plutarchus.de-tranquillitate-animi-464e-477f 6
τοῦτʼ οὖν δεῖ πρῶτον ἀσκεῖν καὶ μελετᾶν , ὥσπερ ὁ τῆς κυνὸς ἁμαρτὼν τῷ λίθῳ καὶ τὴν μητρυιὰν πατάξας οὐδʼ οὕτως ἔφη κακῶς · ἔξεστι γὰρ μεθιστάναι τὴν τύχην ἐκ τῶν ἀβουλήτων . ἐφυγαδεύθη Διογένης , οὐδʼ οὕτω κακῶς ἤρξατο γὰρ φιλοσοφεῖν μετὰ τὴν φυγήν . Ζήνωνι τῷ Κιτιεῖ μία ναῦς περιῆν φορτηγός · πυθόμενος δὲ ταύτην αὐτόφορτον ἀπολωλέναι συγκλυσθεῖσαν εὖγʼ εἶπεν ὦ τύχη ποιεῖς , εἰς τὸν τρίβωνα καὶ τὴν στοὰν συνελαύνουσʼ ἡμᾶς . τί οὖν κωλύει μιμεῖσθαι τούτους ; ἀρχὴν παραγγέλλων διήμαρτες ; ἐν ἀγρῷ διάξεις ἐπιμελόμενος τῶν ἰδίων . ἀλλὰ φιλίαν μνώμενος ἡγεμόνος ἀπώσθης ; ἀκινδύνως καὶ ἀπραγμόνως βιώσῃ . πάλιν ἐν πράγμασιν ἀσχολίας ἔχουσι καὶ φροντίδας γέγονας ; οὐδὲ θερμὸν ὕδωρ τοσόνδε τέγξει μαλθακὰ γυῖα κατὰ Πίνδαρον , ὡς δόξα ποιεῖ καὶ τὸ τιμᾶσθαι μετά τινος δυνάμεως πόνον ἡδὺν κάματὸν τʼ εὐκάματον . ἀλλά τις ἀπήντησεν ἐκ διαβολῆς ἢ φθόνου δυσημερία καὶ σκορακισμός ; ἐπὶ τὰς Μούσας οὔριον τὸ πνεῦμα καὶ τὴν Ἀκαδήμειαν , ὥσπερ Πλάτωνι χειμασθέντι περὶ τὴν Διονυσίου φιλίαν . διὸ καὶ τοῦτο πρὸς εὐθυμίαν μέγα , τὸ τοὺς ἐνδόξους ἀποθεωρεῖν , εἰ μηδὲν ὑπὸ τῶν αὐτῶν πεπόνθασιν . οἷον ἀπαιδία τὸ λυποῦν ἐστι ; τοὺς Ῥωμαίων ὅρα βασιλεῖς , ὧν οὐδεὶς υἱῷ τὴν ἀρχὴν ἀπέλιπε πενίᾳ δυσφορεῖς παρούσῃ ; καὶ τίς ἂν ἐβούλου μᾶλλον εἶναι Βοιωτῶν ἢ Ἐπαμεινώνδας ; τίς δὲ Ῥωμαίων ἢ Φαβρίκιος ; ἀλλὰ διέφθαρταί σου τὸ γύναιον ; οὐκ ἀνέγνωκας οὖν τοὐπίγραμμα τὸ ἐν Δελφοῖς ὑγρᾶς καὶ τραφερᾶς βασιλεὺς Ἆγίς μʼ ἀνέθηκεν · οὐδʼ ἀκήκοας , ὅτι τούτου τὴν γυναῖκα Τιμαίαν Ἀλκιβιάδης διέφθειρε , καὶ τὸ γεννηθὲν Ἀλκιβιάδην ἐκάλει ψιθυρίζουσα πρὸς τὰς θεραπαινίδας ; ἀλλὰ τοῦτʼ Ἆγιν οὐκ ἐκώλυσεν ἐνδοξότατον Ἑλλήνων εἶναι καὶ μέγιστον ὥσπερ οὐδὲ Στίλπωνα τῶν κατʼ αὐτὸν φιλοσόφων ἱλαρώτατα ζῆν ἀκόλαστος οὖσʼ ἡ θυγάτηρ · ἀλλὰ καὶ Μητροκλέους ὀνειδίσαντος ἐμὸν οὖν ἔφη ἁμάρτημα τοῦτʼ ἐστὶν ἢ ἐκείνης ; εἰπόντος δὲ τοῦ Μητροκλέους ἐκείνης μὲν ἁμάρτημα σὸν δʼ ἀτύχημα · πῶς λέγεις ; εἶπεν οὐχὶ τὰ ἁμαρτήματα καὶ διαπτώματʼ ἐστί ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . τὰ δὲ διαπτώματʼ οὐχ ὧν διαπτώματα καὶ ἀποτεύγματα ; συνωμολόγησε καὶ ὁ Μητροκλῆς . τὰ δʼ ἀποτεύγματʼ οὐχ ὧν ἀποτεύγματʼ καὶ ἀτυχήματα ; πράῳ λόγῳ καὶ φιλοσόφῳ κενὸν ἀποδείξας ὕλαγμα , τὴν τοῦ κυνικοῦ βλασφημίαν .
