπέρ γονεύς καί παῖς δίκαιος πρός πολέμιος καί τύραννος · ὥσπερ ἐκεῖ μάχη καί διαφορά ὁ πάθος πρός ὁ λογισμός αἴσθησις εἰμί , οὕτως ἐνταῦθα πειθώ καί ἀκολουθία , οἷος ἐπιρρέπω καί συνεπιδίδωμι . ἔτι τοίνυν καί γυνή γαμέω κατά νόμος ἀνήρ ἐπιεικής διανοέω περιέπω καί σύνειμι δίκαιος καί σώφρων , χρόνος δέ ὁ συνήθεια ἐντίκτω πάθος αἰσθάνομαι ὁ λογισμός ὁ φιλέω καί ὁ ἀγαπάω ἐπιτείνω ὥσπερ αὖ καί νέος διδάσκαλος ἐπιτυγχάνω ἀστεῖος ὑπό χρεία ὁ πρῶτος ἕπομαι καί ζηλόω , ὕστερον δέ καί φιλέω ἀντί γνώριμος καί μαθητής ἐραστής καλέω καί εἰμί . ὁ δέ αὐτός συμβαίνω καί πρός ἄρχων ἐν πόλις χρηστός καί γείτων καί κηδεστής · ἄρχω γάρ ὑπό χρεία τις καθήκω ἀλλήλων ὁμιλέω , ἔπειτα λανθάνω εἰς ὁ φιλέω ὑποφέρω , συνεπισπάω ὁ λογισμός καί συναναπείθω ὁ παθητικός . ὁ δέ λέγω αἰδώς τε · δισσός δέ εἰμί , ὁ μέν οὐ κακός ὁ δέ ἄχθος οἶκος · ἆρα οὐ δῆλος εἰμί συναισθάνομαι ; ἐν ἑαυτοῦ οὗτος ὁ πάθος πολλάκις μέν ἀκολουθέω ὁ λόγος καί συγκατακοσμέω , πολλάκις δέ παρά ὁ λόγος ὄκνος καί μέλλησις καιρός καί πρᾶγμα λυμαίνομαι ;