ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-virtute-et-vitio-100b-101e 1
τὰ ἱμάτια δοκεῖ θερμαίνειν τὸν ἄνθρωπον , οὐκ αὐτὰ δήπου θερμαίνοντα καὶ προσβάλλοντα τὴν θερμότητα καθʼ ἑαυτὸ γὰρ ἕκαστον αὐτῶν ψυχρόν ἐστιν , ᾗ καὶ πολλάκις οἱ καυματιζόμενοι καὶ πυρέττοντες ἐξ ἑτέρων ἕτερα μεταλαμβάνουσιν , ἀλλʼ ἣν ὁ ἄνθρωπος ἀναδίδωσιν ἐξ ἑαυτοῦ θερμότητα , ταύτην ἡ ἐσθὴς τῷ σώματι προσπεσοῦσα συνέχει καὶ περιστέλλει , καὶ καθειργνυμένην εἰς τὸ σῶμα οὐκ ἐᾷ πάλιν σκεδάννυσθαι . ταὐτὸ δὴ τοῦτο τοῖς πράγμασιν ὑπάρχον ἐξαπατᾷ τοὺς πολλούς , ὡς , ἂν οἰκίας μεγάλας περιβάλωνται καὶ πλῆθος ἀνδραπόδων καὶ χρημάτων συναγάγωσιν , ἡδέως βιωσομένους . τὸ δʼ ἡδέως ζῆν καὶ ἱλαρῶς οὐκ ἔξωθέν ἐστιν , ἀλλὰ τοὐναντίον ὁ ἄνθρωπος τοῖς περὶ αὑτὸν πράγμασιν ἡδονὴν καὶ χάριν ὥσπερ ἐκ πηγῆς τοῦ ἤθους προστίθησιν . 15 αἰθομένου δὲ πυρὸς γεραρώτερος οἶκος ἰδέσθαι , καὶ πλοῦτος ; ἡδίων καὶ δόξα λαμπροτέρα καὶ δύναμις , ἂν τὸ ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἔχῃ γῆθος · ὅπου καὶ πενίαν καὶ φυγὴν καὶ γῆρας ἐλαφρῶς καὶ προσηνῶς πρὸς εὐκολίαν καὶ πραότητα τρόπου φέρουσιν .
Lemmas: ὁ ἱμάτιον δοκέω θερμαίνω ὁ ἄνθρωπος , οὐ αὐτός δήπου θερμαίνω καί προσβάλλω ὁ θερμότης κατά ἑαυτοῦ γάρ ἕκαστος αὐτός ψυχρός εἰμί , ὅς καί πολλάκις ὁ καυματίζω καί πυρέσσω ἐκ ἕτερος ἕτερος μεταλαμβάνω , ἀλλά ὅς ὁ ἄνθρωπος ἀναδίδωμι ἐκ ἑαυτοῦ θερμότης , οὗτος ὁ ἐσθής ὁ σῶμα προσπίπτω συνέχω καί περιστέλλω , καί κατέργνυμι εἰς ὁ σῶμα οὐ ἐάω πάλιν σκεδάννυμι . αὐτός δή οὗτος ὁ πρᾶγμα ὑπάρχω ἐξαπατάω ὁ πολύς , ὡς , ἐάν οἰκία μέγας περιβάλλω καί πλῆθος ἀνδράποδον καί χρῆμα συνάγω , ἡδύς βιόω . ὁ δέ ἡδύς ζάω καί ἱλαρός οὐ ἔξωθεν εἰμί , ἀλλά ἐναντίος ὁ ἄνθρωπος ὁ περί ἑαυτοῦ πρᾶγμα ἡδονή καί χάρις ὥσπερ ἐκ πηγή ὁ ἦθος προστίθημι . 15 αἴθω δέ πῦρ γεραρός οἶκος ὁράω , καί πλοῦτος ; ἡδύς καί δόξα λαμπρός καί δύναμις , ἐάν ὁ ἀπό ὁ ψυχή ἔχω γῆθος · ὅπου καί πενία καί φυγή καί γῆρας ἐλαφρός καί προσηνής πρός εὐκολία καί πραότης τρόπος φέρω .
plutarchus.de-virtute-et-vitio-100b-101e 3
ποῦ τοίνυν τὸ ἡδὺ τῆς κακίας ἐστίν , εἰ μηδαμοῦ τὸ ἀμέριμνον καὶ τὸ ἄλυπον μηδʼ αὐτάρκεια μηδʼ ἀταραξία μηδʼ ἡσυχία ; ταῖς μὲν γὰρ τῆς σαρκὸς ἡδοναῖς ; ἡ τοῦ σώματος εὐκρασία καὶ ὑγίεια χώραν καὶ γένεσιν δίδωσι · τῇ δὲ ψυχῇ οὐκ ἔστιν ἐγγενέσθαι γῆθος οὐδὲ χαρὰν βέβαιον , ἂν μὴ τὸ εὔθυμον καὶ ἄφοβον καὶ θαρραλέον ὥσπερ ἕδραν ἢ γαλήνην ἄκλυστον ὑποβάληται , ἀλλὰ κἂν ὑπομειδιάσῃ τις ἐλπὶς ἢ τέρψις , αὕτη ταχὺ φροντίδος ἐκραγείσης ὥσπερ ἐν εὐδίᾳ σπιλάδος συνεχύθη καὶ συνεταράχθη .
