plutarchus.de-tuenda-sanitate-praecepta-122b-137e 6
πρῶτος μὲν ὁ Σωκράτης παρακελευόμενος φυλάττεσθαι τῶν βρωμάτων ὅσα μὴ πεινῶντας ἐσθίειν ἀναπείθει , καὶ τῶν πωμάτων ὅσα πίνειν μὴ διψῶντας , οὐχ ἁπλῶς τὸ χρῆσθαι τούτοις ἀπηγόρευσεν , ἀλλὰ χρῆσθαι δεομένους ἐδίδασκε καὶ τὸ ἡδὺ κατατάττοντας αὐτῶν εἰς τὸ ἀναγκαῖον , ὥσπερ οἱ τὰ θεωρικὰ ποιοῦντες ἐν ταῖς πόλεσι στρατιωτικά . τὸ γὰρ ἡδὺ τῇ φύσει μέχρι ἂν ᾖ μέρος τοῦ τρέφοντος οἰκεῖόν ἐστι , καὶ δεῖ πεινῶντας ἔτι τῶν ἀναγκαίων ἀπολαύειν τῶν ἡδέων , ἰδίᾳ δὲ μὴ κινεῖν ἑτέρας ὀρέξεις τῶν κοινῶν ἀπηλλαγμένους . ὥσπερ γὰρ αὖ τῷ Σωκράτει γυμνάσιον ἦν οὐκ ἀηδὲς ἡ ὄρχησις , οὕτως ᾧτινι τὸ πέμμα καὶ τὸ τράγημα δεῖπνόν ἐστι καὶ σιτίον , ἧττον βλάπτεται · τὸ δʼ ἀπέχοντα τῇ φύσει τὸ μέτριον καὶ πεπληρωμένον ἐπιδράττεσθαι τῶν τοιούτων φυλακτέον ἐν τοῖς μάλιστα . φυλακτέον δὲ τῆς περὶ ταῦτα φιληδονίας καὶ γαστριμαργίας οὐδὲν ἧττον ἀπειροκαλίαν καὶ φιλοτιμίαν καὶ γὰρ αὗται πολλάκις συναναπείθουσι μὴ πεινῶντας ἐσθίειν , ἔνια καὶ πίνειν μὴ διψῶντας , ἀνελευθέρους κομιδῇ καὶ φορτικὰς ὑποβάλλουσαι φαντασίας , ὡς · ἄτοπόν ἐστι πράγματος σπανίου καὶ πολυτελοῦς μὴ ἀπολαῦσαι παρόντος , οἷον οὔθατος ἢ μυκήτων Ἰταλικῶν ἢ Σαμίου πλακοῦντος ἢ χιόνος ἐν Αἰγύπτῳ . ταῦτα γὰρ δήπου προάγεται πολλάκις χρῆσθαι τοῖς περιβοήτοις καὶ σπανίοις , ὥσπερ ὑπὸ κνίσης τῆς κενῆς δόξης ἀγομένους καὶ τὸ σῶμα κοινωνεῖν μηδὲν δεόμενον ἀναγκάζοντας , ὅπως ἔχωσιν ἑτέροις διηγεῖσθαι , ζηλούμενοι τῆς ἀπολαύσεως τῶν οὕτω δυσπορίστων καὶ περιττῶν . ὅμοια δὲ καὶ πρὸς · γυναῖκας ἐνδόξους · πάσχουσιν . ἰδίαις μὲν γὰρ ἔστιν ὅτε καὶ καλαῖς · καὶ ἀγαπώσαις συναναπαυόμενοι τὴν ἡσυχίαν ἄγουσι , Φρύνῃ δὲ τελέσαντες ἀργύριον ἢ Λαΐδι καὶ τὸ σῶμα φαύλως καὶ πρὸς συνουσίαν ἀργῶς ἔχοντες διακείμενον ἐγείρουσιν ἅμα καὶ παρακαλοῦσι τὸ ἀκόλαστον ἐπὶ τὴν ἡδονὴν ὑπὸ τῆς κενῆς δόξης . αὐτὴ γοῦν ἔλεγεν ἡ Φρύνη πρεσβυτέρα γεγενημένη τὴν τρύγα πλείονος πωλεῖν διὰ τὴν δόξαν .