Lemmas: οὗτος οὖν δέω πρῶτος ἀσκέω καί μελετάω , ὥσπερ ὁ ὁ κύων ἁμαρτάνω ὁ λίθος καί ὁ μητρυιά πατάσσω οὐδέ οὕτως φημί κακός · ἔξεστι γάρ μεθίστημι ὁ τύχη ἐκ ὁ ἀβούλητος . φυγαδεύω Διογένης , οὐδέ οὕτως κακός ἄρχω γάρ φιλοσοφέω μετά ὁ φυγή . Ζήνων ὁ Κιτιεύς εἷς ναῦς περίειμι φορτηγός · πυνθάνομαι δέ οὗτος αὐτόφορτος ἀπόλλυμι συγκλύζω εὖγε λέγω ὦ τύχη ποιέω , εἰς ὁ τρίβων καί ὁ στοά συνελαύνω ἐγώ . τίς οὖν κωλύω μιμέομαι οὗτος ; ἀρχή παραγγέλλω διαμαρτάνω ; ἐν ἀγρός διάγω ἐπιμελέομαι ὁ ἴδιος . ἀλλά φιλία μνάομαι ἡγεμών ἀπωθέω ; ἀκίνδυνος καί ἀπράγμων βιόω . πάλιν ἐν πρᾶγμα ἀσχολία ἔχω καί φροντίς γίγνομαι ; οὐδέ θερμός ὕδωρ τοσόσδε τέγγω μαλθακός γυῖον κατά Πίνδαρος , ὡς δόξα ποιέω καί ὁ τιμάω μετά τις δύναμις πόνος ἡδύς κάματος τε εὐκάματος . ἀλλά τις ἀπαντάω ἐκ διαβολή ἤ φθόνος δυσημερία καί σκορακισμός ; ἐπί ὁ Μοῦσα οὔριος ὁ πνεῦμα καί ὁ Ἀκαδήμεια , ὥσπερ Πλάτων χειμάζω περί ὁ Διονύσιος φιλία . διό καί οὗτος πρός εὐθυμία μέγας , ὁ ὁ ἔνδοξος ἀποθεωρέω , εἰ μηδείς ὑπό ὁ αὐτός πάσχω . οἷος ἀπαιδία ὁ λυπέω εἰμί ; ὁ Ῥωμαῖος ὁράω βασιλεύς , ὅς οὐδείς υἱός ὁ ἀρχή ἀπολείπω πενία δυσφορέω πάρειμι ; καί τίς ἄν βούλομαι μάλα εἰμί Βοιωτός ἤ Ἐπαμεινώνδας ; τίς δέ Ῥωμαῖος ἤ Φαβρίκιος ; ἀλλά διαφθείρω σύ ὁ γύναιον ; οὐ ἀναγιγνώσκω οὖν ἐπίγραμμα ὁ ἐν Δελφοί ὑγρός καί τραφερός βασιλεύς Ἄγις ἐγώ ἀνατίθημι · οὐδέ ἀκούω , ὅτι οὗτος ὁ γυνή Τιμαία Ἀλκιβιάδης διαφθείρω , καί ὁ γεννάω Ἀλκιβιάδης καλέω ψιθυρίζω πρός ὁ θεραπαινίς ; ἀλλά οὗτος Ἄγις οὐ κωλύω ἔνδοξος Ἕλλην εἰμί καί μέγας ὥσπερ οὐδέ Στίλπων ὁ κατά αὐτός φιλόσοφος ἱλαρός ζάω ἀκόλαστος εἰμί ὁ θυγάτηρ · ἀλλά καί Μητροκλῆς ὀνειδίζω ἐμός οὖν φημί ἁμάρτημα οὗτος εἰμί ἤ ἐκεῖνος ; λέγω δέ ὁ Μητροκλῆς ἐκεῖνος μέν ἁμάρτημα σός δέ ἀτύχημα · πῶς λέγω ; λέγω οὐ ὁ ἁμάρτημα καί διάπτωμα εἰμί ; πάνυ μέν οὖν , φημί . ὁ δέ διάπτωμα οὐ ὅς διάπτωμα καί ἀπότευγμα ; συνομολογέω καί ὁ Μητροκλῆς . ὁ δέ ἀπότευγμα οὐ ὅς ἀπότευγμα καί ἀτύχημα ; πρᾶος λόγος καί φιλόσοφος κενός ἀποδείκνυμι ὕλαγμα , ὁ ὁ κυνικός βλασφημία .