Lemmas: ποῦ τοίνυν ὁ ἡδύς ὁ κακία εἰμί , εἰ μηδαμοῦ ὁ ἀμέριμνος καί ὁ ἄλυπος μηδέ αὐτάρκεια μηδέ ἀταραξία μηδέ ἡσυχία ; ὁ μέν γάρ ὁ σάρξ ἡδονή ; ὁ ὁ σῶμα εὐκρασία καί ὑγίεια χώρα καί γένεσις δίδωμι · ὁ δέ ψυχή οὐ εἰμί ἐγγίγνομαι γῆθος οὐδέ χαρά βέβαιος , ἐάν μή ὁ εὔθυμος καί ἄφοβος καί θαρσαλέος ὥσπερ ἕδρα ἤ γαλήνη ἄκλυστος ὑποβάλλω , ἀλλά ἐάν ὑπομειδιάω τις ἐλπίς ἤ τέρψις , οὗτος ταχύς φροντίς ἐξαράσσω ὥσπερ ἐν εὐδία σπιλάς συγχέω καί συνταράσσω .
plutarchus.de-virtute-et-vitio-100b-101e 4
ἅθροιζε χρυσίον , σύναγε ἀργύριον , οἰκοδόμει περιπάτους , ἔμπλησον ἀνδραπόδων τὴν οἰκίαν καὶ χρεωστῶν τὴν πόλιν · ἂν μὴ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς καταστορέσῃς καὶ τὴν ἀπληστίαν παύσῃς καὶ φόβων καὶ φροντίδων ἀπαλλάξῃς σαυτόν , οἶνον διηθεῖς · πυρέττοντι καὶ χολικῷ μέλι προσφέρεις καὶ σιτία καὶ ὄψα κοιλιακοῖς ἑτοιμάζεις καὶ δυσεντερικοῖς , μὴ στέγουσι μηδὲ ῥωννυμένοις ἀλλὰ προσδιαφθειρομένοις ὑπʼ αὐτῶν . οὐχ ὁρᾷς τοὺς νοσοῦντας ὅτι τῶν βρωμάτων τὰ καθαρώτατα καὶ πολυτελέστατα δυσχεραίνουσι καὶ διαπτύουσι καὶ παραιτοῦνται προσφερόντων καὶ βιαζομένων , εἶτα , τῆς κράσεως μεταβαλούσης καὶ πνεύματος χρηστοῦ καὶ γλυκέος αἵματος ἐγγενομένου καὶ θερμότητος ; οἰκείας , ἀναστάντες ἄρτον λιτὸν ἐπὶ τυρῷ καὶ καρδάμῳ χαίρουσι καὶ ἀσμενίζουσιν ἐσθίοντες ; τοιαύτην ὁ λόγος ἐμποιεῖ τῇ ψυχῇ διάθεσιν . αὐτάρκης ἔσῃ , ἂν μάθῃς τί τὸ καλὸν κἀγαθόν ἐστι · τρυφήσεις ἐν πενίᾳ καὶ βασιλεύσεις καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον καὶ ἰδιώτην οὐδὲν ἧττον ἀγαπήσεις ἢ τὸν ἐπὶ στρατηγίαις καὶ ἡγεμονίαις · οὐ βιώσῃ φιλοσοφήσας ἀηδῶς , ἀλλὰ πανταχοῦ ζῆν ἡδέως μαθήσῃ καὶ ἀπὸ πάντων · εὐφρανεῖ σε πλοῦτος πολλοὺς εὐεργετοῦντα καὶ πενία πολλὰ μὴ μεριμνῶντα καὶ δόξα τιμώμενον καὶ ἀδοξία μὴ φθονούμενον .
Lemmas: ἀθροίζω χρυσίον , συνάγω ἀργύριον , οἰκοδομέω περίπατος , ἐμπίμπλημι ἀνδράποδον ὁ οἰκία καί χρεώστης ὁ πόλις · ἐάν μή ὁ πάθος ὁ ψυχή καταστόρεννυμι καί ὁ ἀπληστία παύω καί φόβος καί φροντίς ἀπαλλάσσω σεαυτοῦ , οἶνος διηθέω · πυρέσσω καί χολικός μέλι προσφέρω καί σιτίον καί ὄψον κοιλιακός ἑτοιμάζω καί δυσεντερικός , μή στέγω μηδέ ῥώννυμι ἀλλά προσδιαφθείρω ὑπό αὐτός . οὐ ὁράω ὁ νοσέω ὅτι ὁ βρῶμα ὁ καθαρός καί πολυτελής δυσχεραίνω καί διαπτύω καί παραιτέομαι προσφέρω καί βιάζω , εἶτα , ὁ κρᾶσις μεταβάλλω καί πνεῦμα χρηστός καί γλυκύς αἷμα ἐγγίγνομαι καί θερμότης ; οἰκεῖος , ἀνίστημι ἄρτος λιτός ἐπί τυρός καί κάρδαμον χαίρω καί ἀσμενίζω ἐσθίω ; τοιοῦτος ὁ λόγος ἐμποιέω ὁ ψυχή διάθεσις . αὐτάρκης εἰμί , ἐάν μανθάνω τίς ὁ καλός ἀγαθός εἰμί · τρυφάω ἐν πενία καί βασιλεύω καί ὁ ἀπράγμων βίος καί ἰδιώτης οὐδείς ἥσσων ἀγαπάω ἤ ὁ ἐπί στρατηγία καί ἡγεμονία · οὐ βιόω φιλοσοφέω ἀηδής , ἀλλά πανταχοῦ ζάω ἡδύς μανθάνω καί ἀπό πᾶς · εὐφραίνω σύ πλούτος πολύς εὐεργετέω καί πενία πολύς μή μεριμνάω καί δόξα τιμάω καί ἀδοξία μή φθονέω .