Lemmas: πρῶτος μέν ὁ Σωκράτης παρακελεύομαι φυλάσσω ὁ βρῶμα ὅσος μή πεινάω ἐσθίω ἀναπείθω , καί ὁ πῶμα ὅσος πίνω μή διψάω , οὐ ἁπλῶς ὁ χράω οὗτος ἀπαγορεύω , ἀλλά χράω δέω διδάσκω καί ὁ ἡδύς κατατάσσω αὐτός εἰς ὁ ἀναγκαῖος , ὥσπερ ὁ ὁ θεωρικός ποιέω ἐν ὁ πόλις στρατιωτικός . ὁ γάρ ἡδύς ὁ φύσις μέχρι ἄν εἰμί μέρος ὁ τρέφω οἰκεῖος εἰμί , καί δέω πεινάω ἔτι ὁ ἀναγκαῖος ἀπολαύω ὁ ἡδύς , ἴδιος δέ μή κινέω ἕτερος ὄρεξις ὁ κοινός ἀπαλλάσσω . ὥσπερ γάρ αὖ ὁ Σωκράτης γυμνάσιον εἰμί οὐ ἀηδής ὁ ὄρχησις , οὕτως ὅστις ὁ πέμμα καί ὁ τράγημα δεῖπνον εἰμί καί σιτίον , ἥσσων βλάπτω · ὁ δέ ἀπέχω ὁ φύσις ὁ μέτριος καί πληρόω ἐπιδράσσομαι ὁ τοιοῦτος φυλάσσω ἐν ὁ μάλα . φυλάσσω δέ ὁ περί οὗτος φιληδονία καί γαστριμαργία οὐδείς ἥσσων ἀπειροκαλία καί φιλοτιμία καί γάρ οὗτος πολλάκις συναναπείθω μή πεινάω ἐσθίω , ἔνιοι καί πίνω μή διψάω , ἀνελεύθερος κομιδῇ καί φορτικός ὑποβάλλω φαντασία , ὡς · ἄτοπος εἰμί πρᾶγμα σπάνιος καί πολυτελής μή ἀπολαύω πάρειμι , οἷος οὖθαρ ἤ μύκης Ἰταλικός ἤ Σάμιος πλακοῦς ἤ χιών ἐν Αἴγυπτος . οὗτος γάρ δήπου προάγω πολλάκις χράω ὁ περιβόητος καί σπάνιος , ὥσπερ ὑπό κνῖσα ὁ κενός δόξα ἄγω καί ὁ σῶμα κοινωνέω μηδείς δέω ἀναγκάζω , ὅπως ἔχω ἕτερος διηγέομαι , ζηλόω ὁ ἀπόλαυσις ὁ οὕτως δυσπόριστος καί περισσός . ὅμοιος δέ καί πρός · γυνή ἔνδοξος · πάσχω . ἴδιος μέν γάρ εἰμί ὅτε καί καλός · καί ἀγαπάω συναναπαύομαι ὁ ἡσυχία ἄγω , Φρύνη δέ τελέω ἀργύριον ἤ Λαίς καί ὁ σῶμα φαῦλος καί πρός συνουσία ἀργός ἔχω διάκειμαι ἐγείρω ἅμα καί παρακαλέω ὁ ἀκόλαστος ἐπί ὁ ἡδονή ὑπό ὁ κενός δόξα . αὐτός γοῦν λέγω ὁ Φρύνη πρέσβυς γίγνομαι ὁ τρύξ πολύς πωλέω διά ὁ δόξα .